A. V. Thomas & Co., Ltd., Alleppey v. The Commissioner Of Income-Tax, (Bangalore) Kerala

Case: A. V. THOMAS & CO., LTD., ALLEPPEY versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (BANGALORE) KERALA [[1963] SUPP. 1 S.C.R. 776] (1963) उसकेद्वारादावाकीगईछूटटकाहकदारहै।याचिका 1962 इसलिएविफलहोजाताहैऔरलागतकेसाथखारिजकरदियाजाताहै। केआयुक्त --आओकर, बॉम्बे याचिकाखारिजकरदीगई। सिटीI, बॉम्बेआफ्टो(पी) लिमिटेड,बॉम्बे शाह, जे.ए. वी. थॉमसएंडकंपनी।, लिमिटेड।, एल्लेपी 1962 .वी 25 अक्टूबर। -आयआयोगकर, ( बैंगलोर) केरल ( जे. एल. कपूर, एम. हिदायतुल्लाऔरजे. सी. शाह, जे. जे.)-----आयकरकटौतीखराबऋणव्शेयरोंकीखरीदकेलिएअग्रिमराशिभारतीयआयकरअधिनियम, 1922 (1922 का11), एस. एस.10 ( 2 ) ( xi) और(xv)। 1935 -निर्धारितीकंपनीकोमेंनिगमितकियागयाथाऔरइसकेसंगठनकेज्ञापननेइसेअन्यबातोंकेसाथसाथअधिकृत-कियाथा अन्यकंपनियोंकेगठनऔरस्थापनाकोबढ़ावादेनाऔरशुरूकरनाऔरकिसीभीकंपनीकोवित्तीययाअन्यरूपसे. . सहायताकरना।सदर्नएजेंसीजलिमिटेडकेनामसेजानीजानेवालीएकऔरकंपनीथीऔरश्रीएवीथॉमसइनदोनों1948 कंपनियोंकेनिदेशकथे।मेंसदर्नएजेंसीजलिमिटेडनेरॉडियरटेक्सटाइलमिल्सलिमिटेडकेरूपमेंजानीजानेवालीएककंपनीकाप्रचारशुरूकिया, जिसकाउद्देश्यरॉडियरटेक्सटाइलमिल्सकेरूपमेंजानीजानेवालीएकमिलकोखरीदना6 6000 था।निर्धारितीकंपनीनेरुपयेकाअग्रिमभुगतानकिया।नईकंपनीकेशेयरोंकीखरीदकेलिएप्रवर्तककोलाखोंरुपयेदिएजातेहैं।जनतानेनईकंपनीमेंकोईरुचिनहींलीऔरपूरीपरियोजनाविफलहोगई।निर्धारितीकंपनीकीओरसेशेयरोंकेलिएकोईआवेदननहींकियागयाथाऔरनहीकोईशेयरहासिलकियागयाथा।हालांकि, सदर्नएजेंसीजलिमिटेडनेपूरीराशिवापसनहींकी।7 दिसंबर, 1951 कोइसनेकेवलरु।2 लाखजोपूरीसंतुष्टिकेसाथप्राप्तहुए।रुपयेकीशेषराशि।4,05,071-8-6 31 दिसंबर, 1951 कोबट्टेखातेमेंडालदियागयाथा, जोनिर्धारितीकंपनीकेखातेकेवर्ष1952-53 कासमापनथा।निर्धारणवर्षकेलिएनिर्धारितीकंपनीनेउसराशिकीकटौतीकोखराबऋणकेरूपमेंदावाकिया वास्तवमेंबट्टेखातेमेंडालदियागया, यावैकल्पिकरूपसेएकव्केरूपमें, जोपूंजीप्रकृतिकानहींहैयापूरीतरहसेऔरविशेषरूपसेअपनेव्यवसायकेउद्देश्यकेलिएखर्चकियागयाहै। 1 एस. सी. आर. सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट 777 1962 अभिनिर्धारितकियागयाकि(1) शेयरोंकीखरीदकेलिएअग्रिमराशिपूंजीगतप्रकृतिकीथीऔरइसलिए, शेषराशि-धाराओंकेतहतव्केरूपमेंस्वीकार्यनहींथी।10 ( 2 ) ( xv) भारतीयआयकरअधिनियम, 1922 का, क्योंकिअभिकरणोंकोखरीदनाऔरउन्हेंबेचनानिर्धारितीकंपनीकाकार्यनहींथा; औरकिसीभीस्थितिमें- ए. वी. थॉमसऔर कं., लिमिटेड। केआयुक्त राशि1948 मेंखर्चकीगईथीनकि31 दिसंबर, 1951 कोसमाप्तहोनेवालेखातेकेवर्षमें। -आयटटक्स, ( बैंगलोर) केरा(2) कियहएसकेतहतएकबुराऋणनहींथा।10 ( 2 ) ( xi)।ए. ऐसेमामलोंमेंऋणएकबकायाहैजिसकीवसूलीसेलाभबढ़जाता।यहकोईऐसीचीज़खरीदनेकेलिएकिसीकोसौंपेगएपैसेनहींहैंजोवहव्यक्तिवापसकरनेमेंविफलरहाहो, भलेहीकोईखरीदारीनहींकीगईहो। कर्टिसवी।जे. एंडजी. ओल्डफील्डलिमिटेड, (1925) 9 टैक्सकैस।319 , अरुणाचलमचेट्टियारबनाम।आय-करआयुक्त, (1936) एल. आर. 63 आई. ए. 233, बद्रीदासडागाबनाम।आयकरआयुक्त, [1959] एस. सी. आर. 690 औरआयआयुक्त-करबनाम।अब्दुल्लाभाईअब्दुलकादर, [1961] 2 एस. सी. आर. 949, परभरोसाकिया।सिविलअपीलीयन्यायनिर्णयःसिविलअपील 1962 कासं. 214।8 जुलाई, 1960 केफैसलेकेखिलाफअपील केरलउच्चन्यायालय, एर्नाकुलम, 1957 केआय-करसंदर्भितमामलेसंख्या10 में। . . अपीलार्थीकीओरसेएसटीदेसाईऔरसरदारबहादुर। प्रत्यर्थीकीओरसेके. एन. राजगोपालशास्त्री, आर. एन. सचथेऔरपी. डी. मेनन। 1962. 25 अक्टूबर।न्यायालयकानिर्णयइसकेद्वारादियागयाथा HIDAYATULAH, J.-निर्धारिती, A. V. थॉमसएंडकंपनी, लिमिटेड, अलेप्पीनेकटौतीकादावाकिया हिदायतुल्ला, जे। रु.4,05,072-8-6 निर्धारणवर्ष1952-53 मेंखराबऋणजिसेलेखापुस्तकोंमेंबट्टेखातेमेंडालदियागयाथा 31 दिसंबर, 1951 को।इसदावेकोअस्वीकारकरदियागयाथा।विभिन्नप्रक्रियाओंकेबाद, केरलउच्चन्यायालयद्वारानिम्नलिखितप्रश्नपरविचारकियागयाऔरनिर्धारितीकंपनीकेखिलाफजवाबदियागयाः " चाहेमामलेकेतथ्योंऔरपरिस्थितियोंकेआधारपर, न्यायाधिकरणनेएस. 1962 निर्धारितीकंपनीकटौतीकेरूपमेंधारा10 (2) (xi) या10 (2) केतहतस्वीकार्यनहींथी। ए. वी. थॉमसऔर कं., लिमिटेड। ( xv)? " केआयुक्त -इन्कोमोकर, बैंगलोर) केरल उच्चन्यायालयनेमामलेकोइसकेलिएउपयुक्तप्रमाणितकिया ▪हिदायतुल्ला, जे. नेइसन्यायालयमेंअपीलकीऔरयहअपीलनिर्धारितीकंपनीद्वारादायरकीगईहै।आयआयुक्तकर(बैंगलोर) केरल, प्रत्यर्थीहै। निर्धारितीकंपनीको1935 मेंनिगमितकियागयाथाऔरकंपनियोंकेसाथहमेशाकीतरह, इसकासमझौताज्ञापन एसोसिएशन, इसेविविधव्यवसायकरनेकेलिएअधिकृतकिया कुछनहीं।खंड1,5,18 और23 केअनुसार, यह"अन्यकंपनियोंमेंरुचिरखने, बढ़ावादेनेऔरउनकेगठनऔरस्थापनाकरने", निवेशकरनेऔरकिसीभीकंपनीकोवित्तीययाअन्यथासहायताकरनेकेलिएअधिकृतथा।उससमयनिर्धारितीकंपनीमेंतीननिदेशकथे, जिनके नामनीचेदिएगएहैंः 1. ए. वी. थोर्नस 2. एस. शंकरनारायणअय्यरऔर 3. . जेथॉमस। एकऔरप्राइवेटटलिमिटेडकंपनीथी दक्षिणीएजेंसियांलिमिटेड, पांडीकेरूपमेंजानाजाताहै Case: A. V. THOMAS & CO., LTD., ALLEPPEY versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (BANGALORE) KERALA [[1963] SUPP. 1 S.C.R. 776] (1963) 1962 Commirsiontr oj -u:ome~ta:c, Bombay City 1, Bombay v., Afto (P) Ltd., Bombay Shah, J. 1962 Orto!nr, 25. 716 SUPREME COURT REPORTS [1963JSt.ri.>i>. entitled to the rebate claimed by it. The appeal therefore fails and is dismissed with costs. Appeal dismissed. A. V. THOMAS & CO., LTD., ALLEPPEY "· THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (BANGALORE) KERALA (J. L. KAPUR, 'M. HIDAYATULLA.H and J. c. SHAH, jj.) Income Tax-Deduction-Bad debt-Expenditure-Amount advanced, for purchOJJe of 8hares-Indlan Income-tax Act, 1922 (11of1922), 88. 10(2) (xi) and (xv). The assessee company was incorporated in 1935 and its Memorandum of .M.Ssociation authorised it, inter alia, to promote and to undertake the formation and establishment of other companies and to assist any compo.ny financially or other-wise. There was another company known as the Southern Agencies Ltd. and Mr. A. V. Thomas was director of both these r.ompanies. In 1948 the Southern Agencies Ltd. began the promotion of a company to be known as the Rodier Textile Mills Ltd., with a view to buying up a Mill known as the Rodier Textile Mills. The assessee company made an advance of Rs. 6 lakhs odd to the promoter for the purchase of 6000 shares of the new company. The public took no interest in .the new company and the whole project failed. No application for shares was made on behalf of the assessee company .and no share was acquired. The Southern Agencies Ltd.: however, did not return the entire amount. On December 7, 1951, it paid back only lls. 2 Jakhs which was received in full satisfaction. The balance of Rs. 4,05,071-8-6 was written of!' on December 3i, 1951, which was the close of the year of account of the assessec company. For the assessment year 1952-53 the assessce company claimed a deduction of that amount as a bad debt actually written of!', or alternatively as an expenditure, not of a capital nature laid out or expended wholly and exclusively for the purpose of its business. HtU, (I) that the amount advanced for the purchase of shares was of a capital nature and, therefore, the balance ~as not allowable as an expenditure under s. l0(2)(xv) of the Indian Income-tax Act, 1922, as it was not the business of the assessee company to buy agencies and sell them; and in any event the amount was expended in 1948 and not in the year of account ending December 31, 1951. (2) that it was not a bad debt under s. l0(2)(xi). A debt in such cases is an outstanding which is recovered would have swelled the profits. It is not money handed over to some one for purchasing a thing which that person has failed to return even though no purchase was made. Ourtis v. J. &; G. Oltlfiel.d Ltd., (1925) 9 Tax Cas. 319, Arunachalam Ohettiar v. Commissioner of Incomt-tax, (1936) L. R. 63 I. A. 233, Badridas Daga v. Commissioner of Incomt-tn:z, [1959] S. C. R. 690 and Oommmiontr of Income-tax v. Abdull.abhai Abdulakadar, [1961] 2 S.C.R. 9-i9, relied on: CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal No. 214 of 1962. Appeal fro~ the judgment dated July 8, 1960 of the Kerala High Court, Emakulam, in Income·tax Referred Case No. 10 of 1957. S. T. Desai and Sardar Bahadur, for the appellant. K. N. Rajagopal Sastry, R. N. Sachthey and P. D. Merwn, for the respondent. 1962. October 25. The Judgment of the Court was delivered by HrnAYATULLAH, J.-The assessec, A.V. Thomas & Co., Ltd., Alleppey, claimed a deduction of Rs. 4,05,07~-8-6 in the assessment year 1952-53 as a bad debt which was written-off in its books of account on December 31, 1951. This claim was disallowed. Afte; sundry proce~ure, the following question was con~idered by the High Court of Kerala and answered agamst the assessee company :- ".Whether on the facts and the circumslanu:s of the cas~ .. the Tr.ibunal ·,, ''" correct in hoiding 1962 A.V. T!wm1U &-C•., Lid. v. Commissionn' of Incmn1-llJJt1 (Bantal8") !Ctra, 1962 A.V. Thomas & Co., Ltd. y, Jommissioner of lncom,,..tax, an.galore) Kera/a ffidayatullah, J. 778 SUPREME COURT REPORTS [1963] SUPP. Case: A. V. THOMAS & CO., LTD., ALLEPPEY versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (BANGALORE) KERALA [[1963] SUPP. 1 S.C.R. 776] (1963) ਏ.ਵੀ. ਥੋਮਸ ਐਡ ਕੰਪਨੀ, ਲਿਮਿਟੇਡ, ਅਲੈਪੀ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, (ਬੈਂਗਲੋਰ) ਕੇਰਲਾ (ਜੇ. ਐਲ. ਕਪੂਰ, ਐਮ. ਹਿਦਾਇਤੁੱਲਾ ਅਤੇ ਜੇ. ਸੀ. ਸ਼ਾਹ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕਾ) ਆਮਦਨ ਕਰ—ਕਟੌਤੀ—ਖਰਾਬ ਕਰਜ਼—ਖਰਚਾ—ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਰਕਮ—ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 (11 ਦਾ 1922), ਧਾਰਾ 10(2) (xi) ਅਤੇ (xv)। ਅਸੈਸੀ ਕੰਪਨੀ 1935 ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਮੈਮੋਰੈਂਡਮ ਆਫ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਸਥਾਪਨਾ ਨੂੰ ਬਢਾਉਣ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਵਿੱਤੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਕੰਪਨੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਦਰਨ ਏਜੰਸੀਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਏ.ਵੀ. ਥੋਮਸ ਦੋਵੇਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸਨ। 1948 ਵਿੱਚ ਸਦਰਨ ਏਜੰਸੀਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ ਨੇ ਰੋਡੀਅਰ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਮਿਲਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮੋਸ਼ਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਰੋਡੀਅਰ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਮਿਲਜ਼ ਨੂੰ ਖਰੀਦਣਾ ਸੀ। ਅਸੈਸੀ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਪ੍ਰਮੋਟਰ ਨੂੰ 6000 ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਲਈ ਲਗਭਗ 6 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਨਵੀਂ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਜਨਤਾ ਨੇ ਕੋਈ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਈ। ਅਸੈਸੀ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਕੋਈ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ੇਅਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਦਰਨ ਏਜੰਸੀਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ ਨੇ ਪੂਰੀ ਰਕਮ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਦਸੰਬਰ 31, 1951 ਨੂੰ, ਜੋ ਕਿ ਅਸੈਸੀ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਖਾਤਾ ਸਾਲ ਦਾ ਅੰਤ ਸੀ, ਕੇਵਲ 2 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਵਾਪਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਸੱਲੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਬਾਕੀ ਦੀ ਰਕਮ 4,05,01-8-6 ਨੂੰ 1951 ਦੇ ਦਸੰਬਰ 31 ਨੂੰ ਲਿਖਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1952-53 ਲਈ ਅਸੈਸੀ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਉਸ ਰਕਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਕਰਜ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਵਿਕਲਪਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਰਚਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪੂੰਜੀ ਦੀ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਪਾਰ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਫੈਸਲਾ, (i) ਜੋ ਰਕਮ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਲਈ ਅਗਾਊ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਉਹ ਇੱਕ ਮੂਲਧਨ ਖਰਚ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੇ ਐਸ. 10(2)(xv) ਅਧੀਨ ਖਰਚ ਵਜੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੈਸੀ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਏਜੰਸੀਆਂ ਨੂੰ ਖਰੀਦਣਾ ਅਤੇ ਵੇਚਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਘਟਨਾ ਵਿੱਚ ਰਕਮ 1948 ਵਿੱਚ ਖਰਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਕਿ ਹਿਸਾਬ ਦੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦਸੰਬਰ 31, 1951 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। (2) ਇਹ ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਕਰਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ ਐਸ. 10(2)(xi) ਅਧੀਨ। ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਰਜ਼ ਇੱਕ ਬਕਾਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਰਿਕਵਰ ਹੋਣ 'ਤੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਪੈਸੇ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਖਰੀਦਾਰੀ ਨਾ ਕਰਨ 'ਤੇ ਪੈਸੇ ਵਾਪਸ ਨਾ ਕੀਤੇ ਹੋਣ। ਅਰੁਣਚਲਮ ਚੇਟੀਅਰ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਮਦਰਾਸ (1935) 3 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 142; ਕਮਰਸ਼ੀਅਲ ਬੈਂਕਿੰਗ ਕੋ. ਆਫ ਸਿਡਨੀ ਲਿਮਿਟੇਡ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਬੰਗਾਲ (1935) 3 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 101; ਠਾਕਰ & ਕੋ. ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਮਦਰਾਸ (1939) 7 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 2; ਅਤੇ ਐਲ. ਆਰ. (1931) ਏ.ਸੀ. 333, ਬ੍ਰਜਿੰਦਰ ਦਾਸ ਗੁਪਤਾ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਬੰਗਾਲ, (1950) 5 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 2650 ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਬਨਾਮ ਗੋਤੁਰੂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ, (1961) ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਰਿਪੋਰਟਸ 949, ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸਿਵਲ ਅਪੀਲੇਟ ਜੁਰਿਸਡਿਕਸ਼ਨ : ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 214 ਦਾ 1962। ਕੇਰਲਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ, ਏਰਨਾਕੁਲਮ ਵਿੱਚ ਮਿਤੀ ਜੁਲਾਈ 8, 1960 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਤੋਂ ਅਪੀਲ। ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਰਿਫਰਡ ਕੇਸ ਨੰਬਰ 10 ਦਾ 1967। ਐਸ. ਟੀ. ਦੇਸਾਈ ਅਤੇ ਸਰਦਾਰ ਬਹਾਦੁਰ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ। ਕੇ. ਐਨ. ਰਾਜਗੋਪਾਲ ਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਆਰ. ਐਨ. ਸਚਥੇ ਅਤੇ ਪੀ. ਡੀ. ਮੈਨਨ, ਪ੍ਰਤੀਵਾਦੀ ਵੱਲੋਂ। ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ, 1962. ਅਕਤੂਬਰ 25, ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਹਿਦਾਇਤੁੱਲਾ ਜੇ. ਨੇ ਸੁਣਾਇਆ। ਹਿਦਾਇਤੁੱਲਾ ਜੇ.—ਅਸੈਸੀ, ਏ.ਵੀ. ਥਾਮਸ & ਕੋ., ਲਿਮਿਟੇਡ, ਅਲੇਪੀ, ਨੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1952-53 ਵਿੱਚ ਰੁਪਏ 4,05,072.86 ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਕਰਜ਼ ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਦਸੰਬਰ 31, 1951 ਨੂੰ ਲਿਖਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਨਾਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਕਈ ਤਰੀਕਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੇਰਲਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇਸ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਿਆ ਅਤੇ ਅਸੈਸੀ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: “ਕੀ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ, ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਸਹੀ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਦਾਅਵਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਸੀ?” ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇਸ ਕੇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਅਪੀਲ ਲਈ ਯੋਗ ਸਰਟੀਫਾਈ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਹ ਅਪੀਲ ਅਸੈਸੀ ਕੰਪਨੀ ਵੱਲੋਂ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਕਮਿਸ਼ਨਰ (ਬੈਂਗਲੋਰ) ਕੇਰਲਾ, ਜਵਾਬੀ ਹੈ। ਕਰਦਾਤਾ ਕੰਪਨੀ 1935 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨਾਲ ਆਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸਦੀ ਮੈਮੋਰੈਂਡਮ ਆਫ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਵਿਵਿਧ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਧਾਰਾਵਾਂ 5, 16, 18 ਅਤੇ 23 ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ “ਦਿਲਚਸਪੀ ਲੈਣ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਮੋਟ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਬਣਤਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਉਪਕ੍ਰਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ,” ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਵਿੱਤੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਰਦਾਤਾ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ: 1. ਏ. ਵੀ. ਥੋਮਸ 2. ਐਸ. ਸੰਕਰਨਾਰਾਇਣ ਅਯਰ 3. ਜੇ. ਥੋਮਸ Case: A. V. THOMAS & CO., LTD., ALLEPPEY versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (BANGALORE) KERALA [[1963] SUPP. 1 S.C.R. 776] (1963) निर्धारितीकंपनीको1935 मेंनिगमितकियागयाथाऔरकंपनियोंकेसाथहमेशाकीतरह, इसकासमझौताज्ञापन एसोसिएशन, इसेविविधव्यवसायकरनेकेलिएअधिकृतकिया कुछनहीं।खंड1,5,18 और23 केअनुसार, यह"अन्यकंपनियोंमेंरुचिरखने, बढ़ावादेनेऔरउनकेगठनऔरस्थापनाकरने", निवेशकरनेऔरकिसीभीकंपनीकोवित्तीययाअन्यथासहायताकरनेकेलिएअधिकृतथा।उससमयनिर्धारितीकंपनीमेंतीननिदेशकथे, जिनके नामनीचेदिएगएहैंः 1. ए. वी. थोर्नस 2. एस. शंकरनारायणअय्यरऔर 3. . जेथॉमस। एकऔरप्राइवेटटलिमिटेडकंपनीथी दक्षिणीएजेंसियांलिमिटेड, पांडीकेरूपमेंजानाजाताहै -- चेरीऔरइसकेनिदेशकथेःथोड़ासा। 1. ए. वी. थॉमस 2. एस. एस. नटटराजनऔर 3. सी. एस. रामकृष्णकारायलार। पांडिचेरीमेंएकमिलथीजिसेकहाजाताथा एंग्लोफ्रेंचसेसंबंधितरॉडियरटेक्सटाइलमिल टेक्सटाइललिमिटेड, पांडिचेरी।निर्धारितीकंपनीनेकहाकिसदर्नएजेंसीजलिमिटेडने1948 एकसीमितकंपनीकोबढ़ावादेना 1962 रॉडियरटेक्सटाइलमिलकोखरीदनेऔरविकसितकरनेकादृष्टिकोण।निर्धारितीकंपनीने, इसलिएयहकहागयाथाकिउसनेसदर्नएजेंसीजलिमिटेड, पांडिचेरीकोरुपयेकीकुलराशिसेअधिकधनबनाकरवित्तपोषितकिया।6,05,071-8-6 .यहराशिसीधेनिर्धारितीकंपनीद्वारानहींदीगईथी, बल्किउसकेकहनेपरइंडिया(बैंगलोर) केरलकॉफीएंडटीडिस्ट्रीब्यूटटर्सलिमिटेड, मद्रासद्वारादीगईथी।द. ए. वी. थॉमसएंडकंपनीलिमिटेड -आयकरआयुक्त, हिदायतुल्ला, जे। निर्धारितीकंपनीनेआगेकहाकिहालांकि31 दिसंबर, 1948 कीअपनीपुस्तकोंमेंएकप्रविष्टिनेइसराशिको6,000 करोड़रुपयेकेशेयरोंकीखरीदकेलिएअग्रिमकेरूपमेंदिखाया।100 रोडियरटेक्सटाइलमिल्सलिमिटेडमेंप्रत्येक, निर्धारितीकंपनीकामुख्यउद्देश्यदक्षिणीएजेंसियांलिमिटेडकीसहायताऔरवित्तपोषणकरनाथा।5 20 निर्धारितीकंपनीकेज्ञापनकीशर्तोंकेभीतर।रॉडियरटेक्सटाइलमिल्सलिमिटेडकीसदस्यतासूचीजनवरीसेजनवरी, 1949 तकखुलीरही।निर्धारितीकंपनीकीओरसेशेयरोंकेलिएकोईआवेदननहींकियागयाथाऔरशेयरोंकाअधिग्रहणनहींकियागयाथा।जनतानेनईकंपनीमेंकोईरुचिनहींली, जिसेबढ़ावादियाजारहाथाऔरपूरीपरियोजनाविफलहोगई। 1 सितंबर, 1950 कोनिर्धारितीकंपनीनेश्रीए. वी. थॉमसकीकार्रवाईकोमंजूरीदी। उक्तअग्रिमकरतेहुएऔर18 सितंबर, 1950 कोनिर्धारितीकंपनीकेनिदेशकमंडलद्वाराएकप्रस्तावपारितकियागयाकिरु।6,00,000 रॉडियरटेक्सटाइलमिल्सलिमिटेड(गठनमें) मेंशेयरोंकीखरीदकेलिएअग्रिमकेरूपमेंदिखायाजानाचाहिएऔररु।5,072-8-5 नईकंपनीकेप्रवर्तकोंसेदेयविभिन्नअग्रिमोंकेतहतदिखायाजाएगा।हालांकि, सदर्नएजेंसीजलिमिटेडनेपूरीराशिवापसनहींकी।7 दिसंबर, 1951 कोइसनेरु।2,00,000 प्रतीतहोताहैकि पूर्णसंतुष्टिसेप्राप्तकिया।हालांकिजूनतकदेरहोचुकीहै 12 , 1951 , अग्रिमकोअच्छाऔरवसूलीयोग्यमानाजाताथा, शेषराशिको31 दिसंबर, 1951 कोबट्टेखातेमेंडालदियागयाथा, जोनिर्धारितीकंपनीकेखातेकेवर्षकासमापनथा।यहवहराशिथीजिसकामूल्यांकनवर्ष1952-53 मेंखराब780 सर्वोच्चन्यायालयरिपोर्ट[1963] एस. यू. पी. पी. केरूपमेंदावाकियागयाथा। 1962 ऋणवास्तवमेंबट्टेखातेमेंडालदियागयाहै, यावैकल्पिकरूपसेएकव्केरूपमें, नकिपूंजीगतप्रकृतिका, या ए. वी. थॉमसऔर केउद्देश्यकेलिएपूरीतरहसेऔरविशेषरूपसेखर्चकियागया कं., लिमिटेड। निर्धारितीकंपनीकाव्यवसाय। आयुक्तएएफ -आयकर, ( बैंगलोर) केरल -आयकरअधिकारी, अलेप्पीनेमानाकिऋणकोऐसेसमयमेंबट्टेखातेमेंडालदियागयाथाजबयहदोनोंमेंसेकोईनहींथा। हिदायतुल्ला, जे। बुराऔरनहीसंदिग्धऔरइसेलिखनेकादावाअपरिपक्वथा।इसलिएउन्होंनेइसकीअनुमतिनहींदी।अपीलीयसहायकआयुक्तकेपासएकअपीलकीगईऔरउन्होंनेआयकरअधिकारीकेआदेशकोएकअलगआधारपरबरकराररखा।उन्होंनेकहाकिअग्रिमराशिनईकंपनीकेशेयरोंकीखरीदकेउद्देश्यसेदीगईथीऔरइसप्रकारइसेएकपूंजीसंपत्तिकेअधिग्रहणकेलिएबनायागयाथा, जोयातोनईकंपनीकानियंत्रणथाया"अपनाअच्छाहासिलकरनेकेलिए-जिसके"परिणामस्वरूपनिर्धारितीकंपनीकोएजेंसीअधिकारदिएजानेकीसंभावनाथी।आयुक्तकेअनुसार, नुकसान, यदिकोईहो, तोपूंजीगतप्रकृतिकाथाऔरसवालयहहैकिक्यानुकसानकादावागलतहै। ऋणसमयसेपहलेथायाअन्यथाविचारकेलिएउत्पन्ननहींहुआथा।अपीलीयसहायकआयुक्तनेयहभीकहाकिकटौतीनहींकीजासकतीहै एसकेतहतभत्तेकेरूपमेंदावाकियागया।10 ( 2 ) ( xv) आयकरअधिनियम।निर्धारितीकंपनीनेन्यायाधिकरणमेंअपीलकी।न्यायाधिकरणनेअपीलीयसहायकआयुक्तकेआदेशकोबरकराररखालेकिनतीसरेआधारपर।न्यायाधिकरणनेस्वीकारकियाकिनिर्धारितीकंपनीकेउद्देश्योंमेंसेएकलाभकेलिएअन्यकंपनियोंकाप्रचारऔरवित्तपोषणथा, लेकिनयह रु. काअग्रिम।6,00,000 निर्धारितीकंपनीद्वाराअपनेव्यवसायकेसामान्यक्रममेंनहींकियागयाथा।बल्कियहएकलेन-देनथाजोकेवलव्यक्तिगतरूपसेकियागयाथा। "उद्देश्य।इसनिष्कर्षपरपहुँचतेहुएन्यायाधिकरणनेकहाकिसदर्नएजेंसीजलिमिटेडकोअग्रिमराशिदीगईथी, जोकिनिर्धारितीकंपनीद्वाराप्रवर्तितकंपनीनहींथी, इनदोनोंकंपनियोंकेबीचकोईपिछलाव्यावसायिकसंबंधनहींथाऔरनिर्धारितीकंपनीकोवित्तीयलाभकीकोईउम्मीदनहींथी। Case: A. V. THOMAS & CO., LTD., ALLEPPEY versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (BANGALORE) KERALA [[1963] SUPP. 1 S.C.R. 776] (1963) ".Whether on the facts and the circumslanu:s of the cas~ .. the Tr.ibunal ·,, ''" correct in hoiding 1962 A.V. T!wm1U &-C•., Lid. v. Commissionn' of Incmn1-llJJt1 (Bantal8") !Ctra, 1962 A.V. Thomas & Co., Ltd. y, Jommissioner of lncom,,..tax, an.galore) Kera/a ffidayatullah, J. 778 SUPREME COURT REPORTS [1963] SUPP. that the amount of Rs. 4,05,071-8-6 claimed by the assessee Co. as a deduction was not admis-sible either under section 10(2) (xi) or 10(2) (xv) ?" The High Court certified the case as fit for appeal to this Court and this appeal has been filed by the assessee company. The Commissioner of Income-tax (Bangalore) Kerala, is the respondent. The assessee company was incorporated in 1935 and, as is usual with companies, its Memorandum of Association, authorised it to do multifarious busi-nesses. According to clauses 1, 5, 18 and 23, it was authorised "to be interested in, to promote, and to undertake the formation and establishment of other companies", to make investments and to assist any company financially or otherwise. At the material time the assl'.'ssee company had three directors, whose names are given below : 1. A. V. Thomas 2. S. Sankaranarayana Iyer and There was another private limited company known as the Southern Agencies Limited, Pondi-cherry, and its directors were :- 1. A. V. Thomas 2. 3. C. S. Ramakrishna Karayalar. There was a mill in Pondicherry known as R'.odier Textile Mill belonging to the Anglo French Textiles Limited, Pondicherry. The assessee company averred that the Southern Agencies Ltd., took up in 1948 the promotion of a limited company to be known as Rodier Textile MilJs Ltd., Pondicherry, with 1 s.c.R. SUPREME COURT REPORTS a view to buying and developing the Rodier Textile Mill. The assessee company, so it was stated, financed the Southern Agencies Ltd., Pondicherry, by making over funds aggregating to the sum of Rs. 6,05,071-8-6. This amount was not given directly by the assessee company but at its instance by India Coffee and Tea Distributors Ltd., Madras. The assessee company further stated that though an entry in its own books dated December 31, 1948, showed this amount as an advance for purchase of 6,000 shares of Rs. 100 each in the Rodier Textile . Mills Ltd., the main intention of the assessee company was to assist and finance the Southern Agencies Ltd. within the terms of the assessee company's Memoran-dum. The subscription list for the R odier Textile Mills Ltd. remained open from January 5 to January 20, 1949. No application for shares was made on behalf of the assessee company and the shares were not acquired. The public took no interest iu the new company which was being promoted and the whole project failed. On September 1, 1950, the assessee company approved of the action of .Mr. A. V. Thomas in making the said advance and on September 18, 1950, a resolution was passed by the Board of Directors of the assessee company that the amount of Rs. 6,00,000 should be shown as an advance for purchase of shares in the Rodier Textile Mills Ltd. (in formation) and the balance of Rs. 5,072-8-5 be shown under sundry advances due from the promoters of the new company. The Southern Agencies Ltd. however, did not return the entire amount. On December 7, 1951, it paid back Rs. 2,00,000 which appears to have been received in full satisfaction. Thou(ih as late as June 12, 1951, the advance was considered to be good and recoverable, the balance was written off on December 31, 1951, which was the close of the year of 1ccount of the assessee company. It was this amount which was claimed in the assessment year 1952-53 as a bad 1962 A. V. Tlwmas & Co., Ltd. v. Commission11 of Jneome~tax (Bangalo") Kera/a Hida,.tullah, /. 1962 A. V. Thomas & Co., Ltd. v. CommissioMr af lntmn4-tax, (Bangalore) Ker.Ua Hidayatultali, J. 780 SUPREME COURT REPORTS (1963] SUPP. Case: A. V. THOMAS & CO., LTD., ALLEPPEY versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (BANGALORE) KERALA [[1963] SUPP. 1 S.C.R. 776] (1963) 1. ਏ. ਵੀ. ਥੋਮਸ 2. ਐਸ. ਸੰਕਰਨਾਰਾਇਣ ਅਯਰ 3. ਜੇ. ਥੋਮਸ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਲਿਮਿਟੇਡ ਕੰਪਨੀ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਸਦਰਨ ਏਜੰਸੀਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ, ਪੁਡੁਚੇਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸਨ: 4. ਏ. ਵੀ. ਥੋਮਸ 5. ਐਸ. ਐਸ. ਨਟਰਾਜਨ, ਅਤੇ 6. ਸੀ. ਐਸ. ਰਾਮਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਰਯਾਲਰ. ਪੁਡੁਚੇਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਿੱਲ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਰੋਡੀਅਰ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਮਿੱਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਐਗਲੋ ਫ੍ਰੈਂਚ ਟੈਕਸਟਾਈਲਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ, ਪੁਡੁਚੇਰੀ ਦੀ ਸੀ। ਕਰਦਾਤਾ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸਦਰਨ ਏਜੰਸੀਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ ਨੇ 1948 ਵਿੱਚ ਰੋਡੀਅਰ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਮਿੱਲਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ, ਪੁਡੁਚੇਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲਿਮਿਟੇਡ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਮੋਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿ ਰੁਪਏ 4,05,071-8-6 ਦੀ ਰਕਮ ਜੋ ਕਿ ਕਰਦਾਤਾ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਧਾਰਾ 10(2) (xi) ਜਾਂ 10(2) (xv) ਅਧੀਨ ਕਟੌਤੀ ਵਜੋਂ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ? ਰੋਡੀਅਰ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਮਿਲ ਨੂੰ ਖਰੀਦਣ ਅਤੇ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ। ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੁਲਜ਼ਮ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਸਦਰਨ ਏਜੰਸੀਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ, ਪੁਡੂਚੇਰੀ ਨੂੰ ਫੰਡ ਦੇ ਕੇ ਵਿੱਤ ਪੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੁੱਲ ਰਕਮ ਰੁਪਏ 6,05,071.86 ਸੀ। ਇਹ ਰਕਮ ਸਿੱਧੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਲਜ਼ਮ ਕੰਪਨੀ ਵੱਲੋਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਪਰ ਭਾਰਤ ਕਾਫੀ ਅਤੇ ਚਾਹ ਵਿਤਰਕ ਲਿਮਿਟੇਡ, ਮਦਰਾਸ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਮੁਲਜ਼ਮ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਹੋਰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸਦੀ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ 31 ਦਸੰਬਰ, 1948 ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਇਕ ਐਟਰੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਰਕਮ ਨੂੰ ਰੋਡੀਅਰ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਮਿਲਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ ਵਿੱਚ 6,000 ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਲਈ ਅਗਾਊ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਇਰਾਦਾ ਸਦਰਨ ਏਜੰਸੀਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ ਨੂੰ ਵਿੱਤ ਪੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਸੀ ਮੁਲਜ਼ਮ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮੈਮੋਰੈਂਡਮ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ। ਰੋਡੀਅਰ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਮਿਲਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ ਲਈ ਸਬਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਸੂਚੀ 5 ਜਨਵਰੀ ਤੋਂ 20 ਜਨਵਰੀ, 1949 ਤੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਰਹੀ। ਮੁਲਜ਼ਮ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਸ਼ੇਅਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਜਨਤਾ ਨੇ ਨਵੀਂ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਜੋ ਪ੍ਰਮੋਟ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ। 1 ਸਤੰਬਰ, 1950 ਨੂੰ, ਮੁਲਜ਼ਮ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਮਿਸਟਰ ਏ. ਵੀ. ਥਾਮਸ ਦੀ ਇਸ ਅਗਾਊ ਦੇਣ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ 18 ਸਤੰਬਰ, 1950 ਨੂੰ ਮੁਲਜ਼ਮ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਬੋਰਡ ਆਫ ਡਾਇਰੈਕਟਰਜ਼ ਵੱਲੋਂ ਇਕ ਮਤਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਰੁਪਏ 6,00,000 ਨੂੰ ਰੋਡੀਅਰ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਮਿਲਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ (ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ) ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਲਈ ਅਗਾਊ ਵਜੋਂ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਰਕਮ ਰੁਪਏ 5,072-ਬੀ-5 ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮੋਟਰਾਂ ਤੋਂ ਬਕਾਇਆ ਸੰਦਰ ਅਗਾਊ ਵਜੋਂ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਪਰ ਸਦਰਨ ਏਜੰਸੀਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ ਨੇ ਪੂਰੀ ਰਕਮ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। 7 ਦਸੰਬਰ, 1951 ਨੂੰ ਇਸਨੇ ਰੁਪਏ 2,00,000 ਵਾਪਸ ਕੀਤੇ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਹਾਲਾਂਕਿ 12 ਜੂਨ, 1951 ਤੱਕ ਅਗਾਊ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਵਸੂਲਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਬਾਕੀ ਰਕਮ 31 ਦਸੰਬਰ, 1951 ਨੂੰ ਲਿਖਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਮੁਲਜ਼ਮ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਖਾਤਾ ਸਾਲ ਦਾ ਅੰਤ ਸੀ। ਇਹ ਰਕਮ ਮੁਆਇਨਾ ਸਾਲ 1952-53 ਵਿੱਚ ਖਰਾਬ ਕਰਜ਼ ਵਜੋਂ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਅਲੇਪੀ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕਰਜ਼ਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇਹ ਨਾ ਤਾਂ ਖਰਾਬ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸੰਦਿਗਧ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਖਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਕ ਅਪੀਲ ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੂੰ ਲਈ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਭਾਵੇਂ ਵੱਖਰੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਗਾਊ ਨਵੀਂ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਖਰੀਦਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਣਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਇਕ ਪੂੰਜੀ ਸੰਪਤੀ ਦੇ ਹਾਸਲ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਨਵੀਂ Case: A. V. THOMAS & CO., LTD., ALLEPPEY versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (BANGALORE) KERALA [[1963] SUPP. 1 S.C.R. 776] (1963) रु. काअग्रिम।6,00,000 निर्धारितीकंपनीद्वाराअपनेव्यवसायकेसामान्यक्रममेंनहींकियागयाथा।बल्कियहएकलेन-देनथाजोकेवलव्यक्तिगतरूपसेकियागयाथा। "उद्देश्य।इसनिष्कर्षपरपहुँचतेहुएन्यायाधिकरणनेकहाकिसदर्नएजेंसीजलिमिटेडकोअग्रिमराशिदीगईथी, जोकिनिर्धारितीकंपनीद्वाराप्रवर्तितकंपनीनहींथी, इनदोनोंकंपनियोंकेबीचकोईपिछलाव्यावसायिकसंबंधनहींथाऔरनिर्धारितीकंपनीकोवित्तीयलाभकीकोईउम्मीदनहींथी। न्यायाधिकरणनेअभिनिर्धारितकियाकि1 एस. सी. आर. सर्वोच्चन्यायालयरिपोर्ट781 रॉडियरटेक्सटाइलमिल्सलिमिटेड, पांडिचेरीकोनिर्धारितीकंपनीद्वारावित्तपोषितयाप्रचारितनहींकियाजारहाथाऔरनिर्धारितीकंपनीकायहकथनकिउसेकुछएजेंसीअधिकारप्राप्तहुएहोंगे, साक्ष्यद्वारासमर्थितनहींथा।न्यायाधिकरणकीरायथीकियहअग्रिम"संभवतःदोव्यक्तियों, ए. वी. थॉमसऔरए. वी. थॉमस, केनिर्धारककंपनीऔरदक्षिणीएजेंसियांलिमिटेडकेकाफीहद" तकसामान्यस्वामित्वकेकारणथा। 1962 ए. वी. थॉमसएंडकंपनीलिमिटेड .वी आय-करआयुक्त, (बैंगलोर) केरलहिदायतुल्ला, जे. "एस. एस. नटटराजन।न्यायाधिकरणनेइसप्रकारअभिनिर्धारितकियाकिइसकटौतीकादावानहींकियाजासकताहैक्योंकियह"व्यक्तिगतउद्देश्यों" सेदियागयाथानकिनिर्धारितीकंपनीकेव्यस्तताकेहिस्सेकेरूपमें। निर्धारितीकंपनीनेएकमामलेकीमांगकीलेकिनन्यायाधिकरणनेइसेअस्वीकारकरदिया।निर्धारितीकंपनीनेमामलेकेलिएअपनेआवेदनमेंतीनप्रश्नप्रस्तुतकिएथेः " ( i) चाहेतथ्योंपरऔरमामलेकेदायरेमें, रु।4,05,072-8-5 दावाकियाजासकताहै अधिनियमकीधारा10 (2) (xi) केप्रावधानोंकेतहतएकखराबऋणकेरूपमेंनिर्धारिती, ( (ii) क्यातथ्योंऔरमामलेकेदायरेमें, निर्धारितीरुपयेकीराशिकादावाकरसकताहै।4,05,072-8-5 अधिनियमकीधारा10 (2) (xv) केतहतअनुमेयकटौतीकेरूपमें, और ( (iii) क्यातथ्योंऔरमामलेकेदायरेमें, निर्धारितीकोरुपयेकीउक्तराशिकीकटौतीकादावाकरनेकीअनुमतिहै।4,05,072-8-5 एकउचितडेबिटटकेरूपमेंऔरइसेनिर्धारितीकंपनीकेलाभऔरहानिखातेमेंचार्जकरें। इनप्रश्नोंसेपताचलताहैकिकटौतीथी 1962 एस.10 ( 1 ) ; ( (ii) एकखराबऋणकेरूपमेंवास्तवमेंइसकेतहतबट्टेखातेमेंडालाजाताहै। ए. वी. थॉमसएंडएस.10 ( 2 ) ( xi); और(iii) कंपनीलिमिटेडकोपूरीतरहसेऔरविशेषरूपसेव्यवसायकेउद्देश्यकेलिएनिर्धारितव्केरूपमें। .वी --एसकेतहतआयुक्त।10 ( 2 ) ( xv) आयकरअधिनियम।आयकर, निर्धारितीकंपनीनेउच्चन्यायालयऔरबैंगलोर) केरलमेंआवेदनकिया उच्चन्यायालयनेएकलप्रश्नहिदायतुल्ला, जे. परएकसंदर्भकानिर्देशदिया, जिसेउद्धृतकियागयाहै।यहसवालदर्शाताहैकि उच्चन्यायालयनेएसकेतहतमामलेकानिर्देशनहींदिया।10 ( 1 ) अधिनियमसे।न्यायाधिकरणनेमामलेपरविचारकियाथा व्यवसायकेदृष्टिकोणसेऔरयहअभिनिर्धारितकियाथाकियहव्यवसायकेसामान्यपाठ्यक्रममेंप्रगतिनहींथी, बल्कि"" .व्यक्तिगतउद्देश्योंसेथी।द उच्चन्यायालयनेस्पष्टरूपसेस्वीकारनहींकियाथाकि एसकेतहतमामलेपरविचारकियाजासकताहै।10 ( 1 ) औरफ्रेमकियागया सी. एल. एस. केतहतप्रश्न।( xi) और(xv) s का।10 ( 2 ) .उच्चद्वाराप्रस्तावितऔरविचारकियागयाप्रश्न न्यायालयकेवलदोखंडोंसेसंबंधितहै।एकप्रयास एसकेतहतमुद्दाउठानेकेलिएहमारेसामनेबनायागयाथा।10 ( 1 ) औरकटौतीकोएकसामान्यव्यवसायकेरूपमेंदावाकरना हानिहोतीहै।हमनेतर्ककोअस्वीकारकरदियाक्योंकिहमारे रायउच्चन्यायालयमेंविचारकिएगएप्रश्नमेंइसेशामिलनहींकियागयाहै।निर्धारितीकंपनीकोकिसीस्तरपरउच्चन्यायालयसेअनुरोधकरनाचाहिएथाकि एकप्रश्नतैयारकरेंकिइसकेलिएकोईसामग्रीनहींथी न्यायाधिकरणइसनिष्कर्षपरपहुँचाकियहएकनहींथा -व्यावसायिकलेनदेनलेकिनएकअग्रिमकामामला व्यक्तिगतउद्देश्य।हमारेसामनेयहतर्कदियागयाथाकि एकलपरएकसंदर्भकेलिएबुलानेमेंउच्चन्यायालय प्रश्नमेंकहागयाथाकिवहप्रश्नशामिलहोगा तीनबातें।पहलेदोकाउल्लेखकियागयाथा प्रश्नऔरतीसराजिसेअंतर्निहितकहागयाथा क्यान्यायाधिकरणनिर्णयलेनेकेलिएसक्षमथा एकऐसामामलाजिसेप्रस्थानद्वाराप्रारंभिकचरणमेंनहींबनायागयाथा।लेकिनयहवहीनहींथा यहकहनेकेरूपमेंकिन्यायाधिकरणकेपासकोईसामग्रीनहींथी इससेपहलेकियहइसनिष्कर्षपरपहुँचसकेकियहसामान्यप्रक्रियामेंप्रगतिनहींथी निर्धारितीकंपनीद्वाराव्यवसाय।इसमेंकोईशकनहींकि उच्चन्यायालयनेमामलेकाबयानदेनेकेअपनेआदेशमेंकहाहैकिकोईविवादनहींथा टी. 1 एस. सी. आर. सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट783 पहलेकेचरणमेंकहागयाथाकियहव्यवसायकेसामान्यपाठ्यक्रममेंनहींथा, बल्किएस. केतहतकिएगएआदेशमेंउच्चन्यायालयकावहनिष्कर्षथा।66 ( 2 ) इसकीकोईप्रासंगिकतायाबंधनबलनहींहोसकताहै।वास्तवमें, उच्चन्यायालयमेंथा 1962 ए. वी. थॉमसएंडकंपनीलिमिटेड -इनियमकेआयुक्तकर, Case: A. V. THOMAS & CO., LTD., ALLEPPEY versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (BANGALORE) KERALA [[1963] SUPP. 1 S.C.R. 776] (1963) 1962 A. V. Tlwmas & Co., Ltd. v. Commission11 of Jneome~tax (Bangalo") Kera/a Hida,.tullah, /. 1962 A. V. Thomas & Co., Ltd. v. CommissioMr af lntmn4-tax, (Bangalore) Ker.Ua Hidayatultali, J. 780 SUPREME COURT REPORTS (1963] SUPP. debt actually written off, or alternatively as an expenditure, not of a capital nature, laid out or expended wholly and exclusively for the purpose of the assessee company's business. The Income-tax Officer, Alleppey, held that the debt was written off at a time when it was neither bad nor doubtful and the claim to write it off was premature. He, therefore, disallowed it. An appeal was taken to the Appellate Assistant Commissioner and he upheld the order of the Income-tax Officer though on a different ground. He held that the advance was made for the purpose of purchasing shares of the new company then in formation and it was thus made for the acquisition of a capital asset, which was either the control of the new company or "to gain its good-will likely to result in the grant of agency rights" to the assessee company. According to the Commissioner, the loss, if any, was of a capital nature and the question whether the claim of bad debt was premature or otherwise did not arise for consideration. The Appellate Assistant Commis-sioner also held that the deduction could not be claimed as an allowance under s. l0(2l(xv) of the Income·tax Act. The assessee company appealed' to the Tribunal. The Tribunal upheld the order of the Appellate Assistant Commissioner but on a third ground. The Tribunal accepted that one of the objects of the assessee company wa~ the promotion and financing of other companies for gain but this advance of Rs. 6,00,000 was not made by the assessee company in the normal course of its business. It was rather a transaction "actuated only by personal motives". In reaching this conciusion the Tribunal observed that the advance was made to Southern Agencies Ltd. which was not a company promoted by the assessee company, that between these two companies there was no previous business connection and that the 4sscssee company had no expectancy of a financial benefit. The Tribunal heid that the Rodier Textile Mills Ltd., Pondicherry, was not being financed or promoted by the assessee company and that the statement by the assessee company that it would have received some agency right was not supported by evidence. The Tribunal was of the opinion that this advance was probabiy due t0 the "substantially common ownership of the as<essee company and the Southern Agencies Ltd., of two individuals, namely, A. V. Thomas and S. S. N atara j an." The Tribunal thus held that this deduction could not be claimed as it was given out of "personal motives" and not as a part of the busi-ness of the assessee company. The assessee company demanded a case but it was refused by the Tribunal. The assessee company in its application for the case had propounded three questions as under :- "( i) Whether on the facts and iu the circums-tances of the case, the sum of Rs. 4,05,072-8-5 can be claimed by the assesst>e as a bad debt written off under the provisions of Section 10( 2) (xi) of the Act, of (ii) Whether on the facts and in the circums-tances of the case, the assessee can claim the sum of Rs. 4,05,072-8-5 ?.S permissible deduction under Section 10(2) (xv) of the Act, and (iii) Whether on the facts and in the circums-tances of the case, the assessee is permitted to claim the deduction of the said sum of Rs. 4,0.'i,072-8-5 as a proper debit and charge it to the Profit and Loss account of the assessee company." These questions show that the deduction was dairned (i) as a loss in the doing of the business unde:r 1962 A. V. Thomas & Co., Ltd. v. Commissiontr of Income-la....;, (Bangalore) Keralt. Hid•yatu!ld, J. 1962 A. V. Thomas & Co., Ltd. v. -Commissioner of Income-tax, -Bangalore) Kerala Hidayatul/ah, J. 782 SUPREME COURT REPORTS [1963] SUPP. Case: A. V. THOMAS & CO., LTD., ALLEPPEY versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (BANGALORE) KERALA [[1963] SUPP. 1 S.C.R. 776] (1963) ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਅਲੇਪੀ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕਰਜ਼ਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇਹ ਨਾ ਤਾਂ ਖਰਾਬ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸੰਦਿਗਧ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਖਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਕ ਅਪੀਲ ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੂੰ ਲਈ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਭਾਵੇਂ ਵੱਖਰੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਗਾਊ ਨਵੀਂ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਖਰੀਦਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਣਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਇਕ ਪੂੰਜੀ ਸੰਪਤੀ ਦੇ ਹਾਸਲ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਨਵੀਂ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ-ਭਲੀ ਸਾਖ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵਿੱਚ ਮਦਦਗਾਰ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਅਰਜ਼ੀ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ “ਏਜੰਸੀ ਅਧਿਕਾਰ” ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਪੂੰਜੀ ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਇਹ ਸਵਾਲ ਕਿ ਖਰਾਬ ਕਰਜ਼ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਵਿਚਾਰ ਲਈ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ ਵੀ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕਟੌਤੀ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2)(xv) ਅਧੀਨ ਭੱਤਾ ਵਜੋਂ ਦਾਅਵਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਅਰਜ਼ੀ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ ਪਰ ਇੱਕ ਤੀਜੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਅਰਜ਼ੀ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਅਤੇ ਵਿੱਤ ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਨਾ ਸੀ ਪਰ ਇਹ ਅਗਾਊ ਰੁਪਏ 6,00,000 ਅਰਜ਼ੀ ਕੰਪਨੀ ਵੱਲੋਂ ਆਮ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਕੋਰਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਸਿਰਫ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਮਕਸਦਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ੇਿਤ ਸੀ। ਇਸ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਅਗਾਊ ਸਦਰਨ ਏਜੰਸੀਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਅਰਜ਼ੀ ਕੰਪਨੀ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਮੋਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਿਛਲਾ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਅਰਜ਼ੀ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਵਿੱਤੀ ਲਾਭ ਦੀ ਕੋਈ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਰੋਡੀਅਰ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਮਿਲਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ, ਪੁਡੂਚੇਰੀ, ਨੂੰ ਅਰਜ਼ੀ ਕੰਪਨੀ ਵੱਲੋਂ ਵਿੱਤ ਪੋਸ਼ਣ ਜਾਂ ਪ੍ਰਮੋਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਏਜੰਸੀ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਬਿਆਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸਹਾਇਕ ਅਧਿਕਾਰ ਮਿਲੇ ਹੋਣਗੇ, ਸਬੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਿਤ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦਾ ਖਿਆਲ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਅਗਾਊ ਸੰਭਵਤਃ ਇਸ ਕਾਰਨ ਸੀ ਕਿ "ਅਰਜ਼ੀ ਕੰਪਨੀ ਅਤੇ ਸਦਰਨ ਏਜੰਸੀਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ ਦੇ ਦੋ ਵਿਅਕਤੀਆਂ, ਨਾਮਤਃ ਏ. ਵੀ. ਥੋਮਸ ਅਤੇ ਐਸ. ਐਸ. ਨਟਰਾਜਨ ਦੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਂਝੀ ਮਾਲਕੀ ਸੀ।" ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਕਟੌਤੀ ਦਾਅਵਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ "ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਮਕਸਦਾਂ" ਦੇ ਕਾਰਨ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਅਰਜ਼ੀ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਕਰਦਾਤਾ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਇੱਕ ਮਾਮਲਾ ਮੰਗਿਆ ਪਰ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਰਦਾਤਾ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਰਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸਵਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ − (i) ਕੀ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਰਦਾਤਾ ਦੁਆਰਾ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2) (xi) ਦੇ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨਾਂ ਅਧੀਨ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਮੰਗੇ ਗਏ ਖਰਾਬ ਕਰਜ਼ ਦੀ ਰਕਮ ਰੁ. 4,05,072.8-5 ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, (ii) ਕੀ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਰਦਾਤਾ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2) (xv) ਅਧੀਨ ਰੁ. 4,05,072.8-5 ਦੀ ਰਕਮ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ (iii) ਕੀ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਰਦਾਤਾ ਨੂੰ ਉਕਤ ਰਕਮ ਰੁ. 4,05,072.8-5 ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਦਾਤਾ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਲਾਭ ਅਤੇ ਘਾਟਾ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਉਚਿਤ ਡੈਬਿਟ ਅਤੇ ਚਾਰਜ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿਣਾ ਹੈ।" ਇਹ ਸਵਾਲ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਾਰਾ 10(1) ਅਧੀਨ ਵਪਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਘਾਟੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; (ii) ਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਅਧੀਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਮੰਗੇ ਗਏ ਖਰਾਬ ਕਰਜ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਅਤੇ (iii) ਧਾਰਾ 10(2)(xv) ਅਧੀਨ ਵਪਾਰ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖਰਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਖਰਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਕਰਦਾਤਾ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇੱਕ ਇਕਲੇ ਸਵਾਲ 'ਤੇ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਕਿ ਉਦ੍ਧ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। Case: A. V. THOMAS & CO., LTD., ALLEPPEY versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (BANGALORE) KERALA [[1963] SUPP. 1 S.C.R. 776] (1963) इससेपहलेकियहइसनिष्कर्षपरपहुँचसकेकियहसामान्यप्रक्रियामेंप्रगतिनहींथी निर्धारितीकंपनीद्वाराव्यवसाय।इसमेंकोईशकनहींकि उच्चन्यायालयनेमामलेकाबयानदेनेकेअपनेआदेशमेंकहाहैकिकोईविवादनहींथा टी. 1 एस. सी. आर. सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट783 पहलेकेचरणमेंकहागयाथाकियहव्यवसायकेसामान्यपाठ्यक्रममेंनहींथा, बल्किएस. केतहतकिएगएआदेशमेंउच्चन्यायालयकावहनिष्कर्षथा।66 ( 2 ) इसकीकोईप्रासंगिकतायाबंधनबलनहींहोसकताहै।वास्तवमें, उच्चन्यायालयमेंथा 1962 ए. वी. थॉमसएंडकंपनीलिमिटेड -इनियमकेआयुक्तकर, अपनास्वयंकानिष्कर्षदेनेमेंत्रुटिऔरयहआश्चर्यकीबातनहींहैकिन्यायाधिकरणनेइसनिष्कर्षकाविरोधकिया।यहउच्चन्यायालयकेलिएएकप्रश्नतैयारकरनेकेलिएखुलाथाकिक्यान्यायाधिकरणकेनिष्कर्षकासमर्थनकरनेकेलिएकोईसामग्रीहैऔरन्यायाधिकरणसेउसपरएकमामलाबतानेकेलिएकहाजासकताहै।ऐसानकरनेकेबाद, प्रश्नकेरूपमेंतैयारकियागयाप्रश्ननिर्धारितीकंपनीकोप्तकरताहै ( बैंगलोर) केरलहिदायतुल्ला, जे। एसकेतहतअपनेमामलेकोसाबितकरें।10 ( 2 ) ( xi) याउसकेनीचे एस।10 ( 2 ) ( xv) औरइनदोकोणोंसेहीहममामलेपरविचारकरेंगे।एसकेखंड(xi) और(xv)।10 ( 2 ) इसप्रकारपढ़िएः " ( 2 ) ऐसेलाभोंयालाभोंकीगणनानिम्नलिखितभत्तेदेनेकेबादकीजाएगी, अर्थात्ः-— एक्स ( xi) जबनिर्धारितीकेअपनेव्यवसाय, पेशेयाव्यवसायकेकिसीभीहिस्सेकेसंबंधमेंखातेनकदआधारपरनहींरखेजातेहैं, तोनिर्धारितीकेअपनेव्यवसाय, पेशेयाव्यवसायकेउसहिस्सेकेसंबंधमेंबकायाऔरसंदिग्धऋणोंकेसंबंधमेंऔरबैंकिंगयाधन-ऋणव्यवसायकरनेवालेनिर्धारितीकेमामलेमेंऐसीराशि, जोआयकरअधिकारीकेरूपमेंऐसेव्यवसायकेसामान्यपाठ्यक्रममेंदिएगएऋणोंकेसंबंधमेंअपरिवर्तनीयहोनेकाअनुमानलगासकताहै, लेकिनवास्तवमेंबट्टेखातेमेंअपरिवर्तनीयकेरूपमेंलिखीगईराशिसेअधिकनहीं। निर्धारितीः ( प्रोविसोकोहटादियागया) ( xv) कोईभीव्(भत्तानहींहोनेकेकारण) प्रकृतिमेंवर्णितकिसीभी खंड(i) से(xiv) तकसमावेशीहै, औरयहअभिरूचिव्या784 सर्वोच्चन्यायालयरिपोर्ट[1963] कीप्रकृतिमेंनहीं है। ए. वी. थॉमसऔर ऐसाव्यवसाय, पेशायाव्यवसाय"। कं., लिमिटेड। .वी अपनेमामलेकेसमर्थनमें, निर्धारितीकंपनी केआयुक्त -आयकर, नेकहाकितथ्योंकेबारेमेंकोईविवादनहींथाकि(बैंगलोर) केरलयहव्यवसायकेसामान्यपाठ्यक्रममेंएकअग्रिमथाहिदायतुल्ला, जे. इसेएकव्यापारिकनुकसानकेरूपमेंयावैकल्पिकरूपसेएकखराबऋणयाएसकेतहतदावाकरनेयोग्यव्केरूपमेंमानाजानाचाहिए।10 ( 2 ) ( xv)।मूल्यांकनकर्ताकंपनीरॉडियरटेक्सटाइलकीकुछलेजरप्रविष्टियोंपरदृढ़तासेनिर्भरथी। . 1 . 3 मिल्सलिमिटेडनिर्धारितीकंपनीकीपुस्तकोंमें।इन्हेंअनुलग्नकएसेएकेरूपमेंचिह्नितकियागयाहै।उच्चन्यायालयनेइनखातोंकाभीउल्लेखकियाहैऔरउनकायहअर्थलगायागयाहैकिनिर्धारितीकंपनीद्वारापूंजीगतसंपत्तिहासिलकरनेकाप्रयासकियागयाथा।येखाते1948 मेंशुरूहुएऔर31 दिसंबर, 1951 कोसमाप्तहुए।इनखातोंकाशीर्षक"व्यक्तिगतखाताबही" होताहै।दिसंबर, 1948 मेंकुलरु.6,05,071-8-5 इंडियनकॉफीएंडटीडिस्ट्रीब्यूटटर्सलिमिटेड, मद्रासद्वाराशेयरोंकीखरीदकेलिएआपकोभुगतानकीगईराशिकेरूपमेंदिखायागयाहै।1 जनवरी, 1949 कोखातारुपयेकीडेबिटटशेषराशिकेसाथखोलागया।6,05,071-8-5 .खातोंसेकुछभीनहींपताचलताहैकियह"आप" कौनथे।कुछराशियोंकेसंबंधमेंकईउलटटप्रविष्टियाँकीगईंऔरफिर31 दिसंबर, 1949 को राशिइसप्रकारदिखाईगईथीः विभिन्नखर्चोंकेलिएअग्रिमरूपसे नएकेप्रवर्तकोंसेदेय कंपनीनेइसट्रांसकोडेबिटटकिया 5,071-8-5 फेंकागया। 6,00,000-0-0 संतुलनसे 1950 1 जनवरीकोप्रवेशकेसाथखोलागया 6,00,000-0-0 संतुलनबनानेकेलिए औरएकप्रविष्टिकेसाथबंद दक्षिणीकोभुगतानकीगईराशिसे एजेंसियांलिमिटेड 6,00,000-0-0 1 एस. सी. आर. सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट785 इसे1 जनवरी, 1951 कोप्रारंभिकशेषराशिकेरूपमेंदिखायागयाथा।7 दिसंबरको, रुपयेकाभुगतान।2,00,000 दिखायागयाऔररु।4,00,000 लिखनेसेरोकनेकेलिएउन्हेंलेजायागया।31 दिसंबरको।1951, 1962 ए. वी. थॉमसऔर कं., लिमिटेड। केआयुक्त रु.4,00,000 बट्टेखातेमेंडालदिएगएथेऔरइसीतरहरुपयेकीराशिभी।5,072-8-5 .अंतिमराशिमें1 रुपयेकीराशिशामिलथी, गाड़ीकेलिएकिरायाजोप्रविष्टिकोउलटटनेकेबादभीबट्टेखातेमेंडालदियागयाथा। -आयकर, ( बैंगलोर) केरल हिदायतुल्ला, जे। इनखातोंसेयहस्पष्टहैकिशुरुआतमेंराशिकोरॉडियरटेक्सटाइलमिल्सलिमिटेडकेशेयरोंकीखरीदकेलिएअग्रिमराशिकेरूपमेंदिखायागयाथा।यदियहउद्देश्यथा, तोयहराजस्वपक्षपरखर्चनहींथा।उच्चन्यायालयनेसहीढंगसेबतायाकिएजेंसियोंकोखरीदनाऔरउन्हेंबेचनानिर्धारितीकंपनीकाकामनहींथा।निर्धारितीकंपनीद्वाराशेयरोंकाअधिग्रहणकियाजारहाथाताकिउसकेपासरॉडियरटेक्सटाइलमिल्सलिमिटेडसेएजेंसीऔरइसीतरहकीअन्यएजेंसियोंकोबेचनेकाआकर्षकव्यवसायहोसके।15 दिसंबर, 1952 तक, निर्धारितीकंपनीकेअध्यक्षनेअपनेभाषणमेंइसप्रकारकहाः " आपजानतेहैंकिएकअग्रिमकियागयाथा दक्षिणीएजेंसियां(पांडिचेरी) लिमिटेड रोडियरटेक्सटाइलमिल्समेंहमारेलिएशेयरप्राप्तकरें Case: A. V. THOMAS & CO., LTD., ALLEPPEY versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (BANGALORE) KERALA [[1963] SUPP. 1 S.C.R. 776] (1963) These questions show that the deduction was dairned (i) as a loss in the doing of the business unde:r 1962 A. V. Thomas & Co., Ltd. v. Commissiontr of Income-la....;, (Bangalore) Keralt. Hid•yatu!ld, J. 1962 A. V. Thomas & Co., Ltd. v. -Commissioner of Income-tax, -Bangalore) Kerala Hidayatul/ah, J. 782 SUPREME COURT REPORTS [1963] SUPP. s. 10(1); (ii) as a bad debt actually written off under s. 10(2)(xi); and (iii) as an expenditure laid out wholly and exclusively for the pii.rpose of the business under s. 10(2)(xv) of the Income-tax Act. The assessee company applied to the High Court and the High Court directed a reference on the single question which has been quoted. That question shows that the High Court did not direct the case under s. 10(1) of the Act. The Tribunal had considered the case from the point of view of the business and had held that this was not an advance in the normal course of business but one out of "personal motives". The High Court apparently had not accepted that the matter could be considered under s. 10( 1) and framed the question under els. (xi} and (xv) of s. 10(2). The question as propounded and considered by the High Court related to the two clauses only. An attempt was made before us to raise the issue under s. 10( 1) and to claim the deduction as an ordinary business loss. We disallowed the argument because in our opinion the question as ·considered in the High Court docs not embrace it. The assessee company should have requested the High Court at some stage to frame a question that there was no material for the Tribunal to reach the conclusion that this was not a business transaction but a case of an advance out of personal motives. It was contended before us that the f!igh Court in calling for a reference on the single queshon had stated that that question would cover three matters. The first two were mentioned in the question and the third which was said to be implicit was whether the Tribunal was competent to decide a case which had not been made out by the Depart-ment at an earlier-stage. But this was not the same. thing as saying that the Tribunal had no material before it on which it could reach the conclusion that this was not an advance in the ordinary course of business by the assessee company. No doubt, the High Court in its order calling for a statement of the case has observed that there was no dispute at any earlier stage that this was not in the ordinary course of business, but that conclusion of the High Court in the order it made under s. 66(2) can have no relevance or binding force. lncJced, the High Court was in error in giving a finding of its own and it is not surprising that the Tribunal protested against this finding. It was open to the High Court to frame a question whether there was any material to support the finding of the Tribunal and to ask the Tribunal to state a case thereon. Not having done so, th~ question as framed drives the assessee company to prove its case either under s. 10(2)(xi) or under s. 10(2)(xv) and it is from these two angles that the case will be considered by us. Clauses (xi) and {xv) of s. 10(2) read as follows :- "(2) Such profits or gains shall be computed afler making the following allowances, namely:- x Ji (xi) when the assessee's accounts in respect of any part of his business, profession or voca-tion are not kept on the cash basis, such sum, in respect of bad and doubtful debts, due to the assessee in respect of that part of his business, profession or vocation, and in t~e case of an assessee carrying on a bankmg or money-lending business, such sum in respect of loans made in the ordi-nary cour.se of such business as the Income-tax Gfficer may estimate to be irrecovera-ble but not exceeding the amount actuallv written off as irrecoverable in the books a'f the assessee : (Proviso 0mitted) (xv) any expenditure (not being an allowance of the nature described in any of tlw clauses (i) tq (xiv) inclusive, and not being in the nature of : 1pital expenditure o~ 1962 Case: A. V. THOMAS & CO., LTD., ALLEPPEY versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (BANGALORE) KERALA [[1963] SUPP. 1 S.C.R. 776] (1963) ਇਹ ਸਵਾਲ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਾਰਾ 10(1) ਅਧੀਨ ਵਪਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਘਾਟੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; (ii) ਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਅਧੀਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਮੰਗੇ ਗਏ ਖਰਾਬ ਕਰਜ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਅਤੇ (iii) ਧਾਰਾ 10(2)(xv) ਅਧੀਨ ਵਪਾਰ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖਰਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਖਰਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਕਰਦਾਤਾ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇੱਕ ਇਕਲੇ ਸਵਾਲ 'ਤੇ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਕਿ ਉਦ੍ਧ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਸਵਾਲ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਧਾਰਾ 10(1) ਅਧੀਨ ਮਾਮਲਾ ਨਹੀਂ ਚਲਾਇਆ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਵਪਾਰ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਵਪਾਰ ਦੇ ਸਧਾਰਣ ਕੋਰਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਗਵਾਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ "ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਮਕਸਦਾਂ" ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮਾਮਲਾ ਧਾਰਾ 10(1) ਅਧੀਨ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਧਾਰਾ 10(2) ਦੇ ਕਲੋਜ਼ਾਂ (xi) ਅਤੇ (xv) ਅਧੀਨ ਫਰੇਮ ਕੀਤਾ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰੇ ਗਏ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰੇ ਗਏ ਸਵਾਲ ਸਿਰਫ ਦੋ ਕਲੋਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਸਨ। ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਧਾਰਾ 10(1) ਅਧੀਨ ਮੁੱਦਾ ਉਠਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਧਾਰਣ ਵਪਾਰ ਘਾਟੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਦਲੀਲ ਰੱਦ ਕਰਨੀ ਪਈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰੇ ਗਏ ਸਵਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਕਰਦਾਤਾ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਫਰੇਮ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ ਕਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੂੰ ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਸਮੱਗਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਵਪਾਰ ਦੇ ਸਧਾਰਣ ਕੋਰਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਗਵਾਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਮਕਸਦਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੀ। ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇੱਕ ਇਕਲੇ ਸਵਾਲ 'ਤੇ ਹਵਾਲਾ ਮੰਗਣ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਸਵਾਲ ਤਿੰਨ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰੇਗਾ। ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਸਵਾਲ ਵਿੱਚ ਉਲਲੇਖਿਤ ਸਨ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਨਿਹਿਤ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਾਮਲਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਵਿਭਾਗ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਇਹ ਇਹੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਕੋਲ ਇਸ ਨਤੀਜੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਕੋਈ ਸਮੱਗਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਵਪਾਰ ਦੇ ਸਧਾਰਣ ਕੋਰਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਗਵਾਈ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਕੇਸ ਦੇ ਬਿਆਨ ਮੰਗਣ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੁੱਦਾ ਉਠਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਵਿਵਾਦ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਵਪਾਰ ਦੇ ਸਧਾਰਣ ਕੋਰਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਇਸ ਨਤੀਜੇ ਦਾ ਹੁਕਮ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਜਾਂ ਬੰਧਨਕਾਰੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖੋਜ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਹ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਨਹੀ "(2) ਅਜਿਹੇ ਮੁਨਾਫੇ ਜਾਂ ਲਾਭਾਂ ਦੀ ਗਣਨਾ ਹੇਠ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਭੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ – x x x (xi) ਜਦੋਂ ਕਰਦਾਤਾ ਦੇ ਖਾਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਵਪਾਰ, ਪੇਸ਼ੇ ਜਾਂ ਵੋਕੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਨਕਦੀ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖੇ