Ahmedabad Rana Caste Association v. Commissioner Of Income Tax, Gujarat

Case: AHMEDABAD RANA CASTE ASSOCIATION versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1972] 1 S.C.R. 744] (1972) અસવીકરણ: સ્થાનિક ભાષામાં અનુવાદિત આ ચુકાદા/હુકમનો હેતુ પક્ષકારોનેતેમની ભાષામાં જાણકારી ઉપલબ્ધ કરાવવા માત્રનો છે અને તેનો અન્યથાઉપયોગ થઇ શકશે નહિ. અન્ય તમામ વ્યવહારિક તેમજ સરકારી ઉદ્દેશો માટેમૂળ અંગ્રેજી ચુકાદો/હુકમ જ પ્રમાણિત અને માન્ય રહેશે. DISCLAIMER:Thetranslatedjudgmentinvernacularlanguage is meant for the restricted use of the litigant tounderstand it in his/ her language and may not be usedforanyotherpurpose. Forallpracticalandofficialpurposes, the English version of the judgment shall beauthentic and shall hold the field for the purpose ofexecution and implementation.=================================================== અરજદારઃઅમદાવાદ રાણા કાસ્ટ સંગઠન વિરુદ્ધ સામાવાળાઆવકવેરાના કમિશનર, ગુજરાત ચુકાદાની તારીખ 16/09/1971 ખંડઃગ્રોવર, એ. એન.ખંડઃગ્રોવર, એ. એન.હેગડ, કે. એસ. સાઇટેશન 1972 AIR 273 1972 SCR (1) 744 1971 એસસીસી (3) 475 એક્ટઃઆવકવેરાનો કાયદો, 1922 કલમ 4 (3) ( )i અને આવકવેરાનો કાયદો,1961.11 મૂલ્યાંકનકર્તાની આવકનો ઉપયોગ સમુદાય-શહેરમાં રહેતાસમુદાયના લાભાર્થી સભ્યો અને જાતિ રિવાજો અને ઉપયોગ અનુસાર દાખલ કરાયેલા અન્ય લોકોના લાભ માટે કરવામાં આવશે-જો તે અવૈયક્તિક પ્રકૃતિનીસામાન્ય ગુણવત્તા દ્વારા એકીકૃત હોય. હેડનોટેઃ કરદાતા વ્યક્તિઓનું સંગઠન હતું અને તેના બંધારણમાં નિર્ધારિત હેતુઓ માટેવિવિધ મિલકતો ધરાવતો હતો.તેનો એક હેતુ અમદાવાદ શહેરની રાણાસમુદાયની જંગમ અને સ્થાવર મિલકતોના સંચાલન, સમુદાયમાં શિક્ષણમાંસુધારો કરવા અને સમુદાયને તબીબી સહાય આપવા વગેરે કાર્યો કરવાનો હતો.રાણા સમુદાયના વિભાજનમાં બે વર્ગોનો સમાવેશ થતો હતો-એક વર્ગમાં એવાલોકોનો સમાવેશ થતો હતો જેઓ અમદાવાદના વતની છે જ્યારે બીજામાં એવાવ્યક્તિઓનો સમાવેશ થાય છે જેમને રાણા જાતિ દ્વારા જૂના રિવાજ અથવાસમુદાયના ઉપયોગ અનુસાર દાખલ કરવામાં આવે છે. આ પ્રશ્ન પર કે શું કરદાતા-ટ્રસ્ટની આવકને એસ હેઠળ મુક્તિ આપવામાં આવીહતી.4(3)(1) આવકવેરાનો કાયદો, 1922, અથવા.11 ઈન્કોમેટેક્સ એક્ટ,1961 હેઠળ, ઉચ્ચ અદાલતે એવું માન્યું હતું કે જાતિ દ્વારા તેના જૂના રિવાજઅથવા ઉપયોગ અનુસાર સ્વીકારવામાં આવેલી વ્યક્તિઓના બીજા વર્ગનોકતા અથવાસમાવેશ થતો હોવાથી, તમામ લાભાર્થીઓ એક સામાન્ય લાક્ષણિલાક્ષણિકતા દ્વારા એકીકૃત ન હતા અને તેથી, લાભાર્થીઓ કોઈ સમુદાય અથવાસમુદાયના વર્ગની રચના કરતા ન હતા. આ અદાલતમાં અપીલને મંજૂરી આપવી, ઠરાવયું:- જાહેર જનતાના એક વર્ગ માટે ફાયદાકારક હેતુ એ સામાન્ય જાહેરઉપયોગિતાનો હેતુ છે.પરંતુ સમુદાયનો જે વર્ગ લાભ મેળવવા માંગે છે તે પર્યાપ્તરીતે વ્યાખ્યાયિત હોવો જોઈએ અને જાહેર અથવા અવૈયક્તિક પ્રકૃતિની કેટલીકસામાન્ય ગુણવત્તા દ્વારા ઓળખી શકાય તેવું હોવું જોઈએ.વર્તમાન કિસ્સામાં,સંભવિત લાભાર્થીઓને એક કરવાના સામાન્ય ગુણમાં અમદાવાદની રાણા જાતિઅથવા સમુદાયના સભ્યો બનવાનો સમાવેશ થાય છે, પછી ભલે તે મૂળ વતનીતરીકે હોય અથવા રિવાજ અથવા ઉપયોગ હેઠળ તે જાતિ અથવા સમુદાયમાંદાખલ કરવામાં આવે.માત્ર હકીકત એ છે કે રાણા સમુદાયની વ્યક્તિ કે જેઅમદાવાદની મૂળ વતની નથી તેણે તેની ઓળખ સાબિત કરવી પડે છે અને તેસમુદાયના રિવાજ અને ઉપયોગ અનુસાર વ્યક્તિગત તત્વ રજૂ કરી શકાતુંનથી.જ્યારે પણ કોઈ વ્યક્તિ કોઈ ચોક્કસ સમુદાય અથવા જાતિના છે કે કેમ તેપ્રશ્ન ઊભો થાય ત્યારે તે સમુદાયમાં પ્રચલિત રિવાજ અથવા ઉપયોગ નિર્ણાયકઅને મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવવો જોઈએ.વ્યક્તિગત તત્વ અથવા વ્યક્તિગતસંબંધ જે સમુદાયના એક વર્ગમાંથી જૂથને બહાર કાઢે છે તે એક પ્રસ્તાવ અથવાઅનેક પ્રસ્તાવ અથવા સમાન પ્રકૃતિના સંબંધ સાથેનો તેમનો વ્યક્તિગત સંબંધછે.તેથી, રાણા જાતિના સભ્યો કે જેઓ અમદાવાદના વતની નથી પરંતુ જેઓત્યાં રહેવા આવે છે અને તેના ઉપયોગ અને રિવાજો અનુસાર તે જાતિના સભ્યોતરીકે સ્વીકારવામાં આવે છે, તેમનો સંબંધ અવૈયક્તિક પ્રકૃતિનો હોવાનું કહી શકાય.[748 બી-ડી; 749 ડી-જી; 750 BvD] હઝરત પીરમોહમ્મદ શાહસાહેબ રોઝા સમિતિ વિરુદ્ધ આવકવેરાના કમિશનર, ગુજરાત, 58 . . .ITR360, આવકવેરાના કમિશનર, મદ્રાસ વિરુદ્ધ આંધ્ર ચેમ્બર ઓફ કોમર્સ, 55 .IT R. . 722, રી કોમ્પટન, પોવેલ વિરુદ્ધ કોમ્પટન અને અન્ય, (1945) Ch.123, લંડનડેરી પ્રેસ્બિટેરિયન ચર્ચ હાઉસના ટ્રસ્ટી વિ. કમિશનર્સ ઓફ ઇનલેન્ડરેવન્યુ, 27 ટી. સી. 431 અને ઓપ્પેનહેમ વિ. ટોબેકો સિક્યોરિટીઝ ટ્રસ્ટકંપની. લિમિટેડ અને અન્ય, (1951) એ. સી. 745 297, નો ઉલ્લેખ કરવામાંઆવ્યો છે. ચુકાદોઃ સિવિલ અપીલેટ જ્યુરિસડીક્શનઃસિવિલ અપીલ્સ નંબર, 1968 ની 2146-2148 અને 1971 ની 1284 થી 1286. 1966 ના ઇન્કોમેટેક્સ સંદર્ભ નંબર 4 માં ગુજરાત હાઈકોર્ટના 25 જુલાઈ, 1967ના ચુકાદા અને આદેશથી પ્રમાણપત્ર/વિશેષ રજા દ્વારા અપીલ. અપીલકર્તા માટે (તમામ અપીલમાં) આઈ. એન. શ્રોફ માટે એસ. ટી. દેસાઇ,આર. પી. કપૂર. Case: AHMEDABAD RANA CASTE ASSOCIATION versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1972] 1 S.C.R. 744] (1972) co | oO oe; — : | a | | menetats TT ala aT aA | MAR MYT, FAIA TSA | (Ahmedabad Rana Caste Association | Commissioner of Income-tax, Gujarat) : (16 faaraz, 1971). (Ato Fo THo RTT MIX Yo Taro Maz) gfusaa gena Zan Gaz, 1922( 1922 wt 11)—earer4(3)(1) feetfaface enfas agar at arfa & far ag ara oe% fag arate F—|frailaequt quel araa saiata alfa & % ar cata feat & fase far agBax waaay at usa vatsBF fe at saat eafzaat sPaa splat & faa N—aAaareanay &% feat ay FB grag wr waa frszarafaatfedl aay safaaal ar an day (valfauma) gi sant fafaeaarqfaat iti sak seeat att satelHA gq veer ate salstT F—MEMSTATT MIT H UT Agata a tq ate carat Arafat FT Tay BAT,agala a gare wea % fag wre Har, agera at fafa wear alleaafaalfedt & faera & ae Graararal crear sift at agatemeergzat agnaiara & afearal g ale ayaa at guat efe ate var H aqare ofaarer eaiare faa ae ta gear garg F TT MeNaTaTa A faara BWA Fl ATXafaare Fara & seeal al gd seea adl ara ale ae facet frarat fefaalfedt gna éga Vaz, 1922 at are 4(3)(i) % welt Ge H faq eratqa 2aarae argad (atta)% ag afafraifca fear fe aaa % fara Fssoma fan ag 8 sat a gaVes MR Hae Gd see sat Tl eMafgaca a atta at agafasw a ag afafaaifer feat fe faa &ATAT BAIT TUT agar SF ale gad “Fae aenarare H afearat aieaenaiaiaEA ala wea agara, afasta &we cara ga cara F Wie gafauge & far enat Fi ga TT AAA Tee qATAT aT fadfaa fear nat|Seq rarataa at aa ag at fe qa aa H ag aeez aét & fe sraaranfgata agaa afar ad dar aaife & agnarare F fara sea aret ua ifs& aaeal & fag a difaa[&][ |]afe praca agnarara # faara Bw ariluta afa & eae J aT Asuras FH afearal A ala agaa Fr TH AT . Seam eararea fata afaer = [1972] 1 BHo fro Go _ ait aaifs see ca at FT cma Hea are TATAUAT grawas BTS naahaasyTUITAT AAT| eA IT FT ATATaAT T aia Bl TyI ran afafaatica—ararer Graaafgat al ua atFt dafsa axaatettarareg qaqa A cur afs sr aenatare B aqara H aaeat F wT FH gar zsae 4 afsarfaat & eq 8 ai ar fe ar gars ada sa aifa ar aAaTa ZITeaten fag ae atFae ga ger a fe car agar & feet safer at, whemenarare at qa afsarat adt &, agatadsam oa H faq ya ayqera ayefe att sat & agare agar afrare ca arfat HAT gat 3, aafsaay aamifaa vat gt satt (Tz 8) ; ae UU ayaa FB aaeat H, Tt aenarare H frara wea F wie fag vaCTA H UUT AFANF aa Ja aqary H wT A eatare fear vat 3, aafaas gaqeq at arg aca fears aah 2a| Tet aH ta eafeaat FBefe ate sat Fagat AAAs ar Ast F aceal H wT F edtare fae wT Fr araryge, Asqfaara % fe wa wl ag seat soar gfe gat fat safesar faet fafaseagara ar aft & araea @ at sa ofa 4 safaa efsat saa frearaa atkAga wT gar Het F 1 Ga Var aea sel ATA HT AHA GY aTATA FAUTat maafaaa cafe at frara cat att (Te 9) ee . | qe gear & fe aaararea ah feat ar & faq sage seeaaa are grating at sees si faa Guat salsa st ght -F fag agmasa aat § fe seer tar alar aifee fe agarga ara aif &arfaatfafarse Sar ar usa F aay eaferal F Grae F fae ati gaat di vata 8 atefafase saffa & afara adararwm F feet arts qrae ar arma fraaryati(az 7): . | [1965] [1965] | fafasz facta | qu ae 55 age eo ATXo 722:oe.AAR MA, AA TATA AI Brat vig sia|;(Commissioner of Income-tax, Madras Vs. Andhra.:|:Chamber of Commerce);;758 aTgo lo AI<o 360:RATA NT WlyeAS Me AST Var BAST TAA ATAHTmealata, WIA (Hazrat Pir Mohamed Shah Saheb~||Roze CommitteeVs,Commissionerof Income-. . tax, Gujarat) i sey so : : |1666 & dear'4 ae maar fade F yeaa sea ATTA y aa25 yarg,71967 ara faata ae mitefees sare war fare gaTaTTHC BY TE ANT| | varalfagia wtae— % ata (1971 at aear 1284-1286 areft fafa ace) araaz fray—& qaua sea vararea & feats } faeg fate egg wat at ag Fl WaT:y aha TATA THT (1968 A AeA 2146-2148 are fafa wit) sre;ating ft farg agserra yfegat var war ar aalfe sat sty are vetwag mT yt 2, ga fader ar arara faaiza af 1960-61, 1961-62 AIX 1962-63a2) gana ar ak 31 As, 1960, 31 art, 196_ WT 31 ATH, 1962 [1972] 1 ste fo Fo Case: AHMEDABAD RANA CASTE ASSOCIATION versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1972] 1 S.C.R. 744] (1972) ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ ਰਾਣਾ ਕਾਸਟ ਐਸੋਸੀਏ2ਨ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਕਿਮ2ਨਰ, ਗੁਜਰਾਤ ਸਤੰਬਰ 16,1971 [ ਕੇ. ਐ1ਸ. ਹੇਗ4ੇ ਅਤੇ ਏ. ਐ1ਨ. ਗਰੋਵਰ, ਜੇ. ਜੇ.] ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922। 4 ( 3 ) ( i) ਅਤੇ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵM। 11- ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਵਰਤO ਿਕਸੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ-ਲਾਭ -ਿਕਸੇ Tਿਹਰ ਿਵੱਚ ਵਸਦੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਮVਬਰ ਅਤੇ ਹੋਰM ਨੂੰ ਜਾਤੀ ਰੀਤੀ-ਿਰਵਾਜM ਅਤੇ ਵਰਤO ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ ਜMਦਾ ਹੈ-ਜੇ ਿਵਅਕਤੀਗਤ ਸੁਭਾਅ ਦੇ ਸMਝੇ ਗੁਣ ਦੁਆਰਾ ਇਕਜੁੱਟ ਕੀਤਾ ਜMਦਾ ਹੈ। ਮੁਲMਕਣਕਰਤਾ ਿਵਅਕਤੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਗਠਨ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਸੰਿਵਧਾਨ ਿਵੱਚ ਿਨਰਧਾਰਤ ਉਦੇTM ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਪਤੀਆਂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਉਦੇT ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ Tਿਹਰ ਦੇ ਰਾਣਾ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀਆਂ ਚੱਲ ਅਤੇ ਅਚੱਲ ਸੰਪਤੀਆਂ ਦਾ ਪ`ਬੰਧਨ ਕਰਨਾ, ਭਾਈਚਾਰੇ ਿਵੱਚ ਿਸੱਿਖਆ ਿਵੱਚ ਸੁਧਾਰ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਡਾਕਟਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇਣਾ ਆਿਦ ਸੀ। ਰਾਣਾ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਵੰਡ ਿਵੱਚ ਦੋ ਵਰਗ ਇੱਕ ਵਰਗ Tਾਮਲ ਸਨ ਿਜਨb M ਿਵੱਚ ਮੂਲ ਿਨਵਾਸੀ Tਾਮਲ ਸਨ। ਜਦO ਿਕ ਦੂਜੇ ਿਵੱਚ ਅਿਜਹੇ ਿਵਅਕਤੀ Tਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਿਜਨb M ਨੂੰ ਰਾਣਾ ਜਾਤੀ ਦੁਆਰਾ ਪੁਰਾਣੇ ਿਰਵਾਜ ਜM ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਵਰਤO ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ ਜMਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਵਾਲ cਤੇ ਿਕ ਕੀ ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਆਮਦਨ-ਟਰੱਸਟ ਨੂੰ ਐ1ਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਛੋਟ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। 4 ( 3 ) ( 1 ) ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922, ਜM ਐਸ. 11 ਆਮਦਨ-ਕਰ ਐਕਟ, 1961 ਦੇ ਤਿਹਤ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨe ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਿਵਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਦੂਜੀ T`ੇਣੀ ਤO ਇਸ ਿਵੱਚ ਉਹ ਲੋਕ Tਾਮਲ ਸਨ ਿਜਨb M ਨੂੰ ਜਾਤੀ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਿਰਵਾਜ ਜM ਵਰਤO ਅਨੁਸਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਲਾਭਾਰਥੀ ਇੱਕ ਆਮ ਿਵTੇTਤਾ ਜM ਿਵਅਕਤੀਗਤ ਪ`ਿਕਰਤੀ ਦੇ ਗੁਣ ਦੁਆਰਾ ਇਕਜੁੱਟ ਨਹh ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਲਾਭਾਰਥੀ ਇੱਕ ਭਾਈਚਾਰੇ ਜM ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਇੱਕ ਵਰਗ ਦਾ ਗਠਨ ਨਹh ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਿਦੰਦੇ ਹੋਏ, ਰੱਖੋ: ਜਨਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਵਰਗ ਲਈ ਲਾਹੇਵੰਦ ਇੱਕ ਵਸਤੂ ਆਮ ਜਨਤਕ ਉਪਯੋਗਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਉਦੇT ਹੈ। ਪਰ ਲਾਭ ਪ`ਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਵਰਗ ਨੂੰ ਜਨਤਕ ਜM ਿਵਅਕਤੀਗਤ ਪ`ਿਕਰਤੀ ਦੇ ਕੁਝ ਆਮ ਗੁਣM ਦੁਆਰਾ ਕਾਫ਼ੀ ਪਿਰਭਾਿTਤ ਅਤੇ ਪਛਾਣਯੋਗ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ, ਸੰਭਾਿਵਤ ਲਾਭਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕਜੁੱਟ ਕਰਨ ਦੇ ਸMਝੇ ਗੁਣ ਿਵੱਚ ਰਾਣਾ ਜਾਤੀ ਜM ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ ਦੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਮVਬਰ ਹੋਣਾ Tਾਮਲ ਹੈ, ਭਾਵn ਉਹ ਮੂਲ ਿਨਵਾਸੀ ਹੋਣ ਜM ਿਰਵਾਜ ਜM ਵਰਤO ਤਿਹਤ ਉਸ ਜਾਤੀ ਜM ਭਾਈਚਾਰੇ ਿਵੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ। ਿਸਰਫ਼ ਇਹ ਤੱਥ ਿਕ ਰਾਣਾ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ ਇੱਕ ਿਵਅਕਤੀ ਜੋ ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ ਦਾ ਮੂਲ ਮੂਲ ਿਨਵਾਸੀ ਨਹh ਹੈ, ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪ`ਮਾਿਣਕਤਾ ਸਾਬਤ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ ਅਤੇ ਉਸ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਿਰਵਾਜ ਅਤੇ ਵਰਤO ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਿਨ1ਜੀ ਤੱਤ ਪੇT ਨਹh ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਜਦO ਵੀ ਕੋਈ ਸਵਾਲ cਠਦਾ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਕੋਈ ਿਵਅਕਤੀ ਿਕਸੇ ਿਵTੇT ਭਾਈਚਾਰੇ ਜM ਜਾਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ, ਤM ਉਸ ਭਾਈਚਾਰੇ ਿਵੱਚ ਪ`ਚਿਲਤ ਿਰਵਾਜ ਜM ਵਰਤੋ ਇੱਕ ਿਨਰਣਾਇਕ ਅਤੇ ਅਿਹਮ ਭੂਿਮਕਾ ਿਨਭਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਿਨ1ਜੀ ਤੱਤ ਜM ਿਨ1ਜੀ ਸੰਬੰਧ ਜੋ ਿਕਸੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਿਕਸੇ ਵਰਗ ਤO ਬਾਹਰ ਕੱਢਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ ਇੱਕ ਪ`ਸਤਾਵ ਜM ਕਈ ਪ`ਸਤਾਵM ਨਾਲ ਉਨb M ਦਾ ਿਨ1ਜੀ ਸੰਬੰਧ ਜM ਇੱਕੋ ਿਜਹੇ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਿਰTਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਣਾ ਜਾਤੀ ਦੇ ਉਹ ਮVਬਰ ਜੋ ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ ਦੇ ਮੂਲ ਿਨਵਾਸੀ ਨਹh ਹਨ, ਪਰ ਜੋ cਥੇ ਰਿਹਣ ਲਈ ਆpਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤO ਅਤੇ ਰੀਤੀ-ਿਰਵਾਜM ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਜਾਤੀ ਦੇ ਮVਬਰM ਵਜO ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਜMਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਇੱਕ ਿਵਅਕਤੀਗਤ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਿਰTਤਾ ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। [ 748 ਬੀ-ਡੀ; 749 ਡੀ-ਜੀ; 750 ਬੀ-ਡੀ] ਹਜ਼ਰਤ ਪੀਰਮੋਹੰਦ Tਾਹ ਸਾਿਹਬ ਰੋਜ਼ਾ ਕਮੇਟੀ ਬਨਾਮ ਦੇ ਕਿਮTਨਰਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ, ਗੁਜਰਾਤ, 58 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 360, ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਕਿਮTਨਰ, ਮਦਰਾਸ ਬਨਾਮ. ਆਂਧਰਾ ਚVਬਰ ਆਫ਼ ਕਾਮਰਸ, 55 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 722, ਰੀ ਕੰਪਟਨ, ਪਾਵੇਲ ਬਨਾਮ। ਐ1ਚ ਕੰਪਟਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ।,( 1945 ) ਚ. 123, ਲੰਡਨਡੇਰੀ ਪ`ੈਸਬੇਰੀਅਨ ਚਰਚ ਹਾਊਸ ਦੇ ਟਰੱਸਟੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮਾਲੀਆ ਕਿਮTਨਰ, 27 ਟੀ. ਸੀ. 431 ਅਤੇ ਓਪਨਹੈਮ ਵੀ. ਤੰਬਾਕੂ ਸਿਕਓਿਰਟੀਜ਼ ਟਰੱਸਟ ਕੰਪਨੀ ਿਲਮਿਟਡ ਅਤੇ ਹੋਰ , ( 1951 ) ਏ. ਸੀ. ਰਾਣਾ ਕਾਸਟ ਏਐ1ਸਸੀਐ1ਨ। ਵੀ. ਸੀ. ਆਈ. ਟੀ (ਗਰੋਵਰ, ਜੇ.) 745 ਏ 297, ਦਾ ਿਜ਼ਕਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂਇਕ ਫੈਸਲਾਃ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 2146- 2148 1968 ਅਤੇ 1971 ਦੇ 1284 ਤO 1286 ਤੱਕ। ਗੁਜਰਾਤ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 25 ਜੁਲਾਈ, 1967 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇT ਤO ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ/ਿਵTੇT ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ 1966 ਦਾ ਟੈਕਸ ਹਵਾਲਾ ਨੰਬਰ 4. ਅਪੀਲਕਰਤਾ (ਸਾਰੀਆਂ ਅਪੀਲM ਿਵੱਚ) ਲਈ ਆਈ. ਐ1ਨ. Tਰਾਫ ਲਈ ਐ1ਸ. ਟੀ. ਦੇਸਾਈ, ਆਰ. ਪੀ. (ਸਾਰੀਆਂ ਅਪੀਲM ਿਵੱਚ) ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ ਐ1ਸ. ਕੇ. ਅਈਅਰ, ਆਰ. ਐ1ਨ. ਸਚਥੇ ਅਤੇ ਬੀ. ਡੀ. Tਰਮਾ। ਕਪੂਰ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਗਰੋਵਰ, ਜੇ. ਇਹ ਅਪੀਲM (ਸੀ. ਏ.) 1284-1286/71) ਹਨ ਇੱਕ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਸੰਦਰਭ ਿਵੱਚ ਗੁਜਰਾਤ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਇੱਕ ਫੈਸਲੇ ਤO ਿਵTੇT ਆਿਗਆ ਦੁਆਰਾ। Tੁਰੂ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲM ਦਾਇਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ ਦੁਆਰਾ (ਸੀ. ਏ. 2146-2148/68) ਪਰ ਇਹ ਨੁਕਸਦਾਰ ਪਾਇਆ ਿਗਆ ਿਕpਿਕ ਇਸ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹh ਦੱਿਸਆ ਿਗਆ ਸੀ।1960-61 , Case: AHMEDABAD RANA CASTE ASSOCIATION versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1972] 1 S.C.R. 744] (1972) Section: CONCLUSION AHMEDABAD RANA CASTE ASSOCIATION v. COM.\fISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT September l 6, 1971 (K. S. HEGDE AND A. N. GROVER, JJ.] Income-tax Act, 1922, s. 4(3) (i) and Income-tax Act, 1961 s. ll-lncome of assessee to be utilised for benefit of a community-Beneficia-ries· members of the community resident in a city and others adniitted according to caste customs and usage-If uriited by common quality of impersonal nature. The assessee was an association of penons and held various properties for the purposes set out in its constitution. One of the purposes was the management of the movable and immovable properties of the Rana com-munity of the City of Ahmedabad, doing acts to improve education in the community and to give medical help to the community, etc. The de-finition of Rana community. comprised two classes---one class consisting of those who are natives .of Ahmedabad while the other consists of such persons wh~ are admitted by the Rana caste according to the old custom or the usage of the community. On the question whether the income of the assessee-trust was exempt under s. 4(3) (1) of the lncom<>-tax Act,. 1922, or s. 11 of the Income-tax Act, 1961, the High Court held that since the second class of persons consisted of those who had been accepted by the caste according its old CllStom or usage, all the beneficiaries were not united by a common characteristic or attribute of an impersonal nature and therefore, the beneficiaries did not constitute a comIDunity or a section of the community Allowing the appeal to this Court, HELD : An object beneficial to a section of the public is an object of general public utility. But the section of the community sought to be benefitted must be sufficiently defined and identifiable by some common quality of a public or impersonal nature. The common quality, in the present case, uniting the potential beneficiaries consists of being members of' the Rana caste .or community of Ahmedabad whether as natives or as being admitted to that caste or community under custom or usage. The mere fact that a person of the Rana community who is not an original native of Ahmedabad has to prove his credentials and according to the custom and usage of that community cannot introduce a personal element. Whenever a question arises whether a person belongs to a particular com-llUJnity or caste the custom or usage prevailing in that community must play a decisive and vital pl!rt. The personal element or personal relationship which takes a group out of a section of the community is their personal relalionship to a single propositus or to several prop<>-siti or a relationship of a similar nature. Therefore, the members of the Rana caste who are not natives of Ahmedabad but who come to reside there and are aecepted as members of that caste according to its usage and customs could be said to have a relationship of an impersonal nature. [748 B-D; 749 D-G; 750 B-D] Hazrat Pirmohamed Shah Sahtb Roza Committee v. Commissioner of Income-tax, Gujarat, 58 I.T.R. 360, Com11Ussioner of Income-tax, Madras v. Andhra. Chamber of Commerce, 55 I.T.R. 722, Re Compton, Powell v. Compton & Ors., (1945) Qi, 123, Trustees of the Londonderry Presby-ttrian Church House v. Commissioner!_ of Inland Revenue, 27 T.C. 431 and Oppenheim v. Tobacco Securities :rrust Co. Ltd. & Ors., (1951) A.C. c D E F G H A 297, referred to. CIVIL APPELLATE JURISDICTION: Civil Appeals Nos. 2146-2148 of 1968 and 1284 to 1286 of 1971. Appeals by certificate/special leave from the judgment and order dated July 25, 1967 of the Gujarat High Court in Income-tax Reference No. 4 of 1966. B S. T. Desai, R. P. Kapoor for I. N. Shroffi for the appellant (in all the appeals). S. K. Ai,var, R. N. Sachthey and B. D. Sharma, for the C respondent (in ali the appeals). The Judgment of the Court was delivered by Case: AHMEDABAD RANA CASTE ASSOCIATION versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1972] 1 S.C.R. 744] (1972) ચુકાદોઃ સિવિલ અપીલેટ જ્યુરિસડીક્શનઃસિવિલ અપીલ્સ નંબર, 1968 ની 2146-2148 અને 1971 ની 1284 થી 1286. 1966 ના ઇન્કોમેટેક્સ સંદર્ભ નંબર 4 માં ગુજરાત હાઈકોર્ટના 25 જુલાઈ, 1967ના ચુકાદા અને આદેશથી પ્રમાણપત્ર/વિશેષ રજા દ્વારા અપીલ. અપીલકર્તા માટે (તમામ અપીલમાં) આઈ. એન. શ્રોફ માટે એસ. ટી. દેસાઇ,આર. પી. કપૂર. પ્રતિવાદી માટે (તમામ અપીલમાં) એસ. કે. ઐવર, આર. એન. સચથે અને બી.ડી. શર્મા. કોર્ટનો ચુકાદો ગ્રોવર, જે. આ અપીલો (સી. એ.) દ્વારા આપવામાં આવ્યો હતો.1284-1286/71) આવકવેરાના સંદર્ભમાં ગુજરાત હાઈકોર્ટના ચુકાદાથીવિશેષ રજા દ્વારા છે.શરૂઆતમાં અપીલ પ્રમાણપત્ર (સી. એ. એસ.) દ્વારાદાખલ કરવામાં આવી હતી. 2146-2148/68) પરંતુ તે ખામીયુક્ત હોવાનુંજણાયું હતું કારણ કે તેમાં કોઈ કારણ જણાવવામાં આવ્યું ન હતું.આ સંદર્ભમૂલ્યાંકન વર્ષ 1960-61,1961-62 અને 1962-63 સંબંધિત હિસાબી વર્ષ31 માર્ચ 1960,31 માર્ચ 1961 અને 31 માર્ચ 1962 ના રોજ પૂરા થતાનાણાકીય વર્ષ સાથે સંબંધિત છે.સંબંધિત વર્ષો દરમિયાન કરદાતા, જેવ્યક્તિઓનું સંગઠન છે, તેના બંધારણમાં નિર્ધારિત હેતુઓ માટે વિવિધમિલકતો ધરાવે છે.તેમાંની તમામ કલમોનો ઉલ્લેખ કરવો બિનજરૂરી છે.તે ઉલ્લેખકરવો પૂરતો હશે કે, સંસ્થાના ઉદ્દેશો અને હેતુઓમાં અમદાવાદ શહેરની રાણાસમુદાયની જંગમ અને સ્થાવર મિલકતોનું સંચાલન, સમુદાયમાં શિક્ષણમાંસુધારો કરવા માટે કાર્યો કરવા, સમુદાયને તબીબી સહાય આપવી વગેરેનોસમાવેશ થાય છે. આવકવેરાના અધિકારીએ એવો મત વ્યક્ત કર્યો હતો કે ઉદ્દેશોસખાવતી ન હતા અને તેથી કરદાતાઓ એસ હેઠળ મુક્તિ મેળવવા માટે હકદારન હતા.4(3) (( ) iઆવકવેરાનો કાયદો, 1922.અપીલ સહાયક કમિશનરે એવુંમાન્યું હતું કે કરદાતા બોમ્બે પબ્લિક ટ્રસ્ટ એક્ટ હેઠળ નોંધાયેલા હોવા છતાંલાભાર્થીઓ જાહેર ન હતા અને જે સમુદાયનો વર્ગ લાભ મેળવવા માંગતો હતો તેખૂબ જ અસ્પષ્ટ અને અસ્પષ્ટ હતો અને સંખ્યા પણ નગણ્ય હતી.તેમણે ઉદ્દેશોમાં કેટલીક કલમોને સખાવતી હોવાનું માન્યું હતું, પરંતુ અન્યને તેમનાદ્વારા સખાવતી ન હોવાનું માનવામાં આવતું હતું.આ મામલાને ટ્રિબ્યુનલમાંઅપીલમાં લેવામાં આવ્યો હતો.ટ્રિબ્યુનલે એવું માન્યું હતું કે બંધારણમાં જોવામળતા લાભાર્થીઓ રાણા સમુદાય હતા, જેનો અર્થ થાય છે "માત્ર અમદાવાદનાવતનીઓ અને સમુદાયના જૂના નિયમો અનુસાર સમુદાય દ્વારા સ્વીકારવામાંઆવેલા અને અમદાવાદમાં રહેતા અન્ય સમુદાયના સભ્યો. આ અમદાવાદની જનતાનો સારી રીતે વ્યાખ્યાયિત ક્રોસ-સેક્શન છે, જે ચોક્કસઅને નિશ્ચિત છે.આપણને કહેવામાં આવે છે કે આ સંખ્યા લગભગ 2,400 (?)છે.પરંતુ સામાન્ય જનતાના સ્પષ્ટ, નિશ્ચિત ક્રોસ-સેક્શનની રચના કરવા માટેકોઈ લઘુતમ સંખ્યા સૂચવવામાં આવી નથી.તેથી, એવું ન કહી શકાય કેલાભાર્થીઓ અથવા તેમના જાહેર ચરિત્ર વિશે કોઈ અસ્પષ્ટતા છે.અન્ય નકામીબાબતો પર વિચારણા કર્યા પછી ટ્રિબ્યુનલ એવા નિષ્કર્ષ પર આવ્યું કે ટ્રસ્ટ એકસખાવતી ટ્રસ્ટ છે અને તેથી દાવો કરવામાં આવેલી મુક્તિ માટે હકદારછે.આવકવેરાના કમિશનરે કેસ જણાવવા અને તેના આદેશથી ઉદ્ભવતાકાયદાના પ્રશ્ો સંદર્ભ આપવા માટે ટ્રિબ્યુનલનો સંપર્ક કર્યો હતો.ટ્રિબ્યુનલેનીચેના પ્રશ્ો સંદર્ભ આપ્યો હતો.સુપ્રીમ કોર્ટઃ- "શું હકીકતો પર અને કેસના સંજોગોમાં કરદાતાના ટ્રસ્ટની આવકને એસ હેઠળમુક્તિ આપવામાં આવી છે.4 (3) (( ) iઆવકવેરાના અધિનિયમ, 1922 અને તેની કલમો.11 આવકવેરાનોકાયદો 1961 ". ઉચ્ચ અદાલતે સમગ્ર બાબતનો નિર્ણય માત્ર એક મુદ્દા પર લીધો હતો.તેણે આપ્રશ્ન પર વિચાર કર્યો હતો કે શું કરદાતા દ્વારા જે હેતુ માટે મિલકતો રાખવામાંઆવી હતી તે જાહેર પાત્ર હતું કે જે આવકવેરાના કાયદા દ્વારા મુક્તિ માટેના હેતુમાટે માન્યતા પ્રાપ્ત સખાવતી સંસ્થાઓ માટે જરૂરી હતું.જે પ્રશ્ન પૂછવામાં આવ્યોહતો તે હતો "શું સમુદાય અથવા સમુદાયના એક વર્ગના લાભ માટે નિર્દેશિતહેતુઓ ખાનગી વ્યક્તિઓ અથવા ખાનગી વ્યક્તિઓની વધઘટ કરતી સંસ્થાથીઅલગ છે"?હાઈકોર્ટના જણાવ્યા અનુસાર, તેમાં કોઈ શંકા ન હોઈ શકે કેલાભાર્થીઓ એક સમુદાયની રચના કરતા ન હતા કારણ કે તેઓ માત્રઅમદાવાદમાં રહેતા રાણા જાતિના સભ્યો સુધી મર્યાદિત હતા અને વ્યાખ્યાકલમમાં નિર્ધારિત એક અથવા અન્ય શરતોને પૂર્ણ કરતા હતા.તેથી, તે નક્કીકરવાનું હતું કે શું લાભાર્થીઓને સમુદાયનો એક વર્ગ કહી શકાય.કેટલાક અંગ્રેજીકેસોનો ઉલ્લેખ કર્યા પછી અને હઝરત પીરમોહમ્મદ શાહ સાહેબ રોઝા સમિતિવિરુદ્ધ આવકવેરાના કમિશનર, ગુજરાત (1) માં આ અદાલતના નિર્ણયનોઉલ્લેખ કર્યા પછી, ઉચ્ચ અદાલતે યોગ્ય રીતે ચુકાદો આપ્યો હતો કે તપાસ એનિર્દેશિત થવી જોઈએ કે સામાન્ય ગુણવત્તા શું છે જે વર્ગની અંદર પક્ષોને એક કરેછે અને તે ગુણવત્તા અનિવાર્યપણે અવૈયક્તિક કે વ્યક્તિગત હતી.જો પહેલુંહોય, તો વર્ગ સમુદાયના એક વિભાગ તરીકે સ્થાન મેળવશે જો પછીનું હોય, તો Case: AHMEDABAD RANA CASTE ASSOCIATION versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1972] 1 S.C.R. 744] (1972) | varalfagia wtae— % ata (1971 at aear 1284-1286 areft fafa ace) araaz fray—& qaua sea vararea & feats } faeg fate egg wat at ag Fl WaT:y aha TATA THT (1968 A AeA 2146-2148 are fafa wit) sre;ating ft farg agserra yfegat var war ar aalfe sat sty are vetwag mT yt 2, ga fader ar arara faaiza af 1960-61, 1961-62 AIX 1962-63a2) gana ar ak 31 As, 1960, 31 art, 196_ WT 31 ATH, 1962 [1972] 1 ste fo Fo ance dia are facta ag 2) adaa asf & cera fraifedl B, tt feeafeaalel UH aTy 8, Wa sa aaah fara F sata saiway & fac fafaer arafaatat) aayfara H axl @ust & of fea wear aravae adi 21 saat ezeat gt cater eta fa ga dear} seaat wie waived HON se ster axTNA AAAS Wat H UAT agaa al Gay ste carat arafady ar sateSUT, UBaa A fay ar gare Hefay eet sear, ava arte afatale agraar ear ar | araaz afeard a ag efezate waar fe 3 Seuqe seu aet Fate gafay faaifedl eenq éga baz, 1922 at ara 4(3) (i)Tata Bz % faw svete ag}1 wzas aged (ata) F ag afalratfeafrat fa wate faaifeatt aia ofern ace tacada cfaeciga & aarfaRaga Tara agt eat fas ayaad ar Gast wk wT saefear Tar § ag ayea aga were & ait gaat ofeaigr Dew adi wi aes atewaat eeat wt amg g1 gas ag afafeaifea fear fe aol Hot seer farmg tH 8 HE od g wa fe wea Ca ad 21 ga faye ax afaaca F adael 1g fa afaacy a ag ofafaatfca fear fe fear & ager< praerardt wataga g Alt gaa ag ufusa & fe Baa aguciaie F feaidi ate aenarareHar alt wea WATT AeNTaTE al aaaT aT ww aafearfea ata 3, Ttfae fafeaa ott afafasaa &| eh ag aarat aa & fH saat deat ara 2,400@ feeg eqs alt afafayaa aaarara wit a egaay deat fRadt dearfafea aét at ag 8 gafae ae adt eer or aear fe srazrmnfgalar sakaeraed Hale aeqeat81 faferr mea fagdt ae fear at & cenaafaae 4 ag fang fara fe care gd care @ ait gafay aa at ae GZm faq gnart $1 want agaa A afaswy & aaa Pear Pe az aay araT WIT AIA aaa & vera AA ara fafa fagan gua ar fees wt| alae4 fatafafea seq gee earqiaa a fafese far; — ‘aay ame & azal ate afefeafaal & qrare ox faaifeet care ataia By erpm sae Caz, 1933 Ht aver 4(3)(i) ale maar afafran,1961 Sf are 1 Reel we seq ah 1” 3. Fea aaa a ga arqel fang ar fafasaa Faq wa ara H arg<qt fear| see carga & ga sya oy faare far fe fea sotaa ® fafaatteat arzr arafaat aren at ag eff ear saa aa ered ar Gar fe ataHzfafa at gice @ atte ar atx faa oe % gate & fam areqar dt ag ahotTRI SST TAT AT AZ as ar fH ‘FIT aAara H ar ayaaFH feat ara B, fazqrgaz eafseat & ay siete safezal & g2h ase ara faara & aeax Hrd gu,wae # fag } ?’ seq eqraray H aqar< ga ala H als ade ad 2 fe aaaifgat & agar afer az} gar 3 aif ¥ azuarare F faare awa are caralfa # aaeat & fac at dea ar ate afeaar aes Ho eaafwa aeq adi HA x a| | “4 i> . | is | | ee | a. | m . 5 8 mig a HE wa TA ara a| aa: ag fafavaa sear 2 fH eat Graeraifeatait Hoag war at aaar & fe a agar sr UH WIT afST BW | 1 Sea FaTaTATT+ gideg ® afaga armel Bafa car ewxa He Alera ag aga Cat Retaaa oraet waaa , Tera (7) F ea earaias % fafavaa FH fs fads waS qeara dia 2 a2 afafaaifea fear fe ata ge ate fafese al arat aferfe arava quad aat at feed om gt at F gaat anfot gy att Fa7 3eyaa waeaH wT a safes at aafets A ate aaafaae ay ay at atays FT MTT ezl TET, af qafeas at aT Tae aHTENH BL Teaearataaagar aaa HoH zy TT Bl Tat weaTT Alaa BT AMAT BT CATAH waa gq afe wiaararal wenarare F frare wea are Ta ahs BARAeax qenzare ® afsardl & aS agers a uy wT aT aah ses TH aTHouRaA HUA gel aaa qwaa maT eT a mages UIA atlfreq Bea qTaTay A ag He eTaT faat— camt ana qaziaifgat & at Fat arr wifae J1 aH aT acar daqaeqg qeafaceFT fH manage B afaardy J Ale Zaxain% tre da BA azeg dafaceF aT agnarare H faara sdsate fare amare grer orf at gual vat mqare ealaie fear war2ag aamar afer 8 fH raaraifeat H ea at F Fe A ag HY HETar anar 2 fe & arate quae a eae stu arafas waaay FTma ATT afst HVA g 1” Case: AHMEDABAD RANA CASTE ASSOCIATION versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1972] 1 S.C.R. 744] (1972) ਕਪੂਰ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਗਰੋਵਰ, ਜੇ. ਇਹ ਅਪੀਲM (ਸੀ. ਏ.) 1284-1286/71) ਹਨ ਇੱਕ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਸੰਦਰਭ ਿਵੱਚ ਗੁਜਰਾਤ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਇੱਕ ਫੈਸਲੇ ਤO ਿਵTੇT ਆਿਗਆ ਦੁਆਰਾ। Tੁਰੂ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲM ਦਾਇਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ ਦੁਆਰਾ (ਸੀ. ਏ. 2146-2148/68) ਪਰ ਇਹ ਨੁਕਸਦਾਰ ਪਾਇਆ ਿਗਆ ਿਕpਿਕ ਇਸ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹh ਦੱਿਸਆ ਿਗਆ ਸੀ।1960-61 , ਹਵਾਲਾ ਮੁੱਲMਕਣ ਸਾਲM ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। 1961-62 ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਤ ਲੇਖਾ ਸਾਲ 31 ਮਾਰਚ 1960,31 ਮਾਰਚ 1961 ਅਤੇ 31 ਮਾਰਚ 1962 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਿਵੱਤੀ ਸਾਲ ਹਨ। ਸਬੰਧਤ ਸਾਲM ਦੌਰਾਨ ਕਰਦਾਿਤ ਜੋ ਿਵਅਕਤੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਗਠਨ ਹੈ, ਨe ਆਪਣੇ ਸੰਿਵਧਾਨ ਿਵੱਚ ਿਨਰਧਾਰਤ ਉਦੇTM ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਪਤੀਆਂ ਰੱਖੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਿਵੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਧਾਰਾਵM ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣਾ ਬੇਲੋ4ਾ ਹੈ। ਇਹ ਿਜ਼ਕਰ ਕਰਨਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋਵੇਗਾ ਿਕ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਉਦੇTM ਅਤੇ ਉਦੇTM ਿਵੱਚ ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ Tਿਹਰ ਦੇ ਰਾਣਾ ਕਿਮਊਿਨਟੀ ਐ1ਫ ਦੀ ਚੱਲ ਅਤੇ ਅਚੱਲ ਸੰਪਤੀਆਂ ਦਾ ਪ`ਬੰਧਨ, ਕਿਮਊਿਨਟੀ ਿਵੱਚ ਿਸੱਿਖਆ ਿਵੱਚ ਸੁਧਾਰ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ, ਕਿਮਊਿਨਟੀ ਨੂੰ ਮੈਡੀਕਲ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇਣਾ ਆਿਦ Tਾਮਲ ਸਨ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨe ਇਹ ਿਵਚਾਰ ਰੱਿਖਆ ਿਕ ਉਦੇT ਦਾਨੀ ਨਹh ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਉਦਾਹਰਣ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹh ਸੀ। 4 ( 3 ) (i) ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ। ਮਰਹੂਮ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮTਨਰ ਨe ਿਕਹਾ ਿਕ ਹਾਲMਿਕ ਕਰਦਾਿਤ ਜੀ ਬੰਬੇ ਪਬਿਲਕ ਟਰੱਸਟ ਐਕਟ ਤਿਹਤ ਰਿਜਸਟਰਡ ਸੀ, ਪਰ ਲਾਭਾਰਥੀ ਜਨਤਾ ਨਹh ਸੀ ਅਤੇ ਿਜਸ ਵਰਗ ਦੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਅਸਪTਟ ਅਤੇ ਗਲਤ ਪਿਰਭਾਿTਤ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਿਗਣਤੀ ਵੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸੀ। ਉਸ ਨe ਉਦੇTM ਿਵੱਚO ਕੁੱਝ ਧਾਰਾਵM ਨੂੰ ਦਾਨੀ ਮੰਿਨਆ ਪਰ ਹੋਰM ਨੂੰ ਉਸ ਨe ਦਾਨੀ ਨਹh ਮੰਿਨਆ। ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ ਿਲਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਨe ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਸੰਿਵਧਾਨ ਿਵੱਚ ਪਾਏ ਗਏ ਲਾਭਾਰਥੀ ਐਚ ਰਾਣਾ ਭਾਈਚਾਰਾ ਸੀ ਿਜਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਿਸਰਫ ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ ਦੇ ਮੂਲ ਿਨਵਾਸੀ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਹੋਰ ਮVਬਰ ਜੋ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੁਆਰਾ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਿਨਯਮM ਅਨੁਸਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ ਿਵੱਚ ਰਿਹ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਹ ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ ਦੀ ਜਨਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰbM ਪਿਰਭਾਿTਤ ਕਰਾਸ ਸੈਕTਨ ਹੈ, ਜੋ ਿਨTਿਚਤ ਅਤੇ ਿਨTਿਚਤ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਦੱਿਸਆ ਜMਦਾ ਹੈ ਿਕ ਇਹ ਿਗਣਤੀ ਲਗਭਗ 2,400 (?)ਹੈ। ਪਰ ਗਠਨ ਲਈ ਕੋਈ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਿਗਣਤੀ ਿਨਰਧਾਰਤ ਨਹh ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਆਮ ਜਨਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਸਪTਟ, ਿਨTਿਚਤ ਕਰਾਸ-ਸੈਕTਨ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਨਹh ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਿਕ ਲਾਭਾਰਥੀਆਂ ਜM ਉਨb M ਦੇ ਜਨਤਕ ਚਿਰੱਤਰ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਅਸਪTਟਤਾ ਹੈ। ਕਈ ਹੋਰ ਮਾਮਿਲਆਂ 'ਤੇ ਿਵਚਾਰ ਕਰਨ ਤO ਬਾਅਦ ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਇਸ ਿਸੱਟੇ' ਤੇ ਪਹੁੰਿਚਆ ਿਕ ਟਰੱਸਟ ਇਹ ਇੱਕ ਚੈਰੀਟੇਬਲ ਟਰੱਸਟ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਛੋਟ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮTਨਰ ਨe ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਆਦੇT ਤO ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣ ਲਈ ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੀਤੀ। ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਨe ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਿਜਆਃ - " ਭਾਵn ਤੱਥM ਅਤੇ ਹਾਲਾਤM ਿਵੱਚmਐਸ. 4 ( 3 ) ( (i) ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ 1922 ਅਤੇ ਸੈਕTਨ। 11 ਦਾ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ 1961 "। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨe ਪੂਰੇ ਮਾਮਲੇ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਸਰਫ਼ ਇੱਕ ਨੁਕਤੇ 'ਤੇ ਿਦੱਤਾ। ਇਸ ਨe ਇਸ ਸਵਾਲ 'ਤੇ ਿਵਚਾਰ ਕੀਤਾ ਿਕ ਕੀ ਿਜਸ ਉਦੇT ਲਈ ਜਾਇਦਾਦM ਨੂੰ ਮੁਲMਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਰੱਿਖਆ ਿਗਆ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਜਨਤਕ ਚਿਰੱਤਰ ਡੀ ਸੀ ਜੋ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਕਾਨੂੰਨ ਦੁਆਰਾ ਮਾਨਤਾ ਪ`ਾਪਤ ਚੈਿਰਟੀ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ। ਛੋਟ ਦੇ ਉਦੇT ਲਈ। ਜੋ ਸਵਾਲ ਪੁੱਿਛਆ ਿਗਆ ਸੀ ਉਹ ਸੀ "ਕੀ ਉਦੇT ਭਾਈਚਾਰੇ ਜM ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਇੱਕ ਵਰਗ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਿਨਰਦੇਿTਤ ਹਨ ਜੋ ਿਨ1ਜੀ ਸੰਸਥਾਵM ਜM ਿਨ1ਜੀ ਿਵਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਸਿਥਰ ਸੰਸਥਾ ਤO ਵੱਖਰੇ ਹਨ"? ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਿਵੱਚ ਕੋਈ Tੱਕ ਨਹh ਹੈ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਿਕ ਲਾਭਾਰਥੀ ਈ ਇੱਕ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ ਗਠਨ ਨਹh ਕਰਦੇ ਸਨ ਿਕpਿਕ ਉਹ ਿਸਰਫ ਸੀਮਤ ਸਨ ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ ਿਵੱਚ ਰਿਹਣ ਵਾਲੇ ਰਾਣਾ ਜਾਤੀ ਦੇ ਮVਬਰ ਅਤੇ ਪਿਰਭਾTਾ ਧਾਰਾ ਿਵੱਚ ਿਨਰਧਾਰਤ ਇੱਕ ਜM ਦੂਜੀਆਂ TਰਤM ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਿਲਆ ਜਾਣਾ ਸੀ ਿਕ ਕੀ ਲਾਭਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ ਇੱਕ ਵਰਗ ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਮਾਮਿਲਆਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਰਤ ਐ1ਫ. ਪੀਰਮੋਹੰਦ Tਾਹ ਸਾਿਹਬ ਰੋਜ਼ਾ ਕਮੇਟੀ ਿਵੱਚ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣ ਤO ਬਾਅਦ। ਦੇ ਕਿਮTਨਰ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਗੁਜਰਾਤ (1), ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨe ਸਹੀ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਜMਚ ਨੂੰ ਿਨਰਦੇਿTਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਿਕ ਆਮ ਗੁਣ ਕੀ ਸੀ ਜੋ ਇਕਜੁੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।ਵਰਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਾਰਟੀਆਂ ਅਤੇ ਕੀ ਉਹ ਗੁਣ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਿਵਅਕਤੀਗਤ ਸੀ ਜM ਿਨ1ਜੀ। ਜੇ ਪਿਹਲਾ ਹੈ, ਤM ਕਲਾਸ ਕਿਮਊਿਨਟੀ ਦੇ ਇੱਕ ਿਹੱਸੇ ਵਜO ਦਰਜਾ ਦੇਵੇਗੀ; ਜੇ ਦੂਜਾ ਹੈ, ਤM ਜਵਾਬ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਿਵੱਚ ਜੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨe ਿਕਹਾ ਿਕ ਲੋਕM ਿਵੱਚ ਆਮ ਰਾਏ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਸਿਥਤੀਆਂ ਜੇ ਲਾਭਾਰਥੀ ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ ਿਵੱਚ ਰਿਹਣ ਵਾਲੇ ਰਾਣਾ ਜਾਤੀ ਦੇ ਮVਬਰ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ ਦੇ ਮੂਲ ਿਨਵਾਸੀ ਹੁੰਦੇ ਤM ਉਹ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ ਿਹੱਸਾ ਹੁੰਦੇ ਿਕpਿਕ ਉਹਨM ਨੂੰ ਵਰਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਕਜੁੱਟ ਕਰਨ ਦਾ ਆਮ ਗੁਣ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਇਮ -ਿਵਅਕਤੀਗਤ ਗੁਣਵੱਤਾ. ਪਰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨe ਅੱਗੇ ਿਕਹਾਃ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਾਭਾਰਥੀਆਂ ਿਵੱਚ ਦੋ ਵਰਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਰਾਣਾ ਸੰਪਰਦਾ ਦੇ ਮVਬਰ Tਾਮਲ ਹਨ; ਇੱਕ ਹੋਰ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ ਦੇ ਮੂਲ ਿਨਵਾਸੀ ਅਤੇ ਰਾਣਾ ਸੰਪਰਦਾ ਦੇ ਮVਬਰ ਜੋ ਅਿਹਮਦਾ ਿਵੱਚ ਰਿਹ ਰਹੇ ਹਨ -ਬੁਰਾ ਅਤੇ ਿਜਨb M ਨੂੰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੁਆਰਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਜਾਤੀ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਵਰਤO ਅਨੁਸਾਰ। ਇਹ ਹੈ। ਇਹ ਵੇਖਣ ਲਈ ਿਕ ਲਾਭਾਰਥੀਆਂ ਦੇ ਇਸ ਵਰਗ ਨੂੰ ਿਕਵn ਿਕਹਾ Case: AHMEDABAD RANA CASTE ASSOCIATION versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1972] 1 S.C.R. 744] (1972) c D E F G H A 297, referred to. CIVIL APPELLATE JURISDICTION: Civil Appeals Nos. 2146-2148 of 1968 and 1284 to 1286 of 1971. Appeals by certificate/special leave from the judgment and order dated July 25, 1967 of the Gujarat High Court in Income-tax Reference No. 4 of 1966. B S. T. Desai, R. P. Kapoor for I. N. Shroffi for the appellant (in all the appeals). S. K. Ai,var, R. N. Sachthey and B. D. Sharma, for the C respondent (in ali the appeals). The Judgment of the Court was delivered by Gro,·er, J. These appeals (C.As. 1284-1286/71) are by special leave from a judgment of the Gujarat High Court in D an Income tax Reference. Originally the appeals had been filed by certificate (C.As. 2146-2148/68) but th~t_was found to be defective as no reasons were st~ted therein. 1284-1286/71) are The Reference relates to the assessment years 1960-61, 1961-62 and 1962-63 the relevant accounting years being the financial years ending 31st March 1960, 31st March 1961 and E 31st March 1962. During the relevant years the assessee which is an association of persons held various properties for the pur-poses set out in its constitution. It is unnecessary to refer to all the clauses therein. It would suffice to mention that among 'the objects and purposes of the institution were the management of the movable and immovable properties of the Rana community F of the city of Ahmedabad, doing acts to improve the education in the community, to give medical help to the community etc. The Income •tax Officer took the view that the objects were not charitable and therefore the assesse~ was not entitled to the exemp-tion under s. 4(3)(i) of the Income tax Act, 1922. The Appel-late Assistant Commissioner held that although the assessee was G registered under the Bombay Public Trust Act the beneficiaries were not the public and the class of community sought to be benefitted was very vague and ill-defined and the number was also negligible. He held certain clauses among the objects ta be charitable but others were held by him not to be charitable. The matter was taken in appeal to the Tribunal. The Tribunal held that the i;>eneficia.r!es as found in the Constitution were the H Rana commumty meamng thereby the "natives of Ahmedabad only and other community members acceeted by the community as per old rules of the community and staying in Ahmedabad. This is a well defined cross-section of the public of Ahmedabad, certain and ascertainable. This number, we are rtold, is about 2,400 (?) but no minimum number is prescribed to constitute a clear, ascertainab'le cross-section of the general public. It can-not be said, therefore, that there is any vagueness about the bene-ficiaries or of their public character." After considering various other matters the Tribunal came to the conclusion that the trust was a charitable trust and therefore entitl·~d to the exemption claimed. The Commissioner of Income itax moved the Tribunal for stating the case and referring the question of Jaw arising from its order. The Tribunal referred the following question to the High Court :- "Whether on the facts and in the circumstances of the case ihe income of the assessee trust is exempt under s. 4(3)(i) of the Income tax Act 1922 and s. 11 of the Income tax Act 1961." Case: AHMEDABAD RANA CASTE ASSOCIATION versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1972] 1 S.C.R. 744] (1972) જવાબ નકારાત્મક હશે.ઉચ્ચ ન્યાયાલયના જણાવ્યા અનુસાર, લોકોમાંસામાન્ય અભિપ્રાય અને ભારતીય જીવનની પરિસ્થિતિઓને ધ્યાનમાં રાખીને,જો લાભાર્થીઓ અમદાવાદમાં રહેતી રાણા જાતિના સભ્યો હોય અનેઅમદાવાદના વતની હોય તો તેઓ સમુદાયનો એક ભાગ હશે કારણ કે તેમનેવર્ગમાં જોડવાનો સામાન્ય ગુણ અનિવાર્યપણે એક અવૈયક્તિક ગુણ હશે.પરંતુઉચ્ચ અદાલતે આગળ કહ્યુંઃ "આપણી સામે લાભાર્થીઓના વર્ગમાં બે વિભાગોછે; એકમાં રાણા સંપ્રદાયના સભ્યોનો સમાવેશ થાયછે જેઓ અમદાવાદના વતની છે અને બીજામાં રાણાસંપ્રદાયના સભ્યોનો સમાવેશ થાય છે જેઓઅમદાવાદમાં રહે છે અને જેમને સમુદાય દ્વારાજાતિના જૂના ઉપયોગ અનુસાર સ્વીકારવામાં આવ્યાછે.તે જોવાનું મુશ્કેલ છે કે કેવી રીતે લાભાર્થીઓનોકતાઆ વર્ગ સામાન્ય ગુણવત્તા અથવા લાક્ષણિદ્વારા જોડાયેલા લોકોનો એક સારો વર્ગ બની શકેછે.” જો કે તે માન્યતા આપવામાં આવી હતી કે બીજા વર્ગના લાભાર્થીઓ પણ રાણા જાતિના સભ્યો હતા અને તેઓ અમદાવાદમાં રહેતા હતા, પરંતુ હાઈકોર્ટના મતે,વિશિષ્ટ લક્ષણ તે હતું.બીજા વિભાગ અથવા વર્ગમાં એવી વ્યક્તિઓનો સમાવેશથતો હતો જેમને જાતિ દ્વારા તેના જૂના રિવાજ અથવા ઉપયોગ અનુસારસ્વીકારવામાં આવ્યા હતા.આને કારણે ઉચ્ચ અદાલતે તારણ કાઢ્યું કે આ વર્ગમાંસમાવિષ્ટ તમામ લાભાર્થીઓ એક સામાન્ય લાક્ષણિકતા અથવા લક્ષણ દ્વારાએકીકૃત ન હતા.ઉલ્લેખિત પ્રશ્ો જવાબ નકારાત્મકમાં આપવામાં આવ્યો હતો.કલમ 4 (3) ( ) iજે હદ સુધી તે સામગ્રી છે તે નીચેની શરતોમાં છેઃ- "4(3) નીચેના વર્ગોમાં આવતી કોઈપણ આવક,નફો અથવા લાભ પ્રાપ્ત કરનાર વ્યક્તિની કુલઆવકમાં સામેલ કરવામાં આવશે નહીં. ( ) iકલમ 16 ની પેટા કલમ (1) ની કલમ (સી)ની જોગવાઈઓને આધિન, ટ્રસ્ટ હેઠળ રાખવામાંઆવેલી મિલકતમાંથી મેળવેલી કોઈપણ આવકઅથવા સંપૂર્ણપણે ધાર્મિક અથવા સખાવતી હેતુઓમાટે અન્ય કાનૂની જવાબદારી, જ્યાં સુધી આવીઆવક કરપાત્ર પ્રદેશોમાં કરવામાં આવેલી કોઈપણવસ્તુ સાથે સંબંધિત હોય તેવા ધાર્મિક અથવાસખાવતી હેતુઓ માટે અરજી કરવા માટે લાગુકરવામાં આવે છે અથવા એકત્રિત કરવામાં આવે છે,અને આ રીતે આંશિક રીતે માત્ર આવા હેતુઓ માટેરાખવામાં આવેલી મિલકતના કિસ્સામાં, તેમાં અરજીકરવા માટે અરજી કરવામાં આવે છે અથવા અંતેઅલગ રાખવામાં આવે છેઃ તે પૂરું પાડ્યું ". આવકવેરાના કાયદા 1961 ની કલમ 11 (1) (એ) નો કાર્યકારી ભાગ સમાનશરતોમાં છે.બે કાયદાઓની જોગવાઈઓ વચ્ચે ચોક્કસ તફાવત છે.તેમાંનીકેટલીક નોંધવામાં આવી શકે છે.1922 ના કાયદામાં સખાવતી હેતુઓમાંગરીબોની રાહત, શિક્ષણ, તબીબી રાહત અને સામાન્ય જાહેર ઉપયોગિતાનાઅન્ય કોઈપણ હેતુની પ્રગતિનો સમાવેશ થાય છે.1961 ના કાયદાની કલમ 2(15) સામાન્ય જાહેર ઉપયોગિતા માટે નીચેના લાયક શબ્દો રજૂ કરે છે, જેમાં"નફો માટે કોઈ પ્રવૃત્તિ હાથ ધરવાનો સમાવેશ થતો નથી".1922 ના કાયદાહેઠળ કોઈ ચોક્કસ ધાર્મિક સમુદાય અથવા જાતિના લાભ માટે ટ્રસ્ટ મુક્તિમેળવવા માટે હકદાર હતું, પરંતુ 1961 ના કાયદા હેઠળ એક સખાવતી ટ્રસ્ટ કે જેઆવા લાભ માટે એપ્રિલ 1962 ના પ્રથમ દિવસે અથવા તે પછી બનાવવામાં પેજ9/15 આવે છે, તે મુક્તિ મેળવવા માટે હકદાર નહીં હોય.વર્તમાન કિસ્સામાં ટ્રસ્ટનીરચના 1 એપ્રિલ 1962 પહેલાં કરવામાં આવી હતી અને તેથી જો અન્ય શરતોસંતોષવામાં આવે તો તે મુક્તિનો હકદાર નથી, તેમ છતાં તે અમદાવાદની રાણાજાતિના લાભ માટે બનાવવામાં આવ્યું હતું. તે અત્યાર સુધીમાં સારી રીતે નક્કી થઈ ગયું છે અને ઉચ્ચ અદાલતે પણ તેદ્રષ્ટિકોણ યોગ્ય રીતે લીધો છે કે જાહેર જનતાના એક વર્ગ માટે ફાયદાકારક હેતુસામાન્ય જાહેર ઉપયોગિતાનો હેતુ છે.કોઈ સખાવતી હેતુ પૂરો કરવા માટે એજરૂરી નથી કે તેનો ઉદ્દેશ સમગ્ર માનવજાત અથવા કોઈ ચોક્કસ દેશ અથવારાજ્યની તમામ વ્યક્તિઓને લાભ પહોંચાડવાનો હોવો જોઈએ.જો કોઈ ચોક્કસવ્યક્તિથી અલગ જાહેર જનતાના વર્ગને લાભ પહોંચાડવાનો ઇરાદો હોય તો તેપૂરતું છે.આવકવેરાના કમિશનર, મદ્રાસ વિરુદ્ધ આંધ્ર ચેમ્બર ઓફ કોમર્સ (1)માં આ અદાલતે આવકવેરાના કમિશનર વિરુદ્ધ ગ્રેન મર્ચન્ટ્સ એસોસિએશનઓફ બોમ્બે (2) માં બ્યુમોન્ટ સી. જે. ના દ્રષ્ટિકોણને આ મુદ્દા પર નકારીકાઢ્યો હતો.જો કે, એવું અવલોકન કરવામાં આવ્યું હતું કે સમુદાયનો જે વર્ગલાભ મેળવવા માંગે છે તે જાહેર અથવા અવૈયક્તિક પ્રકૃતિની કેટલીક સામાન્યગુણવત્તા દ્વારા પૂરતા પ્રમાણમાં વ્યાખ્યાયિત અને ઓળખી શકાય તેવું હોવુંજોઈએ.જ્યાં સંભવિત લાભાર્થીઓને એક વર્ગમાં જોડવાની કોઈ સામાન્યગુણવત્તા ન હોય ત્યાં ટ્રસ્ટને માન્ય ગણવામાં નહીં આવે.વિવિધ આદેશોમાંલાભાર્થીઓને લગતી કલમ સ્પષ્ટ અને સચોટ રીતે દર્શાવવામાં આવી નથી.7 Case: AHMEDABAD RANA CASTE ASSOCIATION versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1972] 1 S.C.R. 744] (1972) camt ana qaziaifgat & at Fat arr wifae J1 aH aT acar daqaeqg qeafaceFT fH manage B afaardy J Ale Zaxain% tre da BA azeg dafaceF aT agnarare H faara sdsate fare amare grer orf at gual vat mqare ealaie fear war2ag aamar afer 8 fH raaraifeat H ea at F Fe A ag HY HETar anar 2 fe & arate quae a eae stu arafas waaay FTma ATT afst HVA g 1” aft ag at ara Peat qar ar fe praeraifeat wr gaci at WY ITT arfaat #azeq } ale A genarara # fears Ht xB A fag yea rarataa at gite Hsat Ha ata ace ae at fw fedia mia ar ad HAR eater Mier a farearf greragtt gual ef ar sar & agent eet feat var at| Eee Seasaraiaa & ag faved faatar fe ga at # feat wt qraarardl aaifasz ¢ aaaa ofaaaa ar faaew gr dafea adt gi fafacs sat HT SAT HTTfeat Tar|| 4, are 4 (3)(i), wat aH az atfeas g, ea HIT J — 04(3) farafafaa ait & arava ara arelt arg ara ara at afaroa eqfax at pa aa 4 afenfaa aal fa aiey ait ZB ocg HATS egal Haz Za WHIT B— ‘4(3) Any income, profits or gainsfallingwithin the followingclasses shall not be included in total income of the person receivingthem: (i) arer 16 sf saarerft R aug (7) SF oraeagl R geadha cavaar weg fafa aera: & adta, atts agataar aifas ar ge gataal &faget, qe weaia & equa ate aia, wetae Bat aia RA afas aTqe sail & far ta fe } wuda usagal R diac vt ag feet ara 8arag é, wT sea Sia ahaa at arat 2, aie 8a adiaay B faw Faewg: TA Geta at aa H afatfsa aa ar vas fafadiaa ® faafay eT a gam wait 7e a: miaet sfafaan 361 sy aie (11) (m) aT saa art aa at mech8Aaufafaaal & gaaedl & tig He at aid s feay gy meat soak A Hq gzeqrafaqr arar aifgyi1922 % wae Agqat sas ® grata adat syaziaat, frat, fafescar agiaat aie feel 8a arara ate saab ger ETay Trae HAT Hl g| 1961 H alata at are 2(15) ¥ area ate gaaiftarmezl &farafafad fatan seq WZ aT zi“feak ery R fae feetferret wT errar araT weawed sey Z 1” 1922 & Uae F asia fet faferezafas eqaa ar wifs S far ag eaa ges faq ance 2 ferq 1961 ®afafaaa % adit ag Car Ge ere AT 1 asa, 1962 aT oT ew qearq BBmia * fay gfaa fear qar gt at ga Bz ar ae ag) sari seqa area Fara 1 wT a, 19628 ga gfaa far qar at ale gafan ate ser me Te HTa wat @ at we gt ag weNzlaTe F cra ails F wae H fare ales Pear caar, ag wee eo aat Voor fe ag Be # fre ewert ae ar MUM ATTA5. Fa TH Fi adarar<a Ag Gear Vt F AIT feet | AIT wey waa B far eqrarag Hragive | AT s¥eq Siw qrara ae gfez- aySra seaq {| feel qa sass HT Gar F faa ae maw az se fe yewWar gawifgufe ag arqa yaa arfa f ar feet faferez ee ar usawat safaaaywag S fay et, eta gt satca B afe fafase eafte & faeaaararwa & feat wr # fac wae ar area faaara ett araHt AIRE,ARTA AAT Mle Beat WIG Bla (1)H ZI eqaTaT FT MVR alae TATA Ta (i) Subject to the provisions of clause (c) of sub-section(1) ofsection 16, any income derived from propertyheld undertrustorother legal ogligation wholly for religious orcharitable purposes,‘in so far as such income is applied or accummulatedfor applicationto such religious or charitablepurposesas relate to anything donewithin the taxable territories, and in the case of property so held inpart only for such purposes, the income appliedor finally set apartfor application thereto: . . ee +7 . . . .. iv - | ; I 5 | a sO : | =. / -~ «e . Case: AHMEDABAD RANA CASTE ASSOCIATION versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1972] 1 S.C.R. 744] (1972) ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਾਭਾਰਥੀਆਂ ਿਵੱਚ ਦੋ ਵਰਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਰਾਣਾ ਸੰਪਰਦਾ ਦੇ ਮVਬਰ Tਾਮਲ ਹਨ; ਇੱਕ ਹੋਰ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ ਦੇ ਮੂਲ ਿਨਵਾਸੀ ਅਤੇ ਰਾਣਾ ਸੰਪਰਦਾ ਦੇ ਮVਬਰ ਜੋ ਅਿਹਮਦਾ ਿਵੱਚ ਰਿਹ ਰਹੇ ਹਨ -ਬੁਰਾ ਅਤੇ ਿਜਨb M ਨੂੰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੁਆਰਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਜਾਤੀ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਵਰਤO ਅਨੁਸਾਰ। ਇਹ ਹੈ। ਇਹ ਵੇਖਣ ਲਈ ਿਕ ਲਾਭਾਰਥੀਆਂ ਦੇ ਇਸ ਵਰਗ ਨੂੰ ਿਕਵn ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ -ਜਨਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਖੂਹ ਇਕੱਠe ਜੁ4ੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਆਮ ਗੁਣ ਜM ਿਵTੇTਤਾ "। ਦੁਆਰਾ ਹਨ ਇਹ ਮੰਿਨਆ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਭਲੇ ਹੀ ਦੂਜੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਲੋਕ-ਭਾਵn ਿਕ ਉਹ ਗਰੀਬM ਿਵੱਚ ਰਿਹ ਰਹੇ ਸਨ, ਰਾਣਾ ਜਾਤੀ ਦੇ ਮVਬਰ ਸਨ ਅਤੇ ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ ਦੀ ਿਵTੇT ਿਵTੇTਤਾ ਇਹ ਸੀ ਿਕ ਦੂਜੇ ਸੈਕTਨ ਜM ਕਲਾਸ ਿਵੱਚ ਹਾਈ ਕੋਰਟ Tਾਮਲ ਸੀ। ਉਹ ਿਵਅਕਤੀ ਿਜਨb M ਨੂੰ ਜਾਤੀ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਸ ਨe ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਇਹ ਿਸੱਟਾ ਕੱਢਣ ਲਈ ਪ`ੇਿਰਤ ਕੀਤਾ ਿਕ ਇਸ ਵਰਗ ਿਵੱਚ Tਾਮਲ ਸਾਰੇ ਿਰਵਾਜ ਜM ਵਰਤO ਇੱਕ ਦੁਆਰਾ ਇਕਜੁੱਟ ਨਹh ਸਨ ਆਮ ਿਵTੇTਤਾ ਜM ਗੁਣ। ਿਜ਼ਕਰ ਕੀਤੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨMਹ ਿਵੱਚ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਸੈਕTਨ 4 (3) (i) ਿਜਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸਮੱਗਰੀ ਹੈ, ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈਃ Tਬਦਃ " 4 ( 3 ) ਹੇਠ ਿਲਖੀਆਂ T`ੇਣੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਵੀ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਜM ਲਾਭ ਕੁੱਲ ਿਵੱਚ Tਾਮਲ ਨਹh ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ -ਉਹਨM ਨੂੰ ਪ`ਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਿਵਅਕਤੀ ਦਾ ਆਉਣਾਃ ( i) ਉਪ-ਧਾਰਾ (ਸੀ) ਦੇ ਉਪਬੰਧM ਦੇ ਅਧੀਨ - ਧਾਰਾ 16 ਦੀ ਧਾਰਾ (1) ਿਵੱਚO ਪ`ਾਪਤ ਕੋਈ ਆਮਦਨ - ਪੂਰੀ ਤਰbM ਟਰੱਸਟ ਜM ਹੋਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਅਧੀਨ ਰੱਖੀ ਗਈ ਜਾਇਦਾਦ ਧਾਰਿਮਕ ਜM ਦਾਨੀ ਉਦੇTM ਲਈ, ਿਜੱਥO ਤੱਕ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇਣ ਲਈ ਵਰਿਤਆ ਜM ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜMਦਾ ਹੈ ਿਕਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਧਾਰਿਮਕ ਜM ਦਾਨੀ ਉਦੇT ਟੈਕਸਯੋਗ ਖੇਤਰM ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ, ਅਤੇ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਇਸ ਤਰbM ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੰਪਤੀ ਿਸਰਫ ਅਿਜਹੇ ਉਦੇTM ਲਈਹੈ, ਅਰਜ਼ੀ ਿਦੱਤੀ ਜMਦੀ ਹੈ ਜM ਅੰਤ ਿਵੱਚ ਅਰਜ਼ੀ ਲਈ ਅਲੱਗ ਰੱਿਖਆ ਜMਦਾ ਹੈਃ ਆਮਦਨ - ਪੂਰੀ ਤਰbM ਟਰੱਸਟ ਜM ਹੋਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਅਧੀਨ ਰੱਖੀ ਗਈ ਜਾਇਦਾਦ ਕੀਤਾ ਿਗਆ, ਅਤੇ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਇਸ ਤਰbM ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੰਪਤੀ ਿਸਰਫ ਅਿਜਹੇ ਉਦੇTM ਲਈਹੈ, ਬTਰਤੇ ਿਕ ਐ1ਸ ਦਾ ਕਾਰਜTੀਲ ਿਹੱਸਾ। 11 ( 1 ) (ਅ) ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ 1961 ਸਮਾਨ TਬਦM ਿਵੱਚ ਹੈ। ਦੋਵM ਕਾਨੂੰਨM ਦੇ ਉਪਬੰਧM ਿਵੱਚ ਕੁਝ ਅੰਤਰ ਹਨ। ਉਨb M ਿਵੱਚO ਕੁੱਝ ਨੂੰ ਦੇਿਖਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਦਾਨੀ ਉਦੇT ਿਵੱਚ ਗਰੀਬM ਦੀ ਰਾਹਤ, ਿਸੱਿਖਆ, ਮੈਡੀਕਲ ਰਾਹਤ ਅਤੇ ਆਮ ਜਨਤਕ ਉਪਯੋਗਤਾ ਦੇ ਿਕਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਉਦੇT ਦੀ ਤਰੱਕੀ Tਾਮਲ ਸੀ। 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 2 (15) ਆਮ ਜਨਤਕ ਉਪਯੋਗਤਾ ਲਈ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਯੋਗ TਬਦM ਦੀ Tੁਰੂਆਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਿਜਸ ਿਵੱਚ "ਲਾਭ ਲਈ ਿਕਸੇ ਵੀ ਗਤੀਿਵਧੀ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਾ Tਾਮਲ ਨਹh ਹੈ"। ਹੇਠ 1922 ਦਾ ਐਕਟ ਿਕਸੇ ਿਵTੇT ਧਾਰਿਮਕ ਭਾਈਚਾਰੇ ਜM ਜਾਤੀ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਇੱਕ ਟਰੱਸਟ ਛੋਟ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ ਪਰ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਚੈਰੀਟੇਬਲ ਟਰੱਸਟ ਜੋ ਅਿਜਹੇ ਲਾਭ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ ਜM [1972] 1 ਐਸ. ਸੀ. ਆਰ.ਅਪ`ੈਲ 1962 ਦੇ ਪਿਹਲੇ ਿਦਨ ਤO ਬਾਅਦ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਅਹੁਦੇ ਤO ਹਟਾ ਿਦੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਟਰੱਸਟ ਪਿਹਲੀ ਅਪਰੈਲ 1962 ਤO ਹੈ, ਿਜਸ ਿਵੱਚ "ਲਾਭ ਲਈ ਿਕਸੇ ਵੀ ਗਤੀਿਵਧੀ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਾ Tਾਮਲ ਨਹh ਹੈ"। ਹੇਠ ਪਿਹਲM ਬਣਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਹੀ ਪੈਦਾ ਨਹh ਹੁੰਦਾ ਿਕ ਜੇ ਹੋਰ TਰਤM ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜMਦੀਆਂ ਹਨ ਤM ਇਹ ਛੋਟ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹh ਹੈ, ਭਾਵn ਿਕ ਇਹ ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ ਦੀ ਰਾਣਾ ਜਾਤੀ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਹ ਹੁਣ ਤੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰbM ਸੈਟਲ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨe ਵੀ ਸਹੀ ਿਕਹਾ ਹੈ।ਇਹ ਿਦ`Tਟੀਕੋਣ ਿਲਆ ਿਗਆ ਿਕ ਜਨਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਵਰਗ ਲਈ ਲਾਹੇਵੰਦ ਇੱਕ ਵਸਤੂ ਆਮ ਜਨਤਕ ਉਪਯੋਗਤਾ ਦਾ ਉਦੇT ਹੈ। ਇੱਕ ਦਾਨੀ ਉਦੇT ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹh ਹੈ ਿਕ ਉਦੇT ਸਮੁੱਚੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਜM ਿਕਸੇ ਿਵTੇT ਦੇT ਜM ਰਾਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਿਵਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ ਜੇਕਰ ਜਨਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਵਰਗ ਨੂੰ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਿਵTੇT ਿਵਅਕਤੀ ਤO ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਦਾਲਤ ਸੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮTਨਰ, ਮਦਰਾਸ ਬਨਾਮ. ਆਂਧਰਾ ਚVਬਰ ਆਫ਼ ਕਾਮਰਸ (1) ਨe ਕਿਮTਨ ਿਵੱਚ ਬੀਯੂਮOਟ ਸੀ. ਜੇ. ਦੇ ਿਦ`Tਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ - ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਦਾ ਪ`ਮੁੱਖ ਇਸ ਨੁਕਤੇ cਤੇ ਬੰਬਈ ਦੀ ਅਨਾਜ ਵਪਾਰੀ ਐਸੋਸੀਏTਨ (2)। ਹਾਲMਿਕ, ਇਹ ਦੇਿਖਆ ਿਗਆ ਿਕ ਸੈਕTਨ ਿਸਰਫ਼ ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਾਈਚਾਿਰਆਂ ਨੂੰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਿਨਯਮM ਅਨੁਸਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜMਦਾ ਹੈ। ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ "। ਇਹ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ ਿਕ "ਪੁਰਾਣੇ ਿਨਯਮ" Tਬਦ ਗੁਜਰਾਤੀ ਿਵੱਚ ਮੂਲ Tਬਦ ਦੇ ਸਹੀ ਅਨੁਵਾਦ ਨੂੰ ਨਹh ਦਰਸਾpਦਾ ਹੈ ਜੋ ਿਕ ਿਰਵਾਜ ਹੈ। ਿਵਦਵਾਨ ਜੱਜ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨe ਦੂਜੇ ਵਰਗ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਮ ਚਿਰੱਤਰ ਜM ਗੁਣ ਦੁਆਰਾ ਪਿਹਲੇ ਵਰਗ ਨਾਲ ਇਕਜੁੱਟ ਨਾ ਮੰਿਨਆ ਅਤੇ ਿਕਹਾ ਿਕ ਇਸ ਦੇ ਮVਬਰM ਨੂੰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੁਆਰਾ ਪੁਰਾਣੇ ਿਰਵਾਜ ਜM ਵਰਤO ਅਨੁਸਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਰਗ ਦੇ ਮVਬਰM ਦਾ ਰਾਣਾ ਜਾਤੀ ਿਵੱਚ ਪ`ਵੇT ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ Case: AHMEDABAD RANA CASTE ASSOCIATION versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1972] 1 S.C.R. 744] (1972) "Whether on the facts and in the circumstances of the case ihe income of the assessee trust is exempt under s. 4(3)(i) of the Income tax Act 1922 and s. 11 of the Income tax Act 1961." The High Court decided the whole matter only on one point. It considered the question whether the purpose for which the 11roperties were held by the asses~ee had the public character which the income tax law required of the charities it recognised for the purpose of exemption. The question that was posed was "are the purposes directed to the benefit of the community or a section of the community as distinguished from private indivi-duals or a fluctuating body of private individuals"? There can be no doubt, according to the High Court, that the beneficiaries did not constitute a 'community since they weP~ confined only to the members of the Rana Caste residing in Ahmedabad and ful-filling one or the other conditions set out in the definition clause. It had, therefore, to be decided whether the beneficiaries could be said to constitute a section of the community. After referring to certain English cases and the decision of this Court in Hazrat Pirmohamed Shah Saheb Roza Committee v. Commissioner of Income tax, Gujarat('), the High Court rightly held that the enquiry must be directed to what the common quality was which united the parties within the class and whether ithat quality was essen-tially impersonal or personal. If the former, the class would rank as a section of the community; if the latter, the answer would be in the negative. According rto the High Court having regard to the common opinion amongst the people and the conditions of Indian life if the beneficiaries were the members of the Rana caste residing in Ahmedabad ancf were natives of Ahmedabad they would be section of the community because the common quality uniting them within the class would be essentially an im--personal quality. But the High Court proceeded to say : A B c D E F G H A A "the class of beneficiaries before us consists of two sections; one comprising members of the-Rana Sect .who are natives of Ahmedabad and the other compnsmg members of the Rana Sect who are residing in Ahmeda-bad and who have been accepted by the community according to the old usage of the caste. It is difficult B to see how this class of beneficiaries can b.~ said to con-stitute a well section of the public connected together by a common quality or characteristic". Although it was recognised that even the second cfass l!f. ben~­ficiaries were members of the Rana caste and were res1dmg m Ahmedabad but the distinguishing feature, in· the view of the c High Court, was tha! the second section or class consisted of persons who had been accepted by the caste according to its old custom or usage. This led the High Court to conclude that all the beneficiaries compi:ised in this class were not united by a common characteristic or attribute. The question referred was answered in the negative. D Section 4(3) (i) to the extent it is material is in the following terms:- "4(3) Any income, profrts or gains falling within the following classes shall not be included in tota