Amarchand Sobhachand v. Commissioner Of. Income Tax, Madras

Case: AMARCHAND SOBHACHAND versus COMMISSIONER OF. INCOME TAX, MADRAS [[1971] 3 S.C.R. 415] (1971) ਅਮਰਚੰਦ ਸੋਭਾਚੰਦ ਬਨਾਮ. ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਿਮ4ਨਰ, ਮਦਰਾਸ 29 ਜੁਲਾਈ 1969,7 ਅਪ@ੈਲ 1970 ਅਤੇ 21 ਜਨਵਰੀ 1971 [ ਜੇ. ਸੀ. 4ਾਹ, ਸੀ. ਜੇ., ਕੇ. ਐIਸ. ਹੇਗKੇ ਅਤੇ ਏ. ਐIਨ. ਗਰੋਵਰ, ਜੇ. ਜੇ.] ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ। 1922 , ਐਸ.10(1)66 (1)ਖਰਾਬ ਕਰਜ਼ਾ-ਸਬੰਧਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ 10 ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦਾ ਧਨ ਉਧਾਰ ਦੇਣ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਜY ਹੋਰ ਕਾਰੋਬਾਰ-ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਪ@4ਨ ਿਵੱਚ ਦੋਵ] ਕਾਰੋਬਾਰ 4ਾਮਲ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਜਦ^ ਦਾਅਵਾ ਦੋਵY ਿਵੱਚ^ ਿਕਸੇ ਇੱਕ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ-ਕੇਸ ਦੇ ਿਬਆਨ ਿਵੱਚ ਕੇਸ ਦੇ ਤੱਥY ਬਾਰੇ ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਦੀਆਂ ਲੱਭਤY ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ-ਕੀ ਉਹ ਿਸਰਫ਼ ਤੱਥY ਅਤੇ ਦਲੀਲY ਨੂੰ ਮੁK 4ੁਰੂ ਨਹa ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ. ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਪ@ੈਕਿਟਸ-ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਿਵ4ੇ4 ਆਿਗਆ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਸੰਦਰਭ ਿਵੱਚ ਫੈਸਲਾ-ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਬੂਤY cਤੇ ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਤੱਥY ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਿਵੱਚ ਦਖਲ ਨਹa ਦੇਵੇਗੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਇੱਕ ਰਿਜਸਟਰਡ ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਸੀ ਜੋ ਪੈਸੇ ਉਧਾਰ ਦੇਣ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕੁਝ ਰਸਾਇਣਕ ਵਸਤY ਅਤੇ ਰੇ4ਮ ਦੇ ਧਾਗੇ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਵੱਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਸਾਲ 2003 ਅਤੇ 2008 ਦੇ ਿਵਚਕਾਰ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਕੋਲ ਚਾਲੂ ਖਾਤਾ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਿਵੱਚ ਇਸ ਖਾਤੇ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਕਰੋK ਰੁਪਏ ਦਾ ਡੈਿਬਟ ਬਕਾਇਆ ਸੀ। 268385-1-3 ਮੁਲYਕਣ ਲਈ ਆਮਦਨ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਿਵੱਚ 1ਸਾਲ 1953-54 ਿਵੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਨj ਰੁਪਏ ਦੀ ਕਿਥਤ ਰਕਮ ਲਈ ਭੱਤੇ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ। 268385 ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਕਰਜ਼ੇ ਨੂੰ ਨਾ-ਪ@ਾਪਤੀਯੋਗ ਵਜ^ ਿਲਿਖਆ ਜYਦਾ ਹੈ। ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਨj ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਤਿਹਤ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਸੀ। ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਨj ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ। 66 ( 2 ) ਆਮਦਨ-ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦਾ ਇਹ ਸਵਾਲ ਿਕ ਕੀ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥY ਅਤੇ ਹਾਲਾਤY cਤੇ ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਦਾ ਇਹ ਿਸੱਟਾ ਿਕ ਸਵਾਲ ਿਵੱਚ ਰਕਮ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਪੈਸੇ ਉਧਾਰ ਦੇਣ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਨਹa ਸੀ, ਸਹੀ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨj ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਿਵਰੁੱਧ ਹY ਿਵੱਚ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਿਦੱਤਾ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨj ਿਵ4ੇ4 ਆਿਗਆ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਜਵਾਬ ਿਦੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪ@4ਨ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਿਤਆਰ ਕੀਤਾ ਤY ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਿਸਰਫ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਦਾ ਪੈਸਾ ਉਧਾਰ ਦੇਣ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਬਲਿਕ ਰਸਾਇਣY ਆਿਦ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵੀ। ਅਦਾਲਤ ਨj ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਨੂੰ ਸਪਲੀਮlਨ ਪੇ4 ਕਰਨ ਦਾ ਿਨਰਦੇ4 ਿਦੱਤਾ ਕੇਸ ਦਾ ਿਬਆਨ। ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਪੇ4 ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੇਸ ਦਾ ਪੂਰਕ ਿਬਆਨ ਹਾਲYਿਕ ਓਨਾ ਹੀ ਅਸੰਤੁ4ਟ ਪਾਇਆ ਿਗਆ ਿਜੰਨਾ ਇਸ ਨj ਦੋਵY ਿਧਰY ਦੀਆਂ ਦਲੀਲY ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਪੇ4 ਕੀਤਾ ਪਰ ਕੇਸ ਦੇ ਤੱਥY 'ਤੇ ਕੋਈ ਨਤੀਜਾ ਨਹa ਿਨਕਿਲਆ। ਇਸ ਲਈ ਤੱਥY 'ਤੇ ਪੂਰਕ ਿਬਆਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਐIਫ ਨਤੀਜੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਸਨ। ਰੱਖੀ ਗਈ: ਇਸ ਗੱਲ cਤੇ ਿਕ ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਲਏ ਗਏ ਿਸੱਟੇ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਸਹੀ ਚਰਚਾ ਦੁਆਰਾ ਨਹa ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਪ@ਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਨਤੀਜੇ ਤੱਥY ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨp Y ਨਤੀਿਜਆਂ ਨੂੰ ਿਰਕਾਰਡ ਿਵੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਬੂਤY ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਨ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਨj ਪਾਇਆ ਸੀ ਿਕ ਇਹ ਕਰਜ਼ੇ ਕਰਦਾਿਤ ਦੇ ਪੈਸੇ ਉਧਾਰ ਦੇਣ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਜY ਕਰਦਾਿਤ ਦੇ ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਨਹa ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਖੋਜ ਿਵੱਚ ਕੱਟਣ ਦੀ ਮੰਗੀ ਗਈ ਪੂਰੀ ਰਕਮ 4ਾਮਲ ਸੀ। ਨਜ਼ਰ ਿਵੱਚ ਇਸ ਅਦਾਲਤ cਤੇ ਪਾਬੰਦ ਇਸ ਿਸੱਟੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਿਵਭਾਗ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। [ 423 ਬੀ] ਇਹ ਵੀ ਿਕਹਾ ਿਕ (1) ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੇਸ ਦਾ ਿਬਆਨ ਪੇ4 ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਨਾ ਿਸਰਫ ਕੇਸ ਦੇ ਤੱਥ ਜY ਿਧਰY ਦੀਆਂ ਦਲੀਲY ਿਦੱਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ ਬਲਿਕ ਤੱਥY ਅਤੇ ਸਬੂਤY cਤੇ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵੀ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। [ 410 ਡੀਜੇ] (ii) ਜਦ^ ਕਰਦਾਿਤ ਕੋਲ ਪੈਸਾ ਸੀ-ਉਧਾਰ ਦੇਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹੋਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵੀ। ਐIਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਕਰਜ਼ੇ ਲਈ ਇਸਦਾ ਦਾਅਵਾ। 10(2)( xi) ਐਕਟ ਨੂੰ ਦੋਵ] ਕਾਰੋਬਾਰY ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਿਵਚਾਿਰਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਪੇ4 ਕੀਤੇ ਗਏ ਪ@4ਨ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਦੋਵ] ਪਿਹਲੂਆਂ ਿਵੱਚ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ 4ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। [418 ਐIਫ-419 ਏ] ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂਇਕ ਫੈਸਲਾਃ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 949\1966 . ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਿਮਤੀ ਦੇ ਆਦੇ4 ਤ^ ਿਵ4ੇ4 ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ 11 ਸਤੰਬਰ, 1964 ਨੂੰ ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨj 1962 ਦੇ ਟੈਕਸ ਕੇਸ ਨੰਬਰ 181 ਿਵੱਚ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲ^ ਐIਮ. ਸੀ. ਚਗਲਾ ਅਤੇ ਬੀ. ਆਰ. ਅਗਰਵਾਲ। ਐIਸ. ਟੀ. ਦੇਸਾਈ, ਆਰ. ਐIਨ. ਸਚਥੀ ਅਤੇ ਬੀ. ਡੀ. 4ਰਮਾ, ਜਵਾਬ ਲਈ ਦੰਦ. [ ਅਪੀਲ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਜੇ. ਸੀ. 4ਾਹ, ਏ. ਜੀ. ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸੀ. ਜੇ. ਵੀ. ਰਾਮਾਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਏ. ਐਨ. ਗਰੋਵਰ, ਜੇ. ਜੇ. ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਦੋ ਵਾਰ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਨੂੰ ਭੇਿਜਆ ਿਗਆ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਪਿਹਲਾ ਆਦੇ4 ਸੀ ਿਜਸ ਨj ਕੇਸ ਨੂੰ ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਨੂੰ ਭੇਜ ਿਦੱਤਾ ਸੀ] Case: AMARCHAND SOBHACHAND versus COMMISSIONER OF. INCOME TAX, MADRAS [[1971] 3 S.C.R. 415] (1971) இநதய உசச நதமனறம தீர்ப்பு தேதி: தேத : 29 ஜூலை, 1969 முன்னிலை : மாண்புமிகு தலைமை நீதியரசர் திரு. ஜே.சி.ஷா மாண்புமிகு நீதியரசர் திரு. கே.எஸ்.ஹெக்டேமற்றும் மாண்புமிகு நீதியரசர் திரு. எ.என்.குரோவர்உரிமையயலமேலமறையட எண 949/1966 அமர்சந்த் சோ பாசந்த் ... மேல்முறையீட்டாளர் -எதிர்- வருமான வரி ஆணை யர், சென்னை ... எதிர்மேல்முறையீட்டாளர் சடடம :- - வருமான வரி சட்டம், 1922, பிரிவு 10(2) (vi), பிரிவு 66(1) வராக்கடன்மதிப்பீட்டாளரின் பணம் கடன் வழங்கும் வணிகத்துடனோ அல்லது பிற-வணிகத்துடனோ தொடர்புடையதாக இருக்கலாம் உரிமைகோரல் இரண்டில்ஏதாவது ஒரு வணிகம் சம்பந்தப்பட்டதாக இருக்க வாய்ப்புள்ள நிலையில் உயர்நீதிமன்றத்தின் கருத்துரைக்காக தீர்ப்பாயத்தால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட வினா இரண்டு-வணிகங்களையும் உள்ளடக்கியதாக இருக்க வேண்டும் வழக்கின் கூறுகள்பற்றிய விபரக்குறிப்பில் வழக்கின் சங்கதிகளைப் பொறுத்த தீர்ப்பாயத்தின்-முடிவையும் உள்ளடக்க வேண்டும் வழக்கின் சங்கதிகளை பற்றிய குறிப்புகள்மற்றும் வாதங்களை மட்டுமே கொண்டிருக்கக்கூடாது. - உச்ச நீதிமன்ற நடைமுறை வருமான வரி சம்பந்தப்பட்ட கருத்து கோரும்பரிந்துரையின் மீதான உயர்நீதிமன்ற தீர்ப்புக்கு எதிரான சிறப்பு அனுமதியின்-பேரிலான மேல்முறையீடு வழக்கில் சங்கதிகளைப் பொறுத்து இந்த வழக்கில் பதிவுசெய்யப்பட்ட சாட்சியங்களின் அடிப்படையில் தீர்ப்பாயம் அளித்த முடிவில். உச்சநீதிமன்றம் தலையீடு செய்யப்போவதில்லை தலைபப கறபபுரை :- மேல்முறையீட்டாளர் நிறுவனம் பணம்-கடன் வழங்கும் வணிகம் மற்றும் சிலஇரசாயன பொருட்கள் மற்றும் பட்டு நூல் வணிகத்தில் ஈடுபட்டுள்ள ஒருபதிவுசெய்யப்பட்ட கூட்டாண்மை நிறுவனம் ஆகும். சம்வத் வருடம் 2003 முதல்2008 வரையிலான காலத்தில் மேல்முறையீட்டாளருடன் வேறொரு நிறுவனம்நடப்புக் கணக்கை வைத்து இருந்தது. 2008 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில், அந்தக்கணக்கின் பற்று இருப்பு ரூ.2,68,385/- ஆகும். 1953 – 1954 வரிவிதிப்பு ஆண்டின்வருமான வரி கணக்கு அறிக்கையில், மேல்முறையீட்டாளர் மேற்படி தொகைரூ.2,68,385/- ஐ திரும்பப்பெற முடியாத தள்ளுபடி செய்யப்பட்ட வாராக் கடனாககருதி கொடுப்பனவு கோரியிருந்தார். அந்த கோரிக்கை வருமான வரிச் சட்டம், 1922இன் கீழ் வருமானவரி அதிகாரிகளால் நிராகரிக்கப்பட்டது. மேற்படி தொகைமேல்முறையீட்டாளரின் பணக்கடன் வழங்கும் வணிகத்துடன் தொடர்புடையதுஅல்ல என்று சங்கதிகள் மற்றும் சூழ்நிலைகளின் அடிப்படையிலான தீர்ப்பாயத்தின்முடிவு சரியானதா என்ற வினாவிற்கு உயர்நீதிமன்றத்தின் கருத்தைப்பெறுவதற்கு 1922வருமானவரி சட்டம் பிரிவு 66(2)ன்கீழ் தீர்ப்பாயம் மதிப்பாய்வு கோரிஅனுப்பியது. உயர்நீதிமன்றம் மேல்முறையீட்டாளருக்கு எதிராக உறுதி செய்து பதில்அளித்தது. இந்த நீதிமன்றம் சிறப்பு அனுமதியின் பேரிலான மேல்முறையீட்டில்,மேல்முறையீட்டாளரின் பணம்-கடன் வழங்கும் வணிகம் மட்டுமல்லாமல்,இரசாயனங்கள் சம்பந்தப்பட்ட வணிகத்தையும் உள்ளடக்கும் வகையில் தீர்ப்பாயம்பதிலளிக்க வேண்டிய கேள்வியை மறுவடிவமைத்தது. மேலும், துணைஅறிக்கையை சமர்ப்பிக்க தீர்ப்பாயத்திற்கு உத்தரவிட்டது. தீர்ப்பாயத்தால் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட வழக்கின் துணை அறிக்கை இரு தரப்பு வாதுரைகளின்சுருக்கத்தைக் கொண்டிருந்தாலும், வழக்கின் சங்கதிகளைப் பொறுத்து முடிவுஎதுவும் இல்லாததால் திருப்திகரமாக இருக்கவில்லை. எனவே, சங்கதிகள் பற்றியகூடுதல்அறிக்கைகோரப்பட்டது. தீர்ப்பாயம்அளித்தமுடிவுகள்மேல்முறையீட்டாளருக்கு எதிராக இருந்தன. தீர்ப்பாயத்தின் முடிவானது அதன்முன்வைக்கப்பட்டிருந்த சான்றுகளை பொறுத்து முறையாக விவாதிக்கப்பட்டுஎடுக்கப்பட்டதில்லையென்று வாதம் செய்யப்பட்டது. தரவ:- தீர்ப்பாயத்தின் முடிவானது சங்கதிகளின் அடிப்படையில் எடுக்கப்பட்டமுடிவு. அந்த முடிவானது கோப்பில் இருந்த சான்றுகளின் துணையுடன்எட்டப்பட்டுள்ளது. மதிப்பீட்டாளரின் பணம்-கடன் வழங்கும் வணிகத்தின்போதோஅல்லது மதிப்பீட்டாளரின் வேறு எந்த வணிகத்தின்போதோ கடன்கள்வழங்கப்படவில்லை என்று தீர்ப்பாயம் முடிவு செய்திருந்தது. அந்த முடிவானதுதள்ளுபடி செய்ய கோரிய முழுத்தொகையையும் உள்ளடக்கியது. இந்தநீதிமன்றத்திற்கும் பொருந்துவதாக இருந்த மேற்படி முடிவை கருத்தில் கொண்டு.இந்நீதிமன்றத்தால் மறுவடிவமைக்கப்பட்ட வினாவிற்கான பதில் வருமானவரித்துறைக்கு ஆதரவாக உள்ளது. மேலும் (i) தீர்ப்பாயம் வழக்கின் விபரக்குறிப்பினை சமர்ப்பிக்கும்போது வழக்கின்அறிக்கையில் வழக்கின் சங்கதிகள் அல்லது தரப்பினர்களின் வாதுரைகளைமட்டுமல்லாமல், சங்கதிகள் மற்றும் சாட்சியங்களைப் பொறுத்த அதன்முடிவுகளையும் அளிக்க வேண்டும். Case: AMARCHAND SOBHACHAND versus COMMISSIONER OF. INCOME TAX, MADRAS [[1971] 3 S.C.R. 415] (1971) ‘ | . Se AATSeT WATAITaaAAT AAA, ARTA _ | ‘ oe . | ae . ! (Amarchand Sobhachand. | ~ . . °. Vs. , a . : . ry - Commissioner of Income-tax, Madras) - | . . (2b aaa, 1971) —— | — (qeq ararfarfa Ho eto WM, lo Ho TAo RTS Ate To VAo War) | gay car Caz,1922, arer 10(2) (xi)—zar aay & aval &aent at att akfeafaal F aaa ada afeawn X ya uf aARelat ATART BTA A aaatst a faatfat & aah Aart alzat Fwaqeita wis & er F aafafaa ae Vat ?—agt| _ a | | atari (faaifedt-of) ate asf & atwfx, xara, or arfe arHIATT ATT AZT BI BIA KAT ATgT GA H AT aare F gat a HeATHeafeaat at vt aritartt & stad F afeafaa we fear war ary faatfedt argrag al cH GA F ara wae aut a adtere ari za Aras Gl GA HT Ohana fratfeal-wat & cH anilere gar saa at aegen eafeaat ar faar e1|“Fe WHAT Gar ad aq 2008 & arafeaa 2 sit Gar ay 31 wazaz, 1951 8BTR BHT 18 qazaz, 1952 FY qatar Slat 21 saa Aras aret GP ata,1952 4 fearfaaret ae1 ga wa oe faatfedt ar ae ae ar aaa Rfreizor at 1952-53 % arse & fasterF st dad 2008 % A Farad aqa &, frat § sara ae H ST A 2,68,385 vas ay meta ar arar fra|qs BT Atay arel BT SF Mey ar ale Sa GA git PHT aT HIzarz aeqaqgre% ala sara fear var ataraax afrard at az afafaaifer wrt ge vaaq al aTraaqe ae fear fe F aeqagre ataa ara = fast faatitat arer fagart are faatae areart & Mg arara adt zadaaga araaa (atte)wast ahaa F frog & gana at aarti fraifedt gra at awax adie— afracn Se aner aitea at ort oe afar Fare arqaa (atta) % areatt qfee we atgah oeprq frathedt A saa dae Taz, 1922 a arer 66(1)& sel afaaw & aed fear fe ag ATM BT HAT ARI Tea AITTAT F _ . oe . — a a 4 an ce, : I jn. e. a . pee HATE MaasT To MAB aaaT [FaTo BIS] aaa Taal Ua aay H fay geqa we, freq afanca a se aaeg HT ATHTTBC featare 66(2) F ats sos eqraiaa F aaa F aT F afaawytate A 2a Feat IT ATA HT HAaT Teaa fHar fe “Far Are F qeal F ararxTt att oefesiaat F afar wt ag afafratfea wear fafa at shee& sfaa@ f® 2,68,385 eat wr acon tar veo vet & aT fratfedt & agar sreareayer A STMT fearwar gti” Vea AATAT A Fa TW HT GAT aHTUAHatt fratfedt & fase fear. gee crag ga cararaa at fase sorsta. Faxae ia FA eaTaTHA A geaa Fl TE| Se aaAT A Va Tet Al ga BTA qafaefaa fear fe “ar area & aedl & ara az ate afefeafaat Fadaafaaen F 2.68385 eax at ust TAAL BUA A Tat st s aT <HT fe,faatfedt + agit ar afeal # ga wa a aafafad wx A ot fe ae agateZot Be qaTaa & wearer afsac a fatfaa set Tt AIA aT AATaaa Tea fear, fag va wag H Req oa aeal at asitag fear war ar ataataa # fac ue & aar saa fafasaa ¥ fa Says Tet Hl avat BEfacag aét feat at1 aa: 7 ada, 1970 art aaa aa gre za emaTaT aafaawr at afafaa sat sede wea ar free feat| afaacor gre aTaryafaftaa eat seta feat marga eaTarag aier, atta arta Hea ey,| | | | . — | afafaatica—ag dt 2 fe araaz atta afrawr at froth fray€ 4 Vas AAA Tea aaa F aafad fadaaAF autua wet F1 ae vt atwfe aaat aia afar | aqy aaa tec aw dat al adlag awaqeaTaago fe want afta frome a ot frat fase z, fer faeg oo fax aea-araeedt at ga ata froag & senrz ael fear gate a faoay ar afaraHartqt & ated & aalaa Zl afaney H frome F sata ag argo THA aT areé fraal seldt at aig al ag1 ga frome at efe F waa eu sa cet aTara sit frafna fear war g, GATT TAT THAI ae faa F get HS a (far 5) fafaa actet afearfzat: 1966 at deat 949 arett fafa atta) 1962 & HT araeedt ara Seat 181 Fags seq ara ® araLl faataz, 1964 % facta ate area & favs fade gaat aH at TE aT ated a ate aX.aaa Ure ato STAT, Sho Tato ate,meget et att Ba—RAZaagatt tadtr AAT AIT cares, Ato sito Alo ato ATA Tat, aTTo-WHo. FAe AT Sto So WAT fo eararera wt faoty eararferafar Ho UMo Ts A fea ; : | . _ —ararfrafat ts — a Case: AMARCHAND SOBHACHAND versus COMMISSIONER OF. INCOME TAX, MADRAS [[1971] 3 S.C.R. 415] (1971) ~· A AMARCHAND SOBHACHAND v. COMMISSIONER OF. INCOME TAX, MADRAS July 29, 1969, April 7, 1970 & Januarv 21, 1971 [J, C. SHAH, C.J., K. S. HEGDE AND A. N. GROVER, JJ.] B Inoo111e-lllx Act. 1922, s. 10(2)(vi), s. 66(1)-Bad debt-May relate 10 nioney [ending business of assessee or olher business--Question referred by tribunal to Higlz Court n111st corer both businesses u·hen the .c/aini can be related to either-Staten1ent of cuse 1nust contain Tribunal's findings on the facts of the case-Must not be 111ere resume of facts and arg111nents. Supre111e Court Practice-Appeal hy special leai:e against High Court's judg1nent in l11co111e~tax Refere11ce-S11pren1e Court lvi/I not interfere 1''ith finding of /"ct given by Tribunal 011 the evidence recorded in the case. c The appellants were a registered partnership firm engaged in money-Jending business as '.well as business in certain chemical goods and silk yarn. Another firm had a current account v:ith the appellants between the samvat years 2003 and 2008. At the end of the latter year the said account had a debit balance of Rs. 268385-1-3. In the return of income for the assess-ment year 1953-54 the appellants claimed allowance for the said sum of Rs. 268385 as a bad debt \\'fitten off as irrecoverable. The clain1 \\'as <lis-allo\ved bv the authorities under the Jncome-tax Act, 1922. The Tribunal referred to the High Court under s. 66(2) of the Income-tax Act, 1922 the question \.rhether on the iacts and circumstances of the case the Tribu-nal's finding that the sum in question did not relate to the appellants mooey-Iending business was correct. The High Court answered the question in E the affirmative against the appellants. This Court in appeal by special leave re-framed the question to be ans\\'ered by the T ribunaI so as to cover not only the money-lending business of the nppellants but also the business in chemicals etc. The Court directed the Tribunal to suhmit a suppl~men­tary statement of case. The. supplementary statement of case suhinitted by the Tribunal was ho\\·ever found unsatisfactory in as much as . it con-tained a summary of arguments on both sides but no findings on the facts of the case. Hence supplementary statement on fact. was called for. The F findings given by the Tribunal were against the appellants. On the con· tention that the conclusion reached by the Tribunal was not supported by proper discussion of the materials before it, 0 E HELD : The finding• reached by the Tribunal were findings of fact and those findings were supported hy the evidence on record. The Tribunal had. found that the loans w.erc not made in the course of money-lending business of the assessee nor 1n respect of anv other husiness of the assessce. This finding covered the entire amount so'ught to he deducted. In vic\Y of this finding \\.:hich was bintlinJ? on this Court, the .lllS\\·tr to the ques-tion re-framed had lo be in favour of the department. j-12.1 BJ G Also held : (i) The Tribunal in submilling its slalcmcnl of case must give not only the facts of the case or the arguments of p;,1rties hut also its own findings on the facts and evidence. j-110 DJ H (ii) When the assessee had money-lending as well as other business. its claim for a bad debt under s. IO(!)(xi) of the Act must be considered in relation 10 both the busine.,.cs and the question submitted by the Tribunal must cover the cfoim in both its aspects. [418 F-419 Al A CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal No. 949 of 1966. Appeal by special leave from the ju~gment and order dated September 11, 1964 of the Madras High Court in Tax Case No. 181 of 1962. M. C. Chag/a and B. R. Aganvala, for the appellant. B S. T. Desai, R. N. Sachihey and B. D. Sharma, for the respon-dent. Case: AMARCHAND SOBHACHAND versus COMMISSIONER OF. INCOME TAX, MADRAS [[1971] 3 S.C.R. 415] (1971) ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਿਮਤੀ ਦੇ ਆਦੇ4 ਤ^ ਿਵ4ੇ4 ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ 11 ਸਤੰਬਰ, 1964 ਨੂੰ ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨj 1962 ਦੇ ਟੈਕਸ ਕੇਸ ਨੰਬਰ 181 ਿਵੱਚ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲ^ ਐIਮ. ਸੀ. ਚਗਲਾ ਅਤੇ ਬੀ. ਆਰ. ਅਗਰਵਾਲ। ਐIਸ. ਟੀ. ਦੇਸਾਈ, ਆਰ. ਐIਨ. ਸਚਥੀ ਅਤੇ ਬੀ. ਡੀ. 4ਰਮਾ, ਜਵਾਬ ਲਈ ਦੰਦ. [ ਅਪੀਲ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਜੇ. ਸੀ. 4ਾਹ, ਏ. ਜੀ. ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸੀ. ਜੇ. ਵੀ. ਰਾਮਾਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਏ. ਐਨ. ਗਰੋਵਰ, ਜੇ. ਜੇ. ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਦੋ ਵਾਰ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਨੂੰ ਭੇਿਜਆ ਿਗਆ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਪਿਹਲਾ ਆਦੇ4 ਸੀ ਿਜਸ ਨj ਕੇਸ ਨੂੰ ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਨੂੰ ਭੇਜ ਿਦੱਤਾ ਸੀ] 4ਾਹ, ਏ. ਜੀ. ਸੀ. ਜੇ. ਐIਮ./ਐIਸ. ਅਮਰਚੰਦ ਸੋਭਾਚੰਦ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ-ਐਕਟ, 1922 ਦੇ ਤਿਹਤ ਰਿਜਸਟਰਡ, ਮਦਰਾਸ ਿਵੱਚ ਨ4ੀਲੇ ਪਦਾਰਥY, ਰਸਾਇਣY, ਪਾਰਾ, ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਰੇ4ਮ ਦੇ ਧਾਗੇ ਿਵੱਚ ਅਤੇ 4ਾਹੂਕਾਰY ਵਜ^ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਦੋ ਭਾਈਵਾਲ ਸਨ-ਮੋਹਨਲਾਲ ਸਾਗਮਲ ਅਤੇ ਸੇ4ਮਲ ਸੋਭਾਚੰਦ ਅਤੇ ਰਮਿਨਕਲਾਲ। ਅਤੇ ਲਕ4ਮੀਚੰਦ ਨਾਬਾਲਗY ਨੂੰ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੇ ਲਾਭY ਿਵੱਚ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਮੁਨਾਫੇ ਿਵੱਚ 7/32 ਿਹੱਸਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਦੇ ਲੰਬੇ ਸਮ] ਤ^ ਇੱਕ ਫਰਮ "ਭੋਜਾਜੀ ਸੋਭਾਚੰਦ" ਨਾਲ ਵਪਾਰਕ ਸੰਬੰਧ ਸਨ ਜੋ ਬੰਬਈ ਿਵੱਚ ਧਾਗੇ ਦੇ ਦਰਾਮਦਕਾਰY ਅਤੇ ਏਜੰਟY ਅਤੇ ਅਦਾਤੀਆਂ ਵਜ^ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਸੋਭਾਚੰਦ, ਭੋਜਾਜੀ ਸੋਭਾਚੰਦ ਦੇ ਭਾਈਵਾਲY ਿਵੱਚ^ ਇੱਕ, ਲਾਭ ਿਵੱਚ 16 ਪ@ਤੀ4ਤ ਿਹੱਸੇਦਾਰੀ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਦੇ ਿਹੱਸੇਦਾਰ ਸੇ4ਮਲ, ਰਾਮਿਨਕਲਾਲ ਅਤੇ ਲਕ4ਮੀਚੰਦ ਦਾ ਿਪਤਾ ਹੈ| ਸੰਵਤ ਸਾਲ 2006 ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਖਾਤੇ ਿਵੱਚ ਖਾਤੇ ਦੇ ਹੇਠY ਬਕਾਇਆ ਰਕਮ cਤੇ ਪੋਸਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸੰਵਤ ਸਾਲ 2003 ਤ^ 2008 ਦੇ ਅੰਤ ਿਵੱਚ ਬਕਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ cਤੇ ਲਏ ਗਏ ਿਵਆਜ ਨੂੰ ਦਰਸਾ{ਦੀ ਇੱਕ ਸਾਰਣੀ ਹੇਠY ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਰਕਮ-ਿਵਆਜ ਜੀ ਸੰਵਤ ਸਾਲ 2003 ਕਰੋK ਦੇ ਅੰਤ ਿਵੱਚ। 16, 951.00 ਆਮਦਨ ਦੇ ਮੁੱਲYਕਣ ਿਵੱਚ-ਖਾਤਾ ਸਬੰਧਤ ਮੁੱਲYਕਣ ਸਾਲ 1952-53 ਲਈ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਦਾ ਟੈਕਸ ਸੰਵਤ ਅਮਰਚੰਦ ਇੱਕ 2007 ਰੁਪਏ ਦੀ ਇੱਕ ਵਸਤੂ। 2,03,147-8-0 ਬੰਬਈ ਫਰਮ ਦੇ ਖਾਤੇ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਆਿਗਆ ਨਹa ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ ਰਕਮ ਮਨਜ਼ੂਰ ਸੀ। ਮੁਲYਕਣ ਸਾਲ 1953-54 ਲਈ ਆਮਦਨ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਨj ਇੱਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੇ ਭੱਤੇ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ। 2,68,385 / ਬੰਬਈ ਫਰਮ ਤ^ ਉਹਨY ਦੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਖਾਤੇ ਦੇ ਹੇਠY ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਕਰਜ਼ੇ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਬਕਾਇਆ ਹੈ ਿਜਸ ਨੂੰ ਮੁK ਪ@ਾਪਤ ਨਹa ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨj ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹa ਿਦੱਤੀ ਉਹਨY ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਿਕ: " ਇਹ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਿਸਰਫ਼ ਿਰਹਾਇ4 ਸਨ।ਿਜਸ ਦਾ ਿਨਯਮਤ ਕਾਰੋਬਾਰ cਤੇ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਹa ਪੈ ਸਕਦਾ।ਮੁੱਲYਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ' "ਸੀ ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ4ਨਰ ਨj ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨਾਲ ਸਿਹਮਤੀ ਪ@ਗਟਾਈ। ਉਨp Y ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਿਕ ਇਹ ਕਰਜ਼ਾ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਦੇ ਕੈਿਮਸਟY ਅਤੇ ਡਰੱਗ ਕਾਰੋਬਾਰੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੌਰਾਨ ਪੈਦਾ ਨਹa ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਨp Y ਦੇ ਪੈਸੇ ਉਧਾਰ ਦੇਣ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੌਰਾਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਪੀਲ ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਨj ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਅਪੀਲ ਦੇ ਆਦੇ4 ਦੀ ਪੁ4ਟੀ ਕੀਤੀ। ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ4ਨਰ ਡਾ. ਿਫਰ ਮੁਲYਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਫਰਮ ਨj ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ੀ ਿਦੱਤੀ ਿਕ ਉਹਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਪ@4ਨ:" ਭਾਵ] ਤੱਥY ਅਤੇ ਹਾਲਾਤY ਿਵੱਚ ਰੁਪਏ ਦੇ ਮਾKੇ ਕਰਜ਼ੇ ਨੂੰ ਨਾਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ ਦਾ ਮਾਮਲਾ। 2,68,385 ਕੀ ਕਾਨੂੰਨ ਸਹੀ ਹੈ? ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਨj ਅਰਜ਼ੀ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ, ਪਰ ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਐਸ. 66 ( 2 ) ਪੇ4 ਕੀਤਾ ਹੇਠ ਿਦੱਤੇ ਸਵਾਲ cਤੇ ਕੇਸ ਦਾ ਿਬਆਨ" ਭਾਵ] ਤੱਥY ਅਤੇ ਹਾਲਾਤY ਿਵੱਚਇਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਨj ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ cਤੇ ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਸਹੀ ਸੀ ਿਕ ਇੱਕ ਕਰੋK ਰੁਪਏ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਹੈ। 2,68,385 / - ਇਸ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਵੀ ਨਹa ਸੀ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਪੈਸੇ ਉਧਾਰ ਦੇਣ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਕੋਰਸ? ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ ਰਾਏ ਿਵੱਚ ਰੁਪਏ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ। 2,68,385 / ਿਕ{ਿਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਇਸ ਦੇ ਪੈਸੇ ਉਧਾਰ ਦੇਣ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਬੁਰਾ ਅਤੇ 4ੱਕੀ ਕਰਜ਼ਾ ਨਹa ਸੀ, ਨਾ ਿਕ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਵੱਚ ਹੋਏ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾ{ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ। ਇਸ ਲਈ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਹY ਿਵੱਚ ਅਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 10 (2) (xi), ਜੋ ਿਕ ਸਬੰਧਤ ਸਮ] 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੈ, ਪ@ਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ: " ( 2 ) ਅਿਜਹੇ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਜY ਲਾਭY ਦੀ ਗਣਨਾ ਇਸ ਤ^ ਬਾਅਦ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਭੱਤੇ ਦੇਣਾ, ਅਰਥਾਤ: ( xi) ਜਦ^ ਿਕਸੇ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਖਾਤੇ 13-ਐIਲ. 807ਐIਸ. ਯੂ. ਪੀ. ਸੀ. ਆਈ./71 ਿਵੱਚ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਖਰਾਬ ਅਤੇ 4ੱਕੀ ਕਰਿਜ਼ਆਂ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਨਕਦੀ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਅਿਜਹੀ ਰਕਮ ਨਹa ਰੱਖੀ ਗਈ;ਆਪਣੇ ਕਾਰੋਬਾਰ, ਪੇ4ੇ ਜY ਪੇ4ੇ ਦੇ ਉਸ ਿਹੱਸੇ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਬlਿਕੰਗ ਜY ਧਨ-ਉਧਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਕਰਦਾਿਤ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ, ਆਮ ਤੌਰ cਤੇ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਕਰਿਜ਼ਆਂ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਅਿਜਹੀ ਰਕਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਅਿਜਹੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਕੋਰਸ ਨਾ-ਪ@ਾਪਤੀਯੋਗ ਹੋਣ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਨਾ-ਪ@ਾਪਤੀ ਵਜ^ ਿਲਖੀ ਗਈ ਰਕਮ ਤ^ ਵੱਧ ਨਹa ਮੁੱਲYਕਣਕਰਤਾ ਦੀਆਂ ਿਕਤਾਬY ਿਵੱਚ ਯੋਗ: ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਇਆ. . . . . . . Case: AMARCHAND SOBHACHAND versus COMMISSIONER OF. INCOME TAX, MADRAS [[1971] 3 S.C.R. 415] (1971) மேலும் (i) தீர்ப்பாயம் வழக்கின் விபரக்குறிப்பினை சமர்ப்பிக்கும்போது வழக்கின்அறிக்கையில் வழக்கின் சங்கதிகள் அல்லது தரப்பினர்களின் வாதுரைகளைமட்டுமல்லாமல், சங்கதிகள் மற்றும் சாட்சியங்களைப் பொறுத்த அதன்முடிவுகளையும் அளிக்க வேண்டும். (ii) பணம்-கடன் வழங்கும் வணிகம் மற்றும் பிற வணிகங்களை மதிப்பீட்டாளர்கொண்டிருந்தால், வருமான வரி சட்டத்தின் பிரிவு 10 (2) (xi)-ன் கீழ் வராக்கடன்பற்றிய கோரிக்கையை மேற்படி இரு வணிகங்களையும் கருத்தில்கொண்டுபரிசீலிக்க வேண்டும் மற்றும் தீர்ப்பாயத்தால் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட வினாவில்.கோரிக்கையின் மேற்படி இரு அம்சங்களும் உள்ளடக்கப்படவேண்டும் தரபபர உரிமையியல் மேல்முறையீட்டு அதிகார வரம்பு: உரிமையியல் மேல்முறையீட்டுஎண்.949/1966. சென்னை உயர் நீதிமன்ற வரி வழக்கு எண்.181/1962 ல் செப்டம்பர் 11, 1964 தேதியதீர்ப்புரை மற்றும் உத்தரவிலிருந்து சிறப்பு அனுமதியின் பேரிலான மேல்முறையீடு. மேல்முறையீட்டாளருக்காக : எம்.சி.சாக்லா மற்றும் பி.ஆர்.அகர்வாலா. எதிரிமேல்முறையீட்டாளருக்காக: எஸ்.டி. தேசாய், ஆர்.என்.சச்தே மற்றும் பி.டி.சர்மா [முதலில் மேல்முறையீடு மாண்புமிகு தலைமை நீதியரசர் திரு. ஜே.சி. ஷா, ஏஜி,நீதியரசர் திரு. வி.ராமசாமி மற்றும் நீதியரசர் திரு. ஏ.என்.குரோவர், ஆகியநீதியரசர்களால் கேட்கப்பட்டது. இந்த வழக்கு இரு முறை தீர்ப்பாயத்திற்கு.மறுவிசாரணைக்காகத் திரும்ப அனுப்பப்பட்டதுவழக்கை தீர்ப்பாயத்திற்குமறுவிசாரணைக்கு திருப்பம் செய்த நீதிமன்றத்தின் முதல் உத்தரவு] மாணபமகதலைமை நதயரசர தர.பறபபக்கப்படட உத்தரவ. .ச.ஜேஷா ஆவர்களால தி/ள். அமர்சந்த் சோபாசந்த் நிறுவனம், இந்திய வருமான வரிச் சட்டம்,1922-ன் கீழ் பதிவு செய்யப்பட்டு மருந்துகள், இரசாயனங்கள், பாதரசம், கற்பூரம்-மற்றும் பட்டு நூற்கண்டு வணிகத்தையும், மற்றும்பணம்கடன் வழங்கும்வணிகத்தையும் சென்னையில் செய்துவந்தது. மேற்படி நிறுவனத்தில் மோகன்லால்சாக்மல் மற்றும் சேஷ்மல் சோபாசந்த் ஆகிய இரு பங்குதாரர்கள் இருந்தனர். மேலும் ராம்னிக்லால் மற்றும் லக்ஷ்மிசந்த் என்ற இளவர்களும் கூட்டாண்மையின்பலன்களில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தனர். ஒவ்வொருவருக்கும் இலாபத்தில் தலா7/32 பங்கு பலன் வழங்கப்பட்டிருந்தன. மேல்முறையிட்டாளர் பாம்பேயில் நூல்இறக்குமதியாளர்களாகவும், முகவர்களாகவும் மற்றும் அடாதியாஸ்களாகவும் வணிகம்""செய்துவந்த போஜாஜி சோபாசந்த் என்ற நிறுவனத்துடன் நீண்டகால வியாபார"தொடர்பு கொண்டிருந்தார். இலாப நஷ்டத்தில் 16% பங்கு கொண்ட போஜாஜி"சோபாசந்த்நிறுவனத்தின் பங்குதாரர்களில் ஒருவரான சோபாசந்த் என்பவர்மேல்முறையீட்டாளரின் பங்குதாரர்களான சேஷ்மல், ராம்னிக்லால் மற்றும்லட்சுமிசந்த் ஆகியோரின் தந்தை ஆவார். வணிக நடைமுறைக்கிணங்க பராமரிக்கப்பட்டு வந்த மேல்முறையீட்டாளரின்கணக்குப் புத்தகங்களில் பாம்பே நிறுவனம் சம்பந்தப்பட்ட பரிவர்த்தனைக்குரியநடப்பு சராபி கணக்கு இருந்தது. அதில் பாம்பேயிலிருந்து அவர்களின் வணிகம்சம்பந்தமாகப்பாம்பேநிறுவனத்தால்அனுப்பப்பட்டபணம்வரவுவைக்கப்பட்டிருந்தன. சம்வத் ஆண்டு 2006 இறுதி வரை செலுத்தப்பட வேண்டியவட்டி சம்பந்தப்பட்ட உள்ளீடுகளும் கணக்கு விவரங்களின் அடிப்பகுதியில்குறிக்கப்பட்டிருந்தன. பின்வருபவை சம்வத் ஆண்டு 2003-ன் முடிவில் பாக்கிமற்றும் அதன் மீதான வட்டியைக் காட்டும் அட்டவணை ஆகும். சம்வத் ஆண்டு 2003 இறுதியில் Cr " " 2004 இறுதியில் Dr " " 2005 இறுதியில் Cr " " 2006 இறுதியில் Cr " " 2007 இறுதியில் Dr " " 2008 இறுதியில் Dr தக 16,951.00 வடட - 1,02,188-4-5 Dr2633–9-3 27,815–0-0 Dr 483–1-9 11,975–0-0 Cr 1008–7–3-2,02,823–12-3-2,68,385–1-3 சம்வத் ஆண்டு 2007 கணக்கு வருடத்துடன் தொடர்புடைய 1952-53 மதிப்பீட்டுஆண்டிற்கான மேல்முறையீட்டாளரின் வருமான வரிக்கான மதிப்பீட்டில், பாம்பேநிறுவனத்தின் கணக்கிற்குரிய இனம் ரூ.2,03,147-8-0 வருமான வரி அதிகாரியால்அனுமதிக்கப்படவில்லை, ஆனால் மேல்முறையீட்டில் தொகை அனுமதிக்கப்பட்டது. 1953-54மதிப்பீட்டு ஆண்டிற்கான வருமானவரி அறிக்கையில்மேல்முறையீட்டாளர் பாம்பே நிறுவனத்திடமிருந்து வரவேண்டிய தொகையானரூ.2,68,385-ஐ திரும்பப்பெறமுடியாத வராக்கடனாக நடப்புக்கணக்கின் அடிப்பகுதி. குறிப்பு எழுதப்பட்டதுவருமான வரித்துறை அதிகாரி அவர்களின் கோரிக்கையைஏற்கவில்லை"இந்தப் பரிவர்த்தனைகள் வெறும் தங்குதல் என்றும் அவை வருமானமதிப்பீட்டாளரின் வழக்கமான வணிகத்தில் எவ்வித தாக்கத்தையும்" ஏற்படுத்தாது என்றும் முடிவு செய்து அந்தக் கோரிக்கையைத் தள்ளுபடி. செய்தார் Case: AMARCHAND SOBHACHAND versus COMMISSIONER OF. INCOME TAX, MADRAS [[1971] 3 S.C.R. 415] (1971) a (far 5) fafaa actet afearfzat: 1966 at deat 949 arett fafa atta) 1962 & HT araeedt ara Seat 181 Fags seq ara ® araLl faataz, 1964 % facta ate area & favs fade gaat aH at TE aT ated a ate aX.aaa Ure ato STAT, Sho Tato ate,meget et att Ba—RAZaagatt tadtr AAT AIT cares, Ato sito Alo ato ATA Tat, aTTo-WHo. FAe AT Sto So WAT fo eararera wt faoty eararferafar Ho UMo Ts A fea ; : | . _ —ararfrafat ts — a 1. adtereat-ny (fare cae art fratfedt & er F fafese frat var 2)_Me, Tava, TU, HIT ae Blas faew ary Hr Hare Heat at Tar atgara,ar ary a ata att ae areartfraifedt ate agt & Hx ter ar| gaaia & suru aeaee fra ar-ay & 8, azz aat 2008 gt 31 aAzaz, 1951& Mie lar 18 qaax, 1952 sl aaa garg1ga GHOH BT aitare, fare are8 Wigaara arraa ate TaNa Taras| aaaeH HOH ATAmarae att aedtaee aitarare ay oft arftertt } gral F afeafaa ae feara.mat at.) fratieat ar “ators ataraee” arre aat (faret gat art Aras areit|mA HRT TIT a) FB ata aw aah a eqlare ar; Marae anwar wT fe.qrag set GT ar anita g, aera wails ara ate aedtaee ar fear &AT THAT Brag arel HA FT 16 osfrwa Tatsi ae ava, 1952 a fearfaar:at Te yeas areft HH ot fratfedt ar gs aT ati atanif se frat ad :1952-53 % arant % fratcrat fe tat 2008 & gt war ad & gaze Z,-—frathat3a Sart AT FH STH 2,68,385 way at Heel wrerat fear wyfe arag arett wa a oer arate sa we gra far qu sirare aezaardl F— aera sara fear wat at) aez afaard 4 ag afafratta ew gy vaare ay arg wz fear fe “F qeagere aad ara 2, feast faatfedt ara°(faq art are frafaa areare a ate dae adh 21” ate HRaeraw ara(attr) arnt afeard % faa ae agaaetaan) sad ag afafaatfeafem fe ag vem eat ate atefa fatar & eq F fated F arate BF aaaTOR vera agt gar ale a ag vat argardl & awicart Faaa FA gear7garfaatfedtarer art araat adie afsacr } ane ata a aT 9x,|afracr | agar araaa (atta) & area at gfe at Ay sae qearq;faatfedt & sftsaa gen daq daz, 1922 a arer 66(1)&® ata afaacor.&aaa aja feat fe ae waear waa, age sea cararaa BH ane saat wa° & fae ga seaara sega at. fe “sar aay ¥ qeal F aac az*aie afefeafaat # 2,68,385 eat & ava aco ar aris feat stat fafagfte & ahaa 21” afrwcosa ajar at arg ae feat, PR are 66(2)mo& Halt seq qT Farag F aa H, afewen a farafafad wet geHine aT BIg geqe feat: —a : | - J mo . “earAlaa ® qeat FR arate qt ate afefeafaal FH afanwy aTag afafraifer wear fats at cite & ofaa 8 Pe 2,68385 eat armem tar em add 2 aT Pratfed & argard areare & aqaa FH ganafear ar at”| /| | oo 2. FF aqae FT ae ag Tag Peat fH ena aR fraffedt } _ _ { MBA F HIATT A Sara ste Tareas eT a3, ate a ag tar wo@ Wt vat aesrvare Haya aarfta a| aa: at gee fatzce fear var arTHAT SIR HTT ale fraihedt& faeg fear qat| zaw TeaTa ge earaT-wa at far gaat wat ag atte aa cararaa F seqa at aS 1 acter aaaarg # ea eqaag a ag facag fama fe afsacyr ar ata afrefarca¢ dat sad aga faswat & ards F ag are sel sare 8) za eager srfrcey aq dt ar fe afeato gree ot aaa geqa feat var 8 ag aratcr 2ee eararera aT gftcatt ag ar fe sea eararag al ate & aT sea facefrat war g sae ag ser ease aah ghat 3 aT fafaeaa & fae sew gar at.WS Ta se set at fares we A gafaefaa Pear—| | “Fat ATA & qeal F arate at ale ofeafaat F atta afiracoyT 2,68,385 874 at Uf aTHAT HLA A gaat aS TT cHT fe fretTacit var afgat & ga wa Ft aafafad ax St ot fe ag wares sv” 7 | 3. Sa eqaTay A aa aTAE 29 garg, 1969 ay! sea grea afsnwya ag aim at fe ag qafaciaa seq at aaa ATA aT wAqTE Fea TELATBC Taye, afaaey F. fading set Te AAA aT TAT BAT eqe FRAT|farq va war A Faq oa ast at ated fear var ar at eararag # fewTm1afrawr A ga seat st aaa ats frog adit fear at fafasaa Ffay saat et faa: arte 7 ava, 1970 ate aay area ara Sq qTATa afrae st free fear fe ag afafaa ser seag at) afar Fqatart afattar wat Teta He feat z.| ~ 7 4, qeat at qrat afraen Fat frome fear8 a aga her 11 ate12 4 fag me1 a Gur LL ate 12 ga gares -— | | | Case: AMARCHAND SOBHACHAND versus COMMISSIONER OF. INCOME TAX, MADRAS [[1971] 3 S.C.R. 415] (1971) A CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal No. 949 of 1966. Appeal by special leave from the ju~gment and order dated September 11, 1964 of the Madras High Court in Tax Case No. 181 of 1962. M. C. Chag/a and B. R. Aganvala, for the appellant. B S. T. Desai, R. N. Sachihey and B. D. Sharma, for the respon-dent. [The appeal was originally heard by J. C. Shah, Ag. C.J., V. Ran;iaswami and A. N. Grover, JJ. The case was twice re-manded to the Tribunal. The first Order of the Court remanding C the case to the Tribuinal was delivered by] Shah, Ag. C. J. M/s Amarchand Sobhachand a firm re-gistered under the Indian Income-tax- Act, 1922, carried. on busi-ness at Madras in drugs, chemicals, mercury, camphor and silk yarn and as money lenders. There were two partners of the firm firm -Mohanlal Sagmal and Seshmal Sobhachand, and Ramniklal D Shah, Ag. C. J. M/s Amarchand Sobhachand a firm re-gistered under the Indian Income-tax- Act, 1922, carried. on busi-ness at Madras in drugs, chemicals, mercury, camphor and silk yarn and as money lenders. There were two partners of the firm firm -Mohanlal Sagmal and Seshmal Sobhachand, and Ramniklal D and Lakshmichand minors were admitted to the benefits of the partnership, each with 7 /32 share in the profits. The appellants had for a long time business relations with a firm styled "Bhojaji Sobhachand" carrying on business at Bombay as importers of yarn and also as agents and adathias. Sobhachand, one of the partners of Bhojaji Sobhachand with 16% share in the profit and E loss is the father of Seshmal, Ramniklal and Lakshmichand, part-ners of the appellants. In the books of account of the appellants which were main- tained according to the mercantile system there was a current sarafi account in respect of their transactions with the Bombay firm in which were credited the funds transmitted from Bombay in respect of their business transactions. Entries. relating to interest were posted till the end of Samvat Year 2006 in the account on the amount due at the foot of 'the account. The following is a tab!. showing the ~alances at the end of thJ Samvat years 2003 to 2008 and the interest charged thereon : f In the assessment for income-tllx of the appellants for the assessment year 1952-53 relevant to the account year Samvat A 2007 an item of Rs. 2,03,147-8-0 in the account of the Bombay firm was disallowed by the Income-tax Officer, but .in appeal the amount was allowed. In the return of income for the assessment year 1953-54 the appellants claimed allowance for Rs. 2,68,385/- due from the B Bombay firm at the foot of their running account as a bad debt writtein off as ir{;Ceoverable. The Income-tax Officer disallowed their claim holding that : "these ·transactions were mere accommodations which can have no bearing to the regular business carried on by the assessee." C The Appellate Assistant Commissioner agreed with the Income-tax Officer. He held that the debt did not arise in the course of the appellanls' business as chemists and druggists nor in the course of their money-lending business. The Income-tax Appel-late Tribunal accordingly confirmed the order of the Appellate Assistant Commissioner. D The assessee firm then applied to the Tribunal to refer the following question to the High Court of Madras : "Whether on the facts and in the circumstances of the case the disallowance of the bad debt of Rs. 2,68,385 is right in law ?" E The Tribunal rejected the application, but pursuant to an order made by the High Court of Madras under s. 66(2) submitted a statement of the case on the following question : "Whether on the facts and in the circumstances of the case, the Tribunal was right in law in holding that the debt of Rs. 2,68,385/- was not one incurred in the course of money lending business of the assessee ?" F Case: AMARCHAND SOBHACHAND versus COMMISSIONER OF. INCOME TAX, MADRAS [[1971] 3 S.C.R. 415] (1971) ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਨਾ-ਪ@ਾਪਤੀ ਵਜ^ ਿਲਖੀ ਗਈ ਰਕਮ ਤ^ ਵੱਧ ਨਹa ਮੁੱਲYਕਣਕਰਤਾ ਦੀਆਂ ਿਕਤਾਬY ਿਵੱਚ ਯੋਗ: ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਇਆ. . . . . . . ਧਾਰਾ (xi) ਦੋ ਿਹੱਿਸਆਂ ਿਵੱਚ ਸੀ। ਕਾਰਨ ਇੱਕ ਬੁਰਾ ਅਤੇ 4ੱਕੀ ਕਰਜ਼ਾ ਟੈਕਸਦਾਤਾ, ਿਜਸ ਨੂੰ ਅਕਾ~ਟ ਸੀ ਦੀਆਂ ਿਕਤਾਬY ਿਵੱਚ ਮੁK ਪ@ਾਪਤ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹa ਿਲਿਖਆ ਿਗਆ ਸੀ, ਤ^ ਟੈਕਸਯੋਗ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਨਜ਼ੂਰ ਸੀ।ਕਾਰੋਬਾਰ, ਪੇ4ਾ ਜY ਿਕੱਤਾ, ਿਜੱਥੇ ਖਾਤੇ ਨਕਦ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਨਹa ਰੱਖੇ ਗਏ ਸਨ, ਜੇ ਕਰਜ਼ਾ ਟੈਕਸਦਾਤਾ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੌਰਾਨ ਬlਕਰ ਜY 4ਾਹੂਕਾਰ ਵਜ^ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਕਰਜ਼ੇ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਸੀ, ਜY ਜਦ^ ਟੈਕਸਦਾਤਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰ ਿਰਹਾ ਸੀ ਤY ਕਰਜ਼ਾ ਉਸ ਦੂਜੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਸੀ। ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਨj ਭੱਤੇ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਦੀਆਂ ਦੋਵ] 4ਾਖਾਵY cਤੇ ਿਨਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਆਫ਼ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ। 10 ਅਤੇਅਧੀਨ ਅਰਜ਼ੀ ਦੁਆਰਾ। 66 ( 1 ) ਆਮਦਨ-ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਧਾਰਾ ਦੀਆਂ ਦੋਵ] 4ਾਖਾਵY ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਵੀ ਸੀ ਉਭਾਿਰਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਿਜਸ ਪ@4ਨ cਤੇ ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਈ ਨੂੰ ਕੇਸ ਦੱਸਣ ਲਈ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਉਹ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਅਸਪ4ਟ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਿਵੱਚ ਪੋਰਟ ਕੁੱਝ ਅਸਪ4ਟ ਹੈ। ਇੱਕ ਬੁਰਾ ਅਤੇ ਡੂਟ: ਬlਿਕੰਗ ਜY ਪੈਸੇ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਅਸੈIਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪੂਰਾ ਕਰਜ਼ਾ-ਉਧਾਰ ਦੇਣ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਐIਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ। 10 ( 2 ) ( xi) ਜੇ ਇਹ ਅਿਜਹੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਆਮ ਕੋਰਸ ਿਵੱਚ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਕਰਿਜ਼ਆਂ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਹੈ। ਬlਿਕੰਗ ਜY ਪੈਸੇ ਤ^ ਇਲਾਵਾ ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਬੁਰਾ ਅਤੇ 4ੱਕੀ ਕਰਜ਼ਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ। ਭਾਵ] ਇਹ ਕਰਜ਼ੇ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਨਾ ਹੋਵੇਃ ਪਰ ਪੈਸੇ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਬਕਾਇਆ ਕਰਜ਼ਾ-ਕਰਜ਼ਾ ਉਦ^ ਤੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹa ਹੈ ਜਦ^ ਤੱਕ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਆਮ ਕੋਰਸ ਿਵੱਚ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਕਰਿਜ਼ਆਂ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਨਹa ਹੁੰਦਾ। ਸਾਡਾ ਿਵਚਾਰ ਹੈ ਿਕ ਪ@4ਨ ਨੂੰ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਦੁਆਰਾ ਉਹਨY ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਿਵੱਚ ਸੁਝਾਏ ਗਏ ਫਾਰਮ ਿਵੱਚ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। 66 ( 1 ) ਉਿਚਤ ਿਭੰਨਤਾਵY ਦੇ ਨਾਲ। ਿਨਆਂ ਦੇ ਿਹਤ ਿਵੱਚ, ਅਸa ਿਨਰਦੇ4 ਿਦੰਦੇ ਹY ਿਕ ਪ@4ਨ ਨੂੰ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁK ਿਤਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ: ਭਾਵ] ਤੱਥY ਅਤੇ ਹਾਲਾਤY ਿਵੱਚ. ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਨj ਇੱਕ ਕਰੋK ਰੁਪਏ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ। 2,68,385 / ਮੁੱਲYਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਲੇਖਾ ਪੁਸਤਕY ਿਵੱਚ ਨਾ-ਪ@ਾਪਤੀਯੋਗ ਵਜ^ ਿਲਿਖਆ ਜYਦਾ ਹੈ। ਪ@4ਨ ਦੀਆਂ ਦੋ 4ਾਖਾਵY ਿਜਵ] ਿਕ ਦੁਬਾਰਾ ਿਤਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ: (1) ਕੀ ਕਰਜ਼ਾ ਜY ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਿਹੱਸਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਕਰਿਜ਼ਆਂ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਹੈ।(2) ਕੀ ਕਰਜ਼ਾ ਜY ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਿਹੱਸਾ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਦੇ ਦੂਜੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਿਵਚਾਰ ਹੈ ਿਕ ਪ@4ਨ ਦਾ cਤਰ ਦੇਣ ਤ^ ਪਿਹਲY ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਤ^ ਕੇਸ ਬੀ ਦਾ ਪੂਰਕ ਿਬਆਨ ਮੰਗਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਦਾ ਆਦੇ4 ਬਹੁਤ ਸੰਖੇਪ ਹੈਃ ਇਹ ਿਸੱਟੇ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹa ਿਦੰਦਾ ਹੈ। ਐਸ ਦੇ ਪਿਹਲੇ ਿਹੱਸੇ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਦਲੀਲ। 10 ( 2 ) ( xi) ਿਕ ਪੈਸੇ ਤ^ ਇਲਾਵਾ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਿਵੱਚ ਕਰਜ਼ੇ ਬਕਾਇਆ ਸਨ-ਉਧਾਰ ਦੇਣ 'ਤੇ ਿਬਲਕੁਲ ਵੀ ਿਵਚਾਰ ਨਹa ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਨj ਕੇਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਿਹੱਸੇ ਦਾ ਿਨਪਟਾਰਾ ਿਸਰਫ਼ ਇਹ ਕਿਹ ਕੇ ਕੀਤਾ ਿਕ ਇਹ ਇੱਕ "ਅਨੁਕੂਲਤਾ" ਖਾਤਾ ਸੀ ਜੋ ਬੰਬਈ ਫਰਮ ਨੂੰ ਸੰਵਤ ਸਾਲ 2007 ਿਵੱਚ "ਿਵੱਤੀ ਸੰਕਟ" ਤ^ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾ{ਦਾ ਅਤੇ ਇਹ ਿਕ ਖਾਤੇ ਿਵੱਚ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਦੇ ਆਮ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰpY ਸਬੰਧਤ ਨਹa ਸਨ। ਇੱਕ "ਿਰਹਾਇ4" ਪੇ4ਗੀ ਇੱਕ ਿਨਰਪੱਖ ਸਮੀਕਰਨ ਹੈਃ ਇਹ ਇੱਕ 4ਾਹੂਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਆਮ ਕੋਰਸ ਿਵੱਚ ਪੇ4 ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਪ@ਿਕਰਤੀ ਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਇੱਕ ਪੇ4ਗੀ-ਪੈਸਾ ਉਧਾਰ ਦੇਣਾ ਜY ਹੋਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ-ਪਰ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਪ@ਿਕਰਤੀ ਿਵੱਚ ਨਹa; ਜY ਇਹ ਟੈਕਸ ਅਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰpY ਸਬੰਧਤ ਨਹa ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਪੇ4 ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਿਬਆਨ ਵੀ ਨਾਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਇਸ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਅਤੇ ਬੰਬਈ ਫਰਮ ਦਰਿਮਆਨ ਵਪਾਰਕ ਸਬੰਧY ਦਾ ਸੰਖੇਪ, ਰਕਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਿਬਆਨ 4ਾਮਲ ਹੈ।ਹਰੇਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਿਵੱਚ ਖਾਤੇ ਦੇ ਹੇਠY ਬਕਾਇਆ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਚਾਰਜ ਕੀਤਾ ਜYਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ, ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ4ਨਰ ਅਤੇ ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਆਦੇ4Y ਦਾ ਸੰਖੇਪ। ਕੇਸ ਦਾ ਿਬਆਨ ਸਬੂਤY ਦਾ ਿਵ4ਲੇ4ਣ ਨਹa ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਅੱਗੇ ਉਠਾਈ ਗਈ ਦਲੀਲ ਦੀਆਂ ਦੋ 4ਾਖਾਵY cਤੇ ਕੋਈ ਚਾਨਣਾ ਨਹa ਪਾ{ਦਾ ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਡੇ ਿਵਚਾਰ ਿਵੱਚ ਉਸ ਪ@4ਨ ਤ^ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਿਜਸ cਤੇ ਉਹਨY ਨੂੰ ਕੇਸ ਦੀ ਸਿਥਤੀ ਪੇ4 ਕਰਨ ਦੀ ਲੋK ਸੀ। Case: AMARCHAND SOBHACHAND versus COMMISSIONER OF. INCOME TAX, MADRAS [[1971] 3 S.C.R. 415] (1971) 1953-54மதிப்பீட்டு ஆண்டிற்கான வருமானவரி அறிக்கையில்மேல்முறையீட்டாளர் பாம்பே நிறுவனத்திடமிருந்து வரவேண்டிய தொகையானரூ.2,68,385-ஐ திரும்பப்பெறமுடியாத வராக்கடனாக நடப்புக்கணக்கின் அடிப்பகுதி. குறிப்பு எழுதப்பட்டதுவருமான வரித்துறை அதிகாரி அவர்களின் கோரிக்கையைஏற்கவில்லை"இந்தப் பரிவர்த்தனைகள் வெறும் தங்குதல் என்றும் அவை வருமானமதிப்பீட்டாளரின் வழக்கமான வணிகத்தில் எவ்வித தாக்கத்தையும்" ஏற்படுத்தாது என்றும் முடிவு செய்து அந்தக் கோரிக்கையைத் தள்ளுபடி. செய்தார் மேல்முறையீட்டு உதவி ஆணையரும் வருமான வரி அதிகாரியின் முடிவை. ஒத்துக்கொண்டார்அந்தக் கடனானது மேல்முறையீட்டாளரின் இரசாயன மற்றும்மருந்து வணிகம் சம்பந்தப்பட்ட நடவடிக்கையின் போதோ அல்லது பணம் கடன்.வழங்கும் வணிகத்தின் போதோ ஏற்பட்டது இல்லை என்று அவர் முடிவு செய்தார்மேற்படி மேல்முறையீட்டு உதவி ஆணையரின் உத்தரவை அதற்கிணங்க வருமான. வரி மேல்முறையீட்டு தீர்ப்பாயமும் உறுதி செய்ததுஎனவே மதிப்பீட்டாளர்நிறுவனம்அதன் பின்னர், "வழக்கின் சந்தர்ப்பம் மற்றும் சூழ்நிலைகளின் அடிப்படையில்வராக்கடன் ரூ.2,68,385ஐ அனுமதிக்காதது சட்டப்படி சரியானதுதானா ?" சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் கருத்தின்படி பெறுவதற்கு பரிந்துரைக்கக் கோரி. .தீர்ப்பாயத்தில் விண்ணப்பம் செய்ததுதீர்ப்பாயம் அந்த விண்ணப்பதை நிராகரித்ததுஆனால், சென்னை உயர்நீதிமன்ற உத்தரவுக்கிணங்க வருமான வரி சட்டம் பிரிவு66(2) ன் கீழ் பின்வரும் கேள்விக்கு வழக்கின் அறிக்கை குறிப்பைச் சமர்ப்பித்தது, "வழக்கின் சங்கதிகள் மற்றும் சூழ்நிலைகளின்படி கடன் தொகை-ரூ.2,68,385/-மதிப்பீட்டாளரின்பணம்கடன்வழங்கும்வணிகத்தின்போது ஏற்பட்ட கடன் இல்லையெனத் தீர்ப்பாயம் முடிவு?"செய்தது சட்டப்படி சரியானதா சென்னை உயர் நீதிமன்றம் மேற்படி மேல்முறையீட்டாளருக்கு வர வேண்டிய-தொகை ரூ.2,68,385/- வராக்கடனாகவோ அல்லது அதன் பணம்கடன் வழங்கும்வணிகம் சம்பந்தப்பட்ட மற்றும் வேறு வணிகத்தில் ஏற்பட்ட இழப்புத் தொகையாகவோஇல்லை என்று கருத்து தெரிவித்தது. அதனால், கருத்துரைக்காக அனுப்பப்பட்டவினாவிற்குமேல்முறையீட்டாளருக்குஎதிராகவிடையளிக்கப்பட்டு. உறுதியாக்கப்பட்டது தொடர்புடைய காலத்தில் நடைமுறையில் இருந்த இந்திய வருமான வரிச் சட்டம்,1922 பிரிவு 10 (2) (xi) ல், "(2)அத்தகைய இலாபங்கள் அல்லது பலன்கள் கீழ்க்கண்டகொடுப்பனவுகளை செய்தபின் கணக்கீடு செய்யப்படவேண்டும். (xi) மதிப்பீட்டாளரின் வணிகத்தின் ஏதேனும் ஒரு பகுதி, தொழில்அல்லது வேலையை பொறுத்த கணக்குகள் பணம் அடிப்படையாககொண்டிராத நிலையில் மதிப்பீட்டாளருக்கு மேற்படி வணிகத்தின்பகுதி,தொழில் அல்லது வேலையைப்பொறுத்து வரவேண்டிய வராக்கடன் மற்றும் சந்தேகக்கடன், மற்றும் வங்கி மற்றும் பணவழங்கும் வணிகத்தை நடத்திவரும் மதிப்பீட்டாளர் அவரது சாதாரணவியாபார நடவடிக்கையின் போது வழங்கப்பட்ட கடன் தொகைகள்திரும்ப பெறமுடியாத தொகை என கணக்குப்புத்தகத்தில் எழுதப்பட்டதொகைக்கு மிகாத தொகையை வருமான வரி அதிகாரி மதிப்பீடு. .............."செய்து கொள்ளலாம்ஆனால் கூறு (xi) இரண்டு பாகங்களாக இருந்தன. வரி செலுத்துபவருக்கு அவரதுவணிகம், தொழில் அல்லது வேலை சம்மந்தப்பட்ட பண அடிப்படையாக இல்லாதகணக்குகளைப் பொறுத்தமட்டில் அவருக்கு வரவேண்டிய ஒரு வராக்கடன் மற்றும்சந்தேகத்திற்கிடமான கடன் குறித்து திரும்பப்பெற முடியாதது என்று எழுதப்பட்டகடன்,வரி செலுத்துபவர் ஒரு வங்கியாளராகவோ அல்லது பணம்-கடன்கொடுப்பவராகவோ அல்லது வேறு எந்த வணிகத்தையாவது செய்து வந்தபோதுஏற்பட்ட கடன், அல்லது அந்த வேறு வணிகம் சம்மந்தப்பட்ட கடன், அவரது வருமானவரிக்கான இலாப தொகையைக் கணக்கீடு செய்யும்போது முறையாக.அனுமதிக்கத்தகுந்தன தீர்ப்பாயத்தின் முன் மேல்முறையீட்டாளர் திரும்ப வரப்பெறாத கடன் என்றுஎழுதி முடிக்கப்பட்ட கடன்மீது வருமான வரி சட்டம் பிரிவு 10 (2) (xi)-ன் இருகிளைகளைச் சார்ந்தும் கொடுப்பனவு வழங்கக் கோரிக்கை விடுத்தார் மற்றும்வருமான வரி சட்டம் பிரிவு 66 (1)-ன் கீழ் மேற்படி பிரிவின் இரு கிளைகளிலும்உள்ளடக்கிய ஒரு வினா எழுப்பக் கோரப்பட்டது. ஆனால், தீர்ப்பாயம் வழக்கைப் பற்றிஎழுப்பிய வினா துல்லியமற்றதாகவும், தெளிவற்றதாகவும் இருந்தது. ஒரு வங்கிஅல்லது பணம் கடன் வழங்கும் வணிகத்தை நடத்தும் மதிப்பீட்டாளருக்கு அத்தகையவணிகத்தின்சாதாரணபோக்கில்வரவேண்டிய வராக்கடன்மற்றும்சந்தேகத்திற்கிடமான கடன்கள் பிரிவு 10(2)(xi)ன் கீழ் அனுமதிக்கதக்கது. ஒரு வங்கி-அல்லது பணம்கடன் வழங்கும் வணிகம் அல்லாத வணிகம் சம்மந்தப்பட்ட Case: AMARCHAND SOBHACHAND versus COMMISSIONER OF. INCOME TAX, MADRAS [[1971] 3 S.C.R. 415] (1971) ~ 7 4, qeat at qrat afraen Fat frome fear8 a aga her 11 ate12 4 fag me1 a Gur LL ate 12 ga gares -— | | | "“Ll, Git siase ara ale aeeTz fate fadeat ox fare axfrat &| fratheet & cet H ot acaJ a Raa as fH ATTTH TATgo faxgnt at araa rad aret we # ote fanfaa feu nes, car.10-3-1952 a% Hrag atett GFF oa BBY Tt raT var Fr10-3-52al arag at GH at afar fasoro sar Tat atata, 1952aaqe BH BAT at 1e-) caw fardia, fafafeeat F faa wa F fe Fz af,|fag ag Haq, Aras ate GY H aa F va wee A ray HT anataT fRar war sta fe ag daq 2007 F aot et aa ar, ate ag Offrat fe atarat-nt & aritate Ft ard,1954 F feof at corear°we BT Tet fear, gar BA a at efector aqarar, Pea det ays_8 fare fawn & gerne at ants frat 2 * | . “12, aay at ast ofefeafaal oz faare wet B qeare gard : | Beat arate frig afar = [1971] 1 Ho flo oO, 7. a ae 8 fe geaTa ufsat qrag art GH a fated F agaTa FO—BIVATE H THA ATHA A Gare H TA agi as as af ake a a|fratfcal % fadt aca areare-F araer a as ae Hhi afeag frosg268,385 wat at arg THA H art a z, aa: sas feet gart at.agar Bat att fat wea satrs H ata, gar fH salad Fa_H par Tar &, avafea fey ara ar yee et tet 21”- : .5. sar fe fratfedt & fag arsed a werd, ag dae fe afsacr frome frre 2.9 sah aver seta aradt & aqfea fatea & anfaa frre 2.9 sah aver seta aradt & aqfea fatea & anfaa 2.9 sah aver seta aradt & aqfea fatea & anfaa sah aver seta aradt & aqfea fatea & anfaa aver seta aradt & aqfea fatea & anfaa seta aradt & aqfea fatea & anfaa aradt & aqfea fatea & anfaa & aqfea fatea & anfaa aqfea fatea & anfaa fatea & anfaa & anfaa anfaa+aét @t ae wy Ste ¢ fe afaarn a aad ane fea aah stadiag seyF qaqa ao wana fasag frre &, freq fac at ga ara & genre al feat oar”aval ¢ fe afapen + ot frome far g a aq araret frome F ale a favay7afire ot & ser & antag é1 afaacn ar facay ag & fe faaifedt F|Aras are GA BT AT THA Tat AY,| TA sare ag A st saw argara:BIwae RATA aa a far ae at ate afraifeal H feet aeq sreareFarge A far ay sf| sa faswed F aeata ae arg wHeA ar oral z faaar|melet at nit at 7e 31 za frond at efor | wea gu, st ea eqaTaa aeMASK &, Ga WAAAY aaa TFfacfna fear war 2, sare sat wHTUAH.«ate faa F ga FS aha aan stat fate afer HT oaSA_ Mot frome frre 2.9 sah aver seta aradt & aqfea fatea & anfaa frre 2.9 sah aver seta aradt & aqfea fatea & anfaa 2.9 sah aver seta aradt & aqfea fatea & anfaa sah aver seta aradt & aqfea fatea & anfaa aver seta aradt & aqfea fatea & anfaa seta aradt & aqfea fatea & anfaa aradt & aqfea fatea & anfaa & aqfea fatea & anfaa aqfea fatea & anfaa fatea & anfaa & anfaa anfaa |atta arts at TTF| —_ |Tito7 1 | Case: AMARCHAND SOBHACHAND versus COMMISSIONER OF. INCOME TAX, MADRAS [[1971] 3 S.C.R. 415] (1971) E The Tribunal rejected the application, but pursuant to an order made by the High Court of Madras under s. 66(2) submitted a statement of the case on the following question : "Whether on the facts and in the circumstances of the case, the Tribunal was right in law in holding that the debt of Rs. 2,68,385/- was not one incurred in the course of money lending business of the assessee ?" F In the opinion of the High Court the debt of Rs. 2,68,385/- due to the appellants was not a b~d and doubtful debt in its money-lending business not a debt representing loss sustained in the other business. The question referred was therefore, answered in the G affirmative and against the appellants.' Section 10(2) (xi) of the Indian Income-tax Act, 1922 as in force at the relevant time provided : ' "(2) Such profits or gains shall be computed after making the following allowances, namely : - (xi) When the assessee's accounts in respect of any part of his business, profe~.sion or vocation are not kept on the cash basis, such sum, in respect of bad and doubtful debts, due to the assessee in ·ff A respect of that part of his business, profession or vocation, and in the case of an assessee carrying on a· banking or money-lending business, such sum in respect of loans niade in the ordinary course of such business as the Income-tax Officer may estimate to be irrecoverable but not exceed-ing the amount actually written off as irrecover-able in the books of the assessee : B " Provided Clause (xi) was in two parts. A bad and doubtful debt due to the taxpayer, written off as irrecoverable in the books of account c was ,properly allowable in computing the taxable profits from business, profession or vocation, whe.re accounts were not kept on the cash basis, 1f the debt was in respect of a loan made in the course of the taxpayer's business as a banker or money-lender, or when the taxpayer was carrying on any other business the debt was in respect of •:iat other business. D Before the Tribunal the appellants claimed allowance for the debt written off relying upon both the branches of s. 10 (2) (xi) and by the application under s. 66 (1) of the Income-tax Act a question covering both the branches of the section was also sought to be raised. But the question on which the Tribunal was called upon to state the case was in form· imprecise and in im-port somewhat vague. . A bad and dout:ful debt due to an asses-see in respeet of banking or money-lending business is allowable under s. 10(2) (xi) if it. is in respect of loans made in the ordi-nary course of such business. A bad and doubtful' debt in respect of a business other than banking or money-lending is allowable even if it is not in respect .of loan : but a debt due in the course of the business of a money-lending is not allowable unless it is in respect of loans made in the ordinary course of his business. We are of the view that the question should have been referred in the form suggested by the appellants in their application under s. 66 ( 1 ) with appropriate variation~ In the interest of justice, we direct that the question be refrariied as follows : E G "Whether on the facts and in the circumstances of the case the Tribunal erred in disallowing the debt of Rs. 2,68,385/- written off by the assessee in their books of account as irrecoverable." H The two branches of the question as reframed then are : ( 1 ) Whether the debt or any part thereof is in respect of loans made I A in the ordinary course of money-lending business of the appel-lants; and (2) whether the debt or any part thereof is in respect of the other business of the appellants. Case: AMARCHAND SOBHACHAND versus COMMISSIONER OF. INCOME TAX, MADRAS [[1971] 3 S.C.R. 415] (1971) ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਪੇ4 ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਿਬਆਨ ਵੀ ਨਾਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਇਸ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਅਤੇ ਬੰਬਈ ਫਰਮ ਦਰਿਮਆਨ ਵਪਾਰਕ ਸਬੰਧY ਦਾ ਸੰਖੇਪ, ਰਕਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਿਬਆਨ 4ਾਮਲ ਹੈ।ਹਰੇਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਿਵੱਚ ਖਾਤੇ ਦੇ ਹੇਠY ਬਕਾਇਆ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਚਾਰਜ ਕੀਤਾ ਜYਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ, ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ4ਨਰ ਅਤੇ ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਆਦੇ4Y ਦਾ ਸੰਖੇਪ। ਕੇਸ ਦਾ ਿਬਆਨ ਸਬੂਤY ਦਾ ਿਵ4ਲੇ4ਣ ਨਹa ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਿਟ@ਿਬਊਨਲ ਅੱਗੇ ਉਠਾਈ ਗਈ ਦਲੀਲ ਦੀਆਂ ਦੋ 4ਾਖਾਵY cਤੇ ਕੋਈ ਚਾਨਣਾ ਨਹa ਪਾ{ਦਾ ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਡੇ ਿਵਚਾਰ ਿਵੱਚ ਉਸ ਪ@4ਨ ਤ^ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਿਜਸ cਤੇ ਉਹਨY ਨੂੰ ਕੇਸ ਦੀ ਸਿਥਤੀ ਪੇ4 ਕਰਨ ਦੀ ਲੋK ਸੀ। ਹਾਲYਿਕ, ਮਾਲ ਦੇ ਵਕੀਲ ਨj ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਿਕ ਿਤੰਨ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਾਲਾਤ ਹਨ ਜੋ ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ4ਨਰ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਜੀ ਦੇ ਆਦੇ4 ਤ^ ਪ@ਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਿਜਸ ਤ^ ਇਹ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਦੁਆਰਾ ਬੰਬਈ ਫਰਮ ਨੂੰ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਪੇ4ਗੀ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਆਮ ਕੋਰਸ ਿਵੱਚ ਕਰਿਜ਼ਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਿਵੱਚ ਨਹa ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਉਨp Y ਦੇ ਹੋਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸੰਬੰ