Arvind Mills Ltd v. Commissioner Of Income Tax, Gujarat

Case: ARVIND MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1992] 3 S.C.R. 557] (1992) ಅರವಿಂದ ಮಿಲ್ಸ ಲಿ ವಿರುದ್ಧ ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಆಯುಕ್ತರು, ಗುಜರಾತ್ (ಎಸ್. ಮೋಹನ್‍ ಮತ್ತು ಜಿ. ಎನ್‍ ರೇ. ಜೆ. ಜೆ.) ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಕಾಯಿದೆ, 1961: ವಿಭಾಗ 37 ವ್ಯಾಪಾರ ವೆಚ್ಚ-ಬಂಡವಾಾಳ ಅಥವಾಾ ಆದಾಯ ವೆಚ್ಚ-ನಿರ್ಧರಿಸಲು-ಖರ್ಚುವೆಚ್ಚವುದೈನಂದಿನ ವ್ಯವಹಾರದೊಂದಿಗೆ ನೇರ ಸಂಬಂಧಧವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು-ಸ್ವಯಂ ಪ್ರೇರಿತಅಥವಾಾ ಅನೈಚ್ಛಿಕ ಪಾವತಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಪ್ರಸ್ತುತವಲ್ಲ-ಬಾಂಬೆ ಪಟ್ಟಣ ಯೆ‍ಾೕಜನೆ ಆ್ಯಕ್ಟ್1954 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಟೌನ್ ಪ್ಲಾನಿಂಗ್ ಸ್ಕೀಮ್ ನ ವೆಚ್ಚಕ್ಕೆ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡುವವರುಉತ್ತಮ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದರೆ - ಖರ್ಚು ಹೊಂದಿರುವ ಬಂಡವಾಾಳವನ್ನುಮೌಲ್ಯ ಮಾಪಕರ ಆದಾಯದಿಂದ ಕಡಿತಗೊಳಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬಾಂಬೆ ಪಟ್ಟಣ ಯೋಜನಾ ಯೋಜನೆಯಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಯೆಾೕಜನೆಯೊಳಗಿನ ವಿವಿಧಧಮಾಲೀಕರ ಜಮೀನುುಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪೂಲ್ ನಲ್ಲಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತುಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಉತ್ತಮವಾಾಗಿ ಆನಂದಿಸಲು ವಿವಿಧಧ ಸುುಧಾರಣೆಗಳನ್ನುಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಹಸುುಧಾರಣೆಗಳಿಂದಭೂಮಿಯಮೌಲ್ಯವುಹೆಚ್ಚಾಗುವುದರಿಂದ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹ ಭೂಮಿಯ ಮೌಲ್ಯದ ವರ್ಧನೆಯ ಲಾಭವನ್ನುಪಡೆಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಬಾಂಬೆ ಟೌನ್ ಪ್ಲಾನಿಂಗ್ ಆ್ಯಕ್ಟ್ 1954 ರಡಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮಶುಲ್ಕವನ್ನು ಪಾವತಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರ-ಕಂಪನಿಯು ಉತ್ತಮ ಶುಲ್ಕಗಳಿಗೆ 10 ಕಂತುುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾವತಿಗಳನ್ನುಮಾಡಿದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅದು ಆದಾಯದ ವೆಚ್ಚವಾಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಳಲಾದಪಾವತಿಯ ಕಡಿತವನ್ನು ಕ್ಲೇಮ್‍ ಮಾಡಿದೆ. ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಿಯು ಕಡಿತದ ಹಕ್ಕನ್ನುನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಮೇಲ್ಮನವಿಯಲ್ಲಿ, ಮೇಲ್ಮವಿ ಸಹಾಯಕ ಆಯುಕ್ತರು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದವರ್ಷಕ್ಕೆ ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕರು ಪಾವತಿಸಿದ ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಂತಿನ ಮೌತ್ತವನ್ನುಕಡಿತಗೊಳಿಸಲು ಅನುುಮತಿಸಿದರು. ಕಂಪನಿಯು ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಮಂಡಳಿಯ ಮುಂದೆ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿತುು, ಅದು ಉತ್ತಮ ಶುಲ್ಕವು ಆದಾಯದವೆಚ್ಚವಲ್ಲ ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಕಡಿತವನ್ನು ಅನುುಮತಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದುಹೇಳಿದೆ. ಟ್ರಿಬ್ಯುಲನ್‍ ಸುುಧಾರಿತ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಅನುುಮತಿಸದಿರುವಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥನೆಇದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಗುಜರಾತ್‍ ನ ಉಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಲಯಕ್ಕೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ಮೇಲೆೆ, ಉಚ್ಚನ್ಯಾಯಾಲಯ ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕ ಕಂಪನಿ ವಿರುದ್ಧ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿತುು. ಈ ನ್ಯಾಯಲಯಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಮೇಲ್ಮನವಿಯಲ್ಲಿ, ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರರ ಕಂಪನಿಯಪರವಾಾಗಿ ವಾಾದಿಸಲಾಯಿತುು ಎಕೆೆಂದರೆ ನಗರ ಯೋಜನೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಸುುಧಾರಿತಸುುಧಾರಣೆಯಿಂದಾಗಿ ಮೌಲ್ಯ ಮಾಪಕ ಕಂಪನಿಯ ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.ಈ ಯೋಜನೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಪಾವತಿಸಬೇಕಾದ ಉತ್ತಮ ಶುಲ್ಕವು ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕರವ್ಯವಹಾರದ ಚಾಾಲನೆಯೆಾಂದಿಗೆ ನೇರ ಸಂಬಂಧಧವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅಂತಹಪಾವತಿಯು ಅನೈಚ್ಛಿಕವಾಾಗಿ ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕರಿಂದ ಕಡ್ಡಾಯವಾಾಗಿ ಹಿಂಪಡೆಯುವಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಸುುಧಾರಣೆ ಶುಲ್ಕವು ವ್ಯವಹಾರದ ಉತ್ತಮನಿರ್ವಹಣೆಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಆದಾಯದ ವೆಚ್ಚವಾಾಗಿದೆ. ಆದಾಯದ ಪರವಾಾಗಿ ವ್ಯಾಪಾರ ಚಟುವಟಿಿಕೆೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನೇರ ಸಂಪರ್ಕವಿರಬೇಕುಮತ್ತು ಮಾಡಿದ ವೆಚ್ಚಗಳು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರ ಚಟುವಟಿಿಕೆೆಗಳೊಂದಿಗೆ ದೂರದ ಸಂಪರ್ಕವುವೆಚ್ಚವನ್ನು ಆದಾಯ ವೆಚ್ಚವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತುತವಲ್ಲ ಎಂದುವಾಾದಿಸಲಾಯಿತುು. ಈ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಮನವಿಯನ್ನು ವಜಾಗೊಳಿಸಿತುು, ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದೆ 1: ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ವೆಚ್ಚವು, ಬಂಡವಾಾಳದ ವೆಚ್ಚವೇ ಅಥವಾಾಆದಾಯದ ವೆಚ್ಚವೇ ಎಂಬುುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುುವಾಾಗ ಅದು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಮತ್ತು / ಅಥವಾಾಅನೈಚ್ಚಿಕ ಪಾವತಿ ಮಾಡಿದ್ದೇ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಅಪ್ರಸ್ತುತವಾಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟವೆಚ್ಚವೇ ಪ್ರಕರಣದ ಮೂಲವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುುತ್ತದೆ. ವ್ಯಾಪಾರ ಚಟುವಟಿಿಕೆೆಗಳಿಗೆಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಉಂಟಾದ ಬಂಡವಾಾಳ ವೆಚ್ಚವು ಅಂತಿಮವಾಾಗಿ ವ್ಯವಹಾರವನ್ನುಸಮರ್ಥವಾಾಗಿ ಸಾಗಿಸಲು ಕಾರಣವಾಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ದಿನನಿತ್ಯದವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ನಡೆಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಆದರೆ ಈಒಂದು ಅಂತದ ಅಧಾರದ ಮೇಲೆೆ ಬಂಡವಾಾಳದ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಆದಾರಯದ ವೆಚ್ಚವನ್ನಾಗಿಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. [566A, 565-H] 2. ಬಾಂಬೆ ನಗರಾಭಿವೃದ್ದಿ ಯೋಜನೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕರ ಜಮೀನುುಮತ್ತು ಇತರೇ ಮಾಲೀಕರ ಜಮೀನುುಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಎಂಬಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತುಯೋಜನೆಯಡಿಯಲ್ಲಿಭೂಮಿಯನ್ನುಉತ್ತಮವಾಾಗಿಆನಂದಿಸಲುವಿವಿಧಧಸುುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಈ ಯೋಜನೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ಹಾಕುವುದು,ಒಳಚರಂಡಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುುವುದು ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಮೂಲಕ ಅಂತಹ ಸುುಧಾರಣೆಗಾಗಿ ಈಯೋಜನೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಲೀಕರು ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹ ಭೂಮಿಯ ಉತ್ತಮ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನುಪಡೆದರು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೇ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದ ಸುುಧಾರಣೆಗಳು ಸರಳವಾಾಗಿದ್ದುಇಂತಹ ಸುುಧಾರಣೆಯಿಂದ ಇದು ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕರು ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲುಉತ್ತಮ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿದೆ. ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕರಿಂದ ಪಾವತಿಸಬೇಕಾದ ಉತ್ತಮಶುಲ್ಕವು ಆದಾಯದ ವೆಚ್ಚವಾಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಪಾವತಿಯು ವ್ಯವಹಾರದ ದಿನನಿತ್ಯದಚಾಾಲನೆಯೊಂದಿಗೆ ಯಾವುದೇ ನೇರ ಸಂಬಂಧಧವನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ. [565E-G] 3. ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕರ ಜಮೀನಿನ ಮೌಲ್ಯವರ್ಧನೆಯಲ್ಲಿನ ಹೆಚ್ಚಳದ ಕಾರಣಸುುಧಾರಣಾ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಕಂದಾಯ ವೆಚ್ಚವಾಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು ಎಂದು ಉಚ್ಚನ್ಯಾಯಾಲವು ಸರಿಯಾಗಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದೆ ಆದರೆ ಪ್ರದೇಶದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸುುಧಾರಣೆಯುವ್ಯವಹಾರದ ಉತ್ತಮ ಚಾಾಲನೆಯ ಮೇಲೆೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಬಹುದಾದರೂ ಆದಾಯದವೆಚ್ಚವಾಾಗಿ ಇರಬಾರದು [566-ಎಫ್‍] Case: ARVIND MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1992] 3 S.C.R. 557] (1992) ਅਰਵ ਿੰਦ ਵ ਿੱਲਜ਼ ਵਲ ਵਿਡ ਬਨਾ ਇਨਕ ਿੈਕਸ ਕਵ ਸ਼ਨਰ, ਗੁਜਰਾਤ ਜੁਲਾਈ 21, 1992 [ਐਸ. ੋਹਨ ਅਤੇ ਜੀ. ਐਨ. ਰੇ, ਜੇ.ਜੇ.) ਇਨਕ ਿੈਕਸ ਐਕਿ, 1961: ਧਾਰਾ 37. ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਖਰਚ - ਪ ਿੰਜੀ ਜਾਂ ਾਲੀਆ ਖਰਚ-ਵਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਿੈਸਿ - ਖਰਚ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਚਿੱਲਣ ਨਾਲ ਵਸਿੱਧਾ ਸਿੰਬਿੰਧ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ - ਸ ੈਇਿੱਛਤ ਜਾਂ ਗੈਰ-ਇਿੱਛਤ ਭੁਗਤਾਨ ਦਾ ਸ ਾਲ ਢੁਕ ਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ - ਬਿੰਬੇ ਿਾਊਨ ਪਲਾਵਨਿੰਗ ਐਕਿ, 1954 ਦੇ ਤਵਹਤ ਿਾਊਨ ਪਲਾਵਨਿੰਗ ਸਕੀ ਦੀ ਲਾਗਤ ਲਈ ਵਨਰਧਾਰਕ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਬਹਤਰੀ ਖਰਵਚਆਂ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ - ਕੁਦਰਤ ਵ ਿੱਚ ਰਿੱਖੀ ਗਈ ਪ ਿੰਜੀ ਦਾ ਖਰਚ - ਵਨਰਧਾਰਕ ਦੀ ਆ ਦਨ ਤੋਂ ਕਿੌਤੀਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਬਿੰਬਈ ਿਾਊਨ ਪਲਾਵਨਿੰਗ ਸਕੀ ਦੇ ਤਵਹਤ ਸਕੀ ਦੇ ਅਿੰਦਰ ਿੱਖ- ਿੱਖ ਾਲਕਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ ੀਨਾਂ ਨ ਿੰ ਇਿੱਕ ਸਾਂਝੇ ਪ ਲ ਵ ਿੱਚ ਿੰਵਨਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਸ਼ਨ ਅਧੀਨ ਜ਼ ੀਨਾਂ ਦੇ ਵਬਹਤਰ ਅਨਿੰਦ ਲਈ ਿੱਖ- ਿੱਖ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਕਉਂਵਕ ਅਵਜਹੇ ਸੁਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ ੀਨ ਦੀ ਕੀ ਤ ਿੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜ਼ ੀਨ ਦੇ ੁਿੱਲ ਵ ਿੱਚ ਾਧੇ ਦਾ ਲਾਭ ਪਰਾਪਤ ਕਰਨ ਾਲੇ ਵ ਅਕਤੀ ਨ ਿੰ ਬਿੰਬੇ ਿਾਊਨ ਪਲਾਵਨਿੰਗ ਐਕਿ, 1954 ਦੇ ਤਵਹਤ ਵਬਹਤਰੀ ਫੀਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ-ਕਿੰਪਨੀ ਨੇ 10 ਵਕਸ਼ਤਾਂ ਵ ਿੱਚ ਵਬਹਤਰੀ ਖਰਵਚਆਂ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਉਕਤ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਕਿੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅ ਾ ਕੀਤਾ ਵਕ ਇਹ ਾਲੀਆ ਖਰਚ ਸੀ। ਇਨਕ ਿੈਕਸ ਅਵਧਕਾਰੀ ਨੇ ਕਿੌਤੀ ਦੇ ਦਾਅ ੇ ਨ ਿੰ ਰਿੱਦ ਕਰ ਵਦਿੱਤਾ। ਅਪੀਲ 'ਤੇ, ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਵ ਸ਼ਨਰ ਨੇ ੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਸਾਲ ਲਈ ਵਨਰਧਾਰਕ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਵਸਰਫ ਇਿੱਕ ਵਕਸ਼ਤ ਦੀ ਰਕ ਦੀ ਕਿੌਤੀ ਦੀ ਆਵਗਆ ਵਦਿੱਤੀ। ਕਿੰਪਨੀ ਨੇ ਇਨਕ ਿੈਕਸ ਵਿਰਵਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹ ਣੇ ਅਪੀਲ ਕਰਨ ਨ ਿੰ ਤਰਜੀਹ ਵਦਿੱਤੀ, ਵਜਸ ਨੇ ਵਕਹਾ ਵਕ ਵਬਹਤਰੀ ਚਾਰਜ ਾਲੀਆ ਖਰਚ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਕਿੌਤੀ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਸ ਸ ਾਲ 'ਤੇ ਗੁਜਰਾਤ ਹਾਈ ਕੋਰਿ ਦੇ ਹ ਾਲੇ 'ਤੇ ਵਕ ,ਕੀ ਵਿਰਵਬਊਨਲ ਵਬਹਤਰੀ ਖਰਵਚਆਂ ਨ ਿੰ ਰਿੱਦ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਇਜ਼ ਸੀ, ਹਾਈ ਕੋਰਿ ਨੇ ੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ-ਕਿੰਪਨੀ ਦੇ ਵਖਲਾਫ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਵ ਿੱਚ ਅਪੀਲ ਵ ਿੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਕਿੰਪਨੀ ਿੱਲੋਂ ਇਹ ਦਲੀਲ ਵਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਵਕ ਿਾਊਨ ਪਲਾਵਨਿੰਗ ਸਕੀ ਤਵਹਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੁਧਾਰ ਕਾਰਨ ਵਨਰਧਾਰਕ-ਕਿੰਪਨੀ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨ ਿੰ ਚਲਾਉਣ ਵ ਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰਹਾਂ ਸਕੀ ਤਵਹਤ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਾਲੀ ਵਬਹਤਰੀ ਫੀਸ ਦਾ ਵਸਿੱਧਾ ਸਬਿੰਧ ੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨ ਿੰ ਚਲਾਉਣ ਨਾਲ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਤਰਹਾਂ ਦੇ ਵਬਹਤਰੀ ਚਾਰਜ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਸਿੰਦਰਭ ਵ ਿੱਚ ਵਕ ਅਵਜਹਾ ਭੁਗਤਾਨ ਗੈਰ-ਇਿੱਛਤ ਸੀ ਅਤੇ ਵਨਰਧਾਰਕ ਤੋਂ ਲਾਜ਼ ੀ ਕਾਰ ਾਈ ਦੀ ਪਰਵਕਰਤੀ ਵ ਿੱਚ ਸੀ, ਨ ਿੰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨ ਿੰ ਵਬਹਤਰ ਢਿੰਗ ਨਾਲ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਾਲੀਆ ਖਰਚ ਿੰਵਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। 557 XXXXXX 558 ਸੁਪਰੀ ਕੋਰਿ ਵਰਪੋਰਿਾਂ [1992] 3 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. ਾਲੀਆ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਇਹ ਦਲੀਲ ਵਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਵਕ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਗਤੀਵ ਧੀਆਂ ਅਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਖਰਵਚਆਂ ਨਾਲ ਵਸਿੱਧਾ ਸਿੰਬਿੰਧ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਗਤੀਵ ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਵਰ ੋਿ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਖਰਚੇ ਨ ਿੰ ਾਲੀਆ ਖਰਚ ਿੰਨਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਢੁਕ ਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਵਕਹਾ ਵਕ 1. ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਵ ਿੱਚ ਵਕ ਕੋਈ ਖਰਚ ਪ ਿੰਜੀਗਤ ਖਰਚ ਹੈ ਜਾਂ ਾਲੀਆ ਖਰਚ, ਸ ੈ-ਇਿੱਛਤ ਅਤੇ/ਜਾਂ ਗੈਰ-ਇਿੱਛਤ ਭੁਗਤਾਨ ਦਾ ਸ ਾਲ ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖਰਚ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਹੈ ਜੋ ਮ ੁੱਦੇ ਨ ੂੰ ਕਨਰਧਾਰਤ ਿਰਦੀ ਹੈ। ਿਾਰੋਬਾਰੀ ਗਤੀਕਿਧੀਆਂ ਦੇ ਸਬੂੰਧ ਕਿੁੱਚ ਿੀਤੇ ਗਏ ਪ੍ ੂੰਜੀਗਤ ਖਰਚੇ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਿਜੋਂ ਆਖਰਿਾਰ ਿਾਰੋਬਾਰ ਨ ੂੰ ਿ ਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਕਰਆ ਦ ਆਰਾ ਰੋਜਾਨਾ ਦੇ ਿਾਰੋਬਾਰ ਨ ੂੰ ਿਧੇਰੇ ਿ ਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਚਲਾਉਣ ਕਿੁੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਮਲਦੀ ਹੈ ਪ੍ਰ ਕਸਰਫ ਉਸ ਸਿੋਰ 'ਤੇ. ਪ੍ ੂੰਜੀਗਤ ਖਰਚ ਮਾਲੀਆ ਖਰਚ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। [566A, 565-H]` 2. ਬਿੰਬਈ ਿਾਊਨ ਪਲਾਵਨਿੰਗ ਸਕੀ ਦੇ ਤਵਹਤ, ਕਰਦਾਤਾ ਦੀ ਜ਼ ੀਨ ਸ ੇਤ ਿੱਖ- ਿੱਖ ਾਲਕਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ ੀਨਾਂ ਨ ਿੰ ਇਿੱਕ ਸਾਂਝੇ ਪ ਲ ਵ ਿੱਚ ਸ਼ਾ ਲ ਿੰਵਨਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਕੀ ਅਧੀਨ ਜ਼ ੀਨਾਂ ਦੇ ਵਬਹਤਰ ਅਨਿੰਦ ਲਈ ਿੱਖ- ਿੱਖ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਸਕੀ ਤਵਹਤ ਸੜਕਾਂ ਬਣਾਉਣ, ਡਰੇਨੇਜ ਦਾ ਪਰਬਿੰਧ ਕਰਨ ਆਵਦ ਰਾਹੀਂ ਅਵਜਹੇ ਸੁਧਾਰ ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਾਲਕ ਨ ਿੰ ਜ਼ ੀਨ ਦੀ ਵਬਹਤਰੀ ਦਾ ਲਾਭ ਵ ਵਲਆ ਅਤੇ ਇਸ ਵ ਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ਿੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ਵਕ ਜ਼ ੀਨ 'ਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੁਧਾਰਾਂ ਕਾਰਨ ਜ਼ ੀਨ ਦਾ ੁਲਾਂਕਣ ਵਧਆ ਸੀ। ਵਸਰਫ ਇਸ ਲਈ ਵਕ ਇਸ ਤਰਹਾਂ ਦੇ ਸੁਧਾਰ ਨਾਲ ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਜੋਂ ਵਨਰਧਾਰਕ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨ ਿੰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਵਬਹਤਰ ਸਹ ਲਤਾਂ ਪਰਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਵਨਰਧਾਰਕ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਾਲੇ ਵਬਹਤਰੀ ਚਾਰਜ, ਾਲੀਆ ਖਰਚ ਨਹੀਂ ਬਣ ਜਾਂਦੇ. ਅਵਜਹੀ ਅਦਾਇਗੀ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਸਿੰਚਾਲਨ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਸਿੱਧਾ ਸਬਿੰਧ ਨਹੀਂ ਹੈ। [565E-G] 3. ਹਾਈ ਕੋਰਿ ਨੇ ਸਹੀ ਵਕਹਾ ਵਕ ਵਨਰਧਾਰਕ ਦੀ ਜ਼ ੀਨ ਦੇ ੁਲਾਂਕਣ ਵ ਿੱਚ ਾਧੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਬਹਤਰੀ ਚਾਰਜ ਨ ਿੰ ਾਲੀਆ ਖਰਚ ਜੋਂ ਨਹੀਂ ਿੰਵਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਹਾਲਾਂਵਕ ਖੇਤਰ ਦੇ ਆ ਸੁਧਾਰ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨ ਿੰ ਵਬਹਤਰ ਢਿੰਗ ਨਾਲ ਚਲਾਉਣ 'ਤੇ ਅਸਰ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। [566-F] XXXXXX ਅਰਵ ਿੰਦ ਵ ਿੱਲਜ਼ ਬਨਾ ਸੀ.ਆਈ.ਿੀ. [ਰੇ, ਜੇ.] 559 ੋਹਨ ਲਾਲ ਹਰ ਗੋਵ ਿੰਦ ਬਨਾ ਆ ਦਨ ਕਰ ਕਵ ਸ਼ਨਰ, ਸੀ.ਪੀ ਐਡ ਬੇਰਾਰ, ਨਾਗਪੁਰ, (1949) 17 I.T.R. p.473 ਅਤੇ ਐਲ.ਐਚ ਸ਼ ਗਰ ਫੈਕਿਰੀ ਐਡ ਆਇਲ ਵ ਿੱਲਜ਼ (ਪੀ) ਵਲ ਵਿਡ ਬਨਾ ਇਨਕ ਿੈਕਸ ਕਵ ਸ਼ਨਰ ਉੱਤਰ ਪਰਦੇਸ਼, (1980) 125 I.T.R. p.293, ਵ ਲਿੱਖਣ Case: ARVIND MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1992] 3 S.C.R. 557] (1992) ~ A ARVIND MILLS LTD. v. COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT JULY 21, 1992 B [S. MOHAN AND G.N. RAY, JJ.] Income Tax Act, 1961 : Section 37. Business expenditure-Capital or Revenue expenditure-Test to deter-mine-Expenditure must have direct nexus with day to day running of busi- c ness-Question of voluntary or involuntary payment is not relevant -Contribution of bemennent charges made by the assessee towards the cost of Town Planning Scheme under the Bombay Town Planning Act, 1954-Ex-penditure held capital in nature-Not deductible from the income of the assessee. D Under the Bombay Town Planning Scheme the lands of different owners within the Scheme are treated in a common pool and various improvements are effected for the better enjoyment of the lands in ques-tion. Since by such improvements the value of the land increases the person getting advantage of enhancement of value of land in question is E required to pay betterment fee under the Bombay Town Planning Act, 1954. The appellant-Company made payments towards betterment charges in ten instalments and claimed deduction of the said payment on the ground that it was a revenue expenditure. The Income Tax Officer disal-lowed the claim for deduction. On appeal, the Appellate Assistant Com-F missioner allowed deduction of the amount of only one instalment paid by the assessee for the year of assessment. The Company prefe~d an appeal before the Income Tax Tribunal which held that the betterment charge was not revenue expenditure and therefore no deduction was allowable. On a reference to the High Court of Gujarat on the question whether the G Tribunal was justified in disallowing the. betterment charges, the High Court dedded against the Assessee-Company. In appeal to this Court it was contended on behalf of the appellant-Company that because of the improvement effected under the Town Plan-ning Scheme the running of the business of the Assessee-Company got H 557 A improved and thus the betterment fee required to be paid under the scheme had a direct nexus with the running of the business of the assessee. Hence, such betterment charge particularly in the context that such pay-ment was involuntary and was in the nature of compulsory exaction from the assessee should be held to be a revenue eA-penditure made for better running of the business. B On behalf of the revenue it was contended that there must be a direct . connection with the business activities and the expenditure made and a remote connection with the business activities is not relevant for the purpos~ of treating the expenditure as revenue expenditure. c Dismissing the appeal, this Court HELD 1. In deciding whether an expenditure is a capital expenditure or a revenue expenditure the question of voluntary and/or involuntary payment becomes immaterial. It is the nature of expendure that deter-D mines the issue. The capital expenditure incurred in connection with the business activities ultimately results in efficiently carrying on the business and by that process gives aid in running of the day-to-day business more efficiently but simply on that score, the capital expenditure does not become a revenue expenditure. [566A, 565-HJ E Case: ARVIND MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1992] 3 S.C.R. 557] (1992) ataea Tea Toho aaa ATH ATH, THT WH oNed AX ST.एना. a, “aaaिगुण ATH ATA aAA, 1961: ale]37. -- - AAA Ab Aा Tart AT Usey STा TAA h Taw Wereव्qa Aaya h adh- - dale HATA Hal AA SMT AST |tdimegh A Ades WTA HT WA WaT ae Sodtd caCATT Weta, 1954 ao ded At Ma AAT F Aqm Tea aed ST THU WT Gat We Hy- - ANTeTTव्q Utes WHtd AT AAT WaTTreated At AA A Heldt AVA Ae ditt est CT AISI H Ted ANAT H Aata Tata Arterat HT AA BI UH VATA YA FAATT STAT & Ae ASAT WA H Sede AT H Try Tara FA THU Gd Sl Arh SA Ate H Gael 4 WFaT Hed As WAT a, Saretw aatad WA H Wey A Als HT ATA WA let SA AT OAS AT OTTCIPIGCE, 1954 ab dad FA Meh HT AMAA HAT ATALAH SI -att hatart FT Tae Meh H rw sa hed A WTA THAT A Sa ATATS VX Sh WITT AHerd HT Alar Thar Th As UH UseFAT) AHL ATAHIRT FT Herd BT STAT ATL HE TEST! ATAपूंर, AUTH ASIA Ah A Wear aT H Trw Ae ST WTA Al WS Hae WH The HT UM Arpert bl AeTa atl HIT A APH AAT AKL Hh AAA Uh AUT aa Al We raed ATA aATHAT WAT Th FAX Meh UseFT Tet AT A SATU HS Halt Cares Fel Atl SA Aras VC Th RATesq SMT aedet H Aral Bl AeatHre HeaT Vat AT, Td Sy aaa Ff rathedh Haat FHTaeax TAU THAT | -oe aaa A At A attaart At AK A As Th (aT WAT AT Th SiS CAAT AAT-ded ThU WU Gat h AN ald FR Mateaqdt pl AdaTa Acid H 4A SA se AR sayITA Hh Acad THU ATT Ate WTA AL THAT hh AAT ATT H HAA ATA FAA AT, Sar, इसTe h AA Meh HI TANT ST A SF Gay F TH VAT Wd Adress AT A AMA FAetl Al WHT Aay, THATTLAT BT AAAS Acs H Terw THAT WAT UseI ATAT STAT ATT Usted Hh Tet AH AS ah Tear WaT Th aaa as Tidraraat Ve Tau Wy ayqh Hey Atal Atay SATaet ax raat atdtataat & AA UH aeey Fay |Zl UsaieT ATAA Ae & few Wahनाह2 ह*। So Aaa FT AUT HT Ae THAT ATA aT1. Te Ta He A TH AT HIS A, TARTAqe a Used&ा ह*, tlh AX/AT AA eeehWATT AT WA Hecdels Sl WaT Sl As Aqwt vatd & at tare Hl Mate Hed Sl AaahTiatataar a Garey A ha WaT WIT |Z Add: Aas Bl SMTA Tas Ald FH IRM Slat J AxSH WHAT A teat-Widtled h Fa Hl HATA Tas Att H Gea Wed z, qed had SA HIT,ahdAWaTJq del Ft AAT Sl 2. att CTS CAAT AAT & dedi, Teatredt bt HA Aled Tara Atietat Al AA Hl ATTA Tot AMAA AAT WAT AT Ae ATA H Ted AH H desde STAT &H few Tatya Gare THU WU gl Sa Aes HTat Hh TAT AAT FH Ted Ash AAT, et TART ATS BT ATAATA HAT A ATH HI Salad AA FTdedet BT ATH TAT A SAH Ble Acs el S TH THU WU Gat H HT AH HT Weald As TWAT ATTA Sart Th SA ats H GA SF HLA «HI SAAS AT HH TU Sede Aaa At Gated Se Ss,HLTA GILT AMAT THAT STA ATAT FAX Meh UseT Aq del AAA Sl Sa Ate H WT HT AGATA FH-किदनाWidtled h FAs A HlS STAT AAA Ast sl 3. Sy AAT Ft Sth Sl AAT Th TAA HT AA H Wea A ALS H HILT FAX Moh Hl Use |a eq A del aT STAT Feu, alti AA Hh AAT GA HT AAA H Aede GAs VX VATA WSThdlsl Hieaae St WMde aH voxayr FA slay sigqad, सी.पी. Ud War, नागपुर,(1949) 17 आई.टी.आर. पृ.473vqएल.एच. शुगरफैक्ट्रीऔरऑयलविमल्स(पी) विलविमटेडबनामआयकरआयुक्तयू०पी०, (1980) 125 आई.टी.आर. पृष्ठ293, अन्तर। डॉलरकंपनीबनामआयकरआयुक्त, (1986) 161 आई.टी.आर. पृ. 455और गुजरातराज्यबनामशांवितलालमंगलदासऔरअन्य, [1969] 3 एस.सी.आर. 341, स&दर्तिभुत. अवितरिरक्तआयकरआयुक्त, गुजरातबनामरोविहतविमल्सविलविमटेड, (1976) 104 आई.टी.आर.पृ.132, अनाedTata AUTH AATAHS: 1977 abt Tata AUT Wea1830 (Ueet)। 1976 bAIH AEH AeA197 FIM Sy AMT HAT A TST Te9/10.3.77 rai AUtAHA Al AT 7-एचा.एना. aed, Ut.एचा. Wt Ax F.ATT| SAAT AT AK A- at.at. ATSoT, FATT AIST AIX AAT TW. TaTTaT| ITA HT TAA ATAct S.एना.7, areal Fata TAT Case: ARVIND MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1992] 3 S.C.R. 557] (1992) E 2. Under the Bombay Town Planning Scheme, the lands of different owners including the land of the assessee were treated as if included in a common pool and various improvements have been effected for the better enjoyment of the lands under the scheme. For such improvement by way of laying down roads, making provision for drainage etc. under the scheme, F the owner got the advantage of betterment of the land in question and there is no manner of doubt that the valuation of the land had increased because of the improv~ments effected on the land. Simply because by such improve.: ment it has also resulted in providing better facilities for carrying out the business of t~e assessee, the betterment charge required to be paid by the G assessee, does not bt;eome the revenue expenditure. Such payment has no direct nexus with the day-to-day-running of the business. [565E-G] 3. The High Court rightly held that the betterment charge on account of increase in the valuation of the land of the assessee should not be held as a revenue expenditure although general improvement of the area may H have an impact on better running of the business. (566-FJ ' y )--· - ,l_ )-- ' - ARVIND MILLS v. C.I.T. [RAY, J.) Mohan/al Har Govind of Jubbulpore v. Commissioner of Income Tax, A C.P. & Berar, Nagpur, (1949) 17 I.T.R. p.473 and L.H. Sugar Factory and Oil Mills (P) Ltd. v. Commissioner of Income Tax U.P., (1980) 125 I.T.R. p.293, distinguished. Dollar Company v. Commissioner of Income Tax, (1986) 161 I.T.R. p. 455 and State of Gujarat v. Shantilal Mangaldas and Ors., [19691 3 S.C.R. B 341, referred to. Additional Commissioner of Income Tax, Gujarat v. Rohit Mills Ltd., (1976) 104 I.T.R. p.132, approved. CIVIL APPEALLATE JURISDICTION : Civil Appeal No. 1836 C (NT) of 1977. From the Judgment and Order dated 9th/10.3.77 of the Gujarat High Court in Income Tax Reference No. 197 of 1976. D H.N. Salve, P.H. Parekh and U.Sagar for the Appellant. B.B. Ahuja, Manoj Arora and Ms. A. Subhashini for the Respondent. The Judgment of the Court was delivered by G.N.RAY, J. This appeal arises out of a Certificate granted by the E High Court of Gujarat against its Judgment dated 9/10th March, 1977 in Income Tax Reference No. 197 of 1976. The appellant-Arvind Mills Ltd. is a Company incorported under the Companies Act and running a textile mill. For the Assessment Year 1972-73 for which previous year is the calendar year, a total income was assessed by the Income Tax Officer on F 24th January, 1973 at Rs. 1,30,92,040. The appellant claimed a deduction of Rs.2,02,907 being the contribution made by the assessee towards the cost of Town Planning Scheme under Section 66 of the Bombay Town Planning Act, 1954. The· aforesaid payment made by the assessee was described as betterment charges. The Income Tax Officer disallowed the claim for deduction by his Order dated 25th January, 1974. The appellant preferred G an appeal before the Appellate Assistant Commissioner. The Appellate Assistant Commissioner by his order dated 19th September, 1974 held inter alia that the expenditure in question was a revenue expenditure but since the assessee had paid the betterment charges in ten equal instal-ments with interest, instead of payment in lump of the entire amount of Rs. 2,02,907, H SUPREME COURT REPORTS A Case: ARVIND MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1992] 3 S.C.R. 557] (1992) XXXXXX ਅਰਵ ਿੰਦ ਵ ਿੱਲਜ਼ ਬਨਾ ਸੀ.ਆਈ.ਿੀ. [ਰੇ, ਜੇ.] 559 ੋਹਨ ਲਾਲ ਹਰ ਗੋਵ ਿੰਦ ਬਨਾ ਆ ਦਨ ਕਰ ਕਵ ਸ਼ਨਰ, ਸੀ.ਪੀ ਐਡ ਬੇਰਾਰ, ਨਾਗਪੁਰ, (1949) 17 I.T.R. p.473 ਅਤੇ ਐਲ.ਐਚ ਸ਼ ਗਰ ਫੈਕਿਰੀ ਐਡ ਆਇਲ ਵ ਿੱਲਜ਼ (ਪੀ) ਵਲ ਵਿਡ ਬਨਾ ਇਨਕ ਿੈਕਸ ਕਵ ਸ਼ਨਰ ਉੱਤਰ ਪਰਦੇਸ਼, (1980) 125 I.T.R. p.293, ਵ ਲਿੱਖਣ ਡਾਲਰ ਕਿੰਪਨੀ ਬਨਾ ਆ ਦਨ ਕਰ ਕਵ ਸ਼ਨਰ, (1986) 161 I.T.R. p. 455 ਅਤੇ ਗੁਜਰਾਤ ਰਾਜ ਬਨਾ ਸ਼ਾਂਤੀਲਾਲ ਿੰਗਲਦਾਸ ਅਤੇ ਹੋਰ, [1969] 3 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. 341, ਹ ਾਲਾ ਵਦਿੱਤਾ ਵਗਆ ਹੈ. ਧੀਕ ਆ ਦਨ ਕਰ ਕਵ ਸ਼ਨਰ, ਗੁਜਰਾਤ ਬਨਾ ਰੋਵਹਤ ਵ ਿੱਲਜ਼ ਵਲ ਵਿਡ, (1976) 104 I.T.R. p.132, ਨ ਿੰ ਨਜ਼ ਰੀ ਵਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਵਸ ਲ ਅਪੀਲ ਅਵਧਕਾਰ ਖੇਤਰ: 1977 ਦਾ ਵਸ ਲ ਅਪੀਲ ਨਿੰਬਰ 1836 (ਐਨਿੀ). 1976 ਦੇ ਇਨਕ ਿੈਕਸ ਰੈਫਰੈਂਸ ਨਿੰਬਰ 197 ਵ ਿੱਚ ਗੁਜਰਾਤ ਹਾਈ ਕੋਰਿ ਦੇ 9th/10.3.77 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਐਚ.ਐਨ ਸਾਲ ੇ, ਪੀ.ਐਚ ਪਾਰੇਖ ਅਤੇ ਯ . ਸਾਗਰ। ਉੱਤਰਦਾਤਾ ਿੱਲੋਂ ਬੀ.ਬੀ. ਆਹ ਜਾ, ਨੋਜ ਅਰੋੜਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰੀ ਤੀ ਏ. ਸੁਭਾਸ਼ੀਨੀ । ਜੀ.ਐਨ. ਰੇ, ਜੇ. ਇਹ ਅਪੀਲ ਗੁਜਰਾਤ ਹਾਈ ਕੋਰਿ ਿੱਲੋਂ 1976 ਦੇ ਇਨਕ ਿੈਕਸ ਰੈਫਰੈਂਸ ਨਿੰਬਰ 197 ਵ ਿੱਚ 9/10th ਾਰਚ 1977 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਵ ਰੁਿੱਧ ਵਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਰਿੀਵਫਕੇਿ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੈ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ-ਅਰਵ ਿੰਦ ਵ ਿੱਲਜ਼ ਵਲ ਵਿਡ ਕਿੰਪਨੀ ਐਕਿ ਦੇ ਤਵਹਤ ਸ਼ਾ ਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਿੈਕਸਿਾਈਲ ਵ ਿੱਲ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1972-73 ਲਈ, ਵਜਸ ਦਾ ਵਪਛਲਾ ਸਾਲ ਕੈਲਿੰਡਰ ਸਾਲ ਹੈ, ਆ ਦਨ ਕਰ ਅਵਧਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ 24 ਜਨ ਰੀ 1973 ਨ ਿੰ ਕੁਿੱਲ ਆ ਦਨ ਦਾ ੁਲਾਂਕਣ 1,30,92,040 ਰੁਪਏ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਸੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਦਾਅ ਾ ਕੀਤਾ ਵਕ ਬਿੰਬੇ ਿਾਊਨ ਪਲਾਵਨਿੰਗ ਐਕਿ, 1954 ਦੀ ਧਾਰਾ 66 ਦੇ ਤਵਹਤ ਿਾਊਨ ਪਲਾਵਨਿੰਗ ਸਕੀ ਦੀ ਲਾਗਤ ਲਈ ਿੈਕਸਦਾਤਾ ਦੁਆਰਾ ਵਦਿੱਤੇ ਗਏ ਯੋਗਦਾਨ ਜੋਂ 2,02,907 ਰੁਪਏ ਦੀ ਕਿੌਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਵਨਰਧਾਰਕ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਉਪਰੋਕਤ ਭੁਗਤਾਨ ਨ ਿੰ ਵਬਹਤਰੀ ਖਰਵਚਆਂ ਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਵਗਆ ਸੀ। ਇਨਕ ਿੈਕਸ ਅਵਧਕਾਰੀ ਨੇ 25 ਜਨ ਰੀ, 1974 ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਕਿੌਤੀ ਦੇ ਦਾਅ ੇ ਨ ਿੰ ਰਿੱਦ ਕਰ ਵਦਿੱਤਾ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਵ ਸ਼ਨਰ ਦੇ ਸਾਹ ਣੇ ਅਪੀਲ ਕਰਨ ਨ ਿੰ ਤਰਜੀਹ ਵਦਿੱਤੀ। ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਵ ਸ਼ਨਰ ਨੇ 19 ਸਤਿੰਬਰ 1974 ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਦੇਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਹੋਰ ਗਿੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇਹ ੀ ਵਕਹਾ ਸੀ ਵਕ ਇਹ ਖਰਚ ਾਲੀਆ ਖਰਚ ਸੀ ਪਰ ਵਕਉਂਵਕ ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਵ ਆਜ ਸ ੇਤ 10 ਬਰਾਬਰ ਵਕਸ਼ਤਾਂ ਵ ਿੱਚ ਵਬਹਤਰੀ ਖਰਵਚਆਂ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ 2,02,907 ਰੁਪਏ ਦੀ ਪ ਰੀ ਰਕ ਵ ਿੱਚੋਂ ਇਿੱਕ ੁਸ਼ਤ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਸਾਲ ਵ ਿੱਚ ਵਕਸ਼ਤ ਦੇ ਰ ਪ ਵ ਿੱਚ ਿੈਕਸਦਾਤਾ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ 14,434 ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕ ਆ ਦਨ ਵ ਿੱਚੋਂ ਕਿੱਿੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕਰਦਾਤਾ ਦੀ ਇਹ ਦਲੀਲ ਸ ੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਵਕ ਵਕਉਂਵਕ ਕਰਦਾਤਾ ਦਾ ਲੇਖਾ-ਜੋਖਾ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਪਾਰਕ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ 2,02,907 ਰੁਪਏ ਦੀ ਪ ਰੀ ਰਕ ਕਿੱਿੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਨਾ ਵਕ 14,434 ਰੁਪਏ ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਵਕਸ਼ਤ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਹਾਇਕ ਕਵ ਸ਼ਨਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਵ ਰੁਿੱਧ ਇਨਕ ਿੈਕਸ ਵਿਰਵਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹ ਣੇ ਆਈ.ਿੀ.ਏ ਨਿੰਬਰ 133 (ਏ.ਐਚ.ਡੀ.)/74-75 ਵ ਿੱਚ ਕਰਾਸ ਅਪੀਲ ਨ ਿੰ ਤਰਜੀਹ ਵਦਿੱਤੀ। ਵਿਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਹੋਰ ਗਿੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵਕਹਾ ਵਕ ਵਬਹਤਰੀ ਚਾਰਜ ਾਲੀਆ ਖਰਚ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਵਬਹਤਰੀ ਚਾਰਜ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਕਿੌਤੀ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਵਕ, ਵਿਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਵ ਸ਼ਨਰ ਦੁਆਰਾ ਨਜ਼ ਰ ਕੀਤੀ ਗਈ 14,434 ਰੁਪਏ ਦੀ ਕਿੌਤੀ ਵ ਿੱਚ ਦਖਲ ਨਹੀਂ ਵਦਿੱਤਾ। XXXXXX 560 ਸੁਪਰੀ ਕੋਰਿ ਵਰਪੋਰਿਾਂ [1992] 3 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. ੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਕਵਹਣ 'ਤੇ, ਵਿਰਵਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਕਾਨ ਿੰਨ ਦੇ ਹੇਠ ਵਲਖੇ ਪਰਸ਼ਨ ਨ ਿੰ ਗੁਜਰਾਤ ਹਾਈ ਕੋਰਿ ਨ ਿੰ ਭੇਵਜਆ ਵਗਆ ਸੀ: ਬੈਂਚ ਨੇ ਵਕਹਾ ਵਕ ਭਾ ੇਂ ਾ ਲੇ ਦੇ ਤਿੱਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਵਿਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਵਬਹਤਰੀ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨ ਿੰ ਰਿੱਦ ਕਰਨ ਨ ਿੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਵਹਰਾਇਆ ਹੋ ੇ। ਗੁਜਰਾਤ ਹਾਈ ਕੋਰਿ ਨੇ ਧੀਕ ਆ ਦਨ ਕਰ ਕਵ ਸ਼ਨਰ, ਗੁਜਰਾਤ ਬਨਾ ਰੋਵਹਤ ਵ ਿੱਲਜ਼ ਵਲ ਵਿਡ ਦੇ ਾ ਲੇ ਵ ਿੱਚ ਉਕਤ ਹਾਈ ਕੋਰਿ ਦੇ ਫੈਸਲੇ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਵਦਆਂ (1976) 104 ਆਈ.ਿੀ.ਆਰ.ਪੀ. 132 ਵ ਿੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ-ਵਨਰਧਾਰਕ ਵ ਰੁਿੱਧ ਸ ਾਲ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਪਰ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਅਰਜ਼ੀ 'ਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਿ ਨੇ ਆ ਦਨ ਿੈਕਸ ਐਕਿ 1961, ਦੀ ਧਾਰਾ 261 ਤਵਹਤ ਅਪੀਲ ਕਰਤਾ ਨ ਿੰ ਸਰਿੀਵਫਕੇਿ ਵਦਿੱਤਾ। XXXXXX ਅਰਵ ਿੰਦ ਵ ਿੱਲਜ਼ ਬਨਾ ਸੀ.ਆਈ.ਿੀ. [ਰੇ, ਜੇ.] 561 Case: ARVIND MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1992] 3 S.C.R. 557] (1992) 3. ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕರ ಜಮೀನಿನ ಮೌಲ್ಯವರ್ಧನೆಯಲ್ಲಿನ ಹೆಚ್ಚಳದ ಕಾರಣಸುುಧಾರಣಾ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಕಂದಾಯ ವೆಚ್ಚವಾಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು ಎಂದು ಉಚ್ಚನ್ಯಾಯಾಲವು ಸರಿಯಾಗಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದೆ ಆದರೆ ಪ್ರದೇಶದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸುುಧಾರಣೆಯುವ್ಯವಹಾರದ ಉತ್ತಮ ಚಾಾಲನೆಯ ಮೇಲೆೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಬಹುದಾದರೂ ಆದಾಯದವೆಚ್ಚವಾಾಗಿ ಇರಬಾರದು [566-ಎಫ್‍] ಜುಬ್ಬಲ್ ಪೋರ್‍ ನ ಮೋಹನ್‍ ಲಾಲ್‍ ಹರಗೋವಿಂದ ವಿರುದ್ದ ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆಆಯುಕ್ತ, ಎ.ಸಿ.ಪಿ. ಮತ್ತು ಬೇರಾರ್, ನಾಗಪುಪುರ (1949) 17 I.T.R. p.473 ಮತ್ತು L.H. ಶುಗರ್ಪ್ಯಾಕ್ಟರಿ ಮತ್ತು ಓಯಿಲ್‍ ಮಿಲ್ಸ್ (ಪಿ) ಲಿಮಿಟೆಡ್ ವಿರುದ್ಧ ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಆಯುಕ್ತ U.P.(1980) 125 I.T.R. p.293, ವಿಶಿಷಷ್ಟವಾಾಗಿದೆ. ಡಾಾಲರ್ ಕಂಪನಿ ವಿರುದ್ಧ ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಆಯುಕ್ತ (1986) 161 I.T.R. p 455 ಮತ್ತುಗುಜರಾತ್ ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಶಾಾಂತಿಲಾಲ್‍ ಮಂಗಲದಾಸ್‍ ಮತ್ತು ಇತರರು (1969) 3ಎಸ್.ಸಿ.ಆರ್.ಬಿ. 341, ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದಾಯ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಆಯುಕ್ತರು,ಗುಜರಾತ್‍ ವಿರುದ್ಧ ರೋಹಿತ್‍ ಮಿಲ್ಸ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್‍(1976)104 I.T.R. p 132, ಅನುುಮೋದಿಸಲಾಗಿದೆ, ಸಿವಿಲ್‍ ಮೇಲ್ಮನವಿ ನ್ಯಾಯವ್ಯಾಪ್ತಿಃ 1977 ರ ಸಿವಿಲ್‍ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಸಂಖ್ಯೆ 1836(N.T.) 1976 ರ ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಉಲ್ಲೇಖ ಸಂಖ್ಯೆ 197 ರಲ್ಲಿ ಗುಜರಾತ್‍ ಉಚ್ಚನ್ಯಾಾಯಾಲಯದ 9 ನೇ/10.3.77 ದಿನಾಂಕದ ತೀರ್ಪು ಮತ್ತು ಆದೇಶದಿಂದ. ಎಚ್.ಎನ್.ಸಾಳ್ವೆ ಪಿ.ಎಚ್. ಮೇಲ್ಮನವಿಗಾಗಿ ಪಾರೇಖ್‍ ಮತ್ತು ಯು. ಸಾಗರ್. ಪ್ರತಿವಾಾದಿ ಪರವಾಾಗಿ ಬಿ.ಬಿ. ಅಹುಜಾ, ಮನೋಜ್‍ ಅರೋರಾ ಮತ್ತು ಎಂ.ಎ.ಸುುಭಾಷಿಣಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪು ನೀಡಲಾಯಿತುು. G.N.RAY, J ಈ ಮೇಲ್ಮನಮಿಯು 1976 ರ ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಉಲ್ಲೇಖ ಸಂಖ್ಯೆ 197 ರಲ್ಲಿಮಾರ್ಚ 1977 ರ 9/10 ನೇ ದಿನಾಂಕದ ತನ್ನ ತೀರ್ಪಿನ ವಿರುದ್ಧ ಗುಜರಾತ್‍ ನ ಉಚ್ಚನ್ಯಾಯಾಲಯವು ನೀಡಿದ ಪ್ರಮಾಣ ಪತ್ರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುುತ್ತದೆ. ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರ-ಅರವಿಂದ ಮೀಲ್ಸ್ ಲಿ., ಕಂಪನಿಗಳ ಕಾಯ್ದೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಜವಳಿ ಗಿರಣಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸುುತ್ತಿದೆ.ಹಿಂದಿನ ಕ್ಯಾಲೆೆಂಡರ ವರ್ಷವಾಾಗಿರುವ 1972-73 ರ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಜನವರಿ 24,1973 ರಂದು ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಿಯು ರೂ.1,30,92,040 ಒಟ್ಟು ಆದಾಯವನ್ನುಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಿದರು. ಬಾಂಬೆ ನಗರಾಭವೃದ್ದಿ ಯೋಜನೆ ಕಾಯಿದೆ 1954 ರ ಸೆೆಕ್ಷನ್‍66 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಟೌನ್ ಪ್ಲಾನಿಂಗ್‍ ಸ್ಕಿಮ್ ವೆಚ್ಚಕ್ಕೆ ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕರು ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆರೂ.2,02,907/- ರ ಕಡಿತವನ್ನು ಅರ್ಜಿದಾರರು ಮನವಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕರುಮಾಡಿದ ಮೇಲಿನ ಪಾವತಿಯನ್ನು ಸುುಧಾರಣೆ/ ಅಭಿವ್ದದ್ದಿ ಶುಲ್ಕಗಳು ಎಂದುವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಿಯವರ ಆದೇಶದ ಮೂಲಕ 1974 ರ ಜನೇವರಿ25 ರ ದಿನಾಂಕದ ಕಡಿತಕ್ಕಾಗಿ ಮನವಿಯನ್ನು ಅನುುಮತಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅಪೀಲುದಾರರುಮೇಲ್ಮನವಿ ಸಹಾಯಕ ಆಯುಕ್ತರ ಮುಂದೆ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿದರು.ಮೇಲ್ಮನವಿ ಸಹಾಯಕ ಆಯುಕ್ತರು 1974 ರ ಸೆೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 19 ರಂದು ತಮ್ಮ ಆದೇಶದಮೂಲಕ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹ ವೆಚ್ಚವು ಆದಾಯದ ವೆಚ್ಚವಾಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕರುರೂ.2,02,907/-ಒಟ್ಟು ಮೊತ್ತವನ್ನು ಸುುಧಾರಣೆ/ ಅಭಿವ್ದದ್ದಿ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಒಂದೇ ಸಲಪಾವತಿಸುುವ ಬದಲು10 ಸಮಾನ ಕಂತುುಗಳಲ್ಲಿ ಬಡ್ಡಿ ಸಮೇತ ಪಾವತಿಸಿದ್ದಾರೆ,ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕರು ಕಂತುುಗಳ ಮೂಲಕ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಪಾವತಿಸಿದ ನಂತರರೂ.14,434-00 ನ್ನು ಆದಾಯದಿಂದ ಕಡಿತಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕರ ಲೆೆಕ್ಕಪತ್ರದವಿಧಾನವು ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿತವಾಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮೊತ್ತವಾಾದ 2,02,907-00 ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ವಾಾರ್ಷಿಕ ಕಂತುು ರೂ.14,434-00 ನ್ನುತುುಂಬುುವ ಮನವಿಯನ್ನು ಸ್ವವೀಕರಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. ಇನ್ನಿತರವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಸುುಧಾರಣೆ/ ಅಭಿವ್ದದ್ದಿ ಶುಲ್ಕವು ಆದಾಯದ ವೆಚ್ಚವಲ್ಲವೆಂದು ನ್ಯಾಯ ಮಂಡಳಿಯು ಪರಿಗಣಿಸಿತುು.ಆದ್ದರಿಂದ ಸುುಧಾರಣೆ/ ಅಭಿವ್ದದ್ದಿ ಶುಲ್ಕದ ಖಾತೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕಡಿತವನ್ನುಅನುುಮತಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮೇಲ್ಮನವಿ ಸಹಾಯಕ ಆಯುಕ್ತರು ಪುಪುರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಭೂನ್ಯಾ‍ಯ ಮಂಡಳಿಯು ರೂ.14,434-00 ನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಲು ಮದ್ಯ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕರ ನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲಿ, ಈ ಕೆೆಳಗಿನ ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಭೂನ್ಯಾಯ ಮಂಡಳಿ, ಗುಜರಾತ್‍ ಹೈಕೋರ್ಟ್‍ ಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿತುು. "ಪ್ರಕರಣದ ವಾಾಸ್ತವಾಾಂಶ ಮತ್ತು ಸಂದರ್ಭಗಳ ಮೇಲೆೆ ಭೂ ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿಯು ಸುುಧಾರಣೆ/ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುುವುದರಸಮರ್ಥನೆಯಾಗಿದೆಯೇ.” Case: ARVIND MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1992] 3 S.C.R. 557] (1992) डॉलरकंपनीबनामआयकरआयुक्त, (1986) 161 आई.टी.आर. पृ. 455और गुजरातराज्यबनामशांवितलालमंगलदासऔरअन्य, [1969] 3 एस.सी.आर. 341, स&दर्तिभुत. अवितरिरक्तआयकरआयुक्त, गुजरातबनामरोविहतविमल्सविलविमटेड, (1976) 104 आई.टी.आर.पृ.132, अनाedTata AUTH AATAHS: 1977 abt Tata AUT Wea1830 (Ueet)। 1976 bAIH AEH AeA197 FIM Sy AMT HAT A TST Te9/10.3.77 rai AUtAHA Al AT 7-एचा.एना. aed, Ut.एचा. Wt Ax F.ATT| SAAT AT AK A- at.at. ATSoT, FATT AIST AIX AAT TW. TaTTaT| ITA HT TAA ATAct S.एना.7, areal Fata TAT TS ATA WAR FH SY ATT IAT TT9/10 aa, 1977 Ca1976 bAIH AH HEAT197 Hy-feu Ww hae deg eu WU Us VA VA 4 SS Se Sl AUTAldea Tacs Tres HEATATA aA F Aeld Us MAA Hat Sf, TT HUST HA Attfl MAAR ay1972-73 b Ta, RTTMaal AY heist ay zs, MAHL ATH SRT24 TTA, 1973 pl DT AA HT Aha &. 1,30,92,040Thal Adah AF ales Coq Ctl AA ay1954 aT Srey66 ab Aettd Matted Ft We MaSTAT F TU WW ANTe h ST2,02,907 Say bl HATA HT STAT THAT! THAT Sra THU WT SaRTHWTA Bl asda Aeh FATA WaT! AsHrc alAart F AG Alea TeaqtTH25 TTT1974 alet eT]petal hl AqTet et atl AM Ha AUTH Aes AH H AAT Ait Athi FT WES! AUTH AesAah A AT aregy Tea19 विसत&बर, 1974 Sl AeA Adal H AT-ATA ATA arte Thar Teh WATTUh UITqT A, treba Arh Tare Tt ATT UT Hh UHH WATT H ATTA Faq AAT CHEM H SATSHae Meh BT WTA THAT AT, TAAL SIT AHasT AT A al We THT HT AAA So Held SAATaa Ht ae Aart ST ah Ss th Arh ated h cathe Al Tara Savas St, Sale VY2,02,907 bt FAST AAT Al Hetdt Al AAT AU AT TH Go14,434 abt ath Thed Atl Sah ATETHATILAT A AUTH S ASA ABH HF ASM Hh PAATH ABH AANA H GAA Uh HA ATTA ASscly]-Tea133 (WoUAosto)/74-75 H STat HT ATA AHL FAT ATT H ATAATA As AAT Th AA MoHUstedXZ Teal Al SAU ASAT MoH HHL His Held TaTHA AeT AT SletllsH, ATAU AHL FT Fo14,434 abt petal WH sedary Fal Thay1WT ATH AST Ah SIT Tate At TS | Tae Hh AS A Tara HT aretha WT ITAA ST WS SF AMT HT Araya:Tat WaT "Fat ATA Hh Aza Ae Ua Az, AAT AHL SIT FAX Meh Hl Aedthd Thal STAT"। STAT AT MATT TAWA & ATA, Td Sx AMA A Sh AS FMI Adie ABH ABH,THI FAH Uled Ace tees(1976) 104 आई.aT.आर. पूं>. 132 WAT HU SU WT HT AMA Hays- Taare & Tex TAU Thay otha Ue Atha Aldea FX, sy Aras FT OAT ATA AA, 1961 क?ale]261 b ded AMtATHA HT Th TAM TT Gert THAT -att hatTHAeT HT ATL A SAA Tears Ahly At Aled F ach Tea Ss TH Als Mla ClayATAMAA & ded Ca Fae Moh Uh AMAT WTA AT A AISA CAAT AAT & Ach AA I Fae-aT TAAYTATA Hl Astt TX AHS TMT AT As Hactela AT eh AAT HT AAT H dad AA H HATTat h Te Teeaeny At aT aet, treed THA Aled Sod CHAT AAT HF dad MTT WW agdetMeh BT MTT He H TIT AeA AN At Aled A ah (ear Sf Th Aled clad VAT AaMaa H dedTae HT WS STAT ATT51 ab ded ATT h THM WX AA Sl ATT S A ATA AAT HT VATA ShATATASA FT ATT53 b ded Weld THAT WAT Sl ATAT54 STAT HT ALTA BT WTAaT HLT SALT ATT |55TAS HT WITT HT WTA HAT Sl AT Aled FT Teh (eal Ss TH Ale Altes CIQq CoAT AAA H avaWaa Feary THU BTd Ss Al As SAS Sl AAT TH AAS MoH A HSE Ael AM UH Aah Alaanre@ AX ATT ATedrachT AH Gat Meh Hat H FSM SI st aed d ATA FH Aalst SY AMT HAMA STA HUT FATA AHL ATH, (1986) 161आई.aT.आर. पूं>.455 ax geal 4 erat Tear sl Tratredt--ARTA Alt Att HIT Hh Tacs ATH ATA H Tw Agdet ATES H TAT WTA HLAT AT THATatt fT SAR MTA Al Herel HT TAT SA ATATS Ae Tha Th VST WM UH Used |FAT Seals,ATH ATAHRT FT As HSHL STAT AKA HTR HE TEA TH WAT WAI Wild Aqwt THtd A AT) ApneATA HSA AS HAMA Al UTS AIH ASlaAH Ah AL ATH AUTH AAT AHL SRT AT HTTS Atl Uh Gey We, Wald Sy AM A OAT ATT so AT-aa Ae AT Th AS ced CTaareaay & fata Waaat Hl Usd WZ, We CTs AT Th dadet ANTeara TATA Set THAT WaT UH AAAsral UT A SA ALS H eat H TAT VS A Aes At Th A TASS AST FATT Hh ATTA eT, ATAaatd Hl AeA As WAT S AT Ass Hl GAA Sl SAU Agel AMSA H ANd F GTI H Hea F HSqig Tel Ss, ted 20st CAAT ASAT FATT ST Hh UITAes AT Hh AA A AS HF FRO, स&पूंविhAah Bl Uh ANTE CAT Ue Cel AT TS Sade ATS Hal STAT AT Aleh TATA BIT THU TU |At Gard & Hed A Ala h Ata HS ATA Aaa AT AT, SHU ASAT Mow HTT H Tew Maletara Thu WU ayTAT Ustedq AMT STAT ASU Ass SF AMAA SAT AS AT Hel WAT STHAAA Ah ST F TAA HLF TT, aod & STAT & rw ash, Set Teast Aaa Atle SAT ATS aTAy Case: ARVIND MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1992] 3 S.C.R. 557] (1992) SUPREME COURT REPORTS A a sum of Rs. 14,434 only since paid by the assessee by way of instalment in the year of assessment should be deducted from income. The contention of the assessee that since the method of accounting of the assessee was mercantile, the entire amount of Rs. 2,02,907 should be deducted and not the yearly instalment of Rs. 14,434, was not accepted. The asssesee there-after preferred a Cross Appeal against the order of the Appellate Assistant Commissioner before the Income Tax Tribunal in LT.A No. 133 (AHD)/74-75. The Tribunal held inter alia that the betterment charge was not revenue expenditure. Hence no deduction on account of the betterment charge was allowable. The Tribunal, however did not interfere with the deduction of Rs. 14,434 since allowed by the Appellate Assistant Commis- B C sioner. At the instance of the assessee, the following question of law was referred by the Tribunal to the High Court of Gujarat : "whether on the facts and circumstances of the case, the Tribunal was justified in disallowing the betterment charges". D By the impugned judgment the High Court of Gujarat relying on the decision of the said High Court in the case of Additional Commissioner of Income Tax, Gujarat v. Rohit Mills Ltd., reported in, (1976) 104 l.T.R.p. 132 decided the question against the appellant-assessee but on an oral application, the High Court granted a Certificate to the Appellate under Section 261 of the Income Tax Act, 1961. E Mr. Salve, learned counsel appearing for the appellant-assessee has contended that the betterment charge payable under the Bombay Town F Planning Act was a compulsory payment and the decision to effect im-provement on the lands within the Town Planning Scheme did not depend upon the· volition of the owner of the land. It was immaterial whether the assessee was intersted or not for the alleged improvement of the land under the Scheme but the assessee was under an obligation to make the payment G of betterment charge imposed under the Bombay Town Planning Scheme. Mr. Salve has contended that the Scheme prepared under the Bombay Town Planning Act becomes final on publication of the Scheme under Section 51 and the effect of the final Scheme has been provided under Secion 53 of the said Act. Section 54 provides for the cost of the Scheme and Section 55 provides for the calculation of the imptovement. Mr. Salve H has contended that if various provisions of the Bombay Town Planning Act - Case: ARVIND MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1992] 3 S.C.R. 557] (1992) ಅಭಿವ್ದದ್ದಿ ಶುಲ್ಕವು ಆದಾಯದ ವೆಚ್ಚವಲ್ಲವೆಂದು ನ್ಯಾಯ ಮಂಡಳಿಯು ಪರಿಗಣಿಸಿತುು.ಆದ್ದರಿಂದ ಸುುಧಾರಣೆ/ ಅಭಿವ್ದದ್ದಿ ಶುಲ್ಕದ ಖಾತೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕಡಿತವನ್ನುಅನುುಮತಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮೇಲ್ಮನವಿ ಸಹಾಯಕ ಆಯುಕ್ತರು ಪುಪುರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಭೂನ್ಯಾ‍ಯ ಮಂಡಳಿಯು ರೂ.14,434-00 ನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಲು ಮದ್ಯ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕರ ನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲಿ, ಈ ಕೆೆಳಗಿನ ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಭೂನ್ಯಾಯ ಮಂಡಳಿ, ಗುಜರಾತ್‍ ಹೈಕೋರ್ಟ್‍ ಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿತುು. "ಪ್ರಕರಣದ ವಾಾಸ್ತವಾಾಂಶ ಮತ್ತು ಸಂದರ್ಭಗಳ ಮೇಲೆೆ ಭೂ ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿಯು ಸುುಧಾರಣೆ/ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುುವುದರಸಮರ್ಥನೆಯಾಗಿದೆಯೇ.” (1976) 104 ITRp 132 ನಲ್ಲಿ ವರದಿಯಂತೆ, ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆಯ ಹೆಚ್ಚುವರಿಆಯುಕ್ತರ‍ು ಗುಜರಾತ ವಿರುದ್ಥ ರೋಹಿತ ಮಿಲ್ಸ ಲಿಮಿಟೆಡ್‍ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಮಾನ್ಯ ಉಚ್ಚನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುುವ ಮೂಲಕ ಗುಜರಾತನ ಉಚ್ಚನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಆಕ್ಷೇಪಾರ್ಹ ತೀರ್ಪು ಮೇಲ್ಮನವಿ ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕರ ವಿರುದ್ಥಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಮೌಖಿಕ ಅರ್ಜಿಯ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿತುು. ಆದರೆಮೌಖಿಕ ಅರ್ಜಿಯ ಮೇಲೆೆ ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಕಾಯ್ದೆ 1961 ರ ಕಲಂ 261 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿಮೇಲ್ಮನವಿದಾರರಿಗೆ ಮಾನ್ಯ ಉಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಪ್ರಮಾಣ ಪತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿತುು. ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರ ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕರ ಪರ ವಾಾದ ಮಂಡಿಸಿದ ವಕೀಲ ಶ್ರೀ. ಸಾಳ್ವೆರವರು, ಸುುಧಾರಣೆ/ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಶುಲ್ಕವು ಬೊಂಬಾಯಿ ನಗರಾಭವೃದ್ದಿ ಯೆಾೕಜನೆಯಡಿಕಡ್ಡಾಯವಾಾಗಿ ಪಾವತಿಸಲೇಸಬೇಕಾದ ಶುಲ್ಕವಾಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿಯೋಜನೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಕಾರ್ಯಗಳು ಭೂ ಮಾಲೀಕರ ಇಚ್ಚೆಯಮೇರೆಗೆ ನಿರ್ಧಾರವಾಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಾಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬಾಂಬೆ ನಗರಾಭಿವೃದ್ದಿ ಯೆಾೕಜನೆಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಉದ್ದೇಶಿತ ಅಭಿವೃದ್ದಿಯು ಜಮೀನಿನ ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕರಿಗೆ ಇಷಷ್ಟವಿದೇಯೋಅಥವಾಾ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುುದು ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಷಯವಾಾಗಿರದೇ ಬಾಂಬೆ ನಗರಾಭಿವೃದ್ದಿಯೋಜನೆ ಅಡಿ ಬರುವ ಸುುಧಾರಣಾ ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಭರಿಸುುವ ಕಟ್ಟುಪಾಡಿಗೆಒಳಪಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಬೊಂಬಯ ಟೌನ್‍ ಪ್ಲ್ಯಾನಿಂಗ್‍ ಕಾಯಿದೆ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಥಪಡಿಸಲಾದ ಯೋಜನೆಯು ಸೆೆಕ್ಷನ್‍ 51 ರಡಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಜನೆಯ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಮೇಲೆೆ ಅಂತಿಮವಾಾಗುತ್ತದೆಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಯೋಜನೆಯ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಈ ಯೋಜನೆಯ ಈ ಕಾಯ್ದೆ ಯ ಕಲಂ 53ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಒದಗಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಶ್ರೀ. ಸಾಳ್ವೆ ವಾಾದಿಸಿದರು. ಕಲಂ 54 ವೆಚ್ಚವನ್ನುಮತ್ತು ಕಲಂ 55 ಸುುಧಾರಣೆಯ ಲೆೆಕ್ಕಾಚಾಾರವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀ ಸಾಳ್ವೇ ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುುವಂತೆ, ಬಾಂಬೆ ನಗರಾಭಿವೃದ್ದಿ ಕಾಯಿದೆ ಯ ವಿವಿಧಧನಿಬಂಧಧನೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಸುುಧಾರಣೆ/ ಅಭಿವ್ದದ್ದಿ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಭರಿಸುುವುದು ಶಾಾಸನಬದ್ಧವಾಾದಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳೇ ಹೊರತುು ಬೇರೇನ‍ೂ ಅಲ್ಲ. ವಾಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಸುುಧಾರಣೆ/ಅಭಿವ್ದದ್ದಿ ಶುಲ್ಕವಿಧಿಸುುವುದು ಸುುಂಕ ವಿಧಧಸ‍ುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಂತೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ.ಶ್ರೀ ಸಾಳ್ವೇ ಅವರು, ಡಾಾಲರ್ ಕಂಪನಿ ವಿರುದ್ದ ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಆಯುಕ್ತರು (1986) 161I.T.R. p.455 ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಮದ್ರಾಸ್‍ ಉಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪನ್ನು ಬಲವಾಾಗಿಅವಲಂಬಿಸಿದ್ದಾರೆ. ವಾಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕ- ಡಾಾಲರ್ ಕಂಪನಿಯು ಮದ್ರಾಸ್‍ನಗರಾಭಿವೃದ್ದಿ ಯೋಜನೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಸುುಧಾರಣೆ / ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆಅನ್ವಯಿಸುುವಂತೆ ಕಂಪನಿಯು ತನ್ನ ಒಡೆತನದ ಜಮೀನುುಗಳಲ್ಲಿನ ಸುುಧಾರಣೆ / ಅಭಿವೃದ್ದಿಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಪಾವತಿ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕ- ಕಂಪನಿಯುಅಂತಹ ಶುಲ್ಕ ಪಾವತಿಯು ಆದಾಯದ ವೆಚ್ಚವಾಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆೆ ಮೇಲಿನಪಾವತಿಯ ಕಡಿತಕ್ಕೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿದೆ. ಆದರೆ ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಿಯು ಅಂತಹಪಾವತಿಯು ಬಂಡವಾಾಳ ವೆಚ್ಚದ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕಮನವಿಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಇಂತಹ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನುಮೇಲ್ಮನವಿ ಸಹಾಯಕ ಆಯುಕ್ತ ಮತ್ತು ಆಧಾಯ ತೆರಿಗೆ ಮೇಲ್ಮನವಿ ನ್ಯಾಯ ಮಂಡಳಿಯುಧೃಡಪಡಿಸಿದ ಒಂದು ಉಲ್ಲೇಖದ ಮೇಲೆೆ ಮದ್ರಾಸ ಉಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಮದ್ರಾಸನಗರಾಭಿವೃದ್ದಿ ಯೋಜನೆ ಕಾಯಿದೆಯ ವಿವಿಧಧ ನಿಬಂಧಧನೆಗಳನ್ನು ಓದಿದಾಗ ಸುುಧಾರಣೆ /ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಶುಲ್ಕವು ಕಾರ್ಪೋರೇಷಷನ್‍ನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕಡ್ಡಾಯ ಲಿವಿ ಅಥವಾಾ ಸುುಂಕಎಂಬುುದು ಸ್ಪಷಷ್ಟವಾಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಲೀವಿಗೆ ಪೂರ್ವಾಪ್ರೇಕ್ಷಿತ ಸುುಂಕಗಳು ಸುುಧಾರಣೆ /ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾರ್ಯ‍ಗಳು ಯಾವುದೇ ಟೌನ್‍ ಪ್ಲಾನಿಂಗ್‍ ಸ್ಕೀಮ್‍ ಮಾಡಿದ ನಂತರಸ್ಕೀಮ್‍ನಲ್ಲಿರುವ ಆಸ್ತಿಯ ಮೌಲ್ಯವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ ಅಥವಾಾ ಹೆಚ್ಚಾಗುವ ಸಾಧಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಆದರೆಸುುಧಾರಣೆ / ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಶುಲ್ಕ ಪಾವತಿಯು ಆಸ್ತಿಯ ಮೌಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆಕಾರಣವಾಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಟೌನ್‍ ಪ್ಲಾನಿಂಗ್‍ ಸ್ಕೀಮ್‍ ಮಾಡುವಿಕೆೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಾಗಿಆಸ್ತಿಯ ಮೌಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಳವಾಾದ ಕಾರಣ ಆಸ್ತಿಯ ಮಾಲೀಕರು ಸುುಧಾರಣೆ / Case: ARVIND MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1992] 3 S.C.R. 557] (1992) ਗੁਜਰਾਤ ਹਾਈ ਕੋਰਿ ਨੇ ਧੀਕ ਆ ਦਨ ਕਰ ਕਵ ਸ਼ਨਰ, ਗੁਜਰਾਤ ਬਨਾ ਰੋਵਹਤ ਵ ਿੱਲਜ਼ ਵਲ ਵਿਡ ਦੇ ਾ ਲੇ ਵ ਿੱਚ ਉਕਤ ਹਾਈ ਕੋਰਿ ਦੇ ਫੈਸਲੇ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਵਦਆਂ (1976) 104 ਆਈ.ਿੀ.ਆਰ.ਪੀ. 132 ਵ ਿੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ-ਵਨਰਧਾਰਕ ਵ ਰੁਿੱਧ ਸ ਾਲ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਪਰ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਅਰਜ਼ੀ 'ਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਿ ਨੇ ਆ ਦਨ ਿੈਕਸ ਐਕਿ 1961, ਦੀ ਧਾਰਾ 261 ਤਵਹਤ ਅਪੀਲ ਕਰਤਾ ਨ ਿੰ ਸਰਿੀਵਫਕੇਿ ਵਦਿੱਤਾ। XXXXXX ਅਰਵ ਿੰਦ ਵ ਿੱਲਜ਼ ਬਨਾ ਸੀ.ਆਈ.ਿੀ. [ਰੇ, ਜੇ.] 561 ਅਪੀਲਕਰਤਾ-ਵਨਰਧਾਰਕ ਿੱਲੋਂ ਪੇਸ਼ ਹੋਏ ਵ ਦ ਾਨ ਕੀਲ ਸਰੀ ਸਾਲ ੇ ਨੇ ਦਲੀਲ ਵਦਿੱਤੀ ਹੈ ਵਕ ਬਿੰਬੇ ਿਾਊਨ ਪਲਾਵਨਿੰਗ ਐਕਿ ਤਵਹਤ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਵਬਹਤਰੀ ਚਾਰਜ ਲਾਜ਼ ੀ ਭੁਗਤਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਿਾਊਨ ਪਲਾਵਨਿੰਗ ਸਕੀ ਦੇ ਅਿੰਦਰ ਜ਼ ੀਨਾਂ 'ਤੇ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਜ਼ ੀਨ ਦੇ ਾਲਕ ਦੀ ਇਿੱਛਾ 'ਤੇ ਵਨਰਭਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਵਕ ਵਨਰਧਾਰਕ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਤਵਹਤ ਜ਼ ੀਨ ਦੇ ਕਵਥਤ ਸੁਧਾਰ ਲਈ ਵਦਲਚਸਪੀ ਰਿੱਖਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਬਿੰਬੇ ਿਾਊਨ ਪਲਾਵਨਿੰਗ ਸਕੀ ਦੇ ਤਵਹਤ ਲਗਾਏ ਗਏ ਵਬਹਤਰੀ ਚਾਰਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵਜ਼ਿੰ ੇ ਾਰ ਸੀ। ਸਰੀ ਸਾਲ ੇ ਨੇ ਦਲੀਲ ਵਦਿੱਤੀ ਹੈ ਵਕ ਬਿੰਬਈ ਿਾਊਨ ਪਲਾਵਨਿੰਗ ਐਕਿ ਤਵਹਤ ਵਤਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਕੀ ਧਾਰਾ 51 ਅਧੀਨ ਸਕੀ ਦੇ ਪਰਕਾਸ਼ਨ 'ਤੇ ਅਿੰਵਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਿੰਵਤ ਯੋਜਨਾ ਦਾ ਪਰਭਾ ਉਕਤ ਐਕਿ ਦੀ ਧਾਰਾ 53 ਤਵਹਤ ਪਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਹੈ। ਧਾਰਾ 54 ਯੋਜਨਾ ਦੀ ਲਾਗਤ ਦਾ ਪਰਬਿੰਧ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਧਾਰਾ 55 ਸੁਧਾਰ ਦੀ ਗਣਨਾ ਦਾ ਪਰਬਿੰਧ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਾਲ ੇ ਐਚ ਨੇ ਦਲੀਲ ਵਦਿੱਤੀ ਹੈ ਵਕ ਜੇ ਬਿੰਬੇ ਿਾਊਨ ਪਲਾਵਨਿੰਗ ਐਕਿ ਦੀਆਂ ਿੱਖ- ਿੱਖ ਧਾਰਾ ਾਂ ਦਾ ਹ ਾਲਾ ਵਦਿੱਤਾ ਜਾ ੇ ਤਾਂ ਇਹ ਵਬਲਕੁਲ ਸਪਿੱਸ਼ਿ ਹੋ ਜਾ ੇਗਾ ਵਕ ਵਬਹਤਰੀ ਚਾਰਜ ਇਕ ਕਾਨ ਿੰਨੀ ਕਾਰ ਾਈ ਤੋਂ ਇਲਾ ਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸਲ ਵ ਚ ਅਵਜਹਾ ਵਬਹਤਰੀ ਚਾਰਜ ਿੈਕਸ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਚਵਰਿੱਤਰ ਨ ਿੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਲ ੇ ਨੇ ਡਾਲਰ ਕਿੰਪਨੀ ਬਨਾ ਇਨਕ ਿੈਕਸ ਕਵ ਸ਼ਨਰ (1986) 161 I.T.R. p.455 ਦੇ ਾ ਲੇ ਵ ਿੱਚ ਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਿ ਦੇ ਫੈਸਲੇ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਦਰਾਸ ਿਾਊਨ ਪਲਾਵਨਿੰਗ ਸਕੀ ਦੇ ਅਿੰਦਰ ਆਉਣ ਾਲੀ ਕਿੰਪਨੀ ਦੀ ਲਕੀਅਤ ਾਲੀਆਂ ਜ਼ ੀਨਾਂ ਲਈ ਵਬਹਤਰੀ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ-ਡਾਲਰ ਕਿੰਪਨੀ ਨ ਿੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ ਵਪਆ। ੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ-ਕਿੰਪਨੀ ਨੇ ਉਪਰੋਕਤ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਕਿੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅ ਾ ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਵਕ ਅਵਜਹੀ ਅਦਾਇਗੀ ਾਲੀਆ ਖਰਚ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਵਕ, ਇਨਕ ਿੈਕਸ ਅਵਧਕਾਰੀ ਨੇ ਇਹ ਕਵਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਦਾਅ ੇ ਨ ਿੰ ਰਿੱਦ ਕਰ ਵਦਿੱਤਾ ਵਕ ਅਵਜਹਾ ਭੁਗਤਾਨ ਪ ਿੰਜੀਗਤ ਖਰਚ ਦੇ ਰ ਪ ਵ ਿੱਚ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਸੀ। ਇਨਕ ਿੈਕਸ ਅਵਧਕਾਰੀ ਦੇ ਅਵਜਹੇ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਪੁਸ਼ਿੀ ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਵ ਸ਼ਨਰ ਅਤੇ ਇਨਕ ਿੈਕਸ ਅਪੀਲ ਵਿਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਿ ਨੇ ਵਕਹਾ ਵਕ ਦਰਾਸ ਿਾਊਨ ਪਲਾਵਨਿੰਗ ਐਕਿ ਦੀਆਂ ਿੱਖ- ਿੱਖ ਵ ਸਥਾ ਾਂ ਨ ਿੰ ਪੜਹਨ 'ਤੇ ਇਹ ਸਪਿੱਸ਼ਿ ਹੋ ਵਗਆ ਹੈ ਵਕ ਵਬਹਤਰੀ ਯੋਗਦਾਨ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਲਾਜ਼ ੀ ਿੈਕਸ ਸੀ ਅਤੇ ਅਵਜਹੀ ਸ ਲੀ ਲਈ ਸ਼ਰਤ ਇਹ ਸੀ ਵਕ ਕੋਈ ੀ ਿਾਊਨ ਪਲਾਵਨਿੰਗ ਸਕੀ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਜੋਂ, ਯੋਜਨਾ ਵ ਿੱਚ ਜਾਇਦਾਦ ਦਾ ੁਿੱਲ ਵਧਆ ਹੈ ਜਾਂ ਧਣ ਦੀ ਸਿੰਭਾ ਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਵਬਹਤਰੀ ਯੋਗਦਾਨ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਜੋਂ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ੁਿੱਲ ਵ ਿੱਚ ਕੋਈ ਾਧਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਪਰ ਿਾਊਨ ਪਲਾਵਨਿੰਗ ਸਕੀ ਦੇ ਬਣਨ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਜੋਂ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ੁਿੱਲ ਵ ਿੱਚ ਾਧੇ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਾਲਕ ਨ ਿੰ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਵਜਸ ਨ ਿੰ ਵਬਹਤਰੀ ਯੋਗਦਾਨ ਵਕਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਵਕਉਂਵਕ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਖਰਚੇ ਅਤੇ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ੁਿੱਲ ਵ ਿੱਚ ਾਧੇ ਵ ਚਕਾਰ ਕੋਈ ਵਸਿੱਧਾ ਸਬਿੰਧ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਵਬਹਤਰੀ ਚਾਰਜ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ ਖਰਚੇ ਨ ਿੰ ਾਲੀਆ ਖਰਚ ਿੰਵਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਿ ਨੇ ਅਿੱਗੇ ਵਕਹਾ ਹੈ ਵਕ ਪਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵ ਚਾਵਰਆ ਵਗਆ ਹੈ ਵਕ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਅਨਿੰਦ ਲਈ ਸੜਕਾਂ, ਡਰੇਨੇਜ ਸਹ ਲਤਾਂ ਆਵਦ ਰਗੀਆਂ ਸਹ ਲਤਾਂ ਲਈ ਜੋ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਹੈ, ਉਹ ਪ ਰੀ ਤਰਹਾਂ ਅਤੇ ਵ ਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਰਿੱਵਖਆ ਜਾ ੇਗਾ ਅਤੇ ਵਬਹਤਰੀ ਯੋਗਦਾਨ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਅਵਜਹੀ ਸਹ ਲਤ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਪਰਵਕਰਤੀ ਵ ਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਵਸਰਫ ਇਸਦੀ ਗਣਨਾ ੁਿੱਲ ਵ ਿੱਚ ਾਧੇ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਿੰਵਨਆ ਵਗਆ ਸੀ ਵਕ ਨਤੀਜੇ ਜੋਂ ਵਬਹਤਰੀ ਯੋਗਦਾਨ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਖਰਚੇ ਨ ਿੰ ਪ ਿੰਜੀਗਤ ਪਰਵਕਰਤੀ ਦਾ ਖਰਚ ਨਹੀਂ ਵਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਅਵਜਹੀ ਅਦਾਇਗੀ ੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਆ ਦਨ ਤੋਂ ਕਿੱਿੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। XXXXXX 562 ਸੁਪਰੀ ਕੋਰਿ ਦੀਆਂ ਵਰਪੋਰਿਾਂ [1992] 3 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. ਸਰੀ ਸਾਲ ੇ ਨੇ ਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਿ ਦੇ ਉਪਰੋਕਤ ਫੈਸਲੇ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਵਦਆਂ ਦਲੀਲ ਵਦਿੱਤੀ ਹੈ ਵਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾ, ਵਨਰਧਾਰਕ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਬਹਤਰੀ ਖਰਵਚਆਂ ਨ ਿੰ ੀ ਾਲੀਆ ਖਰਚ ਿੰਵਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਵਕਉਂਵਕ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਖਰਚੇ ਅਤੇ ਵਨਰਧਾਰਕ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ੁਿੱਲ ਵ ਿੱਚ ਾਧੇ ਵ ਚਕਾਰ ਕੋਈ ਵਸਿੱਧਾ Case: ARVIND MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1992] 3 S.C.R. 557] (1992) Ta ST Syq That WaT S, qe Wat ate 4 A TAM HT Sash WATT & Te oyTHAT ATT STATAAX ASAT SI ALTA HT WATT Wat Aaa H TT MATA HAT Weld BT AT AT Sahl WAT Hat Aeg FITig Hh AA TX HT TS AT As AAT WAT Th ATTA eae AAT ATS oH OATZAH A THU WUqT AaT THT BT Aq del Hel AT Ghd S AK Say, Vat WTda Ate HT Aa S Held AKA ATst aed + Wal Vy Aas HF Vash MATT a Bea Hed SU ah feat = THatt hat/THAT A BRT ATA THAT WAT AAI Ueh BT AT UsieTATA STAT ATS ATT TATAareal Tau TT ayZA THAT AT AAA H Wed FH Ala Hh ATA HS AAT GAA Ae Al Geel Th Tear gSTh 20st CAT STAT & ACTA MAT AA Ae PHU AT aa Hh UTA eed aed BT aTAAG HATA A Act Tel AT A FAK Ae H ATEN F VS Fae H TU TT |q Tha TAT AT, qe ataqe We Taare AT Aaa as Wiararaat SF AST Al | Ale CVA CAAT AAT H ded GAIe HT Weagra HT STAT ata are ae Aad H Aaa HT ALT Ags A BST SAT AT Ale deaetl AMTaMa FTWaT SAraase Wararaarl HT atte AeA GX HC A VAT Alaa H Taw A, Sq dts FT dedetANTa Feds H Uh UsedZa A WSR SF AMT FT OAS Alda HOT HT Th Aes INT SAabt Tatd A Atl At ated A Tada That & th ales Alea Cd Asal & Aa Waa We Saaaa aTTERT Wed GTA Wilde ATa|ares sie aa & Arad F faa fear war ean,[1969] 3 एससीआरपृ०341H Taare THAT WAT AT Sesld ah Teal Ss Th AMAT H ded, rataaatietat bt AA Hl UH ATTA Vet A Salad WHA H ST A AAT or & ae Aaa are AIA Fh SedeSTAT & THU He AA THU Wid S AR AMT H ded Alaay Wels Hl Ad gl Aa SA Ate FIwhaA, aa & aed A ate St Al Aaa =, Tat Meh h Ades WTI Bl Aaa Bl dedyql & Aad HATA Ata AAA S FAH WATT THU WT AA F AK Sa Wa A AS Ute Aा बनाSTAT Sl SAT TH Aas SF Aas a TATae Thar dl At ated FHeaaa St Mifda saw Weyerबनामआयकरआयुक्तसी.पी. औरबरार, नागपुर, (1949) 17 आई.टी.आर. पृ०473 मेंरिरपोट3विकएगएAa A at STS & Hat HT Sate Tear Sl Wat HMMA fF ey He UMaAl Ae aay Hedeu atest|(er TATA Te) b TAT h Tet de Wd We hed HU Acute aed Wald THU STUx Taare HU SU AAT Th VATqT UstedJZa a teh itt aA) AT aed7एल.एच.शुगरफैक्ट्रीएंडऑयलविमल्स(पी) विलविमटेडबनामआयकरआयुक्त, उ०प्र०(1980) 125 ITR पृ०293 मेंरिरपोट3 विकएWS Aa A Tau WU Se TT HO Het HT AT Sorta Thal Sl SA Ha A AAT Wh PAST HAT,atat & THAT Ale Taal HT HITATS HX Let Atl WTA pated Sala H shea Mattedt F at atMat: aT MTA Thay (i) TTA HeHeL H ACT WX Salat ATA, AMSAT US HAM H TAU Hey ATU BT ALS!(ii) SoFo USI Hl TAT TAHT AAT H AIT HRA H AMAT -H AA A GSaHl H AAMT HT ALTA FTTT Ht Hh TAU Go50,000 aT ARTa| Sch AAT H Acid AMT HT Uh Teele CAT Use ACHRare, ATtetat SRT Asad THAT STAT ATI So ITA A Sh TAT OAT Th SaT ATA h Tw Herseer H AGUA WL WAH ANTS ATAHAATaTaaa AT ATT10(2)(ई) b ded meldt ara aq del At Fath Sh UN THAT & Aa AAA AleAVTarat Al We Mtl rt ara Are Asal FT ata Al AT Let Sf Gar TAHT Fed Geet St That AT AT ATAX VAT Hey AT Aet AT Baa Ags Ta Act TH UM HS AVTe HT HIT H AqaTy AT ATA AT Asal H-TAHT A HE TATSAT AT AT Ae THAT Ware a AAT HASTA H OATHS ATL SST Th SAAT UN FHay Y Go50,000 ml daa IT, So FATA SIT Ae AAT WaT & eh ATT10 (2) (xv) a ded helt Aaat Fath GsHl HAM A Ta Hl Ha Th Uae A HIATT SIT AAT THAT Hh AIK Heal FyTaw seve Hl Alsat Ses AN As TATae Thar War th Asal HAA 4 ale h Aaa AAT FIaaah FATT AT A WAaAT HT AAA Hl AAG PMA Tash AX AAI ST 4 Act H GAATATA AT SA Aaa a ale THAT S Th Mate & aaa H tr alata aA Mat Aaa FT AT,, ald Gott At A Ag He ATA AeOT Faith pre Ad Al ANd Beas Tae SAT Alsi Tet Al We At Ale AT St TAA HATA HATA FHda Hare Fis se Atidatiedt F casa Hl Paegls AIA H Sea Hl AVA Aaa H Aaa FIaaah Aq A SH A ATAH PAT AX ATHAAH AAA H Tey Fo50,000 HTMaa That WaTal satu at aereatdat FH Ss AAT Ft OATAT Th SS Ate FT AZU UseTTAT A Hertane AT St aed Fah Tear & Th Aled Cd Asal H ded Ga ANT Hed A AAT HF AGT FHdated A A SA AX SA VHS ALTA FH Mad MATA HT ATT ATett ATAVAH FAX We HT AAT HhAAA HAA HATA Stal Ga AT Satay, oa ate Hh Ga Meh, rary STF Se Gay A Th VAT Case: ARVIND MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1992] 3 S.C.R. 557] (1992) - are referred to, it will be quite apparent that the betterment charge is A nothing but a statutory exaction and in its reality such betterment charge partakes the character of imposition of levy. Mr. Salve has strongly relied on the decision of the Madras High Court in the case of Dollar Company v. Commissioner of Income Tax, (1986) 161 I.T.R. p.455. The assessee-Dol-lar Company had to make payment towards the betterment contribution B for the lands owned by the Company coming within the Madras Town Planning Scheme. The assessee-Company claimed deduction of the above payment on the footing that such payment was a revenue expenditure. The Income Tax Officer, however, disallowed the claim by holding that such payment was in the nature of capital expenditure. Such decision of the Income Tax Officer was affirmed by the Appellate Assistant Commissioner C and also by the Income Tax Appellate Tribunal. On a reference, the Madras High Court held inter alia that on a reading of the various provisions of the Madras Town Planning Act, it was evident that the betterment contribution was a compulsory levy made by the Corporation and the precondition for such levy was that consequent upon making any D Town Planning Scheme, the value of the property in the Scheme has increased or is likely to increase. Hence the payment of betterment con-tribution did not result in any increase in the value of the property but because of the increase in the value of the property as a result of the making of the Town Planning Scheme, the owner of the property was required to make a contribution which was called a betterment contribu-E tion. Since there was no direct nexus between the expenditure incurred by the Corporation and the increase in the value of the property, the expen-diture incurred by the assessee for payment of betterment charge must be held to be revenue expenditure. It has been further held by the Madras High Court that commercially considererd, the expenditure which has been F so incurred for facilities such as roads, drainage facility etc., for the enjoyment of the property, would be laid out wholly and exclusively for purposes of the business and the payment of the betterment contribution was in the nature of a payment for such facility and only its computation was on the basis of appreciation in value. It was held that consequently the expenditure incurred by way of the betterment contribution could not be G called as an expenditure of a capital nature and, therefore, such payment was deductible from the income of the assessee. F Mr. Salve, relying on the aforesaid decision of the Madras High Court, has contended that the betterment charges paid by the appellant- H A B c D E F G SUPREME COURT REPORTS Case: ARVIND MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, GUJARAT [[1992] 3 S.C.R. 557] (1992) ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಹಭಾಗಿತ್ವದ ಶುಲ್ಕ ನೀಡುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ನಿಗಮವು ಮಾಡಿದವೆಚ್ಚ ಮತ್ತು ಆಸ್ತಿಯ ಮೌಲ್ಯದ ಹೆಚ್ಚಳದ ನಡುವ ನೇರ ಸಂಬಂಧಧವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣಶುಲ್ಕವನ್ನು ಪಾವತಿಸಲು ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕರು ಮಾಡಿದ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಆದಾಯದವೆಚ್ಚವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಆಸ್ತಿಯ ಅನುುಭೋಗಕ್ಕಾಗಿ ರಸ್ತೆಗಳು, ಒಳಚರಂಡಿ ಸೌಲಭ್ಯಮುಂತಾಾದ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ಖರ್ಚುಮಾಡಿದ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಾಗಿವಾಾಣಿಜ್ಯಕವಾಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ ಪ್