Baladin Ram v. Commissioner Of Income-Tax, U.p

Case: BALADIN RAM versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. [[1969] 1 S.C.R. 800] (1969) 8 00 BALADIN RAM v. COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. August21, 1968 (J. C. SHAH, V. RAMAsWAMI AND A. N. GROVER, JJ.] Indian lncom'-la.x Act, 1922, s. 2( I) Gnd 34(1) (al-Assessment of int:cnne escaping assessment-Applicability of s. 34( 1) (a)-Depo.rils assessed ar; reprPsenting inconie from undisclosed sources-Previous year for. . l"he asscc;sce--a Hindu undivided fa1nily (-) \Vas a~scsscd in 194445 for the income of its previous year ending Ocrober 30, 1943. The incon1c shown in the return \\ras from iron foundry business and properly, and income from these sources only was taken into account in the original assessment. The asscsscc through a son of the karta was also a partner in the firm Raj Narain Durga Prasad. The accounting year of the firm ended on April I, 1944 and the assesscc's return did not show any income as share of profit in the firm nor was mention made in the return of Lhc cxislcnce of the partnership. In Dcccmhcr, 1943 1he asscssce aJong v.·ith Raj Narain Durga Prasad started a joint venture of supplying Sarpar and bamhoo to the Government. Bct\\·ecn the commencc-meat of rhc joint venture and Febru~ry 18, 1944, the asscsscc made in-vestments in the Sarpar and hamboo business to the tune of Rs. 27,000 (as found by the Tribunal). The Income-tax Officer, when he discovered the asscssec's connection with the firm Rajnarain Durga Prasad gave a notice under s. 34 d[ the Indian Income-tax Acf, 1922 and nladc in I952 a revis-ed ac;sessment for 1944-45, assessment year, in which he added the income of the assec:;see as found in the book.<i of the firm to the income already assessed. Later, he discovered the asc:;e'\.See's invcsrmcntc; in the Sarpat an<l hamboo buc;ine5;o; and in 1954 he made another revi<ied assessment for the aSJiessment year 1944-45 treating the said investments as representing income from undisclosed ~ources. ·inc assec:;sec challenged both the asc;essments on the ground that s. 34( 1) (a) was not auracted. The a'-.c;es'\ee's pica was rejected hy the Appellale A~sislant Commissioner and the Tribuna,l. The High Court in reference also held against the asses.see \\.·ho by special leave appealed t0 this Court. The cootcnrions on behalf of rhc appdlant wcro: (i) As regards income from firm Rajnarain Durga Prasad it y,.·a<; suhmitti?d that th~ accounting year or that firm ended on April I, 1944 which v.·as y,.·ett after the close of the assessee's previot.l"-ve:LT \Vhich ended on Octohcr 28. 1943. ~ci1hcr the income of the finn. ·nor the share of ac:;sesscc had hec:n determined till then, and it \vas not poc;,sible for 1he asse,sce to show the said incon1e in the return for 1944-45. ~foreover the full facts came to the kno\\'ledge of the Tncome-tax Officer \vhen the assessment for the next a"6C..~<;ment year \Vas made. ·rhcrefore s. 34( I) (a) y,.•as not attracted. (ii) As regards investn1en1s in the S:trpat and hamboo business the as5e'sec submitted that the husincss iLo;elf com~ menccd in Dccen1her, 1943 and having reuard to the definition o·f 'previou<; rear' in s. 2( 11) as it existed at the~ relc~v:int time, the income from this ·source could not be shown a..~ income of his previous year which ended on October 28 1941. The income from this source was duly disclosed to the lncomc.-iax Officer and was actuallv assessed in 1945-46. The;-eforc in the case of the 1954 revised J'Sessment also s. 34( I )(a) was not attracted. • A B c D E F G H • • A Case: BALADIN RAM versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. [[1969] 1 S.C.R. 800] (1969) | aaa TA | gaia 7 | 7 MAB MIG, SAC AT — - | ‘(Baladin RamVersus : | . Commissioner of Income-tax, U, P.) | (2 STH, 1968) (wate Se ate Migs, Ae TaeaTay ST To Uo MAT) efigaa geua Sea Bez, 1922, ered 2(1) ae 34(1)(a) —faaira & FZ me sa er faateq—eiat 34(1) (&) a1any aat—faaai (deposits) ar Mai S sa F Ea F fratca—2a fafira ga ay ala ST ett | Graifidl-—us afm Eeq—e 30 mazar, 1943 Bl ana OA ae qd ad at ma % fag 1944-45 % faalegq fear var | Gael A efea feraa DEF cAale (iron foundry) F FRA siz avafa & ek ma at ateqa faaiey § Rae gedl hal 8 ra aT A BS A far var a | frathd,gat 8 ya B afte ua array gat mare are a Ge wT flee a S| EaSar ad 1 wie, 1944 a ame gat ale fralfet at faacal F sa aH &ara Big BTA AL wer afta adi stag ale a a fracat F retap & farata DA sr BS Tee (Har Tar aT fearar, 1943 F faaifta 4Te TUIG TAT sare B ara faaee aH AM Tea Ae sia FT HAI Ra FTaaa sam wie fear dam saa RH AH Qa Beis wad, 1944 3ta Rrathiat A ata ae aia Bsa H aaa 27,000 ea sr (sarafracy A aat) fatrara fear | sa wrTHe aPKC BY Rratial S us aaygat care aaGAB AM AIT STA VA GT SAA gfeeaa geen feeRaz, 1922 at ar 34 3 ala aaat a we 1952 FH 1944-45 % facgadfga fratea fear 1 set fateq ag H fratftat at ae aaTA AN GenetAas ak esa wah fa ae weaMaleq fest ge 4, as a |aie HSB asa We ata B eae’a Mratfee % fafearal sr sar sat| 1954 | t + pit ; ;@ : aw \- U a . ae coas |Nn, 4 saa oe fara a masz aat 8 oa maarFraley ay 1944-45 Ffac us wea gadfga faateq fear, faite 2 deat fragt ae ga maqt seg fear fe aie 34(1) (&) aT adadt| aie saae sam weafter 9 fraiftdl el gaadieSt vequael farl fide waa oqarea Aa aid & fea afhfaaifcafear| fealfedt a fate rasaTH KS TANGT Fadia al) edie al Me 2 | aaa de sae fF(i) Ft Us aay gal gare al sma aaa Hag dea fear aar fsSa THB Aa as 1 wie, 1944 Hams ema st 23 mazar, 1043A ama da na faalfidtof at & ama Ga ¥ gral ae a aia 2 1 saanAah aad ca Awa whe a ad faaid) ar aw naefia fear car ayalt cafe fraifidl & faa se ma 1944-46 ad BH faa Rael F efgaRAT ANT aT at| RH Blas MaKe wlTAr Ft GW aca aa AAA eC aaana fata at ar Fraley fear aay | wa: ae 34 (1) (&) ar ag Det |(ii) alga Ae aia FH Hae F araeg F faalfeel 2 az Maca fear fe wrefeavaz, 1943 8 Ql seer gor ate arr 2 (11) H ga ae’ af ofemar a,oo f& ag Gena aaa K ama A, ea Head gu, geaaa naw28 magaz, 1943 4) ama Ja Na sas ys at ata Ber H alee agat a aeal at) ga Aa 8 a wa A maar aifhar } sag WAH aqamez fear mar aT Aye eae] 1945-46 Fania: fraley fea nar ary zafae1954 % yadliga fratca % aaa Fat iar 34 (1) (&) ara aa | |so oowha, ~~\} | aafafaatiza—(i) 1952 & faa at faa aad ge seq ea sfaa dt ag aa cam fear ff ade afaary a dar OS faved ae a feTHF Ma SB BU sz aay ga ad waa fH Haat cea A aki xaadlea 84 Sl cara Ftd eu fe at faawl fait a cee at al gatRe Tet aT ga gare A aedst aza gaz adl fear aar ar faaifedSANTI AC at se aear fe at34 (1) (%) wT ael dal fareaaraa aa fe ag afaa eet er ne faite aear fe wast aufeat a sa cAQe wa a MT) = ' A| (ii) wa ag afar2 fH smHz Slat F org wage a AMA ST URATAweal ag2 fe 38 gina favta ad a) ma ara we] aaa feazay,1943 att qiad, 1944 F diafRalfedd a awa ate ala BS arane A awfafrara faq a sq ae srast aifhac 2 1944-45 ag 3 at am az ale etfeat 2) 1945-46 a artaeat F fait A at Aaa saz fer FdFraley ay 1944-45 3% sled % faq oeeteey adi arar a wear | wa: aaafla at fe 1954 H fear mar gadfga faaiey arr 34 (1) (#) & satarel Wal, BIT el (RAT GT GAAT |° |sag»}~ | 4420 [1989] 1 ewofaoge pra afafaa, 1961 af arr 68 &, fall ag suataa? fe 3 a'wat aad faatfedl Rar 2 qa ayRear Asa wast FH seas sargs aa ale fara snd, say gaat aura afafaq wie & adaTaal fae FANE afiaaa ad dari ac afefaa } aia feafa fare aetGet AA WHF railed st Sear afeat F ok andl %, aeuaa: gua wfalaaa & |aha aa wal 4 afta fafa 8 frat vet 2 1| |i | s 7 | ! a on _ MaKe Bwge, faa Me star Tara do quifaar wwe We, | Tanke The ame 515; amt faa Ta TAA MzaT AAG, TIT AAT | sit fara s2er, 39 wige Alo mite 534; ai fee Te ane HSA TAA MAT BAe, 49 who Ao Mio 633; 1 HAMeA - fear mat| | | Glo Bite Fas TIA HAH WAG, TTA Fira, 30 wise zo — Mico 535; fafeg feat aat |::co ||||||| Case: BALADIN RAM versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. [[1969] 1 S.C.R. 800] (1969) ਬਲਾਦੀਨ ਰਾਮ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਯੂ.ਪੀ. ਅਗਸਤ 21, 1968 [ਜੇ. ਸੀ. ਸ਼ਾਹ, ਵੀ. ਰਾਮਾਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਐਨ. ਗਰੋਵਰ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕਾ] ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922, ਧਾਰਾ 21) ਅਤੇ 34(1)(ਅ) — ਅਣਖੋਜੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਮੁਲਾਂਕਣ—ਧਾਰਾ 34(1)(ਅ) ਦੀ ਲਾਗੂਤਾ—ਜਮ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਰਕਮਾਂ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਸਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਆਮਦਨ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ—ਪਿਛਲਾ ਸਾਲ ਕਰਦਾਤਾ—ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਅਵਿਭਾਜਿਤ ਪਰਿਵਾਰ (—) ਨੂੰ 1944/45 ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਆਮਦਨ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਸਧਾਰਣ ਕਾਰੋਬਾਰ ਅਤੇ ਜਾਇਦਾਦ ਤੋਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਵਾਪਸੀ ਸਿਰਫ ਇਕ ਵਾਰ ਹੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਈ ਗਈ ਸੀ ਮੂਲ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਿੱਚ। ਸਰੋਤ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇੱਕ ਰੁਪਏ ਦਾ ਕਰਤਾ ਵੀ ਫਰਮ ਰਾਜ ਨਾਰਾਇਣ ਦੁਰਗਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰ ਸੀ। ਫਰਮ ਦਾ ਲੇਖਾ ਸਾਲ 1 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1944 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕਰਦਾਤਾ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਵਿੱਚ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਲਾਭ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਕੋਈ ਆਮਦਨ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਵਾਪਸੀ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦੇ ਹੋਣ ਦਾ ਜਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਦਸੰਬਰ, 1943 ਵਿੱਚ, ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਕਨ੍ਹੈਆ ਰਾਮ ਦੁਰਗਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਦੇ ਨਾਲ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਸਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਧੋਤੀਆਂ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਦਾ ਸੰਯੁਕਤ ਉਦਯਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਸੰਯੁਕਤ ਉਦਯਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਫਰਵਰੀ 1944 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਨਿਰੰਜਨਲਾਲ ਝੰਬੂ ਬਕਸ ਵਿੱਚ 27,000 ਰੁਪਏ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਪਾਇਆ ਗਿਆ) ਦੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਹਿੱਤ, ਐਚ.ਸੀ. ਆਰ ਨੇ ਉਸ ਸਾਲ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਜੋ ਖਜਾਨੇ ਨੂੰ ਖੜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੀ. ਦਰਾਜ ਵਜੋਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਅਧੀਨ ਧਾਰਾ 34 ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਅਤੇ 1952 ਵਿੱਚ 1944 ਲਈ ਇੱਕ ਸੋਧੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਕਰਦਾਤਾ, ਜਿਸ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ ਕਰਤਾ ਦੇ ਫੰਡਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਕਰਤਾ ਦੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ ਲਈ 1944 ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ 28 ਅਕਤੂਬਰ, 1944 ਨੂੰ। ਇਸ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਆਮਦਨ ਨੂੰ 1954 ਦੇ ਸੋਧੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸੀ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਤੌਰ ਤੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਧਾਰਾ 34(1)(ਅ) ਵੀ। ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ, ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਨਤੀਜਾ ਕੱਢਿਆ ਸੀ ਕਿ 1944 ਵਿੱਚ ਆਈ. ਅਫਸਰ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ 1954 ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਂਚ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਧਾਰਾ 34(1)(ਅ) ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਫੈਸਲਾ: (1) ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ 1952 ਦੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਿਆਂ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਅਪੀਲੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਵਲੋਂ ਇਹ ਖੋਜ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਫਾਰਮ ਵਿੱਚੋਂ ਆਮਦਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਰਿਟਰਨ ਭਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਕਰਦਾਤਾ ਵਲੋਂ ਭਰਿਆ ਗਿਆ ਰਿਟਰਨ ਫਾਰਮ ਰਾਈ ਸਰੀਨ ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਵਿੱਚ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿ 343(A)(1) ਨੂੰ ਖਿੱਚਣਾ ਸਹੀ ਸੀ, ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਪੀਲੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੂੰ ਫਾਰਮ ਤੋਂ ਮੁੜ-ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣਾ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਆਮਦਨ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ 894(G)H (ii) ਸਮੀਖਿਆ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਇਹ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਣਪਛਾਤੇ ਸ੍ਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਕਰ ਲਾਉਣ ਦਾ ਇਕੋ ਹੀ ਤਰੀਕਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਅਸਲ ਅਤੇ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ ਦੀ ਆਮਦਨ ਵਜੋਂ ਲਿਆ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾਤਾ ਵਲੋਂ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ 1943 ਅਤੇ ਫਰਵਰੀ 1944 ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਉਛਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵਲੋਂ 1944-1945 ਦੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਿਛਲੇ ਸਾਲਾਂ 1944 - 45 ਵਿੱਚ ਕਰਦਾਤਾ ਵਲੋਂ ਨਿਵੇਸ਼ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਖੁਲਾਸੇ ਦੀ ਦਲੀਲ ਜਿਵੇਂ ਕਿ § 341(a) ਵਿੱਚ ਕਵਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਫੀਸ ਲਈ ਦਖਲਅੰਦਾਜੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ ਜੋ ਖਾਤਾ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਰਕਮਾਂ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਨਾ ਸੰਤੋਖਜਨਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਰਦਾਤਾ ਦੇ 'ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ' ਦੀ ਆਮਦਨ ਵਜੋਂ ਵਰਤਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪੁਰਾਣੀ ਧਾਰਾ ਦੇ ਤਹਿਤ ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਨਵੇਂ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਮਿਲੇ ਹਨ ਤਾਂ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵੱਖਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਰੈਪ. ਸੀ.ਟੀ.ਐਸ. 58 ਦੇ ਭੀਮ ਦੱਤ ਬਨਾਮ ਭੀਮ ਅਤੇ ਉੜੀਸਾ ਬਨਾਮ ਪੀ. ਦਰੋਲਾ। ਯੂ.ਐਸ. ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ, ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਅਤੇ ਇਨਕੇਸ, ਐਡ ਯੂ ਕਮਿਸ਼ਨ ਆਫ ਆਮਦਨ ਕਰ ਪਰੋਲਾ, ਯੂ ਅਤੇ ਈ ਬੰਗਾਲ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਆਮਦਨ ਕਰ, 49 ਆਈ.ਟੀ.ਸੀ.ਆਰ.ਆਰ. 533, ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜੇ. ਪੀ. ਝਾਲੂ, ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਆਮਦਨ ਕਰ, 4ਟੀ.ਜੀ.ਆਰ.ਆਰ., ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ 30 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. ਸਿਵਲ ਰੈਫਰੀ। ਅਪੀਲੀ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ: ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 663 ਅਤੇ 664 ਦੇ 1966। ਅਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਆਈ.ਟੀ. ਰੈਫਰੈਂਸ ਨੰਬਰ 244 ਦੇ 1959 ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਜਨਵਰੀ 2, 1964 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਤੋਂ ਖਾਸ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਅਪੀਲਾਂ। ਐਸ. ਸੀ. ਮਾਰਚੰਡਾ ਅਤੇ ਜੇ. ਪੀ. ਗੋਇਲ, ਦੋਵੇਂ ਅਪੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਪੀਲਕਾਰਤਾ ਲਈ। ਡੀ. ਨਰਸਰਾਜੂ, ਟੀ. ਏ. ਰਾਮਚੰਦਰਨ ਅਤੇ ਐਸ. ਪੀ. ਨਾਇਰ, ਜਵਾਬਦੇਹ (ਦੋਵੇਂ ਅਪੀਲਾਂ ਵਿੱਚ) ਲਈ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ Case: BALADIN RAM versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. [[1969] 1 S.C.R. 800] (1969) A B c D E F G H • • A HELD : (i) The High Court had rightly observed in dealing with the J 952 assessment that there was no finding of the appellate tribunal that the share of income from the fi'rm was not known at the time when the return was filed. In view of the admitted fact that the return filed by the assessee did not disclose the fact of partnership in the firm Raj Narain Durga Prasad it was no longer open to the assessee to urge that s. 34(1) (a) was not attracted, particularly when the burden lay upon the assessee to show that the Income-tax Officer was aware of the income received from the firm. [804 G-H] B (ii) It is now well"Settled that the only way in which income from undisclosed sources can be taxed is to take it as the income of the rele-vant financial year. Therefore the investments made by the assessee in Sarpat and bamboo business between December, 1943 and February, 1944 were rightly taxed by the Income-tax Officer in the year 1944-45. The disclosure of the investments by assessee in the proceedings for 1945-46 cannot be treated as a disclosure for the purpose of assessment year 1944-45. The plea that the revised assessment made in 1954 was not covered bys. 34(l)(a) could not therefore be accepted. [806 B.C] c Se.ction 68 of the Indian Income-tax Act, 1961 which provides that amounts credited in the account books df the assessee and not satisfactorily explained by him should be treated as income of the 'previous year', does not alter the position under the old Act. Even under the new Act the position, except where the credits are found in the assessee's account books, is probably not different from that laid down in the cases under the old Act. [806 D-F] D Commissioner of lncome-<tax, Bihar and Orissa v. P. Darolia &: Sons, 27 I.T.R. 515 and Bishan Dutt v. Commissioner of Income-tax, U.P. &: V. P. 39 I.T.R. 534, applied. E Jethmal v. Commissioner of Income-tax, 49 I.T.R. 633, approved. P. R. Mukherjee v. Commissioner of Income-tax, W~st Bengal, 30 I.T.R. 535, referred to. CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeals Nos. 663 and 664 of 1966. F Appeals by special leave from the judgment and order dated January 2, 1964 of the Allahabad High Court in I.T. Reference No. 244 of 1959. S.C. Manchanda and I. P. Goyal, for the appellant (in both the appeals) . G D. Narsaraju, T. A. Ramachandran and S. P. Nayar, for the respondent (in both the appeals). The Judgment of the Court was delivered by Grover, .T. In these appeals by special leave the facts may be stated : The assessee at the material time was a Hindu Un-H ~ivided Family. The relevant assessment year is 1944-45 cor-responding to the accounting year ending on Diwala Samvat 2,000 (October 28, 1943). On February 20, 1945 the Income Case: BALADIN RAM versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. [[1969] 1 S.C.R. 800] (1969) |i | s 7 | ! a on _ MaKe Bwge, faa Me star Tara do quifaar wwe We, | Tanke The ame 515; amt faa Ta TAA MzaT AAG, TIT AAT | sit fara s2er, 39 wige Alo mite 534; ai fee Te ane HSA TAA MAT BAe, 49 who Ao Mio 633; 1 HAMeA - fear mat| | | Glo Bite Fas TIA HAH WAG, TTA Fira, 30 wise zo — Mico 535; fafeg feat aat |::co ||||||| fafa satel sifaalzay: 1966 ay ae 663 ae So 664qT fafaa sata| 7 ron 1959 % do 244 ae sae MeeA cares seq area F ( a ada 2 waa, 1964 ge faa at ates Rex FAs ces Taea ada| | — raaneit et siz aeae amoaloRATT(aitadel4%)AtGeWoWenet a ae aaah Po aI, Ao To(atadel4)|UAWAA WE Wo Glo AAsaratea Bt faq eqarsale qo uo Tat a fear |: - | j= BO | amrafrafa ataz— Ade essa Bec a ahaa ale F aeaea oe Fahey anyqt faaiftdl as fee was sera | gdna frafeg ay 1944-452 atarzq 2000 9h fearet (28 gazaz, 1943) @ aa PRIA Aer wsaaah 2)20 grad,1945 at saat sifeat Pama 26,800 aay alBe aT fraleq fear feat sil aaa wad F Has seema att aafa a a anise t) ae aaa eftear eeaa eeu Qaz,1922 a (fae gas ait afafaaa ser mar 2) a 34% wet gadliqafear nat atgadfga Maly arte 4% frail 8 ge wa 71,731 FF | wo } | 4 : |~4|~,|>|71:| dnfea Sas dl} ga wea H 40,000 aaa gt ule agaz aaa? maSq 8 altalaa a ag dt | ca fakeade ofaeey % eng mae farmap A ag Te MTT ae BT aT amar fe a 34% ala aaar asfaa ame vel a ag dt) azat, 1951 4 are 34% ala oe at aaarfase a1 16 magaz, 1952 et aw gadfya frateq ata afta fratmal Ae fate st Sa ara 85,817 ei dnfya wt ak faa 49,696qa ] ufe mage Hal 8 was wae alea'wa #1 at a31 Ad, 1953Sl mast misat F Raleq at 1944-45 &eh awaHF ay 34Rada fratfial wwe we gaa aale a)18 qa, 1954 oFgadfea feraieay fear aa fae 32,000 og? & uly a age Hal 2 faltaet aa S 3% aftaiea fear mar art za ule} area Fag afaalaaRP ag 18 Gad, 1944 % ga acaa ate ate & wreaeH (aatfeal wr PPrataati frat a ga ma 117,817 eat dafya et ak | ageetal@ stage dayar % aftafaa si ag dt ae 81,696 aaa xt) Praifed7 ada 16 waza, 1952 Ta ates ar ads cea ati sadwer wal S ars ary ae aala Dag he MEM aa gAad AD awe ada16 maga, 1952 gar ova gadfga fasiey afafaag a aie 34 (1) (a)% adla aaa are afaa at safe ae 34 (1) (e) & saga aq aa ga| fadla gadfga faitg ot meq ara & ara ara ga wae We MAT featma fe aK aHAl BMT 44 3 gel qaar fast H swaatfear atarialot satis frakea ge® % ferc mazas aeq ates aq 1945 46 % fac frafea & dua maee sateae a qa ae awe 8 see at fee—Aa) ag ade at ais ae A nk Mt aeazaq Male 2 sasxate aaa % arg a ahs tice at) afaaca } ang fayihel 2 aecelle a fe ala 16 waza, 1952 qa sam yatifga Fraley after cetafaa at ate afzetar et sree are 34 (1) (@) & adta ae as fa fear 34 (1) %) & aedla mis as| fede gatifga fraleg oe ga sree oxargs fear wat ar fe araet sifeat a ae 34 3 ala aaa fared szfaaity eth at afraiita ag at) ae ser aaa f awake aia.SRA H faarz aay ae sae sara aa Ma we 8 afaa fea ne Eiqua gatiga fakayaaa F ofsay 2 ae afifralfiafear & aaue aay git rae 8 et faatfed von faatey a qe ak ft ade aePrete ae & fam sagan eet aca at faifedt a ate 8 gaa: ate zareta:Tez HU T Gara wad away ear we ag fa 34 (1) (m) % saaeqaTa F Ne galfae ofelar a sna ss ad at aaad) fede:smo feo q> 11-31. 44.4 oe qadifga Praley & aeaea Hae ser vat at AH faateq aA F far aMARIS GAM Maat spats aAg wt we ae 34% ada qaal Maeet maat sitar a agtl ua saat eh Ake Faw ua aeT Ta a aesuifhar et ae mira ot vel a ara fH ae are 34 St mT a | alsARG 4fidla qadifga faaleg & aeaed a al nk aafte et fase (arafataa gsc}4% fear— Case: BALADIN RAM versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. [[1969] 1 S.C.R. 800] (1969) ਜੇ. ਪੀ. ਝਾਲੂ, ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਆਮਦਨ ਕਰ, 4ਟੀ.ਜੀ.ਆਰ.ਆਰ., ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ 30 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. ਸਿਵਲ ਰੈਫਰੀ। ਅਪੀਲੀ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ: ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 663 ਅਤੇ 664 ਦੇ 1966। ਅਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਆਈ.ਟੀ. ਰੈਫਰੈਂਸ ਨੰਬਰ 244 ਦੇ 1959 ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਜਨਵਰੀ 2, 1964 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਤੋਂ ਖਾਸ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਅਪੀਲਾਂ। ਐਸ. ਸੀ. ਮਾਰਚੰਡਾ ਅਤੇ ਜੇ. ਪੀ. ਗੋਇਲ, ਦੋਵੇਂ ਅਪੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਪੀਲਕਾਰਤਾ ਲਈ। ਡੀ. ਨਰਸਰਾਜੂ, ਟੀ. ਏ. ਰਾਮਚੰਦਰਨ ਅਤੇ ਐਸ. ਪੀ. ਨਾਇਰ, ਜਵਾਬਦੇਹ (ਦੋਵੇਂ ਅਪੀਲਾਂ ਵਿੱਚ) ਲਈ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਪੀਲਾਂ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਗਰੋਵਰ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕਾ ਵਲੋਂ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹਨਾਂ ਅਪੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਤੱਥ ਅਣਪਛਾਤੇ ਸਨ; ਪਰਿਵਾਰ, ਸਮੱਗਰੀ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਕਰਦਾਤਾ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਅਣਵੰਡਿਤ ਪਰਿਵਾਰ ਸੀ। ਸੰਬੰਧਿਤ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1944-45 ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਅਕਾਉਂਟਿੰਗ ਸਾਲ ਦੀਵਾਲੀ ਸੰਵਤ 2,000 (ਅਕਤੂਬਰ 28, 1943) ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਰਵਰੀ 20, 1945 ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਾਸ਼ੀ ਆਇਰਨ ਫਾਉਂਡਰੀ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਅਣਸਮਝੀ ਆਮਦਨ ਅਤੇ ਜਾਇਦਾਦ ਤੋਂ ਆਮਦਨ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਇਸ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਸੋਧਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਸੋਧੇ ਹੋਏ ਮੁਲਾਂਕਣ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾਤਾ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਨੂੰ 71,731 ਰੁਪਏ ਵਿੱਚ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਰਕਮ ਵਿੱਚ 40,000 ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਅਣਪਛਾਤੇ ਸ੍ਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਆਮਦਨ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਪੀਲੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਅੱਗੇ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇ "ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਜਿਸਨੇ 1945-46 ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਕੋਲ ਸਰਪਤ ਅਤੇ ਬੰਬੂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖਾਤੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾਤਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਵਿਚਾਰਣ ਲਈ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਨਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ ਕਿ ਸਾਰੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਕੇ ਕਰਦਾਤਾ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਸਾਲ 1944-45 ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲਤਾ ਹੋਈ ਹੈ, ਆਮਦਨ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੋਂ ਬਚ ਗਈ ਹੈ। ਜ਼ਰੂਰ, ਜੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾਤਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਨਿਵੇਸ਼ ਉਸਦੀ ਰਾਜਸਵ ਆਮਦਨ ਸੀ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1944-45 ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। 1945-46 ਵਿੱਚ ਜਮ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1945-46 ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਮਦਨ 1944-45 ਵਿੱਚ ਜਮ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਆਮਦਨ ਕੁਝ ਅਣਪਛਾਤੇ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਆਮਦਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਛਲਾ ਸਾਲ ਜਿਸ ਲਈ ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਕੋਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਨਿਵੇਸ਼ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1944-45 ਲਈ ਪ੍ਰਾਸੰਗਿਕ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1945-46 ਲਈ ਪ੍ਰਾਸੰਗਿਕ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਕੋਲ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 34 ਦੀ ਪਨਾਹ ਲੈਣ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਚੋਣ ਨਹੀਂ ਸੀ।" "ਕੀ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ 16-10-1952 ਅਤੇ 18-3-1954 ਦੀਆਂ ਸੋਧੀਆਂ ਗਈਆਂ ਮੁਲਾਂਕਣਾਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਤੇ ਵੈਧ ਹਨ।" ਪਹਿਲੀ ਸੋਧੀ ਗਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਬਾਰੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਸੀ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਧਾਰਾ 34(1)(ਬੀ) ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨਾਂ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਧਾਰਾ 34(1)(ਅ) ਅਧੀਨ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਇਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ ਕਿ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਤੋਂ ਆਮਦਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਕਿ 16 ਅਕਤੂਬਰ, 1952 ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ 18 ਮਾਰਚ, 1954 ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ 1954 ਵਿੱਚ ਕਰਦਾਤਾ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਕੋਈ ਚੂਕ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਾਰਾ 34(1)(ਅ) ਦੀ ਲਾਗੂਤਾ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1945-46 ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੌਰਾਨ, ਸਰਸਪਤ ਅਤੇ ਬੰਬੂ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾਤਾ ਖਿਲਾਫ ਕੋਈ ਕਾਰਵਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਪਰ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕਰਦਾਤਾ ਦੇ ਸਪਸ਼ਟੀਕਰਨ ਖਿਲਾਫ ਉਕਸਾਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਨਿਵੇਸ਼ ਅਣਪਛਾਤੇ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦਸੰਬਰ 1943 ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 1943-44 ਦੌਰਾਨ ਦੀ ਆਮਦਨ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1944-45 ਵਿੱਚ ਟੈਕਸ ਲਗਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। 18 ਮਾਰਚ, 1954 ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।" Case: BALADIN RAM versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. [[1969] 1 S.C.R. 800] (1969) G D. Narsaraju, T. A. Ramachandran and S. P. Nayar, for the respondent (in both the appeals). The Judgment of the Court was delivered by Grover, .T. In these appeals by special leave the facts may be stated : The assessee at the material time was a Hindu Un-H ~ivided Family. The relevant assessment year is 1944-45 cor-responding to the accounting year ending on Diwala Samvat 2,000 (October 28, 1943). On February 20, 1945 the Income tax Of~1ccr m,><.k an a"cssmcnt on a total income of Rs. 26,800 odd which comprised income from the share in the business of Kasi Iron Foundry and the income from the property. This order was revised under s. 34 of the Indian Income tax Act, 1922 hereinafter called the Act. In the revised assessment order the total income of the assessec was computed at Rs. 71,731. Jn this amount a sum of Rs. 40,000 was included as income from undisclosed sources. This assessment was challenged before the Appellate Tribunal and was set aside on the ground that !here had not been proper service of a notice under s. 34. A fresh notice under s. 34 was issued in October 1951. On October 16, 1952 a revised assessment order was passed and the total income of the assessce wa' computed at Rs. 85,817 which included a sum of Rs. 49,696 as income from undisclosed sources. On March 31, 1953 the Income tax Officer served on the assc~ee another notice under s. 34 in respect of the same assessment year 1944-45. On March 18, 1954 a revised assessment was made in which was included a sum of Rs. 32,000 as the.asscssee's income from undisclosed sources, being the alleged investment of the assessee in the Sarpat and bamboo business prior lo February 18, 1944. The total income of the assessec was computed at Rs. 1,17,817. The income from undisclosed source which earn.: to be included in this computation amounted to Rs. 8 l,696. The as.sessee filed appeals against the assessment order dated October I 6, 1952 contending inter a/ia that there had been no escapement of any income and that in any case the first revised assessment dated October I 6. 1952 was barred by time under s. 34(1) (b) of the Act as the provisions of s. 34 (I)( a) did not apply. The second revised assessment was challenged on the ground. inter a/ia, that the Income tax Officer had no jurisdiction to issue the notice under s. :14 as the material facts necessary for making the assessment were fully and truly disclosed to the Income tax Officer during the assessment proceedings for the year 1945-46. That· appeal was also dismissed. Thereafter the assessec filed two appeals before the Income Tax Appellate Trihunal. Before the tribunal it was contended hy the assessee that the first revised assessment dated October 16, 1952 was barred by limitation and that the period of limitation was four years under s. 34 ( l )( b) and not eight years under s. 34 (I )(a). The second revised assessment was challenged on the ground that the Income tax Officer had no jurisdiction to issue a notice and make assessment under s. 34. It wa.' argued that the investment, expenditure and the profits earned from the business of Sarpat and bamboo had been duly· shown. As regards the first revised assessment thct tribunal held that the income of the asscssee from the firm Rajnarain Durga Prasad had escaped assessment by failure on the part of the assessee to disclose fully and truly !!II the fad!: necessary for making !he assessment and that the provisions of A B c D E F G II • • • A s. 34(1)(a) were attracted and therefore the period of limitation was eight years and not four years. With regard to the second revised assessment it was urged that all the materials necessary for making the assessment were before the Income tax Officer and by issuing a notice under s. 34 the Income tax Officer had changed his opinion and a mere change of opinion did not autho-rise the Income tax Officer to take recourse to s. 34. The tribu-B nal disposed of the argument with regard to the second revised assessment in the following words : Case: BALADIN RAM versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. [[1969] 1 S.C.R. 800] (1969) 44.4 oe qadifga Praley & aeaea Hae ser vat at AH faateq aA F far aMARIS GAM Maat spats aAg wt we ae 34% ada qaal Maeet maat sitar a agtl ua saat eh Ake Faw ua aeT Ta a aesuifhar et ae mira ot vel a ara fH ae are 34 St mT a | alsARG 4fidla qadifga faaleg & aeaed a al nk aafte et fase (arafataa gsc}4% fear— |“faq maet smifmaca 1945.46 & faa falfeat satang aaa Wet aia Brae ea ar ee ey se gd sae FRratfedt ara fer ae fafrarat a arater dat) Raraedla oy ez2gar miaae aifeat F Te ae fayarT sea sr SET AT fe fatheada) BIT 8 1944-45 ay et fate aa & faq mazes ai afara2at Bl Ma: Be aaa: Tez VA A MATT S BRTfaleBV gent?Fede ale maat alsat A ag ga aA Gia fF saara 4 faa aia fer aa fafhara sagt ma aat at ae ant 34% ala arated adl ae erat at salle ae mia faieq ag 1945 46i fratia adt al ar aad M11 ae ay faateq ay 1944-454atRraifa a aed at | aaa sae fact} wa Ft gee gia atalaa aqse aR mas wa AQDfralfta a asd aA we wazaia 2 wa % faa, faak faa fait & Me qa ae at gaaadi feat a, ad ag, fata ag ad ami fafa, Meleq ad1944-45 & fac gana favia ad a fee aga, fraleq ay 1945-46%faa gdna facia at § ast| wa oraae mfhat F 18sfafaaa st aie 34 ar sie wa & feare we Ny faaed set ar”auf afisey 2 ae vat Sat fe ade 21 ma,1967 Te weg awe2 fe ae fafama, a aega: amaze Aa afratfedl a sa afl, 32,000aq & emaWw 27,875 weal wee J gq DI wea fava azfae ait fad car Meazaradt 2aefeast faa ave31 mae, 1958 ae weal wee 8 ae ar aa.afafaan atgw66(1)*adaceesooatftdiga4wangaPaafafaaozyassaages ®ffieaa%facfafesfar—“sar qiaaaca we afeafeal A aa 34% ada ada16 mazar, 1952 seis ard, 1954 gat gadfqa fray fa alefafa & 1” gam gadfya fraley % aa F seq saraaa stag aaa f afeaya 34(1) (a) & seaeg ay al al at afl ae al wer a aaa fe fraieq : |{ dO : q ? | } >| a | « ) | _— , |+!|4||| posa:vt7:||,_\_e>,ok,b~| . aiaawa a afaa afaa 2 sate 2 itafralfidl dae ag faa ser a eH asar wana 2 fe ae cer ai fe waar 34 (1) ailhaT (a) 3%a} ag aia ur fa faalfed) 9 ca FH aga sig 8 a mae21Ret as ada16 mazar, 1952 qafaakey ade et ara 2 ew aga a sac afqia-eT THUG (AA TAT} 1S ad, 1954 He faaley aka aw szqTMNT HAAG TI MAT a Bray far aay arfe fala) a ae a CarSle eafaa aal gat a1 (mae fe a 34 (1) (#) GT at as] sea aaaTee wa We wala (ear fe safe mas ailGat A fate af 1945-46 a}eral % ahaa aca alt at} sea # faaal & atagg ag sthaula sa fraizq aaafeal 4 faaitd% ex AE sad add sak ehfeed ae soa ad stoT aad 2 fH saa faa & asarq saafear at| ag afafaatica ae BA at fH far ase Ta B aa Fae gdfearag, 1943 4 aa fe ag fafafea at ada Meza gé ara aaa % faemae a | fadla ay 1943-44 & dha ee SAAR sry gaa Rukqq9 1944-45at fafez oza Fauna ar sax amas Para fear 18 nat ass| faakq we 3 aa ¥ mazar, 1962 4 fag ag faaiey & at F ofl wae ato Rawal A agaaa 22 fe afaeacd at nec aaa a fala a aca AS aie aelEM 21 ae flea fear amar 2 fe oH UA aay gal cae @ frathedBITE mas ses fried el Rawls zafeq ad Rear at arFills 3a Ga ar Farag 1 ada, 1944 8 ama Ea a a 28 nazaz,1943 @ aaa aa aa fash % ga as } ema ala 3 sist az a ade21 ag aaa am? fe se aqzasa at ca st ma ake aa faite% 9T 8 sie maaifta fear aa a Mt zafea faites fac owma wot fail 8ocfga seat eras adi ari rah afales saaxMEAT BY 12 AR, 1947 a we fe1946-46 ac ar Raley fear var aT,TH Ua AUAY gal gare afralfeddRa wr gar ar) wa: aE frateq FSH gens drag fait sl Mea feed altar a Aes shqaaeda2) sea eT Agaedla a faa ae nacam Ba ea fear?fe ana afew s mie a tar Hs faeg ad afese ca a aaSBM TI ana wa ata aa fe faa cia st ab) ae Pazfear aaa fe st Raw fag a cee at a sad ag saz adifear nar at fis fraikel a sa ca A aOR aie 8 ma ma aA?|fretttet ca cafe at A adtSF aear a fasat aa aa fF ae algaBl HUSa aT aT A mast ofsat st ew ela wl aa aT he atheVasa THA wa se F aa ga Hd;sa fier FX fur cay | 446 —aeqaa vray fata afser [1969] 1 eaofetogo Case: BALADIN RAM versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. [[1969] 1 S.C.R. 800] (1969) ਸ੍ਰੀ ਐਸ. ਸੀ. ਮਾਨਚੰਦਾ ਵੱਲੋਂ ਅਕਤੂਬਰ 1952 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਬੰਧੀ ਦਲੀਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਰਦਾਤਾ ਵੱਲੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਰਦਾਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਫਰਮ ਰਾਏ ਨਰੈਣ ਦੁਰਗਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਤੋਂ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ ਦੀ ਆਮਦਨ ਕਰਦਾਤਾ ਦੇ ਰਿਟਰਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਫਰਮ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਅਪ੍ਰੈਲ 1, 1944 ਨੂੰ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਕਰਦਾਤਾ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੀ ਜੋ ਅਕਤੂਬਰ 28, 1943 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਨਾ ਤਾਂ ਫਰਮ ਦੀ ਆਮਦਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਰਦਾਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕਰਦਾਤਾ ਲਈ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਿਟਰਨ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾ ਸਕੇ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਮਈ 12, 1947 ਨੂੰ ਫਰਮ ਰਾਏ ਨਰੈਣ ਦੁਰਗਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾਤਾ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਵਿੱਚ ਆਮਦਨ ਦਿਖਾਈ ਜਦੋਂ 1945-46 ਦੇ ਸਾਲ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਬਚਣ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਰਦਾਤਾ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੂਕ ਜਾਂ ਛੱਡਛਾੜ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਇਸ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਨਿਰੀਖਣ ਕਰਕੇ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਪੀਲੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਦੋਂ ਆਮਦਨ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਫਰਮ ਤੋਂ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਰਦਾਤਾ ਵੱਲੋਂ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਿਟਰਨ ਨੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਉਸ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਆਮਦਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਕਰਦਾਤਾ ਲਈ ਹੁਣ ਇਸ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਸੀ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਬੋਝ ਇਹ ਦਿਖਾਉਣ ਦਾ ਸੀ ਕਿ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਉਸ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਆਮਦਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਸ੍ਰੀ ਮਾਨਚੰਦਾ ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੇ ਹਨ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਦਾਰ ਦੀ ਅਸਲੀ ਚੁਣੌਤੀ ਮਾਰਚ 1954 ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੋਧੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਆਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਰਕਮ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਕਾਲੀਨ ਅਤੇ ਬਾਂਸ ਦੇ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਲਗਾਈ ਗਈ ਪੂੰਜੀ ਵਜੋਂ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਰਕਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਿ ਅਪੀਲ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਰਾਮ ਨਾਰਾਇਣ ਦੁਰਗਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਕਾਲੀਨ ਅਤੇ ਬਾਂਸ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਲਈ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ, 27,000 ਰੁਪਏ ਦੱਸੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਨਿਵੇਸ਼ 8 ਦਸੰਬਰ, 1943 ਤੋਂ 17 ਫਰਵਰੀ, 1944 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸ੍ਰੀ ਮਨਚੰਦਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਕਤ ਵਪਾਰ ਤੋਂ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਸਾਲ 1944-45 ਦੇ ਰਿਟਰਨ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਵਪਾਰ ਖੁਦ ਹੀ ਸੰਬੰਧਿਤ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜੋ ਕਿ 28 ਅਕਤੂਬਰ, 1943 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1945-46 ਲਈ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾਰ ਦੀ ਆਮਦਨ ਵਜੋਂ 1,640 ਰੁਪਏ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਾਲ 1945-46 ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਾਰਵਾਈ ਦੌਰਾਨ ਕਰਦਾਰ ਨੇ ਸੰਤਪਤ ਅਤੇ ਬਾਂਸ ਵਪਾਰ ਸੰਬੰਧੀ ਵੇਰਵੇ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਹਲਫਨਾਮਾ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਸ੍ਰੀ ਮਨਚੰਦਾ ਨੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 2(11) ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ "ਪਿਛਲਾ ਸਾਲ" ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਅਵਧੀ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸੰਤਪਤ ਅਤੇ ਬਾਂਸ ਵਪਾਰ ਉਸ ਸਾਲ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਿਆ ਜੋ ਕਿ 11 ਅਕਤੂਬਰ, 1943 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਅਸੰਭਵ ਸੀ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਸ੍ਰੀ ਮਨਚੰਦਾ, ਕਿ ਰਿਟਰਨ ਵਿੱਚ ਸੰਤਪਤ ਅਤੇ ਬਾਂਸ ਵਪਾਰ ਸੰਬੰਧੀ ਕੋਈ ਵੀ ਰਕਮ ਦਿਖਾਈ ਜਾ ਸਕੇ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਅਪਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਵਿਧੀ ਹੁਣ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਫੈਸਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੈਟਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਬਿਹਾਰ ਅਤੇ ਉੜੀਸਾ ਬਨਾਮ ਪਟਲਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿੱਚ ਤੱਥ ਇਹ ਸਨ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1947-48 ਲਈ ਕਰਦਾਰ ਦਾ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਦੀਵਾਲੀ ਸਾਲ ਸੀ ਜੋ ਕਿ 4 ਨਵੰਬਰ, 1945 ਤੋਂ 24 ਅਕਤੂਬਰ, 1946 ਨੂੰ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਕਰਦਾਰ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਸਾਲ ਲਈ ਉਸਦੀ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਵਜੋਂ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ 22 ਅਤੇ 27 ਨਵੰਬਰ, 1945 ਨੂੰ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੁਝ ਨਕਦ ਕ੍ਰੈਡਿਟਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋੜਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਤਾਰੀਖਾਂ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਗੁਪਤ ਲਾਭ ਵਜੋਂ ਅਣਪਛਾਤੇ ਸ੍ਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਸਨ। ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਗੁਪਤ ਲਾਭ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਰਕਮ ਕਰਦਾਰ ਦੇ ਵਪਾਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਵੱਖਰੇ ਸ੍ਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਸੀ ਅਤੇ ਕਰਦਾਰ ਨੇ ਉਸ ਰਕਮ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖਾਤਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਸੀ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਲੇਖਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਜਾਂ ਵਿਧੀ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਕੋਈ ਵਿਕਲਪ ਚੁਣਿਆ ਸੀ। ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਕਤ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾਰ ਦਾ ਪਿਛਲਾ ਸਾਲ ਉਸਦੇ ਅਣਪਛਾਤੇ ਆਮਦਨ ਸ੍ਰੋਤ ਲਈ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ ਸੀ ਜੋ ਕਿ 31 ਮਾਰਚ, 1946 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਰਿਸ਼ੂ ਦੱਤ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਯੂ. ਪੀ. & ਵੀ.ਪੀ. ਵਿੱਚ ਕਰਦਾਰ ਦਾ ਪਿਛਲਾ ਸਾਲ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲਾਂ 1945-'6 ਲਈ ਉਸਦੇ ਵਪਾਰ ਲਈ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ ਸੀ ਜੋ ਕਿ 26 ਜੂਨ, 1944 ਤੋਂ ਸੀ। Case: BALADIN RAM versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. [[1969] 1 S.C.R. 800] (1969) "The Income tax Officer who made the assessment for 1945-46 might have had all the accounts of the busi-ness in Sarpat and bamboos before him and might have c known the investments made by the assessee in that busi-ne". The question for consideration is whether the Income tax Officer had reason to believe that by the failure on the part of the assessee to fully and truly dis-close all the material facts necessary for the making of the assessment for the year 1944-45, income had es-D caped assessment. Surely, even if the Income tax Officer had known that the investment made by the assessee in that business were his revenue income, he could not have proceeded u/s 34 because the income could not have been assessed in the assessment year 1945-46. It could be assessed in the assessment year 1944-45. The income appearing by way of deposits in E the Sarpat business could be assessed only as income from some undisclosed source and the previous year for income from undisclosed source for which the assessee had not elected any previous year would be the financial year. The investments were made in the financial year relevant for the assessment year 1944-45 and were not F made in the financial year relevant for the assessment year 1945-46. The Income tax Officer had, therefore, no choice but to resort to section 34 of the Act." c The tribunal, however, found as is apparent from its order dated March 21, 1957 that the unexplained investment which was really the income of the assessee from undisclosed source was G Rs. 27,875 instead of Rs. 32,000. The tribunal called for a report on certain other matters with which we are not concerned and which were disposed of by subsequent order dated August 31, 1958. On a petition filed under s. 66(1) of the Act the tribunal referred the following question to the High Court for decision : H "Whether on the facts and in tke circumstances of ' the case the revised assessments under section 34 dated • 16-10-1952 and 18-3-1954 are legal and valid". As regards the first revised assessment the High Court was of the view that even if the provisions of s. 34 ( 1 ){ b) were to apply the assessment could not be said to be barred by time nor could it be said to be barred under s. 34( 1) (aJ as the ass<:.sscc had failed to show that the Income t;,x Olliccr was aware that the assessee had received income from its share in the firnl. The question was consequently answered in the affirmative so far as the assessment order dated October 16, 1952 was concerned. The assessment order of March 18, 1954 was challenged before the High Court on the ground that there was no default on the part of the assessec attracting applicability of s. 34 (I)( a). It was noticed by the High Court that although the Income tax Officer had, during the proceedings for the assessment year 1945-46, made an enquiry about the in\'estments in Sarpat and bamboo business no action had been taken in those assessment proceed-ings against the assessee but it could not be presumed that he had accepted the explanation of the assessce. Having held that the investment represented income from undisclosed source he was bound to treat it as income which accrued in December 1943 when it was invested, being the income during the financial year 1943-44 and therefore it had to be taxed in the assessment year 1944-45. The question referred was answered in the affirmative with regard to the assessment order of March 18, as well. Case: BALADIN RAM versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. [[1969] 1 S.C.R. 800] (1969) | 446 —aeqaa vray fata afser [1969] 1 eaofetogo sqaia % faa ot aaaa eh aar adt ah) faaifidl of me 2 entamg Tt gaa mys fear nae ae sates ava H 2 os a, lo54gH fag ag qadfgi fatieg ata Haeee aa & aa % a Aaftafaaa} att at acta Ae aia B arate TswT F ffaha a) afracq 3ATA FE TH TTT 27,000 aay at att ata wt aera atc ata %Waa ara h fac ua aay gat saest armdadl % fafafeaed) —fafaera 8 feavaz,1943wie 17seat, 1944 % Ae fear naraoftat%, maaeat fara] & wt afga sear ad2 fe fear gam ar agar aa wfat Fife at es A ma see st géna 1044-45 ga ad ag GY 28 waza, 1943 A ama gw, ae DA F aa avy saritifea Fraley af 1045-46 % far 1,640 eat af ule at ga daasam 4 ale a aawa H fatefear nar ar) Qarse aae?fe 1945-46 affa frag arafer & ako fralfiat 2 araae-aifhat % aq ca waaca Giga fea feat aca ale aiaB® ara 4sat faq ag | ot aaae A géna grmafs w wfaaM at a2Bit(11)# aa seafas ‘gg ay’ at ciansose ear ena arefta feat ag dha Pear fe aeqa Meata et aa sa at %, aa ae fH Fearfaqag %, seat aa matwalg, 28 mazar, 1943 ae ef aaa aTSeal @ fie aaa Be aia % weary 8 arag fed waa sy Fact F afaaBal anata: weg ytFelfeafa F wy aafe aoak wl area aefafagatthoa al daar 8 fac a ge 21 saat ge, feeeile salar aaa die zofaar ws Wea(?) Har 2 A fe faateag ad1947-48 & faa falta er Gar as fearal ay ar wl aaaare 4 aaraz,1945 324 mazar, 1946 am at aaa ar) mast aifiaca frailat geael a req aei fear ake seal aa se ay F HRMS MaRTA& aan a afufafeaa a)sat ca maser F gael gar seat F agRS asc aa A,TM 22 ate 27 aavar, 1945 at Tar faq ae % seeMalI ma ga anil Fer H Ae fear J ale aear ay F ama gaSareea ae garaafe mage Ma F ma va al % «7 Faftafaa wa Raffel Baa stana adl a fag ae ae gem alaada saufe kart F fale a Hi Far ad var ask agsat sa Ma Fata ga ag s avaca F feet faser st sala fear arae ufufaatfca fiat car at fe gate offafadt J faethea)omaSaree as aad H gaet qa at 31 ad, 1946 st ana da - i | f |; or oN | ay 4 yo:' iy | a | ‘ 7 oe ae i|ia ad _( 4 F. ‘= , ) wRf. b }:| ia ":agpo,|. “~) oe - at fla at wl faga za aA Bae Mas, sae sg siefarea néqr (7) F fraftat B aos a seat % arsed F faaky aq1945.46 S faq sasrqa ag 4 gat, 19433 26 qa 1944 a1) ga. wrarafe % faa sa swat a dar afeal F 9,300 aad a ule a 2 faaraz,1943 & Saeq Aur (suspense account) ¥ aarH ag F fRarar aa a|BAAS BV F ayNT A mane aifear tae afafralfta fear fe aeTHA WTGT Ha 3 wa Vi sea sags A ag fesly svarn fe er afeaBia 3 faa ogy ft soazy adt 2 fH ma} ange a FB ataeq 9 HE Faqfama t awe aga ar aif? 288 sara a Maa are 2 (11)(i) (®) & wala fact flaer et sain fear ar) ca fale F fa 3 fe wsma cea ae at fe aaae aha 8 seal aa oz faela ay A Ga ag aTAHT HEAN | RI MAI ae ge THA Ge HUTA Pale TH 1944-45 3 fae a fearal ana ar a fe frateg ag 1945 46 & fea) set ome & aedt at seesee tet Aeaa aaa saat sae (*) Fadl waeaa fearat) Wa ae a ae afiat gg) gare wt sea are as sr AE Fazag.gah ofane aga adtfear mar 2 fe lat ofefeafaat F aearar ar? gar waeMa Lea, fat Ca soae aa ar faaleq at garfrahiay fear sr aaa 2,ag 2 f& faateq arena fda a9 8 fear ate | . Mh aaa a mastafafaam,1961 at are 68 F se EAT Satzmaga fear 2Fe att £8 TIT E—_#‘Where any sum is found creditedinthe booksof anassesseemaintainedforany previousyear andthe assesseeOffers noexplanationaboutthenature andsourcethereof'or the explanation offered by him is not, in the opinion ofthe Income Tax Officer, satisfactory the sum so credited may be_previouscharged to year.” income tax as the income of the| assessee of that afeedl Hae ca OFT 8 aKa 2— “aet ME UT A ga ats faq wil az Half a gestHaar etas TF ae 2 ste Hallet saa oaste ataa) aaa Re caster adt Far Bar sae area fear mar eqslaey wazazaifhax at ua a anraagg at 2, aat ga Gat aa at ae Uf Fatheat|a aw ga ad shor h we A aac 8 garfta sh ar abet 1” (2) 39 atgo Ro BIwo 534. (3) 49 BIRo Fo MITo 633 | - /. | [1969] 1 saefizogo — @Pea ag cag 2 fe ac afafiag 9 afiafaa saat} ola at ag ater tae / | Case: BALADIN RAM versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. [[1969] 1 S.C.R. 800] (1969) ਜੂਨ, 1944 ਤੋਂ ਸੀ। ਇਸ ਮਿਆਦ ਲਈ ਕਿ ਸਪੈਂਸ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ 2 ਸਤੰਬਰ, 1943 ਨੂੰ ਰੁਪਏ 9,800 ਦਾ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ, ਸੰਤੋਖਜਨਕ ਵਿਆਖਿਆ ਦੀ ਗੈਰ-ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਰਕਮ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਆਮਦਨ ਮੰਨਿਆ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟਾਈ ਗਈ ਰਾਏ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਰਕਮ ਗੁਪਤ ਆਮਦਨ ਦੇ ਸਰੋਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿ ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਖਾਤਿਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਕਲਪ ਐਸ. 21(1)(ਅ) ਅਧੀਨ ਨਹੀਂ ਚੁਣਿਆ, ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਪਾਸ ਕੇਵਲ ਇਹ ਰਸਤਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਗੁਪਤ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਵਿੱਤੀ ਵਰ੍ਹੇ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਰਕਮ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਰ੍ਹੇ 1944-45 ਲਈ ਹੀ ਟੈਕਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ 1945-46 ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਰ੍ਹੇ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੱਥਾਂ 'ਤੇ ਕੋਲਕਾਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਵੀ ਇਸੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ਹੈ ਜੇਥਾਲਾਲ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ। ਹੁਣ ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੀਆਂ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਗੁਪਤ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਜਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਦਾ ਇਕੋ ਸੰਭਵ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਧਾਰਨ ਵਿੱਤੀ ਵਰ੍ਹੇ ਦੌਰਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਸ੍ਰੀ ਮਨਚੰਦਾ ਨੇ ਸਾਡਾ ਧਿਆਨ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 68 ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਪਿਛਲੇ ਵਰ੍ਹੇ ਲਈ ਰੱਖੀ ਗਈ ਕਿਸੇ ਕਰਦਾਤਾ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰਕਮ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਪਾਈ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਕਰਦਾਤਾ ਆਮਦਨ ਦੇ ਸਰੋਤ ਅਤੇ ਕਿਸਮ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੀ ਰਾਏ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਕਮ ਦੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਵਿਆਖਿਆ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਰਕਮ ਉਸ ਪਿਛਲੇ ਵਰ੍ਹੇ ਦੀ ਆਮਦਨ ਵਜੋਂ ਆਮਦਨ ਕਰ ਲਈ ਚਾਰਜ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਨਵੇਂ ਐਕਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨਾਂ ਦੇ ਤਹਿਤ ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ ਇਹ ਧਾਰਾ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇਗੀ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਕਰਦਾਤਾ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰਕਮ ਪਾਈ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਜੇਕਰ ਗੁਪਤ ਆਮਦਨ ਕਿਸੇ ਅਣਜਾਣ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਪਾਈ ਗਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਕਮ ਕੁਝ ਛੁਪਾਈ ਗਈ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੋਵੇ ਜੋ ਉਸਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਥਿਤੀ ਸੰਭਵਤਃ ਉਹੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਐਕਟ ਲਾਗੂ ਸੀ। ਸ੍ਰੀ ਮਨਚੰਦਾ ਦੀ ਆਖਰੀ ਦਲੀਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 34(1)(ਅ) ਦੀ ਲਾਗੂਤਾ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰਦਾਤਾ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੱਥ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਜਾਂ ਅਸਫਲਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਅਤੇ ਇਰਾਦਤਨ ਪਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਪੀ. ਆਰ. ਮੁਖਰਜੀ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਹੈ) ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਜਾਂ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਜਦੋਂ, ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ "ਖੁਲਾਸਾ" ਸ਼ਬਦ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਖੁਲਾਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਬਦਲਣਾ ਬਿਲਕੁਲ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਰ ਤੇ, ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਕਰਦਾਤਾ ਇਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸਰਪਤ ਅਤੇ ਬਾਂਸ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਲਗਾਏ ਗਏ 27,000 ਰੁਪਏ ਦੀ ਅਸਲ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਅਪੀਲਾਂ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਖਰਚੇ ਸਮੇਤ ਖਾਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਜੀ.ਸੀ. ਅਪੀਲਾਂ ਖਾਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਡਿਸਕਲੇਮਰ ਸਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਨਿਆ ਨਿਰਣਾਂ ਕੇਵਲ ਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼ਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ । ਸਾਰੇ ਵਿਹਾਰਕ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਮੰਤਵਾਂ ਲਈ ਨਿਆਂ ਨਿਰਣੇ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੰਸਕਰਣ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਮਲ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। Vasu GuptaAdvocate Case: BALADIN RAM versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. [[1969] 1 S.C.R. 800] (1969) The argument of Mr. S. C. Manchanda in respect of th.~ assessment made in October 1952 is that there was no failure on the part of the assessee to disclo;e nwterial facts. It is submitted that the share income of the assessee's son from the firm Raj Jsiarain Durga Prasad could not be shown in the assessee's return as the accounting period of that firm closed on April 1 , 1944 which was well after the close of the previous year of the assessee which ended on October 28. 1943. Tt is said that neither the income of the firm nor the share of the assessce\ son had been determined till then and it was not possible for the asscssee to show the said income in his return. Moreover the Income tax Officer had knowledge of the asse.ssee's interest in the firm Ram-narain Durga Prasad on May 12, 1947 when the assessment for the year 1945-46 was made. Thus the escapement. if any, has not resulted from any default or omission on the part of the assessee. The High Court had disposed of this contenlion by observing that there was no finding in the order of the appellate tribunal that the share of the income from the said firm was not known at the time when the return was filed. It was admitted that the return filed hv the a.ssessce did not disclose that the assesscc enjoyed income from his share in that finn. Tt was no ionger open to the assessec to press this contention particularly when the burden lav utxm him to show that the Income lax Officer was aware that the assessce received income from his shafe in that firm. Mr. Manchanda l1as not been able to persuade us A B c D E F G II • • Case: BALADIN RAM versus COMMISSIONER OF INCO