Balchand v. Income-Tax Officer, Sagar

Case: BALCHAND versus INCOME-TAX OFFICER, SAGAR [[1969] 1 S.C.R. 704] (1969) Waa AN a aqara | : | | | ATR ALKA, ATT (Balchand Versus — Income-tax Officer,. Sagar) a . a | * co | | (19 seq, 1968) (zato Ho Blo Me same ao Taare) = : | ogemar Zee tar (1922 et 11), arr 34 ate saatafafaam (1961 ar 43), ae 148—snaat snfieat aitfate fear na—see waa faatieel & oe sie faaeatHEA H— TI VA fraeat sr farerer 1922 F afafaara Bare34 91 1961 % ayfrtaaa at are 148} seta wicarg ata @gaLy feat sar ares ||- ~ a | atari er geaq Seq Oaz, 1922 a are 23 (3)% ata atarr 9 Preieay ay 1945-46 whe 1046-47 § far ae BR & far fatey PearTa | gas WVaIT 24 Ga, 1959 st araae aifaar a ser 34 a wala agafiaky at aaa frat fait adarit & ag ater at af Pe ag 31 ara,1946 at ata a ara at & fa frala saat sa at facet sega St aahesseat wa Fraley 8 ge ak2) aaa at séfvarh fake ay 1946-47°Se 1945-46 a sede fear Tat at 1 agarat 4 fratey ay 1946-47 &fa os, feat cree at et alt aa sear a aaa at Me feat 7a.aa gar fraley af 1945-46 % fea ca ad feat crea at ate ae ela,far fs sal sa Gaara aaa wa aan at 14 Ara, 1963 et smaKe2sifmat § saat afefian, 1961at ar 148 Fda wsashe aaaFreel fat atari@ ae ata athe ag Pratey ad 1946-47 & faaqat aa at us raza) oega ali gaat Be ae aarar var fa sa ay atsat ara frateq 8 ge ae 2 | zeae adel A arta 24 ya, 1959 ae | | ) yeep° SO m >7| wot8 . oyx|~ |NM,4| . | 14 ara, 1963 arat aaerat at afialesa HAA far sea aIAT A CHRe Pedra sree Pear Peg ag Faehe ifs ae fear ara ga eqaaa A aoa Raa aa at fs FaI—(1) arta 24 gy,1969 aret qaara adlait 3 fraley ad 1946-47 4 fag fraeh aiaa2 F fac aig at as ot ale zafaq fate ay 1945-46 4 fea oa Feyafrake & faq start aga dt; ae (2) fh oder a Prakeq ad1946-47 & faq as wt Raat sea ae det cafee ala 14 ars,1963 arat aaat WeaN at aiife cepa esq Bee, 1922 at are 34 3% eaar mast afatiag, 1961] at ar 148% aha Prat ag gear da aaat faarat ar aadt a} aa an faazatat fear aa sear fro atfear stat|| afuftalfta—(l)aati ala 24qa, 1959 art aaar atae fas: daz wa A ge sdqr at as et aay fraka ag 1945-46 % facsaat fafaaeaar oe aig sara adl oer | atten at ae Ba 8 ag gaat 2dt ag od} fe 38 31 ard, 1046 at aaa Qa ae as & fae walt akaa9 1945-46 % faqfasta agdt ora at fat cee atiat atadel a ag lar fear 2 fe saat aa ata F seq ya a 2 | iat at (2) afafaan 8 fasteq ag at ora at Faieqger et gaa BazaRalf arr Gsgar sige at at frac ae aitarg at] % fa Prat aetst scare act Pear nar 2| aq Pralfedt st ata ot ae faatfia at yar et aaag esgar aq feacat orem adh at anar ale 1922 % dee sh ayer 34 aT1961 & afafean at mr 148 B ala wot faex gaa ag fara aaaaa adh ata) HAST BAS TANT WAleqea salaqa, 36 agoalo mite 546 (aao he) at MAHL BIG Tala Guo Tay Beanz,55 alge zto ato 630 (uae do) & ART a Atari a maaeaa Pearany 2 28 qina % feat gina ag & faa Prat Rateq or ad 2a at fearmar aralt saat fara sega ame at ar at garaa aH wIaERafter gafaaky a gaara 2aaas fraihal Ratem mee & fea wasqyaig se ads fac, faa as fae ag cea dt fatRa fear ar gar a,sqal ora at faery) seat adt ax amar att araax afar & satay aetat azal fis ag sant aa an faaiey wz| fafa ordeal siftranfar : 1966 at go 640 gat fafaa ater | 1964 F do 92 aa aay fea Raa sig sq aaa sata2 faa,1965 aa faqa ak weg & fae fate gasa Fae atae attea ARAA BT MC age tae dhe arafta at wo ate mat at att a WAI = aaoit Sto AUTWE Ao Wao TA rmarea at fata eararfiraf So ato gre a fear rarafirate wg— 7 Case: BALCHAND versus INCOME-TAX OFFICER, SAGAR [[1969] 1 S.C.R. 704] (1969) BALCHAND V. INCOME-TAX OFFICER, SAGAR All/?USt 19. 1968 LJ .. c. SHAii AN"D v. RAMASWAMI, JI.] 8 lncome../ax Act (II of 1922), s. 34 and Income.tax Act (43 of 1961), 148-Assessment n1ade by lncon1e-Tax Ofjicer-t·11rrher return rlie.re-after by assessee-Whether such return should be disposed of before .taking action under s. 34 of the 1922-Act or s. 148 of the 1961-Act. c The appellant \\'as assessed to pay tax on his income for the assessment c years 1945-46 and 1946-47 under s. 23(3) of the Income-tax Act. 1922. Thereafter, on June 24, 1959, the Income-Tax Officer issued a notice of reassessment under s. 34 requiring the appellant to submit a return of his income assessable for the year ending March 31. 1946 ou the ground that the income of the appellant had escaped as<essment. The preamble to the notice hoy..·cver, referred to the assessment years 1946-47 and 1945-46. The appellant filed a return for the a'5essment year 1946-47. and \\'hen his attention y.·as drawn to the bcxiy of the notice. he file-.d a D fresh return for the asses-sment year 1945-46 admitling that he had misunderstood the notice. On ?<.-larch 14, 1963 the Income-Tax ()ffi.ccr issued another notice under s. 148 of the Income-tax Act, 1961, calling upon the appellant to suh1nit a return of his income for the assessment year 1946-47, on the ground that his income for that year also had escaped asscs.~mcnt. The appellant, thereupon filed a writ petition in the High Coun for quashing the two notices dated June 24, 1959 and March L 14, 1963 but the petition \V:t.S dismissed. In appeal to this Court, on the questions, whether; (1) by the notice dated June 24, 1959' the appellant was called upon to file a return for the assessment year 1946-47 and therefore the reasse~smcnt proceedings for the assessment year 1945-46 1,i,·ere incompetent; and (2) since the appel-lant had suhmitled another retu'rn for the assessment year 1946-47 the notice dated ~1arch 14, 1963, was incompetent, because a notiee under .<. J4 of the Income-tax Act, 1922, or s. 148 of the Incometa:x Act 1961. could not be isc;ued so Jong as the return was not considered and disposed of. F HELD : ( 1) Though there was some negligence in drawing up the preamble to the notice dated June 24. 1959 it did not affect its validity for the asses.<ment year 1945-46. The appellant was clearly informed that he had to file a return of his income as.~abJe for the year ending March 11, 1946 that is for the assessment year 1945-46, and the appellant himself had admitted his mistake in construing it. [706 B-D] G (2) The Act does not provide any machinery for dealing with volun-tary returns filed by an asses.sec af1er assessment of income for the year of assessment was c.omplctcd. When the income of the a~C"Sec had been assessed ro tax, it \Vas not open to him. to file another voluntary retu'rn and avoid the i"ue of a notice either under s. 34 of the 1922 Act or s. 148 of the 1961-Act. The cases, Com1nissioner of Jticomc-ta.x v. Ranchhoddas Kar.rondas, 36 J.T.R. 569 (S.C.) and Co1n1nissioner of In-come-tax v. S. Raman Che!tiar. 55 l.T.R. 630 (S.C.) on which the ap~ itant relied arc cases where there was no order of assessment fo'r the rete- H c - - A vant year and their principle has no application to the present case. Unless a notice of reassessment is issued by the Income-Tax Officer, the asses.see cannot, after an order of assessment is made, submit a return of his income for the year for which he was already assessed and call upon. the Income-Tax Officer to assess his income. [707 G; 708-C, F-0] CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal No. 640 of 1966. Appeal by special leave from the judgment and order dated September 2, 1965 of the Madhya Pradesh High Court in Misc. Petition No. 92 of 1964. N. D. Karkhanis, and A. G. Ratnaparkhi, for the appellant. c D. Narsaraju and R. N. Sachthey, for the respondent. The Judgment of the Court was delivered by Case: BALCHAND versus INCOME-TAX OFFICER, SAGAR [[1969] 1 S.C.R. 704] (1969) ਬਲਚੰਦ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਸਾਗਰ ਅਗਸਤ 19, 1968 [ਜੇ.ਸੀ. ਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਵੀ. ਰਾਮਾਸਵਾਮੀ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕ] ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ (11 ਦਾ 1922), ਧਾਰਾ 34 ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ (43 ਦਾ 1961), ਧਾਰਾ 148—ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਮੁਲਾਂਕਣ—ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ—ਕੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਨੂੰ 1922-ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 34 ਜਾਂ 1961-ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 148 ਅਧੀਨ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਆਮਦਨ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1945-46 ਅਤੇ 1946-47 ਅਧੀਨ ਆਮਦਨ ਕਰ ਦੇਣ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਧਾਰਾ 23(3) ਦੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਅਧੀਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੂਨ 3, 1949 ਨੂੰ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਮੁੜ-ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਜੋ ਸਾਲ ਮਾਰਚ 31, 1946 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਈ ਸੀ। ਨੋਟਿਸ ਦਾ ਆਧਾਰ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ 1945-46 ਦੀ ਮੁੱਖ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੋਂ ਬਚ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1946-47 ਲਈ ਵਾਪਸੀ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੋਟਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਨੋਟਿਸ ਨੂੰ ਗਲਤ ਸਮਝਿਆ। ਮਾਰਚ 14, 1945 ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਧਾਰਾ 148 ਅਧੀਨ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਨੋਟਿਸ ਦਾ ਆਧਾਰ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਆਮਦਨ 1946 ਲਈ, ਜੋ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੋਂ ਬਚ ਗਈ ਸੀ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਧਾਰਾ 34 ਅਤੇ ਧਾਰਾ 148 ਦੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922, ਅਤੇ ਧਾਰਾ 148 ਦੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ 1961 ਅਧੀਨ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀਆਂ ਨੋਟਿਸਾਂ ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਦੀ ਪੁਛਗਿੱਛ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਲਿਖਤੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ। ਮੁੱਖ ਸਵਾਲ ਸਹਿਮਤ ਸਨ, ਕਿ: (1) ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਨੋਟਿਸ ਦੁਆਰਾ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਕਾਨੂੰਨ ਜਾਂ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਦੁਆਰਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਜਾਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1946-47 ਲਈ ਵਾਪਸੀ ਦਾਖਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ (2) ਲਿਖਤੀ ਯਾਚੀਕਾਕਰਤਾ ਉਸ ਕਰਦਾਤਾ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਅਜੇ ਅੰਤਿਮ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉੱਪਰ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਧਾਰਾ 148 ਦੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1961, ਧਾਰਾ 148 ਨੂੰ ਧਾਰਾ 148 ਅਧੀਨ ਸਵਾਲ ਉੱਤੇ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਧਾਰਾ 148 ਦੇ ਆਮਦਨ ਐਕਟ 1961 ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਫੈਸਲਾ : (1) ਹਾਲਾਂਕਿ ਜੂਨ 24, 1959 ਦੀ ਨੋਟਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਤਾਵਨਾ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਜਾਂ 1945-46 ਦੇ ਵੈਧਤਾ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦਾਖਲ ਕਰਨੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਲ ਮਾਰਚ 31, 1946 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਹਿਜ਼ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1945-46 ਲਈ, ਅਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਕਿਹੇ ਗਏ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕੀਤੀ। (2) ਐਕਟ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜੋ ਉਸ ਕਰਦਾਤਾ ਦੁਆਰਾ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਵਾਪਸੀ ਮੁਲਾਂਕਣਾਂ ਨਾਲ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜਿਸ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਸਾਲ-ਪ੍ਰਾਰੰਭਿਕ ਵਾਪਸੀ ਉੱਤੇ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਮੁਸ਼ਕਿਲ ਵੇਸ਼ਕਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇਸ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਪਈ ਪਰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਧਾਰਾ 34 ਅਤੇ ਧਾਰਾ 148 ਦੇ 1961-ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਨੋਟਿਸ ਦੀ ਲੋੜ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਆਮਦਨ ਕਰਯੋਗ ਹੋਣਾ ਪਿਆ। 58, ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦਾ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਬਨਾਮ ਰਾਮਨ ਚੇਟੀਅਰ, 55 I.T.R. 630 (ਐਸ.ਸੀ.) ਜਿਸ 'ਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਸਨ ਉਹ ਕੇਸ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲਈ ਕੋਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਵੀਜ਼ਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਖਾਸ ਕੇਸ ਲਈ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਕ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਤੱਕ। ਜੇਕਰ ਵੀਜ਼ਾ ਲਈ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਖਾਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਫਰੇਮ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀਜ਼ਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਉਸਦੀ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ, ਹੋਰ ਵੀਜ਼ਾ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਮੁੱਦੇ ਬਾਅਦ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ: 1966 ਦੀ ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 640। 2 ਸਤੰਬਰ, 1965 ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਵਾਲੇ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਤੋਂ ਖਾਸ ਛੁੱਟੀ ਦੀ ਅਪੀਲ ਵਿੱਚ ਮਿਸਕ. ਪਟੀਸ਼ਨ ਨੰਬਰ 92 ਦੇ 1964। ਐਨ. ਡੀ. ਕਾਰਖਾਨੀਸ, ਅਤੇ ਏ. ਜੀ. ਰਤਨਪਾਰਖੀ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ। ਡੀ. ਨਰਸਰਾਜਨੀ ਅਤੇ ਆਰ. ਐਨ. ਸਚਥੇ, ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ। Case: BALCHAND versus INCOME-TAX OFFICER, SAGAR [[1969] 1 S.C.R. 704] (1969) fafa ordeal siftranfar : 1966 at go 640 gat fafaa ater | 1964 F do 92 aa aay fea Raa sig sq aaa sata2 faa,1965 aa faqa ak weg & fae fate gasa Fae atae attea ARAA BT MC age tae dhe arafta at wo ate mat at att a WAI = aaoit Sto AUTWE Ao Wao TA rmarea at fata eararfiraf So ato gre a fear rarafirate wg— 7 aay & raat afar a Paleq ag 1945-46 sz 1946-47 ® fagaafqa ated st srr at ae 24% fae eae Bea daz, 1922 at are23(3)% ada saat Fraley fear) 24 qa, 1959 at saat aimeeaaan 27a Oz, 1922 at ae 34 % aha garfralea (re-assessment) atqaat fasta feel ag ser Pe aderdt at aa faaiea & ge ad 2 alesaa adaral & ag ata tf ae 31ara, 1946 a ama aagdaa®fag Prart saat aaa fagz ra. a) faaeat (return) sega 4% | 17 mates,1959 # achat2 ay 1946-47 &fae nial aa& fey&faq ae feat sia att onaatooufaat a acta ataz aaaatfaq fa satsaat Fraleyara at ag faaeat 1945-46 nega F aed fang F fae fa ade frater fear af al 1946-47 22 ar,%1960° atsalarit & fateag1945-46% far umat faaratsiet statt ag eter fea Pe faa qaat at ata sa ox at asa} seer sal Ta AX amar atl aad} faawt H sad az earfear fe ‘faa sare ata’ sfhara at ca casaat cafes ate 214 ard, 1963 at aac anfnac § ase afafiaa, 1961 at ae 148 &aSata aaa aaa fara fat adarit 2 ae stageat Pe ag Pakaae1946-47 & faa sagt oa at ce Paarl sega atl car are aaratTar fe aden at saPrateq 8 geaf Bice wafer1959a ae ste seq euaqray a ler fears ag arde 24 GhANae 14 AIA, 1963 are} aaaatt A afaahesa aA aret wT Bt at Gaara F oeha rated at stadt a ae wad 3 araAlnex at Baas A ae Aa2aa ar Mffsa fiz Hasseq eaeaa fie feet ara at fear) agar a fata earaa aax ata carasa mae % fag ga mares Hatta a 2|: atest 2 ay aaa a Pe ada 24 43, 1959 art gaat 2 sad Fratea aq 1946-47 & faq faaat ota sa 3 fac aq at n8 ot adeSe Baal F rare oe fate ad 1945-46 ¥ fae ma ar gafieley agy. 4-| a x |<~| | a f Yr | P | | y | ra| 5 : ||so i | “,|! atrea 2 | 8a Pe Prateay aaa Ft sé affear 1946-47, F ae qfiafita 1945-46 2 Pe aa: ARfe oaae ara ae 8 Prene abt sd aaa) awa) fake ageag?xxx, Fa: ¥BH Ta HT fraizy aq a ceugar aaa’ fegaaar Baer at BeeBT 8 ag aeafiqa 2 fe aiterat 8 ag star at ag 2 fe ag 31 art, 1946 FSale GA aa at F fae Prata aqat ann Paya ra at fyarah 2 | 3 Id,1946 at aaa gaa ad S fac fala aa at Peace at aia eeaarPraien ad 1945-46 % faq a fH 1946-47 & faa Ait) 22 wt, 1960et afaret A act qa Fag eat Pear? Pe sa® fratea so 1945.46fae Rag cea sa a ate Aas at ste sa aaat et ‘aaa a?amar ar site frafey aq 1946 47% faa Prat steer ax 2 et | ae eae2 fe aaa at sehrar dae aa A gyestar at as 2 frog sav aaat aafanreaar oe Me mura adt agar aaife adtardt at ee eq a ae waar gat ag ot fe 38 31 Ard, 1946 stam aa asad Flac Raw ceaaeat 3| Rah aq atlarel a ag cela at Pi aad 17 ses, 1959 at Prateqay 1946-47 & fae facet meaa at ot aide afe fate ag 1946-47% fae ate tat aay aét fare ae at Peal} sad ae ata at as at feag 3a a8 F faa Praca) vega et at at gpa Bas Raz, 1922 aban 34® wala ar araat wah, 1961 st gar 1483 aeta frat ad Taal4 8H HAR at wa as Fraley ag 1946-47 ¥ fe mnea, 1959 F actersaR sega et ng Paaeat oe fears ae sear foe vel fear arar| gaathe % anda f ga eqraraa & at fafigaal er aera fear mar 2 | sageMTS TATA WRSTIA BAage (*) we MIT MAH Tar caocaw afaz(7)| gray 27a Dez, 1922 af arr 22(1)% seta araHe anfnae a aeagar tt ag ¢ fag afi ag ad & qaqa 8 gd, 9a 8 gathea ach ale«fafa Ba § cafe acd, os aaa & faai sas ga safe a, faaat qa ag3 aha ga wa arast oda AA aa aliaag wen 3 ate aadal, ae wor at sie fe ag Qet ararafe ¥ aya, Mt as Ra a aa ata a,Sat saat 7 fafafée at ara, fata geo i ww act Ag at} soerer (2)mast aiitar at oifsaa aed 2 fe agsa safe gz faael Ser wry wT en (1) 36 sido ato atte 546 (Rao ato) / (2) 55 wtdo Ro BITo 630 (Zao ate) f | sifeat st tradtd aq 2 fara fe ag cafe rane & after F ache ateratdat ararafa 3, a QA & alua, Gaara wt atta dla fea atfaat Jaa sad stag, ag Jet ater qaar st ad 4 fatafes a fe at aeaig, Tass ater at art ga wer at feats)| sear (3) Hae|gaara fear nar 2 f— ) | A: “Y| Case: BALCHAND versus INCOME-TAX OFFICER, SAGAR [[1969] 1 S.C.R. 704] (1969) CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal No. 640 of 1966. Appeal by special leave from the judgment and order dated September 2, 1965 of the Madhya Pradesh High Court in Misc. Petition No. 92 of 1964. N. D. Karkhanis, and A. G. Ratnaparkhi, for the appellant. c D. Narsaraju and R. N. Sachthey, for the respondent. The Judgment of the Court was delivered by Shah, J. The Income-tax Officer, Sagar, asse>sed the appel-lant to pay under s. 23 ( 3) of the Income-tax Act, 1922, tax on his income coniputed for the assessment years 1945-46 and 1946-47. On June 24, 1959, the Income-tax Officer issued a D notice of reassessment under s. 34 of the Income-tax Act, 1922, !.tciting that the income of the appellant had escaped assessment and requiring the appellant to submit a return of his total world income assessable for the year ending March 31, 1946. On August 17, 1959, the appellant filed a return for the assessment of his income for the year 1946-4 7. The appellant was informed E by the Income-tax Officer that he was called upon to submit a return of bis income for the assessment year 1945-46 and not for the assessment year 1946-4 7. The appellant on March 22, 1960, filed a fresh return for the assessment year 1945-46 admitting that he had "misunderstood the notice" served upon him. In his return he admitted that he had a third share in a firm styled F "Sheoprasad Shobharam". On March 14, 1963, the Income-tax Officer issued another notice under s. 148 of the Income-tax Act, 1961, calling upon the appellant to submit a return of his income for the assessment year 1946-4 7 on the ground that income of the appellant had escaped assessment. The appellant then moved the High Court of Madhya Pradesh for an order quashing the notices dated June 24. 1959 and March 14, 1963, and for a writ G ·of mandamus or prohibition restraining the Income-tax Officer from continuing the proceedings of !lSsessment under the two notices. The High Court rejected the writ petition. Against the order of the High Court, the appellant has appealed to this Court with special leave. H The appellant contended that by the notice dated June 24, 1959, he .was called upon to file a return for the assessment year l 9~6-4 7 and initiation of proceedings on that notice for reassess-ment of income for the assessment year 1945-46 was incompetent. In the preamble of the notice it is recited : "Whereas I have rea-son to believe that your income assessable to mcome-cax for the assessment year 1946-47, 1945-46 has-(a) escaped assessment .... , I chcrefore propose to assess the said income", but in the body of !he notice it is clearly rcClted that the appellant was called upon co deliver a return of his total world income assess-able for the year ending March 31, 1946. A demand for return of income assessable for the year ending March 31, 1946 could obviously b.:: for the assessnlcnt year 1945-46 and not for 1946-47. By his letter dated March 22, I 960, the appellant admitted that he was called upon to file a return for the assessment year 1945-46 and he had "misunderstood" the notice and had filed a return for the assessment year 1946-4 7. There was apparently some negligence in drawing up the preamble to the notice, but that does not affect the validity of the notice, for the appellant was clearly informed that he had to file a return for the year end-ing March 31, 1946. Case: BALCHAND versus INCOME-TAX OFFICER, SAGAR [[1969] 1 S.C.R. 704] (1969) ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ: 1966 ਦੀ ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 640। 2 ਸਤੰਬਰ, 1965 ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਵਾਲੇ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਤੋਂ ਖਾਸ ਛੁੱਟੀ ਦੀ ਅਪੀਲ ਵਿੱਚ ਮਿਸਕ. ਪਟੀਸ਼ਨ ਨੰਬਰ 92 ਦੇ 1964। ਐਨ. ਡੀ. ਕਾਰਖਾਨੀਸ, ਅਤੇ ਏ. ਜੀ. ਰਤਨਪਾਰਖੀ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ। ਡੀ. ਨਰਸਰਾਜਨੀ ਅਤੇ ਆਰ. ਐਨ. ਸਚਥੇ, ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸ਼ਾਹ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕਾ ਦੁਆਰਾ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ, ਸਾਗਰ, ਨੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 23(3) ਅਧੀਨ ਟੈਕਸ ਦੇਣ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਮਦਨ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲਾਂ 1945-46 ਅਤੇ 1946-47 ਲਈ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। 24 ਜੂਨ, 1959 ਨੂੰ, ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਇੱਕ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਕੁੱਲ ਵਿਸ਼ਵ ਆਮਦਨ ਮੁਲਾਂਕਣ ਯੋਗ ਆਮਦਨ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਇਹ ਸਮਾਪਤੀ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿ ਅਪੀਲਕਰਤਾ 31 ਮਾਰਚ, 1954 ਨੂੰ ਵਾਪਸੀ ਦੇਵੇ। 17 ਅਗਸਤ, 1959 ਨੂੰ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਸਾਲ 1946-47 ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1945-46 ਲਈ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1946-47 ਲਈ ਨਹੀਂ। 22 ਮਾਰਚ, 1960 ਨੂੰ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1945-46 ਲਈ ਇੱਕ ਤਾਜ਼ਾ ਵਾਪਸੀ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ, ਮੰਨਦਿਆਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ "ਗਲਤ ਸਮਝਿਆ" ਸੀ ਜੋ ਨੋਟਿਸ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਪਣੀ "ਵਾਪਸੀ" ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਕੋਲ "ਸ਼ਿਓਪ੍ਰਸਾਦ ਸ਼ੋਭਨਾਰੈਨ" ਸਟਾਈਲ ਵਾਲੀ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। 14 ਮਾਰਚ, 1963 ਨੂੰ, ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 148 ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1946-47 ਲਈ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀ ਆਮਦਨ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੋਂ ਬਚ ਗਈ ਸੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ 24 ਜੂਨ, 1959 ਅਤੇ 14 ਮਾਰਚ, 1963 ਦੀਆਂ ਨੋਟਿਸਾਂ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਮੁਲਤਵੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੁਕਮ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਰਿਟ ਪਟੀਸ਼ਨ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਕਮ ਖਿਲਾਫ ਅਪੀਲ ਕਰਦਿਆਂ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਛੁੱਟੀ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ 24 ਜੂਨ, 1959 ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਵਾਲੀ ਨੋਟਿਸ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1964-67 ਲਈ ਵਾਪਸੀ ਦਾਖਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੋਟਿਸ ਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1945-46 ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਮੁੜ-ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਅਯੋਗ ਸੀ। ਨੋਟਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਤਾਵਨਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ: "ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਆਮਦਨ ਜੋ ਕਿ ਆਮਦਨ ਕਰ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਯੋਗ ਹੈ ਸਾਲ 1946-47, 1945-46 ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੋਂ ਬਚ ਗਈ ਹੈ ਮੇਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਨੋਟਿਸ ਭੇਜਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ" ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਕਤ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਨੋਟਿਸ 'ਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਵਾਪਸੀ ਅਸੰਭਵ ਸੀ ਆਮਦਨ ਲਈ ਸਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ 31 ਮਾਰਚ, 1946 ਨੂੰ। ਸਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ 31 ਮਾਰਚ, 1946 ਲਈ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲੋਂ ਦੁਰਵਰਤੋਂ ਦੀ ਮੰਗ ਦੀ ਗਈ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਨੋਟਿਸ ਪਰਯਾਪਤ ਹੈ ਕਿ ਮਾਰਚ ਅਤੇ, ਨਾ ਕਿ 1946-47 ਲਈ। 22 ਮਾਰਚ, 1960 ਨੂੰ ਤਾਰੀਖਿਤ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1945-46 ਲਈ ਵਾਪਸੀ ਦਾਖਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਨੋਟਿਸ ਨੂੰ "ਗਲਤ ਹੈਂਡਲ" ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1946-47 ਲਈ ਵਾਪਸੀ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨੋਟਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਤਾਵਨਾ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਨੋਟਿਸ ਦੀ ਵੈਧਤਾ 'ਤੇ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ 31 ਮਾਰਚ, 1946 ਲਈ ਵਾਪਸੀ ਦਾਖਲ ਕਰਨੀ ਹੈ। Case: BALCHAND versus INCOME-TAX OFFICER, SAGAR [[1969] 1 S.C.R. 704] (1969) en (1) 36 sido ato atte 546 (Rao ato) / (2) 55 wtdo Ro BITo 630 (Zao ate) f | sifeat st tradtd aq 2 fara fe ag cafe rane & after F ache ateratdat ararafa 3, a QA & alua, Gaara wt atta dla fea atfaat Jaa sad stag, ag Jet ater qaar st ad 4 fatafes a fe at aeaig, Tass ater at art ga wer at feats)| sear (3) Hae|gaara fear nar 2 f— ) | A: “Y| «If any person has not furnished a returnwithin thetime allowed by or under sub-section (1) or sub-section (2),or having furnished a returnunder eitherofthose sub-sections, discovers any Omission or wrong statement therein, hemay furnish a return or revised return as the case may be, atany time before the assessment is made.”afafaan et ter 34 sraax aitnae at cifana weet 2 Pe ae fratheatat faateay ar ga:fhaiey & fac gaat at aria atafe—(#) ataae minat Fara 7g agate aaa ar arm 2 Ps faalfead at az @ feet aafare aie 22> mela agal ata a) faa 2A ar saad F aad Fast F faq mas.autaifas aeit atgaaar ale ae 81 8gee a RAH att ATmagaat® RU wat 8 ma wa, aa atta sa a} fagfiaia & ge ace a safiaihea gee a Aga gd FA a MT fratfafec ne Sar afatiag & wate meafes mada fear ware ar mealies.gift ar maga wat aafua Pea aar 2,waar afe (@) sa zara% at eve (a) H afga adt 8 arse arlnat } ota waa HI A st sawB qfarmeaeg ae fag BA BT BITTY 2 Pe maaca od ara, aa arafaarn Peat at 3 fac frat @ gz ag ze a mafaaiiea ex 8 ar agi ataa ec qe fratea fer ae $ ar afafaad & ada aeafas saate fear a72 ay seafira anf ar waaay var dafya feat way 2 aa fralfedt a aaBt garutica aad & fare sare Fe I an :| | &7 | : | f. . a v | slarst qe 1945-46 ate 1946-47 at & faz 1922 a Oe: & adaaga e) araae fratfta Paar ai gar at) Mall & aed a aE aIat Paar 2 Pe ada Aanta 24 qa, 1959 at aaa at agua act >» | « fedag ceca atasae—;: Cafe feat cafe a sate (1) ar sae (2) arr are walasgaa any § vaxfeacdt adt dt2 ar ga dat scart FB fect & aela Pecat 2a Fors sa azsa aaa ehesaiasauraata 2 araaa as faaeat fiat 2 dtag ar gadfiga fratea fac aca) 2 ata 1”Goa feet) a ana ae ’ 5,» | | | fear ate teat 1946-47 Pratey af at faacat whe sadogart 1945-467\frafey ay at fatal tea at | faeg sent ler 2 fix ae Paazat at atepat|sant bat sifhar ag at sa dt fragt at acterdf oz fafa 4 1946-47 & waqare fear 3 faa azz fraeat eR fac Grea ste at at sa atte azfratey } aghaa area afta eae faq ag al satay ae tar at¥slat 2 ay aH ae gra fea az, 1922 ab asd & ala ar maze:afafaay, 1961 at arr 148 & seta ga: faateq et amar Parad & fac_MAA wea 2eA ea ela A asl arr agast wfifad a fratey at at>aafaatat at ox frateay arta ga wet et yale & fag avarq Peal aaa Falfect Br stare air aat ear Paar aah cree at| tet ad}agar Higa H. 1s aah ar sara sweat aihae at gat fate at qaat——fara 8 afta azar ear |7|qusiggia (7) % aaa F xa wurarava A ae afuialfea Pear 2 Pe at|Fratfeet & gear 2aa Gaz, 1922 a arer 22 (1) arer Pafga srenafa & wazge faut sien a st a aet faatfed fateS mae frat ge aaa| aNqq are 22 (1) & seta aaa gaat} sat A Beyaz facet gega ee——at etait8 TALS BITRQ Taq Ss sacH faawyt wea 22 (3)3 adafaatzy % a4 feat ot aaa grea a ar ana? ate tat fant ara az|> fac aaa at ale dar adt 2 ate sa ate fawt Bsa giza at ard 2at sraax aifmer Bega sea at as ga fraeql a} star adt ax azar ate||genaueq Oe2, 1922 a arr 34% ada ga Pratey at aaa act fraraeal | Aa AAA GTA Ft ae fAaeal wr fag a TA a gs ga: fake||at aaar afatanrea 21 Pra cyalsera (7) % ame ar feaca Fae aaNyamat at any dar? set fratiat at ara ar faateq Pear da mar at)- gat frathdt at oma at at fralfia et garat at fata ae sigs~ gl We ar ae wa aa ae PH Raz st a 84 F mela sah faegmraatfeat a alm, Bega falgeet ah at 34 % ala aga ax|aaa a frat 1a 8 aa ag asa| Gao way Aeae (7) F araa F at|um ferg alana Gera a frat ay 1944-45 & faa ag feat Trea ada,at dt mse, 1948 F arse suifmar a eheeaa gan tea Gaz, 1922 awaaaai at 34 raat 3 mata size ws at gaat 2}fralfeet faad A fauiftel qaar ar 8 ag szaraa wtgy Paar at as ale at 4 Pearse, feae1948 at ua feat cea ati waaay & dua az gar aa f%,|4a 84%exe fo ala qo 11-18 aed azar afafaaiea oat adi gm at ase) afiora . 340 -geqet eararaa fara oPrat [1969] 1 exefrtege Case: BALCHAND versus INCOME-TAX OFFICER, SAGAR [[1969] 1 S.C.R. 704] (1969) TI1e appellant then contended that in any event on August 17. 1959, the appellant had submitted a return for the assessment year 1946-47 and even if no notice for assessment year 1946-47 calling upon him to submit a return for that year was issued, a notice under s. 34 of the Income-tax Act, 1922, or under s. 148 of the Income-tax Act, 1961, was incompetent so long as the return submitted by the appellant in August 1959 for the assessment year 1946-47 was not considered and disposed of. Reliance in sup-port of this contention was placed upon two decisions of this Court : Commissioner of Income-tax v. Ranchhoddas Karson-das(') and Commissioner of Income-tax v. S. Raman Chettiar('). Under s. 22 (I ) of the Income-tax Act, 1922, the Income-tax Officer was required before the 1st day of May in each year to give notice, by publication in the press and by publication in the prescribed manner. calling upon every person whose total income during the previous year exceeded the maximum amount not chargeable to income-tax to furnish, within such period not being less than sixty days as may be specified in the notice, a return in the prescribed form. Suh-section (2) authorised the Income-tax Officer to serve a notice upon any person whose total income was in the opinion of the Income-tax Officer of such an amount as to render such person liable to income-tax, requirin~ him to furnish within such period, not heing less than thirty days, as may be specified in the notice, a return of his total income during the previous year. Sub-section (3) provided : . "If any person has not furnished a return within the tim~ allowed by or under sub-section (I) or sub-section ~~- A B c D E F G H •' • ' • (2) or having furnished a return under either of those sub-~tions, discovers any omission or wrong s~te­ment therein he may furnish a return or a reVJSed return, as th~ case may be, at any time before the assess-ment is made." A B Section 34 of the Act authorised the Income-tax Officer to serve a notice on tht< assessee for assessment or reassessment if-( a) the Income-tax Officer had reason to believe that by reason of the omission or failure on the part of an ass~ssee to make a return of his income under s. 22 for any year or to disclose fully and truly all material facts necessary for his assessment for that year, income, profits or gains chargeable to income-tax have escaped assessment for that year, or have been underassessed, or assessed at too low a rate, or have been made the subject of exces-sive relief under the Act, or excessive loss or depreciation allow-ance has been computed, or if (b) in cases not mentioned in cl. (a) the Income-tax Officer had in consequence of information in his possession reason to believe that income, profits or gains chargeable to income-tax hljd escaped assessment for any year, or had been under-assessed, or assessed at too low a rate, or had been made the subject of excessive relief under the Act or that excessive loss or depreciation allowance had been computed, and co proceed to reassess the income of the assessee. C D Case: BALCHAND versus INCOME-TAX OFFICER, SAGAR [[1969] 1 S.C.R. 704] (1969) ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 22(1) ਅਨੁਸਾਰ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਹਰ ਸਾਲ ਮਈ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨੋਟਿਸ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਪ੍ਰੈਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ, ਹਰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣਾ ਜਿਸ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਆਮਦਨ ਕਰ ਤੋਂ ਛੋਟ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਅਧਿਕਤਮ ਰਕਮ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ, ਨੋਟਿਸ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕਿ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਸੱਠ ਦਿਨ ਹੋਵੇ, ਨਿਰਧਾਰਤ ਫਾਰਮ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ। ਉਪ-ਧਾਰਾ (2) ਨੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ 'ਤੇ ਨੋਟਿਸ ਦੇਣ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤਾ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੀ ਰਾਏ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਰਕਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਸੀ ਜਿਸ ਲਈ ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਦਾ ਦੇਣਦਾਰ ਸੀ ਉਸ ਆਮਦਨ ਦਾ ਜਿਕਰ ਨੋਟਿਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਕਿ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਤੀਹ ਦਿਨ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨੋਟਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦੀ ਵਾਪਸੀ। ਉਪ-ਧਾਰਾ (3) ਨੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ: ਧਾਰਾ 304 ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਅਪੀਲਕਰਤਾ 'ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਜਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਨੋਟਿਸ ਦੇਣ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤਾ ਸੀ—ਜੇਕਰ (ਅ) ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਵੇ ਕਿ ਕਿਸੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲੋਂ ਕਿਸੇ ਸਾਲ ਲਈ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਜਾਂ ਅਸਫਲਤਾ ਕਾਰਨ, ਆਮਦਨ, ਮੁਨਾਫਾ ਜਾਂ ਲਾਭ ਜੋ ਕਿ ਆਮਦਨ ਕਰ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਯੋਗ ਹਨ, ਉਸ ਸਾਲ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੋਂ ਬਚ ਗਏ ਹਨ, ਜਾਂ ਘੱਟ ਮੁਲਾਂਕਣ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਦਰ 'ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਾਂ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਅਤਿਰਿਕਤ ਰਾਹਤ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਜਾਂ ਅਤਿਰਿਕਤ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਮੁਰੱਜਾਫ਼ ਭੱਤਾ ਗਣਨਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੇਕਰ (ਬ) ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਮੌਜੂਦ ਜਾਣਕਾਰੀ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਵੇ ਕਿ ਆਮਦਨ, ਮੁਨਾਫਾ ਜਾਂ ਲਾਭ ਜੋ ਕਿ ਆਮਦਨ ਕਰ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਯੋਗ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਸਾਲ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੋਂ ਬਚ ਗਏ ਹਨ, ਜਾਂ ਘੱਟ ਮੁਲਾਂਕਣ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਦਰ 'ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਾਂ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਅਤਿਰਿਕਤ ਰਾਹਤ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਜਾਂ ਕਿ ਅਤਿਰਿਕਤ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਮੁਰੱਜਾਫ਼ ਭੱਤਾ ਗਣਨਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਧੀਨ ਹੈ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਲਈ ਸਾਲਾਂ 1943-46 ਅਤੇ 1946-47 ਲਈ 1902 ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਵਕੀਲ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ 24 ਜੂਨ, 1959 ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਨੋਟਿਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1946-47 ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਵੇਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1945-46 ਲਈ ਵੀ ਰਿਟਰਨ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਰਿਟਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ 1946-47 ਲਈ ਦੂਜਾ ਰਿਟਰਨ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਰਿਟਰਨ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਨਾ ਪਵੇਗਾ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਉਚਿਤ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਪਾਸ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਮੁੜ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਾਂ ਤਾਂ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਜਾਂ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 148 ਅਧੀਨ। 'ਅਸੀਂ ਉਸ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਐਕਟ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਕਿਸੇ ਕਰਦਾਤਾ ਵੱਲੋਂ ਅਜਿਹੇ ਸਵੈਚਾਇਕ ਰਿਟਰਨ ਨਾਲ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਰੇ ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਸਵੈਚਾਇਕ ਰਿਟਰਨ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਸਾਲ ਲਈ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਆਮਦਨ ਤੋਂ ਮਿਤੀਆਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।' ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਰਾਂਛੋਦਾਸ ਦੇ ਕੇਸ (1) ਵਿੱਚ 'ਫੈਸਲਾ' ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ 'ਜਦੋਂ ਕਰਦਾਤਾ ਵੱਲੋਂ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 22(1) ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰਿਟਰਨ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਰਦਾਤਾ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੁਆਰਾ ਧਾਰਾ 22(1) ਅਧੀਨ ਜਨਰਲ ਨੋਟਿਸ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਸਵੈਚਾਇਕ ਰਿਟਰਨ ਦਾਖਲ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰਿਟਰਨ ਵਿੱਚ ('3) 16 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 16, 59। ਸਾਧਾਰਣ ਨੋਟਿਸ ਲਈ ਜਵਾਬ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਾਰਾ 22(3) ਅਧੀਨ ਫਾਈਲਿੰਗ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦੇ ਤਹਿਤ ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਵੈਚਛਿਕ ਵਾਪਸੀ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਉਸ ਵਾਪਸੀ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਜੋ ਸਵੈਚੱਛਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਮੁੜ-ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇੱਕ ਸਵੈਚੱਛਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਨਿਪਟਾਈ ਗਈ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਮੁੜ-ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਨੋਟਿਸ ਇਸ ਲਈ ਅਵੈਧ ਹੈ। ਪਰ ਰਾਂਚੋਰਦਾਸ ਕੇਸ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਕੇਸਾਂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕਰਦਾਤਾ ਦੀ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਕਰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਕਾਰਵਾਈ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਜਾਂ ਅੰਦੇਸ਼ਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਸਵੈਚੱਛਿਕ ਵਾਪਸੀ ਦਾਖਲ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ। ਐਸ. ਰਾਮਨ ਚੇਟੀਅਰ ਦੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਅਣਵੰਡਿਤ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1944-45 ਲਈ ਕੋਈ ਵਾਪਸੀ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਅਪ੍ਰੈਲ 1948 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਰਦਾਤਾ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦਾਖਲ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਨੋਟਿਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ 4 ਸਤੰਬਰ, 1948 ਨੂੰ ਵਾਪਸੀ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ। ਕਾਰਵਾਈ ਦੌਰਾਨ ਇਹ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਨੋਟਿਸ Case: BALCHAND versus INCOME-TAX OFFICER, SAGAR [[1969] 1 S.C.R. 704] (1969) . 340 -geqet eararaa fara oPrat [1969] 1 exefrtege wet stakct| gage mastsifsae 2 fraieq ay 1944-45 % attaOT grad, 1953us at gaat fiat Ac sa waa avs farqarea cifta ae Fear freer frateq vet fear marard ga sana a agsifufratica Pear fe st faaaal faatfeey A are 34% ela are wfalaaraaaat % sat H 4 featar, 1948 gt sega at at ag afafaan at air 22 (3)% qatata fat at ate saat mifaat gaat stqr adt ae agar at aleqa Sagar qe PH Pralhet A arr 22 4% ada aaa} arr at Peart 2a 4ars ata fear2 at wane wer 2, aa 34.3 ada gaat adt fase aaaa att ga ay 8 ae 34% ata fauleq afafearea urlsa ara awt faalfial 2 ater 22 % aqarymle fraza) Hla et at at atx 1944-45ag 3 faa fralftat at ara ae fake oe afafafad adt fear var ar|gar fila & waa cusieare (7) } maa ae cao tay feat?) Fmaa at fegira sa Atmel et anadt tar faa fraifidh a faatal sigeat at at ale fraley at gar @ ale sak arq efesay ena 23a daz,1929 4) wer 34 3 ada erafedt stance & seq faalfet a osary faat get atdl sa ae maa atfmat ga: faateg at gaat a 2/ aa aa fratftet fake oeRe wa B axa va ag & faa, faa ag% faa az ea et faatfta fear or gar, agat ara at Paazat segaagt at aaar et Mae alga 8 wig adt Sx eat fH ae seat BWAet fraleq at) Sd arta) at at| ae wea 2 fH ae 34% aelagaat at frat at aaar? reg arr 22 (3) ar ae ase farutfeetaig at aaa faacy at ofiga aaa & faa gadfga faatah Sar ax TATS arg 34% ada aeatgr& waacq8 faah Ie ae aaa?afer ae saat se faaal at ofiga set seca agt at ataiseaz fratey get et Rarsargarel|sa: 17 nea, 1959 at cee at ae faazal & naar arfiae saatza afvaifiar & f% ag efusad gpa faa Daz, 1922 sa 343% avilafraffiel & free arelarfeat az at, afaaadl @ sar ga aa ot Hz faaread 2 f& 1922 Baa ¥ efea a aAava waar miltat ga atafag aga 2 fe af Prateq % fag 1 ate, 1962 % game aad senadt a} ne#t2 ht ae fathead at ona & faakey % faq saa afafian, 1961 ut 148 % sata aaar fasta agar 2| ada wana gat 2 ale ay afer afta a} sya 2| te arf ae eh ag| - | ; Ae | }|x.| a— | t a | |||| | vw | 7 | ,| - > | > Case: BALCHAND versus INCOME-TAX OFFICER, SAGAR [[1969] 1 S.C.R. 704] (1969) C D The appellant was already assessed to income-tax for the years 1945'46 and 1946-47 undejr the Act of 1922. Counsel for the appellant concedes that the appellant did not comply with the notice dated June 24, 1959, and filed first a return for the assess-ment year 1946-4 7 and thereafter a return for the assessment year 1945-46. He, however, submits that even if the return was not demanded, since the return for 1946-4 7 was filed by the appellant thet Income-tax Officer was bound to consider that return accord-ing to law and to pass appropriate orders of assessment thereon and so long as he did not do so, he was incompetent to issue a notice of reassessment either under s. 34 of the 'Income-tax Act of 1922, ors. 148 of the Income-tax Act, 1961. We are unable to accept that contention. The Act does not provide for any machinery for dealing with voluntary returns filed by an assessee after assessment of income for the year of assessment is complet-ed. Such a voluntary return does not. operate as a bar to the Income-tax Dfficer issuing a notice of reassessment. E F This Court has held in Ranchhoddas's case(') that 'where no return has been filed by ihe assessee within the period prescribed bys. 22(1) of the Income-tax Act, 1922, the assessee.is entitled in law to submit a voluntary return in answer, to the general notice unJler s. 22 ( 1) before assessment is completed, for a return in H (l) 36 I.T.R. 569. Ll3Sup.Cl/68'--l4 70S A Case: BALCHAND versus INCOME-TAX OFFICER, SAGAR [[1969] 1 S.C.R. 704] (1969) ਅਵੈਧ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਫਿਰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ 27 ਫਰਵਰੀ, 1953 ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1944-45 ਲਈ ਇੱਕ ਤਾਜ਼ਾ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ 4 ਸਤੰਬਰ, 1948 ਨੂੰ ਕਰਦਾਤਾ ਵੱਲੋਂ ਅਵੈਧ ਨੋਟਿਸ ਅਧੀਨ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਵਾਪਸੀ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 22(3) ਦੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਪਸੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਇਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਧਾਰਣਾ 'ਤੇ ਕਿ ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਚੂਕ ਜਾਂ ਅਸਫਲਤਾ ਦਿਖਾਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਕਾਰਨ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਵੈਧ ਸੀ। ਉਸ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਧਾਰਾ 22 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਵਾਪਸੀ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਰਦਾਤਾ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1944-45 ਲਈ ਕੋਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਆਦੇਸ਼ ਦਰਜ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਰਾਂਚੋਰਦਾਸ ਕੇਸ ਅਤੇ ਐਸ. ਰਾਮਨ ਚੇਟੀਅਰ ਦੇ ਕੇਸ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ, ਸਾਡੇ ਫੈਸਲੇ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਕੇਸਾਂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਿੱਥੇ ਕਰਦਾਤਾ ਵੱਲੋਂ ਵਾਪਸੀ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਪੀਲ ਕਾਰਵਾਈ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਅਧੀਨ ਕਰਦਾਤਾ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਾਪਸੀ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵੱਲੋਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਕਰਦਾਤਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁਲਾਉਣ ਦੀ ਮੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਕਾਰਵਾਈ ਵਿਅਰਥ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਉਸ ਦੀ ਨੋਟਿਸ ਵੀ ਇੱਕ ਮੁੜ-ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਨੋਟਿਸ ਹੈ, ਪਰ ਧਾਰਾ 22(ਐਸ) 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕਰਦਾਤਾ ਇੱਕ ਸੋਧੀ ਹੋਈ ਵਾਪਸੀ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਕੋਈ ਚੂਕ ਜਾਂ ਗਲਤ ਬਿਆਨ ਠੀਕ ਕਰ ਸਕੇ। ਜਾਂ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਕਿਸੇ ਮੰਗ 'ਤੇ ਵਾਪਸੀ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਉਹ ਆਪਣੀ ਉਸ ਵਾਪਸੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਜਿ ਧਾਰਾ 34 ਦੇ ਤਹਿਤ ਮੰਗ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ: ਉਹ ਆਪਣੀ ਵਾਪਸੀ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਜਿਸ 'ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। 17 ਅਗਸਤ, 1959 ਨੂੰ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਵਾਪਸੀ ਨੇ ਇਸ ਲਈ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਕਾਰਵਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਵਿਵਾਦ ਰਹਿਤ ਹੈ ਕਿ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦੇ ਨਿਰਾਦਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਧਾਰਾ 148 ਅਧੀਨ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ, ਜੇਕਰ ਅਸੈਸੀ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਲਈ 1 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1962 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਕਾਰਵਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ। ਅਪੀਲ ਅਸਫਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਖਰਚੇ ਸਮੇਤ ਖਾਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਵੀ.ਪੀ.ਐਸ. ਅਪੀਲ ਖਾਰਜ। ਡਿਸਕਲੇਮਰ ਸਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਨਿਆ ਨਿਰਣਾਂ ਕੇਵਲ ਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼ਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ । ਸਾਰੇ ਵਿਹਾਰਕ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਮੰਤਵਾਂ ਲਈ ਨਿਆਂ ਨਿਰਣੇ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੰਸਕਰਣ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਮਲ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। Vasu GuptaAdvocate Case: BALCHAND versus INCOME-TAX OFFICER, SAGAR [[1969] 1 S.C.R. 704] (1969) E F This Court has held in Ranchhoddas's case(') that 'where no return has been filed by ihe assessee within the period prescribed bys. 22(1) of the Income-tax Act, 1922, the assessee.is entitled in law to submit a voluntary return in answer, to the general notice unJler s. 22 ( 1) before assessment is completed, for a return in H (l) 36 I.T.R. 569. Ll3Sup.Cl/68'--l4 70S A answer to the general notice can under s. 22 (3) be filed at any 11me before assessment and for filing such a return there is no limit of time, and when such a voluntary return is filed, the In-come-tax Officer cannot ignore that return voluntarily filed and issue a notice of reassessment under s. 34 of the Income-tax Act, 1922. A notice of reassessment before the voluntary return is disposed of is therefore invalid. But the principle of Ranchhod-das's case (1) only applies to cases where no assessment of the income of the assessee has been made. Where the income of the assessee has been assessed to tax, it is not open to the asscssec on coming to learn or appreh~nding that proceedings under s. 34 of the Act will be taken against him to lile a voluntary return and avoid the issue of a notice under s. 34 against him. In S. Raman Chettiar's case(2) also a Hindu undivided family had not filed any return for the assessment year 1944-45. The Income-tax Officer issued a notice under s. 34 of the Indian Income-tax Act, 1922, in April 1948 calling upon the a'iSessec to file a return of income, and the asscssce complied with the notice and filed a return on September 4, 1948. In the course of the proceeding, it wa~ dis-covered that the notice under s. 34 was invalid, because the Com-missioner's sanction was not obtained. The Income-tax Officer then issued a fresh notice on February 27, 1953, in respect of the assessment year I 944-45 and passed an order of assessment in respect of the income which had not been assessed. Thi.~ Court held that the return submitted on September 4, 1948, by the asses.o;ee in response to the invalid notice under s. 34 was a return within the meaning of s. 22 ( 3) of the Act, and the Income-tax Officer could not ignore it and issue a notice under s. 34 on the ao;sumption that there had been omission or failure by the assessee to make a return of his income under s. 22, and on that account the assessment under s. 34 was invalid. In that case also no return had been filed by the asses.<;ee pur.mant to s. 22 and no order of asses.sment of the income of the assessee for the year 1944-45 was recorded. The principle of Ranchhoddas's case(1) and S. Raman Chettlar's case(') has, in our judgment, no applica-tion to cases where a return has been filed by the asses.see and assessment made and thereafter apprehending proceedings under s. 34 of the Indian Incorru>-tax Act, 1922, the a'>SCSseo files an-other return. Unless a notice of reass=ent is issued by the Income-tax Officer, the assesSee cannot after an order of =s-ment is made submit a return of his income for the year for which he is already assessed and call upon the Income-tax Officer to assess his income. Such a proceeding would be futile. It is true that a notice under s. 34 is also a notice of asse.'iSment, but rely-ing upon s. 22(3) the asscssee 111ay furnish a ~evised return to rectify an omission or wrong statement. or furnish a return p~r- B c D F G H • - '.,. .... A suant to a requisition under s. 34 : he cannot seek to rectify his return on which assessment has already been made. The return filed on August 17, 1959, therefore, did not de-prive of the Income-tax. Officer of his jurisdiction to start proceed-ings under s. 34 of the Indian Income-tax. Act, 1922, against the assessee. There i< no dispute that after the repeal of the Act of B 1922, it was competent to the Income-tax Officer to issue a notice under s. 148 of the Income-tax Act, 1961, for assessment of the income of the assessee if no proceeding for assessment had been commenced prior to April 1, 1962. The appeal fails and is dismissed with costs. V.P.S .