Bhanji Bagawandas v. Commissioner Of Income-Tax, Madras

Case: BHANJI BAGAWANDAS versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1968] 1 S.C.R. 17] (1968) : | : ~ } | ap ~ . | | : 5 | Were WTI STAT | | | aay . | MATA,HT | . - . (Bhanji Bhagwandas Vs. | 4 ~ Commissioner of Income-tax, Madras) . . . oe (18 Bang, 1967) eraala ao ato ate, Tao URS aad ate ato TATE) ; gfveaa genq dq Gaz, 1922 (1922 at 11)— qT 34 ate 66(1)—[ eaten ater 2 seam Sta (adeshez)Gaz, 1959]—fautfeat-adtenat & 1948-49 & arafertGait-Rar F ana at St AAT AAT ATT ATA-BT aifantet gtet- eet 34(3) & ater qaar at ateter SEA H aT Ta TC ATT_ | ast et Paatzot Pear art —faatfedt grt ag afeara featwaar fa qaar aaa-aisa 3—aAgIaT ATyet (acter) get AB|afafaattca feat sat fe Farag R waa fet Hat AHAt TT® fac faata adi g—ferg afencor ate sea aaa aatartwrafaciawy saefearwrAT—uIstta fautater 34(3) & feta vega at at Ae a awar aaife aretgt ag qaar aaa ata Q—areda A are 66(1) B aeattag aifaa 3 fe seq aararaa at faface ate SAS ATfafafiaa feo art are fafir araneitseat Gat wea garanfeg at afanzo & aaa faata a_ : | . _ |adtaredtfaatfed &qatt-tar a,faaet sarararafar43 marae, 19471 warae, 1948 A, 13 Taray, 1947 HT THATcay sat at) araat afaerad ar ag aaa fe af ag mer1949-50 ara faator ad F avafer ala & sea st ag at, Aa:ag wea 21 agra agra (ila) FT AT-BAT arfgntet & fare atgaeaigcine wa aaa frat fe 1949-50ater faater-ag 4H ag : | «554 | CHA BUT TelFL TETUA, ara-Hr afyard > sfosaa gene sarCaz, 1922 Ht arer 34(1)(%) % ait varaz, 1958 F gaan aeat att gaat frater 1948-49 aie ¥ fear) adtardf-faatfedt amg acta at fe gaat aaa-afsa@ farq aame: afar a agaciter tatart adh at sat facia & fees fratfedtFagan|(atte) & amet arta at FY ara at at we 1 saa ae afafzalfeafina fs rer 34(3) % aeitt varaz, 1959 % aT at we gaat alaT 34(3) & facta cege at deer ora adi Bi wa: qaaradeadt User faara % ga fra % fees afsace ® ane adie at stage ae aft wey afrae F gee eorarae a fate fear, fae atataara & fafrray ar gt aria fearget factafares aitara-fraifedt a sea cara % ata ore at Bi ata WaT"BUT BY,| ' | Faganage | | | |afafiaifea—efoena genZaq daz, 1922 tare 34(3)% facta qaqa va faafzr atwtentoft fe, aarfeafa, atte argaia at faraaeg ter at, feat ad ® wt ge freien H qeaeer Aamet 34(1) ¥ ata fafga ana-dtar at ava ware adt axar 3AT TTTATT aT 34(1)(H) B area ara a vg gar qPeaer areafsa @ afte gt arer 34(3) % fadta qeege at azar gra adrwe aa g fe amet afifram, 1959 % sara * ara Ha aatte afew S ama ate at ga seq cortrasaaa ae etSorat Tay a, fey ae aT aay saH gaa aval & ate ae afer’& oar ara tar eat & fas ofa atte afar a yea caratal fade fear fi ar 66 & aata gee cataraa at fafece fafeareal wea, Var arareot ga gt aware faa sara Fae cH Aeaz gt ae aaa 2 ar ag tar faae seq gt aware feat um @alae eq araaeT. Bt att sear ga Farafarr qfeestnt a earGS THAT s 1 are 66(1) fra ara at star weet 3, ag aed fefafa ararel cea formes ofa sea cgraraa & fader Pear adafte faseq araTae at fafafeaa star 2, tar se wat arfec at fFafaacaSer & ane faa ariset fe cad oer faara at, agi vaoe aren aferatfta ate ars Tat ofeatar set at fe Dar fata veqt H Vt Tegal aH gt difaa war argc, fas qeaea F afewcoy ¥ | ¢ | ” | ee 7 _ ee7 ote S53: bag of ~y + —_ af ~y aeaera vararers Frere afar [1984] 1 Bao fato qo + fafast arttet afererfcat : 1966 at fafan adit do 1984. . : 1962 % we fern mraardo 153% Aare Tet 153% Aare Tet Aare Tet Tetauraarte 2 saat, 1964 are fate att ae e do 153% Aare Tet 153% Aare Tet Aare Tet Tet atari aie adat uae eatatarat alt aIXoTITAS7 | = “weafaat wy atte a —ogdsfh Ae eata, To Ute Fe,Fito to aad AT Tao Go.1a| - | eararera ar Frog earragfe ato crarearat A feat _ areata warearnt—| oe | : eS ng adie 1962 % ez fagan areal deat 153 F aate goa arataa & ara2 saad,1964 ara facia % fava atTest| | ge ate ante Frater at 1948-49 @, wate Case: BHANJI BAGAWANDAS versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1968] 1 S.C.R. 17] (1968) .. ' BHANJI BAGAWANDAS A v. COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS July 18, 1967 (J. C. SHAH, S. M. SIKRI AND V. R.\MASWAMI, JJ.) B Indian Income-tax Act (11 of 1922), ss. 34 and 66(1)-Income Tax (Amendment) Act, 1959, S .. 2-Appellate Assistant Cl?fflmissioner holding that cash CTedit appeanng on first day of accaunttng year not ta:table in assessment year 1949-llO-Order whether amo~nts to find· ing that it is taxable in 1948-49-S. 34(3) second promao whether attracted-Notice under s. 34('1) (a) for 1948-49 issued in 1958-Limi-tation whether to be considered in the light of Amending, Act of C 1959-Hiah Court in reference whether can consider effect of Amend· ing A'Ct when question not directlii referred. There was a cash credit In November 13, 1947, In the capital, account of the Appellant assessee whose accounting period was from November 13, 1947 to November l, 1948. The Income-tax Officer assessed the said credit as income from undis· closed sources In the- assessment for the assessment year 1949-50. The D Appellate Assistant Commissioner relying on CJ.T. v. Darolia & SOM. (27 I.T.R, 515) held that the amount was not taxable in the assess· ment year 1949-50. The Income-tax Officer thereupon assessed the amount in 1948-49 after having issued in November 1958 a notice under s. 34(1) (a) of the Indian Income-tax Act, 1922. He rejected the appellant's contention that notice under the said section was time-barred. In appeal the Appellate Assistant Commissioner held that in the earlier appeal there was no finding that the credit represented g the assessee's income or that it should be assessed in the year 1948-49 and that consequently the notice under s. 34 issued in November 1958 was not saved by the second proviso to s. 34(3) of the Act: The appeal filed by the Revenue was allowed by the Tribunal and in reference the Madras High Court relying on its own ruling in A.S. Khader Ismail v. Income-ta,x Officer, (47 I.T.R. 16) upheld the order of the Tribunal. ')'he appellant came to this Court and rel!led on this Court's decision m Income-Tax. Of/ic~r A-Ward Si~apur v. Murlidhar Bhaawandas r (52 I.T .R. 335) m which the aforesaid Madras decision had been over-ruled. The Revenue urged that in answering the reference the effect of s., 2 of !he Incom.e-tax (Amendment) Act 1959 must be taken into c?ns1derabon. To this the appellant objected that the point was out-sT1~eb the scope of the questions of law referred by the Anpellate ri unal to the High Court. " HELD: (i) The view taken by the Madras High Court as to the G scope ?f !he word 'finding' in A. S. Khader lsmail's case and follow-ed b.Y it m the present case had been overruled by this Court Ac-cord1;1'gly the department could not take advantage of the ~e d ;>rov1so to s. 34(3). [20E-F] con 52 [I.~~R~1;;:~p~der, ][A-Ward Sitaiiur ][v. ][Murlidhar ][Bh~'awan ][Das, ] (ii) Ho'!"ever, the impact of s. 2 of the Amending Act of 1959 h d B Altho~gh to be considered before the reference could the qu!-'Stion had not been raised befofe tf::r be ro 1 tri~~~wjred. a thi; High Court 1t was only an aspect of the quest'o of I' 1·~ t' or \\'.hich had bee1,1 referred. All that s. 66(1) re uire : n m1 a 10n !Ion of. law wh1~h is referred to the High Co~rt a~d,swb~aL tfhe qHu.es-h Court is to decide must be the question which was · ~ eb fig m issue e ore the Tribunal When the question itself was under issue there is no & further limitation imposed by the section that the refe!'ence should be lilnited to those aspects of the question which had been ar8Ued before the Tribunal and it will be an over-refinement of the poaition to hold that each aspect of a question is itself a distinct queation for the purpose of s. 66(1) of the Act. [22B-DJ C.I.T. Bombay v. Scindia Steam Navigation Co. Ltd. 42 I.T.R. 589, applied. B Onkarma! Mehra; v. CJ.T., Bombay-1, 36 1.T.R. 369, and S. C. Prashar v. V asantsen Dwarkadas, 49 I. T.R. l, 'referred to. Case: BHANJI BAGAWANDAS versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1968] 1 S.C.R. 17] (1968) ਭਾਂਜੀ ਬਗਵਾਨਦਾਸ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਮਦਰਾਸਜੁਲਾਈ 18, 1967 [ਸੀ. ਸ਼ਾਹ, ਐਸ. ਐਮ. ਸਿੱਕਰੀ ਅਤੇ ਵੀ. ਰਾਮਾਸਵਾਮੀ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕਾ] (ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ (11 ਦਾ 1922), 34 ਅਤੇ 66(1)—ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ (ਸੋਧਿਤ) ਐਕਟ, 1959, ਐਸ. 2—ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਆਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੋਧ (ਭਾਰਤ), ਮਾਰਚ 26, 1959—ਭਾਰਤ, ਆਂਸ਼ਿਕ ਸੰਸ਼ੋਧਨ ਸੋਧ II—ਆਮਦਨ ਜੋ 1949-50 ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣ ਯੋਗ ਹੈ—ਆਦੇਸ਼ ਕੀ ਹੋਰ ਕਰ ਯੋਗ ਆਮਦਨ ਤੱਕ ਸਾਲ 1964-65—ਸਾਲ 1949-50 ਦੀ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਲਈ—ਸੋਧਿਤ ਐਕਟ ਦੇ 1959 ਦੇ ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਨੋਟਿਸ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਨਾ—ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਦੀ ਇਸ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੀ ਵਿਚਾਰਨਾ ਜੋ ਸੋਧ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ ਆਦੇਸ਼ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨਾ. ਨਵੰਬਰ 13, 1947 ਨੂੰ ਮੂਲਧਨ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਕਦ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਸੀ, ਜੋ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਅਸੈਸੀ ਦਾ ਲੇਖਾ ਪੀਰੀਅਡ ਨਵੰਬਰ 13, 1947 ਤੋਂ ਨਵੰਬਰ 1, 1948 ਤੱਕ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਉਕਤ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਸ੍ਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਆਮਦਨ ਵਜੋਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1949-50 ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ। ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਬਨਾਮ ਦਲਮੀਆ ਜੈਨ ਐਡ ਸਨਜ਼ (2 ਆਈਟੀਆਰ 319, 1946) ਦੇ ਭਰੋਸੇ ਰੱਖਦਿਆਂ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਰਕਮ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1949-50 ਵਿੱਚ ਕਰ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਤਦ ਉਪਰੰਤ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ 1954 ਵਿੱਚ ਰਕਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਨਵੰਬਰ, 1962 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦੇ ਐਸ. 34(1) (ਏ) ਅਧੀਨ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਕਤ ਸੈਕਸ਼ਨ ਅਧੀਨ ਕੋਈ ਨੋਟਿਸ ਅਪੀਲ ਵਿੱਚ ਬਰਕਰਾਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ ਇਸ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਨੂੰ ਮੌਖਿਕ ਸਬੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਐਕਟ ਦੇ ਐਸ. 34(3) ਦੁਆਰਾ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਅਤੇ ਕਿ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਸਾਲ 1949-48 ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਜਰੂਰੀ ਕ੍ਰਮ ਦੀ ਰਿਟ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਨਵੰਬਰ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਐਸ. 34 ਅਧੀਨ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ; ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਦੁਆਰਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਕੇ.ਐਸ. ਫਿਰਫਿਰ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ (43 ਆਈਟੀਆਰ 16) ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ। ਅਪੀਲੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਚਾਲੂ ਕਰਨਾ ਸੀ। 2, ਆਈਟੀਆਰ 32 ਵਿੱਚ, ਨਿਆਂਕਾ ਕੇ.ਏ. ਵਾਰਡ ਸਟੇਪਲਰ ਬਨਾਮ ਮੁਰੀਧਰ ਭਗਵਾਨਦਾਸ ([ਆਈ ਫਰਸਟ ਵਾਰਡ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਤੋਂ) ਇਸ ਨੂੰ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸੋਧਕ ਐਕਟ 1959 ਦੇ ਐਸ. 2 ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਮੁੜ ਵਿਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਾਰਨ ਕਿਉਂ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੀ ਸੋਧਕ ਕੁਦਰਤ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਟ੍ਰਾਂਜ਼ੀਸ਼ਨਲ ਐਮਰੀ ਐਕਟ ਵਿੱਚ ਟੈਨਿਊਰ ਦਾ ਫੈਸਲਾ 3 ਦੇ 1963 ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣਾ ਸੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦਵਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਰਸਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਐਤਰਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਸਵਾਲ ਅਪੀਲੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਫੈਸਲਾ: (i) ਮਦਰਾਸ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਦੁਆਰਾ 'ਖੋਜ' ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਬਾਰੇ ਲਿਆ ਗਿਆ ਨਜ਼ਰੀਆ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਐਨ.ਏ., ਖਾਦਰ ਜੰਮਈ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਚਾਰ ਨਿਰਧਾਰਨ ਐਸ. 34(2) ਦੇ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਦਾ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਵਾਰਡ ਸੀਤਾਪੁਰ ਬਨਾਮ ਮੁਰਲੀਧਰ ਭਗਵਾਨ ਦਾਸ, 52 ਆਈ ਟੀ ਆਰ 335, ਅਪਲਾਈ ਕੀਤਾ (ii) ਹਾਲਾਂਕਿ, 1959 ਦੇ ਸੋਧ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 2 ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਧਾਰਾ ਨਹੀਂ ਉਠਾਈ ਗਈ ਸੀ; ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪਹਿਲੂ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਧਾਰਾ 66(1) ਅਨੁਸਾਰ: ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਆਇਨ ਜੋ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਸਵਾਲ ਖੁਦ ਮੁੱਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਇਸ ਸੈਕਸ਼ਨ ਵੱਲੋਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ ਲਗਾਈ ਗਈ ਕਿ ਹਵਾਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਹਿਲੂਆਂ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਹੋਵੇ ਜੋ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਅੱਗੇ ਬਹਿਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਸਥਿਤੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਹਰ ਪਹਿਲੂ ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਅਣਛੁੱਟ ਹਿੱਸਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 66(1) ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ, (2)-ਨੋਟੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਮਿਤੀ ਸਤੰਬਰ 25 ਅਤੇ ਉਤਪਾਦ ਕਮੇਟੀ ਆਫ ਰੈਵੇਨਿਊ, ਸੈਕਸ਼ਨ 125ਬੀ ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. ਬੌਂਬੇ ਬਨਾਮ ਸਿਵਲ ਐਮੇਨ); ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਬੰਬੇ ਬਨਾਮ ਸਿੰਧੀਆ ਸਟੀਮ ਨੈਵੀਗੇਸ਼ਨ ਕੰਪਨੀ ਲਿਮਟਿਡ 42 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 589, ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਓਂਕਾਰਮਲ ਮਹਿਰਾ; ਬਨਾਮ ਸੀ.ਜੇ.ਟੀ., ਬੰਬੇ-1, 36 1.ਟੀ.ਆਰ. 369, ਅਤੇ ਐਸ.ਸੀ. ਪ੍ਰਾਸ਼ਰ ਬਨਾਮ ਵੀ. ਅਸੰਤਸੇਨ ਦਵਾਰਕਾਦਾਸ, 49 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. ਐਲ, 'ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। [ਉਪਰੋਕਤ ਵਿਚਾਰ 'ਤੇ 1959 ਦੇ ਸੋਧ ਐਕਟ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਨੂੰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਵਾਲ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਲਈ ਕੇਸ ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।) ਸਿਵਲ ਐਪੀਲੇਟ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ: 1966 ਦੀ ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 1984। ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਅਪੀਲ ਜੋ ਜਨਵਰੀ 2, 1964 ਨੂੰ ਟੀ.ਸੀ. ਨੰਬਰ 153 ਦੇ 1962 ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਐਸ. ਵਾਮਨਾਥਨ ਅਤੇ ਜੀ. ਗੋਪਾਲਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ. ਵੇਦ ਵਿੱਲਾ, ਏ. ਐਨ. ਕਿਰਪਾਲ, ਆਰ. ਐਨ. ਸਚਥੇ ਅਤੇ ਐਸ. ਪੀ. ਨੈਯਰ, ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ. ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਰਾਮਾਵਾਮੀ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕਾ—ਇਹ ਅਪੀਲ ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਤੋਂ ਲਿਆਂਦੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਜਨਵਰੀ 2, 1964 ਨੂੰ ਟੈਕਸ ਕੇਸ ਨੰਬਰ 153 ਦੇ 1962 ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. Case: BHANJI BAGAWANDAS versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1968] 1 S.C.R. 17] (1968) : 1962 % we fern mraardo 153% Aare Tet 153% Aare Tet Aare Tet Tetauraarte 2 saat, 1964 are fate att ae e do 153% Aare Tet 153% Aare Tet Aare Tet Tet atari aie adat uae eatatarat alt aIXoTITAS7 | = “weafaat wy atte a —ogdsfh Ae eata, To Ute Fe,Fito to aad AT Tao Go.1a| - | eararera ar Frog earragfe ato crarearat A feat _ areata warearnt—| oe | : eS ng adie 1962 % ez fagan areal deat 153 F aate goa arataa & ara2 saad,1964 ara facia % fava atTest| | ge ate ante Frater at 1948-49 @, wate aeaeael Taare ay faite FT 1947-48-g|13 Aarat, 1947 a1 Faraz, 1948 aH at, TT PR 1949-50 ae Frater ag % fag‘aearaeddt qdadt ag ar, Far ararafa ® fee adteref F qlMarH 25,000 aa wr wat |@rat fearar war ar) 13 Faraz,1947 at ag wea atta at. agl Feat at TZ at)30 AaAqay,1948 at ag wen adhere & raz aaaara weqara are % ealet at ag wen adhere & raz aaaara weqara are % ealet ag wen adhere & raz aaaara weqara are % ealet wen adhere & raz aaaara weqara are % ealet adhere & raz aaaara weqara are % ealet & raz aaaara weqara are % ealet raz aaaara weqara are % ealet aaaara weqara are % ealet weqara are % ealet are % ealet % ealet ealetRare H avafer at Sag ah oraat afar 3 saa wea H avafer at Sag ah oraat afar 3 saa wea avafer at Sag ah oraat afar 3 saa wea at Sag ah oraat afar 3 saa wea Sag ah oraat afar 3 saa wea ah oraat afar 3 saa wea oraat afar 3 saa wea afar 3 saa wea 3 saa wea saa wea wea aT1949-50 ata faaiea ag fae frac F asafer arateataret a arm eer FX ofa fear ar) agaa aged (aie)BY athe wat ot adharat + ag actafa ag wa 1949-50ate frako ag F cafe afr adt at or oat 2, aif 31 are,1948 % qa oar at ag ag cw HE Es ah TaTaH aga (aTHaT) 1948 at ag wen adhere & raz aaaara weqara are % ealet at ag wen adhere & raz aaaara weqara are % ealet ag wen adhere & raz aaaara weqara are % ealet wen adhere & raz aaaara weqara are % ealet adhere & raz aaaara weqara are % ealet & raz aaaara weqara are % ealet raz aaaara weqara are % ealet aaaara weqara are % ealet weqara are % ealet are % ealet % ealet ealet Rare H avafer at Sag ah oraat afar 3 saa wea H avafer at Sag ah oraat afar 3 saa wea avafer at Sag ah oraat afar 3 saa wea at Sag ah oraat afar 3 saa wea Sag ah oraat afar 3 saa wea ah oraat afar 3 saa wea oraat afar 3 saa wea afar 3 saa wea 3 saa wea saa wea wea aT | Hag afafraifia awa ge arta were Bt ai fis sera 13 Tara, 1947 at vata 1947-48 are facia ad FH, wtf 1948-49 atefaakkor ag & fau cdadf ay a, attaret & ata F ararats 3afrcag & areata aeras agar (atta) F 1949-50-areay F ot av" | . x . 1 = | *” | | ye : MTA WTA To ATG-TT aga, Aaa [eaTo TaTeatat] 557° oy|: oyfry atcterat & faatzorFB 25,000 eae a afe aa az a i tar|BU H gas asa (atla) F ATRL aaaT TATA Ato avfaares ae are, ae H fleq ve falar ar agarem feat) aa:3 Faraz, 1958 ay ata-we afaardt a gay zea Baz,19227(fat gat gah craig afafaas & egfafece Peat qar 2) atrer 34(1)(a) & arate 1948-49 are Prater ag & fae ata:OB ara gaat ard at 1 gat arte 20 a8a,.1959 Teast aeaarer aretarat at ag acta aedtaa wz at fae Prato: ofedtar rer|afer & att 25,000 wat at ufa ar faaten aa ated & gf araBera fea atari tag amar ada agarana gsrfrat arta 23 werd, 1960 are aay aaa are atta wTBT0at searag aa ar fs erage ayaa (adhe) Be arta Hdarae freadmgt g fas oar at 8 cam adtaref at ara 8 ar ag Pe gar at ae+—ogdt wer ar frafer 1948-49 art fate. agfear oaraarfee1 24% aaray sar ag afafaaifea frar-fe 3 aaeaz, 1958.|;al are 34 % aeltet ard at we gaat fafa at afte & ade dp.afte ge afaftan at are 34(3) % fade vege at deer saaRt area agra A agra ages (atta) B nePeer argoat atte afiacr & amar ata aga at frat ae afefaatteaRAfees BE arte ATT HT at Pe “1949-50aT ade farm frateranshag ate Hegre. argent (adter)ander} aca H“ag ara oat arfga fe sat tar Pread tae e-fe. 25,000 eyeat ufer faaifedt at tet arr g.faaat araa ag anar aTar afew|fis ag 1948-49 are freer ae at 21" anlar. at srdargeada afar + afifraa et art 66(1)® ada. sea egraag||mua sara & few fafir 3}farafafea sua Sizer fae | _ | _s ||0 +a; anaa | Case: BHANJI BAGAWANDAS versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1968] 1 S.C.R. 17] (1968) C.I.T. Bombay v. Scindia Steam Navigation Co. Ltd. 42 I.T.R. 589, applied. B Onkarma! Mehra; v. CJ.T., Bombay-1, 36 1.T.R. 369, and S. C. Prashar v. V asantsen Dwarkadas, 49 I. T.R. l, 'referred to. [On the above view the case was remanded to the High Court for examining the question of law referred to it after considering the impact of tlU! Amendment Act of 1959.) CIVIL APPELLATE. JURISDICl'ION: Civil Appeal No. 1984 of O 1966. Appeal from the judgment and order dated January 2. 1964 of the Madras High Court in T.C. NO'. 153 of 1962. S. Swaminathan and R. Gopalakrishnan, for the appellant. Veda Vylll'a, A. N. Kirpal, R. N. Sachthey and S. P. Nayar, D for the respondent. · The Judgment of the Court was delivered by ~. J.-This appeal is brought from the judgment of the Madras High Court dated January Z, 1964 in Tax Case No. 153 of 1962. E The asessment year involved in this appeal is-1948-49, the correspondin'g previous year being the financial year 1947-48. For the accounting period from November J 3, 1947 to November I, I 948 which was the corresponding previous year for the assess-ment year 1949-50 there was shown a credit of Rs. 25,000 in the capital account of the appellant. On November 13, 1947, this P amount was credited in the books of the appellant. On October 30, I 948 this amount was transferred to the account of one Amrithlal. Ranchoodas, the father-in-law of the appellant. The Income-tax Officer included the said amount as income of the appellant from undisclcsed sources in the assessment for the assessment year 1949-50. On appeal to the Appellate Assistant G Commissioner the appellant contended that the amount could not be included in the assessment year 1949-50 because the credit appeared prior to March 31. 1948. The Appellate Assistant Com-missioner allowed the appeal holding that the credit came into the books of the appellant cm November 13, 1947, i.e., in the financial year 1947-48 which is the previous year for the assessment year 1948-49. On this finding, the Appellate Assistant R Commissioner deleted the addition of Rs. 25,000 from the assess-ment of the appellant for the year 1949-50. In doing so, the Appel-late Assistant Commissioner followed the decision in C.l.T. v. A P. Dwolia cl Son.v('). Consequently, on November 3, 1958 the In-come-tax Officer issued a notice under s. 34(1)(a) of the Income. tax Act, 1922, (hereinafter referred to as the. 'Act') to the a~l­lant for the assessment year 1948-49. By his order dated April 20, 1959 he rejected the contention of the appellant that the assess-ment was barred by limitation and assessed the sum of Rs. 25,000 1 [as ][income ][from ][other ][sources. ][The ][appellant ][took ][the ][matter ][in ]-, appeal to the Appellate Assistant Commissioner who, by his order dated February 23. 1960. allowed the ·appeal. He took the view that there was no finding in the order of the Appellate Assistant Commissioner that the credit represented the income of the appel-lant or that the same credit should be assessed in the assessment year 1948-49. He further held that the netice under s. 34 issued on G ~ 3, 19S8 was bad in Jaw and was not saved by the second proviso to s. 34(3) of the Act. The Commissioner of Income-tft preferred an appeal against the order of the Appellate Assis-tant · Commissionc:i' to the Income-tax Appellate Tribunal which allowed the appeal, holding that "the order of the Appellate Assis-tant Commissioner in the appeal against th.e assessment for 1949-D SO should be taken to contain a finding that the sum of Rs. 25,000 represented income of the assessee to be considered in the as,<1ess-ment year 1948-49". At the instance of the appellant the Appellate Tribunal referred the following questions of law for the opinion of the High Court under s. 66(1) of the Act: "(l) Whether on the facts and in the circumstances of the case. the proceedings initiated against the assessee for IAe assessment year .1948-49 under section 34 and the assesament for the said· year are bilrred by limitation and hence not lawful? Case: BHANJI BAGAWANDAS versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1968] 1 S.C.R. 17] (1968) ਸਿਵਲ ਐਪੀਲੇਟ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ: 1966 ਦੀ ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 1984। ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਅਪੀਲ ਜੋ ਜਨਵਰੀ 2, 1964 ਨੂੰ ਟੀ.ਸੀ. ਨੰਬਰ 153 ਦੇ 1962 ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਐਸ. ਵਾਮਨਾਥਨ ਅਤੇ ਜੀ. ਗੋਪਾਲਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ. ਵੇਦ ਵਿੱਲਾ, ਏ. ਐਨ. ਕਿਰਪਾਲ, ਆਰ. ਐਨ. ਸਚਥੇ ਅਤੇ ਐਸ. ਪੀ. ਨੈਯਰ, ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ. ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਰਾਮਾਵਾਮੀ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕਾ—ਇਹ ਅਪੀਲ ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਤੋਂ ਲਿਆਂਦੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਜਨਵਰੀ 2, 1964 ਨੂੰ ਟੈਕਸ ਕੇਸ ਨੰਬਰ 153 ਦੇ 1962 ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਇਸ ਅਪੀਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਵਰ੍ਹਾ 1948-49 ਹੈ, ਪਿਛਲਾ ਵਿੱਤੀ ਵਰ੍ਹਾ ਨਵੰਬਰ 1, 1948 ਦਾ ਲੇਖਾ ਕਾਲ ਨਵੰਬਰ 13, 1947 ਤੋਂ ਨਵੰਬਰ 1, 1948 ਤੱਕ ਸੀ ਜੋ ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਵਰ੍ਹਾ 1949-50 ਲਈ ਪਿਛਲਾ ਵਿੱਤੀ ਵਰ੍ਹਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਰੁਪਏ 13,000 ਦਾ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਨਵੰਬਰ 25, 1947 ਨੂੰ ਇਹ ਰਕਮ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ. ਅਕਤੂਬਰ 30, 1948 ਨੂੰ ਇਹ ਰਕਮ ਅਮਰੀਤਲਾਲ ਰਾਂਚੋਦਾਸ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਸਸੁਰ ਦੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ. ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਰਕਮ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀਆਂ 1949-50 ਦੀਆਂ ਆਮਦਨੀ ਦੇ ਸ੍ਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ. ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਇਹ ਰਕਮ 1949-50 ਦੇ ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਵਰ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸਿਸਟੈਂਟ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀ ਐਪੀਲੇਟ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਮਾਰਚ 31, 1948 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੁਕੰਮਲ ਕੀਤਾ ਸੀ. ਐਪੀਲੇਟ ਅਸਿਸਟੈਂਟ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ ਨਵੰਬਰ 13, 1947 ਨੂੰ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀਆਂ ਵਿੱਤੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਆਉਣ ਨੂੰ ਹੋਲਡ ਕਰਦਿਆਂ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਵਰ੍ਹਾ 1947-48 ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜੋ ਵਿੱਤੀ ਵਰ੍ਹਾ 1948-49 ਲਈ ਪਿਛਲਾ ਵਰ੍ਹਾ ਹੈ. ਅਸਿਸਟੈਂਟ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ 20,000 ਤੋਂ 25,000 ਰੁਪਏ ਤੱਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਵਧਾਇਆ ਸੀ. ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਦਿਆਂ ਐਪੀਲੇਟ ਅਸਿਸਟੈਂਟ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ ਫੈਸਲੇ ਵਿੱਚ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ. ਪੀ. ਦਰੋਲੀਆ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ (?) ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 3 ਨਵੰਬਰ, 1958 ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਅੱਗੇ '341ਏ(?)' ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਅਧੀਨ ਨੋਟਿਸ ਨੰਬਰ 3 ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ। ਐਕਟ ਨੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਰ੍ਹਾ 1948-49 ਲਈ ਨੋਟਿਸ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਤਾਰੀਖ 20 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1959 ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਮਾਂ ਸੀਮਾ ਦੁਆਰਾ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਰੁਪਏ 25,000 ਦੀ ਰਕਮ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸ੍ਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਆਮਦਨ ਵਜੋਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਅਪੀਲੇਟ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਕੋਲ ਅਪੀਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਤਾਰੀਖ 23 ਫਰਵਰੀ, 1960 ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ਕਿ ਅਪੀਲੇਟ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਿਰਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਨੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂ ਕਿ ਉਸੇ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਰ੍ਹਾ 1948-9 ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਫੈਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ 3 ਨਵੰਬਰ, 1958 ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਨੋਟਿਸ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਗਲਤ ਸੀ ਅਤੇ ਧਾਰਾ 34(3) ਦੇ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਦੁਆਰਾ ਬਚਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ ਅਪੀਲੇਟ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਖਿਲਾਫ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ, ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿ "ਅਪੀਲੇਟ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦਾ ਹੁਕਮ ਅਪੀਲ ਖਿਲਾਫ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ 1949-50 ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੁਪਏ 25,000 ਦੀ ਰਕਮ ਅਸੈਸੀ ਦੀ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਰ੍ਹਾ 1948-49 ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰਨ ਲਈ ਹੈ।" ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਜੋਰ ਦੇਣ ਤੇ ਅਪੀਲੇਟ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ ਰਾਏ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਨਿਮਨਲਿਖਤ ਸਵਾਲ ਭੇਜੇ ਧਾਰਾ 66(1) ਅਧੀਨ: "(1) ਕੀ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਰ੍ਹਾ 1948-49 ਲਈ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਖਿਲਾਫ ਅਸੈਸੀ ਖਿਲਾਫ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਾਰਵਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਰ੍ਹਾ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਮਾਂ ਸੀਮਾ ਦੁਆਰਾ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ? (2) ਕੀ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਰ੍ਹਾ 1948-49 ਲਈ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਅਸੈਸੀ ਖਿਲਾਫ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਾਰਵਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਰ੍ਹਾ ਲਈ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਅਪੀਲੇਟ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਨਿਰਣਾਂ ਜਾਂ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ? (3) ਕੀ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ, ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਮੁਲਾਂਕਣ ਧਾਰਾ 34(3) ਦੇ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਅਧੀਨ ਸਮਾਂ ਸੀਮਾ ਦੀ ਬਾਰ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ?" ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਤਾਰੀਖ 2 ਜਨਵਰੀ, 1964 ਨੂੰ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਪ੍ਰਤੀਵਾਦੀ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਦਿੱਤੇ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਏ.ਐਸ. ਖਾਦਰ ਇਸਮਾਈਲ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਧਾਰਾ 34(3) ਦੇ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਵਿੱਚ "ਨਿਰਣਾ" ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਰਥ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਨਾ ਸਿਰਫ ਅਪੀਲ ਦੇ ਨਿਪਟਾਰੇ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਿਰਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੇ ਬਲਕਿ ਇਹ ਉਹ ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਵਾਲ ਵਿੱਚ ਆਮਦਨ ਪਹਿਲੇ ਵਰ੍ਹੇ ਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਅਪੀਲੇਟ ਅਥਾਰਟੀ ਅੱਗੇ ਅਪੀਲ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। Case: BHANJI BAGAWANDAS versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1968] 1 S.C.R. 17] (1968) | _ | _s ||0 +a; anaa | |“(1) aat ame Fae Rearene ae ake gasy—oafefeefaat ¥; aver 34% ait 1948-49 are Frater ag% fau frattedt & fees sreeat we aréarkai ategeeat & Ferg fear carPrater afeetar arer afra @ ate aa:arene fafaqa ate?, - ~ po to. 1 (1955) 27 tke Bo Ito 515, re | | (2) ar are 34 % met 1948-49 ata frat at r : se fac faaifed & fees oreerat we artaréat ate 1948-49 aa Fratey ad & fae are 34 Radafe Frater at. fafir at afee ® 1958-59 % argo dogofeat 134 8 agray anges (ata) F area% faony arfide at carat aaa & sara H faq avifaa seat aT BATT.:. ; | a 8 BATT ~ . (3) aan arae Baerrare ae ate gaat afefeafaet7 & fire ae frateor at are 34(3)% fetta cUgH F aesafediar Bastaazarae | ageg rrr 3 arta 2 wratt,1964 ary aayfrota arer Va a gaat ar gat sad Roark atk ada S fees fart seaaqravaa % Yo Talo BAT gemses TATA araalas! ae aa% faeae cee ara fafasaa ar agacta far, frat ag afafaaifeafearprefer” mat at (frag) fe afefiar wer at earce at are Reet 34(3) fear star® regs arfen F Farad arg fa gy arateat Rae Ta faowd ar re ot fas archer FH fratfaa arauae gt, afes Fda areal at A age fray arauae gt, afes Fda areal at A age fray gt, afes Fda areal at A age fray afes Fda areal at A age fray Fda areal at A age fray areal at A age fray at A age fray A age fray age fray fray aafafiatter frat var at fe seana ara ta gaat ad % fag at y | * _| oy| ga arate faa arauae gt, afes Fda areal at A age fray arauae gt, afes Fda areal at A age fray gt, afes Fda areal at A age fray afes Fda areal at A age fray Fda areal at A age fray areal at A age fray at A age fray A age fray age fray fray a | | a ot fas ander orfrara & ana atta at faga-aeg vet art SO 23. aritetrelf at ate & ft eavatarat Fag aeiter Gar at fs ar ge earareta et fafaeaa ga na B sfama et ot fe ga sara3% graeme afeardt vo ats Marge gary aeatae wTaTAata? aaoma F aaarat at frat ag afafaatfea fran var at fae arer 34(3)R fade vega Ttarg gf afweafsaay“fasmg”atc “free” aam: tar frag afatae wtf serra age faq fraisaaa FH agate aafare aravaa &ate der free afasia & faraaorfeafa adtett ar gotten srfiart va rege FH sfeafer arrayRater BaF ferg amaa St wa: “frome” ara ae at awaT eTfr fret fate ag % Prater } arace Hatter wt fave Het F | | so Ne | | SS - | 2 (1963) 47 ato.zto Eze 16, _ 2 (1964) 52 argo eto UTto 335, a : So bay faq araee ar) ager anges (attr) ater ® aac Ty azafafrattca st axar ar far faite arr afar at af ata SCO iaag % fag ara agt et ate sam are ag ara adtardta ag ®frater & arate aedt a8 1. ga avast FST freng ar, qe aeat fis ara qana ag at adt ot| sanag ag ag fasag frara aaaroat fr ag ama gat ag & arafiva dt,fing ag Dar frend wet aTfesmara fra ay % aaa H ate &faqert & faeaaeae et) zak aera ae wt afafratfea far wat fr are 34(3)facile vega & va fraten at stony, at fe garfkeft ade ar.grdam at fasraeg cer gt, feet ag 8 oF eu Frater& araeyHare 34(1) & ata fafet aaa-atar at dear sara Tel BY atatt TZN Ga aTATe FH are 34(1)(s) F arforet a ws aaaafedtar arer af Yate ge arr 34(3).%facta ovgeatazar smear agt itt ge eararae ¥ aah frig & erat go wae| RRC FAAS TATA ara we sifted! ara (sada) ard F-aziagoa eqravaa & fia al gaz feat ar,|: | - _ | ~ - += | _ 4, feed, scaet at site & oft Fe ora § ae acter A fe ese BT SAT Maag fears geHH zea (aHisiiz) Baz, 1959 (1959 aafafray dear 1) a ara 2% sara at fare ¥ aaey é feararatml tad arfgg gy ate sea aatar earateaa afafrrs at fafecr at sa seat arer ar gaz ger fee sass ae aataa eaeadtarat & free et fear wat are | datas afafram, 1959 atare 2afafart at arer 34% ate goarer (4) aeqenfre tt, Praag sree 2— Praag sree 2— sree 2— 2—oo_ ~9 af OS | at tt, Praag sree 2— Praag sree 2— sree 2— 2— | |*esqarer (1) % qos (a) & areita Qa ga aa FS|atagt at art at at aa fegaa ort wd & aafan afafrra, 1956 (1956 at 18) stare 1g ® qug (#) kaa Hoag get gare a a . | _ | |“A notice under clause (a) of sub-section (1) may: beissued at any time notwithstaning that at the time of theissue of the notice the period of eight years specified in3 (1963) 47 argo Bo mre 16. | os | 560 Case: BHANJI BAGAWANDAS versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1968] 1 S.C.R. 17] (1968) "(l) Whether on the facts and in the circumstances of the case. the proceedings initiated against the assessee for IAe assessment year .1948-49 under section 34 and the assesament for the said· year are bilrred by limitation and hence not lawful? (2/ Whether the proceedings initiated against the assessee I' for the assessment year 1948-49 under section 34 and the. assessment made under section 34 for the assessment year 1948-49 Could be justified in law as for the purpose of giving effect to a finding or directions in the order of the Appellate Assistant Commissioner in I.T.A. No. 134 of 1958-59? G (3) Whether on the facts and in the circumstances of the case. the assessment made is saved from the bar of limi· talion under the second proviso to section 34(3)?" By its judgment dated January 2. 1964, the High Court answered the qtlestions in favour of the respondent and against the appel-lant. 'The High Court followed an earlier decision in A.S. Khader. ~ Ismail v. Income tax Officer('), in which it had held that the word "finding" in the proviso to s. 34(3) of the Act must be given a wide significance so as to include not only findings necessary A for the disposal of the appeal but it would apply to cases where it is held that the income in question was in respect of an earlier year which was not the subject-matter of the appeal before the appellate authority. On behalf of the appellant Mr. Swaminathan put forward the B. argument that the decision of the High Court is contrary to the view taken by this Court in lncome-/ax Officer, A-Ward, Sitapur v. Murlidliar Bhagwan Das(') in which it was held that the expres-sions "finding" and "direction", in the second proviso to s. 34(3), meant respectively, a inding necessary for giving relief in respect of the assessment for the.year in question, and a direction which the appellate or revisional authority, as the case may be, was cm- c powered to give under the sections mentioned in that proviso. A "finding", therefore, could only be that which was necessary for the disposal of an appeal in respect of an assessment of a particu-lar year. The Appellate Assistant Commissioner might hold, on the evidence, that the income shown by the assessee was not the in-come for the relevant year and thereby exclude that income from the assessment of the year under appeal. The finding in that context D was that the income did not belong to the relevant year. He might incidentally find that the income belonged to another year, but that was not a finding necessary for the disposal of an appeal in respect of the year of assessment in question. It was further held that the second proviso to s. 34(3) did not save the time-limit prescribed under s. 34()) in respect of an escaped assessment of a year other E than that which was the subject-matter of the appeal or revision. as the case may be, and accordingly the notice issued under s. 34(1) (a) in that case was barred by limitation and was not saved by the second proviso to s. 34(3). In the course of its judgment this Court overruled the judgment of the Madras High Court in A. S. Kha-der Ismail v. Income-tax Officer('). It follows therefore that the view taken by the High Court in the present case is not correct in [1 ]law and must be overruled. On behalf of the respondent, however, Mr. Veda Vyasa con- tended that in answering the reference the effect of s. 2 of the In-come-tax (Amencjment) Act <Act I of 1959) must be taken into consideration ~nd in view of the amendment made by that section 0 of the amending Act the questions referred to the High Court m~t be answered riecessarily against the appellant. Section 2 of the Amendment Act, 1959 inserted in s. 34 of the Act a new sulH!ec-tion (4) which provides: "A notice under clause (a) of sub-section (I) may be issued at any time notwithstanding that at the time of the issue of the notice. the period of eight years specified (~ n r:r ..R. 16. Case: BHANJI BAGAWANDAS versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1968] 1 S.C.R. 17] (1968) ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਸ੍ਰੀ ਸ੍ਵਾਮੀਨਾਥਨ ਨੇ ਇਹ ਦਲੀਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਕਿ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਇਸ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਏ-ਵਾਰਡ, ਸੀਤਾਪੁਰ ਬਨਾਮ ਮੁਰਲੀਧਰ ਭਗਵਾਨ ਦਾਸ ਵਿੱਚ ਲਏ ਗਏ ਨਜ਼ਰੀਏ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਸੀ ਕਿ ਸੈਕਸ਼ਨ 34(3) ਦੀ ਦੂਜੀ ਪ੍ਰੋਵੀਜ਼ੋ ਵਿੱਚ "ਜੁਰਮਾਨੇ", "ਪੈਨਲਟੀ", ਅਤੇ "ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼", ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸਾਲ ਦੀ ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਲਈ, ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਰਿਵੀਜ਼ਨਲ ਅਥਾਰਟੀ ਨੂੰ ਦੇਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਪੀਲ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜਾਂ ਸੈਕਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਿਆਂ ਜੋ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਵੀਜ਼ੋ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਇੱਕ "ਖੋਜ" ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਲ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਦੀ ਅਪੀਲ ਦੇ ਨਿਪਟਾਰੇ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ। ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਸਬੂਤਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕਰਦਾਤਾ ਵੱਲੋਂ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਆਮਦਨ ਉਸ ਸਾਲ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਅਪੀਲ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਦੀ ਖੋਜ ਨੇ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਸਾਲ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਆਮਦਨ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਾਲ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਖੋਜ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਆਮਦਨ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਾਲ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਖੋਜ ਉਸ ਸਾਲ ਦੀ ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਦੀ ਅਪੀਲ ਦੇ ਨਿਪਟਾਰੇ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਇਹ ਵੀ ਫੈਸਲਾ ਸੀ ਕਿ ਸੈਕਸ਼ਨ 34(3) ਦੀ ਦੂਜੀ ਪ੍ਰੋਵੀਜ਼ੋ ਸੈਕਸ਼ਨ 34(1) ਅਧੀਨ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮਾਂ ਸੀਮਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਚਾਉਂਦੀ ਜੇ ਇਕ ਸਵੀਕਾਰਿਤ ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਜਾਂ ਰਿਵੀਜ਼ਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਕਿ ਅਪੀਲ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਸੀ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਕੇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੈਕਸ਼ਨ 34(1) ਅਧੀਨ ਜਾਰੀ ਨੋਟਿਸ ਉਸ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਸੀਮਾ ਦੁਆਰਾ ਬਾਰਡ ਸੀ ਅਤੇ ਸੈਕਸ਼ਨ 34(3) ਦੀ ਦੂਜੀ ਪ੍ਰੋਵੀਜ਼ੋ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਇਸ ਕੋਰਟ ਨੇ ਏ. ਕੇ. ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਇਸਮਾਇਲ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ-ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਪਲਟ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੌਜੂਦਾ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਨਜ਼ਰੀਆ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪ੍ਰਤੀਵਾਦੀ ਦੀ ਤਰਫੋਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸ੍ਰੀ ਵੇਦ ਵਿਆਸ ਨੇ ਤਰਕ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਹਵਾਲੇ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ (ਸੋਧ) ਐਕਟ {ਐਕਟ I ਦੀ 1959} ਦੇ ਸੈਕਸ਼ਨ 2 ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿਚਾਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਸੋਧ ਐਕਟ ਦੇ ਉਸ ਸੈਕਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੋਧ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਪੁੱਛੇ ਗਏ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੋਧ ਐਕਟ, 1959 ਦਾ ਸੈਕਸ਼ਨ 2 ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਐਕਟ ਦੇ ਸੈਕਸ਼ਨ 34 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਉਪ-ਉਪ (iਏ) ਜੋ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਉਪ-ਧਾਰਾ (1) ਦੀ ਧਾਰਾ (ਏ) ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਨੋਟਿਸ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਭਾਵੇਂ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਉਪ-ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਫਾਇਨੈਂਸ ਐਕਟ, 1956 (18 ਦੀ 1956) ਦੀ ਧਾਰਾ 18 ਦੀ ਧਾਰਾ (ਏ) ਦੁਆਰਾ ਸੋਧ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇ ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਨਾਲ ਨੋਟਿਸ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। 1959 ਦੇ ਸੋਧ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 4 ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਸੀ: “ਇਸ ਐਕਟ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਮੁੱਖ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 34 ਦੀ ਉਪ-ਧਾਰਾ (1) ਦੇ ਖੰਡ (ਅ) ਅਧੀਨ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕੋਈ ਨੋਟਿਸ ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਨੋਟਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕੋਈ ਅਸੈਸਮੈਂਟ, ਮੁੜ-ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਜਾਂ ਸੈਟਲਮੈਂਟ ਜਾਂ ਲਿਆਂਦੀ ਗਈ ਹੋਰ ਕਾਰਵਾਈ ਕੇਵਲ ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਦਾਲਤ, ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਜਾਂ ਹੋਰ ਅਥਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਸਵਾਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਕਿ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਜਾਂ ਮੁੜ-ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਅਜਿਹੀ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ ਜਾਂ ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਜਾਂ ਮੁੜ-ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ ਉਸ ਧਾਰਾ ਦੇ ਤਹਿਤ ਜੋ ਵਿੱਤ ਐਕਟ, 1956 (18 ਦੇ 1956) ਦੇ ਖੰਡ (ਅ) ਦੁਆਰਾ ਸੋਧ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਾਗੂ ਸੀ, ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।” Case: BHANJI BAGAWANDAS versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1968] 1 S.C.R. 17] (1968) ~9 af OS | at tt, Praag sree 2— Praag sree 2— sree 2— 2— | |*esqarer (1) % qos (a) & areita Qa ga aa FS|atagt at art at at aa fegaa ort wd & aafan afafrra, 1956 (1956 at 18) stare 1g ® qug (#) kaa Hoag get gare a a . | _ | |“A notice under clause (a) of sub-section (1) may: beissued at any time notwithstaning that at the time of theissue of the notice the period of eight years specified in3 (1963) 47 argo Bo mre 16. | os | 560 wean arate facia afaet [1984] 1 so fifo To , * gre sak date & ge ga sree A fafafase ars ad at”mlatafa ga ad Re araea H aarea gt we ay fae qaar.geahea ara; yr? | a — cataa afafeam, 1959 8 arer 4 fardfafae wT H 2— — | |tee afafian ® grea he ga fadltana gergfx a ater 34 at gaarer (1) Fave (%) Faeara at 1 gaat aie tat quarts oftoraeaed fag aefeat ait frater, gafaeteo ar emaearaa aT fat aaardarat at, feat eararea, afar ar sifaac FATA EeaTNT-9% eae aa fat ogaT fe sa aaa safe Gearara a a7 at ar ga ana cafe frater at gafraien featqatar, ag aaa faad daz tat aaa fa afafaan, 1956(1956 HT 18) at are 18% ave (H) gU sas ama|e gd sarraet se ater} arelta ard at sat arfga ft ar-faaterat gafaator fear sara aferat, ware atmar ar”—| ly| Cs| | | | >yd | | | — ; | me “that sub-section before its amendment by clause (a) if”section 18 of the Finance Act,1956 (18 of 1956), hadexpiredin respectof theyear to whichthe notice:=.relates.” . the.of section commencement*“No notice34 of the issued of principal this under Act: clause Act and at (a) no apy of assessment,sub-section time before (1)-re-- a_assessment or settlement made or- other proceeding taken.|in consequence of such notice shall be calledin question.in any court, tribunal or other authority merely ‘on the:ground that at the time the notice was issued or at thetime the assessment or re-assessment was made, the time:within which such notice should have been issued or the—assessment or re-assessment should have been made under-__thatof section 18 section as of in the force Finance Act, before its amendment 1956 (18 of by 1956), clause had. (a):-expired.”:. | a) . . | _- \ . . | .oY—:-zee:|pe-|:ot|:>|a|= oft ae agra 3 ater aa tac’ TAT HT-BT aR, Aeae! aTmma F yeag seq coraray & fafaeaa & ofa fase rar fray:ag afafaaifea frat war at fe 1959 % deter afafian at-OT 2 ar 4 Fate Ret ara al2 sit fe sa afnfae at ater 4 3amg gy ‘Pret it ana” weal & frat at ga sare fadhaa:ee g fe sak1 ata, 1956 % are ate aga” wag ag area::farerat fart arfirrera, 1956 are fine ae date TAT ev %, aftaet att 1959 % ated afafron &soatelt Fats Bey ara aa &at fe are 4yaeett sade at dhfine azat at aafafiaiefeat mar fe 1959% dalea afafiay at afafaafaa Het % areamet 4% aa az Frater oe gafeare wet & fw 1 ata, 1956:|eae ad at ak aga Aa ara gz wait fer art ae:ga at a aH ht, fe ae aaa aaatfee are 34(1)(%) arerfafea ararafir’ & faz ard adi at ae otweptat ateQHo Alo TUTE TATFATA *reHlaTa’ aly ATAy F se eqraray% fatter & ofa at fata fear at2 fratag afafaaitta fearStTar oT Lata, fe eater 1956 afafraa, at fafanedacr 1959 at ara fRar 4 et sae ate att edt ge arene at atte1 ata, 1956 B vee et arate 31 ard,1955 3 qaadt fratcor(«ae Harare H 1948 H geraatfnt aver 34(1)(e) & ait are|alae gaat & oer gen daa Raz st are 34 (1)(%) % arethaSe Hl Ts Trae Ht ga aare at aad agiAy aah at Fe:41948 % datat aru fafa avatar rater aut & 8 ag ar arreatbarGR ordt at we a 1. apiterref a are& aft eandarer:a ag anda frat fe serif & goa earaaa Hae Bel ag varar ay|ate a at scearat are great fee mq aaa a acaiga waa F atgam sft arg free feat ar) ag vt acterA we fe Ht ger gorTAT a1, 4 Tea MTA Bt atte afaacy ara fatze fat dashseat at ofthis & avec arga ag ad aad & fe sadtataca fee ve arate Hag A at a1 sea aT a fates ea1Faun (1960) 38 setae arf fo se fe atr..369, aay Caray| B. aealF ATT TE ae TART: a |opOt—||co ):; vo 2 (1963) 49 ago zo atz0 1,ms freer oferet [1984] 1 sA0 fit qo ”oqfeftafaet & fq ae fratzerat aver 34(3) ® fetta vege F Case: BHANJI BAGAWANDAS versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1968] 1 S.C.R. 17] (1968) "A notice under clause (a) of sub-section (I) may be issued at any time notwithstanding that at the time of the issue of the notice. the period of eight years specified (~ n r:r ..R. 16. A in that sub-section before its amendment. by clause (a) of section 18 of the Finance Act, 1956 (18 of 1956), had expired in respect of the year to which the notice rela'l.Cll. Section 4 of the Amending Act, 1959 read as follows: . "No notice issued under clause (a) of sub-section (1) of section 34 of the principal Act at any time before B the commencement of this Act and no assessment, re-asseiSment or settlement made or other. proceeding taken in consequence of such notice shall be called in question in any court, tribunal or other authority merely on the ground that at the time the notice was issued or at the time the assessment or re-assessment was made the time c within which such notice should have been issued or the assessment or re-assessment should have been made under that section as in force before its amendment by clause (a) of section 18 of the Finance Act, 1956 (18 of 1956), had expired." Mr. Veda Vyasa ,referred to the decision of the Bombay High D Court in Onkarmal Meghraj v. C.J.T .. Bombay-1.{') in which it was held that there was nothing in s. 2 or 4 of the Amendment Act of 1959 to restrict the terms of the words "at any time" occurring ins. 4 of that Act as meaning "at any time after April 1, 1956", viz., the date on which the amendments made by the Finance Act, 1956, came into force and there was nothing in the provisions of E the Amendment Act of 1959 which limited the retrospective operation of s. 4. It was also held that since the enactment of the Amendment Act of 1959 a notice issued after April 1, 1956, for reopening an assessment, by virtue of s. 4, could not be ~itted to be called in que&tion on the ground that the notice" was not issued within the period prescribed by the unamended s. 34(l)(a). On behalf of the respondent reference was also made to the deci-r sion of this Court in S. C. Prashar v. Vasantsen Dwarkadas,(') in which it was held that s. 4 of the Amendment Act, 1959 operated on and validated notices issued under s. 34(l)(a) as amended in 1948 even ,earlier than April 1, 1956, in other words, in respect of assessment years prior to March 31, t956, and therefore notices issued under s. 34(1)(a) of the Income-tax Act before April l, 1956, could not be challenged on the ground that they were issued G beyond the time limit of eight years from the respective assess-ment years prescribed by the 1948 amendment. On behalf of the appellant Mr. Swaminathan raised the objection that the point was not taken up by the respondent in the Bigh Court. nor wai there any reference to it in the statement of the case filed by the respond-ent. It was also contended that the point raised was outside the B scope or' the questions of law referred by the Appellate Tribunal to the High Court. We do not think there is any substance in the (')CO LT.& I, Case: BHANJI BAGAWANDAS versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1968] 1 S.C.R. 17] (1968) ਸ੍ਰੀ ਵੇਦ ਵਿਆਸ ਨੇ ਬੰਬਈ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਵਿੱਚ ਓਥਰਮਲ ਮਹਿਰਾ ਬਨਾਮ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਬੰਬਈ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਸੀ ਕਿ 1959 ਦੇ ਸੋਧ ਐਕਟ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ 2 ਜਾਂ 4 ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਧਾਰਾ 4 ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ “ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ” ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਕਿ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ “ਅਪ੍ਰੈਲ 1956 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ”, ਜੋ ਕਿ 1956 ਦੇ ਵਿੱਤ ਐਕਟ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੋਧਾਂ ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਦੀ ਮਿਤੀ ਸੀ ਅਤੇ 1959 ਦੇ ਸੋਧ ਐਕਟ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਧਾਰਾ 4 ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ ਵਾਲੇ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਵੀ ਫੈਸਲਾ ਸੀ ਕਿ 1959 ਦੇ ਸੋਧ ਐਕਟ ਦੇ ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਪ੍ਰੈਲ 1, 1956 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕੋਈ ਨੋਟਿਸ, ਧਾਰਾ 34 ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਨੂੰ ਮੁੜ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ, ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਕਿ ਨੋਟਿਸ ਧਾਰਾ 34 ਦੁਆਰਾ ਤਹਿਤ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਦ ਤਕ ਧਾਰਾ 34(1)(ਅ) 'ਤੇ ਇਹ ਸੋਧ ਐਕਟ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੈਧ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ 1948 ਵਿੱਚ ਸੋਧਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਾਰਾ 34(1)(ਅ) ਅਧੀਨ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਨੋਟਿਸਾਂ ਨੂੰ 31 ਮਾਰਚ, 1956 ਤੱਕ ਉਸ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਧਾਰਾ 34(1)(ਅ) ਦੇ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀਆਂ ਨੋਟਿਸਾਂ ਲਈ ਜੋ 1 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1956 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਇਹ ਚੁਣੌਤੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਕਿ ਉਹ 1948 ਦੇ ਸੋਧ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਮਾਂ ਸੀਮਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਅਪੀਲਕਾਰਤਾ ਵੱਲੋਂ ਸ੍ਰੀ ਸਵਾਮੀਨਾਥਨ ਨੇ ਇਹ ਐਤਰਾਜ਼ ਉਠਾਇਆ ਕਿ ਇਹ ਬਿੰਦੂ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਵਾਦੀ ਵੱਲੋਂ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਵਾਦੀ ਵੱਲੋਂ ਦਾਇਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੇਸ ਦੇ ਬਿਆਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਹ ਵੀ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਉਠਾਇਆ ਗਿਆ ਬਿੰਦੂ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵੱਲੋਂ ਸੁਣਵਾਈ ਲਈ ਰੈਫਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੀ। ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਲੀਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲੋਂ ਉਠਾਈ ਗਈ ਆਪੱਤੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਸਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਹੈ "ਕੀ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਧਾਰਾ 34(3) ਦੀ ਦੂਜੀ ਪ੍ਰੋਵਿਜ਼ੋ ਅਧੀਨ ਸੀਮਾ ਦੀ ਬਾਰ ਤੋਂ ਬਚਾਈ ਗਈ ਹੈ?" ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਅਪੀਲੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ, 1959 ਦੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਪੀਲੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਪਰ ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਸੀਮਾ ਦੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪਹਿਲੂ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਪੀਲੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਬੰਬਈ ਬਨਾਮ ਸਿੰਧੀਆ ਸਟੀਮ ਨੈਵੀਗੇਸ਼ਨ ਕੰਪਨੀ ਲਿਮਿਟੇਡ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਵਾਲ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਧਾਰਾ 66ਏ ਅਧੀਨ ਭੇਜਣਾ ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਵਿਵਾਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਪੇਚੀਦਾ ਮਾਮਲਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣਾਂ ਤੋਂ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਧਾਰਾ 66(1) ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਜੋ ਸਵਾਲ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਅੱਗੇ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਸਵਾਲ ਜੋ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਮੁੱਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸਵਾਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਅੱਗੇ ਸੀ। ਜਿੱਥੇ ਸਵਾਲ ਖੁਦ ਮੁੱਦਾ ਹੈ, ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਅੱਗੇ ਮੁੱਦਾ ਇਸ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਹਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਹਿਲੂਆਂ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਅੱਗੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਧਾਰਾ 66(1) ਦੇ ਐਕਟ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਸਵਾਲ ਦੀ ਅਤਿ-ਸਰਲੀਕਰਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਾਡੀ ਰਾਏ ਵਿੱਚ, ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਦਲੀਲ ਸੰਬੰਧੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਨਾਲ 1959 ਦੇ ਸੋਧ ਐਕਟ (ਐਕਟ 1 ਦੇ 1959) ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਕੋਰਟ ਨੂੰ, ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਕੇਸ ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਭੇਜਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸੋਧ ਐਕਟ 1959 (ਐਕਟ 1 ਦੇ 1959) ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਜਾ