Commissioner Of Income-Tax, Andhra Pradesh Hyderabad v. Toshoku Ltd. Guntur Etc

Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, ANDHRA PRADESH HYDERABAD versus TOSHOKU LTD. GUNTUR ETC. [[1981] 1 S.C.R. 587] (1981) Section: CONCLUSION COMMISSIONER OF INCOME-TAX, ANDHRA PRADESH HYDERABAD v. TOSHOKU LTD., GUNTUR ETC. August 29, 1980 [P. N. BHAGWATI AND E. S. VENK4TARAMI~H, JJ.] Commission payable to non-resident foreign agent by the statutory agent-Statutory agent making credit a1id debit entries in his books of account under the head "commission account" on receipt of the sale price from the foreign agent and thereafter on remitting the commission amount to the foreign agent-Whether the commission amounts sent were assessable to income tax-.Sections 5(2), 9(1)(i), 160, 161 and 163 of the Income Tax Act. 1961 read with Board's Circular (XXVII-l) of 1953 No. 26 (II/53) dated July 17, 1953-Whether the amounts should be treated as income deemed to have acr.rued or arisen in India. Dismissing the Revenue appeal by special leave, the Court HELD: (I) The credit entries made in the books of a ~tatutory agent -do not by themselves amount to receipt by assessees who are non-residents as long as the amounts so credited in their favour are not at their disposal -0r control. [592 F] F] The non-resident assessees in this case neither received nor could be deem-ed to have received the sums in question when their accounts with the statu-tory agent were credited, since a credit balance without more only represents .a debt and a .mere book entry in the debtor's own books does not constitut~ payment which will secure discharge from the debt. They cannot, there-fore, be charged to tax on the basis of receipt of income actual or construc-dive in the taxable territories during the relevant accounting period. [592 F-G] , -do not by themselves amount to receipt by assessees who are non-residents as long as the amounts so credited in their favour are not at their disposal -0r control. [592 F] F] P. V. Raghava Reddi & Anr. v. Commissioner of Income-tax [1962] Supp. "1 S.C.R. 596~ distinguished. (2) Under clause (a) of the Explanation to clause (i) of sub-section (1) of section 9 of the Income Tax Act. in the case of the business of which all the operations are not carried out in India, the income of the business deemed .under that clause to accrue or arise in India shall be only such part of the income as is reasonably attributable to the operations carried out in India. If all such operations are carried out in India, the entire income accruing · therefrom shall be deemed to have accrued in India.-If, however, all the operations are not carried out in the taxable territories, the profits and gains of business deemed to accrue in· India through and from business connection in India shall be only such profits and gains as are reasonably attributable to that part of the operations carried out in the taxable territories. If no opera-tions of business are carried out in the taxable territories, it follows thal the income accruing or arising abroad through or from any business connec--tion in India cannot be deemed to accrue or arise in India. [593 B-D] A B c D E F G H A B c D E F G H 588 SUPREME COURT REPORTS In the instant case the non-resident assessees did not carry on any busi-ness operations in the taxable territories. They acted as selling agents out~idc:r India. The receipt in India of the sale proceeds of tobacco remitted or caused to be remitted by' the purchasers from abroad does not amount to an operation carried out by the assessees in India as contemplated by clause (a) of the Explanation to section 9(1)(i) of the Act. The commission amounts which were earned by the non-resident assessees for services rendered outside India cannot, therefore, be deemed to be incomes which have either accrued or arisen in India. [593 E·G] Commissioner of Income-tax, Punjab v. R. D. Aggarwal & Co. & Anr. 56 1.T.R. 20 and M/s. Carborandum Co. v. C.I.T. Madras [1977] 3 S.C.R. 475, referred to. • CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal Nos. 782-783 of 1973. Appeals by Special Leave from the Judgment and Order dated 18-11-1972 o~ the Andhra Pradesh High Court in Cases Referred Nos. 50 and 52 of 1970. Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, ANDHRA PRADESH HYDERABAD versus TOSHOKU LTD. GUNTUR ETC. [[1981] 1 S.C.R. 587] (1981) आयकर आयुक, आ आंध परप्रदेश है्दाबा्रद बनाम तोशोकू लिलमटप्रदेड, ग आंटूर इतयाद्रद 29 अगुसत, 1980 [पी. एन. भगुवती और ई.एस. वेंकटरमैया, जप्रदे.जप्रदे.] सा आंववलिक अलभकता दारा गुैर-लनवासी वव्रदप्रदेशी अलभकता को ्रदप्रदेय कमीशन – सा आंववलिक अलभकता वव्रदप्रदेशी अलभकता सप्रदे वबकिक्री मूमूलय किक्री प्रालीपर और उसकप्रदे बा्रद वव्रदप्रदेशी अलभकता को कमीशन रालश भप्रदेजनप्रदे पर"कमीशन खाता" शीर क कप्रदे तहत अपनप्रदे खातप्रदे किक्री दकताबबों में कप्रेडट औरडप्रदेवबट प्रवववष्टिया आं करता है- -कया भप्रदेजी गुई कमीशन रालश आयकर कप्रदेiलनिा रण योगय थी -आयकर अलिलनयम, 1961 किक्री िारा 5(2), 9(1)( ),160, 161 और 163 कप्रदे लिए आकिन योगय थी, जजसप्रदे बोड कप्रदे पररपत(XXVII l- )II /1953 स आंखया 26 ( /53) द्रदना आंक 17 जुिाई, 1953 कप्रदे साथपढ़ा गुया था -कया रालशयबों को भारत में अजज त या उतपत्प हुई समई समझीदहए।गुई आय माना जाना च नप्रदे- ववशप्दे अनुमलत दारा राजसव अपीि को खाररज करतप्रदे हुए, त्पनयायािय (1) अभिनिर्धाररित ककिय्: दकसी वैिालनक अलभकता किक्री पुसतकबों मेंकिक्री गुई कप्रेडट प्रवववष्टियाविष्टियाँ अपनप्रदे आप में गुैर-लनवासी लनिा ररलतयबों दारा प्राीकिक्री गुई रालश नहि आं होती हत, जब तक दक उनकप्रदे पक्ष में जमा किक्री गुई [592 एफ]रालशयाविष्टियाँ उनकप्रदे लनपटान या लनय आंतण में नहि आं होती हत। इस मामिप्रदे में गुैर-लनवासी लनिा ररलतयबों को वैिालनक अलभकता कप्रदेसाथ उनकप्रदे खातबों में जमा होनप्रदे पर न तो प्रश्नगुत रालश प्राी हुई और न हिप्राी हुई मानी जा सकती है, कयबोंदक इससप्रदे अलिक कप्रदे वबना कप्रेडट शप्कप्रदेवि एक ऋण का प्रलतलनलितव करता है और ्रदप्रदेन्रदार कप्रदे सवय आं में कप्रदेविएक पुसतक प्रवववष्टि है। बहि-खातप्रदे में वह भुगुतान शालमि नहि आं है जो ऋणसप्रदे मुवक सुलनजश्चित करप्रदेगुा। इसलिए, प्रास आंलगुक िप्रदेखा आंकन अवलि कप्रदे ्रद दौरान करयोगय क्षप्रदेतबों में वासतववक या रचानातमक आय किक्री प्राली कप्रदे आिार पर उन [592 एफ-जी]पर कर नहि आं िगुाया जा सकता है। पी. वी. राघव रप्रदेड्डि और अत्पनय बनाम आयकर आयुक [1962] पूरक 2 एससीआर 596, ववलशष्टि। (2) iआयकर अलिलनयम किक्री िारा 9 किक्री उपिारा (1) कप्रदे ख आंड ( ) कप्रदेसपष्टिीकरण कप्रदे ख आंड (ए) कप्रदे तहत। ऐसप्रदे वयवसाय कप्रदे मामिप्रदे में जजसकप्रदे सभीस आंचिन भारत में नहि आं दकए जातप्रदे हत, उस ख आंड कप्रदे तहत भारत में अजज त याउतपत्प होनप्रदे वािी समई समझी जानप्रदे वािी वयवसाय किक्री आय, आय का कप्रदेविइतना दहससा होगुी जो दक भारत में दकए गुए कायार्यों कप्रदे लिए उलचात रूप सप्रदेजजममपरदेार है। यद्रद ऐसप्रदे सभी ऑपरप्रदेशन भारत में दकए जातप्रदे हत, तो उनसप्रदे होनप्रदे वािी पूरि आय भारत में अजज त मानी जाएगुी। हािाविष्टियाँदक, यद्रद सभीपररचिन कर योगय क्षप्रदेतबों में नहि आं दकए जातप्रदे हत, तो भारत में वयापारकनप्रदेकशन कप्रदे माधयम सप्रदे और भारत में अजज त समई समझप्रदे जानप्रदे वािप्रदे वयापार कप्रदेिाभ और िाभ कप्रदेवि ऐसप्रदे िाभ और िाभ हबोंगुप्रदे जो उलचात रूप सप्रदे करयोगय क्षप्रदेतबों में दकए गुए स आंचिन में उस दहससप्रदे कप्रदे लिए जजममपरदेार हत। यद्रदकर योगय क्षप्रदेतबों में वयवसाय का कोई स आंचिन नहि आं दकया जाता है, तोइसका तातपय यह है दक भारत में दकसी भी वयावसालयक कनप्रदेकशन कप्रदेमाधयम सप्रदे या उससप्रदे वव्रदप्रदेश में अजज त या उतपत्प होनप्रदे वािी आय कोभारत में अजज त या उतपत्प नहि आं माना जा सकता है। [593 बी-डि]वत मान मामिप्रदे में गुैर-लनवासी लनिा ररलतयबों नप्रदे कर योगय क्षप्रदेतबों मेंकोई भी वयावसालयक स आंचिन नहि आं दकया। उत्पनहबोंनप्रदे भारत कप्रदे बाहर वबकिक्रीअलभकता कप्रदे रूप में काम दकया। वव्रदप्रदेश सप्रदे खरि्रद्रदारबों दारा भप्रदेजी गुई याभप्रदेजी गुई तमबाकू किक्री वबकिक्री आय किक्री भारत में प्राली भारत में लनिा ररतीदारा दकए गुए ऑपरप्रदेशन कप्रदे बराबर नहि आं है, जैसा दक अलिलनयम कप्रदे िारा9(1)( ) iकप्रदे सपष्टिीकरण कप्रदे ख आंड (ए) में माना गुया है। इसलिए, भारत कप्रदेबाहर परान किक्री गुई सप्रदेवाओ आं कप्रदे लिए गुैर-लनवासी लनिा ररलतयबों दारा अजज तकिक्री गुई कमीशन रालश को वह आय नहि आं माना जा सकता है जो या तोभारत में अजज त हुई है या उतपत्प हुई है। [ 593 ई-जी] आय-कर आयुक, प आंजाब बनाम बनाम आर. डि. अग्रवाि ए आंडक आंपनी और अत्पनय, 56, आई. टि. आर. 20 और मैसस काबर्बोरतडम क आं. बनाम सी. आई. टि. मदास [1977] 3 एस. सी. आर 475 , स आं्रदलभ त दकयागुया। लसववि अपीिीय क्षप्रदेतालिकार: लसववि अपीि स आंखया 782-783/1973 Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, ANDHRA PRADESH HYDERABAD versus TOSHOKU LTD. GUNTUR ETC. [[1981] 1 S.C.R. 587] (1981) ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਮਮਸ਼ਨਰ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਤੋਸ਼ੋਕੂ ਮਿਮਮਟਡ, ਗ ੁੰਟੂਰ ਈ. ਟੀ. ਸੀ. 29 ਅਗਸਤ, 1980 [ਪ੍ੀ. ਐੱਨ. ਭਗਵਤੀ ਅਤੇ ਈ. ਐੱਸ. ਵੈਂਕਟਾਰਾਮੀਆ, ਜੇ. ਜੇ.] ਗੈਰ-ਨਿਵਾਸੀ ਨਵਦੇਸੀ ਏਜੰਟ ਿ ੰ ਭੁਗਤਾਿਯੋਗ ਕਨਿਸਿ ਕਾਿ ੰਿੀ ਏਜੰਟ-ਕਰੈਨਿਟ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕਾਿ ੰਿੀ ਏਜੰਟ ਇਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਖਾਤੇ ਦੀਆਂ ਨਕਤਾਬਾਂ ਨਵਿੱਚ ਿੈਨਬਟ ਐਟਰੀਆਂ ਐੱਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੀ 'ਤੇ ਿੁਿੱਖ "ਕਨਿਸਿ ਖਾਤਾ" ਨਵਦੇਸੀ ਏਜੰਟ ਤੋਂ ਕੀਿਤ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਵਦੇਸੀ ਏਜੰਸੀ ਿ ੰ ਕਨਿਸਿ ਦੀ ਰਕਿ ਭੇਜਣਾ ਐੱਿ. ਟੀ.-ਕੀ ਭੇਜੀ ਗਈ ਕਨਿਸਿ ਦੀ ਰਕਿ ਅਸੈੱਸ ਸੀ ਆਿਦਿ ਕਰ-ਧਾਰਾ 5 (2), 9 (1) (i), 160, ਆਿਦਿ ਕਰ ਕਾਿ ੰਿ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 161 ਅਤੇ 163 ਿ ੰ ਬੋਰਿ ਦੇ 1953 ਦੇ ਸਰਕ ਲਰ (XXVH-I) ਿੰ. 26 (11/53) ਨਿਤੀ 17 ਜੁਲਾਈ, 1953-ਕੀ ਰਕਿਾਂ ਿ ੰ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਉਪ੍ਜੀ ਜਾਂ ਪ੍ੈਦਾ ਹੋਈ ਆਿਦਿ ਿੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਵਸੇਸ ਛੁਿੱਟੀ ਰਾਹੀਂ ਿਾਲੀਆ ਅਪ੍ੀਲ ਖਾਰਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਦਾਲਤ ਿੇ ਆਯੋਮਜਤ: (ਜੇ )ਦੀਆਂ ਨਕਤਾਬਾਂ ਨਵਿੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਜਿਹਾਂ ਐਟਰੀਆਂ ਇਿੱਕ ਕਾਿ ੰਿੀ ਏਜੰਟ ਆਪ੍ਣੇ ਆਪ੍ ਨਵਿੱਚ ਿਹੀਂ ਗੈਰ-ਵਸਿੀਕ ਕਰਦਾਨਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਰਸੀਦ ਐੱਿ. ਜੀ. ਦੇ ਰ ਪ੍ ਨਵਿੱਚ ਉਹਿਾਂ ਦੇ ਪ੍ਿੱਖ ਨਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰਹਾਂ ਜਿਹਾਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਕਿ ਹੈ ਉਹਿਾਂ ਦੇ ਨਿਪ੍ਟਾਰੇ ਜਾਂ ਨਿਯੰਤਰਣ ਨਵਿੱਚ ਿਹੀਂ]। [592 ਐੱਫ] ਇਸ ਿਾਿਲੇ ਨਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਨਰਹਾਇਸੀ ਕਰਦਾਨਤਆਂ ਿ ੰ ਿਾ ਤਾਂ ਉਹ ਰਕਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੋਈ ਅਤੇ ਿਾ ਹੀ ਉਹਿਾਂ ਿ ੰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਿੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਨਵਧਾਿਕ ਏਜੰਟ ਕੋਲ ਉਹਿਾਂ ਦੇ ਖਾਨਤਆਂ ਨਵਿੱਚ ਜਿਹਾਂ ਕੀਤਾ ਨਗਆ ਸੀ। ਨਕਉਂਨਕ ਇਿੱਕ ਕਰੈਨਿਟ ਸੰਤੁਲਿ ਨਬਿਾਂ ਨਕਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਨਸਰਫ ਇਿੱਕ ਕਰਜੇ ਿ ੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਰਜਦਾਰ ਦੀਆਂ ਆਪ੍ਣੀਆਂ ਨਕਤਾਬਾਂ ਨਵਿੱਚ ਨਸਰਫ਼ ਇਿੱਕ ਨਕਤਾਬ ਐਟਰੀ ਭੁਗਤਾਿ ਦਾ ਗਠਿ ਿਹੀਂ ਕਰਦੀ ਜੋ ਕਰਜੇ ਤੋਂ ਛੁਿੱਟੀ ਿ ੰ ਸੁਰਿੱਨਖਅਤ ਕਰੇਗੀ। ਉਹਿਾਂ ਤੋਂ, ਇਸ ਤੋਂ ਪ੍ਨਹਲਾਂ, ਸਬੰਧਤ ਲੇਖਾ ਨਿਆਦ ਦੌਰਾਿ ਕਰਯੋਗ ਖੇਤਰਾਂ ਨਵਿੱਚ ਅਸਲ ਜਾਂ ਅਰਥਪ੍ ਰਿ ਆਿਦਿ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੀ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਕਰ ਿਹੀਂ ਨਲਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਪ੍ੀ. ਵੀ. ਰਾਘਵ ਰੈੱਿੀ ਅਤੇ ਐੱਿ. ਆਰ., ਬਿਾਿ, ਆਿਦਿ-ਕਰ ਕਨਿਸਿਰ [1962] ਸਪ੍ੰ. 2 ਐੱਸ. ਸੀ. ਆਰ. 596, ਨਵਸੇਸ। (2) ਇਿਕਿ ਕਰ ਅਨਧਨਿਯਿ ਧਾਰਾ 9 ਦੀ ਉਪ੍-ਧਾਰਾ (1) ਦੇ ਖੰਿ (1) ਦੀ ਨਵਆਨਖਆ ਦੇ ਖੰਿ (ਏ) ਦੇ ਤਨਹਤ, ਉਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਿਾਿਲੇ ਨਵਿੱਚ ਨਜਸ ਦੇ ਸੰਚਾਲਿ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਿਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਿ, ਉਸ ਖੰਿ ਦੇ ਤਨਹਤ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਇਕਿੱਤਰ ਹੋਣ ਜਾਂ ਪ੍ੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਿੰਿੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਆਿਦਿ ਦਾ ਨਸਰਫ ਅਨਜਹਾ ਨਹਿੱਸਾ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਾਰਜਾਂ ਿਾਲ ਵਾਜਬ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਨਜਹੇ ਸਾਰੇ ਸੰਚਾਲਿ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਿ, ਇਸ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸਿੁਿੱਚੀ ਆਿਦਿ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਉਪ੍ਜੀ ਿੰਿੀ ਜਾਵੇਗੀੀਃ ਜੇਕਰ, ਹਾਲਾਂਨਕ, ਸਾਰੇ ਕਾਰਜ ਕਰਯੋਗ ਖੇਤਰਾਂ ਨਵਿੱਚ ਿਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਿ, ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਵਪ੍ਾਰਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ ਨਸਰਫ਼ ਅਨਜਹੇ ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਕਰਯੋਗ ਖੇਤਰਾਂ ਨਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੰਚਾਲਿ ਦੇ ਉਸ ਨਹਿੱਸੇ ਿਾਲ ਵਾਜਬ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸਬੰਧਤ ਹਿ। ਜੇਕਰ ਕਰਯੋਗ ਖੇਤਰਾਂ ਨਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਇਹ ਨਸਿੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਨਕ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਨਕਸੇ ਵੀ ਵਪ੍ਾਰਕ ਸੰਬੰਧ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਨਵਦੇਸਾਂ ਨਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਆਿਦਿ ਿ ੰ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਪ੍ੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਆਿਦਿ ਿਹੀਂ ਿੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। [593 ਬੀ-ਿੀ] ਤਤਕਾਲ ਿਾਿਲੇ ਨਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਨਰਹਾਇਸੀ ਕਰਦਾਨਤਆਂ ਿੇ ਕਰਯੋਗ ਖੇਤਰਾਂ ਨਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਝੇਵੇਂ ਦਾ ਕੰਿ ਿਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਏਜੰਟਾਂ ਵਜੋਂ ਕੰਿ ਕਰਦੇ ਸਿ। ਤੰਬਾਕ ਦੀ ਨਵਕਰੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਆਿਦਿ ਦਾ ਭਾਰਤ ਜਾਂ ਏ. ਬੀ. ਆਰ. ਤੋਂ ਖਰੀਦਦਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਭੇਜੇ ਜਾਣ ਕਾਰਿ ਨਵਦੇਸ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇਿੱਕ ਅਪ੍ਰੇਸਿ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਿਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਿੁਿੱਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨਜਵੇਂ ਨਕ ਧਾਰਾ ਦੁਆਰਾ ਨਵਚਾਰ ਕੀਤਾ ਨਗਆ ਹੈ (ਏ) ਏ ਦੀ ਧਾਰਾ 9 (1) (ਆਈ) ਦੀ ਨਵਆਨਖਆ ਇਸ ਲਈ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲਈ ਗੈਰ-ਨਰਹਾਇਸੀ ਕਰਦਾਨਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕਿਾਈ ਗਈ ਕਨਿਸਿ ਦੀ ਰਕਿ ਿ ੰ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਜਾਂ ਤਾਂ ਉਪ੍ਜੀ ਆਿਦਿ ਜਾਂ ਆਿਦਿ ਿਹੀਂ ਿੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। [593 ਈ-ਜੀ] ਆਿਦਿ ਕਰ ਕਨਿਸਿਰ, ਪ੍ੰਜਾਬ ਬਿਾਿ ਆਰ. ਿੀ. ਅਗਰਵਾਲ ਐਿ ਕੰਪ੍ਿੀ ਅਤੇ ਏ. ਐੱਿ. ਆਰ. 56 ਐੱਲ. ਟੀ. ਆਰ. 20 ਅਤੇ ਿੈਸਰਜ ਕਾਰਬੋਰੈਂਿਿ ਕੰਪ੍ਿੀ ਬਿਾਿ ਸੀ. ਐੱਲ. ਟੀ. ਿਦਰਾਸ [1977] 3 ਐਸ. ਸੀ. ਆਰ. 475, ਨਜਸ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਨਦਿੱਤਾ ਨਗਆ ਹੈ। ਨਸਵਲ ਅਪ੍ੀਲ ਨਿਆਂੀਃ 1973 ਦੀ ਨਸਵਲ ਅਪ੍ੀਲ ਿੰਬਰ 782-783। 1970 ਦੇ 50 ਅਤੇ 52 ਿੰਬਰਾਂ ਦੇ ਕੇਸਾਂ ਨਵਿੱਚ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ ਨਿਤੀ 18-11-1972 ਤੋਂ ਨਵਸੇਸ ਆਨਗਆ ਦੁਆਰਾ ਅਪ੍ੀਲ। ਅਪ੍ੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਪ੍ੀ. ਏ. ਫਰਾਂਨਸਸ, ਕੇ. ਸੀ. ਦੁਆ ਅਤੇ ਨਿਸ ਏ. ਸੁਭਾਨਸਿੀ. ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ ਐੱਲ. ਏ., ਸੁਿੱਬਾ ਰਾਓ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਨਦਿੱਤਾ ਨਗਆ ਸੀ ਵੈਂਕਟਰਾਿੀਆ, ਜੇ.-ਨਵਸੇਸ ਆਨਗਆ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਅਪ੍ੀਲਾਂ 18 ਿਵੰਬਰ, 1971 ਿ ੰ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਦੁਆਰਾ ਨਦਿੱਤੇ ਗਏ ਇਿੱਕ ਆਿ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਨਵਰੁਿੱਧ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਿ। 1970 ਦਾ 50 ਅਤੇ 52. Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, ANDHRA PRADESH HYDERABAD versus TOSHOKU LTD. GUNTUR ETC. [[1981] 1 S.C.R. 587] (1981) 1981_1_587_593 നിരാകരണപത്രം (Disclaimer) പ്രാദേശികഭാഷയില്‍ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്ത വിധിന്യായം നിര്‍മ്മിത ബുദധാധിഷ്ഠിത വിവര്‍ത്തന ഉപകരണത്തിന്റെസഹായത്തത്തോടെ കേരള ഹൈക്കോടതിയിലെ ഐ.റ്റി. ഡയറക്ടറേററ സാധൂകരിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. എന്നിരുന്നാലും,ഇതിന്റെ ഉളളടക്കത്തില്‍ ആശയപരമായയോ സാംഗത്യപരമായയോ വ്യാകരണപരമായയോ ആഖ്യാനപരമായയോതെറ്റുകള്‍ കടന്നു കൂടാന്‍ സാധ്യതയുളളതാണ്. ഈ തര്‍ജ്ജമ കേവലം വ്യവഹാരകക്ഷികളുടെയുംപപൊതുജനങ്ങളുടെയും പപൊതുവായ അറിവിലേകക ഉപയയോഗപ്പെടുത്തുവാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളതുമാണ്‌.ഔദ്യ്യോഗികവും പ്രായയോഗികവുമായ എല്ലാ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കും വിധി നിര്‍വഹണ നടപ്പാക്കലുകള്‍ക്കും പ്രസ്. വിധിന്യായത്തിന്റെ ഇംഗ്ലീഷ് പതിപപ ആധികാരികവും അന്തിമവും ആയിരിക്കും ആന്ധ്രാപ്രദേശ് ആദായനികുതി കമ്മീഷണർ, ഹൈദരാബാദ് V.ത തോഷഷോകു ലിമിറ്റഡ്, ഗുണ്ടൂർ, മുതൽപേർ 1980 ഓഗസറ്റ 29 ം][ജസ്റ്റിസ് പി. എൻ. ഭഗവതിയും, ജസ്റ്റിസ് ഇ. എസ്. വെങ്കടരാമയ് നിയമാനുസൃത പ്രതിനിധി പ്രവാസി വിദേശ പ്രതിനിധികക നൽകേണ്ട കമ്മീഷൻ - വിദേശപ്രതിനിധില്‍ നിനന വില്‍പ്പനവില ലഭിച്ചതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ 'കമ്മീഷൻ അക്കൗണട' എന്നതലക്കെട്ടിൽ തന്റെ കണക്കുപുസ്തകങ്ങളിൽ ക്രെഡിററ, ഡെബിററ രേഖപ്പെടുത്തലുകൾ നടത്തുന്നനിയമാനുസൃത പ്രതിനിധി - കമ്മീഷന്‍ നല്‍കിയ തുകകള്‍ ആദായ നികുതി പരിധിയില്‍ വരുമമോ - 1961ലെ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ 5(2), 9(1)(i), 160, 161, 163 എന്നീ വകുപ്പുകൾ 1953 ലെ ബബോർഡിന്റെസർക്കുലർ (XXVII-I) നമ്പർ 26 (II/53), തീയതി ജൂലൈ 17, 1953, ആയതിനനോടടൊപ്പം ചേർതത വായിക്കുന്നു- തുകകൾ ഇനതയിൽ ഉത്ഭവിച്ചതതോ സമാഹരിച്ചതതോ ആയ വരുമാനമായി കണക്കാക്കണമമോ. റവന്യൂ അപ്പീൽ പ്രത്യേക അനുമതി തള്ളിക്കളഞ്ഞുകൊണട കോടതി ഇപ്രകാരം വിധിച്ചു: (1) ഒരുനിയമാനുസൃത പ്രതിനിധിയുടെ കണക്കുപുസ്തങ്ങളിൽ നടത്തിയ ക്രെഡിററ രേഖപ്പെടുത്തലുകൾ,പ്രവാസികളായ നികുതിദായകർകക അവരുടെ അവകാശങ്ങൾകക ക്രെഡിററ ചെയ്ത തുകകൾ അവരുടെഉപയയോഗത്തിലോ നിയന്ത്രണത്തിലോ അല്ലാത്തിടത്തത്തോളം, അവർകക സ്വന്തമായതായ രസീതായികണക്കാക്കാനാകില്ല. [592 എഫ്] ഈ കേസിൽ പ്രവാസി നികുതിദായകർകക നിയമാനുസൃത പ്രതിനിധിമായുള്ള അവരുടെഅക്കൗണ്ടുകൾ ക്രെഡിററ ചെയ്യുമ്പമ്പോൾ പ്രസ്ു തുകകൾ ലഭിച്ചില്ല, ലഭിച്ചതായി കണക്കാക്കാനുംകഴിയില്ല, കാരണം അതിൽ കൂടുതലില്ലാത്ത ക്രെഡിററ ബാക്കിപത്രം ഒരു കടത്തെ മാത്രമേപ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുള്ളൂ, കടക്കാരന്റെ സ്വന്തം കണക്കുപുസ്തകത്തിലെ വെറും രേഖപ്പെടുത്തൽ കടത്തിൽനിനന മമോചനം ഉറപ്പാക്കുന്ന പണമടക്കലായി കണക്കാക്കാനാകില്ല. അതിനാൽ, പ്രസക്തമായകണക്കെടുപപ കാലയളവിൽ നികുതി നൽകേണ്ട പ്രദേശങ്ങളിൽ യഥാർത്ഥമമോ, ക്രിയാത്മകമമോ ആയവരുമാനം ലഭിക്കുന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവരിൽ നിനന നികുതി ഈടാക്കാൻ കഴിയില്ല. [592എഫ്-ജി] 1981_1_587_593 പി. വി. രാഘവ റെഡ്ഡിയും മറ്ററ്റൊരാളും V. ആദായനികുതി കമ്മീഷണർ [1962} സപ്ലിമെനറ. 2എസ്.സി.ആർ. 596, ഇപ്രകാരം വേർതിരിച്ചു കാണിക്കുന്നു. (2) ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ വകുപപ 9 ലെ ഉപവകുപപ (1) ലെ നിബന്ധന (ഐ) ലെവിശദീകരണത്തിലെ നിബന്ധന (എ) പ്രകാരം, എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളും ഇനതയിൽ നടത്താത്തവ്യാപാരത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ, ആ നിബന്ധന പ്രകാരം ഇനതയിൽ സമാഹരിക്കുന്നതതോ ഉണ്ടാകുന്നതതോആയ വ്യാപാരത്തിന്റെ വരുമാനം ഇനതയിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾകക ന്യായമായുംകാരണമാകുന്ന വരുമാനത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രമായിരിക്കും. ഇത്തരം എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളുംഇനതയില്‍ നടത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അതില്‍ നിനന ലഭിക്കുന്ന മുഴുവന്‍ വരുമാനവും ഇനതയില്‍,സമാഹരിച്ചതായി കണക്കാക്കപ്പെടും. എന്നിരുന്നാലും, എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളും നികുതി വിധേയപ്രദേശങ്ങളിൽ നടത്തപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഇനതയിലെ വ്യാപാര ബന്ധത്തിലൂടെയും ഇനതയിൽ അതിൽനിന്നും ലഭിക്കുന്നതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന വ്യാപാരത്തിന്റെ ലാഭവും നേട്ടവും നികുതി വിധേയപ്രദേശങ്ങളിൽ നടത്തുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ആ ഭാഗത്തിന് ന്യായമായും ചുമത്തപ്പെടുന്ന ലാഭവുംനേട്ടവും മാത്രമായിരിക്കും. നികുതി ചുമത്താവുന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ വ്യാപാര പ്രവർത്തനങ്ങൾനടത്തുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഇനതയിലെ ഏതെങ്കിലും വ്യാപാര ബന്ധത്തിലൂടെയയോ, അതിൽ നിന്നന്നോവിദേശതആയ ഇനത ലഭിക്കുന്നതതോ, ഉണ്ടാകുന്നതതോ വരുമാനം തയിൽ ഉണ്ടാകുന്നതായികണക്കാക്കാനാവില്ല. [593 ബി-ഡി] Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, ANDHRA PRADESH HYDERABAD versus TOSHOKU LTD. GUNTUR ETC. [[1981] 1 S.C.R. 587] (1981) Commissioner of Income-tax, Punjab v. R. D. Aggarwal & Co. & Anr. 56 1.T.R. 20 and M/s. Carborandum Co. v. C.I.T. Madras [1977] 3 S.C.R. 475, referred to. • CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal Nos. 782-783 of 1973. Appeals by Special Leave from the Judgment and Order dated 18-11-1972 o~ the Andhra Pradesh High Court in Cases Referred Nos. 50 and 52 of 1970. P. A. Francis, K. C. Dua and Miss A. Subbashini Appellant. for the L. A. Subba Rao for the. Respondent. The Judgmoot of the Court was delivered by VENKATARAMIAH, J.-These two appeals by Special Leave are filed against a common judgment dated November 18, 1971 delivered by the High Court of Andhra Pradesh in Case Referred Nos. 50 and 52 of 1970. Sri Bommidala Kotiratnam (hereinafter referred to as 'the statutory agent') is a dealer in tobacco at Guntur in the State of Andhra Pradesh. During the previous year relevant to the assessment year 1962-63, the statutory agent purchased tobacco in India and exported it rt:o Japan, where it was sold through M/s. Toshoku· Ltd. ~'the assessee involved in Civil Appeal No. 782 of 1973 a Japanese Company and admittedly non-resident. Under the termsi of the agreement between the statutory agent and the assessee referred te> above, the latter was appointed the exclusive sales agent in Japan for selling tobacco ex.ported by the former. The assessee was entitled to a commission oJl 3 % of the invoice amount. The sale price received on the sale of tobacco in Japan was remitted wholly to the statutory agent who debited his commission account with the amount of connni&sion payable to the Japanese company and credited the same in the account of the Japainese company in his books · on December 31, 1961. The amount was remitted to the Japanese company on ~ - February 1, 1962 on which date an appropriate debit entry was made in the account of the Japanese company with the statutory agent. The statutory agent had similarly sold some tobacco during the same accounting period through another non-resident business house by name 'M/s Societe Pour Le Commerce International Des Tobacs' (the assessee involved in Civil Appeal No. 783 of 1973) carrying on business in France. The terms of agreement were the same as in the case of the Japanese Company referred to above. the only difference being the geographical area in which each of them had to render service as a selling agent. In this case also the statutory agent made similar entries in his books regarding the commission payable to the assessee and uitimately made a debit entry in the account of the assessee in his books when the.amount was transmitted to the assessee. During the assessment year the question whether the commission amounts sent to the Japanese company and the French business house (hereinafter referred to collectively as 'the. assessees') were assessable in terms of section 161 of the Income-tax Act, 1961 (hereinafter referred to as 'the Act) arose for consi\ieration before . the Income-tax Officer. The statutory agent contended that the amounts in question were not taxable in view of the clarification of the legal position by the Board Circular (XXVII-I) of 53 No. 26 (II/53) dated July 17, 1953 which stated: "A foreign agent of an Indian exporter operates in his own country and no part of his income arises ID. India. Usually bis' commission is remitted directly to him and is therefore not received by or on his behalf in India. Such an agent is not liable to Indian Income-tax." The Income-tax Officer, however, came to the conclusion that the sums in question were taxable in view of the deci1sion of this Court in P. V. Raghava Reddi & Anr. v. Commissioner of lncome-tax(1) and assessed them under section 143(3) read with section 163 of the Aot. The appeals preferred by the statutory agent against the orders of assessment before the Appellate Assistant C.ommissioner of Income-tax and the Income-tax Appellate Tribunal were unsuccess-ful. Thereafter the following common question of law was referred to the High Court of Andbra Pradesh under section 256(1) of the Act:- Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, ANDHRA PRADESH HYDERABAD versus TOSHOKU LTD. GUNTUR ETC. [[1981] 1 S.C.R. 587] (1981) आय-कर आयुक, प आंजाब बनाम बनाम आर. डि. अग्रवाि ए आंडक आंपनी और अत्पनय, 56, आई. टि. आर. 20 और मैसस काबर्बोरतडम क आं. बनाम सी. आई. टि. मदास [1977] 3 एस. सी. आर 475 , स आं्रदलभ त दकयागुया। लसववि अपीिीय क्षप्रदेतालिकार: लसववि अपीि स आंखया 782-783/1973 आ आंध परप्रदेश उचचा त्पनयायािय दारा स आं्रदलभ त मामिा स आंखया 50 और52/1970 में पाररत लनण य और आ्रदप्रदेश द्रदना आंक 18-11-1972 सप्रदे उतपत्पववशप्दे अनुमलत दारा अपीि। पी. ए. फा आंलसस, कप्रदे. सी. ्रदुआ और सुशी ए. सुभालशनी, अपीिाथथ किक्री और सप्रदे। एि. ए. सुबबा राव, प्रलतवा्रदि किक्री और सप्रदे। त्पनयायािय का लनण य इनकप्रदे दारा द्रदया गुया – वेंकटरमैया, त्पनयायालिपलत.- ववशप्दे अनुमलत दारा यप्रदे ्रदो अपीिें आ आंध परप्रदेश कप्रदे उचचा त्पनयायािय दारा 18 नव आंबर, 1971 कप्रदे एक स आं्रदलभ त मामिा स आंखया 50 और 52/1970में पाररत सामात्पनय फैसिप्रदे कप्रदे जखिाफ ्रदायर किक्री गुई हत। शी बोजममडािा कोदटरत्नम (बा्रद में 'वैिालनक अलभकता ' कप्रदे रूप में स आं्रदलभ त) आ आंध परप्रदेश रा राजय कप्रदे ग आंटूर में त आंबाकू का एक वयापारि हत।मूमूलया आंकन वर 1962-63 सप्रदे स आंब आंलित वपछिप्रदे वर कप्रदे ्रद दौरान, वैिालनकअलभकता नप्रदे भारत में त आंबाकू खरि्रदा और इसप्रदे जापान में लनया त दकया,जहा आं इसप्रदे मप्रदेसस तोशोकू लिलमटप्रदेड, लनिा ररती लसववि अपीि स आंखया 782/1973 में एक जापानी क आंपनी में शालमि था और सवीकाय रूप सप्रदेअलनवासी था, कप्रदे माधयम सप्रदे बप्रदेच गुया था। । वैिालनक अलभकता औरऊपर उजमूलिजखत कर्रदाता कप्रदे बीचा समई समझ दौतप्रदे किक्री शतार्यों कप्रदे तहत, कर्रदाता कोपूव दारा लनया त दकए गुए त आंबाकू किक्री वबकिक्री कप्रदे लिए जापान में ववशप्दे वबकिक्रीअलभकता लनयुक दकया गुया था। लनिा ररती चिान रालश कप्रदे 3% कमीशनका हक्रदार था। जापान में तमबाकू किक्री वबकिक्री पर प्राी वबकिक्री मूमूलय पूरि तरहसप्रदे वैिालनक अलभकता को भप्रदेज द्रदया गुया था, जजसनप्रदे जापानी क आंपनी को्रदप्रदेय कमीशन किक्री रालश कप्रदे साथ अपनप्रदे कमीशन खातप्रदे को डप्रदेवबट दकया थाऔर 31 द्रदस आंबर 1961 को अपनी पुसतकबों में जापानी क आंपनी कप्रदे खातप्रदे में इसप्रदेजमा दकया था। यह रालश जापानी क आंपनी को 1 फरवरि, 1962 को भप्रदेजी गुईथी, जजस तारिख को वैिालनक अलभकता कप्रदे साथ जापानी क आंपनी कप्रदे खातप्रदेमें एक उलचात डप्रदेवबट प्रवववष्टि किक्री गुई थी। वैिालनक अलभकता नप्रदे उसी िप्रदेखा आंकन अवलि कप्रदे ्रद दौरान मप्रदेसस सोसाइटि प दौर िप्रदे ककॉमस इ आंटरनप्रदेशनि डप्रदेस टोबैकस (लसववि अपीि स आंखया783/1973 किक्री में शालमि लनिा ररती) नाम कप्रदे एक अत्पनय गुैर-लनवासीवयापाररक घरानप्रदे कप्रदे माधयम सप्रदे कुछ त आंबाकू बप्रदेच था, जो फ़्ा आंस में वयापारकर रहा था। समई समझ दौतप्रदे किक्री शत्तें वहि थी आं जो ऊपर उजमूलिजखत जापानी क आंपनीकप्रदे मामिप्रदे में थी आं, अ आंतर कप्रदेवि भ दौगुोलिक क्षप्रदेत का था जजसमें उनमें सप्रदेप्रतयप्रदेक को वबकिक्री अलभकता कप्रदे रूप में सप्रदेवा परान करनी थी। इस मामिप्रदे मेंभी वैिालनक-अलभकता नप्रदे लनिा ररती को ्रदप्रदेय कमीशन कप्रदे स आंब आंि में अपनी पुसतकबों में समान प्रवववष्टिया आं किक्री आं और अ आंतत अंततः जब रालश लनिा ररती को प्रप्रदेवरत किक्री गुई तो उसनप्रदे अपनी पुसतकबों में लनिा ररती कप्रदे खातप्रदे में डप्रदेवबट प्रवववष्टिकिक्री। मूमूलया आंकन वर कप्रदे ्रद दौरान यह प्रश्न दक कया जापानी क आंपनी और फा आंसीसी वबजनप्रदेस हाउस (बा्रद में सामूदहक रूप सप्रदे 'कर्रदाता' कप्रदे रूप मेंस आं्रदलभ त) को भप्रदेजी गुई कमीशन रालश आयकर अलिलनयम, 1961 किक्री िारा’ 161 (इसकप्रदे बा्रद 'अलिलनयमकप्रदे रूप में स आं्रदलभ त) कप्रदे स आं्रदभ में मूमूलया आंकनयोगय थी, आयकर अलिकारि कप्रदे समक्ष ववचर हप्रदेतु प्रसतुत हुआ। वैिालनकXXVII I- ) 53अलभकता नप्रदे तक द्रदया दक 17 जुिाई, 1953 कप्रदे बोड पररपत (IIन आंबर 26 ( /53) दारा कानूनी जसथलत कप्रदे सपष्टिीकरण कप्रदे मके मदप्रदेनजरववचरािीन रालश कर योगय नहि आं थी, जजसमें कहा गुया था: "एक भारतीय लनया तक का वव्रदप्रदेशी अलभकता अपनप्रदे हि ्रदप्रदेश में काम करता है और उसकिक्री आय का कोई भी दहससा भारत में नहि आं आता है।आमत दौर पर उसका कमीशन सीिप्रदे उसप्रदे भप्रदेज द्रदया जाता है और इसलिएभारत में उसकिक्री ओर सप्रदे या उसकप्रदे दारा प्राी नहि आं दकया जाता है। ऐसा"अलभकता भारतीय आयकर कप्रदे प्रलत उत्तर्रदायी नहि आं है। हािा आंदक, आयकर अलिकारि इस लनष्कर पर पहु आंचाप्रदे दक पी.वी.राघव Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, ANDHRA PRADESH HYDERABAD versus TOSHOKU LTD. GUNTUR ETC. [[1981] 1 S.C.R. 587] (1981) ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਨਦਿੱਤਾ ਨਗਆ ਸੀ ਵੈਂਕਟਰਾਿੀਆ, ਜੇ.-ਨਵਸੇਸ ਆਨਗਆ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਅਪ੍ੀਲਾਂ 18 ਿਵੰਬਰ, 1971 ਿ ੰ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਦੁਆਰਾ ਨਦਿੱਤੇ ਗਏ ਇਿੱਕ ਆਿ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਨਵਰੁਿੱਧ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਿ। 1970 ਦਾ 50 ਅਤੇ 52. ਸੇਂਟ ਬੋਿੀਿਾਲਾ ਕੋਨਟਰਤਿਿ (ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 'ਕਾਿ ੰਿੀ ਏਜੰਟ' ਵਜੋਂ ਜਾਨਣਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ ਰਾਜ ਦੇ ਗੁੰਟ ਰ ਨਵਖੇ ਤੰਬਾਕ ਦਾ ਇਿੱਕ ਿੀਲਰ ਹੈ। ਿੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1962-63 ਿਾਲ ਸਬੰਧਤ ਨਪ੍ਛਲੇ ਸਾਲ ਦੌਰਾਿ, ਕਾਿ ੰਿੀ ਏਜੰਟ ਿੇ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਤੰਬਾਕ ਖਰੀਨਦਆ ਅਤੇ ਇਸ ਿ ੰ ਜਪ੍ਾਿ ਿ ੰ ਨਿਰਯਾਤ ਕੀਤਾ, ਨਜਿੱਥੇ ਇਸ ਿ ੰ 'ਿੈਸਰਜ ਤੋਸੋਕ ਨਲਿਨਟਿ ਰਾਹੀਂ ਵੇਨਚਆ ਨਗਆ ਸੀ। (1973 ਦੀ ਨਸਵਲ ਅਪ੍ੀਲ ਿੰਬਰ 782 ਨਵਿੱਚ ਸਾਿਲ ਇਿੱਕ ਜਪ੍ਾਿੀ ਕੰਪ੍ਿੀ ਅਤੇ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੈਰ-ਵਸਿੀਕ। ਉੱਪ੍ਰ ਦਿੱਸੇ ਗਏ ਕਾਿ ੰਿੀ ਏਜੰਟ ਅਤੇ ਕਰਦਾਨਤਆਂ ਦਰਨਿਆਿ ਹੋਏ ਸਿਝੌਤੇ ਦੀਆਂ ਸਰਤਾਂ ਦੇ ਤਨਹਤ, ਬਾਅਦ ਵਾਲੇ ਿ ੰ ਸਾਬਕਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਯਾਤ ਕੀਤੇ ਤੰਬਾਕ ਿ ੰ ਵੇਚਣ ਲਈ ਜਪ੍ਾਿ ਨਵਿੱਚ ਨਵਸੇਸ ਨਵਕਰੀ ਏਜੰਟ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਨਗਆ ਸੀ। ਿੁਿੱਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਚਲਾਿ ਦੀ ਰਕਿ ਦੇ 3 ਪ੍ਰਤੀਸਤ ਦੇ ਕਨਿਸਿ ਦਾ ਹਿੱਕਦਾਰ ਸੀ। ਜਪ੍ਾਿ ਨਵਿੱਚ ਤੰਬਾਕ ਦਾ ਐਲ ਪ੍ ਰੀ ਤਰਹਾਂ ਤੰਬਾਕ ਿ ੰ ਭੇਨਜਆ ਨਗਆ ਸੀ ਕਾਿ ੰਿੀ ਏਜੰਟ ਨਜਸ ਿੇ ਆਪ੍ਣੇ ਕਨਿਸਿ ਦੇ ਖਾਤੇ ਿ ੰ ਿੈਨਬਟ ਕੀਤਾ ਜਪ੍ਾਿ ਿ ੰ ਭੁਗਤਾਿਯੋਗ ਕਨਿਸਿ ਦੀ ਰਕਿ ਦੇ ਿਾਲ ਅਿੀਸ ਕੰਪ੍ਿੀ ਅਤੇ ਖਾਤੇ ਨਵਿੱਚ ਉਹੀ ਕਰੈਨਿਟ ਕੀਤਾ ਜਪ੍ਾਿੀ ਕੰਪ੍ਿੀ ਿੇ ਦਸੰਬਰ ਿ ੰ ਆਪ੍ਣੀਆਂ ਨਕਤਾਬਾਂ ਨਵਿੱਚ 31, 1961. ਇਹ ਰਕਿ ਜਪ੍ਾਿੀ ਕੰਪ੍ਿੀ ਿ ੰ ਭੇਜੀ ਗਈ ਸੀ। ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਬਨਾਮ ਤੋਸ਼ੋਕੂ ਮਿਮਮਟੇਡ (ਵੇਂਕਟਾਰਮੀਆ,ਜੇ) ਫਰਵਰੀ, 1962 ਨਜਸ ਨਿਤੀ ਿ ੰ ਜਾਪ੍ਾਿੀ ਕੰਪ੍ਿੀ ਦੇ ਖਾਤੇ ਨਵਿੱਚ ਕਾਿ ੰਿੀ ਏਜੰਟ ਿਾਲ ਇਿੱਕ ਢੁਕਵੀਂ ਿੈਨਬਟ ਐਟਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।ਕਾਿ ੰਿੀ ਏਜੰਟ ਿੇ ਇਸੇ ਤਰਹਾਂ ਇਸੇ ਲੇਖਾ ਨਿਆਦ ਦੌਰਾਿ 'ਿੈਸਰਜ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪ੍ੋਰ ਲੇ ਕਾਿਰਸ ਇੰਟਰਿੈਸਿਲ ਿੇਸ ਟੋਬੈਕਸ' (ਨਸਵਲ ਅਪ੍ੀਲ ਿੰ. 1973 ਦਾ 783) ਫਰਾਂਸ ਨਵਿੱਚ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰ ਨਰਹਾ ਹੈ। ਸਿਝੌਤੇ ਦੀਆਂ ਸਰਤਾਂ ਉਹੀ ਸਿ ਜੋ ਉੱਪ੍ਰ ਦਿੱਸੀ ਗਈ ਜਾਪ੍ਾਿੀ ਕੰਪ੍ਿੀ ਦੇ ਿਾਿਲੇ ਨਵਿੱਚ [(2)] ਸਿ, ਨਸਰਫ ਇਿੱਕ ਫਰਕ ਭ ਗੋਨਲਕ ਖੇਤਰ ਸੀ ਨਜਸ ਨਵਿੱਚ ਉਹਿਾਂ ਨਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਿ ੰ ਇਿੱਕ ਨਵਕਰੀ ਏਜੰਟ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਦਾਿ ਕਰਿੀ ਸੀ। ਇਸ ਿਾਿਲੇ ਨਵਿੱਚ ਵੀ ਕਾਿ ੰਿੀ ਏਜੰਟ ਿੇ ਕਰਦਾਨਤਆਂ ਿ ੰ ਭੁਗਤਾਿਯੋਗ ਕਨਿਸਿ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨਵਿੱਚ ਆਪ੍ਣੀਆਂ ਨਕਤਾਬਾਂ ਨਵਿੱਚ ਇਸੇ ਤਰਹਾਂ ਦੀਆਂ ਐਟਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਅੰਤ ਨਵਿੱਚ ਕਰਦਾਨਤਆਂ ਦੇ ਖਾਤੇ ਨਵਿੱਚ ਿੈਨਬਟ ਐਟਰੀ ਕੀਤੀ ਜਦੋਂ ਰਕਿ ਕਰਦਾਨਤਆਂ ਿ ੰ ਭੇਜੀ ਗਈ ਸੀ। ਿੁਿੱਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਦੌਰਾਿ ਇਹ ਸਵਾਲ ਪ੍ੁਿੱਨਛਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਨਕ ਕਨਿਸਿ ਦੀ ਰਕਿ ਜਾਪ੍ਾਿੀ ਕੰਪ੍ਿੀ ਅਤੇ ਫਰੈਂਚ ਵਪ੍ਾਰਕ ਘਰਾਿੇ ਿ ੰ ਭੇਜੀ ਗਈ ਹੈ (ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿ ਹਕ ਤੌਰ 'ਤੇ' ਦ 'ਵਜੋਂ ਜਾਨਣਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਰਦਾਨਤਆਂ ਿ ੰ) ਆਿਦਿ-ਕਰ ਅਨਧਨਿਯਿ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 161 (ਨਜਸ ਿ ੰ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ “ਅਨਧਨਿਯਿ” ਨਕਹਾ ਨਗਆ ਹੈ) ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਨਵਿੱਚ ਆਿਦਿ-ਕਰ ਅਨਧਕਾਰੀ ਦੇ ਨਵਚਾਰ ਲਈ ਉਠਾਇਆ ਨਗਆ ਸੀ। ਕਾਿ ੰਿੀ ਏਜੰਟ ਿੇ ਦਲੀਲ ਨਦਿੱਤੀ ਨਕ 53 ਿੰਬਰ, 26 (11/53) ਦੇ ਬੋਰਿ ਸਰਕ ਲਰ (XXVII-I) ਦੁਆਰਾ ਕਾਿ ੰਿੀ ਸਨਥਤੀ ਦੇ ਸਪ੍ਿੱਸਟੀਕਰਿ ਦੇ ਿਿੱਦੇਿਜਰ ਪ੍ਰਸਿ ਨਵਿੱਚ ਰਕਿਾਂ ਕਰਯੋਗ ਿਹੀਂ ਸਿ। 17ਜੁਲਾਈ1953 ਨਜਸ ਨਵਿੱਚ ਨਕਹਾ ਨਗਆ ਸੀੀਃ "ਇਿੱਕ ਭਾਰਤੀ ਬਰਾਿਦਕਾਰ ਦਾ ਇਿੱਕ ਨਵਦੇਸੀ ਏਜੰਟ ਆਪ੍ਣੇ ਦੇਸ ਨਵਿੱਚ ਕੰਿ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਿਦਿ ਦਾ ਕੋਈ ਨਹਿੱਸਾ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਪ੍ੈਦਾ ਿਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਆਿ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਕਨਿਸਿ ਨਸਿੱਧਾ ਉਸ ਿ ੰ ਭੇਨਜਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਜਾਂ ਉਸ ਵਿੱਲੋਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਿਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਨਜਹਾ ਏਜੰਟ ਭਾਰਤੀ ਆਿਦਿ-ਕਰ ਲਈ ਨਜੰਿੇਵਾਰ ਿਹੀਂ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਨਕ, ਆਿਦਿ ਕਰ ਅਨਧਕਾਰੀ ਇਸ ਨਸਿੱਟੇ 'ਤੇ ਪ੍ਹੁੰਚੇ ਨਕ ਪ੍ੀ. ਵੀ. ਰਾਘਵ ਰੈੱਿੀ ਅਤੇ ਅਿਰ ਬਿਾਿ ਆਿਦਿ ਕਰ ਕਨਿਸਿਰ (2) ਦਾ ਿਾਿਲੇ ਨਵਿੱਚ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਿਿੱਦੇਿਜਰ ਪ੍ਰਸਿ ਨਵਿੱਚ ਸਾਿਲ ਰਕਿਾਂ ਕਰਯੋਗ ਸਿ। ਆਿਦਿ ਕਰ ਕਨਿਸਿਰ (1) ਅਤੇ ਅਨਧਨਿਯਿ ਦੀ ਧਾਰਾ 163 ਦੇ ਿਾਲ ਪ੍ੜ੍ਹੀ ਗਈ ਧਾਰਾ 143 (3) ਦੇ ਤਨਹਤ ਉਿਹਾਂ ਦਾ ਿੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ। ਕਾਿ ੰਿੀ ਏਜੰਟ ਵਿੱਲੋਂ ਆਿਦਿ ਕਰ ਦੇ ਅਪ੍ੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਨਿਸਿਰ ਅਤੇ ਆਿਦਿ ਕਰ ਅਪ੍ੀਲ ਨਟਰਨਬਊਿਲ ਅਿੱਗੇ ਿੁਿੱਲਾਂਕਣ ਦੇ ਆਦੇਸਾਂ ਨਵਰੁਿੱਧ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਪ੍ੀਲਾਂ ਅਸਫਲ ਰਹੀਆਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਾਿ ੰਿ ਦਾ ਹੇਠ ਨਦਿੱਤਾ ਸਾਂਝਾ ਸਵਾਲ ਅਨਧਨਿਯਿ ਦੀ ਧਾਰਾ 256 (1) ਤਨਹਤ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਿ ੰ ਭੇਨਜਆ ਨਗਆ ਸੀੀਃ - ਕੀ ਤਿੱਥਾਂ ਅਤੇ ਿਾਿਲੇ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨਵਿੱਚ ਅਪ੍ੀਲਕਰਤਾ ਉੱਤੇ ਆਿਦਿ ਕਰ ਅਨਧਨਿਯਿ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 161 ਦੇ ਤਨਹਤ ਿੁਲਾਂਕਣ ਜਾਇਜ ਹੈ? (1) [1962] ਪ੍ ਰਕ 2 ਐੱਸ. ਸੀ. ਆਰ. 596. (2) 647 ਐਸ. ਸੀ. ਭਾਰਤ/80 ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਿੇ ਨਕਹਾ ਨਕ ਿੁਲਾਂਕਣ ਜਾਇਜ ਿਹੀਂ ਸਿ ਅਤੇ ਨਵਭਾਗ ਦੇ ਨਵਰੁਿੱਧ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ ਸੰਨਵਧਾਿ ਦੀ ਧਾਰਾ 136 ਦੇ ਤਨਹਤ ਇਹ ਅਪ੍ੀਲਾਂ ਹਿ। Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, ANDHRA PRADESH HYDERABAD versus TOSHOKU LTD. GUNTUR ETC. [[1981] 1 S.C.R. 587] (1981) ഈ കേസിൽ പ്രവാസി നികുതിദായകർ നികുതി നൽകേണ്ട പ്രദേശങ്ങളിൽ ഒരു വ്യാപാരപ്രവർത്തനങ്ങളും നടത്തിയിട്ടില്ല. ഇനതയക്ക പുറതത വിൽപ്പന പ്രതിനിധികളായി അവർ വർത്തിച്ചു.വിദേശതത നിനന പുകയില വാങ്ങുന്നവർ അയച്ചതതോ അയയ്ക്കാൻ കാരണമായതതോ ആയ വിൽപ്പനവരുമാനം ഇനതയിൽ ലഭിക്കുന്നത്, നിയമത്തിലെ വകുപപ 9(1)(ഐ) ലെ വിശദീകരണത്തിന്റെ നിബന്ധന(എ) പ്രകാരം ഇനതയിൽ നികുതിദായകർ നടത്തുന്ന ഒരു പ്രവർത്തനമായി കണക്കാക്കാനാവില്ല.ഇനതയക്ക പുറതത നൽകിയ സേവനങ്ങൾകക പ്രവാസി നികുതിദായകർ നേടിയ കമ്മീഷൻ തുകകൾ,അതിനാൽ ഇനആയ തയിൽ സഞ്ചിതമായതതോ ഉയർന്നുവന്നതതോ വരുമാനമായികണക്കാക്കാനാവില്ല. [593 ഇ-ജി]പഞ്ചാബ് ആദായനികുതി കമ്മീഷണർ V. ആർ. ഡി. അഗർവാൾ & കമ്പനിയും മറ്ററ്റൊരാളും 56ഐ.ടി.ആർ, 20 ഉം കാർബബൊറാണ്ടം കമ്പനി V. സി.ഐ.ടി. മദ്രാസ് [1977] 3 എസ്.സി.ആർ. 475 ഉം,പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നു. :സിവിൽ അപ്പീൽ അധികാരപരിധി 1973 ലെ സിവിൽ അപ്പീൽ നമ്പർ 782-783. 1981_1_587_593 1970 ലെ 50 ഉം 52 ഉം നമ്പർ കേസുകളിൽ ആന്ധ്രാപ്രദേശ് ഹൈക്കോടതിയുടെ 18-11-1972 ലെവിധിന്യായത്തിലും ഉത്തരവിലും നിന്നുള്ള പ്രത്യേക അനുമതിയയോടെയുള്ള അപ്പീലുകൾ.അപ്പീൽവാദിക്കുവേണ്ടി പി എ ഫ്രാൻസിസ്, കെ സി ദുവ, എ സുബ്ബാഷിനി മുതൽപേർ.എതിർകക്ഷിക്കുവേണ്ടി എൽ.എ. സുബ്ബറാവു. കോടതി വിധിന്യായം പുറപ്പെടുവിച്ചത് ജസ്റ്റിസ് വെങ്കടാരാമയ്യ. – 1970 ലെ 50 ഉം 52 ഉം നമ്പർ കേസിൽ ആന്ധ്രാപ്രദേശ്ഹൈക്കോടതി 1971 നവംബർ 18 ന് പുറപ്പെടുവിച്ച ഒരു പപൊതു വിധിന്യായത്തിനെതിരെയാണ് പ്രത്യേകഅനുമതി വഴിയുള്ള ഈ രണട അപ്പീലുകൾ സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ആന്ധ്രാപ്രദേശിലെ ഗുണ്ടൂരിൽ പുകയില വ്യാപാരം നടത്തുന്ന ഒരു വ്യാപാരിയാണ് ശ്രീബബൊമ്മിഡാല കോടിരത്നം (ഇനി മുതൽ ‘നിയമാനുസൃത പ്രതിനിധി’ എനന വിളിക്കപ്പെടുന്നു). 1962-63മൂല്യനിര്‍ണയ വര്‍ഷത്തില്‍ പ്രസക്തമായ കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം, നിയമാനുസൃത പ്രതിനിധി ഇനതയിൽ നിനപുകയില വാങ്ങി ജപ്പാനിലേകക കയറ്റുമതി ചെയ്തു, അവിടെ അത് തതോഷഷോകു ലിമിറ്റഡ് വഴി വിൽക്ുയുംചെയ്തു. (1973 ലെ സിവിൽ അപ്പീൽ നമ്പർ 782 ൽ ഉൾപ്പെട്ട നികുതിദായകൻ, ഒരു ജാപ്പനീസ് കമ്പനി,നപ്രവാസിയാണെന സമ്മതിക്കുന്നു.) മുകളിൽ പരാമർശിച്ച നിയമാനുസൃത പ്രതിനിധിയുംനികുതിദായകനും തമ്മിലുള്ള കരാറിന്റെ നിബന്ധനകൾ പ്രകാരം, മുൻ പ്രതിനിധി കയറ്റുമതി ചെയ്യുന്നപുകയില വിൽക്കുന്നതിനുള്ള ജപ്പാനിലെ പ്രത്യേക വില്പന പ്രതിനിധിയായി രണ്ടാമത്േിനെ നിയമിച്ചു.വിക്രയപത്രതുകയുടെ 3% കമ്മീഷന് നികുതിദായകന് അർഹതയുണ്ടായിരുന്നു. ജപ്പാനിൽ പുകയിലവിൽപ്പനയിൽ നിനന ലഭിച്ച വിൽപ്പനവില പൂർണ്ണമായും നിയമാനുസൃത പ്രതിനിധികക അയച്ചു, അദ്ദേഹംജാപ്പനീസ് കമ്പനികക നൽകേണ്ട കമ്മീഷൻതുക തന്റെ കമ്മീഷൻതുകയയോടടൊപ്പം ഡെബിററ ചെയ്യുകയുംഅദ്ദേഹത്തിന്റെ കണക്കുപുസ്തകത്തിൽ 1961 ഡിസംബർ 31-ന് ജാപ്പനീസ് കമ്പനിയുടെ അക്കൗണ്ടിൽക്രെഡിററ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഈ തുക 1962 ഫെബ്രുവരി 1 ന് ജാപ്പനീസ് കമ്പനികക അയച്ചുകൊടുക്ുയുംനിയമാനുസൃത പ്രതിനിധിയുമായി ജാപ്പനീസ് കമ്പനിയിൽ ഉചിതമായ ഡെബിറരേഖപ്പെടുത്തലിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്തു. ഫ്രാൻസിൽ ബിസിനസസ നടത്തുന്ന 'സസൊസൈറ്റി പൗർ ലെ കൊമേഴ്‌സ് ഇന്റർനാഷണൽഡെസ് ടടൊബാക്‌സ്' (1973 ലെ സിവിൽ അപ്പീൽ നമ്പർ 783 ൽ ഉൾപ്പെട്ട നികുതിദായകൻ) എന്നപേരിലുള്ള മറ്ററ്റൊരു പ്രവാസി വ്യാപാരസ്ഥാപനം വഴി നിയമാനുസൃത പ്രതിനിധി സമാനമായി കുറചപുകയില വിറ്റിരുന്നു. കരാറിലെ നിബന്ധനകൾ മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ച ജാപ്പനീസ് കമ്പനിയുടെകാര്യത്തിലെന്നപപോലെ തന്നെയായിരുന്നു, വ്യത്യാസം അവർ ഓരരോരുത്തരും വിൽപ്പന 1981_1_587_593 പ്രതിനിധിയായി സേവനം നൽകേണ്ട ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പ്രദേശം മാത്രമാണ്. ഈ സാഹചര്യത്തിലും,നിയമാനുസൃത പ്രതിനിധി നികുതിദായകന് നൽകേണ്ട കമ്മീഷനെക്കുറിചച തന്റെ പുസ്തകങ്ങളിൽസമാനമായ രേഖപ്പെടുത്തലുകൾ നടത്തുകയും, ഒടുവിൽ തുക നികുതിദായകന് കൈമാറുമ്പമ്പോൾനികുതിദായകന്റെ അക്കൗണ്ടിൽ ഒരു ഡെബിററ രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. ജാപ്പനീസ് കമ്പനിക്കും ഫ്രഞച ബിസിനസ് ഹൗസിനും (ഇനി മുതൽ ‘നികുതിദായകർ’ എനവിളിക്കുന്നു) അയച്ച കമ്മീഷൻ തുകകൾ 1961 ലെ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ (ഇനി മുതൽ ‘നിയമം’എനന വിളിക്കുന്നു) വകുപപ 161 പ്രകാരം വിലയിരുത്താൻ കഴിയുമമോ എന്ന ചോദ്യം മൂല്യനിര്‍ണയവർഷത്തിൽ ആദായനികുതി ഓഫീസറുടെ പരിഗണനയ്ക്കായി ഉയർന്നുവന്നു. 1953 ജൂലൈ 17 ലെബബോർഡ് (XXVII-I)53 (II/53)നിയമപരമായ നിലപാട്സർക്കുലർ നമ്പർ പ്രകാരം വ്യക്തമാക്കിയതിനാൽ, പ്രസ്ു തുകകൾകക നികുതി നൽകേണ്ടതില്ലെനന നിയമാനുസൃത പ്രതിനിധിവാദിച്ചു. അതിൽ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “ഒരു ഇനതൻ കയറ്റുമതിക്കാരന്റെ വിദേശ പ്രതിനിധി സ്വന്തം രാജ്യത്താണ്പ്രവർത്തിക്കുന്നത്, അയാളുടെ വരുമാനത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗവും ഇനതയിൽ നിനഉത്ഭവിക്കുന്നില്ല. സാധാരണയായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കമ്മീഷൻ നേരിടട അദ്ദേഹത്തിന്അയയ്ക്കുന്നതിനാൽ ഇനതയിൽ അദ്ദേഹമമോ അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടിയയോഅത് സ്വീകരിക്കുന്നില്ല. അത്തരമമൊരു പ്രതിനിധികക ആദായനികുതി ബാധ്യതയില്ല.” Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, ANDHRA PRADESH HYDERABAD versus TOSHOKU LTD. GUNTUR ETC. [[1981] 1 S.C.R. 587] (1981) "Whether on the facts and in the circumstances of the case the assessment on the appellant under section 161 of the Income-tax, Act, 1961 is justified ?" (1) [1962] Supp. 2 SCR 596. 17-647 s.c. India/80 A B c. D E F G H A B D E F G H The High Court held that the assessments were not justified and answered the question against ·the Department. Hence these appeals under Article 136 of the Constitution. The relevant provisions of the Act on which reliance is placed before us are sections 5(2), 9(l)(i), 160, 161 and 163. Section 5(2) of ihe Act which deals with the chargeability of the income of a penson who is a non-resident under the Act proviC!es that subject to the provisions of the Act, the total income of any previous year of a person who is a non-resident includes all income from whatever source derived (a) which is received or is deemed to be received in India in such year by or on behalf of such person, or (b) accrues or arises or is deemed to accrue or arise in India during such year. Expla-nation 1 to section 5(2) of the Act declares that an income arising abroad can not be ,deemed to be received in India for the purpose of that sec-tion by reason only of 1he fact that it is included in a balance sheet prepared in India. Se<:tion 9(1)(i) of the Act provides that all income accruing or arising whether directly or indirectly, through or from an'y business connection in India, or through or from any property in India, or through or from any asset or source of income in India, or through the transfer of a capital asset siituate in India .5hall be deemed to accrue or arise in India. · The explanation to this clause provides that in the case of a business of which aU the operations are not carried out in India, the income of the business deemed under this clause to accrue or arise in India shall be only such part of the income as is reasonably attributable to the operations carried out in India and in the case of a non-resident no income shall be deemed to accrue or arise in India to h:im through or from operations which are confined to the purchase of goods in India for the purpose of export. An agent of a non-resident including a person who isi treated as an agent under section 163 of the Act becomes, according to section 160(1) of the Act, the representative assessee in respect of the income of a non-resident specified in sub-section (1) of section 9 of the Act. Section 161 of the Act makes a representative as.sessee, who is an · · agent of a non-resident personally liable to assessment in respect of the income of the non-resident. Section 163 of the Act defines persons who may be regarded as agents of non-residents for the purposes of the Act. Sections 160, 161 and 163 of the Act are merely enabling provisions which empower the authorities at their option to make assessment on and to recover tax due under the Act from the representative assessee. It is not disputed in the·se cases that ill the incomes in question of the assessees are taxable, the statutory agent is liable to pay the tax. The real question which falls for determination is whether the said incomes are taxable. The facts found in these appeals are that the statutory agent exported his goods to Japan and France where they were sold through the assessees. The entire sale price was received in India by the statutory agent who niade credit entries in his account book.s tegarding the commission amounts payable to the assessees and remitted the commission amounts to them subsequently. One extra feature in the case of the Japanese company is that it. had been appointed as an exclusive agent for Japan. It is not disputed that the assessees rendered service as selling agents 'lo 8 subsequently. One extra feature in the case of is that it. had been appointed as the decision of this Court in the case of P. l[. ]~ A perusal of that decision shows that the said case A perusal of that decision shows that the said case is [the ][s;::::: ][:!e::t:~::::eitt::::a:~: ][::::::]facts. In that case the assessee had exported in the years Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, ANDHRA PRADESH HYDERABAD versus TOSHOKU LTD. GUNTUR ETC. [[1981] 1 S.C.R. 587] (1981) "एक भारतीय लनया तक का वव्रदप्रदेशी अलभकता अपनप्रदे हि ्रदप्रदेश में काम करता है और उसकिक्री आय का कोई भी दहससा भारत में नहि आं आता है।आमत दौर पर उसका कमीशन सीिप्रदे उसप्रदे भप्रदेज द्रदया जाता है और इसलिएभारत में उसकिक्री ओर सप्रदे या उसकप्रदे दारा प्राी नहि आं दकया जाता है। ऐसा"अलभकता भारतीय आयकर कप्रदे प्रलत उत्तर्रदायी नहि आं है। हािा आंदक, आयकर अलिकारि इस लनष्कर पर पहु आंचाप्रदे दक पी.वी.राघव रप्रदेड्डि और अत्पनय बनाम आयकर आयुक [1962] पूरक 2 एससीआर 596रािीन रकम करकप्रदे मामिप्रदे में इस त्पनयायािय कप्रदे फैसिप्रदे कप्रदे मके मदप्रदेनजर ववचयोगय थी और िारा 143(3) कप्रदे तहत उनका मूमूलया आंकन दकया गुया था। आयकर अलिलनयम किक्री िारा 163 कप्रदे अपीिीय सहायक आयुक औरआयकर अपीिीय त्पनयायालिकरण कप्रदे समक्ष मूमूलया आंकन कप्रदे आ्रदप्रदेशबों कप्रदे जखिाफवैिालनक अलभकता दारा किक्री गुई अपीि असफि रहि। इसकप्रदे बा्रद कानून कप्रदेलनमनलिजखत सामात्पनय प्रश्न को अलिलनयम किक्री िारा 256(1) कप्रदे तहत आ आंधपरप्रदेश कप्रदे उचचा त्पनयायािय को भप्रदेजा गुया था। " कया मामिप्रदे कप्रदे तथयबों और पररजसथलतयबों में आयकर अलिलनयम,”1961 किक्री िारा 161 कप्रदे तहत अपीिाथथ पर लनिा रण उलचात है? उचचा त्पनयायािय नप्रदे अलभलनिा ररत दकया दक आकिन उलचात नहि आं थप्रदेऔर ववभागु कप्रदे जखिाफ सवाि का जवाब द्रदया। इसलिए स आंवविान कप्रदेअनुचछपरदे 136 कप्रदे तहत यप्रदे अपीिें। अलिलनयम कप्रदे प्रास आंलगुक प्राविान जजन पर लनभ रता हमारप्रदे सामनप्रदेiऔर 163 हत। अलिलनयमरखी गुई है वप्रदे िारा 5(2), 9(एि)( ), 160, 161 किक्री िारा 5(2) जो अलिलनयम कप्रदे तहत गुैर-लनवासी वयवक किक्री आय किक्रीप्रभाय ता सप्रदे स आंब आंलित है, यह प्राविान करती है दक अलिलनयम कप्रदे प्राविानबोंकप्रदे अिीन, दकसी वयवक किक्री दकसी भी वपछिप्रदे वर किक्री कुि आय एक गुैर-लनवासी में दकसी भी सोत सप्रदे प्राी सभी आय शालमि होती है (ए) जो ऐसप्रदेवयवक दारा या उसकिक्री ओर सप्रदे ऐसप्रदे वर में भारत में प्राी दकया गुया है याप्राी दकया गुया माना जाता है, या (बी) ऐसप्रदे वर कप्रदे ्रद दौरान भारत में माना जाता है।अजज त या उतपत्प होता है या अजज त या उतपत्पअलिलनयम किक्री िारा 5(2) का सपष्टिीकरण 1 घोवरत करता है दक वव्रदप्रदेश में उतपत्प होनप्रदे वािी आय को कप्रदेवि इस कारण सप्रदे उस िारा कप्रदे प्रयोजन कप्रदेलिए भारत में प्राी नहि आं माना जा सकता है कयबोंदक यह भारत में तैयार किक्रीiगुई बैिेंस शीट में शालमि है। अलिलनयम किक्री िारा 9(1)( ) में प्राविान हैदक भारत में दकसी भी वयावसालयक स आंब आंि कप्रदे माधयम सप्रदे या उससप्रदे, याभारत में दकसी भी स आंपवत्त कप्रदे माधयम सप्रदे या उससप्रदे, या दकसी स आंपवत्त यासोत कप्रदे माधयम सप्रदे या उससप्रदे उतपत्प होनप्रदे वािी सभी आय। भारत मेंआय, या भारत में जसथत पू आंजीगुत स आंपवत्त कप्रदे हसता आंतरण कप्रदे माधयम सप्रदेभारत में अजज त या उतपत्प मानी जाएगुी। इस ख आंड किक्री वयाखया यह परानकरती है दक ऐसप्रदे वयवसाय कप्रदे मामिप्रदे में जजसकप्रदे सभी स आंचिन भारत मेंनहि आं दकए जातप्रदे हत, इस ख आंड कप्रदे तहत भारत में अजज त या उतपत्प होनप्रदेवािी समई समझी जानप्रदे वािी वयवसाय किक्री आय आय का कप्रदेवि इतना दहससाहोगुी। भारत में दकए गुए पररचिनबों कप्रदे लिए उलचात रूप सप्रदे जजममपरदेार हैऔर गुैर-लनवासी कप्रदे मामिप्रदे में कोई भी आय उन पररचिनबों कप्रदे माधयम सप्रदेया उनसप्रदे भारत में अजज त या उतपत्प नहि आं मानी जाएगुी जो लनया त कप्रदेउके मदप्रदेशय सप्रदे भारत में माि किक्री खरि्रद तक हि सीलमत हत। एक गुैर-लनवासी काअलभकता जजसमें वह वयवक भी शालमि है जजसप्रदे अलिलनयम किक्री िारा 163कप्रदे तहत अलभकता माना जाता है, अलिलनयम किक्री िारा 160(1) कप्रदे अनुसार,अलिलनयम किक्री िारा 9 किक्री उपिारा (1) में लनद्रद ष्टि अलनवासी किक्री आय कप्रदेस आंब आंि में प्रलतलनलि लनिा ररती बन जाता है। अलिलनयम किक्री िारा 161 एकप्रलतलनलि लनिा ररती, जो एक अलनवासी का अलभकता है, को अलनवासी किक्रीआय कप्रदे स आंब आंि में मूमूलया आंकन कप्रदे लिए वयवकगुत रूप सप्रदे उत्तर्रदायी बनाती है। Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, ANDHRA PRADESH HYDERABAD versus TOSHOKU LTD. GUNTUR ETC. [[1981] 1 S.C.R. 587] (1981) ਕੀ ਤਿੱਥਾਂ ਅਤੇ ਿਾਿਲੇ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨਵਿੱਚ ਅਪ੍ੀਲਕਰਤਾ ਉੱਤੇ ਆਿਦਿ ਕਰ ਅਨਧਨਿਯਿ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 161 ਦੇ ਤਨਹਤ ਿੁਲਾਂਕਣ ਜਾਇਜ ਹੈ? (1) [1962] ਪ੍ ਰਕ 2 ਐੱਸ. ਸੀ. ਆਰ. 596. (2) 647 ਐਸ. ਸੀ. ਭਾਰਤ/80 ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਿੇ ਨਕਹਾ ਨਕ ਿੁਲਾਂਕਣ ਜਾਇਜ ਿਹੀਂ ਸਿ ਅਤੇ ਨਵਭਾਗ ਦੇ ਨਵਰੁਿੱਧ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ ਸੰਨਵਧਾਿ ਦੀ ਧਾਰਾ 136 ਦੇ ਤਨਹਤ ਇਹ ਅਪ੍ੀਲਾਂ ਹਿ। ਅਨਧਨਿਯਿ ਦੇ ਸਬੰਧਤ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਜਿਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਾਿੇ ਸਾਹਿਣੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਰਿੱਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਹਿ ਧਾਰਾ 5 (2), 9 (1) (i), 160,161 ਅਤੇ 163। ਅਨਧਨਿਯਿ ਦੀ ਧਾਰਾ 5 (2) ਜੋ ਅਨਧਨਿਯਿ ਦੇ ਤਨਹਤ ਇਿੱਕ ਗੈਰ-ਵਸਿੀਕ ਨਵਅਕਤੀ ਦੀ ਆਿਦਿ ਦੀ ਚਾਰਜਯੋਗਤਾ ਿਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰਿੱਖਦੀ ਹੈ, ਅਨਧਨਿਯਿ ਦੇ ਉਪ੍ਬੰਧਾਂ ਦੇ ਅਧੀਿ ਪ੍ਰਦਾਿ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਨਕਸੇ ਗੈਰ-ਵਸਿੀਕ ਨਵਅਕਤੀ ਦੀ ਨਕਸੇ ਵੀ ਨਪ੍ਛਲੇ ਸਾਲ ਦੀ ਕੁਿੱਲ ਆਿਦਿ ਨਵਿੱਚ (ਏ) ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕੀਤੇ ਨਕਸੇ ਵੀ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਸਾਰੀ ਆਿਦਿ ਸਾਿਲ ਹੈ ਜੋ ਅਨਜਹੇ ਨਵਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਜਾਂ ਉਸ ਵਿੱਲੋਂ ਅਨਜਹੇ ਸਾਲ ਨਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਿੰਿੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਾਂ (ਅ) ਅਨਜਹੇ ਸਾਲ ਦੌਰਾਿ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਇਕਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪ੍ੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਇਕਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਿੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਨਧਨਿਯਿ ਦੀ ਧਾਰਾ 5 (2) ਘੋਸਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਨਕ ਆਿਦਿ ਘਿੱਟ ਤੋਂ ਘਿੱਟ ਸੰਪ੍ਤੀ ਿ ੰ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਿਹੀਂ ਿੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਉਸ ਧਾਰਾ ਦਾ ਉਦੇਸ ਨਸਰਫ ਟੀ ਦੇ ਕਾਰਿ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਤਿੱਥ ਨਕ ਇਸ ਿ ੰ ਇਿੱਕ ਸੰਤੁਲਿ ਸੀਟ ਨਵਿੱਚ ਸਾਿਲ ਕੀਤਾ ਨਗਆ ਹੈ ਅਨਧਨਿਯਿ ਦੀ ਧਾਰਾ 9 (1) (1) ਨਵਿੱਚ ਇਹ ਨਵਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਨਕ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਨਕਸੇ ਵੀ ਵਪ੍ਾਰਕ ਸੰਬੰਧ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਨਸਿੱਧੇ ਜਾਂ ਅਨਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਪ੍ੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸਾਰੀ ਆਿਦਿ, ਜਾਂ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਨਕਸੇ ਸੰਪ੍ਤੀ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਨਕਸੇ ਸੰਪ੍ਤੀ ਜਾਂ ਆਿਦਿ ਦੇ ਸਰੋਤ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਸਨਥਤ ਪ੍ ੰਜੀ ਸੰਪ੍ਤੀ ਦੇ ਤਬਾਦਲੇ ਰਾਹੀਂ, ਇਹ ਿੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਨਕ ਇਹ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਇਕਿੱਠੀ ਹੋਈ ਹੈ ਜਾਂ ਪ੍ੈਦਾ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਧਾਰਾ ਦੇ ਸਪ੍ਿੱਸਟੀਕਰਿ ਨਵਿੱਚ ਇਹ ਨਵਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਨਕ ਇਿੱਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਿਾਿਲੇ ਨਵਿੱਚ ਨਜਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੰਚਾਲਿ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਿਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ, ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਆਿਦਿ ਇਸ ਧਾਰਾ ਦੇ ਤਨਹਤ ਿੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਨਕ ਐੱਸ. ਐੱਸ. ਨਵਿੱਚ ਇਕਿੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪ੍ੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਭਾਰਤ ਆਿਦਿ ਦਾ ਨਸਰਫ਼ ਇੰਿਾ ਹੀ ਨਹਿੱਸਾ ਹੋਵੇਗਾ ਨਜੰਿਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਾਰਜਾਂ ਿ ੰ ਵਾਜਬ ਤੌਰ 'ਤੇ ਿੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇਿੱਕ ਗੈਰ-ਨਿਵਾਸੀ ਦੇ ਿਾਿਲੇ ਨਵਿੱਚ ਿੰ. ਆਿਦਿ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਇਕਿੱਠੀ ਹੋਈ ਜਾਂ ਪ੍ੈਦਾ ਹੋਈ ਿੰਿੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਉਸ ਿ ੰ ਉਹਿਾਂ ਕਾਰਜਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂ ਉਹਿਾਂ ਤੋਂ ਜੋ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਹਿ ਇਸ ਉਦੇਸ ਲਈ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਵਸਤਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਨਿਰਯਾਤ ਦਾ ਉਦੇਸ. ਇਿੱਕ ਗੈਰ-ਨਿਵਾਸੀ ਦਾ ਇਿੱਕ ਏਜੰਟ ਨਜਸ ਨਵਿੱਚ ਇਿੱਕ ਨਵਅਕਤੀ ਵੀ ਸਾਿਲ ਹੈ ਨਜਸ ਿ ੰ ਅਨਧਨਿਯਿ ਦੀ ਧਾਰਾ 163 ਦੇ ਤਨਹਤ ਇਿੱਕ ਏਜੰਟ ਿੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਨਧਨਿਯਿ ਦੀ ਧਾਰਾ 160 (1) ਦੇ ਅਿੁਸਾਰ, ਅਨਧਨਿਯਿ ਦੀ ਧਾਰਾ 9 ਦੀ ਉਪ੍-ਧਾਰਾ (1) ਨਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਗੈਰ-ਵਸਿੀਕ ਦੀ ਆਿਦਿ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਿੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ। ਅਨਧਨਿਯਿ ਦੀ ਧਾਰਾ 161 ਇਿੱਕ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਕਰਦਾਨਤ ਿ ੰ, ਜੋ ਇਿੱਕ ਗੈਰ-ਨਿਵਾਸੀ ਦਾ ਏਜੰਟ ਹੈ, ਗੈਰ-ਨਿਵਾਸੀ ਦੀ ਆਿਦਿ ਦੇ ਸਬੰਧ ਨਵਿੱਚ ਿੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਨਜੰਿੇਵਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਨਧਨਿਯਿ ਦੀ ਧਾਰਾ 163 ਉਹਿਾਂ ਨਵਅਕਤੀਆਂ ਿ ੰ ਪ੍ਨਰਭਾਨਸਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਨਜਿਹਾਂ ਿ ੰ ਅਨਧਨਿਯਿ ਦੇ ਉਦੇਸਾਂ ਲਈ ਗੈਰ-ਵਸਿੀਕਾਂ ਦੇ ਏਜੰਟ ਿੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਨਧਨਿਯਿ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ 160,161 ਅਤੇ 163 ਨਸਰਫ਼ ਉਿਹਾਂ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਿ ੰ ਸਿਰਿੱਥ ਬਣਾ ਰਹੀਆਂ ਹਿ ਜੋ ਅਨਧਕਾਰੀਆਂ ਿ ੰ ਆਪ੍ਣੇ ਨਵਕਲਪ੍ 'ਤੇ ਿੁਲਾਂਕਣ ਕਰਿ ਅਤੇ' ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਕਰਦਾਨਤਆਂ 'ਤੋਂ ਅਨਧਨਿਯਿ ਦੇ ਤਨਹਤ ਬਕਾਇਆ ਕਰ ਦੀ ਵਸ ਲੀ ਕਰਿ ਦਾ ਅਨਧਕਾਰ ਨਦੰਦੀਆਂ ਹਿ। ਇਿਹਾਂ ਿਾਿਨਲਆਂ ਨਵਿੱਚ ਇਹ ਨਵਵਾਦਪ੍ ਰਿ ਿਹੀਂ ਹੈ ਨਕ ਜੇਕਰ ਕਰਦਾਨਤਆਂ ਦੀ ਆਿਦਿ ਕਰਯੋਗ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਾਿ ੰਿੀ ਏਜੰਟ ਕਰ ਦਾ ਭੁਗਤਾਿ ਕਰਿ ਲਈ ਨਜੰਿੇਵਾਰ ਹੈ। ਅਸਲ ਸਵਾਲ ਜੋ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਿ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਨਕ ਕੀ ਇਹ ਆਿਦਿ ਕਰਯੋਗ ਹੈ। ਇਿਹਾਂ ਅਪ੍ੀਲਾਂ ਨਵਿੱਚ ਪ੍ਾਏ ਗਏ ਤਿੱਥ ਇਹ ਹਿ ਨਕ ਕਾਿ ੰਿੀ ਏਜੰਟ ਿੇ ਆਪ੍ਣਾ ਿਾਲ ਜਪ੍ਾਿ ਿ ੰ ਨਿਰਯਾਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੀ. ਆਈ. ਟੀ. ਬਨਾਮ ਤੋਸ਼ੋਕੂ ਮਿਮਮਟਡ (ਵੈਂਕਟਾਰਾਮੀਆ, ਜੇ.) ਫਰਾਂਸ ਨਜਿੱਥੇ ਉਿਹਾਂ ਿ ੰ ਕਰਦਾਨਤਆਂ ਰਾਹੀਂ ਵੇਨਚਆ ਨਗਆ ਸੀ। ਸਿੁਿੱਚੀ ਨਵਕਰੀ ਕੀਿਤ ਭਾਰਤ ਨਵਿੱਚ ਕਾਿ ੰਿੀ ਏਜੰਟ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜੋ ਆਪ੍ਣੀ ਖਾਤਾ ਪ੍ੁਸਤਕਾਂ ਨਵਿੱਚ ਿੁਿੱਲਾਂਕਣ ਕਰਿ ਵਾਨਲਆਂ ਿ ੰ ਭੁਗਤਾਿਯੋਗ ਕਨਿਸਿ ਦੀ ਰਕਿ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨਵਿੱਚ ਕਰੈਨਿਟ ਐਟਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਨਵਿੱਚ ਉਹਿਾਂ ਿ ੰ ਕਨਿਸਿ ਦੀ ਰਕਿ ਭੇਜਦਾ ਸੀ। ਜਾਪ੍ਾਿੀ ਕੰਪ੍ਿੀ ਦੇ ਿਾਿਲੇ ਨਵਿੱਚ ਇਿੱਕ ਵਾਧ ਨਵਸੇਸਤਾ ਇਹ ਹੈ ਨਕ ਇਸ ਿ ੰ ਜਪ੍ਾਿ ਲਈ ਇਿੱਕ ਨਵਸੇਸ ਏਜੰਟ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਨਗਆ ਸੀ। ਇਹ ਨਵਵਾਦਪ੍ ਰਿ ਿਹੀਂ ਹੈ ਨਕ ਕਰਦਾਨਤਆਂ ਿੇ ਕਰਯੋਗ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਾਿ ੰਿੀ ਏਜੰਟ ਿ ੰ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਏਜੰਟਾਂ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਦਾਿ ਕੀਤੀ ਸੀ। Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, ANDHRA PRADESH HYDERABAD versus TOSHOKU LTD. GUNTUR ETC. [[1981] 1 S.C.R. 587] (1981) “ഒരു ഇനതൻ കയറ്റുമതിക്കാരന്റെ വിദേശ പ്രതിനിധി സ്വന്തം രാജ്യത്താണ്പ്രവർത്തിക്കുന്നത്, അയാളുടെ വരുമാനത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗവും ഇനതയിൽ നിനഉത്ഭവിക്കുന്നില്ല. സാധാരണയായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കമ്മീഷൻ നേരിടട അദ്ദേഹത്തിന്അയയ്ക്കുന്നതിനാൽ ഇനതയിൽ അദ്ദേഹമമോ അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടിയയോഅത് സ്വീകരിക്കുന്നില്ല. അത്തരമമൊരു പ്രതിനിധികക ആദായനികുതി ബാധ്യതയില്ല.” എന്നിരുന്നാലും, ഈ കോടതിയുടെ പി. വി. രാഗവ റെഡ്ഡി & മുതൽപേര്, V. ആദായനികുതിനകമ്മീഷണർ, വിധിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, പ്രസ്ു തുകകൾ നികുതികക വിധേയമാണെആദായനികുതി ഉദ്യ്യോഗസ്ഥൻ നിഗമനത്തിലെത്തി, നിയമത്തിലെ വകുപപ 143(3) ഉം വകുപപ 163 ഉംപ്രകാരം അവ വിലയിരുത്തി. മൂല്യനിര്‍ണയ ഉത്തരവുകള്‍ക്കെതിരെ നിയമാനുസൃത പ്രതിനിധി,ആദായനികുതി അപ്പലേററ അസിസ്റ്റനറ കമ്മീഷണർ, ആദായനികുതി അപ്പലേററ ട്രൈബ്യൂണൽഎന്നിവയക്ക മുമ്പാകെ നൽകിയ അപ്പീലുകൾ പരാജയപ്പെട്ടു. തുടര്‍നന നിയമത്തിന്റെ വകുപപ 256(1) പ്രകാരംനിയമത്തെക്കുറിച്ചുള്ള താഴെക്കൊടുക്കുന്ന പപൊതുചോദ്യം ആന്ധ്രാപ്രദേശ് ഹൈക്കോടതികക കൈമാറി. “1961 ലെ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ വകുപപ 161 പ്രകാരം അപ്പീലിന്റെ മേലുള്ളമൂല്യനിർണയം വസ്ുകളുടെയും കേസിന്റെ സാഹചര്യങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽന്യായീകരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടണ്ടോ?” 1981_1_587_593 ഈപ്രസ്ു മൂല്യനിർണയം ന്യായീകരിക്കാനാവില്ലെനന ഹൈക്കോടതി വിധിക്ുയും ചോദ്യത്തിന് ഭരണവകുപ്പിനെതിരായ ഉത്തരം നൽകുകയും ചെയ്തു. അതുകൊണ്ടാണ് ഭരണഘടനയുടെആർട്ടിക്കിൾ 136 പ്രകാരമുള്ള ഈ അപ്പീലുകൾ. നമ്മുടെ മുമ്പാകെ വയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നിയമത്തിലെ പ്രസക്തമായ വ്യവസ്ഥകൾ 5(2), 9(1)(ഐ),160, 161, 163 എന്നീ വകുപ്പുകളാണ്. നിയമത്തിന്റെ കീഴിൽ ഒരു പ്രവാസി വ്യക്തിയുടെ വരുമാനത്തിന്റെചാർജജ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന നിയമത്തിലെ വകുപപ 5(2) പ്രകാരം, നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾകവിധേയമായി, ഒരു പ്രവാസിയുടെ മുൻ വർഷത്തെ ആകെ വരുമാനത്തിൽ (എ) ആ വർഷം ഇനതയിൽആ വ്യക്തികക അല്ലെങ്കിൽ അയാൾകക വേണ്ടി ലഭിച്ചതതോ സ്വീകരിച്ചതായി കരുതപ്പെടുന്നതതോ,അല്ലെങ്കിൽ (ബി) ആ വർഷം ഇനതയിൽ സമാഹരിക്കപ്പെടുന്നതതോ ഉണ്ടാകുന്നതതോ, അല്ലെങ്കിൽസമാഹരിക്കപ്പെടുന്നതതോ ഉണ്ടാകുന്നതതോ ആയി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതതോ ആയ എല്ലാ വരുമാനവും5(2)വിശദീകരണം 1, ഇനഉൾപ്പെടുന്നു. നിയമത്തിന്റെ വകുപ്പിന്