Commissioner Of Income Tax, Bihar, Patna v. Amar Singh Gowamal & Sons, Jharia, Dhanbad

Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BIHAR, PATNA versus AMAR SINGH GOWAMAL & SONS, JHARIA, DHANBAD [[1986] 3 S.C.R. 308] (1986) | * * Pe [1987] 1 3H fro qo 403 a ATAKT ATTRA, fare, WA 7 TATA waa Aart fag Marea cos aa, afar, ata 17 Fats, 1986 aaa AITo Yao TasH ae AeAaTal Fast qasz afaftan, 196 (1961 et 43)—ere 184 ate 185 (anisearaet fram, 1962 & fram 22 & afefeves 1 et sea 11-%)—aei at eineet-wr —fratfedt wet mt Frater at 1961-62 ae 1922 8 dae S aiavfsediga grat ate Frater ad 1962-63 4 adna qdad se sifad fea ce Fmoaqfcada gM —1961 F fetta s ata ae7 L1-w A efaedteco 2gataaa Feat sret—eet feafeY seq ii-e % fear mar ada agt akfaferea gtr aaife od 1961 & afafeon & ala gen fate ad& gag Bqa ae at oot satis & ata Perna at atFratfedl wat after gene daa daz, 1922 % ahr 1945 F eee 7g at) tfreciaco Frater ag 1961-62 aH atl&aarat,1961 AYfrat a 1962-63 & yaaa ga ae & aha fea oad B usa Fo ofeada PearTHT ATL 9 Tara, 1961 F ater wt ow as faa faaara gs et29Faara, 1962 at oH a red Lie F afefaad } ata cfaelewr % facaraeq fear ary arrax afaerdl & ga arert re efaetett Y eagIe aTfear at fe ara afafary at arer 184(7) & ala erat ati yah qearg afreer § qaee afrardt & ata a RITA Walt Bea eqratag Hy fatafeat war ar) seq errata are agafafratfea fear war ar fx arden frataz,1962 % orga fear qar att va arte a) Ga ® aaa F afeada Pear aan arvfaegtocn & fag ater 1961% afatiaa & ota ga Ge R chaecteeT Ffaq or at 1961 % afafran & ata cag fraier ag} aaa Y gd ad atgor safes & shore faerara et) tet feafe F araax Franti ® faa 22(4)(ii)H ATATT TST LLw HF Gree fear war arden al ate fafsarea aden arta et TY afaaer ara afafram at are 256(1) ¥ adla sea eararaa atfadfera frat nat ot, ae at Pe azar 29 faarat, 1962 BY set doL1-w afaq ae efeedtaco % fro araar at fafaatea eq & gaare Pear aa ariSATA FAITIAT are aia BIfea HW gz, afafraifea—afosaa genq daa daz, 1922 % ata da} seq ad ®scam efoto & sit & fare afentar Bat Pip actewe & fer Peg era 6& eat satay er vee Frey oTafrarfq: Bat a feats 19618 afatary | : 7 % aatagafafaan at aqme 16 va feafa a dae @1 afafram ay are132 vfwedtga Gat ® faater Y daz z ate afafran at are 184 THFcfaectata % fae araat 8 ats gt aT 184 at grate (4)Hag sated2 fa araaa oa faater % fag qa at at amifear & qa frat sar arfeg frataraa tfaedtaer Silat AT | ATTHT afaarel at ga at at maniaTATTof arrdter BY TST HA A UlaT aT | ga aaa F arereqa wet faaat saraH waar 2, age a fe 1961 % afafrara Bae qatar al cata TFHITT Tat Bl EIA H wat gu a afafraat & ata ean & fara oY cafe1972 ® afatran } ata eredtaree F fry aaa ve ae H fry cisrez-wen & fae araaa afasta ar att afe ag age fear arat at at ag oH Fraterag > fac faferarer ar frrg 1961 & afafaan & rela Ta TH are erst HeTat feat stat 2 atdar efaedlaet Tas qualqadt ag & fare afafeaa at stara of afar arate get at ardt & 1 dat tard afafrrr wt are 184 atgreet (7) & war-srafaa 21 gad Veal sfaar Br ata BT A aGTATFeat mat F 1 ay TAA AY SST FATATAT & TAA El TAT At, ae ae at fH sarng faaraz, 1961 AY Braet fear TAT TeT 11% Fara 1961% afafsarate gay alta faxtaa frani & agent ste aaa ar ar ag afafsam at are194 at grater (7) ¥ aqateait 1922 % afafaaa % ada fax ag eaectatTgy arey TaN BT AAA AT | at afafaanl & adua sidal a ag sae & fa1922 % afafaaa & aia fag ag tfmedtne ar fate ay 1962-63 fanzfaectaer Bt WT van Hl THA aal B AHA aT Set TT 1961 FT afafrayary tat | Fa ay e faq aa caTTT & fac araat 1961 & afafraaat rar 184(1) 3 aetta Pear oat@ ate Car efreghaer BT aT afafaaaa ara 185 at startet (4) % ala ale fear arar& 1 stare (7) sa aaGaal Aat Ball, 4g quaiqadl frat<a ad 1963-64 % fan saa atti segaRina # alaea faaraz, 1962 4 Giga feat wat at | sa arma at Gasnga i ofeada Pram rat at 1 gate 1961 % afafaan & ada vfsectaeoa fae ardaa ga wa H Viaeghae F faq aT wife gaat at aq aafaehura fara A Afs 1961 ¥% afafaay m aett wae Frater at ara arag faanl & faaa 22(4) (ii)& AGATE[aT][ AT][ TET][ LL-H][ R][ ogrea][ fear][ var]ayaa ata alte fafsarea araae at 1 (Fa 5)| Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BIHAR, PATNA versus AMAR SINGH GOWAMAL & SONS, JHARIA, DHANBAD [[1986] 3 S.C.R. 308] (1986) ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਬਿਹਾਰ, ਪਟਨਾ ਬਨਾਮ ਅਮਰ ਸਿੰਘ ਗੋਵਾਮਲ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ, ਝਰੀਆ, ਧਨਬਾਦਜੁਲਾਈ 17, 1986. [ਆਰ. ਐਸ. ਪਾਠਕ ਅਤੇ ਸਬਯਾਸਾਚੀ ਮੁਖਰਜੀ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕਾਂ.] ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ 1961, ਧਾਰਾ 184/264—ਫਰਮ ਦੀ ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ—ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ—ਕੀ ਹਰ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਯਕੀਨੀ ਹੈ। ਜਵਾਬੀ-ਕਰਦਾਤਾ ਫਰਮ 1945 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ, 1922 ਅਧੀਨ ਰਜਿਸਟਰ ਹੋਈ ਸੀ। ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ 1961-62 ਤੱਕ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਲਈ ਸੀ। ਨਵੰਬਰ 1961 ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕਿ 1962-63 ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਲਈ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦਾ ਆਖਰੀ ਦਿਨ ਸੀ, ਫਰਮ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਆਇਆ। 9 ਨਵੰਬਰ, 1961 ਤੋਂ, ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਭਾਈਵਾਲੀ ਸਮਝੌਤਾ ਅਸਤਿਤਵ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। 29 ਸਤੰਬਰ, 1962 ਨੂੰ ਜਵਾਬੀ-ਕਰਦਾਤਾ ਫਰਮ ਨੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1961 ਅਧੀਨ 1964 ਲਈ ਫਰਮ ਦੀ ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਧਾਰਾ 184(7) ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੇਸ ਪੈਣ ਕਾਰਨ ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਧਾਰਾ 256(i) ਅਧੀਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਬੇਨਤੀ ਦੀ ਮਿਤੀ ਤੇ, ਕਰਦਾਤਾ ਫਰਮ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਬਦਲ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਉਸ ਫਰਮ ਦੀ ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਸੀ ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੀ ਪੂਰੀ ਲੰਬਾਈ ਦੌਰਾਨ ਅਸਤਿਤਵ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜੋ ਕਿ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਪਹਿਲੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮ 22(4)(d) ਅਨੁਸਾਰ, ਫਾਰਮ 11-ਏ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਬੇਨਤੀ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਅਤੇ ਵੈਧ ਬੇਨਤੀ ਸੀ। ਰਾਜਸਵ ਵੱਲੋਂ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨੇ, ਫੈਸਲਾ: 1. ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਫਾਰਮ 11-ਏ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਬੇਨਤੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਅਤੇ ਵੈਧ ਬੇਨਤੀ ਹੋਣ ਦਾ ਸਹੀ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। 2.1 1992 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 264 ਨੇ ਫਰਮ ਦੀ ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ। ਇਸ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਅਧੀਨ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਫਰਮ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਭਾਈਵਾਲੀ ਸਮਝੌਤੇ ਅਧੀਨ ਬਣਾਏ ਗਏ ਕਿਸੇ ਵੀ ਫਰਮ ਦੇ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬੇਨਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ 2.2 ਉਸ ਐਕਟ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੌਜੂਦਾ ਐਨੈਕਟਮੈਂਟ ਲਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਜੋ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਜਾਂ ਸੁਪਰ-ਟੈਕਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਅਰਜ਼ੀ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਾਖਲ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਵੇਰਵੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹ ਅਜਿਹੇ ਫਾਰਮ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਸਕ੍ਰਿਪਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਦੁਆਰਾ, ਪ੍ਰਸਕ੍ਰਿਪਟ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰੀ ਬੋਰਡ ਨੂੰ ਉਕਤ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਨਿਯਮ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ। ਨਿਯਮ 2(ਏ)(ਆਈ) ਨੇ ਫਰਮ ਦੇ ਗਠਨ ਦੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਂ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾਖਲ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਧਾਰਾ (ਤੀਜੀ) ਦੁਆਰਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੀ। ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਨਿਯਮ 6 ਅਧੀਨ ਦਾਖਲ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ ਜੋ ਕਿ ਖਾਸ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਦੇ 30 ਜੂਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। 2.2 ਫਾਰਮ ਆਈ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫਾਰਮ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ ਜੋ ਕਿ 1922 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 264 ਅਧੀਨ ਫਰਮ ਦੇ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾ ਫਾਰਮ ਸੀ। ਇੱਕ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਸਿੰਪਲੀਸਿਟਰ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਸੀ ਜਿਥੇ ਕੋਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਜਦੋਂ ਫਰਮ ਅਰਜ਼ੀ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਗਠਿਤ ਹੋਈ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਆਮਦਨ ਅਧੀਨ ਮੁਲਾਂਕਣ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਤਾਂ ਫਾਰਮ ਦੇ ਸ਼ਡਿਊਲ ਬੀ ਵਿੱਚ ਆਮਦਨ, ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਜਾਂ ਲਾਭ ਜਾਂ ਵਪਾਰ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਘਾਟੇ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਦੇਣੇ ਪਵੇਗੇ, ਜੋ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਜਾਣੇ ਸਨ ਜੋ ਅਜਿਹੀ ਆਮਦਨ, ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਜਾਂ ਲਾਭ ਜਾਂ ਘਾਟੇ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਸਨ। ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾ ਫਾਰਮ ਨਿਯਮ 6 ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 2.3 1922 ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਦੋਵੇਂ ਫਾਰਮ ਫਰਮ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਸਨ ਅਤੇ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਨਿਯਮ 6 ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਗਏ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਦੇ ਫਾਰਮ ਵੱਖਰੇ ਸਨ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, 1961 ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਸਥਿਤੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੈ। 1961 ਐਕਟ ਦਾ ਅਧਿਆਇ XVI ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਨਿਪਟਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 182 ਰਜਿਸਟਰਡ ਫਰਮਾਂ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨਾਲ ਨਿਪਟਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਾਰਾ 184 ਫਰਮ ਦੇ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਪਟਦੀ ਹੈ। ਧਾਰਾ 184 ਦੀ ਉਪ-ਧਾਰਾ (3) ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਅਰਜ਼ੀ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਮੰਗਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਕੋਲ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਟੈਕਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਅਰਜ਼ੀ ਨੂੰ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ। 2.4 1961 ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ 1922 ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪਹਿਲੂ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ 1922 ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਹਰ ਸਾਲ ਲਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਇਹ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਲਈ ਵੈਧ ਸੀ ਪਰ 1961 ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਵਾਰ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਜਿਹਾ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਹਰ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਕੁਝ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਧਾਰਾ 184 ਦੀ ਉਪ-ਧਾਰਾ (7) ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BIHAR, PATNA versus AMAR SINGH GOWAMAL & SONS, JHARIA, DHANBAD [[1986] 3 S.C.R. 308] (1986) A COMMISSIONER OF INCOME TAX, BIHAR, PATNA v. AMAR SINGH GOWAMAL & SONS, JHARIA, DHANBAD JULY 17, 1986. B [R.S. PATHAK AND SABYASACHI MUKHARJI, JJ.] Income Tax Act 1961, s.184/26A-Registration of firm-Regis-tration-Whether ensures for every subsequent year. c The respondent-assessee firm was registered in 1945 under the Indian Income Tax, 1922. The registration was up to the assessment year 1961..(i2. On 8th November, 1961, the last day of the previous year relevant to the assessment year 1962-63, there was a cliange in the constitution of the firm. From November 9, 1961, a new btstrument of partnership came into existence. On September 29, 1962 the respon-dent-assessee firm applied for registration in Form UA under the Income Tax Act, 1961. The Income Tax Officer refused registration on the ground that the case fell under section 184(7) of the Act. The Tri-bunal upheld the order of the Income Tax Officer. D E The High Court in a reference made by the Tribunal under Sec-lion 256(1) of the Act. held that on the date of application, the coustitu-lion of the assessee firm had changed and that the application was for registration of the firm which was in existence throughout the length of the previous year in relation to the first assessment under the Act of 1961 and that being so, in accordance "ith Rule 22(4)(ii) of the Income Tax Rules, the application tiled in Form 11-A was a good and valid application. F Dismissing the appeal by the revenue, this Court, HELD: 1. The High Court was right in holding that the applica-lion tiled in Form 11-A was a good and valid application. [313C-D] G 2.1 Section 26A of the 1922 Act dealt with the procedure in regist- ration of the fiml. Under the provision, application might be made to the Income-tax Officer on behalf of any firm constituted under an in-H strument of partnership specifying the individual shares of the partners y } ( --' ( )- for registration for the purpose of that Act and of any enactment for the time being in force either relating to income-tax or snper-tax. The application was required to be made by such person or persons and was required to contain such particulars and had IQ be in such form and was required to be verified in snch manner as had been prescribed. It was thereafter required to be dealt with by the Income-tax Officer, in the manner prescribed. [311G-H; 312A-B] A B The Act of 1922 contained power for the Central Board to make roles nnder the said Act. Rule 2(a}(i) of said Rules required the filing of an application for registration within a period of six months of the coustitntion of the firm whichever was earlier or in any other case c before the end of the previous year, as was required by clause (ii). Application for renewal of registration under role 6 had to be filed before the 30th day of Jnne of a particular assessment year. [3128-C] 2.2 There were two types of forms given in form I which was the form of application for registration of the rmn under section 26A of 1922 Act. One was an application for registration simpliciter where there was no registration but when the firm as constituted on the date of the application was different from the one whose income was under assessment then in schedule (B) of the form particulars of the appor-tionment of income, profits or gains or loss of the business in the previ-ous year, between the partners who were entitled to shares in such income, profits or gains or loss had to be given. The form of the renewal application was appended to role (6). [312C-E] D E Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BIHAR, PATNA versus AMAR SINGH GOWAMAL & SONS, JHARIA, DHANBAD [[1986] 3 S.C.R. 308] (1986) gg arn B aval at cava F Lae gq aaa 7a feat at afsestor &atc arane afaard & agate wast A aarafad afaafaa ast st carat Fcad gu araat afeare at atatraa al qret 185 at grea (2) * aaamy aT eat Hara fHAT TAT aifgg ar ate dat 7 tA A gaa afafaareg eTA wrasse Ht A ste aaa at aaa fear TAT afafrareg At Sea FaTaTaTRY fae fant AVA BT AHTUCAH BT a gaz ate et feat wa aT (4 6) | + A , |> » | | rin ‘ | | | | ! | | | i | fafact acttett afaafcat: 1974 at fafa adie do 1912(UAo eo), 1969 & Ht ATA Fo 46 FH Gear Joa rataraI H aT 23Aaray,1973 ara facta att areaface ar ve aril|aitarat at att &TAM Wao alo AAA at Fo glo Wao alo AAA at Fo glo alo AAA at Fo glo AAA at Fo glo at Fo glo Fo glo glo TAM Wao alo AAA at Fo glo Wao alo AAA at Fo glo alo AAA at Fo glo AAA at Fo glo at Fo glo Fo glo gloHATTA FAT To Farfait | Te Ht MNT a | _— cararaa aT fava earagta aeqarat qasit a fear | | emanta Wasit—ag atta Tat gaa earaTaa F NTE 23 Atay, 1973& fafaeaa att foia dat agar agadta arse afafian, 1961, faafaa gat gas qavarq “afafaaa” sermar’, star 161 8 ala goaeqraTaa & TATA HHT aT TES 1 Faatfedt wa afosra geny tata Yr, 1922& aetr 1945 F <iredtaa at ag ahcfrecdtato Frater ay 1961-62 aaat1 § atarax, 1961 W fratem aT 1962-63 8 Gana gaay F afean faqaH & qa FH ofeada Paar qatar) 9 AaFaz, 1961 A areal # ca agfaaa faaara ge at 1 29 faaraz, 1962 HI Ge A SET 11-6 4 afafaagala Uaeataey H fae areas fear araraHr afar a gaaraqix IXefaeciaen & gaare Hr fear ot fH aaa afafaaa st are 184(7) Farhaara at 1 sah Tag afanen > gaat afeard F area sl HAA TETIseq earataa at fade fear war ary sea eararaa are ag afafaaifea farmat at fa arden faarat, 1962 9 orga feat wat ath sa atta el Gasaaa & oftada fear nar ar. efaedtaca % fay araea 1961 % afafaanaala sa we F efaeclaeoy % fae ar 1961 F afafaaa F adla sam¥Fratrnter ag fraat & dada & Fram F gdadt 22(4)((ii) ag at gor # aTIe arafe % TST aterat L1-p faaara A orga st 1 Val fear feaatfaaaa aal att fafa araat ar| 9. san afafeaa, Tea aaTaT A ag Uatfrenfaaat fH 1961 ¥afufian & adta <faeclacor F aatecr at cate 1922 % afafaad & arateafrstca aatacr at cata & fet it 1 1922 F afataan F ae <aedtazoy® aden & fac arsed 8 Var araeat afasa at st sfaad <faeghawrfag feat arate ale wa al cea ay UiTeST HUA HT TATA WAT AT 1961& afufran & ata ca un arc Peal Frater ag F fag fal car wl 1922 %afafran & adta creda 2 fear arat ar al ag sa aay aH Tearaadl aaf& fag sit gfafeaa a stat ar ca ae Gt FH ToT A aE qfeadat lar ar1922 3 afufran & adta fer ae efaedaco ar vara fatwa ag 1962-63& fag efaectatr at are waar val gar frase faq 1961 at afafiad aryal vat araa ag & fare <fredtaer & faq araat1961 % afafaaa *sataat & fare aver 184(1) ¥ agare fear arar ar alt ag ava fe afafaaa& ate <facctacr afafrad at ate 185 at state(4) F gala ale ar | | | — fara wat at | 1922 % afafran & ata far we citectacr ar TAHT 1961% afafran at are 297(2)(z) ¥ aateata “al Te aveaar” ar “are fearmat area” val & ate gafag se are F Badal are saga ar 3, az sea TY afaacor aret afafara at sre 256(1)ada sea eararara at fadfana feat war at, farafafaa at— ‘ar 29 faaraz, 1962 BI TeT to 11-8 A faa ae UfaelaTT& fac araea a fafearea ea & gaare fear war ary” Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BIHAR, PATNA versus AMAR SINGH GOWAMAL & SONS, JHARIA, DHANBAD [[1986] 3 S.C.R. 308] (1986) 2.4 1961 ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ 1922 ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪਹਿਲੂ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ 1922 ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਹਰ ਸਾਲ ਲਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਇਹ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਲਈ ਵੈਧ ਸੀ ਪਰ 1961 ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਵਾਰ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਜਿਹਾ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਹਰ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਕੁਝ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਧਾਰਾ 184 ਦੀ ਉਪ-ਧਾਰਾ (7) ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। 2.5 ਇਹ ਦੋ ਐਕਟਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨਾਂ ਤੋਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ 1922 ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਅਸਰ 1962-63 ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਰ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਜਿੱਥੇ 1961 ਐਕਟ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਵਰ੍ਹੇ ਲਈ ਫਰਮ ਦੀ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਇੱਕ ਬੇਨਤੀ 1961 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 184(1) ਅਧੀਨ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਤੱਥ ਉਸ ਧਾਰਾ 185 ਲਈ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਪ-ਧਾਰਾ (7) ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਅਗਲੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਰ੍ਹੇ 1964-63 ਲਈ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇਗੀ। ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ: ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 1974 ਦਾ 1912 (ਐਨ.ਟੀ.) ਪਟਨਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ 23 ਨਵੰਬਰ, 1973 ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ, ਟੈਕਸ ਕੇਸ ਨੰਬਰ 46 ਦੇ 1969। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਐਸ.ਸੀ. ਮਾਨਚੰਦਾ, ਕੇ.ਪੀ. ਭਟਨਾਗਰ ਅਤੇ ਮਿਸ ਐ. ਸੁਭਾਸ਼ਿਨੀ। ਕੋਰਟ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸਬਿਆਸਾਚੀ ਮੁਖਰਜੀ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕਾ ਵੱਲੋਂ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਪਟਨਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 23 ਨਵੰਬਰ, 1961 ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਫੈਸਲੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਅਪੀਲ ਹੈ। ਅਪੀਲ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵੱਲੋਂ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਅਧੀਨ ਹੈ, ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 261 ਅਧੀਨ, ਜਿਸਨੂੰ 'ਐਕਟ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੈਸੀ ਫਰਮ ਨੂੰ 1945 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਅਧੀਨ ਰਜਿਸਟਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ 1961-62 ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਰ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਸੀ। ਫਰਮ ਦੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੇ ਵਰ੍ਹੇ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨ ਜੋ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਰ੍ਹੇ 1962-63 ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹੈ, 8 ਨਵੰਬਰ, 1961 ਨੂੰ ਬਦਲਾਅ ਆਇਆ। 9 ਨਵੰਬਰ, 1961 ਤੋਂ, ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਭਾਈਵਾਲੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਅਸਤਿਤਵ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। 26 ਸਤੰਬਰ, 1962 ਨੂੰ, ਫਰਮ ਨੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਫਾਰਮ IIIA ਵਿੱਚ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਧਾਰਾ 184(7) ਅਧੀਨ ਕੇਸ ਪੈਣ ਕਾਰਨ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਬੇਨਤੀ ਸਤੰਬਰ, 1962 ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਮਿਤੀ ਤੇ ਫਰਮ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਬਦਲ ਗਿਆ ਸੀ। 1961 ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਉਸ ਫਰਮ ਦੀ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਸੀ ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਵਰ੍ਹੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਲੰਬਾਈ ਦੌਰਾਨ ਅਸਤਿਤਵ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੋ ਐਕਟ ਦੇ 1961 ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਰ੍ਹੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮ 22(4)(vi) ਅਨੁਸਾਰ, ਫਾਰਮ 11A ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਬੇਨਤੀ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਅਤੇ ਵੈਧ ਬੇਨਤੀ ਸੀ। ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਹੋਰ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਕਿ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਯੋਜਨਾ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਸੀ। 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ, ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਹਰ ਸਾਲ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਹਰ ਸਾਲ ਫਰਮ ਨੂੰ ਰਜਿਸਟਰ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਇਆ। 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਵਾਰ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਕਿਸੇ ਫਰਮ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਲਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਇਹ ਅਗਲੇ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਵੀ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਫਰਮ ਦੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਬਦੀਲੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ 1962-63 ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਲਈ ਜਾਰੀ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਲਈ 1961 ਦਾ ਐਕਟ ਲਾਗੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਾਲ ਲਈ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਸੈਕਸ਼ਨ 184(1) ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਸੈਕਸ਼ਨ 185 ਦੀ ਉਪ-ਧਾਰਾ (4) ਅਧੀਨ ਨੋਟ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ। 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਇੱਕ "ਮੁੜ-ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦਿੱਤੀ ਗਈ" ਜਾਂ "ਆਦੇਸ਼ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ," ਦੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 297(2)(k) ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਧਾਰਾ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਚਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਵੱਲੋਂ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸਵਾਲ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 256(1) ਅਧੀਨ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸੀ: "ਕੀ 29ਵੀਂ ਸਤੰਬਰ, 1962 ਨੂੰ ਫਾਰਮ ਨੰਬਰ 11A ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ?" ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟਾਂ ਅਧੀਨ ਫਰਮ ਦੇ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਮੁੱਦਾ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 26A ਅਧੀਨ ਨਿਪਟਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 26 ਨੇ ਫਰਮ ਦੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਨਾਲ ਨਿਪਟਣਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਾ ਤਾਂ ਰੈਵੇਨਿਊ ਅਥਾਰਟੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਫਰਮ ਦੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੁੱਦੇ 'ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੌਜੂਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਇਸ ਨਾਲ ਨਿਪਟਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 26A ਨੇ ਫਰਮ ਦੇ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਨਿਪਟਣਾ ਸੀ। ਇਸ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਅਧੀਨ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਫਰਮ ਦੇ ਸਾਝੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦੇ ਸੰਜੋਗ ਅਧੀਨ ਬਣਾਈ ਗਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਫਰਮ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨੂੰ ਉਸ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ। Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BIHAR, PATNA versus AMAR SINGH GOWAMAL & SONS, JHARIA, DHANBAD [[1986] 3 S.C.R. 308] (1986) D E 2.3 Under the 1922 Act both the forms were meant for the purpose of first registration of the rmn and not renewal, bot the form of renewal appended to role 6 was different. Essentially, similar is the position nnder the 1961 Act. Chapter XVI of the 1961 Act deals with that position. Section 182 of the Act deals with assessment ofregistered firms, and section 184 of the Act deals with application for registration of firm. Sub-section (4) of Section 184 stipulates that the application should be made before the end of the previous year for the assessment in respect of which registration was sought. The Income-tax Officer had power to entertain application even after the end of the previous year. [312G-H; 313A-B] F G 2.4 The scheme for renewal under 1961 Act was different from the one under the 1922 Act in one significant aspect, while under 1922 Act the application for registration meant application for registration H A B c D E F G H [1986] 3 S.C.R. for every year and if granted it was valid for one assessment year but under 1961 Act once registration is granted, such registration enures for every subsequent year, if certain requirements are fulfilled. Such requirements are provided in sub-section (7) of section 184 of the Act. [313B-C] 2.5 It is apparent from relevant provisions of the two Acts that registration granted under 1922 Act cannot have effect of continuing the registration for the assessment year 1962-63 where 1961 Act would apply. For that year an application for registration of the firm has to be made under section 184(1) of the 1961 Act, and the fact of such registra-tion noted under sub-section ( 4) of section 185 of the Act. Sub-section (7) would not come into effect at that time. It would come into effect for the subsequent assessment year 1963-64. [313D-F] CIVIL APPELLATE JURISDICTION: Civil Appeal 1912 (NT) of 1974 No. From the Judgment and Order dated 23rd November. 1973 of the Patna High Court in Tax Case No. 46 of 1969. S.C. Manchanda, K.P. Bhatnagar and Miss A. Subhashini for the Appellant. The Judgment of the Court was delivered by SABYASACHI MUKHARJI. J. This is an appeal from the deci-sion and judgment of the High Court of Patna dated 23rd November, 1973. The appeal is by certificate from the High Court under section 261 of the Income Tax Act, 1961, hereinafter called the 'Act'. The assessee firm was registered in 1945 under the Indian Income Tax Act, 1922. The registration was upto the assessment year 1961-62. There was a change in the constitution of the firm on the last day of the previous year relevant to the assessment year 1962-63 on 8th November, 1961. From November 9, 1961, a new instrument of part-nership came into existence. On September 29, 1962, the firm applied for registration under the Act in Form UA. The Income-tax Officer refused registration on the ground that the case fell under section 184(7) of the Act. The Tribunal, thereafter upheld the order of the Income-tax Officer. There was a reference to the High Court. It was held by the High Court that the application was filed in September, 1962. On that date the constitution of the firm had changed. The "'( application for registration under the 1961 Act was for registration of the firm which was in existence throughout the length of the previous year in relation to the first assessment year under the Act of 1961. That being so, in accordance with rule 22(4)(ii), Income Tax Rules, the application filed in Form I IA was a good and valid application. Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BIHAR, PATNA versus AMAR SINGH GOWAMAL & SONS, JHARIA, DHANBAD [[1986] 3 S.C.R. 308] (1986) | | | — fara wat at | 1922 % afafran & ata far we citectacr ar TAHT 1961% afafran at are 297(2)(z) ¥ aateata “al Te aveaar” ar “are fearmat area” val & ate gafag se are F Badal are saga ar 3, az sea TY afaacor aret afafara at sre 256(1)ada sea eararara at fadfana feat war at, farafafaa at— ‘ar 29 faaraz, 1962 BI TeT to 11-8 A faa ae UfaelaTT& fac araea a fafearea ea & gaare fear war ary” 4. gana ararat afafaaal & aela EF ePaedlawT F TT IT1922 % afafaan at are 26-5 & aha faare feat qat ati 1922 %afafaan tare 26 Ga F wETHo afeada A daa1 aie a al Usoifienifeat & afte a Al Sea eaTaTaT A Ge AH aoa H Peat er oe fears fear&, cafay adara sata % fae seh are F faare wear aravay sal g 11922& afatira at are 26-5 Tae vreau at afer a dag gi saa Fada anilard at far % acta afer fad ct at ate & va afataaaatx wana saa fadt afafiafafa ar at aac at afanw 8 aaafafarata & salaat & fae <faectacor % fare anard F qaa-qaa Hattay fafafase ett ge arent afaard wt araad fear at awaT Bl ATAar ee eafsa at eafsacl ara fear sat adfaa ar ate sak ta faradafase Qa aafna & att TA ver H Peat wat at ale saat Tet Of 4aatfaa fear arat atfera at stat fas fafea at mg ad TAR TAT RA ITarnt afaarel ater fafear Ufa F fears fear sat aafaa ar) 19228afafaan # eta afefaana & atta Beadle ars % fa faa sara at afarajafase ft) aaa front & farr'2(a)(i) F efnedwer & faq ater BaFmaa & 6 Hla Mt wate % aenta ar Ge HF aadt ag at aarftaBF ga fexarstat vata ar a sit cea at ar feet ara area FH qaadt ag at anita aqa star fs qos (ii) are aafaa ari fara 6 % aella eaedteer.& aTalsTT& faw ated feet fate faatco ag a ca30a faaa Aga stan fearrat at767 1H few ae at care H ger a cif 1922 F afafaae at are26m Harel ar H efsediawr F far aaa HT TST Al | UH raga TASITcaedlaey & fag araat ar wet ale ufsedtacn agt fear aa ar fara taaaa at ada at aor nist Ga sa Ge a fae ay faaat ona fraicofac dt aa arawats, Gaal ag Harare F ara ar-afaara ar aft saapilarey Baka TT Val ara ara ar afaara ar eft wt wat wa FH eHarr a,& feat cer al aTqal-al F fer aA Baal aaa HT TET fram (6)ara aaa a1 ag vere feat at aware fae Fela sera |e TS FX 1961& afafraar & vac ata F aa aHaTHT FH alert erectacr F far wag*T 30 faataz, 1962 am faeare wz fear art ga TaTT ag Fat aT sy fH Haaraer orga feat var at atag aaa at Par mar at gafae a. aggfaal. a | | | ; | > | "a | a | | | | | | | | ™ d | ¥ ava al aramaaar val al fg afe araer qe FH vera Uaeclae & fag arefear qar at ifs sa ana qdadt ag 8 faeara at, aa wa aT Gast fearTAT at, a aay are B fare wt feat sat arfag ga alae st ag afrgi at fate adife ag fratcr & aaa afea at, fear ar anat ar wa aetar war at fe gar afea ad sa ne a Parr at frat gaat ag FH are atafeat ati)| Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BIHAR, PATNA versus AMAR SINGH GOWAMAL & SONS, JHARIA, DHANBAD [[1986] 3 S.C.R. 308] (1986) ਕਿਸੇ ਵੀ ਐਨੈਕਟਮੈਂਟ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਜੋ ਸਮੇਂ ਸਮੇਂ ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਜਾਂ ਸੁਪਰ-ਟੈਕਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਅਰਜ਼ੀ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਾਖਲ ਕਰਨਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਵੇਰਵੇ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਫਾਰਮ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਤਿਆਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਰਨਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੀ। 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰੀ ਬੋਰਡ ਨੂੰ ਕਹੇ ਗਏ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਨਿਯਮ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਕਹੇ ਗਏ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮ 2(ਅ)(ਦੂਜੀ) ਵਿੱਚ ਫਰਮ ਦੇ ਗਠਨ ਦੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਦੌਰਾਨ ਜਾਂ ਫਰਮ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾਖਲ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਧਾਰਾ (ਦੂਜੀ) ਦੁਆਰਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੀ। ਨਿਯਮ 6 ਅਧੀਨ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਦੇ 30 ਜੂਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾਖਲ ਕਰਨੀ ਪਈ ਸੀ। ਫਾਰਮ I ਵਿੱਚ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫਾਰਮ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ ਜੋ ਕਿ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 26A ਅਧੀਨ ਫਰਮ ਦੇ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾ ਫਾਰਮ ਸੀ। ਇੱਕ ਨਿਯਮ 6 ਅਧੀਨ ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਲਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਸੀ ਜਦਕਿ ਦੂਜਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਛਾਣੇ ਗਏ ਅਰਜ਼ੀ ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਰਜ਼ੀ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਆਮਦਨ ਵੱਖ ਵੱਖ ਧਾਰਾਵਾਂ ਅਧੀਨ ਅਗਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪਟਾਈ ਗਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਕਿ ਆਮਦਨ ਫਾਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਜਾਂ ਘਾਟੇ ਦੇ ਫਾਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਫਰਮ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ, ਲਾਭ ਜਾਂ ਘਾਟੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਸਨ ਜੋ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਸਨ। ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾ ਫਾਰਮ ਨਿਯਮ 6 ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਧਿਆਨ ਦੇਣਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਕੇਂਦਰੀ ਬੋਰਡ ਆਫ ਡਾਇਰੈਕਟ ਟੈਕਸਜ਼ ਨੇ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਸਮਾਂ ਵਧਾਇਆ ਸੀ, 30 ਸਤੰਬਰ, 1962 ਤੱਕ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਤਾਂ ਦੋ ਸ਼ੈਡਿਊਲ ਭਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਜੇ ਅਰਜ਼ੀ ਫਰਮ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਦੋਂ ਫਰਮ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਮੌਜੂਦ ਸੀ ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਦੇਣੇ ਪੈਂਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਨਵੇਂ ਬਣਾਏ ਗਏ ਫਰਮ ਦੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਉਸ ਦਿਨ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇਹ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਫਰਮ ਜਿਵੇਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਕਮਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ, ਕਿ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਦੋਵੇਂ ਫਾਰਮ ਫਰਮ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਮਤਲਬ ਸਨ ਅਤੇ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਲਈ ਲਾਗੂ ਫਾਰਮ ਵੱਖਰਾ ਸੀ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਕੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ। ਐਕਟ ਦਾ ਅਧਿਆਇ XVI ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਨਿਪਟਦਾ ਹੈ। ਧਾਰਾ 182 ਦੇ ਐਕਟ ਰਜਿਸਟਰਡ ਫਰਮਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨਾਲ ਨਿਪਟਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਾਰਾ 184 ਦੇ ਐਕਟ ਫਰਮ ਦੇ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਪਟਦੀ ਹੈ। Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BIHAR, PATNA versus AMAR SINGH GOWAMAL & SONS, JHARIA, DHANBAD [[1986] 3 S.C.R. 308] (1986) "'( application for registration under the 1961 Act was for registration of the firm which was in existence throughout the length of the previous year in relation to the first assessment year under the Act of 1961. That being so, in accordance with rule 22(4)(ii), Income Tax Rules, the application filed in Form I IA was a good and valid application. The High Court, further, observed that the scheme of renewal of registration under the Act of 1961 was different from the one that obtained under 1922 Act. Under the Act of 1922, application for re-newal of registration meant application for registration every year and had the effect of registering the firm every year. Under the Act of 1961 when once registration was granted under the Act of 1922 to any firm for any assessment year ii enured for subsequent years also unless there was a change in the constitution of the firm. A registration granted under the Act of 1922 would not have the effect of continuing the registration for the assessment year 1962-63 to which the Act of 1961 became applicable. For that year an application for registration had to be made for the purposes of the Act of 1961 in accordance with section 184(1) and the fact that the registration under the Act had got to be noted under sub-section (4) of section 185 of the Act. A renewal of registration granted under the Act of 1922 is not a "recognition granted" or "order issued" within the meaning of section 297(2)(k) of the 1961 Act and was, therefore, not saved by the provisions of that section. The question that was referred by the Tribunal to the High Court under section 256( I) of the Act was as follows: "Was the application for registration made in Form No. 1 IA on 29th September, 1962 validly refused?" The question of registration of the firm under the relevant In-come Tax Acts was dealt with under section 26A of 1922 Act. Section 26 of the 1922 Act dealt with the change in the constitution of a firm, as neither the revenue authorities nor the High Court has proceeded on any question of the constitution of the firm, it is not necessary for the present purpose to deal with that. Section 26A of the 1922 Act dealt with the procedure in registration of the firm. Under the provision, application might be made to the Income-tax Officer on behalf of any firm constituted under an instrument of partnership specifying the individual shares of the partners for registration for the purpose of that A B c D F G H 312 SUPREME COURT REPORTS A Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BIHAR, PATNA versus AMAR SINGH GOWAMAL & SONS, JHARIA, DHANBAD [[1986] 3 S.C.R. 308] (1986) | | | ; | > | "a | a | | | | | | | | ™ d | ¥ ava al aramaaar val al fg afe araer qe FH vera Uaeclae & fag arefear qar at ifs sa ana qdadt ag 8 faeara at, aa wa aT Gast fearTAT at, a aay are B fare wt feat sat arfag ga alae st ag afrgi at fate adife ag fratcr & aaa afea at, fear ar anat ar wa aetar war at fe gar afea ad sa ne a Parr at frat gaat ag FH are atafeat ati)| 5. Ha: ae He slat 2 fe 1922 % afafaae } aha Dal wed Htoan vfrectarr & rater % fr afata & a fe aatwer & fre, farg fart 6a daa aatawy st TET fet aTi afrarta: Tat gl feafa 1961 % afafaayRahat 81 afafara sr aeara 16 va feafa & daa21 afafaan aitaret182 vfaeciaa wat % Frater 8 dag g ate afafaaa at are 184 FTefaetiaem & fare maar & daa’ tare 184 at star (4) Fag soafaa2 fa arated va fraten & fra ga ag at aarfta & ga fear ara afer frayarad ufaedtatr saa ari staat afar at ga ag at anita F wagft maar BY Tam Hey at afer at ga aaa a ararwaa set feast cara Azaat 2, agaee fe 1961 & afafram & ala ady en at cate CH agagtaga at cart H cad gu at afafrant % ala exter & faer at cafe 1922 Fafafan & adta cfaectacor & fae andar sete ag F faq veda Ffag araaa afta ar ate afe ag dae fear mat at at ag GH frater ad &fare fafrarea ot faeg 1961 % afafaaa F seta Ta TH Ty PaCAIHTT BTfear stat & at tar <faedtaen mete qearaadl ay S frq afafeaa st aay g,afe fara ated ga at ardet tet atere afafrra Ht are 184 atsrarer (7)% aar-srafara & 1 sad Var sata Vtar & fH Vat shear wr areatawTagra Pear TIT Fl AgMV Gt Sea eaAAT F TAT CET TAT AT, AZaa ar fe aa 29 faaraz, 1961 AY aga feat TAT TET 11-4 8 aaa 1961& afafaan ate gah adie facfaa frost 3 agqart sta aaa ar ar agafafran at arer 184 at stare (7). % aakatat 1922 % afafad & atafan nq efaedlaen a ara Tae Br arAaT att a afafaaal & gana saata ag aee & fe 1922 % afafaan F arta fae ae ciedtewn ar rater ae1962-63 ¥ faq <faetacr al are Tay HT MATa aBl st THAT AT Tet Ie1961 at afafaan arr aati sa ae F fag wa H cehaeleea F faq aaa1961 % afafaaa at aver 194(1) & aide fear arar gate Var <fsreghaermrt aea afafaaa at are 185 at evar(4) Fala ae fear ara gtsqarer (7) sa wae varat wat Ait, ag ceatqadl Fraley at 1963-64 %far Ta Ait 1 Tega aTaeT F araad faataz, 1962 Hartge fear wat artga anita at wt & aaa F ofeada fear vat ari gafag 1961 % afafram %ata eaetaer far ater ga Ga H efrelaU F faq ar sitfe ga adat ag aafs & dtera frerara ft safe 1961 & afatran § ata wae Frater | | 0 at arat at | ag frat & fare 22(4) (ii)F agarear ae seq 1Hafufraticarae fear war ara she ate fates ater at) seq aravaA dar a feat) gH aera gl arr ceq—aar1961%. afefray ayMT 297(2) (z) ary stat Wy, 1 at sea aa are sal at TE Ah faregSat SIT ATA TT wa HT LATA HT Cad gc vast fafave BUT AATmete|a 6. Sar are H eat at ear F waa ge aoare ae feat wy afer &a area afeard F agar araaa FH aarefaa afeafea ai ate eCVat BU arse Afra at afafray st are 185 Ht yaa (2) F atsoH pl taat Tara fear stat afew at ate War a Ha A yaa afafraregeT & arial.at a ae aaa aT aTATT fear ota afafirara aT| searoraTay at faa hart ser BT HTC BT A Vat ste At fear qatar) adaHAHA Stet Sart area Bt oat F 1 af gat set. ar vfatafaea asi ax aifear Tar a, alae Ga F ae F HE area at fear sar | air afer ay TE| qo . ad oo Jf ’ 7 _ [1987] 1 wito fit to 408 : fata gare (ato) atten 7 “gata alata Ase AfeHa Heist, Sargtats site veg | 7 oe21 garg, 1986 | geq earaafa dito wate wmTaat ate eaTTAla ato TAO: fT | Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BIHAR, PATNA versus AMAR SINGH GOWAMAL & SONS, JHARIA, DHANBAD [[1986] 3 S.C.R. 308] (1986) ਇਸ ਲਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ, ਕਿ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਦੋਵੇਂ ਫਾਰਮ ਫਰਮ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਮਤਲਬ ਸਨ ਅਤੇ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਲਈ ਲਾਗੂ ਫਾਰਮ ਵੱਖਰਾ ਸੀ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਕੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ। ਐਕਟ ਦਾ ਅਧਿਆਇ XVI ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਨਿਪਟਦਾ ਹੈ। ਧਾਰਾ 182 ਦੇ ਐਕਟ ਰਜਿਸਟਰਡ ਫਰਮਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨਾਲ ਨਿਪਟਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਾਰਾ 184 ਦੇ ਐਕਟ ਫਰਮ ਦੇ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਪਟਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੀਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਕੋਲ ਪੂਰੀ ਉਮੀਦ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ ਭਾਵੇਂ ਬੀਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ। ਇਸ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਮੁੱਖ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦੋ ਐਕਟਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪਹਿਲੂ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੀ ਸੀ, ਜਦਕਿ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਹਰ ਸਾਲ ਲਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸੀ—ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਇਹ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਲਈ ਵੈਧ ਸੀ ਪਰ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋ ਜਾਣ ਤੇ, ਅਜਿਹਾ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਹਰ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਕੁਝ ਜ਼ਰੂਰੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀਆਂ ਨੂੰ ਐਕਟ ਦੇ ਸੈਕਸ਼ਨ 184 ਦੀ ਉਪ-ਧਾਰਾ (7) ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਕਾਫੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਜੋ ਸਵਾਲ ਉਠਾਇਆ ਸੀ ਉਹ ਇਹ ਸੀ ਕਿ 29 ਸਤੰਬਰ, 1961 ਨੂੰ ਫਾਰਮ 11ਏ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਰਜ਼ੀ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਅਤੇ ਉਸ ਅਧੀਨ ਬਣਾਏ ਗਏ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਅਰਜ਼ੀ ਸੀ ਜਾਂ ਇਹ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਜਾਰੀ ਰਹਿਣ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਉਪ-ਧਾਰਾ (7) ਦੇ ਸੈਕਸ਼ਨ 184 ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ। ਦੋਵਾਂ ਐਕਟਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਬੰਧਿਤ ਧਾਰਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ 1962-63 ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਲਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਜਾਰੀ ਰਹਿਣ ਦਾ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ ਜਿੱਥੇ 1961 ਦਾ ਐਕਟ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਸਾਲ ਲਈ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਸੈਕਸ਼ਨ 184 (1) ਅਧੀਨ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਤੱਥ ਉਪ-ਧਾਰਾ (4) ਦੇ ਸੈਕਸ਼ਨ 185 ਅਧੀਨ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਪ-ਧਾਰਾ (7) ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਇਹ ਅਗਲੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1963-64 ਲਈ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਅਰਜ਼ੀ ਸਤੰਬਰ, 1962 ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਿਨ ਫਰਮ ਦਾ ਜਾਰੀ ਰਹਿਣਾ ਬਦਲ ਗਿਆ ਸੀ—1961 ਦੇ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਉਸ ਫਰਮ ਲਈ ਸੀ ਜੋ ਪੂਰੇ ਬੀਤੇ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਮੌਜੂਦ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਧੀਨ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਅਨੁਸਾਰ ਸੀ। ਇਹ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮ 2(4)(ii) ਅਨੁਸਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਫਾਰਮ 11ਏ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਰਜ਼ੀ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਅਤੇ ਵੈਧ ਅਰਜ਼ੀ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸਹਿਮਤ ਹਾਂ, ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਦੂਜਾ ਪਹਿਲੂ—ਕੀ ਸੈਕਸ਼ਨ 297(2)(k) ਦਾ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਲਾਗੂ ਹੈ, ਵੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵੱਲੋਂ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇਸ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਤਥਾਕਥਿਤ ਕਥਿਤ ਖਾਮੀਆਂ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਸੈਕਸ਼ਨ 185 ਦੀ ਉਪ-ਧਾਰਾ (2) ਅਧੀਨ ਫਰਮ ਨੂੰ ਮੌਕਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾ ਕਰਨਾ ਵੈਧ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਅਰਜ਼ੀ ਦੀ ਅਸਵੀਕ੍ਰਤੀ ਵੈਧ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਪੀਲ ਅਸਫਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਖਾਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਚੂੰਕਿ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਖਰਚੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ। ਐਮ. ਐਲ. ਏ. ਅਪੀਲ ਰੱਦ. ਡਿਸਕਲੇਮਰ ਸਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਨਿਆ ਨਿਰਣਾਂ ਕੇਵਲ ਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼ਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ । ਸਾਰੇ ਵਿਹਾਰਕ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਮੰਤਵਾਂ ਲਈ ਨਿਆਂ ਨਿਰਣੇ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੰਸਕਰਣ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਮਲ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। Vasu GuptaAdvocate Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BIHAR, PATNA versus AMAR SINGH GOWAMAL & SONS, JHARIA, DHANBAD [[1986] 3 S.C.R. 308] (1986) A B c D F G H 312 SUPREME COURT REPORTS A Act and of any enactment for the time being in force either relating to income-tax or super-tax. The application was required to be made by such person or persons and was required to contain such particulars and had· to be in such form and was required to be verified in such manner as had been prescribed. It was thereafter required to be dealt with by the Income-tax Officer in the manner prescribed. The Act of 1922 contained power for the Central Board to make rules under the said Act. Rule 2(a)(i) of said Rules required the filing of an application for registration within a period of six months of the constitution of the firm or before the end of the previous year of the firm whichever was earlier or in any other case before the end of the previous year, as was required by clause (ii). Application for renewal of registration under rule 6 had to be filed before the 30th day of June of a particular assessment year. There were two types of forms given in form I which was the form of application for registration of the firm under section 26A of 1922 Act. One was an application for registration simpliciter where there was no registration but when the firm as constituted on the date of the application was different from the one whose income was under assessment then in schedule (B) of the form particulars of the apportionment of income, profits or gains or loss of the business in the previous years, between the partners who were entitled to shares in such income, profits or gains or loss had to be given. The form of the renewal application was appended to rule (6). It might be noted that the Central Board of Direct Taxes had extended the time for registra-tion during the transitional period after coming into operation of the Act of 1961, upto 30th September, 1962. It would thus be seen that when the application was filed it was in time, it was not necessary to fill up the two schedules but if the application was filed for the first registra-tion of the fi:in, which was in existence in the previous year at a point of time when the firm was reconstituted then the particulars of both kinds had to be given. But the assessment on the newly constituted firm on the date as it was constituted at the time of assessment could be made when it was found that the firm as constituted was different from the one which had earned the profit in the previous year. B c D E F G G It is apparent, therefore, that under the 1922 Act both the forms were meant for the purpose of first registration of the firm and not renewal, but the form of renewal awended to rule 6 was different. Essen-tially, similar is the position under the 1961 Act. Chapter XVI of the Act deals with that position. Section 182 of the Act deals with assess-ment of registered firms, and section 184 of the Act deals with H application for registration of firm. Sub-section (4) of section 184 I )-- Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BIHAR, PATNA versus AMAR SINGH GOWAMAL & SONS, JHARIA, DHANBAD [[1986] 3 S.C.R. 308] (1986) | air afer ay TE| qo . ad oo Jf ’ 7 _ [1987] 1 wito fit to 408 : fata gare (ato) atten 7 “gata alata Ase AfeHa Heist, Sargtats site veg | 7 oe21 garg, 1986 | geq earaafa dito wate wmTaat ate eaTTAla ato TAO: fT | "fate Foafaers, UM 1950 TEaRAT —argqude ake 226 erTaatae site 14—fafarc fa Foafaers, UM 1950 TEaRAT —argqude ake 226 erTaatae site 14—fafarc faafaers, UM 1950 TEaRAT —argqude ake 226 erTaatae site 14—fafarc fa UM 1950 TEaRAT —argqude ake 226 erTaatae site 14—fafarc fa 1950 TEaRAT —argqude ake 226 erTaatae site 14—fafarc fa TEaRAT —argqude ake 226 erTaatae site 14—fafarc fa —argqude ake 226 erTaatae site 14—fafarc fa ake 226 erTaatae site 14—fafarc fa 226 erTaatae site 14—fafarc fa erTaatae site 14—fafarc fa site 14—fafarc fa 14—fafarc fa faen faret—eo TemsRt & afto dito faq sar Wao faret—eo TemsRt & afto dito faq sar Wao TemsRt & afto dito faq sar Wao & afto dito faq sar Wao afto dito faq sar Wao faq sar Wao sar Wao Wao "fate Foafaers, UM 1950 TEaRAT —argqude ake 226 erTaatae site 14—fafarc fa Foafaers, UM 1950 TEaRAT —argqude ake 226 erTaatae site 14—fafarc faafaers, UM 1950 TEaRAT —argqude ake 226 erTaatae site 14—fafarc fa UM 1950 TEaRAT —argqude ake 226 erTaatae site 14—fafarc fa 1950 TEaRAT —argqude ake 226 erTaatae site 14—fafarc fa TEaRAT —argqude ake 226 erTaatae site 14—fafarc fa —argqude ake 226 erTaatae site 14—fafarc fa ake 226 erTaatae site 14—fafarc fa 226 erTaatae site 14—fafarc fa erTaatae site 14—fafarc fa site 14—fafarc fa 14—fafarc fa faen faret—eo TemsRt & afto dito faq sar Wao faret—eo TemsRt & afto dito faq sar Wao TemsRt & afto dito faq sar Wao & afto dito faq sar Wao afto dito faq sar Wao faq sar Wao sar Wao Wao4% afer ard ara oe aramn—saae Afewa wT at dearF%aieUA erraatat ato ato VAo/ato wsaadl Sto& Uao faq qremaal ga carat F faeB 25 Ha vfara cava cavalB 15 faafar fea caray aafareg arfaer arecttey VATTetAT H TENT Te AT oT F fre frat feat Tat | a fee arftarett & fafeear werfaaraat H cto atoato Tao/ato Sto Ute TeaaAT alt SAATTSH FT Tae Hare TH ws va EATGls, HAS CH Tet AEs fH uA ato Po uMo/dto So wae TWSTHATalt eaTaaTaAT TEaHAT A wae H fre aft arate waar otha & arareTT at oT FH fre Ha carat B fat sfeaa cara soars DA arfed Za | | | _ £ | oo | | , | | | ~ Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BIHAR, PATNA versus AMAR SINGH GOWAMAL & SONS, JHARIA, DHANBAD [[1986] 3 S.C.R. 308] (1986) B c D E F G G It is apparent, therefore, that under the 1922 Act both the forms were meant for the purpose of first registration of the firm and not renewal, but the form of renewal awended to rule 6 was different. Essen-tially, similar is the position under the 1961 Act. Chapter XVI of the Act deals with that position. Section 182 of the Act deals with assess-ment of registered firms, and section 184 of the Act deals with H application for registration of firm. Sub-section (4) of section 184 I )-- stipulates that the application should be made before the end of the previous year for the assessment in respect of which registration was sought. The Income-tax Officer had power to entertain application even after the end of the previous year. The basic point that has to be borne in mind in this case is that the scheme for renewal under 1961 Act was different from one under the two Acts in one significant aspect, while under 1922 Act the application for registration meant application for registration for every year-and if granted it was valid for one assessment year but under 1961 Act, once registration is granted, such registration enures for every subsequent year, if certain requirements are iulfilled. Such requirements are as provided in sub-section (7) of section 184 of the Act. Such procedure, it seems to us, has been substantially complied with. The question which the High Court posed before it was whether the application filed on 29th Sep-!ember, 1961 in Form llA was a good application in accordance with 1961 Act and the rules framed thereunder or whether it was a case of continuance of the registration granted under 1922 Act within the meaning of sub-section (7) of section 184 of the Act. It is apparent from relevant provisions of the two Acts that registration granted un-der 1922 Act cannot have effect of continuing the registration for the assessment year 1962-63 where 1961 Act would apply. For that year an application for registration of the firm has to be made under section 184 (1) of 1961 Act, and the fact of such registration noted under sub-section (4) of section 185 of the Act. Sub-section (7) would not come into effect at that time, it would come into effect for the subse-quent assessment year 1963-64. In the instant case, the application was filed in September, 1962-on that date the constitution of the firm had changed-the application for registration under 1961 Act was for re-gistration of the firm which was in existence throughout the length of the previous year in relation to the first assessment under 1961 Act. That was in accordance with rule 22(4)(ii) of the Rules and the applica-tion filed in Form llA was a good and valid application. The High Court so held. We agree. Th