Commissioner Of Income Tax, Bombay v. H. Holck Larsen

Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BOMBAY versus H. HOLCK LARSEN [[1986] 2 S.C.R. 1072] (1986) | : | | a a: AIT Wad,arag | aaay: | | Uae ele Tear | 7 ( 8 R%, 1986 ) | | oy - (saraata atto Tao wsT ale aeaetet gait) | gfeeay geaq cea daz,1922(1922 sr 11)—aqret 10—3ravt er Ha ate fama—afe aq Fadl & asiaatt fana & ate afaarfiaa daw 8 a ge Hr qT GT% fratfeet st sga dg aaatasit a afrard sat effanfza seat gat faaifeet Fat areqaartlt a graxfafaerrsal gta ate ag ava fe faaifat & ara sarara, ABcaeta star| | :~— y Sfesaa gen gqa daz, 1922 (1922 et 11)— ater 66 ate 10—fafa ate ava wr fafa sea—ag saafe gat Ratt & fana ale aq & a@eqagre equaifceaemagt Vata a fafrata at cals ara A—ag Faefafa st saa a glax fafa ale aca ar fafta sea glare . faatfcdl wad ada qos cgadaraae Ge F 1946 aaATMATT aT8 HLA,1946/7 Grad, 1946 HY ae ariterdy gatam a aaae fatats wordt a aafeafaa a ae dtaa F qafet Foofant F eHfraifedt at Haat F Fax arafea faeTm1 aH Tay sfar faatheatRt 1875 -ararwy Faz orcagy att ata aa at yah fea B far 53,486 arate Faxsiet eu&| facta ag 1953-54 an & arardt Ho war awfsdra faatfedt & gaa aad & 2,994 Raz afwa faw atx 1,550Rath ar fama fearara FH salt Fe aqare saa agat F Faa aa att fanaa go & ate facta at 1953-54 am Fata ge@1 fee ama go agadt ast# gaat deat gogy aacal Fafas gt 7h) a¥1955 % 1960 ¥ cher faatfedt a vat x - ara %29,969 tax afaa far X ate 37,366 Tadar fayefat ar fared s& 1,65,581 ead ar are gar at| gam afaftaa,Bad KAYararey awl ar za ate fawa ¥ afafeaa Fratfedrsaa saat & afaaral wal ar at erage war art faatfedt> facia ag 1954-55 & aneer Ate saat & gael ar faa fearaT, ay 1955-56,1956-57 att 1958-59 # uHoato ao aTatgoatoato & gadt ar aa fear gr alt gaa efesam Azsaat atc 1955-56 F Amaa aaa ® Rael ar wa feat at aT1958-59 B tex Ha faferara ale efisae ate F Rat aTfasa fear arga ast act & dtua gaa wea F arate Jae& apa alte fara, wen ata & aa ate faa Fafa Bi sat HITTax sat sferfad aca aofaal & ararwr Tas fearsafafaa fratfedd & eae aren anfea saa aa & aay Ae GAT% Yao ar wl fasa fear ars ga agent ¥ arate ax faaifedtmaar afgartt F amet ag eata ay fe fralfedt saa CFfafaeraaat arate a fe sael ar eqagret ar, ferg ag eileamet afrartl att agran ages (ada)ater araaT St TEati agirs ager (ata) & aaa fafaeaa & safe gleefaatfedt 3 afuacan % amet fetta ada wiga ayt fRaifeetal ate & afirnco & ane ag acta dt ag at (1) fH fratfetSait dl fedt sree & oafsaal ar feet ae-cafea & sae wate arearen axl ar sa wel fear ar faata go fas fast araim HHS gaelFR anraifsa wet ¥ fay, (2) fa fratfeargre staat afsa far ae ay Baa sas faaara tacaqreat& faa saat are are fee ae afearafsa gata,(3) farfratfzat al gana Far aafa F cH aga as eafaana cag aTKT alfacs BY gerazatat, (4) fae faatfeat ar cae atateear. arate ag vat alatsrae wa at afaagat Mar F wazwaar atgar ar, (5) fe faatfeay aqat & agar fafaara wearaieat ar, ate (6)fe faatfat ay gas are afaa dad aeae at ofefeafaat at asgdl & Aaa ser ot| arare-araa F ET% fratfeat at este ag dt fe saa awl at fanaa a eafeoweq a fear aarar axa sag ara wart & fag ate a afeat wie wartareal ataar & ata fag go avg ar . a , , = ||, | 3 r | y| }} | ) * || ; ,| ' - | | ) | ~ } Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BOMBAY versus H. HOLCK LARSEN [[1986] 2 S.C.R. 1072] (1986) Section: ISSUES A B c D E G H CXJlfISSIOllER OF IN<Xl4E TAX, BOIBAY v. H. HOLCK LARSF.11 M.\Y 8, 1986 [R.S. PATHAK AND SABYASACHI MUKHARJI, JJ,] Income, exlglbllity to tax - Purchase and sale of Right shares acquired under section 81 of the Companies Act, 1956 -Whether the asses see ls a "dealer" /"trader" or "invegtor" - _._ Question of law, fact or both explained - Whether trade or investment ls a question of law - Whether the intention of the assessee relevant Assessee's intention ls to nurse investments by acquiring and selling shares - Whether could be_L treated as "plunging in the waters of trade". r r The Respondent-assessee was a partner in the firm of t Larsen and Toubro, upto 1946. On 7th/8th February 1946 that firm was converted into a private limited under the same name. In consideration of his interest in the firm, the assessee was allotted 53,486 Right shares of the company, as per section 81 of the Companies Act, 1956. During the next few accounting years upto the financial year 1953-54 during which the company became a public Ltd. company, the assessee acquired 2, 994 shares of the said company and sold 1550 shares. The purchases ~ and sales of shares of the said company were few and far between upto the financial year 1953-54 but these became larger in number and at close intervals in the next few succeeding financial years ending between 31.3.55 and 31.3.60. During the aforesaid period, the assessee had acquired 29,969 r· shares of the said company and sold 37366 shares thereby making a profit of Rs. 1,65,581. Besides purchasing and selling equity shares of the said company, the assessee had ) also dealt in preference shares of the said company. The r assessee had sold shares of Andhra Cement Co. in the financial year 1954-55, made purchases of shares of s.c.c. and I.c.c. in the years 1955-56, 1956-·57 and 1958-59 and also of shares of India Cement Co. and National Carbon in 1955-56 and also sold shares of Guest Keen Williams and Indian Cement Co. in i.._ 1958-59. During all these years the purchases and sales of 1--equity shares of the said company were more marked than the purchase and sale of other shares. Besides the sale of equity shares of the said company and shares of other companies, the "'"" Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BOMBAY versus H. HOLCK LARSEN [[1986] 2 S.C.R. 1072] (1986) ਆਮਦਨ, ਟੈਕਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਉਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ - ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਐਕਟ, 1956 ਦੀ ਧਾਰਾ 81 ਤਹਿਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਰਾਈਟ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਅਤੇ ਵੇਚ - ਕੀ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ "ਬੋਲਰ-ਵਪਾਰੀ" ਜਾਂ "ਨਿਵੇਸ਼ਕ" ਹੈ - ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਸਵਾਲ, ਤੱਥ ਜਾਂ ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ - ਕੀ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਮੁਸੱਦੇ ਦੀ ਨਿਯਤ ਜਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਵਾਲ ਹੈ - ਕੀ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਨਿਯਤ ਪ੍ਰਸੰਗ ਹੈ - ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਨਿਯਤ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਅਤੇ ਵੇਚ ਕਰਕੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣਾ - ਕੀ ਇਸਨੂੰ "ਵਪਾਰ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਛਾਲ" ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਲਾਰਸਨ ਅਤੇ ਟੂਬਰੋ ਦੀ ਫਰਮ ਵਿੱਚ 1996 ਤੱਕ ਸ਼ਰੀਕ ਸੀ। 7ਵੀਂ/8ਵੀਂ ਫਰਵਰੀ 1946 ਨੂੰ ਉਸ ਫਰਮ ਨੂੰ ਉਸੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਲਿਮਟਿਡ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਦੇ ਬਦਲੇ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਐਕਟ, 1956 ਦੀ ਧਾਰਾ 81 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ 53,408 ਰਾਈਟ ਸ਼ੇਅਰ ਅਲਾਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਅਗਲੇ ਕੁਝ ਲੇਖਾ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 1953-54 ਦਾ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕੰਪਨੀ ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਲਿਮਟਿਡ ਕੰਪਨੀ ਬਣ ਗਈ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ 2,994 ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਖਰੀਦੀਆਂ ਅਤੇ 1550 ਸ਼ੇਅਰ ਵੇਚੇ। ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਅਤੇ ਵੇਚ 1953-54 ਤੱਕ ਘੱਟ ਅਤੇ ਦੂਰ ਸਨ, ਪਰ ਅਗਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੱਧ ਗਈਆਂ। 31.5.31.60 ਤੱਕ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ 29,769 ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਖਰੀਦੀਆਂ ਅਤੇ 37366 ਸ਼ੇਅਰ ਵੇਚੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਨੇ 1,65,581 ਰੁਪਏ ਦਾ ਲਾਭ ਕਮਾਇਆ। ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਇਕੁਇਟੀ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਅਤੇ ਵੇਚ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਤਰਜੀਹੀ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੌਦਾ ਕੀਤਾ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ 1954-55 ਵਿੱਚ ਆਂਧਰਾ ਸਿਮੈਂਟ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਵੇਚੀਆਂ, 1956-57 ਅਤੇ 1958-59 ਵਿੱਚ ਐਸ.ਸੀ.ਸੀ. ਅਤੇ ਸੀ.ਸੀ. ਇੰਕ. ਦੀਆਂ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਖਰੀਦੀਆਂ, ਅਤੇ 1955-56 ਵਿੱਚ ਕਾਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਰਬਨ ਦੀਆਂ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਵੀ ਵੇਚੀਆਂ। 1958-59 ਵਿੱਚ ਗੌਡ ਐਡ ਵੈੱਲ ਵਿਲੀਅਮਜ਼ ਅਤੇ ਇੰਡੀਅਨ ਸਿਮੈਂਟ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਵੇਚੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਇਸ ਸਾਰੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਇਕੁਇਟੀ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਅਤੇ ਵੇਚ ਹੋਰ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਅਤੇ ਵੇਚ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸੀ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਵੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਮੂਲ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਵੀ ਵੇਚ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਸਨ। 31 ਮਾਰਚ, 1958 ਤੱਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੇਖਾ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਉਹ ਇੱਕ ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਮੁੜ ਸਮੀਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਸਿਰਫ 31 ਮਾਰਚ, 1954 ਤੱਕ ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਸੀ, ਪਰ 1954-55 ਦੇ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ ਤੋਂ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦਾ ਵਪਾਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲਾਭ ਟੈਕਸ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹਨ। ਐਪੀਲੇਟ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਹਿਲੀ ਅਪੀਲ ਖਾਰਿਜ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਐਪੀਲੇਟ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਅਪੀਲ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਜਿਹੀ ਅਪੀਲ ਵਿੱਚ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ: (1) ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਬਾਹਰੀ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਅਣਜਾਣ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਇਸ ਕੰਪਨੀ Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BOMBAY versus H. HOLCK LARSEN [[1986] 2 S.C.R. 1072] (1986) ਦੀਆਂ ਇਕੁਇਟੀ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਦੋਸਤਾਂ ਤੋਂ; (2) ਸਟਾਫ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਸਿਰਫ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਂ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਤੋਂ ਸਿਰਫ ਅਧਿਕਾਰ ਸ਼ੇਅਰ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ; (3) ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੇਖਾ ਮਿਆਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਨਿੱਜੀ ਖਰਚੇ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਦੇਣਦਾਰੀ ਸੀ; (4) ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਕੋਲ ਇੱਕ ਓਵਰਡਰਾਫਟ ਖਾਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਓਵਰਡਰਾਫਟ ਖਾਤੇ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ; (5) ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ; ਅਤੇ (6) ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸ਼ੇਅਰ ਵੇਚਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੌਜੂਦਾ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਹਾ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਨਾ ਤਾਂ ਸਵੈ-ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲਾਭ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਜਾਂ ਲਾਭ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਸਗੋਂ ਮਜਬੂਰਨ ਹਾਲਤਾਂ ਦੇ ਤਹਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਪਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਦੋ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਜੱਜ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਅਕਾਊਂਟੈਂਟ ਮੈਂਬਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਰ ਇਕੋ ਰਾਏ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨਤੀਜੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦਾ ਵਪਾਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ: (1) ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਉਸ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਬੋਰਡ ਆਫ ਡਾਇਰੈਕਟਰਜ਼ ਦਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਸੀ। (2) ਉਸ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੋਂ ਹੀ ਆਪਣਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿਸਤਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਲਾਭ ਕਮਾ ਰਹੀ ਸੀ। (3) ਇਸਦੀ ਪੂੰਜੀ ਯੋਗਦਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸਲਈ ਮੌਜੂਦਾ ਸ਼ੇਅਰਧਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਸ਼ੇਅਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। (4) ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਇਕੁਇਟੀ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਸੀ। (5) ਅਧਿਕਾਰ ਸ਼ੇਅਰ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। (6) ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਬੈਂਕ ਨੂੰ ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਓਵਰਡਰਾਫਟ ਖਾਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਉਹ ਦਿਲਚਸਪੀ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। (7) ਸਿਰਫ ਅਧਿਕਾਰ ਸ਼ੇਅਰ ਹੀ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਵੇਚੇ ਗਏ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਉਸਨੇ ਉਸ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਮੂਲ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਵੀ ਵੇਚ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਸਨ। ਨੇ ਵੀ ਕੁਝ ਮੂਲ ਇਕੁਇਟੀ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਰਿਫਰੰਸ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦਾ ਵਪਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ। ਅਪੀਲਾਂ ਅਤੇ ਜੁੜੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੁੱਟੀ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਦਾਲਤ ਫੈਸਲਾ: 1. 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 66(1) ਦੇ ਤਹਿਤ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਉੱਤੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਅਧਿਕਾਰ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 256 ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਿਫਰੰਸਾਂ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਸੀ। ਜੇ ਰਿਫਰਸ ਉੱਤੇ ਉਠਾਏ ਗਏ ਬਿੰਦੂ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਨ ਜਾਂ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀਆਂ ਸਬੰਧਤ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨਾਲ, ਤਾਂ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਸਵਾਲ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਵਿੱਚ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਅਪੀਲੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਫ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਵਾਲ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਫੈਸਲਾ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦੁਆਰਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਜਾਂ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਅਪਣਾਉਣ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸੀ ਜੋ ਉਹ ਯੋਗਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਜਿੱਥੇ ਰਿਫਰੰਸ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ ਬਿੰਦੁ ਇੱਕ ਸਾਫ ਤੱਥ ਦਾ ਸਵਾਲ ਸੀ, ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤੱਥ ਦੀ ਖੋਜ ਨੂੰ ਰਿਫਰੰਸ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਹੱਜ਼ੂਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਜਿਹੀ ਤੱਥ ਦੀ ਖੋਜ ਮੁੱਢਲੇ ਸਬੂਤ ਤੱਥਾਂ ਤੋਂ ਕੱਢੀ ਗਈ ਇੱਕ ਅਨੁਮਾਨ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਸੀ ਜੋ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਇਸਦੀ ਸਹੀਤਾ ਅਤੇ ਵਾਜੀਬੀ ਰਿਫਰੰਸ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸੀ, ਜੇ ਕਾਨੂੰਨ ਹਾਲਾਂਕਿ ਸੰਕੀਰਨ ਹੋਵੇ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਜਾਂ ਆਮਦਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਨੁਮਾਨ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਬੂਤ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਨ 'ਤੇ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਾਂ ਜੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸੀ ਕਿ ਅਨੁਮਾਨ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਸੰਗਿਕ ਸਬੂਤ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BOMBAY versus H. HOLCK LARSEN [[1986] 2 S.C.R. 1072] (1986) "'"" fassessee had also sold some of his original shares of the said company held by him. For all the accounting years upto the '-» year ending March 31st, 1958 he was assessed as an investor. The Income Tax Officer on a reconsideration of the findings in earlier years took the view that the assessee was an investor only till March 31st, 1954 but that from the financial year 1954-55 the assessee was a dealer in shares and therefore, profits made by him during such years are Hable to tax. The +.first Appeal before the Appellate Commissioner was rejected. The assessee therefore, filed a second appeal. In such an appeal before the Tribunal, the assessee contended that (l) the assessee never purchased equity shares of the said company from any outsider or any stranger except in a few cases from l-Close friends or from members of the staff just to accom-! D'.>date them; (2) that the shares that were acquired by the -t asses see were only right shares issued by the company to its existing shareholders; (3) that the assessee had to meet huge personal expenses and tax liability in the relevant accounting periods; (4) that the assessee had an overdraft account and he wanted to keep the said overdraft account within reasonable limit; (5) that the assessee wanted to nurse his investments in the company; 1'"'1 ( 6) that the assessee had to and was forced and compelled by circumstances to sell some of the \." shares acquired by him. In the premises, the assessee 's con-tention was that the sales of the said shares were neither effected voluntarily nor with- a view to make any profit nor under a profit making scheme, but were effected under compell-ing circU11Btances and as no assessee could be a trader by compulsion, the assessee was not a trader in respect of these • ~shares. Two members namely Judicial Member as well as Accountant Member gave separate but concurrent opinions and came to the conclusion that the assessee was a dealer in \-shares and not an investor. The Tribunal held : (1) The 1 assessee was the Chairman of the Board of Directors of the said company. (2) The said company had ever since its incep-tion expanding its business and llllking good profits. (3) Its capital had increased and, therefore, right shares were offered to the existing shareholders. ( 4) The assessee had a ;,, substantial holding of equity shares in the COll(lBnY• (5) It "- was not obligatory on the assessee to acquire right shares. T (6) In fact, the assessee was indebted to the bank and was having an overdraft account on which he was paying interest. (7) Not only right shares were sold by the assessee, but he - A B c D E F G H A B c D E F G H had also sold some of the original equity shares held by him.~ On a reference to the High Court, the High court answered in favour of the assessee and held that the assessee was not a dealer in shares. Renee the appeal by certificate. Dismissing the appeals and the connected special leave petitions, the Court him.~ • Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BOMBAY versus H. HOLCK LARSEN [[1986] 2 S.C.R. 1072] (1986) . a , , = ||, | 3 r | y| }} | ) * || ; ,| ' - | | ) | ~ } afefeafaat % faar mar arate afe we faatfedd ange aaararét aét at anata, gafaqfaatfeat ga gat at arasmart at aTafrnen A sae aalat BY araae HT fear ateag afafagifer far (1) fraifedd sar aoat & fraaw ale FFaenat at, (2) saa eoAT gree a gl agar HVAT Gat wal aTalt Aver ala sey HT tet AT, (3) qaHT Get as Te at aTgafau faaara aatareal at afearufaar gat at searqar atwe dt, (4) faalfedt aoet Harare aah wr area ATT athefaa gear, (5) fratfedt ox afesrafsa dat afia we ayarg atevat aalat,(6) areaa F fraifeddae ae ar wat araie gaat uE aarsige Har at fa aT ag saIA Bl TAT HTwet ar,(7) fratfest ara Fae afasrafaa Fat at fantfaa me} fag gat aga are atfea qa arate Ba Fa FSar fase fear at) afaace at ag aa or fe saat aoat F fataeaeseq ® wrfaatfedt st woat at Parte feafa araaa at ate ae aE At saat ar fe Koa HT HTLATS HA WEar fer dt gaa aga are afta Haat F Wa gat ar fawa fearoy afrarufsa aad s att al aradt ate sedl-aedt atafait ar fear srat afaaco & aqare ara HATA H Ag al aayear tattag fe gave faq ae aat eqagre ara wart ayaaat & antafency Fag sora fear fa agasy wget(ata) % ag fase faarat at fe go asi H fratfedt at arroa eagi @ at afe ota) fs ga wea Yat ea aa F Va BTaft fa farted? 3 eostadt ar fawa feat arsak afafeaa,afewXY ag seme fear fe za fame Fy aarqar at a atafaaen & ane qatdt dag et ate a gt cad sfaqa Hts areaifaa #t ng at| aa: afpaco & aqare afe faatfedl afaarciat| qaedl at afsa ad at Peet areaar 8 aeta aal at at sae fatafaanrafaa tac & faq ataa Hert ale ses oer HLA AY TYarasarar agt a fear gahfa oat famal at are ara & tafgato & arate saat ate gfaagqad faaifedt & aaa safate ara & ageact eafsana ora Ft gfe ® fay sa aaah gaitanfeaat at awa erat ceri afrarafasa gael aT aIx-aIT TITga aeq hata gu fesak areata go qT TIT Fa TTY, | afar & arqare fathead & fafaert wt S arma ® fees aafaner % ag fasae fararar fe ag afaa ara ar faan< or fayfa fratfedt gaa aaahaaxt & fase arer qe ax Tr AT atkfrat 3 areare afssrafaa dad at afaa wt > fag aaAzfear ar att ga aeqqaqa fe ga qt dH HT aT aT aT azeat Naz Fert wear ar ae aca fa faetfedt § ashafasrafaatau at ag Ber anal ag fe aqet ar dearasafanufaaVastdad a afsa a8 fea waar at ar ag fa gar seafia ait afrerafica dad st at far ar aaifiswfeswr & agare gear facta afar aa faarrs at genfaa metUAT | Ha: afirHzoey > ag fasae faarar fe faatfedt faardtaTrak aeft Sattar areare we erat:at azey, atafasfraifedt aceq ate Bar aeer® ca favnd al fastad & fac fe fad wr eagerd a, aan-aan feq anadt aa at dtWer wae Ft Gy gam ante H ag aaifacafea xt of fe PraterTT 1956-57 % 1960-61 (aat at afeafaa wet eq) Rav arwt aga afes at ate Haw ar fana at atc TIA Gla war ayy4 fara fea ag dar afaare ara afza fag ae av 3 afaaWie da ashe afsa afgarafiad Rar 6,111, 6,102, 1,256@ safe fraifed* ana-aaa qt afamufaa Bad at fraafear ar afie sam:13,955, 7.661 atx 5,0501 fratfrdtarer afta Rav et afenag gear 56,600 & ao afan et ateag teat fralor ag 1953-542 faater ag 1958-59 aH BAVAHH slat we att ay ara 15,000 Hy aa: Far ages aT ag Aaar fa faatfedt at sa acta a) edtare azar ana adl 3 fa sara# & faq mq aaegre a aa Het ® fac a dad ar faafeat ari saama aaaarar san ge auf ¥ ctua sala1959-60 #t% 1960-61 frafiot ag 1955-56, 1956-57, 1957-58 az1958-59 & fratfedt at usea gre tad & fafaarasal & eq BAAA Tar ar ate ga Yat F engage ae we ag Aaar mar at |4g UF Car qed & faa at seq ar sae BFF ay wren} ® argfaart frat arar ares ga age oz fedtta Ber ag ¢ fH qearaadtva agi & fag fare fae vs afaar afer @ att 3a a ant Fafaawn § ag feafaetare atdtfe faaifedt fad ¥ | | ~ ,Y , 7 “ | , | ]4 3 ' } | | an | } ; } po yepC|_|nl ,7: ?-; AioY||.,4| Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BOMBAY versus H. HOLCK LARSEN [[1986] 2 S.C.R. 1072] (1986) ਸੀ ਅਤੇ ਜੇ ਇਹ ਸਬੂਤ ਦੀ ਸਹੀਤਾ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਇਜ਼ ਸੀ। ਇਹ ਵੀ ਪਾਰਟੀ ਲਈ ਖੁਲ੍ਹਾ ਹੈ ਕਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਖਿੱਚੀ ਗਈ ਤੱਥ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਇਸ ਅਧਾਰ ਤੇ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ ਕਿ ਇਹ ਕੋਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਬੂਤ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਾਂ ਪ੍ਰਸੰਗ ਤੱਥਾਂ ਤੋਂ ਤਾਰਕਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੱਢਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਜਦੋਂ ਅਜਿਹਾ ਦਾਅਵਾ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਰਟ ਵਿਚਾਰ ਕਰੇਗੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਨਤੀਜਾ ਵਿਅਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਨਤੀਜਾ ਵਿਕਰਾਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਉਹ ਸੰਕੀਰਨ ਹੱਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ ਕਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਰਿਫਰੰਸ ਵਿੱਚ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ ਅਧਾਰ ਤੇ ਚੁਣੌਤੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਕਿ ਇਹ ਸਬੂਤ ਦੀ ਗਲਤ ਵਿਆਖਿਆ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਮਿਸ਼ਰਤ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਤੱਥ ਦੇ ਸਵਾਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ ਗਈ ਇੱਕ ਨਤੀਜਾ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਬੂਤ ਤੱਥਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦਾ ਅੰਤਮ ਰੂਪ ਸੰਬੰਧਤ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੇ ਅਪਣਾਉਣ ਨਾਲ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੰਬੰਧਤ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਅੰਤਮ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਨਤੀਜੇ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮਿਸ਼ਰਤ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਤੱਥ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ 'ਤੇ ਫੈਸਲੇ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਦੇ ਹੋਏ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ 'ਤੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਇਹ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ ਕਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੰਧਤ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਇਸ ਮਤਲਬ ਵਿੱਚ, ਜਾਂਚ ਦਾ ਦਾਇਰਾ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਦਾ ਸੰਦਰਭ ਅਜਿਹੇ ਬਿੰਦੂਆਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਵਿੱਚ ਸਾਫ ਕਾਨੂੰਨੀ ਬਿੰਦੂਆਂ ਨਾਲ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਨਹੀਂ। 1.2 ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਵਪਾਰ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਜਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਦੀ ਕੀ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਰਤ ਤੱਥ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਸਵਾਲ ਸੀ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਲੱਭੇ ਗਏ ਤੱਥਾਂ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦਾ ਵਪਾਰੀ ਜਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਸਵਾਲ ਸੀ। ਤੱਥ ਦੇ ਸਵਾਲ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਵਾਲ ਦੁਆਰਾ ਕਬਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸਵਾਲ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਤੱਥ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਤ ਸਵਾਲ ਹਨ। 1.3 ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਚ ਕੇ ਇੱਕ ਵਧੇਰੇ ਮੁੱਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਖਰੀਦ ਮੁੱਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਕਮ ਆਮਦਨ ਵਜੋਂ ਟੈਕਸ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗ 'ਲਾਭ' ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕੁਝ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੇ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਯਥਾਰਥਵਾਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਲਾਭ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲਾ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਸੀ। ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਬਣਾਉਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕੀ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੂਜੇ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਇਸ ਸਵਾਲ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਵਾਧੂ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਯਥਾਰਥਵਾਦੀ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਮੁੱਲ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੈ ਜਾਂ ਲਾਭ ਕਮਾਉਣ ਦੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਲਾਭ ਹੈ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਆਪਣੀ ਪੂੰਜੀ ਨੂੰ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਜਿਹਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਜੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਵੱਧ ਲਾਭ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਸਾਰੇ, ਨਿਵੇਸ਼ ਵਧੇਰੇ ਮੁੱਲ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਪ੍ੇਿਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਨਿਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਵਪਾਰ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਪਵੇਗਾ ਅਤੇ ਸਹੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਜੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਸੰਗਿਕ ਕਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਗਲਤ ਪ੍ਰਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਪਹੁੰਚੀ ਗਈ ਨਤੀਜੇ ਨਾਲ ਦਖਲ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ, ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਨਿਗਮਨ ਸੰਭਵ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਸੰਗਿਕ ਕਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੋਲਿਆ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਪਹੁੰਚੀ ਗਈ ਨਿਗਮਨ ਨਾਲ ਦਖਲ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇ.ਪੀ. ਹੈਰੀਸਨ (ਵਾਟਫੋਰਡ) ਲਿਮਟਿਡ. ਬਨਾਮ ਗ੍ਰਿਫਿਥਸ (ਐਚ.ਐਮ. ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਆਫ ਟੈਕਸਿਜ), 40 ਟੈਕਸ ਕੇਸ 281 ਪੰਨਾ 295-296 ਤੇ; ਲੀਡਿੰਗ ਕੇਸ; ਜੋਨਜ (1930) 15 ਟੀ.ਸੀ. 333 ਪੰਨਾ 357 ਤੇ; ਸਟੈਨਲੀ (ਸਰਵੇਅਰ ਆਫ ਟੈਕਸਿਜ) ਬਨਾਮ ਦ ਗ੍ਰਾਮੋਫੋਨ ਅਤੇ ਟਾਈਪਰਾਈਟਰ, ਲਿਮਟਿਡ., 5 ਟੈਕਸ ਕੇਸ 358; (ਸਰਵੇਅਰ ਆਫ ਟੈਕਸਿਜ), 5 ਟੈਕਸ ਕੇਸ 159 ਪੰਨਾ 166 ਤੇ; ਕਮਿਸ਼ਨਰਜ ਆਫ ਇਨਲੈਂਡ ਰੇਵੇਨਿਊ ਬਨਾਮ ਇੰਸਿਆਤ (1928) 24 ਸੀ. 234; ਕੌਕਸ ਬਨਾਮ ਹੈਰਿਸ (ਸਾਊਥੀਫਰਨ ਕੋਪਰ ਸਿੰਡੀਕੇਟ ਲਿਮਟਿਡ ਅਤੇ ਘਟਾਇਆ) ਬਨਾਮ ਹੈਰਿਸ (ਸਰਵੇਅਰ ਆਫ ਟੈਕਸਿਜ), 5 ਟੈਕਸ ਕੇਸ 159 ਪੰਨਾ 166 ਤੇ; ਕਮਿਸ਼ਨਰਜ ਆਫ ਇਨਲੈਂਡ ਰੇਵੇਨਿਊ ਬਨਾਮ ਲੈਂਗਮ, (1928) ਏ.ਸੀ. 243 - 13 ਟੈਕਸ ਕੇਸ 511 (ਏਪੀਲ ਕੇਸਾਂ ਦੇ ਪੰਨਾ 247 ਤੇ); ਅਤੇ ਰਿਚਰਡਜ (ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਆਫ ਟੈਕਸਿਜ) ਬਨਾਮ ਬਾਰਟਿਸਟੋਵ ਅਤੇ ਹੋਰ, 3 ਡਬਲਯੂ.ਐਲ.ਆਰ 410 = 28 ਟੀ.ਸੀ. 579^ ਦੀ ਮਨਜੂਰੀ ਨਾਲ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BOMBAY versus H. HOLCK LARSEN [[1986] 2 S.C.R. 1072] (1986) Section: ISSUES - A B c D E F G H A B c D E F G H had also sold some of the original equity shares held by him.~ On a reference to the High Court, the High court answered in favour of the assessee and held that the assessee was not a dealer in shares. Renee the appeal by certificate. Dismissing the appeals and the connected special leave petitions, the Court him.~ • HELD: 1. The jurisdiction conferred on the High Cour~ under section 66(1) of the Act of 1922 equivalent to section 256 of the Act of 1961 was limited to entertaining references involving questions of law. If the point raised on reference related to the construction of a document of title or to the interpretation of the relevant provisions of the statute, iti is a pure question of law and in dealing with it, though the High Court might have due regard for the view taken by thet Appellate Tribunal, its decision would not be fettered by the Tribunal's view. The High Court was free to adopt such construction of the document or the statute as appeared to it reasonable. Where the point sought to be raised on a reference waa a pure question of fact, the finding of fact recorded by the Tribunal 1111st be regarded as conclusive in proceedings under reference. If however, such a finding of fact was based on an inference drawn from primary evidentiary facts proved in.~ the caae, its correctness and validity were open to challenge in reference proceedings withiil however narrow limits. The aasessee or the revenue could contend that the inference had been drawn on considering inadmissible evidence or after excluding admissible and relevant evidence and if the High Court was satisfied that the inference was the result oft' improper admission or exclusion of evidence it would be justified in examining the correctness of the conclusion. It_f lllllY also be open to the party to challenge a conclusion of fact drawn by the Tribunal on the ground that it was not supported by any legal evidence or that the impugned conclusion drawn froa the relevant facts was not rationally possible and if such a plea was established, the Court might consider whether the conclusion was not perverse and should not, therefore be set aside. However, it was within those narrow limits that the conclusions of fact recorded by the r Tribunal could be challenged in a reference to the High Court. Such conclusions could never be challenged on the ground that these were based on misappreciation of evidence. A conclusion - reached by the Tribunal on the ground that it is a conclusion /on a question of mixed law and fact, is no doubt based upon the primary evidentiary facts but its ultimate form is its ultimate form is ~, determined by the application of relevant legal principles. The need to apply the relevant legal principles tends to confer upon the final conclusion its character of a legal conclusion. In dealing with findings on questions of mixed law and fact the High Court, however, has to accept the findings of the Tribunal on the primary questions of facts; but it is 1£>pen to the High Court to examine whether the Tribunal had applied the relevant legal principles correctly or not; and in ~ that sense, the scope of inquiry and the context of the juris---" diction of the High Court in dealing with such points was the same as in dealing with pure points of law, and not beyond tthat. (1085 B-11; 1086 A-<:) t 1. 2 What are the characteristics of the business of dealing in shares or that of an investor was a mixed question of fact and law. What is the legal effect of the facts found by the Tribunal and whether as a result the assessee could be termed a dealer in shares or an investor was a question of law. In between the domains occupied respectively by question of fact and law, there is a larger area, in which both these questions run into each other, forming, so to say conclaves •within each other. These are mixed question of law and fact. The instant case is one of question of law and fact. (1088 F-G; 1089 I>-E) - Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BOMBAY versus H. HOLCK LARSEN [[1986] 2 S.C.R. 1072] (1986) | | ~ ,Y , 7 “ | , | ]4 3 ' } | | an | } ; } po yepC|_|nl ,7: ?-; AioY||.,4| fafrarasat ar a Pa eqagrddt vari uses ® agare ag feafaTeGT Aaa F gras soa eqraraa % 3a faoty sl cara FH Tad FTcarat at ag at at fe ga eqraraa ® ana atari[g]|aetia fataseq cqratag afaaifedt & get F wet Hl GATfear ate ag afafratfea fear fe fathead dat ar eragret aaaTdeat F arate gt afeata A ag frome frarar fa fratfedtgata cast & fae tat ar eaaartt arfag sea eararag Fmat H sat F gaa sfaaa afafaatfca fear ate ag afafratfiefear fa fratfea) aadt ar fafrarreat ar: sat aeat at geoytaHal wet vayt HAT! sar get aes fH azar afraco araeareaal frara ar fasny ga aed qt aratfea s feat garaeareaet frara gre frat mq faced ar at qfeagad ar awa aewl aad € laa: geaaT THe FH afaara B aatg A ag coer Heitaraeaa @ fe afew are ated aeq qi aye ate sar atazat oz faster ag fasmat & fae afraco are qua: faare featTat at) afe afyaen are fase we foay deat F Ysa: TATAPS at fates ar arg sea saga sgt grat ate geaata F fry at alyaaat afta ay alate1 fag afe acareaedy fara are faararwat faomg arefae ate sit gfeagea oafar vant awaa: vetfaart apart aa afaanta gra fanart agr fasearea ¥ faarate fafa ¥ agfea stat, afe faoeg ar anga wea FH fae araaa ag ven fe me aa fRara ar cararaa fara frond fasterwaaaeat a %, Gaaa ary ata val are3 fedta fafien fagia sea age aar fe z fra sa cat fe ag FR areal aagrer Ffear ar as fa gar fratfead ar arazor Rael F eaaardl Hr ar arFad Fe fafaaraeal atseaam cararaa are aite alt fategataa mfante arfea Hwa gz,a | » ; afafaatica—astafesraufaa fatsaat a seaera:afanrupat Vawt F eq a afsa fer aw a1 sah afafeaa, caTad al a Hea HI AAs BAR fr wdouag ari fratfedtTT TT wT fear aa ar fe ah xem featfedl wget gre aT& agate fant sat atatgre at gq wa ® fag fae avy)faaa sta T un Te at wa HWAfar dt fat acs ate faeh faces are ead ar sfaicn way} faa fend aa ary:—aftear & agar orea at ag at 1 ag 1959-¢0 & fae frateor-aee% cHz sat F1 (Tz 37) afaatna: fafagranat itfan & faq afer sa g att Tagy aa al afen et afew agit ar sara aid gifaataa:.fafaatamat at aa at arael are ate sifan at HT BT BYeat at agra 21 fafaara at feel ca eafer ar deat are wa FTeq a ofonfsa feat at anate feat ga aferF wr a aTsuaa Prat marer at fa afasq at aafe ® faq wfaa &aqaat at aa awit 21 sak afafeas, ag ad aaad fearmar at fs fafaarr at aa % far saeeg &, UH THIF faciaarftaat vt fag areafan at sinters anfeaat arqafers faftarat% afeafaa at ar aadt & 1 (Te 42) fafaera ar Aitasts on aca fagia, fafaerat % faq Feger ato at feed gst az ara at arf & sianFA faraT awat at| fafaarasatal ar aaa att afafeat afaca gar gatt } fafaerai a? fafaerar® sat er saet HVTG1 TATfafaaranal at fanra cere F fafaara wear et aifag, ae waefafaaraeatat a arazamaret ® fac vane glatifafa ara %qa: faftaia FAA ate Wa Taq (faara Jatt)B Ha HAFareay & Ht at aaa 21 caraa fafa fafaeranat at ver fate &mal satar are aa & aaa fafaarraatal a ga: fara & Tareait surat HY ara ® aren a agal fafaat s gsilaa yer aygear si Ho my sed = Ae HS Gol afar ate FO 37 altara alae £1 -ga fafaeaarail & arate afasafza fafrara easyBaeer FH ata steal ge faare fear sat aifet| afarat adt aaa fafamaaat & faa arad aitesta fagiat at arfatHAF1 (TU 43) aaa afafaam,1956 at aie 81 8 ag sate Paar natefe afe saat att dae at aided. wee satagall wl asih STgeata Stat 2 at 8a Gat garea gad ¥ faaara Tawarway FTdt searfaa fau art aifed ate ga seargar at watt % ATT Ri: | <-r ' 4YS | me | _ c-| : y | S|?~ | ” x; |yy afaart at afeafaa awa gu ase TAT aad 1 ag Ha BY ACTwey at afeare get tae F afeafga F| wa: TST eTTATAT TATUo ara gt we fear aor aT fa sa aT aa afasrafaa Tat FTare Heat afer feat araré, ay sas qa aatl sr aayeayafaarda: at sare aalfs ate eafea faaara got Hare Ar@| (Te 46) Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BOMBAY versus H. HOLCK LARSEN [[1986] 2 S.C.R. 1072] (1986) - 1.3 Where a person in selling his investment realised an enhanced price, the excess over his purchase price was not - 1'profit assessable to tax as incOlm!, but it would be so if what was done was not a mere realisation of the invest11ent but an +act done for uking profit. The distinction between the two 1types of transactions is not always easy to make. Whether the transaction is of one kind or the other depends on the ques-tion whether the excess is an enhance11ent of the 'ialue by realising a security or a gain in an operation of prof it-mak-ing. The assessee llight invest his capital in share~ wilh the ) intention to resell these if in future their sale bring in a higher price. Such an investment though mtivated by a i possibility of enhanced value, did not necessarily render the investment a transaction in the nature of trade. In the pNJlises the totality of all the facts will have to be borne in mind and the correct legal principles applf.ed to these. If A B C D E F G H A B c D E F G H all the relevant factors have been taken into consideration and there has been no misapplication of the· principles of law~ then the conclusion arrived at by the Tribunal cannot be interfered with because the inference is a question of law, if such an inference was a possible one, subject, however, that all the relevant factors have been duly weighed and considered by the Tribunal the inference reached by the Tribunal should not be interfered with. [1093 D-H] J.P. Harrison (Watford) Ltd. v. Griffiths (H.M • .+ Inspector of Taxes), 40 Tax Cases 281 at 295-296; Leeming v. Jones [1930] 15 T.C. 333 at 357; Stanley (Surveyor of Taxes) v. The Gramphooe and Typewriter, Ltd., 5 Tax Cases 358; Californian Copper Syndicate (Limited and Reduced) v. Harris J, (Surveyor of Taxes), 5 Tax Cases 159 at 166; eo..tssioners of l Inland ReveDle v. Lysaght:, [1928] A.C. 234 = 13 Tax Cases 511 (at page 247 of Appeal Cases); and Edwards (Inspector of+ Taxes) v. Baristow and Another, 3 W.L.R. 410 s 28 I.T.R. 579 quoted with approval. G. Venkatasval. Naidu & Co. v. Comlssioner of Income-Tax, 35 I. T. R. 594 S, C. ; Oriental InvestEnt Co. Ltd. v. eo..lssioner of Income Tax, Bollbay, 32 I.T.R. 664 S.C.; Sree Meenakshi Mills Ltd. v. eo..lssioner of Income Tax Madras, 31 I.T.R, 28 S.C.; Saroj Kumar Mazm.lar Vol ea.l.ssioner of IncOE Tax, Vest Bengal, 37 I.T.R. 242 S.C.; llamnrain Sons (Pvt.) Ltd. v. eo..tssioner of Income-tax, llollbay, 41 I. T.R. 5311 S.C.; Jm&i Ram Bahadur Rall v. eo..tssioner of lncoE-t:u, Calcutta, 57 I. T. R. 21 S. C.; Miss Ilmn D!ldabhoy Kapadia v. eo..tssioner of Income-tax, Bombay, 63 I. T.R. 651 S.C.; Dslhousie Invest11ent Trost Co. Ltd. v. t' ea.l.ssioner of Income Tax (Central), Calcutta, 68 I.T.R. 486 s.c.; P.M. Moh..-d Meerakhan v. eo..tssioner of Tncome-t:u,_J Kerala, 73 I.T.R. 735 s.c.; and Raja Bahadur Kamkhya llarain{ Singh v. eo..tssioner of Income-Tu, Bihar & Orissa, 77 I.T.R., 253 S.C. referred to. - 2. Section 81 of the Companies Act, 1956 provides that if a company proposes to increase its subscribed capital by allotment of further shares, such shares should be offered to the existing share-holders of equity shares and the offer t should be deemed to include a right to renounce the shares, The right to receive the new shares is embedded in the old Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BOMBAY versus H. HOLCK LARSEN [[1986] 2 S.C.R. 1072] (1986) | <-r ' 4YS | me | _ c-| : y | S|?~ | ” x; |yy afaart at afeafaa awa gu ase TAT aad 1 ag Ha BY ACTwey at afeare get tae F afeafga F| wa: TST eTTATAT TATUo ara gt we fear aor aT fa sa aT aa afasrafaa Tat FTare Heat afer feat araré, ay sas qa aatl sr aayeayafaarda: at sare aalfs ate eafea faaara got Hare Ar@| (Te 46) sq waaay gaara qt ate fear fe ga aaa *fraifeadt 4 afearafsa wat asa faq a are saat fanaa fearar ate gaa oa afaardlHa Ho sr cama wt fear aTag eT eTST soy eAlaraa S aaa a, ag ag ar fH zat 3A aeqagiel serfaaifedt gad H sara< He ver at at ag fe ag fafratanat atgual fara F ga Maragrey al Ht tet ar| FFT ATATAT FTug ma ar fe gega aTae H eased & aqan 8 ag afaa sare|fs ag aad ar asta ate fan awa a att afasrafadsat +a Ho HT caTaT TA A fraifedd ar sga Fg aral ost BY afraTTwat at frarfea wat at) Bea eatataa H aqare afe fratfeat¥va Aft saad ast si at, sat fa sat ele, Tas qafafaenat at gen an dia ait cafac ge sat a saa ATAfafrarat sy agit & faq za deaagrel at fear ar1 ga are FTsara H Caar HEage aT ale Baal aaa GT aHat g afe He Gaara at aaa faaar gad gd seta feat aar2, ag ag at feafesrafsa fax un cada gare & wa F freifeat are afar etfa me1 sea emaraa F agare faaifedt & ga Tad aT aforefrat ar aaifs afs fratfedt ar aval wear ay sael geft we sah(am at ord)1 fag gaat tat ar asia wea % fag ate afreada at arayanar etal ate gaat alatsiqe Ha FH) asia THTATTaa ar) sea eqqraa ar aguaart fe gaara t ad seerwax fafaara ® gea Hanedt at frarfea wear ari ga aaa AtFerhat2oat arferarafsastavl atster axafaq ay ag eT eT : gear eqraraa Fo ag matfaeafaa wea eqraraa Fo ag matfaeafaa wea Fo ag matfaeafaa wea ag matfaeafaa wea matfaeafaa wea wea A ye al g fe aarafgardt #8 eo wr cama fear at | (Tz 47) gear eqraraa Fo ag matfaeafaa wea eqraraa Fo ag matfaeafaa wea Fo ag matfaeafaa wea ag matfaeafaa wea matfaeafaa wea wea A ye al g fe aarRav & fama atx waFS aenaygre eatarfes Peaagre F ar sar 7faftata at safe aim &,fafa ar sea ariag fafer att aed at fafa cat % 1 saa aeal St aaTar az alan ale gem eaTATATeat are faare fear war 21 sea earaiaa a ag varfacafaa afa ga ara at ania & fae afate qt ae vital 2 fe fra faeareae ate faa strat ar afearafar Fad ar asta at FT salefeat qatar att agl arecaat ga afara at aula % far gsval ot aife atat art Wife areaa. F fratfeat at sarz at as fafaAT say AT AAT HUH garyVar sala sare fe a aca fefratitat aqdt arateaet ar, ga Fad ® yaaa F afearafaaaT F aA Ht at Tara afsta gra aay yeaiaat F aetaftier FH qd ave & wal var aa ar) sake afafead, ag vataGiat 2? fe ag aca fe faatftdt woat ar aeaet ar ate areaa Fag fs afeag afaaraufaa dav & aa za FHarea asl Far ateae aoal F Mae F yer ae ofana Tara agar| Sa ata BY atufancor gre cara F agt car war att aw gama aeal ge fasePAT AAT aeal Bt sah vel ofesea Fanaa % fa aaafaa z 1Gar sata glare fe afancn a afar ale quia: fase Hea Fafe @t 3 aaft gaat ca cea ar gene fear g fie afe afaarufsaRat fratfedt sre sfaaa vat feu ae a, sak qa Faw F watgit faeg fraifedt at aa at vt arasanar ot, safaa saa aa aatazere fear gat ar ate gaat saarH FoR me Hl HE HAfaq aq Aaa at ate gahafafeaa waafearufsa Fat ardfeu 7g %, ag ag gaat sfaaa aét azar,ay cai awe SoATAT HT Sag aT, aT TX UHRA Tala TAT| TA HIVTY F aB-aaa at geoyfa # featfeal at arated) ws sara fafreranat 3aaa at att a fH egret A ata ae HTH HAA aay FY TE | Ageayfa at ear % wad gufauifedt are afaarafsa Fad Fearate feat mat at) et afearefaa tad ate saat afta HerFoma eye Fa sr gear afanwy gra Gd aw a aal aTaarwar ar ate gata ta cafea ar afecalo ga ara ar faa Ha& tag afaarufsa tae sr ware Hrar fs fH aa ag eqagrd atatx fafaranat at ca ara at adt fear & aat @ar var at fagaaa ZW AIA aI Aa FH Gere faar aar ar fe ce yer qeqqt faare far mar ar faa gaafegor frond frawar g1 aaaa Ft afaatr a fredtg wT afafrara wea at fratfedt a " t- “~ . > ; = ata ar sera Prare. fart afaacor A at aree HTqreafan feafa ax faare vat fear 2 fe faftara at agtar farganz & arazae ar) eae ware a afaazor A afe a Ft aaa aTga afee & tat gy afaweo are faare au fasay geaaT TA¥geacamaq waAfaa at) seq ea RH aaa F Beastsmuy & far arg are aa1 (Fe 52) a | falas facta Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BOMBAY versus H. HOLCK LARSEN [[1986] 2 S.C.R. 1072] (1986) ਜੀ. ਵੈਂਕਟਸਵਾਮੀ ਨਾਇਡੂ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ, 35 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 594 ਐਸ.ਸੀ.; ਓਰੀਐਟਲ ਇਨਵੈਸਟਮੈਂਟ ਕੰਪਨੀ ਲਿਮਟਿਡ. ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਬੰਬੇ, 30 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 606 ਐਸ.ਸੀ.; ਸ਼੍ਰੀ ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਮਿੱਲਜ ਲਿਮਟਿਡ. ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਮਦਰਾਸ, 31 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 28 ਐਸ.ਸੀ.; ਸਰਗੋਲ ਕੁਮਾਰ ਮਾਧਨ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਵੈਸਟ ਬੰਗਾਲ, 37 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 242 ਐਸ.ਸੀ.; ਰਾਮਸਵਾਮੀ ਸੰਨਜ਼ (ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ) ਲਿਮਟਿਡ. ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਬੰਬੇ, 41 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 534 ਐਸ.ਸੀ.; ਜੰਕੀ ਲਾਲ ਬਹਾਦੁਰ ਰਾਮ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਕਲਕੱਤਾ, 57 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ.21 ਐਸ.ਸੀ.; ਕਿਸ਼ਨ ਚੁਮ ਦੋਭਾਲ ਕਪੂਰ ਦੇਵੀ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਬੰਬੇ, 63 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 651; ਐਸ.ਸੀ.; ਦੌਲਤਰਾਮ ਇਨਵੈਸਟਮੈਂਟ ਕੰਪਨੀ ਲਿਮਟਿਡ. ਬਨਾਮ ਕੇ.ਡੀ. ਦਾਸ, ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਸੈਂਟਰਲ, ਕਲਕੱਤਾ, 68 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 486 ਐਸ.ਸੀ.; ਪੀ.ਐਲ. ਐਮ.ਐਚ. ਟਰੱਸਜ ਮਰਚੈਂਡਾਈਜ਼ (ਸੋਲੇਮਨ ਕੰਸਰਨ[46]) ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਬਹਾਦੁਰ ਕਮਾਖਿਆ ਨਰਾਇਣ ਸਿੰਘ, ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ, ਬਿਹਾਰ ਅਤੇ ਓਡੀਸ਼ਾ, 77 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 253 ਐਸ.ਸੀ. ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। 2. ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਐਕਟ, 1956 ਦੀ ਧਾਰਾ 81 ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਕੰਪਨੀ ਹੋਰ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੇ ਅਲਾਟਮੈਂਟ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਪੂੰਜੀ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ੇਅਰ ਮੌਜੂਦਾ ਇਕੁਇਟੀ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਅਰਹੋਲਡਰਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗਣ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਸਮੇਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਨਵੇਂ ਸ਼ੇਅਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਰਾਈਟ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦਾ ਮੁੱਦਾ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ, ਮੂਲ ਸ਼ੇਅਰ ਦਾ ਮੁੱਲ ਘਟਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਮੌਜੂਦਾ ਪੂੰਜੀ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਈਟ ਸ਼ੇਅਰ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ੇਅਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਪੂੰਜੀ ਘਟ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੱਥ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੇਅਰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇੰਨੀ ਵਧੇਰੇ ਰਕਮ ਲੱਭਣੀ ਪਈ ਅਤੇ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਓਵਰਡਰਾਫਟ ਖਾਤੇ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਦੇਸ਼ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੇ ਮੁੱਲ ਵਿੱਚ ਗਿਰਾਵਟ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਸੀ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੁਝ ਅਧਿਕਾਰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਰਾਈਟ ਸ਼ੇਅਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕੇ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਨਿਵੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਕੀਤੇ। ਕਈ ਕਾਰਕਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੋਕੜ ਵਿੱਚ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਇੱਕ ਸਿਆਣੇ ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਵਪਾਰ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਲੰਗਰ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ। 3. ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਸੰਗਿਕ ਤੱਥਾਂ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਸਾਰੇ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਸੰਗਿਕ ਕਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਸਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਸੰਗਿਕ ਕਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ, (1) ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਸੀ ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜੇ ਉਹ ਰਾਈਟ ਸ਼ੇਅਰ ਖਰੀਦਣ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਬਾਜ਼ਾਰ 'ਤੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈ ਸਕਦਾ ਸੀ; (2) ਉਸ ਕੋਲ ਬੈਂਕ ਨਾਲ ਇੱਕ ਓਵਰਡਰਾਫਟ ਸੀ; (3) ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਖਰੀਦ ਲਈ ਡੈਨਮਾਰਕ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਭੇਜਣੇ ਪਏ ਸਨ। ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਈਟ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਰੁਖ ਇੱਕ ਡੀਲਰ ਅਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਨੂੰ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਗਲਤ ਗੈਰ-ਵਿਚਾਰ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਾਰਕ ਨੂੰ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਦਲੀਲ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਕਿ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਿਵੇਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਪਹੁੰਚੀ ਗਈ ਨਤੀਜੇ ਨਾਲ ਦਖਲ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ। ਰਾਈਟ ਕੋਰਟ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਦਖਲ ਦੇਣ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ: ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 1954-55 (ਐਨ.ਟੀ) ਆਫ਼ 1974 ਆਦਿ। 1963 ਦੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਹਵਾਲਾ ਨੰਬਰ 124 ਵਿੱਚ ਬੰਬੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 10 ਅਗਸਤ, 1971 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ । ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲੋਂ ਵੀ. ਗੌਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਏ. ਸੁਭਾਸ਼ਿਨੀ। ਐਸ.ਟੀ. ਦੇਸਾਈ, ਐਚ. ਸਾਲਵੇ, ਰਵਿੰਦਰ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਏ.ਕੇ. ਵਰਮਾ ਪ੍ਰਤੀਵਾਦੀ ਲਈ ਗੌਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਏ. ਸੁਭਾਸ਼ਿਨੀ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸਬਿਆਸਾਚੀ ਮੁਖਰਜੀ, ਜੇ. ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਅਪੀਲਾਂ 10 ਅਗਸਤ, 1971 ਨੂੰ 1963 ਦੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਹਵਾਲਾ ਨੰਬਰ 124 ਵਿੱਚ ਬੰਬੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਫੈਸਲੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BOMBAY versus H. HOLCK LARSEN [[1986] 2 S.C.R. 1072] (1986) 1963 ਦੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਹਵਾਲਾ ਨੰਬਰ 124 ਵਿੱਚ ਬੰਬੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 10 ਅਗਸਤ, 1971 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ । ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲੋਂ ਵੀ. ਗੌਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਏ. ਸੁਭਾਸ਼ਿਨੀ। ਐਸ.ਟੀ. ਦੇਸਾਈ, ਐਚ. ਸਾਲਵੇ, ਰਵਿੰਦਰ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਏ.ਕੇ. ਵਰਮਾ ਪ੍ਰਤੀਵਾਦੀ ਲਈ ਗੌਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਏ. ਸੁਭਾਸ਼ਿਨੀ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸਬਿਆਸਾਚੀ ਮੁਖਰਜੀ, ਜੇ. ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਅਪੀਲਾਂ 10 ਅਗਸਤ, 1971 ਨੂੰ 1963 ਦੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਹਵਾਲਾ ਨੰਬਰ 124 ਵਿੱਚ ਬੰਬੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਫੈਸਲੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਪੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਵਾਲ ਪ੍ਰਤੱਖ ਟੈਕਸ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਵਾਦਤ ਬਿੰਦੂ ਛੋਟੇ ਹਨ। ਪਰ ਫੈਸਲਾ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1957-58 ਅਤੇ 1958-59 ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ 10ਵੀਂ ਅਗਸਤ, 1971 ਨੂੰ ਇਹ ਰੈਫਰੈਂਸ ਨਿਪਟਾਏ ਅਤੇ 1968 ਵਿੱਚ ਅਰਥਾਤ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 28 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਅਸੀਂ ਇਸ ਸਵਾਲ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਾਂ ਕਿ ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਸੀ ਜਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕੀ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਰਾਜਸੀ ਖਾਤੇ 'ਤੇ ਜਾਂ ਪੂੰਜੀ ਖਾਤੇ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਵਾਲ ਜੋ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਪਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਹੈ: "ਕੀ, ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਸਾਲ 1959-60 ਅਤੇ 1960-61 ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦਾ ਵਪਾਰੀ ਸੀ?" ਉਕਤ ਸਵਾਲ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ, ਥੋਰਲੇ ਲਾਰਸਨ, 1946 ਤੱਕ ਐਮ/ਸੀ ਲਾਰਸਨ ਐਡ ਟੂਬਰੋ (ਹੇਠਾਂ 'ਕਿਹਾ ਕੰਪਨੀ') ਦੇ ਸਾਥੀ ਸੀ। 28ਵੀਂ ਫਰਵਰੀ, 1946 ਨੂੰ ਥੋਰਲੇ ਲਾਰਸਨ ਨੇ ਸਵੈ-ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਸ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸੇ ਨਾਂ ਦੀ ਨਿੱਜੀ ਲਿਮਟਿਡ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਦੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸ਼ੇਅਰ ਅਲਾਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਨਗਦ ਭੁਗਤਾਨ ਦੇ ਬਦਲੇ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ 1875 ਇਕੁਇਟੀ ਸ਼ੇਅਰ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਦੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ 53,486 ਇਕੁਇਟੀ ਸ਼ੇਅਰ ਮਿਲੇ। ਅਗਲੇ ਕੁਝ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 1953-54 ਤੱਕ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕੰਪਨੀ ਦੇ 2,994 ਸ਼ੇਅਰ ਹਾਸਲ ਕੀਤੇ ਅਤੇ 1,550 ਸ਼ੇਅਰ ਵੇਚੇ। ਸਾਲ 1953-54 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਰ ਇਹ ਥੋੜ੍ਹੇ ਅਤੇ ਦੂਰ ਤੱਕ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 1953-54 ਤੱਕ ਸਨ, ਪਰ ਇਹ ਅਗਲੇ ਕੁਝ ਸਫਲ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਨੇੜੇ ਤੇ ਨੇੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਚਾਰਟ ਇਸ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤੀ ਦੱਸੇਗਾ। 31-3-1958 1,256 12,560 5,050 63,721 31-3-1959 5,500 55,000 5,200 87,810 31-3-1960 11,000 1,11,000 10,400 2,45,732 ਉਹਨਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਾਰਟ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ 29,969 ਹਿੱਸੇਦਾਰੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ 37,366 ਹਿੱਸੇਦਾਰੀਆਂ ਵੇਚ ਕੇ ਰੁਪਏ 1,65,581 ਦਾ ਲਾਭ ਕਮਾਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਇਕੁਇਟੀ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀਆਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਅਤੇ ਵਿਕਰੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਉਸ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਤਰਜੀਹੀ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੌਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 1954-55 ਵਿੱਚ ਆਂਧਰਾ ਸਿਮੈਂਟ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀਆਂ ਵੇਚੀਆਂ ਸਨ, ਸਾਲ 1955-56, 1956-57 ਅਤੇ 1958-59 ਵਿੱਚ ਐਸ.ਸੀ.ਸੀ. ਅਤੇ ਆਈ.ਸੀ.ਸੀ. ਦੀਆਂ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀਆਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਲ 1955-56 ਅਤੇ 1958-59 ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਆ ਸਿਮੈਂਟ ਕੰਪਨੀ ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਰਬਨ ਦੀਆਂ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀਆਂ ਵੀ ਖਰੀਦੀਆਂ ਸਨ। ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਇਕੁਇਟੀ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀਆਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਅਤੇ ਵਿਕਰੀ ਹੋਰ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀਆਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਅਤੇ ਵਿਕਰੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸੀ। ਉਸ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਇਕੁਇਟੀ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀਆਂ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਅਤੇ ਉਪਰੋਕਤ ਹੋਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀਆਂ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮੂਲ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀਆਂ ਵੀ ਵੇਚੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਉਸ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਤੱਥਾਂ 'ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਸੀ ਅਤੇ ਡੀਲਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੁਆਰਾ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਪਾਇਆ ਕਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੂਜੀ ਅਪੀਲ ਤੋਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ (1) ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਬਾਹਰੀ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਅਣਜਾਣ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਸਿਵਾਏ ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਰੀਬੀ ਦੋਸਤਾਂ ਜਾਂ ਸਟਾਫ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ; (2) ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸ਼ੇਅਰ ਸਿਰਫ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਮੌਜੂਦਾ ਸ਼ੇਅਰਧਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਧਿਕਾਰ ਸ਼ੇਅਰ ਸਨ; (3) ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੇਖਾ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਨਿੱਜੀ ਖਰਚੇ ਅਤੇ Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, BOMBAY versus H. HOLCK LARSEN [[1986] 2 S.C.R. 1072] (1986) " t- “~ . > ; = ata ar sera Prare. fart afaacor A at aree HTqreafan feafa ax faare vat fear 2 fe faftara at agtar farganz & arazae ar) eae ware a afaazor A afe a Ft aaa aTga afee & tat gy afaweo are faare au fasay geaaT TA¥geacamaq waAfaa at) seq ea RH aaa F Beastsmuy & far arg are aa1 (Fe 52) a | falas facta ISS SITTER . | 1 -s ; : | ’7| as> ¢|me . | > xad, ii" | . : | MAAR MYT To UAo NH Tag [eaTo Aaat] fafaa adie afanfiat: 1971wt fafaa adit ado1954-55(Gao zto) ate 1979 at fat