Commissioner Of Income-Tax Bombay v. Maharashtra Sugar Mills Ltd. Bombay

Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX BOMBAY versus MAHARASHTRA SUGAR MILLS LTD. BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 230] (1972) 230 COMMISSIONER OF INCOME-TAX BOMBAY v. MAHARASHTRA SUGAR MILLS LTD. BOMBAY August 16, 1971 (K. S. HEGDE AND A. N. GROVER, JJ:] Income-tax Act (l 1 of 1922), s. l0(2)(xv) and r. 23 of Rules-Part of assessee' s income not exigible to tax-Commission to manag-ing agent-Whether part of commission relating to such income not deductible from assessee' s gross profits. The assessee was a limited company. It owned extensive lands iu which sugar cane was grown and the cane was used by the assessee for the manufacture of sugar in its factory. The cultivation of sugar cane and the manufacture of sugar by the assessee constituted one single and indivisible business. In the assessment year 1957-58, the assessee claimed deduction of remuneration paid to its managing agents under s.10(2)(xv) of the Indian Income-tax Act, 1922, as an item of expenditure laid out or expended wholly or exclusively for the purpose of its business. The Income-tax Officer and the Appellate Assistant Commissioner disallowed a part of the remuneration on the grounds that part of the assessee's business namely cultivation of sugar cane, being an agri-cultural operation, the income therefrom was not exigible to tax, and therefore, any expenditure incurred in respect of that activity was not deductible. The Tribunal and the High Court on reference, how-ever, upheld the plea of the assessee that the entire sum was deductible. Dismissing the appeal to this Court, HELD: (!) The mandate of s. 10(2)(xv) is plain and unambiguous. To find out whether a deduction claimed is permissible under the Act or not, all that the Court has to do is to examine the relevant provisions of the Act. Equitable considerations are wholly out of the place in con-struing the provisions of the taxing statute. If the allowance claimed is permissible under the Act then it has to be deducted from the gros profits, and if it is not so permissible it has to be rejected. [232 H; 233 A-DJ In the present case, the allowance claimed was undoubtedly laid out or expended for the purpose of the business carried on by assessee. The fact that income arising from a part of that business was not exigible tO tax under the Act was not a relevant circumstance. [233 D-E] C.l.T., Bombay v. Parakh and (India) Ltd., 29 T.T.R .. 661. and C.l.T. Madras v. Indian Bank Ltd., 56 J.T.R. 79, followed. S.A.S.S. Che!lappa Chettiar v. C.l.T. Madras, 5 I.T.R. 97 and Salt & Industries Agencies Ltd. Bombay v. C.l.T., Bombay City. 18 l.T.R. 58, referred to. (2) Rule 23 of the rules framed under the Income-tax Act says that in computing the taxable income of a business the agricultural incom as defined in s. 2 of the Act should be deducted from the tota A B c D E F G H C.I.T. V. MAHARASHTRA SUGAR MILLS (Hegde, J.) 231 A income for arriving at the taxable income. The rule further says that-'No further deduction shall be made of any expenditure incurred by the assessee as a cultivator or receiver of rent in kind'. If the rule is read with s. 2(1) it is clear that reference to the expenditure incurred by the assessee as a cultivator only applies to the process ordinarily employed by a cultivator in raising the crops and all other incrdental and supple B mentary activities up to the stage of sale of the produce, and has nothing to do with disbursements such as payment of managing agency commis-sion. [238E-H; 240A-B] CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal No. 1658 of 1968. c Appeal by special leave from the judgment and order dated September 22, 1967 of the Bombay High Court in Income-tax Reference No. 83 of 1962~ B. D. Sharma, and R. N. Sachthey, for foe appellant V. Rajagopal, M. M. Vakil, B. Datta, J. B. Dadachanji, 0, C. Mathur and Ravinder Narain, for the respondent. D The Judgment of the Court was delivered by Hegde, J. This is an appeal by special leave. It arises from the decision of the Bombay High Court in Income-tax Reference No. 83 of 1962 on its file. That Reference was Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX BOMBAY versus MAHARASHTRA SUGAR MILLS LTD. BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 230] (1972) 7 AAR AiZea, Yras | 7 TU | . AEtwtse Ye face fafate, gras oe Se (Commissioner of Income-tax, Bombay . Vs. Maharashtra Sugar Mills Ltd., Bombay) (16 amex, 1971) (*Ato Fo Wo FIT wT Go TAO waz) | | Sea gen daa Gaz; 1922 (area mane afafaaa, 1922)—tet 10 (2) (15), ate fram 23—fratfeeat aver aor sareq afaaatat aftafas & eq Fat nf get afer & fare MAST a Be IA at aiq—mane ara a gd uf aa as uf se far gaat wt BETSA HT Fe Mee ae Faery fn Faeifeat F ag uit at arant & faeagt alee ate sear & fa cag at dt—yaey afanat mY oifteafaswea 8 at ag get Ufa ae awe at we A or ant a ye | caaart 2 (1) ate fram 23—faatfee arc HUH HVA sana &ofa free Gea mat A qaarg nf ofa wt ate saefaaaeaedl frareerat at ary stat é—sa fram at asaea sara afancoeAlara & aaa a at gz || N | . wad yeruse yne face fafats faratfedt @ 1 argaa fratza ag1957-58 81 faatfedt we & teat fatafaa awed ar arzarz UaS| TAHealfaea F faeqa yfada & faat aear saat rar @1 va yfada gz saeTE Tey BT STAT fratfedd aaa arvart A dt fafataa az ® faq wetQt sara-afanat fratfedt seat ar gacy aca 8 Se fratfedt wea sitewave afamatat & ate eq wae H agare cafes dea fear sar ay togaara fratza ag t sae ofuxal 486,228 ea 6 a silatepee8) fratttal & areca araae afafraa, 1922 a are 10(2)(15) ® aftaaa afer at actet ar arat fear| mraat afaaret F 1,26,359 eae x ufez Sf |‘ Y | . TT ATK HT Be 2a S ga sre gare we fear fe az uf ara ® weal @al wet & ara tay ary rT Hr sarq Hea FR faa saeq ofanatal arat ag A ate ag areare aeaedy ogg ad ar zafac caat xetdt qa al ar aadt| agree argaa (ada) 3 arnt afaardt & fraia & aaah aefey afraza a faatfedt at ga acta at ofaa sear fa ae gt utaare 10 (2)(15) & aeta wetdt dea21 fade fae ma ge gee eqrarag Ftafaaray att ave ae waa aenfa sae at) See eaTaTATfattofate ga eqrarag Fadia at art qe ada aftaa eg, afatraifta—faatfedt arr fearvar sary afamuy adtea taraay adl ¢ fara faatfedl A woe ® ate ae at ay eT F wen F otftanat& att ae gana feard) fan 23 % safaagq (1) % ag faefaa & fafratfedt aret aaah efe araed} dfearat & fae sora eq at yak EIT aeqyBIH mea & A ae sama aaa at etal wea a feared F Ael atreat (Ger 11)1. afe fran 23 at arer 2(1) & are cer are at ag eqse & fisrated arereis F eT F sang ogy H ofa fate Gea sma A usw HEH sre AAT WTTATagare 7 oPRaT at ate sa H fae Fer aH HR gqqen At args fraoat frarearat at ary star2 i wae afew adler & dara Fd afaacai& sa fran ar arg araeey wel & (de 12) 3.| fafesr faata | |zr56 WIZo elo AIto 79:7MART WAR, Hela aay ghsaq dafafaze|(CommissionerofIncome-tax,MadrasVs,Indian Bank Ltd.);°34 HIg0 zo ATLo 10:8TAA SIM FAA MART AAI (Badridas Daga Vs.Commissioner of Income-tax);29 Wlgo lo WIXo 661:6as Mae, gral qarA ato afee vos wea(Commissioner of Income-tax, BombayVs. C.Parakh & Company);:18 HI$o elo AIXo 58:|5Mee Gs _esecta uaeata fafate, graf aaaataet aged, grag fat(Salt& IndustriesAgencies Ltd.,Bombay "Vs. Commissioner of|Income-tax, Bombay City); WT : | | : _ | . | 5 Algo elo AIto 97: GHo Yo UAo QAo Asay Aaleqre TATA WAHTaigad, agta (S. A. S. S. Chellappa Chattier Vs.Commissioner of Income-tax, Madras). :fafaa adtet afaaiftat: 1968 at do 1658 arat fafaet wate | 1962 ¥ qranz fads Fo 83 FH yrag Boa cara F ardia 22 faaraz,1967 ® faata ate area & faeg fas eget wat Ft TE ATT I gatenif at atc at atc atc gatenif at atc at atc atcadat fo Sto Wat AIT HI<e Uo TazTea Bt MIT aTAM Flo UMMA, To WHo FHT, aloZA, Ho Fo Tarai, Blo Ho AAT wiz|AFA ATTAT | eqraraa at fata araTfarts Fo Gro ane a fear| aarafrafa gts— gz adit fats gata Fat alae se. as yas seq eararaagfute ox ® 1962% araat fata deat 83 F far ay fafavad a sayadat 81 ag fade aerat atta ufsaw Fa-al’ Bray ge fear Tat at |goa euraraa a wa ® faq wide maat afafaa,1922 (fae eae mtafafiam ser mar), at ae 66 (1) F ada fadfna feat vat fafa sa 2aTAIT F—vaqr gq aaa & azal ® arare ge ate ofefeafaal 4, faartfeatur ay 1957-58 & fac say afar silat F eq 4 aad1,26,359 wax at cif & us are at faatfedl weal& arar< St AIT& eq t anfwa was ware at aeaTy 2. aad agrisz qat face fafats faatfedt Zi aegat fratca ag Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX BOMBAY versus MAHARASHTRA SUGAR MILLS LTD. BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 230] (1972) ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਬੰਬੇ ਦੇ ਕਿਮ.ਨਰ ਬਨਾਮ ਮਹਾਰਾ.ਟਰ .ੂਗਰ ਿਮਲਸ ਿਲਿਮਟੇਡ ਬੰਬਈ ਅਗਸਤ 16, 1971 [ਕੇ. ਐਸ. ਹੇਗੜੇ ਅਤੇ ਏ.ਐਨ. ਗਰੋਵਰ, ਜੇ.ਜੇ.] ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ (1922 ਦਾ 11), ਐKਸ. 10(2)(xv) ਅਤੇ ਆਰ. ਿਨਯਮQ ਦਾ 23- ਮੁਲQਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਿਹੱਸਾ ਟੈਕਸ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹW ਹੈ-ਪYਬੰਧਕ ਏਜੰਟ ਲਈ ਕਿਮ.ਨ-ਕੀ ਅਿਜਹੀ ਆਮਦਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਿਮ.ਨ ਦਾ ਿਹੱਸਾ ਮੁਲQਕਣ ਦੇ ਕੁੱਲ ਮੁਨਾਿਫ਼ਆਂ ਤ] ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਨਹW ਹੈ। ਮੁਲQਕਣ ਇੱਕ ਿਲਮਿਟਡ ਕੰਪਨੀ ਸੀ। ਇਸ ਕੋਲ ਿਵਆਪਕ ਜ਼ਮੀਨQ ਦੀ ਮਾਲਕੀ ਸੀ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਗੰਨਾ ਉਗਾਇਆ ਜQਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਗੰਨc ਦੀ ਵਰਤ] ਆਪਣੀ ਫੈਕਟਰੀ ਿਵੱਚ ਖੰਡ ਦੇ ਿਨਰਮਾਣ ਲਈ ਮੁਲQਕਣ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜQਦੀ ਸੀ। ਗੰਨc ਦੀ ਕਾ.ਤ ਅਤੇ ਮੁਲQਕਣ ਦੁਆਰਾ ਖੰਡ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਇੱਕ ਿਸੰਗਲ ਅਤੇ ਅਿਵਭਾਗੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਮੁਲQਕਣ ਸਾਲ 1957-58 ਿਵੱਚ, ਮੁਲQਕਣਕਰਤਾ ਨc ਭਾਰਤੀ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੇ ਐਸ.10(2)(xv) ਦੇ ਤਿਹਤ ਆਪਣੇ ਪYਬੰਧਕੀ ਏਜੰਟQ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਿਮਹਨਤਾਨc ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਿਕ ਆਪਣੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ. ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰjQ ਜQ ਿਵ.ੇ. ਤੌਰ 'ਤੇ ਖਰਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਖਰਚੇ ਦੀ ਇੱਕ ਵਸਤੂ ਵਜ]। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਅਤੇ ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ.ਨਰ ਨc ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਿਮਹਨਤਾਨc ਦੇ ਇੱਕ ਿਹੱਸੇ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਮੁਲQਕਣ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਿਹੱਸਾ ਅਰਥਾਤ ਗੰਨc ਦੀ ਕਾ.ਤ, ਇੱਕ ਖੇਤੀਬਾੜੀ-ਸਿਭਆਚਾਰਕ ਕਾਰਜ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਤ] ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹW ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਗਤੀਿਵਧੀ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਿਕਸੇ ਵੀ ਖਰਚੇ ਦੀ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਨਹW ਸੀ। ਸੰਦਰਭ 'ਤੇ ਿਟYਿਬਊਨਲ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨc , ਹਾਲQਿਕ, ਮੁਲQਕਣ ਦੀ ਪਟੀ.ਨ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਿਖਆ ਿਕ ਸਾਰੀ ਰਕਮ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਸੀ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੀ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰਿਦਆਂ ਸ. ਆਯੋਜਤ: (1) ਐKਸ. 10(2)(xv) ਸਾਦਾ ਅਤੇ ਅਸਪ.ਟ ਹੈ। ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਿਕ ਕੀ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਕਟੌਤੀ ਐਕਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ ਜQ ਨਹW, ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ ਿਸਰਫ਼ ਐਕਟ ਦੇ ਸੰਬੰਿਧਤ ਉਪਬੰਧQ ਦੀ ਜQਚ ਕਰਨੀ ਪoਦੀ ਹੈ। ਟੈਕਸ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਉਪਬੰਧQ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਿਵੱਚ ਬਰਾਬਰੀ ਵਾਲੇ ਿਵਚਾਰ ਪੂਰੀ ਤਰjQ ਜਗjਾ ਤ] ਬਾਹਰ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਭੱਤਾ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ ਤQ ਇਸ ਨੂੰ ਕੁੱਲ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਿਵੱਚ] ਕੱਿਟਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਇਹ ਇਜ਼ਾਜ਼ਤ ਨਹW ਹੈ ਤQ ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। [232 ਐKਚ; 233 ਏ-ਡੀ] ਮੌਜੂਦਾ ਕੇਸ ਿਵੱਚ, ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਭੱਤਾ ਿਬਨQ .ੱਕ ਮੁਲQਕਣ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ. ਲਈ ਰੱਿਖਆ ਿਗਆ ਸੀ ਜQ ਖਰਿਚਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਹ ਤੱਥ ਿਕ ਉਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਿਹੱਸੇ ਤ] ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਆਮਦਨ ਐਕਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਟੈਕਸ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹW ਸੀ, ਕੋਈ ਢੁੱਕਵW ਸਿਥਤੀ ਨਹW ਸੀ। [233 ਡੀ-ਈ] ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਬੰਬੇ ਬਨਾਮ ਪਾਰਖ ਐਡ (ਇੰਡੀਆ) ਿਲਮਿਟਡ, 29 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ., 661. ਅਤੇ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਮਦਰਾਸ ਬਨਾਮ ਇੰਡੀਅਨ ਬoਕ ਿਲਿਮਟੇਡ, 56 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 79, ਅਨੁਸਰਣ ਕੀਤਾ। ਐਸ.ਏ.ਐਸ.ਐਸ. ਚੇਲੱਪਾ ਚੇਿਤਆਰ ਬਨਾਮ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਮਦਰਾਸ, 5 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 97 ਅਤੇ ਸਾਲੀ ਐਡ ਇੰਡਸਟਰੀਜ਼ ਏਜੰਸੀਜ਼ ਿਲਿਮਟੇਡ ਬੰਬੇ ਬਨਾਮ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ., ਬੰਬੇ ਿਸਟੀ। 18 1.ਟੀਆਰ 58. ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ। (2) ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ ਬਣਾਏ ਗਏ ਿਨਯਮQ ਦੇ ਿਨਯਮ 23 ਿਵੱਚ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਿਕਸੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਟੈਕਸਯੋਗ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਪਿਰਭਾਿ.ਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। ਐਕਟ ਦੇ 2 ਟੋਟਾ ਤ] ਕੱਿਟਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਟੈਕਸਯੋਗ ਆਮਦਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਆਮਦਨ। ਿਨਯਮ ਿਵੱਚ ਅੱਗੇ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ-'ਮੁਲQਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਕਾ.ਤਕਾਰ ਜQ ਿਕਸਮ ਦੇ ਿਕਰਾਏ ਦੇ ਪYਾਪਤਕਰਤਾ ਵਜ] ਕੀਤੇ ਗਏ ਿਕਸੇ ਵੀ ਖਰਚ ਦੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕਟੌਤੀ ਨਹW ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਜੇਕਰ ਿਨਯਮ ਨੂੰ ਐਸ ਨਾਲ ਪਿੜjਆ ਜਾਵੇ। 2(1) ਇਹ ਸਪੱ.ਟ ਹੈ ਿਕ ਮੁਲQਕਣ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਕਾ.ਤਕਾਰ ਵਜ] ਕੀਤੇ ਗਏ ਖਰਚੇ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਿਸਰਫ ਇੱਕ ਕਾ.ਤਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਫਸਲQ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਿਵੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਗਾਈ ਗਈ ਪYਿਕਿਰਆ ਅਤੇ ਉਪਜ ਦੀ ਿਵਕਰੀ ਦੇ ਪੜਾਅ ਤੱਕ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਇਤਫਾਿਕਕ ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਮਾਨਿਸਕ ਗਤੀਿਵਧੀਆਂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਵੰਡ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲੈਣਾ-ਦੇਣਾ ਨਹW ਹੈ ਿਜਵr ਿਕ ਕਾਮ-ਮੈਨc ਿਜੰਗ ਏਜੰਸੀ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ। [238ਈ-ਐਚ; 240ਏ-ਬੀ] ਿਸਵਲ ਅਪੀਲੀ ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ: 1968 ਦੀ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 1658। 1962 ਦੇ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਹਵਾਲਾ ਨੰਬਰ 83 ਿਵੱਚ ਬੰਬੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 22 ਸਤੰਬਰ 1967 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇ. ਤ] ਿਵ.ੇ. ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ। ਬੀ.ਡੀ..ਰਮਾ, ਅਤੇ ਆਰ.ਐਨ. ਸੱਚੇ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਵੀ. ਰਾਜਗੋਪਾਲ, ਐਮ. ਐਮ. ਵਕੀਲ, ਬੀ. ਦੱਤਾ, ਜੇ. ਬੀ. ਦਾਦਾਚਨਜੀ, ਓ, ਸੀ. ਮਾਥੁਰ ਅਤੇ ਰਿਵੰਦਰ ਨਰਾਇਣ, vਤਰਦਾਤਾ ਲਈ। ਵੱਲ] ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਿਗਆ ਹੇਗੜੇ, ਜੇ. ਇਹ ਿਵ.ੇ. ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਅਪੀਲ ਹੈ। ਇਹ 1962 ਦੇ 1962 ਦੇ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਸੰਦਰਭ ਨੰਬਰ 83 ਿਵੱਚ ਬੰਬੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਤ] ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਵਾਲਾ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲੀ ਿਟYਿਬਊਨਲ, ਬoਚ 'ਬੀ', ਬੰਬਈ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਸਵਾਲ ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦੇ ਐਸ.66(1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ ਰਾਏ ਲਈ ਭੇਿਜਆ ਿਗਆ ਸੀ (ਇਸ ਤ] ਬਾਅਦ ਐਕਟ ਵਜ] ਜਾਿਣਆ ਜਾਵੇਗਾ) ਹੈ: "ਕੀ ਤੱਥQ ਅਤੇ ਇਸ ਕੇਸ ਦੇ ਹਾਲਾਤQ ਿਵੱਚ ਿਵਭਾਗ ਮੁਲQਕਣ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਮੁਲQਕਣ ਸਾਲ 1957-58 ਲਈ ਮੁਲQਕਣ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਤ] ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਪYਬੰਧਕੀ ਏਜੰਸੀ ਕਿਮ.ਨ ਦੇ ਇੱਕ ਿਹੱਸੇ ਨੂੰ 1,26,359/- ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।" Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX BOMBAY versus MAHARASHTRA SUGAR MILLS LTD. BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 230] (1972) B. D. Sharma, and R. N. Sachthey, for foe appellant V. Rajagopal, M. M. Vakil, B. Datta, J. B. Dadachanji, 0, C. Mathur and Ravinder Narain, for the respondent. D The Judgment of the Court was delivered by Hegde, J. This is an appeal by special leave. It arises from the decision of the Bombay High Court in Income-tax Reference No. 83 of 1962 on its file. That Reference was E made by the Income-tax Appellate Tribunal, Bench 'B', Bombay. The question of law which was referred for the opinion of the High Court under s.66(1) of the Indian Income-tax Act, 1922 (to be hereinafter referred to as the Act) is: "Whether on the facts and in the circumstances F of this case the Department could disallow a sum of Rs. 1,26,359/- a portion of the managing agency commission paid by the assessee company for the assessment year 1957-58 in computing the income from business of the assessee company." G The assessee is M/s. Maharashtra Sugar Mills Ltd. The concerned assessment year is 1957-58, the corres-ponding account year ending on 30-9-1956. The assessee is a Limited Company. It carries on business of manu-facture of sugar from sugar cane. It owns extensive lands in which sugar cane is grown. The sugar cane grown in H these lands is used by the assessee for manufacture of sugar in its factory. The finding of the Tribunal is that 16-M 1245 Sup. CJ/71 the cultivation of sugar cane and the manufacture of sugar A by the assessee constitute one single and indivisible business. The assessee comapany is managed by managing agents. The managing agents were paid remuneration in accordance with the agreement entered into between the assessee company and the managing agents; The managing agents's B commission roughly worked out at 10 percent of the profits of the company. In the assessment year in question the managing agents were entitled to a commission of Rs. 4,86,228/6/-. In its assessment proceedings, the assessee claimed deduction of this sum under s.10(2)(15) as an item of expenditure laid out or expended wholly or exclusively for c the purpose of its business. Out of that sum, the Income-tax Officer disallowed a sum of Rs. 1,26,359/- on the ground that the same relates to the commission of the managing agents for managing the sugar cane cultivation part of the business. In appeal, the Appellate Assistant Commissioner concurred with the view taken by the Income-tax Officer. D The assessee took up the matter in second appeal to the Income-tax Appellate Tribunal. The Tribunal upheld the plea of the assessee that the entire sum is deductable under s. 10( 2) (15). It also rejected the contention of the depart-ment that on the facts of the case rule 23 of the Rules framed under the Act is applicable. In the Reference E referred to earlier, the High Court agreeing with the view taken by the Tribunal answered the question in favour of the <hsessee. Hence this appeal. The finding of the Tribunal that the cultivation of sugar cane as well as the manufacture of sugar constitutes one business is a finding of fact. That finding has not been challenged before us. What was urged on behalf of the department is that the assessee's business consisted of two parts namely (1) cultivation of sugar cane and the manufacture of sugar. The former part being agricultural operation, the income therefrom is not exigible to tax and therefore any expenditure incurred in respect of that acti1 ity is not deductable. This contention proceeds on the basis that only expenditure incurred in respect of a business activity giving rise to income, profit or gains taxable under the Act can be given deduction to and not otherwise. We see no b'asis for this contention. To find out whether a deduction claimed is permissible under the Act or not, all that 11e have to do is to examine the relevant provisions of F G H Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX BOMBAY versus MAHARASHTRA SUGAR MILLS LTD. BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 230] (1972) 2. aad agrisz qat face fafats faatfedt Zi aegat fratca ag 1957-58& faaar aeaeaedt Tat ge 30 faaraz,1956 st AAT zlat € |faaifed! un fafats aradt 8ag vet & ale fafafaa wea wr HTTaTe HTT& | gah earfaca & facta yfaera g feat aear saat sar 3aa yfaat azgat re ea ar soate fraifedt art areara A ah fafataa wea & facazat &\ afsnwy ar frond ag gf fa wea a Sat BTA A AIT faraticat gratSat fafafaa Hwa J cw ft ae wfaisa sreare afss Sat 3 1 vara afawalfraifeat argat ar gata etaF 1 gaca afunaial ay faaifedd seat atxsara afavaial & aa gy HUT H agare Ufvafas dae feat qatar| Tareafanatal ar arta aeqdt & ara er we are Te aa sfams Taal AT| HIATTfautiy at F cara afawat 4,86,228 wa 6 ATA ayiaeet Tt ATA eo.~>,» ¢| »%. |»; | t . frafia araarfaat 4,faatheay t aaa areare & sataa & fa gat eq & ararea eT e ayfaq wal ag ar aa Bt Te ATH WT Ae 10 (2\(15)F adit ga ule al wetal sr arar fearsa ufa F a& araac afaardt a1,26,359 aay at cfs ga Bat Tt Magara He Tt fH ag HeartTey HYGal HW F Arey LST aA AMT BT way Ha H far garg ofyaaiat Fating a arafeaa ge1 asta st a It, aeraH argc (aia) F araH<Ufa Sle ATT TW Aa F aaafa sHe HT1 Za aaa a faarfedl J arzaHzata afsnu & ane facia adie ati afaaea & faaifedt a ga cite atSfaa sacar fae get tif amr 10(2)(15) % aatla wet ata Si saafaatt at ag ata whardaxt aud fe ga ama he aegl F gree gufafaaa & ueta facfad faaal ar fram 23 ary gat 81 seat faafaa far aTface H, soa ararag 4 afanway sre AIAG WT Aaaeaa sa gu aatiqq BT Tat faalfeal F ger AF fearwa: aeaita Hl 7s zB3. afaata at ag fasae fa met at Qat BTA A AT are zt ara Alayfafataa axa a um gt arzare afea Har & avy araest fassg 21 va fasagqt eat ana way aet fear qare| faut at ae Bag ala A ag fHfretfzat ar arzare at wrat & afer etat g wate (1) wea at adt Frat Ax(2) atl fafataa seati af gaadt arr afe afar & wa: saa ata aret a7Qt Ht adh aaTaT aT aHaT AT gafar va fRarsas F ara A sone fratTAT Bte Wl cay Hetal ales wel Fas aaa Ta Aare Ge at aE fe Hrearzae faaragaf aaa sora faa av Fam Va eqa qt a faaa afafaaa Fmela HUIT HITS aA aT afMaraA IauT ald 3, Tete Hae sl ar aad zsWea aslaH gat ala A ale aa ada wel Var a1 ea aa Bl gat waafag fe gar al7g mig ala afafran & wets agate & ar adi, aa afafaaa& yaaa soaeat at gta atl Teal Sy Baa Acard saa hs Bosal Hrmaraay BU Farag afseata ga eta aga garest aaa& BaratFl Say AHIR eat glare wa F cadgf1 afe arar st ay gzafafaaa & ale adie eda vant aaa aia a a seat st ore1 atsafafiam & ala ag aga val oat sa AAA fear aTTAT| Sar geet afaTfeat qar & ga art A ale fase wal & fH wet FY Set Bra ate aia} fafafaaHAT UH et BMC afaatsa HVT Fi are 10 (2) F seraare fH faaHIATT BY TAT TT 10(1) F ala ary sak afua sel at sete Heaqeata datas fay mat afer1 aGala Bet A a cH Be sre 10(2) (15) 4afaa¢ frat ag ver aa g fH ta sreaie H gataa H far ga eT a Atmay BTFe way ar asd far ay egy at Be F aX ae Telay BY TTA"att 10(2)(15) at arar aeqee ale mefeta {ga ATAe A aa HT TE Gzfacade eq & faaifeet arer faa ae araiesalsa F fae wai 1g aT aa aTTe M1)ug ava fa sa arate FB TH ATT gree yea ala ate ara afafaaa . F Udlt HC TAI TA H Ase at g, arg gaia afefeafe aa21 wae afeaBRUT I Bx Jes eqAAT gra ATT aT wa B aana &| . 4. fafafeaa fa aq amet ar maMlHaT HCI ET Tae FA WA To TAo - UHo Beaegt BEAT aA MART Aya, Aara(!) TA se Fuga garararaa aru feu ay fafaran & ofa fade wth 1 ga aay Rarera WHITE:fautfeat ant F argare a areare HAT aT | ga HIVATT B gator B fac azay oafeal & sary HY HA AT TT TT SAT Aa aT Me ATA Beat BT Fat azTe SNL BAT AT) MITT HIATT H gABA A a ava seal Fa gg acal aaU % sfaara A afrafa sea arat ost| aot fratea srtaifgal F gay aaagearedaeaea F gga arer daa faa ae sara at wetdt ar ara feat | sazwt tq sare fear ar saat UH aT sat as geal a fear ar feels Far Hazafua @, faatfeat at aga afe afa ate A ft tag set saya gar fe aotmaa qeal atsare fet av va at aaa daa fear aar sara faratfedt ®ara at afaardd a anwar wet & acidt de @| Seat eararaT F agafafaattea fear fa ag eqrsar ate tal yfaal ar vara wee ate dt wat #sare fay aT wee TAT FH are a ate at yfaat B eeavercal A mea Hv Fqa al TS CHA a aaa Teta Br eHAITB|| | . Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX BOMBAY versus MAHARASHTRA SUGAR MILLS LTD. BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 230] (1972) "ਕੀ ਤੱਥQ ਅਤੇ ਇਸ ਕੇਸ ਦੇ ਹਾਲਾਤQ ਿਵੱਚ ਿਵਭਾਗ ਮੁਲQਕਣ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਮੁਲQਕਣ ਸਾਲ 1957-58 ਲਈ ਮੁਲQਕਣ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਤ] ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਪYਬੰਧਕੀ ਏਜੰਸੀ ਕਿਮ.ਨ ਦੇ ਇੱਕ ਿਹੱਸੇ ਨੂੰ 1,26,359/- ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।" ਮੁਲQਕਣ ਹੈ ਮੇਸਰਸ ਮਹਾਰਾ.ਟਰ .ੂਗਰ ਿਮੱਲਜ਼ ਿਲਮਿਟਡ ਸਬੰਧਤ ਮੁਲQਕਣ ਸਾਲ 1957-58 ਹੈ, ਅਨੁਸਾਰੀ- 30-9-1956 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਪੋਿਡੰਗ ਖਾਤਾ ਸਾਲ। ਮੁਲQਕਣ ਇੱਕ ਿਲਮਿਟਡ ਕੰਪਨੀ ਹੈ। ਇਹ ਗੰਨc ਤ] ਚੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਜ਼ਮੀਨ ਹੈ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਗੰਨਾ ਉਗਾਇਆ ਜQਦਾ ਹੈ। ਇਹਨQ ਜ਼ਮੀਨQ ਿਵੱਚ ਉਗਾਏ ਗਏ ਗੰਨc ਨੂੰ ਮੁਲQਕਣਕਰਤਾ ਆਪਣੀ ਫੈਕਟਰੀ ਿਵੱਚ ਖੰਡ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਿਤਆ ਜQਦਾ ਹੈ। ਿਟYਿਬਊਨਲ ਦੀ ਖੋਜ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਗੰਨc ਦੀ ਕਾ.ਤ ਅਤੇ ਮੁਲQਕਣ ਦੁਆਰਾ ਖੰਡ ਦਾ ਿਨਰਮਾਣ ਇੱਕ ਿਸੰਗਲ ਅਤੇ ਅਿਵਭਾਗੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਹੈ। ਮੁਲQਕਣ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਪYਬੰਧਨ ਏਜੰਟQ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜQਦਾ ਹੈ। ਮੈਨc ਿਜੰਗ ਏਜੰਟQ ਨੂੰ ਮੁਲQਕਣ ਕੰਪਨੀ ਅਤੇ ਪYਬੰਧਕੀ ਏਜੰਟQ ਿਵਚਕਾਰ ਹੋਏ ਸਮਝੌਤੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਿਮਹਨਤਾਨc ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ; ਮੈਨc ਿਜੰਗ ਏਜੰਟQ ਦਾ ਕਿਮ.ਨ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਦੇ 10 ਪYਤੀ.ਤ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਪY.ਨ ਿਵੱਚ ਮੁਲQਕਣ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਪYਬੰਧਕੀ ਏਜੰਟ ਰੁਪਏ ਦੇ ਕਿਮ.ਨ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਸਨ। 4,86,228/6/-। ਇਸਦੀ ਮੁਲQਕਣ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਿਵੱਚ, ਮੁਲQਕਣਕਰਤਾ ਨc ਐਸ.10(2)(15) ਦੇ ਤਿਹਤ ਇਸ ਰਕਮ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਖਰਚੇ ਦੀ ਇੱਕ ਵਸਤੂ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਜQ ਪੂਰੀ ਤਰjQ ਜQ ਿਵ.ੇ. ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ. ਲਈ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਿਗਆ। ਉਸ ਰਕਮ ਿਵੱਚ], ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨc ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। 1,26,359/- ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਿਕ ਇਹ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਗੰਨc ਦੀ ਕਾ.ਤ ਦੇ ਿਹੱਸੇ ਦੇ ਪYਬੰਧਨ ਲਈ ਪYਬੰਧਕੀ ਏਜੰਟQ ਦੇ ਕਿਮ.ਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ, ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ.ਨਰ ਨc ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਲਏ ਗਏ ਿਵਚਾਰ ਨਾਲ ਸਿਹਮਤੀ ਪYਗਟਾਈ। ਮੁਲQਕਣਕਰਤਾ ਨc ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲੀ ਿਟYਿਬਊਨਲ ਕੋਲ ਦੂਜੀ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ ਮਾਮਲਾ ਉਠਾਇਆ। ਿਟYਿਬਊਨਲ ਨc ਮੁਲQਕਣ ਦੀ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਿਖਆ ਿਕ ਸਾਰੀ ਰਕਮ ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਹੈ। 10(2) (15)। ਇਸ ਨc ਿਵਭਾਗ ਦੀ ਇਸ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਵੀ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਬਣਾਏ ਗਏ ਿਨਯਮQ ਦੇ ਕੇਸ ਿਨਯਮ 23 ਦੇ ਤੱਥQ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਿਹਲQ ਿਜ਼ਕਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਵਾਲੇ ਿਵੱਚ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨc ਿਟYਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਲਏ ਗਏ ਿਵਚਾਰ ਨਾਲ ਸਿਹਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਮੁਲQਕਣ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਿਦੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅਪੀਲ. ਿਟYਿਬਊਨਲ ਦਾ ਇਹ ਤੱਥ ਿਕ ਗੰਨc ਦੀ ਕਾ.ਤ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਖੰਡ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਇੱਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਹੈ, ਇਹ ਤੱਥQ ਦੀ ਖੋਜ ਹੈ। ਉਸ ਖੋਜ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੁਣੌਤੀ ਨਹW ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਿਵਭਾਗ ਦੀ ਤਰਫ] ਜੋ ਤਾਕੀਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਮੁਲQਕਣ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਦੋ ਿਹੱਸੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਰਥਾਤ (1) ਗੰਨc ਦੀ ਕਾ.ਤ ਅਤੇ ਖੰਡ ਦਾ ਿਨਰਮਾਣ। ਪਿਹਲਾ ਿਹੱਸਾ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਸੰਚਾਲਨ ਹੈ, ਇਸ ਤ] ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹW ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਗਤੀਿਵਧੀ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਕੀਤਾ ਕੋਈ ਵੀ ਖਰਚਾ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਨਹW ਹੈ। ਇਹ ਿਵਵਾਦ ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ ਿਕ ਿਸਰਫ਼ ਆਮਦਨ, ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਜQ ਲਾਭ ਨੂੰ ਐਕਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਟੈਕਸ ਯੋਗ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਿਕਸੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਗਤੀਿਵਧੀ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਖਰਿਚਆਂ ਿਵੱਚ ਕਟੌਤੀ ਿਦੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਹW। ਅਸW ਇਸ ਿਵਵਾਦ ਦਾ ਕੋਈ ਆਧਾਰ ਨਹW ਦੇਖਦੇ। ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਿਕ ਕੀ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਕਟੌਤੀ ਐਕਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ ਜQ ਨਹW, ਸਾਨੂੰ ਬੱਸ ਇਸ ਦੇ ਸੰਬੰਿਧਤ ਉਪਬੰਧQ ਦੀ ਜQਚ ਕਰਨੀ ਹੈ ਐਕਟ. ਟੈਕਸ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਉਪਬੰਧQ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਿਵੱਚ ਬਰਾਬਰੀ ਵਾਲੇ ਿਵਚਾਰ ਪੂਰੀ ਤਰjQ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਉਪਬੰਧQ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰjQ ਲੈਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਿਜਵr ਉਹ ਖੜjੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਭੱਤਾ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ ਤQ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁੱਲ ਲਾਭ ਿਵੱਚ] ਕੱਿਟਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹW ਹੈ ਤQ ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਿਜਵr ਿਕ ਪਿਹਲQ ਿਜ਼ਕਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ, ਇਸ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਿਵਵਾਦ ਨਹW ਹੈ ਿਕ ਗੰਨc ਦੀ ਕਾ.ਤ ਅਤੇ ਖੰਡ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਇੱਕ ਿਸੰਗਲ ਅਤੇ ਅਿਵਭਾਗੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸੀ। ਸੈਕ.ਨ 10(2) ਕਿਹੰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਐKਸ. ਿਕਸੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ 10(1) ਦੀ ਗਣਨਾ ਉਸ ਿਵੱਚ ਦੱਸੇ ਭੱਤੇ ਕੱਟਣ ਤ] ਬਾਅਦ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਨਜ਼ੂਰ.ੁਦਾ ਭੱਿਤਆਂ ਿਵੱਚ] ਇੱਕ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਐਸ.10(2) (xv) ਿਵੱਚ ਿਜ਼ਕਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਜੋ ਕਿਹੰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਅਿਜਹੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ. ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰjQ ਅਤੇ ਿਵ.ੇ. ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਗਏ ਜQ ਖਰਚੇ ਗਏ ਿਕਸੇ ਵੀ ਖਰਚੇ ਨੂੰ ਭੱਤੇ ਵਜ] ਕੱਿਟਆ ਜਾਵੇਗਾ। 10 (2) (15) ਦਾ ਹੁਕਮ ਸਾਦਾ ਅਤੇ ਅਸਪ.ਟ ਹੈ। ਿਬਨQ .ੱਕ ਇਸ ਕੇਸ ਿਵੱਚ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਭੱਤਾ ਮੁਲQਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ. ਲਈ ਰੱਿਖਆ ਿਗਆ ਸੀ ਜQ ਖਰਿਚਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਹ ਤੱਥ ਿਕ ਉਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਿਹੱਸੇ ਤ] ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਆਮਦਨ ਐਕਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਟੈਕਸ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹW ਹੈ, ਕੋਈ ਢੁੱਕਵW ਸਿਥਤੀ ਨਹW ਹੈ। ਉਪਰੋਕਤ ਕਾਰਨQ ਕਰਕੇ ਅਸW ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਿਵਚਾਰ ਨਾਲ ਸਿਹਮਤ ਹQ। Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX BOMBAY versus MAHARASHTRA SUGAR MILLS LTD. BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 230] (1972) F G H A the Act. Equitable considerations are wholly out of place in construing the provisions of a taxing statute. We have to take the provisions of the statute as they stand. If the allowance claimed is permissible under the Act then the same has to be deducted from the gross profit. If it is not B permissible under the Act, it has to be rejected. As men-tioned earlier, it is not disputed that the cultivation of sugar cane and the manufacture of sugar constituted one single and indivisible business. Section 10(2) says that profits under s. 10(1) in respect of a business should be computed after deducting the allowiinces mentioned therein. c One of the allowances allowed is that mentioned in s.10(2) (xv) which says that any expenditure laid out or expended wholly and exclusively for the purpose of such business shall be deducted as an allowance. The mandate of s 10 (2)(15) is plain and unambiguous. Undoubtedly the allowance claimed in this case was laid out or expended for D the purpose of the business carried on by the assessee. The fact that the income arising from a part of that business is not exigible to tax under the Act is not a relevant circum-stance. For the foregoing reasons we agree with the view taken by the High Court. E Turning now to the decided cases, we shall first refer to the decision of the Madras High Court in S. A. S.S. Chellappa Chettiar v. Commissioner of Income-tax, Madras(!) The facts of that case are : The assessee was carrying on the business of money lending in Burma. · For the purpose of that business he was borrowing money from others at a F lower rate of interest and advancing loans to his consti-tuents at a higher rate. In the cousre of his business, he was obliged to receive agricultural lands in repayment of his debts from some of his constituents. In his assessment proceedings he claimed deduction of the interest paid by him in respect of his borrowings. Part of the money borrowed G by him had been advanced to constituents who, as mention-ed ealier, had made over their agricultural lands to the assessee. The question arose whether the interest paid in respect of the money advanced to those constituents was deductable in computing the profits and gains of the assessee. H The High Court held that he was en.titled to the ded~cti~n claimed and further he was also entitled to deductton m respect of the establishment and other charges incurred by him for managing and cultivating such lands and the amount spent for obtaining conveyances of such lands. Sir H. 0. C. Beasley C. J., speaking for the Court observed: "It seems to us that the governing section in order to decide this matter must be Sec. 10(2)(iii). Was the capital borrowed for the purpose of the assessee's business? No difficulty arises about that, for it is conceded that it was so borrowed. It was also unquestionably used for the purpose of the business because it is again conceded that it was lent to the borrowers. Does it continue to be so used ? It is in that respect that it is important again to emphasise that this case has been argued before us on the basis that these lands came into and were retained in the possession of the assessee in payment of a money-lending debt and ex-necessitate." The test applied by the learned Chief Justice appears to us to be the correct one. We shall next take up the decision of the Bombay Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX BOMBAY versus MAHARASHTRA SUGAR MILLS LTD. BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 230] (1972) | . tag nerar eaetaiay fatr— Bt AIX & faata es gu at uqe dio Maw,. yer earafagha ¥ . | aa Gar sdla garg fa ga arae ar fafagaa awa % aq aaaTet aTet 10(2) (iii) Fi Fat Gait fathead B wreare } yatta B fareTAIT AT TE atga ate H arg wfoarg aa 2aatfH az ara war 2 faae ae calag & fae st sare al we ety faedds wT BF yaar satawt Beary F gata F fry feat war ar aalfs ae wt rar war 2 fHTZ TANT TA ara BY Gare xt Te Atgar saaT ga HIT TAT Alar)-ter? ga area ga ara at ga: He aa masa & fe za arms«BAIR AMT ga ATATT Ie aaa at ak 2 fe a afaat fraifedleazyTHT BO H Gag A ae afsarg wr a Tay Haars aie Hey F wetaefaary gee eararfecfe & at watel ait at 8, ag ead wealate| | grag5. HF GA AEH Cos Losealy CHMG fofats, graggary aTawRT ATTA,wafaet(2) aren area F grag sea eqigiaa & fafasaa oe faare sty arnt F fratftal cm Cat sect et a grag a fanfaa samaarad & saeq afupat & att ag Head al grag F fafaa eti care xt oh (1) 5 BIgo eo AIto 97, mo . | —,— | aret arqay ar fafer area ate ara & arcadia real Hot arzarz ar) saeal STt are HET F aredia Usa A yaya sea ara arat ge He at aararaT anar ar farg far at faaifey & ciar fear fe gaa a adiaasoifaafear % Vaal TH AMT Ta axa Ht aaa 2 a fated ara F oniaa atTe WT asl AAT AT BHAT| az eel Ges eTTTAT A aAaT HT AT AT| TAfata F opEy FH Bsa qaraa A az ya eaaT fHar— ag facea aa g fe oat ae qa Bradt aT aeaey3, Brose Fset faa ay ary el aaa ag war oT amar 2 fe X arose FH sayamit Mey getfg wet aH vara ofewaiat sr araea 2 gahBUTT BT ST aral & we at araeq aef 2 gaat wala wrod Fail sires % afar wr as oaaifea fee ara A arqad oo ate 2aaT Br Tat aaa & argaa & fe Heady A azar ara soifaa fear gz alefeaat ara soifsa fear 2? ag ad} er ar awa fe afe are qaweal a ooifaat fae a aa: sara afaaatal eal adlaa sega atBqqT gar ar” 6. MSTmaea,Atay Tay alo afta wosHeat(suigaz)fafees(?) are area a fafavaararc ga fafaa sea 8 fraar-gaar 2 faa oz.~an faare aT WEsa arma H fralfedy weal urea at fraral ate arareavz at area BT faara at) saa eq Hrataa gras HootTat aa aeat age ant & grag Aaa H fro ar as aew eqrat a fata wer & fag wsUla ual Halal ati owBere FR gra faalfealsect B gara ofawalfaaifedt arate ag afan arat ar dla sland oftafas seq weaapartoY faaar afufasag awafae aradt ay at oral Beat &afer a} feara & sar giar1 faaifedl 4 vara afene atta at variaet fear ait yea wratay yeas ate grat saladpurdt & ara ate zifawaa Ha sam: urgafas wee fasfas wid) erga wu aT FRsaaa & fan fasifed er orfseart er aia ay anwar ea A gaat ufaartT BUST Ua Bt aa He orgafas yaa ofan adiod at Reta He aTaaase mga (ala) ava arem al gfe ar zy feeq afraxa are atefrag fag aa at sea eargtayaz afafavifza fear fe qu argu saraofan salma grag averzw fasfaa fear war afeui ate et aa oxaa aaa tag afafratfea fear fe acqu vaca ofan adiaa ardarat 4 & fasfaa feo ara ar att ar aie ag fe faatfedt sera at ga azarH PILT Cat etal FB Gras sr gray SrA a faafeaa set far ar axa fe sarSaye OH MIT BY Tad a Hwrsl A-aafsa arat FR ofafaafea wx fear ar . faata F ayer A ga caimaa A az aa eqaa faar—. cura mane afafaar ty are 10(2)(15) F srafead g fefea HIATT H aval sl qaTA HA A qa ST a ale aaa BT a UaHITT F TATA H faa eqageqy fan qe ar aa fea qo oqgq at ge eTTTA| Tea WIRa AIT HUA Slat ATT LATA Hr BITATT FT TUNT F|wa ars faatfedt um go arcareawe carat at wrar 3 aa art 10%wataatfar ag oH A wae gars ale HVAT FH Ys aA TalMaa ater Saiisa Aral HY sHzar HUH aie Baa a aa aul sl Hetatan ofafafeaa fag at 21ea aea A fe ey arard faeett gatHg,feafa F ate grax adit gia afe faaifeat, sar fe sega aacHeuay atal & wat at frara & ale wrgel aie at sat fara HATClad: WaT ae HUY F sotsa aval wt aH ara fara gar Alesaa a saea afaatal a aia adiga afea esa at aetdl a) araalt ga sare faarat mat ye are afafaam & weld care et aaLaat afar Ao eat care ate faare 21 wa: gerah areataarat & & 1,23,719 ea at ufs at afeafed aa gq sara ufaraiatal daa at Ty BAT BT 3,512,699 way wl qd can at etal F fageWE BT A Hat 3” Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX BOMBAY versus MAHARASHTRA SUGAR MILLS LTD. BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 230] (1972) ਹੁਣ ਿਨਰਣੇ ਕੀਤੇ ਕੇਸQ ਵੱਲ ਮੁੜਦੇ ਹQ, ਅਸW ਪਿਹਲQ ਐਸ.ਏ.ਐਸ. ਚੇਲੱਪਾ ਚੇKਟੀਅਰ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ.ਨਰ, ਮਦਰਾਸ (1) ਿਵੱਚ ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਵQਗੇ (1) ਉਸ ਕੇਸ ਦੇ ਤੱਥ ਹਨ: ਮੁਲQਕਣ ਬਰਮਾ ਿਵੱਚ ਕਰਜ਼ਾ ਦੇਣ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰ ਿਰਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ. ਲਈ ਉਹ ਦੂਿਜਆਂ ਤ] ਘੱਟ ਿਵਆਜ ਦਰ 'ਤੇ ਪੈਸੇ ਉਧਾਰ ਲੈ ਿਰਹਾ ਸੀ ਅਤੇ vਚ ਦਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਕਰਜ਼ੇ ਦੇ ਿਰਹਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਿਸਲਿਸਲੇ ਿਵਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੁਝ ਿਹੱਿਸਆਂ ਤ] ਆਪਣੇ ਕਰਿਜ਼ਆਂ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਲਈ ਵਾਹੀਯੋਗ ਜ਼ਮੀਨQ ਪYਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਮੁਲQਕਣ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਿਵੱਚ ਉਸਨc ਆਪਣੇ ਉਧਾਰ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਉਸਦੇ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਿਵਆਜ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਉਧਾਰ ਲਏ ਗਏ ਪੈਸੇ ਦਾ ਕੁਝ ਿਹੱਸਾ ਉਹਨQ ਹਲਿਕਆਂ ਨੂੰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਿਜਨj Q ਨc ਪਿਹਲQ ਿਜ਼ਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਖੇਤੀ ਜ਼ਮੀਨQ ਨੂੰ ਮੁਲQਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਸ{ਪ ਿਦੱਤਾ ਸੀ। ਸਵਾਲ ਇਹ vਠਦਾ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਉਹਨQ ਿਹੱਸੇਦਾਰQ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਪੈਿਸਆਂ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਿਵਆਜ ਮੁਲQਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਅਤੇ ਲਾਭQ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਯੋਗ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨc ਿਕਹਾ ਿਕ ਉਹ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਉਹ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਵੀ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਅਿਜਹੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨQ ਦੇ ਪYਬੰਧਨ ਅਤੇ ਖੇਤੀ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਲਗਾਏ ਗਏ ਹੋਰ ਖਰਚੇ ਅਤੇ ਅਿਜਹੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨQ ਦੇ ਸੰਚਾਲਨ ਪYਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਖਰਚੀ ਗਈ ਰਕਮ। ਸਰ ਐਚ.ਓ.ਸੀ. ਬੇਸਲੇ ਸੀ.ਜੇ., ਅਦਾਲਤ ਲਈ ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ ਿਕਹਾ: "ਸਾਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਿਕ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਗਵਰਿਨੰਗ ਸੈਕ.ਨ ਨੂੰ ਧਾਰਾ 10(2) (iii) ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਮੁਲQਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ. ਲਈ ਪੂੰਜੀ ਉਧਾਰ ਲਈ ਗਈ ਸੀ? ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਮੁ.ਕਲ ਨਹW ਆ~ਦੀ, ਿਕ~ਿਕ ਇਹ ਮੰਿਨਆ ਜQਦਾ ਹੈ ਿਕ ਇਹ ਉਧਾਰ ਿਲਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਹ ਵੀ ਿਬਨQ .ੱਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ. ਲਈ ਵਰਿਤਆ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ~ਿਕ ਇਹ ਦੁਬਾਰਾ ਉਧਾਰ ਿਲਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਸ ਸਬੰਧ ਿਵਚ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਿਕ ਇਹ ਕੇਸ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਬਿਹਸ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਇਹ ਜ਼ਮੀਨQ ਮੁਦਰਾ-ਉਧਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਿਵਚ ਮੁਲQਕਣ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਿਵਚ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।" ਿਸੱਿਖਅਤ ਚੀਫ਼ ਜਸਿਟਸ ਦੁਆਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਟੈਸਟ ਸਾਨੂੰ ਸਹੀ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਅਸW ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਸਾਲਟ ਐਡ ਇੰਡਸਟਰੀਜ਼ ਏਜੰਸੀ ਿਲਮਿਟਡ, ਬੰਬੇ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ.ਨਰ, ਬੰਬੇ ਿਸਟੀ (') ਿਵੱਚ ਬੰਬੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ 'ਤੇ ਸੁਣਵਾਈ ਕਰQਗੇ। ਉਸ ਕੇਸ ਿਵੱਚ ਮੁਲQਕਣ ਬੰਬਈ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਪYਬੰਧਕੀ ਏਜੰਟ ਸਨ ਜੋ ਬੰਬਈ ਿਵੱਚ ਵੀ .ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਪYਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਬYਿਟ. ਭਾਰਤ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜQ ਿਵੱਚ ਵੀ ਸੀ। ਭਾਰਤੀ ਰਾਜQ ਿਵੱਚ ਪYਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਵਪਾਰਕ ਗਤੀਿਵਧੀਆਂ ਤ] ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਟੈਕਸ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹW ਸਨ ਪਰ ਿਫਰ ਵੀ ਮੁਲQਕਣਕਰਤਾ ਨc ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਕ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਪYਾਪਤ ਕੀਤੇ ਕਿਮ.ਨ ਦਾ ਇੱਕ ਿਹੱਸਾ ਿਬYਿਟ. ਭਾਰਤ ਤ] ਬਾਹਰ ਕੀਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਸੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਿਬYਿਟ. ਭਾਰਤ ਿਵੱਚ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਆਮਦਨ ਨਹW ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨc ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨc ਿਕਹਾ: “ਇਹ ਿਬਲਕੁਲ ਸੱਚ ਹੈ ਿਕ ਿਜੱਥ] ਤੱਕ ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਸਬੰਧ ਹੈ, ਕੰਡਲਾ ਿਵਖੇ ਹੋਏ ਮੁਨਾਫੇ ਨੂੰ ਕੰਡਲਾ ਿਵਖੇ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਿਜੱਥ] ਤੱਕ ਪYਬੰਧਕੀ ਏਜੰਟQ ਦਾ ਸਬੰਧ ਹੈ, ਉਹਨQ ਦੇ ਕਮ-ਿਮ.ਨ ਦਾ ਉਹਨQ ਮੁਨਾਿਫ਼ਆਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲੈਣਾ-ਦੇਣਾ ਨਹW ਹੈ। ਉਹਨQ ਦਾ ਕਿਮ.ਨ ਿਸਰਫ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਕਾਜ ਦੇ ਅੰਤਮ ਿਨਰਧਾਰਨ ਅਤੇ ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀ ਲਾਭ ਕਮਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ। ਇਹ ਨਹW ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਿਕ ਿਜਵr ਿਕ ਮੁਨਾਫਾ ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਕਮਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ, ਕਮ-ਿਮ.ਨ ਵੀ ਪYਬੰਧਕੀ ਏਜੰਟQ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਿਰਹਾ ਸੀ ਜQ ਪੈਦਾ ਹੋ ਿਰਹਾ ਸੀ।" Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX BOMBAY versus MAHARASHTRA SUGAR MILLS LTD. BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 230] (1972) Section: HEADER The test applied by the learned Chief Justice appears to us to be the correct one. We shall next take up the decision of the Bombay High Court in Salt and Industries Agencies Ltd., Bombay v. Commissioner of Income-tax, Bombay City (1). The assessee in that case was a company incorporated in Bombay. They were the managing agents of another com-pany which was also incorporated in Bombay. The managed company had business both in British India as well as in the Indian States. The profits arising from the business activities of the managed company in the Indian States was not exigible to tax but yet the assessee claimed that a part of the commission earned by it being in respect of business carried on outside British India, the same could not be considered as an income earned in British· India. That contention was rejected by the High Court. In the course of its judgment, the High Court observed: "It is perfectly true that as far as the parent com- pany is concerned, the profits made at Kandla could be said to have arisen and accrued at Kandla, but as far as the managing agents are concerned, their com-mission has nothing whatever to do with those profits. A B c D E F G H Their commission is only concerned with the ultimate determination of all the workings of the company and the finding out whether and what profits has been earned by the company. It cannot be said that as profits were earned by the parent company, the com-B mission also was accruing or arising to the managing agents." In Commissioner of Income-tax, Bombay v. C. Parakh & Co. (India) Ltd.1. The ratio of that decision bears on the question of law that we are considering. The assessee c company therein was resident and ordinarily resident in J.ndia. It had its head office in Bombay. It maintained a branch at Karachi for purchasing cotton for shipment to Bombay or to export direct to other places. By an agree-ment, the managing agents of the assessee company were entitled to a remuneration of 20 percent of the annual net D profits of the assessee company to ascertain which the result of the trade in all its branches had to be taken into account. The assessee apportioned the managing agency commission and debited the proportionate amount in the respective profit and loss account for the Bombay head office and the Karachi branch. In computing the Pakistan E income of the assessee for the purpose of double taxation relief the Income-tax Officer deducted from the income of the Karachi branch the proportionate managing agency: commission. The Appellate Assistant Commissioner con-firmed that order but the Tribunal and the High Court on a reference held that the managing agency commission in F its entirety should be debited to the Bombay branch. On appeal this- Court held that the entire managing agency commission was liable to be debited against the Indian profits and further assessee company could not be estopped from claiming the benefit of such deduction by reason of G the fact that it erroneously allocated a part of it toward the profits earned in Karachi. In the course of its judgment this Court observed: "Seetion 10(2)(xv) of the Indian Income-tax Act provides that in computing the profits of a business allowance is to be made for any expenditure laid out H or expended wholly and exclusively for the p".Irpose of such business. Now the respondent is carrying on Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX BOMBAY versus MAHARASHTRA SUGAR MILLS LTD. BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 230] (1972) 7. Wad: TA MART Maa, BATA TATA gfosaa aH fafags (‘) araana & ea eqrgqraa giet fau avfafazaa & ofa fade wea fi va aaa FTaal, Uh TERI HeTA A ATA HIATT H THA F Tat sfryfaat afer farr axsae FCA Yatat, sfayfaat qe wae aga ast ulafafafea at1tatafayfaal & wa ate far ae ara ate aifaat seat aT arcare araeet ara aTATTA BA FH araH STA aa a a ngi fafavag & fac seat ag ar fH zatmera aru va ofayfaat az faaar sqrt ax gaa ar fafafed cay It aaTema eT Bae aaa aa HF seta al wrandl Fea eqaraa 7 agafufaatte fearfe oat fafara faetoratat gre sar< faw ae aa at seatgIul dad faa ny ges gt cara at afafran st are 10(2)(3) # wala waaTaHa star ate sfagfaal at aa ww & fac sar fac ae saofa faaarsat HC gaa at, faew faa wy ara argafan wrt al wqata Tea A aleatfaca aa @ faua & agaa FH eararfacfa geara (sa fH a aa a) a agaa aqaq faar— sear maga feel afafaaq ar malaga ata ana 2aafafaan at aay ar aga eat waar aifedi ate fal soar & geal Aafawar 2 at caraifanaa wataaq & genial fagrat at aera feararat aferfeeq get afar afarqar afaa wear wie tae fat ———— . “— : , | | | | : | _ Maa fags HT AA T BL TA Alarazae HY FT BA BT WITT BALmaar vat fear at era| Sarey arary grey 10 8 waleaga AZ1 Get IA GaN TyIT ATTal ae a1 erarer (1) FH ag faem fear sare fe feat faatfeal ozsam gra faa qe aivare & arat ae afearal eT arad Bt AMAT aTaHT| zat ag ala waeT Aa arat arfan fH faaifedt wr wreare sar2? Farag UH AT st HILAL HLT S.Al As Al BAT HCG F TAFUIT AS WAT BAHIA HAT FAT HILSTT aT Z ? ale ag Car HaagHAT f HY HILAL AST 2 aa EH Ga HMA Hl oiftaal wl Ae A atwat arfec| ag ogeat ara fi gat ara ag 2 fe ZA arr10(2) afaa aifge aie va waar wal at weldl Hae ae sal afar1 CATHele Hat BA H A agate e, az eT STAT Char @: ear et era ataia weal afer ate ag aaar aries fH aan Sae weqeat: aT aA:HUIT AT OCT HUTA BT FUT S| St HAUT S SAAT GAL THTUAFaar arfzt1 agar ag fe wags ah val aig ww ar faa wat fear21 ara 10(2) Fea aaa Bary waz aa F1 gah fards, ofanTHI HaHa Si are(0(2) (15)¥ dae ag afafatesa fear araraifera azat 2 fe aor gat eT a ait waeT wT a Hae H GMATfagOTT HY SAATAT HY TE Mt ar ag ay fear aa at| famAqvsa fa ald FTfata agt tar 2 fe azoafafafead feat stefa eq ar sata varari afe sat ag 3 feag wraith salsa H far fT aaq FT Faat BT WaT ama a Hs araey az 3H sa sa a HUTT ara segSe SAT TT AA| ga ara ae SH aaa HIT as sl awa g fHwag ag waar Hut & PH fafsersare Heag feast gar wa a wixMTT STA Hae B yaa B faa exacar ay ara & Tae qesera: arWIAA: HUGT WT Tica slat MT ame era ea aie a agfafragWIT BAT ATT BA sla BT TAT aaa faxay gfe ara feat wayara & fae fear aare 8. fawry et wit a adlara stat Tay iaHT algza (1) ary Aa FTaa rqraray giz fac ac fafasaa ar waara aaoT sarafearaary, vafafaeaa ar fafasamiare ga nina F fafarag & fac saya sea } ear aa21 gut aaa waisa & fan ag fafavag qa wa a faa 2| 9. ah qeara faa at mix Aag zhea a ag fe facfaa faquy &faan 23a} tata F wad gu yaraafaraiat ay fag ae astm at ara a | 960 «=» [1971]3 eA fro Fe | | | | aigar arene afaaret ® far aqaa ari ga aca Hat ag aa sda vatdar &1 zat geqa satsfare fara 23 wr aries AIT BA THIT =—023(1). Ret ara at eara arer 2% aarafearfer wre:afe ara & ate ate areare’ Badia arta: aTHT a TATA ATT 8,ge arr ar saarea wee R fae My araat a sar2, feet aha stsar Ht fratfedt & sag at ar fad say aeg BT A ales FH AT IT Teafear at ate faaar dS areare H wey ara F ate ge saat fea Tatat, an faah fave a cas areare HR Baral F afenfaa a Tearare-gea at wetdt at orett ale seq wT A wes Med HVA ATAaya at siftanat ® alc ox faatfedt ara sara fae ae feet wea oaTat até afaftaa aelet adh et orem , (EY ~ a "ss 7 . a Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX BOMBAY versus MAHARASHTRA SUGAR MILLS LTD. BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 230] (1972) “ਇਹ ਿਬਲਕੁਲ ਸੱਚ ਹੈ ਿਕ ਿਜੱਥ] ਤੱਕ ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਸਬੰਧ ਹੈ, ਕੰਡਲਾ ਿਵਖੇ ਹੋਏ ਮੁਨਾਫੇ ਨੂੰ ਕੰਡਲਾ ਿਵਖੇ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਿਜੱਥ] ਤੱਕ ਪYਬੰਧਕੀ ਏਜੰਟQ ਦਾ ਸਬੰਧ ਹੈ, ਉਹਨQ ਦੇ ਕਮ-ਿਮ.ਨ ਦਾ ਉਹਨQ ਮੁਨਾਿਫ਼ਆਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲੈਣਾ-ਦੇਣਾ ਨਹW ਹੈ। ਉਹਨQ ਦਾ ਕਿਮ.ਨ ਿਸਰਫ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਕਾਜ ਦੇ ਅੰਤਮ ਿਨਰਧਾਰਨ ਅਤੇ ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀ ਲਾਭ ਕਮਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ। ਇਹ ਨਹW ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਿਕ ਿਜਵr ਿਕ ਮੁਨਾਫਾ ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਕਮਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ, ਕਮ-ਿਮ.ਨ ਵੀ ਪYਬੰਧਕੀ ਏਜੰਟQ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਿਰਹਾ ਸੀ ਜQ ਪੈਦਾ ਹੋ ਿਰਹਾ ਸੀ।" ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ.ਨਰ, ਬੰਬੇ ਬਨਾਮ ਸੀ. ਪਾਰਖ ਐਡ ਕੰਪਨੀ (ਇੰਡੀਆ) ਿਲਮਿਟਡ¹। ਉਸ ਫੈਸਲੇ ਦਾ ਅਨੁਪਾਤ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਵਾਲ 'ਤੇ ਿਨਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਿਜਸ ਬਾਰੇ ਅਸW ਿਵਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹQ। ਇਸ ਿਵੱਚ ਮੁਲQਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਭਾਰਤ ਿਵੱਚ ਿਨਵਾਸੀ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਿਨਵਾਸੀ ਸੀ। ਇਸਦਾ ਮੁੱਖ ਦਫਤਰ ਬੰਬਈ ਿਵੱਚ ਸੀ। ਇਸ ਨc ਬੰਬਈ ਲਈ ਕਪਾਹ ਦੀ ਖਰੀਦ ਜQ ਹੋਰ ਥਾਵQ 'ਤੇ ਿਸੱਧੇ ਿਨਰਯਾਤ ਲਈ ਕਰਾਚੀ ਿਵਖੇ ਇਕ .ਾਖਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖੀ। ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਦੁਆਰਾ, ਮੁਲQਕਣ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮੈਨc ਿਜੰਗ ਏਜੰਟQ ਨੂੰ ਮੁਲQਕਣ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸਾਲਾਨਾ .ੁੱਧ ਲਾਭ ਦੇ 20 ਪYਤੀ.ਤ ਦੇ ਿਮਹਨਤਾਨc ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਸਨ ਤQ ਜੋ ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ ਿਕ ਇਸਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ .ਾਖਾਵQ ਿਵੱਚ ਵਪਾਰ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੁਲQਕਣਕਰਤਾ ਨc ਪYਬੰਧਨ ਏਜੰਸੀ ਕਿਮ.ਨ ਨੂੰ ਵੰਿਡਆ ਅਤੇ ਬੰਬਈ ਮੁੱਖ ਦਫਤਰ ਅਤੇ ਕਰਾਚੀ .ਾਖਾ ਲਈ ਸੰਬੰਿਧਤ ਲਾਭ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਖਾਤੇ ਿਵੱਚ ਅਨੁਪਾਤਕ ਰਕਮ ਨੂੰ ਡੈਿਬਟ ਕੀਤਾ। ਦੋਹਰੇ ਟੈਕਸ ਰਾਹਤ ਦੇ ਉਦੇ. ਲਈ ਮੁਲQਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਪਾਿਕਸਤਾਨੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨc ਅਨੁਪਾਤਕ ਪYਬੰਧਨ ਏਜੰਸੀ ਦੀ ਕਰਾਚੀ .ਾਖਾ ਦੀ ਆਮਦਨ ਤ] ਕਟੌਤੀ ਕੀਤੀ। ਕਿਮ.ਨ ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ.ਨਰ ਨc ਉਸ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪੁ.ਟੀ ਕੀਤੀ ਪਰ ਿਟYਿਬਊਨਲ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨc ਇਕ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਿਕਹਾ ਿਕ ਮੈਨc ਿਜੰਗ ਏਜੰਸੀ ਕਿਮ.ਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰjQ ਬੰਬਈ .ਾਖਾ ਨੂੰ ਡੈਿਬਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਪੀਲ 'ਤੇ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨc ਿਕਹਾ ਿਕ ਸਮੁੱਚੀ ਮੈਨc ਿਜੰਗ ਏਜੰਸੀ ਕਿਮ.ਨ ਭਾਰਤੀ ਮੁਨਾਿਫ਼ਆਂ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਡੈਿਬਟ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਸੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੁਲQਕਣ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਅਿਜਹੀ ਕਟੌਤੀ ਦੇ ਲਾਭ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਤ] ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਹW ਰੋਿਕਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਿਕ ਉਸਨc ਕਰਾਚੀ ਿਵੱਚ ਹੋਏ ਮੁਨਾਿਫ਼ਆਂ ਲਈ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਇਸਦਾ ਇੱਕ ਿਹੱਸਾ ਅਲਾਟ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨc ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਿਕਹਾ: "ਭਾਰਤੀ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2)(xv) ਇਹ ਪYਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਿਕ ਿਕਸੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਭੱਤੇ ਦੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਿਜਹੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ. ਲਈ ਪੂਰੇ ਅਤੇ ਿਵ.ੇ. ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਗਏ ਿਕਸੇ ਵੀ ਖਰਚੇ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਜਵਾਬਦਾਤਾ ਜਾਰੀ ਹੈ ਭਾਰਤ ਿਵੱਚ ਅਤੇ ਕਰਾਚੀ ਿਵੱਚ ਕਪਾਹ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ। ਜਦ] ਕੋਈ ਮੁਲQਕਣ ਕਈ ਥਾਵQ 'ਤੇ ਇੱਕੋ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤQ ਧਾਰਾ 10 ਦੇ ਉਦੇ. ਲਈ ਿਸਰਫ ਇੱਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ .ੁੱਧ ਲਾਭ ਦਾ ਪਤਾ ਸਾਰੀਆਂ .ਾਖਾਵQ ਿਵੱਚ ਕਮਾਏ ਗਏ ਮੁਨਾਿਫ਼ਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਤ] ਸਾਰੇ ਖਰਿਚਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੱਥ ਿਕ ਕੁਝ .ਾਖਾਵQ ਿਵਦੇ.ੀ ਖੇਤਰQ ਿਵੱਚ ਹਨ, ਸਿਥਤੀ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹW ਪਵੇਗਾ ਜੇਕਰ ਮੁਲQਕਣ ਮੌਜੂਦਾ ਕੇਸ ਿਵੱਚ ਿਨਵਾਸੀ ਹੈ ਅਤੇ ਟੈਕਸਯੋਗ ਖੇਤਰQ ਿਵੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਿਨਵਾਸੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਕਰਾਚੀ ਿਵੱਚ ਕਮਾਏ ਗਏ ਮੁਨਾਿਫ਼ਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖਰਿਚਆਂ ਸਮੇਤ ਪYਬੰਧਕੀ ਏਜੰਟQ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕਿਮ.ਨ ਤ] ਕਟੌਤੀ ਕੀਤੀ ਜQਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਇਸ ਤਰjQ ਮਾਿਰਆ ਿਗਆ .ੁੱਧ ਲਾਭ ਹੈ ਜੋ ਐਕਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਚਾਰਜਯੋਗ ਬਣ ਜQਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰjQ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨc ਅੰਕੜੇ ਿਤਆਰ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜਵਾਬਦਾਤਾ ਸਪੱ.ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੁਪਏ ਦੇ ਪੂਰੇ ਕਿਮ.ਨ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ। 3,12,699 ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਸਮੇਤ ਪYਬੰਧਕੀ ਏਜੰਟQ ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ। ਭਾਰਤੀ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ 1,23,719 ਰੁਪਏ।" ਅੰਤ ਿਵੱਚ ਅਸW ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ.ਨਰ ਮਦਰਾਸ ਬਨਾਮ ਇੰਡੀਅਨ ਬoਕ ਿਲਮਿਟਡ (¹) ਿਵੱਚ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਿਦੰਦੇ ਹQ। ਇਸ ਿਵੱਚ ਜਵਾਬਦੇਹ, ਇੱਕ ਬoਿਕੰਗ ਕੰਪਨੀ ਨc ਆਪਣੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਪYਤੀਭੂਤੀਆਂ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਰਕਮ ਦਾ ਿਨਵੇ. ਕੀਤਾ, ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਪYਤੀਭੂਤੀਆਂ ਸਮੇਤ ਿਵਆਜ ਟੈਕਸ ਤ] ਮੁਕਤ ਸੀ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਵਪਾਰਕ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਿਜਹੀਆਂ ਪYਤੀਭੂਤੀਆਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਅਤੇ ਿਵਕਰੀ 'ਤੇ ਲਾਭ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਰੱਿਖਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਫੈਸਲੇ ਲਈ ਸਵਾਲ ਇਹ ਸੀ ਿਕ ਕੀ ਪYਤੀਭੂਤੀਆਂ ਿਵੱਚ ਿਨਵੇ. ਕੀਤੀ ਰਕਮ 'ਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਿਵਆਜ, ਿਜਸਦਾ ਿਵਆਜ ਟੈਕਸ ਮੁਕਤ ਸੀ, ਇਸਦੇ ਕੁੱਲ ਲਾਭ ਤ] ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਸੀ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨc ਿਕਹਾ ਿਕ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਮjਾਕਰਤਾਵQ ਤ] ਉਧਾਰ ਲਏ ਗਏ ਪੈਿਸਆਂ 'ਤੇ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਿਵਆਜ ਨੂੰ ਐਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪੂਰੀ ਤਰjQ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਐਕਟ ਦੇ 10(2) (iii) ਅਤੇ ਪYਤੀਭੂਤੀਆਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਲਈ ਉਧਾਰ ਲਏ ਗਏ ਪੈਸੇ ਲਈ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣ ਯੋਗ ਿਵਆਜ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤਕ