Commissioner Of Income-Tax, Bombay v. M/S. Abdullabhai Abdulkadar

Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY versus M/S. ABDULLABHAI ABDULKADAR [[1961] 2 S.C.R. 949] (1961) SCRసర్వోన్నత న్యాయస్థాన నివేదికలు 949 1960కమీషనర్ ఆఫ్ ఇన్ కమటాక్స్, బాంబేడిసెంబర్ 6వర్సెస్ ్్్మెసర్స్ అబదులలభాయ అబదుల‌కాదర్ (జె.ఎల.కపూర్, ఎం.హిదాయతుల్లామరియుజె.సి.షా,న్యాయమూర్తులు) చట్టం: --ఆదాయపు పన్నురెసిడెంటకాని ప్రిన్సిపల‌కి--చెల్లించాల్సిన కమీషన్ ఏజెంట యొక్క బాధ్యతతగ్గించదగిన--వ్యాపార నష్టం యొక్క పరీక్షభారతీయ ఆదాయపన్నుచట్టం,1922(11 ఆఫ్ 1922), ఎస్ ఎస్.10(1), 10(2)(xi), 42(1), 43. ముఖ్యగమనిక: ప్రతివాది కమీషన్ ఏజెంట్లుగా వ్యాపారాన్నినిర్వహిస్తున్న ఒక నమోదిత సంస్థ ,మరియు ఆదాయపు పన్నుప్రయోజనం కోసం ఇది భారతదేశం వెలుపల వ్యాపారం చేస్తున్న-నాన్రెసిడెంటప్రిన్సిపాలయొక్క ఏజెంట‌గా పరిగణించబడుతుంది. భారతీయ ఆదాయపన్ను చట్టం సెక్షన్.42(1)-కింద ప్రతివాదిని మదింపుదారుగా పరిగణించి నాన్రెసిడెంటప్రిన్సిపల తరపున ఆదాయపు పన్నుగా రూ.3,78,491లు చెల్లించాలి.ప్రతివాది సంస్థ వద్ద ఉన్న మొత్తాలను అనుమతించిన తర్వాత-నాన్రెసిడెంటప్రిన్సిపలఖాతా రూ.3,20,162లు డెబిటబ్యాలెన్స్‌ను చూపింది. ప్రతివాది ఈ మొత్తాన్ని మొండిబకాయిగా పరిగణించి, తగ్గించదగిన నష్టంగా పేర్కొన్నారు. ఆదాయపు పన్ను అధికారిమరియు అప్పీలేట అసిస్టెంట కమీషనర్ ప్రతివాది యొక్కదావాను అనుమతించలేదు కానీ ఆదాయపు పన్ను అప్పిలేటట్రిబ్యునల ప్రతివాది నాన్ రెసిడెంట ప్రిన్సిపాల‌తో చేసినవ్యాపార కార్యకలాపాల ఫలితంగా ఏర్పడిన చెడ్డ రుణం అయినందునదీనిని అనుమతించదగిన మినహాయింపుగా పరిగణించింది. ఈ మొత్తాన్నిప్రతివాదికి మినహాయించదగిన వ్యాపార నష్టంగా పరిగణించినహైకోర్టు ఆదాయపు పన్ను ట్రిబ్యునలనిర్ణయాన్నిధృవీకరించింది.ఆదాయపు పన్ను కమీషనర్ చేసిన అప్పీల‌పై,ప్రతివాదికి అది క్లెయిమ చేసిన తగ్గింపుకు అర్హత లేదనిపేర్కొంది. ఆదాయపు పన్ను చట్టంలోని సెక్షన్.42(2) కిందవిధించిన చెల్లించాల్సిన బాధ్యత నేరుగా వ్యాపారాన్నికొనసాగించడం నుండి ఉద్భవించలేదు లేదా వ్యాపారానికిసంబంధించినది కాదు. ఈ నష్టం ప్రతివాది సంస్థ యొక్క స్వంతవ్యాపారంలో వాణిజ్య నష్టం కాదు కానీ అది మరొక వ్యక్తి యొక్క వ్యాపారం నుండి ఉద్భవించింది మరియు ఇది చట్టంలోనిసెక్షన్.10(1)లేదా సెక్షన్.10(2)(xi)లోఅనుమతించదగినమినహాయింపు కాదు. గ్రేషమ లైఫ్ అస్యూరెన్స్ సొసైటీ వర్సెస్ స్టైల్స్,(1892) 3 టి. సి. 185 (హెచ్ ఎల), సూచించబడింది. ఆదాయ పన్ను కమీషనర్ వర్సెస్ సర్ ఎస్. ఎమ. ఛినవిస్,(1932)ఎల.ఆర్ 59 ఐ ఏ 290, అనుసరించారు. బద్రిదాస్ దాగా వర్సెస్ కమీషనర్ ఆఫ్ ఇన్ కం టాక్స్ , [1959]ఎస్ సి ఆర్ 690 మరియు కర్టిస్ వి. జె. మరియు జి. ఓల్డ‌ఫీల్డ,లిమిటెడ., (1925) 9 టి. సీ. 319, చర్చించబడ్డాయి. లార్డ్స్ డైరీ ఫామ లిమిటెడ వర్సెస్ కమీషనర్ ఆఫ్ ఇన్ కంటాక్స్,బాంబే, [1955] 27 ఐ టీ ఆర్ 700,కల కత్తా కో. లిమిటెడవర్సెస్ కమీషనర్ ఆఫ్ ఇన్ కం టాక్స్, [1959] 37 ఐ టీ ఆర్ 1 మరియుసి ఐ ఆర్ వర్సెస్ హగార్ట మరియు బర్న్ మర్డోచ్; [1929]ఏ. సీ.386,వర్తించదు. సివిల అప్పీల, అధికార పరిధి: సివిల అప్పీల నం. 312 ఆఫ్ 1959.1956లోని ఆదాయపు పన్ను రెఫరెన్స్ నం. 21లో బాంబే హైకోర్టుఆగస్టు 23, 1956 నాటి తీర్పు మరియు ఆర్డర్ నుండి అప్పీల.అప్పీలుదారు కోసం హార్దయాల హార్డీ మరియు డి. గుప్తా.ప్రతివాది తరపున ఏ.వీ. విశ్వనాథ శాస్త్రి మరియు ఐ.ఎన్. ష్రాఫ్. -1960. డిసెంబరు 6. కోర్టు తీర్పును కపూర్, జె. వెలువరించారుఅసెస్సీకి అనుకూలంగా ప్రశ్నకు సమాధానం ఇవ్వడంపై ఇది బాంబేహైకోర్టు తీర్పు మరియు ఉత్తర్వుకు వ్యతిరేకంగా ఆదాయపుపన్ను కమిషనర్ ప్రత్యేక అనుమతిపై తీసుకువచ్చిన అప్పీల.ట్రిబ్యునల సూచించిన ప్రశ్న ఏమిటంటే: "వాస్తవాలు మరియు కేసు యొక్క పరిస్థితులలో రూ. 3,20,162లుఆదాయపు పన్ను చట్టంలోని సెక్షన్ 10(2)(xi) లేదా 10(2)(xv)ప్రకారం అనుమతించదగిన తగ్గింపు ఆదాయమా?" దీనిని హైకోర్టు ఈ క్రింది విధంగా సవరించింది: "వాస్తవాలు మరియు కేసు యొక్క పరిస్థితులలో మొత్తం రూ.3,20,162లు అనుమతించదగిన తగ్గింపు"మరియు అప్పీలుదారుకువ్యతిరేకంగా సానుకూలంగా సమాధానం ఇవ్వబడింది. Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY versus M/S. ABDULLABHAI ABDULKADAR [[1961] 2 S.C.R. 949] (1961) []142 xi 210 110192211 1922431423,78,4913,20,162[][][][]242xi 210110 185  31892 290 591932 6901959 31991925 7002719551929 1371959 3861959312195623195621 19606_ 3,20,162''xv 210 xi 210 ''''3,20,1621942-43431945-46 1944-451943-443,78,4911423,20,1621953- 54210[][]xv 210[][]xi110142 242''242''''[]' '''''210''[][]'' Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY versus M/S. ABDULLABHAI ABDULKADAR [[1961] 2 S.C.R. 949] (1961) 2 S.C.R. SUPREME COURT REPORTS 949 COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY v. M/S. ABDULLABHAI ABDULKADAR (J. J.,. KAPUR, M. HIDAYATULLAH and J. c. SHAH, JJ.) Income-tax-.,Commission Agent's liability to pay for non-resi-dent principal-Test of dediJctible business loss-Indian Income-tax Act, r922 (II of r922), SS. IO(I), I0(2)(xi), 42(I), 43. The respondent was a registered firm carrying on business as commission agents, and for the purpose of income-tax it was treated as the agent of a non-resident principal doing business outside India. Under s. 42(1) of the Indian Income-tax Act the respondent was deemed to be the assessee and had to pay Rs. 3,78,491 as income-tax on behalf of the non-resident princi-pal. After allowing for the amounts lying with the respondent-firm the account of the non-resident principal showed a debit balance of Rs. 3,20,162. The respondent treated this amount as a bad debt and claimed it as a deductible loss. The Income-tax Officer and the Appellate Assistant Commissioner disallowed the respondent's claim but the Income Tax Appellate Tribunal held it to be an allowable deduction being a bad debt incurred as a result of the respondent's business activities with the non-resident principal. The High Court treating the amount as a deductible business loss incurred by the respondent affirmed the decision of the Income-tax Tribunal. On appeal by the Commis-sioner of Income-tax, Held, that the respondent was not entitled to the reduction claimed by it. The liability to pay imposed upon it under s. 42(2) of the Income-tax Act did not arise directly from the carrying on of the business nor was it incidental to the busine.ss. The loss was not a commercial loss incurred in the respondent-firm's own business but it arose out of the business of another person and that was not a permissible deduction within s. 10(1) or s. 10(2)(xi) of the Act. Gresham Life Assurance Society v. Styles, (1892) 3 T. C. 185 (H. L.), referred to. Commissioner of Income-tax v. Sir S. M. Chitnavis, (1932) L. R. 59 I. A. 290, followed. Badridas Daga v. Commissioner of Income-tax, [1959] S.C.R. 69oand Curtis v. ]. and G. Oldfield, Ltd., (1925) 9 T. C. 319, dis-cussed. · Lord's Dairy Farm Ltd. v. Commissioner of Income-tax, Bom-bay, (1955} 27 I.T.R. 700, Calcutta Co., Ltd. v. Commissioner of Income-tax, [1959] 37 l.T.R. l and C.I.R. v. Hagart and Burn Murdoch, [1929] A.C. 386, not applicable. uo I960 December 6. 950 SUPREME COURT REPORTS [1961) CryIL APPELLATE JURISDICTION: Civil Appeal No. 312 of 1959. Cpmmissione, oj Income-tax, Appeal from the judgment and order dated August Bombay 23, 1956, of the Bombay High Court in Income-tax M /s. A~dullabhai Reference No. 21 of 1956. Abdulhadar Hardyal Hardy and D. Gupta, for the appellant. A. V. Viswanatha Sastri and I. N. Shroff, for the respondent. 1960. December 6. The Judgment of the Court was delivered by Kapur. J. KAPUR, J.-This is an appeal by special leave brought by the Commissioner of Income-tax against the judgment and order of the High Court of Bom-bay answering the question in favour of the assessee. The question referred by the Tribunal was : "Whether on the facts and in the circumstances of the case the amount of Rs. 3,20,162 is an allowable deduction under Section 10(2)(xi) or 10(2)(xv) of the Income-tax Act?" which was amended by the High Court as follows : "Whether on the facts and in the circumstances of the case the amount Rs. 3,20,162 is an allowable deduction" and was answered in the affirmative and against the appellant. Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY versus M/S. ABDULLABHAI ABDULKADAR [[1961] 2 S.C.R. 949] (1961) 2 S.C.R. SUPREME COURT REPORTS 949 COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY v. M/S. ABDULLABHAI ABDULKADAR (J. J.,. KAPUR, M. HIDAYATULLAH and J. c. SHAH, JJ.) Income-tax-.,Commission Agent's liability to pay for non-resi-dent principal-Test of dediJctible business loss-Indian Income-tax Act, r922 (II of r922), SS. IO(I), I0(2)(xi), 42(I), 43. The respondent was a registered firm carrying on business as commission agents, and for the purpose of income-tax it was treated as the agent of a non-resident principal doing business outside India. Under s. 42(1) of the Indian Income-tax Act the respondent was deemed to be the assessee and had to pay Rs. 3,78,491 as income-tax on behalf of the non-resident princi-pal. After allowing for the amounts lying with the respondent-firm the account of the non-resident principal showed a debit balance of Rs. 3,20,162. The respondent treated this amount as a bad debt and claimed it as a deductible loss. The Income-tax Officer and the Appellate Assistant Commissioner disallowed the respondent's claim but the Income Tax Appellate Tribunal held it to be an allowable deduction being a bad debt incurred as a result of the respondent's business activities with the non-resident principal. The High Court treating the amount as a deductible business loss incurred by the respondent affirmed the decision of the Income-tax Tribunal. On appeal by the Commis-sioner of Income-tax, Held, that the respondent was not entitled to the reduction claimed by it. The liability to pay imposed upon it under s. 42(2) of the Income-tax Act did not arise directly from the carrying on of the business nor was it incidental to the busine.ss. The loss was not a commercial loss incurred in the respondent-firm's own business but it arose out of the business of another person and that was not a permissible deduction within s. 10(1) or s. 10(2)(xi) of the Act. Gresham Life Assurance Society v. Styles, (1892) 3 T. C. 185 (H. L.), referred to. Commissioner of Income-tax v. Sir S. M. Chitnavis, (1932) L. R. 59 I. A. 290, followed. Badridas Daga v. Commissioner of Income-tax, [1959] S.C.R. 69oand Curtis v. ]. and G. Oldfield, Ltd., (1925) 9 T. C. 319, dis-cussed. · Lord's Dairy Farm Ltd. v. Commissioner of Income-tax, Bom-bay, (1955} 27 I.T.R. 700, Calcutta Co., Ltd. v. Commissioner of Income-tax, [1959] 37 l.T.R. l and C.I.R. v. Hagart and Burn Murdoch, [1929] A.C. 386, not applicable. uo I960 December 6. 950 SUPREME COURT REPORTS [1961) CryIL APPELLATE JURISDICTION: Civil Appeal No. 312 of 1959. Cpmmissione, oj Income-tax, Appeal from the judgment and order dated August Bombay 23, 1956, of the Bombay High Court in Income-tax M /s. A~dullabhai Reference No. 21 of 1956. Abdulhadar Hardyal Hardy and D. Gupta, for the appellant. A. V. Viswanatha Sastri and I. N. Shroff, for the respondent. 1960. December 6. The Judgment of the Court was delivered by Kapur. J. KAPUR, J.-This is an appeal by special leave brought by the Commissioner of Income-tax against the judgment and order of the High Court of Bom-bay answering the question in favour of the assessee. The question referred by the Tribunal was : "Whether on the facts and in the circumstances of the case the amount of Rs. 3,20,162 is an allowable deduction under Section 10(2)(xi) or 10(2)(xv) of the Income-tax Act?" which was amended by the High Court as follows : "Whether on the facts and in the circumstances of the case the amount Rs. 3,20,162 is an allowable deduction" and was answered in the affirmative and against the appellant. Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY versus M/S. ABDULLABHAI ABDULKADAR [[1961] 2 S.C.R. 949] (1961) കൾസുപ്രംംകോടതിറിപ്പോർട്ട 1961-2-SCR 949-956 നിരാകരണപത്ര (Disclaimer) ദേശികയംപ്രഭാഷയില്‍വിവര്‍ത്തനംചെയ്തവിധിന്യഭാരതസര്‍ക്കര്‍“”സ്ഥപനമായഎ.ഐ.സി.ടി.ഇ. യുടെസുവാസ് എന്നനിര്‍മ്മതബുദ്ധ്യധിഷ്ഠതവിവര്‍ത്തനഉപകരണത്തന്‍റെസഹായത്തോടെകേരളഹൈക്കോടതിയിലെഐ.റ്റ.ഡയറക്ടറേറസാധൂകരിച്ചട്ടുള്ളതാണ്.എന്നരുന്നലു,ഇതിന്‍റെഉളളടക്കത്തല്‍ആശയപരമായോസാംഗത്യപരമായോവ്യകരണപരമായോനപരമായോ.ആഖ്യതെറ്റുകള്‍ കടന്നുകൂടാന്‍ സാധ്യതയുളളതാണ് ഈതര്‍ജ്ജമകേവലംവ്യവഹാരകക്ഷകളുടെയുപൊതുജനങ്ങളുടെയുപൊതുവായഅറിവിലേക.ഉപയോഗപ്പെടുത്തുവാന്‍വേണ്ടമാത്രഉദ്ദേശിച്ചട്ടുള്ളതുമാണ്‌ഔദ്യോഗികവുപ്രയോഗികവുമായഎല്ലആവശ്യങ്ങള്‍ക്കുവിധിനിര്‍വഹണനടപ്പക്കലുകള്‍ക്കുപ്രസ്വിധിന്യയത്തന്‍റെഇംഗ്ലഷ്പതിപ.ആധികാരികവുഅന്തമവുആയിരിക്കു -കമ്മഷൻഓഫ്ഇൻകോംംടാക്സ്, ബോംംബൈ v. മാൻൽകദർശ്രഅബ്ദുല്ലഭായ്അബ്ദു (ജസ്റ്റസ്‌ ജെ. എൽകാപൂർ, ജസ്റ്റസ്‌ എം. ഹിദയ്യതുല്ല, ജസ്റ്റസ്‌ ജെ. സി. ഷാ, ) --നോൺഷൻആദായനികുതിറസിഡനപ്രൻസിപ്പൽഅടയ്ക്കുന്നതിനുള്ളകമ്മ-കിഴിവ്ഏജന്റന്റെബാധ്യതലഭിക്കുന്നബിസിനസനഷ്ടത്തന്റെ-പരിശോധനഇന്ത്യൻആദായനികുതിനിയമം, 1922 (1922 ലെII), ഉപവകുപ്പ്‌. 10(I), 10 (2) (xi), 42 (I), 43. ഷൻർഡ്കമ്മഏജന്റുമാരായിബിസിനസനടത്തുന്നഒരുരജിസ്റ്റേസ്ഥപനമായിരുന്നുഎതിർക്ി,ആദായനികുതിആവശ്യത്തനായിഇത്ഇന്ത്്പുറതത്ബിസിനസസ്ചെയ്യുന്നഒരുനോൺറസിഡനറ്പ്രൻസിപ്പലിന്റെ കൾസുപ്രംംകോടതിറിപ്പോർട്ട 1961-2-SCR 949-956 .ൻഏജന്റയികണക്കക്കപ്പെട്ടരുന്നു ഇന്ത്യആദായനികുതിനിയമത്തലെവകുപ്പ്‌42 (1) പ്രകാരംഎതിർകക്ഷയെനികുതിബദ്ധനായികണക്കക്ുയുനോൺറസിഡനറ്പ്രൻസിപ്പലിന്വേണ്ടആദായനികുതിയായി3,78,49 രൂപനൽകേണ്ടതുമാണ്‌. എതിർകക്ഷയായസ്ഥപനത്തൽകിടക്കുന്നതുകകൾഅനുവദിച്ചതിന്ശേഷംനോൺറസിഡനറ്പ്രൻസിപ്പലിന്റെഅക്കൌണ്ടൽ3,20,162 രൂപഡെബിററ്ബാലൻസ്കാണിച്ചു. എതിർകക്ഷഈതുകയെഒരുകടമായിഅത്കിഴിവ്കിട്ടകണക്കക്ുയുലഭിക്കവുന്നനഷ്ടമായി.അവകാശപ്പെടുകയുചെയ്തുആദായനികുതിഓഫീസറുഅപ്പലേററ്അസിസ്റ്റനകമ്മഷണറുഎതിർകക്ഷയുടെഅവകാശവാദത്തെനിരസിച്ചുവെങ്കലുആദായനികുതിഅപ്പലേറട്രൈബ്യൂണൽഇത്നോൺറസിഡനപ്രൻസിപ്പലിനൊപ്പമുള്ളഎതിർകക്ഷയുടെബിസിനസകടമായതിനാൽപ്രവർത്തനങ്ങളുടെഫലമായിഉണ്ടയകിട്ടഅനുവദനീയമായകിഴിവ്ആണെനന്വിലയിരുത്ത.തുകഎതിയുടെകിഴിവുചെയ്യവുന്നർകക്ഷബിസ്സനെസനഷ്ടമായികണക്കക്കക്കൊണട്ഹൈക്കോടതിആദായനികുതി.ട്രൈബ്യൂണലിന്റെതീരുമനത്തെസ്ഥരീകരിച്ചു ആദായനികുതികമ്മഷണറുടെഅപ്പലിൽ, അത്‌അവകാശപ്പെടുന്നകിഴിവിന്‌എതിർകക്ഷഅർഹനല്ന്ന്‌.നിലപടെടുത്തൂ ആദായനികുതിനിയമത്തലെവകുപ്പ്‌ 42 (2) പ്രകാരംഅടയ്ക്കേണ്ടബാധ്യതൽനിനബിസിനസിൽബിസിനസസ്നടത്തുന്നതിന്നേരിടട്ഉയർന്നവന്നതോആകസ്മകമായിഉണ്ടയതോഅല്ല.ഈനഷ്ടഎതിർകക്ഷയുടെസ്ഥപനത്തൻറെസ്വന്തബിസിനസ്സൽഉണ്ടയവാണിജ്യപരമായനഷ്ടമല്ല,മറിചച്അത്മറ്റൊരുവ്യക്തയുടെബിസിനസ്സൽനിന്ന്‌ ഉയർന്നവന്നകൂടാതെഅത്നിയമത്തലെവകുപ്പ്‌io (1) അല്ലെങ്കൽവകുപ്പ്‌ 10 (2) (xi) പ്രകാരം.അനുവദനീയമായകിഴിവ്ആയിരുന്നല്ല ഗ്രേഷാംലൈഫ്അഷ്വറൻസ്സൊസൈറ്റv. സ്റ്റൈൽസ്, (1892) 3 T. C . 185(H. L ) പരാമർശിക്കന്ന. 1961-2-SCR 949-956ആദായനികുതികമ്മഷണർV . സർഎസ്. എം. ചിററനവിസ്, (1932) L. R 59 I.A 290, പിന്തുടർന്ന. ബദ്രദാസ്ഡാഗV . ആദായനികുതികമ്മഷണർ, [1959]SCR . 690, കർട്ടസ്V. I . ആൻഡ്G ഓൾഡ്ഫീൽഡ്ലിമിറ്റഡ്, (1925) 9TC . 319 എന്നവചർച്ച.ചെയ്തു ലോർഡ്സ്ഡയറിഫാംലിമിറ്റഡ്V . ആദായനികുതികമ്മഷണർ, ബോംംബേ,[1955] 27 ITR700, കൽക്കട്ടകമ്പനി, ലിമിറ്റഡ്V . ആദായനികുതികമ്മഷണർ, [1959] 37 ITR . 1, CIR . V . ഹാഗാർട, ബേൺമർഡോക; [1929]A C . 386, ബാധകമല്ല'. സിവിൽഅപ്പൽ, അധികാരപരിധി: 1959 ലെസിവിൽഅപ്പൽനമ്പർ312.1956 ഓഗസ23-ലെആദായനികുതിറഫറൻസ്നമ്പർ21-ൽബോംംബെഹൈക്കോടതിയുടെവിധിന്യയത്തൽനിന്നംംഉത്തരവിൽനിന്നമുള്ളൽ.അപ്പ അപ്പൽവാദിയായഎ.വി.വിശ്വനാഥശസ്ത്രക്കുവേണ്ടഹർഡ്യൽഹാർഡിയുംഡി. ഗുപ്തയുഎതിർകക്ഷക്കവേണ്ടഐ. എൻ. ഷ്റോഫു1960.ഡിസംബർ6. കോടതിവിധിന്യയംപ്രസ്തവിച്ചത്‌ -സ്കാജസ്റ്റൺപൂർ നികുതിബദ്ധന്റെചോദ്യത്തന്അനുകൂലമായിഉത്തരംനൽകിക്കൊണബോംംബെഹൈക്കോടതിയുടെവിധിന്യയത്തനുഉത്തരവിനുഷണർഎതിരായിആദായനികുതികമ്മകൊണ്ടുവന്നപ്രത്യേകഅനുമതിയാലുള്ളൽ.ൽപരാമഅപ്പ ട്രൈബ്യൂണർശിച്ചചോദ്യഇതായിരുന്നു "കേസിന്റെവസ്ുകളുടെയുസാഹചര്യങ്ങളുടെയുഅടിസ്ഥനത്തൽആദായനികുതിനിയമത്തലെവകുപ്പ്‌10 (2) (xi) അല്ലെങ്കൽ10 (2) (xv)പ്രകാരം3,20,162 രൂപഅനുവദനീയമായകിഴിവ്ആണോ? " ഇത്ഹൈക്കോടതിഇനിപ്പറയുന്നരീതിയിൽഭേദഗതിചെയ്തുഃഃ "വസ്ുകളുടെയുകേസിന്റെസാഹചര്യങ്ങളുടെയുഅടിസ്ഥനത്തൽഈതുകരൂ. 3,20,162 എന്നത്അനുവദനീയമായകിഴിവ്ആണോ. കൾസുപ്രംംകോടതിറിപ്പോർട്ട 1961-2-SCR 949-956കൂടാതെഅപ്പൽവാദിക്ക്‌ദൃഢമായുപ്രതികൂലമായുമറുപടിനൽകുകയും.ചെയ്തു Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY versus M/S. ABDULLABHAI ABDULKADAR [[1961] 2 S.C.R. 949] (1961) 949 2 ਐਸ.ਸਸ.ਆਰ. ਸਪਰਸਮਕਰਟਦਸਆਰਰਪਕਰਟਟਆਇਨਕਮ-ਟਕਸਕਰਮਸਨਰ, ਬਬਈ v. ਅਬਦਸਐਲਭਟਈਅਬਦਸਲਕਟਦਰ M/S (ਜ. ਐਲ. ਕਪਰ, ਐਮ. ਰਹਦਟਇਤਸਐਲਟਹਅਤਜਜ. ਸਸ. ਸਟਹ, ਜ. ਜ.) ਇਨਕਮ-ਟਕਸ-. ਗਟਰ-ਰਨਵਟਸਸਰਪਬਸਸਪਲਲਈਭਸਗਤਟਨਕਰਨਲਈਕਰਮਸਨਏਜਬਟਦਸਦਜਣਦਟਰਸ-ਡਸਡਸਜਕਟਸਬਲਕਟਰਕਬਟਰਸਘਟਟਜਦਟਟਸਟ-ਭਟਰਤਸਆਮਦਨ-ਕਰਐਕਟ, 1922 (1922 ਦਟII), ਐਸ.ਐਸ. IO(I), I0(2)(xi), 42(I), 43. ਉਐਤਰਦਟਤਟਇਐਕਰਰਜਸਟਰਡਫਰਮਸਸਜਕਕਰਮਸਨਏਜਬਟਵਜਕਟਰਕਬਟਰਕਰਦਟਸਸ, ਅਤਜਆਮਦਨਕਰਦਜਉਦਜਸਲਈਸਸਕਟਰਕਬਟਰਕਰਰਹਜਇਐਕਗਟਰ-ਰਨਵਟਸਸਰਪਬਸਸਪਲਦਜਏਜਬਟਵਜਰਵਹਟਰਕਸਤਟਜਟਆਦਟਹਟਭਟਰਤਤਜਬਟਹਰ। ਤਰਹਤਐਸ. 42(1) ਭਟਰਤਸਇਨਕਮਟਕਸਐਕਟਉਐਤਰਦਟਤਟਨਪਬਮਸਲਟਆਕਣਮਬਰਨਆਜਟਆਦਟਸਸਅਤਜਉਸਨਪਬਭਸਗਤਟਨਕਰਨਟਪਦਟਸਸਰਸ. ਗਟਰ-ਰਨਵਟਸਸਰਪਬਸਸਪਲਦਸਤਰਫਜਆਮਦਨ-ਟਕਸਵਜ3,78,491। ਜਵਟਬਦਜਹਫਰਮਕਲਪਈਆਰਕਮਟਆਦਸਇਜਟਜਤਦਜਣਤਜਬਟਅਦਗਟਰ-ਰਰਹਟਇਸਸਰਪਬਸਸਪਲਦਜਖਟਤਜਨਜਰਸਪਏਦਟਡਟਰਬਟਬਟਲਬਸਰਦਖਟਇਆ। 3,20,162 ਹਟ।ਉਐਤਰਦਟਤਟਨਜਇਸਰਕਮਨਪਬਮਟੜਜਕਰਜਵਜਮਬਰਨਆਅਤਜਇਸਨਪਬਕਟਤਸਯਕਗਘਟਟਜਵਜਦਟਅਵਟਕਸਤਟਇਨਕਮਟਕਸ। ਅਫਸਰਅਤਜਅਪਸਲਸਸਹਟਇਕਕਰਮਸਨਰਨਜਉਐਤਰਦਟਤਟਦਜਦਟਅਵਜਨਪਬਅਸਵਸਕਟਰਕਰਰਦਐਤਟਪਰਆਮਦਨਕਰਅਪਸਲਸ-ਰਟਪਰਬਊਨਲਨਜਇਸਨਪਬਗਟਰਰਨਵਟਸਸਰਪਬਸਸਪਲਦਜਨਟਲਉਐਤਰਦਟਤਟਦਸਆਵਪਟਰਕਗਤਸਰਵਧਸਆਦਜਨਤਸਜਵਜਕਸਤਜਮਟੜਜਕਰਜਵਜਇਐਕਮਨਜਪਰਕਟਤਸਮਬਰਨਆ। ਹਟਈਕਰਟਨਜਜਵਟਬਦਜਹਦਸਆਰਟਕਸਤਜਗਏਕਟਤਸਯਕਗਕਟਰਕਬਟਰਸਘਟਟਜਵਜਰਕਮਨਪਬਮਬਨਦਜਹਕਏਇਨਕਮ-ਟਕਸਰਟਪਰਬਊਨਲਦਜਫਟਸਲਜਦਸਪਟਸਕਸਤਸ। ਇਨਕਮਟਕਸਕਰਮਸਨਰਦਸਅਪਸਲ'ਤਜਸ. 'ਮਬਰਨਆ, ਰਕਉਐਤਰਦਟਤਟਇਸਦਸਆਰਟਦਟਅਵਟਕਸਤਸਗਈਕਟਤਸਦਟਹਐਕਦਟਰਨਹਹਸਸ। s ਦਜਤਰਹਤਇਸਤਜਲਗਟਈਗਈਅਦਟਇਗਸਦਸਦਜਣਦਟਰਸ. ਇਨਕਮ-ਟਕਸਐਕਟਦਟ42(2) ਕਟਰਕਬਟਰਨਪਬਚਲਟਉਣਤਜਰਸਐਧਜਤਟਰ'ਤਜਪਟਦਟਨਹਹਹਕਇਆਸਸਅਤਜਨਟਹਸਇਹਕਟਰਕਬਟਰਲਈਇਤਫਟਕਸਸ। ਇਹਨਸਕਸਟਨਉਐਤਰਦਟਤਟ-ਫਰਮਦਜਆਪਣਜਕਟਰਕਬਟਰਰਵਐਚਹਕਇਆਵਪਟਰਕਨਸਕਸਟਨਨਹਹਸਸਪਰਇਹਰਕਸਜਹਕਰਰਵਅਕਤਸਦਜਕਟਰਕਬਟਰਤਜਪਟਦਟਹਕਇਆਸਸਅਤਜਇਹs ਦਜਅਬਦਰਇਐਕਮਨਜਪਰਕਟਤਸਨਹਹਸਸ। 10(1) ਜਟਆਐਸ. ਐਕਟਦਜ10(2)(xi)। ਗਪਜਸਮਲਟਈਫਅਸਕਰਪਸਸਕਸਟਇਟਸਬਨਟਮਸਟਟਈਲਜ, (1892) 3 ਟਸ. ਸਸ. 185 (ਐਚ. ਐਲ.), ਦਟਹਵਟਲਟਰਦਐਤਟਰਗਆ। ਇਨਕਮਟਕਸਕਰਮਸਨਰਬਨਟਮਸਰਐਸ.ਐਮ. ਰਚਟਨਵਸਸ, (1932) L. R. 59 I. A. 290, ਇਸਤਜਬਟਅਦਬਦਰਸਦਟਸਡਟਗਟਬਨਟਮਇਨਕਮ-ਟਕਸਕਰਮਸਨਰ, [1959] ਐਸ.ਸਸ.ਆਰ. 690 ਅਤਜਕਰਰਟਸv. ]. ਅਤਜਜਸ.ਓਲਡਫਸਲਡ, ਰਲਮਰਟਡ, (1925) 9 ਟਸ. ਸਸ. 319, ਚਰਚਟਕਸਤਸ। ਲਟਰਡਜਡਜਅਰਸਫਟਰਮਰਲਮਰਟਡਬਨਟਮਇਨਕਮਟਕਸਕਰਮਸਨਰ, ਬਬਈ, (1955} 27 ਆਈ.ਟਸ.ਆਰ. 700, ਕਲਕਐਤਟਕਬਪਨਸ, ਰਲਮਰਟਡਬਨਟਮਕਰਮਸਨਰਆਫਇਨਕਮਟਕਸਇਨਕਮ-ਟਕਸ, [1959] 37 ਐਲ.ਟਸ.ਆਰ. l ਅਤਜC.I.R. v. ਹਟਗਟਰਟਅਤਜਬਰਨਮਰਡ, [1929] ਏ.ਸਸ. 386, ਲਟਗਪਨਹਹਹਟ। ਰਸਰਪਬਦਰਰਸਬਘਦਸਆਰਟਅਨਸਵਟਦਅਤਜਟਟਈਪਕਸਤਟਰਗਆਹਟ 950 ਸਪਰਸਮਕਰਟਦਸਆਰਰਪਕਰਟਟਆ[1961) ਰਸਵਲਅਪਸਲਸਅਰਧਕਟਰਖਜਤਰ: 1959 ਦਸਰਸਵਲਅਪਸਲਨਬ. 312। ਅਗਸਤਦਜਫਟਸਲਜਅਤਜਆਦਜਸਤਜਅਪਸਲਬਬਜ23, 1956, ਇਨਕਮ-ਟਕਸਰਵਐਚਬਬਜਹਟਈਕਰਟਦਜ1956 ਦਟ ਹਵਟਲਟਨਬਬਰ21. ਅਪਸਲਕਰਤਟਲਈਹਰਰਦਆਲਹਟਰਡਸਅਤਜਡਸ. ਏ.ਵਸ. ਰਵਸਵਨਟਥਸਟਸਤਰਸਅਤਜਆਈ.ਐਨ. ਸਰਟਫ, ਲਈਜਵਟਬਦਟਤਟ 1960. ਦਸਰ6. ਅਦਟਲਤਦਟਫਟਸਲਟਦਸਆਰਟਰਡਲਸਵਰਕਸਤਟਰਗਆਸਸ ਕਪਰ, ਜ.-ਇਹਮਸਲਟਆਕਣਕਰਤਟਦਜਹਐਕਰਵਐਚਸਵਟਲਦਟਜਵਟਬਦਜਣਵਟਲਜਬਬਈਹਟਈਕਰਟਦਜਫਟਸਲਜਅਤਜਆਦਜਸਦਜਰਵਰਸਐਧਆਮਦਨਕਰਕਰਮਸਨਰਦਸਆਰਟਰਲਆਦਸਗਈਰਵਸਜਸਛਸਐਟਸਦਸਆਰਟਇਐਕਅਪਸਲਹਟ। ਰਟਪਰਬਊਨਲਦਸਆਰਟਹਵਟਲਟਰਦਐਤਟਰਗਆਸਵਟਲਇਹਸਸ: "ਕਸਤਐਥਟਆਅਤਜਕਜਸਦਜਹਟਲਟਤਟਆਰਵਐਚ3,20,162 ਰਸਪਏਦਸਰਕਮਆਮਦਨਕਰਐਕਟਦਸਧਟਰਟ10(2)(xi) ਜਟਆ10(2)(xv) ਦਜਤਰਹਤਇਐਕਮਨਜਪਰਕਟਤਸਹਟ?" ਰਜਸਨਪਬਹਟਈਕਰਟਨਜਹਜਠਰਲਖਜਅਨਟਰਸਕਰਧਆਸਸ: "ਕਸਤਐਥਟਆਅਤਜਕਜਸਦਜਹਟਲਟਤਟਆਰਵਐਚ3,20,162 ਰਸਪਏਦਸਰਕਮਆਮਦਨਕਰਐਕਟਦਸਧਟਰਟ10(2)(xi) ਜਟਆ10(2)(xv) ਦਜਤਰਹਤਇਐਕਮਨਜਪਰਕਟਤਸਹਟ?" ਰਜਸਨਪਬਹਟਈਕਰਟਨਜਹਜਠਰਲਖਜਅਨਟਰਸਕਰਧਆਸਸ: "ਕਸਤਐਥਟਆਦਜਆਧਟਰ'ਤਜਅਤਜਕਜਸਦਸਆਸਰਥਤਸਆਰਵਐਚਰਕਮ3,20,162 ਰਸਪਏਇਐਕਮਨਜਪਰਕਟਤਸਹਟ" ਅਤਜ ਅਪਸਲਕਰਤਟਦਜਰਵਰਸਐਧਹਟਆਰਵਐਚਜਵਟਬਰਦਐਤਟਰਗਆਸਸ। ਜਲਦਸਹਸਰਬਆਨਕਸਤਜਗਏਕਜਸਦਜਤਐਥਇਹਹਨ: ਉਐਤਰਦਟਤਟਇਐਕਰਰਜਸਟਰਡਫਰਮਹਟਜਕਕਰਮਸਨਏਜਬਟਵਜਕਟਰਕਬਟਰਕਰਦਟਹਟ। ਇਸਨਪਬਪਕਰਟਸਡਟਨਦਜਇਐਕਗਟਰ-ਰਨਵਟਸਸਰਪਬਸਸਪਲਹਟਜਸ:i\ਫਕਹਮਦਸਈਅਦਅਲਬਟਰਬਟਰਸਦਜਏਜਬਟਵਜਮਬਰਨਆਜਟਆਦਟਸਸ(ਇਸਤਜਬਟਅਦ'ਗਟਰ-ਰਨਵਟਸਸਰਪਬਸਸਪਲ' ਵਜਜਟਰਣਆਜਟਆਦਟਹਟ)। ਇਹਅਦਨ, ਸਟਊਦਸਅਰਬਅਤਜਸਪਡਟਨਨਪਬਕਐਪੜਟਅਤਜਕਰਰਆਨਟ(ਅਰਥਟਤਫਸਟਕਲਵਸਤਪਆ) ਦਸਬਰਟਮਦਦਟਕਟਰਕਬਟਰਕਰਰਰਹਟਸਸ। ਇਹਗਟਰ-ਰਨਵਟਸਸਰਪਬਸਸਪਲਨਪਬਭਟਰਤਤਜਮਟਲਸਪਲਟਈਕਰਦਟਸਸ, ਜਕਉਸਦਜਰਹਐਸਜ'ਤਜ, ਭਟਰਤਰਵਐਚਰਵਕਰਸਲਈਉਐਤਰਦਟਤਟਅਤਜਹਕਰਵਪਟਰਸਆਨਪਬਕਪਟਹਭਰਰਹਟਸਸ। ਸਟਲ1942-43, 1943-44, 1944-45 ਅਤਜ1945-46 ਲਈ, ਉਐਤਰਦਟਤਟਫਰਮਨਪਬs ਦਜਅਧਸਨਗਟਰ-ਰਨਵਟਸਸਰਪਬਸਸਪਲਦਜਏਜਬਟਵਜਮਬਰਨਆਰਗਆਸਸ। ਇਨਕਮਟਕਸਐਕਟਦਜ43 ਰਸਰਪਬਦਰਰਸਬਘਦਸਆਰਟਅਨਸਵਟਦਅਤਜਟਟਈਪਕਸਤਟਰਗਆਹਟ 951 2 ਐਸ.ਸਸ.ਆਰ. ਸਪਰਸਮਕਰਟਦਸਆਰਰਪਕਰਟਟਆ Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY versus M/S. ABDULLABHAI ABDULKADAR [[1961] 2 S.C.R. 949] (1961) અસ્વીકરણ: સ્થાનિક ભાષામાં અનુવાદિત આ ચુકાદા/હુકમનો હેતુ પક્ષકારોને તેમની ભાષામાં જાણકારીઉપલબ્ધ કરાવવા માત્રનો છે અને તેનો અન્યથા ઉપયોગ થઇ શકશે નહિ. અન્ય તમામ વ્યવહારિક તેમજસરકારી ઉદ્દેશો માટે મૂળ અંગ્રેજી ચુકાદો/હુકમ જ પ્રમાણિત અને માન્ય રહેશે. DISCLAIMER: The translated judgement in vernacular language is meant forthe restricted use of the litigant to understand it in his/ her language and maynot be used for any other purpose. For all practical and official purposes, theEnglish version of the judgement shall be authentic and shall hold the field forthe purpose of execution and implementation. ========================================= આવકવેરા કમિશનર, બોમ્બે ૧૯૬૦ મેસર્સ અબ્દુલ્લાભાઇ અબ્દુલકાદર (જે. એલ. કપૂર, એમ. હિદાયતુલ્લા અને જે. સી. શાહ, ન્યાયમૂર્તિશ્રીઓ) આવકવેરો- બિન-નિવાસી મુદ્દલ માટે ચૂકવણી કરવાની જવાબદારી કમીશન એજન્ટની-કપાતપાત્ર વ્યવસાયિક નુકસાનની ચકાસણી -ભારતીયઆવકવરાનો કાયદો, ૧૯૨૨ (૧૧૧૯૨૨), કલમ ૧૦ (૧), ૧૦ (૨) (ક્ઝી), ૪૨ (૧), ૪૩. પ્રતિવાદી એક નોંધાયેલ પેઢી હતી જે કમિશન એજન્ટ તરીકે વ્યવસાય કરતી હતી અનેઆવકવેરાના હેતુ માટે તેને ભારતની બહાર વ્યવસાય કરતા બિન-નિવાસી મુખ્યના એજન્ટ તરીકે ગણવામાં આવતી હતી. ભારતીય આવકવેરાના કાયદામાં કલમ ૪૨ ( ૧ ) હેઠળપ્રતિવાદીને કરદાતા માનવામાં આવતો હતો અને તેણે રૂ. ૩,૭૮,૪૯ બિન-નિવાસી મુદ્દલવતી આવકવેરો તરીકે.પ્રતિવાદી પેઢી પાસે પડેલી રકમની મંજૂરી આપ્યા પછી બિન-નિવાસીમુદ્દલના ખાતામાં રૂ. ૩,૨૦,૧૬૨. પ્રતિવાદીએ આ રકમને ખરાબ દેવું ગણાવી અને તેનેકપાતપાત્ર નુકસાન તરીકે દાવો કર્યો.આવકવેરા અધિકારી અને અપીલેટ સહાયક કમિશનરેપ્રતિવાદીના દાવાને નામંજૂર કર્યો હતો પરંતુ આવકવેરાની અપીલેટ ટ્રિબ્યુનલે તેનેબિનનિવાસી મુદ્દલ સાથે પ્રતિવાદીની વ્યવસાયિક પ્રવૃત્તિઓના પરિણામે થયેલા ખરાબદેવાને કારણે માન્ય કપાત ગણાવી હતી.ઉચ્ચ અદાલતે આ રકમને પ્રતિવાદી દ્વારા કરાયેલીકપાતપાત્ર વ્યવસાયિક ખોટ તરીકે ગણાવીને આવકવેરાના પંચના નિર્ણયને સમર્થન આપ્યુંહતું.આવકવેરાના કમિશનરની અપીલ પર, એવું માનવામાં આવે છે કે પ્રતિવાદી તેના દ્વારા દાવો કરાયેલ ઘટાડાનો હકદાર નથી.તેના પર લાદવામાં આવેલી ચૂકવણીની જવાબદારીકલમ ૪૨ ( ૨ ) આવકવેરાના કાયદાનીકલમ સીધી રીતે વ્યવસાયના સંચાલનમાંથી ઉદ્ભવી ન હતી અને ન તો તે વ્યવસાય માટેઆકસ્મિક હતી.આ નુકસાન પ્રતિવાદી પેઢીના પોતાના વ્યવસાયમાં થયેલ વ્યવસાયિકનુકસાન ન હતું, પરંતુ તે અન્ય વ્યક્તિના વ્યવસાયમાંથી થયું હતું અને તે કલમ ૧૦ (૧) નીઅંદર સ્વીકાર્ય કપાત ન હતી અથવા કલમ ૧૦ ( ૨ ) (ઝી) અધિનિયમ. ગ્રેશમ લાઇફ એસ્યોરન્સ સોસાયટી વિ. સ્ટાઇલ્સ, (૧૮૯૨) ૩ ટી. સી. ૧૮૫ (એચ.એલ.) નો ઉલ્લેખ કરવામાં આવ્યો છે. ત્યારબાદ આવકવેરાના કમિશનર વિરુદ્ધ સર એસ. એમ. ચિટનાવિસ, (૧૯૩૨)એલ. આર. ૫૯ આઈ. એ. ૨૯૦ આવ્યા હતા. બદ્રીદાસ ડાગા વિ. આવકવેરાના કમિશનર, [૧૯૫૯] એસ. સી. આર. ૬૯૦ અનેકર્ટિસ વિ. આઈ. અને જી. ઓલ્ડફિલ્ડ લિમિટેડ, (૧૯૨૫) ૯ ટી. સી. ૩૧૯ પર ચર્ચાકરવામાં આવી હતી. લોર્ડ્સ ડેરી ફાર્મ લિમિટેડ વિ. આવકવેરાના કમિશનર, બોમ્બે, [૧૯૫૫] ૨૭ આઇ.ટી. આર. ૭૦૦, કલકત્તા કંપની, લિમિટેડ વિ. આવકવેરાના કમિશનર, [૧૯૫૯] ૩૭આઇ. ટી. આર. ૧ અને સી. આઇ. આર. વિ.હેગાર્ટ અને બર્ન મર્ડોક; [૧૯૨૯] એ. સી.૩૮૬, લાગુ નથી '. : ૧૯૫૯ની લ અપીલ નંબર ૩૧૨.સિવિલ અપીલીય હકુમત સિવિ ૧૯૫૬ના આવકવેરાના સંદર્ભ નંબર ૨૧માં બોમ્બે હાઈકોર્ટના ૨૩ ઓગસ્ટ, ૧૯૫૬ના.ચુકાદા અને આદેશ સામે અપીલ . .. વી. અપીલકર્તા માટે હરદ્યાલ હાર્ડી અને ડીગુપ્તાપ્રતિવાદી માટે એવિશ્વનાથ શાસ્ત્રી અનેઆઈ. એન. .શ્રોફ ૧૯૬૦. .૬ ડિસેમ્બર ના રોજ કોર્ટનો ચુકાદો ન્યાયમૂર્તિશ્રી કપૂર દ્વારા આપવામાં આવ્યો હતો કરદાતાની તરફેણમાં પ્રશ્ો જવાબ આપતા બોમ્બે ઉચ્ચ્ન્યાયાલયના ચુકાદા અને.આદેશ સામે આવકવેરાના કમિશનર દ્વારા લાવવામાં આવેલી વિશેષ રજા દ્વારા આ અપીલ છેટ્રિબ્યુનલ દ્વારા ઉલ્લેખિત પ્રશ્ન હતોઃ "હકીકતો અને કેસના સંજોગોમાં રૂ.૩,૨૦,૧૬૨ એ સ્ટાન્ડર્ડ કપાત છે કલમ ૧૦ (૨)(xi)અથવા ૧૦ (૨) (xv) આવકવેરાનો કાયદો? "જેમાં ઉચ્ચ્ન્યાયાલય દ્વારા નીચે મુજબસુધારો કરવામાં આવ્યો હતોઃ "હકીકતો અને કેસના સંજોગોમાં રૂ. ૩,૨૦,૧૬૨ એ માન્ય કપાત છે અને તેનો જવાબ. હકારાત્મક અને અપીલકર્તાની વિરુદ્ધમાં આપવામાં આવ્યો હતો Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY versus M/S. ABDULLABHAI ABDULKADAR [[1961] 2 S.C.R. 949] (1961) કરદાતાની તરફેણમાં પ્રશ્ો જવાબ આપતા બોમ્બે ઉચ્ચ્ન્યાયાલયના ચુકાદા અને.આદેશ સામે આવકવેરાના કમિશનર દ્વારા લાવવામાં આવેલી વિશેષ રજા દ્વારા આ અપીલ છેટ્રિબ્યુનલ દ્વારા ઉલ્લેખિત પ્રશ્ન હતોઃ "હકીકતો અને કેસના સંજોગોમાં રૂ.૩,૨૦,૧૬૨ એ સ્ટાન્ડર્ડ કપાત છે કલમ ૧૦ (૨)(xi)અથવા ૧૦ (૨) (xv) આવકવેરાનો કાયદો? "જેમાં ઉચ્ચ્ન્યાયાલય દ્વારા નીચે મુજબસુધારો કરવામાં આવ્યો હતોઃ "હકીકતો અને કેસના સંજોગોમાં રૂ. ૩,૨૦,૧૬૨ એ માન્ય કપાત છે અને તેનો જવાબ. હકારાત્મક અને અપીલકર્તાની વિરુદ્ધમાં આપવામાં આવ્યો હતો ટૂંકમાં જણાવેલી કેસની હકીકતો આ મુજબ છેઃ પ્રતિવાદી એક નોંધાયેલ પેઢી છે જે-. કમિશન એજન્ટ તરીકે વ્યવસાય કરે છેતેને પોર્ટ સુદાનના બિનનિવાસી પ્રિન્સીપલ હાજી'-મોહમ્મદ સૈયદ અલી બારબરીના એજન્ટ તરીકે ગણવામાં આવતો હતો (ત્યારબાદ બિનનિવાસી આચાર્ય તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. તે અદન, સાઉદી અરેબિયા અને સુદાનમાંકાપડ અને કરિયાણા (એટલે કે, પરચુરણ ચીજવસ્તુઓ) ની નિકાસનો વ્યવસાય ચલાવતોહતો. તે ભારતમાંથી બિનનિવાસી ને માલ પૂરો પાડતો હતો, જેઓ તેમના તરફથી પ્રતિવાદી-. અને અન્ય વેપારીઓને ભારતમાં વેચાણ માટે કપાસ મોકલતા હતાવર્ષ ૧૯૪૨૪૩,૧૯૪૩-૪૪,૧૯૪૪-૪૫ અને ૧૯૪૫-૪૬ માટે, પ્રતિવાદી પેઢીને બિનનિવાસી મુદ્દલના એજન્ટ તરીકે ગણવામાં આવી હતી.કલમ ૪૩ આવકવેરો અને વધારાનો નફોકરવેરાના હેતુ માટે આવકવેરાનો કાયદો (જેને હવે પછી 'કાયદો' કહેવામાં આવશે). પ્રતિવાદીપેઢીએ કુલ રૂ. ૩,૭૮,૪૯૧ હેઠળ કલમ ૪૨ (૧)કાયદાની જોગવાઈ અનુસાર અને તેના-.હાથમાં જે રકમ હતી તેને મંજૂરી આપ્યા પછી મુખ્ય બિનનિવાસીના ખાતામાં રૂ-૩,૨૦,૧૬૨ આકારણીના વર્ષ માટે, ૧૯૫૩૫૪, પ્રતિવાદી પેઢીએ આ રકમને ખરાબ દેવું.તરીકે ગણાવી હતી અને દાવો કર્યો હતો કે તે નફા સામે ચૂકવી શકાય તેવી ખોટ છે૨xvઆવકવેરાના અધિકારી આ દાવાને નીચે મુજબ ગણાવે છે વિભાગ ૧૦ () ()કાયદાની, તેને નામંજૂર કરી. અપીલ સહાયક કમિશનરે તેને હેઠળની એક તરીકે ગણાવીકલમ ૧૦ (૨) (xi)અધિનિયમ અને તેમણે તેને પણ નામંજૂર કર્યો. આવકવેરાની અપીલટ્રિબ્યુનલને અપીલ કરવા પર તેને ખરાબ દેવું અને માન્ય કપાત માનવામાં આવી હતી કારણકે તે પ્રતિવાદી પેઢી બિનનિવાસી મુદ્દલ સાથે ચલાવી રહેલી વ્યવસાયિક પ્રવૃત્તિઓનાપરિણામે કરવામાં આવી હતી. આવકવેરાના કમિશનરના કહેવા પર, આ કેસ ઉચ્ચઅદાલતને જણાવવામાં આવ્યો હતો અને ઉચ્ચ અદાલતે પ્રશ્નમાં ફેરફાર કર્યો હતો અને. અપીલકર્તા વિરુદ્ધ હકારાત્મક એટલે કે તેનો જવાબ આપ્યો હતોઉચ્ચ અદાલતે એવું માન્યુંહતું કે કાયદાએ પ્રતિવાદી પેઢી પર જવાબદારી નિભાવવાની જવાબદારી લાદવામાં આવી હતી-અનેતે પ્રતિવાદીના વ્યવસાય માટે આકસ્મિક હતી તે રકમ કપાતપાત્ર નુકસાન હતું અને જોતે દેવું ન હોય તો પણ, તે રકમ આકારણીદાર દ્વારા વ્યવસાય અથવા વેપારી નુકસાન તરીકેદાવો કરી શકાય છે, કારણ કે પ્રતિવાદીના વ્યવસાયના સાચા નફા પર પહોંચતા નુકસાનનીકપાત કરવી પડતી હતી. હાઈકોર્ટે આ રીતે અધિનિયમ ની કલમ ૧૦ ( ૧ ) પ્રતિવાદી દ્વારા. દાવો કરવામાં આવેલી રકમ પર લાગુ કરી હતી વિવાદની રકમની મંજૂરી પ્રતિવાદી પેઢી પર લાદવામાં આવેલી જવાબદારીની પ્રકૃતિ. પર આધારિત છેપ્રતિવાદીના વકીલની દલીલ હતી કે તે વિદેશી વેપાર કરી રહ્યો હતો અનેવિદેશી વેપારી સાથે વ્યવહાર કરતો હતો અને વ્યવસાય દરમિયાન આયાત અને નિકાસ થતીહતી અને તેથી પ્રતિવાદી પેઢી અને બિનનિવાસી મુદ્દલ વચ્ચેનો આંતરસંબંધ એટલો ઘનિષ્ઠહતો કે કલમ ૪૨ (૧), એટલે કે, તે વિભાગમાં 'વિચારણા કરાયેલ' એજન્સીની સ્થાપનાની. . કલમ ૪૨૨જેઅરજીને આમંત્રિત કરેચૂકવણી કરવાની જવાબદારી હેઠળ ઊભી થાય છે() .નીચે મુજબ છે "જ્યાં કરપાત્ર પ્રદેશોમાં નિવાસી ન હોય અથવા સામાન્ય રીતે નિવાસી ન હોય તેવીવ્યક્તિ કરપાત્ર પ્રદેશોમાં નિવાસી વ્યક્તિ સાથે વ્યવસાય કરે છે અને આવકવેરાનાઅધિકારીને એવું લાગે છે કે આવી વ્યક્તિઓ વચ્ચેના ગાઢ સંબંધને કારણે વ્યવસાયનો માર્ગએવી રીતે ગોઠવવામાં આવે છે કે નિવાસી વ્યક્તિ દ્વારા નિવાસી ન હોય અથવા સામાન્ય રીતેનિવાસી ન હોય તેવી વ્યક્તિ સાથે કરવામાં આવેલ વ્યવસાય નિવાસીને કોઈ નફો ન આપેઅથવા તે વ્યવસાયમાં અપેક્ષિત સામાન્ય નફો કરતાં ઓછો ન કરે, તો તેમાંથી મેળવેલ નફોઅથવા તેમાંથી મેળવેલ હોવાનું વાજબી રીતે માનવામાં આવે છે, તે નિવાસીના નામેઆવકવેરાને પાત્ર રહેશે. જે વ્યક્તિ આ કાયદાના તમામ હેતુઓ માટે, આવા આવકવેરાના. સંદર્ભમાં કરદાતાની ગણવામાં આવશેઆ જોગવાઈ પર આધાર રાખીને એવી દલીલ કરવામાં-આવી હતી કે પ્રતિવાદીના વ્યવસાયનું સ્વરૂપ વિદેશી વેપાર હતું જે બિનનિવાસી મુદ્દલના. વ્યવસાય સાથે સંકળાયેલું હતુંતેનો સ્વભાવ એવો હતો કે જેના હેઠળ પ્રતિવાદી પેઢી પર જવાબદારી લાદવામાં આવે કલમ ૪૨ ૨()અધિનિયમનું અને તેથી આ રીતે થયેલું નુકસાન.પ્રતિવાદીના વ્યવસાય માટે આકસ્મિક અને તેમાંથી ઉદ્ભવેલું હોવું જોઈએ Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY versus M/S. ABDULLABHAI ABDULKADAR [[1961] 2 S.C.R. 949] (1961) "കേസിന്റെവസ്ുകളുടെയുസാഹചര്യങ്ങളുടെയുഅടിസ്ഥനത്തൽആദായനികുതിനിയമത്തലെവകുപ്പ്‌10 (2) (xi) അല്ലെങ്കൽ10 (2) (xv)പ്രകാരം3,20,162 രൂപഅനുവദനീയമായകിഴിവ്ആണോ? " ഇത്ഹൈക്കോടതിഇനിപ്പറയുന്നരീതിയിൽഭേദഗതിചെയ്തുഃഃ "വസ്ുകളുടെയുകേസിന്റെസാഹചര്യങ്ങളുടെയുഅടിസ്ഥനത്തൽഈതുകരൂ. 3,20,162 എന്നത്അനുവദനീയമായകിഴിവ്ആണോ. കൾസുപ്രംംകോടതിറിപ്പോർട്ട 1961-2-SCR 949-956കൂടാതെഅപ്പൽവാദിക്ക്‌ദൃഢമായുപ്രതികൂലമായുമറുപടിനൽകുകയും.ചെയ്തു കേസിന്റെചുരുക്കത്തൽപറഞ്ഞവസ്ുകൾഇവയാണ്ഃകമ്മഷൻർപനമാണ്ഏജന്റുമാരായിബിസിനസനടത്തുന്നരജിസ്റ്റചെയ്തസ്ഥഎതിർകക്ഷ. പോർടസുഡാനിലെഒരുനോൺറസിഡനറ്പ്രൻസിപ്പൽഹാജിമുഹമ്മദ്സയ്യദ്അലിബാർബാരിയുടെഏജന്റയിഇതിനെകണക്കക്കയിരുന്നു(ഇനിമുതൽ'നോൺറസിഡനപ്രൻസിപ്പൽ'എനവിളിക്കുന്നു.ഏദൻ, സൌദിഅറേബ്യ, സുഡാൻഎന്നവിടങ്ങളിലേകക്തുണികളുകരിയാനയു(അതായത്പലവകചരക്ൾ) കയറ്റുമതിചെയ്യുന്നബിസിനസഇത്നടത്തയിരുന്നു.ഇന്ത്ിൽനിനന്നോൺറസിഡനറ്പ്രൻസിപ്പലിന്ഇത്സാധനങ്ങൾവിതരണംചെയ്യുമായിരുന്നു,അദ്ദേഹംതന്റെഭാഗത്തുനിനഎതിമററ്വ്യപാരികഇന്ത്ിൽവിയിർകക്ഷക്കംംൾക്കംംൽപ്പനയ്ക്കപരുത്തഅയയ്്കുയായിരുന്നു.1942-43, 1943-44, 1944-45, 1945-46 എന്നവർഷങ്ങളിൽ, ആദായനികുതിനിയമത്തലെവകുപ43 പ്രകാരം(ഇനിമുതൽ'നിയമം'എനവിളിക്കപ്പെടു)ആദായനികുതി,അധികലാഭനികുതിയിനോൺഎന്നവയ്ക്കപ്രതികരിക്കുന്നസ്ഥപനത്തെറസിഡനപ്രൻസിപ്പലിന്റെഏജന്റയികണക്കക്കയിരുന്നു.എതിർകക്ഷയായസ്ഥപനത്തന്നിയമത്തലെവകുപ42 (1) പ്രകാരംമൊത്ത3,20,162 രൂപനല്കേണ്ടവരികയുഅതിന്റെകൈകളിലുള്ളതുകകൾഅനുവദിച്ചതിന്ശേഷംപ്രധാനപ്രവാസിഅക്കൌണ്ടൽഡെബിററ്ബാലൻസ്3,20,162 രൂപകാണിച്ചു.നികുതിനിർണയവർഷത്തൽ, 1953-54, എതിർകക്ഷയായസ്ഥപനംഈതുകയെഒരുകീട്ടകടമായികണക്കക്ുയുലാഭത്തന്‌ മാറ്റവെയ്ക്കവുന്നകിഴിവ്‌.ൻചെയ്യവുന്നനഷ്ടമായിഅവകാശപ്പെടുകയുചെയ്തുആദായനികുതിഉദ്യോഗസ്ഥഈഅവകാശവാദത്തെനിയമത്തലെവകുപ്പ്‌ 10 (2) (xv) പ്രകാരംപരിഗണിച.ഷണർഅത്നിരസിച്ചുഅപ്പലേററ്അസിസ്റ്റനറ്കമ്മഇതിനെനിയമത്തലെവകുപ്പ്‌10 (2) (xi) പ്രകാരംകണക്കക്ുയുഅദ്ദേഹംഅത്അനുവദിക്കതിരിക്ുയു.ചെയ്തു 1961-2-SCR 949-956 ൽൽനആദായനികുതിഅപ്പലേററ്ട്രൈബ്യൂണലിഅപ്പൽകിയപ്പോൾഇത്ഒരുനോൺകിട്ടകടമാണെന്നുറസിഡനപ്രൻസിപ്പലിനൊപ്പഎതിർകക്ഷയായസ്ഥപനംനടത്തുന്നബിസിനസസ്പ്രവർത്തനങ്ങളുടെൽ.ഫലമായിഇത്സംഭവിച്ചതിനാഅനുവദനീയമായകിഴിവ്ആണെന്നുവിധിച്ചുആദായനികുതികമ്മഷണറുടെനിർദേശപ്രകാരം, കേസ്ഹൈക്കോടതിയിൽപ്രസ്തവിക്ുയുഹൈക്കോടതിചോദ്യപരിഷ്ക്കരിക്ുയുഅതേചോദ്യത്തന്‌ശരിയാണെന്ന്‌ അതായത്ത്‌അപ്പൽവാദിക്കെതിരെഉത്തരംനൽകുകയുംചെയ്തു.ബാധ്യതനിർവഹിക്കൻഎതിർകക്ഷയായസ്ഥപനത്തന്നിയമം-ഒരുബാധ്യതചുമത്തുകയുഅത്എതിർകക്ഷയുടെബിസിനസ്സന്ൽഅത്ആകസ്മകവുമായതിനാതുകകിഴിവ്ലഭിക്കവുന്നനഷ്ടമാണെന്നുകടമല്ലെങ്കൽപ്പോലും, നികുതിബദ്ധന്‌ഒരുബിസിനസ്അല്ലെങ്കൽവ്യപാരകാരണംനഷ്ടമായിക്ലെയിംചെയ്യമെന്നുഹൈക്കോടതിവിലയിരുത്തഎതിർകക്ഷയുടെബിസിനസിന്റെയഥാർത്ഥലാഭംകണക്കക്കുമ്പോൾ.നഷ്ടകുറയ്ക്കേണ്ടതുണഅങ്ങനെഹൈക്കോടതിഎതിർകക്ഷക്ലെയിംചെയ്തതുകയക്ക്നിയമത്തലെവകുപ്പ്‌ 10 (1) പ്രയോഗിച്ചു. തയായന്ർക്കത്തലുള്ളതുകയുടെഅനുവദനീയതഎതിർകക്ഷസ്ഥപനത്തതുകചുമത്തുന്നബാധ്യതയുടെസ്വഭാവത്തെആശ്രയിച്ചരിക്കുന്നു.ഇത്വിദേശവ്യപാരംനടത്തുകയുഒരുവിദേശവ്യപാരിയുമായിഇടപാടുകൾനടത്തുകയുചെയ്യുന്നുവെന്നുബിസിനസ്സൽഇറക്കുമതിയുകയറ്റുമതിയുഉണ്ടെന്നുഅതിനാൽഎതിർകക്ഷയായസ്ഥപനവുനോൺറസിഡനറ്പ്രൻസിപ്പലുംതമ്മലുള്ളപരസ്പരബന്ധ42 (1) വകുപ, അതായത്ആവിഭാഗത്തൽവിഭാവനംചെയ്തഏജൻസിസ്ഥപിക്കൽഎന്നവയുടെഅപേക്ഷക്ഷണിക്കുന്നതിന്വളരെഅടുപ്പമുള്ളതായിരുന്നുവെന്നുഎതിർകക്ഷയുടെഅഭിഭാഷകൻവാദിച്ചു.അടയ്ക്കേണ്ടബാധ്യതവകുപ്പ്‌ 42 (2)ന്കീഴിലാണ്ഉണ്ടകുന്നത്, അത്:ഇങ്ങനെപറയുന്നു കൾസുപ്രംംകോടതിറിപ്പോർട്ട 1961-2-SCR 949-956 "ൽോസാധാരണനികുതിചുമത്തവുന്നപ്രദേശങ്ങളിതാമസിക്കത്താമസക്കരനല്ലത്ോആയഒരുവ്യക്തനികുതിചുമത്തവുന്നപ്രദേശങ്ങളിൽകൾതാമസിക്കുന്നഒരുവ്യക്തയുമായിബിസിനസസ്നടത്തുകയുഅത്തരംവ്യക്തകാരണംരനോസാധാരണതമ്മലുള്ളഅടുത്തബന്ധതാമസക്കരൻതാമസക്കരനല്ലത്തവ്യക്തയോടൊപ്പതാമസക്കനടത്തുന്നബിസിനസൽനിനതാമസക്കരന്ആബിസിനസ്സന്ഉണ്ടകുമെനന്പ്രതീക്ഷക്കുന്നലാഭമോസാധാരണൾൽലാഭത്തേക്കകുറവോഉണ്ടക്കുന്നതരത്തക്രമീകരിച്ചരിക്കുന്നുവെനആദായനികുതിഉദ്യോഗസ്ഥന്തോന്നുകയുചെയ്യുന്നുവെങ്കൽ,അതിൽനിനലഭിക്കുന്നലാഭമോഅതിൽനിനഉരുത്തരിഞ്ഞതായിന്യയമായുകണക്കക്കവുന്നലാഭമോഈനിയമത്തന്റെരനാണെനഎല്ലആവശ്യങ്ങൾക്കംംതാമസക്കന്കരുതപ്പെടുന്നനികുതിബദ്ധന്റെപേരിൽ.ആദായനികുതിഈടാക്കു"ഈവ്യവസ്ഥയെആശ്രയിച, എതിർകക്ഷയുടെബിസിനസിന്റെസ്വഭാവംനോൺതമായറസിഡന്റ്‌പ്രൻസിപ്പലിന്റെബിസിനസുമായിപരസ്പരബന്ധവിദേശവ്യപാരമാണെനന്വാദിച്ചു. നിയമത്തലെവകുപ്പ്‌42 (2) പ്രകാരംഎതിർകക്ഷയായസ്ഥപനത്തന്മേൽബാധ്യതഅടിച്ചേൽപ്പക്കന്നതായിരുന്നഅതിന്റെസ്വഭാവം,അതിനാൽഅങ്ങനെസംഭവിക്കുന്നനഷ്ടഎതിർകക്ഷയുടെബിസിനസ്സൽനിനന്ഉണ്ടകുന്നതു.ആകസ്മകവുമാണെനന്കണക്കക്കേണ്ടതാണ് Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY versus M/S. ABDULLABHAI ABDULKADAR [[1961] 2 S.C.R. 949] (1961) "వాస్తవాలు మరియు కేసు యొక్క పరిస్థితులలో రూ. 3,20,162లుఆదాయపు పన్ను చట్టంలోని సెక్షన్ 10(2)(xi) లేదా 10(2)(xv)ప్రకారం అనుమతించదగిన తగ్గింపు ఆదాయమా?" దీనిని హైకోర్టు ఈ క్రింది విధంగా సవరించింది: "వాస్తవాలు మరియు కేసు యొక్క పరిస్థితులలో మొత్తం రూ.3,20,162లు అనుమతించదగిన తగ్గింపు"మరియు అప్పీలుదారుకువ్యతిరేకంగా సానుకూలంగా సమాధానం ఇవ్వబడింది. ఈ కేసుకు సంబంధించిన వాస్తవాలు త్వరలో చెప్పబడ్డాయి:ప్రతివాది కమీషన్ ఏజెంట్లుగా వ్యాపారం సాగిస్తున్న నమోదిత-సంస్థ.ఇది పోర్టసూడాన్‌కు చెందిన నాన్రెసిడెంటప్రిన్సిపల హాజీ మొహమ్మద సయ్యద అలీ బార్బరీ యొక్కఏజెంట‌గా పరిగణించబడింది (ఇకపై 'ప్రవాస ప్రిన్సిపాల"గాసూచిస్తారు). ఇది వస్త్రం మరియు కరియానా (అంటే, ఇతర వస్తువులు)ఎడెన్‌,సౌదీ అరేబియా మరియు సుడాన్ కు ఎగుమతి చేసేవ్యాపారాన్ని కొనసాగిస్తోంది. ఇది భారతదేశం నుండి వస్తువులనునాన్ రెసిడెంట ప్రిన్సిపాల‌కు సరఫరా చేసేది, అతను ప్రతివాదిమరియు భారతదేశంలోని ఇతర వ్యాపారులకు అమ్మకానికి పత్తినిపంపుతున్నాడు. 1942-43, 1943-44, 1944- 45మరియు 1945-46'సంవత్సరాలకు,ఆదాయపు పన్ను చట్టంలోని సెక్షన్.43 (ఇకపై దియాక్ట' అని పిలవబడుతుంది) కింద ప్రతివాది సంస్థ ఆదాయపు పన్నుమరియు అదనపు లాభాల పన్ను ప్రయోజనం కోసం నాన్ రెసిడెంటప్రిన్సిపాల యొక్క ఏజెంట‌గా పరిగణించబడింది. ప్రతివాదసంస్థ చట్టంలోని సెక్షన్.42(1)ప్రకారం మొత్తం రూ. 3,78,491లుచెల్లించాలి మరియు దాని చేతిలో ఉన్న మొత్తాలను అనుమతించినతర్వాత ప్రధాన నాన్ రెసిడెంట ఖాతా రూ. 3,20,162లు డెబిటబ్యాలెన్స్ చూపింది. 1953-54అసెస్‌మెంటసంవత్సరానికి,ప్రతివాద సంస్థ ఈ మొత్తాన్ని మొండి బకాయిగా పరిగణించిందిమరియు లాభాలకు వ్యతిరేకంగా చెల్లించాల్సిన తగ్గింపు నష్టంగాపేర్కొంది.ఆదాయపు పన్ను అధికారి ఈ క్లెయిమ‌ను చట్టంలోని సెక్షన్.10(2)(xv)కింద ఒకటిగా పరిగణించారు,అనుమతించలేదు.అప్పిలేటఅసిస్టెంటకమీషనర్ దీనిని చట్టంలోనిసెక్షన్.10(xi) కింద ఒకటిగా పరిగణించారు మరియు ఆయన కూడాఅనుమతించలేదు.ఆదాయపు పన్ను అప్పీలేటట్రిబ్యునల‌కుఅప్పీలచేసిన తర్వాత,ప్రతివాది సంస్థ నాన్‌రెసిడెంటప్రిన్సిపల‌తో సాగిస్తున్న వ్యాపార కార్యకలాపాల ఫలితంగాఏర్పడిన కారణంగా ఇది మొండి బకాయి మరియు అనుమతించదగినమినహాయింపుగా నిర్ధారించబడింది.ఆదాయపు పన్ను కమీషనర్యొక్క ఉదాహరణలో, కేసు హైకోర్టుకు తెలియజేయబడింది మరియుహైకోర్టు ప్రశ్నను సవరించింది మరియు అప్పీలుదారుకువ్యతిరేకంగా అదే విధంగా సానుకూలంగా సమాధానంఇచ్చింది.ప్రతివాది సంస్థపై బాధ్యతను నిర్వర్తించడానికిచట్టం ఒక బాధ్యతను విధించినందున మరియు ప్రతివాది యొక్కవ్యాపారానికి ఇది యాదృచ్ఛికంగా ఉన్నందున,మొత్తంతగ్గించదగిన నష్టమని హైకోర్టు పేర్కొంది;మరియు అది రుణంకానప్పటికీ, ఆ మొత్తాన్ని వ్యాపార లేదా వ్యాపార నష్టంగామదింపుదారు క్లెయిమచేయవచ్చు,ఎందుకంటే ప్రతివాదివ్యాపారం యొక్క నిజమైన లాభాన్ని పొందడంలో ఆ నష్టాన్నితీసివేయవలసి ఉంటుంది.దీంతో హైకోర్టు ప్రతివాది క్లెయిమచేసిన మొత్తానికి చట్టంలోని సెక్షన్.10(1) వర్తింపజేసింది. వివాదంలో ఉన్న మొత్తం యొక్క అనుమతి ప్రతివాద సంస్థపైవిధించిన బాధ్యత యొక్క స్వభావంపై ఆధారపడిఉంటుంది.ప్రతివాది న్యాయవాది యొక్క వాదన ఏమిటంటే, అదివిదేశీ వాణిజ్యాన్ని కొనసాగిస్తోంది మరియు ఒక విదేశీవ్యాపారితో లావాదేవీలు కలిగి ఉంది మరియు వ్యాపార సమయంలోదిగుమతులు మరియు ఎగుమతులు ఉన్నాయి మరియు అందువల్ల ప్రతివాది-సంస్థ మరియు నాన్రెసిడెంటప్రిన్సిపాలమధ్యసెక్షన్.42(1)యొక్క దరఖాస్తును ఆహ్వానించడానికి పరస్పరసంబంధం ఉంది.అనగా,ఆ విభాగంలోఆలోచించినట్లు ఏజెన్సీస్థాపన.సెక్షన్.42(2) కింద చెల్లించాల్సిన బాధ్యత :ఉద్భవిస్తుంది ఇది ఇలా అందిస్తుంది"పన్ను విధించదగిన భూభాగాలలో నివాసం లేని లేదా సాధారణంగానివసించని వ్యక్తి పన్ను విధించదగిన భూభాగాలలోనివసించేవ్యక్తితోవ్యాపారం నిర్వహిస్తాడు మరియు అటువంటివ్యక్తుల మధ్య సన్నిహిత సంబంధం కారణంగా ఇది ఆదాయపు పన్నుఅధికారికి కనిపిస్తుంది. నివాసం లేని వ్యక్తి లేదా సాధారణ నివాసంలేని వ్యక్తితోచేసే వ్యాపారం ఆ వ్యాపారంలోఉత్పన్నమయ్యే సాధారణ లాభాల కంటే తక్కువ లాభాలు లేదాతక్కువ లాభాలు పొందే విధంగా వ్యాపార కోర్సు ఏర్పాటుచేయబడింది లాభాలు దాని నుండి లేదా దాని నుండి సహేతుకంగాతీసుకోబడినట్లు భావించబడవచ్చు,ఈ చట్టం యొక్క అన్నిప్రయోజనాల కోసం,అటువంటి ఆదాయానికి సంబంధించి మదింపుదారునిగా భావించబడే నివాసి పేరు మీద ఆదాయపు పన్నువిధించబడుతుంది." ఈ నిబంధనపై ఆధారపడి ప్రతివాది వ్యాపారం యొక్కస్వభావం విదేశీ వాణిజ్యం అని వాదించబడింది,ఇది నాన్-రెసిడెంటప్రిన్సిపాలయొక్క వ్యాపారంతోఅనుసంధానించబడింది.చట్టం యొక్క సెక్షన్.42(ఏ) కింద ప్రతివాదసంస్థపై బాధ్యతను విధించే విధంగా దాని స్వభావం ఉంది మరియుఅందువల్ల సంభవించిన నష్టాన్ని తప్పనిసరిగా యాదృచ్ఛికంగామరియు ప్రతివాది యొక్క వ్యాపారం నుండి ఉత్పన్నమయ్యేలాపరిగణించాలి. Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY versus M/S. ABDULLABHAI ABDULKADAR [[1961] 2 S.C.R. 949] (1961) which was amended by the High Court as follows : "Whether on the facts and in the circumstances of the case the amount Rs. 3,20,162 is an allowable deduction" and was answered in the affirmative and against the appellant. The facts of the case shortly stated are these: The respondent is a registered firm carrying on business as . commission agents. It was treated as the agent of a non-resident principal Haji :i\fohamed Syed Al Bar-bari of Port Sudan (hereinafter referred to as the 'non-resident principal'). It was carrying on the busi-ness of export of cloth and kariana (i.e., miscellaneous goods) to Aden, Saudi Arabia and Sudan. It used to supply goods from India to the non-resident princi-pal, who on his part, was sending cotton to the res-pondent and other merchants for sale in India. For the years 1942-43, 1943-44, 1944-45 and 1945-46, the respondent firm was treated as the agent of the non-resident principal under s. 43 of the Income-tax Act .. • . .. I jl! 2 S.C.R. SUPREME COURT REPORTS (which will hereinafter be termed 'the Act') for ·the r96o P[urpose ][of ][income-tax ][and ][Excess Profits Tax. The ]. [c ]ommissione1 o :-·-:-1 respondent firm had to pay m all Rs. 3, 78,491 under Income-tax s. 42(1) of the Act and after allowing for the amounts Bombay ' which were in its hands the account of the principal v. non-resident showed a debit balance of Rs. 3,20,162. M/s. Abdullabhai For the year of assessment, 195f3-54, the respondent Abdulkadar firm treated this amount as a bad debt and claimed it [(apur J. as a deductible loss to be set off against profits. The Income-tax Officer treating this claim as one under s. 10(2)(xv) of the Act, disallowed it. The Appellate Assistant Commissioner treated it as one under s. 10 (2)(xi) of the Act and he also disallowed it. On appeal to the Income-tax Appellate Tribunal it was held to be a bad debt and an allowable deduction as it was incurred as a result of the business activities which the respondent firm was carrying on with the non-resident principal. At the instance of the Commissio-. ner of Income-tax, the case was stated to the High Court and the High Court modified the que_stion and answered the same in the affirmative, i.e., against the appellant. The High Court held that as the law im-posed an obligation upon the respondent firm to dis-charge the liability and it was incidental to the busi-ness of the respondent the amount was a deductible loss; and even if it was not a debt, then also the amount could be claimed by the assessee as a business or trading loss, because in arriving at the true profit of the respondent's business that loss had to be deduc-ted. The High Court thus applied s. 10(1) of the Act to the amount claimed by the respondent. The allowability of the amount in dispute depends upon the nature of the liability imposed upon the respondent firm. The contention of the respondent's counsel was that it was carrying on foreign trade and had dealings with a foreign merchant and in the course of the business there were imports and exports and therefore the inter-connection between the res-pondent firm and the non-resident principal was so intimate as to invite the application of s. 42(1), i.e., the establishment of agency as contemplated in that section. The liability to pay arises under s. 42(2) which provides : 952 SUPREME COURT REPORTS Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY versus M/S. ABDULLABHAI ABDULKADAR [[1961] 2 S.C.R. 949] (1961) xi 210110xv 210695[][]210''''696110''''1330'' ''214242[][]''110''''210 .xi 210xi110 [][][][][] Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY versus M/S. ABDULLABHAI ABDULKADAR [[1961] 2 S.C.R. 949] (1961) which was amended by the High Court as follows : "Whether on the facts and in the circumstances of the case the amount Rs. 3,20,162 is an allowable deduction" and was answered in the affirmative and against the appellant. The facts of the case shortly stated are these: The respondent is a registered firm carrying on business as . commission agents. It was treated as the agent of a non-resident principal Haji :i\fohamed Syed Al Bar-bari of Port Sudan (hereinafter referred to as the 'non-resident principal'). It was carrying on the busi-ness of export of cloth and kariana (i.e., miscellaneous goods) to Aden, Saudi Arabia and Sudan. It used to supply goods from India to the non-resident princi-pal, who on his part, was sending cotton to the res-pondent and other merchants for sale in India. For the years 1942-43, 1943-44, 1944-45 and 1945-46, the respondent firm was treated as the agent of the non-resident principal under s. 43 of the Income-tax Act .. • . .. I jl! 2 S.C.R. SUPREME COURT REPORTS (which will hereinafter be termed 'the Act') for ·the r96o P[urpose ][of ][income-tax ][and ][Excess Profits Tax. The ]. [c ]ommissione1 o :-·-:-1 respondent firm had to pay m all Rs. 3, 78,491 under Income-tax s. 42(1) of the Act and after allowing for the amounts Bombay ' which were in its hands the account of the principal v. non-resident showed a debit balance of Rs. 3,20,162. M/s. Abdullabhai For the year of assessment, 195f3-54, the respondent Abdulkadar firm treated this amount as a bad debt and claimed it [(apur J. as a deductible loss to be set off against profits. The Income-tax Officer treating this claim as one under s. 10(2)(xv) of the Act, disallowed it. The Appellate Assista