Commissioner Of Income-Tax, Delhi And Rajasthan v. The Mewar Textile Mills Ltd

Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, DELHI AND RAJASTHAN versus THE MEWAR TEXTILE MILLS LTD. [[1966] 3 S.C.R. 34] (1966) COMMISSIONER 01' INCOME-TAX, DELHI AND RAJAS111AN v. TIU: :\1EWAR TEXTILE MILLS LTD. December 10, 1965 IK. ScHBA RAo. J.C. SHAH ANDS. M. S1KRI, JJ.] Income Tax Act, ( 11 vf 1922). s. 66( 1 )-Procedure for refertnce of queslions of law by J'ribunal to l/igh Court-At the instance of asJU.Stt Tribu11a/ an11exin1? frt•Jh dcx:111nenrs, not discussed, to statement of ca.tt-Propriety of. At the time of making an upplication lo the Income-tax Appellate Tribunal under s. 66( 1) of the Income-tax Act, 1922, to refer ce.W. questions of law to the High Court, the asse~sce filed certain document& as annexures to hi• application and the Tribunal attached these documeut& to the Statement of Case. There wa.• no mention of any of the documcol< either in the Appellate order of the Tribunal or in the body of the State-ment of Case. The High Court decided the questions referred to it ia favour of the asses5ec. On an appeal to thi' Court. HELD : (i) The case must be remanded to the High Coun a• the relevant facts were not clear, nor agreed upon by the parties. (ii) II is not consistent with the advisory juri5diction of a High Uiurt under the Act that the Appellate Tribunal should attach to the Statement of Case document•. other than the proceeding<; of the Income-tax autho-ritjes, which are not mentioned or discussed either in its own appellate order or in the Statement ot Case, If the High Court were to decide any di•pute concerning the interpretation of any such document, it would be deciding question• not decided by the Tribunal and which the High Courl is incompetent to decide under the A.ct [3 8 G, HJ CIVIL APPELI.ATF. JURISDICTION : Civil Appeal No. 969 of 1964. Appeal from the judgment and order, dated March 21, 1963 of the Rajasthan High Court in D. B. Civil Income-tax Ref. No. 41 of 1960. A. V. Viswanatha Sastri, S. K. Aiyar, B. R. G. K. A char, and R. N. Sachthey, for the appellant. S. T. Desai, Z. S. Meeratival and Naunit Lal, for respondent. The Judgment of the Coun was delivered by Sikri, J. This appeal, by certificate granted under s. 66A(2) of the Indian Income Tax Act, 1922, hereinafter referred to as the Act, read with s. 261 of the Indian Income Tax Act, 1961, a <lirected against the judgment of the Rajasthan High Court in a A B c D E F G H ' ' • .. . ' • A consolidated reference made to it by the Income Tax Appellate Tribunal, Delhi Branch, under s. 66 (1) of the Act. This appeal relates to the assessment year 1943-44 and the relevant question with which we are concemed is as follows :- "Whether the profit on the amounts received by the B assessee's bankers in British India as price of goods sold by the assessee on railway receipts in the _names of the consignees or as price of goods delivered ex-godown Bhilwara was liable to tax under the Indian Income-Tax Act?" C This question was referred at the instance of the appellant and the item in dispute now before us is the item amounting to Rs. 2,73,488, which was held not liable to taxation by the Appellate Tribunal. The question which arises in this appeal is wltether the Tribunal was right. The first submission, however, of Mr. A. V. Viswanatha Sastri, the learned counsel for the D appellant, is that the High Court has not dealt with this question insofar as it relates to this sum. Mr. Desai, on the other hand, ·contends that the appellant has not appealed as far as this item is concerned; and, therefore, before we attempt to answer the question we must first see whether the appellant's appeal covers this item. E E Mr. Desai refers us to the petition for leave to appeal to the Supl'C'"1e Court, filed in the High Court, and says that there is no express mention of the item of Rs. 2,73,488. He is right as far as this is concerned, but the appellant apparently felt it was not necessary to mention expressly this item. Mr. Sastri poin1!! to :r paras 12 and 13 of the petition which read as follows: Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, DELHI AND RAJASTHAN versus THE MEWAR TEXTILE MILLS LTD. [[1966] 3 S.C.R. 34] (1966) અસવીકરણ: સ્થાનિક ભાષામાં અનુવાદિત આ ચુકાદા/હુકમનો હેતુ પક્ષકારોનેતેમની ભાષામાં જાણકારી ઉપલબ્ધ કરાવવા માત્રનો છે અને તેનો અન્યથાઉપયોગ થઇ શકશે નહિ. અન્ય તમામ વ્યવહારિક તેમજ સરકારી ઉદ્દેશો માટેમૂળ અંગ્રેજી ચુકાદો/હુકમ જ પ્રમાણિત અને માન્ય રહેશે. DISCLAIMER:Thetranslatedjudgmentinvernacularlanguage is meant for the restricted use of the litigant tounderstand it in his/ her language and may not be usedforanyotherpurpose. Forallpracticalandofficialpurposes, the English version of the judgment shall beauthentic and shall hold the field for the purpose ofexecution and implementation.=================================================== આવકવેરા કમિશનર, દિલહી અને રાજસથાન રદવિ ધ મેવાર ટેકસટાઈલ મિલસ લિમિટેડ. ૧૦ ડિસેમબર, ૧૯૬૫ [કે. સુબબા રાવ, જે. સી. શાહ અને એસ. એમ. સિકરી, જે. જે.] આવકવેરાનો કાયદો, (૧૯૨૨નો ૧૧મો), કલમ ૬૬ (૧)-ટ્રિબ્યુનલદ્વારા કાયદાના પ્રશ્નોને ઉચ્ચ અદાલત માં મોકલવાની પ્રક્રિયા-કરદાતાટ્રિબ્યુનલના કહેવા પર નવા દસ્તાવેજો, જેની ચર્ચા કરવામાં આવી નથી, તેનેઆવકવેરાની મિલકતના કેસના નિવેદન સાથે જોડવામાં આવે છે. આવકવેરાના કાયદા, ૧૯૨૨ની કલમ ૬૬ (૧) હેઠળ આવકવેરાનીઅપીલ ટ્રિબ્યુનલમાં અરજી કરતી વખતે, કાયદાના કેટલાક પ્રશ્નો હાઈકોર્ટમાંમોકલવા માટે, કરદાતાએ તેની અરજીના જોડાણ તરીકે કેટલાક દસ્તાવેજોદાખલ કર્યા હતા અને ટ્રિબ્યુનલે આ દસ્તાવેજોને કેસના નિવેદન સાથે જોડ્યાહતા.ટ્રિબ્યુનલના અપીલીય આદેશમાં અથવા કેસના નિવેદનના મુખ્ય ભાગમાંકોઈ પણ દસ્તાવેજોનો ઉલ્લેખ કરવામાં આવ્યો ન હતો.ઉચ્ચ અદાલતે તેનેસોંપવામાં આવેલા પ્રશ્નોનો નિર્ણય કરદાતાની તરફેણમાં કર્યો હતો. આ અદાલતમાં કરવામાં આવેલી અપીલ પર, ઠરાવ્યું: ( ) iસંબંધિત તથ્યો સ્પષ્ટ ન હોવાથી કે પક્ષકારો દ્વારા સંમત નહોવાથી કેસને ઉચ્ચ અદાલતમાં મોકલવો જોઈએ. ( ) iiતે કાયદા હેઠળ હાઈકોર્ટના સલાહકાર અધિકારક્ષેત્ર સાથે સુસંગતનથી કે અપીલ ટ્રિબ્યુનલે આવકવેરાના અધિકારીઓની કાર્યવાહી સિવાયના કેસદસ્તાવેજોના નિવેદન સાથે જોડવું જોઈએ, જેનો તેના પોતાના અપીલ આદેશમાંઅથવા કેસના નિવેદનમાં ઉલ્લેખ અથવા ચર્ચા કરવામાં આવી નથી.જો ઉચ્ચન્યાયાલય આવા કોઈપણ દસ્તાવેજના અર્થઘટનને લગતા કોઈપણ વિવાદનોનિર્ણય કરશે, તો તે ટ્રિબ્યુનલ દ્વારા નક્કી ન કરવામાં આવેલા પ્રશ્નો નક્કી કરશેઅને જે ઉચ્ચ ન્યાયાલય અધિનિયમ હેઠળ નિર્ણય લેવા માટે અસમર્થ છે. [૩૮જી, એચ] દીવાની અપીલ અધિકારક્ષેત્ર: ૧૯૬૪ની સિવિલ અપીલ નંબર ૯૬૯. દીવાની આવકવેરાના સંદર્ભ નંબર ૪૧/૧૯૬૦ માં રાજસ્થાન હાઈકોર્ટ ડી. બી.ના તારીખ ૨૧ માર્ચ, ૧૯૬૩ના ચુકાદા અને આદેશ સામે અપીલ. અપીલકર્તા માટે એ. વી. વિશ્વનાથ શાસ્ત્રી, એસ. કે. અય્યર, બી. આર.જી. કે. આચાર અને આર. એન. સચથે. પ્રતિવાદી માટે એસ. ટી. દેસાઇ, ઝેડ. એસ. મીરતવાલ અને નૌનીત લાલ. કોર્ટનો ચુકાદો જસ્ટિસ સીકરી દ્વારા આપવામાં આવ્યો હતો. આ અપીલ, ભારતીય આવકવેરો અધિનિયમ, ૧૯૨૨ની કલમ ૬૬એ(૨) હેઠળ આપવામાં આવેલા પ્રમાણપત્ર દ્વારા, જેને હવે પછી અધિનિયમતરીકે ઓળખવામાં આવે છે, જેને ભારતીય આવકવેરો અધિનિયમ, ૧૯૬૧નીકલમ ૨૬૧ સાથે વાંચવામાં આવે છે, તે રાજસ્થાન ઉચ્ચ ન્યાયાલયના ચુકાદાસામે નિર્દેશિત છે, જે આવકવેરો અપીલ ટ્રિબ્યુનલ, દિલ્હી શાખા દ્વારાએસ.૬૬(૧) અધિનિયમ. આ અપીલ આકારણી વર્ષ ૧૯૪૩-૪૪ સાથે સંબંધિત છે અને અમે જેની સાથે સંબંધિત છીએ તે સંબંધિત પ્રશ્ન નીચે મુજબછેઃ- "શું બ્રિટિશ ભારતમાં કરદાતાના બેંકરો દ્વારા રેલવે રસીદોપર કરદાતાને વેચવામાં આવેલી ચીજવસ્તુઓની કિંમત તરીકે,માલ મેળવનારના નામે મેળવેલી રકમ પરનો નફો અથવા પૂર્વ-ગોડાઉન ભીલવાડામાં પહોંચાડવામાં આવેલી ચીજવસ્તુઓનીકિંમત પરનો નફો ભારતીય આવકવેરાના કાયદા હેઠળ કરવેરા માટેજવાબદાર હતો? આ પ્રશ્ન અપીલકર્તાના કહેવા પર મોકલવામાં આવ્યો હતો અને હવે અમારીસમક્ષ જે વિવાદની વસ્તુ છે તે રૂ. ૨,૭૩,૪૮૮, જે અપીલ ટ્રિબ્યુનલ દ્વારાકરવેરા માટે જવાબદાર ન હોવાનું માનવામાં આવ્યું હતું.આ અપીલમાં જે પ્રશ્નઊભો થાય છે તે એ છે કે શું ટ્રિબ્યુનલ સાચું હતું.જોકે, અપીલકર્તાના વિદ્વાનવકીલ શ્રી એ. વી. વિશ્વનાથ શાસ્ત્રીની પ્રથમ રજૂઆત એ છે કે જ્યાં સુધી તે આરકમ સાથે સંબંધિત છે ત્યાં સુધી ઉચ્ચ અદાલતે આ પ્રશ્ન પર કાર્યવાહી કરીનથી.બીજી બાજુ, શ્રી દેસાઇ દલીલ કરે છે કે જ્યાં સુધી આ મુદ્દાની વાત છે ત્યાંસુધી અપીલકર્તાએ અપીલ કરી નથી; અને તેથી, આપણે પ્રશ્ો જવાબ આપવાનો પ્રયાસ કરીએ તે પહેલાં આપણે જોવું જોઈએ કે અપીલકર્તાનીઅપીલમાં આ મુદ્દાને આવરી લેવામાં આવ્યો છે કે કેમ. શ્રી દેસાઇ અમને સુપ્રીમ કોર્ટમાં અપીલ કરવાની મંજૂરી માટેની અરજીનો Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, DELHI AND RAJASTHAN versus THE MEWAR TEXTILE MILLS LTD. [[1966] 3 S.C.R. 34] (1966) 196510 [][]661192211[][]6611922[][]iii[][][][]38 9691964[][]19632119604126619221961[][]2616611943-44''2,73,488[][]2,73,488 13 12''12. 75%:25%36,000213. ''2,73,4882 11943-442,73,488[][][][]''...... [][][] []1945-46 1944-451943-4412,62,9112,73,488 2,73,4881945-46 1944-45''[]2 , 7 3 , 4 8 82,73,48812,72,9111943-441945-46 1944-45 2,73,4881,14,6873,55,2891946-471945-462,73,3882,73,488 2,73,488 Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, DELHI AND RAJASTHAN versus THE MEWAR TEXTILE MILLS LTD. [[1966] 3 S.C.R. 34] (1966) आयआयोग-कर, दिल्लीऔर राजस्थान वी. दमेवारटेक्सटाईलमिल्सलि. [के. सुब्बाराव, जे. सी. शाहऔरएस. एम. सिकरी, जे. जे।] न्यायाधिकरणनएदस्तावेजोंको, जिनपरचर्चानहींकीगईहै, मामलेकेस्वामित्वकेबयानमेंजोड़रहाहै।एसकेतहतआयकरअपीलीयन्यायाधिकरणमेंआवेदनकरतेसमय।आयकरअधिनियम, 1922कीधारा66 (1) कानूनकेकुछप्रश्नोंकोउच्चन्यायालयकोसंदर्भितकरनेकेलिए, निर्धारितीनेअपनेआवेदनकेअनुलग्नककेरूपमेंकुछदस्तावेजदायरकिएऔरन्यायाधिकरणनेइनदस्तावेजोंकोमामलेकेविवरणकेसाथसंलग्नकिया।न्यायाधिकरणकेअपीलीयआदेशमेंयामामलेकेराज्यनिकायमेंकिसीभीदस्तावेजकाउल्लेखनहींथा।उच्चन्यायालयनेनिर्धारितीकेपक्षमेंभेजेगएप्रश्नोंकानिर्णयलिया। इसन्यायालयमेंएकअपीलपर, पकड़नाः(i) मामलेकोउच्चन्यायालयमेंभेजाजानाचाहिएक्योंकिप्रासंगिकतथ्यस्पष्टनहींथे, औरनहीपक्षोंद्वारासहमतिव्यक्तकीगईथी। (ii) यहअधिनियमकेतहतउच्चन्यायालयकेसलाहकारअधिकारक्षेत्रकेअनुरूपनहींहैकिअपीलीयन्यायाधिकरणकोआयकरप्राधिकरणोंकीकार्यवाहीकेअलावामामलेकेदस्तावेजोंकेविवरणकेसाथसंलग्नकरनाचाहिए, जिनकाउल्लेखयाचर्चानतोअपनेस्वयंकेअपीलीयआदेशमेंयामामलेकेविवरणमेंकीगईहै।यदिउच्चन्यायालयऐसेकिसीदस्तावेजकीव्याख्यासेसंबंधितकिसीभीविवादकानिर्णयकरताहै,तोयहउनप्रश्नोंकानिर्णयकरेगाजोन्यायाधिकरणद्वारातयनहींकिएगएहैंऔरजोउच्चन्यायालयअधिनियमकेतहतनिर्णयलेनेमेंअसमर्थहै।[38 जी, एच] सिविलअपीलीयन्यायनिर्णयःसिविलअपीलसं. 969 1964 में। डी. बी. सिविलआय-करसंदर्भमेंराजस्थानउच्चन्यायालयके21 मार्च, 1963 केनिर्णयऔरआदेशसेअपील।1960 कासं. 41। अपीलार्थीकेलिएए. वी. विश्वनाथशास्त्री, एस. के. अय्यर, बी. आर. जी. के. आचारऔरआर. एन.सचथे। प्रतिवादीकेलिएएस. टी. देसाई, जेड. एस. मीरतवालऔरनौनीतलाल। न्यायालयकानिर्णयइसकेद्वारादियागयाथा सीकरी, जे. यहअपील, एसकेतहतदिएगएप्रमाणपत्रद्वारा।भारतीयआयकरअधिनियम, 1922 का66ए(2), जिसेइसकेबादकेरूपमेंसंदर्भितकियागयाहैअधिनियम, एसकेसाथपढ़ा जाताहै।भारतीयआयकरअधिनियम, 1961 कीधारा261, सी. आई. टी. वी. मेवारमिल्स(सीकरी,जे.) मेंराजस्थानउच्चन्यायालयकेफैसलेकेखिलाफनिर्देशितहै। 35. न्यायाधिकरण, दिल्लीशाखा, एसकेतहत।अधिनियमकीधारा66 (1)।यहअपीलमूल्यांकनवर्ष1943-44 औरसंबंधितप्रश्नसेसंबंधितहै। जिनकाहमसंबंधरखतेहैं, वेइसप्रकारहैंः--- - क्याप्राप्तराशिपरलाभ " ब्रिटिशभारतमेंमालकीकीमतकेरूपमेंनिर्धारितीकेबैंकर -निर्धारितीद्वारारेलवेप्राप्तियोंपरइनकेनामपरबेचाजाताहै -प्रेषषकयापूर्वगोदामवितरितमालकीकीमतकेरूपमें-भीलवाड़ाभारतीयआयकरकेतहतकरकेलिएउत्तरदायीथा। ऐक्ट? " यहप्रश्नअपीलार्थीकेकहनेपरसंदर्भितकियागयाथाऔर अबहमारेसामनेजिसवस्तुपरविवादहै, वहरुपयेकीहै।2,73,488, जिसेअपीलीयन्यायाधिकरणद्वाराकराधानकेलिएउत्तरदायीनहींठहरायागयाथा।इसअपीलमेंजोसवालउठताहैवहयहहैकिक्यान्यायाधिकरणसहीथा।हालाँकि, अपीलार्थीकेविद्वानवकीलश्रीए. वी. विश्वनाथशास्त्रीकापहलानिवेदनयहहैकिउच्चन्यायालयनेइसप्रश्नपरविचारनहींकियाहैक्योंकियहइसराशिसेसंबंधितहै।दूसरीओर,श्रीदेसाईकातर्कहैकिअपीलार्थीनेइसमदकेबारेमेंअपीलनहींकीहै।संबंधित; और, इसलिए,इससेपहलेकिहमप्रश्नकाउत्तरदेनेकाप्रयासकरें, हमेंपहलेयहदेखनाहोगाकिक्याअपीलार्थीकीअपीलइसमदकोशामिलकरतीहै। श्रीदेसाईनेहमेंअपीलकरनेकीअनुमतिकेलिएयाचिकाकेलिएसंदर्भितकिया उच्चतमन्यायालय, उच्चन्यायालयमेंदायरकियागया, औरकहताहैकिरुपयेकीमदकाकोईस्पष्टउल्लेखनहींहै।2,73,488।जहाँतकइसकासंबंधहै, वहसहीहै, लेकिनअपीलार्थीनेस्पष्टरूपसेमहसूसकियाकिइसमदकास्पष्टरूपसेउल्लेखकरनाआवश्यकनहींथा।श्रीशास्त्रीयाचिकाकेपैरा12 और13 कीओरइशाराकरतेहैंजोइसप्रकारहैः किकेसिद्धांतकोलागूकरनेकेकारण " 12. उपार्जितआधारऔरलाभकेविभाजनकीअनुमति मेंविनिर्माणऔरबिक्रीप्रक्रियाओंकेबीच 75 प्रतिशतकाअनुपातः25 प्रतिशतराजस्वजिसकानुकसानहोगाविभागकीलागतलगभगरु।36, 000। 13. किइसमाननीयद्वारातयकियागयाकानूनकामुद्दा न्यायालयप्रश्नसंख्या2 काउत्तरलौटातेहुए, अर्थात्, क्याकरकाभुगतानकरनेकीदेनदारीतयकीजासकतीहै निर्धारितीप्राप्तियासंचयकेआधारपरएक कानूनकामहत्वपूर्णप्रश्नऔरयहबहुतसार्वजनिकहैऔर निजीमहत्वऔरमहत्वपूर्णमिसालबनेगी कईअन्यमामलोंकोनियंत्रितकरना।करकाप्रभावहै 4. काफीमूल्यवानभी।"[1966] 3 एस. सी. आर. सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट इसकेअलावा, श्रीशास्त्रीइंगितकरतेहैंकियाचिकाकेपहलेसातपैराग्राफजोतथ्योंऔरआयकरप्राधिकरणोंकेसमक्षकार्यवाहीसेसंबंधितहैं, सामान्यहैंऔरउक्तमदकोशामिलकरतेहैं- रु. 2,73,488; अपीलकेआधारभी, सं।1 और2, बहुतसामान्यहैंऔरविवादितवस्तुकोकवरकरतेहैं।यहसचहै, जैसाकिश्रीदेसाईनेबतायाकिउच्चन्यायालयनेसर्वोच्चन्यायालयमेंअपीलकरनेकीअनुमतिदेतेहुएइसविषषयपरस्पष्टरूपसेविचारनहींकियाथा, लेकिनतबउच्चन्यायालयकानूनकेप्रश्नपरविचारकररहाथाऔरतथ्योंकोविस्तारसेनहींबतारहाथा।जोभीहो, अपीलार्थीनेमूल्यांकनकेसंबंधमेंअपीलदायरकीहै। Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, DELHI AND RAJASTHAN versus THE MEWAR TEXTILE MILLS LTD. [[1966] 3 S.C.R. 34] (1966) ോടതിറിപ്പോർട്ടുകൾ1 കരണപനിരാത്രം (Disclaimer) പ്രാദേശികഭാഷയില്‍ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്ത വിധിന്യായം ഭാരതസര്‍ക്കാര്‍ സ്ഥാപനമായഎ.ഐ.സി.ടി.ഇ. യുടെ അനുവാദിനി എന്ന നിര്‍മ്മിത ബുദ്ധ്യാധിഷ്ഠിത വിവര്‍ത്തന“”ഉപകരണത്തിന്‍റെ സഹായത്തോടെയും കേരള ഹൈക്കോടതിയിലെ ഐ.റ്റി. ഡയറക്ടറേറ്റ്സാധൂകരിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. എന്നിരുന്നാലും, ഇതിന്‍റെ ഉളളടക്കത്തില്‍ ആശയപരമായോസാംഗത്യപരമായോ വ്യാകരണപരമായോ ആഖ്യാനപരമായോ തെറ്റുകള്‍ കടന്നു കൂടാന്‍സാധ്യതയുളളതാണ്. ഈ തര്‍ജ്ജമ കേവലം വ്യവഹാരകക്ഷികളുടെയും പൊതുജനങ്ങളുടെയുംപൊതുവായ അറിവിലേക്ക് ഉപയോഗപ്പെടുത്തുവാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളതുമാണ്‌.ഔദ്യോഗികവും പ്രായോഗികവുമായ എല്ലാ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കും വിധി നിര്‍വഹണ നടപ്പാക്കലുകള്‍ക്കുംപ്രസ്ു വിധിന്യായത്തിന്‍റെ ഇംഗ്ലീഷ് പതിപ്പ് ആധികാരികവും അന്തിമവും ആയിരിക്കും. 1966_3_34_39 സുപ്രീംക ഓഫ്ഇൻകം-ടാക, ൽഹിആൻഡ്കമ്മിഷണർഡെ രാജസ്ഥാൻ v. ദിമീവർടെകസറ്റൈൽമിൽസ്ലിമിറ്റഡ്. ഡിസംബർ 10, 1965 [K. സുബ്ബറാവോ. J.C. ഷാഹ്ആൻഡ്S. M. സിക്രി, JJ.] ആദായനികുതി നിയമം, (1922 ലെ 11) വകുപ്പ് 66 (1)-ട്രൈബ്യൂണൽ നിയമപരമായ ചോദ്യങ്ങൾഹൈക്കോടതിയിലേക്ക് റഫർ ചെയ്യുന്നതിനുള്ള നടപടിക്രമം-മൂല്യനിർണ്ണയ ട്രിബ്യൂണലിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരംപുതിയരേഖകൾകൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു, ചർച്ചചെയ്തിട്ടില്ല. നിയമത്തിലെ ചില ചോദ്യങ്ങൾ ഹൈക്കോടതിയിലേക്ക് റഫർ ചെയ്യുന്നതിനായി 1922 ലെ ആദായനികുതിനിയമത്തിലെ 66 (1) വകുപ്പ് പ്രകാരം ആദായനികുതി അപ്പലേറ്റ് ട്രൈബ്യൂണലിന് അപേക്ഷ നൽകുമ്പോൾ,നികുതിദായകൻ തന്റെ അപേക്ഷയുടെ അനുബന്ധമായി ചില രേഖകൾ ഫയൽ ചെയ്യുകയും ട്രൈബ്യൂണൽ ഈരേഖകൾ കേസ് പ്രസ്താവനയിൽ അറ്റാച്യ്യുകയും ചെയ്തു. ട്രൈബ്യൂണലിന്റെ അപ്പീൽ ഉത്തരവിലോ കേസ്പ്രസ്താവനയുടെ ഭാഗത്തോ രേഖകളൊന്നും പരാമർശിച്ചിട്ടില്ല. നികുതിദായകന് അനുകൂലമായി പരാമർശിച്ചചോദ്യങ്ങൾഹൈക്കോടതിതീരുമാനിച്ചു.ഈ കോടതിയിലേക്കുള്ള ഒരു അപ്പീലിൽ, വിധിച്ചു : (i) പ്രസക്തമായ വസ്ുകൾ വ്യക്തമല്ലാത്നാലുംകക്ഷികൾസമ്മതിക്കാത്നാലുംകേസ്ഹൈക്കോടതിയിലേക്ക്മാറ്റണം.(ii) അപ്പലേറ്റ് ട്രൈബ്യൂണൽ കേസ് രേഖകളുടെ പ്രസ്താവനയിൽ അറ്റാച്യ്യേണ്ടത് നിയമപ്രകാരം ഒരുഹൈക്കോടതിയുടെ ഉപദേശക അധികാരപരിധിയുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല. സ്വന്തം അപ്പീൽ ഉത്തരവിലോകേസ് പ്രസ്താവനയിലോ പരാമർശിക്ുയോ ചർച്ച ചെയ്യുകയോ ചെയ്യാത്ത ആദായനികുതി അധികാരികളുടെനടപടികൾ ഒഴികെ. അത്തരം ഏതെങ്കിലും രേഖയുടെ വ്യാഖ്യാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലും തർക്കംഹൈക്കോടതി തീരുമാനിക്ുയാണെങ്കിൽ, അത് ട്രൈബ്യൂണൽ തീരുമാനിക്കാത് നിയമപ്രകാരം 1966_3_34_39 സുപ്ര ീംക തീരുമാനിക്കാൻ ഹൈക്കോടതിക്ക് കഴിവില്ലാത്മായ ചോദ്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കും. [38 ജി, എച്ച്] സിവിൽ അപ്പീൽ വിധിഃ സിവിൽ അപ്പീൽ നമ്പർ. 1964 ലെ 969. 1963 മാർച്ച് 21-ലെ രാജസ്ഥാൻഹൈക്കോടതിയുടെ വിധിയിലും ഉത്തരവിലും നിന്നുള്ള അപ്പീൽ. സിവിൽ ഇൻകം ടാക്സ് റഫ. നമ്പർ . 1960 ലെ41. അപ്പീൽക്കാരന് വേണ്ടി എ. വി. വിശ്വനാഥ ശാസ്ത്രി, എസ്. കെ. അയ്യർ, ബി. ആർ. ജി. കെ. ആചർ, ആർ.എസ്. ടി. ദേശായി, ഇസഡ്. എസ്. മീരത്വാൾ, നൌനിത് ലാൽ എന്നിവർ പ്രതികരിക്കാനായി. ജെ സിക്രിയാണ്കോടതിയുടെ വിധി പ്രസ്താവിച്ചത്. ഇന്ത്യൻ ആദായനികുതി നിയമം, 1922 ലെ സെക്ഷൻ 66 എ (2) പ്രകാരംനൽകിയിട്ടുള്ള സർട്ടിഫിക്കറ്റ് വഴി, ഇനിമുതൽ ആക്റ്റ് എന്ന് പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന ഈ അപ്പീൽ, ഇന്ത്യൻആദായനികുതി നിയമം, 1961 ലെ സെക്ഷൻ 261-നൊപ്പം വായിക്ു, നിയമത്തിന്റെ സെക്ഷൻ 66 (1) പ്രകാരംആദായനികുതി അപ്പലേറ്റ് ട്രൈബ്യൂണൽ, ഡൽഹി ബ്രാഞ്ച് നൽകിയ ഏകീകൃത പരാമർശത്തിൽ രാജസ്ഥാൻഹൈക്കോടതിയുടെ വിധിക്കെതിരെ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ അപ്പീൽ 1943-44 മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷവുമായി -ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്, ഞങ്ങൾബന്ധപ്പെട്ടപ്രസക്തമായചോദ്യംഇപ്രകാരമാണ്ഃ "ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലെ നികുതിദായകരുടെ ബാങ്കർമാർക്ക് ലഭിച്ച തുകയുടെ ലാഭം, റെയിൽവേ രസീതുകളിൽനികുതിദായകൻ വിൽക്കുന്ന ചരക്ുളുടെ വിലയായോ അല്ലെങ്കിൽ മുൻ ഗോഡൌൺ ഭിൽവാരയിൽ വിതരണംചെയ്ത ചരക്ുളുടെ വിലയായോ ഇന്ത്യൻ ആദായനികുതി നിയമപ്രകാരം നികുതി നൽകേണ്ടതുണ്ടോ?ഈ ചോദ്യം അപ്പീൽക്കാരന്റെ ആവശ്യപ്രകാരമാണ് പരാമർശിച്ചത്, ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽതർക്കത്തിലുള്ള ഇനം Rs. 2,73,488, ഇത് അപ്പലേറ്റ് ട്രൈബ്യൂണൽ നികുതി അടയ്ക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥനല്ലെന്ന്വിധിച്ചു. ട്രൈബ്യൂണൽ പറഞ്ഞത് ശരിയാണോ എന്നതാണ് ഈ അപ്പീലിൽ ഉയരുന്ന ചോദ്യം. എന്നിരുന്നാലും,അപ്പീൽക്കാരന്റെ അഭിഭാഷകനായ മിസ്റ്റർ എ. വി. വിശ്വനാഥ ശാസ്ത്രിയുടെ ആദ്യ സമർപ്പണം, ഈ തുകയുമായിബന്ധപ്പെട്ട ഈ ചോദ്യം ഹൈക്കോടതി കൈകാര്യം ചെയ്തിട്ടില്ല എന്നതാണ്. മറുവശത്ത്, ഈ ഇനത്തെസംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അപ്പീൽക്കാരൻ അപ്പീൽ നൽകിയിട്ടില്ലെന്നും അതിനാൽ, ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരംനൽകാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അപ്പീൽക്കാരന്റെ അപ്പീൽ ഈ ഇനത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നുണ്ടോ എന്ന് ആദ്യംകാണേണ്ടതുണ്ടെന്നുംദേശായിവാദിക്കുന്നു. Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, DELHI AND RAJASTHAN versus THE MEWAR TEXTILE MILLS LTD. [[1966] 3 S.C.R. 34] (1966) ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ, ਦਿੱਲੀਅਤੇNONEਕਮਿਸ਼ਨਰ ਰਾਜਸਥਾਨ ਬਨਾਮ ਦਮੇਵਾੜਟੈਕਸਟਾਈਲਮਿਲਜ਼ਲਿਮਿਟੇਡ. ਦਸੰਬਰ 10, 1965 [ਕੇ. ਸੁੱਬਾਰਾਓ, ਜੇ. ਸੀ. ਅਤੇਐਸ. ਐਮ. ਸਿੱਕਰੀ, ਜੇ.ਜੇ.]ਸ਼ਾਹ ਆਮਦਨਕਰਐਕਟ, (11 ਦਾ 1922). ਐਸ. 66(1)—ਕਾਨੂੰਨੀਸਵਾਲਾਂਨੂੰਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲਦੁਆਰਾਹਾਈਕੋਰਟਨੂੰਹਵਾਲੇਕਰਨਦੀਪ੍ਰਕਿਰਿਆ—ਅਸੈਸੀਦੀਤਰਫੋਂਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲਨੂੰਨਵੇਂਦਸਤਾਵੇਜ਼ਜੋੜਨ, ਜੋਚਰਚਾਨਹੀਂਕੀਤੇਗਏ, ਸਟੇਟਮੈਂਟਆਫਕੇਸਨਾਲ—ਉਚਿਤਤਾਦਾ. ਜਦੋਂਆਮਦਨਕਰਅਪੀਲੇਟਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲਨੂੰਐਸ. 66(1) ਅਧੀਨਆਮਦਨਕਰਐਕਟ, 1922, ਦੇਤਹਿਤਹਾਈਕੋਰਟਨੂੰਕੁਝਕਾਨੂੰਨੀਸਵਾਲਾਂਨੂੰਹਵਾਲੇਕਰਨਲਈਇੱਕਅਰਜ਼ੀਦਾਖਲਕੀਤੀਗਈ, ਤਾਂਅਸੈਸੀਨੇਆਪਣੀਨਾਲਕੁਝਜਮਾਕੀਤੇਅਤੇਨੇਇਹਕੇਸਦੇਬਿਆਨਨਾਲਅਰਜ਼ੀਦਸਤਾਵੇਜ਼ਅਨੁਬੰਧਾਂਵਜੋਂਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲਦਸਤਾਵੇਜ਼ਜੋੜਦਿੱਤੇ।ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲਦੇਅਪੀਲੀਆਦੇਸ਼ਜਾਂਕੇਸਦੇਬਿਆਨਦੇਸਰੀਰਵਿੱਚਇਨ੍ਹਾਂਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂਦਾਕੋਈਜ਼ਿਕਰਨਹੀਂਸੀ।ਹਾਈਕੋਰਟਨੇਉਸਨੂੰਹਵਾਲੇਕੀਤੇਗਏਸਵਾਲਾਂਦਾਫੈਸਲਾਅਸੈਸੀਦੇਹੱਕਵਿੱਚਕੀਤਾ। ਇਸਕੋਰਟਵਿੱਚਅਪੀਲਤੇ, ਫੈਸਲਾ: (i) ਕੇਸਨੂੰਹਾਈਕੋਰਟਵਿੱਚਮੁੜਭੇਜਣਾਪਵੇਗਾਕਿਉਂਕਿਸੰਬੰਧਿਤਤੱਥਸਪਸ਼ਟਨਹੀਂਸਨ, ਨਾਹੀਪਾਰਟੀਆਂਦੁਆਰਾਸਹਿਮਤਸਨ। (ii) ਇਹਐਕਟਅਧੀਨਹਾਈਕੋਰਟਦੇਸਲਾਹਕਾਰਅਧਿਕਾਰਨਾਲਸੁਸੰਗਤਹੈਕਿਅਪੀਲੀਨਹੀਂਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲਕੇਸਦੇਬਿਆਨਨਾਲਉਹਦਸਤਾਵੇਜ਼ਜੋੜੇ, ਜੋਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਆਂਦੀਕਾਰਵਾਈਤੋਂਇਲਾਵਾਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂਦਾਜ਼ਿਕਰਜਾਂਚਰਚਾਨਾਤੋਂਉਸਦੇਆਪਣੇਅਪੀਲੀਆਦੇਸ਼ਵਿੱਚਹੈਅਤੇਨਾਹੀਕੇਸਦੇਬਿਆਨਵਿੱਚ।ਜੇਕਰਹਾਈਕੋਰਟਕਿਸੇਵੀਅਜਿਹੇਦਸਤਾਵੇਜ਼ਦੀਵਿਆਖਿਆਸੰਬੰਧੀਕੋਈਵਿਵਾਦਫੈਸਲਾਕਰਦੀਹੈ, ਤਾਂਉਹਉਹਸਵਾਲਫੈਸਲਾਕਰਰਹੀਹੋਵੇਗੀਜੋਦੁਆਰਾਫੈਸਲਾਕੀਤੇਗਏਅਤੇਜਿਸਦਾਫੈਸਲਾਕਰਨਲਈਹਾਈਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲਨਹੀਂਕੋਰਟਐਕਟਅਧੀਨਅਯੋਗਹੈ। ਸਿਵਲਅਪੀਲੀਅਧਿਕਾਰ: ਸਿਵਲਅਪੀਲਨੰਬਰ 969 ਦਾ 1964. ਰਾਜਸਥਾਨਹਾਈਕੋਰਟਵਿੱਚਮਿਤੀਮਾਰਚ 21, 1963 ਦੇਫੈਸਲੇਅਤੇਅਪੀਲ।ਡੀ. ਬੀ. ਸਿਵਲਆਮਦਨਆਦੇਸ਼ਤੋਂਕਰਰੈਫ. ਨੰਬਰ 41 ਦਾ 1960. ਏ. ਵੀ. ਵਿਸਵਨਾਥਾ, ਐਸ. ਕੇ. ਅਯਿਯਰ, ਬੀ. ਆਰ. ਜੀ. ਕੇ. ਆਚਾਰ, ਅਤੇਆਰ. ਐਨ. ਸਚਥੇ, ਸਾਸਤ੍ਰੀਅਪੀਲਕਰਤਾਲਈ। ਐਸ. ਟੀ. ਦੇਸਾਈ, . ਐਸ. ਮੀਰਾਟਵਾਟਅਤੇਨੌਨੀਲਾਲ, ਜਵਾਬੀਲਈ।ਜ਼ੇ ਕੋਰਟਦਾਫੈਸਲਾਸਿੱਕਰੀ, ਜੇ. ਦੁਆਰਾਸੁਣਾਇਆਗਿਆ।ਇਹਅਪੀਲ, ਐਸ. 66ਏ(2) ਅਧੀਨਦਿੱਤੀਗਈ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟਦੁਆਰਾ, ਜਿਸਨੂੰਭਾਰਤੀਆਮਦਨਕਰਐਕਟ, 1922, ਇਥੇਐਕਟਕਿਹਾਜਾਂਦਾਹੈ, ਨਾਲਪੜ੍ਹਿਆਹੈਐਸ. 261 ਨਾਲਭਾਰਤੀਆਮਦਨਕਰਐਕਟ, 1961, ਖਿਲਾਫਰਾਜਸਥਾਨਹਾਈਕੋਰਟਦੇਫੈਸਲੇਦੇਜਾਂਦਾਖਿਲਾਫਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤਹੈ।ਇਸਨੂੰਆਮਦਨਕਰਅਪੀਲੇਟਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ, ਦਿੱਲੀਸ਼ਾਖਾ, ਦੁਆਰਾਐਕਟਦੇਸ. 66(1) ਅਧੀਨਕੀਤੇਗਏਸੰਯੁਕਤਹਵਾਲੇਨਾਲਸਬੰਧਤਹੈ।ਇਹਅਪੀਲਆਕਾਰਣਵਰ੍ਹਾ 1943-44 ਨਾਲਸਬੰਧਤਹੈਅਤੇਸਾਡੇਨਾਲਜਿਸਪ੍ਰਸ਼ਨਨਾਲਅਸੀਂਚਿੰਤਤਹਾਂਉਹਇਸਪ੍ਰਕਾਰਹੈ:— “ਕੀਇੰਡੀਆਵਿੱਚਅਸੈਸੀਦੇਦੁਆਰਾ 'ਤੇਲਾਭ, ਜੋਕਿਅਸੈਸੀਦੁਆਰਾਰੇਲਵੇਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ਬੈਂਕਰਾਂਪ੍ਰਾਪਤਰਕਮਾਂਰਸੀਦਾਂ 'ਤੇਕੰਸਾਈਨੀਜ਼ਦੇਨਾਮਾਂਵਿੱਚਵੇਚੇਗਏਸਮਾਨਦੀਕੀਮਤਜਾਂਭੀਲਵਾੜਾਤੋਂਬਾਹਰਗੋਦਾਮਤੋਂਦਿੱਤੇਗਏਸਮਾਨਦੀਕੀਮਤਦੇਰੂਪਵਿੱਚਮਿਲੀਸੀ, ਕੀਭਾਰਤੀਆਮਦਨਕਰਐਕਟਅਧੀਨਟੈਕਸਲਾਗੂਹੋਣਯੋਗਸੀ?” ਇਹਅਪੀਲਕਰਤਾਦੀਉਦਾਹਰਣ 'ਤੇਹਵਾਲਾਦਿੱਤਾਗਿਆਸੀਅਤੇਹੁਣਸਾਡੇਸਾਹਮਣੇਵਿਵਾਦਿਤਪ੍ਰਸ਼ਨਆਈਟਮਹੈਜੋਕਿ 2,73,488 ਰੁਪਏਦੀਰਕਮਹੈ, ਜਿਸਨੂੰਅਪੀਲੇਟਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲਨੇਟੈਕਸੇਸ਼ਨਲਈਯੋਗਨਹੀਂਮੰਨਿਆਸੀ।ਇਸਅਪੀਲਵਿੱਚਜੋਪ੍ਰਸ਼ਨਉੱਠਦਾਹੈਉਹਇਹਹੈਕਿਕੀਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲਸਹੀਸੀ।ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮਿਸਟਰਏ. ਵੀ. ਵਿਸਵਨਾਥਾ, ਅਪੀਲਕਰਤਾਲਈਸਿੱਖਿਅਤਵਕੀਲ, ਦਾਪਹਿਲਾਤਰਕਇਹਹੈਕਿਹਾਈਕੋਰਟਨੇਇਸਸਾਸਤ੍ਰੀਰਕਮਨਾਲਸਬੰਧਤਇਸਪ੍ਰਸ਼ਨਨਾਲਨਿਪਟਾਰਾਨਹੀਂਕੀਤਾਹੈ।ਮਿਸਟਰਦੇਸਾਈ, ਦੂਜੇਪਾਸੇ, ਦਾਦਾਅਵਾਹੈਕਿਅਪੀਲਕਰਤਾਨੇਇਸਆਈਟਮਦੇਬਾਰੇਵਿੱਚਅਪੀਲਕੀਤੀਹੈ; ਅਤੇ, ਇਸਲਈ, ਦਾਜਵਾਬਦੇਣਨਹੀਂਅਸੀਂਪ੍ਰਸ਼ਨਦੀਕੋਸ਼ਿਸ਼ਕਰਨਤੋਂਪਹਿਲਾਂਸਾਨੂੰਪਹਿਲਾਂਇਹਦੇਖਣਾਚਾਹੀਦਾਹੈਕਿਕੀਅਪੀਲਕਰਤਾਦੀਅਪੀਲਇਸਆਈਟਮਨੂੰਕਵਰਕਰਦੀਹੈ। ਸ੍ਰੀਦੇਸਾਈਨੇਸਾਨੂੰਹਾਈਕੋਰਟਵਿੱਚਦਾਇਰਸੁਪਰੀਮਕੋਰਟਵਿੱਚਅਪੀਲਕਰਨਲਈਛੁੱਟੀਦੀਪਟੀਸ਼ਨਦਾਹਵਾਲਾਦਿੱਤਾਅਤੇਕਿਹਾਕਿਕੋਈਹੈ।ਰੁਪਏਦੀਵਸਤੂਦਾਕਰੋ। 2,73,488 ਉਹਹੁਣਤੱਕਸਹੀਹੈਨਹੀਂਜ਼ਿਕਰਜਿਵੇਂਕਿਇਸਦਾਸਬੰਧਹੈ, ਪਰਅਪੀਲਕਰਤਾਨੇਸਪੱਸ਼ਟਤੌਰ 'ਤੇਮਹਿਸੂਸਕੀਤਾਕਿਇਸਆਈਟਮਦਾਸਪੱਸ਼ਟਤੌਰ 'ਤੇਜ਼ਿਕਰਕਰਨਾਜ਼ਰੂਰੀਨਹੀਂਸੀ।ਸ੍ਰੀਸ਼ਾਸਤਰੀਪਟੀਸ਼ਨਦੇਪੈਰਾਂ 12 ਅਤੇ 13 ਵੱਲਇਸ਼ਾਰਾਕਰਦੇਹਨਜੋਇਸਹਨ:ਤਰ੍ਹਾਂਪੜ੍ਹਦੇ "12. ਦੇਨੂੰਲਾਗੂਕਰਨਦੇਕਾਰਨਇਕੱਤਰਤਾਆਧਾਰਅਤੇਦੀਵੰਡਦੀਦਿੰਦਾਹੈਸਿਧਾਂਤਮੁਨਾਫ਼ੇਇਜਾਜ਼ਤ75% : 25% ਦੇਅਨੁਪਾਤਵਿੱਚਨਿਰਮਾਣਅਤੇਵੇਚਣਦੀਆਂਦੇਵਿਚਕਾਰਮਾਲੀਆਜੋਨੁਕਸਾਨਹੋਵੇਗਾਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂਵਿਭਾਗਨੂੰਲਗਭਗਰੁ. 36,000 13. ਕਿਇਸਮਾਣਯੋਗਅਦਾਲਤਦੁਆਰਾਪ੍ਰਸ਼ਨਨੰਬਰ 2 ਦੇਜਵਾਬਨੂੰਵਾਪਸਕਰਦਿਆਂਲਿਆਗਿਆਕਾਨੂੰਨੀਬਿੰਦੂਫੈਸਲਾ, ਅਰਥਾਤ, ਕੀਅਸੈਸੀ 'ਤੇਟੈਕਸਦੇਣਦੀਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਪ੍ਰਾਪਤੀਆਧਾਰ 'ਤੇਜਾਂਜਮਾਆਧਾਰ 'ਤੇਲਾਈਜਾਸਕਦੀਹੈ, ਇਕਮਹੱਤਵਪੂਰਨਕਾਨੂੰਨੀਪ੍ਰਸ਼ਨਹੈਅਤੇਇਹਵੱਡੀਜਨਤਕਅਤੇਨਿੱਜੀਮਹੱਤਤਾਦਾਹੈਅਤੇਅਨੇਕਾਂਹੋਰਮਾਮਲਿਆਂਨੂੰਸੰਚਾਲਿਤਕਰਨਵਾਲੇਮਹੱਤਵਪੂਰਨਮਿਸਾਲਬਣਾਏਗਾ।ਟੈਕਸਪ੍ਰਭਾਵਵੀਕਾਫੀਮੁੱਲਦਾਹੈ।” ਹੋਰ, ਮਿਸਟਰਸਾਸਤ੍ਰੀਇਸਗੱਲਦੀਵੀਇਸ਼ਾਰਾਕਰਦੇਹਨਕਿਪਟੀਸ਼ਨਦੇਪਹਿਲੇਸੱਤਪੈਰਾਗ੍ਰਾਫਜੋਤੱਥਾਂਅਤੇਆਮਦਨਕਰਅਥਾਰਟੀਆਂਅੱਗੇਦੀਆਂਕਾਰਵਾਈਆਂਨਾਲਸਬੰਧਤਹਨਆਮਹਨਅਤੇਉਕਤਆਈਟਮਦੇ 2,73,488 ਰੁਪਏਨੂੰਕਵਰਕਰਦੇਹਨ; ਅਪੀਲਦੇਆਧਾਰ, ਨੰਬਰ 1 ਅਤੇ 2, ਬਹੁਤਆਮਹਨਅਤੇਵਿਵਾਦਿਤਆਈਟਮਨੂੰਕਵਰਕਰਦੇਹਨ।ਜਿਵੇਂਕਿਮਿਸਟਰਦੇਸਾਈਵੱਲੋਂਇਸ਼ਾਰਾਕੀਤਾਗਿਆਹੈ, ਹਾਈਕੋਰਟਨੇਸੁਪਰੀਮਕੋਰਟਵਿੱਚਅਪੀਲਲਈਦਿੰਦਿਆਂਇਸਆਈਟਮਨਾਲਤੌਰ 'ਤੇਨਿਪਟਾਰਾਕੀਤਾਸੀ, ਪਰਫਿਰਵੀਹਾਈਕੋਰਟਇਜਾਜ਼ਤਸਪੱਸ਼ਟਨਹੀਂਕਾਨੂੰਨਦੇਪ੍ਰਸ਼ਨਨਾਲਹੀਨਿਪਟਰਿਹਾਸੀਅਤੇਤੱਥਾਂਨਾਲਵੇਰਵੇਵਿੱਚਨਹੀਂਜਾਰਿਹਾਸੀ।ਭਾਵੇਂਜੋਵੀਹੋਵੇ, ਅਪੀਲਕਰਤਾਨੇਆਕਾਰਣ 1943-44 ਦੇਸੰਬੰਧਵਿੱਚਇਕਅਪੀਲਦਾਇਰਕੀਤੀਹੈਅਤੇਇਸਅਪੀਲਵਿੱਚਵਰ੍ਹਾਉੱਠਸਕਣਵਾਲਾਇਕੋਇਕਸੰਭਵਪ੍ਰਸ਼ਨਇਸਵਿਵਾਦਿਤਆਈਟਮਦੇ 2,73,488 ਰੁਪਏਬਾਰੇਹੈ, ਅਤੇਅਸੀਂਇਸਤਕਨੀਕੀਐਤਰਾਜ਼ਨੂੰਸਵੀਕਾਰਕਰਨਅਤੇਅਪੀਲਕਰਤਾਨੂੰਇਸਆਈਟਮਨੂੰਟੈਕਸਯੋਗਕਹਿਣਤੋਂਰੋਕਣਦਾਜਾਇਜ਼ਨਹੀਂਸਮਝਦੇ। Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, DELHI AND RAJASTHAN versus THE MEWAR TEXTILE MILLS LTD. [[1966] 3 S.C.R. 34] (1966) E E Mr. Desai refers us to the petition for leave to appeal to the Supl'C'"1e Court, filed in the High Court, and says that there is no express mention of the item of Rs. 2,73,488. He is right as far as this is concerned, but the appellant apparently felt it was not necessary to mention expressly this item. Mr. Sastri poin1!! to :r paras 12 and 13 of the petition which read as follows: "12. That on account of applying the principle of accrual basis and allowing apportionment of profit between the manufacturing and selling processes in the ratio of 75% : 25% the revenue that would be lost to the Department would be approximately Rs. 36,000. G 13. That the point of law decided by this Hon'ble Court while returning the answer to question No. 2, namely, whether the liability to pay tax can be fastened on the assessee on receipt basis or accrual basis is a substantial question of law and is of great public and private importance and would form important precedent governing the numerous other cases. The tax effect ia also of considerable value." H 36 SUPREME COURT REPOl\TS Further, Mr. Sastri points out that the first seven paras of tho petition which deal with the facts and the proceedings before the Income Tax Authorities are general and cover the ~<j_id item of Rs. 2,73,488; also the grounds of appeal, Nos. I and 2, are very general and cover the item in dispute. It is true, as pointed out by Mr. Desai, that the High Court in granting leave to appeal to the Supreme Court did not expressly deal with this item at all, but then the High Court was dealing with the question of law as such and was not adverting to the facts in detail. Be that as it may, the appeUant has filed an appeal in respect of the assessment year 1943-44 and the only possible question that can arise in this appeal is regarding the disputed item of Rs. 2,73,488, and we do not feel justified in accepting this technical objection and debarring the appellant from urging that this item is taxable. Now, coming co the merits of the submission of Mr. Sastri, we find that the Rajasthan High Court has omitted to consider the question of the taxability of this item. This item was exempted by the Appellate Tribunal. In this connection the Appellate Tribunal observed as follows : " ... but the assessee would not be liable to tax in respect of goods sold by the assessec to the purchasers on railway receipts in the names of consignees. In respect of these goods, the delivery of the goods was in Bhilwara, the goods were appropriated there and not in British India and the title in the goods had passed in the Indian State and not in British India. The assessee cannot, therefore, be assessed on the amounts received by the assessee from consignees on railway receipts in the names of the consignees. It is true that the consignees did pay the price of the goods to the assessee's bankers in British India but thereby the bankers in British India had become the a[:enls of the consignees and not the agents of the assessee. In this view of the matter the inclusion of the receipts on railway receipts addressed to the con-signees cannot be justified. In the assessment years 1944-45 and 1945-46 none of the railway receipts wa<; in the name of the consignees. The sales were on railway receipt' in the name of self or were in cash. It was only in the assessment year 1943-44 that the railway receipts were in the name of the consi<?.nees and they were to the tune of Rs. 2,73 ,488. The amount will. therefore, be excluded from the total receipts of Rs. 12,62,911." A B c D F G H I ' • .. • A The High Court noticed exclusion of Rs. 2,73,488 in these words: Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, DELHI AND RAJASTHAN versus THE MEWAR TEXTILE MILLS LTD. [[1966] 3 S.C.R. 34] (1966) આપવાનો પ્રયાસ કરીએ તે પહેલાં આપણે જોવું જોઈએ કે અપીલકર્તાનીઅપીલમાં આ મુદ્દાને આવરી લેવામાં આવ્યો છે કે કેમ. શ્રી દેસાઇ અમને સુપ્રીમ કોર્ટમાં અપીલ કરવાની મંજૂરી માટેની અરજીનો સંદર્ભ આપે છે, જે હાઈકોર્ટમાં દાખલ કરવામાં આવી છે, અને કહે છે કે રૂ.૨,૭૩,૪૮૮.જ્યાં સુધી આની વાત છે ત્યાં સુધી તે સાચો છે, પરંતુઅપીલકર્તાને દેખીતી રીતે લાગ્યું કે આ વસ્તુનો સ્પષ્ટ ઉલ્લેખ કરવાની જરૂરનથી.શ્રી શાસ્ત્રી અરજીના પરિચ્છેદ ૧૨ અને ૧૩ તરફ ધ્યાન દોરે છે જે નીચેમુજબ છેઃ "૧૨.સંચયના સિદ્ધાંતને લાગુ કરવા અને ૭૫ ટકાનાગુણોત્તરમાં ઉત્પાદન અને વેચાણ પ્રક્રિયાઓ વચ્ચે નફાનાવિભાજનને મંજૂરી આપવાના કારણેઃ૨૫% વિભાગને જે આવકનુંનુકસાન થશે તે અંદાજે રૂ. ૩૬, ૦૦૦. ૧૩. આ માનનીય અદાલતે પ્રશ્ન નંબર ૨ નો જવાબ પરતકરતી વખતે નક્કી કરેલ કાયદાનો મુદ્દો, એટલે કે, કર ચૂકવવાનીજવાબદારી કરદાતાને રસીદ અથવા સંચયના આધારે નક્કી કરી શકાય છે કે કેમ તે કાયદાનો નોંધપાત્ર પ્રશ્ન છે અને તે ખૂબ જજાહેર અને ખાનગી મહત્વનો છે અને તે અન્ય અસંખ્ય કેસોનેસંચાલિત કરતી મહત્વપૂર્ણ પૂર્ર્તી રચના કરશે.કરવેરાની અસરપણ નોંધપાત્ર મૂલ્યની છે. વધુમાં, શ્રી શાસ્ત્રી નિર્દેશ કરે છે કે અરજીના પ્રથમ સાત ભાગો કે જે હકીકતોઅને આવકવેરાના સત્તાવાળાઓ સમક્ષની કાર્યવાહી સાથે સંબંધિત છે તેસામાન્ય છે અને તેમાં રૂ. ૨,૭૩,૪૮૮; અપીલ નંબર ૧ અને ૨ ના આધારોપણ ખૂબ જ સામાન્ય છે અને વિવાદમાં રહેલી વસ્તુને આવરી લે છે.શ્રી દેસાઇએસૂચવ્યું હતું તેમ, એ વાત સાચી છે કે ઉચ્ચ અદાલતે સર્વોચ્ચ અદાલતમાંઅપીલ કરવાની મંજૂરી આપતા આ મુદ્દા સાથે સ્પષ્ટ રીતે બિલકુલ વ્યવહાર કર્યોન હતો, પરંતુ તે સમયે ઉચ્ચ અદાલત કાયદાના પ્રશ્ન સાથે વ્યવહાર કરી રહીહતી અને હકીકતોને વિગતવાર રજૂ કરી રહી ન હતી.જો કે, અપીલકર્તાએઆકારણી વર્ષ ૧૯૪૩-૪૪ ના સંદર્ભમાં અપીલ દાખલ કરી છે અને આઅપીલમાં ઊભો થઈ શકે તેવો એકમાત્ર સંભવિત પ્રશ્ન રૂ. ૨,૭૩,૪૮૮, અનેઅમે આ તકનીકી વાંધાને સ્વીકારવામાં અને અપીલકર્તાને આ વસ્તુ કરપાત્રહોવાની વિનંતી કરવાથી રોકવામાં વાજબી નથી લાગતા. હવે, શ્રી શાસ્ત્રીની રજૂઆતના ગુણદોષ પર આવીએ તો આપણે જોઈએછીએ કે રાજસ્થાન ઉચ્ચ અદાલતે આ વસ્તુની કરપાત્રતાના પ્રશ્ન પર વિચારણાકરવાનું છોડી દીધું છે.આ વસ્તુને અપીલીય ટ્રિબ્યુનલ દ્વારા મુક્તિ આપવામાંઆવી હતી.આ સંબંધમાં અપીલીય ન્યાયાધીશે નીચે મુજબ અવલોકન કર્યું હતુંઃ "...... પરંતુ રેલવે રસીદો પર ખરીદદારોને માલમેળવનારાઓના નામે વેચવામાં આવેલી ચીજવસ્તુઓના સંદર્ભમાંકરપાત્ર વ્યક્તિ કરવેરા માટે જવાબદાર રહેશે નહીં.આચીજવસ્તુઓના સંદર્ભમાં, માલની ડિલિવરી ભીલવાડામાં થતીહતી, માલની ફાળવણી ત્યાં કરવામાં આવતી હતી અને બ્રિટિશભારતમાં નહીં અને માલનું શીર્ષક ભારતીય રાજ્યમાં પસાર થતુંહતું, બ્રિટિશ ભારતમાં નહીં.તેથી, રેલવે રસીદો પર માલમેળવનાર પાસેથી માલ મેળવનારના નામે કરદાતાને મળેલી રકમપર આકારણી કરી શકાતી નથી.એ વાત સાચી છે કે માલમેળવનારાઓએ બ્રિટિશ ભારતમાં કરદાતાના બેંકરોને માલનીકિંમત ચૂકવી હતી પરંતુ આ રીતે બ્રિટિશ ભારતમાં બેંકરો માલમેળવનારાઓના એજન્ટ બની ગયા હતા, કરદાતાના એજન્ટનહીં.આ બાબતને ધ્યાનમાં રાખીને માલ મેળવનારાઓનેસંબોધવામાં આવેલી રેલવે રસીદો પર રસીદોનો સમાવેશ કરવો વાજબી ન હોઈ શકે.મૂલ્યાંકન વર્ષોમાં ૧૯૪૪-૪૫ અને૧૯૪૫-૪૬ રેલવે રસીદોમાંથી કોઈ પણ માલ મેળવનારના નામેનહોતી.આ વેચાણ પોતાના નામે રેલવે રસીદો પર હતું અથવારોકડમાં હતું.માત્ર આકારણી વર્ષ ૧૯૪૩-૪૪ માં જ રેલવે રસીદોમાલ મેળવનારાઓના નામે હતી અને તે રૂ. ૨,૭૩,૪૮૮.તેથીઆ રકમને કુલ રૂ. ૧૨,૬૨,૯૧૧ ". ઉચ્ચ અદાલતે નોંધ્યું હતું કે રૂ. ૨,૭૩,૪૮૮ આ શબ્દોમાંઃ “ટ્રિબ્યુનલને એવું પણ જાણવા મળ્યું હતું કે માત્ર આકારણીવર્ષ ૧૯૪૪-૪૫ અને ૧૯૪૫-૪૬ માં જ કરદાતાના નામે રેલવેરસીદો પર વેચાણ કરવામાં આવ્યું હતું અને આવા વેચાણની રકમરૂ. ૨,૭૩,૪૮૮.તદનુસાર ટ્રિબ્યુનલે કુલ રૂ. ૧૨,૭૨,૯૧૧ અનેરૂ. ૨,૭૩,૪૮૮ દેખીતી રીતે કાઢી નાખેલી રકમને કરવેરા માટેજવાબદાર નથી ". દેખીતી રીતે ૧૯૪૪-૪૫ અને ૧૯૪૫-૪૬ નો ઉલ્લેખ એક કારકુની ભૂલછે અને આપણે તેને ૧૯૪૩-૪૪ તરીકે વાંચવું જોઈએ.ઉપરોક્ત શબ્દો સિવાય, અમને રૂ. બાકીના ચુકાદામાં ૨,૭૩,૪૮૮.વધુમાં, હાઈકોર્ટનો મુખ્ય તર્ક રૂ.૧,૧૪,૬૮૭ વર્ષમાં ૧૯૪૫-૪૬ અને રૂ. વર્ષ દરમિયાન ૩,૫૫,૨૮૯૧૯૪૬-૪૭.આ રકમ કરદાતા દ્વારા ભારત બેંક, ભીલવાડા સાથે હન્ડીઝ પરછૂટ આપીને પ્રાપ્ત કરવામાં આવી હતી અને રાજસ્થાન ઉચ્ચ અદાલતે ચુકાદોઆપ્યો હતો કે કરદાતા આ વસ્તુઓના સંબંધમાં રસીદના આધારે નહીં પરંતુસંચયના આધારે કર ચૂકવવા માટે જવાબદાર છે.રૂ. ૨,૭૩,૩૮૮ ની રકમભીલવાડામાં હુંડી પર છૂટ આપીને નહીં પરંતુ અન્ય સંજોગોમાં પ્રાપ્ત થઈ હતી. Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, DELHI AND RAJASTHAN versus THE MEWAR TEXTILE MILLS LTD. [[1966] 3 S.C.R. 34] (1966) 19651943-44Ex.T12Ex.U'194277[]3Ex.V'19424Ex.W'194211Ex.X'1942125''. Ex.Y'9,000 62,73,48826612,73,488[][][][][][] [][][][]1943-44 Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, DELHI AND RAJASTHAN versus THE MEWAR TEXTILE MILLS LTD. [[1966] 3 S.C.R. 34] (1966) इसकेअलावा, श्रीशास्त्रीइंगितकरतेहैंकियाचिकाकेपहलेसातपैराग्राफजोतथ्योंऔरआयकरप्राधिकरणोंकेसमक्षकार्यवाहीसेसंबंधितहैं, सामान्यहैंऔरउक्तमदकोशामिलकरतेहैं- रु. 2,73,488; अपीलकेआधारभी, सं।1 और2, बहुतसामान्यहैंऔरविवादितवस्तुकोकवरकरतेहैं।यहसचहै, जैसाकिश्रीदेसाईनेबतायाकिउच्चन्यायालयनेसर्वोच्चन्यायालयमेंअपीलकरनेकीअनुमतिदेतेहुएइसविषषयपरस्पष्टरूपसेविचारनहींकियाथा, लेकिनतबउच्चन्यायालयकानूनकेप्रश्नपरविचारकररहाथाऔरतथ्योंकोविस्तारसेनहींबतारहाथा।जोभीहो, अपीलार्थीनेमूल्यांकनकेसंबंधमेंअपीलदायरकीहै। वर्ष1943-44 औरइसअपीलमेंएकमात्रसंभावितप्रश्नजोउत्पन्नहोसकताहैवहरुपयेकीविवादितवस्तुकेबारेमेंहै।2,73,488, औरहम इसतकनीकीआपत्तिकोस्वीकारकरनेमेंउचितमहसूसनकरेंऔर अपीलार्थीकोयहआग्रहकरनेसेरोकनाकियहवस्तुकरयोग्यहै। अबश्रीशास्त्रीकेसमर्पणकेगुणोंपरआतेहुए, हम पताचलताहैकिराजस्थानउच्चन्यायालयनेइसपरविचारकरनेसेइनकारकरदियाहैइसवस्तुकीकरयोग्यताकाप्रश्न।इसवस्तुकोछूटदीगईथी। अपीलीयन्यायाधिकरणद्वारा।इससंबंधमेंअपील न्यायाधिकरणनेनिम्नलिखितटिप्पणीकीः ". लेकिननिर्धारितीकरकेलिएउत्तरदायीनहींहोगा। निर्धारितीद्वाराखरीदारोंकोबेचेगएमालकासम्मान मालप्राप्तकर्ताओंकेनामपररेलवेप्राप्तियोंपर।में।इनवस्तुओंकेसंबंधमें, मालकीडिलीवरीमेंथी भारतीयराज्यऔरब्रिटिशभारतमेंनहीं।निर्धारिती इसलिए, द्वाराप्राप्तराशियोंपरमूल्यांकननहींकियाजासकताहै मेंरेलवेप्राप्तियोंपरप्रेषषकोंसेनिर्धारिती मालभेजनेवालोंकेनाम।यहसचहैकिमालभेजनेवालोंनेऐसाकियाथा निर्धारितीकेबैंकरोंकोमालकीकीमतकाभुगतानकरें ब्रिटिशभारतलेकिनइसतरहब्रिटिशभारतमेंबैंकरोंकेपासथा मालभेजनेवालोंकेएजेंटबनेंनकिएजेंट निर्धारितीका।इसमामलेकेदृष्टिकोणसेसमावेशन कॉनकोसंबोधितरेलवेप्राप्तियोंपरप्राप्तियोंकी हस्ताक्षरकर्ताओंकोउचितनहींठहरायाजासकताहै।मूल्यांकनवर्षोंमें 1944-45 और1945-46 रेलवेकीकोईभीरसीदनहींथी प्रेषषकोंकेनामपर।बिक्रीचालूथी। स्वयंकेनामपरयानकदमेंरेलवेरसीदें।यह. केवलमूल्यांकनवर्ष1943-44मेंथाकि रेलवेरसीदेंमालभेजनेवालोंकेनामपरथींऔर वेरु. केबराबरथे।2,73,488।राशिहोगी, इसलिए, कुलप्राप्तियोंसेबाहररखाजाए रु. 12,62,911 "।सी. आई. टी. वी. 37 उच्चन्यायालयनेरुपयेकेबहिष्करणपरध्यानदिया।2,73,488 इनमें शब्दः न्यायाधिकरणनेयहभीपायाकियहकेवलमेंथा " मूल्यांकनवर्ष1944-45 और1945-46 किबिक्रीथी निर्धारितीद्वारारेलवेप्राप्तियोंपरइनकेनामसेप्रभावडालागया प्रेषषकोंऔरइसतरहकीबिक्रीकीराशि रु. 2,73,488।ट्रिब्यूनलनेतदनुसारहटादिया रु. कीकुलबिक्रीराशि।12,72,911 और रु. 2,73,488 स्पष्टरूपसेहटाईगईराशिकोइसरूपमेंमानाजाताहै करकेलिएउत्तरदायीनहीं। जाहिरातौरपर1944-45 और1945-46 काउल्लेखएकलिपिकीयगलतीहैऔरहमेंइसे1943-44 केरूपमेंपढ़नाचाहिए।उपरोक्तशब्दोंकेअलावा, हमेंरुपयेकेआंकड़ेकाकोईसंदर्भनहींमिलताहै।2,73,488 निर्णयकेशेषषभागमें।इसकेअलावा, मुख्यतर्क उच्चन्यायालयरुपयेकीवस्तुओंसेसंबंधितहै।वर्षमें1,14,687 1945-46 औररु।वर्ष1946-47 केदौरान3,55,289।ये निर्धारितीद्वाराहुंडियोंपरछूटदेकरराशिप्राप्तकीगईथी।भारतबैंक, भीलवाड़ाऔरराजस्थानउच्चन्यायालयकेसाथ अभिनिर्धारितकियाकिनिर्धारितीइनवस्तुओंकेसंबंधमेंकरकेलिएउत्तरदायीथाप्राप्तिकेआधारपरनहींबल्किसंचयकेआधारपर।रुपयेकीवस्तु।2,73,388 भीलवाड़ामेंहुंडियोंकीछूटसेनहींबल्किअन्यपरिस्थितियाँ। इसअपीलमेंहमारेलिएदोपाठ्यक्रमखुलेहैं; यातोहमेंऐसाकरनाचाहिए। यहाँरिकॉर्डपरसामग्रीपरतयकरेंकिक्यारु।2,73,488 हमनेबादवालाकोर्सकरनेकाफैसलाकियाहैक्योंकिप्रासंगिकरुपयेकीइसवस्तुकेसंबंधमेंतथ्य।2,73,488 स्पष्टनहींहैऔर निर्धारितीऔरराजस्वकेलिएवकीलसक्षमनहींहुएहैं हमउनतथ्योंपरसहमतहैंजिनपरहमेंइसप्रश्नकानिर्णयलेनाचाहिए। इसअपीलकेकारणहमेंबादकारास्ताअपनानेपरखेदहै मूल्यांकनवर्ष1943-44 सेसंबंधितहैऔरयहअब1965 है; लेकिन इनपरिस्थितियोंमेंहमारेपासभेजनेकेअलावाकोईविकल्पनहींहैउच्चन्यायालयमेंवापसमामला। हालाँकि, हमउल्लेखकरसकतेहैंकिश्रीदेसाईपहलेतर्कदेतेहैं हममानतेहैंकितथ्यस्पष्टहैंऔरवहछहदस्तावेजोंपरनिर्भरहैजोकागजीपुस्तकमेंमुद्रितकिएजातेहैं, अर्थात्ः -अनुबंधप्रपत्रपरिशिष्टपूर्व।टी'; (1) (2) शिवनाथराधाकेपोस्टकार्डकीप्रति कृष्णासोमानी, ब्यावर, मेसर्समेवाड़टेक्सटाइलसुपरमकोर्टरिपोर्ट[1966] 3 एस. सी. आर. 38 मिल्स, भीलवाड़ा, दिनांक7 Ex. 'यू'; उमेदमलअभैमलकीसलाहकीप्रतिलिपि (3) अजमेरसेमेवाड़टेक्सटाइलमिल्स, दिनांक7 मार्च, अनुलग्नकपूर्व।' वी'; 1942- शिवनाथकेप्रेषषणनिर्देशोंकीप्रतिलिपि (4) राधाकृष्णब्यावरनेमेसर्समेवाड़टेक्सटाइलमिल्सको लिमिटेडभीलवाड़ा, दिनांक11 मार्च, 1942; अनुलग्नक डब्ल्यू'; Ex. ' मैसर्सशिवनाथराधाकृष्णकोलिखेपत्रकीप्रति। (5) ब्यावर, दिनांक12 मार्च, 1942, अनुलग्नकपूर्व।' एक्स': और पुस्तकोंमेंजर्नलप्रविष्टिकीप्रति Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, DELHI AND RAJASTHAN versus THE MEWAR TEXTILE MILLS LTD. [[1966] 3 S.C.R. 34] (1966) ഹൈക്കോടതിയിൽ അപ്പീൽ നൽകാനുള്ള അനുമതിക്കായി സുപ്രീം കോടതിയിൽ സമർപ്പിച്ച ഹർജിയിലേക്ക്മിസ്റ്റർ ദേശായി ഞങ്ങളെ പരാമർശിക്കുന്നു, കൂടാതെ ഒരു ലക്ഷം രൂപയുടെ ഇനത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ 1966_3_34_39 സുപ്ര ീംക ോടതിറിപ്പോർട്ടുകൾ4 പരാമർശമില്ലെന്ന് പറയുന്നു. 2,73,488. ഇതിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്,എന്നാൽ ഈ ഇനം വ്യക്തമായി പരാമർശിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലെന്ന് അപ്പീൽക്കാരന് തോന്നി. മിസ്റ്റർ ശാസ്ത്രിഹർജിയുടെ 12,13 ഖണ്ഡികകൾചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു, അത്ഇപ്രകാരമാണ്ഃ "12. ശേഖരണ അടിസ്ഥാനത്തിന്റെ തത്വം പ്രയോഗിക്ുയും ഉൽപ്പാദന-വിൽപ്പന പ്രക്രിയകൾക്കിടയിൽ 75%:25% അനുപാതത്തിൽ ലാഭം വിഭജിക്കാൻ അനുവദിക്ുയും ചെയ്യുന്നതിനാൽ വകുപ്പിന് നഷ്ടപ്പെടുന്ന വരുമാനംഏകദേശം Rs.36,000.13. ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം മടക്കി സമയത്ത് ഈ ബഹുമാനപ്പെട്ട കോടതി തീരുമാനിച്ചു നിയമത്തിന്റെ പോയിന്റ്നമ്പർ. 12. നികുതി അടയ്ക്കുന്നതിനുള്ള ബാധ്യത നികുതിദായകന് രസീത് അടിസ്ഥാനത്തിലോ സഞ്ചയഅടിസ്ഥാനത്തിലോ ഉറപ്പിക്കാൻ കഴിയുമോ എന്നത് നിയമത്തിന്റെ ഗണ്യമായ ചോദ്യമാണ്, ഇത് വലിയ പൊതു-സ്വകാര്യ പ്രാധാന്യമുള്ളതും മറ്റ് നിരവധി കേസുകൾ നിയന്ത്രിക്കുന്ന പ്രധാന മാതൃകയായിരിക്കും. നികുതി ഫലവുംഗണ്യമായമൂല്യമുള്ളതാണ് ".കൂടാതെ, ആദായനികുതി അധികാരികൾക്ക് മുമ്പിലുള്ള വസ്ുകളും നടപടികളും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നഹർജിയുടെ ആദ്യ ഏഴ് ഭാഗങ്ങൾ പൊതുവായതും ഈ ഇനം ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമായതാണെന്ന് ശാസ്ത്രിചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. 2,73,488; അപ്പീലിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളും, നമ്പർ. 1 ഉം 2 ഉം വളരെ പൊതുവായതുംതർക്കത്തിലുള്ള ഇനത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമാണ്. മിസ്റ്റർ ദേശായി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചതുപോലെ, സുപ്രീംകോടതിയിൽ അപ്പീൽ നൽകാൻ ഹൈക്കോടതി അനുമതി നൽകുന്നതിൽ ഈ വിഷയം വ്യക്തമായികൈകാര്യം ചെയ്തിട്ടില്ലെന്നത് ശരിയാണ്, എന്നാൽ അപ്പോൾ ഹൈക്കോടതി നിയമത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യത്തെകൈകാര്യം ചെയ്യുകയായിരുന്നു, വസ്ുകളോട് വിശദമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും,അപ്പീൽക്കാരൻ 1943-44 മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഒരു അപ്പീൽ ഫയൽ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, ഈഅപ്പീലിൽ ഉയർന്നുവരാൻ കഴിയുന്ന ഒരേയൊരു ചോദ്യം തർക്കവിഷയമായ , ഈ സാങ്കേതിക എതിർപ്പ്അംഗീകരിക്കുന്നതിലും Rs. 2, 73, 488 ഈ ഇനം നികുതി ചുമത്തണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നതിൽ നിന്ന്അപ്പീൽക്കാരനെ വിലക്കുന്നതിലും കോടതിക്ക് ന്യായബോധം തോന്ുല്ല. ഇപ്പോൾ, മിസ്റ്റർ ശാസ്ത്രിയുടെ സമർപ്പണത്തിന്റെ യോഗ്യതയിലേക്ക് വരുമ്പോൾ, ഈ ഇനത്തിന്റെനികുതിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യം പരിഗണിക്കുന്നതിൽ രാജസ്ഥാൻ ഹൈക്കോടതി വിട്ടുപോയതായി ഞങ്ങൾകണ്ടെത്തുന്നു. ഈ ഇനത്തെ അപ്പലേറ്റ് ട്രൈബ്യൂണൽ ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു. ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അപ്പലേറ്റ്ട്രൈബ്യൂണൽഇനിപ്പറയുന്നരീതിയിൽനിരീക്ഷിച്ചുഃ ". . എന്നാൽ ചരക്ുളുടെ പേരിൽ റെയിൽവേ രസീതുകളിൽ വാങ്ങുന്നവർക്ക് നികുതിദായകർ വിൽക്കുന്ന 1966_3_34_39 സുപ്ര ീംക ചരക്ുളുടെ കാര്യത്തിൽ നികുതിദായകൻ നികുതി അടയ്ക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥനല്ല. ഈ ചരക്ുളുടെ കാര്യത്തിൽ,ചരക്ുളുടെ വിതരണം ഭിൽവാരയിലായിരുന്നു, ചരക്ുൾ അവിടെ വിനിയോഗിച്ചു, ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലല്ല,ചരക്ുളിലെ ശീർഷകം ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലല്ല, ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനത്താണ്. അതിനാൽ, ചരക്ുളുടെ പേരിൽറെയിൽവേ രസീതുകളിൽ ചരക്ുളിൽ നിന്ന് നികുതിദായകന് ലഭിച്ച തുകയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽനികുതിദായകനെ വിലയിരുത്താൻ കഴിയില്ല. ചരക്ുളുടെ വില ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലെ നികുതിദായകരുടെബാങ്കർമാർക്ക് ചരക്ുൾ നൽകിയിരുന്നുവെന്നത് ശരിയാണ്, എന്നാൽ അതുവഴി ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലെബാങ്കർമാർ ചരക്ുളുടെ ഏജന്റുമാരായി മാറി, നികുതിദായകന്റെ ഏജന്റുമാരല്ല. ഈ കാഴ്ചപ്പാടിൽ ചരക്ുൾഅയക്കുന്നവർക്ക് അയച്ച റെയിൽവേ രസീതുകളിൽ രസീതുകൾ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത് ന്യായീകരിക്കാനാവില്ല. 1944-45,1945-46 എന്നീ മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷങ്ങളിൽ റെയിൽവേ രസീതുകളൊന്നും ചരക്ുൾ വാങ്ങുന്നവരുടെപേരിലായിരുന്നില്ല. സ്വന്തം പേരിൽ റെയിൽവേ രസീതുകളിലൂടെയോ പണത്തിലൂടെയോ ആയിരുന്നു വിൽപ്പന.1943-44 ലെ മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷത്തിൽ മാത്രമാണ് റെയിൽവേ രസീതുകൾ ചരക്ക് വാങ്ങുന്നവരുടെപേരിലുള്ളത്. 2,73,488. അതിനാൽ, മൊത്തം രസീതുകളിൽ നിന്ന് ഈ തുക ഒഴിവാക്കും. 12,62,911 ".ഒരുകോടിരൂപഒഴിവാക്കിയതായിഹൈക്കോടതിനിരീക്ഷിച്ചു.ഈ 2,73,488:വാക്ുളിൽ ,,1944-45,1945-46 എന്നീ മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷങ്ങളിൽ മാത്രമാണ് നികുതിദായകൻ റെയിൽവേ രസീതുകളിൽചരക്ുളുടെ പേരിൽ വിൽപ്പന നടത്തിയതെന്നും അത്തരം വിൽപ്പന 1,50,000 കോടി രൂപയാണെന്നുംട്രൈബ്യൂണൽ കണ്ടെത്തി. 2,73,488. അതനുസരിച്ച് ട്രൈബ്യൂണൽ മൊത്തം വിൽപ്പന തുകയിൽ നിന്ന് 500കോടി രൂപ ഒഴിവാക്കി. 12,72,911 രൂപ. ഇല്ലാതാക്കിയ തുക നികുതിയ്ക്ക് വിധേയമല്ലെന്ന് 2,73,488 വ്യക്തമായുംകണക്കാക്കുന്നു. Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, DELHI AND RAJASTHAN versus THE MEWAR TEXTILE MILLS LTD. [[1966] 3 S.C.R. 34] (1966) ਹੁਣ, ਦੀਅਧੀਨਗੀਦੇਦੇਨਾਲ, ਰਾਜਸਥਾਨਹਾਈਕੋਰਟਨੇਇਸ 'ਤੇਵਿਚਾਰਕਰਨਸ਼੍ਰੀਸ਼ਾਸਤਰੀਗੁਣਾਂਅਸੀਂਇਨਕਾਰਕਰਦਿੱਤਾਹੈਇਸਆਈਟਮਦੀਟੈਕਸਯੋਗਤਾਦਾਸਵਾਲ।ਇਸਆਈਟਮਛੋਟਦਿੱਤੀਗਈਸੀਤੋਂਨੂੰਅਪੀਲੀਦੁਆਰਾ. ਇਸਸਬੰਧਵਿਚਅਪੀਲੀਨੇਹੇਠਲਿਖੇਅਨੁਸਾਰਦੇਖਿਆ:ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ "...ਪਰਕਰਦਾਤਾਦੇਵਿਕਰੀਸਬੰਧੀਕਰਦੇਣਦਾਰਹੋਵੇਗਾਜੋਕਰਦਾਤਾਨੇਉਹਨਾਂਸਮਾਨਾਂਨਹੀਂਖਰੀਦਦਾਰਾਂਨੂੰਰੇਲਵੇਰਸੀਦਾਂਤੇਕੰਸਾਈਨੀਆਂਦੇਨਾਮਾਂਵਿੱਚਵੇਚੇਸਨ।ਇਹਨਾਂਸਮਾਨਾਂਦੇਸਬੰਧਵਿੱਚ, ਸਮਾਨਾਂਦੀਡਿਲੀਵਰੀਭੀਲਵਾੜਾਵਿੱਚਸੀ, ਸਮਾਨਉੱਥੇਹੀਮੁਕੰਮਲਹੋਏਸਨਅਤੇਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ਭਾਰਤਵਿੱਚਨਹੀਂਅਤੇਸਮਾਨਾਂਵਿੱਚਮਾਲਕੀਹੱਕਭਾਰਤੀਰਾਜਵਿੱਚਪਾਸਹੋਗਏਸਨਅਤੇਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ਭਾਰਤਵਿੱਚਨਹੀਂ।ਇਸਲਈ, ਕਰਦਾਤਾਨੂੰਕੰਸਾਈਨੀਆਂਤੋਂਰੇਲਵੇਤੇਕੰਸਾਈਨੀਆਂਦੇਵਿੱਚਤੇਕੀਤਾਜਾਸਕਦਾ।ਇਹਸੱਚਹੈਕਿਰਸੀਦਾਂਨਾਮਾਂਪ੍ਰਾਪਤਰਕਮਾਂਮੁਲਾਂਕਣਨਹੀਂਕੰਸਾਈਨੀਆਂਨੇਦੀਕੀਮਤਕਰਦਾਤਾਦੇਭਾਰਤਵਿੱਚਅਦਾਕੀਤੀਸੀਪਰਇਸਨਾਲਸਮਾਨਾਂਬੈਂਕਰਾਂਨੂੰਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ਭਾਰਤਵਿੱਚਕੰਸਾਈਨੀਆਂਦੇਏਜੰਟਬਣਗਏਸਨਅਤੇਕਰਦਾਤਾਦੇਏਜੰਟਇਸਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ਬੈਂਕਰਨਹੀਂ।ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣਵਿੱਚਕੰਸਾਈਨੀਆਂਸੰਬੋਧਿਤਰੇਲਵੇਤੇਦੀਠਹਿਰਾਇਆਜਾਸਕਦਾ।ਨੂੰਰਸੀਦਾਂਰਸੀਦਾਂਸ਼ਾਮਲਤਾਨੂੰਜਾਇਜ਼ਨਹੀਂਮੁਲਾਂਕਣਸਾਲਾਂ 1944-45 ਅਤੇ 1945-46 ਵਿੱਚਕੋਈਵੀਰੇਲਵੇਰਸੀਦਕੰਸਾਈਨੀਆਂਦੇਨਾਮਵਿੱਚਨਹੀਂਸੀ।ਵਿਕਰੀਆਂਆਪਣੇਨਾਮਵਿੱਚਰੇਲਵੇਤੇਨਕਦਵਿੱਚਸਨ।ਇਹਸਿਰਫਸਾਲ 1943-44 ਵਿੱਚਸੀਰਸੀਦਾਂਜਾਂਮੁਲਾਂਕਣਕਿ12,62,911 ਰੇਲਵੇਰਸੀਦਾਂਰੁਪਏਕੰਸਾਈਨੀਆਂਵਿੱਚੋਂਇਹਰਕਮਦੇਨਾਮਬਾਹਰਵਿੱਚਕੱਢਸਨਦਿੱਤੀਅਤੇਉਹਜਾਵੇਗੀ। 2,73,488 "ਰੁਪਏਦੇਸੀ।ਇਸਲਈ, ਕੁੱਲਰਸੀਦਾਂਦੇ ਉੱਚਅਦਾਲਤਨੇ 2,73,488 ਰੁਪਏਦੀਬਾਹਰਵਾਰੀਦਾਨੋਟਿਸਲਿਆ : “ਨੇਇਹਵੀਪਾਇਆਕਿਕੇਵਲਸਾਲ 1944-45 ਅਤੇ 1945-46 ਵਿੱਚਹੀਕਰਦਾਤਾਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲਅਸੈਸਮੈਂਟਨੇਰੇਲਵੇਰਸੀਦਾਂ 'ਤੇਕੰਸਾਈਨੀਜ਼ਦੇਨਾਮਾਂਵਿੱਚਵਿਕਰੀਆਂਕੀਤੀਆਂਸਨਅਤੇਅਜਿਹੀਆਂਵਿਕਰੀਆਂਦੀਰਕਮ2,73,488 ਵਿਕਰੀਆਂਨੂੰਰੁਪਏਹਟਾਸੀ।ਦਿੱਤਾਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ, ਜਾਹਿਰਤੌਰਨੇ 'ਤਦਨੁਸਾਰਤੇਇਹਮੰਨਦਾ 12,72,911 ਹੈਕਿਹਟਾਏਰੁਪਏਗਏਅਤੇਅੰਕ 2,73,488 ਟੈਕਸਲਾਗੂਰੁਪਏਦੀਹਨ।ਕੁੱਲ”ਰਕਮਵਿੱਚੋਂਨਹੀਂ ਜਾਹਿਰਾਤੌਰ 'ਤੇ 1944-45 ਅਤੇ 1945-46 ਦਾਜ਼ਿਕਰਇੱਕਲਿਪਿਕਗਲਤੀਹੈਅਤੇਅਸੀਂਇਸਨੂੰ 1943-44 ਵਜੋਂਪੜ੍ਹਨਾਚਾਹੀਦਾਹੈ।ਉਪਰੋਕਤਸ਼ਬਦਾਂਤੋਂਇਲਾਵਾ, ਸਾਡੀਬਾਕੀਫੈਸਲੇਵਿੱਚ 2,73,488 ਰੁਪਏਦੇਅੰਕਦਾਕੋਈਹਵਾਲਾਨਹੀਂਮਿਲਦਾ।ਹੋਰ, ਹਾਈਕੋਰਟਦੀਮੁੱਖਤਰਕਸਾਲ 1945-46 ਵਿੱਚ 1,14,687 ਰੁਪਏਅਤੇਸਾਲ1946-47 ਦੌਰਾਨ 3,55,289 ਰੁਪਏਦੀਆਂਮੱਦਾਂ 'ਤੇਆਧਾਰਿਤਹੈ।ਇਹਰਕਮਾਂਕਰਦਾਤਾਨੇਭਾਰਤਬੈਂਕ, ਭੀਲਵਾੜਾਨਾਲਹੁੰਡੀਆਂਨੂੰਡਿਸਕਾਊਂਟਕਰਕੇਪ੍ਰਾਪਤਕੀਤੀਆਂਸਨਅਤੇਰਾਜਸਥਾਨਹਾਈਕੋਰਟਨੇਫੈਸਲਾਦਿੱਤਾਕਿਕਰਦਾਤਾਇਨ੍ਹਾਂਮੱਦਾਂਦੇਸੰਬੰਧਵਿੱਚਪ੍ਰਾਪਤੀਆਧਾਰ 'ਤੇਨਹੀਂਬਲਕਿਜਮਾਆਧਾਰ 'ਤੇਟੈਕਸਦੇਣਯੋਗਸੀ।2,73,388 ਰੁਪਏਦੀਮੱਦਭੀਲਵਾੜਾਵਿੱਚਹੁੰਡੀਆਂਦੀਡਿਸਕਾਊਂਟਿੰਗਨਾਲਨਹੀਂਬਲਕਿਹੋਰਹਾਲਾਤਾਂਵਿੱਚਪ੍ਰਾਪਤਨਹੀਂਹੋਈਸੀ। ਇਸਅਪੀਲਵਿੱਚਸਾਡੇਕੋਲਦੋਰਸਤੇਖੁੱਲ੍ਹੇਹਨ; ਜਾਂਤਾਂਅਸੀਂਇਥੇਰਿਕਾਰਡ 'ਤੇਮੌਜੂਦਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇਫੈਸਲਾਕਰੀਏਕਿ 2,73,488 ਰੁਪਏਟੈਕਸਲਾਗੂਹੈਜਾਂਨਹੀਂਜਾਂਕੇਸਨੂੰਹਾਈਕੋਰਟਵਿੱਚਫੈਸਲੇਲਈਵਾਪਸਭੇਜੀਏ।ਅਸੀਂਬਾਅਦਵਾਲੇਰਸਤੇਨੂੰਚੁਣਿਆਹੈਕਿਉਂਕਿਇਸਮੱਦਦੇ 2,73,488 ਰੁਪਏਦੇਸੰਬੰਧਵਿੱਚਸੰਬੰਧਿਤਤੱਥਸਪੱਸ਼ਟਨਹੀਂਹਨਅਤੇਕਰਦਾਤਾਅਤੇਰਾਜਸਵਲਈਵਕੀਲਇਸਸਵਾਲ 'ਤੇਫੈਸਲਾਕਰਨਲਈਤੱਥਾਂ 'ਤੇਸਹਿਮਤਨਹੀਂਹੋਸਕੇ।ਅਸੀਂਇਸਰਸਤੇਨੂੰਅਪਣਾਉਣਦੇਲਈਮਜਬੂਰਇਹਅਪੀਲਸਾਲ 1943-44 ਨਾਲਸੰਬੰਧਿਤਹੈਹਾਂਕਿਉਂਕਿਅਸੈਸਮੈਂਟਅਤੇਹੁਣ 1965 ਹੈ; ਪਰਹਾਲਾਤਾਂਦੇਅਧੀਨਸਾਨੂੰਕੇਸਨੂੰਹਾਈਕੋਰਟਵਿੱਚਵਾਪਸਭੇਜਣਦੇਇਲਾਵਾਕੋਈਚੋਣਨਹੀਂਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਾਨੂੰਇਹਜ਼ਿਕਰਕਰਨਾਚਾਹੀਦਾਹੈਕਿਮਿਸਟਰਦੇਸਾਈਸਾਡੇਸਾਹਮਣੇਇਹਦਲੀਲਦਿੰਦੇਹਨਕਿਤੱਥਸਪੱਸ਼ਟਹਨਅਤੇਉਹਪੇਪਰਬੁੱਕਵਿੱਚਛਪੇਛੇਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ 'ਤੇਭਰੋਸਾਕਰਦੇਹਨ, ਜਿਵੇਂਕਿ:— (1) ਇਕਰਾਰਨਾਮਾ-ਐਕਸ. 'ਟ';ਫ਼ਾਰਮਅਨੈਕਸ਼ਨ (2) ਸ਼ਿਵਨਾਥਰਾਧਾਤੋਂਪੋਸਟਕਾਰਡਦੀਕਾਪੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਸੋਮਾਨੀ, ਬੇਵਰ, ਮੈਸਰਜ਼ਮੇਵਾੜਟੈਕਸਟਾਈਲਨੂੰਮਿਲਜ਼, ਭੀਲਵਾੜਾ, ਮਿਤੀਮਾਰਚ 7, 1942—ਐਨੈਕਸਚਰਐਕਸ. 'ਯੂ'; (3) ਉਮੇਦਮਲਅਭੇਯਮਲਅਜਮੇਰਤੋਂਮੇਵਾੜਟੈਕਸਟਾਈਲਮਿਲਜ਼ਨੂੰਮਾਰਚ 7, 1942 ਦੀਤਾਰੀਖਵਾਲੀਸਲਾਹਦੀਕਾਪੀ—ਐਨੈਕਸਚਰਐਕਸ. 'ਵੀ', (4) ਸ਼ਿਵਨਾਥਰਾਧਾਕ੃਷ਣਾਬਿਆਵਰਤੋਂਐਮ/ਐਸਮੇਵਾੜਟੈਕਸਟਾਈਲਮਿਲਜ਼ਲਿਮਿਟੇਡਭੀਲਵਾੜਾਨੂੰਮਾਰਚ11, 1942 ਦੀਤਾਰੀਖਵਾਲੇਭੇਜਣਦੇਦੀਕਾਪੀ; ਐਨੈਕਸਚਰਐਕਸ. 'ਡਬਲਯੂ';ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ (5) ਐਮ/ਐਸਸ਼ਿਵਨਾਥਰਾਧਾਕ੃਷ਣਾਬਿਆਵਰਨੂੰਮਾਰਚ 12, 1942 ਦੀਤਾਰੀਖਵਾਲੇਪੱਤਰਦੀਕਾਪੀ, ਐਨੈਕਸਚਰਐਕਸ. 'ਐਕਸ'; ਅਤੇ (6) ਦੀਆਂਵਿੱਚਰੁਪਏ 9,000 ਦੀਜਰਨਲਐਟਰੀਦੀਕਾਪੀਐਨੈਕਸਚਰਐਕਸ. 'ਵਾਈ'।ਮਿਲਜ਼ਕਿਤਾਬਾਂ ਉਹਸਾਨੂੰਇਹਦਸਤਾਵੇਜ਼ਭਾਰਤੀਭਾਰਤਵਿੱਚਕੰਸਾਈਨੀਨੂੰਭੇਜੇਗਏਸਮਾਨਦੇਢੰਗਦੇਨਮੂਨੇਵਜੋਂਵਰਤਣਲਈਸੱਦਾਦਿੰਦਾਹੈਅਤੇਰੁਪਏ 2,73,488 ਪ੍ਰਾਪਤਹੋਏ।ਪਰਅਸੀਂਦੇਖਦੇਹਾਂਕਿਇਹਦਸਤਾਵੇਜ਼ਉਸੇਅਰਜ਼ੀਦੇਦਾਖਲਕੀਤੇਗਏਸਨਜੋਕਿਐਕਟਦੇਸ. 66(1) ਅਧੀਨਨੰਬਰ 2 ਇਲਾਵਾਹੋਰਐਨੈਕਸਚਰਾਂਵਜੋਂਪ੍ਰਸ਼ਨਤੋਂਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂਦੇਸੰਬੰਧਵਿੱਚਕਰਦਾਤਾਦੁਆਰਾਦਾਖਲਕੀਤੀਗਈਸੀ, ਜਿਸਨੂੰਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲਨੇਅਪੀਲਕਰਤਾਦੀਬੇਨਤੀ 'ਤੇਹਵਾਲੇਕੀਤਾਸੀ, ਅਤੇਇਸਲਈ, ਅਸੀਂਇਹਸੋਚਦੇਹਾਂਕਿਕੀਇਹਦਸਤਾਵੇਜ਼ਸੁਰੱਖਿਅਤਤੌਰ 'ਤੇਰੁਪਏ2,73,488 ਦੀਮਦਨਾਲਸੰਬੰਧਿਤਮੰਨੇਜਾਸਕਦੇਹਨ। Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, DELHI AND RAJASTHAN versus THE MEWAR TEXTILE MILLS LTD. [[1966] 3 S.C.R. 34] (1966) A B c D F G H I ' • .. • A The High Court noticed exclusion of Rs. 2,73,488 in these words: "The