Commissioner Of Income Tax Gujarat v. Shri Udayan Chinubhai And Ors

Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX GUJARAT versus SHRI UDAYAN CHINUBHAI AND ORS. [[1996] SUPP. 4 S.C.R. 789] (1996) અસવીકરણ:સ્થાનિક ભાષામાં અનુવાદિત આ ચુકાદા/હુકમનો હેતુ પક્ષકારોનેતેમની ભાષામાં જાણકારી ઉપલબ્ધ કરાવવા માત્રનો છે અને તેનો અન્યથાઉપયોગ થઇ શકશે નહિ. અન્ય તમામ વ્યવહારિક તેમજ સરકારી ઉદ્દેશો માટેમૂળ અંગ્રેજી ચુકાદો/હુકમ જ પ્રમાણિત અને માન્ય રહેશે. DISCLAIMER:Thetranslatedjudgmentinvernacularlanguage is meant for the restricted use of the litigant tounderstand it in his/ her language and may not be usedforanyotherpurpose. Forallpracticalandofficialpurposes, the English version of the judgment shall beauthentic and shall hold the field for the purpose ofexecution and implementation.=================================================== અરજદારઃ: આવકવેરાના કમિશનર, ગુજરાત રદવિસામાવાળા :શી ઉદયાનચિનૂભાઈ અને અનય ચુકાદાની તારીખઃ ૨૦/૦૮/૧૯૯૬ બેન્ચ:માનનીય ન્યાયમૂર્તિ શ્રી સેન, એસ. સી. બેન્ચ:માનનીય ન્યાયમૂર્તિ શ્રી સેન, એસ. સી.(જે) માનનીય ન્યાયમૂર્તિ શ્રી જેવન રેડ્ડી,બી.પી. (જે) સાઇટેશનઃ જેટી ૧૯૯૬ (૭) ૩૦૯ ૧૯૯૬ સ્કેલ (૬) ૪૮ એક્ટઃ હેડનોટ : ચુકાદોઃ ૨૦મી ઓગસ્ટ, ૧૯૯૬ હાજરઃ માનનીય ન્યાયમૂર્તિ શ્રી બી.પી.જીવન રેડ્ડી માનનીય ન્યાયમૂર્તિ શ્રીસુહાસ સી. સેન અપીલકર્તા વતી તેની સાથે શ્રી વી.ગાૈરીશંકર, સિનિયર એડવાેકેટ, એસ.રાજપ્પાઅને એસ.એન.ટરડાેલ, એડવાેકેટ સામાવાળા વતી સેમ્યુઅલ પારેખ, કુમારિ ઇન્દુ વર્મા, અમિત ઢીંગરા અનેપી.એચ.પારેખ, વકીલો. ચુકાદો કોર્ટ દ્રારા નીચેનો ચુકાદો આપવામાં આવ્યો હતોઃ આવકવેરાના કમિશનર, ગુજરાત વિરુદ્ધ શ્રી ઉદયન ચિનુભાઈ અને અન્યો માનનીય નયાયમર શી સન ચકાદો ટ્રિબ્યુનલે કરદાતાઓના કહેવા પર કાયદાના નીચેના પ્રશ્નો ગુજરાત હાઈકોર્ટને મોકલ્યા હતાઃ- "(૧) શું હકીકતો પર અને કેસના સંજોગોમાં અને ખાસ કરીને હકીકતોને ધ્યાનમાં રાખીને કે (એ) એચયુએફના આંશિક વિભાજન પર કરદાતાને માત્ર અસ્કયામતો જ નહીંપરંતુ એચયુએફની કેટલીક જવાબદારીઓ પણ પ્રાપ્ત થઈ હતી અને (બી) વિભાજન પર પ્રાપ્ત થયેલી અસ્કયામતોમાંથી થતી આવકને કરદાતાનીકુલ આવકની ગણતરીમાં ધ્યાનમાં લેવામાં આવી હતી, ટ્રિબ્યુનલ એવું માનવા માટે યોગ્ય હતું કે અસુરક્ષિત લેણદારોને ચૂકવવાનીરકમના સંદર્ભમાં વ્યાજના એક ભાગને ઓવર-રાઇડિંગ શીર્ષક દ્વારાઅથવા અન્યથા મંજૂરી આપવી જોઈએ નહીં? (૨) શું, હકીકતો પર અને કેસના સંજોગોમાં, ટ્રિબ્યુનલ એવું માનવા માટેયોગ્ય હતું કે જે પ્રકારનું વ્યાજ નામંજૂર કરવામાં આવ્યું હતું તે આઇ.આઇ. ટી. અધિનિયમ, ૧૯૨૨ ની કલમ ૧૨ (૨) હેઠળ સ્વીકાર્ય કપાતનથી? (૩) શું, હકીકતો પર અને કેસના સંજોગોમાં, ટ્રિબ્યુનલ એવું માનવા માટેયોગ્ય હતું કે અપીલકર્તાની વાસ્તવિક આવક નક્કી કરતી વખતે ઉપરોક્તવ્યાજને ધ્યાનમાં લેવું જોઈએ નહીં? મૂલ્યાંકનના સંબંધિત વર્ષો ૧૯૫૧-૫૨,૧૯૫૨-૫૩ અને૧૯૫૪-૫૫ થી ૧૯૬૧-૬૨ હતા. ઉચ્ચ અદાલતે કરદાતાની તરફેણમાં અનેમહેસૂલની વિરુદ્ધમાં પ્રશ્ં.૧ અને ૨ નો જવાબ આપ્યો હતો. ટ્રિબ્યુનલ દ્વારા તેના ૨૨.૧૧.૧૯૭૨ ના અપીલ આદેશમાંનોંધાયેલા કેસની હકીકતો નીચે મુજબ હતી.સર ચિનુભાઇ માધવલાલે ૧૯૪૮માંબોમ્બે હાઈકોર્ટમાં તેમના ત્રણ પુત્રો, ઉદયન ચિનુભાઇ, કીર્તિદેવ ચિનુભાઇ,અચ્યુત ચિનુભાઇ અને તેમની પત્ની લેડી તનુમતી ચિનુભાઇ અને તેમની માતાલેડી સુલોચના ફિનુભાઇ સામે વાદી અને સામાવાળાઓના અવિભાજિત સંયુક્તહિન્દુ પરિવારના સંયુક્ત દરજ્જાને અલગ કરવાનો દાવો કરીને દાવો કર્યો હતો.આપરિવાર પાસે નોંધપાત્ર જંગમ અને સ્થાવર મિલકતો હતી.સર ચિનુભાઇ,જેઓસંયુક્ત પરિવારના કર્તા હતા તેઓના વિવિધ દેવા અને જવાબદારીઓ પણ હતી,.ઉદયન ચિનુભાઈ અને લેડી તનુમતી દ્વારા કેટલાક સામાવાળાઓની જાળવણીઅને સમર્થન અને/અથવા શિક્ષણ માટે પણ કેટલાક દેવાં લેવામાં આવ્યાંહતાં.આ પક્ષકારો વચ્ચેના વિવાદો અને મતભેદોને ઉકેલવા માટે, શ્રી કે. એમ.મુન્શી, વકીલની એકમાત્ર મધ્યસ્થી તરીકે નિમણૂક કરવામાં આવીહતી.અદાલત દ્વારા એક નિર્દેશ આપવામાં આવ્યો હતો કે સામાવાળાઓને ઋણઅને જવાબદારીઓને અવ્યવાહરિક અથવા ગેરકાયદેસર અથવા ગેરકાયદેસરઅથવા અનૈૈતિક હેતુઓ માટે કરવામાં આવેલા ખર્ચ તરીકે પડકારવાની મંજૂરીઆપવામાં આવશે નહીં. બીજા શબ્દોમાં કહીએ તો, સામાવાળાઓ એવું કહેવાનોહકદાર રહેશે નહીં કે આ દેવાં સંયુક્ત પરિવાર દ્વારા ચૂકવવાપાત્ર અને બંધનકર્તાન હતા. અદાલતે એવો પણ નિર્દેશ આપ્યો હતો કે શ્રી મુન્શીએ સંયુક્ત પરિવારમાટે બંધનકર્તા દેવા, જવાબદારીઓ, દાવાઓ અને માંગણીઓની ખાતરી કરવી અને નક્કી કરવી જોઈએ અને તે પણ નક્કી કરવું જોઈએ કે આમાંથી કોઈ પણદેવું અને જવાબદારીઓ વગેરે સામાવાળાઓ દ્વારા લેવામાં આવશે કેકેમ.અદાલતે વધુમાં નિર્દેશ આપ્યો હતો કે જ્યાં સુધી શક્ય હોય ત્યાં સુધી શ્રીમુન્શી વાદીઓને અને સામાવાળાઓને પણ પક્ષકારોના સંબંધિત હિસ્સામાંઆવતી મિલકતો અને વ્યવસાયો સાથે સંબંધિત દેવા, જવાબદારીઓ, દાવાઓઅને માંગણીઓ ફાળવશે. Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX GUJARAT versus SHRI UDAYAN CHINUBHAI AND ORS. [[1996] SUPP. 4 S.C.R. 789] (1996) ਕਿਮ�ਨਰ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਗੁਜਰਾਤ ਬਨਾਮ �ੀ ਉਦਯਨ ਿਚਨੁਭਾਈ ਅਤੇ ਹੋਰ 20 ਅਗਸਤ, 1996 [ਬੀ.ਪੀ. ਜੀਵਨ ਰੈ�ਡੀ ਅਤੇ ਐ�ਸ.ਸੀ. ਸੇਨ, ਜੇਜੇ.] ਇੰਡੀਅਨ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922: ਸੈਕ�ਨ 9(1)(iv)। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ-ਏਵਾਈਐਸ 1951-52, 1952-53 ਅਤੇ 1954-55 ਤ� 1961-62-ਅਸੁਰੱਿਖਅਤ ਕਰਜ਼ੇ-ਐਚਯੂਐਫ 'ਤੇ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਿਵਆਜ ਦੀ ਕਟੌਤੀ-ਪ�ਾਪਰਟੀਜ਼ ਦੀ ਵੰਡ ਅਤੇ ਐਚਯੂਐਫ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਸਾਲਸ ਦੇ ਅਵਾਰਡ ਦੇ ਤਿਹਤ ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾਵ� ਨੂੰ ਅਲਾਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਸੁਰੱਿਖਅਤ ਕਰਜ਼ਦਾਰ� ਨੂੰ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਅਿਜਹੇ ਕਰਿਜ਼ਆਂ 'ਤੇ ਆਰਿਬਟਰੇਟਰ-ਅਸੈਸੀਆਂ ਦੀ ਿਨਯੁਕਤੀ ਕਰਨਾ-ਹੋਲਡ: ਅਪੀਲੀ ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਅਿਜਹੇ ਿਵਆਜ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾ ਦੇਣ ਿਵੱਚ ਸਹੀ ਸੀ ਿਜਵ� ਿਕ ਕਟੌਤੀ ਕਟੌਤੀ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੇ ਉਪਬੰਧ� ਦੇ ਤਿਹਤ ਹੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਿਦੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਨਾ ਿਕ ਕਰਿਜ਼ਆਂ 'ਤੇ ਿਵਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਦੇਣਦਾਰੀ ਦਾ ਕੋਈ ਆਧਾਰ ਨਹ� ਹੈ। ਅਿਜਹੀ ਸਿਥਤੀ ਿਵੱਚ ਐਕਟ ਲਾਗੂ ਨਹ� ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਇੰਡੀਅਨ ਟ�ਸਟ ਐਕਟ, 1882, ਐਸ.94 (ਰੱਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤ� ਬਾਅਦ) ਭਾਰਤੀ ਉਤਰਾਿਧਕਾਰੀ ਐਕਟ, 1925, ਐਸ.325। ਕਾਨੂੰਨੀ ਜ਼ੁੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਖਰਚੇ-ਕਰਯੋਗ ਆਮਦਨ ਤ�-ਦੀ ਕਟੌਤੀ-ਯੋਗਤਾ-ਹੋਲਡ: ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਦੀ ਪ�ਿਕਰਤੀ 'ਤੇ ਿਨਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਮੁਲ�ਕਣ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਣ ਤ� ਪਿਹਲ� ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਮਦਨ ਦਾ ਿਵਿਭੰਨਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। �ਤਰਦਾਤਾ-ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾਵ� ਨੂੰ ਆਰ-ਿਬਟਰੇਟਰ ਦੇ ਅਵਾਰਡ ਦੇ ਤਿਹਤ ਵੰਡ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜ� ਸ�ਝੇ ਿਹੰਦੂ ਪਿਰਵਾਰ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਜਾਇਦਾਦ� ਅਲਾਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਸੰਯੁਕਤ ਪਿਰਵਾਰ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਦੇਣਦਾਰੀਆਂ ਵੀ ਮੁਲ�ਕਣ� ਨੂੰ ਅਲਾਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਅਵਾਰਡ ਦੇ ਤਿਹਤ ਮੁਲ�ਕਣ ਆਰਿਬਟਰੇਟਰ ਦੀ ਿਨਯੁਕਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਿਨਰਦੇ�� ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਿਪਤਾ ਦੇ ਅਿਵਵਾਿਹਕ ਜ� ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਰਿਜ਼ਆਂ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਸਨ। ਮੁਲ�ਕਣ ਸਾਲ� 1951-52, 1952-53 ਅਤੇ 1954-55 ਤ� 1961-62 ਦੇ ਿਵਅਕਤੀਗਤ ਮੁਲ�ਕਣ� ਿਵੱਚ ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾਵ� ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਸੀ ਿਕ ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾਵ� ਨੂੰ ਉਹਨ� ਦੁਆਰਾ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਣਦਾਰੀਆਂ 'ਤੇ ਿਵਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ ਪ�ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹਨ� ਿਵਆਜ ਦੀਆਂ ਅਦਾਇਗੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨ� ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਿਵਿਭੰਨਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਪਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਟਾਈਟਲ ਤ� ਵੱਧ ਆਮਦਨੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਛੋਟ ਿਦੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨ� ਮੁਲ�ਕਣ� ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਜਸ ਨੂੰ ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ�ਨਰ ਅਤੇ ਅਪੀਲੀ ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਿਖਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਦੀ ਅਪੀਲ 'ਤੇ ਹਾਈਕੋਰਟ ਨ� ਸੁਣਵਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੀਆਂ ਿਰਪੋਰਟ� [1996] ਪੂਰਕ 4 ਐ�ਸ.ਸੀ.ਆਰ. ਿਕ ਿਹੰਦੂ ਕਾਨੂੰਨ, ਇੰਡੀਅਨ ਟ�ਸਟ ਐਕਟ ਅਤੇ ਆਰਿਬਟਰੇਟਰ ਦੇ ਅਵਾਰਡ ਦੇ ਅਧੀਨ ਉਪਬੰਧ� ਨ� ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਓਵਰਰਾਈਿਡੰਗ ਿਸਰਲੇਖ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਤ� ਜੋ ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾਵ� ਦੇ ਹੱਥ� ਿਵੱਚ ਆਈਆਂ ਸੰਪਤੀਆਂ ਤ� ਉਹਨ� ਦੀਆਂ ਦੇਣਦਾਰੀਆਂ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਇਸ ਲਈ, ਅੰ�ਕ ਵੰਡ 'ਤੇ ਮੁਲ�ਕਣ ਦੁਆਰਾ ਪ�ਾਪਤ ਸੰਪਤੀਆਂ ਿਵੱਚ� ਅਸੁਰੱਿਖਅਤ ਲੈਣਦਾਰ� ਨੂੰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਿਵਆਜ ਿਸਰਲੇਖ ਨੂੰ ਓਵਰਰਾਈਡ ਕਰਕੇ ਮੋੜ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮੁਲ�ਕਣ ਦੀ ਅਸਲ ਆਮਦਨ ਦਾ ਿਹੱਸਾ ਨਹ� ਬਣਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ� ਮੁਲ�ਕਣ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਅਤੇ ਮਾਲ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਹਵਾਲੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਿਦੱਤਾ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨ� ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ-ਮਾਲ ਨ� ਮੌਜੂਦਾ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਿਦੱਤੀ। ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਿਦੰਦੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨ� ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ: 1.1. ਬੇਟੇ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਕਾਫ਼ੀ �ੱਕ ਸੀ ਿਪਤਾ ਦੇ ਅਿਵਹਾਿਰਕ ਕਰਜ਼ੇ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਜਵਾਬਦੇਹ. ਸਾਲਸ ਦੇ ਅਵਾਰਡ ਤ� ਬਾਅਦ ਇਹ ਸਵਾਲ ਸਾਿਹਬਜ਼ਾਿਦਆਂ ਤ� ਨਹ� �ਠ ਸਕੇ। ਪਰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ� ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਿਕ ਵੰਡ ਤ� ਪਿਹਲ� ਇਹ ਕਰਜ਼ੇ ਐਚਯੂਐਫ ਸੰਪਤੀਆਂ 'ਤੇ ਚਾਰਜ ਨਹ� ਸਨ। ਵੰਡ ਤ� ਬਾਅਦ ਵੀ ਇਹੀ ਸਿਥਤੀ ਬਣੀ ਰਹੀ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਿਵਅਕਤੀ ਕਰਜ਼ਾ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਤ� ਉਸਨੂੰ ਕਰਜ਼ਾ ਅਦਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ ਅਤੇ ਜਦ� ਤੱਕ ਕਰਜ਼ਾ ਪੂਰਾ ਨਹ� ਹੋ ਜ�ਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਕਰਜ਼ੇ 'ਤੇ ਿਵਆਜ ਦੇਣਾ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਕੀ ਿਵਆਜ ਕਟੌਤੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ ਜ� ਨਹ�, ਇਹ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੇ ਉਪਬੰਧ� 'ਤੇ ਿਨਰਭਰ ਕਰੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ ਦੀ ਸਿਥਤੀ ਿਵੱਚ ਿਸਰਲੇਖ ਨੂੰ ਓਵਰਰਾਈਡ ਕਰਕੇ ਆਮਦਨੀ ਨੂੰ ਮੋੜਨ ਦਾ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਹੀ ਪੈਦਾ ਨਹ� ਹੋ ਸਕਦਾ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ� ਕਰਜ਼ਾ ਚੁਕਾਉਣਾ ਪ�ਦਾ ਹੈ। ਿਸਰਫ਼ ਕਰਿਜ਼ਆਂ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਦੇਣਦਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਨਹ� ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਕ ਉਸ ਨੂੰ ਵੰਡ 'ਤੇ ਪ�ਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਇਦਾਦ ਤ� ਆਮਦਨ ਕਰਜ਼ਦਾਰ� ਦੇ ਿਸਰਲੇਖ ਨੂੰ ਓਵਰਰਾਈਡ ਕਰਕੇ ਮੋੜ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਨ� ਸਹੀ ਦੱਿਸਆ ਹੈ ਿਕ ਮੁਲ�ਕਣ ਉਨ�� ਨੂੰ ਅਲਾਟ ਕੀਤੀ ਜਾਇਦਾਦ ਤ� ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਖਰਚ ਕਰਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ 'ਤੇ ਸਨ। ਲੈਣਦਾਰ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਹ� ਦੇ ਸਕਦੇ ਸਨ ਿਕ ਮੁਲ�ਕਣ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਤੀਆਂ ਤ� ਪ�ਾਪਤ ਕੀਤੀ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ� ਕੋਈ ਪੈਸਾ ਖਰਚ ਕਰਨ ਤ� ਪਿਹਲ� ਕਰਿਜ਼ਆਂ ਨੂੰ ਕਲੀਅਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। [798-ਬੀ-ਈ] Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX GUJARAT versus SHRI UDAYAN CHINUBHAI AND ORS. [[1996] SUPP. 4 S.C.R. 789] (1996) COMMISSIONER OF INCOME TAX GUJARAT v. SHRI UDAYAN CHINUBHAI AND ORS. AUGUST 20, 1996 [B.P. JEEVAN REDDY AND S.C. SEN, JJ.] A B Indian Income Tax Act, 1922: Section 9(1)(1v). Income TCU'-AYs 1951-52, 1952-53 & 1954-55 to 1961-62-Unsecured loans-Deduction of interest paid on-HUF-Partition of-Properties and C debts of HUF allotted to assessees u11der award of arbitrator-Assessees liable to pay Avyavaha1ic or illegal debts as per directions of court appoi11ti11g arbitrator-Assessees incurred interest 011 such debts paid to unsecured creditors-Held : Appellate T1ibu11al was right in 11ot allowing such interest as admissible (ieduction-Deductio11s could be allowed 011ly under provisions of Income Tax Act a11d 11ot merely no ground of liability to pay interest 011 D debts or 011 pri11ciple or real i11come-S.94 of Trusts Act a11d S.325 of India11 Succession Act not applicable i11 such a case-India11 Tmsts Ac• 1882, S.94 (since repealed)-Indian Succession Act, 1925, S.325. fllcome Tax-Expenditu.re incun-ed to meet legal obligatio11-Deduc-tibility of-From taxable income-field : depmded 011 11ature of obliga-tiorr-There should be diversion of income to meet obligation before it reached assessee. E The respondents-assessees were allotted certain properties of the Joint Hindu Family as a result of partition under an award of the ar-F bitrator. Some of the liabilities of the joint family had also been allotted to the assessees, Under the award the assessees were liable to pay the A vyavabaric or illegal debts of their father as per directions of court appointing the arbitrator. The claim of the assessees in the individual assessments for the assessments years 1951.-52, 1952-53 and 1954-55 to 1961-62 was that the assessees had to pay interest on various liabilities . G taken over by them and these interest payments should be considered as diversion of their income from properties by an overriding title and should be allowed as admissible deductions. The Income Tax Officer rejected the claim of the assesses which was upheld by the Appellate Assistant Com-missioner and the Appellate Tribunal. On appeal the High Court bad held H 789 F A B SUPREME COURT REPORTS [1996] SUPP. 4 S.C.R. that the provisions under the Hindu Law, Indian Trusts Act and the arbitrator's award created an overriding title in favour of the creditor to have their liabilities paid from the assets which came into the hands of the assessees. Therefore, the interest paid to unsecured creditors out of the assets received by the assessee on partial partition were diverted by overriding title and did not form part of real income of the assessees. Accordingly, the High Court answered the reference in favour of the assessee and against the Revenue. Being aggrieved the appellant-Revenue preferred the present appeal. Allowing the appeal, this Court c Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX GUJARAT versus SHRI UDAYAN CHINUBHAI AND ORS. [[1996] SUPP. 4 S.C.R. 789] (1996) અને નક્કી કરવી જોઈએ અને તે પણ નક્કી કરવું જોઈએ કે આમાંથી કોઈ પણદેવું અને જવાબદારીઓ વગેરે સામાવાળાઓ દ્વારા લેવામાં આવશે કેકેમ.અદાલતે વધુમાં નિર્દેશ આપ્યો હતો કે જ્યાં સુધી શક્ય હોય ત્યાં સુધી શ્રીમુન્શી વાદીઓને અને સામાવાળાઓને પણ પક્ષકારોના સંબંધિત હિસ્સામાંઆવતી મિલકતો અને વ્યવસાયો સાથે સંબંધિત દેવા, જવાબદારીઓ, દાવાઓઅને માંગણીઓ ફાળવશે. શ્રી મુન્શીએ ૨૩.૮.૧૯૫૦ પર વચગાળાનો ચુકાદો આપ્યો હતો,જે પછી ૧૫.૬.૧૯૫૧ નો અંતિમ ચુકાદો આપવામાં આવ્યો હતો.આ ચુકાદાઓહેઠળ, કેટલીક મિલકતો સર ચિનુભાઇને આપવામાં આવી હતી અને કેટલીકઅન્ય મિલકતો લેડી તનુમતી અને તેમના ત્રણ પુત્રોને આપવામાં આવી હતી.આજ રીતે દેવું નક્કી કરવામાં આવ્યું હતું અને કેટલીક જવાબદારીઓ સર ચિનુભાઈમાધવલાલ અને અન્યો લેડી તનુમતી અને તેમના ત્રણ પુત્રો દ્વારા લેવામાંઆવી હતી.લેડી તનુમતી અને તેમના ત્રણ પુત્રો વચ્ચે સંપત્તિ અથવાજવાબદારીઓની કોઈ અલગ ફાળવણી કરેલ નહોતી. સંયુક્ત પરિવારના કિસ્સામાં ઉદયન ચિનુભાઇ વગેરેના. વિરુદ્ધઆવકવેરાના કમિશનર, ગુજરાત (૬૩ આઇટીઆર ૪૧૬), એક પ્રશ્ન ઊભોથયો કે શું લેડી તનુમતી અને તેમના ત્રણ પુત્રોએ હિન્દુ અવિભાજિત કુટુંબની રચના કરી હતી.આ વિવાદ આ અદાલતમાં આવ્યો હતો અને એવું માનવામાંઆવ્યું હતું કે હુકમનામા પસાર થયા પછી શ્રી મુન્શીના મરણ પામ્યા હતા , લેડીતનુમતી અને તેમના ત્રણ પુત્રોને હિન્દુ અવિભાજિત પરિવાર તરીકે ગણી શકાયનહીં. મૂળ હિંદુ અવિભાજિત પરિવારનું કોઈ અસ્તિત્વ જ નહોતું. તનુમતી અનેતેના ત્રણ પુત્રો એચયુએફની મિલકતોમાં વારસ થયા ન હતા પરંતુ તેમનેમિલકતોના તેમના સંબંધિત હિસ્સો સહ વારસદાર (ટેનન્ટ ઈન કોમન) તરીકેફાળવવામાં આવ્યા હતા . આ અદાલતના નિર્ણયને ધ્યાનમાં રાખીને, લેડી તનુમતી અનેતેમના ત્રણ પુત્રોના કેસમાં એચયુએફ તરીકે નહીં પણ વ્યક્તિગત દરજ્જામાંમૂલ્યાંકન કરવામાં આવ્યું હતું. વ્યક્તિગત આકારણીઓમાં આકારણીકારોનોદાવો હતો કે આકારણીકારોએ તેમના દ્વારા લેવામાં આવેલી વિવિધજવાબદારીઓ પર વ્યાજ ચૂકવવું પડે છે અને આ વ્યાજની ચૂકવણીનેઓવરરાઈડિંગ શીર્ષક દ્વારા મિલકતમાંથી તેમની આવકના ડાયવર્ઝન તરીકેગણવી જોઈએ.ઉલ્લેખનીય છે કે કરદાતાઓની આવકમાં સ્થાવર મિલકત,વ્યવસાયની આવક અને અન્ય સ્રોતોમાંથી થતી આવકનો સમાવેશ થતોહતો.કેટલાક દેવાને સ્થાવર મિલકતો સામે સુરક્ષિત કરવામાં આવ્યા હતા,આવકવેરાના અધિકારીએ મિલકતની આવક નક્કી કરવામાં, આ વ્યાજની ચૂકવણીને સ્વીકાર્ય કપાત તરીકે મંજૂરી આપી હતી.જો કે, તેમનો મત હતો કેઅન્ય વ્યાજને કપાત તરીકે મંજૂરી આપી શકાતી નથી. કરદાતાએ એવો પણ દાવો કર્યો હતો કે ભારતીય આવકવેરોઅધિનિયમ, ૧૯૨૨ની કલમ ૧૨ (૨) હેઠળ વ્યાજની ચૂકવણીને કપાત તરીકેમંજૂરી આપવી જોઈએ કારણ કે આ વ્યાજ માત્ર આવક બનાવવા અથવા કમાણીકરવાના હેતુથી ચૂકવવાનું હતું.આવકવેરાના અધિકારીએ જણાવ્યું હતું કેવ્યાજની ચુકવણી અને આવકની કમાણી વચ્ચે કોઈ જોડાણ નથી.માત્ર એટલામાટે કે, જવાબદારીઓ અને અસ્કયામતો પૂર્વજો પાસેથી વારસામાં મળી હતીઅથવા વિભાજનના પરિણામે પ્રાપ્ત થઈ હતી, તે અનુસરતું ન હતું કે આવકમેળવવા માટે વ્યાજ ચૂકવવાપાત્ર હતું.આવકવેરાના અધિકારીએ વધુમાં ધ્યાનદોર્યું હતું કે કરદાતાએ એ પણ સાબિત કર્યું ન હતું કે આવક પેદા કરતીઅસ્કયામતો ખરીદવા માટે તેના ભાગલા પહેલા અગાઉના માલિક અથવાપરિવાર દ્વારા જવાબદારીઓ ઉઠાવવામાં આવી હતી. કરદાતાનો કેસ બીજી રીતે આવકવેરાના અધિકારી સમક્ષ મૂકવામાંઆવ્યો હતો. એવી દલીલ કરવામાં આવી હતી કે ભાગલા સમયે સહ-ભાગીદારોસંયુક્ત પરિવારની સંપત્તિમાં તેમના હિસ્સાના હકદાર હતા. પરંતુ તેમને જે મળ્યુંતે જવાબદારીઓ સાથે જોડાયેલી અસ્કયામતો હતી અને વાસ્તવિક આવક માત્ર તે જ આવક હતી જે આવી જવાબદારીઓ માટે વ્યાજની ચુકવણી પછી બાકી રહીહતી.આ દલીલને આવકવેરાના અધિકારીએ પણ નકારી કાઢી હતી. કરદાતાએ અપીલ સહાયક કમિશનરને અપીલ કરી હતી, જેમનોમત હતો કે સુરક્ષિત લેણદારોને ચૂકવવાપાત્ર દેવું પર ચૂકવવાપાત્ર વ્યાજનેભારતીય આવકવેરો અધિનિયમ, ૧૯૨૨ની કલમ ૯ (૧) (iv) હેઠળ કપાતતરીકે મંજૂરી આપવામાં આવશે, પરંતુ અસુરક્ષિત લેણદારોને ચૂકવવાપાત્ર વ્યાજકપાત માટે લાયક નથી. અપીલીય સહાયક કમિશનરે કરદાતાની એ દલીલને પણ નકારીકાઢી હતી કે કેટલીક અસ્કયામતો લોન એકત્ર કરીને ખરીદવામાં આવી હતીકારણ કે આ દલીલને સાબિત કરવા માટે કોઈ પુરાવા નથી.કરદાતાએડિવિડન્ડમાંથી થતી આવક સામે વ્યાજ ભથ્થાનો પણ દાવો કર્યો હતો.અપીલસહાયક કમિશનરે જણાવ્યું હતું કે સ્પષ્ટ પુરાવાની ગેરહાજરીમાં, આ દાવાને પણમંજૂરી આપી શકાતી નથી.તેવી જ રીતે, થાપણોમાંથી થતી આવક સામે વ્યાજભથ્થાના દાવાને આ આધાર પર નામંજૂર કરવામાં આવ્યો હતો કે થાપણો કોઈપણ લોન એકત્ર કરીને કરવામાં આવી ન હતી.કરદાતા વતી રજૂ કરવામાં આવેલીઅન્ય દલીલો સાથે વ્યવહાર કરતા, અપીલ સહાયક કમિશનરે શોધી કાઢ્યું હતુંકે લેડી તનુમતી અને તેમના પુત્રો દ્વારા લેવામાં આવેલી જવાબદારીઓ Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX GUJARAT versus SHRI UDAYAN CHINUBHAI AND ORS. [[1996] SUPP. 4 S.C.R. 789] (1996) Section: CONCLUSION Allowing the appeal, this Court c HELD : 1.1. There was considerable doubt whether the sons were liable to pay the Avyavaharic debts of the father. After the award of the arbitrator, these questions could not be raised by the sons. But the High Court overlooked the fact that these debts were not a charge upon the HUF D properties before the partition took place. The position continued to be the same after the partition. rr a man incurs a debt, he will have to pay the debt and till the debt is paid in full, he may have to pay interest on that debt. But whether the interest is allowable as a deduction or not will depend upon the provisions of the Income Tax Act. No question of diver-sion of income by overriding title can arise in a case like this. A man has E to pay his debts out of his income. Merely because of the liability to pay the debts, it cannot be said that the income from the assets that he received on partition stood diverted by overriding title to the creditors. The Tribunal has rightly pointed out that the assessees were at liberty to spend the income from the assets allotted to them as they liked. Tbe creditors F could not insist that the debts had to be cleared before spending any money out of the income received by the assessee from the assets. [798-B-E] F 1.2. Section 94 (since repealed) of the Indian Trusts Act, 1882 cannot apply to the facts of the instant case. In the instant case, all that has happened is that as a result of the partition, the assessees had been G allotted certain properties of the joint family. Some of the liabilities of the joint family have also been allotted to the assessee. The interest payable. in respect of these debts and liabilities will have to be paid by the asses sees. It may be paid out of the income of the assets received on partition or otherwise. There is no obligation to pay the debts out of any particular H asset. It cannot be said that the creditors had acquired any beneficial interest in any of the properties allotted to the assessee or that the A property was held for the benefit of the creditors. The illustration (a) to Section 94 of the Trusts Act merely embodies the principle that a man must be just before he is generous. A man cannot give away all his properties by will without making any provision for payment of his debts. The executor of a will also cannot lawfully distribute the assets of the testator B to the legal heirs without first having paid the debts of the testator in full. Section 325 of the Indian Succession Act, 1925 provides that the debts of every description must be paid before any legacy. But, this is not a case of distribution of legacy by an executor at all. [799-C-F] Joint Family of Udayall Chillubhai, Etc. v. Commissioner of l!lcome Tax, Gujarat, 63 ITR 416, referred to. C 2.1. The argument of the assessees that they were legally bound to discharge the debts along with interest under Hindu Law as well as under the award of the arbitrator and the decree only the real income of the D assessees reduced by the amount of interest paid by them was taxable income, runs against the basic principles of the Income Tax Law. The income of an assessee has to be computed in the manner laid do\Wl under the Income Tax Act. The Act of 1922 had made elaboral< provisions for classification of income under various heads and the deductions permis-sible under each head. The assessee's claim, in effect, is what is not E permissible in law as deduction under any of the Heads will have to be allowed as a deduction on the principle of real income of the asses see. The principles of computation of income will not change in any way because of the partition. In the HUF could not get any deduction on account of payment of interest on these loans, there is no principle on the basis of F which a member of the joint family after partition will get deduction for payment of interest on the loans. The income from the family properties will not stand reduced by payment of interest to the creditors in the eye of law. [800-E-F; 801-A-B] Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX GUJARAT versus SHRI UDAYAN CHINUBHAI AND ORS. [[1996] SUPP. 4 S.C.R. 789] (1996) 1.2 ਭਾਰਤੀ ਟਰੱਸਟ ਐਕਟ, 1882 ਦੀ ਧਾਰਾ 94 (ਰੱਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤ� ਬਾਅਦ) ਤਤਕਾਲ ਕੇਸ ਦੇ ਤੱਥ� 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਨਹ� ਹੋ ਸਕਦੀ। ਤਤਕਾਲ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ, ਸਭ ਕੁਝ ਇਹ ਹੋਇਆ ਹੈ ਿਕ ਵੰਡ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜ�, ਸੰਯੁਕਤ ਪਿਰਵਾਰ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਜਾਇਦਾਦ� ਅਲਾਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਸੰਯੁਕਤ ਪਿਰਵਾਰ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਦੇਣਦਾਰੀਆਂ ਵੀ ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਅਲਾਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇਹਨ� ਕਰਿਜ਼ਆਂ ਅਤੇ ਦੇਣਦਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਿਵਆਜ ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾਵ� ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਵੰਡ 'ਤੇ ਪ�ਾਪਤ ਸੰਪਤੀਆਂ ਦੀ ਆਮਦਨ ਤ� ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜ� ਹੋਰ। ਿਕਸੇ ਖਾਸ ਸੰਪੱਤੀ ਤ� ਕਰਜ਼ੇ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹ� ਹੈ। ਇਹ ਨਹ� ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਿਕ ਲੈਣਦਾਰ� ਨ� ਕੋਈ ਲਾਭ ਪ�ਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਬਨਾਮ ਉਦਯਨ ਿਚਨੂਭਾਈ ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਅਲਾਟ ਕੀਤੀਆਂ ਿਕਸੇ ਵੀ ਜਾਇਦਾਦ ਿਵੱਚ ਿਵਆਜ ਜ� ਇਹ ਿਕ ਜਾਇਦਾਦ ਲੈਣਦਾਰ� ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਲਈ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ। ਟਰੱਸਟ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 94 ਦਾ ਿਦਟ�ਤ (ਏ) ਿਸਰਫ਼ ਇਸ ਿਸਧ�ਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾ�ਦਾ ਹੈ ਿਕ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਉਦਾਰ ਹੋਣ ਤ� ਪਿਹਲ� ਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਿਵਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਲਈ ਕੋਈ ਪ�ਬੰਧ ਕੀਤੇ ਿਬਨ� ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨਹ� ਦੇ ਸਕਦਾ। ਵਸੀਅਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਵਸੀਅਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਦਾ ਪੂਰਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤੇ ਿਬਨ� ਕਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਸੀਅਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਵਾਰਸ� ਨੂੰ ਵੰਡ ਨਹ� ਸਕਦਾ। ਭਾਰਤੀ �ਤਰਾਿਧਕਾਰੀ ਐਕਟ, 1925 ਦੀ ਧਾਰਾ 325 ਇਹ ਪ�ਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਿਕ ਹਰੇਕ ਵਰਣਨ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਿਕਸੇ ਵੀ ਿਵਰਾਸਤ ਤ� ਪਿਹਲ� ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਇਹ ਿਕਸੇ ਐਗਜ਼ੀਿਕਊਟਰ ਦੁਆਰਾ ਿਵਰਾਸਤ ਦੀ ਵੰਡ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਨਹ� ਹੈ। [799-ਸੀ-ਐਫ] ਉਦਯਨ ਿਚਨੂਭਾਈ ਦਾ ਸੰਯੁਕਤ ਪਿਰਵਾਰ, ਆਿਦ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਿਮ�ਨਰ, ਗੁਜਰਾਤ, 63 ਆਈਟੀਆਰ 416, ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। 2.1 ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾਵ� ਦੀ ਇਹ ਦਲੀਲ ਿਕ ਉਹ ਿਹੰਦੂ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸਾਲਸ ਦੇ ਅਵਾਰਡ ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਰਿਜ਼ਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਿਵਆਜ ਦੇ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦ ਹਨ ਅਤੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਿਵਆਜ ਦੀ ਰਕਮ ਦੁਆਰਾ ਘਟਾਏ ਗਏ ਮੁਲ�ਕਣ ਦੀ ਅਸਲ ਆਮਦਨ ਹੀ ਟੈਕਸਯੋਗ ਆਮਦਨ ਸੀ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਮੂਲ ਿਸਧ�ਤ� ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਮੁਲ�ਕਣ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ ਿਨਰਧਾਰਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਨ� ਵੱਖ-ਵੱਖ ਿਸਰਲੇਖ� ਅਧੀਨ ਆਮਦਨੀ ਦੇ ਵਰਗੀਕਰਨ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਿਸਰਲੇਖ ਹੇਠ ਕਟੌਤੀਆਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ-ਯੋਗ ਿਵਵਸਥਾ ਲਈ ਿਵਸਿਤ�ਤ ਉਪਬੰਧ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾ ਦਾ ਦਾਅਵਾ, ਅਸਲ ਿਵੱਚ, ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਕਨੂੰਨ ਿਵੱਚ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹ� ਹੈ ਿਕ�ਿਕ ਿਕਸੇ ਵੀ ਹੈ�ਡ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਟੌਤੀ ਨੂੰ ਮੁਲ�ਕਣ ਦੀ ਅਸਲ ਆਮਦਨ ਦੇ ਿਸਧ�ਤ 'ਤੇ ਕਟੌਤੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇਣੀ ਪਵੇਗੀ। ਵੰਡ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਦੇ ਿਸਧ�ਤ ਿਕਸੇ ਵੀ ਤਰ ਨਹ� ਬਦਲਣਗੇ। ਐਚਯੂਐਫ ਿਵੱਚ ਇਹਨ� ਕਰਿਜ਼ਆਂ 'ਤੇ ਿਵਆਜ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਦੇ ਖਾਤੇ 'ਤੇ ਕੋਈ ਕਟੌਤੀ ਨਹ� ਿਮਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਿਜਹਾ ਕੋਈ ਿਸਧ�ਤ ਨਹ� ਹੈ ਿਜਸ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਵੰਡ ਤ� ਬਾਅਦ ਸ�ਝੇ ਪਿਰਵਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਮ�ਬਰ ਨੂੰ ਕਰਿਜ਼ਆਂ 'ਤੇ ਿਵਆਜ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਲਈ ਕਟੌਤੀ ਿਮਲੇਗੀ। ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਿਵੱਚ ਲੈਣਦਾਰ� ਨੂੰ ਿਵਆਜ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਨਾਲ ਪਿਰਵਾਰਕ ਜਾਇਦਾਦ� ਤ� ਆਮਦਨ ਘੱਟ ਨਹ� ਹੋਵੇਗੀ। [800-ਈ-ਐਫ; 801-ਏ-ਬੀ] 2.2 ਸਿਥਤੀ ਨੂੰ ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਕੋਣ ਤ� ਦੇਿਖਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਇਸ ਕੇਸ ਿਵੱਚ ਿਕਸੇ ਵੀ ਿਵਅਕਤੀ ਤ� ਕੋਈ �ਰਤੀਆ ਤੋਹਫ਼ਾ ਜ� ਵਸੀਅਤ ਨਹ� ਿਮਲੀ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਪਿਰਵਾਰਕ ਜਾਇਦਾਦ ਦੀ ਵੰਡ ਦਾ ਅਸਲ ਪ�ਭਾਵ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਹਰੇਕ ਸਿਹਭਾਗੀ ਨੂੰ ਪਿਰਵਾਰ ਦੀ ਸੰਪੱਤੀ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਉਸਦੇ ਅਣਵੰਡੇ ਅਿਧਕਾਰ ਦੇ ਬਦਲੇ ਇੱਕ ਿਵ�ੇ� ਸੰਪਤੀ ਿਮਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕੇਸ ਿਵੱਚ ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾ ਨ� ਜੋ ਕੁਝ ਪ�ਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਪਿਰਵਾਰਕ ਜਾਇਦਾਦ� ਿਵੱਚ ਉਸਦੇ ਅਿਧਕਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਉਸ ਨ� ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੀਆਂ ਿਰਪੋਰਟ� [1996] ਪੂਰਕ 4 ਐ�ਸ.ਸੀ.ਆਰ. ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਪਿਰਵਾਰ ਦੇ ਕੁਝ ਕਰਜ਼ੇ ਵੀ ਅਲਾਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਜਾਇਦਾਦ� ਤ� ਜੋ ਕਮਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਹੈ। ਜਦ� ਉਹ ਉਸ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ� ਿਵਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤ� ਿਵਆਜ ਲੈਣਦਾਰ ਦੇ ਹੱਥ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਾਇਦਾਦ ਤ� ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਲੈਣਦਾਰ ਦੀ ਆਮਦਨ ਨਹ� ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਲੈਣਦਾਰ ਨੂੰ ਜੋ ਿਮਲਦਾ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ਿਵਆਜ ਦੀ ਆਮਦਨ। ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ� ਿਵਆਜ ਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। [801-ਸੀ-ਡੀ] ਵੀ.ਐਨ. ਸਰੀਨ ਬਨਾਮ ਅਜੀਤ ਕੁਮਾਰ ਪੋਪਲਾਈ, ਏਆਈਆੜ (1966) ਐਸਸੀ 432, 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ। 3. ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਉਹਨ� ਦੇਣਦਾਰੀਆਂ ਦਾ ਬੋਝ ਚੁੱਕਣਾ ਪਵੇਗਾ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਅਲਾਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਕਰਿਜ਼ਆਂ 'ਤੇ ਿਵਆਜ ਲੈਣਦਾਰ� ਨੂੰ ਅਦਾ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਰ ਅਿਜਹਾ ਭੁਗਤਾਨ ਿਸਰਫ ਆਮਦਨੀ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ। ਸੰਪਤੀਆਂ ਤ� ਆਮਦਨ ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪ�ਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਕ ਉਸ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ� ਲੈਣਦਾਰ� ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੋਵੇ। ਆਮਦਨ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਿਕਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੁਲ�ਕਣ ਦੁਆਰਾ ਪ�ਾਪਤ ਆਮਦਨ ਦੇ ਚਿਰੱਤਰ ਨੂੰ ਨਹ� ਬਦਲੇਗੀ। ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਨ� ਇੱਕ ਤੱਥ ਵਜ� ਪਾਇਆ ਹੈ ਿਕ ਮੁਲ�ਕਣ ਸੰਪੱਤੀ ਤ� ਪ�ਾਪਤ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਖਰਚ ਕਰਨ ਲਈ ਆਜ਼ਾਦ ਸੀ। ਇਹ ਨਹ� ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਿਕ ਇਹ ਆਮਦਨ ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਅਸਲ ਆਮਦਨ ਨਹ� ਸੀ। [802-ਏ-ਬੀ; ਐਫ] ਇਨਲ�ਡ ਰੈਵੇਿਨਊ ਬਨਾਮ ਪੈਟਰਸਨ ਦੇ ਕਿਮ�ਨਰ, 9 ਟੈਕਸ ਕੇਸ 163, 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX GUJARAT versus SHRI UDAYAN CHINUBHAI AND ORS. [[1996] SUPP. 4 S.C.R. 789] (1996) ean ae Gaara wa é fe wes =e a endif£1997}2 SHoftowo—([Sedis SRI 12 FSR, 1991 a A Yee BAR wa re TT SRI 12 FSR, 1991 a A Yee BAR wa re TT 12 FSR, 1991 a A Yee BAR wa re TT FSR, 1991 a A Yee BAR wa re TT 1991 a A Yee BAR wa re TT a A Yee BAR wa re TT Yee BAR wa re TT BAR wa re TT wa re TT re TT TT Bedet at fete aftet & wid Aged fettaat.|geqed sik(sikae free fear war ar fe adare at aera ary aT, 1996 ooapavel ar diaied aNsa doe A ot faore al aoe@ fix At gee GAR as ded 3 deed at wenfy @ | WAMId Stott sitar test ait rani Genet fix At gee GAR as ded 3 deed at wenfy @ | WAMId Stott sitar test ait rani Genet At gee GAR as ded 3 deed at wenfy @ | WAMId Stott sitar test ait rani Genet gee GAR as ded 3 deed at wenfy @ | WAMId Stott sitar test ait rani Genet as ded 3 deed at wenfy @ | WAMId Stott sitar test ait rani Genet ded 3 deed at wenfy @ | WAMId Stott sitar test ait rani Genet 3 deed at wenfy @ | WAMId Stott sitar test ait rani Genet deed at wenfy @ | WAMId Stott sitar test ait rani Genet at wenfy @ | WAMId Stott sitar test ait rani Genet wenfy @ | WAMId Stott sitar test ait rani Genet @ | WAMId Stott sitar test ait rani Genet | WAMId Stott sitar test ait rani Genet WAMId Stott sitar test ait rani Genet Stott sitar test ait rani Genet sitar test ait rani Genet test ait rani Genet rani Genet Geneta.egg welerr Ae aresh orecht wears 7 farts Pasa aftrert fearA 2s sisia: ete, -- = ave gapeaafePram, Sam 1882, tae, arm 1922—emm o4.( fiat) 12(2 aan|1992 aH ott fate vega wh wea gaesan fiedUTR afePran, 1925, afePran, 1925, 1925,emt 325—aTaaTt«aft oee feu om andy a1 fame 92 A netics HERA & Uae aa afaad oee feu om andy a1 fame 92 A netics HERA & Uae aa afaad feu om andy a1 fame 92 A netics HERA & Uae aa afaad om andy a1 fame 92 A netics HERA & Uae aa afaad andy a1 fame 92 A netics HERA & Uae aa afaad a1 fame 92 A netics HERA & Uae aa afaad fame 92 A netics HERA & Uae aa afaad 92 A netics HERA & Uae aa afaad A netics HERA & Uae aa afaad netics HERA & Uae aa afaad HERA & Uae aa afaad & Uae aa afaad Uae aa afaad aa afaad afaad Gert a netics HERA & Uae aa afaad HERA & Uae aa afaad & Uae aa afaad Uae aa afaad aa afaad afaad Gert a HERA & Uae aa afaad & Uae aa afaad Uae aa afaad aa afaad afaad Gert a & Uae aa afaad Uae aa afaad aa afaad afaad Gert a Uae aa afaad aa afaad afaad Gert a aa afaad afaad Gert a afaad Gert a Gert a a aat wis ater wer oe fran ner wen wer atte| MO aTaear—fratitdtgr ammfieye cent MO aTaear—fratitdtgr ammfieye cent aTaear—fratitdtgr ammfieye centaear—fratitdtgr ammfieye centgr ammfieye cent ammfieye cent cent wetTsWI eet 8, evel a oreGA: et ay fiver ce adel wed wet HTsear TGS el ATRattSe watea are wa ae @ anaatadh stefanaaSe watea are wa ae @ anaatadh stefanaa watea are wa ae @ anaatadh stefanaaa are wa ae @ anaatadh stefanaa are wa ae @ anaatadh stefanaa wa ae @ anaatadh stefanaa ae @ anaatadh stefanaa @ anaatadh stefanaa anaatadh stefanaaadh stefanaa stefanaaaa waa Hogue HogueTa aT sik arent aris eR srr Fraft orerere ue strat ateiian ama & feats ue strat ateiian ama & feats strat ateiian ama & feats ateiian ama & feats ama & feats & feats featsAefetaSee srftrent velar at fear an on sik weragafeg om ertay Mtwel Ree setmer | taSefer ame aifeaa AF ae al afefra aT 325 at aN at amt ogoH44 gage Tae @ead S reta:By eH frewd i988 gfe at artter ort SIM do! 340 a sing 1202)aa San. WW dae,, wer 19220fat we at— feet we oui, ure=ris& 25 faa, 1995 ofaat ach ton aad Saradt ae ce ach ton aad Saradt ae ce aad Saradt ae ce Saradt ae ce ae ce cego ari ge aaie a fda ad fe tefew a aPatt aoa ae aoa ae aeanitahfata siftentef at at ser Yes rary SAR wa ae ae rait ot Resewear fa wefen. we mare.3 fautat a SP der fr: wewear fa wefen. we mare.3 fautat a SP der fr: we fa wefen. we mare.3 fautat a SP der fr: we wefen. we mare.3 fautat a SP der fr: wefen. we mare.3 fautat a SP der fr: we we mare.3 fautat a SP der fr: we mare.3 fautat a SP der fr: we3 fautat a SP der fr: we fautat a SP der fr: weat a SP der fr: we a SP der fr: we SP der fr: we der fr: we fr: we we Prafefet (1) aT (1) aT aTea Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX GUJARAT versus SHRI UDAYAN CHINUBHAI AND ORS. [[1996] SUPP. 4 S.C.R. 789] (1996) કરદાતાએ જે સંપત્તિમાંથી આવક મેળવી હતી તે હસ્તગત કરવામાં આવશ્યકનથી.જ્યાં સુધી ખર્ચ અને મેળવેલી આવક વચ્ચે જોડાણ ન હોય ત્યાં સુધીવ્યાજના દાવાને મંજૂરી આપી શકાતી નથી.અપીલ સહાયક કમિશનરે વધુમાંનોંધ્યું હતું કે વિભાજનથી મિલકતોની માલિકીના સ્વરૂપમાં કોઈ ફેરફાર થયોનથી. ભાગલા પહેલા પણ સંયુક્ત પરિવારના સભ્યો તરીકે તનુમતી અને તેમનાપુત્રોને આ મિલકતોમાં હક્ક હતો.કર્તા તેમજ હિંદુ અવિભાજિત પરિવારના સહ-હિસ્સેદારો એચયુએફના દેવા માટે જવાબદાર હતા. તેમણે એ દલીલને પણનકારી કાઢી હતી કે માલિકીને ઓવરરાઇડ કરીને આવકમાં ફેરફાર કરવામાંઆવ્યો હતો.માત્ર કારણ કે જવાબદારીઓ અને અસ્કયામતો પૂર્વજો પાસેથીવારસામાં મળી હતી અથવા ભાગલા પર પ્રાપ્ત થઈ હતી, જવાબદારીઓ પરચૂકવેલ વ્યાજ "અન્ય સ્રોતો"શીર્ષક હેઠળની અસ્કયામતોમાંથી આવક સામેકપાત માટે લાયક ન હોઈ શકે. ટ્રિબ્યુનલે વધુ અપીલ પર કરદાતાની એ દલીલને નકારી કાઢી હતીકે માલિકી હકને ઓવરરાઇડ કરીને આવકમાં ફેરફાર કરવામાં આવ્યો છે અને તેપણ કે કરદાતાની વાસ્તવિક આવક તમામ વ્યાજની ચૂકવણી બાદ નક્કી થવીજોઈએ.ટ્રિબ્યુનલે એવું માન્યું હતું કે કેસની હકીકતો એ દર્શાવતી નથી કે દેવાંઆપમેળે એચયુએફ મિલકતો સાથે સંકળાયેલું હતું જે પુત્રો અથવા પત્નીએભાગલા પર મેળવ્યું હતું.એવું ન હતું કે પુત્રોએ તેમને ફાળવવામાં આવેલા પારિવારિક દેવાના સંદર્ભમાં ઓવરરાઈડિંગ દાવાને આધિન મિલકતો હસ્તગતકરી હતી. તનુમતી અને પુત્રોને તેમની આવકનો ગમે તે રીતે ઉપયોગ કરતાઅટકાવી શકાયા ન હોત.કોઈ પણ લેણદાર પાસે કોઈ ચોક્કસ આવકનાસંદર્ભમાં ચોક્કસ ઓવરરાઈડિંગ દાવો નહોતો. ટ્રિબ્યુનલ એવા નિષ્કર્ષ પરઆવ્યું હતું કે આ કેસમાં કોઈ ઓવરરાઈડિંગ ટાઇટલ અથવા સમગ્ર આવકનુંડાયવર્ઝન નહોતું. જોકે, ટ્રિબ્યુનલે એવું માન્યું હતું કે વાસ્તવિક આવકનીવિભાવના પર આધારિત દલીલનો આ કેસની હકીકતો પર કોઈ આધારનથી.તેમાં કોઈ શંકા ન હોઈ શકે કે જો વિભાજન પહેલાં દેવાની ચૂકવણી કરવામાંઆવી હોત, તો કરદાતાના હિસ્સામાં આવતી સંપત્તિ ઘણી ઓછી હોત અનેઆવી સંપત્તિઓમાંથી થતી આવક પણ ઘણી ઓછી હોત.ટ્રિબ્યુનલે ધ્યાન દોર્યુંહતું કે આ દેવાની ચૂકવણી ભાગલા પહેલા કરવામાં આવી હતી.વિભાજન પહેલાંએચયુએફની આકારણીના કિસ્સામાં આ દેવાં પર ચૂકવવામાં આવેલા વ્યાજનેસ્વીકાર્ય ગણવામાં આવતા ન હતા.વિભાજન હતું તે હકીકત લેણદારોને વધુસારું અથવા વધુ અસરકારક શીર્ષક આપતી ન હતી.તેનાથી વિપરીત, પુત્રોસામાન્ય રીતે તેમના પિતાના દેવાની ચૂકવણી માટે જવાબદાર હતા.આ હકીકતવ્યાજના ભથ્થાના દાવા અને ભાગલા પર મળેલી મિલકતોમાંથી પુત્રો દ્વારામેળવેલી આવક વચ્ચે કોઈ જોડાણ ઊભું કરશે નહીં.સભ્યોએ આવકનો ઉપયોગતેમની ઈચ્છા મુજબ કર્યો હતો કારણ કે લેણદારો આવા ખર્ચ સામે કોઈ વાંધોઉઠાવી શક્યા ન હોત.લેણદારોના દાવાઓ સામાન્ય પ્રકૃતિના હતા. લેણદારો દેવાને સંતોષ્યા વિના પુત્રોને ભાગલા પર એચયુએફની મિલકતો મેળવતાઅટકાવી શક્યા નહીં. ટ્રિબ્યુનલના નિર્ણયથી વ્યથિત, કરદાતાએ અહીં ઉપર જણાવેલાકાયદાના પ્રશ્નોના સંદર્ભ માટે ઉચ્ચ અદાલતમાં વિનંતી કરી હતી.હકીકતો અનેકાયદાની વિસ્તૃત ચર્ચા પછી, ઉચ્ચ અદાલતે કરદાતાની તરફેણમાં અને મહેસૂલવિરુદ્ધના પ્રશ્નોના જવાબ આપ્યા હતા.ઉચ્ચ અદાલતનો મત હતો કે જ્યારેભાગલા પડે ત્યારે પિતાના ભાગલા પહેલાના દેવાની ચૂકવણી માટે જોગવાઈઓકરવી પડે.જો, કેટલાક કારણોસર, જવાબદારીઓની ચૂકવણી માટેની જોગવાઈકરવામાં આવી ન હોત અથવા કરી શકાતી ન હોત, તો જે વ્યક્તિઓ ભાગલા પરમિલકત મેળવે છે તેઓ લેણદારોની માંગણીઓને સંતોષવા માટે જવાબદારીનેઆધિન તેમના હાથમાં મિલકત ધરાવે છે.આ અર્થમાં, કરદાતાએ ભારતીય ટ્રસ્ટઅધિનિયમ, ૧૮૮૨ની કલમ ૯૪ની શરતો અનુસાર લેણદારોની ન્યાયીમાંગણીઓને સંતોષવા માટે જરૂરી હદ સુધી લેણદારોના લાભ માટે મિલકત રાખીહતી. ઉચ્ચ અદાલતનો એવો પણ મત હતો કે કેટલીક મિલકતો કે જેબેરોનેટસી ટ્રસ્ટનો ભાગ છે, તે એક તરફ પિતા અને બીજી તરફ માતા અને પુત્રોવચ્ચે વહેંચવામાં આવી હતી.આ મિલકતો ટ્રસ્ટની મિલકતો હતી.સંમતિથી હુકમનામું પસાર કરવામાં આવ્યું હતું અને મધ્યસ્થીની નિમણૂક કરવામાં આવીહતી.સંમતિથી હુકમનામા અને લવાદના ચુકાદાની શરતો હેઠળ, પરિવારનાકેટલાક દેવાની ફાળવણી માતા અને પુત્રોને કરવામાં આવી હતી.ઉચ્ચન્યાયાલય અનુસાર પવિત્ર જવાબદારીના સિદ્ધાંત હેઠળ, કરદાતાઓ પિતાનાદેવાની ચૂકવણી કરવા માટે જવાબદાર હતા.લવાદના ચુકાદા હેઠળની આજવાબદારી ઉપરાંત, કરદાતાએ દેવાની ચૂકવણી કરવાની જવાબદારી હાથ ધરીહતી.હિન્દુ કાયદો, ભારતીય ટ્રસ્ટ અધિનિયમ હેઠળની જોગવાઈ, સંમતિ હુકમનીશરતો અને લવાદના ચુકાદાએ લેણદારોની તરફેણમાં એક ઓવરરાઈડિંગ શીર્ષકબનાવ્યું હતું કે તેઓ તેમની જવાબદારીઓ આકારણીકર્તાના હાથમાં આવેલીસંપત્તિમાંથી ચૂકવે. તેથી, આંશિક ભાગલા પર કરદાતાને મળેલીઅસ્કયામતોમાંથી અસુરક્ષિત લેણદારોને ચૂકવવામાં આવેલા વ્યાજનેઓવરરાઈડિંગ ટાઇટલ દ્વારા બદલવામાં આવ્યું હતું અને તે કરદાતાની વાસ્તવિકઆવકનો ભાગ ન હતો. Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX GUJARAT versus SHRI UDAYAN CHINUBHAI AND ORS. [[1996] SUPP. 4 S.C.R. 789] (1996) 2.2. The position can be viewed from another angle. The assessee has G not received any conditional gift or bequest from any person in this case. The true effect of partition of the joint family property is that each coparcener gets a specific property in lieu of his undivided right in respect of the totality of the property of the family. What the assessee has obtained in this case is by virtue of his right in the joint family properties. He has H A also been allotted some of the family debts to pay. The income that he earns from the properties is his own income. When he pays interest ont of that income, the interest will be income in the hand of the creditor. The income from the property itself can never be treated as the income of the creditor. What the creditor gets is interest income. The assessee pays interest out of his own income. (801-C-D] B V.N. Sari11 v. Ajit Kumar Poplai, AIR (1966) SC 432, relied ou. 3. The assessee will have to bear the burden of the liabilities that have been allotted to him. The interests on the loans will have to be paid to the creditors. But such payment will only be application of income. The c income from the assets were received by the assessee. Payment to the creditors may have been made out of that income. The application of the income will not in any way alter the character of the income received by the assessee. The Tribunal has found as a fact that the assessee was free to spend the income received from the assets as he liked. It cannot be said D that this income was not the real income of the assessee. (802-A-B; FJ 77ze Conunissioners of Inland Revenue v. Patterson, 9 Tax Cases 163, relied on. Pondicherry Rly. Co. Ltd. v. The Commissio11er of Income-Tax, E Madras, 5 I.T.C. 363, Gresham Life Assurance; Society v. Styles, (1892) A'.C. 309 and Moti Lal Chhadami Lal Jain v. Commissioner of Income-Tax, 190 ITR 1, referred to. Raja l3ejoy Singh Dudlwria v. Commissioner of Income-Tax, Bengal and Commissioner of Income Tax; Bombay City II v. Sita/das Tirathdas, 41 F ITR 367, held inapplicable. CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal Nos. 1595 to 1634 of 1977. G From the Judgment and Order dated 27.4.76 of the Gujarat High Court in I.T.R. Nos. 1-4 and 15 of 1974. Dr. V. Gaurishankar, S. Rajappa and S.N. Terdol for the Appellant. Samuel Parekh, Ms. Indoo Verma, Amit Dhingra and P.H. Parekh H for the Respondents. -· .. The Judgment of the Court was delivered by SEN, J. The Tribunal referred the following questions of law to the Gujarat High Court at the instance of the assessee : A "(1) Whether on the facts and in the circumstances of the case and particularly in view of the facts that (a) on partial partition of the HUF the assessee received not only assets but also certain liabilities of the HUF and B (b) the income from the assets received on the partition had been considered in computing the total income of the asses-see. C the Tribunal was right in holding that a part of the interest in respect of amounts due to unsecured creditors should not be allowed either by way of an over-riding title or otherwise? D (2) Whether, on the facts and in the circumstances of the case, the Tribunal was right in holding that such interest as was disallowed was not admissible deduction u/s. 12(2) of the 1.1.T. Act, 1922? (3) Whether, on the facts and in the circumstances of the case, the E Tribunal was right in holding that the said interest should not be taken into account while determining the real income of the appellant?" The relevant years of assessment were 1951-52, 1952-53 and 1954-55 to 1961-62. The High Court answered question Nos. 1 and 2 in favo•u of F the assessee and against the Revenue. Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX GUJARAT versus SHRI UDAYAN CHINUBHAI AND ORS. [[1996] SUPP. 4 S.C.R. 789] (1996) ਇਨਲ�ਡ ਰੈਵੇਿਨਊ ਬਨਾਮ ਪੈਟਰਸਨ ਦੇ ਕਿਮ�ਨਰ, 9 ਟੈਕਸ ਕੇਸ 163, 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ�ਡੀਚਰੀ ਰਲਾਈ ਕੰਪਨੀ ਿਲਿਮਟੇਡ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਿਮ�ਨਰ, ਮਦਰਾਸ, 5 ਆਈ.ਟੀ.ਸੀ. 363, ਗੇਮ ਜੀਵਨ ਬੀਮਾ; ਸੁਸਾਇਟੀ ਬਨਾਮ ਸਟਾਈਲਜ਼, (1892) ਏ.ਸੀ. 309 ਅਤੇ ਮੋਤੀ ਲਾਲ ਛੜਾਮੀ ਲਾਲ ਜੈਨ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ�ਨਰ, 190 ਆਈਟੀਆਰ 1, ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਬੇਜੋਏ ਿਸੰਘ ਡਧੂਰੀਆ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਿਮ�ਨਰ, ਬੰਗਾਲ ਅਤੇ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਿਮ�ਨਰ; ਬੰਬੇ ਿਸਟੀ II ਬਨਾਮ ਸੀਤਲਦਾਸ ਤੀਰਥਦਾਸ, 41 ਆਈਟੀਆਰ 367, ਲਾਗੂ ਨਹ� ਹੈ। ਿਸਵਲ ਅਪੀਲੀ ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ: 1977 ਦੀ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 1595 ਤ� 1634। ਗੁਜਰਾਤ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 27.4.76 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇ� ਤ� ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 1974 ਦਾ ਨੰਬਰ 1-4 ਅਤੇ 15. ਡਾ.ਵੀ.ਗੌਰੀ�ੰਕਰ, ਐਸ.ਰਾਜੱਪਾ ਅਤੇ ਐਸ.ਐਨ. ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਟੇਰਡੋਲ। ਸੈਮੂਅਲ ਪਾਰੇਖ, ਸ�ੀਮਤੀ ਇੰਦੂ ਵਰਮਾ, ਅਿਮਤ ਢ�ਗਰਾ ਅਤੇ ਪੀ.ਐਚ. ਪਾਰੇਖ �ਤਰਦਾਤਾਵ� ਲਈ। ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਬਨਾਮ ਉਦਯਨ ਿਚਨੂਭਾਈ [ਸੇਨ, ਜੇ.] ਸੇਨ. ਜੇ. ਵੱਲ� ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਿਗਆ ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਨ� ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਕਿਹਣ 'ਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਸਵਾਲ� ਨੂੰ ਗੁਜਰਾਤ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਿਜਆ: "(1) ਕੀ ਤੱਥ� ਅਤੇ ਕੇਸ ਦੀਆਂ ਸਿਥਤੀਆਂ ਿਵੱਚ ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੱਥ� ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਿਕ (ਏ) ਐਚਯੂਐਫ ਦੇ ਅੰਿ�ਕ ਵੰਡ 'ਤੇ ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਿਸਰਫ ਸੰਪਤੀਆਂ ਪ�ਾਪਤ ਹੋਈਆਂ, ਸਗ� ਐਚਯੂਐਫ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਦੇਣਦਾਰੀਆਂ ਵੀ ਪ�ਾਪਤ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ (ਬੀ) ਵੰਡ 'ਤੇ ਪ�ਾਪਤ ਸੰਪਤੀਆਂ ਤ� ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਅਸੈਸ-ਸੀ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਿਵਚਾਿਰਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਨ� ਇਹ ਮੰਨਣ ਿਵੱਚ ਸਹੀ ਸੀ ਿਕ ਅਸੁਰੱਿਖਅਤ ਲੈਣਦਾਰ� ਦੀ ਬਕਾਇਆ ਰਕਮ� ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਿਵਆਜ ਦੇ ਇੱਕ ਿਹੱਸੇ ਨੂੰ ਜ� ਤ� ਓਵਰ-ਰਾਈਿਡੰਗ ਟਾਈਟਲ ਜ� ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹ� ਿਦੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ? (2) ਕੀ, ਤੱਥ� ਅਤੇ ਕੇਸ ਦੀਆਂ ਸਿਥਤੀਆਂ ਿਵੱਚ, ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਨ� ਇਹ ਮੰਨਣ ਿਵੱਚ ਸਹੀ ਸੀ ਿਕ ਅਿਜਹਾ ਿਵਆਜ ਿਜਸ ਨੂੰ ਨਾਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਅਧੀਨ ਕਟੌਤੀ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਨਹ� ਸੀ। I.I.T ਦੇ 12(2) ਐਕਟ, 1922? (3) ਕੀ, ਤੱਥ� ਅਤੇ ਕੇਸ ਦੀਆਂ ਸਿਥਤੀਆਂ ਿਵੱਚ, ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਨ� ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਸਹੀ ਸੀ ਿਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀ ਅਸਲ ਆਮਦਨ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਵੇਲੇ ਉਕਤ ਿਵਆਜ ਨੂੰ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਨਹ� ਰੱਿਖਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਮੁਲ�ਕਣ ਦੇ ਸੰਬੰਿਧਤ ਸਾਲ 1951-52, 1952-53 ਅਤੇ 1954-55 ਤ� 1961-62 ਸਨ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ� ਸਵਾਲ ਨੰਬਰ 1 ਅਤੇ 2 ਦਾ ਜਵਾਬ ਮੁਲ�ਕਣ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਅਤੇ ਮਾਲ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਿਦੱਤਾ। ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ 22.11.1972 ਦੇ ਆਪਣੇ ਅਪੀਲੀ ਹੁਕਮ ਿਵੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਕੇਸ ਦੇ ਤੱਥ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਨ। ਸਰ ਚੀਨੂਭਾਈ ਮਾਧਵਲਾਲ ਨ� 1948 ਿਵੱਚ ਆਪਣੇ ਿਤੰਨ ਪੁੱਤਰ�, ਉਦਯਨ ਚੀਨੂਭਾਈ, ਕੀਰਤੀਦੇਵ ਚੀਨੂਭਾਈ, ਅਚਯੁਤ ਚੀਨੂਭਾਈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਲੇਡੀ ਤਨੁਮਤੀ ਚੀਨੂਭਾਈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮ� ਲੇਡੀ ਸੁਲੋਚਨਾ ਿਚਨੂਭਾਈ ਦੇ ਿਖਲਾਫ 1948 ਿਵੱਚ ਬੰਬਈ ਦੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਿਵੱਚ ਮੁਕੱਦਮਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਿਕ ਿਹੰਦੂ ਪਿਰਵਾਰ ਦੇ ਅਣਵੰਡੇ ਪਿਰਵਾਰ ਦੇ ਸ�ਝੇ ਰੁਤਬੇ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਿਰਵਾਰ ਕੋਲ ਕਾਫ਼ੀ ਚੱਲ ਅਤੇ ਅਚੱਲ ਜਾਇਦਾਦ ਸੀ। ਸਰ ਚੀਨੂਭਾਈ ਜੋ ਸ�ਝੇ ਪਿਰਵਾਰ ਦੇ ਕਰਤਾ ਸਨ, ਦੇ ਕਈ ਕਰਜ਼ੇ ਅਤੇ ਦੇਣਦਾਰੀਆਂ ਵੀ ਸਨ। ਕੁਝ ਕਰਜ਼ੇ ਵੀ ਸਨ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੀਆਂ ਿਰਪੋਰਟ� [1996] ਪੂਰਕ 4 ਐ�ਸ.ਸੀ.ਆਰ. ਉਦਯਨ ਿਚਨੂਭਾਈ ਅਤੇ ਲੇਡੀ ਤਨੁਮਤੀ ਦੁਆਰਾ ਕੁਝ ਬਚਾਓ ਪੱਖ� ਦੇ ਰੱਖ-ਰਖਾਅ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ/ਜ� ਿਸੱਿਖਆ ਲਈ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਿਗਆ। ਇਨ�� ਝਗਿੜਆਂ ਅਤੇ ਿਧਰ� ਿਵਚਕਾਰ ਮਤਭੇਦ� ਨੂੰ ਸੁਲਝਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇ� ਨਾਲ, �ੀ ਕੇ.ਐਮ. ਮੁਨ�ੀ, ਐਡਵੋਕੇਟ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਸਾਲਸ ਿਨਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਅਦਾਲਤ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਿਨਰਦੇ� ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਬਚਾਓ ਪੱਖ� ਨੂੰ ਕਰਿਜ਼ਆਂ ਅਤੇ ਦੇਣਦਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅਵੈਧ ਜ� ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਜ� ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਜ� ਅਨ�ਿਤਕ ਉਦੇ�� ਲਈ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕਰਿਜ਼ਆਂ ਅਤੇ ਦੇਣਦਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹ� ਿਦੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਦੂਜੇ �ਬਦ� ਿਵੱਚ, ਬਚਾਓ ਪੱਖ ਇਹ ਕਿਹਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹ� ਹੋਣਗੇ ਿਕ ਇਹ ਕਰਜ਼ੇ ਸ�ਝੇ ਪਿਰਵਾਰ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹ� ਸਨ ਅਤੇ ਉਹਨ� ਨੂੰ ਬੰਨ�ਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਅਦਾਲਤ ਨ� ਇਹ ਵੀ ਿਨਰਦੇ� ਿਦੱਤਾ ਿਕ �ੀ ਮੁਨ�ੀ ਨੂੰ ਕਰਿਜ਼ਆਂ, ਦੇਣਦਾਰੀਆਂ, ਦਾਅਿਵਆਂ ਅਤੇ ਮੰਗ� ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਅਤੇ ਿਨਰਧਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸ�ਝੇ ਪਿਰਵਾਰ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਇਹਨ� ਿਵੱਚ� ਕੋਈ ਕਰਜ਼ ਅਤੇ ਦੇਣਦਾਰੀਆਂ ਬਚਾਓ ਪੱਖ� ਦੁਆਰਾ ਲੈਣੀਆਂ ਹਨ ਜ� ਨਹ�। ਅਦਾਲਤ ਨ� ਅੱਗੇ ਹਦਾਇਤ ਕੀਤੀ ਿਕ ਿਜੱਥ� ਤੱਕ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ, �ੀ ਮੁਨ�ੀ ਮੁਦਈ ਅਤੇ ਬਚਾਅ ਪੱਖ ਨੂੰ ਵੀ ਅਿਜਹੇ ਕਰਜ਼ੇ, ਦੇਣਦਾਰੀਆਂ, ਦਾਅਿਵਆਂ ਅਤੇ ਮੰਗ� ਨੂੰ ਅਲਾਟ ਕਰਨਗੇ ਜੋ ਿਕ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੇ ਸਬੰਧਤ �ੇਅਰ� ਿਵੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜਾਇਦਾਦ� ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ� ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ। �ੀ ਮੁਨ�ੀ ਨ� 23.8.1950 ਨੂੰ ਅੰਤਿਰਮ ਪੁਰਸਕਾਰ ਿਦੱਤਾ ਿਜਸ ਤ� ਬਾਅਦ 15.6.1951 ਨੂੰ ਅੰਤਮ ਪੁਰਸਕਾਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ। ਇਹਨ� ਅਵਾਰਡ� ਦੇ ਤਿਹਤ, ਸਰ ਚੀਨੂਭਾਈ ਨੂੰ ਕੁਝ ਜਾਇਦਾਦ� ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਜਾਇਦਾਦ� ਲੇਡੀ ਤਨੁਮਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਿਤੰਨ ਪੁੱਤਰ� ਨੂੰ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਕਰਜ਼ੇ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਦੇਣਦਾਰੀਆਂ ਸਰ ਿਚਨੂਭਾਈ ਮਾਧਵਲਾਲ ਅਤੇ ਹੋਰ� ਦੁਆਰਾ ਲੇਡੀ ਤਨੁਮਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਿਤੰਨ ਪੁੱਤਰ� ਦੁਆਰਾ ਲਈਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਸਨ। ਲੇਡੀ ਤਨੁਮਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਿਤੰਨ ਪੁੱਤਰ� ਿਵਚਕਾਰ ਜਾਇਦਾਦ ਜ� ਦੇਣਦਾਰੀਆਂ ਦੀ ਕੋਈ ਵੱਖਰੀ ਵੰਡ ਨਹ� ਸੀ। Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX GUJARAT versus SHRI UDAYAN CHINUBHAI AND ORS. [[1996] SUPP. 4 S.C.R. 789] (1996) . we mare.3 fautat a SP der fr: wewear fa wefen. we mare.3 fautat a SP der fr: we fa wefen. we mare.3 fautat a SP der fr: we wefen. we mare.3 fautat a SP der fr: wefen. we mare.3 fautat a SP der fr: we we mare.3 fautat a SP der fr: we mare.3 fautat a SP der fr: we3 fautat a SP der fr: we fautat a SP der fr: weat a SP der fr: we a SP der fr: we SP der fr: we der fr: we fr: we we Prafefet (1) aT (1) aT aTea. ts ter oer a feds,ae aEGK Preeame wel Sk hati Jaen fale wel Sk hati Jaen fale Sk hati Jaen fale hati Jaen fale Jaen fale faleFaeweed amie sr frie fa& ogee ati| ee at gS fe: ee at gS fe: at gS fe: gS fe: fe:| con oo con oo oo aaTa ote fare at wef car eat A WetEET Ce) fire aftraa aera & ifr Ce) fire aftraa aera & ifr fire aftraa aera & ifr aftraa aera & ifr aera & ifr & ifr ifr Ronse osSte STE ef orderar frventwin welAEaefaut at a See outers we ee,faut at a See outers we ee, at a See outers we ee, a See outers we ee, See outers we ee, outers we ee, we ee, ee, wieASR ot sit & Fag are eet sarah st Sad ot sit & Fag are eet sarah st Sad sit & Fag are eet sarah st Sad & Fag are eet sarah st Sad Fag are eet sarah st Sad are eet sarah st Sad eet sarah st Sad sarah st Sad st Sad SadSteg cfm cfm Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX GUJARAT versus SHRI UDAYAN CHINUBHAI AND ORS. [[1996] SUPP. 4 S.C.R. 789] (1996) અમારા મતે, ઉચ્ચ અદાલતે એ હકીકતની અવગણના કરી હતી કેજે વિભાજન થયું હતું તેના કારણે લેણદારોની સ્થિતિ કોઈ પણ રીતે મજબૂત થઈન હતી.એ વાત સાચી છે કે મધ્યસ્થી દ્વારા આપવામાં આવેલા ચુકાદા પછીચુકાદાના સંદર્ભમાં હુકમનામું બહાર પાડવામાં આવ્યું હતું. જોકે, તેનાથીલેણદારોની સ્થિતિમાં કોઈ ફેરફાર થયો ન હતો. પિતાના અવ્યવાહરિક દેવાની ચૂકવણી કરવા માટે પુત્રો જવાબદાર છે કે કેમ તે અંગે નોંધપાત્ર શંકાહતી.લવાદના ચુકાદા પછી પુત્રો દ્વારા આ પ્રશ્નો ઉભા કરી શકાયા નહતા.મધ્યસ્થીએ તારણ આપ્યું હતું કે આ દેવાની ચૂકવણી કરવી પડશે.તેથી,પત્ની અને પુત્રો આ દેવાના એક ભાગની ચૂકવણી કરવા માટે જવાબદાર હતા જેતેમને ફાળવવામાં આવ્યા હતા. પરંતુ ઉચ્ચ અદાલતે એ હકીકતની અવગણનાકરી કે વિભાજન થયું તે પહેલાં આ દેવાં એચયુએફની મિલકતો પર ચાર્જ નહોતા.ભાગલા પછી પણ સ્થિતિ એ જ રહી હતી.જો કોઈ વ્યક્તિનું દેવું હોય, તો તેણેદેવું ચૂકવવું પડશે અને જ્યાં સુધી દેવું સંપૂર્ણ ચૂકવવામાં ન આવે ત્યાં સુધી તેણેતે દેવું પર વ્યાજ ચૂકવવું પડશે.પરંતુ વ્યાજ કપાત તરીકે માન્ય છે કે નહીં તેઆવકવેરાના કાયદાની જોગવાઈઓ પર નિર્ભર રહેશે. આવા કિસ્સામાં શીર્ષકનેઓવરરાઇડ કરીને આવકમાં ફેરફાર કરવાનો કોઈ પ્રશ્ન ઊભો થઈ શકતોનથી.વ્યક્તિએ તેની આવકમાંથી તેના દેવાની ચૂકવણી કરવી પડે છે.દેવાનીચૂકવણી કરવાની જવાબદારીને કારણે માફી, એવું ન કહી શકાય કે ભાગલા પરતેમને મળેલી સંપત્તિઓમાંથી થતી આવકને લેણદારોને ઓવરરાઇડ માલિકીદ્વારા બદલવામાં આવી હતી.ટ્રિબ્યુનલે યોગ્ય રીતે ધ્યાન દોર્યું છે કે કરદાતાઓતેમને ફાળવવામાં આવેલી સંપત્તિઓમાંથી તેમની ઈચ્છા મુજબ આવક ખર્ચવામાટે સ્વતંત્ર છે.લેણદારો એવો આગ્રહ રાખી શક્યા ન હતા કે અસ્ક્યામતોમાંથીપ્રાપ્ત થતી આવકમાંથી કોઈ પણ નાણાંનો ખર્ચ કરતા પહેલા દેવાની ચૂકવણીકરવી પડશે. આપણે એ પણ જોવામાં નિષ્ફળ જઈએ છીએ કે ભારતીય ટ્રસ્ટઅધિનિયમ, ૧૮૮૨ની કલમ ૯૪ની જોગવાઈઓ આ કેસની હકીકતો પર કેવીરીતે લાગુ થઈ શકે છે.બેનામી વ્યવહારો (પ્રતિબંધ) અધિનિયમ, ૧૯૮૮ દ્વારા૧૯ મે, ૧૯૮૮થી નાબૂદ કરવામાં આવેલી કલમ ૯૪ તે સમયે નીચે મુજબ હતીઃ "૯૪.સ્પષ્ટ રીતે પૂરી પાડવામાં આવેલ ન હોય તેવા કિસ્સાઓમાંરચનાત્મક ટ્રસ્ટ.- અગાઉની કોઈપણ કલમોના દાયરામાં નઆવતા કોઈ પણ સંજોગોમાં, જ્યાં કોઈ ટ્રસ્ટ ન હોય, પરંતુમિલકતનો કબજો ધરાવતી વ્યક્તિને તેમાં સંપૂર્ણ લાભદાયી હિતન હોય, તો તેણે આવા હિત ધરાવતી વ્યક્તિઓના લાભ માટેઅથવા તેમની ન્યાયી માંગણીઓને સંતોષવા માટે જરૂરી હદ સુધી(કેસ હોય તે પ્રમાણે) મિલકત રાખવી જોઈએ. દ્રષ્ટાંતો (એ) એ, એક વહીવટકર્તા, બી ના સંપૂર્ણ દેવાની ચૂકવણી કર્યાવિના તેના વસિયતકર્તા બી ની સંપત્તિઓ વારસદારોને વહેંચેછે.વારસદારો બી ના લેણદારોના લાભ માટે, તેમની ન્યાયીમાંગણીઓને સંતોષવા માટે જરૂરી હદ સુધી, આ રીતે વહેંચાયેલીસંપત્તિ ધરાવે છે.( ) bx x x x x x x x cx x x x x x x x( ) " એવું દર્શાવવામાં આવ્યું નથી કે વિભાજન પછી, કરદાતા પાસે તેનેફાળવવામાં આવેલી મિલકતોમાં સંપૂર્ણ ફાયદાકારક હિત ન હતું.એવું ન કહીશકાય કે લેણદારોને આ મિલકતોમાં કોઈ પણ રીતે હક્ક હતો.જો કોઈ વ્યક્તિસરળ લોન લે છે, તો લેણદાર દેવાદારની મિલકતોમાં કોઈ હક્ક મેળવતોનથી.આ કિસ્સામાં, જે બન્યું છે તે એ છે કે ભાગલાના પરિણામે, કરદાતાનેસંયુક્ત પરિવારની કેટલીક મિલકતો ફાળવવામાં આવી હતી.સંયુક્ત પરિવારનીકેટલીક જવાબદારીઓ પણ કરદાતાને ફાળવવામાં આવી છે.આ દેવાં અનેજવાબદારીઓના સંદર્ભમાં ચૂકવવાપાત્ર વ્યાજ કરદાતાઓ દ્વારા ચૂકવવું પડશે.તેપાર્ટીશન પર અથવા અન્યથા પ્રાપ્ત થયેલી સંપત્તિની આવકમાંથી ચૂકવી શકાયછે.કોઈ ચોક્કસ સંપત્તિમાંથી દેવાની ચૂકવણી કરવાની કોઈ જવાબદારીનથી.એવું ન કહી શકાય કે લેણદારોએ કરદાતાને ફાળવવામાં આવેલી કોઈપણમિલકતમાં કોઈ ફાયદાકારક હક્ક મેળવ્યું હતું અથવા મિલકત લેણદારોના લાભમાટે રાખવામાં આવી હતી. કલમ ૯૪નું દૃષ્ટાંત માત્ર એ સિદ્ધાંતને અંકિત કરે છે કે માણસઉદાર બને તે પહેલાં ન્યાયી જોઈએ.એક માણસ તેના દેવાની ચુકવણી માટે કોઈજોગવાઈ કર્યા વિના તેની તમામ સંપત્તિઓ વસિયત દ્વારા આપી શકતોનથી.વસિયતનો વહીવટકર્તા પણ વસિયતકર્તાના દેવાની સંપૂર્ણ ચૂકવણી કર્યા વિના વસિયતકર્તાની સંપત્તિને કાયદેસર વારસદારોને કાયદેસર રીતે વહેંચીશકતો નથી.ભારતીય ઉત્તરાધિકાર અધિનિયમ, ૧૯૨૫ની કલમ ૩૨૫ પૂરી પાડેછે કે દરેક વર્ણનના દેવાની ચૂકવણી કોઈપણ વારસો પહેલાં કરવી આવશ્યકછે.પરંતુ, આ વહીવટકર્તા દ્વારા વારસાના વિતરણનો કેસ નથી.સંયુક્ત હિન્દુઅવિભાજિત પરિવારના સભ્ય તરીકે કરદાતાને ભાગલા થયા પહેલા પણમિલકતમાં હક્ક હતો.ભાગલા પછી તેમને મિલકતોનો તેમનો હિસ્સો અધિકારતરીકે મળ્યો હતો.આ વસિયતકર્તા દ્વારા કરવામાં આવેલા દેવાની ચુકવણી કર્યાવિના વસિયતકર્તાઓ વચ્ચે વસિયતકારની સંપત્તિઓની વહેંચણીનો કેસ નથી. Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX GUJARAT versus SHRI UDAYAN CHINUBHAI AND ORS. [[1996] SUPP. 4 S.C.R. 789] (1996) (3) Whether, on the facts and in the circumstances of the case, the E Tribunal was right in holding that the said interest should not be taken into account while determining the real income of the appellant?" The relevant years of assessment were 1951-52, 1952-53 and 1954-55 to 1961-62. The High Court answered question Nos. 1 and 2 in favo•u of F the assessee and against the Revenue. The facts of the case as recorded by the Tribunal in its appellate order dated 22.11.1972 were as follows. Sir Chinubhai Madhavlal had filed a suit in the High Court of Bombay in 1948 against his three sons, Udayan Chinubhai, Kirtidev Chinubhai, Achyut Chinubhai and his wife Lady G Tanumati Chinubhai and also his mother Lady Sulochana Chinubhai claim-ing severance of the joint status of the undivided Joint Hindu Family of the plaintiff and the de