Commissioner Of Income-Tax, Lucknow v. Madho Pd. Jatia

Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW versus MADHO PD. JATIA [[1977] 1 S.C.R. 202] (1977) | | : | | | | | | WAH Weed, ATH wa aT sate wheat (The Commissioner of Income-tax, Lucknow | | Madho Prasad Jatia). 7 | (17 5A, 1976). (lo Tdo WIXo TA, AILo THo ATHWILTHaaedfag) dfeaq | geHnzatUa,1922—aTeT-9(2}—aeafa & gta art oma faaifta awa A wageta weset mete at atar fear set—afagaar.are areata aam atet aa a wa wes see at AA wT UH aefaq dda ares st cea F acac A, fag afeard araGet am A daa a et we at fared fe ag afar we featwie fa ag ver at TE SAIL WaQea g—-—seE IA Hewraht smare—faatfedtart wetdt st qat TH& far dda wee at can 8 aafaw weit & fare fearwrt att weareadt adt &wagqeia wen % ofana aad ot F Bae st Rit st arat—alagqaastart A val He at wat FW TA WIABt WT aoidtt gt fe wrrat sar we gt are feat at anat 2,a oafes ¢—feotiedtcenqadt aut ¥ wageia areoe arate F Gar HT aay HA BT gwar 21 fratftdt we wat aT tart 21 ea wat at raterqrpuera, Tae 1922 Ht are 9ole aeafe-ad fear wataT) aaa fratfedt at after % dba faare ys eergaoat [i cn aaatarree at feat wari fratfedt & werarqar,us faay cen afaardt & waqete ae ati frat& aaa, aw | ~ 1 » ; | ; aan OE : , a a i” _? | . ; _— ° | ay,|poy|ae|boyéiaf..’ aPo-+i|-aa.alae; *—i;- gat | fratfedt at-afirgaa at He Wo 3g F wea Gaal aat A agaa freaearen at area wetdt wx at agi fratfedt+ go mTvt go det A ait Htag ara aes ais ATTaatamet feat & far war at) BIA sa WHT Te aTa BT TENT ae feaaia aa afr®ametcn are at wfaacn+ frail st—sataa fe ag qdke ae aT vor aaa 1 va aaa feat Agaat fade feo fea afrecrA va etree vat fearafrecn X ag gies aca fe cat aafad ea a oF oA& fare feat at ana & faa fe ca eararag aT area &,araife saa ga art om ay % fore fratfedt F se A atasige eX Fa TAT AT ATTHE TAH T Ae THT Ser Te aTfratfch frarcdta adt Ha oa F aera H Aerts’ was Fata araavatsra few oy ar. aware & ot fe Oat caeq ¥ 2 WT aie F faces F cH av F faa aaqea aqaat 2, araife va qaadt frat# avataa vet fear vat artseq amarag Xca wer aT sat fautfedt& ca A feargeaan wraraa. a at we atta HY afer HeeG,7afataatfca——etteaa cepn cae az, 1922 Ft are 9ae dea axe a aaa 2 TT fe @eafaA AA arelt arg HCE[D]® aeita dda d1 oem are & waare ee aT dare feet fratfadtart ‘aafa & ata are ary aida & mete Cet aaitaauifar aeafas Hea st wat aaa atm frat fe Cat gardat adam afaat wrfce2 faret ae carl @, freq cae cet-gerfa ® 2 arr afaa adt eit fore fe ae feet ta area,afa, at araara & saterdt& fare wafers# ca fore ae Far KETay, HIT Sad aa ar weraHlrra Arar (east) F wets Letau aarda ghar dat diet st are 9 H fafafece fear war @,frag sega atta & vata % fr ae arate aa e fe saagarat feat wei are9g H gataa F faefeat ache aT‘areafaa wea’ oe oer Ft soe (2) F waare Vat cf aaagre fad faa arf art§ qhagw wr F ag arawr am fe ag aatqad mea oe fh ar adhe (FT4)17 M of Law/77—26 | |qerarel & ats faare ge faoa at ava ¢ fe afe wages werat tan wa at F fay dey cwe & afre aad a, atzor fraifedteat va et at FY aehdl ar rat we meat fo aK ae aa vawe F AGT tea at ara at at ws ad F far ada anew% et 8 ¢ aaar a fratfet creed? auf & fae at saqetasarwes& ofa& far acted ar erat ae amar 21 afer atkaati aT sal TF gt ag efeeatn wear at fe oeaaadt FH we F wes F few arar fear srawar 21 cad feagfeeste srary F fay arg sare sete(Fer 4) waft we do 3g Heth st diay faa aedt2, aT fafadt cH ad F aaa , ca ce at oro Het ate ae ae 2frre ag WATT TATA aT ah fe ga ge F wat F far FaeUH at atar fear at Hat Fl SH ae A arsT FH, Tat ate staa At J At ae saafaa Het at fe wagets wes F afesiael aad wt cet waqaa adt 2 araifefaatfedt ar zaafaare at tea ot at ae aa fear at aar 21 ae gfert 2%fe STF art F HE area aat atchafe feet woes ara FartTaeT afar, ese wa aa aafarsy dt anat st, at A eft: we as TT ea wara fear sgratfaa fe serarRT fag set saaer tet aro FH al, a dfeardar& mat4 at ak wer fe A wave a fader fac a aaa a, attar afeeaty aearar ort arfat sit fe faatfedt & get F oarai ae aa fe tar frase at amarearama serait aarafr3 ayer 2, waar at tat ant aaagq atk ot [1964]529T§0ato WIXo 933:'(Daljit.Incometax,SinghDelhi)..Vs.Commissionerof—|oo, 5 : ' a ~ a ; ~ | ~ + ome . + .. we || , L . ba _ . ~ — es +» | Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW versus MADHO PD. JATIA [[1977] 1 S.C.R. 202] (1977) ਆਮਦਨ ਕਿਮ(ਨ-ਟੈਕਸ, ਲਖਨਊ ਬਨਾਮ ਮਾਧੋ ਪੀ. ਡੀ. ਜਾਤੀਆ 17 ਅਗਸਤ, 1976 [ ਐBਚ. ਆਰ. ਖੰਨਾ, ਆਰ. ਐBਸ. ਸਰਕਰੀਆ ਅਤੇ ਜੈਸਵੰਤ ਿਸੰਘ, ਜੇ. ਜੇ.] ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922-ਐBਸ. 9-ਵਾਪਸੀਯੋਗ ਿਕਰਾਇਆ-ਜੇ ਿਸਰਫ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਤP ਆਮਦਨੀ ਿਵੱਚP ਕੱਿਟਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ-ਛੋਟ-ਜੇ ਿਸਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰ ਿਦੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। 'ਸੰਪਤੀ' ਿਸਰਲੇਖ ਹੇਠ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁਲXਕਣ ਕਰਦੇ ਸਮZਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਨ[ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਿਕਰਾਏ ਦੀ ਵੱਡੀ ਰਕਮ ਦੇ ਇੱਕ ਿਹੱਸੇ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਪਰ ਬਾਅਦ ਦੇ ਿਤੰਨ ਮੁਲXਕਣ ਸਾਲX ਦੌਰਾਨ ਬਾਕੀ ਦੇ ਿਹੱਸੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਿਟbਿਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਿਧਕਾਰੀ। ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਿਕ ਨਹc। ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਤP ਵੱਧ ਲਈ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।ਇੱਕ ਮੁਲXਕਣ ਸਾਲ। ਿਟbਿਬਊਨਲ ਨ[ ਿਕਹਾ ਿਕ ਿਜਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਿਪਛਲੇ ਮੁੱਲXਕਣ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਨਾ-ਪbਾਪਤੀਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਨੂੰ ਛੋਟ ਨਹc ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਸਾਲX ਿਵੱਚ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਤP ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਆਮਦਨ ਤP ਛੋਟ ਿਦੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ[ ਕਰਦਾਿਤ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਹਵਾਲੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਿਦੱਤਾ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹੈਲਡ : ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹc ਹੈ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਗ਼ੈਰ-ਹੱਕਦਾਰ ਿਕf ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ 10 ਵਾਪਸੀਯੋਗ ਦੇ ਸੰਤੁਲਨ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਛੋਟ ਦੇ ਲਾਭ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰੋ।ਅਗਲੇ ਸਾਲX ਿਵੱਚ ਿਕਰਾਇਆ ਇਸ (ਰਤ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ ਿਕ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਕਟੌਤੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਦੀ ਰਕਮ ਤP ਵੱਧ ਨਹc ਹੋਵੇਗੀ। ਭਾਰਤੀ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 9 ਦੀ ਗਣਨਾ ਦੀ ਿਵਵਸਥਾ ਹੈਇੱਕ ਸੰਕਲਿਪਕ ਅਧਾਰ iਤੇ ਸੰਪਤੀ ਤP ਆਮਦਨ। ਜਾਇਦਾਦ ਤP ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਦੇ ਸਮZ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ (ੁੱਧ ਸਾਲਾਨਾ ਮੁੱਲ ਨੂੰ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਰੱਖਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੱਥ ਿਕ ਿਕਰਾਏਦਾਰ ਦਾ ਬਕਾਇਆ ਿਕਰਾਇਆ ਮੁj ਪbਾਪਤ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹc ਸੀ, ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲX ਿਵੱਚ ਹੀ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ। ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 9 (1) ਨਾ-ਪbਾਪਤੀਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਕਟੌਤੀਆਂ ਨਾਲ ਨਿਜੱਠਦੀ ਹੈ। ਨm ਟੀਿਫਕੇ(ਨ ਿਵੱਚ ਆਈਟਮ 38 , 21 ਮਾਰਚ, 1922 ਦੇ ਨੰਬਰ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਦੇ ਅਿਜਹੇ ਿਹੱਸੇ ਨੂੰ ਟੈਕਸ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਤP ਛੋਟ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਿਜਸ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਟੈਕਸ 'ਸੰਪਤੀ' ਿਸਰਲੇਖ ਦੇ ਤਿਹਤ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਦੀ ਰਕਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਪਰ ਕਰਦਾਿਤ ਦੇ ਿਕਰਾਏਦਾਰ ਦੁਆਰਾ ਭੁਗਤਾਨ ਨਹc ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰpX ਗੁੰਮ ਅਤੇ ਵਾਪਸੀਯੋਗ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਆਈਟਮ 38 ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਛੋਟ ਦਾ ਅੰਡਰਲਾਈੰਗ ਉਦੇ( ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਕਰਦਾਤਾ ਿਕਰਾਏ ਦੀ ਸੰਕਲਿਪਕ ਆਮਦਨ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ 'ਪbਾਪਰਟੀ' ਿਸਰਲੇਖ ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਿਵੱਚ ਇਸ ਤਰpX ਹੋ ਜXਦੀ ਹੈ।ਉਸ ਨ[ ਕਦੇ ਪbਾਪਤ ਨਹc ਕੀਤਾ ਪਰ ਿਜਸ iਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਟੈਕਸ ਦੇਣਾ ਿਪਆ। ਹਾਲXਿਕ ਆਈਟਮ 38 ਕਟੌਤੀ ਦੀ ਸੀਮਾ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਆਈਟਮ ਦੀ ਭਾ(ਾ ਿਵੱਚ ਇਸ ਅਨੁਮਾਨ ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਦੇਣ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹc ਹੈ ਿਕ ਛੋਟ ਦਾ ਲਾਭ ਿਸਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵਸਤੂ ਦੀ ਭਾ(ਾ ਿਵੱਚ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹc ਹੈ ਿਕ ਨਾ-ਪbਾਪਤੀਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਦੇ ਸੰਤੁਲਨ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ, ਕੋਈ ਰਾਹਤ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹc ਹੈ ਭਾਵZ ਿਕ ਉਸ ਬਕਾਇਆ ਰਕਮ iਤੇ ਟੈਕਸ ਵੀ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਦਲਜੀਤ ਿਸੰਘ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਿਮ(ਨਰ-ਟੈਕਸ, ਿਦੱਲੀ, 52 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 933 ਨਹcਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋ ਿਗਆ। ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂਇਕ ਫੈਸਲਾਃ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 150-1542 1971 ਿਵੱਚ। (ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਰੈਫਰvਸ ਨੰਬਰ 328/64 ਿਵੱਚ ਅੱਲਾਹ-ਬਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਿਮਤੀ 18-12-1969 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇ( ਤP। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲP ਜੀ. ਸੀ. (ਰਮਾ, ਪੀ. ਐਲ. ਜੁਨ[ ਜਾ ਅਤੇ ਐਸ. ਪੀ. ਨਾਇਰ। ਐBਸ. ਸੀ. ਮਨਚੰਦਾ, ਵੀ. ਸੀ. ਪਰਾ(ਰ ਅਤੇ iਜਲ ਿਸੰਘ, ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਖੰਨਾ, ਜੇ. ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ-ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਿਮ(ਨਰ ਦੁਆਰਾ ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ 'ਤੇ ਇਹ ਿਤੰਨ ਅਪੀਲX ਅਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਹਨ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ[ ਹੇਠ ਿਦੱਤੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਿਦੱਤਾ ਸੀ।ਇਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 (ਇਸ ਤP ਬਾਅਦ ਐਕਟ ਵਜP ਜਾਿਣਆ ਜXਦਾ ਹੈ) ਦੀ ਧਾਰਾ 66 (1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਰਦਾਿਤ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ-ਜਵਾਬ- ਡvਟ ਅਤੇ ਮਾਲੀਏ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧਃ ਜਾਿਣਆ ਜXਦਾ ਹੈ) ਦੀ ਧਾਰਾ 66 (1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਰਦਾਿਤ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ-ਜਵਾਬ- " ਭਾਵZ ਤੱਥX ਅਤੇ ਹਾਲਤX ਿਵੱਚਇਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ, ਮੁੱਲXਕਣਕਰਤਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਗbvਡ ਹੋਟਲ ਪbਾਪਰਟੀ ਦੇ ਨਾ-ਪbਾਪਤੀਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਰਕਮ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਸੰਪਤੀ ਦੇ ਤਿਹਤ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚP ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ, ਿਜਸ ਨੂੰ ਿਪਛਲੇ ਮੁਲXਕਣX ਿਵੱਚ ਇਸ ਤਰpX ਬਾਹਰ ਨਹc ਰੱਿਖਆ ਿਗਆ ਹੈ? Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW versus MADHO PD. JATIA [[1977] 1 S.C.R. 202] (1977) A B c D E F G H COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW v. MADHO PD. JATIA August 17, 1976 (H. R. KHANNA, R. S. SARKARIA AND JASWANT SINGH, JJ.) Indian Income Tax Act, 1922-S. 9-lrrecoverable rent-If could be deducted from income from property of only one year-Exemption-If could be f;ivm only once. While assessing the income of the assessee under the head 'property' the Income Tax Authorities allowed for one year, deduction of a part of a large sum of unrealised rent but rejected the claim for exclusion of the remainder during the three subsequent assessment years. Before the Tribunal the authorities contended that no. deduction could be claimed by the assessee for more than one assessment year. The Tribunal held that to the extent the irrecoverable rent had not been exempted in the previous assessment ye~·r, should be exempted in the subsequent years from the income from property of the assessee. The High Court answered the reference in favour of the assessee. Dismissing the appeal to this Court, HELD : There is no reason why the assessee should become disentitlecl to claim the· benefit of the exemption in respect of the balance of the irrecoverable rent in subsequent years subject to the condition that in no year the deduction would exceed the amount of rent payable for a year. [206 BJ · Section 9 of the Indian Income Tax Act, 1922 provides for computation of income from property on a notional basis .. While computing the income from the property the tax Authorities have to take into account its bona fide annual value. The fact that the rent due from the tenant had become irrecoverable would be known only in subsequent years. Section 9 (1) of the Act does not deal with deductions in respect of irrecoverable rent. Item 38 in Notification No. 878F dated March 21, 19,22 exempt~ from payment of tax such part of the income in respect of which tax is payable under the head 'property' ~s is equal to the amount of rent payable for a year but not paid by a tenant of the assessee and so proved to be lost and irrecoverable. [205 B-D] The underlying object of the exemption granted by item 38 is that the Msessee shall be entitled to claim deduction under the head 'property' in respect of the notional rental income which, it subsequently so transpires, was never received by him but on which he had to pay tax. Although item 38 fixes the limit of deduction which is permissible in one year, there is nothing in the language of that item to warrant the inference that the benefit of the exemption can be claimed only once. There is also nothing in the language of that item to indicate that in respect of the balance of the irrecoverable rent, no relief is permissible even though tax on that balance amount too bad been paid by the a~sessee. [208 C-D] ' Daljit Singh v. Co111111issio11er of Income-tax,. Delhi, 52 I.T.R. 933 not approved. CIVIL APPELLATE JURISDicnoN : Civil Appeal Nos. 150::f542 Of 1971. (From the Judgment and Order dated 18-12-1969 of the Allaha-bad High Court in Income Tax Reference No. 328/64). G. C. Sharma, P. L. Juneja and S. P. Nayar, for the Appellant S. C. Manchanda, V. C. Prashar & Ujjal Singh, for the Respon-dent. The Judgment of the Court was delivered by KHANNA, J.-Tbese three appeals on certificate by the Commis-sioner of Income-ta.x are against the judgment of the Allahabad High Court whereby the High Court answered the following question referred to it iinder section 66(1) of the Indian! Income-tax Act, 1922 (hereinafter referred to as the Act) in favour of the assessee-respon-dent and against the revenue : "Whether in the facts and circumstances of the case, the assessee is entitled for each of the years under consideration to the exclusion from the income under the head 'property' of an amount equal to the irrecoverab!e rent of the Grand Hotel property for one year which has not been so excluded in the preceding assessments ?" Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW versus MADHO PD. JATIA [[1977] 1 S.C.R. 202] (1977) [1964]529T§0ato WIXo 933:'(Daljit.Incometax,SinghDelhi)..Vs.Commissionerof—|oo, 5 : ' a ~ a ; ~ | ~ + ome . + .. we || , L . ba _ . ~ — es +» | | a Bo B | > “ —— :»- : , | |1542.et fafa iter dem 1540- fafa aitet afaanfert 1971 1964% wrrat frtt xo 328 HgarerareGea AAT% arte is fearaz, 1969 am facta ate oem-% feer at ©BRT ae Ee to aT| TaTHe Ao ATTA, AoxtoTTAHL Tot TIE | meataat at WIT a | - sad aa at ateRT"aft Taoto Mo Fo TAIT ATaX mara |+ aararera ar facia sarerfraft Tao axe wat 4 featt RR aE B wage Baea att aia seersseq aaa F sa fra F fees H we g fas arr wawararaao% sfieaa gerq faq Uae, 1922 (fae satzatfrogear ve ‘afafrra’ farafafad setmet ware) ar gat ar fatfcdi-cat ara 66(1) % walaF va A fafee AKuser fratfares feat m— ofGar ar are % weal ate afefeaicat 4H,Praifect>—— ansafe’faarernfta sftde setea ad ota gaatfre ge aa art Fa ar cal amare wea fara & fea am at fe go dea aan ahaF&F cHag F_ wage wen H arazt a, faa fe qaaat fratert a a aqafaaaét frat warat?”.oe HT FAT 1957-58, 1958-59 BIT 1959-60 arr FAT 1957-58, 1958-59 BIT 1959-60 arr 1957-58, 1958-59 BIT 1959-60 arr 1958-59 BIT 1959-60 arr BIT 1959-60 arr 1959-60 arr arr 9. aAHT FAT 1957-58, 1958-59 BIT 1959-60 arr FAT 1957-58, 1958-59 BIT 1959-60 arr 1957-58, 1958-59 BIT 1959-60 arr 1958-59 BIT 1959-60 arr BIT 1959-60 arr 1959-60 arr arrfrater sat X21 fratfadt cH Get sara ar anit F a fiveaiza am & art @[ate][ fafaa][ area][ feet][ FH][ feat][e]1 kasara & AA ae aia, afafras at arg F aeita, aatad | 378 0 Seat vacate faa afaet =.[1977] 3 TA fto Yo Oo aeatt & at art aia % wr A faaifer sy artwat atear.aersary frathedt ate gah aia % dra fears gs ast ga)qaR Te HM aaa aH ARAMA TadTae sea F faalfedtfarataeaiaard@ ata aida3 ferry, 1954 Att9 Tars, 1955 ATXx & wre asta st wari faatiedywrsear ag 2 fe1,85,892* Bi Ft FF tae,Tt fe dos ea az wer saraa er Fg, afaard& aga aval Ht ot gat at 1956-57 ara|fraitr ad % aaa fraifedt qaadt ast at aaa aga a fac+:TW WenHF AeyeyA. 21 Ara,1922Ht wa acareFr|WATT ACI 8780% HAL Ho 38 % gata Heldd seat Hy4 aaa at wr) fratfedtX 1957-58, 1958-59 WIR1959-60ara aa % fac faaten ® aaa sett a a ® far eeara fet az sar mane masta B aaa fafatece wsater.feat: warat ates aan ae (atta)% ane ada +fear war a aarrn mig (afta) A eaX at qaeFh ovatefaq ae ad at wen HA A see He fear| wa ag amarlofar & adia fee wrt oe ahreer & aaa ara,at afaacor8 fratfet at ag gargs 2 A fe ag gt sah aay yar agarv1 va wag fara st ate F ag aeita a ag A fe 1956-57718faaten at & fag at ae aelttat ema ® cadee weaaadt ast& fac faatfedtare feat afatee weldt ararar aa fmat anat gi faare at ate & at ae agactaafaatqeftare adl at afaner F ag afeeatr arafe aaaaa art Sf Tar sat1956-57 ay at F frathed} F get F)wat at fear vara, aafed eo FY st dla aat F, fara frgare arara %, fag faater H wet fac art ga car fratat agat @1 za gfeeatr % grave at aleavrFY giaacufaare at ag fren fear fe ag ga ga wenBt aMAT Hrat fe gos gtea area aecta & araey A mageta gt warar*afanen +.a¢ at fran fear fe agi aH wagqeiamen F1956-57 aagaadl faatey. a¢ F ge ad Awegs,imitate sat F Wer aaa & alare waa Feaeaa F, | , o! | ‘ a . . | ow a a. : ' _ _-.a - . - »- 9 Ba wraae S we 2 A are aaa aaar wet fetwTstaat & ofenaeaer, weiwe sea waraaa at. fafasefear war sar fe Bat Her WaTJ Tea ATATAT AF ya eA FTsat faathedt F cet Haarener A fea. 3. BAe aaa ada A attast wea st. walaseq worse F facta ge area fear) gas fase ay Arar4 fratfedt-seret at aie A ag aaa Hie fe TeaearaTaAT FTwa we TT |:— Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW versus MADHO PD. JATIA [[1977] 1 S.C.R. 202] (1977) ਜਾਿਣਆ ਜXਦਾ ਹੈ) ਦੀ ਧਾਰਾ 66 (1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਰਦਾਿਤ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ-ਜਵਾਬ- " ਭਾਵZ ਤੱਥX ਅਤੇ ਹਾਲਤX ਿਵੱਚਇਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ, ਮੁੱਲXਕਣਕਰਤਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਗbvਡ ਹੋਟਲ ਪbਾਪਰਟੀ ਦੇ ਨਾ-ਪbਾਪਤੀਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਰਕਮ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਸੰਪਤੀ ਦੇ ਤਿਹਤ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚP ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ, ਿਜਸ ਨੂੰ ਿਪਛਲੇ ਮੁਲXਕਣX ਿਵੱਚ ਇਸ ਤਰpX ਬਾਹਰ ਨਹc ਰੱਿਖਆ ਿਗਆ ਹੈ? ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਮੁਲXਕਣ ਸਾਲX 1957-58,1958-59 ਅਤੇ 1959-60 ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਮੁਲXਕਣਕਰਤਾ ਿਸਵਲ ਲਾਈਨਜ਼ ਿਦੱਲੀ ਿਵੱਚ ਗbvਡ ਹੋਟਲ ਵਜP ਜਾਣੀ ਜXਦੀ ਇੱਕ ਇਮਾਰਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਇਸ ਇਮਾਰਤ ਤP ਆਮਦਨੀ ਸੀਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 9 ਤਿਹਤ ਸਾਲ ਦਰ ਸਾਲ ਜਾਇਦਾਦ ਤP ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁਲXਕਣ ਕੀਤਾ ਜXਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤP ਬਾਅਦ ਕਰਦਾਿਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਿਕਰਾਏਦਾਰ ਿਵਚਕਾਰ ਿਵਵਾਦ ਹੋ ਿਗਆ। ਲੰਬੇ ਸਮZ ਤੱਕ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਇਆ ਿਗਆ ਅਤੇ ਅੰਤ ਿਵੱਚ 8 ਦਸੰਬਰ, 1954 ਅਤੇ 9 ਜੁਲਾਈ, 1955 ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਅਤੇ ਿਕਰਾਏਦਾਰ ਦਰਿਮਆਨ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋ ਿਗਆ। ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੁੱਲ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ। 1,85,892 ਗbvਡ ਹੋਟਲ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਕਾਇਆ ਿਕਰਾਏ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਿਕਰਾਏਦਾਰ ਤP ਵਾਪਸ ਨਹc ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਮੁੱਲXਕਣ ਸਾਲ 1956-57 ਦੇ ਸਮZ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਨm ਟੀਿਫਕੇ(ਨ ਨੰਬਰ 877F ਿਮਤੀ 21 ਮਾਰਚ, 1922 ਦੇ ਆਈਟਮ ਨੰਬਰ 38 ਦੇ ਤਿਹਤ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲX ਿਵੱਚ ਗੈਰ-ਵਾਸਤਿਵਕ ਿਕਰਾਏ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਿਵੱਚ ਕਟੌਤੀ ਪbਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ। ਮੁਲXਕਣਕਰਤਾ ਨ[ 1957-58,1958-59 ਅਤੇ 1959-60 ਸਾਲX ਲਈ ਮੁਲXਕਣ ਦੇ ਸਮZ ਕਟੌਤੀ ਲਈ ਇਸੇ ਤਰpX ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਕੀਤੇ। ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਅੱਗੇ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ iਤੇ ਨਹc ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਬਲਿਕ ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ(ਨਰ ਅੱਗੇ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ(ਨਰ ਨ[ ਇੰਨ[ ਦੇਰ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਤP ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਜਦP ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਅਗਲੀ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ ਿਟbਿਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਿਗਆ, ਤX ਿਟbਿਬਊਨਲ ਨ[ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਨੁਕਤੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ। ਿਫਰ ਿਵਭਾਗ ਵੱਲP ਇਹ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਿਕ-ਮੁੱਲXਕਣ ਸਾਲ 1956-57 ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਟੌਤੀ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ, ਅਗਲੇ ਸਾਲX ਲਈ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਨਹc ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਿਵਭਾਗ ਵੱਲP ਪੇ( ਕੀਤੀ ਗਈ ਇਸ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਿਟbਿਬਊਨਲ ਨ[ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹc ਕੀਤਾ। ਿਟbਿਬਊਨਲ ਨ[ ਇਹ ਿਵਚਾਰ ਰੱਿਖਆ ਿਕ ਿਤੰਨ ਸਾਲX ਲਈ ਮੁੱਲXਕਣ ਿਵੱਚ ਕਟੌਤੀ ਲਈ ਦਾਅਵਾ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਜਸ ਨਾਲ ਅਸc ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਿਚੰਤਤ ਹX ਿਕ ਇਸ ਤਰpX ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਸਾਲ 1956-57 ਿਵੱਚ ਕਰਦਾਿਤ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਿਦb(ਟੀਕੋਣ iਤੇ ਿਟbਿਬਊਨਲ ਨ[ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨੂੰ ਕੁੱਲ ਿਕਰਾਏ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਿਨਰਦੇ( ਿਦੱਤਾ ਜੋ ਗbvਡ ਹੋਟਲ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਮੁj ਪbਾਪਤ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹc ਸੀ। ਿਟbਿਬਊਨਲ ਨ[ ਅੱਗੇ ਿਨਰਦੇ( ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਆਮਦਨ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲ ਅਧੀਨ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ 1956-57 ਲਈ ਿਪਛਲੇ ਮੁੱਲXਕਣ ਿਵੱਚ ਿਜਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਵਾਪਸੀਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਨੂੰ ਛੋਟ ਨਹc ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੋਟ ਿਦੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸੰਪਤੀ ਦਾ ਸਬੰਧ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ(ਨਰ ਵੱਲP ਦਾਇਰ ਅਰਜ਼ੀ iਤੇ iਪਰ ਿਦੱਤਾ ਸਵਾਲ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਿਜਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਿਜਵZ ਿਕ iਪਰ ਦੱਿਸਆ ਿਗਆ ਹੈ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ[ ਮੁਲXਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਹX ਿਵੱਚ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਿਦੱਤਾ। ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲP ਸbੀ (ਰਮਾ ਨ[ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਿਨੰਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, (bੀ ਮਨਚੰਦਾ ਨ[ ਮੁਲXਕਣਕਰਤਾ-ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਤਰਫP ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਲਏ ਗਏ ਿਦb(ਟੀਕੋਣ ਦੀ (ੁੱਧਤਾ ਲਈ ਪbਚਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇ( ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਦਲੀਲX ਨਾਲ ਨਿਜੱਠਣ ਤP ਪਿਹਲX, ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਬੰਧਤ ਪbਬੰਧX ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣਾ ਉਿਚਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਿਵ(ਾ ਹੈ। ਬੀ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 9 "ਜਾਇਦਾਦ ਤP ਆਮਦਨ" ਿਸਰਲੇਖ ਤਿਹਤ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਟੈਕਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਿਧਤ ਹੈ। ਉਸ ਧਾਰਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਟੈਕਸ ਇੱਕ ਕਰਦਾਿਤ ਦੁਆਰਾ "ਸੰਪਤੀ ਤP ਆਮਦਨ" ਿਸਰਲੇਖ ਦੇ ਤਿਹਤ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ, ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਸੰਪਤੀ ਦੇ ਪbਮਾਿਣਕ ਸਲਾਨਾ ਮੁੱਲ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਇਮਾਰਤ ਜX ਜ਼ਮੀਨ ਿਜਸ ਦਾ ਉਹ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਅਿਜਹੇ ਸੰਪਤੀ ਦੇ ਅਿਜਹੇ ਿਹੱਿਸਆਂ ਤP ਇਲਾਵਾ, ਿਜਸ iਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਿਕਸੇ ਵੀ ਕਾਰੋਬਾਰ, ਪੇ(ੇ ਜX ਪੇ(ੇ ਦੇ ਉਦੇ(X ਲਈ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸੀ ਦੇ ਲਾਭ ਜੋ ਕੁਝ ਭੱਿਤਆਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਟੈਕਸ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ। ਇਹ ਭੱਤੇ ਸੈਕ(ਨ 9 ਿਵੱਚ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਪਰ ਮੌਜੂਦਾ ਅਪੀਲX ਦੇ ਉਦੇ( ਲਈ ਉਹਨX ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹc ਹੈ। ਧਾਰਾ 9 ਦੇ ਉਦੇ( ਲਈ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸੰਪਤੀ ਦਾ ਸਲਾਨਾ ਮੁੱਲ, ਉਸ ਸੈਕ(ਨ ਦੀ ਉਪ-ਧਾਰਾ (2) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਰਕਮ ਮੰਨੀ ਜਾਵੇਗੀ ਿਜਸ ਲਈ ਸੰਪਤੀ ਨੂੰ ਸਾਲ ਦਰ ਸਾਲ ਿਕਰਾਏ 'ਤੇ ਦੇਣ ਦੀ ਵਾਜਬ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਪ-ਧਾਰਾ (2) ਤP ਬਾਅਦ ਕਈ ਪbਾਵਧਾਨ ਹਨ, ਪਰ ਅਸc ਇਨp X ਅਪੀਲX ਿਵੱਚ ਉਨp X ਨਾਲ ਸਿਹਮਤ ਨਹc ਹX। ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 60 ਕZਦਰ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਛੋਟ ਦੇਣ ਦਾ ਅਿਧਕਾਰ ਿਦੰਦੀ ਹੈ। ਸੈਕ(ਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕZਦਰ ਸਰਕਾਰ ਅਿਧਕਾਰਤ ਨm ਟੀਿਫਕੇ(ਨ ਰਾਹcਗਜ਼ਟ, ਆਮਦਨ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਛੋਟ, ਦਰ ਿਵੱਚ ਕਮੀ ਜX ਹੋਰ ਸੋਧ ਕਰੋ-ਆਮਦਨ ਦੇ ਿਕਸੇ ਵੀ ਵਰਗ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਜX ਿਕਸੇ ਵੀ ਵਰਗ ਦੇ ਿਵਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਪੂਰੇ ਜX ਿਕਸੇ ਿਹੱਸੇ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਟੈਕਸ। ਉਪਰੋਕਤ ਸੈਕ(ਨ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ (ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤP ਕਰਿਦਆਂ, ਕZਦਰ ਸਰਕਾਰ ਨ[ 21 ਮਾਰਚ, 1922 ਨੂੰ ਨm ਟੀਿਫਕੇ(ਨ ਨੰਬਰ 878 ਐਫ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨm ਟੀਿਫਕੇ(ਨ ਦੀ ਆਈਟਮ 38 ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈਃ " ਆਮਦਨ ਦੀਆਂ ਹੇਠ ਿਲਖੀਆਂ (bੇਣੀਆਂ ਤP ਛੋਟ ਿਦੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।ਇਸ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਟੈਕਸਃ Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW versus MADHO PD. JATIA [[1977] 1 S.C.R. 202] (1977) "Whether in the facts and circumstances of the case, the assessee is entitled for each of the years under consideration to the exclusion from the income under the head 'property' of an amount equal to the irrecoverab!e rent of the Grand Hotel property for one year which has not been so excluded in the preceding assessments ?" The matter relates to the assessment years 1957-58, 1958-59 and 1959-60. The assessee is the owner of a building known as Grand Hotel in Civil Lines Delhi. The income from this building was assessed from year to year under section 9 of the Act a;; income from property. Subsequently there -was a dispute between the assessee and her tenant. Protracted litigation followed and ultimately a compro-mise was reached between the assessee and the tenant as per com-promise deeds dated December 8, 1954 and July 9, 1955. Accord-ing to the ussessee,. a total amount of Rs. 1,85,892 representing rent due on account of Grand Hotel became irrecoverable from the tenant. At the tiine of the assessment year 1956-57 the as~essee was able to secure deduction under item No. 38 of the Government of India notification No. 877F dated .March 21, 1922 as regards unrealised rent in previous years. The assessee made similar claims for deduction at the time of the assessment for the years 1957-58, 1958-59 and 1959-60. The claim was not sepecifically made before the Jncome-tax Officer but was made in appeal before the Appellate Assistant Commissioner. Th:e Appellate Assistant Commissioner declined to entertain the claim made,at such a ]ate stage. When the matter went up before the Tribunal in further appeal, the Tribunal permitted the asses~ee to raise that point before it. It was then urged on. behalf of the department that in view of the deduction made for the assess-ment year J 956-57, no further de<luction could be claimed by the assessee for the subsequent years. This contention advanced on behalf of the department was not accepted by the Tribunal. The Tribunal took the view that the claim could properly be made for the deduction in the assessment for the three· years with which we a;e concerned in spite of the fact that such claim had been allowed in assessee's favour in the year 1956-57. On this view the Tribunal directed the Income-tax Officer to compute the tob! rent which had become irr~coverable in respect of Grand Hotel property.. The Tribu-nal further directed that to the extent the irrecoverable rent had not been exempted in the previous assessment for 1956-57 should be exempted during the year under appeal in so far as income. from property \vas concerned. Ort application filed by the Conu11issioner of Income-tax the question rep'rOduced above was referred to the High Court. The High Court, as stated above, answered the question in the affirmative in favour of the assessee. A B c D E F G H A In appeal before us Mr. Sharma on behalf of the appellant has assailed the judgment of the High Court. As against that, J\Jr. Manchanda on behalf of the assessee-respondent has canvassrd for the correctness of the view taken by the High Comt. Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW versus MADHO PD. JATIA [[1977] 1 S.C.R. 202] (1977) | , o! | ‘ a . . | ow a a. : ' _ _-.a - . - »- 9 Ba wraae S we 2 A are aaa aaar wet fetwTstaat & ofenaeaer, weiwe sea waraaa at. fafasefear war sar fe Bat Her WaTJ Tea ATATAT AF ya eA FTsat faathedt F cet Haarener A fea. 3. BAe aaa ada A attast wea st. walaseq worse F facta ge area fear) gas fase ay Arar4 fratfedt-seret at aie A ag aaa Hie fe TeaearaTaAT FTwa we TT |:— ;4. Mt ana at eaia Ga at TEZT va ae faare FA@ qd, ve aafaa at fe an ga fara areal gant saaate ofs fata axe z) ofafaar ay area 9 ta aaa He al aragr3 oot fe ‘ania aa aret ara’ wen H att dia Jl THgrawqare ae fatfratfedyara‘amfaaataareft am’ sida & aeta Oe aeafa %, faad fe Tat gateday adamafaatomfaa g, fret agcari2%,agatfasarafan yer at aaa atagi,feeqsatcdi artaeH waa wfea aad git fata ag fedt ta area afa ar—-saqare fat ag war <ar at, oataat F fae afaate g at ARSan arat ar waaren afar Aral (Aarseast)s Hatta Tt Ftwaar sri tat wat at arr 9 F fafarese fear war @,farg cega oiiat & satat F faq ag waa az fH sasgarat feat are amet 9 oH sata % fam feat aeafa wi‘greafan wea’ Gm arer a saarer (2) F aqare Tat ulaana seat fae faq accfs F at A afsam et 7 7gata at ar ah fr az aaiqad wen oe A oa andt Z1start (2) % vrard aga & cegr faaara g, farg ea wileyH gard say are arora aétoi alafrag ai ara co Feaacart aT Sa ata F fag ame andl g fH ag ae FAKTHara F ware Haig Ta, Maa Usa F afrqaar ac,&are get Ge, H at waar H fadt wet ar afe-at wer sora a arse feet gota: atAp ae aia:= THATAaa | | | | , «9.[Seam]vararera fas ofaat = [1977]3 SH0 fAo To TI STM IA aT Tae Ataay MATHA BT, Bekty ALHTTq, ada 21 ars, 1922 aret afar Ao 878 TH HTH FA.eH afaaat Ht Ae Fo 38 ga WHITAa *frafefar aaa afar & ma dea HTqtMet Be, (38) ama a Gar amt feaat araa oH ae aT(araft) ates& adhe aga 2%, at fe va ay H fazaay mee at TF auat Z, feed feat aarrfratfedt & afrarey ara fear war arfaa wel gare AIKZA THTAS AS TIT Hae afta Bt TdT &, Tat fe— eo afrarkeat aaarfer 2,7. (a) sfamdt afaardt ert wart ary eT —. fa mr a azar aafas at are at & farmem veld H fay va Hae HX fear qa zy,-(1) cafe ofeert fratat fretwee aa oe afaai at waa Z,| | :(a) faatfedtart wdea wenat! aactt& feu fataa artargat sftenfta eet ag aa tera HAE TT WHIT F— “The followingclasses of income shall be exemptedfrom the tax payable under the said Act............ (38) Such part of the income in respect of which theSaid tax is payable under the head ‘Property’ as is equal tothe amount of rent payable for a year but not paid by atenant of the assessee and so proved to be Jost and_irreco- verable,where—-.Do . (a) the tenancyis bona fide,..(b) thedefaultingtenanthasvacated or stepshave been taken to compel him to'vacate the property,oo(c).the. defaulting tenant is not in occupation ofanyother. property of theassessee,-(d) theassesse€ has takenail reasonable stepsto substitutelegal proceedings for the recovery of the ; . \ a . + | 7 oo | o 4 * _ . : , “ wy ; a TO , 0 . . “ > aferwea sat fam aq. WAAT ae AAHT—afrnradt ar aararaax tar 3 fe fafa arrarigatHtaT STA SUT, TAT (=) anfa at atten aea, frad fe waarwen arated%,va at ¥ ahora fratfeat a ara+ afar at fear var 2, frat fe ag aren aterat wi cat fastaarr oe wat aa wTa dat feat ar qat gs" | afafaaa at are9 H areafen arare oe arate a ata aretara at amar & fae socaer fHaraar 1 eT aT H AAATT,aa # artFag ana orem frag arafa % azarias areatayey & ET HRCa agaHea F, FS Mal st Herat Fettant faaar ate arer9 A fear war @1 afe ssata aratedafrara & afadtia F at, at aeeara scfaarhat at, araha AAA aret ara BYaT HWA ae, vas agailas arafasyer at fgara H Bar aati ag set fe gar ca afwared are,at. fe arafa ar afta waar a, arcaa H wren daa fearTat at waar aal, va waM at fearcota aval et aa fe agq Tat war at fe frees & Met wen aagqeiaaa TalBi ag aa fe afeard & ater aren maqetaat qat %afanat aaa H Fat cearqadl sat F A aa at ata, 7fe va av & choa fratfe afaard afrata waar 21 afafraaar me o(1) ®welt watt aial&arafaa qt AFa aré at aus ca aren at aal ad wer & at fe gaafrarndt & mer gi att ag wage aa waT ett Cet ofefeata Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW versus MADHO PD. JATIA [[1977] 1 S.C.R. 202] (1977) ਉਸ ਨm ਟੀਿਫਕੇ(ਨ ਦੀ ਆਈਟਮ 38 ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈਃ " ਆਮਦਨ ਦੀਆਂ ਹੇਠ ਿਲਖੀਆਂ (bੇਣੀਆਂ ਤP ਛੋਟ ਿਦੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।ਇਸ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਟੈਕਸਃ ( 38 ) ਆਮਦਨ ਦਾ ਅਿਜਹਾ ਿਹੱਸਾ ਿਜਸ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚਿਕਹਾ ਿਗਆ ਟੈਕਸ 'ਪbਾਪਰਟੀ' ਿਸਰਲੇਖ ਦੇ ਤਿਹਤ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਹੈ ਜੋ ਿਕ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਦੀ ਰਕਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਪਰ ਕਰਦਾਿਤ ਦੇ ਿਕਰਾਏਦਾਰ ਦੁਆਰਾ ਭੁਗਤਾਨ ਨਹc ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰpX ਗੁੰਮ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਮੁj ਪbਾਪਤ ਕਰਨ ਯੋਗ, ਿਜੱਥੇ - (ਏ) ਿਕਰਾਏਦਾਰੀ (ੁੱਧ ਹੈ; (ਬੀ) ਿਡਫਾਲਟਰ ਿਕਰਾਏਦਾਰ ਖਾਲੀ ਹੋ ਿਗਆ ਹੈ ਜX ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ ਗਏ ਹਨ।ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਇਦਾਦ ਖਾਲੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਿਲਆ ਿਗਆ; (ਸੀ) ਿਡਫਾਲਟਰ ਿਕਰਾਏਦਾਰ ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਿਵੱਚ ਨਹc ਹੈਮੁਲXਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਸੰਪਤੀ; (ਡੀ) ਮੁਲXਕਣਕਰਤਾ ਨ[ ਸਾਰੇ ਵਾਜਬ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ ਹਨ -ਿਬਨX ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤੇ ਿਕਰਾਏ ਦੀ ਵਸੂਲੀ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰੋ ਜX ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨੂੰ ਸੰਤੁ(ਟ ਕਰੋ ਿਕ ਕਾਨੂੰਨੀਕਾਰਵਾਈ ਬੇਕਾਰ ਹੋਵੇਗੀ; ਅਤੇ (ਈ) ਉਸ ਸੰਪਤੀ ਦਾ ਸਲਾਨਾ ਮੁੱਲ ਿਜਸ ਨਾਲ ਬਕਾਇਆ ਿਕਰਾਇਆ ਸਬੰਧਤ ਹੈ, ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮZ ਿਵੱਚ (ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਜਸ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਿਕਰਾਇਆ ਬਕਾਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅਿਜਹੀ ਿਨਰਧਾਰਤ ਆਮਦਨ iਤੇ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਦਾ ਸਹੀ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 9 ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਲਈ ਪbਬੰਧ ਕਰਦੀ ਹੈ।ਇੱਕ ਸੰਕਲਪੀ ਅਧਾਰ iਤੇ ਸੰਪਤੀ ਤP। ਇਸ ਸੈਕ(ਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੀ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਪbੋਪਰਟੀ ਦਾ (ੁੱਧ ਸਲਾਨਾ ਮੁੱਲ ਮੰਿਨਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ, ਕੁਝ ਭੱਤੇ ਿਜਨp X ਦਾ ਸੈਕ(ਨ 9 ਿਵੱਚ ਿਜ਼ਕਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ, ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 9 (1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਡੀ ਿਕਰਾਏਦਾਰ ਤP ਬਕਾਇਆ ਿਕਰਾਏ ਨਾਲ ਨਿਜੱਿਠਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਿਕ ਵਾਪਸੀਯੋਗ ਨਹc ਹੈ। ਅਿਜਹੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨm ਟੀਿਫਕੇ(ਨ ਿਵੱਚ ਆਈਟਮ ਨੰਬਰ 38 ਅਨੁਸਾਰ ਛੋਟ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।ਨੰਬਰ 878 ਐਫ ਿਮਤੀ 21 ਮਾਰਚ, 1922 ਮਦ 38 ਆਮਦਨ ਦੇ ਅਿਜਹੇ ਿਹੱਸੇ ਨੂੰ ਟੈਕਸ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਤP ਛੋਟ ਿਦੰਦੀ ਹੈ ਿਜਸ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਟੈਕਸ ਮੁੱਖ ਸੰਪਤੀ ਦੇ ਤਿਹਤ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਦੀ ਰਕਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਪਰ ਕਰਦਾਿਤ ਦੇ ਿਕਰਾਏਦਾਰ ਦੁਆਰਾ ਭੁਗਤਾਨ ਨਹc ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰpX ਗੁੰਮ ਅਤੇ ਵਾਪਸੀਯੋਗ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਪਰੋਕਤ ਛੋਟ ਦੇ ਲਾਭ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੁਲXਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਿਦਖਾਉਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਿਕ ਆਈਟਮ 38 ਦੀ ਧਾਰਾ (ਏ) ਤP (ਈ) ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤX ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਿਵਵਾਦਪੂਰਨ ਨਹc ਸੀ ਿਕ ਆਈਟਮ ਨੰਬਰ 38 ਦੇ ਖੰਡ (ਏ) ਤP (ਈ) ਿਵੱਚ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ (ਰਤX ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਪਾਰਟੀਆਂ ਦਰਿਮਆਨ ਿਵਵਾਦ ਇਸ ਿਬੰਦੂ iਤੇ ਕZਦਿਰਤ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਦੀ ਰਕਮ ਤP ਵੱਧ ਵਾਪਸੀਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਦੀ ਰਕਮ ਹੋਣ ਦੀ ਸਿਥਤੀ ਿਵੱਚ, ਕਰਦਾਿਤ ਿਸਰਫ ਇੱਕ ਐBਫ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਦੀ ਰਕਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜX ਕੀ ਕਰਦਾਿਤ ਅਗਲੇ ਸਾਲX ਿਵੱਚ ਵੀ ਵਾਪਸੀਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਦੇ ਬਕਾਏ ਲਈ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ (ਬਦX ਿਵੱਚ, ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਅਦਾਇਗੀਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਦੀ ਰਕਮ ਤP ਵੱਧ ਵਾਪਸੀਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਦੀ ਰਕਮ ਹੋਣ ਦੀ ਸਿਥਤੀ ਿਵੱਚ, ਅਸੈBਸਸੀ ਿਸਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰ ਆਈਟਮ 38 ਿਵੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਛੋਟ ਦਾ ਲਾਭ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜX ਕੀ ਅਸੈBਸੀ ਲਗਾਤਾਰ ਸਾਲX ਿਵੱਚ ਉਸ ਛੋਟ ਜੀ ਦੇ ਲਾਭ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਦP ਤੱਕ ਿਕ ਅਸੈBਸੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸੀਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰਕਮ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਰਾਹਤ ਨਹc ਿਮਲਦੀ। ਿਟbਿਬਊਨਲ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੋਵX ਨ[ ਇਹ ਿਵਚਾਰ ਰੱਿਖਆ ਿਕ ਲਗਾਤਾਰ ਸਾਲX ਿਵੱਚ ਛੋਟ ਦਾ ਲਾਭ ਲੈਣ ਦੀ ਆਿਗਆ ਹੋਵੇਗੀ। ਿਧਰX ਦੇ ਿਵਦਵਾਨ ਵਕੀਲ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਤP ਬਾਅਦ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਨਜ਼ਰੀਆ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕੋਈ ਠm ਸ ਆਧਾਰ ਨਹc ਿਮਲਦਾ। Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW versus MADHO PD. JATIA [[1977] 1 S.C.R. 202] (1977) A B c D E F G H A In appeal before us Mr. Sharma on behalf of the appellant has assailed the judgment of the High Court. As against that, J\Jr. Manchanda on behalf of the assessee-respondent has canvassrd for the correctness of the view taken by the High Comt. Before dealing with the contentionS'-advanccd before us, it would be appropriate to refer to the relevant provisions on the subject. B Section 9 of the Act deals with tax payable un.:l~r the head "Income from property". Accordiag to that section, the tax shall be payable by an asscsse.e under the head "Income from property" in respect of the bo1U1 fide annual value of property consisting of any buildings < •r lands nppL•1tenant thereto of which he is the owner, other than such portions of such property as he may occupy for the purposes of any business, profession or vocation carried on by him the profits d c which are assessable to tax, subject to certain allowances. These allowances have been specified in section 9, but for the purpose of present appeals it is not necessary to refer to them. "Annual value" of any property, for the purpose of section 9, shall, according to sub-seciion (2) of that section, be deemed to be the sum for which the property might reasonably be expected to let from year to year. Sub-section (2) is followed by a number of provisos, but we are not con-D cerned with them in ·these appeals. Section 60 of thP, Act empowers the Central Government to make exemptions. According to the sec-tion, the Central Government may, by notification in the Official Gazette,, make an exemption, reduction in rate or other modification, in respect of income-tax in favour of any class of income, or in regard to the whole or any part of the income of any class of persons. In exercise of the powers conferred by the above secticn, the Central E Government issued notification No. 878F dated Marrh 21, 1922. Item 38 of that notification reads as under : D "The following classes of income shall be exempt from the tax payable under the said Act : F G H (38) Such part of the income in respect of which the said tax is payable under the head 'property' as is elJual to the amount of rent payable for a year but not paid by a tenant of the assessee and so proved toi be !osr and ir-recoverable, where- (a) the tenancy is bona fide; (b) the defaulting tenant has vacated or steps have been . taken to compel him to vacate Lhe property; ( c) the defaulting tenant is not in occupation of any other property of the assessee; (d) the assessee has taken all reasonable steps to substi-tute legal proceedings, for the recovery of the unpaid rent or satisfies the Income-tax Officer that legal proceedings would be useless; and ( e) the annuaf value of the property to which the unpaid rent relates has been .included in the assessee's in-come of the year during which that rent was due and income tax has been duly paid on such assessed income." Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW versus MADHO PD. JATIA [[1977] 1 S.C.R. 202] (1977) & faaeet ® fare arte 21 ard, r922aretafagaarto 878 UG unpaid rent or satisfies the Income-taxOfficer thatlegal proceedings would 2 useless, and (e) the annual value of the property to which thatunpaid rent, relates has been included in the assessee‘sincome of the yearduringwhich that rent was dueandincome. income-tax has been duly paid on such assessed . | St 382«= - Sewer sararafara afeta fara afet afeta = [1977]3 THo fo To atwe do 38 F aM, BE MAT FT TE AtAZ Ao38 aC HaAA mAsCHwT at ae F aaa a wedt & fragt aaa we ar dara ‘arate’ ates F ada va Ula& eq F fear aay at wt fe wm ag F far ata wen atwer H gat 2, farg freer dere fratfedt # fHereere aawel feat wat & ate ga sare ae arfad stat & fe az waet BH Soo ways aT aT ZI eH Ge F waeaT sar wet & far faatfedt at ag at cfd wea star & feWao38F ae (mH) a (s) A ataat ofa aeTS. 81 Tet MTT F AA sa aa Ix faare aval fearat fe ae Ho 38 8 ave (H) F (SF) F afta ad Tega atHad at wy ahcera& ata faare ga fagq at areaa fa afe aaacta wren at wa UT ag & fae aaa wuaafae aadt a, at aar faatiect tan um gt at A aeldt aTarat XC waa FA ae ata Ta THN H aHgeT THA AT aada ot oH ag & fau déa men F wr A at waar aor fraticdtmeteqrardad BT aTaTaat HL & fe HAT A J wage1 GAR Weal F,wes oot afaate aESs fH zatF f Ttagamt & frat fr qaacita aren arafa at aaa uw at % fayaq area at cea a afaa aaa @, frathedt tay un a aWz Ho 38 4 ata we FR GaAs HI aa HL THAT F AAA FATfratfett sacadt ag F a ca waa aH Ga Ge FH Brae FT“ atat HX aKa s wa aa fH fratiedh at ager wager MeRat wea at aaa tea fati wfaco car sea arora aa aae afteaty gaara ar fe ocearaadt aah F we F oraz >faw arar fear at gwar@1Taare F fas sadaFtqaars HAF gaa ga ga frome oe agez fe eae faragferatnarara & fac ats mere aél 21 5.ae afaa statRe qo & fe 38 at afe card aTaT wat a, ot at fe oe ao ae sgt at aE feo maT 2 2, Aag acid, frat far fe faaifct fet Prater at aar azapa%, we ag h fae dey wen at wea & afew at at . wat Te an . . +» ye . | _— oS ° * _ = ; >»if : * ™ | kee | | . ——— . % : . . )a TART ATT To MT Tare feat [rato Gat] 383 aadt 21 ee ware ga He H arg seid At aag ae ATMar ct we 8 at fe fat cp ad & fre frater Fo wyNT Z|fag afe wagata wren at cwn fet oH ae F fare a7 AEFat wan 8 afer aadt & at cant wa A ais EF HAEat win ea 2g fratfedt ar wferare a TET TAT Al eIsat fe sat fret oe ae H ae % fae car fear aGAsa ara ar arf ate arene wet fearé Gar Sf war fraifetat ca md & ata wad ee ceaadaah *acf BEERIC)aeaii® afte A aaa oie we R Wad aT aa FA Afau diaafar aren cat are 41 fe wre fret at & afew ad vat Factdtad gl feet ae ce TA ad BAM33 dha 2 fa faulfedt erectwren araret ara BT TAT He& fae ait aca 2 fae fe gat aot At aega: seat aet Peaat, fg fra oe Ba afarat ara 9 % fadeadt F ATAat Ht Aaa STAT WT AT! AZ Ho 38 aa aqaet we FH fatedgba ag 2 fe fratficdt Qa arecfee men F AT ae A_ at avant ‘arate ata % welta weted FT Ta HA FAT THATwere sre at fear ar fg fre Te GH HC HT ATT SCATTet atl waft Hz Ho 38F mite aetdt at atat fragt ataf 3,ft fe feet ww ag H wana 2, safe ga Ae BT ATT% Get we aa ad 2 faad ae want waa oT ah fe awe ® wae & fae Fae ow A ae zat feat aT THT ZIsa we at war % ae ate ot ava ae 2 fred ae ouefrtata a fe waaeia sree 3 afeee a area NE wees TAATat 2 gaife ga afeate at wer oe ae ot fratfat aaaan frat ot wat 21 ae afer gfe we H ae A ME ATTwa 2af feat were art ® sae ere aot wafer aafee & ate oer fare cert at amar at| rg set soa Cerer F at, SH ifarartar & yaa a at ate et fae TT aTe a freesfaatfcdt 3 gat Xo ora ati ae aeq fe tar frrat at are gat Xo ora ati ae aeq fe tar frrat at are Xo ora ati ae aeq fe tar frrat at are ora ati ae aeq fe tar frrat at are ati ae aeq fe tar frrat at are ae aeq fe tar frrat at are aeq fe tar frrat at are frrat at are at are are faatfcdt 3 gat Xo ora ati ae aeq fe tar frrat at are gat Xo ora ati ae aeq fe tar frrat at are Xo ora ati ae aeq fe tar frrat at are ora ati ae aeq fe tar frrat at are ati ae aeq fe tar frrat at are ae aeq fe tar frrat at are aeq fe tar frrat at are frrat at are at are arefeo oT aaa al, vet tar efeeatr aoa sat afar otf a | | Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW versus MADHO PD. JATIA [[1977] 1 S.C.R. 202] (1977) ਆਈਟਮ 38 ਦੀ ਭਾ(ਾ ਜੋ iਪਰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੇ( ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਦਰਸਾfਦੀ ਹੈ ਿਕ ਜੇ ਹੋਰ (ਰਤX ਨੂੰ ਸੰਤੁ(ਟ ਕੀਤਾ ਜXਦਾ ਹੈ, ਤX ਕਟੌਤੀ ਜੋ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈਿਕਸੇ ਮੁੱਲXਕਣ iਤੇ ਮੁਲXਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਕਮਦੀ ਰਕਮ ਤP ਵੱਧ ਨਹc ਹੋ ਸਕਦੀ।ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਿਕਰਾਇਆ। ਇਸ ਤਰpX ਇਹ ਵਸਤੂ ਕਟੌਤੀ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਸੀਮਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁੱਲXਕਣ ਿਵੱਚ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ। ਹਾਲXਿਕ, ਜੇਕਰ ਵਾਪਸੀਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਦੀ ਰਕਮ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਦੀ ਰਕਮ ਤP ਵੱਧ ਹੈ, ਤX ਸਾਡੀ ਰਾਏ ਿਵੱਚ, ਉਪਰੋਕਤ ਛੋਟ ਦੇ ਲਾਭ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਮੁਲXਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਅਿਧਕਾਰ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਛੋਟ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਖਤਮ ਨਹc ਹੁੰਦਾ। ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਠm ਸ ਕਾਰਨ ਨਹc ਿਮਲਦਾ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਇਸ (ਰਤ ਦੇ ਅਧੀਨ ਿਕ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਕਟੌਤੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਦੀ ਰਕਮ ਤP ਵੱਧ ਨਹc ਹੋਵੇਗੀ, ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲX ਿਵੱਚ ਨਾ-ਪbਾਪਤੀਯੋਗ ਿਕਰਾਏ ਦੇ ਸੰਤੁਲਨ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਉਪਰੋਕਤ ਛੋਟ ਦੇ ਲਾਭ ਬੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਿਕf ਨਹc ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਕਰਦਾਤਾ ਿਕਰਾਏ ਦੀ ਉਸ ਸੰਕਲਪੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਛੋਟ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਕਦੇ ਪbਾਪਤ ਨਹc ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਿਜਸ iਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 9 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਟੈਕਸ ਅਦਾ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਆਈਟਮ 38 ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਛੋਟ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇ( ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਕਰਦਾਤਾ 'ਸੀ' ਸੰਕਲਿਪਤ ਿਕਰਾਏ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ 'ਸੰਪਤੀ' ਿਸਰਲੇਖ ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਿਵੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਪbਾਪਤ ਨਹc ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਿਜਸ iਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਟੈਕਸ ਅਦਾ ਕਰਨਾ ਿਪਆ ਸੀ। ਹਾਲXਿਕ ਆਈਟਮ 38 ਕਟੌਤੀ ਦੀ ਸੀਮਾ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਆਿਗਆਯੋਗ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਆਈਟਮ ਦੀ ਭਾ(ਾ ਿਵੱਚ ਇਸ ਅਨੁਮਾਨ ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਦੇਣ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹc ਹੈ ਿਕ ਛੋਟ ਦਾ ਲਾਭ ਿਸਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵਸਤੂ ਦੀ ਭਾ(ਾ ਿਵੱਚ 'ਡੀ "ਤP ਇਹ ਵੀ ਸੰਕੇਤ ਨਹc ਿਮਲਦਾ ਿਕ ਮੁj ਪbਾਪਤ ਨਾ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਿਕਰਾਏ ਦੇ ਸੰਤੁਲਨ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਰਾਹਤ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹc ਹੈ, ਭਾਵZ ਿਕ ਉਸ ਬਕਾਇਆ ਰਕਮ iਤੇ ਵੀ ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰpX ਤੈਅ ਹੈ ਿਕ ਟੈਕਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਇਕੁਇਟੀ ਨਹc ਹੈ। ਜੇ ਿਕਸੇ ਟੈਕਸ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਪbਬੰਧ ਸਪ(ਟ ਅਤੇ ਅਸਪ(ਟ ਹਨ, ਤX ਉਨp X ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਪbਭਾਵ ਿਦੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਭਾਵZ ਇਕੁਇਟੀ ਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਸਮਝ ਹੋਵੇ। ਹਾਲXਿਕ ਿਜੱਥੇ ਪbਬੰਧX ਨੂੰ ਅਿਜਹੀ ਭਾ(ਾ ਿਵੱਚ ਜੋਿjਆ ਜXਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸਪ(ਟਤਾ ਤP ਮੁਕਤ ਨਹc ਹੈ ਅਤੇ ਦੋ ਅੰਤਰ-ਈ ਦਾਅਿਵਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਿਜਹਾ ਿਦb(ਟੀਕੋਣ ਅਪਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਿਵ(ੇ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਤੱਥ ਿਕ ਅਿਜਹੀ ਿਵਆਿਖਆ ਬਰਾਬਰੀ ਦੀਆਂ ਆਮ ਧਾਰਨਾਵX ਨਾਲ ਵੀ ਮੇਲ ਖXਦੀ ਹੈ, ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ ਅਿਜਹਾ ਕੋਰਸ ਅਪਣਾਉਣ ਿਵੱਚ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੇਗੀ। ਸbੀ (ਰਮਾ ਨ[ ਪੰਜਾਬ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਵੱਲ ਸਾਡਾ ਿਧਆਨ ਿਖੱਿਚਆ ਹੈ।ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਿਦੱਲੀ (") ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਪੰਜਾਬ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ[ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਨਜ਼ਰੀਆ ਅਪਣਾਇਆ। iਪਰ ਦੱਸੇ ਕਾਰਨX ਕਰਕੇ, ਅਸc ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਿਵੱਚ ਪੰਜਾਬ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲ ਅਧੀਨ ਲਏ ਗਏ ਿਵਚਾਰ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਿਦੰਦੇ ਹX। ਨਤੀਜੇ ਵਜP ਅਪੀਲ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜXਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਖਰਿਚਆਂ ਨਾਲ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤੀ ਜXਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸੁਣਵਾਈ ਫੀਸ। ਪੀ. ਬੀ. ਆਰ ਅਪੀਲ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤੀ ਗਈ। ਿਡਸਕਲੇਮਰ ਸਥਾਨਕ ਭਾ.ਾ ਿਵੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਿਨਆ ਿਨਰਣ: ਕੇਵਲ ਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼: ਲਈ ਉਹਨ: ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾ.ਾ ਿਵੱਚ ਸਮਝਣ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਉਦੇ. ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਹE ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ । ਸਾਰੇ ਿਵਹਾਰਕ ਅਤੇ ਅਿਧਕਾਰਤ ਮੰਤਵ: ਲਈ ਿਨਆਂ ਿਨਰਣੇ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੰਸਕਰਣ ਪKਮਾਿਣਕ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਮਲ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਿਦੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। Tarun Mehra Advocate Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW versus MADHO PD. JATIA [[1977] 1 S.C.R. 202] (1977) ( c) the defaulting tenant is not in occupation of any other property of the assessee; (d) the assessee has taken all reasonable steps to substi-tute legal proceedings, for the recovery of the unpaid rent or satisfies the Income-tax Officer that legal proceedings would be useless; and ( e) the annuaf value of the property to which the unpaid rent relates has been .included in the assessee's in-come of the year during which that rent was due and income tax has been duly paid on such assessed income." Section 9 of the Act makes provision for computation of income from property on a notional basis. According to this section, the income shall be taken to be the bona fide annual value of the pro-perty. Jn making the computation, certain ;:llowanccs which are mentioned in section 9 would have to be deducted. In case the property in question was in occupation of a tenant, the taxing autho-rities have, while computing the income from that property, to take into account its bona fide annual value. The q ucstion as to whether the tenant who was in ocq~pation of the property has,. in fact, paid the rent 01 not would not enter intq'.considcr::ition at that stage, unkss it be found that the rent due from the tenant has become irrecover-able. The fact that the rent due from the tenant has become irrecover-able would in a majority of cases be known only in !Subsequent years and not in the year during which the• tenant has remained in occupa-tion. None of the clauses dealing with allowances which are per-missible under section 9 ( 1) of the Act deal with rent due from a tenant which remains irrecoverable. It was to meet such an eventuality that exemption was granted as per item No. 38 in notification No. 878F dated March 21, 1922. Item 38 exempts from payment of tax such part of the income in respect of which tax is payable under thei head 'property' a1s is equal to the amount of rent payable for a year but not paid by a tenant of the assessee and so proved to be lost and irrecoverable. In order to claim the benefit of the above exemption, the assessee has also to show that the requirements of clause (a) to (e) of item 38 have been satisfied. It was not disputed before the High Court that conditions mentioned in clauses (a) to ( e) of item No. 38 had been fulfilled in the instant case. The dispute between the parties centres on the point as to whether in the event of the amount of the irrecoverable rent being more than the amount of rent payable for a year, the assessee ean gJ).im the deduction only in one year equal to the a·mount of rent 'payable for a year, or whether the assessee can claim deductions for the balance of the irreaoverable rent in subsequent years also. In other words, the question is whether in the event of the amount of irrecoverable rent being more than the amount of the rent payable for a year of the property, the assessec can claim the benefit of the exemption mentioned in item 38 only once or whether the assessee can claim the benefit of that exemption in successive years also till such time as the assessec gets relief in respect of the whole of thei amount of irrecoverable rent. Both the Tribunal and the High Court took the view that it would be permissi-ble to claim the benefit of the exemption in successive years. After hearing the learned counsel for the parties, we find no cogent ground to take a different view. The language of item 38 which has been reproduced above shows that if other conditions. are satified, thei deduction which can be claimed by the assessee at an assessment cannot exceed the amount of . B C D E H A B c D E F G Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW versus MADHO PD. JATIA [[1977] 1 S.C.R. 202] (1977) faatfcdt 3 gat Xo ora ati ae aeq fe tar frrat at are gat Xo ora ati ae aeq fe tar frrat at are Xo ora ati ae aeq fe tar frrat at are ora ati ae aeq fe tar frrat at are ati ae aeq fe tar frrat at are ae aeq fe tar frrat at are aeq fe tar frrat at are frrat at are at are arefeo oT aaa al, vet tar efeeatr aoa sat afar otf a | | 384 0 Geaem surateta Fret aferat = [1977] 3 THO Fito Fo arama FeTtat Tat aac F gat %, eaaragy et Tata wat Ag ate HY yam aa Fat gO fees!6. at wat 4 are cara eaatta fag sare mreHT MTR,feat ara ara F dora sa eqrarag % facia st x ora at faat fe dara seq eqrarag § fart wa aaataT aTSIH HU FH,cata tag at aas Aine seq aa* fatsra & and % eargrare sea vraag gre fee aefrie H amare wy efeestr aT ga deat aHAa F17. Teoma: + ad wana git F at aa aferara a art o1 Fat gat earavag a cha feaars area ' ata afer alaet | . ian | . > Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW versus MADHO PD. JATIA [[1977] 1 S.C.R. 202] (1977) The language of item 38 which has been reproduced above shows that if other conditions. are satified, thei deduction which can be claimed by the assessee at an assessment cannot exceed the amount of . B C D E H A B c D E F G rent payable for a year. The item thus places a limit in respect of the deduction which is permissible in an assessment ~or one year. In case, however, the amount of irrecoverable rent exceeds the amount of rerrt payable for a year, the right of the assessee to claim the benefit of the above exemption does not, in our opinion, get exhausted by his having claimed exemption in one year. We find no cogent reason as to why :.he assessee should become disentitlcd to claim the benefit of the above. exemption in respect of the balance of the irrecoverable rent in subsequent years subject to the condition that in no year the deduction would exceed the amount of rent payabl·;: for a year. The assessee, it has to be borne in mind, seeks exemption in respt<ct of t