Commissioner Of Income-Tax, Madras v. K. R. M. T. T. Thiagaraja Chetty & Co

Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus K. R. M. T. T. THIAGARAJA CHETTY & CO. [[1954] 1 S.C.R. 258] (1954) இநதய உசச நதமனறம வரமான வர ஆணை யர, டராஸமெ ..எதராக.. .ஆர.எம.ட.ட தயாகராஜ டட & கோகேசெ மாணபமக த நதயரசர தர. M. பதஞசல சாஸதர, லைமை மாணபமக நதயரசரகள தர. S.R. தாஸ, தர. வவயனபோஸ, தர. கலாம ஹசன மறறம தர. பகவத. 1953ஆம ஆணட அகபர தஙகள 14ஆம நாள்டோ உரயயலலமயடகள எணகள. 131, 131-A மறறம 131-B/1952ிமைமேறை இந்திய வருமான வரிச் சட்டம் (XI of 1922), பிரிவுகள். 4 (1) (b), 13 -கமிஷன்ஏஜென்சி - வணிக அமைப்பில் வைக்கப்படும் கணக்குகள் - ஏஜெண்டுக்குகமிஷன் வரவு வைக்கப்பட்டு, வணிகச் செலவினமாகக் பற்று வைக்கப்பட்டது.இருப்பினும், சம்பந்தப்பட்ட தகராறுகள் நிலுவையில் உள்ளதால், அந்தத் ததொகை நிறுத்தி வைக்கப்பட்டு, பின்னர் சஸ்பென்ஸ் கணக்கிற்கு மாற்றப்பட்டது -வருமானம் ஈட்டப்பட்டதா - லாபக் கணக்கீடு, ஈட்டப்படுதலுக்கு ஒரு முன்யா?நிபந்தனை நிர்வாக ஏஜென்சியின் ஒப்பந்த ஷரத்துக்கள்படி, ஒரு நிறுவனத்தின் நிர்வாகமுகவர்களாக இருந்த வரியேற்புக்குரியவர் நிறுவனம், இலாபத்தில் ஒரு குறிப்பிட்டசதவிகிதம் கமிஷனாகப் பெற உரிமை இருந்தது. அந்த நிறுவனம் பராமரித்து வந்தநிறுவனத்தின் கணக்குப் புத்தகங்களில், 1941-42 ஆம் ஆண்டின் இலாபத்திற்கானகமிஷனாக ரூ. 2,26,850 ததொகையானது நிறுவனத்திற்குச் சேர வேண்டியதாகக்காட்டப்பட்டது. மேலும், மேற்கண்ட ததொகை வணிகச் செலவினமாகப் பற்றுவைக்கப்பட்டு, நிர்வாக முகவர்களின் கமிஷன் கணக்கில் வரவு வைக்கப்பட்டது.ஆனால், நிறுவனத்தால் செலுத்த வேண்டிய ஒரு கடனை ரத்து செய்யுமாறுநிறுவனம் விடுத்த கோரிக்கையின் விளைவாக, நிறுவனத்தின் தீர்மானம் மூலம்மேற்கண்ட ததொகை பின்னர் ஒரு சஸ்பென்ஸ் கணக்கிற்கு மாற்றப்பட்டது. முடிவில், கமிஷன் கணக்குகளில் வரவு வைக்கப்பட்டபபோது, வணிக முறைப்படிகணக்குகளை வைத்திருந்த வரியேற்புக்குரியவருக்கு கமிஷன் ஈட்டப்பட்டது,மேலும் நிறுவனம் மற்றும் வரியேற்புக்குரியவர் இடையேயான தகராறு தீர்க்கப்படும்வரை கமிஷன் ததொகையை ஒரு சஸ்பென்ஸ் கணக்கிற்கு பின்னர் மாற்றியதுஇந்த வருமானத்தின் மீது வரி விதிக்கப்படுவதற்கான வரியேற்புக்குரியவரின்பபொறுப்பைப் பாதிக்காது. மேலும், வணிகத்தின் இலாபங்கள் மார்ச் 31, 1942 க்குப் பிறகே கணக்கிட முடியும் என்ற உண்மை முக்கியமற்றது, ஏனெனில் கமிஷனின் அளவு நிர்ணயம்அதன் ஈட்டப்படுதலுக்கு ஒரு முன் நிபந்தனை அல்ல. உரிமையியல் மேல்முறையீட்டு அதிகார வரம்பு:மேல்முறையீடுகள் எண்கள். 131 , 131-A மற்றும் 131-B / 1952. உரிமையியல் 1950 ம் ஆண்டு பிப்ரவரி 2 ம் நாள் மெட்ராஸ் உயர்நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்புமற்றும் தீர்ப்பாணையின் மீது இம்மேல்முறையீடு (சத்திய நாராயணராவ் மற்றும்விஸ்வநாத் சாஸ்திரி J J ) குறித்தனுப்புகை வழக்குகள் எண்.76 மற்றும் 78/1946 &1947 ன் 32 மற்றும் 56. சி.கே. தஃப்தரி, இந்திய சசொலிசிட்டர்-ஜெனரல் (ஜி. என். ஜஜோஷி அவருடன்) மேல்முறையீட்டாளருக்காக. பி. சசோமையா (அல்லாடி எதிர்மேல்முறையீட்டாளருக்காக. குப்புசாமிஅவருடன்) 1953. அக்டோபர் 14. நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பானது மாண்புமிகு நீதியரசர் திரு.குலாம் ஹசன் அவர்களால் வழங்கப்பட்டது. வருமானவரி மேல்முறையீட்டு தீர்ப்பாயத்தின் குறித்தனுப்புகை வழக்கின்1950 ம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் 2 ம் தேதி மெட்ராஸ் உயர்நீதிமன்றம் வழங்கியதீர்ப்பாணை மற்றும் உத்தரவின் பேரில் இம்மூன்று மேல்முறையீடுகளும் தாக்கல்செய்யப்பட்டுள்ளது. உயர்நீதிமன்றம் குறித்தனுப்பட்ட முதல் கேள்விக்குஎதிர்மறையாக பதிலளித்தது மற்றும் இரண்டாவது கேள்வி ததொடர்பாக மாண்புமிகுநீதியரசர் திரு. சத்திய நாராயண ராவ் அவர்கள் நேர்மறையாக பதிலளிக்கையில்மாண்புமிகு நீதியரசர் திரு. விஸ்வநாத சாஸ்திரி அவர்கள் எதிர்மறையாக பதில்அளித்தார், ஆனால் இறுதியாக மாண்புமிகு நீதியரசர் திரு. சத்திய நாராயணராவ்வின் தீர்ப்பானது முன்னிலைப்படுத்தப்பட்டது. மேற்படி தீர்ப்பானது 1942-1943 ம்ஆண்டு வருமான வரிவிதிப்பு சார்ந்தது மற்றும் அது வருமான வரி ஆணையரால்தாக்கல் செய்யப்பட்டது. மேல்முறையீட்டு எண்.132/1952 ஆனது வருமான வரிசெலுத்துபவரால் 1943 -1944 ம் ஆண்டு பபொறுத்து தாக்கல் செய்யப்பட்டது மற்றும்அது தனியாக கையாளப்படும். முதல் பகுதி மேல்முறையீடு தகேள்விகள் பபொறுத்து பின் வருமாறு. தொடர்பாக குறிப்பிடப்பட்ட இரண்டு (1) முந்தைய ஆண்டுகளில் மேல்முறையீடு செய்பவர்கள் (இந்த வழக்கில்எதிர்மேல்முறையீட்டாளர்கள்) பண அடிப்படையில் மதிப்பிடப்பட்டதற்காகதீர்ப்பாயம் கண்டறிந்ததற்கு ஏதேனும் காரணம் உள்ளதா? (2) 1942-1943 ம் வரிவிதிப்பு ஆண்டுக்கான ரூ.2,26,850/-ஐ கணக்கிடவில்லை என்று மேல்முறையீட்டு தீர்ப்பாயம் வழக்கின் பபொருண்மை மற்றும்சூழ்நிலையின் அடிப்படையில் தீர்மானித்துள்ளது சட்டப்படி சரியானதா? Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus K. R. M. T. T. THIAGARAJA CHETTY & CO. [[1954] 1 S.C.R. 258] (1954) 1953 ਅਕਤੂਬਰ.ਯੂ. ਇਨਕਮਟੈਕਸਕਰਮਸ਼ਨਰ, ਮਦਰ ਸ v. ਕੇ. ਆਰ. ਐਮ. ਟੀ. ਟੀ. ਰਿਆਗਰ ਜਚੇਟੀਐਂਡਕੰਪਨੀ. [ਤੰਜਲਸ਼ ਸਤਰੀਸੀ.ਜੇ., ਐਸ. ਆਰ. ਡੀ.ਏ.ਐਸ., ਰਿਿੀਅਨਬੋਸੇ, ਗੁਲ ਮਹਸਨਅਤੇਭਗਿਤੀਜੇ.ਜੇ. J ਭ ਰਤ, 1922 ਦ 11ਿ ਂ, ਐਸ.ਐਸ.4 (1) (ਬੀ), 13-ਕਰਮਰਨਸਰਸਓਨਏਜੰਸੀ- ਐਕਸੈਂਟਸਨੂੰਿਪ ਰਕਪਰਣ ਲੀ 'ਤੇਰੱਰਿਆਰਗਆ - ਓਮਨੀਸੀਜ਼ਨ, ਏ.ਏ.ਈ.1.ਆਈ.ਟੀ. ਰਿੱਚਜਮ੍ ਂਕੀਤ ਰਗਆਅਤੇ b11, si-ness Tਿਰਚਦੇਰੂਪਰਿੱਚਡੈਰਬਟਕੀਤ ਰਗਆ, ਪਰਇਸਨੂੰਰੋਕਰ ਆਰਗਆਅਤੇਕ ਰਡਰਦੱਤ ਰਗਆ। ਇਸਤੋਂਇਲ ਿ , ਮੈਨੇਰਜੰਗਏਜੰਸੀਇਕਰ ਰਨ ਮੇਦੀਆਂਸ਼ਰਤ ਂਦੇਤਰਹਤ, ਮੁਲ ਂਕਣਕਰਨਿ ਲੀਫਰਮਜੋਰਕਸੇਕੰਪਨੀਦੇਮੈਨੇਰਜੰਗਏਜੰਟ ਂਨੂੰਆਪਣੇਕਰਮਸ਼ਨਿਜੋਂਮੁਨ ਫੇਦ ਇੱਕਰਨਸ਼ਰਚਤਪਰਤੀਸ਼ਤਪਰ ਪਤਕਰਨਦੀਹੱਕਦ ਰਸੀਅਤੇਫਰਮਦੁਆਰ ਰੱਿੀਗਈਕੰਪਨੀਦੀਆਂਰਕਤ ਬ ਂਰਿੱਚਫਰਮਨੂੰ 2,26,850 ਰੁਪਏਦੀਰਕਮਕਰਮਸ਼ਨਿਜੋਂਰਦਿ ਈਗਈਸੀ। ਸ ਲ 1.941-42 ਲਈਮੁਨ ਫ ਅਤੇਉਕਤਰਕਮਿੀਇਸਤਰ੍ ਂਡੈਰਬਟਕੀਤੀਗਈਸੀਕ ਰੋਬ ਰੀਿਰਚੇਦੀਇੱਕਿਸਤੂਅਤੇਐਮ.ਐਨ.ਨ ਰਗੰਗਏਜੰਟ ਂਰਿੱਚਜਮ੍ ਂਕੀਤੀਜ ਂਦੀਹੈਕਰਮਸ਼ਨਿ ਤ , ਪਰਉਪਰੋਕਤਰਕਮਨੂੰਬ ਅਦਰਿੱਚਕੰਪਨੀਦੇਇੱਕਮਤੇਦੁਆਰ ਇੱਕਸਸਪੈਂਸਿ ਤੇਰਿੱਚਰਲਜ ਇਆਰਗਆਸੀਰਕਉਂਰਕਫਰਮਦੁਆਰ ਕੰਪਨੀਨੂੰਕੀਤੀਗਈਬੇਨਤੀਦੇਨਤੀਜੇਿਜੋਂਰਕਫਰਮਦੁਆਰ ਕੰਪਨੀਨੂੰਬਕ ਇਆਕਰਜ਼ ਮੁਆਫਕੀਤ ਜ ਸਕਦ ਹੈ: ਇਹਮੰਰਨਆਰਗਆਰਕ, ਰਕਉਂਰਕਕਰਦ ਤ ਿਪ ਰਕਪਰਣ ਲੀ 'ਤੇਲੇਿ -ਜੋਿ ਰੱਿਦ ਸੀ, ਕਰਮਸ਼ਨਨੇਮੁਲ ਂਕਣਕਰਤ ਨੂੰਉਦੋਂਪਰ ਪਤਕੀਤ ਜਦੋਂਕਰਮਸ਼ਨਨੇਭੁਗਤ ਨਕੀਤ _sion ਿ ਰਤਆਂਰਿੱਚਜਮ੍ ਂਕੀਤੀਗਈਸੀ, ਅਤੇਬ ਅਦਰਿੱਚਕਰਮਸ਼ਨਦੀਰਕਮਨੂੰਅੱਗੇਿਧ ਇਆਰਗਆਸੀ a ਸਸਪੈਂਸਿ ਤ ਕੰਪਨੀਅਤੇਰਨਰਧ ਰਕਰਿਚਕ ਰਰਿਿ ਦਦ ਰਨਪਟ ਰ ਲੰਰਬਤਹੋਣਨ ਲਮੁਲ ਂਕਣਕਰਤ ਦੀਇਸਆਮਦਨ 'ਤੇਟੈਕਸਲਗ ਉਣਦੀਦੇਣਦ ਰੀ 'ਤੇਕੋਈਅਸਰਨਹੀਂਪੈਸਕਦ ।• ਇਹਤੱਿਰਕਕ ਰੋਬ ਰਦੇਮੁਨ ਰ਼ਿਆਂਦੀਗਣਨ 31 ਮ ਰਚ, 1942 ਤੋਂਬ ਅਦਹੀਕੀਤੀਜ ਸਕਦੀਹੈ, ਬਹੁਤਹੀਮਹੱਤਿਪੂਰਨਹੈਰਕਉਂਰਕਕਰਮਸ਼ਨਦੀਮ ਤਰ ਇਸਦੀਪਰ ਪਤੀਤੋਂਪਰਹਲ ਂਦੀਸ਼ਰਤਨਹੀਂਹੈ। ਰਸਿਲਅਰੈਲੇਟਅਰਧਕ ਰਿੇਤਰ: ਰਸਿਲਅਪੀਲਨੰਬਰ 131, 131-ਏਅਤੇ 1952 ਦ 131-ਬੀ. 1946 ਦੇਨੰਬਰ 76 ਅਤੇ 78 ਦੇਕੇਸ ਂਰਿੱਚਮਦਰ ਸਹ ਈਕੋਰਟਦੇ 2 ਫਰਿਰੀ, 1950 ਦੇਫੈਸਲੇਅਤੇਫਰਮ ਨ (ਸੱਰਤਆਨ ਰ ਇਣਰ ਓਅਤੇਰਿਸ਼ਿਨ ਿਸ਼ ਸਤਰੀਜੇਜੇ.) ਦੀਆਂਅਪੀਲ ਂ ; 1947 ਦ I, ml 32 ਅਤੇ 56, • J ਸੀ.ਕੇ. ਦਫਤ ਰੀ, ਭ ਰਤਲਈਸ ਰਲਰਸਟਰਜਨਰਲ (ਜੀ. ਐਨ. ਜੋਸ਼ੀ, ਉਸਦੇਨ ਲ) ਅਪੀਲਕਰਤ ਲਈ। 1953 ਉੱਤਰਦ ਤ ਲਈਬੀ. ਸੋਰਮਆ (ਅਲ ਦੀਕੁਪੂ.ਸਿ ਮੀ, ਉਸਦੇਨ ਲ) I ncom-e•ਟੈਕਸਦ ਅਰਧਐਨ, ਮਦਰ ਸ v.ਅਦ ਲਤਕੇ. ਆਰ. , ਐਮ. ਟੀ. ਟੀ.ਰਿਆਗ ਰ ਜ ਘੇਟੀਅਤੇਓ. 1953.ਅਕਤੂਬਰ14.ਦ ਫੈਸਲ ਰਕਸਦੁਆਰ ਕੀਤ ਰਗਆਸੀ ਗੁਲ ਮਹਸਨਇਹਰਤੰਨੋਂਅਪੀਲ ਂਮਦਰ ਸਹ ਈਕੋਰਟਦੇ 2 ਫਰਿਰੀ, 1950 ਦੇਫੈਸਲੇਅਤੇਆਦੇਸ਼ਤੋਂਪੈਦ ਹੋਈਆਂਹਨ, ਜੋਇਨਕਮਟੈਕਸਅਪੀਲਰਟਬਊਨਲ (ਇਸਤੋਂਬ ਅਦ 'ਰਟਬਊਨਲ' ਿਜੋਂਜ ਰਣਆਜ ਂਦ ਹੈ) ਦੇਹਿ ਲੇ 'ਤੇਰਦੱਤ ਰਗਆਸੀ, ਰਜਸਨ ਲਹ ਈਕੋਰਟਨੇਪਰਹਲੇਹਿ ਲੇਕੀਤੇਸਿ ਲਦ ਜਿ ਬਨਕ ਰ ਤਮਕਰਿੱਚਰਦੱਤ ਸੀ, ਅਤੇਦੂਜੇਸਿ ਲਦੇਸਬੰਧਰਿੱਚ, ਸੱਰਤਆਨ ਰ ਇਣਰ ਓਜੇ. ਨੇਇਸਦ ਹ ਂਰਿੱਚਜਿ ਬਰਦੱਤ , ਜਦੋਂਰਕਰਿਸ਼ਿਨ ਿਸ਼ ਸਤਰੀ J. ਇਸਦ ਜਿ ਬਨਕ ਰ ਤਮਕਰਿੱਚਰਦੱਤ , ਰਜਸਦੇਨਤੀਜੇਿਜੋਂਸੱਰਤਆਨ ਰ ਇਣਰ ਓਜੇਉਲਟੀਦ ਫੈਸਲ ਰਜੱਤਰਗਆ।ਉਹਮੁਲ ਂਕਣਨ ਲਸੰਬੰਰਧਤਹਨ1942-1943 ਅਤੇਆਮਦਨਕਰਮਸ਼ਨਰਦੁਆਰ ਦ ਇਰਕੀਤੇਗਏਹਨਟੈਕਸ, ਜਦੋਂਰਕ 1952 ਦੀਅਪੀਲਨੰਬਰ 132 ਜੋ 1943-1944 ਨ ਲਸਬੰਧਤਹੈ, ਰਨਰਧ ਰਕਦੁਆਰ ਦ ਇਰਕੀਤੀਜ ਂਦੀਹੈ, ਅਤੇਇਸਨ ਲਿੱਿਰੇਤੌਰ 'ਤੇਨਰਜੱਰਿਆਜ ਂਦ ਹੈ।• ਅਪੀਲ ਂਦੇਪਰਹਲੇਸਮੂਹਦੇਸਬੰਧਰਿੱਚਰਜਨ੍ ਂਦੋਪਰਸ਼ਨ ਂਦ ਹਿ ਲ ਰਦੱਤ ਰਗਆਸੀ, ਉਹਹੇਿਰਲਿੇਅਨੁਸ ਰਹਨ:- (1)ਕੀਰਟਰਬੂਨਲਦੀਿੋਜਲਈਕੋਈਸਮੱਗਰੀਹੈਰਕਅਪੀਲਕਰਤ ਿ ਂ (ਇਸਕੇਸਰਿੱਚਉੱਤਰਦ ਤ ਿ ਂ) ਦ ਮੁਲ ਂਕਣਰਪਛਲੇਸ ਲ ਂਰਿੱਚਨਕਦਆਧ ਰ 'ਤੇਕੀਤ ਜ ਰਰਹ ਸੀ? (2)ਕੀਤੱਿ ਂਅਤੇਕੇਸਦੇਹ ਲ ਤ ਂਦੇਆਧ ਰ 'ਤੇਅਪੀਲਰਟਬਊਨਲਦ ਇਹਫੈਸਲ ਰਕਮੁਲ ਂਕਣਸ ਲ 1942-43 ਲਈ 2,26,850 ਰੁਪਏਦੀਰਕਮਦ ਮੁਲ ਂਕਣਨਹੀਂਕੀਤ ਜ ਸਰਕਆ, ਕ ਨੂੰਨਅਨੁਸ ਰਸਹੀਹੈ? ਮੁਲ ਂਕਣਕਰਤ ਇੱਕਰਰਜਸਟਰਡਫਰਮਹੈ (ਇਸਤੋਂਬ ਅਦ 'ਫਰਮ' ਿਜੋਂਜ ਰਣਆਜ ਂਦ ਹੈ) ਰਜਸਰਿੱਚਕੇ.ਆਰ.ਐਮ.ਟੀ.ਟੀ. ਰਿਆਗਰ ਜਚੇਟੀਅਤੇਉਸਦੇਦੋਪੁੱਤਰਸ਼ ਮਲਹਨ।ਇਹਫਰਮਸ਼ਰੀਮੀਨ ਕਸ਼ੀਰਮੱਲਜ਼, ਰਲਮਰਟਡ (ਇਸਤੋਂਬ ਅਦਲ ਲਨੂੰਕੰਪਨੀਿਜੋਂਜ ਰਣਆਜ ਂਦ ਹੈ) ਦ ਮੈਨੇਰਜੰਗਏਜੰਟਹੈ, ਜੋਮਦੁਰ ਰਿਿੇਇੱਕਸਰਪਰਨੰਗਰਮੱਲਦ ਮ ਲਕਹੈ।ਫਰਮਨੇਸਮਝੌਤੇਦੀਆਂਸ਼ਰਤ ਂਦੇਤਰਹਤ, ਬੀਮ ਕ ਰੋਬ ਰਅਤੇਰਕਸੇਹੋਰਜਗ੍ 'ਤੇਰਜਰਨੰਗਫੈਕਟਰੀਰਿੱਚਕਪ ਹਰਜਰਨੰਗਦ ਕ ਰੋਬ ਰਿੀਕੀਤ Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus K. R. M. T. T. THIAGARAJA CHETTY & CO. [[1954] 1 S.C.R. 258] (1954) Oct. U. SUPREME COURT REPORTS [1954] COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS v. K. R. M. T. T. THIAGARAJA CHETTY & CO. [PATANJALrSASTRI C.J., S. R. DAs, VIVIAN BosE, GHULAM HASAN and BHAGWATI JJ.] India,n focome-tax Act (XI of 1922), ss. 4 (1) (b), 13-Cominis-sion agency-Accou,nts kept on. mercantile system--Oomniission, credited to aae1it and debited as b1tsi-ness expendit·ure, but withheld and car1·i-ed Over snbseqnently to sn.~pense acconnt pending dispntes-Whether i[1]nconie ha.s a.cc1·1ted-Oo1npu,ta.tion of profits, ~ohether Cj)ndition prececlent to accrnal. \Vhere, under the terms of a managing agency agree1nent, the assesses firm who· wera the 1nanaging agents of a company \Vere entitled to a certain percentage of the profits as their commission and in the books of the company maintained by the firm a su1n of Rs. 2,26,850 odd was shown as co1nmission due to the fir1n on the profits for the year 1.941-42 and the said sum was also debited as an item of business expenditure and credited to the inn.naging agents' commission account, but the aforesaid sum was ·subsequently carried to a suspense account by a resolution of the company as a result of a request made by the firm that a debt due by the firm to the company may be written off: Held, that, as the assessee kept the accounts on the mercantile system the commission accrued to the assesses \\•hen the commis-_sion was credited to it in the accounts, and t]1e subsequent carry-ing over of the amount of the commission to a suspense account pending the settlement of the dispute between the company and the assessee could not affect the assessee's liability to be taxed on this income. • Held fnrther, that the fact that the profits of the business could be computed only after the 31st of March, 1942, was imma-terial as quantification of the commission is not a condition pre-cedent to its accrual. CIVIL APPELLATE JURISDICTION: Civil Appeals Nos. 131, 131-A and 131-B of 1952. Appeals from the Judgment and Decree dated the 2nd day of February, 1950, of the High Court of Judi-cature at Madras (Satyanarayana Rao and Viswanatha Sastri JJ.) in Cases Referred Nos, 76 :i,nd 78of 1946 flln<l 32 and 56 of 194 7, , . ' I • J C. K. Daphtary, Solicitor-General for India (G. N. Joshi'., with him) for the appellant. 1953 Oom.niissioner of I ncom-e·tax, Madras v. B. Somayya (Alladi Kuppu.swami, with him) for the respondent. 1953. October 14. The Judgment of the· Court K. R. M. T. T. was d.elivered by Thiagaraja Ghetty Thiagaraja Ghetty and Oo. GHULAM HASAN J.-These three appeals arise from the judgment and order of the Madras High Court dated 2nd February, 1950, delivered on a reference by the Income-tax Appellate Tribunal (hereinafter refer-red to as 'The Tribunal'), whereby the High Court answered the first referred question in the negative, and as regards the second question, Satyanarayana Rao J. answered it in the affirmative, while Viswa-natha Sastri J. answered it in the negative, as a result of which the judgment of Satyanarayana Rao J. ulti-mately prevailed. They relate to the assessment for 1942-1943 and are filed by the Commissioner of Income-tax, while Appeal No. 132 of 1952 which relates to 1943-1944 is filed by the assessee, and is dealt with separately. · The two questions which were referred in respect of the first group of appeals are as follows:- (1) Whether there is any material for the Tribu-nal's finding that the appellants (respondents in this case) were being assessed on cash basis in the prior years? (2) Whether on the facts and in the circumstances of the case the Appellate Tribunal's finding that the sum of Rs. 2,26,850 could not be assessed for the assess-ment year 1942-43 is correct in law? Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus K. R. M. T. T. THIAGARAJA CHETTY & CO. [[1954] 1 S.C.R. 258] (1954) सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट[1954] 258 आयआयोग-कर, मद्रास वी. के. आर. एम. टी. टी. थियागराजाचेट्टीएंडकंपनी। [ पतंजलिशास्त्रीसी. जे., एस. आर. दास, विवियनबोस, गुलामहसनऔरभगवतीजे.] भारतीयआय-करअधिनियम(1922 का11), एस. एस. 4 ( 1 ) ( ख), 13-वाणिज्यिकप्रणालीपर-रखेगएआयोगएजेंसीखातेआयोगकोश्रेयदियाजाताहै।अभिकर्ताकोदियाजाताहैऔरव्यावसायिकव्केरूपमेंडेबिटटकियाजाताहै, लेकिनरोकदियाजाताहैऔरबादमेंलंबितविवादों-क्याआयअर्जितहुईहै-लाभकीगणना, चाहेअर्जितकरनेकेलिएपूर्र्तीशर्तहो, कोसंदिग्धखातेमेंलेजायाजाताहै। जहाँ, एकप्रबंधएजेंसीसमझौतेकीशर्तोंकेतहत, निर्धारितीफर्मजोएककंपनीकेप्रबंधएजेंटटथे लाभकेएकनिश्चितप्रतिशतकेलिएअपनेकमीशनकेरूपमेंऔरफर्मद्वाराबनाएगएकंपनीकेबहीमेंरु।2,26,850 विषमराशिकोवर्ष1941-42 केलिएलाभपरफर्मकोदेयकमीशनकेरूपमेंदिखायागयाथाऔरउक्तराशिकोव्यावसायिकव्कीएकवस्तुकेरूपमेंभीडेबिटटकियागयाथाऔरप्रबंधनएजेंटोंकेकमीशनखातेमेंजमाकियागयाथा, लेकिनउपरोक्तराशिबादमेंदीगईथी।फर्मद्वाराकिएगएअनुरोधकेपरिणामस्वरूपकंपनीकेएकसंकल्पद्वाराएकसस्पेंसखातेमेंलेजायागयाकिफर्मद्वाराकंपनीकोदेयऋणकोबट्टेखातेमेंडालाजासकताहैः यहअभिनिर्धारितकियागयाकि, निर्धारितीनेखातोंकोव्यापारिकप्रणालीपररखाहै, जबआयोगनिर्धारितीकोअर्जितकरताहै।इसेखातोंमेंजमाकियागयाथा, औरबादमेंकंपनीऔरनिर्धारितीकेबीचविवादकेनिपटारेतककमीशनकीराशिकोएकसंदिग्धखातेमेंलेजानेसेइसआयपरकरलगानेकेलिएनिर्धारितीकीदेयताप्रभावितनहींहोसकतीथी। आगेकहाकियहतथ्यकिव्यवसायकालाभ 31 मार्च, 1942 केबादहीगणनाकीजासकी, क्योंकिआयोगकापरिमाणीकरणइसकीप्राप्तिसेपहलेकीशर्तनहींहै। सिविलअपीलीयन्यायनिर्णयःदीवानीअपीलें नं. 131 , 131 - 1952 काएऔर131-बी। निर्णयऔरडिक्रीसेअपीलदिनांकित 2मद्रासमेंउच्चन्यायालयकेफरवरी, 1950 केदूसरेदिन(सत्यनारायणरावऔरविश्वनाथशास्त्रीजे.जे.) संदर्भितमामलोंमें।76 और1946 का78 और1947 का32 और56, एस. सी. आर. सर्वोच्चन्यायालयरिपोर्ट 259 सी. के. डाफ्टटरी, सॉलिसिटटर-जनरलफॉरइंडिया(जी. एन. जोशी, उनकेसाथ) अपीलार्थीकेलिए। बी. सोमय्या(अल्लादीकुप्पुस्वामी, उनकेसाथ) उत्तरदाता। 1953. 14 अक्टूबर।न्यायालयकानिर्णय द्वारादियागयाथा गुलामहसनजे।-- येतीनअपीलेंउत्पन्नहोतीहैं- मद्रासउच्चन्यायालयकानिर्णयऔरआदेश दिनांक2 फरवरी, 1950, द्वाराएकसंदर्भपरदियागयाआय-करअपीलीयन्यायाधिकरण(इसकेबाददेखें) लालसे"दट्रिब्यूनल"), जिसकेद्वाराउच्चन्यायालयपहलेसंदर्भितप्रश्नकाउत्तरनकारात्मकमेंदिया, औरदूसरेप्रश्नकेसंबंधमें, सत्यनारायण रावजे. नेइसकासकारात्मकजवाबदिया, जबकिविश्व नाथशास्त्रीजे. नेइसकानकारात्मकजवाबदिया, जिसकेपरिणामस्वरूपजिसमेंसेजे. सत्यनारायणारावअल्टीकानिर्णयभारीजीतहासिलकी।वेमूल्यांकनसेसंबंधितहैं 1942-1943 औरआयआयुक्तद्वारादाखिलकिएजातेहैं कर, जबकि1952 कीअपीलसंख्या132 जो1943-1944 सेसंबंधितहै, निर्धारितीद्वारादायरकीजातीहै, औरइसकेसाथनिपटाजाताहै अलगसे। जिनदोप्रश्नोंकेसंबंधमेंउल्लेखकियागयाथा ----अपीलोंकापहलासमूहइसप्रकारहैः ( 1 ) क्याजनजातिकेलिएकोईसामग्रीहै नालकानिष्कर्षकिअपीलकर्ताओं(इसमामलेमेंउत्तरदाताओं) कामूल्यांकनपिछलेवर्षोंमेंनकदआधारपरकियाजारहाथा? ( 2 ) चाहेतथ्योंपरहोयापरिस्थितियोंपर मामलेमेंअपीलीयन्यायाधिकरणकानिष्कर्षहैकिरु।2,26,850 आकलनवर्षकेलिएमूल्यांकननहींकियाजासका1942-43 क्याकानूनमेंसहीहै? निर्धारितीएकपंजीकृतफर्महै( इसकेबादसंदर्भित) 'फर्म' केरूपमें) जिसमेंK.R.M.T.T. त्यागराजचेट्टीऔरउनकेदोबेटेशामिलहैं।यहफर्मश्रीमीनाक्षीमिल्सलिमिटेड(इसकेबादकंपनीकेरूपमेंसंदर्भित) कीप्रबंधएजेंटटहै, जोमदुरामेंएककताईमिलकामालिकहै।फर्मबीमाव्यवसायऔरएकअन्यस्थानपरएकजिनिंगकारखानेमेंकपासबनानेकाव्यवसायभीकरतीथी।समझौतेकीशर्तोंकेतहत 35 260 Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus K. R. M. T. T. THIAGARAJA CHETTY & CO. [[1954] 1 S.C.R. 258] (1954) The two questions which were referred in respect of the first group of appeals are as follows:- (1) Whether there is any material for the Tribu-nal's finding that the appellants (respondents in this case) were being assessed on cash basis in the prior years? (2) Whether on the facts and in the circumstances of the case the Appellate Tribunal's finding that the sum of Rs. 2,26,850 could not be assessed for the assess-ment year 1942-43 is correct in law? The assessee is a registered firm (hereinafter referred to as 'the firm') consisting of K.R.M.T.T. Thiagaraja Chetty and his two sons. The firm is the managing agent of Shri Meenakshi Mills, Ltd. (hereinafter refer-red to as the Company) owning .a spinning mill at Madura. The firm also conducted insurance business and the business of ginning cotton in a ginning factory at another place. Under tbe terms of the agreement ~~ 11>[5]3 the managing agents were entitled to a remuneration a om-11iiss1one:r -:-:-oJ ,, of Rs. 1,000 . per mensem and a commission of ~- per Income.tax, cent. on all purchases, 1 per cent. on all sales and Madras 10 per cent. commission on the net profits of the mills v. before allowing for depreciation. The firm had plenary K: R. M. T. 2'. powers of management of the affairs of the company Thwaar~J~ 0Ohetty subject to general supervision of the directors. It was ""_' _• to have charge and custody on behalf of the company Gholam HasanJ. of all the property, books of acco'i:mts, papers and documents and effects belonging to the company. It was required to keep at the expense of the company proper and complete books of account of all purchases and sales and of all payments made and moneys received on behalf of the company. It had to defray all the expenses of maintaining a suitable office and a staff of assistants and clerks sufficient to transact the business of the firm as managing agents of the com-pany. Clause 16 is most important and lays down that the firm shall be at liberty to retain, reimburse, and pay themselves out of the funds of the company, all charges and expenses, legal or otherwise and all the costs and expenses of providing and maintaining offices for the company and the salaries of clerks, servants, agents or workmen and all moneys expended by them on behalf of the company and all sums due to the .firm for commission or otherwise. The company made considerable profit in the assess-ment year 1942-1943 and the firm became entitled to commission to the tune of Rs. 2,26,850-5-0. The firm did not show this sum in the return on the ground that it was not actually received in the year of account, viz., by the 31st March, 1942. It relied upon a resolution of the Board of Directors of the company, dated the 30th March, 1942, by which they had decid-ed to keep the aforesaid amount in suspense without paying it on the ground that an amount of two lakhs odd was due to the company from the firm. It appears that the firm owedadebttothecompany for a long time past which was outstanding. The firm wrote on the 30th March, 1942, to the company requesting that the debt be written off. The firm also wrote that oI) accouI)t, of the extraordinary i_ncrease in the volume of business, it found it difficult· to bestow adequate 1953 proposed attention that on all the the direct respons1b1bty • aspects of the • • • mill business iOr J:' sa es l an and d 0 mnmitssiontr Income-tax, ~--:-a, " purchases may be transferred to some other agency, Madras leaving the general supervision over the entire manage-v. ment in the firm's hands. The firm agreed to forego K: R. :fr~. T. T. its commission on purchases and sales and agreed to ThiagaraJa Ohcuy 0take half of the commission on the net profits. The and !!_· directors by their resolution, passed on the same date, Ghulain Hasan J. refused to write off the amount without consulting the general body of shareholders and pending the settle-ment of the dispute resolved to keep the amount in suspense.· Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus K. R. M. T. T. THIAGARAJA CHETTY & CO. [[1954] 1 S.C.R. 258] (1954) (2)ਕੀਤੱਿ ਂਅਤੇਕੇਸਦੇਹ ਲ ਤ ਂਦੇਆਧ ਰ 'ਤੇਅਪੀਲਰਟਬਊਨਲਦ ਇਹਫੈਸਲ ਰਕਮੁਲ ਂਕਣਸ ਲ 1942-43 ਲਈ 2,26,850 ਰੁਪਏਦੀਰਕਮਦ ਮੁਲ ਂਕਣਨਹੀਂਕੀਤ ਜ ਸਰਕਆ, ਕ ਨੂੰਨਅਨੁਸ ਰਸਹੀਹੈ? ਮੁਲ ਂਕਣਕਰਤ ਇੱਕਰਰਜਸਟਰਡਫਰਮਹੈ (ਇਸਤੋਂਬ ਅਦ 'ਫਰਮ' ਿਜੋਂਜ ਰਣਆਜ ਂਦ ਹੈ) ਰਜਸਰਿੱਚਕੇ.ਆਰ.ਐਮ.ਟੀ.ਟੀ. ਰਿਆਗਰ ਜਚੇਟੀਅਤੇਉਸਦੇਦੋਪੁੱਤਰਸ਼ ਮਲਹਨ।ਇਹਫਰਮਸ਼ਰੀਮੀਨ ਕਸ਼ੀਰਮੱਲਜ਼, ਰਲਮਰਟਡ (ਇਸਤੋਂਬ ਅਦਲ ਲਨੂੰਕੰਪਨੀਿਜੋਂਜ ਰਣਆਜ ਂਦ ਹੈ) ਦ ਮੈਨੇਰਜੰਗਏਜੰਟਹੈ, ਜੋਮਦੁਰ ਰਿਿੇਇੱਕਸਰਪਰਨੰਗਰਮੱਲਦ ਮ ਲਕਹੈ।ਫਰਮਨੇਸਮਝੌਤੇਦੀਆਂਸ਼ਰਤ ਂਦੇਤਰਹਤ, ਬੀਮ ਕ ਰੋਬ ਰਅਤੇਰਕਸੇਹੋਰਜਗ੍ 'ਤੇਰਜਰਨੰਗਫੈਕਟਰੀਰਿੱਚਕਪ ਹਰਜਰਨੰਗਦ ਕ ਰੋਬ ਰਿੀਕੀਤ 19-53ਮੈਨੇਰਜੰਗਏਜੰਟਰਮਹਨਤ ਨੇਦੇਹੱਕਦ ਰਸਨ AOM-m--ਮੈਂ-s:-s-ਮੈਂ:o-ਨਰo, J 1 ਰੁਪਏਦ ,•ਪਰਤੀਮਹੀਨ 000 ਰੁਪਏਅਤੇਕਰਮਸ਼ਨਮੈਂਪਰਤੀ 1n, ome-tax, ਸੈਂਟ. ਸ ਰੀਆਂਿਰੀਦ ਂ 'ਤੇ, 1 ਪਰਤੀਸ਼ਤ।ਸ ਰੀਆਂਰਿਕਰੀ 'ਤੇਅਤੇਮਦਰ ਸ10 ਪਰਤੀਸ਼ਤ।ਰਮੱਲ ਂਦੇਸ਼ੁੱਧਮੁਨ ਫੇ 'ਤੇਕਰਮਸ਼ਨv.ਰਗਰ ਿਟਦੀਆਰਗਆਦੇਣਤੋਂਪਰਹਲ ਂ. ਫਰਮਕੋਲਪਲੈਨਰੀਸੀK: ਆਰ. ਐਮ. ਟੀ. [2]'· ਕੰਪਨੀਦੇਮ ਮਰਲਆਂਦੇਪਰਬੰਧਨਦੀਆਂਸ਼ਕਤੀਆਂਿਿ ਰ? ਓਹੇਟੀਡ ਇਰੈਕਟਰ ਂਦੀਆਮਰਨਗਰ ਨੀਦੇਅਧੀਨ।ਇਹਸੀਕੰਪਨੀਦੀਤਰਫੋਂਚ ਰਜਅਤੇਰਹਰ ਸਤਘੋਲਮਹਸਨਜੇ. ਸ ਰੀਜ ਇਦ ਦ, ਕੰਪਨੀਦੀਆਂਰਕਤ ਬ ਂ, ਕ ਗਜ਼ਅਤੇਦਸਤ ਿੇਜ਼ਅਤੇਕੰਪਨੀਨ ਲਸਬੰਧਤਪਰਭ ਿ.ਇਹਕੰਪਨੀਦੇਿਰਚੇ 'ਤੇਸ ਰੀਆਂਿਰੀਦ ਂਅਤੇਰਿਕਰੀਅਤੇਕੰਪਨੀਿੱਲੋਂਕੀਤੇਗਏਸ ਰੇਭੁਗਤ ਨ ਂਅਤੇਪਰ ਪਤਕੀਤੇਪੈਸੇਦੇਿ ਤੇਦੀਆਂਸਹੀਅਤੇਪੂਰੀਆਂਰਕਤ ਬ ਂਰੱਿਣਦੀਲੋੜਸੀ।ਇਸਨੂੰਇੱਕਢੁਕਿੇਂਦਫਤਰਅਤੇਸਹ ਇਕ ਂਅਤੇਕਲਰਕ ਂਦੇਸਟ ਫਨੂੰਬਣ ਈਰੱਿਣਦੇਸ ਰੇਿਰਰਚਆਂਨੂੰਪੂਰ ਕਰਨ ਰਪਆਜੋਫਰਮਦੇਪਰਬੰਧਨਏਜੰਟ ਂਿਜੋਂਫਰਮਦੇਕ ਰੋਬ ਰਨੂੰਚਲ ਉਣਲਈਕ ਼ਿੀਸੀ।ਧ ਰ 16 ਸਭਤੋਂਮਹੱਤਿਪੂਰਨਹੈਅਤੇਇਹਰਨਰਧ ਰਤਕਰਦੀਹੈਰਕਫਰਮਨੂੰਕੰਪਨੀਦੇਫੰਡ ਂਰਿੱਚੋਂ, ਸ ਰੇਿਰਰਚਆਂਅਤੇਿਰਰਚਆਂ, ਕ ਨੂੰਨੀਜ ਂਹੋਰਅਤੇਕੰਪਨੀਲਈਦਫਤਰਪਰਦ ਨਕਰਨਅਤੇਸ ਂਭ-ਸੰਭ ਲਦੇਸ ਰੇਿਰਰਚਆਂਅਤੇਿਰਰਚਆਂਅਤੇਕਲਰਕ ਂ, ਨੌਕਰ ਂ, ਏਜੰਟ ਂਜ ਂਕ ਰਮਆਂਦੀਆਂਤਨਿ ਹ ਂਅਤੇਕੰਪਨੀਦੀਤਰਫੋਂਉਨ੍ ਂਦੁਆਰ ਿਰਚਕੀਤੇਗਏਸ ਰੇਪੈਸੇਅਤੇਬਕ ਇਆਸ ਰੀਰਕਮਨੂੰਬਰਕਰ ਰਰੱਿਣ, ਿ ਪਸਕਰਨਅਤੇਭੁਗਤ ਨਕਰਨਦੀਆਜ਼ ਦੀਹੋਿੇਗੀ।ਕਰਮਸ਼ਨਲਈਫਰਮਜ ਂਹੋਰ. ਕੰਪਨੀਨੇਮੁਲ ਂਕਣਸ ਲ 1942-1943 ਰਿੱਚਕ ਼ਿੀਮੁਨ ਫ ਕਮ ਇਆਅਤੇਫਰਮ2,26,850-5-0 ਰੁਪਏਦੇਕਰਮਸ਼ਨਦੀਹੱਕਦ ਰਬਣਗਈ।ਫਰਮਨੇਰਰਟਰਨਰਿੱਚਇਹਰਕਮਮ ਰਚ, 1942 ਇਸਆਧ ਰਤੱਕ 'ਪਰ ਪਤਤੇਨਹੀਂਨਹੀਂਰਦਿ ਈਹੋਈਸੀ।ਰਕਇਹਇਸਅਸਲਨੇ 30 ਰਿੱਚਮ ਰਚਿ ਤੇ, 1942 ਦੇਸ ਲਨੂੰਕੰਪਨੀਰਿੱਚ, ਦੇਭ ਿਬੋਰਡ 31 ਆਫਡ ਇਰੈਕਟਰਜ਼ਦੇਇਕਮਤੇ 'ਤੇਭਰੋਸ ਕੀਤ , ਰਜਸਦੁਆਰ ਉਨ੍ ਂਨੇਉਪਰੋਕਤਰਕਮਨੂੰਇਸਆਧ ਰ 'ਤੇਭੁਗਤ ਨਕੀਤੇਰਬਨ ਂਸਸਪੈਂਸਰਿਚਰੱਿਣਦ ਫੈਸਲ ਕੀਤ ਸੀਰਕਫਰਮਤੋਂਕੰਪਨੀਨੂੰਦੋਲੱਿਰੁਪਏਦੀਬਕ ਇਆਰਕਮਬਕ ਇਆਹੈ।ਅਰਜਹ ਜ ਪਦ ਹੈਰਕਫਰਮਨੇਰਪਛਲੇਲੰਬੇਸਮੇਂਤੋਂਕੰਪਨੀਦ ਕਰਜ਼ਦ ਰਸੀਜੋਬਕ ਇਆਸੀ।ਫਰਮਨੇ 30 ਮ ਰਚ, 1942 ਨੂੰਕੰਪਨੀਨੂੰਪੱਤਰਰਲਿਕੇਬੇਨਤੀਕੀਤੀਰਕਕਰਜ਼ ਮੁਆਫਕੀਤ ਜ ਿੇ।ਫਰਮਨੇਇਹਿੀਰਲਰਿਆਰਕਓਆਈ) ਐਕਸੀਓਆਈ)ਟੀ, ਿ ਲੀਅਮਰਿੱਚਅਸਧ ਰਨ i_ncrease 19531942-1943 ਅਤੇ 1943-1944 ਦੇਸਬੰਧਰਿੱਚਨਤੀਜੇਇਹਸਨ: Com-w. s-.Ioner o.;, ਆਪਸੀਤੌਰ 'ਤੇਸ਼ ਮਲਹੁੰਦ ਹੈ.ਰਕਉਂਰਕ, ਬ ਅਦਿ ਲੇਦੇਸੰਬੰਧਸ ਲਰਿੱਚਰਟਬਊਨਲਮੁਲ ਂਕਣਨੇ- incom-, ax,ਰਕਹ ਸੀਰਕਰਕੰਨੀਰਕਮਰਪਛਲੇਹੈਮਦਰ ਸ2,20,702 ਰੁਪਏਦ ਇਨਕਮਟੈਕਸਲਈਮੁਲ ਂਕਣਕੀਤ ਰਗਆਸੀ, ਹ ਲ ਂਰਕv.ਰਕਮਰਸਰਫਫਰਮਨੂੰਕੈਡਟਿਜੋਂਿੜ੍ੀਸੀਕੇ. ਆਰ. ਐਮ. 1'. ਟੀ. ਕੰਪਨੀਦੀਆਂਰਕਤ ਬ ਂਅਤੇਇਸਦੁਆਰ ਰਤਆਰਨਹੀਂਕੀਤੀਆਂਗਈਆਂਹਨਰਿਆਗਰ ਜ ਓਹੇਟੀਫਰਮ।. ਅਤੇਓ। ਇਹਦਲੀਲਓਹਨਲਮਹਸਨਜੇਦੀਤਰਫੋਂਸ਼ਰੀਸੋਰਮਆਨੇਰਦੱਤੀਹੈ।ਫਰਮਨੇਰਕਹ ਰਕਕਰਮਸ਼ਨਰਦੀਇਹਿੋਜਰਕਫਰਮਨੂੰਰਪਛਲੇਸ ਲ ਂਰਿੱਚਨਕਦਰਿੱਚਭੁਗਤ ਨਨਹੀਂਕੀਤ ਰਗਆਸੀ, ਨੂੰਰੱਦ ਕਰਰਦੱਤ ਰਗਆਸੀ ਰਟਬਊਨਲਅਤੇਤੱਿ ਂਦੀਿੋਜਹੋਣਦੇਨ ਤੇਹ ਈਕੋਰਟਦੁਆਰ ਦਿਲਅੰਦ ਜ਼ੀਨਹੀਂਕੀਤੀਜ ਣੀਚ ਹੀਦੀਸੀ।ਫਰਮਨੇਰੈਫਰੈਂਸਦੇਸਮੇਂਰਟਬਊਨਲਦੇਸ ਹਮਣੇਇਹਸਿ ਲਉਿ ਇਆਸੀਅਤੇਦਲੀਲਰਦੱਤੀਸੀਰਕਉਸਦੇਆਦੇਸ਼ਤੋਂਕ ਨੂੰਨਦ ਕੋਈਸਿ ਲਹੀਪੈਦ ਨਹੀਂਹੁੰਦ , ਰਜਿੇਂਰਕਇਹਸੀਰਸੱਟ ਦੁਆਰ ਤੱਿ ਂਦੀਿੋਜ।ਰਟਬਊਨਲ, ਰਕਿੇਂ■ ਕਦੇਿੀ, ਇਸਦਲੀਲਨੂੰਇਹਕਰਹੰਦੇਹੋਏਰੱਦਕਰਰਦੱਤ ਰਕਪਰਸ਼ਨਕ ਨੂੰਨਦ ਇੱਕਸੀ, ਰਕਉਂਰਕਇਹਰਕਸਦੀਹੋਂਦਨ ਲਸਬੰਧਤਸੀਲੱਭਣਲਈਕੋਈਸਮੱਗਰੀ.ਹ ਈਕੋਰਟ ਇਸਤਰ੍ ਂਦੇਪਰਸ਼ਨਦ ਹਿ ਲ ਰਦੱਤ ਜ ਰਰਹ ਹੈਅਤੇਉਹਸਹੀਪਰਸ਼ਨ 'ਤੇਆਪਣ ਮਨਲ ਗੂਕਰਦ ਹੈਅਤੇਇਸਰਸੱਟੇ 'ਤੇਪਹੁੰਰਚਆਰਕਇਸਨਤੀਜੇਲਈਕੋਈਸਮੱਗਰੀਨਹੀਂਸੀਰਕਫਰਮਦ ਮੁਲ ਂਕਣਰਪਛਲੇਸ ਲ ਂਰਿੱਚਨਕਦਆਧ ਰ 'ਤੇਕੀਤ ਜ ਰਰਹ ਸੀ।ਰਬਹ ਰਅਤੇਉੜੀਸ ਦੇਇਨਕਮਟੈਕਸਕਰਮਸ਼ਨਰਬਨ ਮਆਮਦਨਕਰਕਰਮਸ਼ਨਰਦ ਮ ਮਲ ।ਦਰਭੰਗ ਦ ਮਹ ਂਰ ਜਦ, ਹੀਰ ਜ ਸਰੀਸੋਰਮਆਦੀਸਰਹਮਤੀਦ ਸਮਰਿਨਨਹੀਂਕਰਦ ।ਉੱਿੇਇਨਕਮਟੈਕਸਅਫਸਰਨੇਕ ਰੋਬ ਰਦੇਮੁਨ ਰ਼ਿਆਂਦੀਗਣਨ ਕੀਤੀਸੀ ਅਸਲਦੋਿ ਂਨੂੰਰਧਆਨਰਿੱਚਰੱਿਦੇਹੋਏਰਿਸ਼ੇਸ਼ਸ ਲ ਉਸਸ ਲਰਿੱਚਰਿਆਜਦੀਆਂਪਰ ਪਤੀਆਂਅਤੇਉਹਨ ਂਦੁਆਰ ਇਲ ਜਕੀਤੀਗਈਰਕਮਉਸਸ ਲਰਿੱਚਮੁਲ ਂਕਣਕਰਤ ਰਿਆਜਰਰਜਸਟਰਰਿੱਚਤਬਦੀਲੀਦੁਆਰ ਰਿਆਜਦੀਪਰ ਪਤੀਿਜੋਂਰਜਸਨੂੰਸਸਪੈਂਸਿ ਤ ਮੰਰਨਆਜ ਸਕਦ ਹੈ।ਰਪਰਿੀਕੌਨਰਸਲਨੇਰਕਹ ਰਕਆਮਦਨਕਰਅਰਧਕ ਰੀਦੁਆਰ ਕੀਤੀਗਈਗਣਨ ਰਿੱਚਕੁਝਿੀਗੈਰਕ ਨੂੰਨੀਜ ਂਰਸਧ ਂਤਦੇਉਲਟਨਹੀਂਸੀ।ਹ ਈਕੋਰਟਨੇਧ ਰ 66 (1) ਤਰਹਤਰਕਹ ਸੀ ਪਰਹਲੇਸਿ ਲ ਂਦੁਆਰ ਉਿ ਏਗਏਕ ਨੂੰਨਦੇਸਿ ਲਦ ਫੈਸਲ ਕਰਨਲਈ[,]ਅਤੇਇਸਦ ਫੈਸਲ ਕਰਦ ਤ ਦੇਰਿਰੁੱਧਕੀਤ ।ਨ ਹੀਇਹਰਕਹ ਜ ਸਕਦ ਹੈਰਕਸਿ ਲਦ ਜਿ ਬਰਦੰਦੇਹੋਏਹ ਈਕੋਰਟਨੇਗੈਰ-ਕ ਨੂੰਨੀਜ ਂਰਸਧ ਂਤਦੇਉਲਟਕੰਮਕੀਤ ।ਮੰਰਨਆਜ ਂਦ ਹੈਰਕਫਰਮਨੇਇਸਤੋਂਇਲ ਿ ਿ ਰਤਆਂਦੀਆਂਕੋਈਿੱਿਰੀਆਂਰਕਤ ਬ ਂਨਹੀਂਰੱਿੀਆਂ (1) 60 ਆਈ.ਏ., 146. • . ਉਸਕੰਪਨੀਦੇਿ ਰਤਆਂਦੀਆਂਰਕਤ ਬ ਂਰਜਸਰਿੱਚ1903 ਇੱਕਲੇਜਰਸੀਰਜਸਰਿੱਚਰੇਮੂਨ ਲਸਬੰਰਧਤਐਂਟਰੀਆਂਸਨ-Ommiseioner.ofਫਰਮਨੂੰਨਕਦਰਿੱਚਭੁਗਤ ਨਕੀਤ ਰਗਆਨੈਰੇਸ਼ਨਅਤੇਕਰਮਸ਼ਨ।Incom•-ta.r,, 2,26,850-5-0 ਰੁਪਏਦੀਰਕਮਨੂੰਮ ਲੀਆਿਜੋਂਡੈਰਬਟਕੀਤ ਰਗਆਸੀਮਦਰ ਸਕੰਪਨੀਦ ਿਰਚ ਰਜਿੇਂਰਕਭੁਗਤ ਨਕੀਤ ਰਗਆਹੈv. Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus K. R. M. T. T. THIAGARAJA CHETTY & CO. [[1954] 1 S.C.R. 258] (1954) முதல் பகுதி மேல்முறையீடு தகேள்விகள் பபொறுத்து பின் வருமாறு. தொடர்பாக குறிப்பிடப்பட்ட இரண்டு (1) முந்தைய ஆண்டுகளில் மேல்முறையீடு செய்பவர்கள் (இந்த வழக்கில்எதிர்மேல்முறையீட்டாளர்கள்) பண அடிப்படையில் மதிப்பிடப்பட்டதற்காகதீர்ப்பாயம் கண்டறிந்ததற்கு ஏதேனும் காரணம் உள்ளதா? (2) 1942-1943 ம் வரிவிதிப்பு ஆண்டுக்கான ரூ.2,26,850/-ஐ கணக்கிடவில்லை என்று மேல்முறையீட்டு தீர்ப்பாயம் வழக்கின் பபொருண்மை மற்றும்சூழ்நிலையின் அடிப்படையில் தீர்மானித்துள்ளது சட்டப்படி சரியானதா? கே.ஆர்.எம்.டி.டி. தியாகராஜ செட்டி மற்றும் அவரது இரண்டு மகன்கள்அடங்கிய பதிவு செய்யப்பட்ட நிறுவனமானது வரி செலுத்துபவர்கள் ஆகும்.மேற்படி நிறுவனமானது மதுராவில் ஸ்பின்னிங் மில் நடத்தி வரும் ஸ்ரீ மீனாட்சிமில்ஸ் லிமிடெட்டின் மேனேஜிங் நிர்வாக முகவர் ஆகும். மேற்படிநிறுவனமானது இன்சூரன்ஸ் வியாபாரத்தையும் மற்றும் மற்றறொரு இடத்தில்ஜின்னிங் பேக்டரியில் பருத்தி ஜின்னிங் ததொழிலையும் செய்து வருகிறது.ஒப்பந்தத்தின் விதிமுறைகளின் கீழ், நிர்வாக முகவர்கள் மாதத்திற்கு ரூ. 1,000ஊதியத்திற்கும், அனைத்து ககொள்முதல் மீதும் 1/2 சதவீத கமிஷனுக்கும்,அனைத்து விற்பனை மீதும் 1 சதவீத கமிஷனுக்கும், மற்றும் தேய்மானம்அனுமதிக்கும் முன் ஆலைகளின் நிகர லாபத்தில் 10 சதவீத கமிஷனுக்கும்உரிமைபெற்றிருந்தனர். நிறுவனத்திற்குஇயக்குநர்களின் பபொது மேற்பார்வைக்கு உட்பட்டு, நிறுவனத்தின் விவகாரங்களை நிர்வகிக்கும்முழுமையான அதிகாரங்கள் இருந்தன. நிறுவனத்தின் சார்பாக, நிறுவனத்திற்குச்சசொந்தமான அனைத்து சசொத்துக்கள், கணக்குப் புத்தகங்கள், ஆவணங்கள்மற்றும் உடமைகளை பபொறுப்பில் வைத்திருக்க வேண்டும். நிறுவனத்தின்சார்பாக செய்யப்பட்ட அனைத்து ககொள்முதல் மற்றும் விற்பனைகள், செய்யப்பட்டஅனைத்து ககொடுப்பனவுகள் மற்றும் பெறப்பட்ட அனைத்து ததொகைகள் பற்றியசரியான மற்றும் முழுமையான கணக்குப் புத்தகங்களை நிறுவனத்தின் செலவில்பராமரிக்க வேண்டியிருந்தது. நிறுவனத்தின் நிர்வாக முகவர்களாக நிறுவனத்தின்வணிகத்தை நடத்த பபோதுமான உதவியாளர்கள் மற்றும் எழுத்தர்களின்ஊழியர்களைக் ககொண்ட பபொருத்தமான அலுவலகத்தைப் பராமரிப்பதற்கானஅனைத்து செலவுகளையும் அது ஏற்க வேண்டியிருந்தது. பிரிவு 16 மிகவும்முக்கியமானது மற்றும் நிறுவனத்தின் நிதியிலிருந்து அனைத்து கட்டணங்கள்மற்றும் செலவுகள், சட்டரீதியான அல்லது பிற, மற்றும் நிறுவனத்திற்கானஅலுவலகங்களை வழங்குதல் மற்றும் பராமரிப்பதற்கான அனைத்து செலவுகள்மற்றும் எழுத்தர்கள், பணியாளர்கள், முகவர்கள் அல்லது ததொழிலாளர்களின்சம்பளங்கள் மற்றும் நிறுவனத்தின் சார்பாக அவர்களால் செலவழிக்கப்பட்டஅனைத்து ததொகைகள் மற்றும் கமிஷன் அல்லது பிறவற்றிற்காகநிறுவனத்திற்குச் சேர வேண்டிய அனைத்து ததொகைகளையும் தாங்களே தக்கவைத்துக்ககொள்ள, ஈடுசெய்ய மற்றும் செலுத்த நிறுவனத்திற்குச் சுதந்திரம் உண்டு என்று விதிக்கிறது. நிறுவனம் 1942-1943 ஆம் மதிப்பீட்டு ஆண்டில் கணிசமான லாபம் ஈட்டியது,மேலும் நிறுவனம் ரூ. 2,26,850-5-0 அளவிற்கு கமிஷனுக்கு உரிமை பெற்றது.கணக்கு ஆண்டில், அதாவது மார்ச் 31, 1942 க்குள், அந்தத் ததொகை உண்மையில்.பெறப்படாததால், நிறுவனம் அதை வருமானக் கணக்கில் காட்டவில்லைநிறுவனத்திற்கு இரண்டு லட்சம் ரூபாய் பாக்கி இருந்ததால், மேற்கண்டததொகையைச் செலுத்தாமல் சஸ்பென்ஸில் வைக்க முடிவு செய்த, 1942 மார்ச் 30ஆம் தேதியிட்ட நிறுவனத்தின் இயக்குநர்கள் குழுவின் தீர்மானத்தை அதுசார்ந்திருந்தது. இதிலிருந்து கூட்டாண்மை நிறுவனம் நீண்ட காலமாகநிறுவனத்திற்கு செலுத்த வேண்டிய கடன் ததொகையை செலுத்தாமல் இருப்பதுதெரிய வருகிறது. கூட்டாண்மை நிறுவனமானது 1942 ம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் 30 ம்தேதியன்று மேற்படி கடனை தள்ளுபடி செய்யுமாறு நிறுவனத்திற்கு கடிதம்எழுதியது. அதிகரித்த வணிக அளவு காரணமாக, ஆலையின் வணிகத்தின்அனைத்து அம்சங்களிலும் பபோதுமான கவனம் செலுத்த நிறுவனம்சிரமப்படுவதாகவும், எனவே விற்பனை மற்றும் ககொள்முதலுக்கான நேரடிப்பபொறுப்பை வேறு ஏதேனும் ஒரு நிறுவனத்திற்கு மாற்றிவிட்டு, ஒட்டுமொத்தநிர்வாகத்தின் பபொது மேற்பார்வையை நிறுவனத்திடமே விட்டுவிடலாம் என்றும் Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus K. R. M. T. T. THIAGARAJA CHETTY & CO. [[1954] 1 S.C.R. 258] (1954) ( 2 ) चाहेतथ्योंपरहोयापरिस्थितियोंपर मामलेमेंअपीलीयन्यायाधिकरणकानिष्कर्षहैकिरु।2,26,850 आकलनवर्षकेलिएमूल्यांकननहींकियाजासका1942-43 क्याकानूनमेंसहीहै? निर्धारितीएकपंजीकृतफर्महै( इसकेबादसंदर्भित) 'फर्म' केरूपमें) जिसमेंK.R.M.T.T. त्यागराजचेट्टीऔरउनकेदोबेटेशामिलहैं।यहफर्मश्रीमीनाक्षीमिल्सलिमिटेड(इसकेबादकंपनीकेरूपमेंसंदर्भित) कीप्रबंधएजेंटटहै, जोमदुरामेंएककताईमिलकामालिकहै।फर्मबीमाव्यवसायऔरएकअन्यस्थानपरएकजिनिंगकारखानेमेंकपासबनानेकाव्यवसायभीकरतीथी।समझौतेकीशर्तोंकेतहत 35 260 प्रबंधअभिकर्तारुपयेकेपारिश्रमिककेहकदारथे।1,000 प्रतिवर्षऔरप्रतिशतकाकमीशन।सभीखरीदपर1 प्रतिशत।सभीबिक्रीऔर10 प्रतिशतपर।मूल्यह्रासकीअनुमतिदेनेसेपहलेमिलोंकेशुद्धलाभपरकमीशन।फर्मकेपासनिदेशकोंकेसामान्यपर्यवेक्षणकेअधीनकंपनीकेमामलोंकेप्रबंधनकीपूर्णशक्तियाँथीं।कंपनीकीओरसेकंपनीसेसंबंधितसभीसंपत्तियों, लेखापुस्तकों, कागजातोंऔरदस्तावेजोंऔरप्रभावोंकाआरोपऔरअभिरक्षाहोनीथी।कंपनीकेखर्चपरसभीखरीदऔरबिक्रीऔरकंपनीकीओरसेकिएगएसभीभुगतानोंऔरप्राप्तधनकीउचितऔरपूरीलेखापुस्तकेंरखनेकीआवश्यकताथी।उसेएकउपयुक्तकार्यालयऔरसहायकोंऔरक्लर्कोंकेकर्मचारियोंकोबनाएरखनेकेसभीखर्चोंकाभुगतानकरनापड़ताथाजोकंपनीकेप्रबंधएजेंटोंकेरूपमेंफर्मकेव्यवसायकालेन-देनकरनेकेलिएपर्याप्तथे।खंड16 सबसेमहत्वपूर्णहैऔरयहनिर्धारितकरताहैकिफर्मकोकंपनीकीनिधियों, सभीशुल्कोंऔरखर्चों, कानूनीयाअन्यथाऔरकंपनीकेलिएकार्यालयप्रदानकरनेऔरबनाएरखनेकीसभीलागतोंऔरखर्चोंऔरक्लर्कों,सेवकों, एजेंटोंयाश्रमिकोंकेवेतनऔरकंपनीकीओरसेउनकेद्वाराखर्चकिएगएसभीधनऔरकमीशनकेलिएयाअन्यथाफर्मकोदेयसभीराशियोंकोबनाएरखने, प्रतिपूर्तिकरनेऔरस्वयंकाभुगतानकरनेकीस्वतंत्रताहोगी। कंपनीनेआकलनवर्ष1942-1943 मेंकाफीलाभकमायाऔरफर्मरुपयेकेकमीशनकीहकदारबनगई।2,26,850-5-0 . फर्मनेजमीनीस्तरपरवापसीमेंयहराशिनहींदिखाई कियहवास्तवमेंलेखावर्षमेंप्राप्तनहींहुआथा, अर्थात।, 31 मार्च, 1942 तक।इसनेकंपनीकेनिदेशकमंडलके30 मार्च, 1942 केएकप्रस्तावपरभरोसाकिया, जिसकेद्वाराउन्होंनेइसआधारपरभुगतानकिएबिनाउपरोक्तराशिकोसंदेहमेंरखनेकानिर्णयलियाथाकिदोलाखकीराशिकंपनीकोफर्मसेदेयथी।यह. ऐसाप्रतीतहोताहैकिफर्मपरलंबेसमयसेकंपनीकाऋणबकायाथाजोबकायाथा।फर्मने30 मार्च,1942 कोकंपनीकोपत्रलिखकरअनुरोधकियाकिऋणकोमाफकरदियाजाए।फर्मनेयहभीलिखाकिएस. सी. आर. सुप्रीमकोर्टरिपोर्टकीमात्रामेंअसाधारणवृद्धिकेकारण 261 व्यवसायकेमामलेमें, इसेमिलव्यवसायकेसभीपहलुओंपरपर्याप्तध्यानदेनामुश्किललगाऔरप्रस्तावदियाकिबिक्रीऔरखरीदकेलिएप्रत्यक्षजिम्मेदारीकिसीअन्यएजेंसीकोहस्तांतरितकीजासकतीहै,जिससेपूरेप्रबंधनपरसामान्यपर्यवेक्षणफर्मकेहाथोंमेंरहजाताहै।फर्मखरीदऔरबिक्रीपरअपनेकमीशनकोछोड़नेकेलिएसहमतहोगईऔरशुद्धलाभपरआधेकमीशनलेनेकेलिएसहमतहोगई।निदेशकोंनेउसीतारीखकोपारितअपनेप्रस्तावकेमाध्यमसे, शेयरधारकोंकेसामान्यनिकायसेपरामर्शकिएबिनाराशिकोलिखनेसेइनकारकरदियाऔरविवादकेनिपटारेतकराशिकोजारीरखनेकेलिएसमाधानकिया। सस्पेंस। आय-करअधिकारीनेमानाकिफर्मनेइसकापालनकिया लेखांकनकीवाणिज्यिकविधिऔरनकिनकदआधारऔरयहकिअर्जितआयबनगई प्राप्तहुआयानहीं, इसकाआकलनकियाजासकताहै।वास्तविक वर्ष1942-1943 केलिएसमझौतेकेनियमोंऔरशर्तोंकेअनुसारफर्मकोदेयराशिविवादितनहींथी।अपीलीयसहायकआयुक्तनेमूल्यांकनकीपुष्टिकीऔरनिर्धारितीकीअपीलकोखारिजकरदिया।आयुक्तनेइसविचारकोबरकराररखाकिआयकानिर्धारणलाभकेआधारपरकियाजाताहैऔरआयआयकरअधिनियमकीधारा4 (1) (बी) (आई) केअर्थकेभीतरनिर्धारितीकोअर्जितयाउत्पन्नहुईथी, औरकेवलइसतथ्यसेकिराशिकोसस्पेंसखातेमेंरखागयाथा, इसतथ्यमेंकोईबदलावनहींआयाकिआयफर्मकोअर्जितहुईथी।निर्धारितीद्वाराअपीलमेंमामलेकोआगेबढ़ानेपर, न्यायाधिकरणनेनिर्णयदियाकिआयफर्मकोअर्जितनहींहुईथीऔरयहराशिहोनीचाहिए लेखावर्षकेदौरानप्राप्तनहींहोनेकेकारणकराधानसेबाहररखागयाहै।उपर्युक्तदोप्रश्नोंकोतबन्यायाधिकरणद्वाराआयुक्तकेकहनेपरउच्चन्यायालयकोभेजागयाथा। जैसाकिपहलेहीकहाजाचुकाहै, पहलेप्रश्नपरराय दोनोंविद्वानन्यायाधीशसत्यनारयानारावजे. औरविश्वनाथशास्त्रीजे. नेसर्वसम्मतिसेनिर्धारितीकेखिलाफयहअभिनिर्धारितकियाकिट्रिब्यूनलकेनिष्कर्षकेलिएकोईसामग्रीनहींथीकिपिछलेवर्षोंमेंफर्मकामूल्यांकननकदआधारपरकियाजारहाथा, बादवालेनेकहाकिसर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट 262 . [ 1954 ] 1942-1943 और1943-1944 केसंबंधमेंनिष्कर्षथेपारस्परिकरूपसेअसंगत, क्योंकिबादकेआकलनकेसंबंधमेंवर्षमेंन्यायाधिकरणनेअभिनिर्धारितकियाथाकिराशिकेवलफर्मकोएकक्रेडिटटकेरूपमेंखड़ीथीकंपनीकीपुस्तकेंऔरद्वारानहींखींचीगईहैं y दृढ़। इसकीओरसेश्रीसोमय्याद्वारातर्कदियागयाहै7. दृढ़करेंकिआयुक्तकानिष्कर्षहैकिफर्मपिछलेवर्षोंमेंनकदमेंभुगताननहींकियागयाथान्यायाधिकरणऔरतथ्यकानिष्कर्षहोनेकेनातेऐसानहींहोनाचाहिए Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus K. R. M. T. T. THIAGARAJA CHETTY & CO. [[1954] 1 S.C.R. 258] (1954) 262 . [ 1954 ] 1942-1943 और1943-1944 केसंबंधमेंनिष्कर्षथेपारस्परिकरूपसेअसंगत, क्योंकिबादकेआकलनकेसंबंधमेंवर्षमेंन्यायाधिकरणनेअभिनिर्धारितकियाथाकिराशिकेवलफर्मकोएकक्रेडिटटकेरूपमेंखड़ीथीकंपनीकीपुस्तकेंऔरद्वारानहींखींचीगईहैं y दृढ़। इसकीओरसेश्रीसोमय्याद्वारातर्कदियागयाहै7. दृढ़करेंकिआयुक्तकानिष्कर्षहैकिफर्मपिछलेवर्षोंमेंनकदमेंभुगताननहींकियागयाथान्यायाधिकरणऔरतथ्यकानिष्कर्षहोनेकेनातेऐसानहींहोनाचाहिए उच्चन्यायालयद्वाराहस्तक्षेपकियागयाहै।द. फर्मनेन्यायाधिकरणकेसमक्षयहसवालउठायाथासंदर्भकासमयऔरतर्कदियाथाकिइसकेआदेशसेकानूनकाकोईसवालनहींउठा, क्योंकियहथातथ्यकीखोजसेनिष्कर्षनिकालागया।न्यायाधिकरण, कैसेकभी, इसविवादकोयहदेखतेहुएखारिजकरदियाकियहकानूनकाएकथा, क्योंकियहअस्तित्वसेसंबंधितथाखोजकेलिएकोईभीसामग्री।उच्चन्यायालयने इसतरहकेप्रश्नकोसंदर्भितकियाजारहाहैअपनेदिमागकोलागूकियासटीकसवालऔरइसनिष्कर्षपरपहुंचेकिवहाँइसनिष्कर्षकेलिएकोईसामग्रीनहींथीकिफर्मकीजारहीथीपूर्र्तीवर्षोंमेंनकदआधारपरमूल्यांकनकियागया।कामामलाआय-करआयुक्त, बिहारऔरउड़ीसाबनाम।महा। दरभंगाकेराजाधिराज(1) धोखाधड़ीकासमर्थननहींकरतेहैं। -श्रीसोमय्याकाउल्लेख।वहाँआयकरहैअधिकारीनेव्यवसायकेलाभकीगणनाकीथीदोनोंवास्तविककोध्यानमेंरखतेहुएविशेषवर्षउसवर्षमेंब्याजकीप्राप्तियाँऔरद्वारागणनाकीगईराशिउसवर्षनिर्धारितीद्वाराब्याजकीप्राप्तियोंकेरूपमेंब्याजरजिस्टटरमेंहस्तांतरणकिससेहोसकताहै एकरहस्यखातेकेरूपमेंमानाजाए।दप्रिवीकाउंसल सी. आई. एल. नेमानाकिकुछभीअवैधयाइसकेविपरीतनहींथाआयद्वाराप्राप्तगणनामेंसिद्धांत करअधिकारी।उच्चन्यायालयनेधारा66 (1) केतहतपहलेप्रश्नद्वाराउठाएगएकानूनकेप्रश्नकानिर्णयकरनाऔरनिर्धारितीकेखिलाफनिर्णयलिया।ऐसाभीनहींहोसकता। कहाजासकताहैकिसवालकाजवाबदेतेहुए, उच्चन्यायालय अवैधरूपसेयासिद्धांतकेविपरीतकार्यकिया।मानलीजिए, फर्मनेइसकेअलावाकोईअलगलेखापुस्तिकानहींरखी ( 1 ) 60 आई. ए. 146. एस. सी. आर. सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट 263 कंपनीकीलेखाबहियांजिनमेंएकखाताथाजिसमेंफर्मकोनकदमेंभुगतानकिएगएपारिश्रमिकऔरकमीशनसेसंबंधितप्रविष्टियांथीं।रु. कीराशि।2,26,850-5-0 कंपनीकेराजस्वव्केरूपमेंडेबिटटकियागयाथाक्योंकिफर्मद्वारारखीगईकंपनीकीलेखापुस्तकोंमेंफर्मकोभुगतानकियागयाथाऔरआयकेउद्देश्योंकेलिएकंपनीकेलाभऔरलाभकीगणनामेंकटौतीकेरूपमेंभीअनुमतिदीगईथी-1941-1942 केलिएकर।यहतथ्यकिफर्मद्वारासमय-समयपरकुछधननकदमेंनिकालाजाताथा, आवश्यक-रूपसेइसनिष्कर्षपरनहींपहुँचताहैकिफर्मनेअपनेखातोंकोनकदआधारपररखाथा।वाणिज्यिकलेनदेनसेपरिचितकोईभीव्यक्तिजानताहैकिव्यापारिकआधारपररखेगएखातोंमेंभीनकदक्रेडिटटऔरडेबिटटकीप्रविष्टियांहोसकतीहैं।हमपहलेप्रश्नपरउच्चन्यायालयद्वाराकिएगएनिष्कर्षमेंकोईत्रुटिनहींदेखतेहैं। जी. अगलाप्रश्नजोनिर्धारितकियाजानाहैवहहै चाहेरु. कीराशिहो।2,26,850-5-0 यहउनलाभोंऔरलाभोंकाहिस्साथाजोलेखावर्ष1941-1942 केदौरानफर्मकोअर्जितहुएथे।निर्विवादतथ्ययहहैकिविचाराधीनराशिकंपनीकेप्रबंधएजेंटोंकेरूपमेंफर्मद्वाराअर्जितकमीशनथी। - पैनी।फर्मद्वारारखीगईकंपनीकीबहीमेंउपरोक्तराशिकोराजस्वव्कीएकवस्तुकेरूपमेंकाटागयाथाऔरलाभकीगणनाकीगईथी। उसराशिकोकाटटनेकेबाद।यहराशिअनिवार्यरूपसेप्रबंधएजेंटोंकेकमीशनखातेमेंजमाकीगईथी।इनपरिस्थितियोंमें, यहमानलेनाव्यर्थहैकिउपरोक्तराशिअर्जितनहींहुईथी।इनपरिस्थितियोंमेंकोईसंदेहनहींहोसकताहैकिउपरोक्तराशिवहआयथीजोफर्मकोअर्जितहुईथी।एकमात्रसवालयहहैकिक्याउपरोक्तराशिइसतथ्यकेकारणआयनहींरहगईकि30 मार्चकोराशिकोसंदेहमेंडालदियागयाथा।फर्मद्वाराकिएगएअनुरोधकेपरिणामस्वरूपनिदेशकोंकेसंकल्पद्वाराखाताकिइससेबकायाऋणकोबट्टेखातेमेंडालाजासकताहै।यहसचहैकिराशिफर्मद्वारानहींखींचीगईथी, लेकिनयहकरकेप्रतिउसकेदायित्वकेसवालकोशायदहीप्रभावितकरसकतीहै, एकबारजबयहस्थापितहोजाताहैकिआय[1954] मेंउपार्जितयाउत्पन्नहुईथी। सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट 264 फर्मको।केवलयहतथ्यकिकंपनीकिसीलंबितविवादकेकारणभुगतानरोककररखरहीथी, होसकताहै मेंसे यहनहींमानाजाएगाकिराशिजमानहींहुईथी कंपनीकेलिए।निदेशकोंकासंकल्पस्वयंसंदेहसेपरेदर्शाताहैकिविचाराधीनराशिकोइसरूपमेंमानागयाथा फर्मसेसंबंधितहै, हालांकिएकलंबितविवादकेकारणइसकाभुगतानस्थगितकरदियागयाथा।विश्वनाथ7 केरूपमें।जे. शास्त्रीनेसंक्षिप्तरूपसेकहा, "यहराशिफर्मकोप्रबंधएजेंसीकमीशनकेसंवितरणकेरूपमेंकंपनीकेखातेकेडेबिटटपक्षमेंअपरिवर्तनीयरूपसेप्रवेशकरगईथीऔरफर्मकेबकायाकेलिएविनियोजितकीगईथीऔरउतनीहीराशिकोबादकीतारीखमेंएकरहस्यखातेमेंफिरसेदर्जनहींकियाजासकाथा।इसलिएयहराशिफर्मकीथीऔरइसेउसलाभऔरलाभकीगणनामेंशामिलकियाजानाथाजोउसेअर्जितहुआथाजबतककिफर्मनियमितरूपसेअपनेखातोंकोनकदआधारपरनहींरखतीथी, जोकियहांमामलानहींहै। Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus K. R. M. T. T. THIAGARAJA CHETTY & CO. [[1954] 1 S.C.R. 258] (1954) The Income-tax Officer held that the firm followed the mercantile method of accounting and not the cash basis and that the income having accrued became assessable whether received or not. The actual am<:mnt payable to the firm in accordance with the terms and conditions of the agreement for the year 1942-1943 was not disputed. The Appellate Assistant Commissioner confirmed the assessment and dismissed the appeal of the assessee. The Commissioner upheld the view that the income was determined on the mer-cantile basis and that the income had accrued or arisen to the assessee within the meaning of section 4( 1) ( b) (i) of the Income-tax Act, and the mere fact that the amount was put in the suspense account did not alter the fact that the income had accrued to the firm. Upon the matter being carried further in appeal by the assessee, the Tribunal held that the income had not accrued to the firm and that the amount should be excluded fron1 taxation as not having been received during the accounting year. The two questions afore-mentioned were then referred at the instance of the Commissioner by the Tribunal to the High Court. As already stated, the opinion on the first question was unanimous, both the learned Judges Satyanara-yana Rao J. and Viswanatha Sastri J. holding against the assessee that there was no material for the Tribu-nal's finding that the firm was being assessed on cash basis in previous years, the latter observing that 1953 findings in respect of 1942-1943 and 1943-1944 were 0 omm-iesioner -. -. o; ·' mutually inconsistent, for . in respect of the latter assess-lncome-!ax, ment year the Tribunal had held that the sum of Madras Rs. 2,20,702 was assessable to income-tax, though the v. amount merely stood as a credit to the firm in the K. R. M. 1'. T. books of the company and has not been drawn by the Thiagaraja Ohetty firm. . andOo. It is contended by Mr. Somayya on behalf of the Ohnlam Hasan J. firm that the finding of the Commissioner that the firm was not paid in cash in the prior years was set aside by the Tribunal and being a finding of fact ought not to have been interfered with by the High Court. The firm had raised this question before the Tribunal at the time of the reference and. had contended that no question of law arose from its order, as it was concluded by finding of fact. The Tribunal, how-ever, repelled this contention observing that the ques-tion was one of law, as it related to the existence of any material for the finding. The High Court upon such question being referred applied its mind to the precise question and came to the conclusion that there was no material for the finding that the firm was being assessed on cash basis in the prior years. The case of Commissioner of Income-tax, Bihar and Orissa v. Maha-rajaiihiraja of Darbhanga(') does not support the con-tention of Mr. Somayya. There the Income-tax Officer had computed the profits of the business for a particular year by taking into account both actual receipts of interest in that year and sums treated by the assessee in that year as receipts of interest by their transference to the interest register from what might be regarded as a suspense account. The Privy Coun-cil held that there was nothing illegal or contrary to principle in the computation arrived at by the Income·-tax Officer. The High Court under section 66(1) had to decide the question of law raised by the first ques-tion and decided it against the assessee. Nor can it be said that in answering the question, the High Court acted illegally or contrary to principle. Admittedly, the firm kept no separate books of accounts other than (1) 60 I.A. 146. , • • Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus K. R. M. T. T. THIAGARAJA CHETTY & CO. [[1954] 1 S.C.R. 258] (1954) ਪਰਹਲੇਸਿ ਲ ਂਦੁਆਰ ਉਿ ਏਗਏਕ ਨੂੰਨਦੇਸਿ ਲਦ ਫੈਸਲ ਕਰਨਲਈ[,]ਅਤੇਇਸਦ ਫੈਸਲ ਕਰਦ ਤ ਦੇਰਿਰੁੱਧਕੀਤ ।ਨ ਹੀਇਹਰਕਹ ਜ ਸਕਦ ਹੈਰਕਸਿ ਲਦ ਜਿ ਬਰਦੰਦੇਹੋਏਹ ਈਕੋਰਟਨੇਗੈਰ-ਕ ਨੂੰਨੀਜ ਂਰਸਧ ਂਤਦੇਉਲਟਕੰਮਕੀਤ ।ਮੰਰਨਆਜ ਂਦ ਹੈਰਕਫਰਮਨੇਇਸਤੋਂਇਲ ਿ ਿ ਰਤਆਂਦੀਆਂਕੋਈਿੱਿਰੀਆਂਰਕਤ ਬ ਂਨਹੀਂਰੱਿੀਆਂ (1) 60 ਆਈ.ਏ., 146. • . ਉਸਕੰਪਨੀਦੇਿ ਰਤਆਂਦੀਆਂਰਕਤ ਬ ਂਰਜਸਰਿੱਚ1903 ਇੱਕਲੇਜਰਸੀਰਜਸਰਿੱਚਰੇਮੂਨ ਲਸਬੰਰਧਤਐਂਟਰੀਆਂਸਨ-Ommiseioner.ofਫਰਮਨੂੰਨਕਦਰਿੱਚਭੁਗਤ ਨਕੀਤ ਰਗਆਨੈਰੇਸ਼ਨਅਤੇਕਰਮਸ਼ਨ।Incom•-ta.r,, 2,26,850-5-0 ਰੁਪਏਦੀਰਕਮਨੂੰਮ ਲੀਆਿਜੋਂਡੈਰਬਟਕੀਤ ਰਗਆਸੀਮਦਰ ਸਕੰਪਨੀਦ ਿਰਚ ਰਜਿੇਂਰਕਭੁਗਤ ਨਕੀਤ ਰਗਆਹੈv. ਫਰਮਨੇਕੰਪਨੀਦੇਿ ਰਤਆਂਦੀਆਂਰਕਤ ਬ ਂਰਿੱਚਕੇਆਰਨੂੰਰੱਰਿਆ।M_· 1'. 1'. ਫਰਮਦੁਆਰ ਅਤੇਰਿਆਗਰ ਜ ਓਹੇਟੀਰਿੱਚਕਟੌਤੀਿਜੋਂਿੀਇਜ ਜ਼ਤਰਦੱਤੀਗਈਸੀ ਕੰਪਨੀਦੇਮੁਨ ਫੇਅਤੇਲ ਭ ਂਦੀਗਣਨ ਕਰਨ ਅਤ00• 1941-1942 ਲਈਆਮਦਨਕਰਦੇਉਦੇਸ਼।ਤੱਿਇਹਹੈਰਕਗੁਲ ਮਹਸਨਜੇ. ਫਰਮਦੁਆਰ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇਨਕਦਰਿੱਚਕੁਝਪੈਸੇਲਏਗਏਸਨ, ਜ਼ਰੂਰੀਨਹੀਂਰਕਇਹਅਨੁਮ ਨਲਗ ਇਆਜ ਿੇਰਕਫਰਮਨੇਆਪਣੇਿ ਤੇਨਕਦਅਧ ਰ 'ਤੇਰੱਿੇਸਨ।ਿਪ ਰਕਲੈਣ-ਦੇਣਤੋਂਜ ਣੂਕੋਈਿੀਜ ਣਦ ਹੈਰਕਿਪ ਰਕਅਧ ਰ 'ਤੇਰੱਿੇਗਏਿ ਰਤਆਂਰਿੱਚਿੀਨਕਦਕੈਡਟਅਤੇਡੈਰਬਟਦੀਆਂਐਂਟਰੀਆਂਹੋਸਕਦੀਆਂਹਨ।ਅਸੀਂਪਰਹਲੇਸਿ ਲ 'ਤੇਹ ਈਕੋਰਟਦੁਆਰ ਕੱਢੇਗਏਰਸੱਟੇਰਿੱਚਕੋਈਨੁਕਸਨਹੀਂਿੇਿਦੇ। ਅਗਲ ਸਿ ਲਇਹਰਨਰਧ ਰਤਕਰਨ ਹੈਰਕਕੀ 2,26,850-5-0 ਰੁਪਏਦੀਰਕਮਇਸਦ ਰਹੱਸ ਸੀ ਮੁਨ ਫ ਅਤੇਲ ਭਜੋਇਸਦੌਰ ਨਫਰਮਨੂੰਪਰ ਪਤਹੋਏਸਨ ਲੇਿ ਸ ਲ 1941-1942. ਰਨਰਰਿਿ ਦਤੱਿਇਹਹਨਰਕਸਿ ਲਰਿੱਚਰਕਮਫਰਮਦੁਆਰ ਕਰਮਊਰਨਟੀਦੇਮੈਨੇਰਜੰਗਏਜੰਟ ਂਿਜੋਂਕਮ ਏਗਏਕਰਮਸ਼ਨਸੀ।ਫਰਮਦੁਆਰ ਰੱਿੀਗਈਕੰਪਨੀਦੀਆਂਰਕਤ ਬ ਂਰਿੱਚਉਪਰੋਕਤਰਕਮਨੂੰਮ ਲੀਆਿਰਚਦੀਿਸਤੂਿਜੋਂਡੈਰਬਟਕੀਤ ਰਗਆਸੀ।ਅਤੇਮੁਨ ਫੇਦੀਗਣਨ ਉਸਰਕਮਨੂੰਕੱਟਣਤੋਂਬ ਅਦਕੀਤੀਗਈਸੀ।ਇਹਰਕਮਮੈਨੇਰਜੰਗਏਜੰਟ ਂਦੇਕਰਮਸ਼ਨਿ ਤੇਰਿੱਚਜਮ੍ ਂਕੀਤੀਗਈਸੀ।ਇਨ੍ ਂਹ ਲ ਤ ਂਰਿੱਚ, ਇਹਕਰਹਣ ਬੇਕ ਰਹੈਰਕਉਪਰੋਕਤਰਕਮਇਕੱਿੀਨਹੀਂਹੋਈਸੀ।ਇਨ੍ ਂਹ ਲ ਤ ਂਰਿੱਚਇਸਰਿੱਚਕੋਈਸ਼ੱਕਨਹੀਂਹੋਸਕਦ ਰਕਉਪਰੋਕਤਰਕਮਆਮਦਨਸੀਜੋਰਕਪਰ ਪਤਕੀਤੀਗਈਸੀ .firm. ਇਕੋਸਿ ਲਇਹਹੈਰਕਕੀਉਪਰੋਕਤਰਕਮਇਸਤੱਿਦੇਕ ਰਨਆਮਦਨ ੀਬੰਦਹੋਗਈਸੀਰਕ 30 ਮ ਰਚਨੂੰਫਰਮਦੁਆਰ ਕੀਤੀਬੇਨਤੀਦੇਨਤੀਜੇਿਜੋਂਡ ਇਰੈਕਟਰ ਂਦੇਮਤੇਦੁਆਰ ਰਕਮਨੂੰਸਸਪੈਂਸਿ ਤੇਰਿੱਚਰਲਜ ਇਆਰਗਆਸੀਰਕਇਸਤੋਂਬਕ ਇਆਕਰਜ਼ ਮੁਆਫਕੀਤ ਜ ਸਕਦ ਹੈ।ਇਹਸੱਚਹੈਰਕਰਕਮਫਰਮਦੁਆਰ ਨਹੀਂਲਈਗਈਸੀਪਰਇਹਟੈਕਸਪਰਤੀਇਸਦੀਦੇਣਦ ਰੀਦੇਸਿ ਲਨੂੰਸ਼ ਇਦਹੀਪਰਭ ਰਿਤਕਰਸਕਦੀਹੈ, ਇੱਕਿ ਰਜਦੋਂਇਹਸਿ ਪਤਹੋਜ ਂਦ ਹੈਰਕਆਮਦਨਇਕੱਿੀਹੋਗਈਸੀਜ ਂਪੈਦ ਹੋਈਸੀ 1953 ਫਰਮ। ਰਸਰਫਇਹਤੱਿਰਕਕੰਪਨੀਨ ਲਸੀ- [ਲੰਰਬਤ][ਰਿਿ ਦ][ਦੇ][ਕ ਰਨ][ਭੁਗਤ ਨ][ਰੱਿਣ ][ਇਹ][ਕਰ][ਸਕਦ ][ਹੈ][-]Inconle-ਟੈਕਸEOMM1,ਇਸਦ [-t-ss.]ਮਤਲਬ[ਮੈਂ][.Oner o., ]ਇਹਨਹੀਂ[ਰਕਸੇ]ਮੰਰਨਆਜ ਣ ਚ ਹੀਦ ਰਕਰਕਮਇਕੱਿੀ•ਨਹੀਂਹੋਈ ਮਦਰ ਸਨੂੰਫਰਮ।ਕੇ. ਆਰ. v.ਐਮ. 1'· ਸ਼ੱਕਹੈਰਨਰਦੇਸ਼ਕ ਂਰਕਪਰਸ਼ਨਦ ਅਧੀਨਮਤ ਰਕਮਿੁਦਇਸਦ ਇਲ ਜਤੋਂਅੱਗੇ a,s ਰਦਿ ਉਂਦ ਨ ਲਕੀਤ ਹੈਰਗਆਸੀਟੀ. ਰਿਆਗਨਰਦ ਜਗ ਇਸਦ ਓ।HettybeJ ਭੁਗਤ ਨਮੁਲਤਿੀ ਕਰਰਦੱਤ ਰਗਆਸੀ ਪੈਨਡਐਮਜੀਰਿਿ ਦਦੇਕ ਰਨ।ਰਿਸ਼ਿਨ ਿਦੇਰੂਪਰਿੱਚ ਗਲ ਮ, ਹਸਨਜੇ. ਸ਼ ਸਤਰੀ J. ਇਸਨੂੰਸਪੱਸ਼ਟਤੌਰ 'ਤੇਰਕਹ ਰਗਆਸੀ, "ਇਹਰਕਮਕੰਪਨੀਦੇਿ ਤੇਦੇਡੈਰਬਟਸ ਈਡਰਿੱਚਦ ਿਲਹੋਗਈਸੀ।ਮੈਨੇਰਜੰਗਏਜੰਸੀਕਰਮਸ਼ਨਦੀਿੰਡਿਜੋਂਫਰਮਅਤੇਫਰਮਦੇਬਕ ਏਲਈਉਰਚਤਕੀਤੀਗਈਸੀਅਤੇਬ ਅਦਦੀਤ ਰੀਿਰਿੱਚਉਹੀਰਕਮਦੁਬ ਰ ਸਸਪੈਂਸਿ ਤੇਰਿੱਚਦ ਿਲਨਹੀਂਕੀਤੀਜ ਸਕਦੀਸੀ।ਇਸਲਈਇਹਰਕਮਫਰਮਦੀਸੀਅਤੇਇਸਨੂੰਉਸਮੁਨ ਫੇਅਤੇਲ ਭਦੀਗਣਨ ਰਿਚਸ਼ ਮਲਕੀਤ ਜ ਣ ਸੀਜਦੋਂਤੱਕਰਕਫਰਮਨੇਰਨਯਮਤਤੌਰ 'ਤੇਆਪਣੇਿ ਤੇਨਕਦਆਧ ਰ 'ਤੇਨਹੀਂਰੱਿੇਸਨ, ਜੋਰਕਇੱਿੇਨਹੀਂਹੈ। ਦੀਆਂਰਕਤ ਬ ਂਰਿੱਚਲੇਜਰਫੋਲੀਓਦ ਹਿ ਲ - ਕੰਪਨੀਮੈਨੇਰਜੰਗਏਜੰਟ ਂਦੀਮਹੀਨ ਿ ਰ1,000 ਰੁਪਏਦੀਰਕਮਦ ਇੱਕਰਹੱਸ ਰਦਿ ਉਂਦੀਹੈਜੋਉਨ੍ ਂਦੇਿ ਤੇਰਿੱਚਸਹੀਤਰੀਕੇਨ ਲਦ ਿਲਕੀਤੀਗਈਹੈ, ਪਰਸ਼ਨਅਧੀਨਰਕਮਨੂੰਿੀਕੰਪਨੀਦੇਰਿਲ ਫਬਕ ਇਆਚ ਰਜਅਤੇਫਰਮਦੇਹੱਕਰਿੱਚਕੈਡਟਿਜੋਂਲੇਜਰਰਿੱਚਜਗ੍ ਰਮਲਦੀਹੈ।ਕੰਪਨੀਦੀਆਂਰਕਤ ਬ ਂਰਿੱਚਜਰਨਲਐਂਟਰੀਆਂਇੱਕੋਰਜਹੀਆਂਹਨ। ਐਕਟਦੀਧ ਰ 10 ਰਕਸੇਰਨਰਧ ਰਕਦੁਆਰ ਕੀਤੇਗਏ "ਕ ਰੋਬ ਰ, ਪੇਸ਼ੇਜ ਂਰਕੱਤੇਦੇਮੁਨ ਫੇਅਤੇਲ ਭ" ਨੂੰਟੈਕਸਦੇਯੋਗਬਣ ਉਂਦੀਹੈ।ਸੈਕਸ਼ਨ 12 "ਆਮਦਨ, ਮੁਨ ਫੇਅਤੇਹਰਰਕਸਮਦੇਲ ਭ ਂਦੇਸੰਬੰਧਰਿੱਚਹੋਰਸਰੋਤ ਂਤੋਂਆਮਦਨ" ਨੂੰਟੈਕਸਲਈਜਿ ਬਦੇਹਬਣ ਉਂਦ ਹੈ।ਸੈਕਸ਼ਨਅਨੁਸ ਰ 13 ਆਮਦਨ, ਮੁਨ ਫੇਅਤੇਲ ਭ ਂਦੀਗਣਨ ਰਿਧੀਦੇਅਨੁਸ ਰਉਨ੍ ਂਦੋਿ ਂਿਰਗ ਂਦੇਉਦੇਸ਼ ਂਲਈਕੀਤੀਜ ਏਗੀਲੇਿ -ਜੋਿ ਰਨਰਧ ਰਕਦੁਆਰ ਰਨਯਰਮਤਤੌਰ 'ਤੇਰਨਯੁਕਤਕੀਤ ਜ ਂਦ ਹੈ, ਪਰਇੱਕਸ਼ਰਤਹੈਰਕ, ਜੇਲੇਿ -ਜੋਿ ਦ ਕੋਈਤਰੀਕ ਰਨਯਰਮਤਤੌਰ 'ਤੇਨਹੀਂਅਰਧਕ ਰੀਿਰਰਤਆਦੀਰ ਏਰਗਆਰਿੱਚਹੈ,, ਜ ਂਜੇਿਰਰਤਆਰਗਆਆਮਦਨਤਰੀਕ , ਮੁਨ ਫ ਅਰਜਹ ਅਤੇਹੈਰਕ, ਆਮਦਨਇਸਤੋਂਹੋਣਕਰਿ ਲੇਲ ਭ ਂਦ ਸਹੀਅੰਦ ਜ਼ ਨਹੀਂਲਗ ਇਆਜ ਸਕਦ , ਤ ਂਇਹਰਕਮਅਰਜਹੇਆਧ ਰ 'ਤੇਅਤੇਇਸਤਰੀਕੇਨ ਲਕੀਤੀਜ ਿੇਗੀਰਜਿੇਂਰਕਆਮਦਨਕਰਅਰਧਕ ਰੀਕਰਸਕਦ ਹੈ।ਰਡਟਰਮੀ। 1963 ਆਮਦਨਦੀਗਣਨ ਕਰਨਰਿੱਚਆਮਦਨਕਰਅਰਧਕ ਰੀ1963 ਮੁਲ ਂਕਣਈਿੌਲਨੇਿਪ ਰਕਪਰਣ ਲੀਦੀਪ ਲਣ ਕੀਤੀ Comm-;;:,,ner ਜ ਂਨਕਦਆਧ ਰ 'ਤੇਰਕਸੇਨੂੰਿੀਰਨਯੁਕਤਕੀਤ ਰਗਆਸੀਇਨਕਮਟੈਕਸਮੁਲ ਂਕਣਕਰਤ ।ਕੁਝਸਬੂਤਹਨ, ਹ ਲ ਂਰਕਸੰਿੇਪਨਹੀਂ-ਮਦਰ ਸਰਰਕ ਰਡ 'ਤੇਰਕਰਨਰਧ ਰਕਨੇਇਸਦੀਪ ਲਣ ਕੀਤੀਸੀv.ਅਕ ਊਂਟੈਂਸੀਦੀਿਪ ਰਕਪਰਣ ਲੀ।ਇਹਕੇ. ਆਰ. ਐਮ. ਟੀ. ਟੀ. ਤੋਂਰਦਿ ਈਰਦੰਦ ਹੈ। ਇਨਕਮਟੈਕਸ, ਮਦਰ ਸਇਸv. ਅਤੇ. . 00_ ਮੁਲ ਂਕਣਦੇਆਦੇਸ਼ਦ ਇਰਕੀਤ ਰਗਆ[.] th ਇਸਦੇਤਰਹਤਇਨਕਮਟੈਕਸਅਫਸਰਕੋਲਪੂਰ ਅਰਧਕ ਰਸੀ।ਅਰਜਹੇਅਧ ਰ 'ਤੇਮੁਨ ਰ਼ਿਆਂਦੀਗਣਨ ਕਰਨਦ ਪਰ ਿਧ ਨਅਤੇਗੁਲ ਮਹਸਨਜੇ.ਇਸਤਰੀਕੇਨ ਲਰਜਿੇਂਉਸਨੇਸਹੀਸਮਰਝਆ. Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus K. R. M. T. T. THIAGARAJA CHETTY & CO. [[1954] 1 S.C.R. 258] (1954) நிறுவனம் எழுதியது. நிறுவனம் ககொள்முதல் மற்றும் விற்பனை மீதான தனதுகமிஷனை விட்டுக்ககொடுக்க ஒப்புக்ககொண்டதுடன், நிகர லாபத்தில் பாதிகமிஷனைப் பெறவும் ஒப்புக்ககொண்டது. அதே தேதியில் இயக்குநர்கள் தங்கள்தீர்மானத்தின்மூலம், பங்குதாரர்களின் பபொதுக்கூட்டத்தைக்கலந்தாலோசிக்காமல் ததொகையைத் தள்ளுபடி செய்ய மறுத்துவிட்டனர், மேலும்தகராறு தீர்க்கப்படும் வரை ததொகையை சஸ்பென்ஸில் வைக்க முடிவு செய்தனர். வருமான வரி அதிகாரி, கூட்டாண்மை நிறுவனம் வணிக கணக்குமுறையைப் பின்பற்றியது, ரரொக்க அடிப்படையிலான கணக்கு முறையை அல்லஎன்றும், வருமானம் ஈட்டப்பட்டவுடன் பெறப்பட்டததோ இல்லையயோ, அதுவரியேற்புக்குரியது ஆகிறது என்றும் கருதினார். 1942-1943 ஆம் ஆண்டிற்கானஒப்பந்தத்தின் விதிமுறைகள் மற்றும் நிபந்தனைகளின்படி, கூட்டாண்மைநிறுவனத்திற்குசெலுத்தப்படவேண்டியஉண்மையான ததொகை.ஆட்சேபிக்கப்படவில்லை மேல்முறையீட்டு உதவி ஆணையர் அவர்கள்கணக்கீட்டை அங்கீகரித்தும், வரி விதிப்பாளர் தாக்கல் செய்த மேல்முறையீட்டைதள்ளுபடி செய்தும் உத்தரவு பிறப்பித்தார். ஆணையர் அவர்கள் கூட்டாண்மைநிறுவனத்தின் வருமானம் ஆனது வணிக கணக்குவியல் முறையிலேயே முடிவுசெய்யப்படுகிறது என்றும், ஆகையால், வருமானவரி சட்டம் பிரிவு 4 (1) (b)(i)-ன் கீழ்குறிப்பிட்டுள்ள விளக்கத்தின் படி அது வருமான வரி செலுத்துபவருக்கு வந்ததாகவே கருதப்படும் என்று உறுதிசெய்தார் மற்றும் மேற்படி ததொகைசஸ்பென்சில் வைக்கப்பட்டதன் காரணமாக மட்டுமே அது கூட்டாண்மைநிறுவனத்திற்கு வரவில்லை என்று கருத இயலாது என்று ஆணையர் முடிவுசெய்தார். வரிவிதிப்பாளரால்தாக்கல்செய்யப்பட்டஇரண்டாவதுமேல்முறையீட்டில் கூட்டாண்மை நிறுவனத்திற்கு மேற்படி வருமானம்வரவில்லை என்ற காரணத்தினால் மேற்படி ததொகையை வருமானவரியிலிருந்துகணக்கீட்டு ஆண்டில் கழித்து ககொள்வதற்கு தீர்ப்பாயமானது உத்தரவிட்டது.மேற்படி இரண்டு கேள்விகளும் ஆணையரின் உத்தரவின் பேரில்உயர்நீதிமன்றத்திற்கு தீர்ப்பாயத்தால் பரிந்துரைக்கப்பட்டது. ஏற்கனவே கூறியது பபோல், முதல் கேள்வியில் கருத்து ஒருமனதாகஇருந்தது. மாண்புமிகு கற்றறிந்த நீதிபதிகள் திரு. சத்யநாராயணராவ் மற்றும் திரு.விஸ்வநாத சாஸ்திரி அவர்கள் இருவருமே வரிவிதிப்பாளருக்கு எதிராகநிறுவனம் முந்தைய காலத்தில் பண அடிப்படையில் மதிப்பிட்டது என்று தீர்ப்பாயம்கண்டறிந்ததற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை என்றும், பிந்தைய ஆண்டுகளான1942-1943 மற்றும் 1943-1944, ததொடர்பான விபரங்களில் ஒன்றுக்ககொன்று முரணாகஇருப்பதையும் கவனித்தது, மேலும், பிந்தைய வரி மதிப்பீட்டு ஆண்டைபபொறுத்தவரை ரூ.2,20,702/-ஐ தீர்ப்பாயம் வருமான வரியாக மதிப்பிட்டிருந்தும், அந்த ததொகையை கூட்டாண்மை நிறுவனத்தின் புத்தகங்களில் வரவுவைக்கப்பட்டதையும் அதனை நிறுவனம் எடுக்காததையும் கவனித்துள்ளது. நிறுவனத்தின் புத்தகங்களில் வரவு கூட்டாண்மை நிறுவனம் சார்பில் திரு. சசோமையா வாதிடுகையில்,முந்தைய ஆண்டுகளில் கூட்டாண்மை நிறுவனத்திற்கு ரரொக்கமாக பணம்செலுத்தப்படவில்லை என்ற ஆணையரின் கண்டுபிடிப்பு தீர்ப்பாயத்தால் ரத்துசெய்யப்பட்டதாகவும், அது ஒரு உண்மை சார்ந்த கண்டுபிடிப்பு என்பதால் உயர்நீதிமன்றத்தால் அதில் தலையிட்டிருக்கக் கூடாது என்றும் தெரிவித்தார்.கூட்டாண்மை நிறுவனம் இந்த கேள்வியை தீர்ப்பாயத்திடம், குறித்தனுப்புகையின்ப,போது எழுப்பி, அதன் உத்தரவிலிருந்து எந்த சட்ட கேள்வியும் எழவில்லைஏனெனில் அது உண்மை கண்டறிதலால் முடிக்கப்பட்டது என்று வாதிட்டது.ஆனால், அந்த கேள்வி, கண்டுபிடிப்புக்கான ஏதேனும் சங்கதி இருப்புசம்பந்தப்பட்டது என்பதால், அது ஒரு சட்டக் கேள்வி என்று குறிப்பிட்டு, தீர்ப்பாயம்இந்த வாதத்தை நிராகரித்தது. மேற்படி முக்கியமான கேள்விக்குஉயர்நீதிமன்றமானது முந்தைய ஆண்டுகளில் பண மதிப்பீட்டில் கூட்டாண்மைநிறுவனமானது மதிப்பீடு செய்யப்பட்டது என்பதற்கான ஆவணங்கள் இல்லைஎன்று முடிவு செய்தது. வருமான வரி ஆணையர், பீகார் மற்றும் ஒரிசா எதிராகதர்பாங்காவின் மகாராஜாதிராஜா வழக்கு (60 I.A. I 46) திரு.சசோமையாவின்வாதத்தை ஆதரிக்கவில்லை. அங்கு வருமான வரி அதிகாரி, ஒரு குறிப்பிட்ட Case: