Commissioner Of Income-Tax, Madras v. R. M. Chidambaram Pillai Etc

Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus R. M. CHIDAMBARAM PILLAI ETC. [[1977] 2 S.C.R. 111] (1977) ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ+ਨਰ, ਮਦਰਾਸ ਬਨਾਮ ਆਰ ਐਮ ਿਚਦੰਬਰਮ ਿਪਲਈ ਆਿਦ ਨਵੰਬਰ 17, 1976 [ਐ>ਚ. ਆਰ. ਖੰਨਾ ਅਤੇ ਵੀ.ਆਰ. ਿਕE+ਨਾ ਅਈਅਰ, ਜੇ.ਜੇ.] ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922-ਐ>ਸ. 16(1)(ਬੀ)-ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਿਨਯਮ 1922 г. 24- ਦਾ ਘੇਰਾ- ਚਾਹ ਦੀਆਂ ਜਾਇਦਾਦP ਦੀ ਮਾਲਕੀ ਵਾਲੀਆਂ ਫਰਮP ਿਵੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰP ਦਾ ਮੁਲPਕਣ ਕਰਦਾ ਹੈ-ਭਾਗੀਦਾਰP ਨੂੰ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤਨਖਾਹ-ਜੇਕਰ ਸਾਰੀ ਤਨਖਾਹ ਟੈਕਸ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਿਨਯਮP, 1922 ਦੇ ਿਨਯਮ 24 ਿਵੱਚ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਉਗਾਈ ਅਤੇ ਿਨਰਿਮਤ ਚਾਹ ਦੀ ਿਵਕਰੀ ਤ[ ਪEਾਪਤ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ ਿਜਵ\ ਿਕ ਇਹ ਕਾਰੋਬਾਰ ਤ[ ਪEਾਪਤ ਆਮਦਨ ਸੀ ਅਤੇ ਅਿਜਹੀ ਆਮਦਨ ਦਾ 40 ਪEਤੀ+ਤ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ ਟੈਕਸ ਦੇ ਯੋਗ ਮੰਿਨਆ ਜਾਵੇਗਾ। ^ਤਰਦਾਤਾ ਉਹਨP ਫਰਮP ਦੇ ਭਾਗੀਦਾਰ ਸਨ ਿਜਹਨP ਕੋਲ ਚਾਹ ਦੀਆਂ ਜਾਇਦਾਦP ਸਨ, ਿਜਨ_ P ਦੀ ਸੰਯੁਕਤ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ ਿਜ਼ਆਦਾਤਰ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਅੰ+ਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੈਰ-ਖੇਤੀ ਆਮਦਨ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਮੁਨਾਫੇ ਿਵੱਚ ਉਹਨP ਦੇ ਿਹੱਸੇ ਤ[ ਇਲਾਵਾ, ^ਤਰਦਾਤਾ ਤਨਖਾਹP ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਸਨ। ^ਤਰਦਾਤਾਵP ਦੀ ਇਸ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਿਕ ਗੈਰ-ਖੇਤੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤਨਖਾਹP ਦਾ ਿਸਰਫ 40% ਟੈਕਸ ਯੋਗ ਹੈ ਨਾ ਿਕ ਪੂਰੀ ਆਮਦਨ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨg ਉਨ_ P ਦੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਤਨਖਾਹP ਨੂੰ ਐਸ ਅਧੀਨ ਟੈਕਸ ਲਗਾਇਆ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦਾ 10. ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ। ਕਿਮ+ਨਰ ਨg ^ਤਰਦਾਤਾਵP ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਭੁਗਿਤਆ; ਪਰ ਅਪੀਲ 'ਤੇ ਅਪੀਲੀ ਿਟEਿਬਊਨਲ ਨg ਰੈਵੇਿਨਊ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵਚ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨg ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਦੀ ਅਪੀਲ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਿਦੱਤੀ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੀ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰਿਦਆਂ ਸ. ਹੋਲਡ: ਚਾਹ ਦੀ ਿਵਕਰੀ ਤ[ ਆਮਦਨ ਦਾ ਿਸਰਫ 40 ਪEਤੀ+ਤ ਟੈਕਸਯੋਗ ਹੈ; ਬਕਾਇਆ, ਅਰਥਾਤ, 60 ਪEਤੀ+ਤ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਛੋਟ ਹੈ। ਭਾਈਵਾਲP ਨੂੰ ਤਨਖ਼ਾਹP ਦਾ 60 ਪEਤੀ+ਤ ਇਸ ਛੋਟ ਵਾਲੀ ਕੁੱਲ ਰਕਮ ਿਵੱਚ[ ਿਨਕਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲਾਭ ਨੂੰ ਸPਝਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕ\ਦਰੀ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਇਸਦੀ ਅਟੱਲਤਾ ਿਵੱਚ ਨਹp ਤੋੜ ਸਕਦਾ, [116 ਬੀ] 1. (ਏ) ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਮਨੁੱਖੀ ਪੂੰਜੀ ਲਈ, ਮੁਨਾਫੇ ਦੇ ਰਾਹ ਵਾਪਸੀ ਲਈ ਇੱਕ ਉਪਨਾਮ ਹੈ। ਤਨਖਾਹ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਦਾ ਫੌਰੀ ਕਾਰਨ ਸੇਵਾ ਦਾ ਇਕਰਾਰਨਾਮਾ ਸੀ ਪਰ ਕਾਰਣ ਿਹੱਸੇਦਾਰੀ ਹੈ। [121 ਐਫ] (ਬੀ) ਇੱਕ ਭਾਈਵਾਲੀ ਿਸਰਫ਼ ਵੱਖਰੇ ਿਵਅਕਤੀਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈ ਨਾ ਿਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨੀ ਿਵਅਕਤੀ। ਫਰਮ ਤ[ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਤਨਖਾਹ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਫਰਮ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਦੀ ਵੰਡ ਦਾ ਇੱਕ ਢੰਗ ਹੈ। [117 ਐਚ] (ਸੀ) ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਾਨੂੰਨ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਫਰਮ ਿਵ+ੇ+ ਿਵਵਸਥਾਵP ਦੁਆਰਾ ਮੁਲPਕਣ ਦੀ ਇੱਕ ਇਕਾਈ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਿਵਅਕਤੀ ਨਹp ਹੈ। ਿਕsਿਕ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਲਈ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਿਵਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ, ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀ, ਇਸ ਲਈ ਸੇਵਾ ਦਾ ਇਕਰਾਰਨਾਮਾ ਨਹp ਹੋ ਸਕਦਾ। ਇੱਕ ਫਰਮ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਇੱਕ ਭਾਈਵਾਲ ਿਵਚਕਾਰ. ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸੰਚਾਲਨ ਿਵੱਚ ਿਹੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਦੇ ਿਮਹਨਤਾਨg ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਸਮਝੌਤਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਿਲਆਂਦੀ ਗਈ ਮਨੁੱਖੀ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਇਨਾਮ ਵਜ[ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦੇ ਿਹੱਸੇ ਵਜ[ ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। [113 ਐਫ-ਜੀ] ਭਾਗੀਦਾਰੀ 'ਤੇ ਿਲੰਡਲੀ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ. ਦੁਲੀਚੰਦ, [1956] ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. 154 ਅਤੇ ਨਰਾਇਣੱਪਾ, ਏ.ਆਈ.ਆਰ. 1966 ਐਸ.ਸੀ. 1303, ਫਾਲੋ-ਨੀਵ। (ਡੀ) ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਤਨਖਾਹ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਮੁਨਾਫੇ ਦੇ ਇੱਕ ਿਵ+ੇ+ ਿਹੱਸੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾsਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਮੁਨਾਫੇ ਦਾ ਿਹੱਸਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ_P ਟੈਕਸਯੋਗ ਹੈ। ਸੈਕ+ਨ 10(4)(ਬੀ) ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। [114 ਏ] (2) ਅਧੀਨ ਐ>ਸ. 16(1)(ਬੀ) ਿਕਸੇ ਮੁਲPਕਣ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ, ਜਦ[ ਮੁਲPਕਣ ਇੱਕ ਫਰਮ ਦਾ ਭਾਈਵਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤP ਉਸਦਾ ਿਹੱਸਾ ਮੰਿਨਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਉਸਨੂੰ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਤਨਖ਼ਾਹ ਿਵੱਚ ਉਸਦੇ ਿਹੱਸੇ ਦੁਆਰਾ ਕEਮਵਾਰ ਵਾਧਾ ਜP ਘਟਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਿਵਆਜ, ਤਨਖਾਹ ਆਿਦ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਤ[ ਬਾਅਦ ਫਰਮ ਦੇ ਲਾਭ ਜP ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਬਕਾਇਆ। ਇਹ ਿਨ+ਿਚਤ ਹੈ ਿਕ ਪਾਰਟਨਰ ਦੀ +ੇਅਰ ਆਮਦਨੀ ਉਸਦੀ ਤਨਖਾਹ ਿਵੱਚ ਲvਦੀ ਹੈ। [114 ਐਫ & ਐਚ] (3) ਇੱਕ ਉਤਪਾਦਕ ਦੁਆਰਾ ਚਾਹ ਦੀ ਿਵਕਰੀ ਤ[ ਮੁਨਾਫੇ ਦਾ ਿਹੱਸਾ, ਜੋ ਿਕ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਹੈ। ਆਰ ਦੁਆਰਾ ਘਟਨਾ ਅਤੇ ਐਕਸੈਕ+ਨ ਤ[ ਇੰਸੂਲੇਟ ਕੀਤਾ ਜPਦਾ ਹੈ। 24, ਿਜਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਿਕ ਉਸ ਿਵਧੀ ਦੁਆਰਾ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦਾ 60 ਪEਤੀ+ਤ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਸੈਕਟਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਰੱਿਖਆ ਜPਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਿਵੱਚ[ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਭਾਈਵਾਲP ਨੂੰ ਤਨਖਾਹ, ਿਸਰਫ ਮੁਨਾਫਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਯੋਗਤਾ ਲਈ ਉਹੀ ਅਯੋਗਤਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੀ ਹੈ ਜੋ ਆਰ. 24 ਖੇਤੀ ਵਾਲੇ ਿਹੱਸੇ ਨੂੰ ਪEਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। [115 ਬੀ-ਸੀ] ਕਰੀਮਥਾਰੂਵੀ ਟੀ ਅਸਟੇਟ [1963] ਸਪਲਾਈ. 1, ਐਸਸੀਆਰ 823, ਐਗਲੋ-ਅਮਰੀਕਨ ਡਾਇਰੈਕਟ ਟੀ ਟਰੇਿਡੰਗ ਕੰਪਨੀ [1968] 69 ਆਈਟੀਆਰ 667, 671 ਅਤੇ ਟੀ ਅਸਟੇਟ ਇੰਡੀਆ [1976] 103 ਆਈਟੀਆਰ 785, 795 ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਿਗਆ। ਮੈਿਥਊ ਅਬਰਾਹਮ [1964] 51 1.ਟੀਆਰ 467 ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਿਸਵਲ ਅਪੀਲੀ ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ: 1976 ਦੀ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲP ਨੰ. 17 ਤ[ 21। (1964 ਦੇ ਟੈਕਸ ਕੇਸP ਨੰ. 114 ਅਤੇ 115 ਿਵਚ ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 5 ਦਸੰਬਰ, 1969 ਦੇ ਿਨਰਣੇ ਅਤੇ ਆਦੇ+ ਤ[-1964 ਦੇ ਰੈਫਰੀ ਨੰ. 48 ਅਤੇ 49) ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਬੀ.ਬੀ. ਆਹੂਜਾ ਅਤੇ ਆਰ.ਐਨ. ਸੱਚੇ. ਸਵਾਮੀਨਾਥਨ ਅਤੇ +Eੀਮਤੀ ਸਰੋਜਾ ਗੋਪਾਲਿਕE+ਨਨ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਾਿਲਆਂ ਲਈ। ਵੱਲ[ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਿਗਆ Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus R. M. CHIDAMBARAM PILLAI ETC. [[1977] 2 S.C.R. 111] (1977) tye ; 4 | |¥ x4 | ° a? | 7 (The Commissioner of Income-tax, Madras R. M. Chidambaram Pillai)|| : | (a7 Waray 1976) (Filo THo MIXo BAT WT ato Wo FO WA) -efesat. gran daq taz, 1922 (1922 #1 11)-—arer10(4)(at),2(1)(at)site16(1)(at)--_(aafsa efesar geen daa era, 1922-—fram 24)—canitarnt wa fafas wat agt 2 att gafaq ania aotwe at arian agt gt weet—wa: ara Sat HT ATTfafataa wih aaa B arcat F wa Far ate GA:ug® ania atat aren a fe ag od F wae aat ara F ea A seat A oer feet WAS g AIT Tatae Fe40 Three ATTTT RT, Bt arte ATT s, WITT TAT | ogee Gah wat Fanfare & ferret are array Tz tartsar att at arr gat at ate fafafaa wee arrar faa wetdti gat aa are om fafacast at at frat & 60osfaraefe areart art oft ate 40 sfawa wefe arr)cardi gat &, arat Haak fees ¥ afafead tal st aarat Ffae aaa oreat aed 1 sega welH fears Haat ga ATT ITar fe geafaat ara aadt wat & aaa F wT HR area argafaat ox ararat aH aT sas Hae 40 wheres az, aT Hehe eTa, mraae aire| areata Fea aq aE TT ATTETaa feat) were argat (ater) Tarra ahead % fatrraaat gaz feat, freq atta afsacr F were ager (acter) : | 906 * fafisaaat gaz feat1 sea arora t ata farat at qo arate % atta afancr % fafeaaatsefearsga ot Seaan aaaA airs at 7g1 alae aftr Het gy,afafaatfea-—anitant safsadt & dra at arara2, aTareat & ara F feetfac wat ar cfm gai zt‘eH was ara date, TT TH THTS wT ara aa F fare afacatafvenfea 2, farg oafaa adt 21arent fafa 3 wd fattosia & azar fratorat garg 2, fag qt eo a ofaeadt 21 frataa at afaer Hat gfaa aafaa, gates, fretsat gia wafisazg, aa:fate F waare A a watfeat apie & ataFar at afaar adiat andl) zafagart & dara A wm aa ® fa offre F FUT aTmada ast ama & fae gear Fer FH fay ary are arataT TAT AAA TAT afer (Fe 5) antant ataaa aot aacafate aro ATAat eaeq ufaatfea at ae ant aye ae Ht F Gre aacadiia agt ant av; gaat aromarg at at gtraver 16(1) (at) ¥ aeftere at ga arr at aamat F faqafar at fates & dre fats ay Det aaa Hote dodt et (FA7)sfesqa gepn daq Gaz, 1922 aTSTtaT H ATAgrat 10(4) (at) ate arer 16(1)(a) & sf fasts free & eatqt, waarFH aaa BT va car FH ara ar ara fear ears 7saan cad anitarg, wala areare aT aeearay eT (FT 9)jaa faa arr & ava ara e ak saa saat Ffax ve vat eT A amar wrar afer) saTeH aT AA ahfasa Tara st ae vant A ate ara2, fram 24 F areaA& aaifiar afar arr amar aie weer & gaa feargar di gaat afar ag ¢ fe sa ala- Ta A st HA AT* 60 wfawa at af ona at da safsa wer are aT FBT¥ aaa F We gad a avila Ht ara 404, Fat AA ar= arr, set aaa ar ofeedat H aver 2 ait eraawT afaun 24aro afrn var aT sara at we Bi (Fe 10) yo - o* _va \ | , .* ' : . bh FR | | oy al . « , ‘’ - Sa ATaTT aa HF ora Mara S fH arta THsufeaat at dae ara& wic cad fafanoafea adt 2, Fefrond ft fracat 2 fe oa & faredt mitere ay. dara faeat % fae waafat sar aeda Foe se aral F fasar dt @1 ave oh oofea fafa at afte & cat aoaT dam aeat aaa, wife Far at afaar Fay fra cafeaat ar qataaraat 21 (4a 17)-Se gaa ag frome frecat@ fe aad} fawrata & sreama & ait are ara % 60 sfawa ar cae aieaazg atxSale gaat saat weerat at dig aél awa1 ae ATAwt ot, alert & dhesa uta & faa & ara aafadatiaeamaeatFoHF BT gt awdgf far afratafe weratt oferfas fart vafar at ge aati arareo ware atat weet1 (FT 23)geefeat mat fatigq’ | ' . | | , ca | a 4 ‘ ATRL ATR Jo frareawy fret [Fate For wey] 909 fafar sitet afratfem : 1976 at fates ate deat 17% 21. 1964% 8tAra Aet114 WI.115—1964* free Gert 4s wt 49 H ame seq. Tae arte_5 fraraz, 1969 are facia atx area% fase at we eta:mia ateaT ato ato MEST ATX ATToeae st wTaa] Ute cardlarsa aie ral.AUT TITAS OTTaafwae nfragataaterrat at site Asft Tao fto AAT7|seat et ate asftadt Ur. WaTaHsTy : ratareara at fava rararferafa ato WIXo Hoy FAR 4 fate|vuratteraiat FET yeTT-—.Co- ; Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus R. M. CHIDAMBARAM PILLAI ETC. [[1977] 2 S.C.R. 111] (1977) i COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS v. R. M. CHIDAMBARAM PILLAI ETC. November 17, 1976 [H. R. KHANNA AND V. R. KRISHNA IYER, JJ.] Income Tax Act, 1922-S. 16(1) (b)-lncome Tax Rules 1922-r. 24-Scope of- Assessees partners in firms owning tea estates-Salary paid to partners-If whole salary exigible to tax. Rule 24 of the Income Tax Rules, 1922 states that income derived from the sale of tea grown and manufactured by the seller shall be computed a~ if it were income derived from business and 40 per cent of such income shall be deemed to be income, profits and gains liable to tax. The respondents were partners in firms which owned tea estates, the com~ posite income of which consisted largely of agricultural and partly of non-agricultural income. In addition to their share in profits, the respondents were entitled to salaries. Rejecting the contention of the respondents that only 40% of the salaries which fell within the non-agricultural income is exigible to tax and not the whole income, the Income Tax Officer charged the whole of their salaries to tax under s. 10 of the Income Tax Act, 1922. The Appellate Asstt. Commissioner held in favour of the respondents; but on appeal the Appellate Tribunal held in favour of the Revenue. The High Court allowed the respon-dents' appeal. Dismissing the appeal to this, Court, HELD : Only 40 per cent of the income from the tea sales is taxable; the balance, namely, 60 per cent is agricultural and exempt. 60 per cent of the salaries to partners comes out of this exempted gross sum and shares the benefit and the Central Income-bax cannot break into its inviolability. [116 BJ 1. (a) The salary of a partner is but an alias for the return by way of profits, for the human capital. The immediate reason for payment of salary was service contract but the causa causans is partnership. [121 Fl (b) A partnership is only a collective of separate persons and not a legal person in itself. The salary stipulated to be paid to a partner from the firm is in reality a mode of division of the firms profits. (117 HJ ( c) In the income tax law a firm is a unit of assessment, by special provi-sions, but is not a full person. Since contract of employment requires two dis-tinct persons, namely, the employer and the employee, there cannot be a con-tract of service. between a firm and one of ,its partners. Any agreement for remuneration of a partner for taking pa.rt in. the conduct of the business must be regarded as portion o'f the profits being made over as a reward for the human capital brought in. (113 F-Gl Lindley on Partnership referred to. Duliclwnd, [19561 S.C.R. -154 and Narayanappa, A.LR. 1966 S.C. 1303. fol-lowed. ( d) Payment of salary to a partner represents a special share . of the profits and is, threfore. part of the profits and taxable as such. Section 10(4) (b) stipulates accordingly. (114 Al (2) Under s. 16(1)(b) in computi!Jg the total incomo of an assessee, when the assessee is a partner of a firm, hIS share shall be ta~en to be. _anv sala~y payable to' him by the firm increased or decreased respectively by his share 111 A B c D E F G H A the balance of the profit or .loss of the firm after the deduction of any interest, salary etc. payable to any partner. It is implicit that the share income of the partner takes in his salary. [114 F & HJ (3) The portion of profits from tea sales by a grower, which is agricultural, is insulated from incidence and ex$Ction by r. 24, which means that b)· that modus operandi 60 per cent of the total income is set aside as representing the agricultural sector, and the salary to partners paid out of it, being only profits, B enjoys the same invulnerability to exigibility that r. 24 confers on the agrarian ponion. [115 B-C] Karimtharuvi Tea Estates [1963] Supp. 1, SCR 823, Anglo-A111crica11 Direct Tea Trading Co. [1968] 69 ITR 667, 671 and Tea Estate India [1976] 103 ITR 785, 795 applied. Mathew Abraham (1964] 51 I.T.R. 467 overruled. C ClVIL APPELLATE JuRISDICTION :Civil Appe·als Nos. 17 to 21 of 1976. Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus R. M. CHIDAMBARAM PILLAI ETC. [[1977] 2 S.C.R. 111] (1977) Karimtharuvi Tea Estates [1963] Supp. 1, SCR 823, Anglo-A111crica11 Direct Tea Trading Co. [1968] 69 ITR 667, 671 and Tea Estate India [1976] 103 ITR 785, 795 applied. Mathew Abraham (1964] 51 I.T.R. 467 overruled. C ClVIL APPELLATE JuRISDICTION :Civil Appe·als Nos. 17 to 21 of 1976. (From the Judgment and Order dated the 5th December, 1969 of the Madras High Court in Tax Cases Nos. 114 & 115 of 1964-Ref. Nos. 48 and 49 of 1964) B. B. Ahuja and R. N. Sachthey for the Appellant. D S. Swaminathan and Mrs. Saroja Gopalakrishnan for Respondents. The Judgment of the Court was delivered by KRISHNA IYER, J. A fine point of law, which lends itself to subtle spinning of gossamer webs of argument, falls for decision in these appeals by certificate. Were the policy of the law been plain, the E language should have been clearer and the labours of courts could have been lesser. The arguments have been exhaustive, the precedents, in profusion, cited to the point of no return and the short issue expan-ded into learned length; but, at the end of the forensic journey, we are hesitantly inclined to leave the judgment under appeal undisturbed as the law set out therein has better appeal and theoretical soundness than the rival view point well-presented by Sri Ahuja for the appellant F (Revenue). The planning and pruning of case law is perhaps neces-sary if time-consuming court proceedings are to be curbed. 'All our life is crushed by the weight of words: the weight of deed', said Luingi Pirandello. Heavy case-law Blust not clog judicial navigati09.. Next to a breviate statement of the facts which project the legal issue canvassed before us. Two tea estates were owned by two firms with several partners, two of whom were the respondents, in the two sets of appeals, C. As. 1 7 to 19 and C. As. 20 & 21 of 1972. The tea sold yielded income composite in character, being largely agricul-tural and partly non-agricultural. The complex situation of ap-portionment between the two heads for purposes of income-tax has been taken care of by rule 24 of the Income-tax Rules, both the firms having been registered under the Act. G H The respondents-partners were, in addition to their share in pro-fits, entitled to salaries for services under the firms. The sole con-troversy turns on[1]whether the sums so drawn as salaries were wholly f liable to income-tax or only to the extent of 40% thereof which fell within the non-agricultural sector. Until the assessment year ending· with March 31, 1959, the income-tax was so asisessed that the whole of the agricultural income i.e., 60% of the total income, was out of bounds for income-tax (which included 60% of the salaries of the respondent partners). But, for the years 1959/60 and 1960/61, the two assessment years involved in these appeals, a different course was followed. The mechanics is simple but the bone of contention between the Revenue and the assessees is as to whether any portion of the salaries so drawn for services rendered are at all agricultural income to be non-exigible to income-tax. Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus R. M. CHIDAMBARAM PILLAI ETC. [[1977] 2 S.C.R. 111] (1977) | a 4 ‘ ATRL ATR Jo frareawy fret [Fate For wey] 909 fafar sitet afratfem : 1976 at fates ate deat 17% 21. 1964% 8tAra Aet114 WI.115—1964* free Gert 4s wt 49 H ame seq. Tae arte_5 fraraz, 1969 are facia atx area% fase at we eta:mia ateaT ato ato MEST ATX ATToeae st wTaa] Ute cardlarsa aie ral.AUT TITAS OTTaafwae nfragataaterrat at site Asft Tao fto AAT7|seat et ate asftadt Ur. WaTaHsTy : ratareara at fava rararferafa ato WIXo Hoy FAR 4 fate|vuratteraiat FET yeTT-—.Co- ; WATTTHT BT TR St wea A fateFe cH qeA wTat fafaraa feat oat 2, fret aren adit a faeAHS|ant war 2&1 afe fafer at atfa erse Stet at saat arn afaaqqee gtit aie wararerat at ae oer aeaT osaty faa.ata at ae & oeg 4 fatia set rar 4B,afar ae aH, Veame & oR afera fraramat fagarel aearé # faa.at fear aat @, farg fafa fasaas arate aera ae airareiafacia , | 4 BHo fo To 6 geaaa vara at ait at ait wa ak ® faq datagis oe &, aif oatsraira fata adtarat (crea faster) at ate & at ager eratfrart seta fau ar fatehefeestr state acsat Haat Faldatas wr & ahdna 21 fisias fafa at oafers ae Wewat Hiewic Har rarer HT GAT ase HetatelyPeayat aafma wet & fae ara sete slat 1 ae (Taseata met t fe “gard waned stan weal F are a, BY area ATT@, ear gat Si art faoam faf& ara at afeA arer et /2.a BA Va geal ar afer fare ea g, fas agfafas faaras see grat &@ fa oe gat amet ae feat Tateyat amrarteoe at Gat ar carfacaon, fate ag ariterca, feat & at afta aagl # 1972 a. fafaa atta ae 174 19 aH ate fafar attr dear 20 whe 21 8,werat 71aa & frag & fafat caeost arr attat aTafaarae:af araat ait are: wahe are et | WasaatetH SAAT F fay za & dat sand at afeafeafa ar armax faaatfamavfadled 24%[&] eqra[ 1] cat maT so MIe atat GA afafaoa|F sea 3. Teaaf-water, wrt A mat feed a afafes, cat* mitt dart * fac fan F seer41 wHaa fasegaama ot % fis Fant F wT A ea sareeae UfaGia: TAT& afucardta et.ar sat Fat 40 sfawa as, at wate ae# GaHN wre ati 31 ard, 1959 at anra aa aa fateaq as, waar at frako ga sate feat wat ar fHaneofy am wad Fa art ar 60 Stama (fratscoataritaret& aaa at 60 Sfama afeafaa at) arraeat draF atUW ff 1959-60We 1960-61 F astH far asi sa gataH aetafat at faater ay g, fret ofar wears we aT) ofzarawe & fara uses ate factfecdt & drat ga art H faara g faaaa & fav oa aaal ar ale warm ama& cea ar Ffar aft am2% abar agin - | { 4 4 A ae +a | ra ‘ ty 4 ? : oe 7 | | my ao . ¥. . . pb | 4 py qret4, Taadh waad maa qo & Faareacy faaa gt fara ee [rato ae Hey Fou wea] AHTEA 911i imae!ave H afsafera fafs at qatqarfaa afte A aTTaTafeare git art aaa at are 10% aqait wer eat amaeg F amar ® afaaeia we fear var (MATafaartt 7 aqamen aa aaa! arma: gages FT fear ar)sa amar aT aera ara (ati) & are aTHAATIaT favrefear mat at, fg ve fafrraa at atta afrw 3 waegaz fear war, wife sa AAT TH eT AAA aT ATH Fifafaray weed F get F Hr fear AAT aT | ATAAT Gea PATATAae at agat, wetqh annie F qdadt aa at sae feat aefautfefra) at aoaseard: adteal st arex sear wea 4gart ame arr 10 (4)(a), fram 24 we wer sara%seq arama ara woae aw fadaat oe area fear g1 STATdt aheatr afedaa & fared, ary ore Fo atrerm ale FTgo faaa wx % gear, ca aired fafaraa st gfe aea vere 21 afe faerad ar araa araray & fana gy sal2, dt aamat DA ae, caer sara autaa 2, a fe atx afrAHEAATSY| 5. na fagrar ait ara aT qa we faf% orarta %aia aix wat saan ® far aases camaS| 7a faviat aeqeap aF BaRAuT BAT BaratVaRTWATare@ fee arms H gt wdnea ag ara anaet @ fH oH |fafan cafe adl 2, are cet afeerat gofatwa g 1 aitereteofeal® dra ar araca 3, ot arate Harel A fersF faaau at ofeora dratdt oe)oesoarsamOg,OTwa gare at ara 2a % fac afera afwentes 2, freq ate at2) cea ag areac fafs F od fasin soarF aqarcfaater | pyat gare 2, fag qi ea & cafe adl oi eae wAeT ATA Fefamadt 2 fe dfs frais a afaar t at afer eafe, waia,frat ate adard aifra 2, aa: far frara wqare Htsox van feet ania & dra dar al afaar adi at act1 (1964)51 ATgo do WIXo 467., | 912Jeaea rararea faa feat =——_«[1977] 4 THofte Go Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus R. M. CHIDAMBARAM PILLAI ETC. [[1977] 2 S.C.R. 111] (1977) ਮੈਿਥਊ ਅਬਰਾਹਮ [1964] 51 1.ਟੀਆਰ 467 ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਿਸਵਲ ਅਪੀਲੀ ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ: 1976 ਦੀ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲP ਨੰ. 17 ਤ[ 21। (1964 ਦੇ ਟੈਕਸ ਕੇਸP ਨੰ. 114 ਅਤੇ 115 ਿਵਚ ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 5 ਦਸੰਬਰ, 1969 ਦੇ ਿਨਰਣੇ ਅਤੇ ਆਦੇ+ ਤ[-1964 ਦੇ ਰੈਫਰੀ ਨੰ. 48 ਅਤੇ 49) ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਬੀ.ਬੀ. ਆਹੂਜਾ ਅਤੇ ਆਰ.ਐਨ. ਸੱਚੇ. ਸਵਾਮੀਨਾਥਨ ਅਤੇ +Eੀਮਤੀ ਸਰੋਜਾ ਗੋਪਾਲਿਕE+ਨਨ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਾਿਲਆਂ ਲਈ। ਵੱਲ[ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਿਗਆ ਿਕE+ਨਾ ਅਈਅਰ, ਜੇ. ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਨੁਕਤਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਲੀਲP ਦੇ ਗੌਸਾਮਰ ਜਾਲP ਦੇ ਸੂਖਮ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਉਧਾਰ ਿਦੰਦਾ ਹੈ, ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ ਦੁਆਰਾ ਇਹਨP ਅਪੀਲP ਿਵੱਚ ਫੈਸਲੇ ਲਈ ਆsਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਨੀਤੀ ਸਾਦੀ ਹੁੰਦੀ ਤP ਭਾ+ਾ ਸਪ+ਟ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅਦਾਲਤP ਦੀ ਿਮਹਨਤ ਘੱਟ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਦਲੀਲP ਿਵਸਿਤEਤ ਹਨ, ਉਦਾਹਰਣP, ਭਰਪੂਰਤਾ ਿਵੱਚ, ਿਬਨP ਵਾਪਸੀ ਦੇ ਿਬੰਦੂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਮੁੱਦੇ ਨੂੰ ਿਸੱਖੀ ਲੰਬਾਈ ਿਵੱਚ ਫੈਲਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ; ਪਰ, ਫੋਰvਿਸਕ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਅੰਤ ਿਵੱਚ, ਅਸp ਅਪੀਲ ਦੇ ਅਧੀਨ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਿਬਨP ਿਕਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਛੱਡਣ ਲਈ ਿਝਜਕਦੇ ਹP ਿਕsਿਕ ਇਸ ਿਵੱਚ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਾਨੂੰਨ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ (ਮਾਲ) ਲਈ +Eੀ ਆਹੂਜਾ ਦੁਆਰਾ ਚੰਗੀ ਤਰ_P ਪੇ+ ਕੀਤੇ ਗਏ ਿਵਰੋਧੀ ਿਦE+ਟੀਕੋਣ ਨਾਲ[ ਿਬਹਤਰ ਅਪੀਲ ਅਤੇ ਿਸਧPਤਕ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਸਮP ਬਰਬਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਦਾਲਤੀ ਕਾਰਵਾਈ 'ਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾਉਣੀ ਹੈ ਤP ਕੇਸ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਅਤੇ ਛPਟੀ +ਾਇਦ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਸਾਰਾ ਜੀਵਨ +ਬਦP ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਕੁਚਿਲਆ ਹੋਇਆ ਹੈ: ਕੰਮ ਦਾ ਭਾਰ', ਲੁਇੰਗੀ ਿਪਰPਡੇਲੋ ਨg ਿਕਹਾ। ਭਾਰੀ ਕੇਸ-ਕਾਨੂੰਨ ਿਨਆਂਇਕ ਨg ਵੀਗੇ+ਨ ਨੂੰ ਬੰਦ ਨਹp ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇ+ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮੁੱਦੇ ਨੂੰ ਪੇ+ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੱਥP ਦੇ ਸੰਖੇਪ ਿਬਆਨ ਦੇ ਅੱਗੇ। ਦੋ ਚਾਹ ਦੀਆਂ ਜਾਇਦਾਦP ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਦੋ ਫਰਮP ਦੇ ਕਈ ਭਾਈਵਾਲP ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਿਜਨ_ P ਿਵੱਚ[ ਦੋ ^ਤਰਦਾਤਾ ਸਨ, ਅਪੀਲP ਦੇ ਦੋ ਸੈ>ਟP ਿਵੱਚ ਸੀ. ਏ.ਐਸ. 17 ਤ[ 19 ਅਤੇ ਸੀ. ਿਜਵ\. 1972 ਦਾ 20 ਅਤੇ 21. ਚਾਹ ਵੇਚੀ ਗਈ ਆਮਦਨ ਿਮ+ਰਤ ਗੁਣP ਿਵੱਚ, ਜੋ ਿਕ ਿਜ਼ਆਦਾਤਰ ਖੇਤੀਬਾੜੀ-ਕੁਦਰਤੀ ਅਤੇ ਅੰ+ਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੈਰ-ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਹੈ। ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਦੇ ਉਦੇ+P ਲਈ ਦੋਵP ਮੁਖੀਆਂ ਿਵਚਕਾਰ ਵੰਡ ਦੀ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਸਿਥਤੀ ਨੂੰ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਿਨਯਮP ਦੇ ਿਨਯਮ 24 ਦੁਆਰਾ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਰੱਿਖਆ ਿਗਆ ਹੈ, ਦੋਵ\ ਫਰਮP ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਰਿਜਸਟਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਜਵਾਬਦੇਹ-ਭਾਗੀਦਾਰ, ਪEੋ-ਿਫਟ ਿਵੱਚ ਉਹਨP ਦੇ ਿਹੱਸੇ ਤ[ ਇਲਾਵਾ, ਫਰਮP ਦੇ ਅਧੀਨ ਸੇਵਾਵP ਲਈ ਤਨਖਾਹP ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਸਨ। ਇਕੋ-ਇਕ ਿਵਵਾਦ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਮੋੜਦਾ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਤਨਖਾਹP ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਿਖੱਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਰਕਮP ਪੂਰੀ ਤਰ_P ਸਨ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਜP ਿਸਰਫ 40% ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਜੋ ਗੈਰ-ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆsਦਾ ਹੈ। 31 ਮਾਰਚ, 1959 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮੁਲPਕਣ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਆਮਦਨ-ਕਰ ਦਾ ਇੰਨਾ ਮੁਲPਕਣ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਸਾਰੀ ਖੇਤੀ ਆਮਦਨ ਭਾਵ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦਾ 60%, ਆਮਦਨ-ਕਰ ਦੀ ਸੀਮਾ ਤ[ ਬਾਹਰ ਸੀ (ਿਜਸ ਿਵੱਚ ^ਤਰਦਾਤਾ ਭਾਈਵਾਲP ਦੀਆਂ ਤਨਖਾਹP ਦਾ 60% +ਾਮਲ ਸੀ)। ਪਰ, ਸਾਲ 1959/60 ਅਤੇ 1960/61 ਲਈ, ਇਹਨP ਅਪੀਲP ਿਵੱਚ +ਾਮਲ ਦੋ ਮੁਲPਕਣ ਸਾਲP, ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਤਰੀਕਾ ਅਪਣਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਮਕੈਿਨਕ ਸਧਾਰਨ ਹੈ ਪਰ ਮਾਲੀਆ ਅਤੇ ਮੁਲPਕਣ ਿਵਚਕਾਰ ਿਵਵਾਦ ਦੀ ਹੱਡੀ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਸੇਵਾਵP ਪEਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਤਰ_P ਕੱਢੀਆਂ ਗਈਆਂ ਤਨਖਾਹP ਦਾ ਕੋਈ ਿਹੱਸਾ ਅਲੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਆਮਦਨ 'ਤੇ ਹੈ ਜੋ ਆਮਦਨ ਕਰ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹp ਹੈ। ਆਮਦਨ ਿਪਛਲੀ ਪEਥਾ ਤ[ ਹਟ ਕੇ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਿਵੱਚ ਮੈਿਥਊ ਅਬEਾਹਮ (2) ਿਵੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪੂਰਵ-ਅਨੁਮਾਨ ਿਵੱਚ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰੀ ਤਨਖਾਹ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਰ ਸਰੋਤP ਤ[ ਆਮਦਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਐਸ. 10 [ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨg ਲਗਭਗ ਮੈਿਥਊ ਅਬEਾਹਮ (+) ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਸੀ]। ਇਸ ਗਣਨਾ ਨੂੰ ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ+ਨਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਲਿੜਆ ਿਗਆ ਸੀ ਪਰ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਅਪੀਲੀ ਿਟEਿਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਲਟ ਿਗਆ ਿਕsਿਕ ਉਦ[ ਤੱਕ, ਮੈਿਥਊ ਅਬEਾਹਮ (ਸੁਪਰਾ) ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਮਾਲ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਿਗਆ ਿਜੱਥੇ ਪੂਰੇ ਬvਚ ਨg ਕਾਰਲੀਅਰ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਨੂੰ ਪਰੇ+ਾਨ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਅਤੇ ਮੁਲPਕਣ ਦੀ ਬੇਦਖਲੀ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਿਖਆ। ਐਸ ਦੀ ਿਵਆਿਖਆ ਕਰਨ ਲਈ ਮਾਲ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਿਗਆ ਹੈ। 10(4) (ਬੀ), ਆਰ. 24 ਅਤੇ ਹੋਰ ਿਵਵਸਥਾਵP ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨg ਅਪਣਾਇਆ ਹੈ। ਦੋਵP ਪਹੁੰਚP ਿਵੱਚ ਪEਸੰਸਾਯੋਗਤਾ ਹੈ ਪਰ, ਿਵਧਾਨਕ ਪਾਠ ਿਵੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਕੀਮ 'ਤੇ ਕੁਝ ਪEਤੀਿਬੰਬ ਤ[ ਬਾਅਦ, ਅਸp ਅਪੀਲ ਦੇ ਅਧੀਨ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਪੁ+ਟੀ ਕਰਨ ਲਈ ਿਤਆਰ ਹP। ਜੇਕਰ ਿਕਸੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗਲਤ ਹੋ ਜPਦਾ ਹੈ, ਯੋਗਤਾ ਪEਦਾਨ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਤP ਜਵਾਬ ਸੋਧ ਹੈ, ਹੋਰ ਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼ੀ ਨਹp। Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus R. M. CHIDAMBARAM PILLAI ETC. [[1977] 2 S.C.R. 111] (1977) ਪਿਹਲੇ ਿਸਧPਤ ਅਤੇ ਕਨੂੰਨ ਦੇ ਨੰਗੇ ਪਾਠ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਉਪਬੰਧP ਦੇ ਸੰਦੇ+ ਅਤੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਸਭ ਤ[ ਵਧੀਆ ਮਾਰਗਦਰ+ਨ ਪEਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤ[ ਬਾਅਦ, ਪੂਰਵ-ਅਨੁਭਵ ਅਤੇ ਪੁਸਤਕ-ਲਾਰ ਿਵਚ ਵਧੀਆ ਅਿਭਆਸ. ਇੱਥੇ ਪਿਹਲੀ ਗੱਲ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਇੱਕ ਫਰਮ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨੀ ਿਵਅਕਤੀ ਨਹp ਹੈ ਭਾਵ\ ਇਸ ਿਵੱਚ +ਖਸੀਅਤ ਦੇ ਕੁਝ ਗੁਣ ਹਨ. ਪਾਰਟਨਰਿ+ਪ ਿਵਅਕਤੀਆਂ ਿਵਚਕਾਰ ਇੱਕ ਖਾਸ ਸਬੰਧ ਹੈ, ਇੱਕ ਵਪਾਰ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਨੂੰ ਸPਝਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਝੌਤੇ ਦਾ ਉਤਪਾਦ। 'ਫਰਮ' ਇੱਕ ਸਮੂਿਹਕ ਨPਵ ਹੈ, ਇੱਕ ਹਸਤੀ ਨੂੰ ਮਨ| ਨੀਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਸਮੀਕਰਨ ਹੈ, ਨਾ ਿਕ ਇੱਕ ਿਵਅਕਤੀ। ਆਮਦਨ-ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਫਰਮ ਮੁਲPਕਣ ਦੀ ਇੱਕ ਇਕਾਈ ਹੈ, ਿਵ+ੇ+ ਿਵਵਸਥਾਵP ਦੁਆਰਾ, ਪਰ ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਿਵਅਕਤੀ ਨਹp ਹੈ; ਜੋ ਿਕ ਅਗਲੇ ਕਦਮ ਵੱਲ ਲੈ ਜPਦਾ ਹੈ ਿਕ ਿਕsਿਕ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਲਈ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਿਵਅਕਤੀਆਂ, ਿਜਵ\ ਿਕ, ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸਖ਼ਤ ਕਾਨੂੰਨ ਿਵੱਚ ਸੇਵਾ ਦਾ ਇਕਰਾਰਨਾਮਾ ਨਹp ਹੋ ਸਕਦਾ। ਇੱਕ ਫਰਮ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਇੱਕ ਭਾਈਵਾਲ ਿਵਚਕਾਰ. ਇਸ ਲਈ ਿਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸੰਚਾਲਨ ਿਵੱਚ ਿਹੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਦੇ ਿਮਹਨਤਾਨg ਲਈ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਮਝੌਤੇ ਨੂੰ ਿਲਆਂਦੀ ਮਨੁੱਖੀ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਇਨਾਮ ਵਜ[ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦੇ ਿਹੱਸੇ ਵਜ[ ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਾਰਟਨਰ-ਿ+ਪ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 13 ਭਾਈਵਾਲੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਇਸ ਅਧਾਰ ਨੂੰ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਿਲਆsਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਾਨੂੰਨੀ ਿਵਚਾਰਧਾਰਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਿਵਚ ਪEਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। 10 (4) (ਬੀ) ਅਤੇ ਸ. 16 (1) (ਬੀ). ਇੱਕ ਫਰਮ, ਸਿਹਭਾਗੀ ਅਤੇ ਭਾਈਵਾਲੀ, ਐਸ. ਐਕਟ ਦਾ 2(6ਬੀ) ਉਹੀ ਅਰਥ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਐਕਟ ਿਵੱਚ ਹੈ। ਿਕਸੇ ਫਰਮ ਦੀ ਟੈਕਸਯੋਗ ਆਮਦਨ ਉਸ ਦੇ ਵਪਾਰਕ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਿਜਵ\ ਿਕ ਐ>ਸ ਿਵੱਚ ਪEਦਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ. 10(1), 10(2) ਅਤੇ 10(4)। ਫਰਮ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਪਾਰਟਨਰ ਨੂੰ ਿਦੱਤੀ ਜPਦੀ ਤਨਖਾਹ ਦਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਕੀ ਹੈ? ਿਸਧPਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਤਨਖਾਹ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਮੁਨਾਫੇ ਦੇ ਇੱਕ ਿਵ+ੇ+ ਿਹੱਸੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾsਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਲਈ ਇਹ ਲਾਭ ਦਾ ਿਹੱਸਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ_P ਟੈਕਸਯੋਗ ਹੈ। ਅਤੇ ਐ>ਸ. 10(4) (ਬੀ) ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਸp ਇੱਥੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੜ_ ਸਕਦੇ ਹP। 10(1) ਅਤੇ 10(4) ਸਬੰਧਤ ਹੱਦ ਤੱਕ: "10(1) ਟੈਕਸ ਇੱਕ ਮੁਲPਕਣ ਦੁਆਰਾ 'ਕਾਰੋਬਾਰ, ਪੇ+ੇ ਜP ਪੇ+ੇ ਦੇ ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ' ਿਸਰਲੇਖ ਦੇ ਅਧੀਨ ਿਕਸੇ ਕਾਰੋਬਾਰ, ਪੇ+ੇ ਜP ਪੇ+ੇ ਦੇ ਲਾਭ ਜP ਲਾਭ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ। (4) ਉਪ-ਧਾਰਾ (2) ਦੀ ਧਾਰਾ (ix) ਜP ਧਾਰਾ (xv) ਿਵੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਿਕਸੇ ਵੀ ਕਾਰੋਬਾਰ, ਪੇ+ੇ ਜP ਪੇ+ੇ ਦੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਜP ਲਾਭP 'ਤੇ ਲਗਾਏ ਗਏ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸੈ>ਸ, ਦਰ ਜP ਟੈਕਸ ਦੇ ਖਾਤੇ 'ਤੇ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਿਕਸੇ ਵੀ ਰਕਮ ਦੇ ਭੱਤੇ ਨੂੰ ਅਿਧਕਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹp ਮੰਿਨਆ ਜਾਵੇਗਾ ਜP ਅਿਜਹੇ ਿਕਸੇ ਲਾਭ ਜP ਲਾਭ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਜP ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਤਰ_P ਦਾ ਮੁਲPਕਣ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਪ-ਧਾਰਾ (2) ਦੀ ਧਾਰਾ (xv) ਿਵੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਅਿਧਕਾਰਤ ਨਹp ਮੰਿਨਆ ਜਾਵੇਗਾ- (ਬੀ) ਿਕਸੇ ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਫਰਮ ਦੇ ਿਕਸੇ ਭਾਈਵਾਲ ਨੂੰ ਿਵਆਜ, ਤਨਖਾਹ, ਕਿਮ+ਨ ਜP ਿਮਹਨਤਾਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਿਕਸੇ ਭੁਗਤਾਨ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਭੱਤਾ; ਐਕਸ ਐਕਸ ਐਕਸ ਇਹ ਸਪੱ+ਟ ਹੈ ਿਕ ਭਾਗੀਦਾਰP ਨੂੰ ਅਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਤਨਖ਼ਾਹP ਨੂੰ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੁਆਰਾ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦੇ ਚਿਰੱਤਰ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੰਿਨਆ ਜPਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਜਾਲ ਤ[ ਬਾਹਰ ਨਹp ਰੱਿਖਆ ਜPਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਦੇ ਿਪੱਛੇ ਕਾਰਨ ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਪEਿਕਿਰਆ, ਐਸ ਿਵੱਚ ਪਾਈ ਜPਦੀ ਹੈ। 16(1) (ਬੀ) ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਿਪੱਛੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਇਸ ਸਮਝ ਿਵੱਚ ਵੀ ਿਫੱਟ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਸੈਕ+ਨ 16 (ਸੰਬੰਿਧਤ ਭਾਗ) ਇਸ ਤਰ_P ਪੜ_ਦਾ ਹੈ: "16(1) ਇੱਕ ਮੁਲPਕਣ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ (ਬੀ) ਜਦ[ ਮੁਲPਕਣ ਿਕਸੇ ਫਰਮ ਦਾ ਭਾਈਵਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤP, ਭਾਵ\ ਫਰਮ ਨg ਕੋਈ ਲਾਭ ਜP ਘਾਟਾ ਕਮਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਿਹੱਸਾ (ਚਾਹੇ +ੁੱਧ ਲਾਭ ਜP +ੁੱਧ ਘਾਟਾ) ਉਸ ਨੂੰ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਤਨਖਾਹ, ਿਵਆਜ, ਕਿਮ+ਨ ਜP ਹੋਰ ਿਮਹਨਤਾਨg ਵਜ[ ਿਲਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਿਕ ਉਸ ਦੇ ਿਹੱਸੇ ਦੁਆਰਾ ਕEਮਵਾਰ ਵਿਧਆ ਜP ਘਟਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ, ਲਾਭ ਜP ਘਾਟੇ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਿਵਆਜ ਦੀ ਬਕਾਇਆ ਫਰਮ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਿਮਹਨਤਾਨਾ: ਬ+ਰਤੇ ਿਕ ਉਸਦੇ ਿਹੱਸੇ ਦੀ ਇਸ ਤਰ_P ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਘਾਟਾ ਹੈ, ਅਿਜਹੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਸੈਕ+ਨ 24 ਦੇ ਉਪਬੰਧP ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬੰਦ ਜP ਅੱਗੇ ਿਲਜਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ;" ਉਪਬੰਧ ਦਾ ਸਰੀਰ ਿਵਿਗਆਨ ਸਪੱ+ਟ ਹੈ, ਭਾਵ\ ਇਸਦੀ ਿਵਆਿਖਆ ਜP ਪEੇਰਣਾ ਇੱਕ ਤ[ ਵੱਧ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਿਨ+ਿਚਤ ਹੈ ਿਕ ਪਾਰਟਨਰ ਦੀ +ੇਅਰ ਆਮਦਨੀ ਉਸਦੀ ਤਨਖਾਹ ਿਵੱਚ ਲvਦੀ ਹੈ। ਦੱਸਣਾ ਟੈਸਟ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਿਜੱਥੇ ਇੱਕ ਫਰਮ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਿਵੱਚ ਤਨਖਾਹਦਾਰ ਿਹੱਸੇਦਾਰ ਦਾ ਿਹੱਸਾ ਉਸਦੀ ਆਮਦਨੀ ਦੇ ਿਹੱਸੇ ਨੂੰ ਘਟਾsਦਾ ਹੈ। ਯਕੀਨਨ, ਇਸ ਲਈ, ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਦੇ ਿਮਹਨਤਾਨg ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਿਵੱਚ, ਤਨਖਾਹ ਲਾਭ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਲੇਬਲ ਹੈ। ਐਕਟ ਦੀ ਸਕੀਮ, ਇਸ ਨੂੰ ਿਵ+ੇ+ ਸੰਦਰਭ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਐ>ਸ. 10(4) (ਬੀ) ਅਤੇ 16(1) (ਬੀ), ਕਰਮਚਾਰੀ ਦੀ ਤਨਖ਼ਾਹ ਨੂੰ ਲਾਭ ਵਜ[ ਦਰਸਾsਦਾ ਹੈ, ਿਜੱਥੇ ਨੌਕਰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹp ਸਗ[ ਇੱਕ ਭਾਈਵਾਲ ਹੈ, ਭਾਵ, ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਸਿਹ-ਮਾਲਕ। ਜੇਕਰ ਸਬੰਧਤ ਿਵਵਸਥਾਵP ਦਾ ਅਿਜਹਾ ਤਰਕ ਹੈ, ਤP ਸਮੱਿਸਆ ਦੇ ਹੱਲ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਆਸਾਨ ਪਹੁੰਚ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ। Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus R. M. CHIDAMBARAM PILLAI ETC. [[1977] 2 S.C.R. 111] (1977) • Departing from the previous practice and in the prescient light of the law later laid down in Mathew Abraham('), the whole salary was subjected by the Income-tax Officer to income-tax as income from other sources in terms of s. 10 [The Income-tax Officer had almost anticipated Mathew Abraham(")]. This computation was contested successfully before the Appellate Assistant Commissioner but that decision suffered a reversal before the Appellate Tribunal s.ince, by then, Mathew Abraham (supra) had been decided in favour of the Revenue. The case escalated to the High Court where a full Bench upset the earlier view and upheld the exclusionary argument of the assessecs. The Revenue has arrived before us to assail the interpre-tation of s. 10 ( 4) (b), r. 24 and of other provisions the High Court has adopted. There is plausibility in both approaches but, after some reflection on the scheme as expressed in the statutory text, we are! dis-posed to affirm the decision under appeal. If the intendment of a legislation misfires in court, competency being granted, the answer is amendment, not more litigation. First principles plus the bare text of the statute furnish the best guidelight to understanding the message and meaning_ of the provisions of law. Thereafter, the sophisticated exercises in precedents and book-lore. Here the first thing that we must grasp is that a firm is not a legal per1son even though it has some attributes of personality. Part-nership is a certain relation between persons, the product of agree-ment to ;,hare the profits of a business. 'Firm' is a collective noun, a compendious expression to designate an .entity, not a person. In income-tax law a firm is a unit of as~essmcnt, by special provisions, but is not a full person; which ·leads to the next step that since a con-tract of employment requires two distinct persons, viz .. the employer and the employee, there cannot be a contract of service, in strict iaw. between a firm and one of its partners. So that any a~reement for remuneration of a partner for taking part in the conduct-of the busi-ness must be regarded as portion of the profits being made over as a reward for the human capital brought in. Section 13 of the Partner-ship Act brings into focus this basis of partnership business. This legal ideology expre~ses itself in the Income-tax Act in s. 10 ( 4) (b) and s. l 6 (1) (b). A firm, partner and partnership, accor-ding to s. 2(6B) of the Act bear the same sense as in the Partnership Act. The t:ixablc income of a firm has to be its business profits. as (il (196!1 51 LT.R. 467. 9 -l458SCT /76 A B c D E F G H A B c D E F G H 114 provided ins. 10(1), 10(2) and 10(4). What is the real nature of the salary paid to a partner vis a vis the income of the firm? On principle, payment of salary to a partner represents a special share of the profits and is therefore part of the profits and taxable a1s such. Ands. 10(4) (b) stipulates accordingly. Maybe, we may usefully read heres. 10(1) and 10(4) to the extent relevant: "10 (1) The tax shall be payable by an assessee under the head 'Profits and gains of business, profeission or vocation' in respect of the profit or gains of any business, profession or vocation carried on by him. x x x x x ( 4) Nothing in clause (ix) or clause (xv) of sub-section (2) shall be deemed to authorise the allowance of any sum paid on account of any cess, rate or tax levied on the profits or gains of any business, profession or vocation or assessed at a proportion of or otherwise on the basis of any such profits or gains; and nothing in clause (xv) of sub-section (2) shall be deemed to authorise- x x x x x (b) any allowance in respect of any payment by way of interest, salary, commission or remuneration made by a firm to any partner of the firm; x x x x x Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus R. M. CHIDAMBARAM PILLAI ETC. [[1977] 2 S.C.R. 111] (1977) | 912Jeaea rararea faa feat =——_«[1977] 4 THofte Go y | tale sree F taraa A aT at} far chess F Hereat alata got amet & fro qeeare F eg F feea ae ara\Ofat saa ager arar arfee antent afataay st art 13:wire arare F eT ara FY wae ae &ry«6. fafir fara ag faarerc aret ofifaaa at amr10(4) (at) aie art 16(1)(at)¥ ae ef 21 alataat art2 (edt) ® gamoot, ante a anferaeT aet at 2 ot anftart afafran Fe ee at at a a,amet 10 (1), aver 10 (2) ae arer 10 (4) 4% amt goateeaedCae BATT:BT aI 21 Ge ST aT H dad F mata stat aatFaq ar at dara arafan are vats & fay zat se 2? at daha saz wr 2ea &,akfare za.faq ara ar att 2 ae get ea Hae ata 2 aK ur16(4) (a) ¥ aaa waarad1 emt faa adra areal ae arr10 (1) aR arr io (4) #t oeat araeram St amar a—— of}\O 10 (1) fratfedt are ‘areare, afa at errata#amy, a afters, we F wea Hz, waa gra fau a =BUA, Ff ATAIAGF ATH AT HAT HY Aaa, ASA STAT t . —(4) stare (2) % Ge (ix) av que (xv) at feetaa tag ag aren arom fe ag areary, afe ar aaa&ara at afaare Te seqeta at Ge ara at afrarea Be pT& aT Herat sah ara Te fralfedt srHy, Re at aT F ST : ‘sagt Tag gt wate F— . the“(10)(1) The tax shall be payable by an assessee under head ‘profits and gains of business, profession or voca-’tion’ in respect of the profits or gains of any business,.profession or vocation carried on by him. Xxxx»,¢. (2)(4) Nothing in clause (ix) or clause (xv) of sub-section shall be deemed to authorise the allowance of any sumpaid on account of any cess, rate or tax levied on the profitsor gains of any business, profession or vocation or asses-sed at a proportion of or otherwise on the basis of any , ; . | | | he So | y~ * as _ | | ~ . . , yo . ) Ranea | : , soy .oF i y avams ‘ ; of - | . x dea afte at ate orfaa wet 2; ate stare (2) Fere (xv) av fret ara & ag ael AAeT ATOM fr agfarafafarsifseaFadl e—: (a) feat od aver oat & feet arftat FY sas,ada, Hera aT ofeafas HETA Aare aT aaa ate eV" 7. me eae & fe after at dea Fan areatafaum grat ara ar caea sfaarfer wet are art am g ARwee GS F arate adi aaa aT gf;ea FT ATATSst a at eer 16 (1)(at) & aehare at ga ar AT AaHAT& fac sfaar st fafa & ore fats at det ana9 Ate sect21 ard16 (waaa art)farafafas wo H Fs *1¢ (1) fret fasted a ga ara ay daarwet A— (at) af fratfedt fret oi a auftarc’ at, waSa Ft ATH gat et ar ata, SAFT wa (ate Ue artat at we ata) Ga ay Fl Arad FH ATT wa aayjaa, sora, wAtaa at wer oferta arat seat, freeoH ® warm: ara at are ® afatoa F ga ae at aaafrat arftare at aea sats, Fa, such profits or gains; and nothing in clause (xv) of sub-sec-tion (2) shall be deemed to authorise— xXxXX . (b) any allowance in respect of any payment by wayof interest, salary commission or remuneration made bya film to any partner of the firm.”|.; - *©16(1) In computing the total income of anassessee— (b) when the assessee is a partner of a firm, then,whether the firm has made a profit or a loss, his share(whether a net profit or a net loss shall be taken to beany salary, interest, commission or other remuneration*payable to him by the firm in respect of the previousyear increased or decreased respectively by his sharein the balance-of the profit or loss of the firm after thededuction of any interest, salary commission or other ' . 914geaan rararee frog afaat [1977] 4 BH0 fro Go — rtTrat meg oifeafaaeFerdFH TTT,TAFToa sits feat mom ar yer feat ara:Tq afe sear sa ware dafiraam arf Sat Ueaf at art 24 % goat & aaere ast feat STara 8 ar gata ae are fear at awaT ZI" 8. Sa sia FTcart fasten ce2, We We sayarateat salsa uaa afan a giiae srafea sf arTrartal at & sig a gaat aaa aftafaa &1 waramelt walel agé fe afe oa at arft git & tt aaa TA aA alee aT aAOU Tas aa-aT Hi HH HC ar Zi zafae favaa sl, wierlerz% oftafrn F dat F gaa ara wr gt au ay Z| 2, We We say 9. afufare at eater F aaary, aT 10(4)(at) AIRata 16(1) (at) & sfa fate fate & tea oy, Hae F aaaal va zat a wa ar are fear oar wa aH cag aTaTlare,wala, BATT HT agearay att afe aera sraedt ay ae AAAah area ay gat wet a Hel arardt & fra aad <1 Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus R. M. CHIDAMBARAM PILLAI ETC. [[1977] 2 S.C.R. 111] (1977) x x x x x (b) any allowance in respect of any payment by way of interest, salary, commission or remuneration made by a firm to any partner of the firm; x x x x x It is plain that salaries p::iid to partners are regarded by the Income-tax Act as retaining the character of profits and not excludible from the tax net, whatever the reason behind it be. The procedure for computation of the total income of a partner, found in s. 16(1) (b) also fits into this understanding of the law behind the law. Sec-tion 16 (relevant part) reads thus : "16(1) In computing the total income of an assessee- x x x x x (b) When the assessee is a partner of a firm, then, whether the firm has made a profit or a loss, his share (whether a net profit or a net loss) shall be taken to be any salary, interest, commission or other remuneration payable to him by the firm in respect of the previous year increased or decreased respectively by his share in the balance of the profit or loss of the firm after the deduction of any interest, . salary, commission or other remuneration payable to any partner in respect of the previous year : Provided that of his share so computed is a loss, such loss may be set off or carried forward and set off in accordance with the provisions of section 24 ;" The anatomy of the provision is obvious, even if the explanation or motivation for it may be more than one. It is implicit that th& share income of the partner takes in his salary. The telling test is that where a firm suffers loss the salaried partner's share in it goes to depress his share of income. Surely, therefore, salary is a different label for profits, in the context of a partner's remuneration. The scheme of the Act, eyeing it with special reference to s. 10 ( 4) (b) and 16(1) (b), designates employee's salary as profit, where the servant is none other than a partner i.e., co-owner of the business. If such be the rationale of the relevant provisions, the key to the tmlution of the problem is within easy reach. Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus R. M. CHIDAMBARAM PILLAI ETC. [[1977] 2 S.C.R. 111] (1977) ਐਕਟ ਦੀ ਸਕੀਮ, ਇਸ ਨੂੰ ਿਵ+ੇ+ ਸੰਦਰਭ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਐ>ਸ. 10(4) (ਬੀ) ਅਤੇ 16(1) (ਬੀ), ਕਰਮਚਾਰੀ ਦੀ ਤਨਖ਼ਾਹ ਨੂੰ ਲਾਭ ਵਜ[ ਦਰਸਾsਦਾ ਹੈ, ਿਜੱਥੇ ਨੌਕਰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹp ਸਗ[ ਇੱਕ ਭਾਈਵਾਲ ਹੈ, ਭਾਵ, ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਸਿਹ-ਮਾਲਕ। ਜੇਕਰ ਸਬੰਧਤ ਿਵਵਸਥਾਵP ਦਾ ਅਿਜਹਾ ਤਰਕ ਹੈ, ਤP ਸਮੱਿਸਆ ਦੇ ਹੱਲ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਆਸਾਨ ਪਹੁੰਚ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ। ਤਨਖ਼ਾਹP ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਿਣਆ ਜPਦਾ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਦੇ ਉਦੇ+P ਲਈ ਇਸ ਤਰ_P ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਾਹ ਦੀ ਿਵਕਰੀ ਤ[ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦਾ ਿਹੱਸਾ, ਇੱਕ ਉਤਪਾਦਕ ਦੁਆਰਾ, ਜੋ ਿਕ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਆਰ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸੰਿਵਧਾਨ ਦੁਆਰਾ ਘਟਨਾਵP ਅਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਤ[ ਬਚਾਇਆ ਜPਦਾ ਹੈ। 24. ਿਜਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਿਕ ਉਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅਸp ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਸੈਕਟਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦਾ 60% ਵੱਖਰਾ ਰੱਿਖਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਿਵੱਚ[ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਭਾਈਵਾਲP ਨੂੰ ਤਨਖਾਹ, ਿਸਰਫ ਮੁਨਾਫਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਐਕਸਗਜ਼ੀ-ਿਬਲਟੀ ਲਈ ਉਹੀ ਅਯੋਗਤਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਰ. 24 ਮੰਿਨਆ ਜPਦਾ ਹੈ ਿਕ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਾਲੇ ਿਹੱਸੇ 'ਤੇ ਸਿਹਮਤੀ ਿਦੱਤੀ ਜPਦੀ ਹੈ। +Eੀ ਆਹੂਜਾ ਕੋਲ ਇੱਕ ਆਕਰ+ਕ ਿਵਰੋਧੀ-ਿਸਧPਤ ਹੈ ਜੋ ਪਰੇ+ਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਿਧਆਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਇਹ ਮੈਿਥਊ ਅਬEਾਹਮ (ਸੁਪਰਾ) ਿਵੱਚ ਅਨੁਪਾਤ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਗਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਝਦਾਰ ਸਮਝ ਨਾਲ ਲੈ ਿਗਆ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਿਕਸੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰਦਾਤਾ ਨੂੰ ਸੇਵਾਵP ਲਈ ਤਨਖ਼ਾਹ ਇਕੋ ਿਜਹੀ ਤਨਖਾਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ_P ਕੋਈ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਤਨਖਾਹ ਨਹp ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਆਈਟਮ ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਤਨਖਾਹ ਆਮਦਨ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਟੈਕਸਯੋਗ ਹੈ. 10. ਿਸਰਫ਼ ਇਹ ਤੱਥ ਿਕ ਇਸਦਾ ਅੰਤਮ ਸਰੋਤ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਸੀ, ਇਸਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਰੰਗ ਨੂੰ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਿਵੱਚ ਨਹp ਬਣਾਏਗਾ, ਿਕsਿਕ ਭੁਗਤਾਨ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਸੰਪਤੀ ਤ[ ਉਸਦੇ ਲਾਭ ਦੇ ਿਹੱਸੇ ਵਜ[ ਨਹp ਬਲਿਕ ਕਰਮਚਾਰੀ ਵਜ[ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੰਮ ਦੇ ਿਮਹਨਤਾਨg ਵਜ[ ਪEਾਪਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਸਰੋਤ ਧਾਰਾ ਜP ਇਸ ਦੀਆਂ ਸਹਾਇਕ ਨਦੀਆਂ 'ਤੇ ਅਿਮੱਟ ਮੋਹਰ ਨਹp ਛੱਡਦਾ। ਆਮਦਨ ਦੀ ਿਕਸਮ ਤਨਖਾਹ, ਟੈਕਸਯੋਗਤਾ ਅਟੱਲ ਹੈ। ਸੈਕ+ਨ 10(4) (ਬੀ) ਇੱਕ ਿਵ+ੇ+ ਿਵਵਸਥਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਵੀ ਐਸ. 16(1) (ਬੀ). ਸੰਸਦ ਕੋਲ ਸੰਭਾਵੀ ਲੀਕੇਜ ਅਤੇ ਮਾਲੀਏ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤ[ ਸੁਰੱਿਖਆ ਪEਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ +ਕਤੀ ਹੈ। ਅਕਸਰ, ਭਾਈਵਾਲ ਤਨਖ਼ਾਹP ਦੀ ਆੜ ਿਵੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਖੋਹ ਲvਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ_P ਤਨਖਾਹP ਰਾਹp ਆਮਦਨ ਦੀ ਅਿਜਹੀ ਵੰਡ ਦਾ ਪEਬੰਧ ਕਰਦੇ ਹਨ ਿਕ ਟੈਕਸ ਚੋਰੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਰੱਿਖਅਤ ਹੋ ਜPਦੀ ਹੈ। ਅਿਜਹੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਪਿਹਲP ਤ[ ਖਾਲੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਤਨਖ਼ਾਹP ਨੂੰ ਲਾਭ ਵਜ[ +ਾਮਲ ਕਰਕੇ ਹੇਰਾਫੇਰੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤ[ ਬਾਹਰ ਹੋ ਿਗਆ ਹੈ। ਇਹ ਿਵ+ੇ+ ਿਵਵਸਥਾ ਤਨਖ਼ਾਹP ਦੀ ਪEਿਕਰਤੀ ਨੂੰ ਬਦਲ ਨਹp ਸਕਦੀ ਹੈ ਿਜਵ\ ਿਕ ਵਪਾਰਕ ਗਣਨਾਵP, ਬੈਲ\ਸ +ੀਟP ਦੀ ਹੜਤਾਲ, ਅਦਾਇਗੀ+ੁਦਾ ਤਨਖ਼ਾਹP ਲਈ ਮੁਕੱਦਮਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ_P ਦੇ ਹੋਰ ਕੰਮP ਿਵੱਚ ਸਪੱ+ਟ ਹੈ। ਇਸ ਤ[ ਇਲਾਵਾ, ਭਾਰਤੀ ਕਾਨੂੰਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਦੇ+P ਲਈ ਇੱਕ ਿਵਅਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਫਰਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਦੇ+ ਿਵੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਉਲਟ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੀ ਕੋਈ ਸਮਰੱਥਾ ਨਹp ਹੈ। ਐ>ਸ ਦੀ ਬਹੁਤ ਲੋੜ ਹੈ। 10(4) (ਬੀ) ਅਤੇ 16(1) (ਬੀ) ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਿਦੰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਨਹp ਤP 'ਤਨਖਾਹ' ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਚਿਰੱਤਰ ਨੂੰ ਮੁੜ-ਬਹਾਲ ਕਰ ਲਵੇਗੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਭ ਨਹp ਮੰਿਨਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹਨP ਦੋਨP ਭਾਗP ਦੀਆਂ ਹੋਰ +Eੇਣੀਆਂ ਦਾ ਉਦੇ+ ਚੋਰੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਹੈ, ਨਾ ਿਕ ਿਨਆਂ-+ਾਸਤਰੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦਾ ਟੀਕਾ ਲਗਾਉਣਾ। ਦੋਵ\ ਿਧਰP ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਅਹੁਿਦਆਂ ਲਈ ਹੁਕਮP ਦੇ ਨਾਲ ਹਿਥਆਰਬੰਦ ਕੈਪ ਏ ਪਾਈ ਹਨ। ਫੋਰvਿਸਕ ਲੜਾਈ ਿਵਚ ਹਿਥਆਰP ਦੀ ਪੂਰਵਤਾ ਹੈ; ਉਨ_ P ਦੀ ਪEਫੁੱਲਤਾ ਕਾਨੂੰਨ ਿਵੱਚ ਆਮ ਲੋਕP ਲਈ ਉਲਝਣ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਅਸp ਵਰਤਮਾਨ ਿਵੱਚ ਹਵਾਿਲਆਂ ਨਾਲ ਨਿਜੱਠPਗੇ ਪਰ ਮੂਲ ਗੱਲP ਨੂੰ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਅਸp ਮਿਹਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹP ਿਕ +Eੀ ਆਹੂਜਾ ਦੀ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਬੇਨਤੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮਾਲੀਆ ਗਲਤ ਹੈ। ਚਾਹ ਦੇ ਬਾਗP ਦੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਪੂਰੇ ਪEੋਜੈਕਟ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਆਰ. 24, ਿਚਦੰਬਰਮ ਿਪੱਲਈ (1) ਇਸਦੀ ਿਵਆਿਖਆ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸp ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸੰਬੰਿਧਤ ਭਾਗ ਪੜ_ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੇ ਹP: "ਟੈਕਸਯੋਗ ਖੇਤਰP ਿਵੱਚ ਿਵਕਰੇਤਾ ਦੁਆਰਾ ਉਗਾਈ ਅਤੇ ਿਤਆਰ ਕੀਤੀ ਚਾਹ ਦੀ ਿਵਕਰੀ ਤ[ ਪEਾਪਤ ਆਮਦਨ ਹੋਵੇਗੀ ਇਸ ਤਰ_P ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਜPਦੀ ਹੈ ਿਜਵ\ ਿਕ ਇਹ ਕਾਰੋਬਾਰ ਤ[ ਪEਾਪਤ ਆਮਦਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਿਜਹੀ ਆਮਦਨ ਦਾ 40 ਪEਤੀ+ਤ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ ਟੈਕਸ ਦੇ ਯੋਗ ਮੰਿਨਆ ਜਾਵੇਗਾ।" ਸਪੱ+ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਚਾਹ ਦੀ ਿਵਕਰੀ ਤ[ ਆਮਦਨ ਦਾ ਿਸਰਫ 40% ਟੈਕਸਯੋਗ ਮੰਿਨਆ ਜPਦਾ ਹੈ। ਬਕਾਇਆ ਅਰਥਾਤ, 60% ਨੂੰ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਛੋਟ ਮੰਿਨਆ ਜPਦਾ ਹੈ। ਭਾਈਵਾਲP ਨੂੰ ਤਨਖ਼ਾਹP ਦਾ 60% ਉਸਦੀ ਛੋਟ ਪEਾਪਤ ਕੁੱਲ ਰਕਮ ਿਵੱਚ[ ਆsਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲਾਭ ਨੂੰ ਸPਝਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। (ਬੇ+ੱਕ, ਇਹ ਉਸੇ ਟੋਕਨ ਦੁਆਰਾ, ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਲਈ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਹੋਵੇ, ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ)। ਤਰਕ ਦਾ ਮੂਲ-ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲਤਾ ਨg ਮੈਿਥਊ ਅਬEਾਹਮ ਿਵੱਚ ਤਰਕ ਿਵੱਚ ਨੁਕਸ ਕੱਿਢਆ ਹੈ ਿਕ ਤਨਖ਼ਾਹ ਦਾ ਅਸਲ ਚਿਰੱਤਰ (ਅਰਥਾਤ, 60%) ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਦੋਵ\ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ_P ਇਹ ਸਪੱ+ਟ ਹੈ ਿਕ ਇਹ ਰਕਮ ਟੈਕਸ ਤ[ ਨਹp ਬਚਦੀ ਜੇਕਰ ਰਾਜ ਕੋਲ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਸ ਦੀ ਖੇਤੀ ਆਮਦਨ 'ਤੇ ਲੇਵੀ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਰਕਮ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਰਾਜ ਦਾ ਿਸਰਲੇਖ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ, ਯੂਨੀਅਨ ਦਾ ਨਹp। ਅਸp ਹੁਣ ਇਸ ਸੰਖੇਪ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਪਾਠ-ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਕੁਝ ਹਵਾਿਲਆਂ ਅਤੇ ਹੁਕਮP ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਿ+ੰਗਾਰ ਸਕਦੇ ਹP। Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus R. M. CHIDAMBARAM PILLAI ETC. [[1977] 2 S.C.R. 111] (1977) 2, We We say 9. afufare at eater F aaary, aT 10(4)(at) AIRata 16(1) (at) & sfa fate fate & tea oy, Hae F aaaal va zat a wa ar are fear oar wa aH cag aTaTlare,wala, BATT HT agearay att afe aera sraedt ay ae AAAah area ay gat wet a Hel arardt & fra aad <1 10. aaa fas are & ara ara z ae HUTA TalTAT Ffay oe gat eo F aaat art arfeu| geremgrat wTFfarsaa aia atag samt sit aft aranhté, fran 24 F arean aarateatdfaartgrr aaa wt aren a Tam featgat2gaat afasra ag & fe sa ard soe a eA Pa Ty60 Sfamaat ate ara aa safaa HA aa ATF STA AATawag wtcgad & wnteard sraca aaa, Fanaa ga H FIT,sal ateat ar auferiar & aa 3 al ear wT a fram 24ala HTH TAT Bl vara BY TE ZI remuneration payable to any partner in respect of theprevious year: loss, mayProvided be set that isoff his or sharec:rried so ‘computedforw.rd and is a loss,setoff suchinaccordance with the provision of section 24,” | do4 44 _ .*a| a., x | aad | |and ‘4 7 ~y . mm , ° ;> Maat aadFo Faareaey fart [rato Fou WAT] 915 Li. at agar 3 arade ofrae fears aarar @ faeracara st HUA aT TT 1 ae Hea MeT|A ATA ATAF fatrsasart aT drerat 21 ag aa afaadana wagfte afer faaSiftFe ae Fy arrvaa: Aart F fra saat Ft fear TATSaat, fat dt 2 ate af faq are at ate alt ats|zafac, a2 ae ara 10 B ada aaa F wa H WTA eure2ag weenie fe saat wea aT alt afy at, gaa wafatcqeq et afeara ad aaron, aif ag dam sft ataa gah ara & art F wr A adi, afaq wad F wr A faewe vam are & ofertas F eT A met fear Tar aT| ardafcat at saat verte ox afae wit adt wisat| art Ftcaf Fat At F aren, Bara wafersg| aT 10( 4) (ar)fatty goaea & ate Gar gt soars ara 16(1) (a) ol aaay user ® darfaa aca % fara F scare Hw AI Use FTaifaat & faes wetiora wea at aft srea gt ATT: ATMTATTgfraia arti at aaat ® aac sey FL TTAAIM aaat Farena B ora® feaeor Ht Ost otaear wea & fH He aVaaAfafa wo & dca gt ovat 21 Tal araraa & gat F faefafa 3 aaat A ara B wr F afeafar wee Feat sarahwea ® fac watt aat F ant asst ars Prat gi ae FassSqargq qaat ® caey F ofeada vel we arat, Tar fH arfnfeorarora, qaarat F fread, weed saat & fre are sat AKset ware aT mer adi & ere‘Cafy HGH a aS TATA Shar cater F eT A araar frraa8 gah alates, arte,dt at wE & ale aiva fafa ar afar ae gare Sa A AeA ae&1 are 10(4)(at) ate 16(1) (at) Hraraeamar -@ gt gaata @ att fears Zar 3 fe wearer “aat” aoa arecfas ereTBY aaTT TaN MIC sa Faq al TAAT ATTAT| FA etal area,a ga sat wt wraat ar frac art Fa fefafaarerfaqan ofeada eC Hyatt B TATATl. : . [1977]4 3A fro Fo 916 ssaaR rararay fra ofaat 19. Aat qerare aattareat feaB fre aAS ata:qafsra1 fafa ag AF aea-wea oa fata 3; saat ageswt fafa a) arava ara % far ofaqr gat 31 a saearaat ot ata feare att, feet qa arat F wageBFWe waa Hea J At agat wt vat away sat. F aTcrea faurr aadt zBI:|| 13. ae aera & HoT atare ofutra fram 24Hoop Bl ae 3| freveaey fort are area’ a gaat easefear wat @ agafarafafat qava samt aTHC I THE HC UE F—~a .“hat ga wTay asa dalfafataaF gars ag weWHI BYat whETT arr ATT % faar & ae HTaTT ager SB eed are FY Ha TAT St AT FaRataie afiara et F 40 aaa wfeaa TUTTI” BY we F arfaearta ara,| ara : | ‘eascaat, ara & fawy F ert are arr H Fae 40 ohtaa ayPUG AAA say F 1 Wa, wala, co xfama wy fT ara AITBE INTHT AMAT FAT Fi alaeH aaatar 60 shrwasaBe Tat aKa Ue F area slats A Gas Hae AF aaa2 (farize,ae gat wr Ft afe srat % fav, afe are a,saat dt aaftard star)1 sae aT arc—faa aaasd a waHATTRw HITT Ae qesa ay aa? a TH sagt gat g-—ws gzfa aqaqt (sata aretfta co sfaad) at areafaa ered agt g aTcarat ate1 a dal afe araf ate ga ware ae eae F fh agHH Sa eat a Ht a al aa wadt we fe cea A HT are“qt wt gangta feat gi—aie tsa FH Te Tar we feat g—fregSa uta ot Ht waa aT Usa aT eH fafiares g, a fH Ga aT 14. 74 OA za aferca facia F ae Gee cecal % fret Mie ata F yew aT eta FVFo 1 (1970)77 BTgo elo AIKo 494.2(1964)51 WTfo do mTte467. ‘ . 4 +. : ye ‘* .* ‘ a ’ s | | | ‘ - a >a +o. ov| | ; 7 ;oo —_ y ¢ eo MTTeT TARA To faateara feet [rato HoT MEAT] 917 Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS versus R. M. CHIDAMBARAM PILLAI ETC. [[1977] 2 S.C.R. 111] (1977) ਅਸp ਹੁਣ ਇਸ ਸੰਖੇਪ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਪਾਠ-ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਕੁਝ ਹਵਾਿਲਆਂ ਅਤੇ ਹੁਕਮP ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਿ+ੰਗਾਰ ਸਕਦੇ ਹP। ਕੀ ਫਰਮ ਇੱਕ ਿਵਅਕਤੀ ਹੈ ਜP ਿਵਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗEਿਹ ਲਈ ਿਸਰਫ਼ +ਾਰਟਹvਡ ਨਾਮ ਹੈ, ਜੋ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਿਵਧਾਜਨਕ ਹੈ ਪਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪEਾਪਤ ਨਹp ਹੈ? ਤਿਹਤ ਐ>ਸ. ਪਾਰਟਨਰਿ+ਪ ਐਕਟ ਦੇ 3 ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਿਵਅਕਤੀ ਨਹp, ਸਗ[ ਿਵਅਕਤੀਆਂ ਿਵਚਕਾਰ ਸਬੰਧ ਹੈ। ਿਲੰਡਲੇ, ਭਾਈਵਾਲੀ 'ਤੇ। (2) ਕੋਲ ਇਹ ਹੈ: