Commissioner Of Income Tax Patlala v. M/S. Jagannath Pyarelal

Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX PATLALA versus M/S. JAGANNATH PYARELAL [[1985] SUPP. 2 S.C.R. 735] (1985) bs * ~— | — .aad oy ‘ | | | MAAK Alara, Wearat aa HAA ATA care aa(29 attzq, 1985) | (raragia aeqatet gasit itt trate fat) : gfosua gram zea Daz,1922(1922 sr 11)—ate 26-4 Ht 66(2)[aafsa gena Taq wea, 1922 faa2 ale4]fedtad & <faectacn & farva— wasUfrectara & fae gaa feanraclt & agar aaza a featBAT —AMtaAtze A afeafaa saferat A a cH arlene grerwimartl fata ae geratt a feat atat—afe afanco 0aTaeaHeT Bl AAT HayB, at ag amfad Z—seaata at aaa afafraticawear ate ag aaa % fagfe earad arafan eq a afar & ot a ad, oH aTTART AAT Waa F — a ada efisay geanq daatac, 1922 % ala faater ay1960-61 * daa &gora-gfearar geqeaqraraa & facta atzaren % faeg fate sriaa ant al 1g 21 saa farce FH ag afa-fratfea frat sar & fe oth chaste at Tae eT 8 ATATTfeat tar)farafafea seth adeFT geq eaqraiaa at efeaageHq cea Vaz, 1922 ay are 66(2) ¥ afta ag fata fear var:ear aTae Baeal ® atar< ge ale ofefeafaal F Ga F <a.HUT BT Hel STA aragz fear qq1 qdka ATT BW gu, afafaatfca—sa ara & facfis my eae daa tae atATU 26-0 F Helter efsrstaegy Bl sHaTx gy,T araeaH aa Hazygl get at art arfga arate (i) wt ar writard at faaa % adaToT sar afer feat arte F aar-aaq Aad wr vera sy,(ii) oat ardterd at ait a ate gas grea geatafea aaaaang gt fear sar atfgu frat faanract ¥ qar-sfeafaa at sat aafase ef,(iii) ae va fate age fag are 23%aid Ges fate & cee feat star atfec, (iv) war ag adafaar Hieart BH ala ar atfrat,afe wre gi, faa F fraaatagate aafeafa faarfica at sar fag aia arfgg, ate (v) artarel aleafan slat aifae ate va Aer ay F arta’ at frat F fadaal ate mat & aqarearecfan et a afeaca F garfaa1 (ttt 3) my gfeaa gene zag Vaz,1922 starer 26-0 ¥ alatfredtacn at gwar agt ottfafr ag at carfase weal eg fegta aritere ar arated) fara oe eafeana Bt A Bealat HTATarfed| gam daa wor, 1922 H faa 2 ate 4 4 ag ara soatae2 fe <frectnzn % fae ater aa HF Ter F Ge Ara al atatafeyShae agar ots gdadf ag sl aarfta a qa, gat a st atgee at, fear sar afc,afe wa at va qaadt ay F aoa garali gt mat Fa feat at wd at area & aval ate ofeftafaat atzag ex ge wet fear var ar, afaacr aT Gayciaectato aTHITAT HAT Tet AT Ae Sea earaTay ar aera afafaatfer Hearaa vat artfafese set sr sat ag went aagz gt fearoat afewfaswat at efredtatragt oa 8 age fear var&1 (Fe 4), fafase facta qa [1959](1959) 36 argo cto ato 194:| Alto Sto AAT Ts aA FATT SMITH ayaa, SARA ;3 [1955](1956) 30 argo dto atte 163, 166: WA AST WIT Fat wa ale Hea sary MATT AYR, AAA.4 fafaa aitat aferntfzat : 1974 at fafae ait qo 124. 1972 ® sant fata Go 7 F Geta-gfearn ser raraTaT e arte 22 Bratt, 1973 % favta ale aren F foes ate| aat P| +_ - | * . ws. ¢|| “yt ~~ | 3 }+ | || | 1985 at fafaat adie Ao 4122-23. 1974 & aaat ATA Fo 21 ale 22 F gara-afeaqor yetrarataa & aha 11Hears,1979 % fava ale ara faegaqitet| adit at ate Aatt do Uo Mer at HAT To|seat Ht ate a|aatfat Glo Fot Fast | eararaa at faoia earagta aegarat qasit & fear| warmaata qadt— HI sfeafaar at arfaarat F fate sarge dt ast 2. a ana sfeat genntaqtae, 1922 ¥ anita fratcoay 1960-61 & daa F Tara-gftarar sea earatagq F faq atxalan faeg fatty enga Fat Hl Te J1 aa facta F ag afa-faatfea fear mare fe Gee efaedawr at aaa sr a TATfeatnarifarafafeaset ® daa F yea coraraa Hl efeareeay dq daz,1922 a are 66(2) & ada ag fade fearzaT—. Cay AIAe H Teal B arate IX He Gaal ofefeafaayH oa F efseciarcoy wt get wT a TTA fear qa[g][ 2”] | Bg wT a 10 artery A A a Hera F aaea a ateade 27 arg,1952 a1 faa & adie ua Ga va ana afeacaHans wa Tay HAT aayeH aT) Ta ade 1 Haqaz, 1956 wtag agen el mar, Ta saa gt flare F wTFH aq cet H faredmr sale fear att ft watew HAIe afer 11 ardtard are aera8 aaqaz, 1956 BY arilardt at cH Tata faa froarfer Ht Tayade 1 ata, 1959 alga ataa ar oH ada fare facofed fearwar ait saa afafaaae a are 26-0 F ala sat Ta H cael.wey F faa arte 2 faaraz, 1959 er area atta 30 faaeac,1959 at Grea feat vary)st dle HATS aTda 29 wAat, 1959wart acaaa & faa ager usa aadtar art F fay area a|ret war maTafc Fag faced fara fie tex Fae Fy 702sean earatey favia afer [1986] 1 3H fro Fo Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX PATLALA versus M/S. JAGANNATH PYARELAL [[1985] SUPP. 2 S.C.R. 735] (1985) ਆਮਦਨਕਰਕਮਿਿਸ਼ਨਰਪਟਿਿਆਲਾ ਬਨਾਮ ਮਸਰਜ਼.ਜਗਨਾਥਟਕਸੀਵਾਲ ਅਗਸਤ 29, 1985 [ਸਯਾਸਾਚੀ ਮੁਖਰਜੀ ਅਤੇ ਰੰਗਨਾਥ ਮਿਸਰਾ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕਾ] ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922; ਧਾਰਾ 26A ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਨਿਯਮਾਂ 1922 ਦੇ ਨਿਯਮ 2 ਅਤੇ 4 – ਫਰਮ ਦੀ ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ – ਭਾਈਵਾਲੀ – ਇਕ ਭਾਈਵਾਲ ਵੱਲੋਂ ਦਸਤਖਤ ਨਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ – ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਅਰਜ਼ੀ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਿੱਤੀ ਗਈ – ਫੈਸਲਾ, ਫਰਮ ਨੂੰ ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪ੍ਰਤੀਵਾਦੀ-ਫਰਮ ਵਿੱਚ 8.10.1956 ਨੂੰ 11 ਭਾਈਵਾਲ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਰਬਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ ਜੋ 29.1.1959 ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਵਿਦੇਸ਼ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ। 1.4.1959 ਨੂੰ ਇਸ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਪ੍ਰਤੀਵਾਦੀ-ਫਰਮ ਨੇ 30.9.1959 ਨੂੰ ਉਕਤ ਫਰਮ ਦੀ ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਧਾਰਾ 26A ਅਧੀਨ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ 1922 ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਇਸ ਅਰਜ਼ੀ ਨੂੰ ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਫਰਮ ਅਸਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਦੀ ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਰਬਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਇਸ 'ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਧਾਰਾ 66(2) ਅਧੀਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ, ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ (1) ਫਰਮ ਨੂੰ ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਦੋ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ, ਅਰਥਾਤ (i) ਇਹ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਕਿ ਫਰਮ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ (ii) ਰਬਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਫਰਮ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਸਹਿਮਤੀ ਜਤਾਈ ਸੀ ਅਤੇ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦਿਆਂ। ਫੈਸਲਾ : (1) ਫਰਮ ਨੂੰ ਧਾਰਾ 26A ਅਧੀਨ ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਤੈਅ ਕੀਤੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। (11) ਕਾਨੂੰਨ ਇਹ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਨੂੰ ਹਰੇਕ ਭਾਈਵਾਲ ਵੱਲੋਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਨਿਯਮਾਂ 1922 ਦੇ ਨਿਯਮ 2 ਅਤੇ 4 ਇਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਫਰਮ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਂ ਫਰਮ ਦੇ "ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ" ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਫਰਮ ਉਸ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਤੱਥਾਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾ ਤਾਂ ਰਬਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਵੱਲੋਂ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦੀ ਮਿਸਲ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਤੱਥ ਦੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਵੱਲੋਂ ਨਕਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਫਰਮ ਦਾ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਸਹੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। [1973-78] ਸੀਡੀ ਸੀਜੇ 736. ਆਰ.ਸੀ. ਮਿੱਤਰ ਐਡ ਸਨਜ਼ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਕੋਲਕਾਤਾ [1974] 104 [ਂ]ਆਈਟੀਆਰ 104; ਇਸ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਖੋ ਬਦਰੀਦਾਸ ਗੌਰੀਦੁ (ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ) ਲਿਮਿਟੇਡ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਮਦਰਾਸ 30 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 163 ਪੰਨਾ 166 'ਤੇ, ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਸਿਵਲ ਅਪੀਲੇਟ ਜੁਰਿਸਡਿਕਸ਼ਨ: ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 124 ਦਾ 1974. 22 ਫਰਵਰੀ, 1973 ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਵਾਲੇ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਰੈਫਰੈਂਸ ਨੰਬਰ 7 ਦਾ 1972. ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ 1974। ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 124 1972 ਦੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਹਵਾਲਾ ਨੰਬਰ 7 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 22 ਫਰਵਰੀ, 1973 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ। ਅਤੇ 1985 ਦੇ ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 4122-23। 11 ਜੁਲਾਈ, 1979 ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਵਾਲੇ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕੇਸਾਂ ਨੰਬਰ 21 ਅਤੇ 22 ਦਾ 1974. ਸੀ.ਐਮ. ਲੋਧਾ ਅਤੇ ਮਿਸ ਏ. ਸੁਭਾਸ਼ਿਨੀ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ। ਪੀ.ਕੇ. ਮੁਖਰਜੀ ਪ੍ਰਤੀਵਾਦੀ ਲਈ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸਬਿਆਸਾਚੀ ਮੁਖਰਜੀ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕਾ ਵੱਲੋਂ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਪਰੋਕਤ ਦੋ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਛੁੱਟੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਅਪੀਲਾਂ ਖਾਸ ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਉੱਠਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1964-65 ਅਧੀਨ ਭਾਰਤੀ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੇ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਫਰਮਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਭਾਰਤੀ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 66(2) ਅਧੀਨ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ ਨਿਮਨਲਿਖਤ ਸਵਾਲ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਰੈਫਰੈਂਸ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ: "ਕੀ ਤੱਥਾਨਕ ਅਤੇ ਮਾਮਲੇ ਦੀਆਂ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਫਰਮ ਦਾ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਸਹੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨਾਹੀ ਗਿਆ ਹੈ?” ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ 10 ਭਾਈਵਾਲ ਸਨ ਜੋ ਦੋ ਫਾਰਮਾਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਫਰਮ 27.3.1952 ਨੂੰ ਹੋਏ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੇ ਤਹਿਤ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਫਦਮ ਕੁਮਾਰ ਨਾਬਾਲਗ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ 1.10.1956 ਨੂੰ Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX PATLALA versus M/S. JAGANNATH PYARELAL [[1985] SUPP. 2 S.C.R. 735] (1985) COMMISSIONER OF INCOME TAX PATlALA v. M/S. JAGANNATll PYARELAL AUGUST 2 9, 1985 [ SABYASACllI MUKllARJI AND RANGANATH MISRA, JJ • ] Indian Income Tax Act, 1922; Section 26A and Rules 2 and 4 of Income Tax Rules 1922 -Registration of firm -Partnership . deed not signed by one of the partners - Application for regis-tration made beyond prescribed time - Held; Firm not entitled to registration. Partnership . The respondent-fiilll had 11 partne~s on 8.10.19.56, ineluding Shri Rsbinder Kumar who left Ind1s for abrosd on 29.1.19.59 for prosecuting his studies •. A fresh partnership deed was executed to that effect on 1.4.19.59. The respondent-firm filed an application on 30.9.19.59 for regist.ration of the said firm under section 26A of the Indian Income Tax Act 1922. The Tribunal rejected the application on the ground that the firm was not genuine and the application for registration of partnership firm was not in accordance with the rules as Rsbinder Kumar had not signed it • In a reference made under section 66(2) of the Act, the Higli Court held that the firm was··entitled to be , registered for two reasons, namely, (i) that another opportunity should have been given to show whether the firm wan actuslly in existence or not; and (ii) that Rsbinder Kumar had acquiesced in the constitution of the firm and had accepted the position. Allowing the appeals, HELD: l. I (i) The firm was not entitled to registration under section 26A of the Act as it did not fulfil the conditions laid down for its registration. [738 A] l.(ii) The lsw enjoins that the deed of partnership must be signed personally by each partner. Furthermore, Rules 2 and 4 of the Income Tax Rules 1922 require that the application for registration must be made within a period of six months ·Of the' constitution of the firm or before the end of the "previous year" of the firm whichever is earlier,. if the firm was constituted in that previous year. [738 B] A B c D E F G H A B c D E F G H In the instant case, factually neither the deed of partner-ship was signed by Rabinder Kumar nor was the applicatiun for registration in accordance with the Rules, and these findings of fact were not negatived by the High Court. Therefore the registration of the firm was rightly refused. [737-H, 738 C-D] B..c. Mitter & Sons v. ea-<ea<oaer' of me- Tax, Calcutta 36 I.T.R. P• 194 and llao Bahedqr Jlavulu Subba llao & Ors. v. eo-<seiooer of lDcfxE Tax, lladras 30 I.T.R. 163 at page 166, relied upon. CIVIL APPELLATE JURISDICTION Civil Appeal No. 124 of 1974. From the Judgment and Order dated 22nd February, 1973 of the Punjab & Haryana High Court in Income Tax Reference No. 7 of 1972. AND Civil Appeal Nos. 4122-23 of 1985. From the Judgment and Order dated 11th July, 1979 of the Punjab & Haryana,High Court in Income Tax Cases Nos. 21 and 22 of 1974. ' C.M. Lodha and Miss A. Subhashini for the Appellant. P.K. Mukharjee for the Respondent. The Judgment of the Court was delivered by SABYAsAcl!l MUKHARJI, J, Special leave is granted in the above-mentioned two Petitions. These appeals by special leave arise out of a decision and judgment of the Punjab & Haryana High Court in respect of the assessment year 1960-61, under Indian Income Tax Act, 1922 holding that the registration of the firm was wrongly refused. A reference was made under section 66(2) of the Indian Income-Tax Act, 1922 to thr High Court in respect of the following question: "Whether on the facts and in the circumstances of the case, the registration of the firm has rightly been refused?" Originally there were 10 partners who were members of two Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX PATLALA versus M/S. JAGANNATH PYARELAL [[1985] SUPP. 2 S.C.R. 735] (1985) 702sean earatey favia afer [1986] 1 3H fro Fo ayaa TX geaTarz Tal fa 4, aalfin qreag F ag arta 29 TAT,1959 at aged usa ata sat wat ari fratfedl | ga frondat sea era F aa Batt adl a1 afeawr a ag afa-faaifza fra fe wt atcafaa aval 2 ate arated ofaa sal & aaifswaleg HAT A geateae aa Fee F gar aeafhard F Threelaer Ffan azar faaarast & aqart st &1 ga farowat al gee eqraTayBanat qatdy wat A ast aarfe, sea eararaa at ag ura At fsag enta & fau cH weg aaa fear stat aifea fH zat Ga areafaa eq & afeaca A 8 agar agl| Gea eararaa A ag afahratiafar fe alex Hae A GE Rate aqua a at atx feala atealare feat at ate gafae aa <faedtaco fe ara at gHRaIxatoad far a&% far atfaa ad aro ato faat qos aaTATA TAHT MAT, HaHa F aay F ga eararaga + afaafarmls1 ga rararaa a ag afafaaifes fear g— “se ata & fau fe Gat gene daa dae at are 26-0& ata urectaeasl gaat gt, freafufad arasaa agwaar a gat at aTal arfag arate (i) HA BT aTatarey aTfaaa % att aaa atar arfgu feat arilerdl & aaaay yaw st sera gt,(ii) aa aryard sl ate a ateSAH gre geaterfea saan aay st far arat afer frayfraaract F aa-sfeafad asl salt aafase et, (iii) ara-aq oa faay ag & faa are 23% ada oy % fagica &qax fear arat atfe,(iv) war-ae & dara aware Fara atarfaat, afe arg at, faa % fracadt & agar<qarfeata fautfaa ar sar fac art arfed, att (v) artara areafan atdt arfag ale sa war av Fo aralarey eHfaaa & fadteat ate wal & aqare areafan et & fear¥ gar afer uv” 4, Har fe sata star’, cater Hare A ay aT aritarct Ffara qt aeafaae ere aearat faq & aie a a faanraal &aqTAre eieTrHen F fare array feat at. gafac wa sfear VHT we *a - |.+ | | +»4 . ||:4|yr| Fne:»||j || | | eva tae, 1922 at are 26-0 F aelta cfreclacr at gaarx Tatit.fafir ag at carfese aedt 2fis sete aeftare at aratardyfare ot cafeana ST a Beater HAT Tee atx ae feafe waART Taq Feat Wa AT AT TTT ATH argza, vara ®marae F ga eararag & fafavar grer gfeat at sat 2 1 caw afa-feaa, gran daa wed, 1922 % fray 2 ate 4ag set sodfae eefa <fredtaty & fa aatan wd Fe asa A og ara st Hrarafir &Wat agar wt & qdadt ag at aarfta & gd, gata st ot gaael, feat sar afer, afe aa at ga gdadt ad F asa gar ataq wata feat vy we at aaa F aeal ate ofefeafaay wt Fqzeu gu aet feat war ar star fae afar A frond frarar 2 atqaal seq rararag | at aaa wel fear 3i ga ofefeafrat Fandl ag wag fe afanen ar Hay, eiredtaeo By TTT HATTal at att Seq aaa Hr agar afafraifea wear al aa arart tfaediaenwat em & aaa frat qar 2 |faface seqHTTAT ag SEH aay gt fear star arise Pe wat 5. gafaa atte agz at ord & att afaaco ar fafaeazga: aaa feat arateaia gt aitat F gq ae ark argmat et : ail ATT HY Ts | .Fo[sito ? (1956) 30 aTfo Zo AIT 163, 166, Oo | Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX PATLALA versus M/S. JAGANNATH PYARELAL [[1985] SUPP. 2 S.C.R. 735] (1985) "ਕੀ ਤੱਥਾਨਕ ਅਤੇ ਮਾਮਲੇ ਦੀਆਂ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਫਰਮ ਦਾ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਸਹੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨਾਹੀ ਗਿਆ ਹੈ?” ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ 10 ਭਾਈਵਾਲ ਸਨ ਜੋ ਦੋ ਫਾਰਮਾਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਫਰਮ 27.3.1952 ਨੂੰ ਹੋਏ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੇ ਤਹਿਤ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਫਦਮ ਕੁਮਾਰ ਨਾਬਾਲਗ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ 1.10.1956 ਨੂੰ ਬਹੁਮਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਪੂਰਨ-ਭਾਈਵਾਲ ਵਜੋਂ ਜਾਰੀ ਰਹਿਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦਾ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸੰਸਥਾਨ 8.10.1956 ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਰਬਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਸਮੇਤ 11 ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ 1.4.1959 ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਡੀਡ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਕਤ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 26-ਏ ਦੇ ਤਹਿਤ ਉਕਤ ਫਰਮ ਦੀ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ 2.9.1959 ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜੋ 30.9.1959 ਨੂੰ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸ਼੍ਰੀ ਰਬਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ 29.1.1959 ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧਿਐਨ ਲਈ ਭਾਰਤ ਛੱਡ ਕੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਗਏ ਸਨ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਰਬਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਅਰਜ਼ੀ 'ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਸਨ ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ 29.1.1959 ਤੋਂ ਯੂ.. ਐਸ.ਏ. ਲਈ ਬਾਹਰ ਸੀ। ਇਸ ਸਿੱਟੇ ਨੂੰ ਅਸੈਸਰੀ ਦੁਆਰਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਚੁਣੌਤੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਕਿ ਫਰਮ ਸੀ ਅਸਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਅਰਜ਼ੀ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਰਬਿੰਦਰ ਕਟਮਲਾਰ ਨੇ ਦਸਤਖਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਸਨ ਅਤੇ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਦੀ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਸਿੱਟਿਆਂ ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਚੁਣੌਤੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਕਿ ਫਰਮ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਕਿ ਰਬਿੰਦਰ ਕੁਰਰ ਨੇ ਫਰਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ f1ad ਨੇ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਰਮ ਨੂੰ ਰਜਿਸਟਰਡ ਹੋਣ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੁਆਰਾ ਆਰ.ਸੀ. ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਮਿਟਰ ਐਡ ਸੰਨਜ਼ ਬਨਾਮ ਇਨਕੂ ਟੈਕਸ, ਕਲਕੱਤਾ ਦੇ ਕਮਿਸ਼ਨਰ 36 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. ਪੀ• 194. ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਕਿ ਇਸ ਹੁਕਮ ਅਧੀਨ ਕਿ ਇੱਕ ਫਰਮ ਨੂੰ ਸੈਕਸ਼ਨ 26ਏ ਅਧੀਨ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੇ ਤਹਿਤ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋਣ ਲਈ ਨਿਮਨਲਿਖਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸ਼ਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ (i) ਫਰਮ ਨੂੰ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੇ ਇੱਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਅਧੀਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਹਿੱਸੇ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹੋਣ, (ii) ਸਾਰੇ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਬੇਨਤੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਾਰੇ ਵੇਰਵੇ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਬਣਾਈ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; (iii) ਬੇਨਤੀ ਫਰਮ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਲਈ ਅਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਪਸ਼ਟੀਕਰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਫਰਮ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਨੀਤੀ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਸਮਾਪਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਲਾਭ ਜਾਂ ਘਾਟੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਦਿਖਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ; ਅਤੇ (v) ਭਾਈਵਾਲੀ ਅਸਲੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਭਾਈਵਾਲਾਂ, ਫਰਮ ਅਤੇ ਫਰਮ ਦੀ ਲੇਖਾਕਾਰੀ ਅਸਲੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਨੇ ਉਕਤ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੇ ਤੱਥ ਨਾ ਕੀਤੇ। ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ। ਇਸ ਲਈ, ਫਰਮ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 26-ਏ ਅਧੀਨ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਹੈ ਕਿ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਨੂੰ ਹਰ ਇੱਕ ਸਾਂਝੇਦਾਰ ਵਲੋਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਜਿਸਟਰ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼ਰਤ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਵਿੱਚ ਰਾਓ ਬਹਾਦੁਰ ਰਾਵੁਲੁ ਸੁੱਬਾ ਰਾਓ & ਹੋਰ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਮਦਰਾਸ 30 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 163 ਪੰਨਾ 166 'ਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਨਿਯਮ, 1922 ਦੇ ਨਿਯਮ 2 ਅਤੇ 4 ਹਦਾਇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਫਰਮ ਦੇ ਗਠਨ ਦੇ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਂ ਫਰਮ ਦੇ "ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ" ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਰਮ ਉਸ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਗਠਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਸ਼ਰਤ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਵਲੋਂ ਪਾਈ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਲੋਂ ਨਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਗਈ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੀ ਰਾਏ ਹੈ ਕਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਫਰਮ ਦੇ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਾ ਸਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪੁੱਛੇ ਗਏ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਫਰਮ ਦਾ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਸਹੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਅਪੀਲਾਂ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਬਹਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਪੀਲਾਂ ਦੇ ਖਰਚੇ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ। ਐਮ.ਐਲ.ਏ. ਅਪੀਲਾਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਈਆਂ। ਡਿਸਕਲੇਮਰ ਸਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਨਿਆ ਨਿਰਣਾਂ ਕੇਵਲ ਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼ਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ । ਸਾਰੇ ਵਿਹਾਰਕ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਮੰਤਵਾਂ ਲਈ ਨਿਆਂ ਨਿਰਣੇ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੰਸਕਰਣ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਮਲ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। Vasu GuptaAdvocate Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX PATLALA versus M/S. JAGANNATH PYARELAL [[1985] SUPP. 2 S.C.R. 735] (1985) "Whether on the facts and in the circumstances of the case, the registration of the firm has rightly been refused?" Originally there were 10 partners who were members of two farr1ilies and a firm came into existence under the instrument dated 27 .3 .1952, when Fadam Kumar was a minor. When he attained majority on 1.10.1956, he opted to continue as a full-fledged partner and a fresh instrUII!ent of partnership was exec~ted on 8.10.1956 by 11 partners including Shri Rabinder Kumar. A fresh deed was executed to that effect on 1.4.1959 and an application dated 2.9.1959 for registration of the said firm under section 26-A of the·said Act w•s filed on 30.9.1959. Shri Rabinder Kumar had left Indian for United States- of America for prosecuti.ng his studies on 29.1.1959. It was found by the Tribunal that Rabinder Kumar had not signed the application but indeed he was away to u .. s.A. frorr 29.1.1959. This finding was not challenged by the assessee before the High Court. The Tribunal held· that the firm was not genuine and the application was not proper as Rabinder Ktmlar had not signed and the application for registration of partnershii:- was not in accordance with the rules. These findings were not challenged before the High Court. The High Court, however, was of the opinion that another opportunity should have been given to show whether the firm was actually in existence or not. The high Court held that Rabinder Kurrar had acquiesced in the firm and f1ad accepted the Position and as such the firm was entitled to be registered. The conditions required to be ful-filled have been laid down by this Court in the case of R.C. Mitter & Sons v. Ccmmissioner of Incooe Tax, Calcutta 36 I. T .R. P• 194. This Court held that in "order that a firm may le entitled to registration under section 26A of the Incorr,e-tax Act, the follcwing essential conditions nn.ist te satisfied viz. (i) the firn should· Ce constituted under an instrument of partnership, srecifying the individual shar€s of the partners; (ii) an application on tehalf of, and signed by, all the partners and containing all the parti-culars as set out .in the Rules must be made; (iii) the application should be u.ade before the assessment of the firn; under section 23, for that rarticular year; (iv) the profits of losses if any of the business relating to the accounting year should have been divi-ded or credited, as the case may be, in accordance with th~ tenrs of the instn.irnent; and (v) the partner-ship must l:e genuine and must actllally have existed in conforrri ty with the. terns and conditions of the instrument of partnership,. in the, accounting year." As it arpears, factually neither the deed Qf partnership was signed by I\abinder Ku~ar nor was the applicatjon for registration A E c E F G H .A B c D E . \ in accrodance with the rules. Therefore, the firm was not entitled to registration under s. 26-A of the Indian Income Tax Act, 1922. The law enjoins that the deed of partnership must be signed personally by each partner and this position is settled by the decision of this Court in Rao Bahac!11r Ravulu Sobba Rao & Qrs. v. ec-tssioner of Iucane Tax:, Madras 30 LT .R• 163 at page 166, Furthermore, Rules 2 and 4 of the Income Ta& Rules, 1922 enjoins that the application for registration must be made within a per.iod of six months of the constitution of the firm or before the end of the "previous year" of the firm whichever is earlier, at the firm was constituted in that previous year. Neither of these conditions was fulfilled in the facts.and circumstances of the case: as found by the Tribunal and these were not negatived by the High Court. In these circumstances, we are of the opinion that the Tribunal was right in refusing the registration of the finil and· the High Court was not right in holding otherwise. The question referred must be answered by saying that the registra-tion of the firm was rightly refused. The appeals are, therefore, allowed and the decision of the Tribunal is restored. The appellant is entitled to the costs of these appeals.