Commissioner Of Income-Tax, U.p v. Jagannath Mahadeo Prasad, Etc

Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. versus JAGANNATH MAHADEO PRASAD, ETC. [[1969] 1 S.C.R. 537] (1969) - A COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. v. JAGANNATH MAHADEO PRASAD, ETC. August 2, 1968 [J. C. SHAH, V. RAMASWAMI AND A. N. GROVER, JJ.] B Income-tax Act (11 of 1922), s. 24(1), first proviso-Scope of-Loss from speculative transactions--Set off against, profits and gains- when per-missible. The assessee, an individual, derived income from various sources in-cluding commission agency business and shares in partnership fr:ms. 1!1 arriving at the net profit for the assessment year 1953-54, he churned his share of the loss tfrom one oi the firms in which he was a partner, as a set off against profits from other business. The. loss was the !esult. of speculative transactions. The Department and Tribunal held agamst him. On a reference, ihe High Court held in favour of the assessee on the basis that the observations of this Court, in Commissioner of Income-tax, Gujarat v. Kantilal Nathu Chand, [1967] 1 S.C.R. 813; 63 I.T.R. 318 (S.C.) namely: that under the first proviso to s. 24(1) of the Income. tax Act, 1922, losses in speculative business are not to be taken into account when computing the total income, except to the extent to which they can be set off against profits. tfrom other speculative business, are obiter. c D In appeal to this Court, HELD : The observations in Kantilal Nathu Chand's case, cannot be regarded as obiter, because the question of the applicability of the proviso directly arose in the case. The p'roviso says in unequivocal terms that any losses sustained in speculative transactions which are in the nature of a business shall not be taken into account except to the extent of the amount of profits or gains in any other business consisting of speculative transactions. If this is read with Explanation I, according to which where the speculative transactions carried on are of such a- nature as to consti-tute a business the business shall be deemed to be distinct and separate from any other business, no other view is possible. [541 G-H; 542 A-BJ E F Keshavlal Pramchand v. Commissioner of Income-tax, Ahmedabad, 31 l.T.R. 7, Commissioner of Income-tax Nagpur v. Ram Gopal Kanhaiya/al, 38 I.T.R. 193, Manohar Lal Munshi Lal v. Commissioner of Income-tax, New Delhi, 44 l.T.R. 618, Commissioner of Income-tax v. Ram Swarup, 45 I.T.R. 248, Jummar Lal Surajkaran v. Commissioner of Income-tax 47 I.T.R. 809, Hanuman Investment Company v. Conzmis-.sioner of Income-tax, 48 I.T.R. 915 and Joseph John v. Commissioner of Income-tax, 51 I.T.R. 322, approved. G CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeals Nos. 1761 of 1967. Appeal from the judgment and decree, dated the 14th April, 1964 of the Allahabad High Court in Income-tax Reference No. 130 of 1960 and Civil Appeal No. 1762 of 1967. H Appeal from the judgment and decree, dated May 5, 1964 of the Allahabad High Court in Income-tax Reference No. 777 of 1961. B. Sen, B. D. Sharma and R. N. Sachthey, for the appellant (in both the appeals). G .. C. Sharma, V. C. Rishi and P. K. Mukherjee, for the respondent (in C. A. No. 1761 of 1967). The Judgment of the Court was delivered by Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. versus JAGANNATH MAHADEO PRASAD, ETC. [[1969] 1 S.C.R. 537] (1969) ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਯੂ.ਪੀ.ਬਨਾਮਜਗੰਨਾਥ ਮਹਾਦੇਵ ਪ੍ਰਸਾਦ, ਆਦਿ.ਅਗਸਤ 2, 1968 [ਜੇ. ਸੀ. ਸ਼ਾਹ, ਵੀ. ਰਾਮਾਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਏ. ਐਨ. ਗਰੋਵਰ, ਜੇ.ਜੇ.] ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ (11 ਦਾ 1922), ਐਸ. 24(1), ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰੋਵਿਸੋ—ਦਾਇਰਾ—ਕਲਪਨਾਤਮਕ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਤੋਂ ਘਾਟਾ—ਜਦੋਂ ਲਾਭ ਅਤੇ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੈੱਟ ਆਫ ਕਰਨਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ। ਕਰਦਾਤਾ, ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਆਮਦਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਮਿਸ਼ਨ ਏਜੰਸੀ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਅਤੇ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਫਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। 1953-54 ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਲਈ ਨੈੱਟ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਾਂਝੇਦਾਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਤੋਂ ਨੈੱਟ ਘਾਟੇ ਦੀ ਸੈੱਟ ਆਫ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ। ਘਾਟਾ ਇੱਕ ਕਲਪਨਾਤਮਕ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਸੀ। ਵਿਭਾਗ ਅਤੇ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਵਾਲੇ ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ, ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਕਰਦਾਤਾ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਇਸ ਆਧਾਰ ਤੇ ਕਿ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਕੰਸੋਲੀਡੇਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ. ਗੁਜਰਾਤ ਬਨਾਮ ਕੇਸ਼ਵਲਾਲ ਨਾਥੂ ਚੰਦ [1961,] ਆਈ ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. 813; [1963] 49 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 18 (ਐਸ.ਸੀ.) ਅਰਥਾਤ; ਐਸ. 24(1) ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰੋਵਿਸੋਆਂ ਅਧੀਨ, ਕਲਪਨਾਤਮਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਘਾਟੇ ਨੂੰ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਜਿਸ ਤੱਕ ਉਹ ਹੋਰ ਕਲਪਨਾਤਮਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਤੋਂ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੈੱਟ ਆਫ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਓਬਿਟਰ ਹਨ। ਫੈਸਲਾ: ਕੇਸ਼ਵਲਾਲ ਨਾਥਾ ਚੰਦ ਦੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਨੂੰ ਓਬਿਟਰ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ 'ਪ੍ਰੋਵਿਸੋ ਦੀ ਲਾਗੂਤਾ ਦਾ ਸਵਾਲ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਉੱਠਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰੋਵਿਸੋ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਥੇ ਕਿਸੇ ਵਪਾਰ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲਪਨਾ ਉਹ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦ ਅਤੇ ਵਿਕਰੀ ਦੇ ਕਰਾਰ ਨਿਯਮਤ ਜਾਂ ਅੰਤਮ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸ ਵਸਤੂ ਜਾਂ ਸਕ੍ਰਿਪਟਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਸਪੁਰਦਗੀ ਜਾਂ ਤਬਾਦਲੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਪਟਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਰਦਾਤਾ ਦਾ ਕੇਸ ਇਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਕਿਸਮ ਅਧੀਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਥੇ ਹੋਏ ਘਾਟੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੈੱਟ ਆਫ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਅਤੇ ਕਾਇਮ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਐਸ. [341 (ਆਰ.ਜੀ. 5492): ਐਚ. ਕਾਲਥੀਅਲ, ਨੌਵਾਂ ਕੰਡਕਟਰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਆਮਦਨ ਕਰ. ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ 31 ਐਲ.ਟੀ.ਆਰ.ਵਾਈ. ਕਮਿਸ਼ਰੀਏਟ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਬਨਾਮ ਰਾਮ ਗੋਪਾਲ ਕਿਰਕੇਹਾਵ] ਫਰਵਰੀ 13, 1963, ਐਮ.ਐਮ.ਆਰ. ਐਲ.ਜੀ. ਲਾਲਾਪੁਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਬਨਾਮ, ਆਈ.ਟੀ. ਆਰ. 149, ਹਿਊਮਨ ਲੈਡ ਸੁਰਜੀਤਪਾਰਕ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ 54/ਆਰ.ਆਈ.ਟੀ.ਐਸ. 488, ਜੇ.ਟੀ.ਆਰ. 1955 ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਕਮੇਟੀ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਮਦਨ ਕਰ 45/ਆਰ. ਆਈ.ਟੀ.ਐਸ. 442, 1965 ਬਨਾਮ ਆਈ.ਟੀ. ਕੰਪਨੀ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਮਦਨ ਕਰ, 51 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 322, ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ। ਸਿਵਲ ਅਪੀਲਟ ਮਨਜ਼ੂਰ : ਸਿਵਲ ਅਪੀਲਾਂ ਨੰਬਰ 1761 ਦਾ 1967। ਅਲਾਹਾਬਾਦ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮਿਤੀ 14 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1964 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਤੋਂ ਅਪੀਲ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਹਵਾਲਾ ਨੰਬਰ 130 ਦਾ 1960 ਅਤੇ ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 1762 ਦਾ 1967। ਅਲਾਹਾਬਾਦ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮਿਤੀ 5 ਮਈ, 1964 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਤੋਂ ਅਪੀਲ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਹਵਾਲਾ ਨੰਬਰ 777 ਦਾ 1961। ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਹਵਾਲਾ ਨੰਬਰ 130 ਆਫ਼ 1960 ਅਤੇ ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 1762 ਆਫ਼ 1967 ਵਿੱਚ। 1961 ਦੇ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਹਵਾਲਾ ਨੰਬਰ 777 ਵਿੱਚ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 5 ਮਈ, 1964 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਤੋਂ ਅਪੀਲ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਜੀ. ਸੀ. ਸ਼ਰਮਾ, ਸੀ. ਵੀ. ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਰ. ਕੇ. ਮੁਖਰਜੀ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਤੀਵਾਦੀ ਲਈ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ (ਸੀ. ਏ. ਨੰਬਰ 1761 ਦੇ 1967 ਵਿੱਚ)। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ: ਜੀ. ਸੀ. ਸ਼ਰਮਾ, ਸੀ. ਵੀ. ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਰ. ਕੇ. ਮੁਖਰਜੀ ਵੱਲੋਂ, ਪ੍ਰਤੀਵਾਦੀ ਲਈ (ਸੀ. ਏ. ਨੰਬਰ 1761 ਦੇ 1967 ਵਿੱਚ)। ਇਸ ਅਪੀਲ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਮੁੱਦਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਕਲਪਨਾਤਮਕ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10 ਅਧੀਨ, ਜੋ ਕਿ ਸੋਧੀ ਗਈ ਹੈ (ਸੰਦਰਭ ਵਰ੍ਹੇ 1952 ਤੋਂ 1955 ਤੱਕ), ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਪਾਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਤੋਂ ਲਾਭਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਸੈੱਟ ਆਫ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਤੱਥ ਬਿਲਕੁਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹਨ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਵਪਾਰਕ ਸਟਰਕਚਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਾਗ ਸਪਲਾਈ ਸਟੋਰ ਅਤੇ ਸਟਾਕ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਕ ਨਿਵੇਸ਼ ਪੋਰਟਫੋਲੀਓ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਮੁੱਖ ਮੁੱਦਾ ਸਾਲ 1952 ਤੋਂ 1955 ਤੱਕ ਸਟਾਕ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਦੇ ਇਰਦ-ਗਿਰਦ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਟਾਕ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਨੁਕਸਾਨ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਲਪਨਾਤਮਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਣ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਨੁਕਸਾਨ ਬਾਗ ਸਪਲਾਈ ਵਪਾਰ ਦੇ ਲਾਭਾਂ ਤੋਂ ਘਟਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਮੁੱਦੇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪੇਚੀਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਬਾਗ ਸਪਲਾਈ ਵਪਾਰ ਨੇ ਵੀ ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਉਠਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਖਿਲਾਫ ਸੈੱਟ ਆਫ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਦੇ ਵਿੱਤੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਨ। ਹੇਠਲੀਆਂ ਅਦਾਲਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਿੰਨਤਾ ਦਿਖਾਈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਸੈੱਟ ਆਫ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਸਟਾਕ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਕਲਪਨਾਤਮਕ ਵਰਗੀਕਰਨ ਕੀਤਾ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਅੱਗੇ ਅਪੀਲ ਹੋਈ। Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. versus JAGANNATH MAHADEO PRASAD, ETC. [[1969] 1 S.C.R. 537] (1969) AIR MIE, TA ATT TAA TINT AeAT Tale (Commissioner of Income-Tax U.P. V, Jagannath Mahadeo Prasad) :(2 sia, 1968) (ate So Bo Me, Ae Twearay sie wo aao Maz) ecpa fea Qez (1922 et 11), qt 24(1), sera Ws— WOT a fra—az % deaaedl I afk—zar dagen Fant a sitar & qa ar aqaa B ? safe at igh 8 ont aa fratfdt st ora alga ofiece & Sat Me aah gat} feat afka falar atat@ dat at 1953-544 fate at Hoge am st anaa aa F gat ae erat fear Ps CaGAH feay ag ayia M1, ge at & sak aa ger era & ant8 aaa Fear star area| ae erhr aze & deragt } seq es a | Pearaale afaseq a afafratey sah faog Ffear| ssa eqar@a a fatar fineara oe aifafratey Fraifeat & oe F ca sare ae Pear Ps ata earataa 3MART AAT TAU AF Hittala AY TET (1967) 1 wae Mo mizo813; 63 ago Ze MRo 318 (gue do) F Mae ser at fs “KRM DeaOee 1922 st ar 24 (1) % qua qeqs & wha asa ot gaya atl anauag # wate H ge atheaa A adt fear st aaa; a2Farad eseis st azé & et srearegaara 8gaat Pea sr agar 2” 3 gaa oe hrsHuq (obiter) 2 | Fa qa atte Fa-a19 a7, aeafafratita—sradtere apaee 8 arm @ st na cae Pear car} stdin gq (obiter) aét arar at axar aalfe sa ae Ht qt &aaa H sea ee wT s savas ar) qegs Gaba wf gee getaeaaiar & fis wreae F wTfC WA aa a= & denaent 2 gt ula at aeH Pae 8E ara seat F wey wreaye a Bt ar ar afar at ata as Tats . + eg a ct Paar ar aware| afe gant eigtacq (1) & ara get siz, fas saarege? feafe face af aa deqaett A cafe area 8823,at dayita Pat wey areal A Pe AM TAs FA AT aIaAT,at gad furyte wa at et awat || PUITT TAAT A BVM SAAB, BEATA, 31 argo ehoWo 7, MAK MAG, ANG ATA TA MIU BeAr Aa, 36 argoZo mite 193, alae WA Teel MA IIA MAHL HAT, Te feeait, 44Aigo Zo Ho 618, SARL BATT WIT TA BMT 45 ako Jo wo248,Weal Tia RAR wT Baw BWaw,47akoehoano809; aqaia grade peal ade BIHBAW 48 asoJo mo915 at TTR MATATA BARBAw, 51argoZe Ito 322 aaquifea Paz aC | fafra ada siftranftar : 1967 at wo 1761 att Fe 1762 aeat | fafra ata| 1960 at do 130 ar maae fade A eeleae Sq earaTEA Fada 14 aia, 1964 aa faa ate feat % faeze ater | aN 1961 a} do 777 aa saat free H eareae sa “MIA F anda5 nf, 1964 aa faa ak feet efaeqa ata | aqraraa at fata eararfirafs qo cao stax 2 fear| maifeate aac GUM NE BR AL AT KA HMMA aH aya area 2 | ag ae 2 fHaar gray zqa Daz, 1922 et ae 24 (1) % Ged GIT s ed gt aar 10% eda a at afa at wa Beas gq ar a gee fear aramar| 1761/67 aa} fafra atta &, faa saftfafar seqaga fafceRear matat, at es HaSi Aat adel a za at arr gg fra z1 . Fratfect at, st sal at stat A carer 8, ara ta ahat 8: equa gt aula,arafa, aga etn aad & tar ake water afrsca (agency) a sarUs ae wat RS feet Rake ag 1953-54 8 géna Aart ad at wate20 mazar, 1951 8 8 mazar, 1952 a% atiat | Galea ofaata & saharasicae Y Frattat22,761 eat ar gaa wear feaeat F fara t frathedt,BA BAA TAS Wart gate, st ara ari sad sere ara sr argad amy 11,075 ara at gaa ahh arrzala ger ctayazae ofmar 3afaere ga sya ot faa adt Peat, ate cate oaPraley aed ara araseaifiac 8 aaa Saray A oa ube oeieaa agt fear aeraage (de)% aga ag fraza far var fe ated & azz F e2'8,669 aqt at ath rarerareaa H gat aft 13,232 eat ef ati gaat gear Ga Arar gale warmmare ater Pear mar ar| ares age (ita) 2 af & fraeay at ada atant saat sifacat Freq fear Pe at 1415 aad ar art aze ® deqaerctQ gat a st aaafia ae 2 ate at 7,254 eat at ge at gt at st oeme aa Haze F grea 8 aA ara waa Tar HF fae wma a are |ade afar % aaa za ufsata aat ate fra aét atl aa aed cataat ng fi 7,254 aga at lt ar gat we erat a ge aa a Pear staraifeg | afraey a Berra Hay TA BIST HTT, MeAgaTz(*)& fafyaa et WAST Hi Eq ga cele st mela ae fear) TIVAITfaafftat 2 omfeaeq 8 arta atfe sea aqrar a Aza fear are |ara aaa A RaHa Taaag(*) Fchest aad gaara|faq stzeheng at wa asa eqrvaal a ada wast falazaateterfear2 Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. versus JAGANNATH MAHADEO PRASAD, ETC. [[1969] 1 S.C.R. 537] (1969) H Appeal from the judgment and decree, dated May 5, 1964 of the Allahabad High Court in Income-tax Reference No. 777 of 1961. B. Sen, B. D. Sharma and R. N. Sachthey, for the appellant (in both the appeals). G .. C. Sharma, V. C. Rishi and P. K. Mukherjee, for the respondent (in C. A. No. 1761 of 1967). The Judgment of the Court was delivered by Gro.-er, J. The common question which arises in these appeals by certificate, is whether speculative losses can be set off against profits from any other business activity under s. JO in spite of the first proviso to s. 24 (1) of the Income Tax Act, 1922. The facts in C. A. 1761/67 in which the question in the above form was referred, the language of the question being somewhat different in the other appeal, may be stated. The assessee who is an individual derived income from three sources i.e., property, shares in joint stock companies and commission agency business and shares in partnership firms. The accounting year relevant to the assessment year 1953-54 was the period from October 20, 1951 to October 8, 1952. In the personal business of commis-sion agency, the assessee returned a net profit of Rs. 2,76 I. In arriving at this figure the net share of loss of R_s. 11,075 from the firm of Kamta Prasad Raghunath Prasad in which the assessee was a partner, was claimed. The Income Tax Officer did not go into the details but ignored the figure in the absence of infor-mation from the Income-tax Officer assessing the aforesaid firm. Before the Appellate Assistant Commissioner it was submitted that the actual share of" loss was Rs. 13,232 and it included a sum of Rs. 8,669 representing loss suffered in speculative dealings in silver paid through the firm Kamta Prasad Raghunath Prasad. The Appellate Assistant Commissioner, after examining the details of the loss. directed the Income Tax Officer to exclude a profit of Rs. 1,415 from the speculative transactions and to carry forward the net loss of Rs. 7,254 for sctting it off against the income of the assessee from speculative dealings in subsequent years. Before the Appellate Tribunal there was no dispute about these figures. What was contended was that the loss of Rs. 7,254 should be set off against profit from other business. The Tribunal rejected this contention following the decision in K esilal'/a/ Pram-chand v. Commissioner of Income-tax. Ahmedabad('). Thereafter the assessce moved the Trihunal for making a reference to the High Court. The High Court did not accept the view in Keshav-la/ Pramchand's( [1 ]) case which has been followed in several other decisions by other High Courts. Now certain provisions of the Act may be noticed before the case law is discussed. Section 6 gives the heads of income A c D E F G H - A chargeable to income tax which are six in number. Section 7 deals with the first head "salaries"; Section 8 with the second head "interest on securities"; section 9 with "income from property" and s. 10 provides for liability to tax under the head "profits and gains of business, profession or vocation" which is the fourth head given in s. 6. It is unnecessary to go to the 5th and 6th heads. B Section 24 provides that where any assessee sustains a loss of profits or gains in any year under any of the heads mentioned in section 6, he shall be entitled to have the amount of the loss set off against his income, profits or gains under any other head in that year. In the year with which we are concerned in the present case there was a proviso which was, at that time, the second proviso but it became the first proviso after the enactment of the c Taxation Laws (Extension to Jammu & Kashmir) Act 1954. This proviso, at the material time, stood as follows : Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. versus JAGANNATH MAHADEO PRASAD, ETC. [[1969] 1 S.C.R. 537] (1969) ਇਸ ਮੁੱਦੇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪੇਚੀਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਬਾਗ ਸਪਲਾਈ ਵਪਾਰ ਨੇ ਵੀ ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਉਠਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਖਿਲਾਫ ਸੈੱਟ ਆਫ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਦੇ ਵਿੱਤੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਨ। ਹੇਠਲੀਆਂ ਅਦਾਲਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਿੰਨਤਾ ਦਿਖਾਈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਸੈੱਟ ਆਫ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਸਟਾਕ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਕਲਪਨਾਤਮਕ ਵਰਗੀਕਰਨ ਕੀਤਾ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਅੱਗੇ ਅਪੀਲ ਹੋਈ। ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ ਮੂਲ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹੋਰ ਅਪੀਲਾਂ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਅੱਗੇ ਹੋਈਆਂ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਸਟਾਕ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਤੋਂ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਬਾਗ ਸਪਲਾਈ ਵਪਾਰ ਦੇ ਲਾਭਾਂ ਖਿਲਾਫ ਸੈੱਟ ਆਫ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10 ਵਿੱਚ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ "ਕਲਪਨਾਤਮਕ ਲੈਣ-ਦੇਣ" ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਸੀ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਨਤੀਜਾ ਕੱਢਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਸਟਾਕ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਨੂੰ ਕਲਪਨਾਤਮਕ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਸਵਾਲ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਵਾਕਈ ਘਟਾਏ ਜਾਣ ਯੋਗ ਸਨ। ਫਿਰ ਕੇਸ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਸਹਿਮਤੀ ਜਤਾਈ ਕਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਸਹੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਧਾਰਾ 10 ਵਿੱਚ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਸੋਧਾਂ ਨੂੰ। ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀਆਂ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪੂਰਵਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਰੋਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੇਸ ਕੋਈ ਅਪਵਾਦ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਅਤੇ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲੇ ਅਗਾਂਹ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਲਪਨਾਤਮਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਅਧੀਨ ਵਰਗੀਕਰਨ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਛੇ ਹਨ। ਧਾਰਾ 7 'ਤਨਖਾਹਾਂ' ਸਿਰਲੇਖ ਨਾਲ ਨਿਪਟਦੀ ਹੈ; ਧਾਰਾ 8 ਦੂਜੇ ਸਿਰਲੇਖ 'ਸਿਕਿਊਰਿਟੀਜ਼ 'ਤੇ ਬਿਆਜ' ਨਾਲ ਨਿਪਟਦੀ ਹੈ; ਧਾਰਾ 9 'ਜਾਇਦਾਦ ਤੋਂ ਆਮਦਨ' ਨਾਲ ਅਤੇ ਐਸ. 10 'ਕਾਰੋਬਾਰ, ਪੇਸ਼ੇ ਜਾਂ ਧੰਦੇ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਅਤੇ ਘਾਟੇ' ਸਿਰਲੇਖ ਅਧੀਨ ਕਰ ਦੇਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਚੌਥਾ ਸਿਰਲੇਖ ਹੈ। ਧਾਰਾ 64. 5. ਪੰਜਵੇਂ ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਸਿਰਲੇਖਾਂ ਦੇ ਘਾਟੇ ਜਾਂ ਘਾਟੇ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਿਰਲੇਖ ਵਿੱਚ ਉਲਲੇਖਿਤ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਿਰਲੇਖ ਅਧੀਨ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ, ਮੁਨਾਫੇ ਜਾਂ ਘਾਟੇ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਘਾਟੇ ਦੀ ਰਕਮ ਨੂੰ ਸੈੱਟ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਿਸ ਸਾਲ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਤ ਹਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੂਜਾ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਸੀ ਪਰ ਟੈਕਸੇਸ਼ਨ ਲਾਜ਼ (ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਨੂੰ ਵਿਸਤਾਰ) ਐਕਟ 1954 ਦੇ ਪਾਸ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਹ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ, ਸਮੱਗਰੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ: "ਹੋਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ 'ਕਾਰੋਬਾਰ, ਪੇਸ਼ੇ ਜਾਂ ਧੰਦੇ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਅਤੇ ਘਾਟੇ' ਸਿਰਲੇਖ ਅਧੀਨ ਚਾਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮੁਨਾਫੇ ਅਤੇ ਘਾਟੇ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਘਾਟਾ ਜੋ ਕਿ ਸਟੈਕੁਲੇਟਿਵ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਰਕਮ ਦੇ ਜੋ ਕਿ ਹੋਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਸਟੈਕੁਲੇਟਿਵ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਅਤੇ ਘਾਟੇ ਹਨ।" ਕੇਸ਼ਵੀਆਲ ਪ੍ਰੇਮਚੰਦ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਗਏ ਸਟੈਕੁਲੇਟਿਵ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਘਾਟਾ ਭੁਗਤਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਅਤੇ ਘਾਟੇ (ਗੈਰ-ਸਟੈਕੁਲੇਟਿਵ ਕਿਸਮ ਦੇ) ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਇਸ ਘਾਟੇ ਨੂੰ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਲੈਣ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ। ਮਿਸਟਰ ਪਾਲਖੀਵਾਲਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੰਬਈ ਅਦਾਲਤ ਅੱਗੇ ਮਾਮਲਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਨੇ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਕਿ ਐਸ. 24(1) ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਸਿਰਫ ਉਸ ਕੇਸ ਨੂੰ ਹੀ ਸੰਦਰਭਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕਰਦਾਤਾ ਇੱਕ ਸਿਰਲੇਖ ਅਧੀਨ ਭੁਗਤੇ ਗਏ ਘਾਟੇ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਸਿਰਲੇਖ ਅਧੀਨ ਕਮਾਏ ਗਏ ਮੁਨਾਫੇ ਖਿਲਾਫ ਸੈੱਟ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਧਾਰਾ ਨੂੰ ਇਸੇ ਸਿਰਲੇਖ ਅਧੀਨ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਤਰਕ ਹੋਰ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਜੋ ਕਿ ਧਾਰਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਪਟਾਏ ਗਏ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਖਾਸ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਜਾਂ ਲੈਣਾ ਸੀ। ਸੀ.ਏ. ਪਾਰੀ, ਸੀ.ਜੇ., ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੰਬਈ ਬੈਂਚ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ, ਨੂੰ ਇਸ ਨਤੀਜੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਦੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੈੱਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਸੰਭਵਤਃ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਨੂੰ ਮੁਨਾਫੇ ਅਤੇ ਘਾਟੇ ਦੇ ਗਣਨਾ ਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਿਪਟਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਸੁਭਾਵਿਕ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. versus JAGANNATH MAHADEO PRASAD, ETC. [[1969] 1 S.C.R. 537] (1969) Pra aaa)fafigadt a6 at vat & wget at Faaseaara get ea afehan we (Chargeable & sfiay stadt incomegz)Be ass) we7 awa ay “araq” (salary)% fyqah2) az8 at faqa2 gary ats “oRaghrat qe sate” ( interest on securities)|air 9 ar faqa? “atgft&@sa” (income from property)siteaz 10 % “sar,afa ar aaa &ara arafar’? (profits=e andgains ofbusiness,professionorvocation)% gA It aTaHTFafar er saneqPaar nar 2| “area, ofa at aaaara 8 ara ay afar”ae U6 Ss ada stam2i star ate FF Ws an aa st arazaaat adh dt are 24 ae saad at 2 fe aa feat add Peet.faatitel at arr6 arr ane ace ae H amar afar at eft | Pt |:¢ " Se |||;| \- ; | - - || Pe| : MAR MITT, SUC HVT TA TPA ANT TATE [Ato Maz] 129° at aa frathtat at ae ex ator fe ag se ett at uf at set ay Face Pretoe tia aa, ania afiama & gar ace: fea ada eq sa ame Fdgaa 2 va ay ofufiag F wa aeae ar, St ga age a fea ae stratafafaat ( seq ate agele qt Preanca ) afefaag, 1954 % oeant cam aigeaa nay | aftag aaa ot qigs ga Ta aI— .«provided further that in computing theprofits andgains chargeable under the head ‘profits and gains of business,professionorvocation’,anylosssustainedinspeculative’transactions which are in the nature of a business shall not betaken into account execpt to the extent of the amount of profitsand gains, if any, in any other business consisting of speculativetransactions,” Harare fa az (*) wa ama}Pralftal at az B sa graze Felf saat cet at st saa ga Aer at F fear ati sat ag celta at a} PfBB ae om 2 fe sah sara, (Mt as arar vet 2) F ara We afk wT TATAaaa 3 xa af at ser fear are | ait qrastarar a faeeta grat cara &aa tat a} at, ae fare car fe are 24 (1) ceaart ost art aeset Ruf H ary ae set Palfeat wa ate A ge efe st gat as F gaam & gate al} afeare ar arar gearee ance a warhaa arsaet ase2 | Rear wa aa aleay iReat 2 as aa eh aR ate aT &ay vet att seglQ za ge aafear fefraitet cz aret ef asah ate FB arate F am B ga wa st Hie eed A are 24 (1) aTqraat adh aarar®, gafac atae ary adt ar) a gras at alasBula, era, wife at saver awa gu faega Pear nar i ae ser vat fe qaara fear at 8 8 aq afer vr at sree fase Gar 2 ar wa §afiafta ac Zar 20 grat at arads st fda ae7 ararfiafe gia2 fear ar| eararfaaf Gar a ae} acaat 8 ae Passa fare Po eas fel fae ca cat at axat F— ‘ata ag site Pa areare, aha ar eaaara % ar ar afianait } aaa ara ar afuar at dnaar a A sa as ara deqaerel3, at near B wa HF, ek enh at, ae ara seaaerct F Prat weameat %, afe ate af, eer gz ara ar afwara a Sear, ae F aetfear amare 1” gue fae qo 10-17 —-180 asqaa mara faga ofa [1969] 1 emefitoqo aularat tat gc ah afufeaqateta a Fad ex qaaaa a faaadze sr 7 Seta or fe ‘aman, afe ar sas aa grafaan’ aa wt & ata sat at ate afiard ar gag aa anaRea omit saga Pear ora gah fan ce aaa sqaefear si, ara etfrqranuge2ag sata db fear feaa ama afiarnar saya fearafar 2 aa ae ara Peedt rey aeraeral 8 ee aa ar afwara st THN FR autaewen a sige, afe as at at az ata seaae a eet aaa Fadaaah| faci qer enafava 2 ga af(mischief)a mz ot fateRear fad az eee % fae frase 2 ae qeqe afafrafha Peat ar| gazgg ear a apaftata awe sfaq ae ater rarer Pa aee a atgifvat at ade ad ¢| fraratiga Hr sazza gage st ge HEAT at| ae atavag strana at sa fa ralfict at aed aret enfiat are ag} ata st aeraa ite fear qe yer Re ssa AGT A MAB BS, AIG aaaara wget wear aa?) 8 aad § fear er age el ina sTaqraraa at Ge sas A AaNT AT BMY ATA FI WAT BAR, AEReal()Fad 3 falayar ar waaeq Pearl aaT SNAw aa TAwqea(*) tag sea dara asa aaa at cq rads at fatiyay & fazsega Paar mart ga geet F asqay sarq fale (case law) at efe & wad gesic ea Tea @ gana aul geqal A arilet @ Fat ea -qralay7 A awy Faral-faqfa grat arr aaa Pec ne wa atdh aah arrgat oa GAT TeALAR Fay Mas Sige’), Ala ease Bea sara sszaHsige (°) Ne SIA TT aA TET aA) He alert Par TayPe Server Faaee (*) F at Prax gaz Pag az ad se shea 2 | set as ga omaraa aT Tae, aE ATR! BAlaBT MTs, TA aim sree TTE’) F Me aq afkeua a ema earar Vl vewaza A ae eer nay t fe—. Conn 24 ana ara & qnaqa eh afipar aala ater Sars 21 ATT241) % qea as are ag afuataa Pear mare fH af are 6 F sfea- —= (2) 38 SIF ato BIve 193 Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. versus JAGANNATH MAHADEO PRASAD, ETC. [[1969] 1 S.C.R. 537] (1969) "Provided further that in computing the profits and gains chargeable under the head 'Profits and gains of business, profession or vocation', any loss sustained in D speculative transactions which are ill the nature of a business shall not be taken into account except to the extent of the amount of profits and gains, if any, in any other business consisting of speculative transactions". In Keshav/nl Pramchand's( [1 ]) case the assessee had suffered a loss in speculative business carried on by him in the year of E account. His contention was that he was entitled to take this loss into account in arriving at the profits and gains of his busi-ness (of non-speculative nature). Mr. Palkhiwala, who argued the case before the Bombay court, put forward the view that s. 24 ( 1) read with proviso referred only to a case where the assessee was claiming the right to set off the loss which he had F suffered under one head against a profit which he had earned in another head. The section therefore had no application when the assessee wanted to adjust or set off a loss against a profit under the same head. It was urged by him that the assessee in claiming to set off his speculative loss against his business profits under the same head was not claiming the benefit of any right conferred by G s. 24 (1) and therefore the proviso had no application. The argument was elaborated further by referring to the true nature and functi?n of a _proviso which was to except or take out a parti-cular porUon from the field dealt with by the section. Chagla, C.J., who delivered the judgment of the Bombay Bench, had no clifficulty in coming to the conclusion that on the language of the proviso itself and on the scheme of the Act the Legislature in H enacting the so called proviso was enacting a substantive provision dealing with the mode of computing the profits and gains charge- able under the head "profits and gains of business profession or vocation" and that the Legislature had provided that when profits and gains were computed the loss sustained in a speculative transaction must not be rnken into account except to the extent -0[ the amount of profits and gains, if any, in any other busmcss consisting of speculative transactions. The learned Chief Justice further referred to the mischief which was aimed at by the Legis-lature in enacting the proviso. In recent times businessmen were known to buy speculative losses in order to reduce their profits and the Legislature wanted to put an end to that mischief which could only be done by preventing the assessee from reducing his profits by speculative losses. The Bombay decision was followed by the Madhya Pradesh High Court in Commis .• ;011er of Income Tax, Xai;rmr v. Ram Gopa/ Kanlwiya /,al(') as also by the Division Bench of the Punjab High Court in Marwhar Lal Muns/ri /,a/ v. Commissioner of Income Tax, New Delhi("). The matter ultimately went to a Full Bench of the Punjab High Court in Commissioner of Income Tax v. Ram Swarup(') in which after reviewing the entire case: iaw and examining the various aspects relevant to the question the view expressed by Chagla. C.J. in the Bombay case was accepted as correct. Similarly in Jun•mar Lal Surajkaran v. Commissioner of Income Tax('), Hanuml!n Investment Companv v. Commisi"ioner of Income Tax('). and Joseph John v. Con1min·ioner of fllcome Tax([6]), the considera-tions which prevailed in Keshavlal Pramchand's(') case w.~rc accepted as correct. It would appear that so far as this Court is concerned the matter now stands concluded bv the following observations in Commissioner of Income Ta . .;, Gujarat v. ~ Kantilul Nat/111 Clrand ( ') : Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. versus JAGANNATH MAHADEO PRASAD, ETC. [[1969] 1 S.C.R. 537] (1969) ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਦੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੈੱਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਸੰਭਵਤਃ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਨੂੰ ਮੁਨਾਫੇ ਅਤੇ ਘਾਟੇ ਦੇ ਗਣਨਾ ਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਿਪਟਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਸੁਭਾਵਿਕ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। "(ਧਾਰਾ 24, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਦਾ ਢੰਗ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਹੈ। ਧਾਰਾ 24(1) ਦੀ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ, ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਧਾਰਾ 6 ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਗਏ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਿਰ ਹੇਠ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਜਾਂ ਲਾਭ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਉਸੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਿਰ ਹੇਠ ਕਰਦਾਰ ਦੀ ਆਮਦਨ, ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਜਾਂ ਲਾਭ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਦੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਧਾਰਾ 6 ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਗਏ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਿਰ ਹੇਠ ਕਰਦਾਰ ਦੁਆਰਾ ਉਠਾਏ ਗਏ ਸਾਰੇ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸਿਰਾਂ ਹੇਠ ਮੁਨਾਫ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਰਦਾਰ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਇਸ ਉਪ-ਧਾਰਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰਾਏ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਭਾਸ਼ਾ ਬਿਲਕੁਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਿਚਾਰ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਵਿਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਧਾਰਾ 24(1) ਦਾ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਇੱਕ ਸਬਸਟੈਂਟੀਵ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕੇਵਲ ਧਾਰਾ 24(1) ਦੇ ਅਪਵਾਦ ਵਜੋਂ। ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਸਪੱਸ਼ਟ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁੱਭ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਧਾਰਾ 24(1) ਦੁਆਰਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੱਦ ਤੱਕ ਹੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟੀਕਰਨ (1) ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਨਾ ਪਵੇਗਾ ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿੱਥੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਉਹ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਕਾਰੋਬਾਰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਅਤੇ ਵੱਖਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਉਪਰੋਕਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਅਪੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਹੋਵੇਗਾ, ਭਾਵ, ਕਰਦਾਤਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਅਤੇ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ। ਅਪੀਲਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਖਰਚੇ ਵੀ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇੱਕ ਸੁਣਵਾਈ ਫੀਸ ਹੋਵੇਗੀ। ਵੀ.ਪੀ.ਐਸ. ਡਿਸਕਲੇਮਰ ਸਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਨਿਆ ਨਿਰਣਾਂ ਕੇਵਲ ਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼ਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ । ਸਾਰੇ ਵਿਹਾਰਕ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਮੰਤਵਾਂ ਲਈ ਨਿਆਂ ਨਿਰਣੇ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੰਸਕਰਣ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਮਲ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। Vasu GuptaAdvocate Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. versus JAGANNATH MAHADEO PRASAD, ETC. [[1969] 1 S.C.R. 537] (1969) set as ga omaraa aT Tae, aE ATR! BAlaBT MTs, TA aim sree TTE’) F Me aq afkeua a ema earar Vl vewaza A ae eer nay t fe—. Conn 24 ana ara & qnaqa eh afipar aala ater Sars 21 ATT241) % qea as are ag afuataa Pear mare fH af are 6 F sfea- —= (2) 38 SIF ato BIve 193 (3) 44 ado ato aro 618 (4) 45 ato fo mIzo 248 (5) 47 atgo eto BIto 809 (6) 48 Miso eto Mo 915 (7) 51 age ate Mo 322 (8) 63 atgo eto mxo 318, 321]. | *As | | v ; ae | | | | \ oo } | ' ! - ~~ | | | Poa |aA7 i ae | ~y . ; ~~; wwa . HART MIATA, SAT q2xr AAT THEATT EIA TANS [esre Maz) 134° Raa Peat ot ate H Reet at ara ar afnerrt at ath er at Fratiect atgat ad & feat gat wid Bek wa, ars arafhara @ 3a anfs at aseRear ar anat ¢ | afe ae soda shar at fear Peat oega s Cat at saataftcara ae altar Pe Pratat wer sare ad ef feat at le F aettagq mua anita at ar asct at ale frailst asa ara satapa at fratsidt Peg fa STN BAT WITH RA SAKAaa a, Steger acewafde 2, caacate afuafaa star etYE WINS a2 TA deqaeral @ ge aif8 arafraa 2 ce AIA Fsaat ag aaa aa fear aa 2 Pe aed ara dense a ge af stCaizan, ae ar aaa > ara at afeera’? alas & wel maaant ar afar a qaqa wa ana aa 8 aatfear area |gaatwtaewane8,aeaefesa afaat a azata deqaerdl & wares gear at afar at uf at alar a%gat Pear ar axat 2 | ga aaa ar Tura ae 8 fe ate ae B® BALQ ara dar 3 at ag ara are 6% ada wae H ek wa a tgfeat arar 2 ate ga mane Pratfeed at aaa aa sr TAMA HR APT-fray a} an 23 & asta ax at ute ffeat asual ot gad ateBHA MA H ATTA HI SAT BE Ta aca B ge ahr at dar A agtfar at azar| Sa Raa wer aE TA sae B ET ata F aurat aH etaazt fear at ear 2 | ga gant gam aes are 24 (1) 3 ae as Fsada & Ga at difaa sear 21 sa ae qeaR aUgar 8 a7 ae frat.fat Fase wt & saga at ofear at afar aay 21 A ATTAent aga 2 vail fraiey af 1958-59 aq 1959-60 § ga ae aawrent at etfs at sa ast 4 azafa & ar nara F erfax (ready) Hreare& gharqdasnraga a wan fat araat afsant a sfaael fear 1’ - fralficl & faarl Sraea 3 ssa eararaa & faara eararetay at atgfeat afea ada g$ at aq qcaa Rar? atcae ala a? Pe sgaya at odie cat % waa (obiter) F | eq ag maga adt arnd fs asamaar aT as AAA waka s se ser sel 2arast ca earwazaarden aigag (°°) aa ara F at sfasaa Pear sae area et aTa1siecle apse F aaa HN wer aa 2 ag satis waa (obiter) adHlat at aaa sath Sa are A was FS ALPA sr sya eae wr a safetaar alt ag} Oa St et cart aaa 2 sa any 1958-59 wq 1959-60 &Prateq at % faa saftaa atl: at ste eat saga fag & sak aftaa ue B . 132 eeaan earmrera ra afaet [1969] 1 eaofioqe TFBART ag at aa 2 Pe wa mre ewe 2 ate ate wea wt asa act? RS RA ae, FH aar ae 24 (Lar Gees areata saad ® eq F gafiaQlat Far tam ger 24 (1) Baga & wa, fare gear saet 21 qagaFrater ad gew gat} ag agian? fe saa «qi faa m9 ata az %woraett 8 ek aft st GAH Faq a2 aa deragi ® ora apa a gqarr ar afiera at afer st dar aa dl fear ar agar 21 8 ewlarq (1) %ory gt agar afer | etary % cae ae 8 afe farang as aa doaaetitat cafe area set Ob 2 at Bar area MS HAF MR TR BT All BAT |: BIEH HTH mare ge At at adel H fafee ogdtar sae waeTAS sar, wale Malet & fees a maa Rae ag Haaddaw afea Hag at sidt F 1 Ram cagaaga la aa F at area| | - .ae wa ax at as| | : A | || oo Pr !|) ; ae | | Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. versus JAGANNATH MAHADEO PRASAD, ETC. [[1969] 1 S.C.R. 537] (1969) It would appear that so far as this Court is concerned the matter now stands concluded bv the following observations in Commissioner of Income Ta . .;, Gujarat v. ~ Kantilul Nat/111 Clrand ( ') : "Section 24 i;, thus. a provision laying down the manner of computation of total income. The principal clause of section 24 (I) lays down that. if there be a loss of profits or gains in any year under any of the heads mentioned in section 6, that loss has to be set off against the income, profits or gains of the assessee under any other head in that year. If this provision had stood by itself without any provisos, the result would have been that all losses incurred by an assessee under any of the heads mentioned in section 6 would be ad.iusted against profits under all other heads, and then the total income of the assessee would be worked out on that basis. The first proviso to this sub-section, (2) 44 l.T.R. 618. (4) 47 I.T.R. 809, (6) SI J.T.R. 322. [1967) t S.CR. 813; 6) l.T.R. 318. 321. (t) 38 1.T.R. 193. (3) 45 l.T.R. [148. ](5) 48 I.T.R. 915. (7) 31 I.TR. 7. (8) A B c D E F G H -·- A 8 c D F G H however, lays down an exception to this ge:ieral rule contained in the principal clause. The excepuon rel!J.teS to income from business sustained in speculative trans-actions and places the limitation that losses sustained in speculative transactions are not to be taken into account in computing the profits and gains chargeable under the head "Profits and gains of business, profession or voca-tion" except to the extent that they will be set off against profits and gains in any other business which itself con-sists of speculative transactions. The effect of the pro-viso is that if there are profits in speculative business, those profits are added to income under the othe~ heads mentioned in section 6 for purposes of computmg the total income of the assessee in order to determine the tax under section 23 of the Act. On the other hand, losses in speculative business are not to be taken into account when computing the total income, except to the extent to which they can be set off against p10iits from other speculative business. The first proviso, thus, clearly limits the applicability of the principal clause of ,, section 24( 1); and, when applied, it governs the inanner in which the total income of the assessee is to be com· puled. In the case before us, the Income Tax Officer was clearly right in the assessment years 1958-59 and 1959-60 in not setting off the losses in the speculative business against the income earned in those years ellher from property or from ready business in kappas". The learned counsel for the assessee sought to press the reasons which prevailed with the learned Judges of the High Court and has sought to characterise the above observation as obiter. It is neither necessary to deal with the reasoning of the High Court nor can that reasonin_g stand in view of what has been laid down in Kantilal Nathu Chand's(') case by this Court which cannot be regarded as obiter because it has been clearly stated that the question of the applicability of the proviso with which we are concerned arose directly in that case in respeg_t of the assessment years 1958-59 and 1959-60. The concluding portion cf the passage extracted leaves no room or doubt in this matter. Moreover we are of the opinion that where the language 1s quite clear and no other view is possible it is futile to go into the question whether the proviso to s. 24 ( 1) operates as a sub-stantive provision or only by way of an exception to s. 24 ( 1). The proviso says in unmistakable and unequivocal terr.is that any losses sustained in speculative transactions which are in tl;e nature of a business shall not be taken into account except to the extent (I) [1967] I S.C.R 813; 63 I.T.R. 318. Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, U.P. versus JAGANNATH MAHADEO PRASAD, ETC. [[1969] 1 S.C.R. 537] (1969) Moreover we are of the opinion that where the language 1s quite clear and no other view is possible it is futile to go into the question whether the proviso to s. 24 ( 1) operates as a sub-stantive provision or only by way of an exception to s. 24 ( 1). The proviso says in unmistakable and unequivocal terr.is that any losses sustained in speculative transactions which are in tl;e nature of a business shall not be taken into account except to the extent (I) [1967] I S.C.R 813; 63 I.T.R. 318. of the amount of profits or gains in any other business c0nsisting of speculative transactions. This has to be read with FxplanatioP (I) according to which where the speculative transactions carried on arc of such a nature as to constitute a business the business shall be deemed to be·distinct and separate from any other busi-ness. In the above view of the matter the answer to the questions referred in both the appeals will be in the negative, namely, against the asscsscc and in favour of the Department. The appeals arc accordingly allowed with costs. There will be one hearing fee. The appeals arc V.P.S. Appeal.< a/lowed. .. A I~