Commissioner Of Income Tax, West Bengal Iii, Calcutta v. Rajendra Prasad Moody, Calcutta Etc

Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, WEST BENGAL III, CALCUTTA versus RAJENDRA PRASAD MOODY, CALCUTTA ETC. [[1979] 1 S.C.R. 1047] (1979) ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਿਮ*ਨਰ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ III, ਕਲਕੱਤਾ ਬਨਾਮ ਰਾਜ9ਦਰ ਪ;ਸਾਦ ਮੂਡੀ, ਕਲਕੱਤਾ ਆਿਦ ਅਕਤੂਬਰ 4, 1978 [ਪੀ. ਐHਨ. ਭਾਗਵਤੀ, ਵੀ.ਡੀ. ਤੁਲਜ਼ਾਪੁਰਕਰ ਅਤੇ ਆਰ.ਐHਸ. ਪਾਠਕ, ਜੇ.ਜੇ.] ਮਨਜ਼ੂਰ*ੁਦਾ ਖਰਚਾ - ਕੀ *ੇਅਰS ਿਵੱਚ ਿਨਵੇ* ਲਈ ਉਧਾਰ ਲਏ ਗਏ ਿਵਆਜ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਯੋਗ ਖਰਚ ਹੈ, ਜਦ[ *ੇਅਰS ਨ\ ਸੰਬੰਿਧਤ ਮੁਲSਕਣ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਲਾਭਅੰ* ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਵਾਪਸੀ ਨਹ_ ਕੀਤੀ ਹੈ - ਸੈਕ*ਨ ਦੀ ਿਵਆਿਖਆ। 57 (iii) ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ. 1961 ਦੋ ਹਵਾਿਲਆਂ ਿਵੱਚ gਤਰਦਾਤਾ ਮੁਲSਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭਰਾ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨS ਿਵੱਚ[ ਹਰੇਕ ਨ\ ਕੁਝ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ *ੇਅਰS ਿਵੱਚ ਿਨਵੇ* ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇ* ਲਈ ਅਤੇ ਮੁਲSਕਣ ਸਾਲ 1965-66 ਦੌਰਾਨ ਪੈਸਾ ਉਧਾਰ ਿਲਆ ਸੀ, ਿਜਸ ਲਈ ਸਬੰਧਤ ਖਾਤਾ ਹੈ। 10 ਅਪ;ੈਲ 1965 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਇਆ ਸਾਲ, ਦੋ ਮੁਲSਕਣS ਿਵੱਚ[ ਹਰੇਕ ਨ\ ਉਧਾਰ ਲਏ ਗਏ ਮੋਿਨਟਸ 'ਤੇ ਿਵਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਪਰ ਉਨk S ਪੈਿਸਆਂ ਨਾਲ ਖਰੀਦੇ *ੇਅਰS 'ਤੇ ਕੋਈ ਲਾਭਅੰ* ਪ;ਾਪਤ ਨਹ_ ਕੀਤਾ। ਦੋਵS ਮੁਲSਕਣS ਿਵੱਚ[ ਹਰੇਕ ਨ\ ਉਧਾਰ ਲਏ ਪੈਿਸਆਂ 'ਤੇ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਿਵਆਜ ਦੀ ਰਕਮ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਲਈ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਪਰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ*ਨਰ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ 'ਤੇ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਿਕ ਸਬੰਧਤ ਮੁਲSਕਣ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ *ੇਅਰS ਨ\ ਕੋਈ ਲਾਭਅੰ* ਨਹ_ ਿਦੱਤਾ ਅਤੇ, ਇਸਲਈ, ਉਧਾਰ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਿਵਆਜ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਜS ਖਰਚ ਵਜ[ ਨਹ_ ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। "ਹੋਰ ਸਰੋਤS ਤ[ ਆਮਦਨ" ਿਸਰਲੇਖ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਚਾਰਜਯੋਗ ਬਣਾਉਣ ਜS ਕਮਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇ* ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰkS ਅਤੇ ਿਵ*ੇ* ਤੌਰ 'ਤੇ ਤS ਜੋ ਧਾਰਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਅਨੁਮਤੀਯੋਗ ਕਟੌਤੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। 57(iii) ਿਟ;ਿਬਊਨਲ, ਹਾਲSਿਕ ਅਗਲੀ ਅਪੀਲ 'ਤੇ, ਟੈਕਿਸੰਗ ਅਥਾਰਟੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਲਏ ਗਏ ਿਵਚਾਰ ਨਾਲ ਅਸਿਹਮਤ ਸੀ ਅਤੇ ਧਾਰਾ ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਟੌਤੀ ਲਈ ਦੋ ਮੁਲSਕਣS ਿਵੱਚ[ ਹਰੇਕ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਿਖਆ। 57(ii) ਅਦਾਲਤ ਨ\ ਹਵਾਿਲਆਂ ਿਵੱਚ ਮੁਲSਕਣ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਅਤੇ ਮਾਲ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਿਦੰਦੇ ਹੋਏ, ਹੋਲਡ: (1) ਸੈਕੰਡ ਦੀ ਭਾ*ਾ ਦਾ ਸਾਦਾ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਿਨਰਮਾਣ. ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ 1961 ਦਾ 57(iii) ਅਟੱਲ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਿਸੱਟੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਿਕ ਧਾਰਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੇਸ ਿਲਆਉਣ ਲਈ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹ_ ਹੈ ਿਕ ਕੋਈ ਆਮਦਨ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਖਰਚੇ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜ[ ਕਮਾਈ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਕੀ ਸੈਕੰ. 57 (iii) ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਿਕ ਖਰਚਾ ਆਮਦਨ ਬਣਾਉਣ ਜS ਕਮਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇ* ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰkS ਅਤੇ ਿਵ*ੇ* ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੱਿਖਆ ਜS ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖਰਚੇ ਦਾ ਉਦੇ* ਹੈ ਜੋ ਐਸਈਸੀ ਦੀ ਲਾਗੂਤਾ ਨੂੰ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਢੁਕਵS ਹੈ। 57 (iii) ਅਤੇ ਉਹ ਉਦੇ* ਆਮਦਨ ਬਣਾਉਣਾ ਜS ਕਮਾਉਣਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੈਕੰ. 57 (iii) ਦੀ ਲੋੜ ਨਹ_ ਹੈ ਿਕ ਕਟੌਤੀ ਲਈ ਖਰਚੇ ਨੂੰ ਯੋਗ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇਹ ਉਦੇ* ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਹ ਨਹ_ ਕਿਹੰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਖਰਚ ਿਸਰਫ ਤS ਹੀ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਮਦਨ ਕੀਤੀ ਜS ਕਮਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਸੈਕੰਡ ਦੀ ਭਾ*ਾ ਿਵੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹ_ ਹੈ। 57 (iii) ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦੇਣ ਲਈ ਿਕ ਿਜਸ ਉਦੇ* ਲਈ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਿਕਸੇ ਵੀ ਲਾਭ ਿਵੱਚ ਫਲ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। [1051 ਬੀ-ਈ] ਈਸਟਰਨ ਇਨਵੈਸਟਮsਟਸ ਿਲਿਮਟੇਡ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਿਮ*ਨਰ, 20 ਐਲ.ਟੀ.ਆਰ. (ਐਸਸੀ) 1 ਅਪਲਾਈ ਕੀਤਾ। (2) ਮਾਲੀਏ ਦੀ ਇਹ ਦਲੀਲ ਿਕ ਖਰਚ ਿਸਰਫ ਕਟੌਤੀ ਲਈ ਅਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਜੇਕਰ ਿਕਸੇ ਖਾਸ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਅਿਜਹੇ ਖਰਿਚਆਂ ਤ[ ਕੋਈ ਆਮਦਨੀ ਨਹ_ ਿਨਕਲਦੀ ਹੈ ਪਰ, ਜੇਕਰ ਕੁਝ ਆਮਦਨ ਹੈ, ਭਾਵ9 ਥੋੜkੀ ਜS ਮਾਮੂਲੀ, ਖਰਚਾ ਕਟੌਤੀ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ, ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਸਧਾਰਨ ਨਤੀਜੇ ਵੱਲ ਅਗਵਾਈ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਿਵਧਾਨ ਸਭਾ ਕਦੇ ਵੀ ਅਿਜਹੀ ਤਰਕਹੀਣਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਨਹ_ ਰੱਖ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਤ[ ਇਲਾਵਾ ਜਦ[ ਆਮਦਨੀ ਦੇ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਰੋਤ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਲਾਭ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਖਾਤਾ ਲਗਾਇਆ ਜSਦਾ ਹੈ ਿਜਸਦੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੁਆਰਾ ਉਿਚਤ ਖਰਚੇ ਵਜ[ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਿਦੱਤੀ ਜSਦੀ ਹੈ ਤS ਉਸ ਨੂੰ ਆਊਟਗੋਇੰਗ ਵਜ[ ਡੈਿਬਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਰਸੀਦ ਵਜ[ ਕ;ੈਿਡਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜ[ ਆਮਦਨ ਜS ਨੁਕਸਾਨ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਪ;ਿਕਿਰਆ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹ_ ਪਵੇਗਾ ਿਕ ਖਰਚਾ x ਜS y ਜS ਐHਨiਐਲ ਹੈ; ਕਨੂੰਨ ਦੁਆਰਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਉਿਚਤ ਖਰਚੇ ਨੂੰ ਡੈਿਬਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਬਰਾਬਰ, ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹ_ ਪਵੇਗਾ ਿਕ ਕੀ ਕੋਈ ਆਮਦਨ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਹੈ, ਤS ਕੀ, ਿਕyਿਕ ਇਹ ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ, x ਜS y ਜS ਐHਨiਐਲ ਕ;ੈਿਡਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਅੰਤਮ ਲਾਭ ਜS ਘਾਟਾ ਪਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਆਮਦਨੀ ਦੀ ਰਸੀਦ ਹੋਣ ਜS ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਖਰਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਜੋ ਵੀ ਸਹੀ ਆਊਟਗੋਇੰਗ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਡੈਿਬਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਹੀ ਲੇਖਾ-ਜੋਖਾ ਅਤੇ ਸੇਕ ਦੀ ਿਵਆਿਖਆ ਦੀ ਸਾਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। 57(iii) ਵੱਖਰਾ ਨਹ_ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਕਟੌਤੀ - ਆਮਦਨ ਬਣਾਉਣ ਜS ਕਮਾਉਣ 'ਤੇ. ਹਾਲਾਤ ਿਵੱਚ ਖਰਚੇ ਨੂੰ *ਰਤੀਆ ਨਹ_ ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ [1051 ਜੀ, ਐਚ, 1052 ਏ-ਡੀ] (3) ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਿਕ ਸੈਕੰ. ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 37(i) ਧਾਰਾ ਨਾਲ[ ਥੋੜੀ ਚੌੜੀ ਹੈ। 5(iii) ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਧਾਰਾ ਦੀ ਸਹੀ ਿਵਆਿਖਆ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹ_ ਪੈ ਸਕਦਾ। 57 (iii) ਸੈਕੰਡ ਦੀ ਭਾ*ਾ 57(iii) ਸਪ*ਟ ਅਤੇ ਅਸਪ*ਟ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਸਾਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਅਰਥS ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਇਸ ਲਈ ਿਕ ਇੱਕ ਥੋੜਾ ਿਜਹਾ ਚੌੜਾ ਵਾਕS* ਿਵਿਗਆਨ ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਭਾਗ ਿਵੱਚ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹ_ ਹੈ ਿਕ ਐਸਈਸੀ. 57 (iii) ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੰਗ ਅਤੇ ਸੰਕੁਿਚਤ ਅਰਥ ਿਦੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, WEST BENGAL III, CALCUTTA versus RAJENDRA PRASAD MOODY, CALCUTTA ETC. [[1979] 1 S.C.R. 1047] (1979) | mat aeaa, ofa dart TL, waa aara WaT TAS Ael, BAHT(Commissioner ofIncome-tax, West Bengal III,|-CalcuttaVs.. Rajendra Prasad Mody, Calcutta) _ (4 aaa, 1978) _ an ~ ° y > ar-aeosfefaay,1961(1961ar 43}|emt 57(3)—Oa sit oat & fae sere few we wT oTcara wt are 57(3) & aie aetht ata g fare ateMTT TTT HET EAT S || r |||| arr HT aearant ar fadea—atefat aera,SUGARBY VOT eres aie wefanx, at Tae faaTae aaa set S acer feat art wie| ° fauffadt-sorit & ap aafadt& set at fafrerrathoyaa we sere Perotaae Prater-ay 1965-66 &ara, frock Pau ware aer-ae_10 aia, 1965 at ward gatot, Pratteddt sere Pau ame er oe are at Marr Paar 47,at1 frafedt § gare Paw me eT Ie AaaTT at Tae at,arate afutear, 1961 at ere 57(Il) a rie, setter. Sara Penat fare avant aerate 4 ale atte Pat wrt ot aeraaread (atta) at ga ara at aria ae feat ante,ant attefau st ox afer + aeons sifeareat are ageaw Ae 2 | : | Ro } aq aagata sae at ate set are O7(ili)s weit ait F fawPrefect & ert at arr SeTET| UaeE A aterA fatafaq ardax frat, aafq—a cafad ett @ arey fate ar farafafed ser Paetea alt es“Fay art & eat a TTT TT ae saat afextaat wor ait a fad m€ anrig wet gar aT,fatter & Poa gare fag me wT oe TT, BT 57(iii)ah weilwaege 2”, he ae ser oe enifas uae Arr ot, gefay afer &wei Pater dee seaer ara at ae feat1 Pate ar saefoetfedt& ger F eq ex,atatralfte—arree fata, 1961 at eer 57(3}woug avfed g Pe ere, are dar wet ay afeic aed Fooera Pa cage: oT wae: Sore en ot Par ar afer8are STi arr sat aT eee Ha F Paw ee ar vatewareafer ge are o7 agie sate ag adfedrare var wetape oot& fen ats cage at ewcater acd giahm Pau aga act & Pau ag water waar co ght aPar| gete oqet mer wer g Pe coe att ack are aa,wa are derat+ aTett or afsit at smeit1. areaef er57(iii)a are Ug tort aval ang are wet & fr foe eter Ff Pay ezPrat Tar @, Seer we are ay mPawe a HTGeT Bt eatersare O7 (iia wT Fee a emntenaelaay & atPreae:Pau ug Praaat aragaen ¢ aét 2 fr Padt area fH ea am at cfummeey ve era a ganit soy are aaFTsateia et weet(fa 3)| ae wel & fee ere 37(1) at wet ora 57(iia weta ae afer corn ¢ fet gad are 57 (iii)e aa fader Falg wet wetwes aaag.1 ara 57(iii)at wrt wee akwater § a een autaar gah we ah wanfa afPrat sit ¢ oe sae gafau fe fet ar ere Ht ap ahem28M of Law/79-—-10 : ; [1979] 4 3H fio Fo (arg. et. v. &. 12125/66-67) ¥ Paw re 777 (@a.) 69-70 atameadt st ateaat ato Cao Fas, FA To Garhet at afteYael afradto aa,wae Meo dare,UFoAlto AMAA, Fo Foaia,To Ho BYR ae TAIT FATTANAneatBl atchFtafacaTo ofaaaat Fafa at ate aat Ho fro @art four at Pavie eorarferafe ot. oar. wad 2 ravaTaa ata at free aferacr gar ee warmea al ee eT OFsee raed a Pafaewat a ade gasarramet afer,1961 at ura 257 & atefax7W@ fe oat a fate& few woe fer om oe ow aTwaSH sat TA & Careare 57 Prater (ili) at&se chorta ste ane aha s wy eum aT AE g UT she wetvelG8 @1 afernce anfos wa ee wa A ye HS fos derMT TRG F, We ATl Te HE erie over zat gaiseq eararaat & Pret we arate & ate gataw ge weré, ox Part afar atPafaeay meh ge eoTaTae arer Pasta al earer Peet sat areas.@| ate vg ser fare er & fate ar ser & ot are 57(iii)eetwat Presa aefaeg 1 satayar at fatal at sectcat caterart eatmt at fa faeare ae at & Praca aufy wert & Profit araeen wet wgané 21 ag & atc ae& err sere fear an ate fruiza-aet 1965-66 & ato, PadPau aaa terat 10 afr, 1965 mt aare gat at, chifratfauttefcat ot, fear Se& & sete eat A are vere may few Pao we av ee aval oe oe eater amiea ca oerer EDDIE , | , on . : - | , a oo\ 7 | ; a : Co, aa a| | || , ~ * , a af | _ b- Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, WEST BENGAL III, CALCUTTA versus RAJENDRA PRASAD MOODY, CALCUTTA ETC. [[1979] 1 S.C.R. 1047] (1979) COMMISSIONER OF INCOME TAX, WEST BENGAL III, CALCUTTA v. RAJENDRA PRASAD MOODY, CALCUTTA ETC. October 4, 1978 [P. N. BHAGWATI, V. 0. TuLZAPURKAR AND R. S. PATHAK, JJ.J Allowable expenditur~Whether interests on monies borrowed for invest-ment in shares is allowable expenditure, when the shares have· not yielded any return in the shape of dividend during the relevant assessment year-Interpreta-tion of Sec. 57(iii) of Income-tax .Act. 1961. The respondents assessees in the two references are brothers and each of them had borrowed monies for the purpose of making investments in shares of certain companies and during the assessment year 1965-66 for which the relevant account.. ing year ended on 10th April 1965, each of the two assessees paid interest on the monies borrowed but did not receive any dividend on the shares purchased with those monies. Each of the two assessees made a claim for deduction of the .amount of iaterest paid on the borrowed monies but this claim was negatived by the Inconle Tax Officer and on appeal by the Appellate Assistant Commissioner on the ground that during the relevant assessment year the shares did not yield any dividend and, therefore, interest paid on the borrowed monies could not be regarded as expenditure laid out or expended wholly and exclusively for the purpose of making or earning income chargeable under the head "Income From Other Source" so as to be allowable as a permissible deduction under Sec. 57(iii). The Tribunal, ho:wever on further appeal, disagreed with the view taken by the Taxing Authorities and uph~d the claim of each of the two assessees for deduction under Sec. 57(iii). Answering in favour of the assessees and against the Revenue the question in the references the Court, HELD : (1) The plain and natural construction of the language of Sec. 57(iii) of the Income Tax Act 1961 irresistibly leads to the conclusion that to bring a case within the section, it is not necessary that any income should in fact have been earned as a result of the expenditure. What Sec. 57(iii) requires is ' that the expenditure must be laid out or expended wholly and exclusively for the purpose of making or earning income. It is the purpose of the expenditure that is relevant in determining the applicability of Sec. 57 (iii) and that purpose must be making or earning of income. Sec. 57(iii) does not require tl;tat this purpose must be fulfilled in order to qualify the expenditure for deduction. It does not say that the expenditure shall be deductible only if any income is made or earned. There is in fact nothing in the language of Sec. 57 (iii) to suggest that the purpose for which expenditure is made should fructify into any benefit. [1051 ' B-E] Eastel'n Investm~nts Ltd. v. Commissioner of Income-tax, 20 l.T.R. (SC) applied. (2) The contention ef the Revenue that the expenditure would disqualify for deduction only if no income resnlts from such expenditure in a particular assess-ment year but, if there is some income, however small or meagre, the expenditure 1047 A B c D E F G H 1048 SUPREME COURT REPORTS [1979] 1 s.c.R. Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, WEST BENGAL III, CALCUTTA versus RAJENDRA PRASAD MOODY, CALCUTTA ETC. [[1979] 1 S.C.R. 1047] (1979) ਹਾਲਾਤ ਿਵੱਚ ਖਰਚੇ ਨੂੰ *ਰਤੀਆ ਨਹ_ ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ [1051 ਜੀ, ਐਚ, 1052 ਏ-ਡੀ] (3) ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਿਕ ਸੈਕੰ. ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 37(i) ਧਾਰਾ ਨਾਲ[ ਥੋੜੀ ਚੌੜੀ ਹੈ। 5(iii) ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਧਾਰਾ ਦੀ ਸਹੀ ਿਵਆਿਖਆ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹ_ ਪੈ ਸਕਦਾ। 57 (iii) ਸੈਕੰਡ ਦੀ ਭਾ*ਾ 57(iii) ਸਪ*ਟ ਅਤੇ ਅਸਪ*ਟ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਸਾਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਅਰਥS ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਇਸ ਲਈ ਿਕ ਇੱਕ ਥੋੜਾ ਿਜਹਾ ਚੌੜਾ ਵਾਕS* ਿਵਿਗਆਨ ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਭਾਗ ਿਵੱਚ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹ_ ਹੈ ਿਕ ਐਸਈਸੀ. 57 (iii) ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੰਗ ਅਤੇ ਸੰਕੁਿਚਤ ਅਰਥ ਿਦੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਿਜਸਦੀ ਧਾਰਾ ਦੀ ਭਾ*ਾ ਦੁਆਰਾ ਵਾਰੰਟੀ ਨਹ_ ਿਦੱਤੀ ਜSਦੀ ਅਤੇ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਅਿਜਹੀ ਭਾ*ਾ ਦੇ ਉਲਟ। ਇਹ ਿਦ;*ਟੀਕੋਣ ਵਪਾਰਕ ਲੇਖਾ-ਜੋਖਾ ਦੇ ਿਸਧSਤS ਨਾਲ ਵੀ ਮੇਲ ਖSਦਾ ਹੈ। [1052 ਈ-ਐਫ, 1053 ਬੀ.ਜੇ ਿਹਊਜ ਬਨਾਮ ਬsਕ ਆਫ ਿਨਊਜ਼ੀਲsਡ, 6 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 636 ਦੀ ਪ;ਵਾਨਗੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ. ਅੱਪਾ ਰਾਓ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ*ਨਰ, 46 ਆਈਟੀਆਰ 511; ਮੁਹੰਮਦ ਘੌਸ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ*ਨਰ, 49 ਆਈਟੀਆਰ 127, ਓਰਮੇਰੋਡਸ (ਇੰਡੀਆ) ਪ;ਾਈਵੇਟ ਿਲਮਿਟਡ ਿਲਿਮਟੇਡ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ*ਨਰ, 36 ਆਈਟੀਆਰ 329; ਛੱਲ ਿਬਹਾਰੀਲਾਲ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਿਮ*ਨਰ, 39 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 696; ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ*ਨਰ ਬਨਾਮ ਡਾ. ਿਫਦਾ ਹੁਸੈਨ ਜੀ. ਅੱਬਾਰੀ, 71 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 314; ਐHਮ.ਐHਨ. ਰਾਮਾਸਵਾਮੀ ਅਈਅਰ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ*ਨਰ, 71 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 218; ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਿਮ*ਨਰ ਬਨਾਮ ਗੋਪਾਲ ਚੰਦ ਪਟਨਾਇਕ, 111 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 86 ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਿਦੱਤੀ ਗਈ। ਮਹਾਰਾਜਾਧੀਰਾਜ ਸਰ ਕਾਮੇ*ਵਰ ਿਸੰਘ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ*ਨਰ, 32 ਟੀਟੀਆਰ 377; ਮਦਨਲਾਲ ਸੋਹਨਲਾਲ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ*ਨਰ, 47 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. ਿਸਵਲ ਅਪੀਲੀ ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ: 1971 ਦੇ ਟੈਕਸ ਹਵਾਲੇ ਨੰਬਰ, 1 ਅਤੇ 2। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 257 ਦੇ ਤਿਹਤ ਆਮਦਨ ਕਰ ਸੰਦਰਭ, ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲੀ ਿਟ;ਿਬਊਨਲ, ਕਲਕੱਤਾ ਦੁਆਰਾ ਆਰ.ਐਸ. ਨੰ: 775 (ਕੈਲ.) 69-70 (66-67 ਦਾ ਐਲ.ਟੀ.ਏ. ਨੰ. 12127) ਆਰ.ਏ. ਨੰਬਰ 777 (ਕੈਲ.) 69-70 (66-67 ਦਾ ਆਰ.ਟੀ.ਏ. ਨੰ. 12125)। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਵੀ.ਐਸ. ਦੇਸਲ ਅਤੇ ਿਮਸ ਏ ਸੁਭਾਿ*ਨੀ। ਅਿਨਲ ਬੀ ਦੀਵਾਨ, ਐਨ.ਆਰ.ਖੇਤਾਨ। ਐਸ.ਆਰ.ਅਗਰਵਾਲ, ਯੂ.ਕੇ.ਖੇਤਾਨ, ਪੀ.ਵੀ.ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਜਵਾਬਦਾਤਾ ਲਈ ਪ;ਵੀਨ ਕੁਮਾਰ, ਵੱਲ[ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਿਗਆ ਭਾਗਵਤੀ, ਜੇ.-ਇਹ ਿਟ;ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 257 ਦੇ ਤਿਹਤ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਦੋ ਹਵਾਲੇ ਹਨ, ਇਸ ਸਵਾਲ 'ਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟS ਦੇ ਫੈਸਿਲਆਂ ਦੇ ਿਵਰੋਧ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਿਕ ਕੀ *ੇਅਰS ਿਵੱਚ ਿਨਵੇ* ਲਈ ਉਧਾਰ ਲਏ ਗਏ ਪੈਿਸਆਂ 'ਤੇ ਿਵਆਜ ਸੈਕ*ਨ 57 (iii) ਦੇ ਅਧੀਨ ਖਰਚੇ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਹੈ ਜਦ[ ਿਹੱਸੇ ਦੀ ਿਕਸੇ ਵੀ *ਕਲ ਿਵੱਚ ਵਾਪਸੀ ਨਹ_ ਕੀਤੀ ਜSਦੀ। ਸੰਬੰਿਧਤ ਮੁਲSਕਣ ਸਾਲ। ਿਨਆਂਇਕ ਰਾਏ ਦੀ ਪ;ਬਲਤਾ ਇਸ ਿਵਚਾਰ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਹੈ ਿਕ ਅਿਜਹਾ ਿਵਆਜ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਹੈ, ਭਾਵ9 *ੇਅਰS 'ਤੇ ਕੋਈ ਲਾਭਅੰ* ਪ;ਾਪਤ ਨਹ_ ਹੁੰਦਾ, ਪਰ ਦੋ ਹਾਈ ਕੋਰਟS ਹਨ ਿਜਨk S ਨ\ ਵੱਖਰਾ ਿਵਚਾਰ ਿਲਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ ਅੰਤ ਿਵੱਚ ਸਵਾਲ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ ਿਵਵਾਦ ਨੂੰ ਆਰਾਮ 'ਤੇ ਰੱਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਿਕyਿਕ ਇਹ ਸਵਾਲ ਧਾਰਾ 57 (iii) ਦੀ ਸਹੀ ਿਵਆਿਖਆ ਨੂੰ ਮੋੜਨ ਵਾਲੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹਨS ਦੋਵS ਹਵਾਿਲਆਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੱਥS ਨੂੰ ਿਕਸੇ ਵੀ ਿਵਸਥਾਰ ਿਵੱਚ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹ_ ਹੈ। ਇਹ ਦੱਸਣਾ ਕਾਫੀ ਹੋਵੇਗਾ ਿਕ ਇਹਨS ਦੋਨS ਹਵਾਿਲਆਂ ਿਵੱਚ ਮੁਲSਕਣਕਰਤਾ ਭਰਾ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨS ਿਵੱਚ[ ਹਰੇਕ ਨ\ ਕੁਝ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ *ੇਅਰS ਿਵੱਚ ਿਨਵੇ* ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇ* ਲਈ ਪੈਸਾ ਉਧਾਰ ਿਲਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮੁਲSਕਣ ਸਾਲ 1965-66 ਦੌਰਾਨ ਿਜਸ ਲਈ ਸੰਬੰਿਧਤ ਲੇਖਾ ਸਾਲ 10 ਅਪ;ੈਲ, 1965 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦੋਵS ਮੁਲSਕਣਕਰਤਾਵS ਿਵੱਚ[ ਹਰੇਕ ਨ\ ਕਰਜ਼ੇ 'ਤੇ ਿਵਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਨਹ_ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹਨS ਪੈਿਸਆਂ ਨਾਲ ਖਰੀਦੇ ਗਏ *ੇਅਰ ਦੋ ਮੁਲSਕਣS ਿਵੱਚ[ ਹਰੇਕ ਨ\ ਉਧਾਰ ਲਏ ਪੈਿਸਆਂ 'ਤੇ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਿਵਆਜ ਦੀ ਰਕਮ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਲਈ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਪਰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਅਤੇ ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ*ਨਰ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਿਕ ਸਬੰਧਤ ਮੁਲSਕਣ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ *ੇਅਰS ਨ\ ਕੋਈ ਲਾਭਅੰ* ਨਹ_ ਿਦੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਉਧਾਰ 'ਤੇ ਿਵਆਜ ਵਜ[ ਭੁਗਤਾਨ ਨਹ_ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਿਸਰਲੇਖ "ਹੋਰ ਸਰੋਤS ਤ[ ਆਮਦਨ" ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਚਾਰਜਯੋਗ ਬਣਾਉਣ ਜS ਕਮਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇ* ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰkS ਅਤੇ ਿਵ*ੇ* ਤੌਰ 'ਤੇ ਿਨਰਧਾਰਤ ਜS ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਤS ਜੋ ਧਾਰਾ 57(iii) ਦੇ ਅਧੀਨ ਅਨੁਮਤੀਯੋਗ ਕਟੌਤੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਿਟ;ਿਬਊਨਲ, ਹਾਲSਿਕ, ਅਗਲੀ ਅਪੀਲ 'ਤੇ, ਟੈਕਸ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਲਏ ਗਏ ਿਵਚਾਰ ਨਾਲ ਅਸਿਹਮਤ ਸੀ ਅਤੇ ਧਾਰਾ 57(iii) ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਟੌਤੀ ਲਈ ਦੋ ਮੁਲSਕਣS ਿਵੱਚ[ ਹਰੇਕ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਿਖਆ। ਿਟ;ਿਬਊਨਲ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਤ[ ਦੁਖੀ ਹੋਏ ਮਾਲ ਨ\ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਹੇਠ ਿਦੱਤੇ ਸਵਾਲ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਲਈ ਹਰੇਕ ਕੇਸ ਿਵੱਚ ਅਰਜ਼ੀ ਿਦੱਤੀ, ਅਰਥਾਤ: - "ਕੀ ਤੱਥS ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਕੇਸ ਦੀਆਂ ਸਿਥਤੀਆਂ ਿਵੱਚ, *ੇਅਰS ਿਵੱਚ ਿਨਵੇ* ਲਈ ਉਧਾਰ ਲਏ ਗਏ ਪੈਸੇ 'ਤੇ ਿਵਆਜ, ਿਜਨk S ਨ\ ਕੋਈ ਲਾਭਅੰ* ਨਹ_ ਿਦੱਤਾ ਸੀ, ਧਾਰਾ 57(iii) ਦੇ ਤਿਹਤ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਹੈ?"। ਅਤੇ ਿਕyਿਕ ਇਸ ਸਵਾਲ 'ਤੇ ਿਨਆਂਇਕ ਰਾਏ ਦਾ ਮਤਭੇਦ ਸੀ, ਿਟ;ਿਬਊਨਲ ਨ\ ਇਸ ਨੂੰ ਿਸੱਧੇ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੀ ਰਾਏ ਲਈ ਭੇਿਜਆ। Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, WEST BENGAL III, CALCUTTA versus RAJENDRA PRASAD MOODY, CALCUTTA ETC. [[1979] 1 S.C.R. 1047] (1979) EDDIE , | , on . : - | , a oo\ 7 | ; a : Co, aa a| | || , ~ * , a af | _ b- met fear ar1 att Preitetecdt a & sete a gene Paw ae awaired & ate atte far ot oe were aay (ait) + graa at ae aTere 9 aria He faut Pa went Paetur at Bater sat oe ate wave ster wet gat atx gafav sare” PoreTE OT WR Beer se a ‘ey ater SF oe’ at F wet awa snaré arr sare oy oust ant waited @ Paw aeqeie:akaT: TET aT aT at Pare mar eee ae aT ST aTPree fa oa are 57 (iit ast anata aetdt & er Ft aaPaar ot ab1 cent ant arte fare srt oz afer 3 TTTcitrated arr svar ae ne & waeata wae ot ak weahardWet 57(3)# ete wetdt aw few adi faatfePaal# & sceafer gital wre & ar seuar seen 1 user aTaa faut a Pafer & afeeecy & PacaPatea & fefa srece cnt &Pae'tert cnet a Pfau arden far, aati cnet a Pfau arden far, aati a Pfau arden far, aati Pfau arden far, aati arden far, aati far, aati aati“aot art ah weal A arene oe ate vest Pefeafaat w sa sath # fore ate ware sre aet garat, Patra& fou sere Pau ae er ot ae, oTey57(3) & att waste & 2” Pae'tert cnet a Pfau arden far, aati cnet a Pfau arden far, aati a Pfau arden far, aati Pfau arden far, aati arden far, aati far, aati aati wie ache ger ver oe eerfocn tar a Peerar et, gafau afereacoy Fy 2.Taare are wep aT aT oe H7(iii)s aa are wep aT aT oe H7(iii)s aa wep aT aT oe H7(iii)s aa aT aT oe H7(iii)s aa aT oe H7(iii)s aa oe H7(iii)s aa H7(iii)s aa aaPrat oe Piz @ ate gafay ve are ar sete are afaersaeurewert, 57 fart (iii) (@)—orater at eet & &ch ara’ er afteag aera & oer erat wad F& aHg feTzare 56 at steve (1) F, at ares F ge wag A gealamet@, 4e afefratae fear war é Pa ex sane at ot ana otarr 14 at ae ae & S am aT fafa ace ait oF fast & whait at & mart ad &, ‘ar ait & ara’ ae’ S ate axmere ehit ate rare (2) ever tet are a Pater eit ayaterfar Paar var g fare & wa ‘ania’ &1 se sare await are are wep aT aT oe H7(iii)s aa are wep aT aT oe H7(iii)s aa wep aT aT oe H7(iii)s aa aT aT oe H7(iii)s aa aT oe H7(iii)s aa oe H7(iii)s aa H7(iii)s aa aa 134some rarareraFarvien faeT [1979] 4 BH fro Fo ae arte (ar wat & are’ ate S aeite cart ars F1 ATT OTaf ‘ora aitat & ara’ att & atte sear aera at treat & Tere Beoltaut Pare ort ar srarr & ate wr aeifoat HS UH Fett4e 2S ave (iii) # oeateis 8, ot Pretated eT e—|as ae eae (A ToeATH HTT ST:Req.wat) stat are dar wet aT afea Het B wale FBfat wate: ate aaa: sare aT Pea TAT aaren STR wet sett ater are Ret arr dat wet AT aTmet & water & Pau arqels: ate aaere: Sere sty AT FATSat aifat 1 amen at eater ae ot fa ate Ge coe at TTAerat aati art we 8, are wrer ar Saifsie wear Het GATE,at ag wet ser oT wena fa ae et acre tar BRA AT EST HTTscoftararPare Gare gat at fear wars1 Ter FAUT sr FEATSbce aT HTT OT SUSHET ITT HT(iii)areSar SY STATa qd-ad @ atx eufag af fadt froferad fade Tateam vet gf, at oe are & alte axe wet ater vet eT|garet tare 37(1)at wren at Tae Taree PeraT aie urer 5Hill)A oar at ar 37(1) a wert & staqaat sat Etwer fos arer 57 (ilies wetter sett aa eet F faurravet Farepnat dasa af art areal ar cate Pawar G1 aTet 37(1)a ‘arent ot afta & ant ak afranr ate & aelte card artoy damat eat e aa or ater Foie F fae Gta: aRware: ware ge ur fae me ae & Pau eld a fay SatBy gre 37 (1) FF xaat ag araareare aT het TATAB Poe... ora aT fare war’ gt fa ‘Ua ara far attat afte aot B soit Shay...| STate Peer aT,St are S7(iide ater€1 coer Paar & adia ate faore 5 (iis soar Pam ne wee Heap VF BTTT STATat sore af vet Paar or aera foram ater 37(1) # aaagrat ar ate gata over SU(iii) Fay ore at eT HT TATam net fet on want, oe oe fo og farses Prater av w STA ew a a 4 Ss , 4‘; di 7 ,ad ’ ! - 4 j , | ; q, | . AUR MAR To Uster Tae Aat [rato MAT]135 Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, WEST BENGAL III, CALCUTTA versus RAJENDRA PRASAD MOODY, CALCUTTA ETC. [[1979] 1 S.C.R. 1047] (1979) Eastel'n Investm~nts Ltd. v. Commissioner of Income-tax, 20 l.T.R. (SC) applied. (2) The contention ef the Revenue that the expenditure would disqualify for deduction only if no income resnlts from such expenditure in a particular assess-ment year but, if there is some income, however small or meagre, the expenditure 1047 A B c D E F G H 1048 SUPREME COURT REPORTS [1979] 1 s.c.R. A would be eligible for deduction, would lead to a strange and highly anomalous result and the legislature could never have intended to produce such illogicality. Moreover when a profit and loss account is cast in respect of any source of income what is allowed by the statute as proper expenditure \vould be debited as an outgoing and income would be credited as a rece,ipt and the resulting income or loss would be determined. It wquld make no difference to this process whether the expenditure is x or y, or nil; whatever is the proper expenditure B allowed by the statute would be debited. Equally, it would make no difference whether there is any income and if so, what. since whatever it be, x or y or nil would be credited. And the ultimate profit or loss would be found. Whatever is proper outgoing by way of expenditure must be debited irrespective whether there is receipt of income or not. That is the plain requirement of proper accounting and the interpretation of Sec. 57(iii) cannot be different. The deduc-tion of the expenditure cannot, in the circumstances be held to be conditional c upon the making or earning of t!le inrome. [1051 G, H, 1052 A-DJ ' H The Judgment of the Court was delivered by BHAGWATI, J.-These are two references made by the Tribunal to this Court under section 257 of the Income Tax Act, 1961 in view of a conflict in tho decisions of High Courts on the questio-a as to whether interest on monies borrowed for investment in shares is allowable expenditure under Section 57 (iii) when the shares have not yielded any return in the shape of divide·ad during the relevant assessment year. The preponderance of judicial opinion is in favour of the view that such interest is admissible, even though no dividend is received on the shares, but there are two High Courts which have taken a different view and he~1ce it is necessary for this Court to set the controversy at rest by finally deciding the question. Since the question is purely one of law turning on the true interpretation of section 57 (iii), it is not necessary to set out the facts giving rise to these two references in any detail. It would be snfficient to stare that the assessees in these two references are brothers and each of them had borrowed monies for the purpose of making investment in shares of certain companies and during the assessment year 1965-66 for which the relevant accounting year ended on 10th April, 1965, each of the two assessees paid interest on the monies borrowed bnt did not receive any dividend on the shares purchased with those monies. Each of the two assessees made a claim for dednction of the amount of interest paid on the borrowed monies bnt this claim was negatived by the Income Tax Officer and on appeal by the Appellate Assistant Commissioner OIJl the gronnd that during the relevant assessment year the shares did not yield any dividend and, therefore, interest paid on the borrowed monies could not be regarded as exp~nditure laid ont or expended wholly and exclvsively for the purpooe of making or earning income chargeable under the Head "Income From Other Source" so as to be allowable as a permissible deduction under S"--Ction 57 (iii). The Tribunal, however, on further appeal, disagreed with the view taken by the taxing authorities and upheld the claim of each of the two assessees for deduction under section 57 (iii). The Revenue being aggrieved by the decision of the Tribunal made an application in each case for reference of the follow-ing question of law, namely :- Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, WEST BENGAL III, CALCUTTA versus RAJENDRA PRASAD MOODY, CALCUTTA ETC. [[1979] 1 S.C.R. 1047] (1979) "ਕੀ ਤੱਥS ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਕੇਸ ਦੀਆਂ ਸਿਥਤੀਆਂ ਿਵੱਚ, *ੇਅਰS ਿਵੱਚ ਿਨਵੇ* ਲਈ ਉਧਾਰ ਲਏ ਗਏ ਪੈਸੇ 'ਤੇ ਿਵਆਜ, ਿਜਨk S ਨ\ ਕੋਈ ਲਾਭਅੰ* ਨਹ_ ਿਦੱਤਾ ਸੀ, ਧਾਰਾ 57(iii) ਦੇ ਤਿਹਤ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਹੈ?"। ਅਤੇ ਿਕyਿਕ ਇਸ ਸਵਾਲ 'ਤੇ ਿਨਆਂਇਕ ਰਾਏ ਦਾ ਮਤਭੇਦ ਸੀ, ਿਟ;ਿਬਊਨਲ ਨ\ ਇਸ ਨੂੰ ਿਸੱਧੇ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੀ ਰਾਏ ਲਈ ਭੇਿਜਆ। ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ;*ਨ ਦਾ ਿਨਰਧਾਰਨ ਧਾਰਾ 57(iii) ਦੀ ਸਹੀ ਿਵਆਿਖਆ ਨੂੰ ਚਾਲੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਸੈਕ*ਨ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣਾ ਸੁਿਵਧਾਜਨਕ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਅਸ_ ਅਿਜਹਾ ਕਰਨ ਤ[ ਪਿਹਲS, ਅਸ_ ਇਹ ਦੱਸ ਸਕਦੇ ਹS ਿਕ ਧਾਰਾ 57(iii) 'ਐਫ-ਦੂਜੇ ਸਰੋਤS ਤ[ ਆਮਦਨ' ਿਸਰਲੇਖ ਹੇਠ ਭਾਗS ਦੇ ਇੱਕ ਫਾਸੀਕੁਲਸ ਿਵੱਚ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ। ਸੈਕ*ਨ 56, ਜੋ ਿਕ ਧਾਰਾਵS ਦੇ ਇਸ ਸਮੂਹ ਿਵੱਚ ਪਿਹਲਾ ਹੈ, ਉਪ-ਧਾਰਾ (1) ਿਵੱਚ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਹਰ ਿਕਸਮ ਦੀ ਆਮਦਨ ਜੋ ਧਾਰਾ 14 ਿਵੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਿਕਸੇ ਵੀ ਿਸਰਲੇਖ ਦੇ ਅਧੀਨ ਟੈਕਸ ਲਈ ਚਾਰਜਯੋਗ ਨਹ_ ਹੈ, ਆਈਟਮS ਏ ਤ[ ਈ ਤੱਕ 'ਹੋਰ ਸਰੋਤS ਤ[ ਆਮਦਨੀ' ਿਸਰਲੇਖ ਹੇਠ ਟੈਕਸ ਲਗਾਉਣ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਉਪ-ਧਾਰਾ (2) ਅਿਜਹੀ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਈਟਮS *ਾਮਲ ਹਨ ਿਜਨk S ਿਵੱਚ[ ਇੱਕ ਹੈ। *ੇਅਰS 'ਤੇ ਲਾਭਅੰ* ਇਸ ਤਰkS 'ਹੋਰ ਸਰੋਤS ਤ[ ਆਮਦਨ' ਿਸਰਲੇਖ ਹੇਠ ਆਮਦਨ ਚਾਰਜਯੋਗ ਹੈ। ਸੈਕ*ਨ 57 ਿਸਰਲੇਖ "ਹੋਰ ਸਰੋਤS ਤ[ ਆਮਦਨ" ਦੇ ਅਧੀਨ ਚਾਰਜਯੋਗ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁਝ ਕਟੌਤੀਆਂ ਦੀ ਿਵਵਸਥਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਿਜਹੀਆਂ ਕਟੌਤੀਆਂ ਿਵੱਚ[ ਇੱਕ ਧਾਰਾ (iii) ਿਵੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਹੇਠS ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ: "ਕੋਈ ਹੋਰ ਖਰਚਾ (ਪੂੰਜੀ ਖਰਚੇ ਦੀ ਪ;ਿਕਰਤੀ ਿਵੱਚ ਨਾ ਹੋਣ) ਅਿਜਹੀ ਆਮਦਨ ਬਣਾਉਣ ਜS ਕਮਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇ* ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰkS ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਤੌਰ 'ਤੇ ਿਨਰਧਾਰਤ ਜS ਖਰਿਚਆ ਿਗਆ ਹੈ"। ਸੈਕ*ਨ 57(iii) ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਖਰਚੇ ਨੂੰ ਅਿਜਹੀ ਆਮਦਨ ਬਣਾਉਣ ਜS ਕਮਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇ* ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰkS ਅਤੇ ਿਸਰਫ਼ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਾਲੀਏ ਦੀ ਦਲੀਲ ਇਹ ਸੀ ਿਕ ਜਦ[ ਤੱਕ ਕਟੌਤੀ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਖਰਚੇ ਆਮਦਨ ਬਣਾਉਣ ਜS ਕਮਾਉਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜ[ ਨਹ_ ਆyਦੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਅਿਜਹੀ ਆਮਦਨ ਬਣਾਉਣ ਜS ਕਮਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇ* ਲਈ ਿਨਰਧਾਰਤ ਜS ਖਰਿਚਆ ਨਹ_ ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਮਦਨੀ ਬਣਾਉਣਾ ਜS ਕਮਾਉਣਾ, ਮਾਲੀਆ ਨ\ ਿਕਹਾ, ਧਾਰਾ 57(iii) ਦੇ ਤਿਹਤ ਖਰਚੇ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹ_ ਸੀ ਅਤੇ, ਇਸਲਈ, ਜੇਕਰ ਿਕਸੇ ਖਾਸ ਮੁਲSਕਣ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਆਮਦਨ ਨਹ_ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤS ਉਸ ਧਾਰਾ ਦੇ ਤਿਹਤ ਖਰਚੇ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਨਹ_ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਮਾਲ ਨ\ ਸੈਕ*ਨ 37(1) ਦੀ ਭਾ*ਾ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਿਜ਼ਆਦਾ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਧਾਰਾ 57(iii) ਦੇ ਨਾਲ ਧਾਰਾ 37(1) ਿਵੱਚ ਵਰਤੇ ਗਏ ਵਾਕS* ਿਵਿਗਆਨ ਦੇ ਉਲਟ, ਇ*ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਿਕ ਿਵਧਾਨ ਮੰਡਲ ਨ\ ਧਾਰਾ 57 (iii) ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਟੌਤੀ ਦੇਣ ਲਈ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਤੰਗ ਆਯਾਤ ਦੇ *ਬਦS ਦੀ ਵਰਤ[ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਸੈਕ*ਨ 37(1) 'ਕਾਰੋਬਾਰ ਜS ਪੇ*ੇ ਦੇ ਲਾਭ ਜS ਲਾਭ' ਿਸਰਲੇਖ ਹੇਠ ਚਾਰਜਯੋਗ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਕਾਰੋਬਾਰ ਜS ਪੇ*ੇ ਦੇ ਉਦੇ* ਲਈ ਪੂਰੇ ਅਤੇ ਿਵ*ੇ* ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਗਏ ਜS ਖਰਚੇ ਗਏ ਖਰਿਚਆਂ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਲਈ ਪ;ਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਧਾਰਾ 37(1) ਿਵੱਚ ਵਰਤੀ ਗਈ ਭਾ*ਾ "ਕਾਰੋਬਾਰ ਜS ਪੇ*ੇ ਦੇ ਉਦੇ* ਲਈ ਰੱਖੀ ਗਈ ਜS ਖਰਚੀ ਗਈ" ਸੀ ਅਤੇ ਧਾਰਾ 57(iii) ਿਵੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ "ਅਿਜਹੀ ਆਮਦਨ ਬਣਾਉਣ ਜS ਕਮਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇ* ਲਈ ਨਹ_ ਰੱਖੀ ਜS ਖਰਚੀ ਗਈ" ਨਹ_ ਸੀ। ਸੈਕ*ਨ 57(iii) ਦੇ *ਬਦS ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਾਲੀਏ ਦੀ ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ, ਉਹਨS ਨੂੰ ਧਾਰਾ 37(1) ਦੇ *ਬਦS ਵSਗ ਿਵਆਪਕ ਅਰਥ ਨਹ_ ਿਦੱਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸਲਈ ਧਾਰਾ 57(iii) ਦੇ ਤਿਹਤ ਖਰਚੇ ਦੀ ਕੋਈ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਨਹ_ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਦ[ ਤੱਕ ਇਹ ਪ;*ਨ ਿਵੱਚ ਮੁਲSਕਣ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਦਾ ਲਾਭਕਾਰੀ ਨਹ_ ਸੀ। ਮਾਲ ਦੀ ਇਹ ਦਲੀਲ ਿਬਨS *ੱਕ ਦੋ ਹਾਈ ਕੋਰਟS ਦੇ ਪੱਖ ਿਵੱਚ ਿਮਲੀ ਪਰ ਸਾਨੂੰ ਨਹ_ ਲੱਗਦਾ ਿਕ ਅਸ_ ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹS। ਅਿਜਹਾ ਕਿਹਣ ਦੇ ਸਾਡੇ ਕਾਰਨ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਨ। ਸੈਕ*ਨ 57(iii) ਕੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਖਰਚੇ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਬਣਾਉਣ ਜS ਕਮਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇ* ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰkS ਅਤੇ ਿਸਰਫ਼ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖਰਚੇ ਦਾ ਉਦੇ* ਹੈ ਜੋ ਧਾਰਾ 57 (iii) ਦੀ ਲਾਗੂਤਾ ਨੂੰ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਢੁਕਵS ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਉਦੇ* ਆਮਦਨ ਬਣਾਉਣਾ ਜS ਕਮਾਉਣਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੈਕ*ਨ 57(iii) ਦੀ ਲੋੜ ਨਹ_ ਹੈ ਿਕ ਕਟੌਤੀ ਲਈ ਖਰਚੇ ਨੂੰ ਯੋਗ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇਹ ਉਦੇ* ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਹ ਨਹ_ ਕਿਹੰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਖਰਚੇ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਉਦ[ ਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾਏਗੀ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਮਦਨ ਕੀਤੀ ਜS ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਸੈਕ*ਨ 57(iii) ਦੀ ਭਾ*ਾ ਿਵੱਚ ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦੇਣ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹ_ ਹੈ ਿਕ ਿਜਸ ਉਦੇ* ਲਈ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਵਾਪਸੀ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਿਕਸੇ ਵੀ ਲਾਭ ਿਵੱਚ ਿਸੱਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧਾਰਾ 57(iii) ਦੀ ਭਾ*ਾ ਦਾ ਸਾਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਿਨਰਮਾਣ ਅਟੱਲ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਿਸੱਟੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਿਕ ਧਾਰਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੇਸ ਿਲਆਉਣ ਲਈ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹ_ ਹੈ ਿਕ ਕੋਈ ਆਮਦਨ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਖਰਚੇ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜ[ ਕਮਾਈ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਇ*ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਕ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੁਆਰਾ ਈਸਟਰਨ ਇਨਵੈਸਟਮsਟਸ ਿਲਮਿਟਡ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ*ਨਰ, ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਨਜ਼ਰੀਆ ਿਲਆ ਿਗਆ ਸੀ, ਿਜੱਥੇ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 12 (2) ਿਵੱਚ ਸੰਬੰਿਧਤ ਉਪਬੰਧ ਦੀ ਿਵਆਿਖਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਿਕ ਧਾਰਾ 57 (iii, ਅਦਾਲਤ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ) ਦੇ ਸਮਾਨ *ਬਦS ਿਵੱਚ ਇਪਿਸਿਸਮਾ ਵਰਬਾ ਸੀ। "ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹ_ ਹੈ ਿਕ ਖਰਚਾ ਮੁਨਾਫਾ ਯੋਗ ਸੀ ਜS ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਲਾਭ ਕਮਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ"। ਇਹ ਦੇਖਣਾ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਮੁ*ਕਲ ਹੈ ਿਕ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਇਸ ਿਨਰੀਖਣ ਤ[ ਬਾਅਦ, ਧਾਰਾ 57 (iii) ਦੀ ਿਵਆਿਖਆ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਿਵਵਾਦ ਦੀ ਕੋਈ ਗੁੰਜਾਇ* ਿਕਵ9 ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, WEST BENGAL III, CALCUTTA versus RAJENDRA PRASAD MOODY, CALCUTTA ETC. [[1979] 1 S.C.R. 1047] (1979) STA ew a a 4 Ss , 4‘; di 7 ,ad ’ ! - 4 j , | ; q, | . AUR MAR To Uster Tae Aat [rato MAT]135 ary aT Seas T Bt| fredeg, Tee ore a uae at eeaeiter amt are Porat fay ar ge ethene wet ae wart) der eeeay3. ae ST) ae other8 fae carr, srr det ae atte amt a mitre & fae aecoe: ar aaa:STITT BATat Pera stat wifee.| eer S7(iii) & arr Bt at are a@ faq cm at miter adat € ate ag eater ae der wertmat atsie reateter afer1 sre 57 (ili)# ae sitar aeat éTo erm cat ge achil & fru afete ad F fou ae water seer eet wifey| gar ag vet mer vat & fae ar at ahare ght, we arr far at are ar ats at omit| aaaHare 57 (iliet wet ag eet arett alg ata wet dt faPore sitet & fag eae feat ae 2, gear ow ay |yiPar& eT F creer git ThawAT H7 (ii at wre F eye axwaritas salam+ at fread Prawart & fa Past ant atBeeah genie wt Bo fay we area at & foe coe SFcrunerer ary ate a outst at we atue Vetadie zgFes gait seat oar we ee eaTaTeeFt Seed ewaendve Pofeds sareATTAT aeA araraT at Perea ata-ae afefaa, 1922at art 12(2) ¥ faeert aesoaer ar, ot weer: getaToT oat Pret eer 67 (iii) é, Prefer aed ex eoenfeqteae FT Tere at ate S Has eu ae erat Paar ar, ‘ae xfefePUT TraTet Ss Poe ere ane ot op fe areaet oasartste Parr wat mr i” ae wR avert H afar & far eaeat aa waitweatar & oeart emer 57 (ili)e facter RarerPaate & Pau ate wearer fat at anet oft 4. ag Wi vetaiia & fa uses fom & aqen, araeldt a Pau aaa ot faeMan eho we ot cre a Past fadePrater ast a are vet att ¢1 Part ote att am abt edtae Parrett at ar ar ase et, eae wee ar oe ebro ear ata.I (1951)20 ATgo eto Alo 1: To AT§o AITo 1951 Udo Fo 278.7 136- Beada FataTfoieafarY ara ue a fa wet ar 1,000 wae, set ate are eH aT TE,ay at, aay wea ate ater aie oferaerer ‘ay wats aTaise & suite 999 era at ata ait1 fad ofa ale ara set z,aiifaay tines faurr at adler & ware, aa at wagaaTHAT TTfameae nett ar aet at1 ag aera H Paha ate agear ofr ait aie ag fasare neat afer & fer Prunraserae aay crea tet & caeinar fa oe are & Soret Poet HET et ae Waa at sat aT|aesT-ats afi aTaqar sat 2, ae are are fad aafaa aT a BT AT eaefear orat 2, sa fata A wy & are forer sem ate are atshar a eg F war fare area aie aferwre ar ats aTaaurer feat orem1 ae sfaot A ge are. Fae aeae HETqean fa cum ‘a’ Sut ‘a’ SU HS AVN S1 HMA ATT HATat aft wats axe gir va at fechas Para oe1 ReT Tae ETait & are arac adh oes fos aor ME ae gag ate ate Be2 at fant 282, wife ca fartaa, ‘aw at,@ ata aator ao sat ac & are aie afar are at ate trata atsett1 ae ue vat ann oT ee PH ae aT, TT TAT uaaage, daa pefaueatea aaah watfa ateat atester wel Bee| ay kee X Tat aufad fade g, ve wwara at faare few fear are feet amar aifem fer are at otfctseeraet i ce antes der wa at ee ateTge atert o7(iiijar faafar Pret vet at aaa1 at ofefeatoat 7ag afafauiter wet Pear oT canot far eae at mete ore FaraA UT ssa Het at at Te PTs5. ue ad & fe emer 37(1) at wet 57(3)et atea ae ativan ars gz, fare gard saw T ug aet arat fs eeeemerarr 57 (iii) & ast Padar aale oatae TS waar &3aqsz 57. ait car(iii)atareaereHe Tie Par water orn gate J AIT Fa Te[Raha]aT seyfos Porat GEaer a ae afen anewearael aT arr Paar war é.Poak want ao ate at at ane 2, great afore aet g Ps of. > 5 | . my -; | | 7 | ART ST (ilar af caPaa ox difaa er et Peep aa =rtar,wt are at viet arr atte at & ate aeag F Ae at Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, WEST BENGAL III, CALCUTTA versus RAJENDRA PRASAD MOODY, CALCUTTA ETC. [[1979] 1 S.C.R. 1047] (1979) "Whether on the facts, and in the circumstances of the case, interest o:i. money borrowed for investment in shares which had not yielded any dividend is ~dmissible under section 57(iii) ?" and since there was divergence of judicial opinion on this question, the Tribunal referred it directly for the opinion of this Court. A B c D E F G H 1050 A A The determination of the question before us turns on the true interpertation of section 57 (iii) and it would, therefore, be con-venient to refer to that section, but before we do so, we may point out that section 57(iii) occurs in a fasciculus of _sections under the heading 'F-Income From Other Sources'. Section 56 which is the first in this group of secticrns enacts in sub-section ( 1) that income B of every kind which is not chargeable to tax under any of the heads specified in section 14, Items A to E shall be chargeable to tax under the head 'Income From Other Sources' and sub-section (2) includes in such income various items one of which is 'dividends'. Dividend on shares is thus income chargeable under the head 'Income From Other Sources'. Section 57 provides for certain deductions to be c made in computing the income chargeable under the head "Income From Other Sources" and one of such deductions is that set out in clause (iii) which reads as follows : B "Any other expenditure (not being in the nature of D capital expenditure) laid down or expended wholly and ex-clusively for the purpose of making or earning such income". The expenditure to be deductible under section 57 (iii) must be laid out or expended wholly and exclusively for the purpose of making E or earning such income. The argument of the Revenue was that unless the expenditure sought to be deducted resulted in the making or earning of income, it could not be said to be laid out or expended for the purpose of making or earning such income. The making or earning of income, said the Revenue, was a sine qua non to the admissibility of the expenditure under section 57 (iii) and, therefore, F if in a particular assessment year there was no income, the expendi-ture would not be deductible under that section. The Revenue relied strongly on the langui;ge of section 3 7 (1) and contrasting the phraseology employed in section 57(iii) with that in section 37(1), pointed out that the l"..egislature had deliberately used words of G narrower import in granting the deduction under section 57(iii). Section 37(1) provided for deduction of expenditure laid out or expended wholly and exclusively for the purpose of the business or profession in computing the income chargeable under the head 'Profits or gains of business or profession'. The language tised in section 3 7 ( 1) was "laid out or expended-for the purpose of the business or profession" and not "laid out or expended-for the pur-pose of making or earning such income" as set out in section 57 (iii) . The words in section 57(iii) being narrower, contended the Revenue, G H c. I. T. v. R. P. MOODY (Bhagwati, J.) Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, WEST BENGAL III, CALCUTTA versus RAJENDRA PRASAD MOODY, CALCUTTA ETC. [[1979] 1 S.C.R. 1047] (1979) ਇਹ ਨ~ ਟ ਕਰਨਾ ਵੀ ਿਦਲਚਸਪ ਹੈ ਿਕ, ਮਾਲੀਏ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਖਰਚੇ ਕਟੌਤੀ ਲਈ ਅਯੋਗ ਠਿਹਰਾਏ ਜਾਣਗੇ ਜੇਕਰ ਿਕਸੇ ਖਾਸ ਮੁਲSਕਣ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਅਿਜਹੇ ਖਰਿਚਆਂ ਤ[ ਕੋਈ ਆਮਦਨੀ ਨਹ_ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਮਦਨ ਹੈ, ਭਾਵ9 ਿਕੰਨੀ ਵੀ ਛੋਟੀ ਜS ਮਾਮੂਲੀ ਹੋਵੇ, ਖਰਚਾ ਕਟੌਤੀ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਿਕ ਅਿਜਹੇ ਕੇਸ ਿਵੱਚ ਿਜੱਥੇ ਖਰਚਾ ਰੁ. 1000/-, ਜੇਕਰ ਰੀ ਦੀ ਵੀ ਆਮਦਨ ਹੈ। 1/-, ਖਰਚਾ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜ[ ਰੁਪਏ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਵੇਗਾ। 999/-ਿਸਰਲੇਖ ਅਧੀਨ ਹੋਰ ਸਰੋਤS ਤ[ ਆਮਦਨ'। ਪਰ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਮਦਨ ਨਹ_ ਹੈ, ਤS, ਮਾਲੀਏ ਦੀ ਦਲੀਲ 'ਤੇ, ਖਰਚ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ ਿਕyਿਕ ਇਹ ਕਟੌਤੀ ਲਈ ਦੇਣਦਾਰ ਨਹ_ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਸਧਾਰਨ ਨਤੀਜਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਿਵ*ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਮੁ*ਕਲ ਹੈ ਿਕ ਿਵਧਾਨ ਸਭਾ ਕਦੇ ਵੀ ਅਿਜਹੀ ਤਰਕਹੀਣਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਤ[ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਿਕ ਜਦ[ ਆਮਦਨੀ ਦੇ ਿਕਸੇ ਸਰੋਤ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਲਾਭ ਅਤੇ ਘਾਟੇ ਦਾ ਖਾਤਾ ਲਗਾਇਆ ਜSਦਾ ਹੈ, ਤS ਕਾਨੂੰਨ ਦੁਆਰਾ ਉਿਚਤ ਖਰਚੇ ਵਜ[ ਕੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਜSਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਆਊਟਗੋਇੰਗ ਵਜ[ ਡੈਿਬਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਰਸੀਦ ਵਜ[ ਕ;ੈਿਡਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜ[ ਆਮਦਨ ਜS ਨੁਕਸਾਨ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਪ;ਿਕਿਰਆ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹ_ ਪਵੇਗਾ ਭਾਵ9 ਖਰਚਾ X ਜS Y ਹੈ ਜS ਕੋਈ ਨਹ_; ਕਨੂੰਨ ਦੁਆਰਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਉਿਚਤ ਐਕਸ-ਪ9ਡੀਚਰ ਨੂੰ ਡੈਿਬਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਬਰਾਬਰ, ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹ_ ਪਵੇਗਾ ਿਕ 'ਕੋਈ ਆਮਦਨ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਹੈ, ਤS ਕੀ, ਿਕyਿਕ ਇਹ ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ, X ਜS Y ਜS ਜ਼ੀਲ, ਕ;ੈਿਡਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਅੰਤਮ ਲਾਭ ਜS ਘਾਟਾ ਪਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਸ_ ਇਹ ਸਮਝਣ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲ ਰਿਹੰਦੇ ਹS ਿਕ ਖਰਚਾ ਜੋ ਿਕ ਇੱਕ ਉਿਚਤ ਖਰਚ ਹੈ, ਿਸਰਫ ਆਮਦਨੀ ਦੀ ਕੋਈ ਰਸੀਦ ਨਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਅਿਜਹਾ ਿਕਵ9 ਹੋਣਾ ਬੰਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਖਰਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਸਹੀ ਆਊਟਗੋਇੰਗ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਡੈਿਬਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਭਾਵ9 ਆਮਦਨ ਦੀ ਰਸੀਦ ਹੋਵੇ ਜS ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਸਹੀ ਲੇਖਾ-ਜੋਖਾ ਦੀ ਸਾਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਅਤੇ ਧਾਰਾ 57(iii) ਦੀ ਿਵਆਿਖਆ ਵੱਖਰੀ ਨਹ_ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਖਰਚੇ ਦੀ ਕਟੌਤੀ, ਹਾਲਾਤS ਿਵੱਚ, ਆਮਦਨ ਬਣਾਉਣ ਜS ਕਮਾਉਣ 'ਤੇ *ਰਤ ਨਹ_ ਰੱਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਿਕ ਸੈਕ*ਨ 37(1) ਦੀ ਭਾ*ਾ ਸੈਕ*ਨ 57(iii) ਦੀ ਭਾ*ਾ ਨਾਲ[ ਥੋੜੀ ਚੌੜੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਸ_ ਇਹ ਨਹ_ ਦੇਖਦੇ ਿਕ ਇਹ ਧਾਰਾ 57(iii) ਦੀ ਸਹੀ ਿਵਆਿਖਆ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਿਕਵ9 ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਧਾਰਾ 57(iii) ਦੀ ਭਾ*ਾ ਸਪ*ਟ ਅਤੇ ਅਸਪ*ਟ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਇਸਦੇ ਸਾਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਅਰਥS ਅਨੁਸਾਰ ਸਮਿਝਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਿਸਰਫ ਿਕyਿਕ ਇੱਕ ਥੋੜਾ ਿਜਹਾ ਚੌੜਾ ਵਾਕS* ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਭਾਗ ਿਵੱਚ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ ਜੋ ਿਕ ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹ_ ਹੈ ਿਕ ਧਾਰਾ 57 (iii) ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੰਗ ਅਤੇ ਸੰਕੁਿਚਤ ਅਰਥ ਿਦੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਿਕ ਅਿਜਹੇ ਭਾਗ ਦੀ ਭਾ*ਾ, ਤੱਥS ਦੀ ਭਾ*ਾ ਅਤੇ ਿਵਵਾਦ ਿਵੱਚ. ਇਹ ਿਦ;*ਟੀਕੋਣ ਜੋ ਅਸ_ ਲੈ ਰਹੇ ਹS, ਿਹਊਜ਼ ਬਨਾਮ ਬsਕ ਆਫ਼ ਿਨਊਜ਼ੀਲsਡ ਿਵੱਚ ਲਾਰਡ ਥsਕਰਟਨ ਦੇ ਿਨਰੀਖਣS ਦੁਆਰਾ ਸਪੱ*ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਰਥਤ ਹੈ। ਿਜੱਥੇ ਿਸੱਿਖਅਤ ਕਾਨੂੰਨ ਲਾਰਡ ਨ\ ਿਕਹਾ: "ਵਪਾਰ ਦੇ ਕੋਰਸ ਿਵੱਚ ਖਰਚਾ ਜੋ ਿਕ ਗੈਰ-ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਉਿਚਤ ਕਟੌਤੀ ਨਹ_ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਪੂਰੀ ਤਰkS ਅਤੇ ਿਵ*ੇ* ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਪਾਰ ਦੇ ਉਦੇ*S ਲਈ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। ਿਕਸੇ ਖਰਚੇ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਿਹਰਾਉਣ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਕ;ੈਿਡਟ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਰਸੀਦ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹ_ ਹੈ।" ਅਸ_ ਦੇਖਦੇ ਹS ਿਕ ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ\ ਐਪਾ ਰਾਓ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ*ਨਰ, ਅਤੇ ਮੁਹੰਮਦ ਘੌਸ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ*ਨਰ, ਓਰਮੇਰੋਡਜ਼ (ਇੰਡੀਆ) ਪ;ਾਈਵੇਟ ਿਲਮਿਟਡ ਿਵਚ ਬੰਬੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਦੇ ਕਿਮ*ਨਰ, ਛਿਹਲ ਬੇਹਰ ਿਵਚ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਿਵਚ ਇਹੀ ਿਵਚਾਰ ਿਲਆ ਹੈ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ*ਨਰ, ਮੱਧ ਪ;ਦੇ* ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ*ਨਰ ਬਨਾਮ ਡਾ. ਿਫਦਾ ਹੁਸੈਨ ਜੀ. ਅਭਾਸੀ, ਕੇਰਲ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਐHਮ.ਐHਨ. ਰਾਮਾਸਵਾਮੀ ਅਈਅਰ ਬਨਾਮ ਇਨ-ਆਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ*ਨਰ ਅਤੇ ਉੜੀਸਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ*ਨਰ ਬਨਾਮ ਗੋਪਾਲ ਚੰਦਨਕ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਿਸਰਫ ਸਹੀ ਨਹ_ ਹੈ। ਸੈਕ*ਨ 57(iii) ਦੀ ਭਾ*ਾ ਦੁਆਰਾ ਪਰ ਇਹ ਵਪਾਰਕ ਲੇਖਾ-ਜੋਖਾ ਦੇ ਿਸਧSਤS ਨਾਲ ਵੀ ਮੇਲ ਖSਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਰਾਜਾਧੀਰਾਜ ਸਰ ਕਾਮੇ*ਵਰ ਿਸੰਘ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ*ਨਰ ਅਤੇ ਕਲਕੱਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵੱਲ[ ਮਦਨਲਾਲ ਸੋਹਨਲਾਲ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ*ਨਰ ਿਵੱਚ ਪਟਨਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਿਲਆ ਿਗਆ ਉਲਟ ਿਵਚਾਰ ਨੂੰ ਹਾਲਾਤ ਿਵੱਚ ਗਲਤ ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਸ_ ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁਲSਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਅਤੇ ਮਾਲੀਆ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਇਹਨS ਦੋ ਹਵਾਿਲਆਂ ਿਵੱਚ[ ਹਰੇਕ ਿਵੱਚ ਸਾਡੀ ਰਾਏ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਿਦੰਦੇ ਹS। ਮਾਲੀਆ ਮੁਲSਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਦੋਵS ਹਵਾਿਲਆਂ ਦੀ ਲਾਗਤ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰੇਗਾ। ਐHਸ.ਆਰ. ਮੁਲSਕਣS ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਹਵਾਲੇ ਿਦੱਤੇ ਗਏ। ਿਡਸਕਲੇਮਰਸਥਾਨਕਭਾ-ਾਿਵੱਚਅਨੁਵਾਦਕੀਤਾਿਗਆਿਨਆਿਨਰਣ9ਕੇਵਲਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼9ਲਈਉਹਨ9ਦੀਆਪਣੀਭਾ-ਾਿਵੱਚਸਮਝਣਤੱਕਹੀਸੀਮਤਹੈਅਤੇਇਸਦਾਿਕਸੇਹੋਰਉਦੇ-ਲਈਇਸਤੇਮਾਲਨਹDਕੀਤਾਜਾਸਕਦਾ।ਸਾਰੇਿਵਹਾਰਕਅਤੇਅਿਧਕਾਰਤਮੰਤਵ9ਲਈਿਨਆਂਿਨਰਣੇਦਾਅੰਗਰੇਜ਼ੀਸੰਸਕਰਣਪIਮਾਿਣਕਹੋਵੇਗਾਅਤੇਅਮਲਲਾਗੂਕਰਨਲਈਇਸਨੂੰਤਰਜੀਹਿਦੱਤੀਜਾਵੇਗੀ। Tarun Mehra Advocate Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, WEST BENGAL III, CALCUTTA versus RAJENDRA PRASAD MOODY, CALCUTTA ETC. [[1979] 1 S.C.R. 1047] (1979) of. > 5 | . my -; | | 7 | ART ST (ilar af caPaa ox difaa er et Peep aa =rtar,wt are at viet arr atte at & ate aeag F Ae at 6. St ae arar WT ae ere eT a we aa THome wastes! a ars* oper at wafmefos ar anhlaaPort Paar ar ars’ t mer 8-“eoreochoPerot watTT Fe Fit We at se aT A eatsa aekit&, we agGit: ait erae: are & waiter @ Pow fear aeaT 21eeeat setdt at critter seuat & Paw wer ger at ate softer ataM aaawetg1'’ aaa tar é fee wal we age see seaTrae ear Sree ara” ate were whe gare sreeane 1,wae sey anarey 9 athittew (gtvem) sedefafude sate atomateet o,Eales Feeeyroteer FOa fagret ere ware seat oman? , per year Gee seaterq Alert are sary staat Pear eda Wt. He a, doy gerUae vt UH. Ua. Meat Bete aa BreTERT sitet’oR Beteseranuray F ara MITE FATTMlerereezwears Hayat S1 Us ae eye ET ag eet é aif ue haware ST(i)at wey err iarifer et cet seeratva uzcitufseen ter anf fegidt & aera eo cen seq carerGT RRC aT atest Rig sare stems ore” a sxHAHA SHY AMTUTAY Fe HAT ATT TATE: re area”waaay ay sPeRe pre A Pauy a ofeterfadt at aed ex metafatratter1 (1938) 6210 Perot do star Ito afer 636. fer ag eet wat 2 2 (1962) 46 atgo Eto HIto 511. 3 (1963) 49 BTEo ao HIXo 127. * (1959) 36 BTSo go HIXo 329. * (1960) 39 WTo ao HIXo 696. 6 (1969) (1969) 71 71 31h BT§o eto eo WIto MIto 218. 314. 7 (1976) 1112180 do Ito 86: 1976ete Ueto HIXo 443,| ° ® (1957) 32 ato fio Ako 377.10 (1963) 47 aIfo do HIXo1, 138 | Seer eatetere frei afast [1979] 4 Bo fto Yo 7. ea, ef wt abit eat eS ant urs favfaatad sat ar sere Proffedt & certe aie ame Paua faeat ar see Prefect @ ger A fear wer| : 5 | 7 ° | Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, WEST BENGAL III, CALCUTTA versus RAJENDRA PRASAD MOODY, CALCUTTA ETC. [[1979] 1 S.C.R. 1047] (1979) G H c. I. T. v. R. P. MOODY (Bhagwati, J.) they cannot be given the same wide meanrng as the words in sec-tion 3 7 (I) and hence no deduction of expenditure could be claimed under section 57 (iii) unless it was productive of income in the assessment year in question. This conte":J.tion of the Revenue un-doubtedly found favour with two High Courts but we do not think we can accept it. Our reasons for saying so 11re as follows. What section 57 (iii) requires is that the expenditure must be laid out or expended wholly and exclusively for the purpose of ~ making or earning income. It is the purpose of the expe":J.diture that is relevant in determining the applicability of section 57 (iii) and that purpose must be making or earning of income. Section 57 (iii) does not require that this purpose must be fulfilled in order to qualify the expenditure for deduction. It does not say that the expendi-ture shall be deductible only if any income is made or earned. There is in fact nothing in the language of section 57 (iii) to suggest that the purpose for which the expenditure is made should fructify into any benefit by way of return in the shape of income. The plain natural construction of the language of section 57 (iii) irresistibly leads to the conclusion that to bring a case within the section, it is not necessary that any income should in fact have been earned as a result of the ex-penditure. It may be pointed out that an identical view was taken by this Court in Eastern Investments Ltd. v. Commissioner of Income-tax,(') where interpreting the corresponding provision in section 12(2) of the Income Tax Act, 1922 which was ipsissima verba in the same terms as section 57 (iii), Bose, J., speaking on behalf of the Court ob-served : "It is not necessary to show that the expenditure was a profit-able one or that in fact any profit was earned". It is indeed difficult ' to see how, after this observation of the Court, there can be any scope , for controversy in regard to the interpretation of section 57 (iii). It is also interesting to note that, according to the Revenue, the expenditure would disqualify for deduction only if no income results from such expenditure in a particular assessment y~ar, but if there is some income, howsoever small or meagre, the expenditure would be eligible for deduction. This means that in a case where the expendi-ture is Rs. 1000/-, if there is income of even Re. 11-, the expenditure would be deductible and there would be resulting loss of Rs. 999 /-under the head 'Income From Other Sources'. But if there is no income, then, on the argument of the Revenue, the expenditure would have to be ignored as it would not be liable to be deducted. This would A B c D E F G B SUPREME COURT REPORTS 1052 A Case: COMMISSIONER OF INCOME TAX, WEST BENGAL III, CALCUTTA versus RAJENDRA PRASAD MOODY, CALCUTTA ETC. [[1979] 1 S.C.R. 1047] (1979) A B c D E F G B SUPREME COURT REPORTS 1052 A A indeed be a strange and highly anomalous result and it is difficult to believe that the Legislature could have ever intended to produce such illogicality. Moreover, it must be remembered that when a profit and loss account is cast in respect of any source of income, what is allowed by the statute as proper expenditure would be debited as an outgoing B and income would be credited as a receipt and the resulting income or "' loss would be determined. It would make uo difference to this process whether the expenditure is X or Y or nil ; whatever is the proper ex-penditure allowed by the statute would be debited. Equally, it would make no difference whether there is 'any income and ;f so, what, since "'I whatever it be .. X or Y or nil, would be credited. And the ultimate ' c profit or loss would be found. We fail to appreciate how expenditure which is otherwise a proper expenditure can cease to be such merely because there is no receipt of income. Whatever is a proper outgoing by way of expenditure must be debited irrespective whether there is receipt of income or not. That is the . plain requirement of proper accounting and the interpretation of section 57 (iii) cannot be different. D The deduction of the expenditure carmot, in the circumstances, be helU to be conditional npon the making or earning of the income. ~ It is true that the language of section 37 (1) is a little wider !ban that of section 57(iii), but we do not see how that can make any diffe-rence in the true interpretation of section 57 (iii). The language of section 57 (iii) is clear and unambiguous and it has to be construed according to its plain natural meaning and merely because a slightly wider phraseology is employed in another section which may take in something more, it does not mean that section 57 (iii) should be given a narrow and constricted meaning not warranted by the language of the section and in fact, contrary to such language. E • F This view which we are taking is clearly supported by the observa-tions of Lord Tuankerton in Hughes v. Bank of New Zealand(') -where the learned Law Lord said : "Expenditure in the course of the trade which is unremunerative is none the less a proper deduction, if wholly and exclusively made for the purposes of the trade. It docs not require the presence of a receipt on the credit side to justify the deduc-tion of an expense." We find that the same view has been taken by the Madras High Court in Appa Rao v. Commissioner of lncome-tax,(') and Mohamed Ghouse v. Commissioner of Income-tax,([3 ]) the Bombay High Court in Ormerods (India) Private Ltd. v. Commis-sioner of Income-tax,(') the Allahabad High Court in Chhail Beharilal y G , H (I) 6 J.T.R. 636. (2) 46 I.T.R. 511. (3) 49 I.T.R. 127. (4) 36 I,T.R. 329. • A v. Commissioner of Income-tax,(') the Madhya Pradesh High Court in Commissioner of Income-tax v. Dr. Fida Hussain G. Abhasi,([2 ]) the Kerala High Court in M. N. Ramaswamy Iyer v .. Commissioner of In-come-tax(') and the Orissa High Court in Commissioner of Income-tax v. Gopal Chand