Commissioner Of Income-Tax, West Bengal v. Central India Industries Ltd

Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, WEST BENGAL versus CENTRAL INDIA INDUSTRIES LTD. [[1972] 1 S.C.R. 619] (1972) A COMMISSIONER OF INCOME-TAX, WEST BENGAL v. CENTRAL INDIA INDUSTRIES LTD. September 7. 1971 [!(. S. HEGDE AND A. N. GROVER, JJ.] B /nco111e-tax Act 1922, s. 16(2)-Parent co111pany distributing dividend to assessee con1pany partly in cash and partly in scrips-In coniputing inco111e of assessee co111pany fron1 dividend said scrips whether to be valu-ed at fuce vaflle or niarkei value-Considerations. The assessee company was holding certain shares in an investment c company which was its parent company. The an1ount of dividend receiv-able by the asscsscc company was paid to it partly in cash and partly in share scrips of hvo other companies. The relevant assessment year was 1959-60. For the purpose of assessment under the Income-tax Act, 1922 the Income-tax Officer valued those shares as per their market value on the date on which those shares became the assets of the assessee com-pany. He therefore added to the amount of dividend purported to have bce.n declared a sum of Rs. 61,500/- in computing the assessable income D of the asscssee company. The Appellant Assistant Commissioner upheld the order of the Income-tax Offi:.-:cr and rejected the contention of the assessee company that those shares should be valued as per their face value. The Tribunal allowed the assessee's appeal on the grounds that : (i) the distribution of share scrips was not a distribution of dividend, (ii) the share scrips received 'by the assessee company had been valued at their face value in the hands df the pa-rent company for the purpose of assess-ment of its profits and (iii) the assessee company had not sold the shares E and so there could be no profit in respect of those shares. The High Court accepted the first two grounds relied on by the Tribunal. In addi-tion it relied on the circumstance that under s. 18(5) of the Act, the assessee can get refund of tax only on !he, basis on which the parent com-pany was taxed. The certificate granted 'by the High Court for appeal to this Court was found to be invalid because it did not give any reasons. This Court however allowed the revenue to appeal by special leave. On behalf of the ·respondent assessee it was submitted that on a proper inter-F pretation of the ·relevant provisions of the Income-tax Act, 1922 the scheme of the Act in the matter of levying tax on dividend income was that the Income-tax Officer should adopt a uniform method in assessing both the company declaring dividend as well as its shareholders who receive the dividend. c HELD : (i) It is well settled by the decision in Kantilal Manilal's cme that dividend need not be distributed in money only. It may be distri-G buted by cJcliYerv of property or right having moni:tary value .. f623 B] Kantilal Manila! and Ors. v. Comn1issioner of Incon1e-tax, Bombay North, Kutch and Saurashtra, A hmedabad, 67 I.T.R, 315, applied. Further the question whether a dividend has been lawfully distributed or not is also irrelevant in the n1attcr o'f bringing the dividend declared fo tax so long as the distributing con1pany passes a resolution distributing H dividends. In so doing the distributing company. may act illegally an.d thereby incur penalties. But yet the an1ount so d1~tnbuted as d1v1dend 1s assessable in the hands of receiver of the dividend in view of s. 16(2) which provides that for the purpose ut inclu,ion in the to!JI income of an asscssee, any dividend shall be deemed to be income of the previous year in which it is paid. [623 C-D] Kishnic/zand Chellarani and Ors. v. Con1n1issioner of Income-tax, Bombay, 36 !.T.R. 640, relied on. Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, WEST BENGAL versus CENTRAL INDIA INDUSTRIES LTD. [[1972] 1 S.C.R. 619] (1972) ਆਮਦਨ ਕਿਮ(ਨਰ-ਟੈਕਸ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਬਨਾਮ. ਕ9ਦਰੀ ਭਾਰਤ ਉਦਯੋਗ ਿਲਮਿਟਡ 7 ਸਤੰਬਰ 1971 [ ਕੇ. ਐFਸ. ਹੇਗHੇ ਅਤੇ ਏ. ਐFਨ. ਗਰੋਵਰ, ਜੇ. ਜੇ.] ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ 1922, ਐਸ. 16 ( 2 ) -ਲਾਭਅੰ( ਵੰਡਣ ਵਾਲੀ ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ 10 ਮੁਲVਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਅੰ(ਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਕਦ ਅਤੇ ਅੰ(ਕ ਤੌਰ' ਤੇ (ੇਅਰV ਿਵੱਚ-ਲਾਭਅੰ( ਤZ ਮੁਲVਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਿਵੱਚ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ (ੇਅਰV ਦਾ ਮੁੱਲ ਮੁੱਲ ਜV ਮਾਰਕੀਟ ਮੁੱਲ 'ਤੇ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ-ਿਵਚਾਰ. ਮੁਲVਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਇੱਕ ਿਨਵੇ( ਕੰਪਨੀ ਿਵੱਚ ਕੁਝ (ੇਅਰ ਰੱਖ ਰਹੀ ਸੀ ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ ਸੀ। ਲਾਭਅੰ( ਪ`ਾਪਤੀ ਦੀ ਰਕਮ - ਮੁਲVਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਨੂੰ ਅੰ(ਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਕਦ ਅਤੇ ਅੰ(ਕ ਤੌਰ' ਤੇ ਦੋ ਹੋਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ (ੇਅਰV ਿਵੱਚ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਸਬੰਧਤ ਮੁੱਲVਕਣ ਸਾਲ 1959-60 ਸੀ। ਆਮਦਨ-ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ, 1922 ਦੇ ਤਿਹਤ ਮੁੱਲVਕਣ ਦੇ ਉਦੇ( ਲਈ ਆਮਦਨ-ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨd ਉਨe V (ੇਅਰV ਦੀ ਉਸ ਿਮਤੀ ਨੂੰ ਉਨe V ਦੇ ਬਜ਼ਾਰ ਮੁੱਲ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਮਤ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਿਜਸ ਿਦਨ ਉਹ (ੇਅਰ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਬਣ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਉਨe V ਨd ਲਾਭਅੰ( ਦੀ ਰਕਮ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਕਰੋH ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ (ਾਮਲ ਕੀਤੀ। 61,500 / - ਮੁਲVਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਅਨੁਮਾਨਤ ਆਮਦਨ ਡੀ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ(ਨਰ ਨd ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਆਦੇ( ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਿਖਆ ਅਤੇ ਕਰਦਾਤੀ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਇਸ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਉਨe V (ੇਅਰV ਦੀ ਕੀਮਤ ਉਨe V ਦੇ ਮੁੱਲ ਮੁੱਲ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਨd ਇਸ ਆਧਾਰ iਤੇ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਿਲਆ ਿਕ ( i) (ੇਅਰ ਸਿਕ`ਪਟV ਦੀ ਵੰਡ ਲਾਭਅੰ( ਦੀ ਵੰਡ ਨਹk ਸੀ, (ii) ਮੁਲVਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਪ`ਾਪਤ (ੇਅਰ ਸਿਕ`ਪਟV ਦਾ ਮੁੱਲ ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਹੱਥV ਿਵੱਚ ਉਨe V ਦੇ ਮੁੱਲ ਮੁੱਲ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਮੁੱਲVਕਣ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ (iii) ਮੁਲVਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਨd (ੇਅਰ ਈ ਨਹk ਵੇਚੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਨe V (ੇਅਰV ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹk ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨd ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਪਿਹਲੇ ਦੋ ਆਧਾਰV ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਿਲਆ। ਇਸ ਤZ ਇਲਾਵਾ ਇਹ ਉਸ ਸਿਥਤੀ iਤੇ ਿਨਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਐਸ. 18 ( 5 ) ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ, ਕਰਦਾਿਤ ਿਸਰਫ ਉਸ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਦਾ ਿਰਫੰਡ ਪ`ਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਜਸ ਦੇ ਅਧਾਰ' ਤੇ ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲ ਲਈ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ ਅਯੋਗ ਪਾਇਆ ਿਗਆ ਿਕoਿਕ ਇਸ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹk ਦੱਿਸਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨd ਹਾਲVਿਕ ਮਾਲੀਆ ਿਵਭਾਗ ਨੂੰ ਿਵ(ੇ( ਛੁੱਟੀ ਰਾਹk ਅਪੀਲ ਕਰਨ ਦੀ ਆਿਗਆ ਦੇ ਿਦੱਤੀ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਵੱਲZ ਇਹ ਪੇ( ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਆਮਦਨ-ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ, 1922 ਦੇ ਸਬੰਧਤ ਪ`ਬੰਧV ਦੇ ਢੁਕਵ9 ਅੰਤਰ-ਐFਫ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਾਭਅੰ( ਆਮਦਨ iਤੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਐਕਟ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਇਹ ਸੀ ਿਕ ਆਮਦਨ-ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨੂੰ ਲਾਭਅੰ( ਘੋਿ(ਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ (ੇਅਰਧਾਰਕV ਦੋਵV ਦਾ ਮੁਲVਕਣ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਢੰਗ ਅਪਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਲਾਭਅੰ( ਪ`ਾਪਤ ਕਰੋ। ਰੱਿਖਆਃ (i) ਕVਿਤਲਾਲ ਮਣੀਲਾਲ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਚੰਗੀ ਤਰeV ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਲਾਭਅੰ( ਨੂੰ ਿਸਰਫ ਪੈਸੇ ਿਵੱਚ ਵੰਡਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹk ਹੈ। ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ - ਜਾਇਦਾਦ ਦੀ ਸਪੁਰਦਗੀ ਜV ਮੁਦਰਾ ਮੁੱਲ ਵਾਲੇ ਅਿਧਕਾਰ ਦੁਆਰਾ। [ 623 ਬੀ] ਕVਿਤਲਾਲ ਮਣੀਲਾਲ ਅਤੇ ਓਰਸ। ਵੀ. ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ(ਨਰ, ਬੰਬਈ iਤਰੀ, ਕੱਛ ਅਤੇ ਸੌਰਾਸਤਰ, ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ, 67 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 325 ਨd ਅਰਜ਼ੀ ਿਦੱਤੀ। ਇਸ ਤZ ਇਲਾਵਾ ਇਹ ਸਵਾਲ ਿਕ ਕੀ ਲਾਭਅੰ( ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੰਿਡਆ ਿਗਆ ਹੈ ਜV ਨਹk, ਟੈਕਸ ਿਵੱਚ ਐਲਾਨd ਗਏ ਲਾਭਅੰ( ਨੂੰ ਿਲਆਉਣ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਵੀ ਅਪ`ਸੰਿਗਕ ਹੈ ਜਦZ ਤੱਕ ਵੰਡਣ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਐਚ ਲਾਭਅੰ( ਵੰਡਣ ਦਾ ਮਤਾ ਪਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਿਜਹਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਵੰਡਣ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਗੈਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰeV ਜੁਰਮਾਨd ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਿਫਰ ਵੀ ਲਾਭਅੰ( ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਇਸ ਤਰeV ਵੰਡੀ ਗਈ ਰਕਮ ਲਾਭਅੰ( ਪ`ਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਹੱਥV ਿਵੱਚ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜVਦੀ ਹੈ। 16 ( 2 ) ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਇਹ ਿਵਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਿਕ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ (ਾਮਲ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇ( ਲਈ। ਿਕਸੇ ਵੀ ਲਾਭਅੰ( ਨੂੰ ਉਸ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ ਦੀ ਆਮਦਨ ਮੰਿਨਆ ਜਾਵੇਗਾ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਇਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। [ 623 ਸੀ-ਡੀ] ਿਕ(ਨੀਚੰਦ ਚੇਲਾਰਾਮ ਅਤੇ ਓਰਸ। ਵੀ. ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ(ਨਰ, ਬੰਬਈ, 36 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 640 ਨd ਭਰੋਸਾ ਜਤਾਇਆ। Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, WEST BENGAL versus CENTRAL INDIA INDUSTRIES LTD. [[1972] 1 S.C.R. 619] (1972) ; glaze urged, ofall anrat . aay tore gfsar queedta fafate tt (Commissioner of Income-tax, West Bengal_ - So Central India Industries Ltd.) | (7 faaraz, 1971) | (#aTo Fo UAo PTS Ale To Tao Maz)| gfeaq gemn eaa daz, 1922 (ardla araat atafaaa, 1922)Qt 16 (2) we 18 (5)—aeaett F crater at faator waz fazat F EaA— arg BY aregt anvay sa sat faxatF aifea yer (Ga aq)Gt Aal afes GAR ATT YorB Magy aT st art arfeg, asgt sasaz fesat at faaa a feat aat at aaa gad ats art a goatTAT gti seaet-fraifeat ca ara1 sa Heat BT aT1959-60 ® faalzaal atat ag aaa eo1faaifeat aecadl. foal gaaector areata F,Fyun fafsera weal g,458,071 Bat area faa ge at) Be seq. aaaWITT: THT MT wTa: Hat fest F et FH fer ac, saat afar Ffastftat et ster gq aU Br aT Yea H ayant fairey feat FH 2,44,526Ray GTi Maat afsarey+ faa) arqdt at faateataara st ganar.awa Fafsa far ars faaareafaa artaat waa Hh61,500way ay_tfa ms afaatiect aradt A orgax afeartt ® areas fees agraargad (atta) at atta ay frat arene ofeartl & area at ara tarfaeg afaara a fraifedt at ada aac ae at ate sea eqraraa Fat—afreray & farata ay aram Car 1 Sa FaraTaAa Hatter HT IT IT TNA AAT HLT VT, afafaatica—ag wear aaa gar fe we sat aaa F wT % faaftafeu ard @ aa at egiessortega Hwa Faz va H eT A gan Fam afar - . ; . : ¥ | - KO ‘4 | , | ; ||7 ; yey ef ora azar ey aaa Ho agwr giea erate ag yt HAT HT Vaarta al wa ag sa WaT FH fas aHare gar, arare Rea gar Zifaafeafaa ma Hav wr yer faara Hea are FETA rer Pay aT aeatHa qt fazaat atarifaaifectt-araat atot ora sret ge Al, FS OA AH CHA UFsea gu wav BT Ae, Ta ae FH Mat aT Bad Aea faa aie atfaaffrat radi saw far gnare at we Al, & (Fer 5S)1amin otqz aT seq fe wig aa aa arsinfag fafeqan Hoa fafa fadva fear @ aa sar fH & fear ar at, HA aif areHrgdy aria faa Hwa Bl aaa azeq afta Herat os Var Hrd Awe gzfara HUA areal Tea Ma BIS Hg HeWieza ware ya ae afeaiafaifra at ait fag faz dt arate % ate ot faafta slag tal weaFTare 16(2) B agar araia #siftcazat ae frafca fear arger (F215)1ageseat fe ear TITIITH ST HIT BT IA Tia cea gar gar arfel ary ar atfa ot aa aa @, faana 21 WT HT WIA CeeI Aa ST FITaniawat at sia & fe a eafaa ga siea Hal Sag Fa BIA ara St LAATi gaara fe ag ga aeq eq Hooray wat ge fagiead: sy aeat atqsat| arqad faa ay Afaa gent amar arate aa faaifedt atersiea aia 2fe A are fare ag aod) wra ar sain wee sofa HraT z(<1 5)1 za aey & fs faut A ga stad ar aaXY ma aed Hora F nagweaiaa fara,fralfeat weqdl al za ara ot at aa Hr fase rea Tetat srat é fe faaifedy arial & fastenA ay adqadisl areaaamien & Hiway Peat at yl mtg fafea alanis grea adt gar 21 wa weqayeee TayFR aT AeatHa F Brea faatfeal ser 13 (5) se adaGaza FST A aeNaT: Hy HA HA gica wea fHegq ga afefeafa a faaifeaiarray oe afaafas fae art ara sagem A afeada vet at awat (Fz7 6)|faaica a arafeaa saa sfaza ae fadx ad} 2cafe oferta &arafaa saaea faatea at aifsa zz ana ei ated a acateadfHetalqt } sqaeal wr faaaa eaFH areagatart gave ad1sa aeqmaar 2a ara H fee aregr at eile cb ae o gaal aeaTaaT aga eA 2(720 7)1 fafzez faarg qu [1968]67 HIg0 ete HIXo 315:soar Fava efsa atarez)(stgaz) fafeés gare *Jase AIGA, fem [Ujjain General TradingSociety (P) Ltd.Vs, Commissionerof Income-7tax, Dethi];e . Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, WEST BENGAL versus CENTRAL INDIA INDUSTRIES LTD. [[1972] 1 S.C.R. 619] (1972) asscssee, any dividend shall be deemed to be income of the previous year in which it is paid. [623 C-D] Kishnic/zand Chellarani and Ors. v. Con1n1issioner of Income-tax, Bombay, 36 !.T.R. 640, relied on. (ii) It is well known that the face value of shares need not be their real value at a given point of time. It would be wrong to say that when shares are distributed as dividend, the person who receives them· gets only their face value in terms of money. What he really receives is the market value of those shares as on the date he became entitled to those shares. The value of the shares distributed does not depend on the valua-tion made by the distributing company. The income earned by an asscssee has to be determined by the authorities under the Act and not by a third person. If it is othe·rwi~c several companieS may distribute their dividend in kind and undervalue the goods distributed and thereby facili-tate evas;0n o[ tax by their share-holders. ~623 G-624 Bl · (iii) The question whether the share-holder retains those shares or sells them to others at profit or loss ls irrelevant. An income does not cease to be an income merely because the person who receives it retains it in his hands. The fact that he receives it in kind does not make any difference in principle. The Tribunal went wrong in thinking that as the assessee company had retained those shares in its own hands those shares should. be valued at their face value. [623 E-H] (iv) The Tribunal and the High Court also went wrong in holding that it \Vas not open to the authorities under the Act to value the shares differently in the hands of the assessee company when they had valued them at their face value in assessing the parent company. The assessce company could not insist that the error should also be carried to the assessment of the assessee company. No one gets any vested right in an ,erroneous order, [624 G-H] (v) Because of erroneous valuation of the shares in the hands of the parent company, the assessee may conceivably get a lesser amount as re-fund under s. 18(5) but that circumstance could not alter the levy to be imposed on the assessee company. There is no provision in the Act which makes the assessment of income dependent on refund. The pro-visions relating to assessment are independent of refund through the pro-visions relating to refund may depend on assessment. [625 E-G] The appeal must accordingly be allowed. CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeals Nos. 2347 of 1968 and 1175 of 1971. Appeals by certificate/special leave from the judgment and order dated November 15; 1967 of the Calcutta High Court in Income-tax Refereince No. 155 of 1963; S. T. Desai, B. B. Ahuja, R. N. Sachthey and B. D. Sharma, for the appellant (in both the appeals). B. Sen, N. R. Khaitan, B. P. Maheshwari and Krishna Sen, for the respondent (in both the appeals). A B c D E F G H A The Judgment of the Court was delivered by , Hcgde, J. The.se appeals arise from the decision of the High Court of Calcutta m a Reference under s. 66 ( l ) of the lrn.irnn Income-tax Act, 1922 (to be hereinafter reierred to as the Act). That was a Reference made by the Income-tax Appellate Tri-B bunal, 'A' bench, Calcutta. In that Reference after statino the case, the Tribunal referred the following question for obtaininrr the opinion of the High Court. 0 "Whether on the facts and in the circumstanc~s of the case the Tribunal rightly excluded the sum of Rs. 61,656/- from being assessed as an extra dividend c income of the assessee." Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, WEST BENGAL versus CENTRAL INDIA INDUSTRIES LTD. [[1972] 1 S.C.R. 619] (1972) ਿਕ(ਨੀਚੰਦ ਚੇਲਾਰਾਮ ਅਤੇ ਓਰਸ। ਵੀ. ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ(ਨਰ, ਬੰਬਈ, 36 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 640 ਨd ਭਰੋਸਾ ਜਤਾਇਆ। (ii) ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰeV ਜਾਿਣਆ ਜVਦਾ ਹੈ ਿਕ (ੇਅਰV ਦਾ ਫੇਸ ਵੈਲਯੂ ਿਕਸੇ ਿਨਰਧਾਰਤ ਸਮ9 'ਤੇ ਉਨe V ਦਾ ਅਸਲ ਮੁੱਲ ਨਹk ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਕਿਹਣਾ ਗਲਤ ਹੋਵੇਗਾ ਿਕ ਜਦZ (ੇਅਰV ਨੂੰ ਲਾਭਅੰ( ਵਜZ ਵੰਿਡਆ ਜVਦਾ ਹੈ, ਤV ਜੋ ਿਵਅਕਤੀ ਉਨe V ਨੂੰ ਪ`ਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਿਸਰਫ ਉਨe V ਦਾ ਮੁੱਲ ਿਮਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਕੀ ਪ`ਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹਨV (ੇਅਰV ਦਾ ਮਾਰਕੀਟ ਮੁੱਲ ਿਜਸ ਿਮਤੀ ਨੂੰ ਉਹ ਉਹਨV (ੇਅਰV ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਬਣ ਿਗਆ ਸੀ। ਵੰਡੇ ਗਏ (ੇਅਰV ਦਾ ਮੁੱਲ ਵੰਡਣ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮੁੱਲ 'ਤੇ ਿਨਰਭਰ ਨਹk ਕਰਦਾ। ਦੁਆਰਾ ਪ`ਾਪਤ ਕੀਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦਾ ਿਨਰਧਾਰਣ ਐਕਟ ਤਿਹਤ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਨਾ ਿਕ ਿਕਸੇ ਤੀਜੇ ਿਵਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ। ਜੇਕਰ ਅਿਜਹਾ ਨਹk ਹੁੰਦਾ ਤV ਕਈ ਕੰਪਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਲਾਭਅੰ( ਨੂੰ ਿਕਸੇ ਿਕਸਮ ਿਵੱਚ ਵੰਡ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਵੰਡੀਆਂ ਗਈਆਂ ਵਸਤV ਨੂੰ ਘੱਟ ਮੁੱਲ ਦੇ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰeV ਆਪਣੇ (ੇਅਰ ਧਾਰਕV ਦੁਆਰਾ ਟੈਕਸ ਦੀ ਚੋਰੀ ਨੂੰ ਸੌਖਾ ਬਣਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। [ 623 ਜੀ-624 ਬੀ] (iii) ਇਹ ਸਵਾਲ ਿਕ ਕੀ (ੇਅਰ ਧਾਰਕ ਉਨe V (ੇਅਰV ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜV ਉਨe V ਨੂੰ ਲਾਭ ਜV ਨੁਕਸਾਨ 'ਤੇ ਦੂਿਜਆਂ ਨੂੰ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਅਪ`ਸੰਿਗਕ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਿਸਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਆਮਦਨ ਨਹk ਰਿਹ ਜVਦੀ ਿਕoਿਕ ਇਸ ਨੂੰ ਪ`ਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਿਵਅਕਤੀ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥV ਿਵੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੱਥ ਿਕ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਿਕਸਮ ਿਵੱਚ ਪ`ਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਿਸਧVਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਡੀ ਫਰਕ ਨਹk ਪਾoਦਾ। ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਗਲਤ ਹੋ ਿਗਆ ਿਕ ਿਕoਿਕ ਕਰਦਾਿਤ ਕੰਪਨੀ ਨd ਉਨe V (ੇਅਰV ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥV ਿਵੱਚ ਰੱਿਖਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਨe V (ੇਅਰV ਦਾ ਮੁੱਲ ਉਹਨV ਦੇ ਮੁੱਲ ਮੁੱਲ iਤੇ ਰੱਿਖਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। [ 623 ਈ-ਐਚ] (iv) ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨd ਇਹ ਕਿਹ ਕੇ ਵੀ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਿਕ ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਲਈ ਇਹ ਖੁੱਲeਾ ਨਹk ਸੀ ਿਕ ਉਹ ਮੁੱਲVਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਹੱਥV ਿਵੱਚ (ੇਅਰV ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਕੀਮਤ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਜਦZ ਿਕ ਉਨe V ਨd ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਮੁਲVਕਣ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਉਨe V ਦੇ ਮੁੱਲ ਦਾ ਮੁੱਲVਕਣ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮੁਲVਕਣਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਹk ਦੇ ਸਕੀ ਿਕ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਿਲਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਮੁਲVਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਮੁੱਲVਕਣ। ਿਕਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਗਲਤ ਕ`ਮ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਿਨFਜੀ ਹੱਕ ਨਹk ਿਮਲਦਾ, [624 ਜੀ-ਐਚ] ਈ (v) ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਹੱਥV ਿਵੱਚ (ੇਅਰV ਦੇ ਗਲਤ ਮੁੱਲVਕਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਪੁਨਰ-ਫੰਡ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਘੱਟ ਰਕਮ ਿਮਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। 18 ( 5 ) ਪਰ ਇਹ ਸਿਥਤੀ ਕਰਦਾਿਤ ਕੰਪਨੀ iਤੇ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਟੈਕਸ ਨੂੰ ਨਹk ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਐਕਟ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਿਵਵਸਥਾ ਨਹk ਹੈ। ਜੋ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁਲVਕਣ ਿਰਫੰਡ 'ਤੇ ਿਨਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ`ੋ - ਮੁੱਲVਕਣ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਿਦ`(ਟੀਕੋਣ ਿਰਫੰਡ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਪ`ਸਤਾਵV ਰਾਹk ਿਰਫੰਡ ਤZ ਸੁਤੰਤਰ ਹਨ ਜੋ ਮੁੱਲVਕਣ iਤੇ ਿਨਰਭਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। [ 625 ਈ-ਜੀ] ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂਇਕ ਫੈਸਲਾਃ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 2347 ਸੰਨ 1968 ਅਤੇ ਸੰਨ 1971 ਦਾ ਸੰਨ 1175। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਰੈਫਰxਸ ਨੰਬਰ 155 ਆਫ 1963 ਿਵੱਚ ਕਲਕੱਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 15 ਨਵੰਬਰ, 1967 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇ( ਤZ ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ/ਿਵ(ੇ( ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲZ (ਦੋਵ9 ਅਪੀਲV ਿਵੱਚ) ਐਸ. ਟੀ. ਦੇਸਾਈ, ਬੀ. ਬੀ. ਆਹੂਜਾ, ਆਰ. ਐਨ. ਸਚਥੇ ਅਤੇ ਬੀ. ਡੀ. (ਰਮਾ। ਬੀ. ਸੇਨ, ਐFਨ. ਆਰ. ਖੇਤਾਨ, ਬੀ. ਪੀ. ਮਹੇ(ਵਰੀ ਅਤੇ ਿਕ`(ਨਾ ਸੇਨ, ਜਵਾਬਦੇਹ (ਦੋਵ9 ਅਪੀਲV ਿਵੱਚ) ਲਈ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਹੇਗHੇ, ਜੇ. ਇਹ ਅਪੀਲV ਕਲਕੱਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਤZ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। 66 ( 1 ) ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 (ਿਜਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤZ ਬਾਅਦ ਐਕਟ ਿਕਹਾ ਜਾਵੇਗਾ)। ਇਹ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਅਪੀਲ ਟ`ਾਈ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਇੱਕ ਹਵਾਲਾ ਸੀ - ਬੂਨਲ, 'ਏ' ਬxਚ, ਕਲਕੱਤਾ। ਉਸ ਹਵਾਲੇ ਿਵੱਚ ਦੱਸਣ ਤZ ਬਾਅਦ ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਨd ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ ਰਾਏ ਪ`ਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹੇਠ ਿਦੱਤੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ। " ਕੀ ਤੱਥV ਅਤੇ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਹਾਲਾਤV ਿਵੱਚ ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਨd ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰਕਮ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਰੱਿਖਆ ਹੈ ਰੁਪਏ. 61,656 / - ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਲਾਭਅੰ( ਆਮਦਨ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਮੁਲVਕਣ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤZ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨd ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਹV ਿਵੱਚ ਜਵਾਬ ਿਦੱਤਾ। ਉਸ ਫੈਸਲੇ ਤZ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਕਿਮ(ਨਰ ਨd ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 2347 1968 ਿਲਆਂਦੀ ਹੈ। ਐਸ ਅਧੀਨ ਹਾਈ ਕੋਰਟ Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, WEST BENGAL versus CENTRAL INDIA INDUSTRIES LTD. [[1972] 1 S.C.R. 619] (1972) fafzez faarg qu [1968]67 HIg0 ete HIXo 315:soar Fava efsa atarez)(stgaz) fafeés gare *Jase AIGA, fem [Ujjain General TradingSociety (P) Ltd.Vs, Commissionerof Income-7tax, Dethi];e . 208seqan arareaa facia afaat = —«[ 1972]1 sAo ft To—[1963](1963) 2 Um Mo miXo 68; (1962) 46 FIko||idZle Mito 640:=fara ae Bema we He wea TAT TAHT|,aged,Vs. Commissioner grad (Kishin of Chand Income-tax, Chellaram Bombay); and others5j|[1961]41 Hlgo Zo ATto275;(1961) 2 YaoatoBITo 584:.|~oyaif art afuara Wit Fe AqTATA BMTAT\¥.aigat(Kantilalgras, Manilal ald, and wes others ale /5-. altreg, Commissioner agAataz- om-ofIncome-tax, BombayNorth,Kutchand7Saurashtra, Ahmedabad).5fafas adtet afeafcat: 1968 at fafas adit do 2347 ate 1971at fafawater ao 11751963 % araax fade deat 155 F warwar ses eararaa ar ATU15 qaraz, 1967 at fac ae fata ate mae % fase sareraa| faa aT.|'aay at 1g ale|So¥AAT B We asBAAN Cao elo Bars, Ho Flo BEAT, AlXe|:(atat atte a)Vato Tat Wit alo ye TAT;neaat at MtaTIA Fo AT, VAo AIXo Gara, alo Tho(atay aaleat F)areeaey AIT Fart HoT IA.‘soearareta ar fauta eararfacfa Ho Uae gms A fear|°earaifaaia gsAA—|:|.,ttata wreda atest afafaar, 1922 (fae gad art afefaar ser‘- 2) at are 66 (1) & ata fade F saver sea eararaa & fafaeaa F at are 66 (1) & ata fade F saver sea eararaa & fafaeaa F are 66 (1) & ata fade F saver sea eararaa & fafaeaa F 66 (1) & ata fade F saver sea eararaa & fafaeaa F (1) & ata fade F saver sea eararaa & fafaeaa F & ata fade F saver sea eararaa & fafaeaa F ata fade F saver sea eararaa & fafaeaa F fade F saver sea eararaa & fafaeaa F F saver sea eararaa & fafaeaa F saver sea eararaa & fafaeaa F sea eararaa & fafaeaa F eararaa & fafaeaa F & fafaeaa F fafaeaa F F7faeg Ht a81 ag fede araat ada afeacy ‘oda saaar are fearmat at) ga fadeF mae ar faae sega wet S oearq afsacg 4 yea-eararay at cra afastca era % fag farafafar seq faatad fear—|Caat at aaa B qeal H arene ge ate afefeafaat F afaweay 7 at aaa B qeal H arene ge ate afefeafaat F afaweay 7 aaa B qeal H arene ge ate afefeafaat F afaweay 7 B qeal H arene ge ate afefeafaat F afaweay 7 qeal H arene ge ate afefeafaat F afaweay 7 H arene ge ate afefeafaat F afaweay 7 arene ge ate afefeafaat F afaweay 7 ge ate afefeafaat F afaweay 7 afefeafaat F afaweay 7 F afaweay 7 afaweay 7 7a - 7 war 2) at are 66 (1) & ata fade F saver sea eararaa & fafaeaa F at are 66 (1) & ata fade F saver sea eararaa & fafaeaa F are 66 (1) & ata fade F saver sea eararaa & fafaeaa F 66 (1) & ata fade F saver sea eararaa & fafaeaa F (1) & ata fade F saver sea eararaa & fafaeaa F & ata fade F saver sea eararaa & fafaeaa F ata fade F saver sea eararaa & fafaeaa F fade F saver sea eararaa & fafaeaa F F saver sea eararaa & fafaeaa F saver sea eararaa & fafaeaa F sea eararaa & fafaeaa F eararaa & fafaeaa F & fafaeaa F fafaeaa F F Caat at aaa B qeal H arene ge ate afefeafaat F afaweay 7 at aaa B qeal H arene ge ate afefeafaat F afaweay 7 aaa B qeal H arene ge ate afefeafaat F afaweay 7 B qeal H arene ge ate afefeafaat F afaweay 7 qeal H arene ge ate afefeafaat F afaweay 7 H arene ge ate afefeafaat F afaweay 7 arene ge ate afefeafaat F afaweay 7 ge ate afefeafaat F afaweay 7 afefeafaat F afaweay 7 F afaweay 7 afaweay 7 761,656 waa TL ufe at fratfedt at afafear arate ara F eT Ffaaifea fae aa & agafsa ae sta arg fear ge ?”oe | _— 5i_. | 2. Jaq rMATAT A sa sea BT aaTUeMH satfearva fafavaa asafes grax ofeart dart. % agar a afafaan at are 66-4 (2) F atae sea4FaraTaa A TAMIA AST 1968 al fafae adver aeat 2347 Hae Bl g1 fag : _ | | _ a : Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, WEST BENGAL versus CENTRAL INDIA INDUSTRIES LTD. [[1972] 1 S.C.R. 619] (1972) The High Court answered that question in the affirmative. Aggrieved by that decision, the Commissioner. of West Bengal has brought Civil Appeal No. 2347 of 1968 on the strength of the certificate issued by the High Court under s. 66-A ( 2) of the Act. But the certific_ate given by the High Court is not supported D by any reason. Hence the same cannot be held to be a valid .:ertificate. Because of the invalidity of the certificate that appeal must be held to be not maintainable. In order to get over this difficulty, the Commissioner moved this Court for ;pecial leave to appeal against the judgment of the High Court. Special Leave asked for was granted after condoning the delay in filing E the appeal and the appeal arising therefrom was numbered as Civil Appeal No. 1175 of 1971. The assessee is a company. Herein we are concerned with its assessment for the assessment year 1959-60, the relevant pre-vious year ending on March 31, 1959. The assessee company was holding 458,071 shares ln Pilani Investment Corporation F Ltd. (which will hereinafter be referred to as the "parent com-pany"). As per the resolution of the parent company declaring the dividends, the assessee company became entitled te receive on November 18, 1958 dividend amounting to Rs. 1,83,228/40 Np. That was at the rate ot 40 N.P. per share. The amount of dividend receivable by the assessee company was paid to it partly G in cash and partly jn share scrips. It may be noted at this stage that the parent company is an investment company. The share scrips delivered to the asses see company were of M/ s. Gwalior R:tyon and Silk Manufacturing Co. Ltd. and Hind Cycles Ltd. The Income-tax Officer valued those shares as per their market value on. the date on which those shares became the assets of the H assessee company. The market value of those shares on that date was Rs. 2,44,526/-. He, therefore, added to the amount of dividend purported to have been declared, a sum of Rs. 61,500/- in computing the assessable income of the assessee company. Aggrieved by that order, the assessee company wem up in appeal to the AppelJate Assistant Commissioner. The Appellate Assistant Commissioner upheld the Jrder of the In-come-tax Officer and rejected the comention of the assessec wmpany, that those shares should be valued as per their face value. Thereafter the assessee company took up the matter in second appeal to the Appellate Tribunal. The Tribunal allowed the assessee's appeal. lt held that in order to bring any distri-buuon within the category of dividend, it must IJ;~ proved as a fact that what was distributed by the company was its accumu-lated profits. The Tribunal appears to have been of the view that the distribution of share scrips was not a distribution of profits. Hence their value cannot be considered as dividend. One other reason which persuaded the Tribuual to accept the appeal of the assessee company was that the share scrips received by the assessee company had been valued at their face value in the hands of the parent company for the purpose of assessment of its profits. The Tribunal thought that it was impermissible for the Income-tax Officer to value those shares in one maDner in. the hands of the parent company and in another manner in the hands of the assessee company. Yet anothe~ consideration that weighed with the Tribunal was that the assessee company had not sold those shares. Therefore it made no profits in res-pect of those shares. So long as it retained those shares in its own handS, it cannot be said that it made any profits in respect of those shares as it cannot be said that it sold those shares to itself for a higher price. The High Court accepted the first two grounds relied on by the Tribunal. In addition it relied on the circumstance that under s. 18 ( 5) of the Act, the assessee can get refund of tax only on the basis on which the parent company was taxed. Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, WEST BENGAL versus CENTRAL INDIA INDUSTRIES LTD. [[1972] 1 S.C.R. 619] (1972) " ਕੀ ਤੱਥV ਅਤੇ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਹਾਲਾਤV ਿਵੱਚ ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਨd ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰਕਮ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਰੱਿਖਆ ਹੈ ਰੁਪਏ. 61,656 / - ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਲਾਭਅੰ( ਆਮਦਨ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਮੁਲVਕਣ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤZ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨd ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਹV ਿਵੱਚ ਜਵਾਬ ਿਦੱਤਾ। ਉਸ ਫੈਸਲੇ ਤZ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਕਿਮ(ਨਰ ਨd ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 2347 1968 ਿਲਆਂਦੀ ਹੈ। ਐਸ ਅਧੀਨ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ. 66 - ਐਕਟ ਦਾ ਏ (2)। ਪਰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ ਿਕਸੇ ਵੀ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਸਮਰਿਥਤ ਨਹk ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ ਨਹk ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ ਦੀ ਅਯੋਗਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਯੋਗ ਨਹk ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੁ(ਕਲ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਕਿਮ(ਨਰ ਨd ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਿਵਰੁੱਧ ਅਪੀਲ ਕਰਨ ਲਈ ਿਵ(ੇ( ਛੁੱਟੀ ਲਈ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੀਤੀ। ਮੰਗੀ ਗਈ ਿਵ(ੇ( ਛੁੱਟੀ ਅਪੀਲ ਦਾਇਰ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਦੇਰੀ ਨੂੰ ਮੁਆਫ ਕਰਨ ਤZ ਬਾਅਦ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤZ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰeV ਨੰਬਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ 1971 ਦੀ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 1175. ਮੁਲVਕਣਕਰਤਾ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਅਸk 31 ਮਾਰਚ, 1959 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਬੰਧਤ ਪੂਰਵ-ਿਵਵਹਾਰਕ ਸਾਲ, ਮੁੱਲVਕਣ ਸਾਲ 1959-60 ਲਈ ਇਸ ਦੇ ਮੁੱਲVਕਣ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹV। ਮੁਲVਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਕੋਲ ਿਪਲਾਨੀ ਇਨਵੈਸਟਮxਟ ਕਾਰਪੋਰੇ(ਨ ਐFਫ. ਿਲਮਿਟਡ (ਿਜਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤZ ਬਾਅਦ "ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ" ਿਕਹਾ ਜਾਵੇਗਾ) ਿਵੱਚ 458,071 (ੇਅਰ ਸਨ। ਲਾਭਅੰ( ਦੀ ਘੋ(ਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮਤੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੁਲVਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ 18 ਨਵੰਬਰ, 1958 ਨੂੰ ਲਾਭਅੰ( ਪ`ਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਹੱਕਦਾਰ ਬਣ ਗਈ। 1,83,228 / 40 ਐਨ. ਪੀ. ਇਹ 40 ਐFਨ. ਪੀ. ਪ`ਤੀ (ੇਅਰ ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ ਸੀ। ਮੁਲVਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਪ`ਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਲਾਭਅੰ( ਦੀ ਰਕਮ ਇਸ ਨੂੰ ਅੰ(ਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਕਦ ਅਤੇ ਅੰ(ਕ ਤੌਰ' ਤੇ (ੇਅਰ ਸਿਕ`ਪਟV ਿਵੱਚ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਪHਾਅ 'ਤੇ ਇਹ ਨ{ ਟ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਕ ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ ਇੱਕ ਿਨਵੇ( ਕੰਪਨੀ ਹੈ। ਮੁੱਲVਕਣਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ (ੇਅਰ ਮੈਸਰਜ਼ ਦੇ ਸਨ। ਗਵਾਲੀਅਰ ਰੇਆਨ ਅਤੇ ਿਸਲਕ ਮੈਨੂਫੈਕਚਿਰੰਗ ਕੰਪਨੀ ਿਲਮਿਟਡ ਅਤੇ ਿਹੰਦ ਸਾਈਕਲ ਿਲਮਿਟਡ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨd ਉਨe V (ੇਅਰV ਦੀ ਕੀਮਤ ਉਨe V ਦੇ ਮਾਰਕੀਟ ਮੁੱਲ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਿਮਤੀ ਨੂੰ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਿਜਸ ਿਦਨ ਉਹ (ੇਅਰ ਮੁਲVਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਬਣ ਗਏ ਸਨ। ਉਸ iਤੇ ਉਹਨV (ੇਅਰV ਦਾ ਮਾਰਕੀਟ ਮੁੱਲ ਿਮਤੀ ਰੁਪਏ ਸੀ। 2,44,526 / - . ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨd ਕਿਥਤ ਤੌਰ iਤੇ ਐਲਾਨd ਲਾਭਅੰ( ਦੀ ਰਕਮ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਜੋH ਿਦੱਤਾ।ਰੁਪਏ. 61,500 / - ਮੁੱਲVਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਅਨੁਮਾਨਤ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ। ਕੰਪਨੀ. ਉਸ ਆਦੇ( ਤZ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੁਲVਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਨd ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ(ਨਰ ਕੋਲ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ। ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ(ਨਰ ਨd ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਆਦੇ( ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਿਖਆ ਅਤੇ ਕਰਦਾਤੀ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਇਸ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਉਨe V (ੇਅਰV ਦਾ ਮੁੱਲ ਉਨe V ਦੇ ਮੁੱਲ ਮੁੱਲ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤZ ਬਾਅਦ ਕਰਦਾਿਤ ਕੰਪਨੀ ਨd ਅਪੀਲ ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਿਵੱਚ ਦੂਜੀ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਚੁੱਿਕਆ। ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਨd ਬੀ ਨੂੰ ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਅਪੀਲ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਿਦੱਤੀ। ਇਸ ਿਵੱਚ ਮੰਿਨਆ ਿਗਆ ਿਕ ਕੋਈ ਵੀ ਵੰਡ ਿਲਆਉਣ ਲਈ - ਲਾਭਅੰ( ਦੀ (`ੇਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਇਹ ਇੱਕ ਤੱਥ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਸਾਬਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਿਕ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਜੋ ਵੰਿਡਆ ਿਗਆ ਸੀ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਸੰਿਚਤ ਮੁਨਾਫਾ ਸੀ। ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਿਕ (ੇਅਰV ਦੀ ਵੰਡ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਦੀ ਵੰਡ ਨਹk ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਹਨV ਦੇ ਮੁੱਲ ਨੂੰ ਲਾਭਅੰ( ਨਹk ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਿਜਸ ਨd ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪ`ੇਿਰਤ ਕੀਤਾ ਮੁੱਲVਕਣਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਅਪੀਲ ਸੀ ਿਕ ਮੁੱਲVਕਣਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਪ`ਾਪਤ (ੇਅਰV ਦੀ ਮੁੱਲVਕਣ ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਹੱਥV ਿਵੱਚ ਉਨe V ਦੇ ਪ`ਤੱਖ ਮੁੱਲ iਤੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਤV ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਦਾ ਮੁੱਲVਕਣ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਨd ਸੋਿਚਆ ਿਕ Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, WEST BENGAL versus CENTRAL INDIA INDUSTRIES LTD. [[1972] 1 S.C.R. 619] (1972) | _— 5i_. | 2. Jaq rMATAT A sa sea BT aaTUeMH satfearva fafavaa asafes grax ofeart dart. % agar a afafaan at are 66-4 (2) F atae sea4FaraTaa A TAMIA AST 1968 al fafae adver aeat 2347 Hae Bl g1 fag : _ | | _ a : Seq qaeagG FW garages fear 2 GaN ayaa FY sey earqTAT A TE HITTag} aaatat21 99.93 afafaaifea aa) fear ai amarfe agfafeareasaga f1 gtiaas & gfafaars ga BR era ag ada wa ag) anal| eaafsarg & fages & fay argaa a yea earatag % frets B faeg atte BTAfav gavaisraa U fangsoaraa H fav qiatetPeati atte wea wa Aau faara ST ae TRA H oeare ary Te garaqa e ct agate gas GPLATA-req GT) atta at 1g a 1971 at fafa adie gear 1175 213. fraifidr os mrad} 2iaet fratcar ad 1959-60 % fac sakfaafeq & gare ararg21 ea faa ag & gavage ay 31 ard, 1959 a7aay gat| faatiedaeaelt foerdt edeztve areditaa fafate (a gaaait qa aradi” ser qar 2) F 458,071 Bax urea fay geal| yet Braeteye eneaga faah arataalfsa far ag afretfedd srs{8 qarat, 1958 BT 1,833,228 ace 40 Ga B arara ywiea Hea F far sarAad iag aria yf wae 40 as ga sr aca ari fratieataseqat artSey adi al THA Ta ara: THe aT MTT: wat feasl F STH et ay|ga wen H ga ata oe cara fear oar sift fe qa setat ow fafaera sega#1 faaifed) araatl a cfeaa fae ae aa fear ae varfaat tara aie faeaaequrarer seq fafats ale fez arefees fafeee & 41 araac afasrdAza ada st wa F gar faatfed? wet ayarfeqat ee, ga wa FTyeaa ary segBH uqare fearsa arta H Ta Ta AT TIT eT2,44,526eit ari aq: gaa faaifedt aecat atfaaizata ara at anaareet F aifea feu wt F fau anaiza araia al waa F 61,500 wa et wifeag di gaaraSB eafsa gat, fraifl-sroat a egrasy aged (atic)stadia et1 agian wigs (atta) a maar afeartl Br AT STAR Cayale faaifedtsradt at ag aca <e ex a) fa ca wath HT Hes Ta ITofsa wea & aqare Peat qrar arfaz) gah qeaigfralfear seat a actaafaawayaaa sa waa FH gaty adie at afew a feaifal Hi aterHAT HT aT1 Baa ag afafraifea fear fH feet A faa st arara ay aifeHartfaa aca B are ge ag aifaa Pear sar arfag fe areal a a ayfaqzar feat ar ag gah afaa ara ai afsaca af <a ag sdia getegfe stax feaw at face anit at fava agl arwa:TaHT Wea ATT TTara at amar| fraffeel-aradt ayadler aye Ba A Ue Ga BI, fraofan safes got, ag ar fafratfedt-weqal arergrea aay feat arqeaina aa seaeraeae aah frafea F gala H fre da Fsfea mere gga fear mar ari afescm ata faa ar fe aaaaramid et Ae FTG HTT He GA Matt ar yeaHA TH WHIT AF BWA Aefadifedtariat & eh sa Gav ar neaiza gat garz 8 azar gata aaUl| wa eau pre fees ofraca safaa gat ae gr fe freifedt-aeody @ 210 SeaAA eTTaTSA faa afzar ST TID HY Tar sel aT| Ba: Sar ST Ha a AS ary grea ad fear arFI TH AT ST TIT FT ATA Ta wa x aa as az zy Het aT aaa fe varST mat a are ara sara or aaife ae seh Her ar atar fe sak sawavy at ofa ala gt cag at daa fearar. afsswm 4 faa cee amrerd at saara frat 3, see ea eqigtag a ara fag| zak afafad garaoofefeafa ar wt saaca fear fe afafianst are (8 (5) *® aiafaaifeel Saat get arare ot faa grare at fe aa segs} ge HT aATAT TarOt, HC BT aaa grea HT aT 2t Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, WEST BENGAL versus CENTRAL INDIA INDUSTRIES LTD. [[1972] 1 S.C.R. 619] (1972) Before proceeding to examine the correctness of the conclu-sions reached by the Tribunal and the High Court, it is necessary to note at this stage that one other firm which was a shareholder of the parent company is Ujjain General Trading Society (P) Ltd. During the assessment year 1959-60. the assessment year with which we are concerned in these appeals in acordance with the aforementioned resolution dated November 18, 1958, that Company had also been paid dividend by \he parent company partly in cash and partly in shares of Gwalior Rayon and Silk Manufacturing Co. Ltd. and Hind Cycles Ltd. In the assess-ment of that firm also, the question arose whether it was open to the Income-tax Officer to value the shares distributed to that company at a price higher than its face value. The facts of this t:ase and that case are identical. Therein the Appellate Tribunal (a different Tribun~l) held that it was permisible for the Income- A R c D F G H A tax Officer to ~~ so. In appeal the Madhya Pradesh High Court upheld the dec1S1on of the Tribt\nal-see U jjain General Trading Society (P) Ltd. v. Commissioner of Income-tax, Delhi('). Thus, on the same question of law two different High Courts have arrived at two different conclusions. B It is now well settled by the decision of this Court in Kantila/ Mani/al and ors. v. Commisioner of Income-tax, Bombay North, K_ut~h and Saurashtra, Ahmedabad(') that dividend need not be d1stnbuted in. money ~mly. It may be distributed by delivery of property or nght havmg monetary value. Further, the question whether a dividend has been lawfully distributed or not, in the c matter of bringing the dividend declared to taK is also irrelevant so fong as the distributing company passes a resolution distribut-ing dividends. In so doing, the distributing company may act illegally and thereby incur penalties. But yet the amount so distributed as dividend is assessable in the hands of the receiver of the dividends in view of S, 16(2) which provides that for the D purpose of inclusion in the iota! income of an assessee, any divi-dend shall be deemed to be income of the previous year in which it is paid. This position is made clear by the decision of this Court in Kishlnchand Chellaram and .ors. v. Commisioner of Income-tax, Bombay('). Therefore the question whether dividi:nd distributed by the parent company was out of the profits of that E company or not is immaterial though in view of s. 205 of the Companies Act, 1956 and s. 2(6A) of the Act, only the profits earned in the year of assessment·· and the accumulated profits could have been distributed as dividends. All that we have to see is as to what is the income received by the assessee company in the shape of dividends. We have earlier seen that the income F received by the assessee company need not be in the shape of cash only. It may also be some other property or right which has monetary value. Therefore when dividend is received in kind, in order to find out the true income received by an assessee, the property that has been received by him has to be valued on the basis of its market value. Otherwise it is not possible to com-pute the income received by him. It is well known that the face G value of shares need not be their real value at a given point of time. The market price of particular shares may be very much more than their face value or very much less. It would he wrong to sav that when shares are distributed as dividend, the person who ~eceives. them gets onbr their face value in tenns of money. What he really receives is· the market value of those shares as H on the date he became entitled to those shares. The value of (1) 67 J.T.R. 315. (2) 41 I.T.R. 275. Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, WEST BENGAL versus CENTRAL INDIA INDUSTRIES LTD. [[1972] 1 S.C.R. 619] (1972) ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਲਈ ਇੱਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਨe V (ੇਅਰV ਦੀ ਕੀਮਤ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਜਾਇਜ਼ ਨਹk ਹੈ। ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਹੱਥV ਿਵੱਚ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾਿਤ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਹੱਥV ਿਵੱਚ। ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਿਵਚਾਰ ਇਹ ਸੀ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤ ਕੰਪਨੀ ਨd ਉਨe V (ੇਅਰV ਨੂੰ ਨਹk ਵੇਿਚਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨd ਉਨe V (ੇਅਰV ਦੇ ਿਹੱਸੇ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਮੁਨਾਫਾ ਨਹk ਕਮਾਇਆ। ਜਦZ ਤੱਕ ਉਸ ਨd ਉਨe V (ੇਅਰV ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥV ਿਵੱਚ ਰੱਿਖਆ ਹੈ, ਇਹ ਨਹk ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਿਕ ਉਸ ਨd ਉਨe V (ੇਅਰV ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਮੁਨਾਫਾ ਕਮਾਇਆ ਹੈ ਿਕoਿਕ ਇਹ ਨਹk ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਿਕ ਉਸ ਨd ਉਨe V (ੇਅਰV ਨੂੰ ਖੁਦ ਈ ਨੂੰ iਚੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਵੇਚ ਿਦੱਤਾ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨd ਪਿਹਲੇ ਦੋ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਿਲਆ। ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਆਧਾਰV iਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ। ਇਸ ਤZ ਇਲਾਵਾ ਇਹ ਿਨਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਅਿਜਹੀ ਸਿਥਤੀ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਐਸ. 18 ( 5 ) ਐਕਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਰਦਾਿਤ ਿਸਰਫ ਉਸ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਦਾ ਿਰਫੰਡ ਪ`ਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਜਸ ਦੇ ਅਧਾਰ' ਤੇ ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਪਹੁੰਚੇ ਿਸੱਿਟਆਂ ਦੀ (ੁੱਧਤਾ ਦੀ ਜVਚ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਤZ ਪਿਹਲV, ਇਸ ਪHਾਅ 'ਤੇ ਇਹ ਨ{ ਟ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਿਕ ਇੱਕ ਹੋਰ ਫਰਮ ਜੋ ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਿਹੱਸੇਦਾਰ ਸੀ, ਉਹ ਹੈ ਉਜੈਨ ਜਨਰਲ ਟਰੇਿਡੰਗ ਸੁਸਾਇਟੀ (ਪੀ) ਿਲਮਿਟਡ। ਿਜਸ ਮੁੱਲVਕਣ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਅਸk 18 ਨਵੰਬਰ, 1958 ਦੇ iਪਰ ਦੱਸੇ ਮਤੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਨe V ਅਪੀਲV ਿਵੱਚ ਿਚੰਤਤ ਹV ਿਕ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਅੰ(ਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਕਦ ਅਤੇ ਅੰ(ਕ ਤੌਰ' ਤੇ ਗਵਾਲੀਅਰ ਰੇਆਨ ਅਤੇ ਿਸਲਕ ਮੈਨੂਫੈਕਚਿਰੰਗ ਕੰਪਨੀ ਿਲਮਿਟਡ ਅਤੇ ਿਹੰਦ ਸਾਈਕਲ ਿਲਮਿਟਡ ਦੇ (ੇਅਰV ਿਵੱਚ ਲਾਭਅੰ( ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਉਸ ਫਰਮ ਦੇ ਮੁੱਲVਕਣ ਿਵੱਚ ਵੀ ਇਹ ਸਵਾਲ iਿਠਆ ਿਕ ਕੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਉਸ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਵੰਡੇ ਗਏ (ੇਅਰV ਦਾ ਮੁੱਲ ਉਸ ਦੇ ਪ`ਤੱਖ ਮੁੱਲ ਤZ ਵੱਧ ਕੀਮਤ iਤੇ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕੇਸ ਅਤੇ ਉਸ ਕੇਸ ਦੇ ਤੱਥ ਇੱਕੋ ਿਜਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲ ਿਟ`ਿਬਊਨਲ (ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਿਟ`ਿਬਊਨਲ) ਨd ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਇਹ ਆਮਦਨ -ਅਿਜਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ। ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ ਮੱਧ ਪ`ਦੇ( ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨd ਿਟ`ਿਬਊਨਲ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਿਖਆ-ਦੇਖੋ ਉਜੈਨ ਜਨਰਲ ਟਰੇਿਡੰਗ ਸੁਸਾਇਟੀ (ਪੀ) ਿਲਮਿਟਡ ਬਨਾਮ। ਆਮਦਨ ਕਿਮ(ਨਰ-ਟੈਕਸ, ਿਦੱਲੀ (1) ਇਸ ਤਰeV, ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਇੱਕੋ ਸਵਾਲ iਤੇ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਾਈ ਕੋਰਟV ਨd ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਿਸੱਟੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਇਹ ਹੁਣ ਕVਿਤਲਾਲ ਮਣੀਲਾਲ ਅਤੇ ਓ. ਆਰ. ਐFਸ. ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੁਆਰਾ ਚੰਗੀ ਤਰeV ਸੁਲਝਾ ਿਲਆ ਿਗਆ ਹੈ। ਵੀ. ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ(ਨਰ, ਬੰਬਈ iਤਰੀ, ਕੱਛ ਅਤੇ ਸੌਰਾਸਤਰ, ਅਿਹਮਦਾਬਾਦ (2) ਨd ਿਕਹਾ ਿਕ ਲਾਭਅੰ( ਨੂੰ ਿਸਰਫ਼ ਪੈਸੇ ਿਵੱਚ ਵੰਡਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹk ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਇਦਾਦ ਦੀ ਸਪੁਰਦਗੀ ਜV ਮੁਦਰਾ ਮੁੱਲ ਵਾਲੇ ਅਿਧਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਵੰਿਡਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤZ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਸਵਾਲ ਿਕ ਕੀ ਲਾਭਅੰ( ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ iਤੇ ਵੰਿਡਆ ਿਗਆ ਹੈ ਜV ਨਹk, ਟੈਕਸ ਿਵੱਚ ਐਲਾਨd ਗਏ ਲਾਭਅੰ( ਨੂੰ ਿਲਆਉਣ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਵੀ ਉਦZ ਤੱਕ ਅਪ`ਸੰਿਗਕ ਹੈ ਜਦZ ਤੱਕ ਵੰਡਣ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਲਾਭਅੰ( ਵੰਡਣ ਦਾ ਮਤਾ ਪਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਿਜਹਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ, ਵੰਡਣ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਗੈਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰeV ਜੁਰਮਾਨd ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਿਫਰ ਵੀ ਲਾਭਅੰ( ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਇਸ ਤਰeV ਵੰਡੀ ਗਈ ਰਕਮ ਲਾਭਅੰ( ਪ`ਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਹੱਥV ਿਵੱਚ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜVਦੀ ਹੈ। 16 ( 2 ) ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਇਹ ਿਵਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਿਕ ਿਕਸੇ ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ (ਾਮਲ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇ( ਲਈ, ਕੋਈ ਵੀ ਿਡਵੀਡੰਡ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ ਦੀ ਆਮਦਨ ਮੰਨੀ ਜਾਵੇਗੀ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਇਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜVਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਥਤੀ ਿਕਿ(ਨਚੰਦ ਚੇਲਾਰਾਮ ਅਤੇ ਓਰਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਤZ ਸਪੱ(ਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵੀ. ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ(ਨਰ, ਬੰਬਈ (3)। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਵਾਲ ਿਕ ਕੀ ਮੂਲ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਵੰਿਡਆ ਿਗਆ ਲਾਭਅੰ( ਉਸ ਈ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਿਵੱਚZ ਸੀ ਜV ਨਹk, ਹਾਲVਿਕ ਐਸ. ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਕੋਈ ਮਾਇਨd ਨਹk ਰੱਖਦਾ। 205 ਕੰਪਨੀ ਐਕਟ, 1956 ਅਤੇ ਐਸ. 2 (6ਏ) ਐਕਟ ਦੇ, ਿਸਰਫ ਲਾਭ. ਮੁੱਲVਕਣ ਦੇ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਪ`ਾਪਤ ਕੀਤੀ ਕਮਾਈ ਅਤੇ ਸੰਿਚਤ ਲਾਭ ਲਾਭV( ਵਜZ ਵੰਿਡਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਸਾਨੂੰ ਿਸਰਫ ਇਹ ਵੇਖਣਾ ਹੈ ਿਕ ਲਾਭਅੰ( ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਕਰਦਾਿਤ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਪ`ਾਪਤ ਕੀਤੀ ਆਮਦਨ ਿਕੰਨੀ ਹੈ। ਅਸk ਪਿਹਲV ਦੇਿਖਆ ਹੈ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਪ`ਾਪਤ ਕੀਤੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਹੋਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹk ਹੈ ਿਸਰਫ਼ ਨਕਦ। ਇਹ ਕੋਈ ਹੋਰ ਜਾਇਦਾਦ ਜV ਅਿਧਕਾਰ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਜਸ ਦਾ ਮੁਦਰਾ ਮੁੱਲ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਲਈ ਜਦZ ਲਾਭਅੰ( ਿਕਸੇ ਿਕਸਮ ਿਵੱਚ ਪ`ਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤV ਿਕਸੇ ਕਰਦਾਿਤ ਦੁਆਰਾ ਪ`ਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਸਲ ਆਮਦਨ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ, ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਪ`ਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੰਪਤੀ ਦਾ ਮੁੱਲ ਉਸ ਦੇ ਮਾਰਕੀਟ ਮੁੱਲ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਹk ਤV ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਪ`ਾਪਤ ਕੀਤੀ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹk ਹੈ। ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰeV ਜਾਿਣਆ ਜVਦਾ ਹੈ ਿਕ (ੇਅਰV ਦਾ ਫੇਸ ਜੀ ਮੁੱਲ ਿਕਸੇ ਿਨਰਧਾਰਤ ਸਮ9 'ਤੇ ਉਨe V ਦਾ ਅਸਲ ਮੁੱਲ ਨਹk ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਿਵ(ੇ( (ੇਅਰV ਦੀ ਮਾਰਕੀਟ ਕੀਮਤ ਉਹਨV ਦੇ ਮੁੱਲ ਤZ ਬਹੁਤ ਿਜ਼ਆਦਾ ਜV ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਹਣਾ ਗਲਤ ਹੋਵੇਗਾ ਿਕ ਜਦZ (ੇਅਰV ਨੂੰ ਲਾਭਅੰ( ਵਜZ ਵੰਿਡਆ ਜVਦਾ ਹੈ, ਤV ਜੋ ਿਵਅਕਤੀ ਉਨe V ਨੂੰ ਪ`ਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਿਸਰਫ ਉਨe V ਦਾ ਮੁੱਲ ਿਮਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਉਹਨV (ੇਅਰV ਦਾ ਮਾਰਕੀਟ ਮੁੱਲ ਪ`ਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਿਜਸ ਿਮਤੀ ਨੂੰ ਉਹ ਉਹਨV (ੇਅਰV ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਬਣ ਿਗਆ ਸੀ। ਦਾ ਮੁੱਲ (1) 67 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 325.(2) 41 ਆਈ ਟੀ ਆਰ 275. (3) 46 ਆਈ ਟੀ ਆਰ 640. Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, WEST BENGAL versus CENTRAL INDIA INDUSTRIES LTD. [[1972] 1 S.C.R. 619] (1972) @ 210 SeaAA eTTaTSA faa afzar ST TID HY Tar sel aT| Ba: Sar ST Ha a AS ary grea ad fear arFI TH AT ST TIT FT ATA Ta wa x aa as az zy Het aT aaa fe varST mat a are ara sara or aaife ae seh Her ar atar fe sak sawavy at ofa ala gt cag at daa fearar. afsswm 4 faa cee amrerd at saara frat 3, see ea eqigtag a ara fag| zak afafad garaoofefeafa ar wt saaca fear fe afafianst are (8 (5) *® aiafaaifeel Saat get arare ot faa grare at fe aa segs} ge HT aATAT TarOt, HC BT aaa grea HT aT 2t 4, ufeacay ait sea eqrarag a ot faoay faare f gah azy Az ataat Tat HUF Gz TA THA TT Sa aT IT cata Bar grazers 2 fe omgat Ge AT ga Brad BlMae aT, sot aaa efen ataredd (s1z4z}fafats 21 fastea ae 1959-60 % aura, Ht ag fratca ag & fred ca adiayHaren ray g, ae 18varaz, 1953 B gat aaa daeg F agqarz vaerody alah ae araa wma: ane ale wma: warfare Raa wos faeraapraey Herat fafaes atx fae arefaea fafate B dati F eq F avinaaa feat ari sa ne ® fasiza a dl az sea gor ar fe zat gant afaateT oa Frat at fadiea faq ae stati ar qeatea a dati ae fea wer &alam yea at eet aT afeart aT| a aaa ate sa ae RT ua A@va area a ade afaam (gaa fea ofreem) Fag afafaaifca fear arfe araax afaardy Bl Gat Hwa ar ufant< gr| weT ee sea cartae F acterfar att ot Sea rargtag a afgaum % fafasaa s) ary cat—Bfau gsstaware etea atarget (wigae)fafaés qa aimee aaa, feest (7)| zasHt fafa & ww gl ge Te at Sea eqraTaay & at qad-aan fased fray F5. 3 aaaaia wa afy TIM BIR He wT aAIN BIVRTWIAaa, Gra A, Heo AT alee, Aeneas (2) ga aaa B fafavag ¥aa ag gearfaa gira 2 fe ag aravam act @ fe amin Faq aq FAfaatta fear sre. arain ar faazay asta B ofeera at 0a afsar< B ofaara faaar aa araear qeq at, fear at amar 21 ean ufafad ag set Wy feale aria fafagas faafea fear var 2 ar act, difea araig oz ee aae ®faga H, aa fade 2 wa fe farce Hea are mead araia faaw wzh aTatad aaHeg oifta Hat1 War ww A wa at faau AeA are arcs naaeq a HIG HE AX Fa THIT Ba Te afeaat afatifoa at ore fag fax aiaaa % Tt ot faatca et ay Cat THM Hr are 16 (2) F agar wraiasiftaaat ot faeriefear area) arr16 (2)4% svafea& fa featfaetfedt at gear ora a afeafar sea % sataa & far are aria géadt ad | v | | | . | - | : . : . Co ; : y | .a | Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, WEST BENGAL versus CENTRAL INDIA INDUSTRIES LTD. [[1972] 1 S.C.R. 619] (1972) the shares distributed does not depend on the valuation made by the distributing company. The income earned by an assessee has to be determined by the authorities under the Act and not by a third person. If it is otherwise several companies may distribute their dividends in kind and under-value the goods distributed and thereby facilitate evasion of tax by their share holders. Acceptance of such a contention will be destructive of 1he .,,~ry basis of taxation of dividends. The question whether the shareholder retains those shares or sells them to others at profit or loss is irrelevant. An income does not cease to be an income merely because the person who receives it retains it in his hands. The fact that he receives it in kind makes no difference in prin-ciple. What is broug)lt to tax in the concerned assessment year is the income received by th<" assess<"e and not the profits earned by him by dealing with that income. In our opinion, the Tribunal weQt wrong in thinking that as the assessee company had retained those shares in its own hands those shares should be valued at their face value. At this juncture, it is necessary to mention that in some previous years also the parent company had distributed a portion of its share holding as dividend to its share holders. It appears, in those years the market value of those shares was less than their face value and the parent company valued those shares for the purpose of its income .tax on the basis of market value and not according to their face value. The parent company appears to believe in the saying "Heads I win tails you loose". But that is only by the way. The only question that we have to decide is what is the income received by the assessee company during the assessment year in question-the income in the real sense. On this question there can be no two answers and the only answer is that the income received by it is the cash amount received plus the value of the shares received-the real value of the shares as on the date the asesssee company became entitled to it. Both the Tribunal and the High Court have attached con-siderable importance 'to the fact that while assessing the parent company, the assessing authority had valued those shares at their face value. That being so, they have opined that it was not open to the authorities under the Act to value those shares differently in the hands of the assessee company. Here again we are unable to appreciate their reasoning. The fact that the Department in-correctly valued those shares in the hands of the parent company does not confer a rig)lt on the assessee company 'to insist that the error should also be carried to the assessment of the assessee company. No one gets a vested right in an erroneous order. Because of erroneous valuation of the shares in the hands of the parent company, the assessee may conceivably get a lesser amount A B .c D E F G H A as refund under s. 18 ( 5) but that circumstance cannot alter the levy to be imposed on the ass'-ssee company. Mr. B. Sen, learned Counsel for the assessee company, tried Case: COMMISSIONER OF INCOME-TAX, WEST BENGAL versus CENTRAL INDIA INDUSTRIES LTD. [[1972] 1 S.C.R. 619] (1972) ਉਹਨV (ੇਅਰV ਦਾ ਮਾਰਕੀਟ ਮੁੱਲ ਪ`ਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਿਜਸ ਿਮਤੀ ਨੂੰ ਉਹ ਉਹਨV (ੇਅਰV ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਬਣ ਿਗਆ ਸੀ। ਦਾ ਮੁੱਲ (1) 67 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 325.(2) 41 ਆਈ ਟੀ ਆਰ 275. (3) 46 ਆਈ ਟੀ ਆਰ 640. ਵੰਡੇ ਗਏ (ੇਅਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮੁੱਲVਕਣ iਤੇ ਿਨਰਭਰ ਨਹk ਕਰਦੇ। ਵੰਡਣ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ. ਇੱਕ ਕਰਦਾਿਤ ਦੁਆਰਾ ਕਮਾਈ ਗਈ ਆਮਦਨ ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਨਾ ਿਕ ਿਕਸੇ ਤੀਜੇ ਿਵਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ। ਜੇਕਰ ਅਿਜਹਾ ਨਹk ਹੁੰਦਾ ਤV ਕਈ ਕੰਪਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਲਾਭV( ਨੂੰ ਵੰਡੇ ਗਏ ਮਾਲ ਦੀ ਿਕਸਮ ਅਤੇ ਘੱਟ ਮੁੱਲ ਿਵੱਚ ਵੰਡ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰeV ਆਪਣੇ (ੇਅਰ ਧਾਰਕV ਦੁਆਰਾ ਟੈਕਸ ਦੀ ਚੋਰੀ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਦੇ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਿਜਹੇ ਿਵਵਾਦ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਲਾਭV( iਤੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਬੀ "ਲਈ ਿਵਨਾ(ਕਾਰੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਸਵਾਲ ਿਕ ਕੀ (ੇਅਰਧਾਰਕ ਉਨe V (ੇਅਰV ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜV ਉਨe V ਨੂੰ ਲਾਭ ਜV ਨੁਕਸਾਨ 'ਤੇ ਦੂਿਜਆਂ ਨੂੰ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਅਪ`ਸੰਿਗਕ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਿਸਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਆਮਦਨ ਨਹk ਰਿਹ ਜVਦੀ ਿਕoਿਕ ਇਸ ਨੂੰ ਪ`ਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਿਵਅਕਤੀ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥV ਿਵੱਚ ਰੱਖਦਾ