Devi Cine Projector Manufacturing Co., Etc. Etc v. Commissioner Of Income Tax

Case: DEVI CINE PROJECTOR MANUFACTURING CO., ETC. ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1990] 1 S.C.R. 268] (1990) देवी सिने प्रोजेक्टर मैनुफैक्चरिंग सीओ, आदि बनाम आयकर आयुक्त 5 फ़रवरी, 1990 [एम.एन. वेंकटचलैया, एन.डी. ओझा एवं जे.एस. वर्मा, जेजे.] आयकर अधिनियम, 1961: धारा 40(बी) - ब्याज की अस्वीकृति - फर्म साझेदार को ब्याज का भुगतान कर रही है - साझेदार फर्म से उधार लेने पर फर्म को ब्याज भी दे रहा है - क्या साझेदार द्वारा भुगतान किए गए ब्याज को समायोजित करने के बाद ऐसा ब्याज केवल शुद्ध राशि तक ही सीमित रहेगा । भारत का संविधान, 1950: अनुच्छेद 136-आयकर अधिनियम, 1961 की धारा 256(2) के तहत उच्च न्यायालय द्वारा निर्धारिती के आवेदनों को अस्वीकार करने के खिलाफ दायर विशेष अनुमति याचिकाएं-इसमें शामिल कानून के बिंदु पर स्थापित स्थिति को ध्यान में रखते हुए और इससे बचने के लिए समय लेने वाली प्रक्रिया, विशेष अनुमति याचिकाओं को न्यायाधिकरण (ट्रिब्यूनल) के अपीलीय आदेशों से उत्पन्न माना जाता है और मामले को न्यायालय की घोषणा के आलोक में नए सिरे से निपटारे के लिए न्यायाधिकरण (ट्रिब्यूनल) को भेज दिया जाता है। आयकर अपीलीय न्यायाधिकरण ने राजस्व के आधार पर अपने समक्ष दायर अपील में माना कि एक फर्म द्वारा अपने साझेदार को भुगतान किया गया संपूर्ण ब्याज आयकर अधिनियम की धारा 40 (बी) के तहत ब्याज के संदर्भ के बिना अस्वीकार्य था, जो साझेदार द्वारा फर्म को उसकी उधारी पर भुगतान के बदले में किया गया होगा। अधिनियम की धारा 256(1) के तहत अपीलकर्ताओं-निर्धारिती के आवेदन पर, न्यायाधिकरण (ट्रिब्यूनल) ने एक मामला बताने और कानून के एक प्रश्न को उच्च -न्यायालय की राय के लिए भेजने से इनकार कर दिया। इसके बाद अपीलकर्ताओंनिर्धारितियों ने उच्च न्यायालय के समक्ष अधिनियम की धारा 256(2) के तहत कर मामले की याचिकाएं दायर कीं। उच्च न्यायालय ने इस दृष्टिकोण से आवेदनों को खारिज कर दिया कि सी.आई.टी. बनाम ओ.एम.एस.एस. शंकरलिंगा नादर एवं कंपनी, 147 आईटीआर 332, जिस पर न्यायाधिकरण (ट्रिब्यूनल) ने भरोसा किया था, में अपने पहले के निर्णय के संबंध में न्यायाधिकरण (ट्रिब्यूनल) के अपीलीय आदेश से उत्पन्न होने वाले -कानून का कोई संदर्भ योग्य प्रश्न नहीं था। अपीलकर्ताओंनिर्धारितियों ने इस न्यायालय में विशेष अनुमति याचिकाएँ दायर कीं। विशेष अनुमति याचिकाओं को न्यायाधिकरण (ट्रिब्यूनल) के मुख्य अपीलीय आदेश के , , ,विरुद्ध मानते हुएऔर अपील की अनुमति देते हुएइस न्यायालय अभिनिर्धारित किया: अब यह केशवजी रावजी एंड कंपनी बनाम सी.आई.टी., [1990] 1 एस.सी.आर. मामले में इस न्यायालय के निर्णय से तय हो गया है कि वह जहाँ दो या -, अधिक लेनदेनजिस पर फर्म द्वारा साझेदार को ब्याज का भुगतान किया जाता है या , उससे प्राप्त किया जाता हैको पारस्परिकता के तत्व के रूप में दिखाया जाता है और साझेदारी के फंड के लिए संदर्भित किया जाता है, धारा 40 (बी) को इस तरह से नहीं , समझा जाना चाहिए कि इसमें ब्याज की मात्रायदि कोई फर्म द्वारा साझेदार को , साझेदार से प्राप्त राशि से अधिक भुगतान किए गएनिर्धारित करना शामिल न किया जाए। [270एफ] केशवजी रावजी एंड कंपनी, [1990] 1 एस.सी.आर. 243, अनुसरण किया गया। 147 332, सी.आई.टी. बनाम ओ.एम.एस.एस. शंकरलिंगा नादर एंड कंपनी, आईटीआर के विरुद्ध व्यवस्था दिया गया। मौजूदा मामले में, अधिनियम की धारा 256(2) के तहत निर्धारिती के आवेदनों को , खारिज करने के उच्च न्यायालय के आदेशों के खिलाफ अपीलें की गई थीं। हालाँकिआवश्यक कार्रवाई के लिए मामलों को सामान्य प्रक्रिया में उच्च न्यायालय में भेजना एक , , व्यर्थसमय लेने वाली और टालने योग्य औपचारिकता होगी। इसके अलावाजैसे ही उठाए गए बिंदु पर स्थिति तय हो जाती है, अपीलों को न्यायाधिकरण (ट्रिब्यूनल) के मुख्य अपीलीय आदेशों के खिलाफ किया जाना मानते हुए और मामलों को निपटारे के लिए न्यायाधिकरण (ट्रिब्यूनल) को भेजने से न्याय के हितों की पूर्ति होगी। [270बी; 271ए-बी] तदनुसार, न्यायाधिकरण (ट्रिब्यूनल) और उच्च न्यायालय के आदेशों को रद्द कर दिया जाता है, और इस न्यायालय के केशवजी रावजी एंड कंपनी बनाम सी.आई.टी., [1990] 1 एस.सी.आर.243, के निर्णय के आलोक में अधिनियम की धारा 40 (बी) के तहत ब्याज की अस्वीकृति की सीमा पर अपील को नए सिरे से निपटारे के लिए न्यायाधिकरण (ट्रिब्यूनल) में भेज दिया जाता है। [271ई-एफ] सिविल अपीलीय क्षेत्राधिकार: सिविल अपील संख्या 1185 से 1188 (एनटी) तक/ 1990 टी.सी.पी. संख्या 739/85, 313/85, 260/84 और 42/86 में मद्रास उच्च न्यायालय के दिनांक 07.11.1985, 12.08.85, 06.02.85 और 24.07.86 के निर्णयों और आदेशों से। टी.ए. रामचन्द्रन और श्रीमती जानकी रामचन्द्रन अपीलकर्ताओं की ओर से। एस.सी. मनचंदा, बी.बी. आहूजा और सुश्री ए.सुभाषिनी प्रतिवादिगण की ओर से। न्यायालय का निर्णय सुनाया गया द्वारा, Case: DEVI CINE PROJECTOR MANUFACTURING CO., ETC. ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1990] 1 S.C.R. 268] (1990) ਦੇਵੀ ਸਿਨੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਰ ਮੈਨੂਫੈਕਚਸਰਿੰਗ ਿੀ ਓ., ਈ.ਟੀ.ਿੀ. ਈ.ਟੀ.ਿੀ. ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ ਟੈਕਿ ਕਸਮਸ਼ਨਰ 5 ਫਰਵਰੀ, 1990 [ਐਮ.ਐਨ. ਵੈਂਕਟਚਲੀਆ, ਐਨ.ਡੀ.ਓਝਾ ਅਤੇ ਜੇ.ਐਿ. ਵਰਮਾ, ਜੇ.ਜੇ.] ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961: ਸੈਕਸ਼ਨ 40(ਬੀ)-ਵਿਆਜ ਦੀ ਅਸਿੀਕਾਰ ਫਰਮ ਪਾਰਟਨਰ-ਪਾਰਟਨਰ ਨ ੂੰ ਵਿਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਿੀ ਫਰਮ ਤੋਂ ਉਧਾਰ ਲੈਣ 'ਤੇ ਫਰਮ ਨ ੂੰ ਵਿਆਜ ਅਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ- ਕੀ ਅਵਜਹਾ ਵਿਆਜ ਵਸਰਫ ਪਾਰਟਨਰ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਵਿਆਜ ਨ ੂੰ ਤੈਅ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੁ਼ੁੱਧ ਰਕਮ ਤ਼ੁੱਕ ਸੀਮਤ ਰ਼ੁੱਵਿਆ ਜਾਿੇ। ਭਾਰਤ ਦਾ ਸੂੰਵਿਧਾਨ, 1950: ਆਰਟੀਕਲ 136- ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 256(2) ਦੇ ਤਵਹਤ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੀਆਂ ਅਰਜੀਆਂ ਨ ੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਰ਼ੁੱਦ ਕਰਨ ਵਿਰੁ਼ੁੱਧ ਦਾਇਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੁ਼ੁੱਟੀ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕਾਨ ੂੰਨ ਦੇ ਵਬੂੰਦ 'ਤੇ ਵਨਪਟਾਉਣ ਦੀ ਸਵਿਤੀ ਦੇ ਨਜਰੀਏ ਤੋਂ ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਲੈਣ ਿਾਲੀ ਪਰਵਕਵਰਆ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੀਿ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਨ ੂੰ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੇ ਅਪੀਲੀ ਹੁਕਮਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਮੂੰਵਨਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿ਼ੁੱਚ ਨਿੇਂ ਵਨਪਟਾਰੇ ਲਈ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨ ੂੰ ਮਾਮਲਾ ਭੇਜ ਵਦ਼ੁੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲੀ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਮਾਲੀਏ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤਰਜੀਹੀ ਅਪੀਲਾਂ ਵਿ਼ੁੱਚ ਵਕਹਾ ਸੀ ਵਕ ਇ਼ੁੱਕ ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਭਾਈਿਾਲ ਨ ੂੰ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਿਆਜ ਦੀ ਪ ਰੀ ਰਕਮ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 40 (ਬੀ) ਦੇ ਅਧੀਨ ਅਯੋਗ ਹੈ। ਉਸ ਵਿਆਜ ਦਾ ਹਿਾਲਾ, ਜੋ ਬਦਲੇ ਵਿ਼ੁੱਚ, ਵਹ਼ੁੱਸੇਦਾਰ ਦੁਆਰਾ ਫਰਮ ਨ ੂੰ ਉਸਦੇ ਉਧਾਰ 'ਤੇ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 256(I) ਦੇ ਤਵਹਤ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾਿਾਂ ਦੀ ਅਰਜੀ 'ਤੇ, ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਕੇਸ ਦਰਜ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ ਰਾਏ ਲਈ ਕਾਨ ੂੰਨ ਦੇ ਸਿਾਲ ਦਾ ਹਿਾਲਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਵਦ਼ੁੱਤਾ। ਅਪੀਲਕਰਤਾਿਾਂ ਨੇ ਵਫਰ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 256(2) ਦੇ ਤਵਹਤ ਟੈਕਸ ਮਾਮਲੇ ਦੀਆਂ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਅਰਜੀਆਂ ਨ ੂੰ ਇਸ ਵਿਚਾਰ 'ਤੇ ਿਾਰਜ ਕਰ ਵਦ਼ੁੱਤਾ ਵਕ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੇ ਅਪੀਲੀ ਹੁਕਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੀ. ਮੈਂ . ਟੀ. ਬਨਾਮ ਓ.ਐਮ ਐੱਸ. ਐੱਸ. ਵਿ਼ੁੱਚ ਆਪਣੇ ਪਵਹਲੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਸਬੂੰਧ ਵਿ਼ੁੱਚ ਕਾਨ ੂੰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਹਿਾਲਾ ਦੇਣ ਯੋਗ ਸਿਾਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸੂੰਕਰਵਲੂੰਗਾ ਨਾਦਰ ਐਡ ਕੂੰਪਨੀ, 147 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 332, ਵਜਸ 'ਤੇ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾਿਾਂ ਨੇ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਵਿ਼ੁੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੁ਼ੁੱਟੀ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀਆਂ। ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੇ ਮੁ਼ੁੱਿ ਅਪੀਲੀ ਹੁਕਮਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁ਼ੁੱਧ ਹਦਾਇਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੁ਼ੁੱਟੀ ਦੀਆਂ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਅਪੀਲਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜਤ ਵਦੂੰਦੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਅਦਾਲਤ, ਹੋਲਡ: ਕੇਸ਼ਿਜੀ ਰਿਜੀ ਐਡ ਕੂੰਪਨੀ ਬਨਾਮ ਸੀ./ ਵਿ਼ੁੱਚ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨਾਲ ਹੁਣ ਇਸ ਦਾ ਵਨਪਟਾਰਾ ਹੋ ਵਗਆ ਹੈ। ਟੀ., [1990] l ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. 243 ਵਕ ਵਜ਼ੁੱਿੇ ਦੋ ਜਾਂ 268 ਹੋਰ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਵਜਨਹਾਂ 'ਤੇ ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਸਵਹਭਾਗੀ ਨ ੂੰ ਵਿਆਜ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਵਿ਼ੁੱਚ ਆਪਸੀਤਾ ਦਾ ਤ਼ੁੱਤ ਵਦਿਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦੇ ਫੂੰਡਾਂ ਲਈ ਸੂੰਦਰਵਭਤ ਹੁੂੰਦੇ ਹਨ ਵਜਿੇਂ ਵਕ, ਸੈਕਸ਼ਨ 40(ਬੀ) ਨ ੂੰ ਇਸ ਤਰਹਾਂ ਨਹੀਂ ਸਮਵਝਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਵਕ ਇਸ ਵਿ਼ੁੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਿੇ। ਵਿਆਜ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਤੈਅ ਕਰਨਾ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਹੋਿੇ, ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਪਾਰਟਨਰ ਨ ੂੰ ਪਾਰਟਨਰ ਤੋਂ ਪਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਕਮ ਤੋਂ ਿ਼ੁੱਧ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਹੈ। [270ਐੱਫ] ਕੇਸ਼ਿਜੀ ਰਿਜੀ ਐਡ ਕੂੰਪਨੀ, [1990] 1 ਐਸ. ਸੀ.ਆਰ. 243, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ। ਸੀ. ਮੈਂ . ਟੀ. ਬਨਾਮ ਓ.ਐਮ ਐੱਸ. ਐੱਸ.. ਸ਼ੂੰਕਾਰਾ/ਇੂੰਗਾ ਨਾਦਰ ਐਡ ਕੂੰਪਨੀ, 147 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 332, ਓਿਰ-ਰੋਲਡ ਤਤਕਾਲ ਮਾਮਲੇ 'ਚ ਹਾਈ ਦੇ ਵਿਲਾਫ ਅਪੀਲਾਂ ਦਾ ਵਨਰਦੇਸ਼ ਵਦ਼ੁੱਤਾ ਵਗਆ ਸੀ ਦੇ ਤਵਹਤ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀਆਂ ਅਰਜੀਆਂ ਨ ੂੰ ਰ਼ੁੱਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਹੁਕਮ। ਅਨੁਭਾਗ ਐਕਟ ਦੇ 256(2)। ਹਾਲਾਂਵਕ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿ਼ੁੱਚ ਕੇਸਾਂ ਨ ੂੰ ਿਾਪਸ ਭੇਜ ਵਦ਼ੁੱਤਾ ਵਗਆ ਹੈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਕਾਰਿਾਈ ਲਈ ਆਮ ਕੋਰਸ ਇ਼ੁੱਕ ਵਿਹਲਾ, ਸਮਾਂ ਬਰਬਾਦ ਕਰਨ ਿਾਲਾ ਹੋਿੇਗਾ ਅਤੇ ਟਾਲਣ ਯੋਗ ਰਸਮੀਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਿਾ, ਵਜਿੇਂ ਹੀ ਉਠਾਏ ਗਏ ਨੁਕਤੇ 'ਤੇ ਸਵਿਤੀ ਦਾ ਵਨਪਟਾਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੇ ਮੁ਼ੁੱਿ ਅਪੀਲੀ ਹੁਕਮਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁ਼ੁੱਧ ਵਨਰਦੇਵਸ਼ਤ ਅਪੀਲਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਵਨਪਟਾਰੇ ਲਈ ਕੇਸਾਂ ਨ ੂੰ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨ ੂੰ ਭੇਜ ਕੇ ਵਨਆਂ ਦੇ ਵਹ਼ੁੱਤਾਂ ਦੀ ਪ ਰਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਿੇਗੀ। [270 ਬੀ; 271ਏ - ਬੀ] ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨ ੂੰ ਰ਼ੁੱਦ ਕਰ ਵਦ਼ੁੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿ਼ੁੱਚ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 40 (ਬੀ) ਦੇ ਤਵਹਤ ਵਿਆਜ ਦੀ ਅਸਿੀਕਾਰ ਹੋਣ ਦੀ ਹ਼ੁੱਦ 'ਤੇ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨ ੂੰ ਨਿੇਂ ਵਸਰੇ ਤੋਂ ਵਨਪਟਾਰੇ ਲਈ ਅਪੀਲਾਂ ਭੇਜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੇਸ਼ਿਜੀ ਰਿਜੀ ਐਡ ਕੂੰਪਨੀਬਨਾਮ ਵਿ਼ੁੱਚ ਸੀ.ਆਈ. ਟੀ., [1990] 1 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ.243. [271ਈ ਐੱਫ] ਵਸਿਲ ਅਪੀਲੀ ਅਵਧਕਾਰ ਿੇਤਰ: 1990 ਦੀ ਵਸਿਲ ਅਪੀਲ ਨੂੰਬਰ 1185 ਤੋਂ 1188 (ਐਨ.ਟੀ)। ਟੀ.ਸੀ.ਪੀ. ਵਿ਼ੁੱਚ ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 7.11.1985.12.8.85, 6.2.85 ਅਤੇ 24.7.86 ਦੇ ਵਨਰਣੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਨੂੰ., 739/85, 313/85, 260/84 ਅਤੇ 42/86. ਟੀ.ਏ. ਰਾਮਚੂੰਦਰਨ ਅਤੇ ਸ਼ਰੀਮਤੀ ਜਾਨਕੀ ਰਾਮਚੂੰਦਰਨ ਅਪੀਲਕਰਤਾਿਾਂ ਲਈ। ਐਸ.ਸੀ.ਮਨਚੂੰਦਾ, ਬੀ.ਬੀ. ਆਹ ਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰੀਮਤੀ ਏ. ਸੁਭਾਵਸ਼ਨੀ ਉੱਤਰਦਾਤਾ ਲਈ ਸਨ। ਿ਼ੁੱਲੋਂ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਵਗਆ ਿੇਂਕਾ ਟੀ ਅਚਵਲਆਹ, ਜੇ. ਦੀ ਗਰਾਂਟ ਲਈ ਇਹ ਚਾਰ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ Case: DEVI CINE PROJECTOR MANUFACTURING CO., ETC. ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1990] 1 S.C.R. 268] (1990) A DEVI CINE PROJECTOR MANUFACTURING CO., ETC. ETC. v. COMMISSIONER OF INCOME TAX FEBRUARY 5, 1990 13 [M.N. VENKATACHALIAH, N.D. OJHA AND J.S. VERMA, JJ.] Income Tax Act, 1961: Section 40(b)-Disallowance of interest-Firm paying interest to partner-Partner also paying interest to firm on borrowing from firm-Whether such interest to be confined only to net c amount after setting off interest paid by partner. Constitution of Lndia, 1950: Article lJ(r-Special Leave Petitions filed against High Court's rejection of assessee's applications under Sec-lion 256(2) of the Income Tax Act, 1961-/n view of settled position on point of law involved and to avoid time consuming procedure, Special Leave Petitions treated as arising out of appellate orders of Tribunal and matter remitted to Tribunal for disposal afresh in the light of pro-nouncement of Court. D The Income Tax Appellate Tribunal in appeals preferred before it E by the revenue held that the entirety of interest paid by a firm to its partner was cmatlowable under Section 40(b) of the Income Tax Act without reference to the interest that might, in turn, have been paid by the partner to the firm on his borrowings. On appellants-assessees' application under Section 256( I) of the Act, the Tribunal declin.ed to state a case and refer a question of law for the opinion of the High Court. The F appellants-assessees then moved Tax case petitions under Section 256(2) of the Act before the High Court. The High Court rejected the applica-lions on the view that there was no referable question of law arising out of the appellate order of the Tribunal having regard to its earlier deci· sion in C./. T. v. O.M.S.S. Sankaralinga Nadar & Co., 147 !TR 332, on which the Tribunal had relied. The appellants-assessees filed special 'G leave petitions in this Court. Treating the special leave petitions as directed against the main appellate order of the Tribunal, and allowing the appeals, this Court, HELD: It is now settled by the pronouncement of this Court in Keshavji Ravji & Co. v. C./. T., [1990] l S.C.R. 243 that where two or fH )... .. ~ ) I ~ )- more transactions on which interest is paid to or received from the A partner by the firm are shown to have the element of mutuality and are referable to the funds of the partnership as such, Section 40(b) should not be so construed as to exclude in quantifying the interest, if any, paid to a partner by the firm in excess of what was received from the partner. [270F] Ii. K~shavji Ravji & Co., [1990] 1 S.c.R. 243, followed. C.l. T. v. O.M.S.S. Sankara/inga Nadar & Co., 147 ITR 332, over-r\l\ed. In the instant case, the ap.pfa. ls. were dir~cted against the High <;'. Court's orders rejecting the assesse~'s (lpplications um\er. Section 256(2) of the Act. However, remitting the cases to the High Court in the normal course for necessary action wo11ld be an idle, time-consum\ng and avoidable formality. Further, as the position is settled on the point raised, interests of justice would be served by treating the 3ppeals ~s directed against the lllain appellate orders of the Tribunal and remit-. g ting the cases to the Tribunal for disposal. [270B; 271A-B] Accordingly, the orders of the Tribunal and of the High Court are set aside, and the appeals remitted to the Tribunal for disposal afresh on the extent of disallowance of interest under Section 40(b) of the Act in the light of pronouncement of this Court in Keshavji Ravji & Co. v, ~ C.I. T., [1990] 1 s.c.R.2'13. [27IE-Fl CIVIL APPELLATE JURISDICTION: Civil Appeal Nos. 1185 to l 188 (NT) of 1990. From the Judgments and Orders dated 7.H.198?, 12.8.85, 6.~,85 f. ~ and 24.7.86 of Madras tJigh Court in T.c.P. Nos, 739/85, 313/85, , 260/84 and 42/86. · -· T.A. Ramachandran and Mrs. Janaki Ramachandran for (he Appellants. S.C. lylanchanda, B.B. Ahuja and Ms. A. Subhashini for the Respondent. G, The Judgment of the Court was delivered by VENKA T ACHALIAH, J. These four petitions for 11rant of H Case: DEVI CINE PROJECTOR MANUFACTURING CO., ETC. ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1990] 1 S.C.R. 268] (1990) 5 , 1990 [ এ . এ . , এ . . এ . এস. , ] , 1961: 40 (b)-স - স স - স ঋণ স স -এ স স ণ ণ স । স , 1950: 136- - 1961-এ 256 (2)-এ - এ স স এ , এ ণ । , স স ণ স , 40 (b) । 256 (1) , এ এ এ । - 256 (2) স । এ , স. . . এ এস এস , 147 . . 332 স , । - এ " । এ , এ - এ স. [1990]1এস স 243 এ এ 268 স [ , ] 269 স স এ স , 40 (b) এ স ণ ণ । [ 270এ ] , [1990] 1 এস. স . 243, স ণ । স. . . এ এস এস , 147 332, । ণ । 256 ( 2) 256 ( 2 ) । , ণ এ স, স স এ এ । , স স ণ ।[270 ;271 এ – ] স এ এ স [1990] 1 এস স 243 এ 40 (b) স ণ । [ 271 -এ ]। - 1185 1188 (এ ), 1990 স 7. 11. 1985, 12. 8.85 এ 6.2.85 - . স. . - 739/85 , 313/85 , 260/84 এ 42/86। . এ. এ - । এস. স. , . . এ সস এ. স - , । এ স , 1961-এ 256 (2)-এ এ , 1961 40 (b )-এ স স ণ এ স ণ ণ স স ঋ ণ স । 2. এ স স স ণ স স । স এ । এ এ 256 (1) এ এ ; 256 (2) এ । এ এ স. . . - এ এস এস , 147 . . 332 । এ এস এস , 147 . . 332 । 256 (2) এ । এ এস এস Case: DEVI CINE PROJECTOR MANUFACTURING CO., ETC. ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1990] 1 S.C.R. 268] (1990) सिविल अपीलीय क्षेत्राधिकार: सिविल अपील संख्या 1185 से 1188 (एनटी) तक/ 1990 टी.सी.पी. संख्या 739/85, 313/85, 260/84 और 42/86 में मद्रास उच्च न्यायालय के दिनांक 07.11.1985, 12.08.85, 06.02.85 और 24.07.86 के निर्णयों और आदेशों से। टी.ए. रामचन्द्रन और श्रीमती जानकी रामचन्द्रन अपीलकर्ताओं की ओर से। एस.सी. मनचंदा, बी.बी. आहूजा और सुश्री ए.सुभाषिनी प्रतिवादिगण की ओर से। न्यायालय का निर्णय सुनाया गया द्वारा, , . -वेंकटचलैयाजे विशेष अनुमति प्रदान करने के लिए ये चार याचिकाएँ आयकर अधिनियम, 1961 की धारा 256(2) के तहत निर्धारिती के आवेदनों को खारिज करने वाली संबंधित चार कर मामलों की याचिकाओं में मद्रास उच्च न्यायालय के आदेशों और कानून के एक प्रश्न कि आयकर अधिनियम, 1961 (अधिनियम) की धारा 40 (बी) के तहत फर्म द्वारा अपने भागीदार को भुगतान किए गए ब्याज की अस्वीकृति ऐसे ब्याज, जो साझेदार द्वारा फर्म से उधार लिए गए ब्याज के बदलें में फर्म को भुगतान किया जाता है, की सकल राशि (ग्रॉस-इनकम) होनी चाहिए या समायोजन के बाद शुद्ध-राशि (नेट-इनकम) तक सीमित होनी चाहिए, के संदर्भ से उतपन्न होती है। 2. इनमें से प्रत्येक मामले में, आयकर अपीलीय न्यायाधिकरण ने, वास्तव में, यह माना था कि जो अस्वीकार्य था वह फर्म द्वारा भागीदार को भुगतान की गई संपूर्ण ब्याज थी, बिना किसी ब्याज के संदर्भ के, जो बदले में, भागीदार द्वारा फर्म को भुगतान किया गया होगा। न्यायाधिकरण ने राजस्व द्वारा उसके समक्ष दायर की गई अपीलों में अपीलों को स्वीकार कर लिया और प्रथम-अपीलीय प्राधिकारी द्वारा करदाताओं के पक्ष में लिए गए दृष्टिकोण के विपरीत उसको उलट दिया। न्यायाधिकरण (ट्रिब्यूनल) ने एक मामले को बताने और अधिनियम की धारा 256(1) के तहत कानून के एक प्रश्न को उच्च न्यायालय में भेजने से भी इनकार कर दिया; जिसके बाद निर्धारितीओं ने धारा 256(2) के तहत उच्च न्यायालय के समक्ष उपरोक्त कर मामले की याचिकाएं दायर कीं। उच्च न्यायालय ने इन आवेदनों को इस दृष्टिकोण से खारिज कर दिया कि सी.आई.टी. बनाम ओ.एम.एस.एस. शंकरलिंगा नादर एवं कंपनी, 147 आईटीआर 332, जिस पर न्यायाधिकरण (ट्रिब्यूनल) ने भरोसा किया था, में अपने पहले के निर्णय के संबंध में न्यायाधिकरण (ट्रिब्यूनल) के अपीलीय आदेश से उत्पन्न होने वाले कानून का कोई संदर्भ योग्य प्रश्न नहीं था। 3. उक्त शंकरलिंगा नादर के मामले में उच्च न्यायालय के निर्णय की सत्यता की जांच इस न्यायालय द्वारा केशवजी रावजी एंड कंपनी बनाम सी.आई.टी., [1990] 1 एस.सी.आर. 243 में की गई है, इस न्यायालय ने एक दृष्टिकोण अपनाया है जिसके आलोक में शंकरलिंगा नादर एंड कंपनी के मामले में यह नहीं माना जा सकता है किकानून को सभी मामलों में सही ढंग से निर्धारित किया गया है। उक्त केशवजी रुवजी एंड कंपनी के मामले (सुप्रा) में इस न्यायालय का मत (प्रोनोउंसमेंट) इन विशेष अनुमति याचिकाओं में उठाए गए बिंदु को शामिल करती है। 4. हालाँकि, चूँकि वर्तमान विशेष अनुमति याचिकाएँ अधिनियम की धारा 256(2) के तहत कर मामले की याचिकाओं को खारिज करने वाले उच्च न्यायालय के आदेशों से उत्पन्न होती हैं, हमें सामान्य प्रक्रिया में, विशेष अनुमति देनी चाहिए, संबंधित सिविल-अपीलों को पंजीकृत करना चाहिए और उच्च न्यायालय के आदेशों को रद्द करने के बाद संबंधित कर मामले की याचिकाओं को उच्च न्यायालय में याचिकाओं की अनुमति देने के निर्देश के साथ भेज देना चाहिए और आयकर अपीलीय न्यायाधिकरण को एक मामले को बताने और कानून के प्रश्न को उच्च न्यायालय में उसकी राय के लिए भेजने का निर्देश देना चाहिए और बाद में, उक्त केशवजी रावजी एंड कंपनी के मामले में इस न्यायालय के मत (प्रोनोउंसमेंट) के आलोक में संदर्भों (रेफेरेंस) का निपटान करने का निर्देश देना चाहिए। यह प्रक्रिया, वास्तव में, वर्तमान मामलों की परिस्थितियों में एक निष्क्रिय, अब समय लेने वाली और पूरी तरह से टालने योग्य औपचारिकता होगी। जैसा किस्थिति तय हो गई है, हमारी राय है कि न्याय के हितों की पूर्ति हो जाएगी यदि वर्तमान विशेष अनुमति याचिकाओं को आयकर अपीलीय न्यायाधिकरण, मद्रास के मुख्य अपीलीय आदेशों के विरुद्ध और उनसे उत्पन्न मानकर और विशेष अनुमति देने के बाद, अधिनियम की धारा 40 (बी) के तहत ब्याज की अस्वीकृति की सीमा से संबंधित अपीलीय आदेशों के उसहिस्से को रद्द कर दिया जाए और न्यायाधिकरण (ट्रिब्यूनल) को इस न्यायालय के पूर्वोक्त मत (प्रोनोउंसमेंट) के आलोक में नए सिरे से अपील का निपटारा करने का निर्देश दिया जाए। Case: DEVI CINE PROJECTOR MANUFACTURING CO., ETC. ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1990] 1 S.C.R. 268] (1990) ਵਸਿਲ ਅਪੀਲੀ ਅਵਧਕਾਰ ਿੇਤਰ: 1990 ਦੀ ਵਸਿਲ ਅਪੀਲ ਨੂੰਬਰ 1185 ਤੋਂ 1188 (ਐਨ.ਟੀ)। ਟੀ.ਸੀ.ਪੀ. ਵਿ਼ੁੱਚ ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 7.11.1985.12.8.85, 6.2.85 ਅਤੇ 24.7.86 ਦੇ ਵਨਰਣੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਨੂੰ., 739/85, 313/85, 260/84 ਅਤੇ 42/86. ਟੀ.ਏ. ਰਾਮਚੂੰਦਰਨ ਅਤੇ ਸ਼ਰੀਮਤੀ ਜਾਨਕੀ ਰਾਮਚੂੰਦਰਨ ਅਪੀਲਕਰਤਾਿਾਂ ਲਈ। ਐਸ.ਸੀ.ਮਨਚੂੰਦਾ, ਬੀ.ਬੀ. ਆਹ ਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰੀਮਤੀ ਏ. ਸੁਭਾਵਸ਼ਨੀ ਉੱਤਰਦਾਤਾ ਲਈ ਸਨ। ਿ਼ੁੱਲੋਂ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਵਗਆ ਿੇਂਕਾ ਟੀ ਅਚਵਲਆਹ, ਜੇ. ਦੀ ਗਰਾਂਟ ਲਈ ਇਹ ਚਾਰ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 256(2) ਦੇ ਤਵਹਤ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੀਆਂ ਅਰਜੀਆਂ ਨ ੂੰ ਰ਼ੁੱਦ ਕਰਨ ਿਾਲੀਆਂ ਸਬੂੰਧਤ ਚਾਰ ਟੈਕਸ ਕੇਸ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਵਿ਼ੁੱਚ ਮਦਰਾਸ ਵਿਿੇ ਵਨਆਂਇਕ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਕਾਨ ੂੰਨ ਦੇ ਸਿਾਲ ਦੇ ਹਿਾਲੇ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੁ਼ੁੱਟੀ ਪੈਦਾ ਹੁੂੰਦੀ ਹੈ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 (ਐਕਟ) ਦੇ ਸੈਕਸ਼ਨ 40 (ਬੀ) ਦੇ ਤਵਹਤ ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਸਾਿੀ ਨ ੂੰ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਿਆਜ ਦੀ ਅਸਿੀਕਾਰਤਾ ਅਵਜਹੇ ਵਿਆਜ ਦੀ ਕੁ਼ੁੱਲ ਰਕਮ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਵਿਆਜ ਨ ੂੰ ਵਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੁ਼ੁੱਧ ਰਕਮ ਤ਼ੁੱਕ ਸੀਮਤ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ , ਬਦਲੇ ਵਿ਼ੁੱਚ, ਫਰਮ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਉਧਾਰ 'ਤੇ ਫਰਮ ਨ ੂੰ ਪਾਰਟਨਰ ਦੁਆਰਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 2. ਇਹਨਾਂ ਵਿ਼ੁੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਕੇਸ ਵਿ਼ੁੱਚ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲੀ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ, ਸਾਰਵਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਮੂੰਵਨਆ ਸੀ ਵਕ ਜੋ ਕੁਝ ਅਸਿੀਕਾਰਯੋਗ ਸੀ ਉਹ ਵਕਸੇ ਵਿਆਜ ਦੇ ਸੂੰਦਰਭ ਤੋਂ ਵਬਨਾਂ ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਪਾਰਟਨਰ ਨ ੂੰ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਿਆਜ ਦੀ ਪ ਰੀ ਰਕਮ ਸੀ, ਜੋ ਬਦਲੇ ਵਿ਼ੁੱਚ, ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਹੋਿੇ। ਫਰਮ ਦਾ ਸਾਿੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਵਹਲਾਂ ਮਾਲੀਆ ਦੁਆਰਾ ਤਰਜੀਹੀ ਅਪੀਲਾਂ ਵਿ਼ੁੱਚ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਅਪੀਲਾਂ ਨ ੂੰ ਮਨਜ ਰੀ ਵਦ਼ੁੱਤੀ ਅਤੇ ਪਵਹਲੀ-ਅਪੀਲੇਟ ਅਿਾਰਟੀ ਦੁਆਰਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਹ਼ੁੱਕ ਵਿ਼ੁੱਚ ਲਏ ਗਏ ਵਿਚਾਰ ਨ ੂੰ ਉਲਟਾ ਵਦ਼ੁੱਤਾ। ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 256(1) ਤਵਹਤ ਕੇਸ ਦਰਜ ਕਰਨ ਅਤੇ ਕਾਨ ੂੰਨ ਦੇ ਸਿਾਲ ਨ ੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਕੋਲ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਿੀ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਵਦ਼ੁੱਤਾ; ਵਜਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁਲਾਂਕਣ ਿਾਵਲਆਂ ਨੇ ਧਾਰਾ 256(2) ਦੇ ਤਵਹਤ ਉਪਰੋਕਤ ਟੈਕਸ ਕੇਸ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇਨਹਾਂ ਅਰਜੀਆਂ ਨ ੂੰ ਇਸ ਵਿਚਾਰ 'ਤੇ ਰ਼ੁੱਦ ਕਰ ਵਦ਼ੁੱਤਾ ਵਕ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੇ ਅਪੀਲੀ ਹੁਕਮਾਂ ਕਾਰਨ ਕਾਨ ੂੰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਹਿਾਲਾ ਦੇਣ ਯੋਗ ਸਿਾਲ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸੀ.ਆਈ. . ਟੀ. ਬਨਾਮ ਓ.ਐਮ ਐੱਸ. ਐੱਸ ਸੂੰਕਰਵਲੂੰਗਾ ਨਦਰ ਅਤੇ ਕੂੰਪਨੀ, 147 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ 332 ਵਜਸ 'ਤੇ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਡ 3. ਉਕਤ ਸੁ11ਕਾਰਵਲੂੰਗਾ ਨਾਦਰ ਦੇ ਕੇਸ ਵਿ਼ੁੱਚ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਸਹੀਤਾ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੁਆਰਾ ਕੇਸ਼ਿਜੀ ਰਿਜੀ ਐਕੂੰਪਨੀ ਬਨਾਮ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ., [1990] 1 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. 243 ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਇ਼ੁੱਕ ਵਿਚਾਰ ਵਲਆ ਹੈ ਵਜਸ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿ਼ੁੱਚ ਸੂੰਕਰਵਲੂੰਗਾ ਨਾਦਰ ਐਡ ਕੂੰਪਨੀ ਦੇ ਕੇਸ ਨ ੂੰ ਹਰ ਪ਼ੁੱਿੋਂ ਕਾਨ ੂੰਨ ਨ ੂੰ ਸਹੀ ਢੂੰਗ ਨਾਲ ਵਨਰਧਾਰਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਕਤ ਕੇਸ਼ਿਜੀ ਰਮਜੀ ਐਡ ਕੋ ਦੇ ਕੇਸ (ਸੁਪਰਾ) ਵਿ਼ੁੱਚ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਇਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੁ਼ੁੱਟੀ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਵਿ਼ੁੱਚ ਉਠਾਏ ਗਏ ਨੁਕਤੇ ਨ ੂੰ ਕਿਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। 4. ਹਾਲਾਂਵਕ, ਵਕਉਂਵਕ ਮੌਜ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੁ਼ੁੱਟੀ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 256(2) ਦੇ ਅਧੀਨ ਟੈਕਸ ਕੇਸ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਨ ੂੰ ਰ਼ੁੱਦ ਕਰਨ ਿਾਲੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੂੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਨ ੂੰ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੁ਼ੁੱਟੀ ਮਨਜ ਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੂੰਬੂੰਵਧਤ ਵਸਿਲ-ਅਪੀਲਾਂ ਨ ੂੰ ਦਰਜ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨ ੂੰ ਪਾਸੇ ਰ਼ੁੱਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਬੂੰਧਤ ਟੈਕਸ ਕੇਸ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਨ ੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ ੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜਤ ਦੇਣ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲੀ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨ ੂੰ ਕੇਸ ਦਰਜ ਕਰਨ ਅਤੇ ਕਾਨ ੂੰਨ ਦੇ ਸਿਾਲ ਦਾ ਹਿਾਲਾ ਦੇਣ ਲਈ ਵਨਰਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਦੇ ਵਨਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ ੂੰ ਭੇਜ ਵਦ਼ੁੱਤਾ ਵਗਆ ਹੈ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨ ੂੰ| ਦੇਵੀ ਸਿਨੇਮਾ ਬਨਾਮ ਿੀ.ਆਈ.ਟੀ. [ਵੇਂਕਟਚਸਲਆਹ, ਜੇ.ਜੇ.] ਉਕਤ ਕੇਸ਼ਿਜੀ ਰਿਜੀ ਐਡ ਕੂੰਪਨੀ ਦੇ ਕੇਸ ਵਿ਼ੁੱਚ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿ਼ੁੱਚ ਹਿਾਵਲਆਂ ਦਾ ਵਨਪਟਾਰਾ ਕਰਨਾ। ਇਹ ਪਰਵਕਵਰਆ, ਅਸਲ ਵਿ਼ੁੱਚ, ਮੌਜ ਦਾ ਕੇਸਾਂ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿ਼ੁੱਚ ਇ਼ੁੱਕ ਵਿਹਲੀ, ਸਮਾਂ ਬਰਬਾਦ ਕਰਨ ਿਾਲੀ ਅਤੇ ਪ ਰੀ ਤਰਹਾਂ ਟਾਲਣਯੋਗ ਰਸਮੀ ਹੋਿੇਗੀ। ਵਜਿੇਂ ਵਕ ਸਵਿਤੀ ਦਾ ਹੁਣ ਵਨਪਟਾਰਾ ਹੋ ਵਗਆ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਵਕ ਮੌਜ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੁ਼ੁੱਟੀ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਨ ੂੰ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲੀ ਵਟਰਵਬਊਨਲ, ਮਦਰਾਸ ਦੇ ਮੁ਼ੁੱਿ ਅਪੀਲੀ ਹੁਕਮਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁ਼ੁੱਧ ਵਨਰਦੇਵਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੁ਼ੁੱਟੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਨਆਂ ਦੇ ਵਹ਼ੁੱਤਾਂ ਦੀ ਪ ਰਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਿੇਗੀ। , ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 40 (ਬੀ) ਦੇ ਅਧੀਨ ਵਿਆਜ ਨ ੂੰ ਅਸਿੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਹ਼ੁੱਦ ਨਾਲ ਸਬੂੰਧਤ ਅਪੀਲੀ ਹੁਕਮਾਂ ਦੇ ਉਸ ਵਹ਼ੁੱਸੇ ਨ ੂੰ ਪਾਸੇ ਰ਼ੁੱਿੋ ਅਤੇ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨ ੂੰ ਉਪਰੋਕਤ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿ਼ੁੱਚ ਨਿੇਂ ਨੁਕਤੇ 'ਤੇ ਅਪੀਲਾਂ ਦਾ ਵਨਪਟਾਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਨਰਦੇਸ਼ ਵਦਓ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ. 5. ਇਸਲਈ, ਇਹਨਾਂ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਨ ੂੰ ਆਈ.ਟੀ.ਏ 1521/ਐੱਮ.ਡੀ.ਐੱਸ /1982 ਵਿ਼ੁੱਚ ਵਮਤੀ 9.3.1984 ਦੇ ਮੁ਼ੁੱਿ ਅਪੀਲੀ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਵਿਰੁ਼ੁੱਧ ਵਨਰਦੇਵਸ਼ਤ ਮੂੰਵਨਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਆਈ.ਟੀ.ਏ ਨੂੰਬਰ 898/ਐੱਮ.ਡੀ.ਐੱਸ /1982 ਵਿ਼ੁੱਚ 29.2.84; 30.8.1983 ਵਿ਼ੁੱਚ ਆਈ.ਟੀ.ਏ 1520/ਐੱਮ.ਡੀ.ਐੱਸ /82 ਅਤੇ 22.2.1984 ਆਈ.ਟੀ.ਏ 1848/ਐੱਮ.ਡੀ.ਐੱਸ /83 ਵਿ਼ੁੱਚ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲੀ ਵਟਰਵਬਊਨਲ, ਮਦਰਾਸ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੁ਼ੁੱਟੀ ਵਦ਼ੁੱਤੀ ਗਈ। Case: DEVI CINE PROJECTOR MANUFACTURING CO., ETC. ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1990] 1 S.C.R. 268] (1990) Section: ISSUES CIVIL APPELLATE JURISDICTION: Civil Appeal Nos. 1185 to l 188 (NT) of 1990. From the Judgments and Orders dated 7.H.198?, 12.8.85, 6.~,85 f. ~ and 24.7.86 of Madras tJigh Court in T.c.P. Nos, 739/85, 313/85, , 260/84 and 42/86. · -· T.A. Ramachandran and Mrs. Janaki Ramachandran for (he Appellants. S.C. lylanchanda, B.B. Ahuja and Ms. A. Subhashini for the Respondent. G, The Judgment of the Court was delivered by VENKA T ACHALIAH, J. These four petitions for 11rant of H special leave arise out of the orders of the High Court of Judicature at A Madras in the corresponding four Tax Case Petitions rejecting the assessee's applications under Section 256(2) of the Income-tax Act, 1961 and the reference of a question of law whether the disallowance under Section 40(b) of the Income Tax Act, 1961 (Act) of the interest paid by the firm to its partner should be the gross amount of such B interest or should be confined to the net-amount after setting-off the interest,.in turn, paid_by the partner to the firm on his borrowings from the firm. 2. In each of these cases the Income Tax Appellate Tribunal had, in substance, held that what was disallowable was the entirety of the interest paid by the firm to the partner without reference to any interest that may, in turn, have been paid by the partner to the firm. The Tribunal in the appeals preferred by the Revenue before it, allowed the appeals and reversed the view to the contrary taken in favour of the assessees by the first-appellate authority. The Tribunal also declined to state a case and refer a question of law under Section D 256( 1) of the Act to the High Court; whereupon the assessees moved the aforesaid Tax Case Petitions before the High Court under Section 256(2). The High Court rejected these applications on the view that there was no referable question of law arising out of the appellate orders of the Tribunal, having regard to the earlier pronouncement of the High Court in C.J. T. v. O.M.S.S. Sankaralinga Nadar & Co., 147 E !TR 332 on which the Tribunal had relied. 3. The.correctness of the decision of the High Court in the said ~u11karalinga Nadar's case has come to be examined by this Court in Keshavji Ravji & Co. v. C.I.T., [1990] 1 S.C.R. 243 this Court has taken a view in the light of which Sankaralinga Nadar & Co. 's F case· cannot be held to have laid down the law correctly in all respects. The pronouncement of this Court in the said Keshavji Rmji & Co's case (supra) covers the point raised in these Special Leave Petitions. -I. However, as the present special leave petitions arise out of G the orders of the High Court rejecting the Tax Case Petitions under ~ection 256(2) of the Act, we should, in the normal course, grant special leave, register the corresponding civil-appeals and after setting-aside the orders of the High Court remit the corresponding Tax Case Petitions to the High Court with a direction to allow petitions and to direct the Income Tax Appellate Tribunal to state a case and refer a H question of law for the opinion of the High Court and thereafter, to dispose-of the references in the light of the pronouncement of this Court in the said Keshavji Ravji.& Co.'s case. This procedure would, indeed, be an idle, time-consuming and wholly avoidable formality in the circumstances of the present cases. As the position is now settled, we are of the opinion that interests of justice would be served by treating the present Special Leave Petitions as directed against and arising from the main Appellate Orders of the Income Tax Appellate Tribunal, Madras, and after granting Special Leave, set-aside that part of the appellate orders as pertain to the extent of disallowance of the interest under Section 40(b) of the Act and direct the Tribunal to dispose of the appeals on the puint afresh in the light of the aforesaid pronouncement of this Court. A 8 c Case: DEVI CINE PROJECTOR MANUFACTURING CO., ETC. ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1990] 1 S.C.R. 268] (1990) 256 (2) এ । এ এস এস 3. স স এ এ স [1990] 1 এস স 243 এ । এ এ এ স .। -এ ( ) এ । এ স [1990] 1 এস স 243 এ 4. , , 256 (2) , , , স - এ স ণ এ এ এ এ এ স । [ , ] 271 এ – । , এ এ , স স এ স ণ এ এ । এ , । এ , এ , 40 (b) স ণ স স এ এ ণ এ । 5. এ , এ . . এ 1521/এ . . এস/1982-এ 9.3.1984 স 29.2.84 . . এ 898/এ . . এস/1982-এ; 30. 8. 1983 . . এ 1520/এ . . এস/82 এ . . এ 1848/এ . . এস/83-এ । ; এ 256 (1) 1985 স 739,1985 স 313,1984 স 260 এ 1986 স 42 । , , 40 (b) স ণ স স , এ এ -এ এ । । 6. , । এ . . । DISCLAIMER The translated Judgment in vernacular language is meant for the restricted use of the litigant to understand it in his/her language and may not be used for any other purpose. For all practical and official purposes, the English version of the Judgment shall be authentic and shall hold the field for the purpose of execution and implementation. । Case: DEVI CINE PROJECTOR MANUFACTURING CO., ETC. ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1990] 1 S.C.R. 268] (1990) को इस न्यायालय के पूर्वोक्त मत (प्रोनोउंसमेंट) के आलोक में नए सिरे से अपील का निपटारा करने का निर्देश दिया जाए। 5. 09.03.1984 इसलिए, इन याचिकाओं के निर्णयों दिनांक आईटीए 1521/एमडीएस/1982 में, दिनांक 29.02.1984 आईटीए 898/एमडीएस/1982 में; दिनांक 30.08.1983 आईटीए 1520/एमडीएस/82 में 30.08.1983 और 22.02.1984 आईटीए 1848/एमडीएस/83 में, को मद्रास आयकर अपीलीयन्यायाधिकरण (ट्रिब्यूनल) के मुख्य अपीलीय आदेशों के खिलाफ किया जाना मानते हुए विशेष अनुमति प्रदान की जाती है। इनमें से प्रत्येक मामले में अधिनियम की धारा 256(1) के तहत दिए गए न्यायाधिकरण (ट्रिब्यूनल) के आदेशों के साथ-साथ कर मामलों की याचिका 739 /1985, 313 /1985, 260 /1984 और 42 /1986 में उच्च न्यायालय के आदेशों को रद्द किया जाता है। इसके अलावा, आयकर अपीलीय न्यायाधिकरण के अपीलीय आदेश, जहां तक वे अधिनियम की धारा 40 (बी) के तहत ब्याज की अस्वीकृति की सीमा से संबंधित हैं, को रद्द किया जाता है और उक्त अपील न्यायाधिकरण को केशवजी रावजी एंड कंपनी के मामले में दिए फैसले के आलोक में इस बिंदु पर अपीलों का नए सिरे से निपटारे के लिए भेज दी जाती है। 6. हालाँकि, न्याय-व्यय के संबंध में कोई आदेश नहीं होगा। अपील की अनुमति दी जाती है। A.S. Case: DEVI CINE PROJECTOR MANUFACTURING CO., ETC. ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1990] 1 S.C.R. 268] (1990) 5. ਇਸਲਈ, ਇਹਨਾਂ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਨ ੂੰ ਆਈ.ਟੀ.ਏ 1521/ਐੱਮ.ਡੀ.ਐੱਸ /1982 ਵਿ਼ੁੱਚ ਵਮਤੀ 9.3.1984 ਦੇ ਮੁ਼ੁੱਿ ਅਪੀਲੀ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਵਿਰੁ਼ੁੱਧ ਵਨਰਦੇਵਸ਼ਤ ਮੂੰਵਨਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਆਈ.ਟੀ.ਏ ਨੂੰਬਰ 898/ਐੱਮ.ਡੀ.ਐੱਸ /1982 ਵਿ਼ੁੱਚ 29.2.84; 30.8.1983 ਵਿ਼ੁੱਚ ਆਈ.ਟੀ.ਏ 1520/ਐੱਮ.ਡੀ.ਐੱਸ /82 ਅਤੇ 22.2.1984 ਆਈ.ਟੀ.ਏ 1848/ਐੱਮ.ਡੀ.ਐੱਸ /83 ਵਿ਼ੁੱਚ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲੀ ਵਟਰਵਬਊਨਲ, ਮਦਰਾਸ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੁ਼ੁੱਟੀ ਵਦ਼ੁੱਤੀ ਗਈ। ਇਨਹਾਂ ਵਿ਼ੁੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਕੇਸ ਵਿ਼ੁੱਚ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 256(1) ਅਧੀਨ ਕੀਤੇ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਟੈਕਸ ਕੇਸ ਪਟੀਸ਼ਨ 739 ਆਫ 1985, 313 ਆਫ 1985, 1984 ਦੇ 260 ਅਤੇ 1986 ਦੇ 42 ਵਿ਼ੁੱਚ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੈਅ ਹਨ। - ਪਾਸੇ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਿਾ, ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਅਪੀਲੀ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੇ ਅਪੀਲੀ ਹੁਕਮ, ਵਜ਼ੁੱਿੋਂ ਤ਼ੁੱਕ ਉਹ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 40(ਬੀ) ਦੇ ਅਧੀਨ ਵਿਆਜ ਦੀ ਅਸਿੀਕਾਰਤਾ ਦੀ ਹ਼ੁੱਦ ਨਾਲ ਸਬੂੰਧਤ ਹਨ, ਨ ੂੰ ਪਾਸੇ ਰ਼ੁੱਿ ਵਦ਼ੁੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਕਤ ਅਪੀਲਾਂ ਨ ੂੰ ਨਿੇਂ ਵਸਵਰਓਂ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨ ੂੰ ਭੇਜ ਵਦ਼ੁੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੇਸ਼ਿਜੀ ਰਿਜੀ ਐਡ ਕੂੰਪਨੀ ਦੇ ਕੇਸ ਵਿ਼ੁੱਚ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿ਼ੁੱਚ ਵਬੂੰਦ 'ਤੇ ਅਪੀਲਾਂ ਦਾ ਵਨਪਟਾਰਾ। 6. ਹਾਲਾਂਵਕ, ਲਾਗਤਾਂ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਆਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਿੇਗਾ। ਐਨ.ਪ੍ੀ.ਵੀ. ਅਪ੍ੀਲਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ। ਸਡਿਕਲੇਮਰ :- ਿਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾ ਸਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਸਗਆ ਸਨਆ ਸਨਰਣਾਂ ਕੇਵਲ ਮੁਕਿੱਦਮੇਬਾਜ਼ਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪ੍ਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸਵਿੱਚ ਿਮਝਣ ਤਿੱਕ ਹੀ ਿੀਮਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਿਦਾ ਸਕਿੇ ਹੋਰ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਇਿਤੇਮਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਿਕਦਾ । ਿਾਰੇ ਸਵਹਾਰਕ ਅਤੇ ਅਸਿਕਾਰਤ ਮਿੰਤਵਾਂ ਲਈ ਸਨਆਂ ਸਨਰਣੇ ਦਾ ਅਿੰਗਰੇਜ਼ੀ ਿਿੰਿਕਰਣ ਪ੍ਰਮਾਸਣਕ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਮਲ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇਿ ਨੂਿੰ ਤਰਜੀਹ ਸਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। KUNAL ARORA ADVOCATE Case: DEVI CINE PROJECTOR MANUFACTURING CO., ETC. ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1990] 1 S.C.R. 268] (1990) A 8 c 5. These petitions are, therefore, treated as directed against the main Appellate Judgments dated 9.3.1984 in ITA 1521/Mds/1982; 29.2.84 in ITA No. 898/Mds/1982; 30.8.1983 in ITA 1520/Mds/82 and 22.2.1984 in ITA 1848/Mds/83 'vf the Income Tax Appellate Tribunal, Madras and Special Leave granted. ,D The orders of the Tribunal made under Section 256(1) of the Act in each of these cases as well as the orders of the High Court in Tax Case Petition 739 of 1985, 313 of 1985, 260 of 1984 and 42 of 1986 are set-aside. Further, the appellate orders of the Income-tax Appellate Tri-bunal, in so far as they pertain to the extent of disallowance of interest under Section 40(b) of the Act, are set aside and the said appeals remitted to the Tribunal for a fresh disposal of the appeals on the point in the light of the pronouncement in Keshavji Ravji & Co.'s case. 6. There will, however, be no order as to costs. ~ N.P.V. E F