Donald Miranda v. The Commissioner Of Income-Tax, Bombay City Ii

Case: DONALD MIRANDA versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY II [[1962] 1 S.C.R. 133] (1962) SCR 1962-1-133-139 35'SS fHoist aATH fESAH Cah afHHad, soe fASst- iy (MS Fam wuts) on At. Wd, 77.) feSaH can-ead Hoe Ct Su can-nHesl-ag-adeg td1940 (1940 @ 15),s 3 Be| 1 12(1)-S Sst fees aks, 1946 (1946 TT!7), ਸ. II(II)-IndianIncome.tax ਐਕਟ, 1922 (II of 1922), ss. IO, I2. wUiBSadst fa SHAcdsS adH feu Sule'sd HS A 24 Wd,1945 @ 3d ad fest Tet A GA S ae fea yeiee feufes aust25 Hdu, 1945 3 GdH U dS ado feu HES J TST! Sar ST fire1 “YS 1944 F 24 Wd 1945 3a SY BS Can wae 1940 2mde can cH Uw HSAs ots foer Atl feH oS SY Bs canWOStS6H, 1943 Mos 2753 ast fes Na|, 1942 MOST 10MOH SY BS can W fA JIS ATS U Jae'd He fom Atl 1Sgt foaH-can was, 1922 tt OS 25(u) t alos feaqu-cancH t AIHE wule@ags woe J fot 1 YS 1944 F 24 WIT1945 3o ct fimre Bet cdH t Hae ‘3 adh Can Ce Ug Ol ATferns fest wet At ug Gdat dt dast fa eg yore U can otSUA Ut JAH Suda Ho's" Ht ws fen Set fEA sgt can S ecfeos four fa aun atest ast Jan staat wrHeS ag wae, 1922og 12 ¢ wie cand gg Ads Syme AL ne fA atwuisags fFA nia]| Bt OS 25 (4) CSS2TJaey” Sct Al feg How we J fa ey Bs can Mae, 1940 Ut HS 12(1)ws sgt fes MaS, 1946 UM rr(rr) @ HSH, SUA alst Tet Jana Jst SaH-caH uae, 1922 & Seu Bet aug FS yHES FT, 1Swe Dis 9 odt Juror F EA AS AH de S ufgset At feg 35'SS fHoist aATH fESAH Cah afHHad, soe fASst- iy(MS Fam wuts) on At. Wd, 77.) SIst fesaH-can niae tt oe 10 S utie we J we fA BetGA wae tt oe 25(4) wale ee fest wet af Mc Gregor “2 Balfour Ltd. SOTH fESAH Ca afHHSd, HIS, [1959] 36 welchyrg. 65 ws &. us seaq. SsafacSHfes FSH HAS, [1926] 11 T.C. 211 'S Sd al"! fase waite wheg 430g:1960 © 1733175 3a Ss. 1957 CLT.R. 68d 36 fed FS Tet Ag]|e UH 11. 1958 2 CHS|Wes wc SF ypert TU SqHSSl 1H 19615 WSS w CHS aug A oS. fe adsl HSaH-caHn wae, 1922 (FH FS ue wae’ adme Jo) ut os 66A(2) t nale at ye UsT < uulo 130)MUS Je. A 1957 @ feaH-can Jes oud 36 feu Beet getade t chs wo urea t fedu Jal Jed CA uteA = fedy fagefas atsmi »ptet et igestfs6 J faGfa agH t dda SMSTS S Su yrs atst di fa eaH|Beet fea edie cud a adarg ad got At us 1 yw, 1939 Fufsat de fed ret All GH & 1918 ct foaH-can nae t Guyct Sls WHeS-ad & HBAs als famr Ah 1922 < fFaaqH-caH|noe (feH F ae wae fas fom) cht feenae’ @ 24 HIT,1945 9 3a ad fest fomr Ht, wi GA SF gS fea Wet 25 Hd, SCR 1962-1-133-139 35'SS fHoist aATH fESAH Cah afHHad, soe fASst- iy (MS Fam wuts) on At. Wd, 77.) 1945 3, fea urttee feufes aust wat “An. feats ws quel]fsufes 35 FR added fey Hess THS ast. Mlae| SE ST 25(h)c wots ats ae fea ee ct fas fest get At fe 1 ws 1944,3 24 Hdd 1945 Sa ct fimre Bet dfAHeds GdH t Hore 'S aetCoA We ATS Ud St At 1 MAYS 1944 F 24 Wd, 1945 3acan wae, 1940 U alos ey Ss can Safer famr Atl EAS fezwee 1942 thos 10 e stds Sale 98 Jani St AH als Falay Ss can wgsISH, 1943 CHAS 2 US Guat yaoMOH SIH 2,35,704 gue tt daH te ey yas t can ot Weweft ot daetg ye ge J Ba ages ct Ang A fe piefeg HEUS »iis@ads’ Jo AHA foots’ gue 58,926, soarfuss 58,926 gue WS AST vo fag fata" Jue 1,17,854 ASfa UA atst fom At fa SUA alst Ju JaH judd BS Al nS ASat Nas et OSs 25(4) t slys can J ee fest Tet Alifhoan-dda o for nmeo-adg wS Hud can Bet H@a= ats fom FT|feos ug CHS can ‘3S BT vd ot des atstl wisest ct geadd wHeSe A ula]| tt oS 25(4) ye 2@e fest Tet Amie'3 fA HStae Ct UAT StSt Tet At us west nie 'S fESaH-caHmUtest feos & fas fa A JaH suA atst ret At avdarg S|WHeES Al ue fA Bet nae tt OSs 25(4) Ut shes wHeS aT SFec fest at Ah ffaaH-can aftned t afve ‘3, fefaGas a retade ut ge sd aga CU dJoS ASS UT JES fez: SCR 1962-1-133-139 35'SS fHoist aATH fESAH Cah afHHad, soe fASst- iy (MS Fam wuts) on At. Wd, 77.) at sgst fez wate 1942 th oo 10 A Sy S&S Can gsIOA1943 tt os 2 t won” aud Ada wd as We TU oScan tt Ha weal d Sat fHSaH-can wae Ut OS 25(4) CTSen Se adurg J Hate’ J? Jet age 5 fas fa fenH sgt aun atst Tet Jan wae ctOd 12 Uns mah Ud dd Ads S HHS AR yniiwagst fASet uto|e ct ors 25 (4) CSS t Jae od Hal can ct yfagst BJat asi tae fla feed wHeel eH Hien Wet ore ddq Sao sd 3 PAC fa femora yw UE CU ae DE Ueਹਨ." Case: DONALD MIRANDA versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY II [[1962] 1 S.C.R. 133] (1962) અસવીકરણ: સ્થાનિક ભાષામાં અનુવાદિત આ ચુકાદા/હુકમનો હેતુ પક્ષકારોને તેમનીભાષામાં જાણકારી ઉપલબ્ધ કરાવવા માત્રનો છે અને તેનો અન્યથા ઉપયોગ થઇ શકશે નહિ.તઅન્ય તમામ વ્યવહારિક તેમજ સરકારી ઉદ્દેશો માટે મૂળ અંગ્રેજી ચુકાદો/હુકમ જ પ્રમાણિઅને માન્ય રહેશે. DISCLAIMER:The translated judgment in vernacular language is meant for therestricted use of the litigant to understand it in his/ her language and may not be usedfor any other purpose. For all practical and official purposes, the English version ofthe judgment shall be authentic and shall hold the field for the purpose of executionand implementation. ===========================================================ડોનાલ્ડ મિરાંડા વિરુદ્ધ આવકવેરાના કમિશનર, બોમ્બે સિટી-II (અને સંબંધિત અપીલ) (જે. એલ. કપૂર, એમ. હિદાયતુલ્લા અને જે. સી. શાહ, ન્યાયમૂર્તિઓ) આવકવેરો-વધારાનો નફો પરત કરવો-આવકવેરાની જવાબદારી- હિસાબી વર્ષ માટે વ્યવસાયિક નફો બંધ કરવો-વધારાનો નફો કર અધિનિયમ ૧૯૪૦ (૧૫/૧૯૪૦), કલમ ૧૨ (૧)-ભારતીય નાણાં અધિનિયમ, ૧૯૪૬(૭/૧૯૪૬), કલમ ૧૧ (૧૧)-ભારત આવકવેરો અધિનિયમ, ૧૯૨૨(૧૧/૧૯૨૨), કલમ ૧૦,૧૨. અપીલકર્તાઓ એક નોંધાયેલ પેઢીમાં ભાગીદાર હતા, જેનું ૨૪ માર્ચ,૧૯૪૫ના રોજ વિસર્જન કરવામાં આવ્યું હતું. એક ખાનગી મર્યાદિત કંપની ૨૫ માર્ચ, ૧૯૪૫થી પેઢીના વ્યવસાયમાં સફળ થઈ. ૧ એપ્રિલ, ૧૯૪૪થી ૨૪ માર્ચ, ૧૯૪૫ સુધીના હિસાબી સમયગાળા માટે, પેઢી પર વધારાનો નફો કરવેરાઅધિનિયમ, ૧૯૪૦ હેઠળ વધારાનો નફો કરવેરાનું મૂલ્યાંકન કરવામાં આવ્યુંહતું. તેણે ભારતીય નાણાં અધિનિયમ, ૧૯૪૨ની કલમ ૧૦ હેઠળ જરૂરીચોક્કસ રકમ જમા કરી હતી, જેને વધારાનો નફો કરવેરા વટહુકમ, ૧૯૪૩નીકલમ ૨ સાથે વાંચવામાં આવી હતી અને તે જોગવાઈઓ અનુસાર તે વધારાનાનફાના કરના એક ભાગની ચુકવણી માટે હકદાર બની હતી. આવક સમક્ષઅપીલકર્તાનો દાવો.ભારતીય આવકવેરો અધિનિયમ, ૧૯૨૨ની કલમ ૨૫ (૪)હેઠળ કર અધિકારીને મંજૂરી આપવામાં આવી હતી કે ૧ એપ્રિલ, ૧૯૪૪થી ૨૪માર્ચ, ૧૯૪૫ વચ્ચેના સમયગાળા માટે પેઢીના નફા પર કોઈ કર ચૂકવવાપાત્ર નહતો, પરંતુ તેમની અરજી કે વધારાનો નફો કર પરત કરવાની રકમ વ્યવસાયિકનફો હતો અને તેથી તે જ રીતે કરમાંથી મુક્તિ આપવામાં આવી હતી, તેને નકારીકાઢવામાં આવી હતી. ઉચ્ચ અદાલતે એક સંદર્ભ પર એવો મત વ્યક્ત કર્યો હતોકે પરત કરવામાં આવેલી રકમ ભારતીય આવકવેરો અધિનિયમ, ૧૯૨૨ની કલમ૧૨ હેઠળ કરપાત્ર અન્ય સ્રોતોમાંથી થતી આવક છે અને તેથી, અપીલકર્તાઓ તેઅધિનિયમની કલમ ૨૫ (૪) નો લાભ મેળવવા માટે હકદાર નથી. એવું માનવામાં આવે છે કે, વધારાનો નફો કરવેરા અધિનિયમ, ૧૯૪૦નીકલમ ૧૨ (૧) અને ભારતીય નાણાં અધિનિયમ, ૧૯૪૬ની કલમ ( ) IIIIનેધ્યાનમાં રાખીને, પરત કરવામાં આવેલી રકમ ભારતીય આવકવેરાના અધિનિયમ, ૧૯૨૨ના હેતુઓ માટે વ્યવસાયમાંથી થતી આવક હતી અને તેણેતેની લાક્ષણિકતા ગુમાવી ન હતી જે ડિપોઝિટ પહેલાં તેની પાસે હતી.તેભારતીય આવકવેરાના અધિનિયમની કલમ ૧૦ હેઠળ આવે છે અને તેથી, તેઅધિનિયમની કલમ ૨૫ (૪) હેઠળ મુક્તિ આપવામાં આવી હતી. મેક ગ્રેગોર અને બાલ્જબુર લિમિટેડ વિ.આવકવેરાના કમિશનર, બંગાળ,[૧૯૫૯] ૩૬ આઇ. ટી. આર. ૬૫ અને એ. એન્ડ ડબલ્યુ. નેસબિટ લિમિટેડ.વિરુદ્ધ મિશેલ, [૧૯૨૬] II ટી. સી. ૨૧૧, પર આધાર રાખ્યો હતો. સિવિલ અપીલેટ જ્યુરિસડીક્શનઃસિવિલ અપીલ્સ નંબર ૧૭૩ થી૧૭૫/૧૯૬૦. I T R. . . નંબર ૩૬/૧૯૫૭ માં બોમ્બે હાઈકોર્ટના ૧૧ માર્ચ, ૧૯૫૮નાચુકાદા અને આદેશોની અપીલ. અપીલકર્તાઓ માટે એ. વી. વિશ્વનાથ શાસ્ત્રી, એસ. એમ. દુબાશ અનેજી. ગોપાલકૃષ્ણન. પ્રતિવાદીઓ માટે કે. એન. રાજગોપાલ શાસ્ત્રી અને ડી. ગુપ્તા. ૧ માર્ચ ૧૯૬૧. કોર્ટનો ચુકાદો ન્યાયમૂર્તિ કપૂર દ્વારા આપવામાં આવ્યોહતો. એ હેઠળ પ્રમાણપત્ર અનુસાર આ ત્રણ અપીલ છે. ૬૬આવકવેરાનાસંદર્ભ નંબર ૩૬/૧૯૫૭ માં બોમ્બે હાઈકોર્ટના ચુકાદા અને આદેશોની વિરુદ્ધભારતીય આવકવેરાના અધિનિયમ, ૧૯૨૨ (હવે પછી 'અધિનિયમ' તરીકેસંબોધવામાં આવેલ છે) ની કલમ (૨). એક જ આદેશ સામે નિર્દેશિત અપીલની સંખ્યા ત્રણ છે કારણ કે પેઢીનાદરેક ભાગીદાર અલગ અપીલ લાવ્યા છે.આ પેઢી બોમ્બેમાં વાઇન વેપારીઓનોવ્યવસાય ચલાવતી હતી અને ૧ એપ્રિલ, ૧૯૩૯ પહેલાં અસ્તિત્વમાં આવીહતી.પેઢીનું આવકવેરાના કાયદા/૧૯૧૮ની જોગવાઈઓ હેઠળ આવકવેરાનુંમૂલ્યાંકન કરવામાં આવ્યું હતું. આવકવેરાન અધિનિયમ, ૧૯૨૨ (હવે પછી તેનેઅધિનિયમ તરીકે સંબોધવામાં આવેલ છે) ની જોગવાઈઓ હેઠળ નોંધાયેલી પેઢીનું ૨૪ માર્ચ, ૧૯૪૫ના રોજ વિસર્જન કરવામાં આવ્યું હતું અને તેના પછીનાદિવસે એટલે કે ૨૫ માર્ચ, ૧૯૪૫થી એક ખાનગી મર્યાદિત કંપની એટલે કેએસ. મિરાન્ડા એન્ડ કંપની. લિમિટેડ પેઢીના વ્યવસાયમાં સફળ રહી હતી.૧એપ્રિલ, ૧૯૪૪થી ૨૪ માર્ચ, ૧૯૪૫ વચ્ચેના સમયગાળા માટે નોંધાયેલપેઢીના નફા પર કોઈ કર ચૂકવવાપાત્ર ન હતો તેવા કાયદાના કલમ ૨૫ (૪) Case: DONALD MIRANDA versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY II [[1962] 1 S.C.R. 133] (1962) 1 एस.सी.आर. सररचचनयायालयकीररपोरडोनालडममरांडा -आयकरआयुकत, बॉमबेमसरीदवरतीय(औरसंबंधधतअपीले) (जे. एल. कपूर, एम. हहदायतुललाऔर जे. सी. शाह, जे.जे.) आयकर—अततररकतलाभकरकीरापसी—आयकरकादातयतर—वयरसायबंदकरना—लेखाररकेमलएलाभकोकरसेछूर—अततररकतलाभकरअधधतनयम1940 (1940 का5),एस।वरतअधधतनयम, 1946 (1946 का7), धारा. आयकरअधधतनयम, 1922 (1922 का1), एस.एस. 10, 12.अपीलकतारएकपंजीकृतफमरमेभागीदारथेजजसे24 माचर, 1945कोभंगकरहदयागयाथा।एकपाइरेरमलममरेडकंपनी25 माचर, 1945 सेफमरकेवयरसायमेसफलरही।लेखांकनअरधध1 अपैल, 1944 से24 माचर,1945 केमलए, फमरपरअततररकतलाभकरअधधतनयम, 1940 केतहतअततररकतलाभकरकाआकलनककयागयाथा।इसनेधाराकेतहतआरशयककुछधनरामशजमाकीथी।भारतीयवरतअधधतनयम, 1942 के10,एसकेसाथपढे।अततररकतलाभकरअधयादेश, 1943 के2, औरउनपारधानोकेअनुसारअततररकतलाभकरकेएकहहससेकेपुनभुरगतानकेहकदारबनगए।धाराकेतहतआयकरअधधकारीकेसमकअपीलकतारकादारा।भारतीयआयकरअधधतनयम, 1922 के25(4) केअनुसार1 अपैल1944 से24 माचर1945 केबीचकीअरधधकेमलएफमरकेमुनाफेपरकोईकरदेयनहींथा, लेककनउनकीदलीलथीककअततररकतलाभकरकाररफंडवयारसातयकलाभथाऔरइसमलएकरसेछूरदीगई, इसेअसरीकारकरहदयागया।उचचनयायालयने, एकसंदभरपर, यहवरचारककयाककरापसकीगईरामशधाराकेतहतकरयोगयअनयसोतोसेआयथी।भारतीयआयकरअधधतनयम, 1922 के12, औरइसमलए, अपीलकतारधाराकेलाभकेहकदारनहींथे।उसअधधतनयमकीधारा25(4). माना, ककएसकेमददेनजर।अततररकतलाभकरअधधतनयम,1940 कीधारा12(1) औरधारा. भारतीयवरतअधधतनयम, 1946 के11(11) केअनुसार, रापसकीगईरामशभारतीयआयकरअधधतनयम,1922 चररतनहींखोयाजोजमाकरनेसेपहलेथा।यहएसकेअंतगरतआताकेपयोजनोकेमलएवयरसायसेआयथी, औरउसनेअपनाहै।भारतीयआयकरअधधतनयमके10 औरइसमलए, धाराकेतहतछूरदीगईथी।उसअधधतनयमकीधारा25(4).मैकगेगोरऔरबालफोरमलममरेडबनामआयकरआयुकत,बंगाल, [1959] 36 1.रीआर. 65 औरए. एंडडबलू. नेजसबरमलममरेडबनामममशेल, [1926] 11 री.सी. 211, परभरोसाककया।सीएनआईएलअपीलीयकेताधधकार: 1960 कीमसवरलअपीलसंखया173 से175। माचरआर. सररचचनयायालयकीररपोर 134 Miranda [1962] 1957 के1. री. आर. नंबर36 मेबॉमबेहाईकोरकेमाचरडोनालड11, 1958 केफैसलेऔरआदेशोकेखखलाफअपील।. री. वरशरनाथशासती, एस. एम. .आयुकतएदुबाशऔरजीआयकरअपीलकतारओंकेमलएगोपाजकृषणन। उतरदाताओंकेमलएके.एन. गुपता। राजगोपालशासतीऔरडी. 1961. 1 माचर. नयायालयकातनणरयसुनायागयाकपूर, जे.- येधाराकेतहतपमाणपतकेअनुसारतीनअपीलेहै।भारतीयआयकरअधधतनयम, 1922 (इसकेबाद'अधधतनयम' कहाजाएगा) के66 ए(2), 1957 केआयकरसंदभरसंखया36 मेबॉमबेउचचनयायालयकेफैसलेऔरआदेशोकेखखलाफ। Kapur J • यदयवपएकहीआदेशकेवररदधअपीलेतीनहैकयोककफमरकेपतयेकभागीदारनेएकअलगअपीलकीहै।यहफमरबंबईमेशराबवयापाररयोकाकारोबारकरतीथीऔरअपैल1, 1939 सेपहलेअजसततरमेआईथी।फमरको1918 केआयकरअधधतनयमकेपारधानोकेतहतआयकरकामूलयांकनककयागयाथा।फमरजोपंजीकृतथी1922 केआयकरअधधतनयम(इसकेबादइसेअधधतनयमकहाजाएगा) केपारधानोकोभंगकरहदयागया24 माचर, 1945, औरउसकेअगलेहदनयानी25 माचर, 1945से, एकपाइरेरमलममरेडकंपनीयानीएस.एस. ममरांडाएंडकंपनीमलममरेडफमरकेवयरसायमेसफलहुई।एसकेतहतककयागयादारा. अधधतनयमके25(4) मेइसआशयकी1, 1944 से24 माचर, 1945 केबीचअनुमततदीगईककअपैलकीअरधधकेमलएपंजीकृतफमरकेमुनाफेपरकोईकरदेयनहींथा।1 अपैल, 1944 से24 माचर, 1945 तकपभायरलेखांकनअरधधकेसंबंधमे, पंजीकृतफमरपरअततररकत 1 एस.सी.आर. सररचचनयायालयकीररपोर135 Donald Miranda लाभकरअधधतनयम, 1940 केतहतअततररकतलाभकरलगायागयाथा।वरतअधधतनयम, 1942 के10, धाराकेसाथपढे।अततररकतलाभकरअधयादेश, 1943 के2 ।उनपारधानोकेअनुसारफमररपयेकीरामशकेअततररकतलाभकरकेएक2,35,704. तीनहहससेकेपुनभुरगतानकीहकदारबनगई।साझेदारोकेशेयरजोतीनअपीलोमेसंबंधधतअपीलकतारहै,जेमसममरांडारपयेथे।58,926, डोनालडममरांडाआररीएस।58,926 औरशीमतीएन. कयू. ममरांडार. 1,17,854. यहपसतुतककयागयाककलौराईगईरामशवयारसातयकलाभथीऔरइसमलएआयुकतकोछूरदीगई केअंतगरतकरसे. अधधतनयमकीधारा. अधधतनयमकीधाराअधधतनयमकीधारा25(4). आयकरआयकर Case: DONALD MIRANDA versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY II [[1962] 1 S.C.R. 133] (1962) .. 1 S.C.R. SUPREME COURT REPORTS DONALD MIRANDA v. THE COMMISSIONER OF INCOME.TAX, BOMBAY CITY ·II (and connected appeals) (J. L. KAPUR, M. HrnAYATULLAH and J. c. SHAH, JJ.) Income Tax-Refund of excess profits tax-Liability to income-tax-Discontinuance of business-Profits for accounting year exempt from tax-Excess Profits Tax Act r940 (r5 of r940), s. I2(I)-Indian Finance Act, r946 (7 oj r946), s. II(II)-Indian Income.tax Act, r922 (II of r922), ss. IO, I2. The appellants were partners in a registered firm which was dissolved on March 24, r945. A private limited company succeeded to the business of the firm from March 25, r945. For the accounting period April l, r944, to March 24, r945, the firm was assessed to excess profits tax under the Excess Profits Tax Act, r940. It had deposited certain sums of money as required under s. IO of the Indian Finance Act, 1942, read with s. 2 of the Excess Profits Tax Ordinance, 1943, and in accordance with those provisions became entitled to repayment of a portion of the excess profits tax. The appellant's claim before the Income-tax Officer under s. 25(4) of the Indian Income-tax Act, 1922, that no tax was payable on the profits of the firm for the period between April l, 1944, to March 24, 1945, was allowed, but their plea that the amount of refund of the excess profits tax was business profit and therefore similarly exempt from tax, was rejected. The High Court, on a reference, took the view that the amount refunded \Vas income from other sources taxable under s. 12 of the Indian Income.tax Act, 1922, and that, there-fore, the appellants were not entitled to the benefit of s. 25(4) of that Act. Held, that in view of s. l2(I) of the Excess Profits Tax Act, 1940, ands. rr(rr) of the Indian Finance Act, 1946, the amount refunded was income from business for the purposes of the Indian Income-tax Act, r922, and did not lose its character which it had before the deposit. It fell under s. IO of the Indian Income-tax Act and was, therefore, exempt under s. 25(4) of that Act. Mc Gregor and Balfour Ltd. v. Commissioner of Income-tax, Bengal, [1959] 36 I.TR. 65 and A. & W. Nesbitt Ltd. v. Mitchell, [1926] II T.C. 2rr, relied on. Civil Appeals CrvIL APPELLATE JURISDICTION : Nos. 173 to 175of1960. March I. 134 SUPREME COURT REPORTS [1962] Appeals from the judgment and orders dated March Donald Miranda 11, 1958, of the Bombay High Court in I. T. R. No. 36 of 1957. v. v. Commissioner of A. V. Viswanatha Sastri, S. M. Dubash and G. Income-tax Gopalakrishnan, for the appellants. K. N. Rajagopal Sastri and D. Gupta, for respon. dents. 1961. March 1. The Judgment of the Court was delivered by Kapur J. KAPUR, J.-These are three appeals pursuant to a certificate under s. 66A(2) of the Indian Income-tax Act, 1922 (hereinafter called the 'Act'), against the judgment and orders of the High Court of Bombay in Income-tax Reference No. 36of1957. Case: DONALD MIRANDA versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY II [[1962] 1 S.C.R. 133] (1962) സപീം ക ോടതി റിപൾ്ോർട്ടുക 1962 (1) SCR 133-139 നിരാകരണപതം (Disclaimer) പ്രാദേശിക ഭാഷയിൽ വിവർത്തനം ചെയ്ത വിധിന്യായം ഭാരതസര്‍ക്കാര്‍സ്ഥാപനമായ എ.ഐ.സി.ടി.ഇ. യുടെ “അനുവാദിനി” എന്ന നിര്‍മ്മിതരളബുദധാധിഷ്ഠിത വിവര്‍ത്തന ഉപകരണത്തിന്‍റെ സഹായത്തത്തോടെ കേഹൈക്ക്കോടതിയിലെഐ.റ്റി. ഡയറക്ടറേറസാധൂകരിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്.എന്നിരുന്നാലും, ഇതിന്‍റെഉളളടക്കത്തില്‍ആശയപരമായയോസാംഗത്യപരമായയോ വ്യാകരണപരമായയോ ആഖ്യാനപരമായയോ തെറ്റുകള്‍ കടന്നുകൂടാന്‍ സാധ്യതയുളളതാണ്. ഈ തര്‍ജ്ജമ കേവലം വ്യവഹാരകക്ഷികളുടെയുംപപൊതുജനങ്ങളുടെയും പപൊതുവായ അറിവിലേകക ഉപയയോഗപ്പെടുത്തുവാന്‍വേണ്ടി മാത്രം ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളതുമാണ്‌. ഔദ്യ്യോഗികവും പ്രായയോഗികവുമായഎല്ലാ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കും വിധി നിര്‍വഹണ നടപ്പാക്കലുകള്‍ക്കും പ്രസ്വിധിന്യായത്തിന്‍റെ ഇംഗ്ലീഷ് പതിപപ ആധികാരികവും അന്തിമവും ആയിരിക്കും. 1962 (1) SCR 133-139 ഡൊണാൾഡ് മിറാൻഡ v. ആദായനികതി കമിഷണർ, ബോംബെ സിറി -II (ബന്ധപ്പെട്ട അപ്പീലുകളും) (ജസ്റ്റിസ് ജെ.എൽ.കപൂർ, ജസ്റ്റിസ് എം.ഹിദായത്തുള്ള, ജസ്റ്റിസ് ജെ. സി. ഷാ) ആദായനികുതി- അധികലാഭനികുതിതിരിച്ചുനൽകൽ-ആദായനികുതിക്കുള്ള ബാധ്യത-ബിസ്സിനസ് നിറുത്തലാക്കൽ-മൂല്യനിർണയവർഷത്തെ ലാഭം നികുതിയിൽ നിനന ഒഴിവാക്കുന്നത്-അധിക ലാഭനികുതിനിയമം 1940 (1940-ലെ 15) വകുപപ 12 (1)-ഇനതൻ ധനകാര്യ നിയമം 1946(1946-ലെ 7) വകുപപ 11 (11)-ഇനതൻ ആദായനികുതി നിയമം 1922 (1922-ലെII) വകുപ്പുകൾ 10, 12. അപ്പീൽവാദികൾ 1945 മാർചച 24 ന് പിരിച്ചുവിട്ട ഒരു രജിസ്റ്റർ ചെയ്തസ്ഥാപനത്തിലെ പങ്കാളികളായിരുന്നു. 1945 മാർചച 25 മുതൽ ഒരു പ്രൈവറലിമിറ്റഡ് കമ്പനി സ്ഥാപനത്തിന്റെ ബിസിനസ് ഏറ്റെടുത്തു. 1944 ഏപ്രിൽ 1മുതൽ 1945 മാർചച 24 വരെയുള്ള അക്കക്കൌണ്ടിംഗ് കാലയളവിൽ, 1940-ലെഅധിക ലാഭനികുതി നിയമപ്രകാരം സ്ഥാപനത്തിന്റെ അധിക ലാഭനികുതി ഇനവിലയിരുത്തി. 1942 ലെതൻ ഫിനാൻസ് നിയമത്തിന്റെ വകുപപ 10പ്രകാരവും 1943 ലെ അധിക ലാഭനികുതി ഓർഡിനൻസിൻറെ വകുപപ 2പ്രകാരവും ആവശ്യമായ ചില തുകകൾ നിക്ഷേപിക്ുയും ആവ്യവസ്ഥകൾക്കനുസൃതമായി അധിക ലാഭനികുതിയുടെ ഒരു ഭാഗംതിരിച്ചുലഭിക്കാൻ അർഹത നേടുകയും ചെയ്തു. 1944 ഏപ്രിൽ 1 മുതൽ 1945 1962 (1) SCR 133-139 മാർചച 24 വരെയുള്ള കാലയളവിൽ സ്ഥാപനത്തിന്റെ ലാഭത്തിന് ഒരു 1922 ഇനനികുതിയും നൽകേണ്ടതില്ലെന ലെതൻ ആദായനികുതിനിയമത്തിലെ വകുപപ 25 (4) പ്രകാരം നികുതി അടയ്‌ക്കേണ്ടതില്ലെന്ന വാദംആദായനികുതി ഓഫീസർ മുൻപാകെയുള്ള അപ്പീൽവാദിയുടെഅനുവദിക്കപ്പെട്ടു, എന്നാൽ അധിക ലാഭനികുതിയുടെ തിരിച്ചടയ്ക്കപ്പെട്ട തുകബിസിനസലാഭമാണെന്നുംഅതിനാൽനികുതിയിൽനിനഒഴിവാക്കപ്പെടണമെന്നുമുള്ളഅവരുടെഅപേക്ഷനിരസിക്കപ്പെട്ടു. ഇന 12-ാംതിരിച്ചുലഭിച്ച തുക 1922 ലെതൻ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെവകുപപ പ്രകാരം നികുതി ചുമത്താവുന്ന മററ സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ളവരുമാനമാണെന്നും അതിനാൽ അപ്പീൽവാദികൾകക ആ നിയമത്തിലെ 25(4)-ാം വകുപ്പിന്റെ ആനുകൂല്യം ലഭിക്കാൻ അർഹതയില്ലെന്നും ഹൈക്ക്കോടതിഅതിന്റെ റഫറൻസിൽ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. അധിക ലാഭനികുതി നിയമം, 1940 ലെ വകുപപ 12 (1), ഇനതൻ ധനകാര്യനിയമം, 1946 ലെ വകുപപ II (II) എന്നിവ കണക്കിലെടുക്കുമ്പമ്പോൾ, തിരിച്ചുലഭിച്ചതുക ഇനതൻ ആദായനികുതി നിയമം, 1922 ന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾക്കായിബിസിനസ്സിൽ നിന്നുള്ള വരുമാനമാണെന്നും അതിനു നിക്ഷേപത്തിന്മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന സ്വഭാവം നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്നും വിധിച്ചു. ഇത് ഇനതൻആദായനികുതി നിയമത്തിലെ വകുപപ 10 പ്രകാരം വരുന്നതിനാൽ ആനിയമത്തിലെ വകുപപ 25 (4) പ്രകാരം ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മക് ഗ്രിഗറും ബാൽബർ ലിമിറ്റഡും v. ആദായനികുതി കമ്മീഷണർ,ബംഗാൾ, [1959] 36 I.T R. 65 ഉം A. & W. നെസ്ബിററ ലിമിറ്റഡ് v. മിച്ചൽ,[1926] II T.C. 2, ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. 1962 (1) SCR 133-139 സിവിൽ അപീൽ അധികാരിത: 1960 സിവിൽ അപീൽ നമർ 173്പ ലെ്പമതൽ 175 വ.രെ ബ1957-ലെ ഐ. ടി. ആർ. നമ്പർ 36-ൽ 1958 മാർചച 11-ലെോംബെഹൈക്ക്കോടതിയുടെ വിധിന്യായത്തിലും ഉത്തരവുകളിലും നിന്നുള്ള അപ്പീലുകൾ. എ. വി. വിശ്വനാഥ ശാസ്ത്രി, എസ്. എം. ദുബാഷ്, ജി. ഗഗോപാലകൃഷ്ണൻഎന്നിവർ അപ്പീൽവാദികൾക്കുവേണ്ടി. കെ. എൻ. രാജഗഗോപാൽ ശാസ്ത്രി, ഡി. ഗുപ്ത എന്നിവർഎതിർകക്ഷികൾക്കു വേണ്ടി . 1961 മാർചച 1. കോടതിയുടെ വിധിന്യായം പ്രസ്താവിച്ചത്. ജസ്റ്റിസ് കപൂർ-1957 -ലെ ആദായനികുതി റഫറൻസ് നമ്പർ 36-ൽ 1922 ൽബോംബെ ഹൈക്ക്കോടതിയുടെ വിധിന്യായത്തിനും ഉത്തരവുകൾക്കുമെതിരെ ഇന1922-ലെതൻ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ വകുപപ 66 എ (2) (ഇനിമുതൽ‘നിയമം’ എനന വിളിക്കുന്നു)പ്രകാരമുള്ള സർട്ടിഫിക്കറ്റിനു അനുസൃതമായ മൂനഅപ്പീലുകളാണ് ഇവ. സ്ഥാപനത്തിന്റെ ഓരരോ പങ്കാളിയും പ്രത്യേക അപ്പീൽ നൽകിയതിനാൽഒരേ ഉത്തരവിനെതിരെ നൽകിയ അപ്പീലുകൾ മൂന്നെണ്ണമുണട. ബോംബെയിൽവൈൻ വ്യാപാരികളുടെ ബിസിനസസ നടത്തിയിരുന്ന ഈ സ്ഥാപനം 1939 1962 (1) SCR 133-139 Case: DONALD MIRANDA versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY II [[1962] 1 S.C.R. 133] (1962) సుప్రీం కోర్ట్ నివేదికలు 1962_1_133_139 ్్్(J.L. కపూర, M. హిదయతులలామరియుJ.C. షా, నయాయమూరతి) ఆదాయపు పన్ను – అదనపులాభాల పన్నువాపసు – ఆదాయపు్్పననుబాధ్యత –వయాపారంనిలిపివేయడం – అంకౌంటిగ్సంవత్సరానికి పన్నుమినహాంయిపు – అదనపులాభాల పన్నుచట్టం1940 (15 ఆఫ్1940), సెక్షన్12(1) – ఇండియన్ఫైనాన్స్యాక్ట్, 1946 ( 7 ఆఫ్1946), సెక్షన్II (II) – ఇండియన్ ఇ‌న్ కమ్టాక్స్యాక్ట్, 1922 (II ఆఫ్1922), సెక్షన్లు10, 12. అప్పీలుదారులు మార్చి 24, 1945 న రద్దు చేయబడిన నమోదితసంస్థలో భాగస్వాములు.ఒక ప్రైవేట్ లిమిటెడ కంపెనీ మార్చి25, 1945 నుండి సంస్థ యొక్క వ్యాపారాన్ని విజయవంతంచేసింది. అకౌంటింగ్ వ్యవధి ఏప్రిల1, 1944 నుండి మార్చి 24,1945 వరకు, సంస్థ అదనపు లాభాల పన్ను చట్టం, 1940 ప్రకారంఅదనపు లాభాల పన్నుకు అంచనా వేయబడింది.ఇది అదనపు లాభాల పన్నుఆర్డినెన్స, 1943 లోని సెక్షన2 తో చదివిన, 1942, 1942 లోనిసెక్షన10ప్రకారం అవసరమైన నిర్దిష్ట మొత్తాలనుడిపాజిట్ చేసింది.మరియు ఆ నిబంధనలకు అనుగుణంగా అదనపు లాభాలపన్నులో కొంత భాగాన్ని తిరిగి చెల్లించే హక్కునుపొందారు.ఏప్రిల1, 1944 నుండి మార్చి 24, 1945 మధ్య కాలంలోసంస్థ యొక్క లాభాలపై ఎటువంటి పన్ను చెల్లించాల్సిన అవసరంలేదని భారతీయ ఆదాయపు పన్ను చట్టం, 1922 లోని సెక్షన25(4)కింద ఆదాయపు పన్ను అధికారి ముందు అప్పీలుదారు దావా, అనుమతించబడింది, కానీ అదనపు లాభాల పన్ను యొక్క వాపసుమొత్తం వ్యాపార లాభమని మరియు అందువల్ల పన్ను నుండిమినహాయింపుపొందాలనివారిఅభ్యర్థనతిరస్కరించబడింది.రిఫండ చేయబడిన మొత్తం భారతీయ ఆదాయపుపన్ను చట్టం, 1922 లోని సెక్షన12 ప్రకారం పన్ను విధించదగినఇతర వనరుల నుండి వచ్చిన ఆదాయం అని హైకోర్టు ఒక సూచనపైఅభిప్రాయపడింది.అందువల్ల,అప్పీలుదారులు ఆ చట్టంలోనిసెక్షన25(4) ప్రయోజనం పొందేందుకు అర్హులు కారు. అధిక లాభాల పన్ను చట్టం, 1940 లోని సెక్షన12(1) మరియుఇండియన ఫైనాన్స యాక్ట్, 1946 లోని సెక్షన11 (II)దృష్ట్యా, రీఫండ చేయబడిన మొత్తం భారతీయ ఆదాయపు పన్నుప్రయోజనాల కోసం వ్యాపారం నుండి వచ్చిన ఆదాయం. చట్టం,1922, మరియు డిపాజిట్‌ కు ముందు దాని పాత్రను కోల్పోలేదు.ఇదిభారతీయ ఆదాయపు పన్ను చట్టంలోని సెక్షన10 కిందకువస్తుంది మరియు కాబట్టి, ఆ చట్టంలోని సెక్షన25(4) కిందమినహాయింపు పొందింది. Mc గ్రెగర్మరియుబాల్ఫోర్లిమిటెడ్v. కమీషనర్ ఆఫ్ఇ‌న్ కమ్టాక్స్, ంబెగాల్[1959] 36 I.T.R. 65 మరియుA&W.నెస్బిట్లిమిటెడ్v. మిచెల్, [1926] II T.C. 211, ఆధారపడింది.సివిల అప్పిలేట్అధికార పరిధి: సివిల అప్పీల్స నం.173నుండి 175 వరకు,1960 బాంబే హైకోర్టు మార్చి 11, 1958 నాటి తీర్పు మరియుఉత్తర్వుల నుండి అప్పీలు. I.T.R నం.36 ఆఫ్1957 లో ఎ.వి.విశ్వనాథ శాస్త్రి, S.M.దుబాష్మరియుజి.గోపాలకృష్ణన్అప్పీలుదారులకు. కె.ఎన్. రాజగోపాల్శాస్త్రిమరియుడి.గుప్తాప్రతివాదులుగా. 1961. మార్చి1. కోర్టుతీర్పువెలువరింంచిది కాపూర, న్యాయమూర్తి:–ఇవి ఇండియన ఇన్‌ కమ టాక్సయాక్ట్, 1922 లోని సెక్షన66A(2) ప్రకారం సర్టిఫికేట్‌ కుఅనుగుణంగా మూడు అప్పీళ్లు (ఇకపై'చట్టం' అని పిలుస్తారు),1957ఆదాయపు పన్ను సూచన నం.36 లో బాంబే హైకోర్టు తీర్పు మరియుఆదేశాలకు వ్యతిరేకంగా. సంస్థ యొక్క ప్రతి భాగస్వామి ప్రత్యేక అప్పీల్‌ నుతీసుకువచ్చినందున,అదే ఆర్డర్‌ కు వ్యతిరేకంగా వచ్చినఅప్పీళ్లు మూడు సంఖ్యలో ఉన్నాయి.ఈ సంస్థ బొంబాయిలోవైన వ్యాపారుల వ్యాపారాన్ని కొనసాగిస్తోంది మరియుఏప్రిల1, 1939 కి ముందు ఉనికిలోకి వచ్చింది.1918 ఆదాయపు పన్నుచట్టంలోని నిబంధనల ప్రకారం సంస్థ ఆదాయపు పన్నుకు అంచనావేయబడింది. 1922 ఆదాయపు పన్ను చట్టంలోని నిబంధనల ప్రకారంనమోదు చేయబడిన సంస్థ (ఇకపై చట్టంగా పిలవబడుతుంది) మార్చి24, 1945 న రద్దు చేయబడింది మరియు ఆ తర్వాతి రోజు నుండి అంటేమార్చి 25, 1945 నుండి, ఒక ప్రైవేట్ లిమిటెడ కంపెనీ అంటేS.S. మిరాండామరియుకంపెనీలిమిటెడ వ్యాపారంలో విజయంసాధించింది.ఏప్రిల1, 1944 నుండి మార్చి24, 1945 మధ్యకాలంలో నమోదిత సంస్థ యొక్క లాభాలపై ఎటువంటి పన్నుచెల్లించాల్సిన అవసరం లేదని చట్టంలోని సెక్షన25(4)ప్రకారం చేసిన దావా అనుమతించబడింది.ఏప్రిల1, 1944 నుండి Case: DONALD MIRANDA versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY II [[1962] 1 S.C.R. 133] (1962) [इंग्रजीमध्ये टंकलि�खि�त न्यायनि�र्ण�याचा मराठीत अ�ुवाद] [१९६२]-१-एससीआर-१३३ डो�ाल्ड लिमरांडा निवरुद्ध आयकर आयुक्त, मुंबई शहर-२ (आलिर्ण सं�ग्न अपी�े) [न्या. जे. ए�. कपूर, न्या. एम. निहदायतुल्लाह आलिर्ण न्या. जे. सी. शहा] आयकर - जादा �फ्याचा परतावा – आयकराचे दानियत्व - व्यवसाय बंद होर्णे - �े�ा वर्ष�चा �फा कर सूट – अनितरिरक्त �ाभ कर अलिDनि�यम, १९४० (१९४० चा १५), क�म १२(१) - निवत्त अलिDनि�यम, १९४६ (१९४६ चा ७), क�म २(२)- आयकर अलिDनि�यम, १९२२ (१९२२ चा १ आर), क�म १०, १२. अपी�कतJ हे २४ माच� १९४५ रोजी निवसलिज�त करण्यात आ�ेल्या �ोंदर्णीकृत फम�मध्ये भागीदार होते. २५ माच� १९४५ पासू� एका प्रायव्हेट लि�लिमटेड कंप�ी�े कंप�ीचा व्यवसाय प्राप्त के�ा . १ एनिप्र� १९४४ ते २४ माच� १९४५ या �े�ा का�ावDीसाठी कंप�ी�ा अनितरिरक्त �फा कर अलिDनि�यम, १९४० अंतग�त अनितरिरक्त �फा कराचे मूल्यांक� के�े गे�े. भारतीय निवत्त कायदा १९४२ चे क�म १० व जोनिड�ा जादा �फा कर अध्यादेश क�म २ चे प्रमार्णे त्यां�ी काही रक्कम भर�ी. भारतीय निवत्त अलिDनि�यम, १९४२ च्या क�म १० अन्वये व अनितरिरक्त �ाभ कर अध्यादेश, १९४३ च्या क�म २ अन्वये आवश्यक अस�े�ी काही रक्कम जमा के�ी होती आलिर्ण त्या तरतुदीं�ुसार अनितरिरक्त �फा कराचा काही भाग परत फेडण्यास पात्र ठर�े होते. १ एनिप्र� १९४४ ते २४ माच� १९४५ या का�ावDीत कंप�ीच्या �फ्यावर कोर्णताही कर देय �ाही, असा भारतीय प्राखिप्तकर कायदा १९२२ च्या क�म २५ (४) अन्वये प्राखिप्तकर अलिDकाऱ्यांसमोर अपी�कत्याे के�े�ा दावा मान्य करण्यात आ�ा, परंतु अनितरिरक्त �फा कराच्या परताव्याची रक्कम व्यावसानियक �फा आहे आलिर्ण म्हर्णू�च करमुक्त आहे, ही त्यांची निव�ंती अमान्य करण्यात आ�ी. परताव्याची रक्कम ही भारतीय प्राखिप्तकर कायदा १९२२ च्या क�म १२ अन्वये करपात्र अस�ेल्या इतर स्त्रोतांमDू� लिमळर्णारे उत्पन्न आहे, असे मत उच्च न्याया�या�े एका संदभा�वरू� व्यक्त के�े. अपी�कतJ त्या कायद्याच्या क�म २५ (४) चा �ाभ घेण्यास पात्र �व्हते. असा नि�र्ण�य निद�ा की, अनितरिरक्त �ाभ कर अलिDनि�यम, १९४० चे क�म १२ (१) आलिर्ण भारतीय निवत्त अलिDनि�यम, १९४६ चे क�म ११ (११) �क्षात घेता, परत के�े�ी रक्कम ही भारतीय प्राखिप्तकर अलिDनि�यम, १९२२ च्या उद्देशा�े व्यवसायातू� लिमळा�े�े उत्पन्न आहे आलिर्ण ठेवीपूवf अस�े�े त्याचे स्वरूप गमाव�े�े �ाही. तो भारतीय प्राखिप्तकर कायद्याच्या क�म १० अंतग�त येतो आलिर्ण म्हर्णू� त्या कायद्याच्या क�म २५ (४) अन्वये त्या�ा सूट देण्यात आ�ी होती. मॅक ग्रेगर अँड बाल्फोर लि�लिमटेड निव. आयकर आयुक्त, बंगा�, [१९५९] ३६ आय.टी.आर. ६५ आलिर्ण ए. अँड डब्ल्यू. �ेखिlट लि�लिमटेड निव. लिमशे�, [१९२६] ११ टीसी २११, यांवर लिभस्त ठेव�ी. निदवार्णी अपी� अलिDकारिरता : निदवार्णी अपी� क्रमांक १७३ ते १७५/१९६०. मुंबई उच्च न्याया�या�े निद�ांक ११ माच�, १९५८ रोजी आय.टी.आर. क्र. ३६/१९५७ मध्ये पारिरत के�ेल्या न्यायनि�र्ण�य व आदेशावरू�. ए. व्ही. निवश्व�ाथ शास्त्री, एस. एम. दुबाश जे गोपा�कृष्ण�, अपी�कत्याuसाठी. के. ए�. राजगोपा� शास्त्री आलिर्ण डी. गुप्ता, उत्तरवादींसाठी. १९६१. माच� १. न्याया�याचा न्यायनि�र्ण�य न्या. कपूर यांचेद्वारे पारिरत करण्यात आ�ा. भारतीय आयकर अलिDनि�यम, १९२२ (यापुढे ‘कायदा’ म्हर्णू� संबोD�े जाई�) च्या अंतग�त अस�ेल्या प्रमार्णपत्राच्या अ�ुर्षांगा�े मुंबई उच्च न्याया�या�े आयकर संदभ� क्र. ३६/१९५७ मध्ये पारिरत के�ेल्या न्यायनि�र्ण�य आलिर्ण आदेशानिवरोDात प्रस्ुची ती� अपी�े आहेत. जरी त्याच आदेशानिवरुद्ध नि�दJलिशत के�े�े ती� अपी� आहेत कारर्ण भागीदारी संस्थेच्या प्रत्येक भागीदारा�े स्वतंत्र अपी� दा�� के�े आहे. ही भागीदारी संस्था मुंबई येथे वाई� व्यापाऱ्यांचा व्यवसाय करत होती आलिर्ण ती निद�ांक १ एनिप्र�, १९३९ पूवf अखिस्ात आ�ी. स� १९१८ च्या आयकर कायद्याच्या तरतुदी�ुसार या फम�चे आयकर आकारण्यात आ�े होते. Case: DONALD MIRANDA versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY II [[1962] 1 S.C.R. 133] (1962) 1961 മാർചച 1. കോടതിയുടെ വിധിന്യായം പ്രസ്താവിച്ചത്. ജസ്റ്റിസ് കപൂർ-1957 -ലെ ആദായനികുതി റഫറൻസ് നമ്പർ 36-ൽ 1922 ൽബോംബെ ഹൈക്ക്കോടതിയുടെ വിധിന്യായത്തിനും ഉത്തരവുകൾക്കുമെതിരെ ഇന1922-ലെതൻ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ വകുപപ 66 എ (2) (ഇനിമുതൽ‘നിയമം’ എനന വിളിക്കുന്നു)പ്രകാരമുള്ള സർട്ടിഫിക്കറ്റിനു അനുസൃതമായ മൂനഅപ്പീലുകളാണ് ഇവ. സ്ഥാപനത്തിന്റെ ഓരരോ പങ്കാളിയും പ്രത്യേക അപ്പീൽ നൽകിയതിനാൽഒരേ ഉത്തരവിനെതിരെ നൽകിയ അപ്പീലുകൾ മൂന്നെണ്ണമുണട. ബോംബെയിൽവൈൻ വ്യാപാരികളുടെ ബിസിനസസ നടത്തിയിരുന്ന ഈ സ്ഥാപനം 1939 1962 (1) SCR 133-139 ഏപ്രിൽ ഒന്നിന് മുമപ നിലവിൽ വന്നു. 1918-ലെ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെവ്യവസ്ഥകൾ പ്രകാരം സ്ഥാപനത്തിൻെറ ആദായനികുതി കണക്കാക്കിയിരുന്നു.1922-ലെ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾ പ്രകാരം രജിസ്റ്റർ ചെയ്തസ്ഥാപനം (ഇനിമുതൽ നിയമം എനന വിളിക്കുന്നു) 1945 മാർചച 24 ന്പിരിച്ചുവിട്ടു, അതിനുശേഷമുള്ള ദിവസം മുതൽ, അതായത് മാർചച 25, 1945,ഒരു സ്വകാര്യ ലിമിറ്റഡ് കമ്പനി ആയ എസ്. എസ്. മിറാൻഡ ആൻഡ് കമ്പനിലിമിറ്റഡ് സ്ഥാപനത്തിന്റെ ബിസിനസ് ഏറ്റെടുത്തു. 1944 ഏപ്രിൽ 1 മുതൽ1945 മാർചച 24 വരെയുള്ള കാലയളവിൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത സ്ഥാപനത്തിന്റെലാഭത്തിന് ഒരു നികുതിയും നൽകേണ്ടതില്ലെനന നിയമത്തിലെ വകുപപ 25 (4)പ്രകാരം നൽകിയ അവകാശവാദം അനുവദിച്ചുനല്കിയിരുന്നു. 1944 ഏപ്രിൽ 1മുതൽ 1945 മാർചച 24 വരെയുള്ള ചാർജ് ചെയ്യാവുന്ന അക്കക്കൌണ്ടിംഗ്കാലയളവുമായി ബന്ധപ്പെടട, രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത സ്ഥാപനത്തിന് 1940-ലെ അധികലാഭനികുതി നിയമപ്രകാരം അധിക ലാഭനികുതി ചുമത്തി. 1942 ലെ ധനകാര്യനിയമത്തിലെ 10-ാംവകുപപ,1943 ലെഅധികലാഭനികുതിഓർഡിനൻസിൻറെ 2-ാം വകുപപ എന്നിവയ്ക്കയ്ക്കൊപ്പം ആവശ്യമായ ചില തുകകൾഅവർ ആനിക്ഷേപിക്ുയുംചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.വ്യവസ്ഥകൾക്കനുസൃതമായി അധിക ലാഭനികുതിയുടെ ഒരു ഭാഗമായ 2,35,704രൂപ തിരിച്ചുലഭിക്കാൻ സ്ഥാപനത്തിന് അർഹതയുണ്ടായി. മൂനന അപ്പീലുകളിൽഅപ്പീൽ നൽകിയ മൂനന പങ്കാളികളുടെ ഓഹരികൾ- ജെയിംസ് മിറാൻഡക58,926 രൂപയും ഡഡൊണാൾഡ് മിറാൻഡകക 58,926 രൂപയും ശ്രീമതി എൻ.ക്യു. മിറാൻഡകക 1,17,854 രൂപയുമാണ്. തിരിച്ചുനൽകിയ തുക ബിസിനസലാഭമാണെന്നും അതിനാൽ നിയമത്തിലെ വകുപപ 25 (4) പ്രകാരം നികുതിയിൽനിനന ഒഴിവാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നും സമർപ്പിച്ചു. ഈ അപേക്ഷ ആദായനികുതിഓഫീസർനിരസിക്ുയുംഓരരോഅപ്പീൽവാദിയുടെവിഹിതവും സപീം ക 1962 (1) SCR 133-139 ആദായനികുതിയായും സൂപ്പർ ടാക്സായും കണക്കാക്ുയും അത് കുറച്ചശേഷംഓരരോ പങ്കാളിയ്ക്കും ബാക്കിവന്ന തുക തിരിച്ചുനൽകുകയും ചെയ്തു, എന്നാൽനിയമത്തിലെ വകുപപ 25 (4) പ്രകാരം ഒഴിവാക്കിയിട്ടുള്ള അപ്പീൽവാദികളുടെമമൊത്തം ബിസിനസസ വരുമാനം ഉൾപ്പെടുത്തിയാണ് നികുതിയക്ക ബാധകമായനിരകക അദ്ദേഹം കണക്കാക്കിയത്. അപ്പീലിൽ ഈ വിലയിരുത്തൽസ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടുവെങ്കിലും പിന്നീടുള്ള അപ്പീലിൽ തിരിച്ചുനൽകിയ തുകബിസിനസ്സിൽ നിന്നുള്ള വരുമാനമാണെന്നും അതിനാൽ നിയമത്തിലെ വകുപ25 (4) പ്രകാരം ആദായനികുതിയിൽ നിനന ഒഴിവാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നുംആദായനികുതി അപ്പലേററ ട്രൈബ്യൂണൽ വിലയിരുത്തി. ആദായനികുതികമ്മീഷണറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ട്രൈബ്യൂണൽ ഹൈക്ക്കോടതിയുടെഅഭിപ്രായത്തിനായി ഇനിപ്പറയുന്ന നിയമപ്രശ്നം റഫർ ചെയ്തു: “ഇനതൻ ധനകാര്യ നിയമം , 1942 ലെ വകുപപ 10 അല്ലെങ്കിൽ1943 ലെ അധിക ലാഭനികുതി ഓർഡിനൻസിലെ വകുപപ 2അനുസരിചച കേന്ദ്ര സർക്കാർ നടത്തിയ അധിക ലാഭനികുതിതിരിച്ചടവ് ഇനതൻ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ വകുപപ 25(4)-ന്റെഉദ്ദേശ്യങ്ങൾക്കായി ബിസിനസ്സിൽ നിന്നുള്ള ലാഭമാണണോ?” അങ്ങനെ തിരിച്ചടച്ച തുക നിയമത്തിലെ 12-ാം വകുപപ പ്രകാരം നികുതിചുമത്താവുന്ന മററ സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വരുമാനമാണെന്നും അതിനാൽഅപ്പീൽവാദികൾകക നിയമത്തിലെ 25 (4)-ാം വകുപ്പിന്റെ ആനുകൂല്യംലഭിക്കാൻ അർഹതയില്ലെന്നും ഹൈക്ക്കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. നികുതിയുടെസ്വഭാവം കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പമ്പോൾ ബഹുമാനപ്പെട്ട ചീഫ് ജസ്റ്റിസ് ഇപ്രകാരംപറഞ്ഞു:- സപീം ക 1962 (1) SCR 133-139 "ഈ വരുമാനം നിയമപരമായ വരുമാനമായതിനാൽ അനിവാര്യമായും പിന്തുടരേണ്ട അനന്തരഫലങ്ങളുള്ള ഒരുനിയമപരമായ വരുമാനമായി കണക്കാക്കണം എന്നതായിരുന്നുവ്യക്തമായും നിയമനിർമ്മാണസഭയുടെ കാഴ്ചപ്പാട്". Case: DONALD MIRANDA versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY II [[1962] 1 S.C.R. 133] (1962) Donald Miranda लाभकरअधधतनयम, 1940 केतहतअततररकतलाभकरलगायागयाथा।वरतअधधतनयम, 1942 के10, धाराकेसाथपढे।अततररकतलाभकरअधयादेश, 1943 के2 ।उनपारधानोकेअनुसारफमररपयेकीरामशकेअततररकतलाभकरकेएक2,35,704. तीनहहससेकेपुनभुरगतानकीहकदारबनगई।साझेदारोकेशेयरजोतीनअपीलोमेसंबंधधतअपीलकतारहै,जेमसममरांडारपयेथे।58,926, डोनालडममरांडाआररीएस।58,926 औरशीमतीएन. कयू. ममरांडार. 1,17,854. यहपसतुतककयागयाककलौराईगईरामशवयारसातयकलाभथीऔरइसमलएआयुकतकोछूरदीगई केअंतगरतकरसे. अधधतनयमकीधारा. अधधतनयमकीधाराअधधतनयमकीधारा25(4). आयकरआयकर केअंतगरतकरसे. अधधतनयमकीधारा. अधधतनयमकीधाराअधधतनयमकीधारा25(4). आयकरआयकरआयकरअधधकारीनेउसतनरेदनऔरपतयेककेहहससेकोअसरीकारकरहदयाJ.अपीलकतारओंकाआयकरऔरसुपररैकसकामूलयांकनकपूरककयागयाथाऔरशेरकोकारनेकेबादउनहोनेपतयेक, लेककनउनहोनेअपीलकतारओंकीभागीदारकोचुकायाथाकुलवयारसातयकआयकोशाममलकरकेकरपरलागूदरकीगणनाकी, जोककएसकेतहतछूरथी।25(4)अधधतनयमका. अपीलपरइसमूलयांकनकीपुजषरकीगईलेककनआगेकीअपीलपरआयकरअपीलीयनयायाधधकरणनेमानाककजोरामशरापसकीगईथीरहवयरसायसेआयथीऔरइसमलएधाराकेतहतआयकरसेछूरथी।अधधतनयमकीधारा25(4).आयकरआयुकतकेकहनेपर, हटबयूनलनेकानूनकेतनमनमलखखतपशनकोउचचनयायालयकीरायकेमलएभेजा:"कयाभारतीयवरतएसीबी, 1942 कीधारा10, याअततररकतलाभकरअधयादेश, 1943 कीधारा2 केअनुसरणमेकेद,सरकारदराराककएगएअततररकतलाभकरकापुनभुरगतानधारा25 केपयोजनोकेमलएवयरसायसेहोनेरालामुनाफाहै(4) भारतीयआयकरअधधतनयमका?'उचचनयायालयनेमानाककलौराईगईरामशधाराकेतहतकरयोगयअनयसोतोसेआयथी।इसमलएअधधतनयमकीधारा12औरअपीलकतारधाराकेलाभकेहकदारनहींथे।अधधतनयमकीधारा25(4). करकीपकृततसेतनपरनेमेवरदरानमुखय 136 सररचचनयायालयकीररपोर Miranda नयायाधीशनेकहा: - "सपषररपसेवरधातयकाकावरचारयहथाककइसआयकोएकरैधातनकआयकेरपमेमानाजानाचाहहए,जजसकेपररणामआरशयकरपसेसामनेआनेचाहहए।रैधातनक"आयहोनेकेकारणइसेकमककयाजानाचाहहए।।अपीलकतारओंकीओरसेयहतकरहदयागयाककरापसकीगईरामशआय, लाभऔरवयरसायसेपापतलाभथीऔरएसकेअंतगरतआतीथी।अधधतनयमके10 औरइसमलएधाराकेतहतछूरदीगईथी।अधधतनयमकीधारा25(4). इसपशनकेतनधाणकेमलएअततररकतलाभकरअधधतनयम, 1940 औरवरतअधधतनयम, 1946 केपासंधगकपारधानोकाउललेखकरनाआरशयकहै।अततररकतलाभकरअधधतनयमकीधारा12(1) इसपकारथी:- [1962] एस. 12(1) "अततररकतलाभकरकीरामश ककसीवयरसायकेसंबंधमेदेयककसीभीपभायरलेखांकनअरधधकेमलएककसीभीसरीकायररामशसेकम-ककयाजासकताहैसेककेपारधानोकेतहतराहतकेमाधयमसेसकम।tion -ए, केमलएगणनामेआईएलयाअनुभागआईएलहोगा मै)उउलडकेआयुकतआयकर आयकरयासुपररैकसकेउददेशयोसेलाभऔरउसवयरसायकेलाभकोउसअरधधमेककएगएवयय"केरपमेकरौतीकरनेकीअनुमततदीजाएगी। Kapur J. एसकापासंधगकभाग. भारतीयवरतकीधारा11(11).अधधतनयम, 1946, पारधान:- "भारतीयवरतअधधतनयम, 1942 कीधारा10 याअततररकतलाभकरअधयादेश, 1943 कीधारा2 केपारधानोकेतहतककसीभीपभायरलेखांकनअरधधकेसंबंधमेचुकाएगएअततररकतलाभकरकीककसीभीरामशकोआयमानाजाएगा।भारतीयआयकरअधधतनयम, 1922 के 1 एस.सी.आर. सररचचनयायालयकीररपोर137 Donald Miranda पयोजनोकेमलए, औरउसअधधतनयमकीधारा34 केपारधानोकेबारजूद, वपछलेररकीआयकेरपमेमानाजाएगाजोककपभायरलेखांकनअरधधकागठनयाशाममलहैजजसकेसंबंधमेउकतरामशहै:चुकानेयोगय, जोबशतरककककसीभीलाभकेसंबंधमेचुकाईगईऐसीकोईभीरामशयूनाइरेडककंगडममेलागूकानूनकेतहतअततररकतलाभकरकेमलएमूलयांकनयोगयहै, आयकरऔरसुपररैकसकेमूलयांकनकेउददेशयसे,वपछलेकीआयकेरपमेमानीजाएगी।रहररजजसकेदौरानपुनभुरगतानककयाजाताहै।" वरतअधधतनयम, 1942 कीधारा10(1) याअततररकतकेपासंधगकपारधानोकोउदधृतकरनाआरशयकनहींहै।लाभकरअधयादेश, 1943 ।अततररकतलाभकरअधधतनयमकीधारा12(1)सेपताचलताहैककककसीभीपभायरलेखांकनअरधधकेमलएककसीवयरसायकेसंबंधमेदेयअततररकतलाभकरकीरामशएकसरीकायरवययथी।एसकेतहत. भारतीयवरतअधधतनयम, 1946 के11(11), पोकेतहतकोईभीअततररकतलाभरापसककयागया।भारतीयवरतअधधतनयम,1942, याएसकेदजषरकोण।अततररकतलाभकरअधयादेश, 1943 के2 कोआयमानागयाथाऔरइसेवपछलेररकीआयकेरपमेमानाजानाथाजोगहठतथीयाजजसमेपभायरलेखांकनअरधधशाममलथीजजसकेसंबंधमेउकतरामशचुकानेयोगयथी।इसपकारचुकाईगईरामशथी 138 सररचचनयायालयकीररपोर Miranda वपछलेररकेमलएअधधतनयमकेपयोजनोकेमलएआयकेरपमे मानाजाएगा, एसकेबारजूद।अधधतनयमके34. Case: DONALD MIRANDA versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY II [[1962] 1 S.C.R. 133] (1962) 35'SS fHoist aATH fESAH Cah afHHad, soe fASst- iy (MS Fam wuts) on At. Wd, 77.) at sgst fez wate 1942 th oo 10 A Sy S&S Can gsIOA1943 tt os 2 t won” aud Ada wd as We TU oScan tt Ha weal d Sat fHSaH-can wae Ut OS 25(4) CTSen Se adurg J Hate’ J? Jet age 5 fas fa fenH sgt aun atst Tet Jan wae ctOd 12 Uns mah Ud dd Ads S HHS AR yniiwagst fASet uto|e ct ors 25 (4) CSS t Jae od Hal can ct yfagst BJat asi tae fla feed wHeel eH Hien Wet ore ddq Sao sd 3 PAC fa femora yw UE CU ae DE Ueਹਨ." wWisadgsta?t A agd fro esiw fest get At fe aun att gsJaH WHS, SS ns adaug Jes A wes vac tos iocwots weet J us fen Set nae tt oat 25 (4) nals ae fest wetHt fen AES Ut fagade Bet ey ws can wae, 1940 WS feznote 1946 @ Helos Guad w Jee ve ng Jl eg os canwae tt Oa 12(1) JS a word Ft:- HAWS 12(1) "Us11 At Hane 11-8 & Guyot et sfos TIScl JaH WHS ad t Gea Set wT OA added t Hofer neHotent 'S Hud can Ba a GH fimre feu als ysd =A acst|ade Ul faye fest Weg" sgt fez woe 1946 Ct os 11(11) & Aafas for yeatst fam c-:- SCR 1962-1-133-139 35'SS fHoist aATH fESAH Cah afHHad, soe fASst- iy (MS Fam wuts) on At. Wd, 77.) "SIs fes nls 1942 Tos 10 A SY BS Can MISISA 1943ot og 2 ct Quy ct ue fan Ft Wana Ser fimre t AE fevme atst get ey yas caH © STIS HES CAH nee 1922 FSecu Set wHeSl Hiew Wear nS GA nae t Hans 34 t Guygg|co Wedd, Uses WS ct wHeol t gu fed How Wed TH fedOdnud Se nent & W686 A AHS Jd fAH t HEY feu Gas JayHa werfegie J: SHds fa fan et Hore t HEY fev we atst get fat aeJaH ft Gores fagisn fed BT aga t sfos ey yore t canSet st ysaEugd J, S WHES-dd WS AU can tC HBia= Ct CCHSat fuses AS ct wHeS en Hien Wear fAH ct He weaotal drt oi" fez woe 1942 CH os 1011) A ey BS can “rgsIAH1943 ¢ Hees Cusa wo Jee ve add ad di eg ws canwoe Ft Oe 12(1) vane J fa fan at Dana Su filme SetHoydiaad udd Ah fests Gear wae 1946 Ut os 11(11) &sfis ws fes wae 1942 A eg Bs can wWOSIGA 1943 2HaAHS 2 & Cus e sys Sun ais ge fan J Sy yo? ©WHES Hiow Are Ht WS CAS Uses AS cl wTHeS Hien AreHl, fAH & doo ast fomr At At fA feu Danuta werGfed wentWHS Jet d fan t WEY fed fT JaH SUA ado Ud AEA sg3139 Aalst Jan 6 wae Ct os 34 t Pepe, fuses WS Bet nlae,ce GcH Set wrHeoat eH Hier AST afl ey os can node tt yAsea vaAed J fa GH lace woCen as adyd 3sd=e as Hotent '3S can Saree’ Hh few Set SCR 1962-1-133-139 35'SS fHoist aATH fESAH Cah afHHad, soe fASst- iy (MS Fam wuts) on At. Wd, 77.) de fez wate 1942 SY Ss Can WISISA 1943 & Guag= He At Ss dd So 'S Cot Teer Jet wate At A cant gTsO3 Ast We SSt Jan S ulgst Al Ft fa fEA aS C Guay ute Ht fH wees t fea CHS feu, Ha Jad ws weed fexfesBSH flSaH Can afHHad, UsHt Bars (') 6 HStasags™enaHt ws fed HBta= Bet At fuses WS ct wHesl eA Hlonr Are JI |fear feoaH can ule, 1918 (8 HS 9 HGS, A 40) C MOOT‘St Pan ws ‘3S og fom et wg. 41) T Jes S ane, feTcfu foamy Ar] -- YoHiedm fey a go fH feu alt wa od Jd Haut fa cafeeHeet Onis fron fle Jd) we aH areal AHS TI" fH 3g fA wees wt fed At fa festa AHS vac, 1946 cos 11(14) fed fers Aa ow feo, AGA An feu oTJu Ht WS vgidnl froaH can niae t feuH 4(1) & feet fag Atf€s wae 1946 OU Oe 11(11) WS BA Mae OB Ge 11114) =wrudfee Hed Bus a fad Jol fern sg fea AE J fa eg os can Ut Jan SY BS ca wore Tt OSs 12(1) S uals fla HStae & eurga Hatten ct Teadud Ada as aH ots Are’ A St fe HSiasaTST Cada < SCR 1962-1-133-139 35'SS fHoist aATH fESAH Cah afHHad, soe fASst- iy (MS Fam wuts) on At. Wd, 77.) Case: DONALD MIRANDA versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY II [[1962] 1 S.C.R. 133] (1962) હેઠળ કરવામાં આવેલા દાવાને મંજૂરી આપવામાં આવી હતી.૧ એપ્રિલ, ૧૯૪૪થી ૨૪ માર્ચ, ૧૯૪૫ સુધીના ચાર્જપાત્ર એકાઉન્ટિંગ સમયગાળાના સંદર્ભમાં,નોંધાયેલ પેઢી પર વધારાનો નફો કર અધિનિયમ, ૧૯૪૦ હેઠળ વધારાનો નફોકર લાદવામાં આવ્યો હતો.તેણે વધારાના નફા કરવેરા વટહુકમ, ૧૯૪૩ની કલમ૨ સાથે વાંચીને નાણાં અધિનિયમ, ૧૯૪૨ની કલમ ૧૦માં જરૂરી ચોક્કસ રકમજમા કરી હતી.તે જોગવાઈઓ અનુસાર પેઢી રૂ. ૨,૩૫,૭૦૪ ની રકમનાવધારાના નફા કરના એક ભાગની ચુકવણી માટે હકદાર બની હતી.ત્રણઅપીલમાં સંબંધિત અપીલકર્તા એવા ત્રણ ભાગીદારોના શેર જેમ્સ મિરાન્ડા રૂ.૫૮, ૯૨૬, ડોનાલ્ડ મિરાન્ડા Rs ૫૮,૯૨૬ અને શ્રીમતી એન. ક્યૂ. મિરાન્ડા.રૂ. ૧,૧૭,૮૫૪.એવી રજૂઆત કરવામાં આવી હતી કે પરત કરવામાં આવેલીરકમ વ્યવસાયિક નફો હતો અને તેથી કાયદાની કલમ ૨૫ (૪) હેઠળ કરમાંથીમુક્તિ આપવામાં આવી હતી. આવકવેરાના અધિકારીએ એ વાતને નકારી કાઢીહતી કે દરેક અપીલકર્તાના હિસ્સાનું મૂલ્યાંકન આવકવેરો અને સુપર ટેક્સ તરીકેકરવામાં આવ્યું હતું અને બાકીની રકમ બાદ કરીને તેમણે દરેક ભાગીદારનેચૂકવણી કરી હતી, પરંતુ તેમણે અપીલકર્તાની કુલ વ્યવસાયિક આવકનોસમાવેશ કરીને કરવેરાને લાગુ પડતા દરની ગણતરી કરી હતી, જેને કાયદાનીકલમ ૨૫ (૪) હેઠળ મુક્તિ આપવામાં આવી હતી. અપીલ પર આ આકારણીનીપુષ્ટિ કરવામાં આવી હતી પરંતુ આવકવેરાની આગળની અપીલ પર, અપીલટ્રિબ્યુનલે ચુકાદો આપ્યો હતો કે જે રકમ પરત કરવામાં આવી હતી તે વ્યવસાયમાંથી આવક હતી અને તેથી, કાયદાની કલમ ૨૫ (૪) હેઠળઆવકવેરામાંથી મુક્તિ આપવામાં આવી હતી. આવકવેરાના કમિશનરના કહેવાપર ટ્રિબ્યુનલે હાઈકોર્ટના અભિપ્રાય માટે કાયદાના નીચેના પ્રશ્ો સંદર્ભ આપ્યોહતોઃ "શું ભારતીય નાણાં અધિનિયમ, ૧૯૪૨ની કલમ ૧૦ના અનુસરણમાં કેન્દ્ર સરકાર દ્વારા કરવામાં આવેલા વધારાના નફાના કરની ચુકવણીઅથવા વધારાનો નફો કરવેરા વટહુકમ, ૧૯૪૩ની કલમ ૨, ભારતીયઆવકવેરાના અધિનિયમની કલમ ૨૫ (૪) ના હેતુઓ માટેવ્યવસાયમાંથી થતો નફો છે? “ ઉચ્ચ અદાલતે એવું માન્યું હતું કે આ રીતે પરત કરવામાં આવેલી રકમ કાયદાનીકલમ ૧૨ હેઠળ કરપાત્ર અન્ય સ્રોતોમાંથી થતી આવક હતી અને તેથીઅપીલકર્તાઓ કાયદાની કલમ ૨૫ (૪) નો લાભ મેળવવા માટે હકદાર નથી.કરવેરાની પ્રકૃતિ સાથે વ્યવહાર કરતી વખતે વિદ્વાન મુખ્ય ન્યાયાધીશે કહ્યુંઃ- "સ્પષ્ટપણે વિધાનસભાનો મત એ હતો કે આ આવકને વૈધાનિક આવક તરીકે ગણવી જોઈએ અને તેના વૈધાનિક આવક હોવાના કારણે તેનાપરિણામો આવશ્યકપણે અનુસરવા જોઈએ.” અપીલકર્તાઓ વતી એવી દલીલ કરવામાં આવી હતી કે પરત કરવામાંઆવેલી રકમ આવક, નફો અને વ્યવસાયમાંથી લાભ છે અને તે કાયદાની કલમ૧૦ હેઠળ આવે છે અને તેથી તેને કાયદાની કલમ ૨૫ (૪) હેઠળ મુક્તિઆપવામાં આવી છે. આ પ્રશ્ા નિર્ધારણ માટે વધારાનો નફો કરવેરાઅધિનિયમ, ૧૯૪૦ અને નાણાં અધિનિયમ, ૧૯૪૬ની સંબંધિતજોગવાઈઓનો સંદર્ભ લેવો જરૂરી છે.વધારાનો નફો કરવેરા કાયદાની કલમ ૧૨(૧) નીચે મુજબ હતીઃ- કલમ ૧૨ (૧) "કલમ ૧૧ અથવા કલમ ૧૧-એની જોગવાઈઓ હેઠળરાહત તરીકે સ્વીકાર્ય કોઈપણ રકમ દ્વારા ઘટાડવામાં આવેલા કોઈપણચાર્જપાત્ર હિસાબી સમયગાળા માટે વ્યવસાયના સંદર્ભમાં ચૂકવવાપાત્રવધારાના નફા કરની રકમ, આવકવેરાના હેતુઓ માટે ગણતરી કરતીવખતે અથવા તે વ્યવસાયના નફા અને લાભોને તે સમયગાળામાં થયેલાખર્ચ તરીકે બાદ કરવાની મંજૂરી આપવામાં આવશે". ભારતીય નાણાં અધિનિયમ, ૧૯૪૬ની કલમ ૧૧ (૧૧) ના સંબંધિત ભાગમાંજોગવાઈ કરવામાં આવી છેઃ-- "ભારતીય નાણાં અધિનિયમ, ૧૯૪૨ની કલમ ૧૦ અથવા વધારાનોનફો કરવેરા વટહુકમ, ૧૯૪૩ની કલમ ૨ની જોગવાઈ હેઠળ કોઈપણવસૂલ કરી શકાય તેવા હિસાબી સમયગાળાના સંદર્ભમાં ચૂકવવામાંઆવેલી વધારાની આવકવેરાની રકમ ભારતીય આવકવેરાના અધિનિયમ૧૯૨ ૨ના હેતુઓ માટેની આવક માનવામાં આવશે અને તે અધિનિયમનીકલમ ૩૪ની જોગવાઈઓ હોવા છતાં, તેને અગાઉના વર્ષની આવક તરીકેગણવામાં આવશે, જે તે વસૂલ કરી શકાય તેવા હિસાબી સમયગાળાનીરચના કરે છે અથવા તેનો સમાવેશ કરે છે કે જેના સંબંધમાં ઉપરોક્ત રકમચૂકવવાપાત્ર છેઃ પૂરી પાડવામાં આવેલ છે કે જે કોઈપણ નફાના સંદર્ભમાં ચૂકવવામાંઆવેલી આવી કોઈપણ રકમ.યુનાઇટેડ કિંગડમમાં અમલમાં રહેલા કાયદાહેઠળ વધારાનો નફો કરવેરા માટે પણ આકારણીપાત્ર, આવકવેરો અનેસુપર ટેક્સના આકારણીના હેતુ માટે, તે દરમિયાન અગાઉના વર્ષનીઆવક તરીકે ગણવામાં આવશે.જેની ચુકવણી કરવામાં આવે છે." નાણાં અધિનિયમ, ૧૯૪૨ની કલમ ૧૦ (૧) અથવા વધારાનો નફો કરવેરાવટહુકમ, ૧૯૪૩ની સંબંધિત જોગવાઈઓનો ઉલ્લેખ કરવો જરૂરી નથી.એક્સ્ટ્રાપ્રોફિટ ટેક્સ એક્ટની કલમ ૧૨ (૧) દર્શાવે છે કે કોઈ પણ ચાર્જપાત્ર Case: DONALD MIRANDA versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY II [[1962] 1 S.C.R. 133] (1962) v. Commissioner of A. V. Viswanatha Sastri, S. M. Dubash and G. Income-tax Gopalakrishnan, for the appellants. K. N. Rajagopal Sastri and D. Gupta, for respon. dents. 1961. March 1. The Judgment of the Court was delivered by Kapur J. KAPUR, J.-These are three appeals pursuant to a certificate under s. 66A(2) of the Indian Income-tax Act, 1922 (hereinafter called the 'Act'), against the judgment and orders of the High Court of Bombay in Income-tax Reference No. 36of1957. The appeals though directed against the same order · are three in number because each partner of the firm has brought a separate appeal. The firm was carrying on the business of wine merchants at Bombay and came into existence prior to April 1, 1939. The firm had been assessed to income-tax under the provisions of the Income-tax Act of 1918. The firm which was registered under the provisions of the Income-tax Act of 1922 (hereinafter termed the Act) was dissolved on March 24, 1945, and from the day following that i.e. March 25, 1945, a private limited company i.e. S. S. Miranda and Co. Ltd. succeeded to the business of the firm. A claim made under s. 25(4) of the Act to the effect that no tax was payable on the profits of the registered firm for the period between April 1, 1944, to March 24, 1945, was allowed. In respect of the chargeable accounting period April 1, 1944, to March 24, 1945, the registered firm was taxed to excess pro-fits tax under the Excess Profits Tax Act, 1940. It also deposited as required certain sums of money under s. 10 of the Finance Act, 1942, read with s. 2 of the Excess Profits Tax Ordinance, 1943. In accordance with those provisions the firm became entitled to repayment of a portion of the excess profits tax amounting to a sum of Rs. 2,35,704. The shares of the three partners who are respective appellants in ' 1 S.C.R. SUPREME COURT REPORTS 135 196' the three appeals were James Miranda Rs. 58,926, 196' Donald Miranda Rs. 58,926 and Mrs. N. Q. Miranda Donald Miranda Rs. 1,17,854. It wa.s submitted that the amount re-v. funded, was business profit and therefore exempt Commission" of from tax under s. 25(4) of the Act. The Income-tax Income·ta• Officer rejected that submission and the share of each of the appellants was assessed to income-tax and super Kapur J. tax and the balance after deducting the same he re-paid to each of the partners but he computed the rate applicable to the tax by including the appellants' total business income which was exempt under s. 25(4) of the Act. On appeal this assessment was confirmed but on further appeal the Income-tax Appellate Tri-bunal held that the sum which was refunded was income from business and was therefore exempt from income-tax under s. 25(4) of the Act. At the instance of the Commissioner of Income-tax, the Tribunal re-ferred the following question of law for the opinion of the High Court: "Whether the repayment of excess profits tax made by the Central Government in pursuance of Section 10 of the Indian Finance Act, 1942, or Sec-tion 2 of the Excess Profits Tax Ordinance, 1943, is profits from business for the purposes of Sec-tion 25(4) of the Indian Income-tax Act?" The High Court held that the amount so refunded was income from other sources taxable under s. 12 of the Act and the appellants were therefore not entitled to the benefit of s. 25(4) of the Act. In dealing with the nature of the tax the learned Chief Justice said:- "Clearly the view of the Legislature was that this income should be treated as a statutory income with the consequences that must necessarily fol-low by reason of its being a statutory income." It was argued on behalf of the appellants that the amount refunded was income, profits and gains from business and fell under s. 10 of the Act and was there-fore exempt under s. 25(4) of the Act.For the determi-nation of this question it is necessary to refer to the relevant provisions of the Excess Profits Tax Act, 1940, and the Finance Act, 1946. Section 12(1) of the Excess Profits Tax Act was as follows:- Case: DONALD MIRANDA versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY II [[1962] 1 S.C.R. 133] (1962) మార్చి 24, 1945 వరకు వసూలు చేయదగిన అకౌంటింగ్ వ్యవధికిసంబంధించి, నమోదిత సంస్థ అదనపు లాభాల పన్ను చట్టం, 1940ప్రకారం అదనపు లాభాల పన్నుకు పన్ను విధించబడింది. అదనపు లాభాలపన్ను ఆర్డినెన్స, 1943 లోని సెక్షన2 తో చదవబడిన ఆర్థికచట్టం, 1942 లోని సెక్షన10 కింద అవసరమైన నిర్దిష్టమొత్తాలను కూడా డిపాజిట్ చేసింది. ఆ నిబంధనలకు అనుగుణంగాసంస్థ రూ.2,35,704 మొత్తాన్ని అదనపు లాభాల పన్నులో కొంతభాగాన్ని తిరిగి చెల్లించే హక్కును పొందింది.మూడు అప్పీళ్లలోసంబంధిత అప్పీలుదారులుగా ఉన్న ముగ్గురు భాగస్వాముల షేర్లుజేమ్సమిరాండా రూ.58,926, డోనాల్డమిరాండా రూ.58,926మరియుశ్రీమతి ఎన.క్యూ.మిరాండా రూ.1,17,854.వాపసు చేసినమొత్తం వ్యాపార లాభమని, అందువల్ల చట్టంలోని సెక్షన25(4)ప్రకారంపన్నునుండిమినహాయింపుఉందనిసమర్పించబడింది.ఆదాయపు పన్ను అధికారి సమర్పణ మరియుఅప్పిలెంట్‌ లలో ప్రతి ఒక్కరి వాటా ఆదాయపు పన్ను మరియుసూపర టాక్స్‌ గా అంచనా వేయబడిందని తిరస్కరించారు మరియుమిగిలిన మొత్తాన్ని తీసివేసిన తర్వాత అతను ప్రతిభాగస్వామికి తిరిగి చెల్లించాడు, అయితే అతను సహా పన్నుకువర్తించే రేటును లెక్కించాడు చట్టంలోని సెక్షన25(4) కిందమినహాయింపు పొందిన అప్పీలుదారుల మొత్తం వ్యా