D.s. Bist & Sons, Nainital v. Commissioner Of Income Tax, Delhi Central, New Delhi

Case: D.S. BIST & SONS, NAINITAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI CENTRAL, NEW DELHI [[1979] 2 S.C.R. 224] (1979) ee WAG Slo YHo fast wy ara, alataTATA MART ATTA, TE feoait (M/s. D. S. Bist and Sons, Nainital Vs. The Commissioner of Income Tax, New Delhi)(3 Taraz, 1978) (aratteata ato uae wad, ato to FAMITHT FITMITo Vo WSs) gheaa gam faa, Tx 1922—aret 10(2)(vii)—feg afaara gera at afara afer } gafafad asa atES wt aaa a feat atatfaced Pa ae geet eafezatate we at ates fear artsie gat ofa at fafafaaa-aiTy gtat—sa fanaaoat att famET wTaat % faa fauifa a A anfaa feat warwat afarwit seq rarer att aret atest frameat 8at fata fear ar—aeaa X atat gqatgfuearfaataoafeacagtatfo atk od & fearon& ge aa wt aaAT A age afat sae freq gat 2 afe fag afawaa Fara at aah area F Dats, wa:afawaa Fara Tl MAMA MARAT GA BT ATTA Waaaat AAT AT AHAT— asTIT AAT 10(2)(vii) B aettaBUTT Aa F | Vv atest vat anita at 2 st areShareRH er FBRAT HT WTF1 ga HA A far ate ga aftere Fo asaalt % ga arcane fare afaaaa Hera are aarar ara ar faay 3at aat, rata frat ate oz, afar 21 22 ard, 1956 a afaaa gare faafer al aar ate aa Dat eafaaat + arafag fase qe weaBare ate afaara & anflard ot ara wz at att fag atoneREIT HT ATU BILAL SA HH A TTT eT HM fra aawagera % cartes H ttt cH A) 1952-53 are fratey aT F st,at ei at wafafad yea Ho ot al te aT aT ate Hera F fatesa arta an drat zn ar aafafad aa A HO Ae FT TATfreq 31 ATS, 1958¥ qa (wala THF HIATT BAF ara) Ta GAa ga dat cal at ga fant 24,252 waa Sa feat va utaat araat frat 3 doiter aftera F eT F aaa gu Ga aT1958-59 % faata ar} anfsa we fear att va Te HT AATfat) GH xX ga ae artfa gore ferg sa afeawr Tal seqsmraraa ati 3 at aredtga we Feat| sea earareay F set fora® faug sean araraa fh ata sree tt Teg attr ATTHA By, afufiatfea—sega ara & sash gaara a aeseat aval teat & fx 3 A aafce at fe fag afawat Hers wieawa &, aa attorat wt afsa wea Zsa fe aaaaT aH feyafuaat Fara Tt Gas Frater favay araatfeat H Agata fratmat or at ag tar awan arRe sa Rare at HTT ATT aTAAMT HA H GSAT AAT al| HAT HY AgaTT aaaaT FT VAaera & wa H aay arat aT awa 2 TT Pe attearedh at agedfrat var at 1 dat ofefeafat at quiaat stat wt et ant aferfe aaa aaara Hf fag afawar Hera FY aTaTA feat wat21 (Get 5) ga ara # arare az ag Heat wena aa g fe Tet 10(2)(vii)at fgdta otan ary sats| TTATe 24,252 BAT ay <Tfetéfeat garn daatae, 1922 FYare10(2)(vii) a feaaqugn % at I 1957-58 = faatzr ay & fac adtaretB gra H Huay aval s aie fafase wet BT IAT agra & wat Faat useq (fart) & faeg fear arat ofa eh | (fzt 6 ale 7) )| - ; > ||| >» | a Ww SU aqaa frog qu [1953](1953) 24 argo eto ato 405 (Wao ao):mast aged, TeaHt AMA TATA Yo Tayfernts cos weqdl att aT| + (The Commissioner of Income Tax, West BengalVs,A.W. Fiqqices& Companyand Others); [1933] (1933) 1 aro Ao ato 135 (do ato):tat fara fag gaticar aaa art aig, , .ANTE | | (Raja Bejoy Singh Dudhuria Vs. The Commissioner of Income Tax, Bengal).5 -§. tafaat aatet afrarfat : 1972 at fafa adver deat 1727. arnt fade Fo 30/67 & feet goa armmad % ade8 fearaz, 1971 ata facia ate ate % fara fate garaa FazHY ey aie|| afasta-nfiraaat : s aitaral at att aA fo Wo AraTAseat at site aSAT Vo Farfirohtarataa BT free eararfaafa ato Wao qtem A fear y' | vr arartatit as — . | ag adie fect sea vara % va facta 3B fees- fete | 7 | saga sat TE Ht Xe Pras sre sad facafafaa seat F aeaer 4qraat atta afar gre fee ae fade at fagere feat at— “og fe Far Ba Waa HF aeat H AAT TT aT FAA,afefeafadt # 24,252 ead at uf aver 10 (2)(vii)®saat & ala gdadt ad H wurde ae g ?” Case: D.S. BIST & SONS, NAINITAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI CENTRAL, NEW DELHI [[1979] 2 S.C.R. 224] (1979) A D.S. BIST & SONS, NAINITAL v. COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI CENTRAL, NEW DELHI B [P. N. BHAGWATI, V. D. TuLZAPURKAR AND R. S. PAmAK, JJ.] November 3, 1978 Income Tax Act 1922-S. 3, 10(2) (vii)-Firm lvhether a separate taxable entity-Whether same as partners-Balancing charge-Whether depreciation allowed to a disrupted HUF. to be taken into consideration in determining the C balancing charge of a firm which takes over the HUF business as a going con... cern. A Hindu Undivided Family consisting of Thakur Dan Singh and his son Thakur Mohan Singh was carrying on business as forest contractors. There was a total disruption of the family in March, 1956. On that day, the written down value of three trucks owned by the Hindu Undivided Family Wai nil on D account of depreciation allowance granted under the Income Tax Act, 1922. On the same day when the joint family was disrupted, Thakur Dan Singh and his son Thakur Mohan Singh constituted a partnership firm. The business of Hindu Undivided Family was taken over as a running concern by the firm. The firm sold the three trucks for Rs. 24,252/-. The Income Tax Officer held that the entire sale proceeds should be deemed to be profits of the firm by virtue of the second proviso to s. 10(2)(vii) of the Income Tax Act, 1922 and E he included that amount in the total income of the appellant. The decision of the Income Tax Officer was confirmed by the Appellate Assistant C-Ommissioner, the Income Tax Appellate Tribunar and the High Court. The High Court took the view that inasmuch as the pertners of the appellants were the same indivi-duals who were the members of the Hindu Undivided Family and as the business was taken over as a running <;oncem by the appellants from the faimly, there was merely a change in the style and nature of the Hindu Undivided Family. F According to the High Court, the original cost of the trucks to the appellant would be the same as it was to the Hindu Undivided Family. Allowing the appeal by the assessee, HELD: The second proviso to section 10(2) (vii) seeks to recover back from the assessee the benefit allowed to him by way of depreciation allowance G earlier. It does so by imposing a balancing charge on the excess of the sale, price over the written down value to the extent of the total depreciation allow-ance granted to the assessee in the past. In the present case, the appellant could not have been aJJowed any depreciation allowance for the reason that from the outset when the three trucks became his property the written down value was nil. No question of imposing a balancing charge, therefore, can arise in this case. It is immaterial that the business was taken over as a run-H ning concern. It is also immaterial that the partners of the firm are the same as the members of the Hindu Undivided Family. Under s. 2 of the Income Tax Act, a firm is a distinct assessable entity. [226G·H, 227 A, B·CJ >--· f ~ --v-- A Commissioner of Income Tax, West Bengal v. A. W. Figgies &: Co. and Ors., [1953] 24 !TR 405 S.C.; Raja Bejoy Singh Dudhuria v. Commissioner of lncorn< Tax, Bt11gal, (1933] I ITR 135 (P.C); relied upon. When depreciation allowance was allowed to the Hindu Undivided· Family in its assessment proceedjngs, it was a step taken in determining the taxable Income of the family. The depreciation allowance allowed to the family cannot 'be regarded as depreciation allowed to the appellant firm. [227GH, 228A] B CrvIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal No. 1727 of 1972. (Appeal from the Judgment and Order dt. 8.12.71 of the Delhi High Court in Income Tax Reference No. 30 / 67). · T. A. Ramachandran for the appellant. c B. B. Ahuja and Miss A. Subhashini for the respondent. The Judgment of the Court was delivered by PATHAK, J.-This appeal by special leave is directed against the judgment of the High Court of Delhi disposing of a reference made to it ·by the. Income Tax Appellate Tribunal on the following question :- D Case: D.S. BIST & SONS, NAINITAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI CENTRAL, NEW DELHI [[1979] 2 S.C.R. 224] (1979) ਡੀ.ਐਸ. ਿਬਸਟ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ, ਨ3 ਿਨਟਲ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਿਮ:ਨਰ, ਿਦੱਲੀ ਸ<ਟਰਲ, ਨਵ> ਿਦੱਲੀ [ਪੀ. ਐਨ. ਭਾਗਵਤੀ, ਵੀ. ਡੀ. ਤੁਲਜ਼ਾਪੁਰਕਰ ਅਤੇ ਆਰ. ਐਸ. ਪਾਠਕ, ਜੇ. ਜੇ.] ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ 1922-ਐOਸ. 3 ,10(2) (vii)-ਇਹ ਪੱਕਾ ਕਰੋ ਿਕ ਕੀ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਟੈਕਸਯੋਗ ਹੈ ਇਕਾਈ-ਭਾਵZ ਭਾਈਵਾਲ[ ਵ[ਗ ਹੀ ਹੋਵੇ-ਸੰਤੁਲਨ ਚਾਰਜ-ਕੀ ਇੱਕ ਿਵਘਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਐOਚ. ਯੂ. ਐOਫ. ਨੂੰ ਘੱਟ ਕੀਮਤ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਇੱਕ ਫਰਮ ਦੇ ਸੀ ਸੰਤੁਲਨ ਚਾਰਜ ਨੂੰ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਰੱਿਖਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਐOਚ. ਯੂ. ਐOਫ. ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਮਝੌਤੇ ਵਜe ਲ<ਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਿਹੰਦੂ ਅਿਵਭਾਿਜਤ ਪਿਰਵਾਰ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਠਾਕੁਰ ਦਾਨ ਿਸੰਘ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਠਾਕੁਰ ਮੋਹਨ ਿਸੰਘ :ਾਮਲ ਸਨ, ਜੰਗਲਾਤ ਠg ਕੇਦਾਰ[ ਵਜe ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਾਰਚ 1956 ਿਵੱਚ ਪਿਰਵਾਰ ਪੂਰੀ ਤਰj[ ਟੁੱਟ ਿਗਆ ਸੀ। ਉਸ ਿਦਨ, ਿਹੰਦੂ ਅਿਵਭਾਿਜਤ ਪਿਰਵਾਰ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਵਾਲੇ ਿਤੰਨ ਟਰੱਕ[ ਦੀ ਿਲਖਤੀ ਕੀਮਤ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਤਿਹਤ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਘੱਟ ਭੱਤੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜ਼ੀਰੋ ਸੀ। ਉਸੇ ਿਦਨ ਜਦe ਸੰਯੁਕਤ ਪਿਰਵਾਰ ਿਵੱਚ ਿਵਘਨ ਿਪਆ, ਠਾਕੁਰ ਦਾਨ ਿਸੰਘ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਠਾਕੁਰ ਮੋਹਨ ਿਸੰਘ ਨg ਇੱਕ ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ। ਿਹੰਦੂ ਅਟੁੱਟ ਪਿਰਵਾਰ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਚੱਲ ਰਹੀ ਿਚੰਤਾ ਵਜe ਸੰਭਾਿਲਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਕੰਪਨੀ ਨg ਿਤੰਨ ਟਰੱਕ ਰੁਪਏ ਿਵੱਚ ਵੇਚੇ। 24,252 /- . ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨg ਮੰਿਨਆ ਿਕ ਿਵਕਰੀ ਤe ਪnਾਪਤ ਸਮੁੱਚੀ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਦੂਜੀ :ਰਤ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਫਰਮ ਦਾ ਮੁਨਾਫਾ ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। 10 (2)(vii) ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ, 1922 ਅਤੇ ਉਸ ਨg ਉਸ ਰਕਮ ਨੂੰ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ :ਾਮਲ ਕੀਤਾ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਪੁ:ਟੀ ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ:ਨਰ, ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲ ਿਟnਿਬਊਨਲ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨg ਕੀਤੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨg ਇਹ ਿਵਚਾਰ ਰੱਿਖਆ ਿਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵ[ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਉਹੀ ਿਵਅਕਤੀਗਤ ਸਨ ਜੋ ਿਹੰਦੂ ਅਿਵਭਾਿਜਤ ਪਿਰਵਾਰ ਦੇ ਮ<ਬਰ ਸਨ ਅਤੇ ਿਕqਿਕ ਇਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵ[ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਚੱਲ ਰਹੀ ਿਚੰਤਾ ਵਜe ਿਲਆ ਿਗਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਿਹੰਦੂ ਅਿਵਭਾਿਜਤ ਪਿਰਵਾਰ ਦੀ :ੈਲੀ ਅਤੇ ਸੁਭਾਅ ਿਵੱਚ ਿਸਰਫ਼ ਇੱਕ ਤਬਦੀਲੀ ਆਈ ਹੈ। ਐOਫ. ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਟਰੱਕ[ ਦੀ ਅਸਲ ਕੀਮਤ ਓਨੀ ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ ਿਜੰਨੀ ਿਹੰਦੂ ਅਿਵਭਾਿਜਤ ਪਿਰਵਾਰ ਨੂੰ ਸੀ। ਮੁਲ[ਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ ਦੀ ਆਿਗਆ ਦੇਣਾ, ਆਯੋਿਜਤ: ਸੈਕ:ਨ 10 (2) (vii) ਦਾ ਦੂਜਾ ਪnਾਵਧਾਨ ਮੁੱਲ[ਕਣਕਰਤਾ ਤe ਉਸ ਲਾਭ ਦੀ ਵਸੂਲੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਹਲ[ ਘੱਟ ਕੀਮਤ ਭੱਤਾ ਜੀ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਹ ਿਪਛਲੇ ਸਮZ ਿਵੱਚ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਕੁੱਲ ਘੱਟ ਮੁੱਲ ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਿਲਖਤੀ ਮੁੱਲ wਤੇ ਿਵਕਰੀ ਮੁੱਲ ਤe ਵੱਧ wਤੇ ਇੱਕ ਸੰਤੁਲਨ ਚਾਰਜ ਲਗਾ ਕੇ ਅਿਜਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਇਸ ਕਾਰਨ ਿਕਸੇ ਵੀ ਘੱਟ ਕੀਮਤ ਭੱਤੇ ਦੀ ਆਿਗਆ ਨਹ> ਿਦੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ ਿਕ :ੁਰੂ ਤe ਹੀ ਜਦe ਿਤੰਨ ਟਰੱਕ ਉਸ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਬਣ ਗਏ ਸਨ ਤ[ ਿਲਖਤੀ ਮੁੱਲ ਜ਼ੀਰੋ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਸੰਤੁਲਨ ਚਾਰਜ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਹੀ ਪੈਦਾ ਨਹ> ਹੋ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਕੋਈ ਮਾਇਨg ਨਹ> ਰੱਖਦਾ ਿਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਨ-ਿਹੰਗ ਿਚੰਤਾ ਵਜe ਿਲਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਹ ਵੀ ਕੋਈ ਮਾਇਨg ਨਹ> ਰੱਖਦਾ ਿਕ ਫਰਮ ਦੇ ਭਾਈਵਾਲ ਿਹੰਦੂ ਅਟੁੱਟ ਪਿਰਵਾਰ ਦੇ ਮ<ਬਰ[ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ। ਐਸ ਦੇ ਅਧੀਨ. 2 ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਫਰਮ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਮੁਲ[ਕਣ ਯੋਗ ਇਕਾਈ ਹੈ।[ 226ਜੀ-ਐOਚ, 227ਏ, ਬੀ-ਸੀ] ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ:ਨਰ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਬਨਾਮ ਏ. ਡਬਲਯੂ. ਿਫਗੀਜ਼ ਐਡ: ਕੰਪਨੀ ਐਡ ਓਰਜ਼, 1953] 24 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 405 ਐਸ.ਸੀ.; ਰਾਜਾ ਿਬਜੋਏ ਿਸੰਘ ਦੁਧੂਰੀਆ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ:ਨਰ, ਬੰਗਾਲ, (1933] ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 135 (ਪੀ.ਸੀ.); 'ਤੇ ਿਨਰਭਰ। ਜਦe ਿਹੰਦੂ ਅਿਵਭਾਿਜਤ ਪਿਰਵਾਰ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਮੁੱਲ[ਕਣ ਪnਿਕਿਰਆ ਿਵੱਚ ਘੱਟ ਕੀਮਤ ਭੱਤੇ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਤ[ ਇਹ ਪਿਰਵਾਰ ਦੀ ਟੈਕਸਯੋਗ ਆਮਦਨ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਚੁੱਿਕਆ ਿਗਆ ਇੱਕ ਕਦਮ ਸੀ। ਪਿਰਵਾਰ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਘੱਟ ਮੁੱਲ ਭੱਤੇ ਨੂੰ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਫਰਮ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਘੱਟ ਮੁੱਲ ਭੱਤੇ ਵਜe ਨਹ> ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। [ 227ਜੀ. ਐOਚ., 228ਏ] ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂਇਕ ਫੈਸਲਾ - 1972 ਦੀ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 1727. ( ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇ: ਤe ਅਪੀਲ ਿਮਤੀ. 8.12.71 ਿਦੱਲੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨg ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਰੈਫਰ<ਸ ਨੰ. 30/67) ਿਵੱਚ ਿਕਹਾ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਟੀ. ਏ. ਰਾਮਚੰਦਰਨ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ ਬੀ. ਬੀ. ਆਹੂਜਾ ਅਤੇ ਿਮਸ ਏ. ਸੁਭਾਿ:ਨੀ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਵ:ੇ: ਆਿਗਆ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਅਪੀਲ ਿਦੱਲੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਿਨਰਦੇਿ:ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਹੇਠ ਿਦੱਤੇ ਸਵਾਲ 'ਤੇ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲ ਿਟnਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਹਵਾਲੇ ਦਾ ਿਨਪਟਾਰਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ: " ਕੀ ਤੱਥ[ ਅਤੇ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਹਾਲਾਤ[ ਿਵੱਚ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ। 24,252 / - ਕੀ ਕੋਈ ਵਸਤੂ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ ਸੈਕ:ਨ 10 (2) (vii) ਦੇ ਉਪਬੰਧ[ ਤਿਹਤ ਟੈਕਸਯੋਗ ਹੈ? ” Case: D.S. BIST & SONS, NAINITAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI CENTRAL, NEW DELHI [[1979] 2 S.C.R. 224] (1979) afasta-nfiraaat : s aitaral at att aA fo Wo AraTAseat at site aSAT Vo Farfirohtarataa BT free eararfaafa ato Wao qtem A fear y' | vr arartatit as — . | ag adie fect sea vara % va facta 3B fees- fete | 7 | saga sat TE Ht Xe Pras sre sad facafafaa seat F aeaer 4qraat atta afar gre fee ae fade at fagere feat at— “og fe Far Ba Waa HF aeat H AAT TT aT FAA,afefeafadt # 24,252 ead at uf aver 10 (2)(vii)®saat & ala gdadt ad H wurde ae g ?” ada tat wilet ot tT fe aq F share F wT FHTTATT FATA Fl GAH AMAT AHL atafas AT GAH TA TREwea fagFt ae adler 1958-59 ara fraten at a arated g,faas fare qaadt ao 21 art, 1958 at Tara aa arar faa-as3 srea a, farg afawae Gera ag aTeare sara aT free Talatfrat ate ga arfiret& 1 22 ms, 1956 HT Ga Hera BT ITITE Afaaza Al war afte oat far ga gare F gaR EU aaeil 4 AaaSto uae fase te aH ate alt afaara a aad waaloaT|me A Sa BATT aT age SH wT FH aT are A fray, at TABt tel tl cafe va Kara} cafes Hag arate aT, TW waaaa gad daca faa&1 qaadt ast #, aga aaa%aren at zat at aafafad yea1952-53 are faaier at ¥ Hoadi we wat) Tet ow fe Stat ew aT Ararg, Fed ATATAT ifroin ¥ area wa} aqarz, vafafad yer fag afawad FETAface at arta ae Hear ae At aal TW TAT AT| 31 ATA, 1958at aara At Ta gaadt ad % chert a fH 1958-59 ater Fraterag & gana at, a cat ar fear Gar 12,000 erat # fear war aT,aa fir dat zm at fast 12,252 wa A fear wat aT| 2. 1958-59 ata fraten-ae % fav faater arratigat &ara, arate afeards X ag afafratfca frat fe 24, 252 waat aeqot tf Bart HST fee ata cat arrfaa B, Ae TARTstat arte fe ag efeaa gna cae tae, 1922 at ater 10(2)(vii)& fedia qege Bat TT 31 ATS, 1958 Bt aArT sat aleqdadt ag at ara 2 att gar se waa al tard a qa ata Fwifi we frataes agra (ait) F ant atleast 7 WE a aa |||ZS||| a |YY | acter at fix af atat cat & aracer F adtarelt ay are ft aeraargara vat feat wat ar, gafae sak eredfeet A araatTTT HLA BT BE Ht oer gered A! Dardfg ae attaaeaHT BL A TZ| eat atta afewwr se ame at atafratHATHA wa) TET seq Aas areata at sraar A ag na oe feet aaa seq fe eqravaa df aterit at farsa &ATTATy at Us egies f, Tt fe fag afawar sera F aeeT F atxafm attaret 4 ag areata sera & ara anes F wae aaaera 4 feat@%, zafre “22 ard, 1956 wt fag afanaa Gereafar att safe # aadtet ara g§ ft 0” sea coraraa at ueattarat & gat cat at qar ara vat ahi sit fe ae fee afeaaaBera & ara A ay ate vad ea alla ay aediea ax fear feiter & era & dat eat at get ara at aaa ag aaar satafer fe ag ao ot val1 ofenraa:, sea earaTat A ae afagfieay fr 24,252 waa at cf are 10 (2) (vii) # fetta Tega %TT Tt atlas F ery F uaa us zs| . 3. Sra grata % froty & ag sete Par s fe May cay araren ger fraifra st war, safes fgeg afaasa & Herz Farazat arfeaat& wa For, aaifes Tal cal BraaeTaAT Wey 1952-53 aTa.fraton ag # fratfra at war ar ate ag fie drat car ar ager qa1956-57 are fratir-at + fratfra a wat at) aaqarz, aa fFaaa + se ATLATT BT TT era A Fearar, at Atal eat argu,HTTIT ater He 10 (8)(a) HS AT aT ae 1 Tika ‘Haar wet yea’ F fe afwenfer gdadf aed At afearar cee alsa Haal we atfecat et aa A rae ger & faaifedt at tet areafireartafaite 2frat & afatioasacha ga sega: qataraecaerwer feat warsadtaredt at aie & ga ara ve ate fearaa f&atariat st dat cat atareataarmaae aatt, etife aaaqea sa aaa reat at faatfear at aar ot, wa fH adrarstt F saarcareal rat ert & fear atge are oe oe fear a fe dfs atta atwalfad ate at aaa aaa vel for at awnar at, safae are10(2)( vii) ® facta roan Fi aryHea Hr aE oY Tuer GeoeT aT Sta [1979] 4 wae fe To &1 art 10(2)(vii) ¥ facta toTR FTafafaafad Fa BTfamosa a fretted al oea aaa aH H ae IT SAAT HARTAmeet ae aa aN Sif aT ae Gat ae aa AoaTa H fraifefaatBT HA AAAI HLH BY AAT THAAA Yer GAL faa at alAt aafan THA IT aqeTa-TATT afro HA eT frat | Teqe aractH afta at ga are a ae gaa ate aaa Tal fHAT ATgaat at fa aren & A oa fe drat caw SaaT aes at aA, TATAnem aw wet at1 Baer are10°(2) (vii) * facta TGs aaia aqaa sare afedfaa aut aT ate AT vet Sea tél alaHAT S|Co, a + : Case: D.S. BIST & SONS, NAINITAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI CENTRAL, NEW DELHI [[1979] 2 S.C.R. 224] (1979) (Appeal from the Judgment and Order dt. 8.12.71 of the Delhi High Court in Income Tax Reference No. 30 / 67). · T. A. Ramachandran for the appellant. c B. B. Ahuja and Miss A. Subhashini for the respondent. The Judgment of the Court was delivered by PATHAK, J.-This appeal by special leave is directed against the judgment of the High Court of Delhi disposing of a reference made to it ·by the. Income Tax Appellate Tribunal on the following question :- D "Whether on the facts and in the circumstances of the case the sum of Rs. 24,252/- is an item taxable in the previous year under the provisions of section 10 ( 2) (vii) ?" The appellant is a partnership firm carrying on business as forest con-tractors. The partners are Thakur Dan Singh and his 'son, Thakur E Moh~n Singh. The appeal relates to the assessment year 1958-59, for which the previous year is the financial year ending March 31, 1958. The business was originally carried on by a Hindu undivided family ·consistin!l of the aforesaid father and son. There was a total disrup-tion of the family on March 22, 1956 and on the same day the separated members of the family constituted a partnership firm under the name and F ·style of Messrs. D. S. Bist & Sons. The business was taken over as a running concern by the firm. At the time when the business was -owned by the family, it included three trucks. On account of deprecia-tion allowed in earlier years the written down value of two trucks came to nil in the asse8sment year 1952-53. As regards the third truck, ac-·cording to what is stated in the judgment of the High Court the written G down value stood reduced to nil by the date of disruption of the Hindu 'Undivided family. During the previous year ending March 31, 1958, .relevant to the assessment year 1958-59, two trucks were sold for a total of Rs. 12,000/- while the third truck was sold for Rs. l?,252/-. E G H During the as'sessment proceeding for the assessment year 1958-59, ·the Income Tax Offcer held that the entire sum of Rs. 24,252/-,, repre.-·senting the sale proceeds of the three trucks, should be deemed to be SUPREME COURT REPORTS A profits of the previous year ending March 31, 19 5 8 by virtue of the second proviso to section 10('2) (vii) of the Indian Income Tax Act, 1922, and he included that amount in· the total income of the appellant. Before· the Appellate Assistant Commissioner the appellant contended that a:s no depreciation was allowed to the appellant in respect of the three trucks no question arose of computing any (profit in its hands, but B the contention was rejected. The appellant was unsuccessful before the Income Tax Appellate Tribunal also. At the instance of the appel-lant, a reference was made to the High Court of Delhi. The High Court took the view that inasmuch as the partners of the appellant were the same individuals who we.re members of the Hindu undivided family and c as the business was taken over as a running concern by the appellant from the family "there was merely a change in the style and nature of the Hindu undivided family on March 22, 1956''. In the' opinion of the High Court the original cost of the trucks to the appellant would be the same as it was to the Hindu undivided family and it rejected the contention that the original cost of the three trucks in the hands of the D appellant must be taken as nil. In the result, the High Court affirmed that the sum of Rs. 24,252/- was taxabl~ in the hands of the appellant by virtue of the second proviso to section 10(2) (vii). Case: D.S. BIST & SONS, NAINITAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI CENTRAL, NEW DELHI [[1979] 2 S.C.R. 224] (1979) ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਟੀ. ਏ. ਰਾਮਚੰਦਰਨ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ ਬੀ. ਬੀ. ਆਹੂਜਾ ਅਤੇ ਿਮਸ ਏ. ਸੁਭਾਿ:ਨੀ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਵ:ੇ: ਆਿਗਆ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਅਪੀਲ ਿਦੱਲੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਿਨਰਦੇਿ:ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਹੇਠ ਿਦੱਤੇ ਸਵਾਲ 'ਤੇ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲ ਿਟnਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਹਵਾਲੇ ਦਾ ਿਨਪਟਾਰਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ: " ਕੀ ਤੱਥ[ ਅਤੇ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਹਾਲਾਤ[ ਿਵੱਚ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ। 24,252 / - ਕੀ ਕੋਈ ਵਸਤੂ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ ਸੈਕ:ਨ 10 (2) (vii) ਦੇ ਉਪਬੰਧ[ ਤਿਹਤ ਟੈਕਸਯੋਗ ਹੈ? ” ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਇੱਕ ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਹੈ ਜੋ ਜੰਗਲਾਤ ਕੰਡਕਟਰ[ ਵਜe ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਾਥੀ ਹਨ ਠਾਕੁਰ ਦਾਨ ਿਸੰਘ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਠਾਕੁਰ। ਈ ਮੋਹਨ ਿਸੰਘ। ਇਹ ਅਪੀਲ ਮੁੱਲ[ਕਣ ਸਾਲ 1958-59 ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ, ਿਜਸ ਲਈ ਿਪਛਲਾ ਸਾਲ 31 ਮਾਰਚ, 1958 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਿਵੱਤੀ ਸਾਲ ਹੈ। ਇਹ ਕਾਰੋਬਾਰ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਿਹੰਦੂ ਅਟੁੱਟ ਪਿਰਵਾਰ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਜ[ਦਾ ਸੀ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਉਪਰੋਕਤ ਿਪਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ :ਾਮਲ ਸਨ। ਕੁੱਲ ਗ}ਬ} ਸੀ- 22 ਮਾਰਚ, 1956 ਨੂੰ ਪਿਰਵਾਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਉਸੇ ਿਦਨ ਪਿਰਵਾਰ ਦੇ ਵੱਖ ਹੋਏ ਮ<ਬਰ[ ਨg ਮੈਸਰਜ਼ ਦੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਐOਫ ਸਟਾਈਲ ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ। ਡੀ. ਐOਸ. ਿਬਸਟ ਐਡ ਸੰਨਜ਼ ਕੰਪਨੀ ਨg ਇਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੱਲ ਰਹੀ ਕੰਪਨੀ ਵਜe ਸੰਭਾਲ ਿਲਆ ਸੀ। ਜਦe ਇਹ ਕਾਰੋਬਾਰ ਪਿਰਵਾਰ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਸੀ, ਉਦe ਇਸ ਿਵੱਚ ਿਤੰਨ ਟਰੱਕ :ਾਮਲ ਸਨ। ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ[ ਿਵੱਚ ਘਟੀ ਹੋਈ ਕੀਮਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੋ ਟਰੱਕ[ ਦਾ ਿਲਖਤੀ ਮੁੱਲ ਮੁਲ[ਕਣ ਸਾਲ 1952-53 ਿਵੱਚ ਜ਼ੀਰੋ ਹੋ ਿਗਆ ਸੀ। ਤੀਜੇ ਟਰੱਕ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਿਵੱਚ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਿਵੱਚ ਜੋ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਹੈ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਿਹੰਦੂ ਵੰਿਚਤ ਪਿਰਵਾਰ ਦੇ ਭੰਗ ਹੋਣ ਦੀ ਿਮਤੀ ਤੱਕ ਿਲਖਤੀ ਜੀ ਡਾਊਨ ਵੈਲਯੂ ਘਟ ਕੇ ਜ਼ੀਰੋ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। 31 ਮਾਰਚ, 1958 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਏ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ, ਮੁਲ[ਕਣ ਸਾਲ 1958-59 ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ, ਦੋ ਟਰੱਕ ਕੁੱਲ 1 ਕਰੋ} ਰੁਪਏ ਿਵੱਚ ਵੇਚੇ ਗਏ ਸਨ। 12,000/- ਜਦe ਿਕ ਤੀਜਾ ਟਰੱਕ ਰੁਪਏ ਿਵੱਚ ਵੇਿਚਆ ਿਗਆ ਸੀ। 12,252/- ਮੁੱਲ[ਕਣ ਸਾਲ 1958-59 ਲਈ ਮੁੱਲ[ਕਣ ਕਾਰਵਾਈ ਦੌਰਾਨ, ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਆਫਸਰ ਐਚ ਨg ਮੰਿਨਆ ਿਕ ਰੁਪਏ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰਕਮ। 24,252 /- , ਿਤੰਨ[ ਟਰੱਕ[ ਦੀ ਿਵਕਰੀ ਤe ਪnਾਪਤ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 10 (2) (vii) ਦੇ ਦੂਜੇ ਪnਾਵਧਾਨ ਦੇ ਅਧਾਰ wਤੇ 31 ਮਾਰਚ, 1958 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਏ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ ਦਾ ਲਾਭ ਅਤੇ ਉਸ ਨg ਉਸ ਰਕਮ ਨੂੰ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ :ਾਮਲ ਕੀਤਾ। ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ:ਨਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨg ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਿਕ ਿਕqਿਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਿਤੰਨ ਟਰੱਕ[ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਘੱਟ ਕਰਨ ਦੀ ਆਿਗਆ ਨਹ> ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ[ ਿਵੱਚ ਿਕਸੇ ਵੀ ਲਾਭ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਹੀ ਪੈਦਾ ਨਹ> ਹੁੰਦਾ, ਪਰ ਇਸ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲ ਿਟnਿਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ ਅਸਫਲ ਿਰਹਾ। ਅਪੀਲ ਦੀ ਅਪੀਲ 'ਤੇ, ਿਦੱਲੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨg ਇਹ ਿਵਚਾਰ ਰੱਿਖਆ ਿਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਭਾਈਵਾਲ ਉਹੀ ਿਵਅਕਤੀ ਸਨ ਜੋ ਿਹੰਦੂ ਅਟੁੱਟ ਪਿਰਵਾਰ ਦੇ ਮ<ਬਰ ਸਨ ਅਤੇ ਸੀ ਿਕqਿਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪਿਰਵਾਰ ਤe ਇੱਕ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੰਸਥਾ ਵਜe ਿਲਆ ਿਗਆ ਸੀ "22 ਮਾਰਚ, 1956 ਨੂੰ ਿਹੰਦੂ ਅਟੁੱਟ ਪਿਰਵਾਰ ਦੀ :ੈਲੀ ਅਤੇ ਸੁਭਾਅ ਿਵੱਚ ਿਸਰਫ਼ ਇੱਕ ਤਬਦੀਲੀ ਆਈ ਸੀ"। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ ਰਾਏ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਟਰੱਕ[ ਦੀ ਅਸਲ ਕੀਮਤ ਉਹੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਿਹੰਦੂ ਅਿਵਭਾਿਜਤ ਪਿਰਵਾਰ ਲਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨg ਇਸ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਡੀ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਹੱਥ[ ਿਵੱਚ ਿਤੰਨ ਟਰੱਕ[ ਦੀ ਅਸਲ ਕੀਮਤ ਨੂੰ ਜ਼ੀਰੋ ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਤੀਜੇ ਵਜe, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨg ਪੁ:ਟੀ ਕੀਤੀ ਿਕ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ। 24,252 / - ਧਾਰਾ 10 (2) (vii) ਦੇ ਦੂਜੇ ਪnਾਵਧਾਨ ਦੇ ਅਧਾਰ wਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਹੱਥ[ ਿਵੱਚ ਟੈਕਸਯੋਗ ਸੀ। Case: D.S. BIST & SONS, NAINITAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI CENTRAL, NEW DELHI [[1979] 2 S.C.R. 224] (1979) [1979] 4 wae fe To &1 art 10(2)(vii) ¥ facta toTR FTafafaafad Fa BTfamosa a fretted al oea aaa aH H ae IT SAAT HARTAmeet ae aa aN Sif aT ae Gat ae aa AoaTa H fraifefaatBT HA AAAI HLH BY AAT THAAA Yer GAL faa at alAt aafan THA IT aqeTa-TATT afro HA eT frat | Teqe aractH afta at ga are a ae gaa ate aaa Tal fHAT ATgaat at fa aren & A oa fe drat caw SaaT aes at aA, TATAnem aw wet at1 Baer are10°(2) (vii) * facta TGs aaia aqaa sare afedfaa aut aT ate AT vet Sea tél alaHAT S|Co, a + : 4. uisea (Frart) at ate a ag cele at Te ge fF airarat3 ga HIATT SY aT AACAwTH ava era J feat at alte getaren a fag afanaa wera % ela H aAaa aaaaT FT ea A TETara afert gard wea A aeara aathean Sf AeBTLATR ALATA3 eq H gt H faa var oat fe fraifedt feet areare aT aTqaqa & ST Hat sa Aaa s Fe faatfedl at arferat atand Aaa ae a asia AT TMG aT afer FB ea aT FATdat afer | ga aaa saw afra ara THE HTTFH fare FTEft arait wise adi Bo. ga araea H faare aah at awa @ feafar at, dat cat at, areafan ama & art A ag AAT AATarfan fe ag ae ot adt 2 afte afe tard, at fret A sae &alt # ag at war at anaré fe ag aia a aega: aaaTa aT TSgl | _ } | | , 5. waeg (faut) a aie 8 ag aefter A veo fe atta& qitare seat Sai eafte F at fH farg afaaa wera fotaaa,CfAt THT UAT Ha Aa BT aaa frat wars fH GAH Tea H,“fg afanad qeraafar ate sata Haale ara ENati ag ata aaa et are wart arfey fe ga feat war aaa Fh|aa aad H araer Farag ax WSSSAT Gea aTTHT Fsarafaer F aaaren F gatas faatfedt ay ara at ATTA HAfara sqarai#21 ag daar Jf, sar fe ser: Hel AAT z, | a | « + oe Y | By Ue safceal wr, aT fe aniterd areare ward &, aferca aarat @t1 fea defeat gena cag tae F aeita, we ar after frataafera gate1 afar gaa cay tee,1922 M1 aRI3 A vasat STH Arar wars aie HA AY ara BY aA BY aeqT ofABq arate ote fe sear afar fate afera Ji sa aaa Aa aid nite Fwt afwer atdt fi ea ada Faaaad, afsedt ant aaa vo sara faxta we seat sikaa ara aaa afar) faatt aa wot ag fers afaraa meta Awt gfaer @, ot fe are 3adie frat F gaa usw F eT AAMT aa & trat fan fag getftar sATA wITRT TTART, TTTE?aTaT aaa Shiau | eat aaa Tea AAS FH oats ga aa T ATEA seat wat Tear g fe & xt afte wT fe fare afasar tera ahCt F, wa ahaa wa afst Hwa F1 wa fe aaera ala fagafarad qera a vas Frater fasoe arratfedt F aqara FeaTT TT, at ae aT Bar aT ot fH va Rea M HUT aT TTATM HLA FH oT WAT ITHera HT AGATA TATA Fl Vaqaqa s eT Ty agl ara at amar éfe attardt el agarfrat wat gti ga tat ofefeaft et qeraar stat at at afer fayarn aaa F fag afanagt Hara at aatata fear war st 6. 34 aaBHHarteGXag Heat araaagtzs faarer 10(2)(vii) wt fetta tega ary ghar zt7. qaqare ea ag afafratfra weaJ fe 24,252 waa atufa dfera gene cea Cae, 1922 aTaTer10(2)(vii) * fedtaqeqwuaa ® at at @, IX ate 1957-58 ea facia F faaien set ar ag sat % attaratfw atta F get F F a7 aay Furaen (fantt) % freg 2a1 8. usea(fart) HT aT F agT TIT SH ae aeita at TZ fe 24,252 way at uife & araetA ag aaa atat afar fH ag 4 (1953) 24 Mf Fo AIXo 405 (To eo). 2 (1933) 1 WTRo eo WIXo 135 (HTto ato). =.geaan qraraa facta afaat = [1979] 4 Ho fro qo afataaa at ara 12-2 % ata tot afaena @, ae ag fe setOMe HATA FA TT HT ATA Tal ara 1 SAT TAA TA ATT TXBS TI at 7E fH aa va Ase BTV Tet Hae H eT A AAT ATTafer faa goa arora at wa H far afrwcr F fafatace wa afacta feat atl ga sa AIAN Tx eat wTfare Hea Haaswad &, walfe afsacor Hy ge ara Te faare HVA BI aferare wT@ fa aor faato at afte feet arr oar oz at aT arian, aaaHa ae aaa ga fara at ofaa ea a fagera seat F faa ga:Sas THe Tega Fear staat) atlas ga adie ar @al sea HwaHT SHAT J| arta ATT HY TE | flo/fag > 4’ | | Case: D.S. BIST & SONS, NAINITAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI CENTRAL, NEW DELHI [[1979] 2 S.C.R. 224] (1979) It appears from the judgment of the High Court that the written down value Pf the three trucks exhausted while they were still the E assets of the Hindu undivided family busines's, the written down value of two trucks having been exhausted in the assessment year 1952-53 and that of the third truck having been exhausted in the assessment year 1956-57. Accordingly, when the business was taken over by the ap-pellant the written down value of the three trucks was nil. In defining the expression "written down value" section 10(5) tb) declares that in F the case of assets acquired before the previous year the written down value means ' the actual cost of the assessee less all depreciation actually allowed to him under the Act." It is urged on behalf of the appellant that the actual cost to the appellant of the three trucks was nil inasmuch as the written down value had already been exhausted when the business G was taken over by the appellant. It is urged that as no depreciation could possibly have been allowed to the appellant, no question arises of applying the second proviso to section 10(2) (vii). Now, in enacting the second proviso to section 10(2) (vii) the Legislature sought to re-cover back from the assessee the benefit allowed to him by way of depre-ciation allowance earlier, and it did so by imposing a balancing charge H on the excess of the sale price over the written down value to the extent of the total depreciation allowance granted to the assessee in the past. In the present case, the appellant could not have been allowed any ciepre- • • ciation allowance for the reason that from the outset when the three A trucks became its pruperty, the written down value was nil. No ques-tion can arise of imposing ~ balancing charge under the second proviso to section 10(2) (vii). It is contended by the Revenue that the business was taken over as a running concern by the appellant and" therefore, account should be taken of the depreciation allowed in the hands of the Hindu undivided! family. In our opinion, it is immaterial that the business was taken over as a running concern. Where a business is taken over as a running con· cern by an assessee, the cost to it of the assets must ordinarily turn on the value of the assets as on the date of acquisition. There is no mate-rial bdore us evidencing an intention to the contrary. It cannot be dis'putcd that the actual cost to the appellant of the three trucks must be regarded as nil, and that being so no depreciation can be said to have been ever actually allowed to the appellant. B c Case: D.S. BIST & SONS, NAINITAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI CENTRAL, NEW DELHI [[1979] 2 S.C.R. 224] (1979) ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨg ਪੁ:ਟੀ ਕੀਤੀ ਿਕ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ। 24,252 / - ਧਾਰਾ 10 (2) (vii) ਦੇ ਦੂਜੇ ਪnਾਵਧਾਨ ਦੇ ਅਧਾਰ wਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਹੱਥ[ ਿਵੱਚ ਟੈਕਸਯੋਗ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਤe ਇਹ ਪnਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਿਤੰਨ ਟਰੱਕ[ ਦੀ ਿਲਖਤੀ ਕੀਮਤ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਜਦe ਿਕ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਸਨ ਿਹੰਦੂ ਅਿਵਭਾਿਜਤ ਪਿਰਵਾਰਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀਆਂ ਈ ਸੰਪਤੀਆਂ, ਦੋ ਟਰੱਕ[ ਦਾ ਿਲਖਤੀ ਮੁੱਲ ਮੁਲ[ਕਣ ਸਾਲ 1952-53 ਿਵੱਚ ਖਤਮ ਹੋ ਿਗਆ ਹੈ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਟਰੱਕ ਦਾ ਮੁੱਲ ਮੁਲ[ਕਣ ਸਾਲ 1956-57 ਿਵੱਚ ਖਤਮ ਹੋ ਿਗਆ ਹੈ। ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦe ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਅਪੈਲ<ਟ ਦੁਆਰਾ ਸੰਭਾਿਲਆ ਿਗਆ ਸੀ ਤ[ ਿਤੰਨ[ ਟਰੱਕ[ ਦੀ ਿਲਖਤੀ ਕੀਮਤ ਜ਼ੀਰੋ ਸੀ। ਪਿਰਭਾ:ਾ ਿਵੱਚ ਸਮੀਕਰਨ "ਿਲਖਤ ਮੁੱਲ" ਸੈਕ:ਨ 10 (5) (ਬੀ) ਘੋ:ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ ਤe ਪਿਹਲ[ ਪnਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੰਪਤੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਿਲਖਤੀ ਮੁੱਲ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਟੈਕਸਸੀ ਦੀ ਅਸਲ ਲਾਗਤ ਘੱਟ ਸਾਰੇ ਘੱਟ ਮੁੱਲ ਜੋ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ ਉਸ ਨੂੰ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲe ਇਹ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਜ[ਦੀ ਹੈ ਿਕ ਿਤੰਨ ਟਰੱਕ[ ਦੀ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀ ਅਸਲ ਲਾਗਤ ਕੋਈ ਨਹ> ਸੀ ਿਕqਿਕ ਿਲਖਤੀ ਮੁੱਲ ਪਿਹਲ[ ਹੀ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਜਦe ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨg ਕਾਰੋਬਾਰ ਜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਿਵੱਚ ਲੈ ਿਲਆ ਸੀ। ਇਹ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਜ[ਦੀ ਹੈ ਿਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਸੰਭਵ ਤੌਰ wਤੇ ਕੋਈ ਘੱਟ ਕਰਨ ਦੀ ਆਿਗਆ ਨਹ> ਿਦੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਧਾਰਾ 10 (2) (vii) ਦੇ ਦੂਜੇ ਪnਾਵਧਾਨ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਹੀ ਪੈਦਾ ਨਹ> ਹੁੰਦਾ। ਹੁਣ, ਧਾਰਾ 10 (2) (vii) ਦੇ ਦੂਜੇ ਪnਾਵਧਾਨ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਿਵਧਾਨ ਸਭਾ ਨg ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਪਿਹਲ[ ਿਡਪਰੈ:ਨ ਭੱਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਲਾਭ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਨg ਿਪਛਲੇ ਸਮZ ਿਵੱਚ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਕੁੱਲ ਿਡਪਰੈ:ਨ ਭੱਤੇ ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਿਲਖਤੀ ਮੁੱਲ wਤੇ ਿਵਕਰੀ ਮੁੱਲ ਤe ਵੱਧ wਤੇ ਇੱਕ ਸੰਤੁਲਨ ਚਾਰਜ ਲਗਾ ਕੇ ਅਿਜਹਾ ਕੀਤਾ। ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਿਕਸੇ ਵੀ ਤਰj[ ਦੀ ਆਿਗਆ ਨਹ> ਿਦੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਿਕ :ੁਰੂ ਤe ਹੀ ਜਦe ਿਤੰਨ ਏ ਟਰੱਕ ਇਸ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਬਣ ਗਏ ਸਨ, ਿਲਖਤ ਮੁੱਲ ਜ਼ੀਰੋ ਸੀ। ਧਾਰਾ 10 (2) (vii) ਦੇ ਦੂਜੇ ਪnਾਵਧਾਨ ਦੇ ਤਿਹਤ ਸੰਤੁਲਨ ਚਾਰਜ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਪੈਦਾ ਨਹ> ਹੋ ਸਕਦਾ। ਮਾਲ ਿਵਭਾਗ ਵੱਲe ਇਹ ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਿਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨg ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੱਲ ਰਹੀ ਿਚੰਤਾ ਵਜe ਆਪਣੇ ਹੱਥ[ ਿਵੱਚ ਿਲਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਿਹੰਦੂ ਅਿਵਭਾਿਜਤ ਪਿਰਵਾਰ ਦੇ ਹੱਥ[ ਿਵੱਚ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਘੱਟ ਕੀਮਤ ਨੂੰ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਰੱਿਖਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਰਾਏ ਿਵੱਚ, ਇਹ ਕੋਈ ਮਾਇਨg ਨਹ> ਰੱਖਦਾ ਿਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੱਲ ਰਹੀ ਿਚੰਤਾ ਵਜe ਿਲਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਿਜੱਥੇ ਿਕਸੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਰਦਾਿਤ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸੰਚਾਲਨ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਸੰਭਾਿਲਆ ਜ[ਦਾ ਹੈ, wਥੇ ਸੰਪਤੀਆਂ ਦੀ ਲਾਗਤ ਆਮ ਤੌਰ wਤੇ ਪnਾਪਤੀ ਦੀ ਿਮਤੀ ਨੂੰ ਸੰਪਤੀਆਂ ਦੇ ਮੁੱਲ wਤੇ ਬਦਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਇਰਾਦੇ ਦਾ ਸਬੂਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਸਾਥੀ ਨਹ> ਹੈ। ਇਹ ਿਵਵਾਦਪੂਰਨ ਨਹ> ਹੋ ਸਕਦਾ ਿਕ ਿਤੰਨ ਟਰੱਕ[ ਦੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀ ਅਸਲ ਲਾਗਤ ਨੂੰ ਜ਼ੀਰੋ ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਕ ਇਸ ਤਰj[ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਘੱਟ ਕਰਨ ਦੀ ਆਿਗਆ ਨਹ> ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਮਾਲ ਿਵਭਾਗ ਵੱਲe ਇਹ ਦੱਿਸਆ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਡੀ ਦੇ ਭਾਈਵਾਲ ਉਹੀ ਦੋ ਿਵਅਕਤੀ ਹਨ ਿਜਨj [ ਨg ਿਹੰਦੂ ਅਟੁੱਟ ਪਿਰਵਾਰ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ ਿਟੱਪਣੀ wਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਫਰਮ ਦੇ ਸੰਿਵਧਾਨ ਿਵੱਚ "ਿਹੰਦੂ ਅਟੁੱਟ ਪਿਰਵਾਰ ਦੀ :ੈਲੀ ਅਤੇ ਸੁਭਾਅ ਿਵੱਚ ਿਸਰਫ਼ ਇੱਕ ਤਬਦੀਲੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ"। ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਿਕ ਅਸ> ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਕੇਸ ਨਾਲ ਨਿਜੱਠ ਰਹੇ ਹ[। ਅਸ> ਹ[। ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਦੇਣਦਾਰੀ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇ: ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਰਦਾਿਤ ਈ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਲਈ ਪnਬੰਧ[ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਿਜਵZ ਿਕ ਅਕਸਰ ਿਕਹਾ ਜ[ਦਾ ਹੈ, ਿਕ ਇੱਕ ਫਰਮ ਿਸਰਫ਼ ਉਹਨ[ ਿਵਅਕਤੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਵਰਣਨ ਹੈ ਜੋ ਭਾਈਵਾਲੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ, ਇੱਕ ਫਰਮ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਮੁਲ[ਕਣ ਯੋਗ ਇਕਾਈ ਹੈ। ਭਾਰਤੀ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 3 ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰj[ ਮੰਨਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਫਰਮ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਦਾ ਪੂਰਾ ਪnੋਸੈOਸ ਇਸ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਇਹ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਮੁਲ[ਕਣ ਯੋਗ ਇਕਾਈ ਹੈ। ਇਸ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਇਹ ਆਪਣੇ ਭਾਈਵਾਲ[ ਤe ਵੀ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ:ਨਰ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਬਨਾਮ ਏ. ਡਬਲਯੂ. ਿਫਗੀਜ਼ ਐਡ ਕੰਪਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ (1) ਇੱਕ ਮੁਲ[ਕਣ ਯੋਗ ਇਕਾਈ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਇਹ ਇੱਕ ਿਹੰਦੂ ਅਿਵਭਾਿਜਤ ਪਿਰਵਾਰ ਤe ਵੀ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਿਜਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਿਵੱਚ ਸੈਕ:ਨ 3 ਦੇ ਤਿਹਤ ਮੁਲ[ਕਣ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਇਕਾਈ ਮੰਿਨਆ ਜ[ਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਿਬਜੋਏ ਿਸੰਘ ਦੁਧੂਰੀਆ ਬਨਾਮ. ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ:ਨਰ, ਬੰਗਾਲ (2)। ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਵਾਲ ਦੇ ਉਦੇ: ਲਈ ਇਹ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ ਿਕ ਉਹੀ ਿਵਅਕਤੀ ਜੋ ਿਹੰਦੂ ਅਿਵਭਾਿਜਤ ਪਿਰਵਾਰ ਦਾ ਗਠਨ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਹੁਣ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਫਰਮ ਦਾ ਗਠਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦe ਿਹੰਦੂ ਅਿਵਭਾਿਜਤ ਪਿਰਵਾਰ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਮੁੱਲ[ਕਣ ਪnਿਕਿਰਆ ਿਵੱਚ ਘੱਟ ਕੀਮਤ ਭੱਤੇ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਤ[ ਇਹ ਪਿਰਵਾਰ ਦੀ ਟੈਕਸਯੋਗ ਆਮਦਨ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਚੁੱਿਕਆ ਿਗਆ ਇੱਕ ਕਦਮ ਸੀ। ਪਿਰਵਾਰ ਐਚ ਨੂੰ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਘੱਟ ਕੀਮਤ ਨੂੰ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ:ੁਦਾ ਘੱਟ ਮੰਿਨਆ ਨਹ> ਜਾ ਸਕਦਾ। ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਸਿਥਤੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰj[ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਿਕ ਅਤੀਤ ਿਵੱਚ ਿਹੰਦੂ ਅਿਵਭਾਿਜਤ ਪਿਰਵਾਰ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਨ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਨj [ ਿਵਚਾਰ[ wਤੇ ਇਹ ਕਿਹਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹ> ਹੈ ਿਕ ਧਾਰਾ 10 (2) (vii) ਦਾ ਦੂਜਾ ਪnਾਵਧਾਨ ਆਕਰਿ:ਤ ਹੈ। Case: D.S. BIST & SONS, NAINITAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI CENTRAL, NEW DELHI [[1979] 2 S.C.R. 224] (1979) B c It is pointed out by the Revenue that the partners of the appellant are tlm same two individuals who constituted the Hindu undivided family, and reliance has been placed on the observation of the' High Court that in the constitution of the firm "there was merely a change in the style· and nature of the Hindu undivided family''. Now we must remember that we are de.aling with a case under the Income Tax Act. We are concerned with provisions for the computation of income of an asse·ssee for the purpose of determining its income tax liability. It may be, as is quite often said, that a firm is merely a compendious description of the individuals who carry on the partnership business. But under the Income Tax Act, a firm is a distinct assessable entity. Section 3 of the Indian Income Tax Act, 1922 treats it as such, and the entire pro-cess of computation of the income of a firm proceeds on the basis that it is a distinct assessable entity. In that respect it is distinct even from its partners. Commissioner of Income Tax, West Bengal v. A. W. Figgies and Company and Others(!) As an assessable entity it is also distinct from a Hindu undivided family, which in itself is regarded as a separate unit of assessment under Section 3. Raja Bejoy Singh Dudhuria v. Commissioner of Income Tax, Bengal('). For the pur-poses of the question before us it reeks little that the very individuals who constituted the Hindu undivided family now constitute tl1e appellant firm. When depreciation allowance was allowed to the Hindu undivided family in its assessment proceedings, it was a step taken in determining the taxable income of the family. The depreciation allowed to the family D E F G H (I) 0953) 24 I.T.R. 405 (S.C,) (2) (1933) 11.T,R. 135 (P.C.) [1979] 2 s.c.R. A cannot be regarded as depreciation allowed to the appellant. We must ignore entirely the circumstance that depreciation has been allowed to the Hindu undivided family in the past. On these considerations it is not possible to say that the second proviso to section 10(2) (vii) is attracted. B Accordingly, we hold that the sum of Rs. 24,252/• is not taxable in the hands of the ai:ipellant for the assessment year 1957-58 by virtue of the second proviso to section 10(2) (vii) of the Indian Income Tax Act, 1922,, and we answer the question referred in favour of the appellant and against the Revenue. c c It was strenuously contended on behalf of the Revenue that the sum of Rs. 24252/- should be considered as capital gains under section 12B of the Act, and that it could be brought to tax under that head. There was some debate before us whether that point can be regarded as an aspect of the question specifically referred by the Tribunal for the opi-D nion of the High Court. We consider it unnecessary to enter into the matter, because it is open to the Tribunal to consider whether the asses-sment should be confirmed on any other ground, now that the case 11<ill be before it again for disposal conformably to this judgment. The ap-pellant is entitled to its costs of this appeal. Appeal allowed. & Case remitted. P.H.P. • • I Case: D.S. BIST & SONS, NAINITAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI CENTRAL, NEW DELHI [[1979] 2 S.C.R. 224] (1979) ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਸ> ਮੰਨਦੇ ਹ[ ਿਕ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ। 24,252/- ਭਾਰਤੀ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 10 (2) (vii) ਦੇ ਦੂਜੇ ਪnਾਵਧਾਨ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਮੁਲ[ਕਣ ਸਾਲ ਲਈ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਹੱਥ[ ਿਵੱਚ ਟੈਕਸਯੋਗ ਨਹ> ਹੈ ਅਤੇ ਅਸ> ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਅਤੇ ਮਾਲ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਪn:ਨ ਦਾ ਜਵਾਬ ਿਦੰਦੇ ਹ[। ਮਾਲ ਿਵਭਾਗ ਵੱਲe ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਿਕ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ। 24252 / - ਇਸ ਨੂੰ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 12 ਬੀ ਤਿਹਤ ਪੂੰਜੀ ਲਾਭ ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਉਸ ਿਸਰ ਹੇਠ ਟੈਕਸ ਿਵੱਚ ਿਲਆਂਦਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੁੱਝ ਬਿਹਸ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ ਿਕ ਕੀ ਇਸ ਨੁਕਤੇ ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ ਰਾਏ ਲਈ ਿਟnਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਿਵ:ੇ: ਤੌਰ 'ਤੇ ਭੇਜੇ ਗਏ ਪn:ਨ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿਹਲੂ ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਸ> ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਬੇਲੋ}ਾ ਸਮਝਦੇ ਹ[, ਿਕqਿਕ ਿਟnਿਬਊਨਲ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਿਵਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਖੁੱਲjਾ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਅਧਾਰ' ਤੇ ਪੁ:ਟੀ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੁਣ ਜਦe ਕੇਸ ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਿਨਪਟਾਰੇ ਲਈ ਦੁਬਾਰਾ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਤ[ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਇਸ ਅਪੀਲ ਦੇ ਆਪਣੇ ਖਰਚੇ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ। ਅਪੀਲ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਗਈ।ਅਤੇ ਕੇਸ ਮੁਆਫ਼ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ। ਿਡਸਕਲੇਮਰ ਸਥਾਨਕ ਭਾ.ਾ ਿਵੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਿਨਆ ਿਨਰਣ: ਕੇਵਲ ਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼: ਲਈ ਉਹਨ: ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾ.ਾ ਿਵੱਚ ਸਮਝਣ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਉਦੇ. ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਹE ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ । ਸਾਰੇ ਿਵਹਾਰਕ ਅਤੇ ਅਿਧਕਾਰਤ ਮੰਤਵ: ਲਈ ਿਨਆਂ ਿਨਰਣੇ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੰਸਕਰਣ ਪKਮਾਿਣਕ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਮਲ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਿਦੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। Tarun Mehra Advocate