E. M. Muthappa Chettiar v. The Income-Tax Officer Special Circle, Coimbatore

Case: E. M. MUTHAPPA CHETTIAR versus THE INCOME-TAX OFFICER SPECIAL CIRCLE, COIMBATORE [[1961] 1 S.C.R. 788] (1961) Section: CONCLUSION KM. MUTHAPPA CHETTIAR v. THE I~;Clr'.fE-TAX. 0F.FICE!{, SPECIAL CJRCLE, COIMBA'.lORE (S. K. DAs, .M. Hm.u ATULLAli, K. C. DAs GuPTA, J.C. SHAH and N. H.UAGOPALA AYYANGAR, JJ.) . Excess l'rofits 1'ax-Assesstnent by service of nnt~·ces on manag-rng partner--Validity-lf bindi11g on ti" other partner-Tax. if can be recovered by issue of cutijicaJe-E.<crss Profits Tax Act, I940 (XV of I940), ss. 8, IJ, 21-Indian Income-:ax Act, 1922 (XI of I922), SS. 29, 44, 46(2). The firm consisting of the appellant and another, carrying on managing agency business, was on March 31, 1951, assessed to excess profits tax for the year 1942 and the broken period from January, 1943 to ~larch 4, 1943· The prescribed notices were served not on the appellant but ori the other partnc= who, under the terms oi the partnership deed, was the managing partner. On March 4, 1943, the managing partner gave notice of dissolu-tion of the firm and thereupon the appellant sued him for dis-solution from such date as might be specified by the court. The trial Court upheld the dissolution as and from the date notified by the managing partner but on appeal the High Court by its judgment rendered in 1953 fixed March 10, 1949· as the date of the dissolution. An appeal taken to the Supreme Court from this deci~ion of the High Court was still pending. The appellant challengetl the validity of the order of assessment and the con-sequent proceedings for recovery of the tax assessed, under Art. 226 of the Constitution on the grounds, (a) that there was a dissolution of the firm on March 4, 1943, and that notices served thereafter on the managing partner would not hind him, (b) that there was no demand of the tax due from him under s. 29 of the Indian Income-tax Act and that, consequently, the tax could not be recovered from him under s. 46(2) of the Act, but the High Court dismissed his application. Held, that the appellant could not be allowed to plead a prior dissolution and .the assessment was binding on him. Even ·assuming that the partnership stood dissolved on the date of the assc5sment, his position would not be different. Under the Excess Profits Tax Act, 1940, the unit of assessment was not the firm but the business, and an order of assessment passed after notice to the managing partner would be valid and binding on the appellant under s. 44 of the Indian Income-tax Act, 1922, as modified by the Central Board of Revenue under s. 21 of the Excess Profits Tax Act, 1940. A.G. Pandu Rao v. Collector of Madras, (1954) 26 I.T.R. 99 and Bose v. Manindra Lal Goswami, (1957) 33 I.T.R. 435, approved. 1 S.C.R. SUPREME COURT REPORTS . No separate notice of demand under s. 29 of the Indian 1960 Income-tax Act, specifically addressed to the appellant, was necessary in order to recover the tax by the mode prescribed by E. M. Muthappa s. 46(2) of the Act. Under the proviso to s. 21 of the Excess Chett.iar Profits Tax Act, 1940, the appellant was an assessee within the ·v. meaning of s. 29 of the Indian Income-tax Act, 1922, and the The Income-tax notice of demand served on the managing partner was notice to Offim, Special the appellant by virtue of s. 63 of the latter Act made applica- Cfrcle, Coimbatore able bys. 21 of the former. CIVIL APPELLATE JURISDICTION: Civil Appeal Xo. 107 of 1956. Appeal by special leave from the judgment and order dated January 21, 1954, of the Madras High Court in W. P. No. 498of1952. With Petition No. 130 of 1958. Petition under Art. 32 of the Constitution of India for the enforcement of Fundamental Rights. M. R. M. Abdul Karim and K; R. Choudhri, for the appellant (in C. A. No. 107/56) and Petitioner (In Petn. 130/58). K. N. Rajagopala Sastri and D. Gupta, for the res-. pondents (in both the appeal a.nd petition). 1960. September 21. The Judgment of the Court was delivered by AYYANGAR J.-Muthappa Chettiar, the appellant Ayyangar ]. Case: E. M. MUTHAPPA CHETTIAR versus THE INCOME-TAX OFFICER SPECIAL CIRCLE, COIMBATORE [[1961] 1 S.C.R. 788] (1961) सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट[1961] ई. एम. मुथप्पाचेट्टियार 1960 .वी 21 सितंबर। -आयकरअधिकारी, विशेष सिरकल, कोयंबटूर के. दास, एम. हिदायतुल्ला, के. सी. दासगुप्ता, जे. सी. शाहऔरएन. कजागोपालाअयंगर, जे. जे.) ----अतिरिक्तलाभकरप्रबंधनभागीदारपरनोटिसकीसेवाद्वारामूल्यांकनवैधतायदिदूसरेभागीदारपरबाध्यकारीहैकर, यदिप्रमाणपत्रजारीकरकेवसूलकियाजासकताहै-अतिरिक्तलाभकरअधिनियम, 1940 (1940 काXV), एस. एस.8-, 13 , 21 - भारतीयआयकरअधिनियम, 1922 1922 ) , एसएस।29 , 44 , 46 ( 2 ) . अपीलार्थीऔरदूसरेकोलेजानेवालीफर्म एजेंसीव्यवसायकेप्रबंधनपर, 31 मार्च, 1951 को, वर्ष1942 केलिएअतिरिक्तलाभकरऔरजनवरी, 1943 से4 मार्च, 1943 तककीअवधिकाआकलनकियागयाथा।निर्धारितनोटिसअपीलार्थीकोनहींबल्किदूसरेभागीदारकोदिएगएथे, जोसाझेदारीविलेखकीशर्तोंकेतहतप्रबंधभागीदारथा।4 मार्च, 1943 कोप्रबंधभागीदारनेफर्मकोभंगकरनेकीसूचनादीऔरउसकेबादअपीलार्थीनेउसपरअदालतद्वारानिर्दिष्टतिथिसेसमाधानकेलिएमुकदमादायरकिया।ट्रायलकोर्टनेप्रबंधभागीदारद्वाराअधिसूचिततिथिसेविघटटनकोबरकराररखा, लेकिन1953 मेंदिएगएअपनेफैसलेद्वाराउच्चन्यायालयने10 मार्च, 1949 कोविघटटनकीतारीखकेरूपमेंनिर्धारितकिया।उच्चन्यायालयकेइसफैसलेकेखिलाफउच्चतमन्यायालयमेंकीगईअपीलअभीभीलंबितथी।अपीलार्थीनेनिर्धारणकेआदेशकीवैधताऔरमूल्यांकनकिएगएकरकीवसूलीकेलिएक्रमिककार्यवाहीकोचुनौतीदी। कला.226 संविधानकेइसआधारपरकि(क) 4 मार्च, 1943 कोफर्मकाविघटटनहुआथाऔरवहनोटिस इसकेबादप्रबंधभागीदारकोसेवादेनाबाध्यनहींकरेगा। :एफः उसे, (बी) किउससेदेयकरकीकोईमांगनहींथी एसकेतहत।29 भारतीयआय-करअधिनियमऔरइसकेपरिणामस्वरूप, एसकेतहतउससेकरकीवसूलीनहींकीजासकी।46 ( 2 ) मेंसे अधिनियम, लेकिनउच्चन्यायालयनेउनकेआवेदनकोखारिजकरदिया।अभिनिर्धारितकियाकिअपीलार्थीकोअभिवचनकरनेकीअनुमतिनहींदीजासकतीथी पूर्वविघटटनऔरमूल्यांकनउनपरबाध्यकारीथा। यहमानतेहुएभीकिसाझेदारीमूल्यांकनकीतारीखकोभंगहोगईथी, उनकीस्थितिअलगनहींहोगी।अतिरिक्तलाभकरअधिनियम, 1940 केतहत, मूल्यांकनकीइकाईफर्मनहींबल्किव्यवसायथी, औरप्रबंधभागीदारकोनोटिसकेबाद पारितमूल्यांकनकाआदेशवैधहोगाऔरएसकेतहतअपीलार्थीपरबाध्यकारीहोगा।44 भारतीयआय-करअधिनियम, 1922 केतहतकेंद्रीयराजस्वबोर्डद्वारासंशोधित एस.21 अतिरिक्तलाभकरअधिनियम, 1940। ए. जी. पांडुरावबनाममद्रासकेकलेक्टटर, (1954) 26 आई. टी. आर. 99 औरबोसबनाम।मनिंद्रलालगोस्वामी, (1957) 33 आई. टी. आर. 435, अनुमोदित। 1 एस. सी. आर. सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट 789 29 एसकेतहतमांगकीकोईअलगसूचनानहीं।भारतीयका 1960 -आयकरअधिनियम, विशेषरूपसेअपीलार्थीकोसंबोधित, था ई. एम. मुथप्पाएस. द्वारानिर्धारिततरीकेसेकरकीवसूलीकेलिएआवश्यकहै।46 ( 2 ) अधिनियमसे।एसकेपरंतुककेतहत।21 अतिरिक्तशेट्टियारलाभकरअधिनियम, 1940 केअंतर्गत, अपीलार्थीवीकेअंतर्गतएकनिर्धारितीथा।एसकाअर्थ।29 भारतीयआय-करअधिनियम, 1922 औरप्रबंधभागीदारकोदिएगएमांगकेआय-करनोटिसकोअधिकारी, विशेषअपीलार्थीकोएसकेआधारपरनोटिसदियागयाथा।63 बादकेअधिनियमकोलागूकियागया-सर्कल, कोयंबटूर21 एसद्वारासक्षम।पूर्वमेंसे। 1956 . 107।सिविलअपीलीयन्यायनिर्णयःकीसिविलअपीलसं 1952 केडडब्ल्यू. पी. सं. 498 मेंमद्रासउच्चन्यायालयके21 जनवरी, 1954 केनिर्णयऔरआदेशसेविशेषअनुमतिद्वाराअपील। केसाथ 1958 130।कीयाचिकासंख्या 32 कलाकेतहतयाचिका।मौलिकअधिकारोंकेप्रवर्तनकेलिएभारतकासंविधान। अपीलार्थीकेलिएएम. आर. एम. अब्दुलकरीमऔरके. आर. चौधरी(सी. ए. नं. 107/56 में) औरयाचिकाकर्ताकेलिए(पेटटनमें) ।130/58)। के. एन. राजगोपालशास्त्रीऔरडी. गुप्ता, रेसकेलिए।विचार(अपीलऔरयाचिकादोनोंमें)। 1960. 21 सितंबर।न्यायालयकानिर्णयइसकेद्वारादियागयाथा आयंगरजे.-1956 कीसिविलअपील107 मेंअपीलार्थीजे. अयंगर, मुथप्पाचेट्टियारकोआगेबढ़ानेकीमांगकीगईथी। उनकेखिलाफमुथप्पाएंडडकंपनीकेव्यवसायकेसंबंधमेंनिर्धारितअतिरिक्तलाभकरकीवसूलीकेलिए, जिसमेंवेभागीदारथे।उन्होंनेवसूलीकीकार्यवाहीकीवैधतापरविवादकियाऔरआयकरअधिकारी, ई. पी. टी. सर्कल, मद्रासकोकरकीवसूलीकेलिएउनकेखिलाफदंडात्मककदमनहींउठानेकानिर्देशदेनेकेलिएनिषेधपत्रजारीकरनेकेलिएमद्रासउच्च1952 498 न्यायालयकेसमक्षकीरिटटयाचिकादायरकी। 1956 मूल्यांकनकियागया।इसयाचिकाकोखारिजकरदियागयाऔरइसन्यायालयसेप्राप्तविशेषअवकाशपरकीसिविलअपील107 दायरकीगईहै।उच्चन्यायालयद्वारा1952 कीरिटटयाचिका498 कीसुनवाईकेदौरान, मुथप्पाचेट्टियार(जिसेबादमेंअपीलार्थीकेरूपमेंसंदर्भितकियागयाहै) ने101,790 सर्वोच्चन्यायालयरिपोर्ट[1961] केमूल्यांकनकेआदेशकीवैधताकोभीकमकरनेकाअनुरोधकिया। इसतरहकाविवादउसप्रोहिबिशनरिटटकेलिएनहींथाजिसकेलिएउन्होंनेप्रार्थनाकीथी, यहभीजोड़तेहुएकिआग्रहकिएगएआधारोंमेंकोईगुणनहींथे।इससेबचनेकेलिए ई. एम. मुथप्पा चेट्टियार .वी आयकरअधिकारी, विशेष तकनीकीआपत्ति, अपीलार्थीनेइसमेंदायरकियाहै Case: E. M. MUTHAPPA CHETTIAR versus THE INCOME-TAX OFFICER SPECIAL CIRCLE, COIMBATORE [[1961] 1 S.C.R. 788] (1961) ਈ. ਐਮ. ਮੁਥੱਪਾ ਚੇਟੀਆਰ ਬਨਾਮ ਦ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ, ਸਪੈਸ਼ਲ ਸਰਕਲ, ਕੋਇਮਬਤੂਰ (ਐਸ. ਕੇ. ਦਾਸ, ਕੇ. ਐਨ. ਵਾਂਚੋ, ਕੇ. ਸੀ. ਦਾਸ ਗੁਪਤਾ, ਜੇ. ਸੀ. ਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਐਨ. ਖਜੂਪਲਾ ਅਯਾਂਗਾਰ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕਾ) ਅਧਿਕ ਮੁਨਾਫਾ ਟੈਕਸ — ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਭਾਗੀਦਾਰ ਨੂੰ ਨੋਟਿਸਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੁਆਰਾ ਮੁਲਾਂਕਣ — ਵੈਧਤਾ — ਹੋਰ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਬੰਧਨਕਾਰੀ — ਟੈਕਸ, ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ ਪ੍ਰੋਫਿਟਸ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1940 (IX ਦੇ 1940) ਦੀ ਧਾਰਾ 18 (3) ਦੁਆਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਧਾਰਾਵਾਂ 58, 61 — ਭਾਰਤੀ ਲੋਨ ਐਕਟ, 1942 (XIV ਦੇ 1942), ਧਾਰਾਵਾਂ 29, 44, 46. ਇਸ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਏਜੰਸੀ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਨੂੰ 3 ਮਾਰਚ, 1951 ਨੂੰ 1943 ਦੇ ਸਾਲ ਅਤੇ ਜਨਵਰੀ, 1943 ਤੋਂ 4 ਮਾਰਚ, 1943 ਤੱਕ ਦੇ ਟੁੱਟੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਅਧਿਕ ਮੁਨਾਫਾ ਟੈਕਸ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਨੋਟਿਸ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਦੂਜੇ ਭਾਗੀਦਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ; ਜੋ, ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਭਾਗੀਦਾਰ ਸੀ। 4 ਮਾਰਚ, 1943 ਨੂੰ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਭਾਗੀਦਾਰ ਨੇ ਫਰਮ ਦੇ ਭੰਗ ਦਾ ਨੋਟਿਸ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਫਰਮ ਦੇ ਭੰਗ ਲਈ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮੁਕੱਦਮਾ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਅਦਾਲਤ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਟ੍ਰਾਇਲ ਕੋਰਟ ਨੇ ਭੰਗ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਭਾਗੀਦਾਰ ਦੁਆਰਾ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਪਰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਨਾਖੁਸ਼ ਰਹਿ ਗਏ ਅਤੇ ਇਹ ਫੈਸਲਾ 10 ਮਾਰਚ, 1949 ਤੱਕ ਲਾਗੂ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਤੋਂ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਅਪੀਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਅਜੇ ਵੀ ਲੰਬਿਤ ਸੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ ਅਗਲੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਹੇਠ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੈਕਸ਼ਨ 22 ਦੇ ਪ੍ਰੋਫਿਟਸ ਟੈਕਸ ਦੇ ਤਹਿਤ ਸਿਰਫ ਇਸ ਵਿਆਖਿਆ ਉੱਤੇ ਕਿ 4 ਮਾਰਚ, 1943 ਨੂੰ ਫਰਮ ਦਾ ਭੰਗ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਨੋਟਿਸ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਭਾਗੀਦਾਰ ਲਈ ਸਨ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਧਨਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਕਿ ਫਰਮ ਟੈਕਸ ਆਡਿਟ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਉੱਤੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 20 ਹੇਠ ਹੋਲਡ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਟੈਕਸ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਧਾਰਾ 42 (6) ਦੇ ਤਹਿਤ ਵਸੂਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਫੈਸਲਾ, ਕਿ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਭੰਗ ਦੀ ਦਲੀਲ ਦੇਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਉਸ ਉੱਤੇ ਬੰਧਨਕਾਰੀ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀਆਂ ਤਾਰੀਖਾਂ ਉੱਤੇ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਭੰਗ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਅਧਿਕ ਮੁਨਾਫਾ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1940 ਦੇ ਤਹਿਤ ਮੁਲਾਂਕਨ ਦੀ ਆਡਿਟ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਹਟਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਕਾਰੋਬਾਰ, ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਭੰਗ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 9, ਭਾਰਤੀ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 49 ਦੇ ਤਹਿਤ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਨੂੰ ਉਲਟਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੰਧਨਕਾਰੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਨੋਟਿਸ ਧਾਰਾ 44 ਦੇ ਤਹਿਤ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਸਨ। ਸੰਦਰਭ ਵੇਖੋ ਕਲੈਕਟਰ ਆਫ ਸੈਂਟਰਲ ਐਕਸਾਈਜ ਬਨਾਮ ਰਾਏਂਦਰਾ ਅਤੇ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ ਪ੍ਰੋਫਿਟਸ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1940 ਦੀ ਧਾਰਾ 21. ਏ.ਜੀ. ਪਾਂਡੂ ਰਾਓ ਬਨਾਮ ਮਦਰਾਸ ਦਾ ਕੁਲੈਕਟਰ, (1954) 26 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 99 ਅਤੇ ਬੋਸ ਬਨਾਮ ਮਨਿੰਦਰ ਲਾਲ ਗੋਸਵਾਮੀ, (1955) 33 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 435 ਮਨਜ਼ੂਰੀ. ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 29 ਅਧੀਨ ਕਿਸੇ ਵੱਖਰੀ ਨੋਟਿਸ ਦੀ ਮੰਗ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਕਿ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 46(2) ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਮੋਡ ਦੁਆਰਾ ਕਰ ਦੀ ਵਸੂਲੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ। ਐਕਸੈਸ ਪ੍ਰੋਫਿਟਸ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1940 ਦੀ ਧਾਰਾ 21 ਦੇ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਅਧੀਨ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 29 ਦੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਰਦਾਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਭਾਗੀਦਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਮੰਗ ਦੀ ਨੋਟਿਸ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਧਾਰਾ 63 ਦੁਆਰਾ ਨੋਟਿਸ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਾਲੇ ਐਕਟ ਦੁਆਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਧਾਰਾ 21 ਦੁਆਰਾ। ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ: ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 107 ਆਫ਼ 1956। ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 21 ਜਨਵਰੀ, 1954 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ, 1952 ਦੇ ਡਬਲਯੂ. ਪੀ. ਨੰਬਰ 498 ਵਿੱਚ। ਨਾਲ ਪਟੀਸ਼ਨ ਨੰਬਰ 130 ਆਫ਼ 1958 ਦੇ । ਮੌਲਿਕ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 32 ਦੇ ਤਹਿਤ ਪਟੀਸ਼ਨ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ (ਸੀ. ਏ. ਨੰਬਰ 107/56 ਵਿੱਚ) ਅਤੇ ਪਟੀਸ਼ਨਕਰਤਾ (ਪੀ.ਟੀ. 130/58 ਵਿੱਚ) ਲਈ ਐਮ. ਆਰ. ਐਮ. ਅਬਦੁਲ ਕਰੀਮ ਅਤੇ ਕੇ. ਆਰ. ਚੌਧਰੀ। ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕੇ. ਐਨ. ਰਾਜਗੋਪਾਲ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਡੀ. ਗੁਪਤਾ। (ਅਪੀਲ ਅਤੇ ਪਟੀਸ਼ਨ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ)। 1960 21 ਸਤੰਬਰ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ Case: E. M. MUTHAPPA CHETTIAR versus THE INCOME-TAX OFFICER SPECIAL CIRCLE, COIMBATORE [[1961] 1 S.C.R. 788] (1961) ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 21 ਜਨਵਰੀ, 1954 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ, 1952 ਦੇ ਡਬਲਯੂ. ਪੀ. ਨੰਬਰ 498 ਵਿੱਚ। ਨਾਲ ਪਟੀਸ਼ਨ ਨੰਬਰ 130 ਆਫ਼ 1958 ਦੇ । ਮੌਲਿਕ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 32 ਦੇ ਤਹਿਤ ਪਟੀਸ਼ਨ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ (ਸੀ. ਏ. ਨੰਬਰ 107/56 ਵਿੱਚ) ਅਤੇ ਪਟੀਸ਼ਨਕਰਤਾ (ਪੀ.ਟੀ. 130/58 ਵਿੱਚ) ਲਈ ਐਮ. ਆਰ. ਐਮ. ਅਬਦੁਲ ਕਰੀਮ ਅਤੇ ਕੇ. ਆਰ. ਚੌਧਰੀ। ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕੇ. ਐਨ. ਰਾਜਗੋਪਾਲ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਡੀ. ਗੁਪਤਾ। (ਅਪੀਲ ਅਤੇ ਪਟੀਸ਼ਨ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ)। 1960 21 ਸਤੰਬਰ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਯਾਂਗਾਰ ਜੀ. - ਮੁਥੱਪਾ ਚੇਟੀਆਰ, ਜੋ ਕਿ ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ 107 ਦਾ 1956 ਵਿੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਮੁਥੱਪਾ & ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਭਾਗੀਦਾਰ ਸੀ, ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਲਗਾਏ ਗਏ ਐਕਸੈਸ ਪ੍ਰੋਫਿਟਸ ਟੈਕਸ ਦੀ ਵਸੂਲੀ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਵਸੂਲੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੀ ਕਾਨੂੰਨੀਅਤਾ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਮਦਰਾਸ ਦੀ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰਿੱਟ ਪਟੀਸ਼ਨ 498 ਦਾ 1952 ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਈ. ਪੀ. ਟੀ. ਸਰਕਲ, ਮਦਰਾਸ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਕਰ ਦੀ ਵਸੂਲੀ ਲਈ ਜਬਰੀ ਕਦਮ ਨਾ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਰੋਕਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇਣ ਲਈ ਰਿੱਟ ਦੇ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਪਟੀਸ਼ਨ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ 107 ਦਾ 1956 ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਤੋਂ ਖਾਸ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਉੱਤੇ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਮਦਰਾਸ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰਿੱਟ ਪਟੀਸ਼ਨ 498 ਦੇ 1952 ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਦੌਰਾਨ, ਮੁਥੱਪਾ ਚੇਟੀਆਰ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ) ਨੇ ਐਕਸੈਸ ਪ੍ਰੋਫਿਟਸ ਟੈਕਸ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੀ ਕਾਨੂੰਨੀਅਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਜੱਜਾਂ ਨੇ ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਤਰਕ ਰੋਕਣ ਦੀ ਰਿੱਟ ਲਈ ਜਿਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਜੋੜਿਆ ਕਿ ਉਠਾਏ ਗਏ ਅਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਯੋਗਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਕਨੀਕੀ ਐਤਰਾਜ਼ ਨੂੰ ਟਾਲਣ ਲਈ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪਟੀਸ਼ਨ 130 ਦਾ 1958 ਅਨੁਚਛੇਦ 32 ਅਧੀਨ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਐਕਸੈਸ ਪ੍ਰੋਫਿਟਸ ਟੈਕਸ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨ ਲਈ ਸਰਟੀਓਰਾਰੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਉਚਿਤ ਰਿੱਟ ਦੇਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਪੀਲ ਅਤੇ ਪਟੀਸ਼ਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਬੰਧਤ ਹਨ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਸੁਣੇ ਗਏ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੀਂ ਰਿਟ ਪਟੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਉਠਾਏ ਗਏ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰ ਲਈ ਲੈਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਲੌਜਿਕਲੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਟੈਕਸ ਦੀ ਰਿਕਵਰੀ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੀ ਕਾਨੂੰਨੀਅਤਾ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਨ। ਉਹ ਤੱਥ ਜੋ ਉਠਾਏ ਗਏ ਬਿੰਦੂਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ, ਇਹ ਹਨ: ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਅਤੇ ਥਿਆਗਰਾਜਨ ਚੇਟੀਅਰ (ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ 107 ਦੇ 1856 ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ) ਨਵੰਬਰ, 1940 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਫਰਮ ਮੁਪਥਪਾ & ਕੋ. ਵਿੱਚ ਭਾਈਵਾਲ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਫਰਮ ਕੋਇਮਬਤੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਸਰੋਜਾ ਮਿਲਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ ਦੀ ਮੈਨੇਜਿੰਗ ਏਜੰਟ ਸੀ। ਜਿਸ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਉਹ ਇਸ ਮੈਨੇਜਿੰਗ ਏਜੰਸੀ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਲਈ ਐਕਸੈਸ ਪ੍ਰੋਫਿਟਸ ਟੈਕਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲਈ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਚਾਰਜ਼ੇਬਲ ਅਕਾਊਂਟਿੰਗ ਪੀਰੀਅਡਜ਼ ਕੈਲੰਡਰ ਸਾਲ 1942 ਅਤੇ ਟੁੱਟਿਆ ਪੀਰੀਅਡ ਜਨਵਰੀ 1, 1943, ਤੋਂ ਮਾਰਚ 4, 1943 ਹਨ। ਇਸੇ ਪੀਰੀਅਡ ਲਈ ਫਰਮ ਦੀ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਮਾਰਚ 15, 1948 ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 23(5)(ਬੀ) ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਮੰਗਿਆ ਗਿਆ, ਟੈਕਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਸ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਉਚਿਤਤਾ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਵਿਵਾਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਨੇਜਿੰਗ ਏਜੰਸੀ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਐਕਸੈਸ ਪ੍ਰੋਫਿਟਸ ਟੈਕਸ ਲਈ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਗਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਗਿਣਤੀ ਤੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਚਾਰਜ਼ੇਬਲ ਅਕਾਊਂਟਿੰਗ ਪੀਰੀਅਡਜ਼ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਐਕਸੈਸ ਪ੍ਰੋਫਿਟਸ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਚ 31, 1951 ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਨੂੰ ਪਟੀਸ਼ਨ 130 ਦੇ 1958 ਵਿੱਚ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਪਟੀਸ਼ਨ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਉਠਾਏ ਗਏ ਪਹਿਲੇ ਮੁੱਦੇ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਮੁਲਾਂਕਣ ਵੈਧ ਹੋਣ ਲਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੈੱਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਮੌਜੂਦਾ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਥਿਆਗਰਾਜਨ ਚੇਟੀਅਰ ਨੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰਸਕ੍ਰਿਬਡ ਨੋਟਿਸ ਦੇ ਕੇ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਪਾਰਟੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਨੇਜਿੰਗ ਭਾਈਵਾਲ ਸੀ। ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਫਰਮ ਦਾ ਵਿਘਟਨ 4 ਮਾਰਚ, 1943 ਤੋਂ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਈਵਾਲੀ ਮੁੱਕ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਸੀ ਏਜੰਸੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਥਿਆਗਰਾਜਨ ਚੇਟੀਅਰ ਨਾ ਤਾਂ ਫਰਮ ਨੂੰ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਵ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਧਾਰਾਂ 'ਤੇ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਐਕਸੈਸ ਪ੍ਰੋਫਿਟਸ ਟੈਕਸ ਲਈ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਿਰਫ ਥਿਆਗਰਾਜਨ ਚੇਟੀਅਰ ਨੂੰ ਨੋਟਿਸਾਂ ਦੇ ਕੇ ਨਾ ਤਾਂ ਫਰਮ ਨੂੰ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਸਕਦਾ ਸੀ। Case: E. M. MUTHAPPA CHETTIAR versus THE INCOME-TAX OFFICER SPECIAL CIRCLE, COIMBATORE [[1961] 1 S.C.R. 788] (1961) इसतरहकाविवादउसप्रोहिबिशनरिटटकेलिएनहींथाजिसकेलिएउन्होंनेप्रार्थनाकीथी, यहभीजोड़तेहुएकिआग्रहकिएगएआधारोंमेंकोईगुणनहींथे।इससेबचनेकेलिए ई. एम. मुथप्पा चेट्टियार .वी आयकरअधिकारी, विशेष तकनीकीआपत्ति, अपीलार्थीनेइसमेंदायरकियाहै 1958 130।32 अनुच्छेदकेतहतकीन्यायालययाचिकासंविधानजिसमेंप्रार्थनाएककेअनुदानकेलिएहै सर्कल, कोयंबटूरअय्यंगारजे। रद्दकरनेकेलिएप्रमाणपत्रयाअन्यउपयुक्तरिटट अतिरिक्तलाभकरकेनिर्धारणकेआदेशऔरअपीलऔरयाचिकाइसप्रकारपरस्परसंबंधितहोनेपरएकसाथसुनवाईकीगईहै। हमपहलेरिटटयाचिकामेंआग्रहकिएगएमामलोंपरविचारकरेंगे, जैसाकितार्किकरूपसेपूर्वमेंकहागयाहै। करकीवसूलीकेलिएप्रक्रियाकीवैधताकोचुनौतीदेना।आग्रहकिएगएबिंदुओंकीसराहनाकरनेकेलिएआवश्यकतथ्यसंक्षेपमेंयेहैंःअपीलार्थीऔरत्यागराजनचेट्टियार( केरूपमेंआरोपित) 1956 केसिविलअपील107 मेंदूसराप्रत्यर्थी) मुथप्पाएंडडकंपनीनामकएकफर्ममेंभागीदारथे। : नवंबर, 1940 मेंयहफर्मकोइमबटौरजिलेमेंसरोजामिल्सलिमिटेडडनामकएककपड़ामिलकाप्रबंधएजेंटटथा।मूल्यांकनजोइसकेअधीनहै चुनौतीइसप्रबंधनएजेंसीव्यवसायकेअतिरिक्तलाभकरदेयताकेलिएहैऔरप्रासंगिकप्रभार्यलेखांकनअवधिकैलेंडडरवर्ष1942 हैऔर टूटीहुईअवधि1 जनवरी, 1943 से4 मार्च, 1943 तक।समानअवधिकेलिएआय-करकेलिएफर्मकीदेयताकाआकलनआय-करअधिकारीद्वारा15 मार्च, 1948 केअपनेआदेशोंद्वाराप्रावधानलागूकरकेकियागयाथा। एसकेसायन।23 ( 5 ) ( ख) आय-करअधिनियम, 1922 कीधाराऔरअपीलार्थीनेमांगकिएजानेपरअपनेहिस्सेकाभुगतानकिया। करऔरअबस्वामित्वकेबारेमेंकोईविवादनहींहै उसमूल्यांकनसे।प्रबंधएजेंसीव्यवसायकीआयकीगणनाअतिरिक्तलाभकरकेलिएउसीआंकड़ेपरकीगईथीजोआयकरकेआकलनकेलिएथी, औरदोप्रभार्यलेखाअवधिकेलिएमूल्यांकनअतिरिक्तलाभकरद्वारापूराकियागयाथा। अधिकारी31 मार्च, 1951 केअपनेआदेशद्वारा, औरयहमूल्यांकनकेइसआदेशकीवैधताहैजो1958 कीयाचिका130 मेंचुनौतीदीगईहै। याचिकाकेसमर्थनमेंआग्रहकियागयापहलामामला 791 इसेइसप्रकारनिर्धारितकियाजासकताहैःवैधहोनेकेलिएमूल्यांकनहोनाचाहिए। 1960 निर्धारितीकोसूचनादीजाए।वर्तमानमामलेमें, मूल्यांकनकोई. एम. मुथप्पाकोकेवलत्यागराजनचेट्टियारपरनिर्धारितनोटिसदेकरपूराकियागयाथा। .चेट्टियारवी जोदलोंकेबीचसाझेदारीकीशर्तोंकेअनुसारप्रबंधभागीदारथा।लेकिनआयकरविभागनेआग्रहकियाकिफर्मकोइसरूपमेंभंगकरदियागयाथा अधिकारी, विशेषसर्कल, कोयंबटूर।अय्यंगारजे। और4 मार्च, 1943 से, किउसकेबादभागीदारजहाजकाअस्तित्वसमाप्तहोगया, औरइसकेसाथभागीदारोंकेबीचपारस्परिकएजेंसी, जिसकेपरिणामस्वरूपत्यागराजनचेट्टियारउसफर्मकाप्रतिनिधित्वनहींकरसकेजिसकाअस्तित्वसमाप्तहोगयाथाऔरनहीअपीलकर्ता।इनपरिसरोंमेंयहप्रस्तुतकियागयाथाकिकेवलत्यागराजनचेट्टियारकोनोटिसकेबादअतिरिक्तलाभकरकेलिएव्यवसायकामूल्यांकनफर्मकोबाध्यनहींकरसकताहैऔरनहीकिसीभीतरहसेअपीलार्थीकोबाध्यकरसकताहै। हमारीरायमेंइसउपमिशनकेदोउत्तरहैं, जिनमेंसेकोईभीअपीलार्थीकीयाचिकाकोअस्वीकारकरनेकेलिएपर्याप्तहोगाः( 1 ) किवर्तमानमामलेकेतथ्योंपरअपीलार्थीकोयहअभिवचनकरनेसेरोकदियागयाहैकिफर्मको1951 मेंमूल्यांकनकीतारीखपरभंगकरदियागयाथाऔरत्यागराजनचेट्टियारकेप्रतिनिधिभावनात्मकचरित्रपरकोईआपत्तिउठानेसेरोकदियागयाहै, (2) अतिरिक्तलाभकरअधिनियम, 1940, भलेहीमुथप्पाएंडडकंपनीकीफर्मकोभंगकरदियागयाहो।1951 सेपहले, जबनिर्धारणकाआदेशपारितकियागयाथा, अतिरिक्तलाभकरमेंव्यस्तप्रबंधनएजेंसीकामूल्यांकनत्यागराजनचेट्टियारकोनोटिसद्वाराउचितऔरकानूनीरूपसेप्रभावितकियागयाथा। जिनतथ्योंकाहमनेसंदर्भदियाहैवेयेहैंःमूल्यांकनवर्ष1943-44 सेपहले, मुथप्पाएंडडकंपनीकेप्रबंधभागीदारकेरूपमेंत्यागराजनचेट्टियारआयकरकेलिएविवरणीजमाकररहेथेऔरफर्मकीओरसेमूल्यांकनकार्यवाहीकासंचालनकररहेथे।त्यागराजनचेट्टियारनेसमाचारपत्र'हिंदू' मेंएकनोटिसप्रकाशितकियाजिसमें4 मार्च, 1943 सेफर्मकोभंगकरनेकीघोषणाकीगईऔरइसकेबादआयकरअधिकारीकोइसघटटनाकीसूचनादीगई।इसकेबादआयकरअधिकारीनेअपीलार्थीकोयहपूछतेहुएलिखाकिक्यामुथअप्पाएंडडकंपनीकीफर्मकोभंगकरदियागयाथाऔरयदिऐसाहैतोकिसकंपनीसे। तिथि.1 फरवरी, 1945 केपत्रद्वारा, अपीलार्थी सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट[1961] 792 1960 उन्होंनेजवाबदिया, " मैंआपकोसूचितकरनाचाहताहूंकिमेसर्स।मुत्तप्पाई. एम. मुत्तप्पा & कंपनीकागठन4 नवंबर, 1940 केसाझेदारीविलेखऔरभागीदारोंकेअधिकारोंकेअनुसारकियागयाहै। चेट्टियार इसमेंभीपुनर्निर्धारितकिएजातेहैं।लेकिनश्रीत्यागराजनचेट्टियार, मेरेसाथीनेजानबूझकरभागीदारीविलेखकेदायरेसेबाहरजाकरविघटटनकानोटिसजारीकियाहै। आयकर अधिकारी, विशेष कोल, कोयंबटूर 4 मार्च, 1943 कोमुझपरसाझेदारीकामामलादर्जकियागयाऔरउनकेखिलाफकोयंबटूरउप-न्यायालयमेंएकIमुकदमादायरकियागयाहैऔरयहलंबितहै।उक्तमुक़दमेकेलंबितनिपटान अय्यंगारजे। Case: E. M. MUTHAPPA CHETTIAR versus THE INCOME-TAX OFFICER SPECIAL CIRCLE, COIMBATORE [[1961] 1 S.C.R. 788] (1961) With Petition No. 130 of 1958. Petition under Art. 32 of the Constitution of India for the enforcement of Fundamental Rights. M. R. M. Abdul Karim and K; R. Choudhri, for the appellant (in C. A. No. 107/56) and Petitioner (In Petn. 130/58). K. N. Rajagopala Sastri and D. Gupta, for the res-. pondents (in both the appeal a.nd petition). 1960. September 21. The Judgment of the Court was delivered by AYYANGAR J.-Muthappa Chettiar, the appellant Ayyangar ]. in Civil Appeal 107 of 1956 was sought to be proceed-ed against for the recovery from him of Excess Profits Tax assessed in respect of the business of Muthappa & Co. of which he was a partner. He disputed the legality of the recovery proceedings and filed Writ Petition 498 of 1952 before the High Court of Madras for the issue of a writ of prohibition for directing the Income-Tax Officer, E. P. T. Circle, Madras, not to take coercive steps against him for the recovery of the tax assessed. This petition was dismissed and Civil Appeal 107 ofl95jl has been filed on specialleave obtained from this Court. During the hearing by the High Court, of Writ Petition 498of1952, Muthappa. Chettiar (refer-red to hereafter as the appellant) sought alRo to im-pugn the legality of the order of assessment fu Excess IOI •¢<> Profits Te.x. The learned Judges held however the.t. E. M. M~•happa sue~ .a. content.ion was not germane to the writ of pro· c11e1110, h1b1t1011 for w hwh he had prayed, adding e.lsu the.t there v. were no merits in the "grounds urged. To a. void a.ny Tile 1.,...,., .... technical objection, the appellant has filed ;n this Offim, Spuial Court Petition 130 of 1958 under Art. 3:! of the Cun-c;,<1,, Coimbato"stitution in which the prayer is for the grant of a A1;;;:;., J. writ of certiorari or other appropriate writ to qua.sh the order of assessment to Excess Profits Tax, a.nd the Appeal e.nd the Petition being thus inter-related have been heard together. We she.II first take up for consideration the matters urged in the Writ Petition, e.s logically having prece-dence over the challenge to the legality of the procee-dings for the recovery of the tax. The facts necessary to appreciate the points urged arc briefly these: The a.ppelle.nt e.nd Thye.gre.je.n Chettiar (implee.ded as the second respondent in Civil Appeal 107 of 1956) were partners in a. firm no.med Muthappa & Co. started in November, 1940, e.nd the firm was the managing agent of a textile Mill ca.lied Saroja Mills Ltd., in the Coim-batore district. The assessment which is under challenge is for the Excess Profits Tax liability of this managing agency business and the relevant che.rgee.hle accounting periods a.re the calendar year 1942 and the broken period January 1, IIJ43, to March 4, 1943. The Jie.bility of the, firm to Income-Tax for . the same periods was assessed by the Income-Tax Officer by his orders dated March 15, 1948, by applying the provi-sions of s. 23(5)(b) of the Income-tax Act, 1922, and the appellant pa.id, when demanded, his share of the tax and there is now no dispute a.bout the propriety of that assessment. The income of the managing agency business was computed for Excess Profits Tax at the same figure as for assessment to Income Ta.x, and the assessment for the two chargeable accounting periods was completed by the Ex.cess Profits '!a.x Officer by his order dated March 31, 1951, and 1t 1s the validity of this order of assessment that is challen-ged in Petition 130 of 1958. The first matter urged in support of the petition may be set out thus: An assessment to be valid must '9[[60 ]]Chettiar v. Case: E. M. MUTHAPPA CHETTIAR versus THE INCOME-TAX OFFICER SPECIAL CIRCLE, COIMBATORE [[1961] 1 S.C.R. 788] (1961) & कंपनीकागठन4 नवंबर, 1940 केसाझेदारीविलेखऔरभागीदारोंकेअधिकारोंकेअनुसारकियागयाहै। चेट्टियार इसमेंभीपुनर्निर्धारितकिएजातेहैं।लेकिनश्रीत्यागराजनचेट्टियार, मेरेसाथीनेजानबूझकरभागीदारीविलेखकेदायरेसेबाहरजाकरविघटटनकानोटिसजारीकियाहै। आयकर अधिकारी, विशेष कोल, कोयंबटूर 4 मार्च, 1943 कोमुझपरसाझेदारीकामामलादर्जकियागयाऔरउनकेखिलाफकोयंबटूरउप-न्यायालयमेंएकIमुकदमादायरकियागयाहैऔरयहलंबितहै।उक्तमुक़दमेकेलंबितनिपटान अय्यंगारजे। खेदहैकिमैंकथितविघटटनकोस्वीकारकरनेयाआपकेपत्रमेंमांगीगईसाझेदारीकेविघटटनकीतारीखदेनेमेंअसमर्थहूं।अपीलार्थीकेकहनेपरआयकरनिर्धारणत्यागराजनचेट्टियारकोनिरंतरप्रबंधभागीदारकेरूपमेंनोटिसकेबादपूराकियागयाथा।उनकेद्वारालीगईस्थितिकेअनुरूप, इसबातपरविवादकरतेहुएकिफर्मकोत्यागराजनचेट्टियारकेकृत्योंयाआचरणसेभंगकरदियागयाथा, अपीलार्थीनेकोयंबटूरकेउप-न्यायालयमें4 मार्च, 1943 केत्यागराजनचेट्टियारकेविघटटनकेनोटिसकीवैधताकोचुनौतीदेतेहुएएकमुकदमादायरकिया, जिसमेंइसघोषणाकेलिएप्रार्थनाकीगईकित्यागराजनचेट्टियारद्वाराफर्मकाकथितविघटटनअमान्यऔरनिष्क्रियथा, उन्होंनेस्वयंअदालतद्वारानिर्दिष्टकीजानेवालीतारीखसेभंगकरनेकेलिएएकडिक्रीकीमांगकीऔरइसतरहसेनिर्धारिततिथितकएकस्थायीसाझेदारीके1943 आधारपरखातोंकोप्रस्तुतकरनेकीमांगकी।अधीनस्थन्यायाधीशनेमेंत्यागराजनचेट्टियारद्वारादिएगएविघटटन1948 कीवैधताकोबरकराररखा।मेंदिएगएइसफैसलेसेअपीलार्थीनेउच्चन्यायालयमेंअपीलकी।इसअपीलकी1953 सुनवाईमेंहुईथीजबउच्चन्यायालयनेअपीलकीअनुमतिदीऔर विघटटनकीतारीख10 मार्च, 1949 तयकीगई।यहकहागयाहैकिउच्चन्यायालयकेइसफैसलेकीएकऔरअपीलइसन्यायालयमेंलंबितहै, ताकिअबभीउसनिश्चिततिथिकोअनिश्चितमानाजासकेजिसपरफर्मकोभंगकियाजानाचाहिए। 1943 उपरोक्तसेयहदेखाजाएगाकियहहमेशाअपीलार्थीकामामलारहाहैकिफर्मकोमेंभंगनहींकियागयाथा।कार्यवाहीकीतारीखपर।1951 मेंअतिरिक्तलाभकरकेनिर्धारणकेलिए, जिसकेसाथ1958 कीयाचिका130 कासंबंधहै, अतःस्थितिइसप्रकारथीःअपीलार्थीकादावाकिसाझेदारीअनसुलझीथी 1 1 एस. सी. आर. सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट 793 1960 औरफरवरी, 1945 मेंआयकरअधिकारीकोलिखेअपनेपत्रमेंनिहितअपनेअस्तित्वकोजारीरखा, फिरभीई. एम. मुथप्पाकोअच्छामानाऔरउनकेद्वाराकीगईकार्यवाहीसेउनकासमर्थनकियागया। चेट्टियार दीवानीन्यायालयउसस्थितिकोबनाएरखनेकेलिए।कोईशकनहीं। .वी -आयकर उनकेदावेकोअधीनस्थद्वाराबरकरारनहींरखागयाथा न्यायाधीश, लेकिनउसअपीलद्वाराजोउन्होंनेदायरकीथी, उन्होंनेअधिकारी, विशेषमामलेकोन्यायालयकेअधीनकरदियाऔर1953 मेंउच्चमंडडल, कोयंबटूरन्यायालयकेनिर्णयतक, अपीलकर्तास्पष्टरूपसेन्यायमूर्तिअय्यंगारकोविघटटनकीतारीखकेरूपमेंकिसीविशेषतिथिकासंकेतनहींदेसकताथा। विद्वानअधिवक्ताकाप्रस्तुतिकरणजोइसधारणापरआगेबढ़ताहैकिइसकाविघटटनहुआथा 4 मार्च, 1943 कोफर्म; या10 मार्च, 1949 को-जोउच्चन्यायालयद्वारा1953 केअपनेनिर्णयद्वारानिर्धारिततिथिथी,कोदीवानीमुकदमेमेंअपीलार्थीद्वाराआग्रहकीगईदलीलोंऔरउससेअपीलकेसाथपूरीतरहसेअसंगतकेरूपमेंखारिजकियाजानाचाहिए।इनपरिस्थितियोंमें, आयकरअधिकारीकोफर्मकेसाथवैसाहीव्यवहारकरनेकेलिएदोषीनहीं ठहरायाजासकताजैसाकिअस्तित्वमेंहैऔरइसीतरहअतिरिक्तलाभकरअधिकारीकोभी।यहसामान्यआधारथाकिजिसतारीखकोअतिरिक्तलाभकरअधिकारीनेमूल्यांकनकेलिएपक्ष-निर्णयशुरूकियाथा, अपीलार्थीने1946 कीधारा50 मेंअधीनस्थन्यायाधीशकेफैसलेकेखिलाफअपीलदायरकीथीऔरवहउच्चन्यायालयमेंलंबितथीऔरयहकि1953 मेंहीअपीलकानिपटाराकियागयाथा।अबहमारेसामनेजोतर्करखागयाथा, वहयहथाकिउच्चन्यायालयनेयहअभिनिर्धारितकियाथाकिफर्मको10 मार्च, 1949 सेभंगकरदियागयामानाजानाचाहिए, इसलिएफर्मकेप्रबंधभागीदारकेरूपमेंत्यागराजनचेट्टियारकोकोईभीनोटिसजारीकरनाअमान्यथाऔरउसआधारपरकीगईमूल्यांकनकार्यवाहीभीअवैधहोगी।यदिअपीलार्थीकाउल्लेखप्रबलहोताहैतोइसकाअर्थयहहोगाकिमूल्यांकनआदेशकीवैधतायाअन्यथाउच्चन्यायालयकेसमक्षलंबितअपीलार्थीकीअपीलकेपरिणामसेपूर्पीरूपसेनिर्धारितकियाजाएगा, ताकि1953 यदिउच्चन्यायालयनेयहअभिनिर्धारितकियाथाकिफर्मकोकेवलमेंअपनेफैसलेकीतारीखकोहीभंगमानाजानाचाहिए, तोमूल्यांकनवैधहोगा, लेकिनयदिउच्चन्यायालयने31 मार्च, 1951 सेपहलेकिसीतारीखकोविघटटनकीतारीखनिर्धारितकीथी, तोमूल्यांकनकोअमान्यमानाजाएगा।इसतर्ककोकेवलअस्वीकारकहाजानाचाहिए।जबयह794 सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट[1961] 1960 मामलेकेपहलूकोअपीलार्थीकेविद्वानअधिवक्ताकेसामनेरखागयाथा, उन्होंनेनिष्पक्षरूपसेस्वीकारकियाकिवहइसमामलेकेतथ्योंपरइसस्थितिकोबनाएनहींरखसकतेथेकिअतिरिक्तलाभकरकेनिर्धारणकेआदेशकोफर्मकेकथितव्यवधानकेकारणदूषितकियागयाथा ई. एम. मुथप्पाचेट्टियार .वी -आयकरअधिकारी, विशेष Case: E. M. MUTHAPPA CHETTIAR versus THE INCOME-TAX OFFICER SPECIAL CIRCLE, COIMBATORE [[1961] 1 S.C.R. 788] (1961) The first matter urged in support of the petition may be set out thus: An assessment to be valid must '9[[60 ]]Chettiar v. be after notice to the assessee. In the present case, '9[[60 ]]the assessment was admittedly completed by serving E. M. Muthappa the prescribed notices on Thyagrajan Chettiar alone, . Chettiar who according to the terms of the partnership between v. the pa.rties was the managing partner. But it was Th• Incom•-tax urged that there had been a dissolution of the firm as .Officer, [5].P'""[1 ]· f h CtYcle, Coimbatofb and from March 4, 1943, that therea ter t e partner-_ ship ceased to exist, and with it the mutual agency Ayyangar J. between the partners, with the result that Thyagraja.n Chettiar could not represent the firm which had cea.s. ed to exist nor the a.ppella.nt. On these premises it was submitted that the a.ssessment of the business to Excess Profits Tax a.fter notices only to Thyagra.jan Chettiar could not bind the firm nor at any rate bind the appellant. . · CtYcle, Coimbatofb , In our opinion there are two a.nswers to this sub-mission,· either of which would suffice to reject the appellant's plea: (l) That on the facts of the present case the appellant is precluded from plea.ding tha.t the firm had been dissolved at the date of the assessment in 1951 and from raising a.ny objection to the repre-sentative character of Thyagrajan Chettiar .• (2) Tha.t on a proper construction of the provisions of the Excess Profits Tax Act, 1940, even if the firm of Muthappa & Co. should be held to have been· dissolv-ed before 1951 when the order of assessment was passed, the assessment of the managing agency busi-ness to Excess Profits Tax was properly and legally effected by notice to Thyagrajan Chettiar. The facts. to which we have made .reference are these: Prior to the assessment year 1943-44, Thyag-rajari Chettiar, as the managing partner of Muthappa & Co. was submitting returns for Income•tax and was conducting the assessment proceedings on behalf of the firm. Thyagrajan Chettiar published in the news-paper "Hindu" a· notice announcing the dissolution of the firm as and from March 4, 1943, and followed it up by informing the Income Tax Officer of this cir-cumstance. Thereafter the Income Tax Officer wrote to the" appellant enquiring whether the firm of Muth-a.ppa & Co. had been dissolved and if so from what date. By letter dated February 1, 1945, the appellant Case: E. M. MUTHAPPA CHETTIAR versus THE INCOME-TAX OFFICER SPECIAL CIRCLE, COIMBATORE [[1961] 1 S.C.R. 788] (1961) ਸਾਡੀ ਰਾਏ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨ ਲਈ ਦੋ ਜਵਾਬ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ: (1) ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦੇਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਫਰਮ 1951 ਦੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਮਿਤੀ ਤੱਕ ਭੰਗ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਥਿਆਗਰਾਜਨ ਚੇਟੀਆਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਕਿਰਦਾਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਉਠਾ ਸਕਦਾ, (2) ਜੇ ਮੁਥੱਪਾ ਐਡ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਫਰਮ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਪਰ 1951 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਦੋਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਪਾਸ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਵੀ ਐਕਸੈਸ ਪ੍ਰੋਫਿਟਸ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1940 ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨਾਂ ਦੀ ਉਚਿਤ ਵਿਆਖਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਨੇਜਿੰਗ ਏਜੰਸੀ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਐਕਸੈਸ ਪ੍ਰੋਫਿਟਸ ਟੈਕਸ ਲਈ ਥਿਆਗਰਾਜਨ ਚੇਟੀਆਰ ਨੂੰ ਨੋਟਿਸ ਦੇ ਕੇ ਸਹੀ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੱਥਾਂ ਦਾ ਸਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹਨ: 1943-44 ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਥਿਆਗਰਾਜਨ ਚੇਟੀਆਰ, ਜੋ ਕਿ ਮੁਥੱਪਾ ਐਡ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਭਾਗੀਦਾਰ ਸੀ, ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਲਈ ਰਿਟਰਨ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਫਰਮ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਥਿਆਗਰਾਜਨ ਚੇਟੀਆਰ ਨੇ ਅਖਬਾਰ “ਹਿੰਦੂ” ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੋਟਿਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫਰਮ ਦੇ ਭੰਗ ਹੋਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮਾਰਚ 4, 1943 ਤੋਂ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨੂੰ ਇਸ ਹਾਲਾਤ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਦੇ ਕੇ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਕੀ ਮੁਥੱਪਾ ਐਡ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਫਰਮ ਭੰਗ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਕਿਸ ਮਿਤੀ ਤੋਂ। ਫਰਵਰੀ 1, 1945 ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਵਾਲੇ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਸਰਜ਼ ਮੁਥਰੱਪਾ ਐਡ ਕੰਪਨੀ ਨਵੰਬਰ 4, 1940 ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦੀ ਮਿਆਦ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਪਰ ਮੇਰਾ ਭਾਗੀਦਾਰ ਸ੍ਰੀ ਥਿਆਗਰਾਜਨ ਚੇਟੀਆਰ ਨੇ 4 ਮਾਰਚ, 1943 ਨੂੰ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦੇ ਭੰਗ ਦਾ ਨੋਟਿਸ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦੀ ਮਿਆਦ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕੋਇਮਬਤੂਰ ਸਬ-ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਉਸ ਖਿਲਾਫ ਮੁਕੱਦਮਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਲੰਬਿਤ ਹੈ। ਉਕਤ ਮੁਕੱਦਮੇ ਦੇ ਨਿਪਟਾਰੇ ਤੱਕ ਮੈਂ ਖੇਡਿਆ ਗਿਆ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦੇ ਭੰਗ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਮੰਗੀ ਗਈ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦੇ ਭੰਗ ਦੀ ਮਿਤੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਮਾਫ਼ੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ 'ਤੇ ਲੈਂਦਿਆਂ ਆਮਦਨ ਕਰ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਥਿਆਗਰਾਜਨ ਚੇਟੀਅਰ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਨੋਟਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜੋ ਕਿ ਜਾਰੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਭਾਗੀਦਾਰ ਵਜੋਂ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ। ਉਸਦੇ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸਥਾਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਫਰਮ ਨੂੰ ਥਿਆਗਰਾਜਨ ਚੇਟੀਅਰ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਜਾਂ ਵਿਵਹਾਰ ਦੁਆਰਾ ਭੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਕੋਇਮਬਤੂਰ ਵਿਖੇ ਸਬ-ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਮੁਕੱਦਮਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਥਿਆਗਰਾਜਨ ਚੇਟੀਅਰ ਦੀ ਭੰਗ ਦੀ ਨੋਟਿਸ ਦੀ ਤਾਰੀਖ 4 ਮਾਰਚ, 1943 ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿ ਥਿਆਗਰਾਜਨ ਚੇਟੀਅਰ ਦੁਆਰਾ ਫਰਮ ਦਾ ਕਥਿਤ ਭੰਗ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਤੇ ਬੇਅਸਰ ਸੀ, ਖੁਦ ਨੂੰ ਅਦਾਲਤ ਦੁਆਰਾ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਭੰਗ ਲਈ ਡਿਕਰੀ ਮੰਗੀ ਅਤੇ ਖਾਤਿਆਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅਧੀਨ ਜੱਜਾਂ ਨੇ 1943 ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਭੰਗ ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ। 1943 ਵਿੱਚ ਥਿਆਗਰਾਜਨ ਚੇਟੀਅਰ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਅਪੀਲ ਵਿੱਚ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ 1948 ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਅਪੀਲ 1953 ਵਿੱਚ ਪਸੰਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜਦੋਂ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਭੰਗ ਦੀ Case: E. M. MUTHAPPA CHETTIAR versus THE INCOME-TAX OFFICER SPECIAL CIRCLE, COIMBATORE [[1961] 1 S.C.R. 788] (1961) सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट[1961] 1960 मामलेकेपहलूकोअपीलार्थीकेविद्वानअधिवक्ताकेसामनेरखागयाथा, उन्होंनेनिष्पक्षरूपसेस्वीकारकियाकिवहइसमामलेकेतथ्योंपरइसस्थितिकोबनाएनहींरखसकतेथेकिअतिरिक्तलाभकरकेनिर्धारणकेआदेशकोफर्मकेकथितव्यवधानकेकारणदूषितकियागयाथा ई. एम. मुथप्पाचेट्टियार .वी -आयकरअधिकारी, विशेष उसआदेशकीतारीखसेपहलेमुत्तप्पाएंडडकंपनी।प्रस्तुतिकरणकादूसराउत्तरयहहैकियहजोड़तेहुएभीकिमुथप्पाएंडडकंपनीकीफर्मकोवास्तवमेंअतिरिक्तलाभकरकेलिएप्रबंधएजेंसीव्यवसायकेमूल्यांकनसेपहलेकिसीतारीखकोभंगकरदियागयाथा, जोपारितमूल्यांकनआदेशकीवैधताकोप्रभावितनहींकरेगा।प्रभार्यलेखांकनअवधिकेदौरानव्यवसायकेप्रबंधनमेंव्यक्तिकोनोटिस, क्योंकियहफर्मनहींथी, बल्कि"व्यवसाय" थीजोमूल्यांकनकीइकाईथी।इससंबंधमें. . अपीलार्थीकेविद्वानअधिवक्तानेएजीपांडुरावबनाममद्रासउच्चन्यायालयकेएकनिर्णयकीओरहमाराध्यानआकर्षितकिया।मद्रासकेकलेक्टटर(1) नेकहाकियहउनकेखिलाफहैऔरसीधेतौरपरइसमुद्देकोशामिलकरताहैऔरयदिसहीहैतोआगेकिसीभीतर्ककेलिएकोईगुंजाइशनहींछोड़ेगा।उसमामलेमेंतीनभागीदारोंवालीएकफर्मकेनाम-सेव्यवसायकियाजाताहै सर्कल, कोयंबटूरअय्यंगारजे। पी. नागोजीरावएंडडसन, उनमेंसेएकगन्नूरावकेसाथप्रबंधभागीदारकेरूपमें।प्रभार्यलेखांकनअवधि।1 अप्रैल, 1944 से31 मार्च, 1946 तककेवर्षसंबंधितथे।साझेदारोंकेबीचझगड़ाहोताथा। जिसकेकारण26 फरवरी, 1947 कोदोभागीदारोंद्वाराविघटटनऔरखातोंकेलिएएकमुकदमादायरकियागया। प्रबंधभागीदारकेखिलाफ।14 नवंबर, 1947 कोमुकदमेकाफैसलासुनायागयाथा, जिसमेंफर्मकोमुकदमेकीसंस्थासेभंगकरनेकीघोषणाकीगईथी-26 फरवरी, 1947. गन्नूरावकोप्रबंधभागीदारकेरूपमेंउसतारीखकेबादजारीकिएगएनोटिसोंद्वाराअतिरिक्तप्रोफिट्सटैक्सकेलिएव्यवसायकामूल्यांकनपूराकियागयाथाऔरमूल्यांकनकाआदेश31 दिसंबर, 1949 कोपारितकियागयाथाऔर29 एसकेतहतमांगकीसूचनादीगईथी।उनपरआनेवालेकरअधिनियमलागूकियागयाथा।अन्यदोभागीदारोंकोकोईमांगनोटिसनहींदियागयाथा, लेकिनगन्नूरावकोदिएगएनोटिसोंकेआधारपरउनकेखिलाफकरकीवसूलीकेलिएकार्रवाईकीगईथी।इनदोनोंभागीदारोंनेउच्चन्यायालयकारुखकिया ( 1 ) ( 1954 ) 26 आई. टी. आर99 1 एस. सी. आर. सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट 795 226 कलाकेतहत।केमुद्देकेलिएसंविधानका 1960 अतिरिक्तलाभकरऔरवसूलीकीकार्यवाहीकेलिएई. एम. मुथप्पाकेनिर्धारणकेआदेशोंकोरद्दकरनेकेलिएसर्टिओरारीकेरिटट चेट्टियार उसकेअधीनदेयकरका।निर्धारणकाआदेशइसआधारपरआक्षेपितकियागयाथाकिमुकदमेमेंआयकरडिक्रीकेआधारपर, विशेषफर्मकेअधिकारीकोभंगकरदियागयाथाऔरगन्नूरावकेपासफर्मयाअन्यभागीदारों, न्यायमूर्तिअय्यंगारकाप्रतिनिधित्वकरनेकेलिएसर्कल, कोयंबटूरप्राधिकरणनहींथा।मूल्यांकनकानूनीरूपसेपूराकियाजासकताथा।केवलएसकेतहतनोटिसोंद्वारा।13 अतिरिक्तलाभकरअधिनियमकी, जोअन्यभागीदारोंपरव्यक्तिगतरूपसेलागूकीजारहीहै, औरयहकिकरकेवलउनमेसेप्रत्येककोएसकेतहतनोटिसकेबादहीवसूलकियाजासकताहै।29 आयकरअधिनियम।विद्वानन्यायाधीशोंनेइनआपत्तियोंकोए. एस. केप्रावधानोंकोसंदर्भितकरकेखारिजकरदिया।8 और13 अतिरिक्त लाभकरअधिनियमजिसकेतहतयह"व्यवसाय" है प्रो आयकोकमकरनाजोअतिरिक्तलाभकरकेलिएनिर्धारणकीइकाईहैजैसाकिपरंतुककेविपरीतहै भारतीयआयकरअधिनियमजिसकेतहतनिर्धारणकीइकाईयातोव्यक्ति, हिंदूअविभाजितपरिवार, फर्म, कंपनीयाव्यक्तियोंकासंघहै, जोआयअर्जितकरनेकीगतिविधिकरताहै(दृश्य8) ।आयकरअधिनियमकीधारा3-जिसेधारा3 केतहतअतिरिक्तलाभकरअधिनियमपरलागूनहींकियागयाहै।21 बादकेअधिनियम)।अतिरिक्तलाभकरअधिनियमकेप्रावधानोंकेतहत, जहांकिसीव्यवसायकोचलानेवालीसाझेदारीबाधितहोजातीहैऔरइसकेविघटटनसेपहलेव्यवसायद्वाराअर्जितअतिरिक्तलाभकाआकलनकियाजानाहै, तोएसकेतहतमूल्यांकनकियाजानाचाहिए।44 केंद्रीयसरकारद्वारासंशोधितआयकरअधिनियम 21 44 उसमेंनिहितशक्तिकेतहतराजस्वबोर्डएसद्वाराआधाहोगा।अधिनियमऔरइसप्रकारसंशोधितएस।दौड़ताहैः"जहाँकोईव्यवसायकिसीफर्मद्वाराकियाजाताहैया व्यक्तियोंकेसंघकोबंदकरदियागयाहै, प्रत्येकव्यक्तिजोइसतरहकेविघटटनकेसमयऐसीफर्मकाभागीदारथायाऐसेसंघकासदस्य, फर्मयासंगठनकेलाभोंकेसंबंधमें, संयुक्तरूपसेऔरअलग-अलगमूल्यांकनकेलिएउत्तरदायीहोगा। अतिरिक्तलाभकरअधिनियम, 1940 कीधारा14 केतहतऔरदेयकरकीराशिऔरउक्तअधिनियमकेसभीप्रावधान, जहांतकहोसके, ऐसेकिसीभीनिर्धारणपरलागूहोंगे। 1 796 सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट[1961] इसऔरअन्यसंज्ञानात्मकप्रावधानोंकाप्रभावथा 1960 इसप्रकारमद्रासकेविद्वानन्यायाधीशोंद्वारासमझायागया ई. एम. मुथप्पा उच्चन्यायालयः चेट्टियार " एसकापरिणाम।44 जैसाकिकेंद्रीयराजस्वबोर्डद्वारासंशोधितकियागयाहै, राजस्वबोर्डएकविघटितफर्मकेलिएलागूप्रक्रियाअधिकारी, विशेषकोएकविघटितफर्मकेलिएआकर्षितकरनेकेलिएहै, औरवहाँसर्कल, कोयम्बटूरकेसामने,यदिदोयातीनव्यक्तिएकफर्मकेरूपमेंव्यवसायकरतेहैं, तोमूल्यांकनसाझेदारीपरकियाजासकताहै। अय्यंगारजे। Case: E. M. MUTHAPPA CHETTIAR versus THE INCOME-TAX OFFICER SPECIAL CIRCLE, COIMBATORE [[1961] 1 S.C.R. 788] (1961) 1943 ਵਿੱਚ ਥਿਆਗਰਾਜਨ ਚੇਟੀਅਰ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਅਪੀਲ ਵਿੱਚ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ 1948 ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਅਪੀਲ 1953 ਵਿੱਚ ਪਸੰਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜਦੋਂ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਭੰਗ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ 10 ਮਾਰਚ, 1949 ਵਜੋਂ ਤੈਅ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਤੋਂ ਹੋਰ ਅਪੀਲ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਲੰਬਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਜੇ ਵੀ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਫਰਮ ਨੂੰ ਕਿਸ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਭੰਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ। ਉਪਰੋਕਤ ਤੋਂ ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਫਰਮ ਨੂੰ 1943 ਵਿੱਚ ਭੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 1951 ਵਿੱਚ ਅਧਿਕ ਲਾਭ ਕਰ ਦੇ ਪੁਨਰ-ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਤੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਟੀਸ਼ਨ 130 ਦੇ 1958 ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਅਧਿਕ ਲਾਭ ਕਰ ਅਥਾਰਟੀਆਂ ਅੱਗੇ ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਕਿ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਅਣ-ਭੰਗ ਸੀ ਅਤੇ ਜਾਰੀ ਰਹੀ, ਫਰਵਰੀ, 1945 ਵਿੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਲਿਖੇ ਗਏ ਉਸਦੇ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਅਜੇ ਵੀ ਬਰਕਰਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਵਲ ਅਦਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਲਏ ਗਏ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਿਤ ਸੀ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਉਸਦੀ ਦਾਅਵਾ ਅਧੀਨ ਜੱਜ ਦੁਆਰਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਪੀਲ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਮਾਮਲਾ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਲੰਬਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ 1953 ਤੱਕ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਤੱਕ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਭੰਗ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਵਜੋਂ ਸੁਝਾਉਣ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸਿੱਖਿਅਤ ਕੌਂਸਲ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼, ਜੋ ਇਸ ਮਾਨਤਾ 'ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ ਕਿ 4 ਮਾਰਚ, 1943 ਜਾਂ 10 ਮਾਰਚ, 1949—ਜੋ ਕਿ 1953 ਦੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੁਆਰਾ ਤੈਅ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤਾਰੀਖ ਸੀ, 'ਤੇ ਫਰਮ ਦਾ ਭੰਗ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਸੰਗਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਸਿਵਲ ਮੁਕੱਦਮੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਪੀਲ ਵਿੱਚ ਉਠਾਏ ਗਏ ਸੀ। ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਫਰਮ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣ ਲਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਐਕਸਾਈਜ਼ ਪ੍ਰੋਫਿਟਸ ਟੈਕਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵੀ। ਇਹ ਆਮ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਐਕਸਾਈਜ਼ ਪ੍ਰੋਫਿਟਸ ਟੈਕਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਖਿਲਾਫ ਕਾਰਵਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ 1946 ਤੱਕ ਅਪੀਲ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਸਿਰਫ 1953 ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਦੋਂ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਨਿਪਟਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਠਾਇਆ ਗਿਆ ਦਾਅਵਾ ਇਹ ਸੀ, ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਫਰਮ ਨੂੰ 10 ਮਾਰਚ, 1949 ਤੋਂ ਭੰਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ, ਫਰਮ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨਾ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੀ ਅਤੇ ਥਿਆਗਰਾਜਨ ਚੇਟੀਅਰ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਭਾਗੀਦਾਰ ਵਜੋਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਾਰਵਾਈ ਦੂਜਾ ਜਵਾਬ ਇਸ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਨੂੰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਮਾਨ ਲਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਮੁਥੱਪਾ ਐਡ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਫਰਮ ਨੂੰ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਮਿਤੀ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਏਜੰਸੀ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਅਧਿਕ ਲਾਭ ਟੈਕਸ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੀ ਵੈਧਤਾ 'ਤੇ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਫਰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ "ਕਾਰੋਬਾਰ" ਹੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਇਕਾਈ ਸੀ। ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਵਕੀਲ ਨੇ ਸਾਡਾ ਧਿਆਨ ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਜੀ. ਏ. ਪੰਡੂ ਰਾਓ ਬਨਾਮ ਮੱਦਰਾਸ ਦੇ ਕਲੈਕਟਰ (1) ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ, ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜੇ ਸਹੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਦਲੀਲ ਡ ਦੀ ਗੁੰਜਾਇਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਫਰਮ ਨੇ ਪੀ. ਨਾਗਾਜੀ ਰਾਓ ਐਸਨ ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦਾਮਾ ਰਾਓ ਪ੍ਰਬੰਧਕ-ਭਾਈਵਾਲ ਸੀ। ਚਾਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੇਖਾਕਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਦੇ ਸਾਲ 1 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1944 ਤੋਂ 31 ਮਾਰਚ, 1946 ਤੱਕ ਸਨ। ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਝਗੜੇ ਹੋਏ ਜਿਸ ਕਾਰਨ 26 ਫਰਵਰੀ, 1947 ਨੂੰ ਭੰਗ ਅਤੇ ਹਿਸਾਬਾਂ ਲਈ ਦੋ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਬੰਧਕ-ਭਾਈਵਾਲ ਖਿਲਾਫ ਮੁਕੱਦਮਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮੁਕੱਦਮੇ ਦਾ ਫੈਸਲਾ 14 ਨਵੰਬਰ, 1947 ਨੂੰ ਹੋਇਆ; ਮੁਕੱਦਮੇ ਦੇ ਸਥਾਪਨਾ ਤੋਂ—26 ਫਰਵਰੀ, 1947 ਤੋਂ ਫਰਮ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਧਿਕ ਲਾਭ ਟੈਕਸ ਲਈ ਉਸ ਮਿਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਾਰੀ ਨੋਟਿਸ ਦੁਆਰਾ ਗੰਨੂ ਰਾਓ ਨੂੰ ਪ੍ਰਬੰਧਕ-ਭਾਈਵਾਲ ਵਜੋਂ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ 31 ਦਸੰਬਰ, 1949 ਨੂੰ ਪਾਸ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੇ ਸੈਕਸ਼ਨ 29 ਅਧੀਨ ਮੰਗ ਦਾ ਨੋਟਿਸ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਹੋਰ ਦੋ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮੰਗ ਨੋਟਿਸ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਪਰ ਗੰਨੂ ਰਾਓ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਨੋਟਿਸਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਖਿਲਾਫ ਟੈਕਸ ਦੀ ਵਸੂਲੀ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਹ ਦੋ ਭਾਈਵਾਲ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਆਰਟੀਕਲ 226 ਅਧੀਨ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਗਏ ਅਤੇ ਅਧਿਕ ਲਾਭ ਟੈਕਸ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਅਧੀਨ ਟੈਕਸ ਦੀ ਵਸੂਲੀ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨ ਲਈ ਸਰਟੀਓਰਾਰੀ ਦੇ ਰਿਟ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੁਕੱਦਮੇ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਫਰਮ ਦਾ ਭੰਗ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਗੰਤੂ ਰਾਓ ਨੂੰ ਫਰਮ ਜਾਂ ਹੋਰ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਵ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਿਰਫ ਅਧਿਕ ਲਾਭ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੇ ਸੈਕਸ਼ਨ 13 ਅਧੀਨ ਹੋਰ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨੋਟਿਸ ਦੇ ਕੇ ਹੀ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਸਿਰਫ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੇ ਸੈਕਸ਼ਨ 29 ਅਧੀਨ ਨੋਟਿਸ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਵਸੂਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। Case: E. M. MUTHAPPA CHETTIAR versus THE INCOME-TAX OFFICER SPECIAL CIRCLE, COIMBATORE [[1961] 1 S.C.R. 788] (1961) i96n replied" I wish to inform you tlrnt '.\Tessrs. l\Iuthappa " u -;; / & Co. has been formed as per tho deed of partnership · ·(;,;,,;:';•PP• dated November 4, 1940, and the rights of the. partnrrs v. are also retrictcd therein. But l\Ir. Thyagrajan Chettiar TM!"'"'""'"' my partner has acted deliberati-ly b<•yond the ~cope _ Otlimcspuial of the partncrHhip deed in issuing a notice of diss<•lu-,,, [1]'· ,o,.nhato" tion of partnership on me on March 4, 1!143, and a suit. Ayya>1gar - -]. has been filed against him in the Coi1nhatore Suh-Court and is pending. Pending disposal of tho said suit I regret I am unable to accept tho allPged diosolution or t-o give the date of dissoluti(ln of partnership ca.lted for in your letter". Ta.king tll<' appellant at his word fhe income-tax a.ssessruent was completed after notice to Thyagra.jan Chottiar as ~he continuing managing partner. In line with the position taken up by him, disputing that the firm had been diss(llved by the al'!s or conduet of Thyagrajan Chettiar, th1· appellant filed a suit in the Sub-Court at Coimbatore contesting the Yalidity of Thyngrajan Chettiar'H notice of dis~ol11tion dated Mal'ch 4, 1943, praying for a declnratiou that the purported dissolution of the firm by Thyagrajan Chettiar was i11v1ilid and inoperat.ive, hinrnelf seeking a decree for dissolution from a date to be specified by the Court and for rendition of acrounts on foot of a subsi8ting partnership till the date HIJ tixed. Thr l:'ubordinate Judge upheld the validity of tlu! dissolu-tion by Thyagrajau Cheltiar in 1943. J<'rorn 'this judg-ment- rend,•red in 1948 the appellant preferred an appeal to the High f;ourt. This appc>al was heard in 1953 when the High Court allowed the appeal and fixed the date of dissolution as on March IO, 1949. lt is stated that a further appeal from this judgment. of the High Court is pending in this Court, so that even now the precis11 date on which the firm should b" ht<ld to be dissolvrd is a matter of uncerta.int.y. l<'rom the above it would be seen that it bas always been the case of the appellant that tho firm had not been dissolved in 1943. At the date of the proceed-ings for the assessment to ExccHs Profits Tax in,1951, with which Petition 130 of 1958 is concerned, the position therefore was as follows: The assertion by the appellant that the partnership was undissolved Case: E. M. MUTHAPPA CHETTIAR versus THE INCOME-TAX OFFICER SPECIAL CIRCLE, COIMBATORE [[1961] 1 S.C.R. 788] (1961) 1 796 सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट[1961] इसऔरअन्यसंज्ञानात्मकप्रावधानोंकाप्रभावथा 1960 इसप्रकारमद्रासकेविद्वानन्यायाधीशोंद्वारासमझायागया ई. एम. मुथप्पा उच्चन्यायालयः चेट्टियार " एसकापरिणाम।44 जैसाकिकेंद्रीयराजस्वबोर्डद्वारासंशोधितकियागयाहै, राजस्वबोर्डएकविघटितफर्मकेलिएलागूप्रक्रियाअधिकारी, विशेषकोएकविघटितफर्मकेलिएआकर्षितकरनेकेलिएहै, औरवहाँसर्कल, कोयम्बटूरकेसामने,यदिदोयातीनव्यक्तिएकफर्मकेरूपमेंव्यवसायकरतेहैं, तोमूल्यांकनसाझेदारीपरकियाजासकताहै। अय्यंगारजे। साझेदारीकेनामऔरउनव्यक्तियोंमें, जिन्होंने प्रभार्यलेखांकनकेदौरानव्यवसायपर द्वाराप्रदत्तकरकाभुगतानकरनेकेलिएअवधिउत्तरदायीहोगी--उपएस।( 2 ) एस.14 , 8 केसाथपढ़ें।44, आयकरअधिनियमकेरूपमेंकेंद्रीयराजस्वबोर्डद्वारासंशोधित।-एसकेरूपमें।63 , आयकरअधिनियमभीलागूकियागयाहैअतिरिक्तलाभकरअधिनियमकेतहतकार्यवाही, यदि,प्रभार्यलेखांकनअवधिकेदौरान, फर्मएकअनसुलझीफर्मकेरूपमेंव्यवसायकियाऔरभलेहीयहबादमेंभंगहोगया, केआधारपरएसकेप्रावधान।44 , मूल्यांकनइसतरहकियाजासकताहैजैसेकियहएकअविच्छेदितफर्मथी।केप्रावधानोंकेतहत 8. 63 , आय-करअधिनियम, एसकेतहतनोटिस।13 इसेकिसीफर्मकेभागीदारकोजारीकियाजासकताहैऔरसेवादीजासकतीहै।धारा63 (2) कहतीहैकि ' ऐसीकोईसूचनायामांग, केमामलेमेंहोसकतीहैएकफर्मयाएकहिंदूअविभाजितपरिवार, संबोधितकियाजाए फर्मकेकिसीसदस्ययाप्रबंधकयाकिसीअन्यको परिवारकेवयस्कपुरुषसदस्यऔरकेमामलेमेंव्यक्तियोंकेकिसीअन्यसंघकोसंबोधितकियाजाए 'बिनिगाहायमावखगिरि। जहाँतकवर्तमानमामलेमेंमूल्यांकनहैसंबंधित, यहांतककियहमानतेहुएकितारीखकीसूचनातक।एसकेतहत।13 जारीकियागयाथा, फर्मभंगहोगईथी, सेवाकेलिएअधिनियमकेतहतप्रदानकीगईमशीनरी 63 एसकेतहतनोटिसका।सेवाकरकेलाभउठायाजासकताहै साथीपरध्यानदें।इसलिए, एकसाथीकोनोटिसदेनासभीकेलिएनोटिसकेरूपमेंमानाजाताहै।जैसाकिचक्रवर्ती, सी. जे. नेबेसवी. मेंदेखाहै।मनिंद्रलालगोस्वामी(1):" इसप्रकारयहदेखाजाएगाकिअधिकताकेमामलेमेंलाभकर, विधिमेंकोईअंतरनहींहैप्रोकेमूल्यांकनकेलिएनिर्धारितमूल्यांकन एकचलरहेव्यवसायकेलिएउपयुक्तऔरजिसकेलिएनिर्धारितकियागयाहै ( 1 ) ( 1957 ) 33 आई. टी. आर. 435,447·1 एस. सी. आर. सुप्रीमकोर्टरिपोर्ट 797 किसीव्यवसायकेपिछलेमुनाफेकामूल्यांकन 1960 एकफर्मद्वाराचलायाजाताहै, तबसेभंगहोगयाहै।ई. एम. मुथप्पाकेव्यवस