Empire Jute Co. Lid v. Commissioner Of Income Tax

Case: EMPIRE JUTE CO. LID. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1980] 3 S.C.R. 1370] (1980) te, > ml . “ ~ > «MAT Teg qe Beqal fafats mt aay AIH AAT | (M/s. Empire Jute Company Limited yy ; Commissioner of Income-Tax) (9 wé, 1980) (raratferafa dto ato aTaat, Sto gto TAMITHT AteHIto Yo WSs) gfeaa gena daa daz, 1922 (1922st 11)—are 10(2)(XV)—caea-caa ate Isit-eaa—aeatat ateratri—faatfcat ater ava & quel ar ma ara & fae darafear snat—sae gre ag att st art fe dfs sea darTH TWHea-2aq F, safay aa-Kt B TarAaks sa HA Bysaat asa ara Fa aelat fae aA Hl sara st aTTae ate aeag val g fe fratfeat At eH Tea Ft at,ag vas carn< faaas frawarat at gfrarmae aata afag daa face ot cite gat aren ag weea-eay & wr Fagaa welat {—afe ag cea Gait-caq gat, al setaaFAta Tet TE gat fratfeat tat afedtfna wert8 ot fe qe % fafaatr aTarcane aaa Fc ofeadt sore F aH oa cH aTrarat se fraywfarawet Fi ag efesay qe face caifauns at Teer Fl ATvatfarrs qe ar fafrate wer are fafaer arcarat & frat gatoat & dt sah azeg F ToTag veel & feat st Geer Hea FYaf & agar wat 8ae arat Fara-ara, calfauaa F eT(i) qeeat & sqrare at Fear Bear, Ga ay agrat ate sfercearwert; (ii) errant & earaa st frdeoras aT afrdfra wear; |ae (iii) Re arraral & Ht fe vatfacra F aeer's, sees TE geware aarrea fava afar [1981] 2 ca0 logo “fasg SY TIGIR-AiT BH ATA TAA fsa HAT Ft tar sala saro@ fe 1930 & &, fasa-aranz 4 ae at ait Ho Ha et ate HITETAT® seqrea a fasa-arart F MA are aia SF aAqare aaraifag HAat afse 3 valfauaa % aceal F sla tra Hea F aaa g arahadtput fear war frat sf ang ara F quel al va aaa ae faa“fac faat aaa am STCalt aI Hal Bl waa HB eHarx at,frafaa fearcar ari are att } aaa & arafera qa FUT9 waad, 1939 a fear mar ate ag gia ag al afenarafs Ffau ot att saat waaTT Va TT, TAT HUT FeAl Tar Tat Fasare aT HA H aay S arafeaa stac Sue mM fear wat feat F‘wean ois ag at srarafy & faa ot ate satwqaifae er Fcaaeq faders atae & warFwam: 12 qa, 1944 HX 25 araz,1949 at far mu XY)are Heat a arafeaa Hau SUT TAT11 fearaz, 1954 #) aarer att ara ar ate vfs ag naga featwar fis ofa acare ara ETA B® gee) at dear frafeag Hey at atWW arasaaar 3, cafar vatfeuma % aacal % sta 9 fearaz, 1954RY STA STA F ang a arafea stat wuzfearwarait va12 fearaz, 1954 & ota ag at ararafa am sae <eat ar| aftTaTE BIA HTH geal H araeT F grat F gq Forage FYarAaeUH TeeT ETT TAL Teer HY HTT F geet B faa F BTB fafece fear gar art te aac ar ofeia ag or fe feet aeraera aeafca ofa aca ara % que, ary ata B qar ae araharSUT H alia, Va weer st aqara ofa acang Ha F quel Fameet fae art F ara F are Var qeeg fas get F Vat aryfrat qatar, aT HU Fan a atau Hue F aia saataga sft aca ay & acel % afafear va aeafea ofa aangary % quel at dear ar -sratT HW BT SHAT at set aE Fadit & fastfed a az % fafeato ek ary are fara-faes TH-agearat & aft fis arr wir FB ana & acafeaa Hut.H gearareaai@, 1 ane, 1958 & wae 31 Tag,1959 Ha ae Fe cra2,03,255 wag ataaet ule & fae aed e acetate feats1960-61ata frat. ay a faq feats fac gaa aat-ag-A oet, 1958 &Mae 31. aaa, 1959areat. gaat aE aT, Lgg ». —~ we | : | ~~ > + rr _ . YY ; Case: EMPIRE JUTE CO. LID. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1980] 3 S.C.R. 1370] (1980) ਐਮਪਾਇਰ ਜੂਟ ਕੰਪਨੀ ਲਿਮਟਿਡ. ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ9 ਮਈ, 1980 [ ਪੀ. ਐਨ. ਭਗਵਤੀ, ਵੀ. ਡੀ. ਤੁਲਜ਼ਾਪੁਰਕਰ ਅਤੇ ਆਰ. ਐਸ. ਪਾਠਕ, ਜੇਜੇ ] ਧਾਰਾ 10(2)(xv) ਦੇ ਤਹਿਤ ਕਟੌਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣਾ—ਰਾਜਸਵ ਖਰਚ ਅਤੇ ਪੂੰਜੀ ਖਰਚ—ਜੂਟ ਮਿੱਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ, ਜਿਸ ਲਈ ਮਿੱਲ ਆਪਣੇ ਲੂਮਾਂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਵੀ ਇੱਕ ਖਾਸ ਸਮੂਹ ਦੇ ਮਿੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ—ਜੋ ਕਿ ਨਾਮ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਿਨੀ ਲੂਮ ਅਤੇ ਧੂਮਾਗਰ ਮਿਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਕੀ ਖਰੀਦ ਰਾਜਸਵ ਖਰਚ ਜਾਂ ਪੂੰਜੀ ਖਰਚ ਧਾਰਾ 10(2)(xv) ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ 1939 ਤੋਂ ਹੀ, ਵਿਸ਼ਵ ਮੰਡੀ ਵਿੱਚ ਜੂਟ ਦੀ ਮੰਗ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਮੰਡੀ ਦੀ ਮੰਗ ਨਾਲ ਜੂਟ ਮਿੱਲਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਢਾਲਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੂਟ ਮਿੱਲਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਬਣਾਈ, ਜਿਸਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਜੂਟ ਮਿੱਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਇਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦਾ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਵਿਵਸਥਾ ਹੈ। ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ 12 ਦਸੰਬਰ 1954 ਤੋਂ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਲਈ ਲਾਗੂ ਰਹੇਗੀ। ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕਲਾਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅਸਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਲੂਮਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ 45 ਘੰਟੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਂ 40 ਘੰਟੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇਗੀ ਮੈਂਬਰ ਮਿੱਲਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਮੂਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਯੋਗ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਲੇਖ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਲੂਮਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਹਿਯੋਗ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਤਹਿਤ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦਾ ਹਸਤਾਂਤਰਣ ਕਮੇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਲਾ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਮਿੱਲਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਪੰਜਵੇਂ ਲੇਖ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੋਈ ਵੀ ਹਸਤਾਂਤਰਣ ਜਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਜੋ ਕਿ ਕਮੇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੋਈ ਵੀ ਹਸਤਾਂਤਰਣ ਜਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਜੋ ਕਿ ਕਮੇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਰਤ ਹੋਵੇਗੀ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ, ਇਸ ਧਾਰਾ ਤਹਿਤ ਚਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੂਟ ਉਤਪਾਦਨ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜੋ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਾਲ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਦੀ ਸਮਝੌਤੇ 'ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਤੋਂ ਬੂਟਾ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਦੀ ਰਕਮ ਰੁ: 2,03,255 / - ਦੌਰਾਨ ਸਾਲ 1960-1 ਲਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਜੁਲਾਈ 1959 ਨਤੀਜਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1960-1 ਤੋਂ 31 ਜੁਲਾਈ 1959 ਤੱਕ, ਇਸ ਅਧਾਰ ਤੇ ਕਿ ਇਹ ਬੂਟਿਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਲਾਗਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਜੋ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਕੀਤੇ ਉਪਕਰਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਅਪੀਲ 'ਤੇ, ਅਪੀਲਟ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ ਅਤੇ ਇਸ ਨਜ਼ਰੀਏ ਕਰਕੇ ਕੱਟੌਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਬੂਟਾ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਕੋਈ ਪੂੰਜੀ ਸੰਪਤੀ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੁਆਰਾ ਖਰਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਕਮ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਖਰਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਲਾਭ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਅਤੇ ਇਹ ਉਤਪਾਦਨ ਦਾ ਖਰਚ ਸੀ। ਰਾਜਸੀ ਨੇ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਕੋਲ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਹਾਰ ਕੇ, ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿਚ ਰੈਫਰੈਂਸ ਦੁਆਰਾ ਲਿਜਾਇਆ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ, ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸੀਆਈਟੀ ਵਰਸੇਜ ਮੀਰ ਮੁਹੰਮਦ ਅਲਤਾਫ ਵਿਚ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਪਾਇਆ ਕਿ ਬੂਟਾ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਪੂੰਜੀ ਖਰਚ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10 (2) (xv) ਤਹਿਤ ਕੱਟੌਤੀ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੱਡ ਹੇਠ ਫੈਸਲਾ ਸੀ। ਅਪੀਲ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਿਆਂ, ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ: 1. ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਖਰਚ ਸਿਰਫ ਤਦੋਂ ਹੀ ਧਾਰਾ 10 (2) (xv) ਤਹਿਤ ਕੱਟੌਤੀ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਉਸਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਇਸ ਲੋੜ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਰਾਜਸੀ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। Case: EMPIRE JUTE CO. LID. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1980] 3 S.C.R. 1370] (1980) A B 'C D E }' G EMPIRE JUTE CO. LID. v. COMMISSIONER OF INCOME TAX May 9, 1980 [P .. N. BHAGWATI, v. D. TuLZAPURKAR AND R s. PATHAK, JJ.] Allowing deduction under section 10(2>(xv) of the Income Tax Act-Revenue expenditure and Capital expendituret--Membt:r of the Jute Mill Ass0t:iation entering into a working time agreement restricting the number o/ lt•orking hours per week for which the mills shall be entitled to work their ·looms, and also providing for transfer of such working hours between one mill and another amongst a particular Croup of Mills--Transfer styled as sale of ,~ loom hours-Whether the purchase revenue expenditure or capital expenditure ?\. for the purposes of Section 10(2)(xv) of the Act. ' Right from 1939, the demand of jute in the world market was rather lean and with a view to adjusting the production of the jute mills to the dema.nd of the world market, various jute mills formed an Association styled as Indian Jute Mills Association and the appellant is one such member of the said Association. As per the objects of the Association a quinquenniel working time agreement was entered into between the members of the Association restric:ing the number of working hours per week, for which the mills shall be entitled to work their looms. The· fourth working time Agreement was en:ered into between the members of the Association on 9th December, 1954 and it Was to remain in force for a period of five years from 12th December 1954. As per the first clause of t~e fourth working time Agreement no signatory shall work more than forty five hours of work per week subject -to alteration in accordance with the provisions of clauses 7(1)(2) and (3) and further subject inter al'a to the provision of clause (10) and under that clause, a joint and several ag~ ment coUld be made providing that throughout the duration of the working time agreement, members with registered complements of loOm not exceeding 220 shall be entitled to work upto seventy two hours per week. Clause 6(a) enabled members to be registered as a "Group of Mills" if they happened to be under the control of the same managing agents or were combined bv eny arrangement or agreement and it was open to any member of the Group Mills-} so registered to utilise the allotment of hours of work per week of other mem-J hers in the same group who were not fully utilising the hours of work allow-able to them under ·the working time agreement, provided such transfer of hours of 'work was for a period not less than six months. Clause 6(b) further prescn"bed three other conditions precedent subject to which the allotment of hours of work transferred by one membor to another could be utilised by the latter and two of them were: (i) All agreements to transfer shall. as a condi-tion precedent to any rights being obtained by transferee, be submitted wilh an explanation to the Committee and Committee's decision ... whether the transfer shall be allowed sball be final and conclusive and (iD If the Com-mittee sanctions the transfer, it shall be a condition prec.edent to its utffisation that a certificate be issued and the transfer registered. This transaction of tramfer of allotment of hours of wort per week was commooly referrod to as sale of looms hour> by otle member to anotber. The consequence ·of. oacb" ' t ~ ... "i .. ~ ... ,. ' EMPIRE JUTE CO. V. COMMISSIONER OF INCOME TAX uansfer was that the hours of work per week transferred by a member wero liable to be deducted from the working hours per week allowed to such member under the working time agreement and the member in whose favour euch transfer was made entitled to utilise the number of working hours per week tramferred to him in addition to the working hours per week allowed to him under the working time agreement Case: EMPIRE JUTE CO. LID. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1980] 3 S.C.R. 1370] (1980) ' t ~ ... "i .. ~ ... ,. ' EMPIRE JUTE CO. V. COMMISSIONER OF INCOME TAX uansfer was that the hours of work per week transferred by a member wero liable to be deducted from the working hours per week allowed to such member under the working time agreement and the member in whose favour euch transfer was made entitled to utilise the number of working hours per week tramferred to him in addition to the working hours per week allowed to him under the working time agreement , The assessee, under this clause purchased loom hours from four different jute manufacturing concerns which were signatories to the .working time agreement, for the aggregate sum of Rs. 2,03,255/-during the year 1st. AugllSt 1958 to 31st July 1959. ln the course of the assessment year 1960-61 for which the relevant accounting year was the previous year 1st August 1958 to 31st July 1959, the assessee claimed this amount of Rs. 2,03,255/- as zevenue expenditure on the ground that it was part of the cost of operating thC loom<1 which constituted the profit making apparatus of the assessee. The cleim was disallowed by the lncome Tax Officer, but on appeal, the Appellate Assistant Commissioner accepted the claim and allowed the deduction on the view that the MSCSSee did not acquire any capital as.set when it purchased the loom hours and the amount spent by it was incurred for running the business of working it with a view to producing day-to-day profits and it was part of operating cost or revenue cost of production. The Revenue preferred an appeal to the Tribunal, and, having Jost before it, carried the matter before the High Court by a reference. The High Court, following the decision of the Supreme Court in Commissioner of lncome1 Tax v. Maheshwari Devi Jute Mills Ud., [19661 57 ITR 36 held that the amount paid by the assessee for purchase of the loom hours was in the nature of capital expenditure and W8'JI therefore not deductible under section 10(2) (J<V) of the lncome Tax Act Hence the appeal by assessee by special leave. Allowing the appeal, the Court HELD: 1. An expenditure incurred by an assessee can qualify for deduc-tion under section 10(2) (xv) only if it is incurred wholly and exclusively for the purpose of his business, but even if it fulfills this requiremenit, it is not enongh · it must further be of revenue as 'distinguished from capital nature. ' . (1378 IJ..E] (1378 IJ..E] 2. Maheshwari Devi Jute Mills' case was a converse case where the question " was whether an amount received by the assessee for .sale of loom hours was · l In the nature of capital receipt or revenue receipt and the Supreme Court took the view that it -was in the nature of capital receipt and hence not tax .. able. The decision in Maheshwari Devi lute Mills' case cannot on this account l>e regarded as an authority for the proposition that payment made by an asoessee for purchase of loom hours woold be capital expenditure, because it is not a universally true proposition that what may be capital receipt in the llands of the payee must nece<sarily be capital expenditure in relation to the payer. The fact that a certain payment constitutes income or capital receipt in the hands of a recipient is not material in determining whether the pavlD"'nt is revenue or capital disbursement qua the payer. Whether it is capital .. x~-ri­llitnre or revenue expenditure would have to be determined having re1111rd to the nature of the tranSaction and other relevant factors. (1378 G-H, 1379 A-DJ Raet Course Betting-Control Board v. Wild, 22 Tax Cases 182, quoled 1rith approval. A B c D E F G B t372 Case: EMPIRE JUTE CO. LID. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1980] 3 S.C.R. 1370] (1980) ਅਪੀਲ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਿਆਂ, ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ: 1. ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਖਰਚ ਸਿਰਫ ਤਦੋਂ ਹੀ ਧਾਰਾ 10 (2) (xv) ਤਹਿਤ ਕੱਟੌਤੀ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਉਸਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਇਸ ਲੋੜ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਰਾਜਸੀ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। 2. ਕੀ ਮੁਨਸ਼ੀ ਮੁਨਸ਼ੀ ਮਿੱਲ ਕੇਸ ਇਕ ਉਲਟ ਕੇਸ ਸੀ ਜਿਥੇ ਸਵਾਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਬੂਟਾ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਰਕਮ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇਹ ਨਜ਼ਰੀਆ ਅਪਣਾਇਆ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ ਰਾਜਸੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਟੈਕਸਯੋਗ ਆਮਦਨ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇਵੀ ਜੂਟ ਮਿੱਲਜ਼ ਕੇਸ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਲਈ ਇਕ ਅਧਿਕਾਰਤ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਬੂਟਾ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਖਰਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇਕ ਸਾਰਵਤਰਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਹੀ ਸਿਧਾਂਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਪੂੰਜੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ ਉਹ ਭੁਗਤਾਨਕਰਤਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿਚ ਪੂੰਜੀ ਖਰਚ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚ ਕਿ ਕੋਈ ਭੁਗਤਾਨ ਪਰਸਪਰ ਲੋੜ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਮੱਗਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਪੂੰਜੀ ਖਰਚ ਹੈ ਜਾਂ ਰਾਜਸੀ ਖਰਚ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਭੁਗਤਾਨ ਪੂੰਜੀ ਵਿਤਰਣ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮੁਅੱਤਲ ਰਹਿਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕਾਰਕਾਂ ਕਰਕੇ। 3. ਅਗਰਵਾਲ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇਵੀ ਜੂਟ ਮਿੱਲ ਕੇਸ ਵਿਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਧਾਰ ਤੇ ਚੱਲਿਆ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਪੂੰਜੀ ਸੰਪਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਇਹ ਮੁੱਦਾ ਚਰਚਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਸਵਾਲ ਵਿਚ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਸੰਪਤੀ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਦਾ ਗਠਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸੰਪਤੀ ਦੀ ਮੁੜ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਇਕ ਖੋਜ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੁਆਰਾ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਪਰ ਮਾਲਕੀ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਿਆਂ। ਕੋਈ ਵੀ ਸਵਾਲ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਉਠਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਕੋਈ ਉਧਾਰ / ਉਧਾਰ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਪਹਿਲੇ ਮਾਲਕੀ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮੀਖਿਆ ਲਈ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਸਵਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਲਈ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਲਈ ਇਕ ਅਧਿਕਾਰਤ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਇਕ ਨਾਮਮਾਤਰ ਪੂੰਜੀ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਜਸੀ ਖਰਚ ਨਹੀਂ ਸੀ। (1379 ਈ, 1380 ਸੀ-ਐਫ) Case: EMPIRE JUTE CO. LID. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1980] 3 S.C.R. 1370] (1980) Lgg ». —~ we | : | ~~ > + rr _ . YY ; fasica & area fraifedd F usea-oq7 % wT F 203,255 sawHl SIT THA Hl, ST aTaT I<, Belay few ara Hr arar fear fe aeSa wl FH fe fraffed’ F ary Hara ar arfaa 8, sarata atMTT BT ATT Ss1 TAHT afore F ag arar TAA Hr fear, frag,aia KW 4 agIaH ayaa (ata) F ag etary ealaTe Ht fearait ga faare FB arer< oe Fetal agate Bx at fe favifeet A va:ang aa fe sat wet F gel aT Ha fear a, HE at Tol-arfeaaise vét ay at, att TAA Tt aA ae at Mt, ae srearze TATA FHfag ft at afaw ara creat wea a afez 8 sa sare & fav sae stwe AY alt ag Vegan Hl MATaAA-ATTA aT UAea-TTT MT 1 UAT”faara a afar % anet atta HF, faeg ag acta wane cet alealraca 4, agt a TATA BU TT fH agen aga (atta) sT aT,qe waeq-eaq et gata F ar aie sat area a faatfedi F wrzarzSarayateafwarat al aaa awa F gaat wztat at artaifgei aftacy a a) ag Aa ATA aT, Gast wUaea faarr ataz & sea earatay at fae ve faeg A gatdt a ahfaeg seaarate a afracy H fafavaa at gaz fear ate ag afafraifcafeat fa faaiftat & eral S qeel ar war Hwa H faust wea aaa|a at, 4g Tsil-cag at safe Foal ate gat areq a afafaaa aTAre 10(2)(xv) B aia gaa wet wel at ar aadagreesfaaifed) & sa carga & fate garaa ant az adie GIRa aT2 Lada AW HA gz, afafratica—ain aa F aaa a arataa Hut F faraa ag ara facpa case3 fe faea-faet arearal & HCTF quel aT”AaeT TAH HLTA FB HST HI TAH! TY AAA F ATABreTaa[&][ far][ aay][ fafa][ s][ ada][ gah][ afsarc][ ot][ ara][ afaaraa]fadearq aTafe ara awa % aaa a arafeaa are wUz a featTAT Bla, TAH PITTA Fe atars ar afer fat 24 geet H fayaatfaa eg a aga Heat sl aay HI sHere sar, far vasqfenrazaeg fasg are F alt aret nia a agi afaa ae FTwenraa gar giat, feat ofroracaer agfad wr a sfadfear gatHI qe at aaa F ast H ara frcrae ara afte gaat sfwar awat Frail It sfaga ST a owas seat ate get BIRT A TA mrvearal & feat at aren erat at sfeeF aT sae calfauws Faay, HIT HAH quel F arafeara Here sofa aay sea F setSt deat BY Saat fra fraa. ta gu fear war, frat ara aH setsPILATAT ATT HAL BT AAT THAT AT| BIA HW F TAT a arateagSUL & Hata oft aay aly ara F pel ar adeq wee wT atat afeare vat or i fe arr Ha Rane a arafeae wTT ITCBEAMAT HW Arey HIVATA BY Tea fear war ar afew ag varfrdery ot faa seta. areearst F fava avers F ahr are ait FAFAT AT BeTTAT HT TATAlfts HTT at gfoe F eazar J cate‘feat ot at sa fadear al warfad ta arcana at afta F wr FHaTaT aT aaa at) fafeaa eT & ga fader sr vara ag gat feBITS Hr sertaa atfna Bt war ate sah cheoraeaeyq ag are vt-atfaa at war at fae arearar Heat Ht Ge qe Base qeayrayr sesBt THAT 1 fee Hr HWA F aT s arafad Hurt F qvs 6(a)‘Hag soaeq feat war at fa ofr acare HAF aerh at Gag:ar‘MAT: UH BLATT BIT Gat BY SE ATA a seye sl ararafse Fi asfae azafea fear at ane 2 ate afe tar wate valfaora Ftafafa ara agaifad feat arar ate saat Ufaectacm gat, alaeaftat BIaTA, SIT HWA FH TAT Fy arafera wu F gets gansagas ofa aay HIT HA F Tel F aarar saat sveafea ofrTHN HA HA F qoel Hl ear Hr Saal Hea HT sHaT Pay,aa fe aeatae Hiwerar ga sare a arafea ofa acarye Hy HT Feet BY ASATBT GTA Fort HT HAT ART | HAT aT ak agSa HATA BT aeaaT aa fea sf acarye HA TA F quel at eearHF watch far rt} arae HAs ae: fat ercart arer swt FqualwT BT TATA ae aT fa HET H carersex aa gar fadersSaat safer oft eae BT TAS quel sy gery aH aifaa stcarat, frat ag arated arearar ara wea B aaa} aahagRUT H AMAT TZaa Wel F afan sel aw aqy aca wt WarTHA AT AT STH ATAHPLAT BY AST THAT AT 1 ZT THT, HTT& aol hear ce ad at we wae afes qeel aH Heal St aed Faad aart at afc F gaa shana F wr F at 1 ae anata afer8fe 08 dara at warfaa Ts-ae cag F eT FFF arat aT awart“at. (tet 7) + i as ~ er € | . Case: EMPIRE JUTE CO. LID. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1980] 3 S.C.R. 1370] (1980) 4. ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਮਝੌਤੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਤੋਂ ਕਿ ਹਰੇਕ ਮਿੱਲ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਘੰਟਿਆਂ ਦਾ ਆਬਾਂਟਨ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਠੇਕੇਦਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਕਾਇਮੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਿੱਲਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੱਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ। ਇਹ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਹਰ ਮਿੱਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਲਈ 24 ਘੰਟੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਦਿਨ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੁੰਦਾ, ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਹਰੇਕ ਧਾਗੇ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿਸ਼ਵ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਮੰਗ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਨਿਆਂਤ੍ਰਿਤ ਮੁਕਾਬਲਾ ਅਤੇ ਜੂਟ ਦੀ ਕੀਮਤ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਡਿੱਗਣ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੀਆਂ ਮਿੱਲਾਂ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਇਸ ਲਈ, ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਰਹੀਆਂ ਮਿੱਲਾਂ ਦੇ ਹਿੱਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਮਝੌਤਾ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰੇਕ ਮਿੱਲ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੀਮਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਤਹਿਤ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਘੰਟਿਆਂ ਦਾ ਆਬਾਂਟਨ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ 'ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਿੱਲ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਹਰੇਕ ਮਿੱਲ ਦੁਆਰਾ ਸਵੈ-ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਪਾਬੰਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਮੰਗ ਨਾਲ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਾਉਣਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਪਾਬੰਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਜਿਹੀ ਮਿੱਲ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਇਹ ਦਲੀਲ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਲਾਭ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਸਮਝੌਤੇ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਸੀ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਹਿੱਸਾ (60 ਬੀ) ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿੱਲ ਦੁਆਰਾ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਲਈ ਦੂਜੀ ਮਿੱਲ ਨੂੰ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਅਜਿਹੀ ਤਬਦੀਲੀ ਨੂੰ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਕਮੇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਅਤੇ ਰਜਿਸਟਰਡ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਤਬਦੀਲ ਮਿੱਲ ਨੂੰ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਘੰਟਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਹ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਤਬਦੀਲ ਮਿੱਲ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਵਿੱਚ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਤਬਦੀਲ ਮਿੱਲ ਨੇ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਕੰਮ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲ ਸਕੇ ਅਤੇ ਤਬਦੀਲ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇਸ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਲਈ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਪੂਰੇ ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਬਲਾਕ ਦੀ ਕੀਮਤ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਜਾਂ ਪੂੰਜੀ 'ਤੇ ਸਮੇਂ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। (1380 ਐਫ-ਐਚ, 1381 ਏ-ਬੀ) 5. ਫੈਸਲੇ ਹੋਏ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨੇ, ਜਿੰਨਾ ਚਿਰੇ ਉਦਾਹਰਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾਂ ਕਰਨ ਲਈ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੈਸਾ ਖਰਚ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਈਟਮਾਂ 'ਤੇ ਪੂੰਜੀ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਦੇ ਖਰਚਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਕਰਨ ਲਈ। ਕੋਈ ਵੀ ਸਮੇਂ ਲਈ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਤਿਆਰ ਹੱਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕੇ; ਕੋਈ ਅਸੰਗਤਤਾ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ। ਹਰੇਕ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਤੱਥਾਂ 'ਤੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਦੇ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਐਪਾਇਰ ਜੂਟ ਕੰਪਨੀ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ. (a) ਲਗਾਤਾਰ ਲਾਭ ਦੀ ਜਾਂਚ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਇਨਸੂਲੇਟਡ ਅਤੇ ਹੈਲਸਬੀ ਕੇਬਲਜ਼ ਲਿਮਟਿਡ. ਬਨਾਮ ਐਥਰਟਨ, 10 ਟੈਕਸ ਕੇਸ 155 ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਂਚ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਝੁਕਣੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਉਲਟ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕੇਸ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਖਰਚ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਲਗਾਤਾਰ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਰਾਜ ਸੰਪੱਤੀ ਖਾਤੇ 'ਤੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਲਾਭ ਦੀ ਜਾਂਚ ਟੁੱਟ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਰ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਲਗਾਤਾਰ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਸੰਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਉਹ ਇੱਕ ਵਪਾਰਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਫਾਇਦੇ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਿਰਫ ਤਦੋਂ ਹੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਫਾਇਦਾ ਪੂੰਜੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕਿ ਖਰਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੇ ਫਾਇਦਾ ਸਿਰਫ ਰਾਜ ਸੰਪੱਤੀ ਦੇ ਵਪਾਰਕ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖਾਲਾ ਬਣਾਉਣ ਜਾਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਠੀਕ ਪੂੰਜੀ ਨੂੰ ਛੋਹਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਇਹ ਰਾਜ ਸੰਪੱਤੀ ਖਾਤੇ 'ਤੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਫਾਇਦਾ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ। ਲਗਾਤਾਰ ਲਾਭ ਦੀ ਜਾਂਚ ਇੱਕ ਨਿਰਣਾਇਕ ਜਾਂਚ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਖਰਚਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਅਤੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਵਿਚਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। 1381 ਈਜੀ, 1382 ਏ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਟੈਕਸਿਜ ਬਨਾਮ ਨਚਾਂਗਾ ਕੰਸੋਲੀਡੇਟਿਡ ਕੋਪਰ ਮਾਈਨਜ਼ ਲਿਮਟਿਡ., 1965 ਆਈ ਐਸਆਰ ਟੀਆਰ 241; ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਪਾਇਆ ਗਿਆ। Case: EMPIRE JUTE CO. LID. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1980] 3 S.C.R. 1370] (1980) + i as ~ er € | . 'dar ate Taare Gryat wal Ft fe ea THEA BY TAT gat;HTC aH | Sa Teg Tavera Bl fas araee Hag sora fear aar&, Me ate a sas faa al afer F tad Bu easy AAG BT AIA| 7at aeat & arare ox fafafera wear stars 1 faeaeee, eqraraat 3%Ho walfeat faaifea ate aa fe ag afar wr a a fear oraz,ett afer a afeaer H ar at afee & ar eqrare F Graar teaHet F far ara sea Hwa Ht afee & feat grat %, aa (sa fategfefeafaat & arava F fare ofeoraeced fart frsae frareat atah) US aaa al Gat F gu jera, a fe WaT a BU aaT FH wT GF,‘Sfara eg a arta F fae aga asar Brey Alaa glare| aE AaaTarias gi fe ad aiaat F areare & fae ara orca wet,TTAgcSaT, TH TH Toih-eay gl Ta TH fH Te GAT ETAT Aearatta, faa fa sat wag carfaea a ue are 1 Ta ae at aaafrat ora, tet st TAT ca HUTA H fe TTA seg HA ay afte~@ gt ag al at otra fear war at, tafe, Used Wag avar zAT HIATT Tear HA aT Harel facta at aaat f1fratfedt averaise carat safe & ota aad a ag areal ca Sata F afaafaa‘fear at ofefe & sat set or arart faa ara ae faare azataafar %, ag atfufsrn ag F ara at vata 3, ate Hae aah Teife ara Gk eta FT gla 8, ag cas a Tatel a aly HH argqaz“erm i af ag ara fretfeat & eararti & cate at afrarsteaarmt & faa ar faathedt & arate HT NaN BTA ale Aaraa Faad agar & far ¢, faa fe va ate afre aaa aor afararraritar & art aa Vara ot aw safe fae sit wt sat stefear war gi, Tt aa aaeT AA sar, Tals ava afafeaa afarFfaq st gaat S| aa: GAS ser Hea at Hater fafeae ar fears~~“waad & ate Ga seta fafss gras F fateaval ak“afefeataat at cart wa feat ate aa wt ate aeaag vet ai farwT aaag1 faeg afe sega aaa Bt ag Hatel aT Ft steB,TH Sas tiseg fart F cer F feng sel frwear z1 aatg< HeBAe BT HT Hep HE Tatar sarfer ase sel Ht 7a B fraifedd FHTT oer wet S arfes Ta are afge ki akeafa a A saat‘faent gat Fl als Bl satsBWA ara aeq agl = Wi fe az | a HTT F quel wr eT HWA F GF aes frerifeat waar MT HT ATT”ait Aafen qeal aH aaa H aay iar ge Ss ATT MMe: AE ATTA”eat safa ar aél 21 vat aerate og ora ae atfaa g atesat aarat faaifedt at acafta oft acarg ara @ afafeaa aeeT Batt atarge # stra HAT Fla J ale Ga TA araly F fagarate vat frat at aHaT | aa: ae HEAT Tema wel ge PE fatedS axed # get wT HT HH Tot Ga Feat Grazer aa sr Ag AWara afaa vat Prat ar ate carat wrae at watet A Trea frat”at ae wt agraat sree aval at aadt | (Te 8) tar carat star fraar afeors ar wa ae ares, aat TATwear 8; saat faeare at diar| ag fafeas adit 8 fe zat wer Fqudy BY tH, HS Ara, fase arf & ama aheaaa Tol F ATTeq FX mar wt awar 2, freq ae ara aeag 8 Te ease ofa 1faaa dst B arn val & ate gate za aaary HVAafenraeaed ag face agi fraaar 2 fe wea % aval & wa afae ait data fear qat at, ag Gait eam at safes H ar1 (Te 9)ag ara aa 2 fe afe dfaaca ara ot aaat HAT& fac fear arate at,feedt ara sfagiaa ofefeafaal a at tatay feafa #, ag arqeit ate & Tsit-caa at cafe a gianteae aeeg”aal@ fe fraifedt ar ara sais awa ava ats aga afas ateBl VeaTad HA F AAT qaqa IT, farq ag art gafag agt atadife ara safaa wet are sik FH wg afe ar avada fear watat,afes cafac ar aaifa ara satis aw F ata aT TAA,ara & afen geet aa fear ot aaat ssa caista & far sq”SAY HT Ary FETT: AIT HTaVAyH STS Ba HUT F TaTAaA aleaaa & at wt fe fastfed & ara & afar 41 ag ae Fafaa ofcary ar setrat HA AI af ara satis He ay efor”& aia & ofan are ang an S fau weal & waraa wT aaafaa say ar att eet aren & ag uaeg cag al cafe Haraeava ease 2 fe te Mer—afeare a1 aa wih fraifedt afewHear ara aise wet Faqs gt at am sais was artafar % gre ara safsa wer at alae H af~e war, ferq Taalei—afaart & Ha % fay dad wae feats wae aT Ait, Fo ~p.|~ er € . oo FS Sg "a _ oo | | Case: EMPIRE JUTE CO. LID. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1980] 3 S.C.R. 1370] (1980) Raet Course Betting-Control Board v. Wild, 22 Tax Cases 182, quoled 1rith approval. A B c D E F G B t372 3. Again, Maheshwari Devi lute Mills' Case proeeeded on the. a"""l*d basis that loom hours were a capital asset and tbe only issue debated waa whether tbe transaction in question constituted sale of this asset or it repre-sented exploitation of tbe asset by permitting its user by anotber while retain• ing ownenhip. No question was nUsed before tbe Court as to whetber the loom hours were an asset at all nor was any argument advanced as to what was tbe true nature of tbe transaction. This question is res integra and there-fore this d<cision cannot be regarded as an authority for tbe proposition that Ille amount paid for purchase of loom hours was capital and not revOllW> expenditure._ 11379 E, 1380 C-Fl A JI 4. It is quite clear from the terms of the working time agreement that tbe allotment of loom hours to different mills constituted merely a contraclual restriction on tbe right of every mill under the general law to work its looms to tbeir full capacity. If there had been no working time agreement, each mill would have been entitled to work its looms uninterruptedly for twenty four "'I' hours a day throughout the week, but tbat would have resulted in production ./\.__ · of jute very mncli in excess of the demand in tbe world market, leading to · unfair competition and precipitous fall in jute price and in tbe process, preju· dicially affecting all tbe mills and tberefore with a view to protecting tho interest of the mills who were members of tbe Association, tbe working ~ agreement was entered into restricting the number of working hours per wee!< for which each mill could work its looms. The allotment of working hours per week und01C the working time agreement was clearly not a right conferred on a mill, signatory to tbe working time agreement. It was ratber a restriction voluntarily accepted by each still with a view to adjusting the production to tbe demand in the world market and this restriction conld not possibly be regarded as an asset of such mill> This rostriction necessan1y bad tbe effect of limiting tbe production of the mill and consequentially also tbe profit which tbe mill could otherwise make by working full looms hours. But a proviaion was made in clause 6(b) of tbe working time agreement tbat tbe whole or a part of the working hours per week could be transferred by one mill to another for a period of not less than six montbs and if such transfer was approved and registered by the Committee of tbe Association, tbe transferee mill wool4' be entitled to utilise tbe number of worl<ing hours per week transferred to it in addition to tbe working hours per week allowed to it under tbe worl<ing time agreement, while· tbc transferor mill could cease to be entitled to avail of the number of working hours per week so transferred ·and tbose wonld be { liable to be deducted from tbe number of working hours per week otberwise. allotted to it. The purchase of loom hours by a mill had therefore tbe etl'ect of relaxing tbe restriction on the op""8tion of looms to tbe extent of tbe mun-ber of working hours per week transferred to it, so tbat tbe transf01Cee mill could work its looms for looger boors tban permitted under the working thne agreement and increase ·its profitability. The amount spent on purchase of looms hours tbus repreoented consideration paid for being able to worlc the looms for a longer number of. boors. Such payment for tbe purchase of loom· boors cannot be regarded as expenditure on capital account. -'<t c mill four "'I' · D E G -'<t • [1380 F-H, 1381 A~l· various tests for 6. The decided cases have, from time to time, O'Volved various tests for distinguishing between capital and revenue expenditure but no test is po.171-mount or conclusive. There is no all embracing formula which csn provide a ready solution to tbe problem; no touchstone bas been devised. Every case lw to be decided oo its own facts keeping in mind the broad picture of the wtioi.. H ii !! Case: EMPIRE JUTE CO. LID. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1980] 3 S.C.R. 1370] (1980) Fo ~p.|~ er € . oo FS Sg "a _ oo | | waif, ag wear ata afr ett & fae sara at anet 2 ateaTaT St ATT BT ATT Ve 8eal care & seta qeanre arfafreafast ster wea % fae dart atat qeat &, at tar dem arawrite sw F sy F carat st aay ar art Wt aatxwilfae ag tistea saa at weft Haat, wa gt afafear facetafare ah or cara ara soifta wea SP sty a geeTaT agarGt rat aT atl alae S ATT ae, Het FWA sel at afreaasitfis ara Het aaa | aaah were F ada agave 8, yaar fayfraifedt are aise ata Saft at afes qed ae safe HetHart aart a aed $ fre fear va dare at ae safereet at afearat ay fearaa att at arta 1 ATT Slt are TATBT IE UACIAASTHT FT (FA 10) .ty ,"rT[1965](1965).afaere are58 aro data eto qara ayo faga 241: TareSee HITT Iga. fafaesDoes..(Commissioner of Taxesy. NehangaConsolidated Copper Mines Limited);8,9, 12[1946](1946) 72 ¥to Wao ato 634 :°nsgiveaiea stadt fafate gar decawfarat ais ater_:(Hallstrom’sPropertyLimitedy.Federal Commissioner of Taxation);it[1925](1925) 10 daa Fae ISS:aada aart fafergute wedeaarg|mace fafaes.po(Athertonv. British Insulated andHelsby Cables Limited);|8:[1924](1924) 8 daa Bae, 671 8 daa Bae, 671 daa Bae, 671 Bae, 671 671;: (1924) 8 daa Bae, 671 8 daa Bae, 671 daa Bae, 671 Bae, 671 671;wae fer wes aa Tots fafareaay afaeat aie gades tary . te ar < _— y ; &1968 % araanzt fade deat 109 F SARI GST AraTaT atre 3 aed, 1973 aay faa atx ate ® fave fataRATT THE Bt TE acter| fare gry sat at 1 ge ata Hag afea sea gergat @ fe sar fraifedt arr sama fafrse eaq qoit-nefr er ar‘UHH Hs 1 ea eT a ada un ais TACT sear at 2Ae TTATT eqTATAaY BY Tart fear 2, aie qer-war eaifarage feat & qaqa, Ie-cqy att Taes-org SBshe HGay ag wt satel fifear walt aera adt gE ferad fie get feafaatH gear fafeae vax fear ar ahi aie de fafrres feu mufara ga met ot are-faare far var 8, feeg sat & atBUT TT TW F Bt agar sar aus al &, anife seefafaraa feat 88 fafese caq ot arenfea war 2 faa WITHTet STF Arar wat 8 ate feet Ht fafavas 3 NE HY arreatfaarea vat fratar ar amar ate fare faert gare & va Aaamateqa at am gt feat at amar frataaB aaet Ffara gt aa F ate ser are ahaa et aaedt F ot fe feet arae ay um fren Ur SaadFi sta: VS aaa Mara tat TT| sa[ S][ ate] BS aaa dar[ fe][ ars][ arezt][ ate][ tice][ +] afaeeare avs Taeq gay fafen aeaat ae ufafia fafats? aeama faa saa fear ar: “fret fat at saa st ale ATTgaa at aarraard eg FH feat wre at fafafeaa 7 andl &Pratt fis saz far arent ar gat wary at Fifa Brat #1”fag ag ga Starr TUT are aaal Fa op ad Fr aat TAWaT BT VUr faoHer ease F fHrg TAAT: FA ATALAF aca BT aTHT| 2. fauifedt det ofeatfar aeadt 3 ot fe Ge F fafaatoraT eIVaTt Barat Soa Ama Y GAR TT CH BATT afrat afarz eat £1 ag shear ae fara watfaqaa (faa gargah qrara. walfaraa % wr F fates fear mat) Ft Teer Z|ag wafers Fe wT fafaaion ae aie fafara areata & faataxgatgd att & gt sah Teer {Ta Fz aaeat & feat ay Ata BTAat eft & aarat wat 21 wea aval ¥ aTa-ars, calfaaay F SEIT(i) azeat F carers st aa HCA, TA att agra ate sfazerr:HTaT; (ii) ATTGaTAA BY Paras ma afeafoa w2aT;(iii) BA ararat & oft fe valfacaa & aaea 2, seta wT faraat alae HiT HB aqare aaalisa HAT s b CAT was ela @ fa1930 & &, faxa-aranz F ge a ait Fo HA AT AIT PITA Hegearaaal fasa-arare H AA are HiT H agers saTathstg HAat efez & valfauaa % azeal & aba Ta HUA H TAT a arafagmut frat wat frad ofa acarge ara B qoey ey se sear wt forayfau fart aut TH BWI AIT HAT BT IATA F THAT ait,faded frat war at, ar BTA H aAT a arafat say FUT9 aaadt, 1939 at fear tar ate ae oid ad aT afeaearaterfau aT AT SAT AAT TA Te, AT BU HAT Tay TAT waRaie aa Ha Haag a arafiad dau Fat AT feat Tar forayy sexe gist ad at srarafe & fag ar ate sae gaifrn wT Aqueda faders atae % tar A HAG: 12 Fa, 1944 ate 25 AarAT,1949at fac me Jy ara Heaaeafeag Maa HUT FTAA1] fearaz, 1954 at ates a ara ar ate dfs ag aaqe fear a_ |~ — -| ra | ae < ~~ yr ae Kea To alirat aee [eITo wet] Case: EMPIRE JUTE CO. LID. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1980] 3 S.C.R. 1370] (1980) c mill four "'I' · D E G -'<t • [1380 F-H, 1381 A~l· various tests for 6. The decided cases have, from time to time, O'Volved various tests for distinguishing between capital and revenue expenditure but no test is po.171-mount or conclusive. There is no all embracing formula which csn provide a ready solution to tbe problem; no touchstone bas been devised. Every case lw to be decided oo its own facts keeping in mind the broad picture of the wtioi.. H ii !! C. <>peration in respect of whicll the expM1diture has been incurred. Two of .these tests are : (a) The test of enduring benefit as laid down in British Insulated and B.Uby Cables Ltd. v. Atherton, 10 Tax Cases 155. Even this test must yield whore there are special circumstances leading to a contrary decision. There .may be aises where expenditure, even if incurred for obtaining advantage of enduring benefit, may, noDe-the-less, be ODJ revenue account and the test of enduring benefit may break down. It is not every advantage of enduring nature acquired by an a.sessee that brmgs the case within tho principle laid down in this test. ·What is material to consi~r is the nature of tile advantage in a <:01D111ercial sense that it is only where the advantage is in the capital field that the expenditure would be disallowable on an application of this test. If the. advan-tage consists merely in facilitating the assessee'o trading operalions or ernibliJI@ the management and conduct of the assessee's business to be carried on more dlk:iently or more profitably while leaving the fixed capital untouched, • expenditure would be on revenue account, even though tho advantage may endure for an indefinit.e future. The test of enduring bendil is therefore not a certain or conclusive test and it cannot be applied blindly .,.. mechanically without regard to the particular facts and circumstances all a given case. l1381 E-G, 1382 A-El Commissioner of Taxes v. Nchangdi Consolrda1ed Copper Mines Ltd., L'l96SJ 58 ITR 241; followed. (bl The test based on distinction between fixed and circulating capital as applied in John Smith and Sons v. Moore, 12 Tax Cases, 266. So long as the ·expenditure in question can be clearly referred to the acquisition of an ·asaetl ·which falls within one or the other of these two categories such a test would be a critical one. But this test also sometimes breaks down because there aro many forms of expenditure which do not fall easily within thfse two catego-ries and not infrequently, the line of demarcation is difficult to draw andi leads to subtle distinctions between profit that is made "out nf' a5Bell9 andi profit that is made ''upon" assets or "with" assets. Moreover, there may be cases where expenditure though referable to or in connection with fixed capital iS nevertheless allowable as revenue expenditure e.g. expenditure incurred in •.~ preserving or maintaining capital assets. This test is therefore clearly not one r of univen!al application. [1383 A-Dl ",,,.,,., Commissioner of Taxes v. Nchanga Consolidated Coper Mines Ltd. f1965]58 ITR 241; followed. 6. It is true that if disbursement iS made for acquisition of a source ol! profit or income, it would ordinarily be in the nature of capital expenditure. But it cannot be said in the present case that the assessee acqnired a source of Jll'(lfit or income when it purchased loom hours. The source of profit or income was the profit making apparatus and this i;emained untouched and unaltered, Thero was no enl<l.rgement of the permanent structure of which the incomil would be the produce or fruit. What the assessee acquiml was merely mi advantage in the nature of relaxation of restriction on working hours imposccl q the worlting time agreement, so that the _. could operate its profit. earning structure for a longer number of hours. Undonbtedly the profit earn< A B c D E G R SUPREME COURT REPORTS A Case: EMPIRE JUTE CO. LID. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1980] 3 S.C.R. 1370] (1980) ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਟੈਕਸਿਜ ਬਨਾਮ ਨਚਾਂਗਾ ਕੰਸੋਲੀਡੇਟਿਡ ਕੋਪਰ ਮਾਈਨਜ਼ ਲਿਮਟਿਡ., 1965 ਆਈ ਐਸਆਰ ਟੀਆਰ 241; ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਪਾਇਆ ਗਿਆ। (b) ਜੌਨ ਸਮਿਥ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਬਨਾਮ ਮੂਰ, 12 ਟੈਕਸ ਕੇਸ 266 ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਪੂੰਜੀ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਦੀ ਜਾਂਚ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸਵਾਲ ਵਿੱਚ ਖਰਚ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸੰਪਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਜਿਹੀ ਜਾਂਚ ਇੱਕ ਤਾਰਕਿਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਜਾਂਚ ਵੀ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖਰਚ ਹਨ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਫਿੱਟ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਵੱਖਰੇਵਾਂ ਦੀ ਲਕੀਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਖਮ ਵੱਖਰੇਵਾਂ ਨੂੰ "ਲਾਭ" ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ "ਸੰਪਤੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ" ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲਾਭ ਜੋ "ਸੰਪਤੀਆਂ ਉੱਤੇ" ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸੰਪਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕੇਸ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਖਰਚ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਥਿਰ ਪੂੰਜੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਰਾਜ ਸੰਪੱਤੀ ਖਰਚ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਕਿ ਪੂੰਜੀ ਸੰਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਜਾਂ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਜਾਂਚ ਸਾਰੇ ਸਾਰੇ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੈ। 1383 ਏ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਟੈਕਸਿਜ ਬਨਾਮ ਨਚਾਂਗਾ ਕੰਸੋਲੀਡੇਟਿਡ ਕੋਪਰ ਮਾਈਨਜ਼ ਲਿਮਟਿਡ., 1965 ਆਈ 582 ਟੀਆਰ 241; ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਪਾਇਆ ਗਿਆ। (c) ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਖਰਚ ਲਾਭ ਜਾਂ ਆਮਦਨ ਦੇ ਸਰੋਤ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂੰਜੀ ਖਰਚ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਖਰੀਦਣ ਸਮੇਂ ਲਾਭ ਜਾਂ ਆਮਦਨ ਦਾ ਸਰੋਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਲਾਭ ਜਾਂ ਆਮਦਨ ਦਾ ਸਰੋਤ ਜੂਟ ਉਤਪਾਦਨ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੇ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਅਤੇ ਡਰਾਅ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਥਾਈ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਆਮਦਨ ਕਿਰਾਇਆ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਜੋ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਉਹ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਕੀਮਤ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਸਥਾਈਤਾ ਦੀ ਸਪਸ਼ਟੀਕਰਨ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਝੌਤੇ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾ ਕੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਲਾਭਕਾਰੀ ਸੰਰਚਨਾ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ, ਲਾਭ ਦਾ ਮਾਰਜਿਨ। ਇਕ ਵੱਡੀ ਸੰਰਚਨਾ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਵੱਧ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਾਧੇ ਜਾਂ ਵਾਧੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਲਾਭ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੰਰਚਨਾ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਖਰਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੂਮਾਂ ਦੇ ਸੰਚਾਲਨ ਅਤੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ, ਜੋ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਲਾਭ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੇ ਯੰਤਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਇਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਲੂਮਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਜਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕ ਖਰਚ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਵੱਧ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਵੱਧ ਆਮਦਨ ਕਮਾਈ ਜਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਆਮਦਨ ਖਰਚ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਸੀ। 1338 ਏਐਚਡੀ 7. ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕੇਸਾਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਖਰਚ ਪੂੰਜੀ ਜਾਂ ਆਮਦਨ ਖਰਚ ਹੈ, ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਵਪਾਰਕ ਜ਼ਰੂਰਤ ਜਾਂ ਸੌਦਾਗਰੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿਚ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਵਪਾਰਕ ਖਰਚ ਵਪਾਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਜਾਂ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਲਾਭ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਇਕ ਅਨਿੱਖੜਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਥਾਈ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਇਕ ਸੰਪਤੀ ਜਾਂ ਅਧਿਕਾਰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਖਰਚ ਨੂੰ ਰਾਜਸੀ ਖਰਚ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪੈਸੇ ਦਾ ਖਰਚ ਸਿਰਫ ਆਮਦਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। 1338 ਐਚ, 1385 ਏ ਨੇਟਲਟਨ ਪ੍ਰੋਪਰਟੀ ਲਿਮਟਿਡ ਬਨਾਮ ਫੈਡਰਲ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਟੈਕਸੇਸ਼ਨ, 72 ਸੀਐਲਆਰ 634; ਡੋਲਰ ਅਲਡਿੱਟ ਐਡ ਸੰਨਜ਼ ਕੋਲੀਅਰੀਜ਼ ਲਿਮਟਿਡ ਬਨਾਮ ਇਨਲੈਂਡ ਰਾਜਸੀ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਕੇਸਾਂ, 671 ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਬੰਬੇ ਸਟੀਮ ਨੇਵੀਗੇਸ਼ਨ ਕੰਪਨੀ ਪੀ ਲਿਮਟਿਡ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, [1953] 55 ਆਈਟੀਆਰ 52; ਅਨੁਸਰਣ ਕੀਤੀ ਗਈ। 9. ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ (ਏ) ਲੂਮ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਦਾਇਗੀ ਲਾਭ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਇਕ ਵਪਾਰ ਵਜੋਂ ਚਲਾਉਣ ਅਤੇ ਇਸ ਖਰਚੇ ਤੋਂ ਲਾਭ ਕਮਾਉਣ ਲਈ ਇਕ ਖਰਚ ਸੀ; ਅਤੇ (ਬੀ) ਲੂਮ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰੁਪਏ 2,03,255 / - ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਰਾਜਸੀ ਖਰਚ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10 (2) (v) ਤਹਿਤ ਇਕ ਕਟਾਉਟ ਵਜੋਂ ਆਵਾਜਾਈ ਯੋਗ ਸੀ। ਸੋਮਰਟਨ ਆਇਲ: ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਬਨਾਮ ਐਨਸ਼ੇਵ ਕੰਸੋਰਟੀਅਮ ਕੰਪਨੀ, [1956] 58 ਆਈਟੀਆਰ 241; ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਟੈਕਸਾਂ ਬਨਾਮ ਕੁਰਨਰੋ ਕੰਪਨੀ, 45 ਟੈਕਸ ਕੇਸ 1; ਅਨੁਸਰਣ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ: 1974 ਦੀ ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 1197 (ਐਨਟੀ) 1968 ਦੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਹਵਾਲਾ ਨੰਬਰ 109 ਵਿੱਚ ਕਲਕੱਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 3-8·1973 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ। ਅਪੀਲੈਂਟ ਲਈ ਡੀ ਪਾਲ, ਟੀ ਏ ਰਾਮਚੰਦਰਨ ਅਤੇ ਡੀ ਐਨ ਗੁਪਤਾ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ ਐਸ ਟੀ ਦੇਸਾਈ, ਬੀ ਬੀ ਆਹੂਜਾ ਅਤੇ ਮਿਸ ਏ ਸੁਭਾਸ਼ਿਨੀ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਭਗਵਤੀ, ਜੇ. ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ Case: EMPIRE JUTE CO. LID. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1980] 3 S.C.R. 1370] (1980) ਸੋਮਰਟਨ ਆਇਲ: ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਬਨਾਮ ਐਨਸ਼ੇਵ ਕੰਸੋਰਟੀਅਮ ਕੰਪਨੀ, [1956] 58 ਆਈਟੀਆਰ 241; ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਟੈਕਸਾਂ ਬਨਾਮ ਕੁਰਨਰੋ ਕੰਪਨੀ, 45 ਟੈਕਸ ਕੇਸ 1; ਅਨੁਸਰਣ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ: 1974 ਦੀ ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 1197 (ਐਨਟੀ) 1968 ਦੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਹਵਾਲਾ ਨੰਬਰ 109 ਵਿੱਚ ਕਲਕੱਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 3-8·1973 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ। ਅਪੀਲੈਂਟ ਲਈ ਡੀ ਪਾਲ, ਟੀ ਏ ਰਾਮਚੰਦਰਨ ਅਤੇ ਡੀ ਐਨ ਗੁਪਤਾ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ ਐਸ ਟੀ ਦੇਸਾਈ, ਬੀ ਬੀ ਆਹੂਜਾ ਅਤੇ ਮਿਸ ਏ ਸੁਭਾਸ਼ਿਨੀ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਭਗਵਤੀ, ਜੇ. ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੂਟ ਦੀ ਅਪੀਲ ਇੱਕ ਉਲਝੀ ਹੋਈ ਸਵਾਲ ਚੁੱਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਇੱਕ ਖਾਸ ਖਰਚ ਜੋ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਪੂੰਜੀ ਜਾਂ ਆਮਦਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਵਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੱਸਿਆ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਦਾਲਤਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਗੁੰਝਲ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਕਸਰ ਨਿਆਂਇਕ ਬਹਾਦਰੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪੂੰਜੀ ਅਤੇ ਰਸੀਦ ਖਰਚ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਟੈਸਟ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਟੱਲ ਜਵਾਬ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੇਗਾ। ਇਸ ਸਵਾਲ 'ਤੇ ਬਹਿਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫੈਸਲੇ ਹੋਏ ਹਨ ਪਰ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਕਾਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰੇਕ ਫੈਸਲਾ ਕੁਝ ਖਾਸ ਪਹਿਲੂ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ਜੋ ਨਿਰਣਾਇਕ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਆਮ ਸਿਧਾਂਤ ਕਿਸੇ ਵੀ ਫੈਸਲੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੱਖਰੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹੇਵਾਹ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤੱਥਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਾਰਕ ਮੌਜੂਦ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਰੰਗ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅਕਸਰ ਕੇਸ ਸੀਮਾ ਰੇਖਾ 'ਤੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲਾਰਡ ਐਮ.ਆਰ. ਨੇ ਇਨਲੈਂਡ ਰਾਜਸੀ ਬਨਾਮ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਲਮਸਨ ਏਅਰੋ ਇੰਜਣਾਂ ਲਿਮਟਿਡ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ “ਇੱਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਾ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਸਿੱਕੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।” ਪਰ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੀਮਾ ਰੇਖਾ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਕਾਫ਼ੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ। ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੀਂ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੱਥ ਬਿਆਨ ਕਰੀਏ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਇੱਕ ਸੀਮਤ ਕੰਪਨੀ ਹੈ ਜੋ ਜੂਟ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕੋਲ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਫੈਕਟਰੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਬੂਟਿਆਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਰਤੀ ਜੂਟ ਮਿੱਲਾਂ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ (ਹੇਠਾਂ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ) ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੂਟ ਨਿਰਮਾਣ ਮਿੱਲਾਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਹਿੱਤਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ (i) ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਵਪਾਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨਾ, ਅਗਾਂਹ ਵਧਾਉਣਾ ਅਤੇ ਬਚਾਉਣਾ; (ii) ਵਪਾਰ ਦੇ ਅਭਿਆਸ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨਾ; ਅਤੇ (