Hussain Bhai And Others v. Commissioner Of Income Tax, Madras

Case: HUSSAIN BHAI AND OTHERS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, MADRAS. [[1971] SUPP. 1 S.C.R. 390] (1971) | SaAATE AIT HS WEA : | | a ATH | | AIART BAITIT, ATT . | so (Hussain Bhai and Others _ Commissioner of Income-tax, Madras) _ | | | Oe (16 ast, 1971) (qea eararfaatt ae Gro AR, HAto vito Bo fax, Ho Uae Bn, | | :Yo Uo Wat MT To HTAMIVT teet) , ss gfosaa gean daa Uae, 1922—ener 34(1)(¢)—ax ar gafraten—farizy ag1948-49faaafefkan,1956 gia aarafeaaren 34(1) (a) & weiter fratza & fag faa vf qaar fafera g—Get quar qean sea (MAvSAez)Gaz, 1959 sare 4 F gett agmast.7 . . frafem ae 1948-49 & fae aegearars coal at 30 fearaz, 1948 A At anfee at Sfaae ¥9,102 wat at ga ara ae frafea. fear aa aTvafrat 3 ora & fara eat wt frat var at a A Tao To ATT TE Hea aywy a sat ot at are (Tat gear) AT ara ATT| AIA AE AAA FUTfe megearars GaeAe A oTaTAgT feat aa ars efosat fafats st arar A28 yarg, 1947 Bt 40,000 waa ame sat fae T1 (amet,1954 Br aegeTT,ag nora at ag at ag1 fetta segearargy Gaeta at acer & fatesafta ait sfafafa & wo F garage wegearary Tt 9 Bratt, 1957 Ht feredsean zqy daz, 1922 Ht aren 34(1)(t) Hasta gaan at arate st 7sI _ | oy mat saa afafaan at are 23(2) e aelta artarfeat afta a at fsgoa vararag # ua fadiaa oreet fear aar fat aver 34(1)(c) F aehta ay1é srtatfeat at fafaareaat wr gait ey we et 1 15 are, 1957 at fratea . ' | : | _ | [1971]3. eH fo go fear tat| 15 ata, 1957 at afafrar et are 30% aha TIT ATR(ata) & aret oe ata prea at rE & aret oe ata prea at rE aret oe ata prea at rE oe ata prea at rE ata prea at rE prea at rE at rE rE1 15 at} 1958 at gem eararag 3 agfee factart ga arare qe arts ae feat fe fraffedl 2 afataa Bh ataerates aay Tard ar raat gh A var fear 21 seq eararag A Te 4net each fear at fe are 34(1)(e) & wate a ae adarfeat ade @ | aaae,wget (aN) Fare 34% ela ata ardarfedl Aadaar Race FoSa aaa & fread ar agate wea go fate a se are ge areaBC fear fe aren 34} seta aren at wf ardarfeat ade ot ate fafrarea.qa at (ata) & aret oe ata prea at rE & aret oe ata prea at rE aret oe ata prea at rE oe ata prea at rE ata prea at rE prea at rE at rE rE e, | RTT aR arfeat A aT MeeaTUTe GTA Rat fatessfafafact & arr 9 garg, 1958 a arer.34( )(&) a aeta ow Te aa faaett |araae afrare F arte 14 fearaz, 1960 art area are ae afafraiferFear f& qreagy feaa fa are eftear fafats H st 40,000 eat anal ® eatatHaatfae ay fF eqs ya war Seta cisaastat F fraifest al oa &aT & are a ate aagare sat gaat faatcer Pears faatfedt a FAD CyWISeT (Ata) @ adie at ate weg grat ® ara-ara ae cette at fr faerieaay afsa & | agian aaa (ata) + ag afafaatica fear fis arer 34%meat anfan artarigal & acare # far ae agen alge (atta) & areaHare 34 (3) & mafeaia até frome ar fade grates adi ICME OIE14 fearaz, 1960 arar faatey arte sefea 21 ga oc ueea fata F aeSC Tet Taw F ara ales HIRT aT! | , | | | . | a alaeafer retoz ade afsaca & ager fae UHATAGT GT FBT dag ast afafran at are 34 (3) B regan h yar F at FSIBes aT 4 ag fone feta fe are 34 (3) ar fedta Tega ar atgeet eararea F aner ag sete at ae ot fe frstca ata ® as ag Bare Ter 31 (4) (t) & wet anita at ag ve gaa aarancafsaz iumfama & ag cetter dt fax gear Zea, (mivsiiz) daz, 1959 (1959 ar ljatene4 afedtar & asta 8 ag gaa at eager aed 21THT TAA A age afH-faaffea fear fe 1959 & afafaan at are 4,9 garg, 1958 at ater 34 (1)(&) & aeta fear ce gaat st ofedtar® asta 8 saad Bt F WKTAZA TI TMT Hr Tat frat F faeg fear: MTT 4A C ; | «Sea aaa F area H fees ga cararaa F adie st as| | : _ 1958afafaaticn—aan daa (atvstve) tee, 1959 at arr 4,9 gang,TEat afar gan gam Raz, 1922 atorrer 34 (1) (c) & sweftr Praralte GAT Ft earge aa edt1 sat gre 4} gam aaa} aeata 1959 saa afafraa Soren se oF feet Ht ana 1922. 8 saa afafra at Y | —— | : 4g oe < | | | Case: HUSSAIN BHAI AND OTHERS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, MADRAS. [[1971] SUPP. 1 S.C.R. 390] (1971) 1190 s HUSSAIN BHAI AND OTHERS v. COMMISSIONER OF INCOME TAX, MADRAS. April 16, 1971 rs. M. s1i;:R1, c. 1 .• G. K .. MrITER, K. s. HEGDE, A. N. GRovEil: AND P. 1AGANMOHAN REDDY, 11.J Income tax Act, (II of 1922), s. 34(1)(a) and lncome-ta'1: (Amendment) Act, 1959, s. 4--Effer:t on bar of limitation. Notioe under s. 34(1) (a) of the Income-tax Act, 1922 was served in February 1957 on the appellant with respect to escaped income of Rs. 40,000 for the assessment year 1948-49. On appeal the Appellate Assistant Commissioner held that the proceedings were illegal. On July 9. 1958,. the Income-tax Officer issued another notice and assessed the assess.:e's in-come including therein the Rs. 40,000, to tax. c . When the matter came up before the High Court on reference, the High Court held that the notice dated July 9, 1958 was a fresh notice· but that it was saved from the bar· of limitation by s. 4 of the Income tax (Amendment) Act, 1959. D In appeal to this Court, HELD: Section 4 of the 1959-Act refers to all notices issued under s. 34(1) la) of the 1922 Act at any time before the commencement of the· 1959-Act. The notice dated July 9, 1958, in the present case, fell within E that description. But s. 4 of the 1959-Acl. does not save such notices from attack on all grounds whatsoever; the only ground of attack which cannot be taken is that at the time the notice 'Nas issued. the period prescribed by s. 34(1) (a) of the 1922-Act, as in force before its amendment by the Finance Act, 1956, had expired. But in the present case, what the assessee was saying wa.s, that a notice under s. 34(1) (a) as amended by the Finance Act of 1956, could have been issued under that Act in respect of the assess-F ment year 1948-49 till April l, 1957; but when the Finance Act "f 1956, came into force, he came to be governed by the 8 year period prescribed by the Act as amended by the 1956 Act and not the 8 year period prescribed by the Act as it stood before the amendment in 1956. Accordingly the escaped income being less than a lakh, the assessee's ground of attack was that the 8 years prescribed by s. 34 as amended after 1956 had already expired before July 9, 1958. The assessee"s stand was correct, and the· notice was barred. (3958-F]. G Observations of Sarkar, J. in S.C. Prashar v. Vasantani Dwan1kadas, [1964] I S.C.R. 29. 90, applied. CIVIL APPELLATE JURISO!Cf!ON : Civil Appeal No. 1097 o( 1967. H Appeal from the judgment and order dated December I, 1965 of the Madras High Court in Tax Case No. 17S of 1963 (Reference; No. 49 of 1963). T. A. Ramachandran, for the appellants. Jagadish Swarup, Solicitor-General, S. Mitra, P. L. Juneja and R. N. Sachthey, for the respondent. The Judgment of the Court was delivered by Sikri, C. 1~ This appeal by certificate granted by the Madras High Court under Section 66A (2) of the Indian Income-tax Act. 1922, hereinafter referred to as the Act, is from the judgment of the Madras High Court in a reference made to it under Section 66 (I) of the Act by the Income-tax Appellate Tribunal, Madras Bench. The Tribunal referred the following question . "Whether the present proceedings initiated under Section 34(1) (a) of the Act against the assessees are valid in law?" Case: HUSSAIN BHAI AND OTHERS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, MADRAS. [[1971] SUPP. 1 S.C.R. 390] (1971) ਹੁਸੈਨ ਭਾਈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਕਿਮ6ਨਰ, ਮਦਰਾਸ 16 ਅਪਰੈਲ 1971 [ਬੀ. ਐBਸ. ਐBਮ. ਿਸਕਰੀ, ਸੀ. ਜੇ., ਜੀ. ਕੇ., ਮੀਟਰ, ਕੇ. ਐBਸ. ਹੇਗਡੇ, ਏ. ਐBਨ. ਗਰੋਵਰਃ ਅਤੇ ਪੀ. ਗਗਨਮੋਹਨ ਰੈBਡੀ, ਜੇ. ਜੇ.] ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, (1922 ਦਾ 11), ਧਾਰਾ 34 ( 1 ) (ਏ) ਅਤੇ ਆਮਦਨ-।ਟੈਕਸ (ਸੋਧ) ਐਕਟ, 1959, ਧਾਰਾ 4 — ਸੀਮਾ ਦੀ ਸੀਮਾ Sਤੇ ਪTਭਾਵ ਨU ਟੀਓ ਅੰਡਰ ਦੇ ਹੇਠY ਿਧਆਨ ਿਦਓ ਧਾਰਾ 34 (1) (ਏ) ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਿਵੱਚ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਫਰਵਰੀ 1957 ਅਪੀਲਕਰਤਾ Sਤੇ 40,000 ਰੁਪਏ ਮੁਲYਕਣ ਸਾਲ 1948-49 ਲਈ ਦੀ ਆਮਦਨ ਤa ਬਚਣ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ। ਅਪੀਲ 'ਤੇ ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ।ਕਿਮ6ਨਰ ਨd ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਕਾਰਵਾਈ ਗੈਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੀ 9 ਜੁਲਾਈ, 1958 ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨd ਇੱਕ ਹੋਰ ਨU ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁਲYਕਣ ਕੀਤਾ ਿਜਸ ਿਵੱਚ 40,000 ਰੁਪਏ ਟੈਕਸ ਵੀ 6ਾਮਲ ਸਨ। ਜਦa ਮਾਮਲਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਵਾਲੇ 'ਤੇ ਆਇਆ, ਤY ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨd ਿਕਹਾ ਿਕ 9 ਜੁਲਾਈ, 1958 ਦਾ ਨU ਿਟਸ ਇੱਕ ਨਵY ਨU ਿਟਸ ਸੀ ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ (ਸੋਧ) ਐਕਟ, 1959 ਦੀ ਧਾਰਾ 4 ਦੁਆਰਾ ਸੀਮਾ ਦੇ ਬਾਰ ਤa ਬਚਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ, ਰੱਿਖਆਃ 1959-ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 4 ਦੇ ਤਿਹਤ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਾਰੇ ਨU ਿਟਸY ਨੂੰ ਦਰਸਾhਦੀ ਹੈ। ਧਾਰਾ 34 ( 1 ) (ਏ) 1922 ਐਕਟ ਦੀ, 1959 ਐਕਟ ਦੇ 6ੁਰੂ ਹੋਣ ਤa ਪਿਹਲY ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਮi। ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ 9 ਜੁਲਾਈ, 1958 ਦਾ ਨU ਿਟਸ ਉਸ ਵਰਣਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆhਦਾ ਹੈ। ਪਰ 1959 ਦਾ ਧਾਰਾ 4 ਕਾਨੂੰਨ ਅਿਜਹੇ ਨU ਿਟਸY ਨੂੰ ਿਕਸੇ ਵੀ ਆਧਾਰ Sਤੇ ਹਮਲੇ ਤa ਨਹl ਬਚਾhਦਾ; ਹਮਲੇ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਅਧਾਰ ਜੋ ਨਹl ਿਲਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਜਦa ਨU ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, 1922-ਐਕਟ ਧਾਰਾ 34 ( 1 ) ਦੁਆਰਾ ਿਨਰਧਾਰਤ ਿਮਆਦ। ਜੋ ਿਕ ਿਵੱਤ । ਪਰ ਐਕਟ, 1956 ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦੀ ਸੋਧ ਤa ਪਿਹਲY ਲਾਗੂ ਸੀ, ਦੀ ਿਮਆਦ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ, ਮੁਲYਕਣਕਰਤਾ ਜੋ ਕਿਹ ਿਰਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਸੀ, ਿਕ ਧਾਰਾ 34 ( 1 ) (ਏ) ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਨU ਿਟਸ। ਿਜਵi ਿਕ ਿਵੱਤ ਐਕਟ 1956 ਦੁਆਰਾ ਸੋਿਧਆ ਿਗਆ ਸੀ, ਉਸ ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ 1 ਅਪTੈਲ, 1957 ਤੱਕ ਮੁਲYਕਣ ਸਾਲ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ; ਪਰ ਜਦa ਿਵੱਤ ਐਕਟ 1956 ਲਾਗੂ ਹੋਇਆ, ਤY ਉਸ ਨੂੰ ਐਕਟ ਦੁਆਰਾ ਿਨਰਧਾਰਤ 8 ਸਾਲ ਦੀ ਿਮਆਦ ਦੁਆਰਾ ਿਨਯੰਤਿਰਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਿਜਵi ਿਕ 1956 ਦੇ ਐਕਟ ਦੁਆਰਾ ਸੋਿਧਆ ਿਗਆ ਸੀ ਨਾ ਿਕ ਐਕਟ ਦੁਆਰਾ ਿਨਰਧਾਰਤ 8 ਸਾਲ ਦੀ ਿਮਆਦ ਿਜਵi ਿਕ ਇਹ 1956 ਿਵੱਚ ਸੋਧ ਤa ਪਿਹਲY ਸੀ।ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਭੱਜੀ ਆਮਦਨ ਇੱਕ ਲੱਖ ਤa ਘੱਟ ਹੈ, ਜੋ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਹਮਲੇ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ।ਇਹ ਸੀ ਿਕ 8 ਸਾਲ ਐਸ 34 ਦੁਆਰਾ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਿਜਵi ਿਕ 1956 ਤa ਬਾਅਦ ਸੋਿਧਆ ਿਗਆ ਸੀ, 9 ਜੁਲਾਈ, 1958 ਤa ਪਿਹਲY ਹੀ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਮੁਲYਕਣਕਰਤਾ ਦਾ ਰੁਖ ਸਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਨU ਿਟਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। [ 395 ਬੀ-ਐBਚ] ਐBਸ. ਸੀ. ਪT6ਾਰ ਬਨਾਮ ਿਵੱਚ ਸਰਕਾਰ, ਜੇ. ਦੇ ਿਨਰੀਖਣ ਵਸੰਤਮ ਦੁਆਰਾਕਾਦਾਸ, [1964] 1 ਐਸ. ਸੀ. ਆਰ. 29,90, ਨd ਅਰਜ਼ੀ ਿਦੱਤੀ। ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ: 1967 ਦੀ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 1097 1 ਦਸੰਬਰ, 1965 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇ6 ਤa ਅਪੀਲ 1963 ਦੇ ਟੈਕਸ ਕੇਸ ਨੰਬਰ 175 ਿਵੱਚ ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਹਵਾਲਾ 1963 ਦਾ ਨੰਬਰ 49)। ਅਪੀਲਕਰਤਾਵY ਲਈ ਟੀ. ਏ. ਰਾਮਚੰਦਰਨ। ਜਗਦੇ6 ਸਵਰੂਪ, ਸਾਿਲਸਟਰ-ਜਨਰਲ, ਐBਸ. ਿਮੱਤਰਾ, ਪੀ. ਐBਲ. ਜੁਨd ਜਾ ਅਤੇ ਆਰ. ਐBਨ. ਸਚਥੇ, ਜਵਾਬਦੇਹ ਵੱਲa। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਸੀਕਰੀ, ਸੀ. ਜੇ.-ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤੀ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 66 ਏ (2) ਦੇ ਤਿਹਤ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਅਪੀਲ, ਿਜਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤa ਬਾਅਦ ਐਕਟ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਹੈ, ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਤa ਹੈ ਜੋ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲ ਿਟTਿਬਊਨਲ, ਮਦਰਾਸ ਬtਚ ਦੁਆਰਾ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 66 (1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਇਸ ਨੂੰ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਿਟTਿਬਊਨਲ ਨd ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ। ਮੌਜੂਦਾ ਕਾਰਵਾਈ ਹੇਠ 6ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕੀ ਟੈਕਸ ਲਗਾਉਣ ਵਾਿਲਆਂ ਿਵਰੁੱਧ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 34 (1) (ਏ) ਕਾਨੂੰਨ ਿਵੱਚ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ? ਸੰਬੰਿਧਤ ਤੱਥ ਹੁਣ ਦੱਸੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਮੁਲYਕਣ ਸਾਲ 1948-49 (12 ਨਵੰਬਰ, 1947 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਲੇਖਾ ਸਾਲ) ਲਈ 30 ਸਤੰਬਰ, 1948 ਨੂੰ ਇੱਕ ਿਵਅਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਅਬਦੁੱਲਾਭਾਈ ਫਜ਼ਲਾਲੀ 'ਤੇ ਕੁੱਲ 9,102 ਰੁਪਏ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁਲYਕਣ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ।. ਮੁੱਲYਕਣ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਦੇ ਸਰੋਤY Sਤੇ ਿਵਚਾਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਐਸ. ਏ. ਭਗਤ ਐਡ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਫਰਮ ਤa 6ੇਅਰ ਆਮਦਨ ਅਤੇ ਸੰਪਤੀ। ਇਸ ਤa ਬਾਅਦ ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਿਕ ਅਬਦੁੱਲਾਭਾਈ ਫਜ਼ਲਾਲੀ ਨd 40,000 ਰੁਪਏ ਜਮvY ਕਰਵਾਏ ਸਨ। 28 ਜੁਲਾਈ, 1947 ਨੂੰ ਬtਕ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਿਲਮਿਟਡ ਦੀ 6ਾਖਾ ਪਾਲਨਪੁਰ, ਜੋ ਹੁਣ Sਤਰੀ ਗੁਜਰਾਤ ਿਵੱਚ ਹੈ, ਿਵੱਚ ਨਕਦ ਿਵੱਚ। ਅਬਦੁੱਲਾਭਾਈ ਫਜ਼ਲਾਲੀ ਦੀ ਮੌਤ 1 ਅਗਸਤ, 1954 ਨੂੰ ਹੋਈ ਸੀ। ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 34 (1) (ਏ) ਦੇ ਤਿਹਤ ਨU ਿਟਸ 9 ਫਰਵਰੀ, 1957 ਨੂੰ ਹੁਸੈਨਭਾਈ ਅਬਦੁੱਲਾਭਾਈ ਨੂੰ ਸਵਰਗੀ ਅਬਦੁੱਲਾਭਾਈ ਫਜ਼ਲਾਲੀ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਵਾਰਸ ਅਤੇ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਵਜa ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। 9 ਮਾਰਚ, 1957 ਨੂੰ ਇੱਕ ਿਰਟਰਨ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ 8,237 ਰੁਪਏ ਿਦਖਾਈ ਗਈ ਸੀ ਪਰ ਕਾਲਮ 'ਡੀ' ਿਵੱਚ ਉਪਰੋਕਤ 40,000 ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਦਾ ਿਜ਼ਕਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। Case: HUSSAIN BHAI AND OTHERS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, MADRAS. [[1971] SUPP. 1 S.C.R. 390] (1971) MTT 4A C ; | «Sea aaa F area H fees ga cararaa F adie st as| | : _ 1958afafaaticn—aan daa (atvstve) tee, 1959 at arr 4,9 gang,TEat afar gan gam Raz, 1922 atorrer 34 (1) (c) & sweftr Praralte GAT Ft earge aa edt1 sat gre 4} gam aaa} aeata 1959 saa afafraa Soren se oF feet Ht ana 1922. 8 saa afafra at Y | —— | : 4g oe < | | | arer34 a srarar(1) # ae (v) B meta Frarat TE wal qaae at ad zsqTaT.aTae 9 Fars, 1958 areal FAA Fa auta Ht afer F arat oi frre agqrar tall qaarail at fret at ware aH TA raver Tt Mat S etrga sel Beat2faa afafrra, 1956 arer aateatfct are 34 ({) (z) & waa, AAAPraizer at 1948-49 F araer H 1 sete, 1957 a4 frat aT andl at Attqa 1956 at fae afafaas saa garae sa a1956 6 afafray areaaramifra afatiaa are fafea ars ad at areata ary eA amt, afar |1956 & fee ae amaal F ga Tat faaart sa afafaan grea fafga are atal Brava| (Fz 18)Cc : a : . mgAica Frere - [1964](1964)1 Tow. IT 29 Ges 90 - GA. At. WTA,giantoafaarl aay aaeaaa aremart (S.C.Prashar,I. T. O. Vs. Vasantasen Dwarkadas)19 fafaa sete afaarfcat: 1967 a Ao 1097 atet fafa aara: : 1963 & to 175 are BL Aaa AIAe (1963 ar. Ho 49 ater faze)|Haare set TATAT % ade 1 fearaz, 1965 ae frata aie are & fatei | egrarara at faata gaa earatiaaft Tae THe died fet gem raratfaafa ata—— ag ada, ware Gea earTag & efesrt gan ea ae, 1922 (faeser TAT a) at arer 660(2) F wala TATTTT AATgad ean ceargq afatiaaHwee1 agair wast atta AfTHTT, ARIA FqTATS, Te wae At Yee|66(1) ® wala ware sea cararara wT fee| ag fee A se caraTay SIRT feraae frata& free Ft TE oI | — 2. afaacy& faeafafad set fad fae feat at—| : vqar afafaaaarr 34(1)(t) Fada frvifefaat % freeaized Fl 7E sega sraarfgat afer at afte & faferarea gz?” | | : 3 | Feaee arate frvier afte [1971] 3 ame Fro Go Tara,3. Fa gaa geal or wae ae fear are | Frater ae 1948-49 (12Faraz, 19481947 Ht at area sateAat Sfaag ae Har ¥ 9, ah) 102 aH eat fare at MegeAAS EAT Aa BAAAA Br 30TATTt fraieay fRarAT 1 a Prater Ft sare} frat ata a frat aa aFF Clo To WNT WsBETA St HE A tel oe At are (az ear) ae aeahe aa aeaegagAEH gar fa aegearng arama 9 THAT (Tt fe wa Tat gaa F 2)__fear ae are afosar fafats a oer #28 TA, 1947 Bt 40,000 wax ®wR HET A aa fees1 WTI, 1954 st aegearars waaay a WeQl met feina mageat wre samme at aeqer Bh fafa arfte atte sfefafirRB BTOR gtand megane az 9 meat, 1957 at afafean a are—. (34)(1)(@) & rete gaat arte at 1819 ard, 1957 3 Ue fare wer,at 7g fart 8,237 wad araeq F afqa faq me & fag cae ey F gatas40,000 ea at ufe afar até of ] .seq4, at afaftrs at arr 23(2) & aeta wraatfeat afeaa et eff fasateararera Huw factor preer Pear mar fra ayer ere 34(1)(@) & ata 1g ardarfgay at fafeareaat at Sia a as at15 ars, 1957 ay Frafeafear war 1 15 aim, 195741 after at are 30 & ada aarae aIgaT(adler) & ane cH athe ger at ae) 15, Hrd, 1958 et gee eqraray Fag fee fades ga arare ge afer at fear fe fratfedt & afarfror ®att srafer aay soar ar sraer Tet et yer fear 2 1 agree WITaT(atta) & arte 29 ada, 1958 art ae a we sme dat 3: fe gesmasraretag wa aaae Pear ar fae eet 34(1)(t) & wee at og ardarfgat at agra oma (ata) X arr 34% ate stag araatfeatMAqa F araey F eq eargragy F fread sy AJIT HT BU, Fa eT grePreateer BY ee aT Te TTT HT feat fr ST 34% alt areca at 7salga tfeat wae at site faferateq wet at: fates+5. Rae THY ATT wT afer Fae Mega BATS RB agaatsfafafirat & ata 9 garg, 1958 #t are 34(1)(u) & adler un agagfraratt | rer ae afrard & arate 14 feaeaz, 1960 ate AT AST eT afafaattea frat fe creagz fers da ar afteat fafats % st 40,000ead aHe SAT feu ae FF wey ga aT RUT Usaetal F fratfedt st oaF OTHE Tat J ae F ate gagare gay waar fraiea fear; Case: HUSSAIN BHAI AND OTHERS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, MADRAS. [[1971] SUPP. 1 S.C.R. 390] (1971) Sikri, C. 1~ This appeal by certificate granted by the Madras High Court under Section 66A (2) of the Indian Income-tax Act. 1922, hereinafter referred to as the Act, is from the judgment of the Madras High Court in a reference made to it under Section 66 (I) of the Act by the Income-tax Appellate Tribunal, Madras Bench. The Tribunal referred the following question . "Whether the present proceedings initiated under Section 34(1) (a) of the Act against the assessees are valid in law?" The relevant facts may now be stated. For the assessment year 1948-49 (accounting year ending November 12, 1947) an assessment was made on Abdullabhai Fazalali in the status of an individual on September 30, 1948, on a total income of Rs. 9,102. The sour~es of income consideted in the assessment were share income from the firm of S. A. Bhagat and Co., and property in-come. Subsequently, it came to light that Abdullabhai Fazalali had deposited Rs. 40,000 in cash on July 28, 1947 in the branch of the Bank of India Ltd. at Palanpur, now in North Gujarat. Abdullabhai Fazalali died on August I, 1954. Notice under See-tion 34 (1) (a) of the Act was served on February 9. 1957 on Hussainbhai Abdullabhai as legal heir and representative of the estate of the late Abdullabhai Fazalali. On March 9, 1957 a return was filed showing the income as Rs. 8,237. but in Column 'D' the sum of Rs. 40,000 aforesaid was mentioned. While the proceedings were pending under Section 23(2) of the Act a petition was filed in the High Court challenging the validity of the proceedings under Section 34(1)(a). On March 15, 1957 assessment was made. An appeal to the Appellate Assis-tant Commissioner under Section 30 of the Act was filed on April 15, 1957. On March 15, 1958 the High Court dismissed the writ petition on the ground that the assessee had already availed himself of the ordinary remedies provided under the Act. It appears from the order of Appellate Assistant Commissioner dated April 29, 1958 that the High court expressed the view that the proceedings under Section 34 (!) (a) were illegal. The appellate Assistant Commissioner, by this order following the finding of the High Court regarding the illegality of the proceedings under Section 34 B c D I G H B c D set aside the assessment on the ground that the proceedings intiat-ed under Section 34 were illegal and not valid. The Income Tax Officer then issued a fresh notice under Sec-tion 34 (1) (a) on July 9, 1958 to all the legal representatives of the deceased Abdullabhai Fazalali. By his order dated December 14, 1960, the Income-tax Officer held that the cash deposit of Rs. 40,000 in the Bank of India in Palanpur came from undisclos-ed sources of income of the assessee in the then taxable territories and assessed it accordingly. We may mention that no reference was made to the lncome-tax (Amendment) Act, 1959 (I of 1959) by him- The assessee appealed to the Appellate Assistant Commis-sioner and inter alia contended that the assessment was time-barred. The Appellate Assistant Commissioner held that the Appellate Assistant Commissioner's order passed in respect of the original proceedings under Section 34 did not conUlin any finding or direc-tion within the meaning of Section 34 (3) and accordingly the assessment order dated December 14, 1960 was vitiated. • The Revenue then filed an appeal, before the Incomo-tax Ap-pellate Tribunal. The Appellate Tribunal set aside the order of the Appellate Assistant Commissioner holding that the proceedings under Section 34 (!) (a) had been properly initiated by the notices issued on July 9, 1958, and directed him to decide the other is.~ucs raised according to law. G H Case: HUSSAIN BHAI AND OTHERS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, MADRAS. [[1971] SUPP. 1 S.C.R. 390] (1971) ਰੁਪਏ ਿਦਖਾਈ ਗਈ ਸੀ ਪਰ ਕਾਲਮ 'ਡੀ' ਿਵੱਚ ਉਪਰੋਕਤ 40,000 ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਦਾ ਿਜ਼ਕਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਜਦa ਿਕ ਕਾਰਵਾਈ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 23 (2) ਤਿਹਤ ਲੰਿਬਤ ਸੀ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਪਟੀ6ਨ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਧਾਰਾ 34 (1) (ਏ) ਤਿਹਤ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। 15 ਮਾਰਚ, 1957 ਨੂੰ ਮੁਲYਕਣ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 30 । 15 ਤਿਹਤ ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ6ਨਰ ਨੂੰ ਅਪੀਲ 15 ਅਪTੈਲ, 1957 ਨੂੰ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀਮਾਰਚ, 1958 ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨd ਿਰੱਟ ਪਟੀ6ਨ ਨੂੰ ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤ ਪਿਹਲY ਹੀ ਐਕਟ ਤਿਹਤ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਆਮ ਉਪਾਵY ਦਾ ਲਾਭ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। 29 ਅਪTੈਲ, 1958 ਦੇ ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ6ਨਰ ਦੇ ਆਦੇ6 ਤa ਇਹ ਪTਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨd ਇਹ । ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਿਵਚਾਰ ਪTਗਟ ਕੀਤਾ ਿਕ ਧਾਰਾ 34 (1) (ਏ) ਤਿਹਤ ਕਾਰਵਾਈ ਗੈਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੀਕਿਮ6ਨਰ, ਇਸ ਆਦੇ6 ਦੁਆਰਾ ਧਾਰਾ 34 ਅਧੀਨ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੀ ਗੈਰਕਾਨੂੰਨੀਤਾ ਬਾਰੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਤa ਬਾਅਦ ਅਦਾਲਤ ਨd ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਮੁਲYਕਣ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਧਾਰਾ ।34 ਤਿਹਤ 6ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਾਰਵਾਈ ਗੈਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜਾਇਜ਼ ਨਹl ਸੀ ਇਸ ਤa ਬਾਅਦ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨd ਧਾਰਾ 34 (1) (ਏ) 9 ਜੁਲਾਈ, 1958 ਨੂੰ ਿਮTਤਕ ਅਬਦੁੱਲਾਭਾਈ ਫਜ਼ਲਾਲੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਨੁਮਾਇੰਿਦਆਂ ਨੂੰ। ਉਸ ਦੇ 14 ਦਸੰਬਰ ਦੇ ਆਦੇ6 ਅਨੁਸਾਰ, 1960 , ਆਮਦਨ-ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨd ਮੰਿਨਆ ਿਕ ਨਕਦ ਰੁਪਏ 40,000 ਪਾਲਨਪੁਰ ਿਵੱਚ ਬtਕ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਟੈਕਸਯੋਗ ਖੇਤਰY ਿਵੱਚ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਅਣਜਾਣ ਸਰੋਤY ਤa ਆਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਦਾ ਮੁਲYਕਣ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਅਸl ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਿਜ਼ਕਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹY ਿਕ ਉਨv Y ਨd ਆਮਦਨ ਕਰ (ਸੋਧ) ਕਾਨੂੰਨ, 1959 (1959 ਦਾ ਪਿਹਲਾ) ਦਾ ਕੋਈ ਹਵਾਲਾ ਨਹl ਿਦੱਤਾ ਸੀ। ਮੁਲYਕਣਕਰਤਾ ਨd ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ6ਨ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਿਸਓਨਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗੱਲY ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਿਕ ਮੁਲYਕਣ ਸਮi-ਪਾਬੰਦੀ6ੁਦਾ ਸੀ। ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ6ਨਰ ਨd ਿਕਹਾ ਿਕ ਅਪੀਲ ਧਾਰਾ 34 ਤਿਹਤ ਮੂਲ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ6ਨਰ ਦੇ ਆਦੇ6 ਿਵੱਚ ਧਾਰਾ 34 (3) ਦੇ ਅਰਥ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਿਸੱਟਾ ਜY ਿਨਰਦੇ6 6ਾਮਲ ਨਹl ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ 14 ਦਸੰਬਰ, 1960 ਦੇ ਮੁਲYਕਣ ਆਦੇ6 ਨੂੰ ਿਵਗਾx ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਸ ਤa ਬਾਅਦ ਮਾਲ ਿਵਭਾਗ ਨd ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੈਲੇਟ ਿਟTਿਬਊਨਲ ਅੱਗੇ ਅਪੀਲ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ। ਅਪੀਲ ਿਟTਿਬਊਨਲ ਨd ਆਦੇ6 ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ6ਨਰ ਨd ਿਕਹਾ ਿਕ 9 ਜੁਲਾਈ, 1958 ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਨU ਿਟਸY ਰਾਹl ਧਾਰਾ 34 (1) (ਏ) ਤਿਹਤ ਕਾਰਵਾਈ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ 6ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨv Y ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਉਠਾਏ ਗਏ ਹੋਰ ਮੁੱਿਦਆਂ 'ਤੇ ਫੈਸਲਾ ਲੈਣ ਦਾ ਿਨਰਦੇ6 ਿਦੱਤਾ। ਅਸl ਿਜ਼ਕਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹY ਿਕ ਸੀਮਾ ਦੇ ਿਬੰਦੂ Sਤੇ ਅਪੀਲ ਿਟTਿਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਿਹਸ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਿਬੰਦੂ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 34 (3) ਦੇ ਪTਾਵਧਾਨ ਐBਫ ਦੇ ਪTਭਾਵ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਿਵੱਚ ਸੀ। ਅਪੀਲ ਿਟTਿਬਊਨਲ ਇਸ ਿਸੱਟੇ Sਤੇ ਪਹੁੰਿਚਆ ਿਕ ਹੁਸੈਨਭਾਈ ਅਬਦੁੱਲਾਭਾਈ, ਜੋ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ Sਤੇ ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਿਵਰੁੱਧ ਧਾਰਾ 34 (1) (ਏ) ਤਿਹਤ ਮੂਲ ਕਾਰਵਾਈ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ6ਨਰ ਦੇ ਆਦੇ6 ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨੂੰ ਨਵl ।ਕਾਰਵਾਈ 6ੁਰੂ ਕਰਨ ਦਾ ਿਨਰਦੇ6 ਦੇਣ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਸਮਿਝਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਹਾਲYਿਕ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨd ਆਪਣੇ ਹਵਾਲੇ ਿਵੱਚ ਿਕਹਾ ਿਕ ਧਾਰਾ 34 (3) ਦਾ ਦੂਜਾ । ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨd ਿਕਹਾਃ ਪTਾਵਧਾਨ ਲਾਗੂ ਨਹl ਹੋਵੇਗਾ " ਦੇ ਆਰਡਰ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਿਦ6ਾ ਜY ਖੋਜ ਨਹl ਸੀ ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ6ਨਰ ਿਮਤੀ 24 ਅਪTੈਲ, 1958 ਿਜਵi ਿਕ ਉਸ ਪTਾਵਧਾਨ ਨੂੰ ਆਕਰਿ6ਤ ਕਰੇਗਾ। ਲਈ ਇੱਕ ਖੋਜ ਉਸ ਪTਾਵਧਾਨ ਦਾ ਉਦੇ6 ਇੱਕ ਮੁੱਦੇ Sਤੇ ਇੱਕ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਮੁੱਲYਕਣ ਕਾਰਵਾਈ ਿਵੱਚ ਜY ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਅੱਗੇ ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਿਕ ਇੱਕ ਨਵY ਨU ਿਟਸ ਧਾਰਾ 31 (4) (ਏ) ਦੇ ਤਿਹਤ ਿਨਰਧਾਰਤ ਆਦੇ6 ਦੇ ਅੱਠ ਸਾਲY ਤa ਵੱਧ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸਮi ਦੁਆਰਾ ਰੋਕ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।ਮਾਲੀਆ ਿਵਭਾਗ ਨd ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਿਕ ਆਮਦਨ ਕਰ (ਸੋਧ) ਕਾਨੂੰਨ, 1959 (1959 ਦਾ I) ਦੀ । ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨd ਿਕਹਾ ਿਕ ਧਾਰਾ 4 ਨd ਇੱਕ ਤਾਜ਼ਾ ਨU ਿਟਸ ਨੂੰ ਸੀਮਾ ਦੀ ਸੀਮਾ ਤa ਬਚਾ ਿਲਆ ਹੈ1959 ਦੇ ਐਕਟ I ਦੀ ਧਾਰਾ 4 ਨd 9 ਜੁਲਾਈ, 1958 ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਧਾਰਾ 34 (1) (ਏ) ਦੇ ਤਿਹਤ ਨU ਿਟਸ ਨੂੰ ਸੀਮਾ ਦੇ ਬਾਰ ਤa ਬਚਾਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁਲYਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਿਖਲਾਫ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਿਦੱਤਾ। ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਛੋਟਾ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਧਾਰਾ 4 ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ (ਸੋਧ) ।ਐਕਟ, 1959 ਤਾਜ਼ਾ ਨU ਿਟਸ ਨੂੰ ਸੀਮਾ ਦੀ ਸੀਮਾ ਤa ਬਚਾhਦਾ ਹੈ ਪਰ ਪੂਰੀ ਤਰvY ਨਾਲ ਨਿਜੱਠਣ ਲਈ ਧਾਰਾ 34 (1) (ਏ) ਦੇ ਸਬੰਧਤ ਿਹੱਸੇ ਨੂੰ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਿਕhਿਕ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ।ਸਿਮਆਂ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ ਧਾਰਾ 34 (1) ਦਾ ਸਬੰਧਤ ਿਹੱਸਾ, ਿਜਵi ਿਕ 1948 ਿਵੱਚ ਸੋਿਧਆ ਿਗਆ ਸੀ, ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈਃ 34. ( 1 ) ਜੇ (ਏ) ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੋਲ ਇਹ ਮੰਨਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਿਕ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਜY ਅਸਫਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਾਲ ਲਈ ਧਾਰਾ 22 ਤਿਹਤ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਵਾਪਸ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜY ਪੂਰੀ ਤਰvY ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਾਰੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਾਲ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਲYਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੱਥ, ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਜY ਆਮਦਨ ਲਈ ਚਾਰਜਯੋਗ ਲਾਭ-ਟੈਕਸ ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁੱਲYਕਣ ਤa ਬਚ ਗਏ ਹਨ। Case: HUSSAIN BHAI AND OTHERS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, MADRAS. [[1971] SUPP. 1 S.C.R. 390] (1971) fates+5. Rae THY ATT wT afer Fae Mega BATS RB agaatsfafafirat & ata 9 garg, 1958 #t are 34(1)(u) & adler un agagfraratt | rer ae afrard & arate 14 feaeaz, 1960 ate AT AST eT afafaattea frat fe creagz fers da ar afteat fafats % st 40,000ead aHe SAT feu ae FF wey ga aT RUT Usaetal F fratfedt st oaF OTHE Tat J ae F ate gagare gay waar fraiea fear; er6.BH aR aa? fe SAR are aR aa? fe SAR are aa? fe SAR are fe SAR are SAR are are gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| aR aa? fe SAR are aa? fe SAR are fe SAR are SAR are are gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| aa? fe SAR are fe SAR are SAR are are gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| fe SAR are SAR are are gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| SAR are are gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| are gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| Baa (avsies) daz, 1959 (1959| (avsies) daz, 1959 (1959| daz, 1959 (1959| 1959 (1959|| 1) & of at fade ad fear gar ary & of at fade ad fear gar ary of at fade ad fear gar ary at fade ad fear gar ary fade ad fear gar ary ad fear gar ary fear gar ary ary BH aR aa? fe SAR are aR aa? fe SAR are aa? fe SAR are fe SAR are SAR are are gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| aR aa? fe SAR are aa? fe SAR are fe SAR are SAR are are gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| aa? fe SAR are fe SAR are SAR are are gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| fe SAR are SAR are are gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| SAR are are gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| are gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| Baa (avsies) daz, 1959 (1959| (avsies) daz, 1959 (1959| daz, 1959 (1959| 1959 (1959|| 6.BH aR aa? fe SAR are aR aa? fe SAR are aa? fe SAR are fe SAR are SAR are are gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| aR aa? fe SAR are aa? fe SAR are fe SAR are SAR are are gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| aa? fe SAR are fe SAR are SAR are are gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| fe SAR are SAR are are gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| SAR are are gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| are gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| gar Baa (avsies) daz, 1959 (1959| Baa (avsies) daz, 1959 (1959| (avsies) daz, 1959 (1959| daz, 1959 (1959| 1959 (1959|| 1) & of at fade ad fear gar ary & of at fade ad fear gar ary of at fade ad fear gar ary at fade ad fear gar ary fade ad fear gar ary ad fear gar ary fear gar ary ary77.| 77.| frathedt § aarae arg (atte) & acter at ate gee art ® ara. afafrattca fear fs are 34% aeta arefeas araatfeat & arara ¥ feu avaa ag sel at fe fate aay afsa et wera arg (adr) X azaes yw (atta) F ade F, are 34(3) & setae arg frowg ar fade . ;ae-|4fC4|.Lo||K:-qvos7.: 4Lacoyyi: gaa ats Fo MIAH AIQeT Aaa [Yo Ato Ala] 33 meatase él g AIX aaqare ardia 14 fearaz, 1960 arat frateq antesafra&|_ 8.gaat Uses faut A re at ata afaaw F ane ada Heaacter afar A aelaH agar (att) F sa aiee a ag afafraifeaHUI FT aIeT HT feat fe are 24(1)(c) F.aeha st we mrtaifeai, arde9 Fag, 1958 Hr faaretl 7y Garrat sre shar ate oe areea at TE Ff ate3a 4g fate fear fa gata ae wea faararat ar fafer) & aaare fafaray fearHIT|. }a 7 ; | 9. an ag sar[g] fH afedtar & seq ae ada afsacn a aaer fraRATT SIRT Tt ae atag at ag seq afafrry at are 34(3) e aeqa Fwae Hat ASale afraray a ag froaeg fara fe age argaa(aita)Sa arae ar, frat gam aegear ard H (sit fafera: freifect wfatafix 2)free aren 34 (1) (G) ® aeta a ag arefens arqarfeal at athe fear:Tat ar, Car Matera faay ar aware fe sas great araac aifsatFl azfren fear war & fa araarfgat aq fat & areew at aTOe 10. -farg sea earaiaa A ga fade Hag frog frarar fe are 34(3)er fadla vega ary vat tar1 Tea rararaa A ag Na cam feai— . “agae wget (atte) H arte 24 aya, 1958 arr area Farg Car face ar fasae agt ar frat arare oe fis ag Tega APT staySI TGR Fsatqat F fay fassg tar Mar afec wy faaicaalaattaat Hat ada FH faare ger sea at aTaa at” Case: HUSSAIN BHAI AND OTHERS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, MADRAS. [[1971] SUPP. 1 S.C.R. 390] (1971) • The Revenue then filed an appeal, before the Incomo-tax Ap-pellate Tribunal. The Appellate Tribunal set aside the order of the Appellate Assistant Commissioner holding that the proceedings under Section 34 (!) (a) had been properly initiated by the notices issued on July 9, 1958, and directed him to decide the other is.~ucs raised according to law. G H We may mention that on the point of limitation the only _point debated before the Appellate Tribunal was regarding the effect of the proviso to Section 34(3) of the Act. The Appellate Tribunal came to the conclusion that the order of the Appellate Assistant Commissioner dismissing the original proceedings under Section 34 (!) (a) against Hussainbhai Abdullabhai, who legally represented the assessee, could be construed as giving a direction to the Income-tax Officer to initiate fresh proceedings. The High Court in the reference, however, came to the con-clusion that the second proviso to Section 34 (3) would be inappli-cable. The High Court observed : "There was no direction or finding in the Order of the Appellate Assistant Commissioner dated April 24, 1958 as would attract that proviso._ A finding for the purpose of that proviso should be one on a point at issue ill the assessment proceedings or in the appeal". It was contended before the High Court that a fresh notiL'C served under Section 31 (4) (a) beyond eight years of the assess-ment order was barred by time. The Revenue contended that Section 4 of the Income Tax (Amendment) Act, 1959 (I of 1959) saved a fresh notice from the bar of limitation. The High Court held that Section 4 of Act I of 1959 saved the notice under Sec-tion 34 (1) (a) issued on July 9, 1958 from the bar of limitation, .and accordingly answered the question against the assessee. The short question before us is whether Section 4 of the Indian Income-tax (Amendment) Act, 1959 saves the fresh notice from the bar of limitation. But in order to fully deal with thl: point it is necessary to set out the relevant portion of Section 34 (!) (a) as it existed at various times. The relevant portion of Section 34 (I), as amended in 1948, :reads as follows : 34. (!). H (a) The Income-tax Officer has reason to believe that by reason of the omission or failure on the part of an assessee to make a return of his income under section 22 for any year or to disclose fully and truly all material facts necessary for his assessment for that year, income, profits or gains chargeable to income-tax have escaped assessment for that year . . . . he may in cases falling under clause (a) at any time within eight years and in cases falling under clause (b) at any time within four years of the end of that year, serve on the assessee, or, ... a notice containing all or any of the requirements which may be included in a notice under sub-section (2) of Section 22 . . . . " The relevant portion of Section 34 (I) as amended by the Finance Act, 1'56 (Act XVIII <,>f 1956) reads thus : "34. (!) If (a) the Income-tax Officer has reason to believe that by reason of the omission or failure on the part of an assessee to make a return of his income under section 22 for any year or to disclose fully and truly all material facts necessary for his assessment for that year, income, profits or gains chargeable to income-tax have escaped assessment for that year. . .. he may in cases falling under clause (a) at any time and in cases falling under clause (b) at any time within four years of the end of that year, serve on the assessee A B C D E p_ G H 11. It c D . F G H • • . • • • a notice containing all or any of the require-ments which may be included in a notice under sub-sec-tion (2) of section 22. Provided that the Income-tax Officer shall not issue a notice under clause (a) of sub-section (!)-. (i) for any year prior to the year ending on the 31st day of March, 1941; Case: HUSSAIN BHAI AND OTHERS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, MADRAS. [[1971] SUPP. 1 S.C.R. 390] (1971) ਧਾਰਾ 34 (1) ਦਾ ਸਬੰਧਤ ਿਹੱਸਾ, ਿਜਵi ਿਕ 1948 ਿਵੱਚ ਸੋਿਧਆ ਿਗਆ ਸੀ, ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈਃ 34. ( 1 ) ਜੇ (ਏ) ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੋਲ ਇਹ ਮੰਨਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਿਕ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਜY ਅਸਫਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਾਲ ਲਈ ਧਾਰਾ 22 ਤਿਹਤ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਵਾਪਸ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜY ਪੂਰੀ ਤਰvY ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਾਰੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਾਲ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਲYਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੱਥ, ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਜY ਆਮਦਨ ਲਈ ਚਾਰਜਯੋਗ ਲਾਭ-ਟੈਕਸ ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁੱਲYਕਣ ਤa ਬਚ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਠ ਸਾਲY ਦੇ ਅੰਦਰ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਮi ਖੰਡ (ਏ) ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਾਮਿਲਆਂ ਿਵੱਚ ਅਤੇ ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਚਾਰ ਸਾਲY ਦੇ ਅੰਦਰ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਮi ਖੰਡ (ਬੀ) ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਾਮਿਲਆਂ ਿਵੱਚ, ਕਰਦਾਿਤ ਨੂੰ ਸੇਵਾ ਪTਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜY ਇੱਕ ਨU ਿਟਸ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਜY ਸਾਰੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤY 6ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਧਾਰਾ 22 ਦੀ ਉਪ-ਧਾਰਾ (2) ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਨU ਿਟਸ ਿਵੱਚ 6ਾਮਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਿਵੱਤ ਐਕਟ, 1956 (1956 ਦਾ ਐਕਟ XVIII) ਦੁਆਰਾ ਸੋਧੀ ਗਈ ਧਾਰਾ 34 (1) ਦਾ ਸਬੰਧਤ ਿਹੱਸਾ ਇਸ ਤਰvY ਹੈਃ “ 34. ( 1 ) ਜੇ (ਏ) ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੋਲ ਇਹ ਮੰਨਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਿਕ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਜY ਅਸਫਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਾਲ ਲਈ ਧਾਰਾ 22 ਤਿਹਤ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਵਾਪਸ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜY ਪੂਰੀ ਤਰvY ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਾਰੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਾਲ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਲYਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੱਥ, ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਜY ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਲਈ ਚਾਰਜਯੋਗ ਲਾਭ ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁੱਲYਕਣ ਤa ਬਚ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਮi ਖੰਡ (ਏ) ਅਧੀਨ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਾਮਿਲਆਂ ਿਵੱਚ ਅਤੇ ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਚਾਰ ਸਾਲY ਦੇ ਅੰਦਰ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਮi ਖੰਡ (ਬੀ) ਅਧੀਨ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਾਮਿਲਆਂ ਿਵੱਚ, ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀ ਸਰਬSਚ ਿਵੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ………. ਇੱਕ ਨU ਿਟਸ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਜY ਕੋਈ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰਤY 6ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਧਾਰਾ 22 ਦੀ ਉਪ-ਧਾਰਾ (2) ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਨU ਿਟਸ ਿਵੱਚ 6ਾਮਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਬ6ਰਤੇ ਿਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਜਾਰੀ ਨਾ ਕਰੇ ਉਪ-ਧਾਰਾ (1) ਦੀ ਧਾਰਾ (ਏ) ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਨU ਿਟਸ - (i) ਸਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤa ਪਿਹਲY ਦੇ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਾਲ ਲਈ 31ਮਾਰਚ ਦਾ ਪਿਹਲਾ ਿਦਨ, 1941; (ii) ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਾਲ ਲਈ, ਜੇ ਉਸ ਸਾਲ ਦੀ ਿਮਆਦ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤa ਬਾਅਦ ਅੱਠ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਏ ਹਨ, ਜਦa ਤੱਕ ਿਕ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਜY ਆਮਦਨ ਲਈ ਚਾਰਜਯੋਗ ਲਾਭ-ਟੈਕਸ ਜੋ ਬਚ ਿਗਆ ਹੈ। ਉਸ ਸਾਲ ਲਈ, ਜY ਉਸ ਸਾਲ ਲਈ ਅਤੇ ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਸਾਲ ਜY ਸਾਲ ਲਈ, ਿਜਸ ਤa ਬਾਅਦ ਜY ਉਸ ਤa ਬਾਅਦ ਅੱਠ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਏ ਹਨ, 31 ਮਾਰਚ, 1941 ਤa ਪਿਹਲY ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲ ਜY ਸਾਲ ਨਹl ਹਨ, ਕੁੱਲ ਿਮਲਾ ਕੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਜY ਇਸ ਤa ਵੱਧ ਦੀ ਰਕਮ ਜY ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ (ਸੋਧ) ਐਕਟ, 1959 ਦੁਆਰਾ 6ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 34 (4) ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈਃ " ( 4 ) ਉਪ-ਧਾਰਾ (1) ਦੀ ਧਾਰਾ (ਏ) ਦੇ ਤਿਹਤ ਕੋਈ ਨU ਿਟਸ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਮi ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਿਕ ਿਵੱਤ ਐਕਟ, 1956 (1956 ਦਾ 18) ਦੀ ਧਾਰਾ 18 ਦੀ ਧਾਰਾ (ਏ) ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦੀ ਸੋਧ ਤa ਪਿਹਲY ਉਸ ਉਪ-ਧਾਰਾ ਿਵੱਚ ਿਨਰਧਾਰਤ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਿਮਆਦ ਦਾ ਨU ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ (ਸੋਧ) ਐਕਟ, 1959 ਦੀ ਧਾਰਾ 4 ਮੁਹੱਈਆ ਕੀਤਾਃ । ਇਸ ਐਕਟ ਦੇ “ 4. ਕੁੱਝ ਮਾਮਿਲਆਂ ਿਵੱਚ ਨU ਿਟਸY, ਮੁਲYਕਣY ਆਿਦ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ6ੁਰੂ ਹੋਣ ਤa ਪਿਹਲY ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਮi ਮੁੱਖ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 34 ਦੀ ਉਪ-ਧਾਰਾ (1) ਦੀ ਧਾਰਾ (ਏ) ਦੇ ਤਿਹਤ ਕੋਈ ਨU ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਨਹl ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਅਤੇ ਕੋਈ ਮੁਲYਕਣ ਨਹl ਕੀਤਾ ਿਗਆ। ਜਦa ਮੁੱਲYਕਣ ਜY ਮੁx-ਮੁੱਲYਕਣ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਮY ਿਜਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਿਜਹਾ ਨU ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਜY ਮੁੱਲYਕਣ ਜY ਮੁx-ਮੁੱਲYਕਣ ਹੇਠ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਉਹ ਧਾਰਾ ਜੋ ਿਵੱਤ ਐਕਟ 1956 (1956 ਦਾ 18) ਦੀ ਧਾਰਾ 18 ਦੀ ਧਾਰਾ (ਏ) ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦੀ ਸੋਧ ਤa ।ਪਿਹਲY ਲਾਗੂ ਸੀ, ਦੀ ਿਮਆਦ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਰਾਜ ਦਾ ਿਵਦਵਾਨ ਵਕੀਲ ਨU ਿਟਸ ਨੂੰ ਪTਮਾਿਣਤ ਕਰਨ ਲਈ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 34 (4) 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹl ਕਰਦਾ ਿਕhਿਕ ਇਹ 1959 ਐਕਟ ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਤa ਬਾਅਦ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਨU ਿਟਸ' ਤੇ ਿਵਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। Case: HUSSAIN BHAI AND OTHERS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, MADRAS. [[1971] SUPP. 1 S.C.R. 390] (1971) 10. -farg sea earaiaa A ga fade Hag frog frarar fe are 34(3)er fadla vega ary vat tar1 Tea rararaa A ag Na cam feai— . “agae wget (atte) H arte 24 aya, 1958 arr area Farg Car face ar fasae agt ar frat arare oe fis ag Tega APT staySI TGR Fsatqat F fay fassg tar Mar afec wy faaicaalaattaat Hat ada FH faare ger sea at aTaa at” 11.. Sea eqraTaa & ana ag asta st 7g at fe faaiem aaa ® asaySi & timer are are fart 31 8 (4) (¢) ag aefter FR A wehta fs eam aria dam a (sAosBoz) we ag quar daz, aaa1959 are (1959’ afaaeT 1) mt are 4 ofan F asia & ag qaar Hl carga Hel&| Tea eararea+ ag afufratfcafear fa 1959 % tae at are 4,9 garg, 1958 atare 34(1)(u) & seita faareit 7g gaar ay ofeelar se ata & raga aedaAT ATFJAT FA TWA BT Far faaifedt & faegs fear1oe | a 12. gar ana At aq wet faareata g ag ag g fe sarefeear gaaéaa (miosis) daz, 1959 wt are 4 aftaata Fat gear A aaaMTSfag ga vet ae quiaar faa aw at afe tag arama gfeara 34(1) (q) ar gaaas am, darfs ag fatter anal az free ar,srdfa fear are|aa: — 13. are 34 (1) 1, TT 1948 y gar autfaa, GAT aT AI THT . | . AT eaTaTeTA Frog afaeT - * +34. (1) afe— | -_ ee a (%) ara ae afasrd & crag favara weaarr efi,fratag % ferq aver 22% aeta asl ara at faazatt a4 F arsaad & faa are faster F faqaaa aa aay aeat ay 4—_qua: ate aa BT FH ome Hea F fraifeddst ate S ge ats arTAT H HITT MTT TATA ara, aM ar afwara sa agfag faatza a ge aa g, xxxx|xxXX : - 8 | : | a at ag avs (=) & mela ara are aire Ha ad} wea 8 arsag & vtaz frat at ana ate ave (a) F seta are aver araHga ay Ryea Fare ad H daz feat wy ana fratfeet ax, | . | a ——axxx|ua gaat al adler ata fat a ad) ateroar gat a argRet ater aeafaee gett sit are 22 a see (2) Xx xRe aefter gaanafeafee at ort ae 1” | | ©14. aren 34 (1) aT gana amt, faa eq & fa ag faa afaftan,(1956 (1956 FT 18) art aeifaa fear vat at, ga THT I—| © a 34. (I) af | a (ae) rer ae afersrey Bora ag faeara HA aT aT g fF fadt ae & fae are 22 & aeta ool ora at faacarl aa F ar | ae . . , i S77 Fag st THT F— . |: :«34, (1) If— | ,(a) the Income-tax Officer has reason to believe that by_reason of the omission orfailure onthe part of an assessee tomake a return of his income under section 22 for any year or todisclose fully and truly all material facts necessaryforhisassessmentfor that year, income, profits or gains chargeable toincome-tax have escaped assessment for that yearxXXxXhe may in cases falling under clause (a)at any time within-eight years and in casesfalling under clause (b) at any timewithin four years of the end of that year, serve on the assessee,or.xxxxa notice containing all or any of the requirements which maybe included in a notice under sub-section (2) of s, 22 xx"RBA (1) If. | | | . — ; (a) The Income-tax Officer has reason to believethat byreason of the omission or failure on the part of an assessee to A % ) . oo _ ~| va ay % fag ast fraiey }fae araae wa aaa aaBY GUT:A aa ETH He HUF fraffedt st ae a ae AeTT AAGAT FH PT MA-ES TAF aa, aw ar afar gaag & fac faaiza & gz ae Z,xx.Xx aM ag ave (a) F gellee ae are ara F ga at B aeq F faewl aaa at awe (a) F get aA ary wma F sa ad B aqTare ay F alae fetana faatfedy gexOKOXUa Aaa at atta Beta frat F a gta’ ar sat a arsCet ater seatace at A arer 22 Ht grarer (2) ¥ att gearFH aftafaa at ar ae:: A | TY ara Ht afsard sqarer (1) # aes (aH) F aefh}a—(i)31 are, 1941 at aaa ar ara ag & qaadt feat agfag;: . | oo (ii) Frat atag & faq aie ga ag & gaara B® aqaS ay ondta et ya a;:| gaat ad frarerat wa aa fa ara-az STG WT, AM aT afrara, at faaizar & ge WT B,x-Xx ——- at a sa ag & fa ar fat sa ag ate feet aca ae at agh }fry fart cere at sat et ua. Tealq 31art, 1941 ¥TAT ate art ws agi, x x x gat feat we UH are eT ay . . i | . ., ; | Case: HUSSAIN BHAI AND OTHERS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, MADRAS. [[1971] SUPP. 1 S.C.R. 390] (1971) A B C D E p_ G H 11. It c D . F G H • • . • • • a notice containing all or any of the require-ments which may be included in a notice under sub-sec-tion (2) of section 22. Provided that the Income-tax Officer shall not issue a notice under clause (a) of sub-section (!)-. (i) for any year prior to the year ending on the 31st day of March, 1941; (ii) for any year, if eight years have elapsed after the expiry of that year, unless the income, profits or gains chargeable to income-tax which have escaped assessment . . . . . . . amount to, or are likely to amount to, one lakh of rupees or more in the aggregate; either for that year, or for that year and any other year or years after which or after each of which eight years have elapsed, not being a year or years ending before the 31st day of March, 1941 .. Section 34(4) of the Act as inserted by the Indian Income-tax !Amendment) Act. 1959 reads as follows : "(4) A notice under clause (a) of sub-section (1) may be issued at any time notwithstanding that at the time of the issue of the notice the period of eight years specified in that sub-section before its amendment by clause (a) of section 18 of the Finance Act, 1956 (18 of 1956) had ex-pired in respect of the year to which the notice relates." Section 4 of the Indian Income-tax (Amendment) Act, 1959 .. provided : "4. Saving of notices, assessments, etc., in certain cases.-No notice issued under clause (a) of sub-section (1) of section 34 of the principal Act at any time before the commencement of this Act and no assessment, re-asess-ment or settlement made or other proceedings taken in consequence of such notice shall be called in question in any court, tribunal or other authority merely on the ground that at the time the notice was issued or at the time the assessment or re-assessment was made, the time within which suoh·notice should have been issued or the assessment or re-assessment should have been made under that section as in force before its amendment by clause (a) of section 18 of the Finance Act 1956 ([8 of 1956), had expired." The learned counsel for the State quite rightly does not rely on Section 34 (4) of the Act to validate the notice because this contemplate a notice issued after the coming into force of the 1959 Act. It seems to us that Section 4 of the Amending Act of 1959 does not save the notice under Section 34 (1) (a) issued on July 9, 1958. In this case we are concerned with an income less than l lac mentioned in Section 34 as amended by Finance, Act, 1956. It is no doubt true, as urged by the learned counsel for the Reve-nue, that the first sentence of Section 4 includes all notices issued under Clause (a) of sub-section (1) of Section 34 of the Act at any time before the commencement of the 1959 Act and the notice dated I uly 9, 1958 falls within this description. But in our view the section does not save such notices from attack on all grounds whatsoever ; the only ground which cannot be taken to attack the validity of the notice is that at the time the notice was issued the period prescribed under Section 34 (I) (a), as in force before its amendment by Section 18 of the Finance Act, 1956, had expired. Is the assessee then raising this ground ? It seems to us that he is not. What he is saying is that a notice under Section 34 (!) (a), as amended by the Finance Act of 1956, could have been issued under that Act in respect of the assessment year 1948-49 till April I, 1957, and when the Finance Act of 1956 came into force he came to be governed by the 8 year period prescribed by the Act as amended by the 1956 Act and not the 8 year period pre>cribed by the Act as it existed before the amendments made in 1956. Accordingly the assessee's ground of attack .is that the 8 years prescribed by Section 34 as amended after 1956 have exrired and not that 8 years prescribed by Section 34 before il• amendment by Finance Act, 1956 have expired. In our view the stud taken by the assessee is correct. Case: HUSSAIN BHAI AND OTHERS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, MADRAS. [[1971] SUPP. 1 S.C.R. 390] (1971) ਜੋ ਿਵੱਤ ਐਕਟ 1956 (1956 ਦਾ 18) ਦੀ ਧਾਰਾ 18 ਦੀ ਧਾਰਾ (ਏ) ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦੀ ਸੋਧ ਤa ।ਪਿਹਲY ਲਾਗੂ ਸੀ, ਦੀ ਿਮਆਦ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਰਾਜ ਦਾ ਿਵਦਵਾਨ ਵਕੀਲ ਨU ਿਟਸ ਨੂੰ ਪTਮਾਿਣਤ ਕਰਨ ਲਈ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 34 (4) 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹl ਕਰਦਾ ਿਕhਿਕ ਇਹ 1959 ਐਕਟ ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਤa ਬਾਅਦ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਨU ਿਟਸ' ਤੇ ਿਵਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਿਕ 1959 ਦੇ ਸੋਧ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 4 9 ਜੁਲਾਈ, 1958 ਨੂੰ । ਇਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਧਾਰਾ 34 (1) (ਏ) ਦੇ ਤਿਹਤ ਨU ਿਟਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਿਖਅਤ ਨਹl ਕਰਦਾ ਹੈਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਅਸl ਿਵੱਤ ਐਕਟ, 1956 ਦੁਆਰਾ ਸੰ6ੋਿਧਤ ਧਾਰਾ 34 ਿਵੱਚ ਿਜ਼ਕਰ ਕੀਤੀ ਗਈ 1 ਲੱਖ ਤa ਘੱਟ ਆਮਦਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹY। ਇਸ ਿਵੱਚ ਕੋਈ 6ੱਕ ਨਹl ਿਕ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਿਜਵi ਿਕ ਖੁਲਾਸਾ ਲਈ ਿਵਦਵਾਨ ਵਕੀਲ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਿਕ ਧਾਰਾ 4 ਦੇ ਪਿਹਲੇ ਵਾਕ ਿਵੱਚ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 34 ਦੀ ਉਪ-ਧਾਰਾ (1) ਦੀ ਧਾਰਾ (ਏ) ਦੇ ਤਿਹਤ 1959 ਦੇ ਐਕਟ ਦੇ 6ੁਰੂ ਹੋਣ ਤa ਪਿਹਲY ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਮi ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਾਰੇ ਨU ਿਟਸ 6ਾਮਲ ਹਨ ਅਤੇ 9 ਜੁਲਾਈ, 1958 ਦਾ ਨU ਿਟਸ ਇਸ ਵਰਣਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆhਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸਾਡੇ ਿਵਚਾਰ ਿਵੱਚ ਇਹ ਧਾਰਾ ਅਿਜਹੇ ਨU ਿਟਸY ਨੂੰ ਿਕਸੇ ਵੀ ਆਧਾਰ Sਤੇ ਹਮਲੇ ਤa ਨਹl ਬਚਾhਦੀ; ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਅਧਾਰ ਿਜਸ ਨੂੰ ਨU ਿਟਸ ਦੀ ਵੈਧਤਾ Sਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹl ਿਲਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਜਦa ਨU ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਤY ਿਵੱਤ ਐਕਟ, 1956 ਦੀ ਧਾਰਾ 18 ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਿਵੱਚ ਸੋਧ ਤa ਪਿਹਲY ਦੀ ਧਾਰਾ 34 (1) (ਏ) ਦੇ ਤਿਹਤ ਿਨਰਧਾਰਤ ਿਮਆਦ ਦੀ ਿਮਆਦ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਕੀ ਿਫਰ ਮੁਲYਕਣਕਰਤਾ ਇਸ ਆਧਾਰ ਨੂੰ ਵਧਾ ਿਰਹਾ ਹੈ? ਸਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਿਕ ਉਹ ਨਹl ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਕਿਹ ਰਹੇ ਹਨ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਿਵੱਤ ਐਕਟ 1956 ਦੁਆਰਾ ਸੋਧੀ ਗਈ ਧਾਰਾ 34 (1) (ਏ) ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਨU ਿਟਸ ਉਸ ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ ਮੁੱਲYਕਣ ਸਾਲ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ 1 ਅਪTੈਲ, 1957 ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਦa ਿਵੱਤ ਐਕਟ 1956 ਲਾਗੂ ਹੋਇਆ ਤY ਉਹ ਐਕਟ ਦੁਆਰਾ ਿਨਰਧਾਰਤ 8 ਸਾਲ ਦੀ ਿਮਆਦ ਦੁਆਰਾ ਿਨਯੰਤਿਰਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਨਾ ਿਕ ਐਕਟ ਦੁਆਰਾ ਿਨਰਧਾਰਤ 8 ਸਾਲ ਦੀ ਿਮਆਦ ਿਜਵi ਿਕ 1956 ਿਵੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੋਧY ਤa ਪਿਹਲY ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਹਮਲੇ ਦਾ ਆਧਾਰ ਇਹ ਹੈ ਿਕ 1956 ਤa ਬਾਅਦ ਧਾਰਾ 34 ਦੁਆਰਾ ਿਨਰਧਾਰਤ 8 ਸਾਲ ਦੀ ਿਮਆਦ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਨਾ ਿਕ ਿਵੱਤ ਐਕਟ, 1956 ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦੀ ਸੋਧ ਤa ਪਿਹਲY ਧਾਰਾ 34 ਦੁਆਰਾ ਿਨਰਧਾਰਤ 8 ਸਾਲ ਦੀ ਿਮਆਦ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਿਵਚਾਰ ਿਵੱਚ ਮੁਲYਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਿਲਆ ਿਗਆ ਰੁਖ ਸਹੀ ਹੈ। ਅਸl ਸਰਕਾਰ, ਜੇ. ਦੇ ਕੁਝ ਿਨਰੀਖਣY ਦੁਆਰਾ ਲਏ ਗਏ ਿਵਚਾਰ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹY, ਿਜਵi ਿਕ ਉਸ ਸਮi ਸੀ, ਐਸ. ਸੀ. ਪਰਾ6ਰ, ਆਈ. ਟੀ. ਸੀ. ਬਨਾਮ ਵਸੰਤਸੇਨ ਦਵਾਰਕਾਦਾਸ ਿਵੱਚ। ਉਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਅਦਾਲਤ ਉਨv Y ਮੁਲYਕਣ ਸਾਲY ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਨਹl ਸੀ ਿਜਨv Y ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ 1956 ਦੇ ਿਵੱਤ ਐਕਟ ਦੁਆਰਾ ਸੋਧੇ ਗਏ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 34 (1) (ਏ) ਦੇ ਤਿਹਤ ਨU ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਉਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਸਰਕਾਰ. ਜੇ. ਦੁਆਰਾ ਕਲਪਨਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਉਸਨd ਦੇਿਖਆ: “ ਇਸ ਲਈ ਭਾਵi ਿਕ 1959 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 4 ਨd 1948 ਦੀ ਸੋਧ ਦੁਆਰਾ ਲਗਾਏ ਗਏ ਇਸ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਸੀਮਾ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਤa ਇੱਕ ਨU ਿਟਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ।ਨd ਸਮi ਦੇ ਸਾਰੇ ਨੁਸਿਖ਼ਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰvY ਖਤਮ ਨਹl ਕੀਤਾ ਸੈਕ6ਨ 4 ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇੱਕ ਨU ਿਟਸ । 1939 ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਿਤਆਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਨਮੂਨਾ ਦੇ ਨੁਸਖ਼ੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਵੇਗਾਇਸ ਦੇ ਮੁੱਦੇ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਸਮY ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਧਾਰਾ 34 ਿਜਵi ਿਕ ਇਹ 1939 ਦੀ ਸੋਧ ਤa ਪਿਹਲY ਸੀ। ਜੇਕਰ ਨU ਿਟਸ 1956 ਦੀ ਸੋਧ ਤa ਬਾਅਦ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਤY ਇਹ ਉਸ ਸੋਧ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਸਮi ਦੇ ਨੁਸਖ਼ੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ। ( ਜ਼ੋਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ।) ਿਫਰ ਇਹ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਜੇ ਧਾਰਾ 4 ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਅੱਠ ਸਾਲ ਤa ਵੱਧ ਸਮi ਬਾਅਦ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਨU ਿਟਸ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਮੁੱਲYਕਣ ਤa ਬਚ ਗਈ ਸੀ ਪਰ 1956 ਤa ਪਿਹਲY ਸੋਧ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਤY ਉਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਿਜੱਥੇ ਸਾਲ ਦੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਆਮਦਨ 1,00,000 ਰੁਪਏ ਤa ਘੱਟ ਸੀ ਸਿਥਤੀ ਉਤਸੁਕ ਹੋਵੇਗੀ। 1956 ਦੀ ਸੋਧ ਤa ਬਾਅਦ ਇਸੇ । ਧਾਰਾ 4 ਇਸ ਤਰvY ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਨU ਿਟਸ ਧਾਰਾ 34 ਤਿਹਤ ਗਲਤ ਹੋਵੇਗਾ ਨੂੰ ਬਚਾ ਨਹl ਸਕੀ ਿਕhਿਕ ਇਸ ਨd ਿਸਰਫ਼ 1948 ਦੀ ਸੋਧ ਦੇ ਪTਭਾਵ ਤa ਨU ਿਟਸY ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਸੀ। ਸਿਥਤੀ. ਿਫਰ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਿਕ ਉਸੇ ਸਾਲ ਲਈ ਬਚੀ ਹੋਈ ਆਮਦਨ ਦੀ ਇੱਕੋ ਿਜਹੀ ਰਕਮ ਨਾਲ ਜੁxੇ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ, 1956 ਦੀ ਸੋਧ ਤa ਪਿਹਲY ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਇੱਕ ਨU ਿਟਸ ਅਤੇ 1948 ਦੀ ਸੋਧ ਦੇ ਤਿਹਤ ਅਯੋਗ ਮੰਿਨਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਤਾਜ਼ਾ ਨU ਿਟਸ ਪਿਹਲY ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਦੋਵY ਕਾਨੂੰਨY ਦੇ ਤਿਹਤ ਬਰਾਬਰ ਅਵੈਧ ਰਹੇਗਾ। ਮੰਨ ਲਓ ਿਕ ਸਿਥਤੀ ਕੁੱਝ ਉਤਸੁਕ ਜY ਅਸੰਗਤ ਹੈ।। ਅਸl ਸਾਰੇ ਜਾਣਦੇ ਹY ਿਕ ਇਸ ਦਾ ਪਰ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਵਰਤੇ ਗਏ 6ਬਦY ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈਇਰਾਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਭਾਵi ਨਤੀਜਾ ਿਕੰਨਾ ਵੀ ਅਜੀਬ ਹੋਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਨਹl ਲਗਦਾ ਿਕ ਅਦਾਲਤY ਇਸ ਮੁੱਦੇ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਭਾ6ਾ ਦਾ ਅਰਥ ਿਸਰਫ ਅਸੰਗਤਤਾ ਦਾ ਆਧਾਰ ਜੇ 6ਬਦY ਿਵੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹl ਹੈ ਜੋ ਤਬਦੀਲੀ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਿਹਰਾhਦਾ ਹੈ। ਿਜਵi ਿਕ ਮt ਿਕਹਾ ਹੈ, ਇਸ । ਸਧਾਰਨ ਅਰਥ '।ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਿਹਰਾਉਣ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹl ਹੈ ਅਸl ਿਵਦਵਾਨ ਜੱਜ ਦੀਆਂ ਿਟੱਪਣੀਆਂ ਨ