Income Tax Officer, Azamgarh & Anr v. Mewalal Dwarka Prasad & Vice Versa

Case: INCOME TAX OFFICER, AZAMGARH & ANR. versus MEWALAL DWARKA PRASAD & VICE VERSA [[1989] 1 S.C.R. 604] (1989) ~THC TATA FAT TTA asa! are ara F afafratfea fear 2, aa: afafara &uae faster fet at dtaryAS F are Ase Fst FT HSAUHA ATTAFASN S|atga cote Tare grasa wa fears Sat | ardaa fafaray F sea eararaa 4 agafatauifea fear ar fis GovoweTTa een afahran H SAT H eT GETTERga DAT TAIT A HY SETS YHT aT FH Sea aear fafaaion ot amare fagst sauatta afaar at afte 8 fafraters feet vearaadt rea a aferciea far>.aiatfagaaeg & 1 eae gaa Ae aaafa cr ayag gftz TIEal gen ara at frteer fa serifer faar areal fag oz sens-er far oat g aySeager agar F Badal H ae Ae atfad § fe acme F ASOT FTITT SETTLE farary = afererfeat aren Fear oar 2 farae fe ae gfafeatFanart aT ah fax aepIge Ft FatTHTT at wil-rial ara wet a ar se astfagaeq Baal gerar Ie aif sae Ter HT Frater sfaaa er & Tarfaa eta |ifs deren as seTaqen & Frater & afar waa gg gaa: afatiaa Fohorder ASCH HY AY ATT VA EI|: 9, qa: Barat WT A Joq raTaTAT ZIRT ATA AT Fa IT HE arafet cd | ator aaat | ale vei gel {Ae Sy[agGATe][ eatfest][ at][ aireit][&][ 1][ at][ atta][ A]aa al atad BS AeA Tel aT| |po | atta aifes at Te _ — Ho/®o [1990] 1 sao fo To 359 ; MARL TAHT, ATHATS HT TH AA | | | . aata Hae VATA FTLHT TATE MNT ._ | HAS HATA TTLHT TAT :Tata: | po |ATABT ALATA ATT TH ST | 10 Braet, 1989 | . ges manta ato Gao Taw ate FMTAla TATA fret | - anmax afatera, 1961—arer 148 (eaten afaer, 1950 wt agree 226)faaico & ara ge mH fry St TsFa act faferaierat at AZeHs 226 F aretha : ' 1 4979 Yo Tt 2am FAT 1048, 7 Oo, an | ; | aretita fear nar—veq eqataa a ge setae feanz wal Brat at fis ae Gat sits wae faleaea ot ate aifits ea 8 alafana—up are seqFarmer & ag freed Prats’ ae fe gaat go male wae H fafang i & ag freed Prats’ ae fe gaat go male wae H fafang i ag freed Prats’ ae fe gaat go male wae H fafang i freed Prats’ ae fe gaat go male wae H fafang i Prats’ ae fe gaat go male wae H fafang i ae fe gaat go male wae H fafang i fe gaat go male wae H fafang i gaat go male wae H fafang i go male wae H fafang i male wae H fafang i wae H fafang i H fafang i fafang i iForay Ba aal S aaer A gear at fafsaraar at aia meat at fared agi B—ga: Frater 8 de te aI are wat aT faare fear area at Ae, Frater 8 de te aI are wat aT faare fear area at Ae, 8 de te aI are wat aT faare fear area at Ae, de te aI are wat aT faare fear area at Ae, te aI are wat aT faare fear area at Ae, aI are wat aT faare fear area at Ae, are wat aT faare fear area at Ae, wat aT faare fear area at Ae, aT faare fear area at Ae, faare fear area at Ae, fear area at Ae, area at Ae, at Ae, Ae,ae Ta ay fat A fratvor wars % cae alert aret fear fag ata faqBBW ait arfer |7 Farmer & ag freed Prats’ ae fe gaat go male wae H fafang i & ag freed Prats’ ae fe gaat go male wae H fafang i ag freed Prats’ ae fe gaat go male wae H fafang i freed Prats’ ae fe gaat go male wae H fafang i Prats’ ae fe gaat go male wae H fafang i ae fe gaat go male wae H fafang i fe gaat go male wae H fafang i gaat go male wae H fafang i go male wae H fafang i male wae H fafang i wae H fafang i H fafang i fafang i i eater B—ga: Frater 8 de te aI are wat aT faare fear area at Ae, Frater 8 de te aI are wat aT faare fear area at Ae, 8 de te aI are wat aT faare fear area at Ae, de te aI are wat aT faare fear area at Ae, te aI are wat aT faare fear area at Ae, aI are wat aT faare fear area at Ae, are wat aT faare fear area at Ae, wat aT faare fear area at Ae, aT faare fear area at Ae, faare fear area at Ae, fear area at Ae, area at Ae, at Ae, Ae, | Case: INCOME TAX OFFICER, AZAMGARH & ANR. versus MEWALAL DWARKA PRASAD & VICE VERSA [[1989] 1 S.C.R. 604] (1989) A INCOME TAX OFFICER, AZAMGARH & ANR. v. MEW ALAL DW ARKA PRASAD & VICE VERSA FEBRUARY 10, 1989 B [R.S. PATHAK, CJ AND RAN<;JANATH MISRA, J.) .\.- Income Tax Act, 1961: Sections 142, 143, 147 and 148-l. T.O. issuing notice in respect of three entries on the ground of escapement of ·-{ "-income-Validity of the notice-Jurisdiction of High Court to examine-Limits thereof. c In respect of assessment year 1965·66, the Income-tax Officer issued notices to the assessee under s. 148 read with ss. 142(1) and 143(2) of the Act on the ground that income has escaped assessment in respect of three cash credit entries totalling Rs. l lakh. The assessee challenged D the notices by way of writ petitions before the High Court. The High Court gave a finding that the notice was within jurisdiction only in respect of an entry of Rs.30,000 and in respect of the other two entries viz. Rs.40,000 and Rs.30,000 it directed the Income-tax Officer not to reopen the assessment. ,,_ Ii.: E These two appeals are against the High Court's judgment. The · appeal by Revenue, by certificate, is in respect of the two entries of Rs.40,000 and Rs.30,000 and the other appeal of the assessee, by special leave, is in respect of the entry of Rs.30,000. ... On behalf of the Revenue, it was contended that once the High F Court sustained the notice in respect of a sum of Rs.30,000, that gave .full jurisdiction to the Income-tax Officer to reopen the assessment and that the High Court should not have examined the tenability of the assessee's contention in regard to the two transactions of Rs.30,000 and Rs.40,000 and that aspect should have been left to be considered by the Income-tax Officer while making the reassessment. G The contention of the assessee was that the notice was issued more than 7 years after the assessment was completed and was also beyond the period of limitation, viz., four years, that the escapement of the income from assessment had not resulted from failure on the part of the assessee to disclose fully and truly all material facts necessary for the H assessment. 1 ' HELD: 1. The notice issued under s. 148 of the Act is quashed. It was not for the High Court to examine the validity of the notice under s. 1~8 in regard to the two items if the High Court came to the conclu-sion that the notice was valid at least in respec~ of the remaining item. Whether the Income-tax Officer while making the reassessment would take into account the other two items, should have been left to be considered by the Income-tax Officer in the fresh assess111ent proceed-ing. l6lOC-D] . CIT. Punjab, H.P. & Bilaspur, Simla v. Jagan Nath Maheshwary, J2 AIR ~18 and PulavarthiYiswanadham v. CIT. A.P., SO ITR 463 approved. V. laf{an Mohan Rao & Ors. v. CIT & Excess Profits Tax, A.P .. 75 ITR 373 and Parimisetti Seetharamamma v. CIT, 11963] SO ITR 450 referred to. 2. I The three amounts mentioned in the notice under s. 148 of the Act were found in the assessee's account by the Income-tax Officer when he examined the same in course of the assessment proceedings. He had called upon the assessee to substantiate the genuineness of the transactions and the assessee had produced material to support the same, The Income-tax Officer accepted the documents produced and treated all the three transactions to be genuine and on that footing completed the assessment. The primary facts were before the Income-tax Officer at the time of the regular assessment and he called upon the assessee to explain to his satisfaction that the entries were genuine and on the basis of materials provided by the assessee, satisfaction was reached. It was then open to the Income-Tax Officer to make further probe before completing the assessment if he was of the view that the mat~rial provided by the assessee was not sufficient for him to be satisfied that the assessee's contention was correct. l6IOE-H) Case: INCOME TAX OFFICER, AZAMGARH & ANR. versus MEWALAL DWARKA PRASAD & VICE VERSA [[1989] 1 S.C.R. 604] (1989) ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਆਜ਼ਮਗੜ੍ਹ & ਹੋਰ ਬਨਾਮ ਮੇਵਾਲਾਲ ਦਵਾਰਕਾ ਪ੍ਰਸਾਦ & ਵਾਈਸ ਵਰਸਾਫਰਵਰੀ 10, 1989[ਆਰ.ਐਸ. ਪਾਠਕ, ਸੀਜੇ ਅਤੇ ਰੰਗਨਾਥ ਮਿਸ਼ਰਾ, ਜੇ.] ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1961: ਧਾਰਾ 142, 143, ਅਤੇ 148—ਆਈ.ਟੀ.ਓ. ਦੁਆਰਾ ਤਿੰਨ ਦਾਖਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨਾ ਆਮਦਨ ਦੇ ਬਚਣ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ—ਨੋਟਿਸ ਦੀ ਵੈਧਤਾ—ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਜਾਂਚ—ਇਸਦੀ ਹੱਦਾਂ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1965-66 ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਧਾਰਾ 148 ਦੇ ਨਾਲ ਧਾਰਾ 142(1) ਅਤੇ 143(2) ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 148 ਦੇ ਅਧੀਨ ਰੁਪਏ 1 ਲੱਖ ਦੇ ਤਿੰਨ ਨਗਦ ਕਰਜ਼ੇ ਦੇ ਦਾਖਲਿਆਂ ਸੰਬੰਧੀ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਤਿੰਨ ਨਗਦ ਕਰਜ਼ੇ ਦੇ ਦਾਖਲਿਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਆਮਦਨ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੋਂ ਬਚ ਗਈ ਹੈ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਨੋਟਿਸਾਂ ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਰਿਟ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਨੋਟਿਸ ਰੁਪਏ 30,000 ਦੇ ਦਾਖਲੇ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੋ ਦਾਖਲਿਆਂ ਰੁਪਏ 40,000 ਅਤੇ ਰੁਪਏ 30,000 ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੁਬਾਰਾ ਨਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਦੋ ਅਪੀਲਾਂ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹਨ। ਰਾਜਸੀ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪੱਤਰ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ ਰੁਪਏ 40,000 ਅਤੇ ਰੁਪਏ 30,000 ਦੇ ਦੋ ਦਾਖਲਿਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੂਟ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ ਰੁਪਏ 30,000 ਦੇ ਦਾਖਲੇ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਰਾਜਸੀ ਪੱਖ ਤੋਂ, ਇਹ ਵਾਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਰੁਪਏ 30,000 ਦੀ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਨੋਟਿਸ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ, ਇਸ ਨਾਲ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਅਤੇ ਮੁੜ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਦਾ ਪੂਰਾ ਅਧਿਕਾਰ ਮਿਲਿਆ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਰੁਪਏ 30,000 ਅਤੇ ਰੁਪਏ 40,000 ਦੇ ਦੋ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਪਹਿਲੂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦਾ ਵਾਦਾ ਸੀ ਕਿ ਨੋਟਿਸ ਮੁਲਾਂਕਣ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੋਂ 7 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਸੀਮਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੀ, ਅਰਥਾਤ 4 ਸਾਲ, ਕਿ ਆਮਦਨ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਸਾਰੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਅਸੈਸੀ ਦੀ ਅਪੀਲ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਰਾਜਸ਼ਾਹੀ ਦੀ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਫੈਸਲਾ: 1. ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 148 ਤਹਿਤ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਨੋਟਿਸ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਲਈ ਦੋ ਵਸਤੂਆਂ ਬਾਰੇ ਧਾਰਾ 148 ਤਹਿਤ ਨੋਟਿਸ ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਇਸ ਨਤੀਜੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਕਿ ਨੋਟਿਸ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਬਾਕੀ ਵਸਤੂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਵੈਧ ਸੀ। ਕੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਮੁੜ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਹੋਰ ਦੋ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇਗਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਪੰਜਾਬ, ਐਚ.ਪੀ. ਅਤੇ ਬਿਲਾਸਪੁਰ, ਸ਼ਿਮਲਾ ਬਨਾਮ ਜਗਤ ਨਾਥ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ, 32 ਏ.ਆਰ. 418 ਅਤੇ ਪੁਲਾਵਥੀ ਵਿਸ਼ਵਨਾਧਮ ਬਨਾਮ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਏ.ਪੀ., 50 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 463 ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਏ.ਪੀ. ਬਨਾਮ ਜਗਨ ਮੋਹਨ ਰਾਓ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਨਾਮ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਅਤੇ ਐਕਸੈਸ ਪ੍ਰੋਫਿਟ ਟੈਕਸ, ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 173 ਅਤੇ ਪਰਮੀਸੇਤੀ ਸੀਤਾਰਾਮਮਾ ਬਨਾਮ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ., [1963] 50 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 450 ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। 2.1 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 148 ਤਹਿਤ ਨੋਟਿਸ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਤਿੰਨ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਅਸੈਸੀ ਦੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਲੱਭਿਆ। ਉਸਨੇ ਅਸੈਸੀ ਨੂੰ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੀਆਂ ਗੱਲਬਾਤਾਂ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਸਬੂਤ ਦੇਣ ਲਈ ਸੱਦਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅਸੈਸੀ ਨੇ ਸਮਰਥਨ ਲਈ ਸਮੱਗਰੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਤਿੰਨਾਂ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਨੂੰ ਅਸਲੀ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਮੁਲਾਂਕਣ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਤੱਥ ਨਿਯਮਤ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਅਸੈਸੀ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਲਈ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਕਿ ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਗੱਲਬਾਤਾਂ ਅਸਲੀ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸੈਸੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਸੀ ਕਿ ਅਸੈਸੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਮੱਗਰੀ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਅਸੈਸੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਸਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਲਈ ਅੱਗੇ ਜਾਂਚ ਕਰਨਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸੀ। 2.2 ਧਾਰਾ 147(ਏ) ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਗਏ "ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤੱਥ" ਸ਼ਬਦ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਤੱਥਾਂ 'ਤੇ ਹੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸੈਸੀ ਦਾ ਫਰਜ਼ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਖੁਲਾਸੇ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਤੱਥਾਂ ਤੋਂ ਕੀ ਤੱਥਾਂ ਜਾਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਨਿਕਾਸ ਕੱਢਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਮਦਨ ਦੇ ਬਚਾਅ ਦੇ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਾਲ ਲਈ ਇਸਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੌਜੂਦਾ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਨੋਟਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਅਸੈਸੀ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਸਾਲ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਕਰਨ ਕਾਰਨ। Case: INCOME TAX OFFICER, AZAMGARH & ANR. versus MEWALAL DWARKA PRASAD & VICE VERSA [[1989] 1 S.C.R. 604] (1989) eater B—ga: Frater 8 de te aI are wat aT faare fear area at Ae, Frater 8 de te aI are wat aT faare fear area at Ae, 8 de te aI are wat aT faare fear area at Ae, de te aI are wat aT faare fear area at Ae, te aI are wat aT faare fear area at Ae, aI are wat aT faare fear area at Ae, are wat aT faare fear area at Ae, wat aT faare fear area at Ae, aT faare fear area at Ae, faare fear area at Ae, fear area at Ae, area at Ae, at Ae, Ae, | TARTaraat afefiag, 1961—earer 147 (%) —arfkag’ aeat at afasta— arse wr fone orf eet Teal atte gerade arenfca sar BFataaae afafaan, 1961—ener 147 8 149 — eaten & ane BE Wat —aeaRa at ofeetter—agt araae afters, 1961 st qr 147 wt at ofeetter—agt araae afters, 1961 st qr 147 wt ofeetter—agt araae afters, 1961 st qr 147 wt araae afters, 1961 st qr 147 wt afters, 1961 st qr 147 wt 1961 st qr 147 wt st qr 147 wt qr 147 wt 147 wt wtas (mi). (mi).Ae at glare sat as (a) stag gaa faien ay at watt & hae at glare sat as (a) stag gaa faien ay at watt & hae glare sat as (a) stag gaa faien ay at watt & hae sat as (a) stag gaa faien ay at watt & hae as (a) stag gaa faien ay at watt & hae (a) stag gaa faien ay at watt & hae stag gaa faien ay at watt & hae gaa faien ay at watt & hae faien ay at watt & hae at watt & hae watt & hae & hae haeOILag F tat ot Ar aaat F— ate ag at aay ® TANT TW 148 F gataBT TE AAT ATT 149 F seats srrahta a1oe aryaeaRa at ofeetter—agt araae afters, 1961 st qr 147 wt at ofeetter—agt araae afters, 1961 st qr 147 wt ofeetter—agt araae afters, 1961 st qr 147 wt araae afters, 1961 st qr 147 wt afters, 1961 st qr 147 wt 1961 st qr 147 wt st qr 147 wt qr 147 wt 147 wt wtas (mi). (mi).Ae at glare sat as (a) stag gaa faien ay at watt & hae at glare sat as (a) stag gaa faien ay at watt & hae glare sat as (a) stag gaa faien ay at watt & hae sat as (a) stag gaa faien ay at watt & hae as (a) stag gaa faien ay at watt & hae (a) stag gaa faien ay at watt & hae stag gaa faien ay at watt & hae gaa faien ay at watt & hae faien ay at watt & hae at watt & hae watt & hae & hae hae alae, 1950—argqedz 134 att 226—geaay FATA atHatsea— sgt aaa & ae selatfgat aqese 226% ala eas ok sic AABTatefran & stata fade & oq Fadl at ag ott agi aha % geaan raat FYafeariear vrai agit & site wa 88S fer fafzez gaa anafaagi|. alt adtet fraifeat are arent afafiar, 19601 at are 1.42 (1) ate7143(2) % ara ofes are 148 Sarita ara at we gaaral a,at aad are ata, 1973 ats Me fasten ak 1965-66 & aafaa @ Mafia wet gyfratfeat arer fears & aque 226 % afta UF aaa Farle 22 aga, 1974B Gaelare Seq TATAcH x frets | STYT FS Fl aw 148 & ataQT WS 22 qTeT, 1984 Hl Ho HraT gale, Fo Gafauts auftayaTATATITT To fto Ae Ho aedtaruay arena are at vee TATstaftcat & amare ax at ag at faa a see et 30,000 so at cfs at ateferro 40,000 to at uit at at) sey eqatad & afta ER ag fasagfrarat fe ae 7 we, 1973 a gaa daa saad at ad Race galaa &ane sat safes% eae F afrafear F ftac sh aw ay aeraarl Fadg FHae AU 147 Hs (Hw) H PRAT tae ae sar ars aaa afeara &are HIS Veal areata at fas ararcae ek Fagg at ar (aIa az FHata) Brey sar fe ara FagtzoyBe WE ft ge STUB ag arma are 147°% Ge (a) F stata vt ava ara ary va a weak ® age F GaaT Gt wT aataraitcaretes th arent afeardt & ore sat daze qar sfafeat & day Ffax & fratcor azat at are afin fear mat a 1 ofermeae ofear stifsea BqTAT BTS: cea arane afea4rad ay do valfagts aafgae araarsteqato fete & 30,000to at ama qa sfafeedl h day F ate do MeN ATTA | > | 7 » ° | AL | ; 7 | , 9h. | | ma || A TATU F AIT F 40,000 wo at age gar gfaftcat ® waar F fatefrata9 1965-66 faeg goaan & faq eraiaaaah ot Ht B onite Frater at oe nee) gafgare ata dqe a aa wea aT ge, Faaar fear | afafaatia—sega aaa % afafran at arr 148 % avilaGas aay want afaardt + afefiam a} are 142 sadtr gar wifaa ua faaxutaa & fag fratfedl & att at dt ag GAA UH Tg fare aay % fay fagifedtTT GH Tera afafaa wetag ate gad fafa & aqare gaat ary ay qt BTrHE HVT at a aregar et ate mage afeard a hae qa a fafese atawat al ga: Gia aT aaa aT afen Prateor arian & fafaaena ata % tat aHo Whaat g ast sts wT awa Bi (Fu 2)a- Case: INCOME TAX OFFICER, AZAMGARH & ANR. versus MEWALAL DWARKA PRASAD & VICE VERSA [[1989] 1 S.C.R. 604] (1989) 2.2 The expression 'material facts' used ins. 147(a) referred only to primary facts and the duty of the assessee was confined to disclosure of primary facts and he had not to indicate what factual or legal infer-ences should properly be drawn from primary facts and this clause did apply to the facts of the present case as the alleged escapement of income for assessment had not resulted from failure on the part of the assessee to disclose fully and truly all material facts necessary for its assessment for that year. The notice in the instant case, did not indicate A B c D E F G H [1989) 1 S.C.R. 606 SUPREME COURT REPORTS A whether it was a case covered by cl. (a) or cl. (b). On the finding of this Court that cl. (a) was not invokable, the power under cl. (b) could be called in aid under s. 149(l)(b) of the Act within four years from the end of ihe relevant assessment year. Admittedly, the notice has· been issued beyond a period of four years and, therefore, the notice itself was beyond the time provided under the law. The Hi2h Court overlooked to B consider this aspect of the matter. [ 61 OH; 6llA-C I + Calcutta Discount Company Ltd. v. ITO, 41ITR191, followed. c CIVIL .APPELLATE JURISDICTION:Civil Appeal No. -{ .,_,, 1970(NT) of 1975 & 855(NT)/1975. \ From the Judgment and Order dated 22.4.1974 of the Allahabad High Court in Civil Miscellaneous Writ No. 152 of 1974 Dr. V. Gauri Shankar, Miss A. Subhashini and K.C. Dua for the Appellants. D S.C. Manchanda, Ms. S. Janani, Mrs. Urmila Kapoor and Ms. Meenakshi for the Respondent. The Judgment of the Court was delivered by E MISRA, J. Civil Appeal No. 1970 of 1975 is by the Revenue by certificate of the High.Court while the other is an appeal by the asses-see by special leave. Both arise out of the same judgment of the Allahabad High Court dated 22.4.1974 in an application under Art. 226 of the Constitution by the assessee challenging the notices .jssued ' under s. 148 read with ss. 142(1) and 143(2) of the Income Tax Act of_.+ 'r· F 1981, all dated 7th of March, 1973 relating to the assessment year · 1965-66. The notke under s. 148 was on the basis of three cash credit entries dated 22nd of August, 1964 from Messrs Meghraj Dulichand, Messrs Associated Commercial Organisation Private Limited and Messrs Laxminarain Atmaram, the first two being for a sum of Rs. 30,000 each and the last one for a sum of Rs.40,000. The High G Court ultimately found: ,.. "The result is that the notice dated 7th March 1973, was within jurisdiction only in regard to the cash credit entry from the firm Meghraj Dulicham! of Calcutta. In regard to the other two transactions, the case did not fall within the purview of clause (a) of section 147. As seen above, the Income Tax Officer had no mate-rial in his possession on the basis of which he could have reason to believe (mere suspicion apart) that income had escaped assessment. For this reason the case was not covered by clause (b) of section 147 either. In regard to those two items the notice was totally without jurisdiction. The Income Tax Officer had no jurisdiction to re-open the assessment in respect of these two cash credit entries. A B •\ i In this view it is unnecessary to decide whether the notice was barred by time on the footing that it was covered by clause (b) to section 147. c c In the result, the petition succeeds and is allowed in part. The respondent Income Tax Officer is directed not to re-open the assessment of tl;ie petitioner firm for the assess-ment year 1965-66 in relation to the cash credit entries of Rs.30,000 from M/s. Associated Commercial Organisation Private Ltd. and of Rs.40,000 in respect of M/s. Laxmina- · D rain AtmaraJJI." . .-.·),-- . ' Case: INCOME TAX OFFICER, AZAMGARH & ANR. versus MEWALAL DWARKA PRASAD & VICE VERSA [[1989] 1 S.C.R. 604] (1989) ਕੀ ਇਹ ਕਲਾਸ (a) ਜਾਂ ਕਲਾਸ (b) ਦੇ ਤਹਿਤ ਇੱਕ ਮਾਮਲਾ ਸੀ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਖੋਜ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿ ਕਲਾਸ (a) ਸੱਦਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਕਲਾਸ (b) ਦੇ ਤਹਿਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਬਸੈਕਸ਼ਨ (4) ਦੇ ਤਹਿਤ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਬੰਧਤ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਨੋਟਿਸ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਨੋਟਿਸ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਤਹਿਤ ਦਿੱਤੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆ। ਕਲਕੱਤਾ ਡਿਸਕਾਊਂਟ ਕੰਪਨੀ ਲਿਮਟਿਡ ਬਨਾਮ ਆਈ.ਟੀ.ਓ., 41 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 191, ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਿਵਲ.ਅਪੀਲਟਅਧਿਿਕਾਰਖਤਰ:ਿਵਲਅਪੀਲਨ.1970(ਐਨ.ਟੀ.)ਆਫ਼1975ਅਤ855(ਐਨ.ਟੀ.)/1975। ਅੱਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਨਾਂਕ 22.4.1974 ਦੇ ਸਿਵਲ ਮਿਸਕੇਲੇਨੀਅਸ ਰਿਟ ਨੰਬਰ 152 ਦੀ 1974 ਡਾਕਟਰ ਵੀ. ਗੌਰੀ ਸ਼ੰਕਰ, ਮਿਸ ਏ. ਸੁਭਾਸ਼ਿਨੀ ਅਤੇ ਕੇ.ਸੀ. ਦੁਆ ਮੁਆਵਜ਼ਾਕਾਰਾਂ ਲਈ। ਐਸ.ਸੀ. ਮਾਂਚੰਡਾ, ਮਿਸ ਐਸ. ਜਨਾਨੀ, ਮਿਸਿਜ਼ ਉਰਮਿਲਾ ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਮਿਸ ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਸਰਾ,ਜ. ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 1970 ਦੀ 1975 ਰਾਜ ਮਹਿਕਮੇ ਦੁਆਰਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਹੀ ਅਪੀਲ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਕੋਰਟਹਾਊਸ ਦਾ ਇੱਕ ਫੈਸਲਾ ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਜਾ ਅੱਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ 22.4.1974 ਨੂੰ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਆਰਟੀਕਲ 226 ਦੇ ਤਹਿਤ ਇੱਕ ਅਰਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1965-66 ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ 1961 ਦੀਆਂ ਧਾਰਾ 148 ਦੇ ਨਾਲ ਧਾਰਾ 142(1) ਅਤੇ 143(2) ਦੇ ਤਹਿਤ 7 ਮਾਰਚ, 1973 ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਨੋਟਿਸਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮੁਆਵਜ਼ਾਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਧਾਰਾ 148 ਦੇ ਤਹਿਤ ਨੋਟਿਸ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਦਾਖਲਿਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ 22 ਅਗਸਤ, 1964 ਨੂੰ ਮੇਸਰਜ਼ ਮਹਿਰਾਜੀ ਦੁਲੀਚੰਦ, ਮੇਸਰਜ਼ ਐਸੋਸੀਏਟਡ ਕਮਰਸ਼ੀਅਲ ਆਰਗੇਨਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਲਿਮਟਿਡ ਅਤੇ ਮੇਸਰਜ਼ ਲਕਸ਼ਮੀਨਾਰਾਇਣ ਅਟਮਾਰਾਮ ਤੋਂ ਸਨ, ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਲਈ ਰੁਪਏ 30,000 ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਇੱਕ ਦੇ ਲਈ ਰੁਪਏ 40,000 ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ: "ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ 7 ਮਾਰਚ 1973 ਨੂੰ ਨੋਟਿਸ, ਸਿਰਫ ਮਹਿਰਾਜੀ ਦੁਲੀਚੰਦ ਦੇ ਫਰਮ ਤੋਂ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਦਾਖਲੇ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੀ। ਹੋਰ ਦੋ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਮਾਮਲਾ ਧਾਰਾ 147 ਦੇ ਕਲਾਸ (a) ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ।" ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉੱਪਰ ਵਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਕੋਲ ਕੋਈ ਸਮੱਗਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਉਹ ਇਹ ਮੰਨ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਆਮਦਨ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੋਂ ਬਚ ਗਈ ਹੈ (ਸਿਰਫ ਸ਼ੱਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ)। ਇਸ ਕਾਰਨ ਮਾਮਲਾ ਧਾਰਾ 147 ਦੇ ਕਲਾਸ (b) ਦੇ ਤਹਿਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਆਈਟਮਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਨੋਟਿਸ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਕੋਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਨਕਦੀ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਦਾਖਲਿਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਨਜ਼ਰੀਏ ਵਿੱਚ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਨੋਟਿਸ ਸਮੇਂ ਦੁਆਰਾ ਬੈਰੀ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਇਹ ਧਾਰਾ 147 ਦੇ ਸੈਕਸ਼ਨ (b) ਦੁਆਰਾ ਕਵਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਪਟੀਸ਼ਨ ਸਫਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੁਲਜ਼ਮ ਫਰਮ ਦੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1965-66 ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਨਕਦ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀਆਂ ਐਟਰੀਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਨਾ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਜੋ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀ ਐਸੋਸੀਏਟਡ ਕਮਰਸ਼ੀਅਲ ਸੰਗਠਨ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਲਿਮਟਿਡ ਤੋਂ ਰੁਪਏ 30,000 ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਲਾਮੀਨਰਜ਼ ਆਫ ਮੇਨ ਅਟਰਾਮ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਰੁਪਏ 40,000 ਹੈ। ਰਾਜਸ਼ਾਹੀ ਦੀ ਅਪੀਲ ਦੋ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਕੁੱਲ ਰੁਪਏ 70,000 ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁਲਜ਼ਮ ਦੀ ਅਪੀਲ ਇੱਕ ਰਕਮ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਰੁਪਏ 30,000 ਹੈ। ਰਾਜਸ਼ਾਹੀ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਵਾਲੇ ਡਾ. ਗੌਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਕਿ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਲਈ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਸਵਾਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਕਿ ਕਿਤੇ ਸੈਕਸ਼ਨ 148 ਦੇ ਅਧੀਨ ਨੋਟਿਸ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵਾਜਬ ਸੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਸੈਕਸ਼ਨ 148 ਦੇ ਅਧੀਨ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਲਜ਼ਮ ਨੂੰ ਸੈਕਸ਼ਨ 148 ਦੇ ਅਧੀਨ ਤਾਜ਼ਾ ਰਿਟਰਨ ਦੇਣ ਲਈ ਕਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਕਾਰਵਾਈ ਨੂੰ ਮੁਲਜ਼ਮ ਦੇ ਰਿਟਰਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁਬਾਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਮੁਲਜ਼ਮ ਨੂੰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਨੋਟਿਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਨੋਟਿਸ-ਕਮ ਮੁਲਜ਼ਮ ਨੂੰ ਰਿਟਰਨ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੈਕਸ਼ਨ 142 ਦੇ ਅਧੀਨ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੋਟਿਸ ਨੇ ਮੁਲਜ਼ਮ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਰਿਟਰਨ ਦੇਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਸੈਕਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਥਿਤੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਡਾ. ਗੌਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਰਾਜਸ਼ਾਹੀ ਲਈ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰੁਪਏ 30,000 ਦੀ ਰਕਮ ਨੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਅਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਾਰਵਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਪੂਰੀ ਅਧਿਕਾਰਤਾ ਦਿੱਤੀ। ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ ਮੁਲਜ਼ਮ ਦੇ ਜਵਾਬ ਦੀ ਵਧੀਕ ਜਾਂਚ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ। ਦੋ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਰੁਪਏ 30,000 ਅਤੇ ਰੁਪਏ 40,000 ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਵਾਦ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਪਹਿਲੂ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਮੁੜ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। Case: INCOME TAX OFFICER, AZAMGARH & ANR. versus MEWALAL DWARKA PRASAD & VICE VERSA [[1989] 1 S.C.R. 604] (1989) afafaatia—sega aaa % afafran at arr 148 % avilaGas aay want afaardt + afefiam a} are 142 sadtr gar wifaa ua faaxutaa & fag fratfedl & att at dt ag GAA UH Tg fare aay % fay fagifedtTT GH Tera afafaa wetag ate gad fafa & aqare gaat ary ay qt BTrHE HVT at a aregar et ate mage afeard a hae qa a fafese atawat al ga: Gia aT aaa aT afen Prateor arian & fafaaena ata % tat aHo Whaat g ast sts wT awa Bi (Fu 2)a- aq aTaet H trafear frafeor ay 1965-66 & fa faafer faster22 qaad, 1966 a for qa ary afafen at areri47 & ala yaar7 art, 1973 at wate frafeor ger ala7 a Bvt afire & TAT TTA HY TEott afafraa at are 148 & ata Gaara ara dat wad araaz afararu fralfedt & ae HgTe ef, ga sax Frater artaifen & aut gaatata at ah. gat fratfedt & ea deraerd # aaetaa a arfaa HUA Bl ATAat at att fated § sah aaeda F ara te at ot 1 aaa afeandt ate alTR eealagy HY edtare fear ar ate aaea atay TTA HT Tae AAT AT AleFa Trae Ix fasten st Ge Pear ar frafaa Frater & aaa arase afearad* aaa safe aer F att gat fraffedt & aay AAAI ETCH By aTater ay at fe & sfafeeat aaret at atc Fratfedt arc ta at TS AAA F ATITTFe AAT Bt TAT AT | araH aferard HY Frater qtr atgee afafiad aiaaur at oe ot afe saat ag ua det fe fasted arr Aa ad as aradt saaaa ara & fae aarara AAR Fae gates vat at fe fretfedt at cette ate aaQl ga Aaag FT Uw aT TNs F ae afafratfer Prat at fa fafase Ge (am)agaa ‘artery cea’ afueafta Faq srafas seat Hf fade wet & atefralfeat or acer nafs aeat at cae Ha aH afaa F atx BB sa ara at at.aht PLAT Fst ar fe srafaaH aeat a alt & aeareaa array fafan fasaeg ayaawer 8 frame at are | are 147 ar ae (a) ga aay % aca} aw aly watgtar g alfa Frater & ara ar afrafza oe star fasted are saad & farah Prater F far aaa ayer afeas aeat & got wr & atx wat att gesae a far at S afeorimeres at gar ar| sega TAAqaal a ae sreftemeal grat at fH sar aaa as (%) aaa aE (a) Faas mars sar eqfaved Sea fe as (w) ary ad gar ar de (a) F ata ates ay,.afafaam at are 149(1) (a) Sarde gana Frater ag at waiter & arc agam alae aeraar a or aHgt edlaaT STA ae qaa at ad at aft FR areare at ag g ate Rafe gar ead sa frat aH Fe gaara at ht ay fafiz &aet talta art Ra Aaa A AAA ara ay aeat Faraz gt geq aaTag y | | a . : cato fat—1975 at fafa ait do 1970 Bea aTaTAA a TATTTAwae trae faate art at 18 2 wafe gad acta fate EaTTT THT fratfeat , > | | | araat ae & 1 aaa attefaaifedtare arene afufaaa,1961 atMT 142 (1 ate 143 (2) % are afee aren 148 F aes aT wt ay Qaaray wy,” Mawtarda 7ard, 1973 atealefrater ag1965-66 & aafea%,aratfra wet eu fraifeal aren aire &. aTBs 226 F adla cH aaa Farte 22 ata, 1974 F garelale Fea eqraray F us gl faota ae yaya gs Farr 148 % ada gaat arta 22 aned,1984 a to Reus gaitaz,Ho aehfadds safzae aritnedaa made fafats att qo wert araTarea aruda ane wat sfafeedt & arare oz at wé ot feat a saa at eo at Ufa ah ate sifta 40,000 eo al Ufa at ti sea eaaTaT aT at Ufa ah ate sifta 40,000 eo al Ufa at ti sea eaaTaT aT Ufa ah ate sifta 40,000 eo al Ufa at ti sea eaaTaT aT ah ate sifta 40,000 eo al Ufa at ti sea eaaTaT aT ate sifta 40,000 eo al Ufa at ti sea eaaTaT aT sifta 40,000 eo al Ufa at ti sea eaaTaT aT 40,000 eo al Ufa at ti sea eaaTaT aT eo al Ufa at ti sea eaaTaT aT al Ufa at ti sea eaaTaT aT Ufa at ti sea eaaTaT aT at ti sea eaaTaT aT ti sea eaaTaT aT sea eaaTaT aT eaaTaT aT aTaifaa eo 8 ag fast frarar—,:a 30,000 eo at Ufa ah ate sifta 40,000 eo al Ufa at ti sea eaaTaT aT at Ufa ah ate sifta 40,000 eo al Ufa at ti sea eaaTaT aT Ufa ah ate sifta 40,000 eo al Ufa at ti sea eaaTaT aT ah ate sifta 40,000 eo al Ufa at ti sea eaaTaT aT ate sifta 40,000 eo al Ufa at ti sea eaaTaT aT sifta 40,000 eo al Ufa at ti sea eaaTaT aT 40,000 eo al Ufa at ti sea eaaTaT aT eo al Ufa at ti sea eaaTaT aT al Ufa at ti sea eaaTaT aT Ufa at ti sea eaaTaT aT at ti sea eaaTaT aT ti sea eaaTaT aT sea eaaTaT aT eaaTaT aT aT GH ATT“qfcara gilda age feaae arte ga 7 ofafse ad, 1973 F aaa alaaa F afrarfear Fat Hawa ¥ vtax at ataa a} denagra F aaa ara ae 147 Ras (w)e Gee AaeTet ATAT AT I | Case: INCOME TAX OFFICER, AZAMGARH & ANR. versus MEWALAL DWARKA PRASAD & VICE VERSA [[1989] 1 S.C.R. 604] (1989) c c In the result, the petition succeeds and is allowed in part. The respondent Income Tax Officer is directed not to re-open the assessment of tl;ie petitioner firm for the assess-ment year 1965-66 in relation to the cash credit entries of Rs.30,000 from M/s. Associated Commercial Organisation Private Ltd. and of Rs.40,000 in respect of M/s. Laxmina- · D rain AtmaraJJI." . .-.·),-- . ' The appeal by the Revenue is in relation to the two transactions totalling Rs. 70,000 and the appeal by the assessee is in regard to the -remaining one in respect of a sum of Rs.30,000. Dr. Gouri Shankar appearing for the Revenue has contended that itwas not for the High Court to go into the question as to whether the· notice under s. 148 of the Act was partly valid and partly not because if the Income Tax Officer proceeded to issue notice under s. 148 of the Act for reopening the assessment, he would require the assessee to furnish a fresh return and the entire assessment proceeding has to be re-done after the asses-see furnishes the return. In the present case, along with the notice under s. 148 of the Act the Income Tax Officer did call upon the . assessee-to furnish a return as required under s. 142 of the Act. That notice casts an obligation on the assessee to make a fresh return and therein it was obliged to make a complete disclosure of its income in accordance with law and it was open to the Income Tax Officer to examine not only the three items referred to in the notice but also whatever came within the legitimate ambit of an assessment proceed-ing. This being the legal position, Dr. Gouri Shankar for the Revenue contends, once the High Court sustained the notice in respect of a sum of Rs.30,000 that gave full jurisdiction to the Income Tax Officer to reopen the assessment and take to a fresh assessment proceeding. The High Court should not have examined the tenability of the assessee's E F G H 608 SUPREME COURT REPORTS [1989) 1 S.C.R. A contenton in regard to the two transactions of Rs.30,000 and Rs.40,000 and that aspect should have been left to be considered by the Inc0me Tax Officer while making the reassessment. A Division Bench of the Punjab High Court in Commissioner of Income Tax, Punjab, Himachal Pradesh & Bilaspur, Simla v. Jagan B Nath Maheshwary, 32 ITR 418 examined this aspect of the matter with reference to a proceeding for reassessment under s. 34 of the earlier Act of 1922 and came to hold: "When a notice is issued under s. 34 based on a certain item of income that had escaped assessment, it is permissi-ble for the Income-tax authorities to include other items in c the assessment, in addition to the item which had.initiated and resulted in the notice under section 34." A Division Bench of the Andhra Pradesh High Court in Pu/avarthi Viswanadham v. Commissioner of Income-Tax, Andhra D Pradesh, 50 ITR 463 considered the same position with reference to s. 34 of the earlier Act. After extracting the two clauses in sub-s. (1) of s. 34, the Court held: "It is immediately plain that when once the Income-tax Officer reaches the conclusion on the material that is be-E fore him that there has been a non-disclosure as regards part of the income, profits or gains chargeable to income-tax by the assessee, he is entitled to issue a notice either . under clause (a) or (b), as the case may be, under section 22(2) of the Income-tax Act." F After extracting s. 22(2) the High Court proceeded to say: Case: INCOME TAX OFFICER, AZAMGARH & ANR. versus MEWALAL DWARKA PRASAD & VICE VERSA [[1989] 1 S.C.R. 604] (1989) ਦੋ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਰੁਪਏ 30,000 ਅਤੇ ਰੁਪਏ 40,000 ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਵਾਦ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਪਹਿਲੂ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਮੁੜ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ ਇੱਕ ਡਵੀਜ਼ਨ ਬੈਂਚ ਨੇ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਪੰਜਾਬ, ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਬਿਲਾਸਪੁਰ, ਸਿਮਲਾ ਬਨਾਮ ਜਗਨ ਨਾਥ ਮਹੇਸਵਰੀ, 32 ਆਈਟੀਆਰ 418 ਵਿੱਚ 1922 ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਐਕਟ ਦੇ ਤਹਿਤ ਮੁੜ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਇਸ ਪਹਿਲੂ ਨੂੰ ਪਰਿਖਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਦਿੱਤਾ: "ਜਦੋਂ ਸ. 34 ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮਦਨ ਦਾ ਇੱਕ ਆਈਟਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੋਂ ਬਚ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਿੱਚ ਉਸ ਆਈਟਮ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਆਈਟਮਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਵਾਜਬ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਨੋਟਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸੈਕਸ਼ਨ 34 ਦੇ ਤਹਿਤ ਨੋਟਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਆਇਆ ਸੀ।" ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ ਇੱਕ ਡਵੀਜ਼ਨ ਬੈਂਚ ਨੇ ਪੁਲਾਵਰਥੀ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥਮ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, 56 ਆਈਟੀਆਰ 463 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਐਕਟ ਦੇ ਸ. 34 ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਹੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਿਆ। ਸ. 34 ਦੀ ਸਬ-ਸ. (1) ਦੀਆਂ ਦੋ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਦਿੱਤਾ: "ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਉਸ ਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇ ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਕੱਢਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਮਦਨ ਕਰ ਲਈ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਜਾਂ ਲਾਭ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ. 22(2) ਦੇ ਤਹਿਤ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸ. 34(1)(a) ਦੇ ਤਹਿਤ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਈਟਮਾਂ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਜਾਂ ਲਾਭ ਦੇ ਖੁਲਾਸੇ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲਤਾ ਕਾਰਨ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੋਂ ਬਚ ਗਏ ਸਨ। ਅਸੀਸੀ ਦੇ ਵਕੀਲ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਧਾਰਾ (b) ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਇਹ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਅਧਿਕਾਰੀ ਅਜਿਹੇ ਆਈਟਮਾਂ ਨੂੰ ਦੋਸ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਟੈਕਸ ਤੋਂ ਬਚ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਆਈਟਮ ਹਨ ਜੋ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਛੱਡ ਜਾਂ ਅਸਫਲਤਾ ਕਾਰਨ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੋਂ ਬਚ ਗਏ ਹਨ ਜੋ ਧਾਰਾ 34 ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਅਤੇ ਝੰਡੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਸਿੱਖਿਅਕ ਵਕੀਲ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਪ੍ਰਸਤਾਵ 'ਤੇ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਲਾਸ (ਏ) ਦੇ ਤਹਿਤ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਆਈਟਮਾਂ ਅਤੇ ਕਲਾਸ (ਬੀ) ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵਿਚਾਲੇ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੀ ਇੱਕ ਖੰਡ ਪੀਠ ਨੇ ਆਰ.ਸੀ. ਨੰਬਰ 12 ਦੇ 1960 (ਪਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘਰਾਮਾ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, [1963] 50 ਆਈਟੀਆਰ 450, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰਟੀ ਸੀ) ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਹੈ: "...ਜਦੋਂ ਵੀ ਧਾਰਾ 34 ਤਹਿਤ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਕਿ ਉਹ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਹੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਧਾਰਾ 34 ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਐਕਟ ਦੇ ਉਪਬੰਧ ਇਸ ਹਦ ਤੱਕ ਲਾਗੂ ਹੋਣਗੇ, ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਨੋਟਿਸ ਉਸ ਉਪ-ਧਾਰਾ ਤਹਿਤ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਨੋਟਿਸ ਹੋਵੇ। ਧਾਰਾ 34 ਤਹਿਤ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧਾਰਾ 22(1) ਤਹਿਤ ਨੋਟਿਸ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। " ਦੋ ਹਾਈ ਕੋਰਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਈ ਗਈ ਇਸ ਰਾਇ ਦਾ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵੀ. ਜਗਨਨਾਥਨ ਰਾਓ ਬਨਾਮ ਹੋਰ, ਵੀ. ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਡ ਐਕਸੈਸ ਪ੍ਰੋਫਿਟਸ ਟੈਕਸ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, 75 ਆਈਟੀਆਰ 373 ਵਿੱਚ। ਉੱਥੇ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਤੋਂ ਟੋਮਨ ਰਾਓ ਦੀਆਂ ਪੰਕਤੀਆਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਿਆਂ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਹ ਬਹਿਸ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਧਾਰਾ 34 ਤਹਿਤ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਦੋ-ਤਿਹਾਈ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਆਮਦਨ ਬਾਰੇ ਵੈਧ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਧਾਰਾ 34 ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਟੈਕਸ ਅਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਨੋਟਿਸ ਭੇਜ ਕੇ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲੋੜ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਧਾਰਾ 22(1) ਤਹਿਤ ਨੋਟਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਜਾਂ ਲਾਭ ਨੂੰ ਮੁੜ ਤੋਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ... ਸਬ-ਸੈਕਸ਼ਨ (2) ਦੇ ਤਹਿਤ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕਰਕੇ ਪਿਛਲੇ ਕੁਆਰਟਰ-ਅੰਤ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੈਕਸ਼ਨ 34(1)(b) ਤਹਿਤ ਇੱਕ ਅਵੈਧ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਕੋਲ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ ਬਲਕਿ ਉਸ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਟੈਕਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਆਮਦਨ ਜੋ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੋਂ ਬਚ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾਉਣਾ ਉਸਦਾ ਫਰਜ਼ ਸੀ। Case: INCOME TAX OFFICER, AZAMGARH & ANR. versus MEWALAL DWARKA PRASAD & VICE VERSA [[1989] 1 S.C.R. 604] (1989) GH ATT“qfcara gilda age feaae arte ga 7 ofafse ad, 1973 F aaa alaaa F afrarfear Fat Hawa ¥ vtax at ataa a} denagra F aaa ara ae 147 Ras (w)e Gee AaeTet ATAT AT I | ar fe BIT Var TATs araHe afearey F ore ws Vat ara Tatar frat arare tt aa farara wet at (ara eae H aarar) wreo garfis ora Prateor& ge 188 t ge are fag aTHaT are 147 % as (a)= fata lag naar st atsett B adeF gaa qi wr. aafaartcaretgs at 1 arrax afaard & oa eat at aaa car ofafeeataaa & fac a frat wet at are afearfear sat at | | ae aftento 8 ag fafeaa star aaraere 8 fe ear QaaT ga aTATEqt arate at fis ag are 147% as (@) Saat ard qfeorrmeree athe aH Seals ae wrTa: TAT st GTA 3 1 verearaat afa tel at Fo Valfagts wafsaa sreiargaara sTgae fafate% 30,000 %o al awa aT sfafscat se aaa FH ale Fo aedt 30,000 %o al awa aT sfafscat se aaa FH ale Fo aedt %o al awa aT sfafscat se aaa FH ale Fo aedt al awa aT sfafscat se aaa FH ale Fo aedt awa aT sfafscat se aaa FH ale Fo aedt aT sfafscat se aaa FH ale Fo aedt sfafscat se aaa FH ale Fo aedt se aaa FH ale Fo aedt aaa FH ale Fo aedt FH ale Fo aedt ale Fo aedt Fo aedt aedt artaATATRUA & FFT F 40,000 Go Hl awe gay sfafeeat F aaa A faeateoray 1965-66 % fau arat wt ar fine & faater a wea sr faze fearaTaT FU”| | % 30,000 %o al awa aT sfafscat se aaa FH ale Fo aedt 30,000 %o al awa aT sfafscat se aaa FH ale Fo aedt %o al awa aT sfafscat se aaa FH ale Fo aedt al awa aT sfafscat se aaa FH ale Fo aedt awa aT sfafscat se aaa FH ale Fo aedt aT sfafscat se aaa FH ale Fo aedt sfafscat se aaa FH ale Fo aedt se aaa FH ale Fo aedt aaa FH ale Fo aedt FH ale Fo aedt ale Fo aedt Fo aedt aedt arta 2, uses fart areal ah ada A derail s daa F 8 wT Kafaarat 70,000 vo% & ate faatfedt are at ae ada te F aT AR T30,000 eo at ufa at aaa 21 3. used frat at ae & aafeea Aa area aft aA gar a ag acta A@ fe sa eararay at aa cea oe faerieadd star at fe aat afafaaa atae 148 F eet qaar arr: fafa at ate arta: wal ot alfa afe atraawzafaardt frater fat & wea F fag afaftan at are 148% att gaat ardSTAT Tg aT ag fraifedt & caw ag farce Ba at ata Hear ale age Frater . | . |) . | 364 deaaa samara fasta afar [ 1990] i amo fito do | ardarat fratfedt arer farceBF sea ga: at oma By sega aay a - afafaan at are 148 & ala gaat & are-arg arate afaard 9 afafraa atare 142 % aretha aarertherar wm faarzol 2 % fre faatfzat & ata at at 1 aggaat on ag farce aaa & fora fratfedh Te TH aTETAT afaatoa aeat & ategay fafa & aqare saat ara Bl go wT a THEHA a TreTaT At ale aTTHeafaard a eat gaat # fafese dla adlat sia we awar ar afen fratzraida % fafaaraa eta % dat ot Hw atar F Baa TIT HT URAT F | AZfafa feafa att F arco usted Prats at aT a sto ate aHT A 7g seit ) | | oo ~ | fis ufe 30,000 vo at Ufa & ada HF gee eqtaraa gaa ale AT aTATT Sar & at araae afrardt at frateo ga: wea ale au fat & Frater arraret ata at GO afearfear faa ardt 8 at GO afearfear faa ardt 8 GO afearfear faa ardt 8 afearfear faa ardt 8 faa ardt 8 ardt 8 81 sea eaTAT FT30,000 Fo AR40,000 €o & at aenagreldae F fathead a aela al areaar at ata aeateat afar at ate sa sema ararae afrard are gafvaten wea aaa fearsfae ara & fre ots tat atfec ar ° arta ata at GO afearfear faa ardt 8 at GO afearfear faa ardt 8 GO afearfear faa ardt 8 afearfear faa ardt 8 faa ardt 8 ardt 8 8 ) | 4, Gara asa aaa at ae aatis A aR agaa, asta, fava saa fantage fraat aaa arava argaaet! F 1922 % qdax afafaaa atarer 34% ater gafaateor & fae wa wrdtarel & ofa fade A wa FH ga TITat aia at et att ag afafraifea Par at—| | | Cag ara at feat aa gy WW frater a oe weat, mahaaren 34% ata ale gaa are al orate at aranz atferarfeat F fryganaafafiad fara ox ardaret sca al ag ot ate are 34 F alafaa ofcormeaer gaat att at ag et, weagal at afeafad HeatHITT gv”_ _ | 5. ater saa seaea at as eaadts A gatadt faeaaree aara » AHL ayaa, wet ste? A dal afafaas st are 34 Hula faa wagq aat & feafer vx faare frat ary aer34 at soar (1) Salast a saeHA HEAT AAT § Ra MATT afafratfea fear at —: | Case: INCOME TAX OFFICER, AZAMGARH & ANR. versus MEWALAL DWARKA PRASAD & VICE VERSA [[1989] 1 S.C.R. 604] (1989) "It is immediately plain that when once the Income-tax Officer reaches the conclusion on the material that is be-E fore him that there has been a non-disclosure as regards part of the income, profits or gains chargeable to income-tax by the assessee, he is entitled to issue a notice either . under clause (a) or (b), as the case may be, under section 22(2) of the Income-tax Act." F After extracting s. 22(2) the High Court proceeded to say: "What emerges from _sub-section (2) of section 22 is that when once an assessee is requ_ired to submit a return of his income, he is obliged to disclose the totality of his income. The question that falls to be decided on the language of these two sections is whether after notice is issued under section 34(1)(a) the assessment should be limited to items which escaped assessment by reason of the failure on the part of the assessee to disclose all his income, profits or gains which are subject to tax. The contention of learned counsel for the assessee is that having regard to the terms of clause (b) it was not withi11-the powers of the Income-tax G \; Officer to bring to charge such of the items as have escaped A from being truced without any remissness on his part. It is only items that escaped assessment due to omission or fai-lure of the assessee that come within the range and sweep of section 34, continues learned counsel for the assessee. We do not think that we can accede to this proposition. When once the assessment is reopened, no distinction B could be made between items falling under clause (a) and those coming within the pale of clause (b ). As pointed out by a Division Bench of this Court in R.C. No. 12 of 1960 (Parimisetti Seetharamamma v. Commissioner of Income-tax, [1963) 50 ITR 450, to which cine of us was a party: B c " ..... when once an assessment is reopened under section 34, the Income-tax Officer proceeds de novo under the relevant sections of the Income-true Act, i.e., he issues notice under section 22(2) and proceeds to assess the assessee. He has to follow the same pro-cedure as in the case of the first assessment as is clear from the clause in section 34 and the provisions of this Act shall, so far as may be, apply acccirdingly as if the notice were a notice issued under that sub-section. The proceedings under section 34 must be deemed to relate to proceedings which commence with publication of notice under section 22(1)." D E The view taken by the two High Courts has been supported by this Court in V. Jaganmohan Rao & Ors. v. Commissioner of Income-tax & Excess Profits Tax, Andhra Pradesh, 75 ITR 373. There, repel---,..-f ling the same argument on behalf of the assessee this Court said: "This argument is not of much avail to the appellant because once proceedings under section 34 are taken to be validly initiated with regard to two-thirds share of the income, the jurisdiction of the Income-true Officer cannot be confined only to that portion of the income. Section 34 in terms states that once the Income-true Officer decides to reopen the assessment he could do so within the period prescribed by serving on the person liable to pay tax a notice containing all or any of the requirements which may be included in a notice under section '22(2) and may proceed to assess or reassess such income, profits or gains.· It is, therefore, manifest that once assessment is reopened F G H A B by issuing a notice under sub-section (2) of section 22 the previous under-assessment is set aside and the whole assessment proceedings start afresh. When once valid pro-ceedings are started under section 34(l)(b) the Income-true Officer had not only the jurisdiction but it. was his duty to levy tax on the entire income that had escaped assessment during that year." Case: INCOME TAX OFFICER, AZAMGARH & ANR. versus MEWALAL DWARKA PRASAD & VICE VERSA [[1989] 1 S.C.R. 604] (1989) ਸਬ-ਸੈਕਸ਼ਨ (2) ਦੇ ਤਹਿਤ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕਰਕੇ ਪਿਛਲੇ ਕੁਆਰਟਰ-ਅੰਤ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੈਕਸ਼ਨ 34(1)(b) ਤਹਿਤ ਇੱਕ ਅਵੈਧ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਕੋਲ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ ਬਲਕਿ ਉਸ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਟੈਕਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਆਮਦਨ ਜੋ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੋਂ ਬਚ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾਉਣਾ ਉਸਦਾ ਫਰਜ਼ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇਸ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ-ਪ੍ਰਤੀਵਾਦੀ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਹੋਏ ਸ੍ਰੀ ਮਾਂਚੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਕੋਈ ਗੰਭੀਰ ਯਤਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹਨਾਂ ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨਤੀਜੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਲਈ ਇਹ ਜਾਂਚ ਕਰਨਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਇਸ ਨਤੀਜੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਕਿ ਨੋਟਿਸ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਬਾਕੀ ਦੀ ਵਸਤੂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਵਲਿਦ ਹੈ। ਕੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਆਪਣੀ ਮੁੜ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਹੋਰ ਦੋ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇਗਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤਾਂ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਨਤੀਜੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਲਟਿਆ ਹੁੰਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਵੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੀ। ਸ੍ਰੀ ਮਾਂਚੰਦਾ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ 22.1.1965 ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1965-66 ਲਈ ਨਿਯਮਤ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 147 ਤਹਿਤ ਨੋਟਿਸ 6 ਮਾਰਚ, 1973 ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਯਾਨੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੋਂ 7 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ। ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 148 ਦੇ ਤਹਿਤ ਨੋਟਿਸ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਗਏ ਤਿੰਨ ਰਾਸ਼ੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਖਾਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਂਚਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਮਿਲੀਆਂ। ਅਸੀਂ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਨੂੰ ਸਬੂਤ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਅਸਲੀਅਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਨੂੰ ਇਸ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਤੱਥ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਮੇਂ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਲਈ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਕਿ ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਸਲ ਹਨ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਇਹ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਨਜ਼ਰੀਏ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਮੱਗਰੀ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਸਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਅੱਗੇ ਜਾਂਚ ਕਰ ਸਕਦਾ