Income Tax Officer, Income Tax-Cum-Wealth Tax Circle Ii, Hyderabad v. Nawab Mir Barkat Ali Khan Bahadur

Case: INCOME TAX OFFICER, INCOME TAX-CUM-WEALTH TAX CIRCLE II, HYDERABAD versus NAWAB MIR BARKAT ALI KHAN... [[1975] 2 S.C.R. 464] (1975) 464 INCOME TAX OFFICER, INCOME TAX-CUM-WEALTH TAX CIRCLE II, HYDERABAD v. NAWAB MIR BARKAT ALI KHAN BAHADUR October 16, 1974 [H. R. KHANNA AND A. C. GUPTA, JJ.) Income taX Act, 1961, a. 141-Scope of-High Court's power of Interference under Art. 226. In 1950, the respondent had executed three trust deeds for the benefit of three ladies who were described as his wives, and himself, as the father of their min1~r children. After the returns in respect of the ass1:ssment year 1955-56, 1956-57, 1957· 58 and 1958-59. were filed by the respondent, the Income-tax Officer, who had the three trust deeds before him called upon the respondent for information regarding his relationship to those three ladies as well as his relationship to a fourth lady, A statement was filed, on behalf of the respondent, before the Income-tax Offici:r, wherein it was stated that only the fourtb lady was his legally wedded wife, that the other three were merely referred to as the wives, and that their children wer1~ n[1]Jt the legitimate children of the r~ondent. The Income-tax Officer, in assessing the total income of the respondent did not include, under s. 16(3) of the 1922-Act, the income of those three ladies and their minor children arising out of the trust properties. In fact, he assessed them separately with respect to their income from the trust prope1ties. In 1964 the Income-tax Officer issued notices under s. 148 of the 1961-Act sedcing to re-open the assessments under s. 147 on the ground that there were two other trust deeds of 1957, which were not produced before the I. T. O. in which also two of the ladles were acknowledged as the wives of the respondent and their children as his children and that their marriage should be presumed because of the acknowl,edgement. The respondent there-upon challenged the validity of the proceedings and the High Court allowed his petitioll. Dismissing the appeal to this Court, HELD : (I) Section 147(a) provides that if the Income-tax Officer has reasc1n to believe that by reason of tho omission or failure on the part of the assessee to disclose fully a11d truly all material facts necessary for his assessment for any yoa.r, income chargeable to tax has escaped assessment for that year, he may assess llr re-assess such income for the assessment year concerned. The fact that the ladies and their children had been described in the 1957 -documents as wives and children of the respondent would have been material if the description were anything new that the Income-tax Officer happened to discover for the first time. But the 1950· deeds also contained the same description. The non-production of the 1957-doci~-ments at the time of the original assessment cannot therefore be regarded as non-disclosure of at)y material fact ner.essary for the assessment of the respondent for the relevant assessment years. Having second thoughts on the same material does not warrant the initiation of a proceeding under s, 147. [4670-H; 468B; D-E] (2) The law has not changed or since the original assessments were made a11d it was open to the Income-tax Officer to have made the presumption that the ladi11S were the wives at the time when he made the 11sseS1ment. He cannot avail of s. 147 to correct his mistake. [468F·O) (3) The expression 'reason to believp' oc:curring in s. 147 of the 1961-Act or the corresponding s. 34 of the 1922-Act, does not mean a purely subjective satis-faction on the part of the Income-tax Officer. The reasons for tb,e belief must have a rational connection or relevant bearing to the formation of the belief. Therefore, the High Court, under Art. 226, has power to se~ aside a notice under s. 147 of the 1961 Act or s. :14 of the 1922-Act, if the condiuon precedent to the e:tercise of the jurisdiction under those sections did not exist. [469C-D] A B c D E F G H CIVIL APPELLATE JURISDICTION: Civil Appeals Nos. 1179-1782 of 1970. From the Judgment & Order dated the 7th March, 1969 of the Case: INCOME TAX OFFICER, INCOME TAX-CUM-WEALTH TAX CIRCLE II, HYDERABAD versus NAWAB MIR BARKAT ALI KHAN... [[1975] 2 S.C.R. 464] (1975) ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ, ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ-ਕਮ-ਵੈ2ਲਥ ਟੈਕਸ ਚੱਕਰ II, ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਬਨਾਮ ਨਵਾਬ ਮੀਰ ਬਰਕਤ ਅਲੀ ਖਾਨ ਬਹਾਦੁਰ 16 ਅਕਤੂਬਰ, 1974 [ ਐ2ਚ. ਆਰ. ਖੰਨਾ ਅਤੇ ਏ. ਸੀ. ਗੁਪMਾ, ਜੇ. ਜੇ.] ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ, 1961 ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵQ। 147 - ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਦੀ Vਕਤੀ ਦਾ ਖੇਤਰ ਕਲਾ ਦੇ ਤਿਹਤ. 226 . ਸਾਲ 1950 ਿਵੱਚ, ਜਵਾਬਦੇਹ ਨZ ਿਤੰਨ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਿਤੰਨ ਟਰੱਸਟ ਡੀਡ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਉਹ ਔਰਤQ ਿਜਨ_ Q ਨੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਬਾਲਗ ਬੱਿਚਆਂ ਦਾ ਿਪਤਾ ਦੱਿਸਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੁਆਰਾ ਮੁੱਲQਕਣ ਸਾਲ 1955-56,1956-57,1957-58 ਅਤੇ 1958-59 ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਿਰਟਰਨ ਦਾਖਲ ਕਰਨ ਤb ਬਾਅਦ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ, ਿਜਸ ਕੋਲ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਿਤੰਨ ਟਰੱਸਟ ਡੀਡ ਸਨ, ਨZ ਜਵਾਬਦੇਹ ਨੂੰ ਉਨ_ Q ਿਤੰਨ ਔਰਤQ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਬੰਧQ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇੱਕ ਚੌਥੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਬੰਧQ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਵੱਲb ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਿਬਆਨ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਿਸਰਫ਼ ਚੌਥੀ ਔਰਤ ਉਸ ਦੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ eਤੇ ਿਵਆਹੀ ਹੋਈ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਬਾਕੀ ਿਤੰਨQ ਨੂੰ ਿਸਰਫ਼ ਪਤਨੀਆਂ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਿਕ ਉਨ_ Q ਦੇ ਬੱਚੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੇ ਜਾਇਜ਼ ਬੱਚੇ ਨਹf ਸਨ। ਆਮਦਨ-ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨZ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁੱਲQਕਣ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਸੈਕVਨ 16 ( 3 ) 1922-ਐਕਟ, ਦੇ ਤਿਹਤ Vਾਮਲ ਨਹf ਕੀਤਾ। ਟਰੱਸਟ ਦੀਆਂ ਜਾਇਦਾਦQ ਤb ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਉਨ_ Q ਿਤੰਨ ਔਰਤQ ਅਤੇ ਉਨ_ Q ਦੇ ਨਾਬਾਲਗ ਬੱਿਚਆਂ ਦੀ ਆਮਦਨ। ਅਸਲ ਿਵੱਚ, ਉਨ_ Q ਨZ ਟਰੱਸਟ ਦੀਆਂ ਜਾਇਦਾਦQ ਤb ਉਨ_ Q ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ_ Q ਦਾ ਮੁਲQਕਣ ਕੀਤਾ। ਸੰਨ 1964 ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨZ ਐਸ 148 ਦੇ ਤਿਹਤ ਨk ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ। 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਮੁਲQਕਣQ ਨੂੰ ਮੁl ਖੋਲ_ਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ। 147 ਇਸ ਜ਼ਮੀਨ eਤੇ 1957 ਦੇ ਦੋ ਹੋਰ ਟਰੱਸਟ ਡੀਡ ਸਨ, ਜੋ ਆਈ. ਟੀ. ਓ. ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇV ਨਹf ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਦੋ ਔਰਤQ ਨੂੰ ਵੀ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਜb ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹਨQ ਦੇ ਬੱਿਚਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨQ ਦੇ ਬੱਿਚਆਂ ਵਜb ਅਤੇ ਇਹ ਿਕ ਉਹਨQ ਦਾ ਿਵਆਹ ਪnਵਾਨਗੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। eਥੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਨZ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਿਦੱਤੀ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨZ ਉਸ ਦੀ ਪਟੀVਨ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਿਲਆ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ( 1 ) ਧਾਰਾ 147 (ਏ) ਿਵੱਚ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਜੇਕਰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੋਲ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਿਕ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਾਲ ਲਈ ਆਪਣੇ ਮੁੱਲQਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥQ ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ_Q ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਕਰਦਾਤੀ ਦੀ ਭੁੱਲ ਜQ ਅਸਫਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਟੈਕਸ ਲਈ ਚਾਰਜਯੋਗ ਆਮਦਨ ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁੱਲQਕਣ ਤb ਬਚ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਸਬੰਧਤ ਮੁੱਲQਕਣ ਸਾਲ ਲਈ ਅਿਜਹੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁੱਲQਕਣ ਜQ ਮੁl-ਮੁੱਲQਕਣ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੱਥ ਿਕ ਔਰਤQ ਅਤੇ ਉਨ_ Q ਦੇ ਬੱਿਚਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ 1957 ਿਵੱਚ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ-ਦਸਤਾਵੇਜ਼Q ਿਵੱਚ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਵਜb ਜਵਾਬਦੇਹ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਅਗਰ ਕੋਈ ਨਵQ ਹੁੰਦਾ ਜੋ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨੂੰ ਪਿਹਲੀ ਵਾਰ ਪਤਾ ਲੱਿਗਆ ਹੁੰਦਾ ਤQ ਉਸ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਸਾਰਥਕ ਹੁੰਦਾ। ਪਰ 1950 ਦੇ ਕੰਮQ ਿਵੱਚ ਵੀ ਉਹੀ ਵੇਰਵਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਮੂਲ ਮੁੱਲQਕਣ ਦੇ ਸਮq 1957 ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼Q ਨੂੰ ਪੇV ਨਾ ਕਰਨ ਨੂੰ ਸਬੰਧਤ ਮੁੱਲQਕਣ ਸਾਲQ ਲਈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੇ ਮੁੱਲQਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਿਕਸੇ ਵੀ ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਜb ਨਹf ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇੱਕੋ ਸਮੱਗਰੀ eਤੇ ਦੂਜਾ ਿਵਚਾਰ ਰੱਖਣਾ ਐਸ 147 ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ Vੁਰੂਆਤ ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਨਹf ਿਦੰਦਾ ਹੈ। [ 467 ਜੀ -ਐਚ; 468ਬੀ; ਡੀ- ਈ] ( 2 ) ਕਾਨੂੰਨ ਨਹf ਬਦਿਲਆ ਹੈ ਜQ ਜਦb ਤb ਮੂਲ ਮੁਲQਕਣ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਲਈ ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਖੁੱਲ_ਾ ਸੀ ਿਕ ਜਦb ਉਸ ਨZ ਮੁਲQਕਣ ਕੀਤਾ ਸੀ ਤQ ਔਰਤQ ਹੀ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਐ2ਸ ਦਾ ਲਾਭ ਨਹf ਲੈ ਸਕਦਾ। 147 ਆਪਣੀ ਗਲਤੀ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ। [ 468ਐ2ਫ-ਸੀ] ( 3 ) ਸਮੀਕਰਨ 'ਿਵVਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ' ਐਸ 147 ਿਵੱਚ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ। 1961 ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਜQ ਸੰਬੰਿਧਤ ਐਸ. 34 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦਾ ਅਰਥ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਵੱਲb ਪੂਰੀ ਤਰ_Q ਿਵਅਕਤੀਗਤ ਸੰਤੁVਟ ਧlਾ ਨਹf ਹੈ। ਿਵVਵਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨQ ਦਾ ਿਵVਵਾਸ ਦੇ ਗਠਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਤਰਕVੀਲ ਸੰਬੰਧ ਜQ ਢੁਕਵQ ਸਬੰਧ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ, ਕਲਾ 226, ਦੇ ਤਿਹਤ ਐਸ 147 ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਨk ਿਟਸ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਰੱਖਣ ਦੀ Vਕਤੀ ਹੈ। 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਜQ ਸੈਕVਨ. 34 1922-ਐਕਟ ਦੀ, ਜੇ ਉਹਨQ ਧਾਰਾਵQ ਅਧੀਨ ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਵਰਤb ਦੀ ਪੂਰਵ Vਰਤ ਮੌਜੂਦ ਨਹf ਸੀ। ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂਇਕ ਫੈਸਲਾਃ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 1179-1782 1970 ਿਵੱਚ। ਆਂਧਰਾ ਪnਦੇV ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 7 ਮਾਰਚ, 1969 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇV ਤb ਿਰੱਟ ਪਟੀVਨ ਨੰ. 1042-1045 1964 ਿਵੱਚ। ਐਸ. ਸੀ. ਮਨਚੰਦਾ, ਬੀ. ਬੀ. ਆਹੂਜਾ ਅਤੇ ਆਰ. ਐਨ. ਸਚਥੀ, ਅਪੀਲ (ਸਾਰੀਆਂ ਅਪੀਲQ ਿਵੱਚ) ਲਈ। ਬੀ. ਐ2ਸ. ਵੀ. ਗੁਪਤੇ, ਅਨਵਰeਲਾ ਪਾVਾ, ਜੇ. ਬੀ. ਦਾਦਾਚੰਜੀ, ਏ. ਸੁੱਬਾ ਰਾਓ ਅਤੇ ਅੰਜਲੀ ਕੇ. ਵਰਮਾ, ਜਵਾਬਦੇਹ (ਸਾਰੀਆਂ ਅਪੀਲQ ਿਵੱਚ) ਲਈ। ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ (ਸਾਰੀਆਂ ਅਪੀਲQ ਿਵੱਚ) ਲਈ ਐ2ਮ. ਐ2ਨ. ਫਡਕੇ, ਏ. ਵੀ. ਰੰਗਮ, ਗੋਪਾਲ ਨਾਇਰ ਅਤੇ ਏ. ਸੁਭਾਿVਨੀ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ Case: INCOME TAX OFFICER, INCOME TAX-CUM-WEALTH TAX CIRCLE II, HYDERABAD versus NAWAB MIR BARKAT ALI KHAN... [[1975] 2 S.C.R. 464] (1975) araat' afaart, aTaET-vaaa,T afaet-2, Cettataaan A | - qala AT atHA UTai agrar, gactare(Income-tax Officer, Income-tax-cum-Wealth Tax,oeCircle II, Hyderabad: by | we Nawab Mir Barket Ali Khan Bahadur, Hyderabad) | (16 maqaz, 1974) (ato Uo Ao AAT AIT Toato Wa) grant afafian, 1961(1961 FT 43)—ere 147—aAafaatcn & ana fratfat gret 1957 & fener eata-fara at. gee a fear arat—oae seat fracot at ata at fe faater & ara fg rg ge er zeTaeH wrafase G—-1957 are fg rg ge er zeTaeH wrafase G—-1957 are rg ge er zeTaeH wrafase G—-1957 are ge er zeTaeH wrafase G—-1957 are er zeTaeH wrafase G—-1957 are zeTaeH wrafase G—-1957 areH wrafase G—-1957 are wrafase G—-1957 are G—-1957 are aregeendar ara a fear arat fratftal & fratcor & fag araeasaa Atala Tea AY Geta: Bite ART wa A cee HLA A fraifeata ae & faq ay wT a maTTt fe A walmem rar afaraeaer TAH ANT GT aT 147 F aelaafsaticar at walt vat feat at aKa Ate ATAAT afm Ftfautfet at are at gafratcor wet at afar vet ate 4 ee Py. ara fg rg ge er zeTaeH wrafase G—-1957 are fg rg ge er zeTaeH wrafase G—-1957 are rg ge er zeTaeH wrafase G—-1957 are ge er zeTaeH wrafase G—-1957 are er zeTaeH wrafase G—-1957 are zeTaeH wrafase G—-1957 areH wrafase G—-1957 are wrafase G—-1957 are G—-1957 are are — | — aAwss 226—aTaar afefraT, 1961, |Aa aT dana| BL are 147 & gett ATA Bl AT GAA HT TST ATATAT geaqet fear ATI—AAeSs 226 F ata aferatfeat BT oaBU FU Ges TAI Ht Ga eA A Tat gaat Bl waa ATahfag afi gaan sea ag 2 sta wa fin fran Saar aver 7 at B steht aferarfzar| & seit B | ~yY Y | z, fratat 1955-56, 1956-57, 1957-58at 1955-56, 1956-57, 1957-58 1955-56, 1956-57, 1957-58 1956-57, 1957-58 1957-58 fratat 1955-56, 1956-57, 1957-58at 1955-56, 1956-57, 1957-58 1955-56, 1956-57, 1957-58 1956-57, 1957-58 1957-58site 1958-59 % faremeret & fategreet fae TA H Teay aTaHr afaarey A cera aae star at fe ag sa dla afgarat ate seal Teatat & aga Aeare , afar wt fragt ora at seat at ara A afeafear vel feat var aT - . meat +st Afearat ate srt aeatat F ara aay araeq F art Faaant afsare at aarara au fear ate seat at ara ar fratorHB THT sa afearal Ae Taalaearay al ara yeasFt oa Fafeafaa aa at1 seaef a1950 H ge eara-faare fronted feo Ffaa saa dla afgaratat seat at aftaat ate gaat aearalmeaat BY AeaaT F BT A afg fear war ar; aq1957FH geredta arafara ot fronfaa feo) qa faaice & aay 1950 areeealae Tt azar afar H Aner sega few mu a fReq1957 araaeaaa Ga ast fam ae yt1 aa 1964 H ia Afar a ag ahaaaw gy fe gaa oe ag fasare avaar aren @ fe gararefaaicr agt & fae seat at ax 4 sara ara ofafaan et arc 147ema Ft frater a goad e ate saa Prater agt ® fac amaz #gaftaie at weqtqar HUI gu wTHt afafara, 1961 at ae 148 Faeart gaat at arate at) vere a are 147% geta oreew fee araalat araalfeat at fafaqaar at sea artag # art fee feetBa HCH Fatal at1 Soa waaay a arch faders TAT Hr far atxarrat afsare at are 147 & ata ote at aragargl wey 8 tefearsea earoaa &% fatafang sean eater HegdtaatTZ1 wate afer HUT Bq,afafiattta —aa fregl tt acaraat ton sat fafafseai dt at carfreien & aya gaat ofeard F ane Faq wH zeqraa gt te fearmat et ga aat fear qar grat ag adi Ber at aKaT PR tar gazweary gaafraten aut ® faq fralifedt at aa ® Prater % facWAI AT| wa: Ba eas wT qa Frater R aaa te a fear aTfaatfedt & faaten & fae arate aa areata aot BY goa: ae AATeq a wae Ha & fretted at ate a faa ae ate a ganaar aatfe Hat area frat ofeorqerec qh rare ae oat afrantafafian at are 147 & sate ofearfear ar gate adh wt amar gatse faaifedt at ara ar gafraten aca at arg ofaarfear ad attSa STAT It aT fe yet rater H aay gaat afearet Hauer atgafaare #tat are 147% wete ertarfgat B gree fee ay wTaaa agl BAT| TT 147 Rela afrarfar F saw & fae azaaa¢ fe sa afaarhar % sata & fac quer ad waar Afaaara gt(Tz 9, 10). Af yO “ mw tS yy Yr 7 : d _ | na mt oo | y- ' oo Y | |x; ‘ Case: INCOME TAX OFFICER, INCOME TAX-CUM-WEALTH TAX CIRCLE II, HYDERABAD versus NAWAB MIR BARKAT ALI KHAN... [[1975] 2 S.C.R. 464] (1975) A B c D E F G H CIVIL APPELLATE JURISDICTION: Civil Appeals Nos. 1179-1782 of 1970. From the Judgment & Order dated the 7th March, 1969 of the Andbra Pradesh High Court in Writ Petition Nos.1042-1045 of 1964. f, S. C. Manchanda, B. B. Ahuja and R. N. Sachthey, for the Appel· lam (In all the Appeals). S. V. Gupte, Anwarulla Pasha, J. B. Dadachanji, A. Subba Rao and Anjali K. Varma, for the Respondents (In all the Appeals). B M. N. Phadke, A. V. Rangam, Gopal Nair and A. Subhashini, for the Interveners (In all the Appeals). The Judgment of the Court was delivered by GUPTA, J. These are four appeals by certificate from a common Judgment of the High Court of Andhra Pradesh at Hyderabad by which the High Cour.t directed the appellant, Income Tax Officer, Income Tax-cum-Wealth Tax Circle II, Hyderabad to refrain from proceeding against the respondent under sec. 147 (a) of the Income Tax Act, 1961. 0 The appellant had served on the respondent, Nawab Sahib Mir Osman Alikhan Bahadur, H. E. H., the Nizam of Hyderabad, notices under sec. 148 of the Income Tax Act, 1961 stating thaf he had reasons to believe that income of the respondent chargeable to tax for the assess-ment years 1955-56, 1956-57, 1957-58 and 1958-59 had escaped assess-ment within the meaning of sec. 147 of the Act and proposing to re-assess the income forthesaidassessmentyears. The respondent challeng. E ed the validity of the proceedings under sec. 147 sought to be initiated by filing four writ petitions in the High Court ·Of Andhra Pradesh at Hyderabad. The High Court by the impugned Judgment allowed all the four petitions and prevented the Income Tax Officer from proceed-ing further under sec. 147 of the Income Tax Act, l96L In these appeals the appellant questions the correctness of the High Court's decision. 0 F The material facts are briefly these. Assessments for the aforesaid four years were completed respectively on March 18, 1958, March 19, 1958, July 20, 1958 and March 28, 1961 under the Income Tax Act of 1922. After the returns in respect of the said years were filed, the Income Tax Officer called upon the respondent to state his relationship with four ladies by putting three queries . to him. The queries were as follows: G "(a) The rites and ceremonies attendant on legal marriages. according to Muslim law and how they were observed in the case of each of the four ladies viz., Dulhan Pasha Begum Saheba, Mazbarunnisa Begumsaheba, Laila Begum Saheba and Jani Begum Saheba. (b) What legal status is accorded to the children of Mazha. runnisa Begum Saheb, Laila Begum Sabeba and Jani Begum Saheba, vis-a-vis, the children of the late Dulhan Pasha Begum Saheba? H (c) Ap.y other factors from the point of view of the religicn which distinguished the status oflate Dulhan Pasha Begum Saheba from the other three ladies." A It appears that on May 1, 1950, August 6, 1950 and December 29 1950 the respondent had executed three trust deeds, described respective: ly as Family Trust, Miscellaneous Trust nand Family Pocket Money trust, for the benefit of Mazharunnissa Begum, Laila Begum, Jani Begum and the minor children of the last two. In the aforesaid trust deeds the three ladies were described as wives of the respondentwhowa.s also referred to as the father of their minor children. In one of these documents, viz., the family Pocket Money Trust Deed, the description of Laila. Begu,m and Jani Begum as wives was preceded by the ex-pression "ladles of position". Under sec. 16 (3) of the Income Tax Act of 1922, in computing the total income of any individual for the purposes of assessment, the income of the wife or minor child of the assessee arising from assets transferred by the husband to the wife or the minor child otherwise than for adequate consideration was to be included. There is no dispute that these trust deeds were before the Income Tax Officer before he completed the assessments for the said four years. B c D Case: INCOME TAX OFFICER, INCOME TAX-CUM-WEALTH TAX CIRCLE II, HYDERABAD versus NAWAB MIR BARKAT ALI KHAN... [[1975] 2 S.C.R. 464] (1975) ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂਇਕ ਫੈਸਲਾਃ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 1179-1782 1970 ਿਵੱਚ। ਆਂਧਰਾ ਪnਦੇV ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 7 ਮਾਰਚ, 1969 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇV ਤb ਿਰੱਟ ਪਟੀVਨ ਨੰ. 1042-1045 1964 ਿਵੱਚ। ਐਸ. ਸੀ. ਮਨਚੰਦਾ, ਬੀ. ਬੀ. ਆਹੂਜਾ ਅਤੇ ਆਰ. ਐਨ. ਸਚਥੀ, ਅਪੀਲ (ਸਾਰੀਆਂ ਅਪੀਲQ ਿਵੱਚ) ਲਈ। ਬੀ. ਐ2ਸ. ਵੀ. ਗੁਪਤੇ, ਅਨਵਰeਲਾ ਪਾVਾ, ਜੇ. ਬੀ. ਦਾਦਾਚੰਜੀ, ਏ. ਸੁੱਬਾ ਰਾਓ ਅਤੇ ਅੰਜਲੀ ਕੇ. ਵਰਮਾ, ਜਵਾਬਦੇਹ (ਸਾਰੀਆਂ ਅਪੀਲQ ਿਵੱਚ) ਲਈ। ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ (ਸਾਰੀਆਂ ਅਪੀਲQ ਿਵੱਚ) ਲਈ ਐ2ਮ. ਐ2ਨ. ਫਡਕੇ, ਏ. ਵੀ. ਰੰਗਮ, ਗੋਪਾਲ ਨਾਇਰ ਅਤੇ ਏ. ਸੁਭਾਿVਨੀ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਜੀ. ਯੂ. ਪੀ. ਟੀ. ਏ., ਜੇ. ਇਹ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਿਵਖੇ ਆਂਧਰਾ ਪnਦੇV ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਇੱਕ ਸQਝੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ ਦੁਆਰਾ ਚਾਰ ਅਪੀਲQ ਹਨ ਿਜਸ ਦੁਆਰਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨZ ਅਪੀਲਕਰਤਾ, ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ, ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ-ਕਮ-ਵੈਲਥ ਟੈਕਸ ਚੱਕਰ II, ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਨੂੰ ਸੈਕVਨ 147 ਅਧੀਨ ਜਵਾਬਦੇਹ ਿਵਰੁੱਧ ਕਾਰਵਾਈ ਤb ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਿਨਰਦੇV ਿਦੱਤਾ। ( (ਅ) ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨZ ਜਵਾਬਦੇਹ ਨਵਾਬ ਸਾਿਹਬ ਮੀਰ ਉਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਸੀ। ਅਲੀਖਾਨ ਬਹਾਦੁਰ, ਐ2ਚ. ਈ. ਐ2ਚ., ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੇ ਿਨਜ਼ਾਮ, ਸੈਕVਨ 148 ਅਧੀਨ ਨk ਿਟਸ ਿਦੰਦੇ ਹਨ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ, 1961 ਦੇ ਸੈਕVਨ ਿਵੱਚ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਉਸ ਕੋਲ ਇਹ ਮੰਨਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਨ ਿਕ ਮੁੱਲQਕਣ ਸਾਲ 1955-56,1956-57,1957-58 ਅਤੇ 1958-59 ਲਈ ਟੈਕਸ ਦੇਣ ਯੋਗ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਆਮਦਨ ਸੈਕVਨ 147 ਦੇ ਅਰਥ ਿਵੱਚ ਮੁੱਲQਕਣ ਤb ਬਚ ਗਈ ਸੀ। ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ ਅਤੇ ਕਿਥਤ ਮੁੱਲQਕਣ ਸਾਲQ ਲਈ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁl-ਮੁਲQਕਣ ਕਰਨ ਦਾ ਪnਸਤਾਵ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਨZ ਸੈਕVਨ 147 ਅਧੀਨ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਿਦੱਤੀ। Vੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਿਵਖੇ ਆਂਧਰਾ ਪnਦੇV ਦੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਿਵੱਚ ਚਾਰ ਿਰੱਟ ਪਟੀVਨQ ਦਾਇਰ ਕਰਕੇ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨZ ਿਵਵਾਦਗnਸਤ ਫੈਸਲੇ ਰਾਹf ਸਾਰੀਆਂ ਚਾਰ ਪਟੀVਨQ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਿਲਆ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨੂੰ ਸੈਕVਨ 147 ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961. ਤਿਹਤ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਤb ਰੋਕ ਿਦੱਤਾ। ਇਨ_ Q ਅਪੀਲQ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੀ Vੁੱਧਤਾ eਤੇ ਸਵਾਲ ਉਠਾwਦਾ ਹੈ। ਭੌਿਤਕ ਤੱਥ ਸੰਖੇਪ ਿਵੱਚ ਇਹ ਹਨ। eਪਰ ਦੱਸੇ ਗਏ ਮੁਲQਕਣQ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ 1922 ਤਿਹਤ ਕnਮਵਾਰ 18 ਮਾਰਚ, 1958,19 ਮਾਰਚ, 1958,20 ਜੁਲਾਈ, 1958 ਅਤੇ 28 ਮਾਰਚ, 1961 ਨੂੰ ਚਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਨ_ Q ਸਾਲQ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਿਰਟਰਨ ਦਾਖਲ ਕਰਨ ਤb ਬਾਅਦ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨZ ਜਵਾਬਦੇਹ ਨੂੰ ਿਤੰਨ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛ ਕੇ ਚਾਰ ਔਰਤQ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਬੰਧQ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਲਈ ਿਕਹਾ। ਸਵਾਲ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਨਃ " ( 1) ਕਾਨੂੰਨੀ ਿਵਆਹQ eਤੇ ਸੰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸਮਾਰੋਹ ਅਟzਡzਟ। ਮੁਸਿਲਮ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਚਾਰ ਔਰਤQ ਿਵੱਚb ਹਰੇਕ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਉਹਨQ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਿਕਵq ਕੀਤੀ ਗਈ। , ਦੁਲਹਨ ਪਾVਾ ਬੇਗਮ ਸਾਹੇਬਾ, ਮਜ਼ਹਰੂਿਨਸਾ ਬੇਗਮਸਾਹਬਾ, ਲੈਲਾ ਬੇਗਮ ਸਾਹੇਬਾ ਅਤੇ ਜਾਨੀ ਬੇਗਮ ਸਾਹੇਬਾ। ( ਅ) ਮਜ਼_ਾ ਦੇ ਬੱਿਚਆਂ ਨੂੰ ਿਕਹlਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਦਰਜਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਰੰਨੀਸਾ ਬੇਗਮ ਸਾਿਹਬ, ਲੈਲਾ ਬੇਗਮ ਸਾਹੇਬਾ ਅਤੇ ਜਾਨੀ ਬੇਗਮ ਸਾਹੇਬਾ, ਸਵਰਗੀ ਦੁਲਹਨ ਪਾVਾ ਬੇਗਮ ਸਾਹੇਬਾ ਦੇ ਬੱਚੇ? (ਸੀ) ਧਰਮ ਦੇ ਿਦnVਟੀਕੋਣ ਤb ਕੋਈ ਹੋਰ ਕਾਰਕ ਿਜਸ ਨZ ਸਵਰਗੀ ਦੁਲਹਨ ਪਾVਾ ਬੇਗਮ ਸਾਹੇਬਾ ਬਾਕੀ ਿਤੰਨ ਔਰਤQ ਿਵੱਚb "। ਅਿਜਹਾ ਪnਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਿਕ 1 ਮਈ, 1950,6 ਅਗਸਤ, 1950 ਅਤੇ 29 ਦਸੰਬਰ, 1950 ਨੂੰ ਜਵਾਬਦੇਹ ਨZ ਿਤੰਨ ਟਰੱਸਟ ਡੀਡਜ਼ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਿਦੱਤਾ ਸੀ, ਿਜਨ_ Q ਨੂੰ ਸਬੰਧਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਿਰਵਾਰਕ ਟਰੱਸਟ, ਿਵਿਭੰਨ ਟਰੱਸਟ ਅਤੇ ਪਿਰਵਾਰਕ ਪਾਕੇਟ ਮਨੀ ਵਜb ਦਰਸਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਟਰੱਸਟ, ਮਜ਼ਹਰੂਿਨਸਾ ਬੇਗਮ, ਲੈਲਾ ਬੇਗਮ, ਜਾਨੀ ਬੇਗਮ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਦੋ ਨਾਬਾਲਗ ਬੱਿਚਆਂ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ। ਉਪਰੋਕਤ ਟਰੱਸਟ ਬੀ ਦੇ ਕਾਰਜQ ਿਵੱਚ ਿਤੰਨ ਔਰਤQ ਨੂੰ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਜb ਦਰਸਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ ਿਜਸ ਨੂੰ ਉਨ_ Q ਦੇ ਨਾਬਾਲਗ ਬੱਿਚਆਂ ਦਾ ਿਪਤਾ ਵੀ ਿਕਹਾ ਜQਦਾ ਸੀ। ਇਨ_ Q ਦਸਤਾਵੇਜ਼Q ਿਵੱਚb ਇੱਕ ਿਵੱਚ, ਅਰਥਾਤ , ਪਿਰਵਾਰਕ ਪਾਕੇਟ ਮਨੀ ਟਰੱਸਟ ਡੀਡ, ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਲੈਲਾ ਬੇਗਮ ਅਤੇ ਜਾਨੀ ਬੇਗਮ ਨੂੰ ਪਤਨੀਆਂ ਵਜb ਦਰਸਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ, ਤb ਪਿਹਲQ ਸਾਬਕਾ ਦਬਾਅ "ਸਿਥਤੀ ਦੀਆਂ ਔਰਤQ" ਸੈਕ 16 ( 3 ) ਦੇ ਅਧੀਨ। 1922 ਦੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਤਿਹਤ, ਮੁੱਲQਕਣ ਦੇ 'ਸੀ' ਉਦੇVQ ਲਈ ਿਕਸੇ ਵੀ ਿਵਅਕਤੀ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ, ਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਪਤਨੀ ਜQ ਨਾਬਾਲਗ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਟnQਸਫਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੰਪਤੀ ਤb ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜQ ਨਾਬਾਲਗ ਬੱਚੇ ਦੀ ਆਮਦਨ ਨੂੰ Vਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਇਸ ਗੱਲ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਿਵਵਾਦ ਨਹf ਹੈ ਿਕ ਇਹ ਟਰੱਸਟ ਡੀਡ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚਾਰ ਸਾਲQ ਦੇ ਮੁਲQਕਣ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤb ਪਿਹਲQ ਸਨ। 9 ਸਤੰਬਰ, 1957 ਨੂੰ Vnੀ ਸੀ. ਬੀ. ਤਾਰਾਪੋਰਵਾਲਾ, ਿਵੱਤੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਅਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੇ ਜਨਰਲ ਪਾਵਰ ਆਫ਼ ਅਟਾਰਨੀ ਏਜੰਟ ਨZ ਇਨ_ Q ਪnVਨQ ਦੇ ਜਵਾਬ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ Case: INCOME TAX OFFICER, INCOME TAX-CUM-WEALTH TAX CIRCLE II, HYDERABAD versus NAWAB MIR BARKAT ALI KHAN... [[1975] 2 S.C.R. 464] (1975) Af yO “ mw tS yy Yr 7 : d _ | na mt oo | y- ' oo Y | |x; ‘ ng aH gl fear ar waar fe afar & aqewe 226 aettaafearftar ar Tat BA aA Tea eATITAT FT a ala BT TAG HAat arg afaa aval etal fas gar gee areata aaa Harare GT MIAHafaare a arent afafram at are 147 & ata aad wearraTafaa atraat afafaae at are 147 H faeare aa at arco’fasareTe saat & arentafaa ar sear faeara gor wT a & gr oafearean oT Bara ware ggafasa at ad gana 2,araey gat atfee att afaerat & aqeae 226 F ata see eqraraaat araaz afafiar at are 147% ata art at ae gear atANT FA Bl sa za A afer seas wa fe ga ara ¥ aetaafsarfear & sat & fae qtrarer are ad Peasy a a1 (er 12) fatzce face |ar[1968]67 aIg0 zto WIT 11: |||AAT AAR, TAWA TAA Yo TAN woeRrqay(Commissioner of Inome Tax Gujarat|-Vs. A. Raman & Co.); atti[1967]63 BTgo eto AIT 219:VMo AeaMeyAITWeyaqIAwWlaHrAY, TANT,,(S.NarayanappaandothersVs.|Commissionerof.IncomeTax,/_Bangalore);°11[1967]63 aT§o zo HIto 638:-MAT arTRT afore, TATA|(KantamaniVenkataNarayana andSons Vs. FirstAdditional Income TaxBATT AHFATTAWS Ba AqIy TAAOfficer, Rajamundary) ;1] [1975] 1 sao fie qo [1946]41 ato ao AIX 191:wana feeatsve aradtfafazsaaaagateoafsartt,statefefeeae-1,HART(Calcutta Discount Co. Ltd Vs. IncomeTaxOfficer,Companies District-I, Calcutta ). fafa aetat afaetfzat: 1970 at deat 1179-1782 att fafa ate| 1964 ® fee fatter Fert 1042-1045 F areer Tear Seq ALATA* aria 7 art, 1969 ata fora ale aida % fang at 7g aaa| adiiatatostatt aaaa Wao Flo HAAraT, Floto(at actat 7)WIE, Wit Uoaaa aITUo Flo qlat seafagtstate aqaAt VHo Ato Ya, AATRCAT(axt actat 4)qiat, ato dato araraait, Taogear ua aeTAY siftHo ayymeaady atwtaqqatt Ho To Het, THo ato(at adit 7)ia, TTT AAT AIT Fo Togata eqraraa at fac earatfaafa wo ato aca F feat| aTarfaata qWa— x AIC Aa TAITTA BHT MA Tea See ATTA,garTaTssa arara facia % face at ade fea® grt sea eararaa 4aitarat, want afaara, arrat way gat, alHa-2 BaTAaTA atgiqat afafan, 1961 a ard 147(%) % weir seal & fredargatteat wa a fara cen ar fate fear ar atiardt a seraaaa alfga ie senta wal Gi ASIST, TRA HBIATA AATATS ifaarm ot ag afaa Hwa ee fe sat oa ae fagara HA FT FTTTfe faatom qq1955-56, 1956-57,1957-58 BIz 1958-59 & farget ar ate wad wa ofefaaeat are 147% wa A fraieragease ai var Frater adh k faq amagalaaiet atFeqTaT HA FT qraHr afafary, 1961 Hr ae 148 F gata FAAat arta at ati scaedt A are 147% wet oreea far art % fare \ A ~ | ro | A | » — | yr : . . A a ; A . A y- ; ~y “ P| . ; stead araarfigat at fafrarerat ay ater sea gem ratataa, aetrareane fee fader BIA BA Fatal a1 Bea eqarayA giattHAfama grat at are facta wat Ht few ate aeae afzard ataaat afafraa, 196] at are 147 8 adhe ale art Hraaal Hwaqua fear gt adel t adtardta ag aedta fear’ fe garararaa at fafaraa wet agt s 1 2. atfran aon weatg H ga gare €1 efeeaa geamq eaq dae, 1922 H aela gaat are ash F fae frat waar: 18 ard,1958, 19 HIF, 1958, 20 Garg, 1958 ae 28Ara, 1961FT gt fay7| saa aat at atat faactrat F area feu ery H GTA aTTHTafaare & farafafaa dtr seat ater sere & ag ater at fe ag.agafag at fe are ufgersit & ara saat aa aaa 2)8 cet gaFATT Y—| _"(m) afer fafs B agave fairs faaral & arafieaea ae alt ard afer sale gear ora aaa arfzar,qagetaar ara atfgat, tar aaa arfgat ate art ara arfzar,aq sean at eat A Saar fea sar< oiata fear war;- (@) tatia geet ora aaa arfgar et araray BY gaatWagga ara arfear, dar ana arfgar ate oat aaaatigat et aeatal at wal fafirs sfaaa cart at we 2; (7) aa at afee & alg ea ara ot fe caffe sear oraamy afeat at gfaaa at wea ata afgerat at tfaca a fretHA |.: Case: INCOME TAX OFFICER, INCOME TAX-CUM-WEALTH TAX CIRCLE II, HYDERABAD versus NAWAB MIR BARKAT ALI KHAN... [[1975] 2 S.C.R. 464] (1975) B c D On September 9, 1957 Shri C. B. Taraporewala, Financial Adviser. and General Power of Attorney Agent of the respondent, filed a state-ment before the Income Tax Officer in reply to these queries. In this reply it was stated that the late Dulhan Pasha Begum Saheba was the: only legally wedded wife of the respondent, that with the other three: ladies the respondent had not gone through the essential formalities of' a valid marriage under Mohammedan Law, that these three !adieu who occupied high social position and who were received in his palace were "ladies of position" and in view of th~ special favours bestowed upon them they were referred to as wives in the said three trust deeds thbugh in the strict legal sense the description· was incorrect and the children of these ladies were not the legitimate children of the respon .. dent and had no legal status as such. This explanation apparent,ly satisfied the Income Tax Officer because in assessing the total income of the respondent for the said four years he did not inclhde the in-come of these thre:: ladies and their minor children arising out of the trust properties. It is also admitted that the beneficiaries of the trusts were separately assessed on the income derived from the trusts along with their individual income. E. F On March 13, 1964 the notices under sec. 148 of the Inccme Tax G Act, !961 were issued seeking to reopen the assessments under sec. 147 of the Act. i\!fter some correspondence with the Income Tax Officer, the authorised representatives of the respondent, M/s. S. G. Dastgir and Company, Chartered Accountants, filed supplemental returns for the aforesaid four years "without prejudice" to the respondent's right to question the validity of the notices. The supplemental returns merely affirmed the original returns filed by the respondent. H I By his letter dated April 15, 1964 addressed to M/s. Dastgir and Company, the Income Tax Officer stated the reasons for reopening the A assessments und~r sec. 147(a). Referring to two subsequent trusts named Fern Hill and Race View created by the respondent on March 21, 1957 and December 5, 1957 respectively, it was stated that the ma~erial facts relating to these two documents were not brought to the notice of the Department in the course of the original assessment pro-ceedings. Fern Hill Trust was created for the benfit of the children B of Laila Begum and Race View Trust for the benefit of Jani Begum and her son Imdad Jah Bahadur. In the Fern Hill Trust Deed Laila Begum was described as wife of the respondent and her children. as the children of the respondent by her. Similarly in the Race View Trust Deed Jani Begum was described as wife of the respondent and Imdad Jah Bahadur as his son by her. According to the Income Tax Officer the facts that Laila Begum and Jani Begum c were described as wives and their children as the children of the res-pondent in the Trust Deeds executed in 1957 indicated that "certain material facts relevant for the assessment years were not disclosed to the Department, that the statement given by the Financial Adviser is untrue and that thereby income chargeable to tax has been under-. assessed". In his letter the Income Tax Officer also referred to sec. 268 of Mulla's Principles of Mohammedan Law which enumerates the D circumstances from which marriage will be presumed in the absence . of direct proof and stated that the respondent having acknowledged the three ladies as his wives and thier children as his children in the Trust Deeds executed in 1950 and 1957 all the circumstances men-tioned in sec. 268 were present. The letter concluded by saying that it was established that the ladies and their children were the legal · wives and legitimate children of the respondent. · · E Case: INCOME TAX OFFICER, INCOME TAX-CUM-WEALTH TAX CIRCLE II, HYDERABAD versus NAWAB MIR BARKAT ALI KHAN... [[1975] 2 S.C.R. 464] (1975) 9 ਸਤੰਬਰ, 1957 ਨੂੰ Vnੀ ਸੀ. ਬੀ. ਤਾਰਾਪੋਰਵਾਲਾ, ਿਵੱਤੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਅਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੇ ਜਨਰਲ ਪਾਵਰ ਆਫ਼ ਅਟਾਰਨੀ ਏਜੰਟ ਨZ ਇਨ_ Q ਪnVਨQ ਦੇ ਜਵਾਬ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਰਾਜ ਪੱਤਰ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਜਵਾਬ ਿਵੱਚ ਇਹ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਮਰਹੂਮ ਦੁਲਹਨ ਪਾVਾ ਬੇਗਮ ਸਾਹੇਬਾ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਇਕਲੌਤੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ eਤੇ ਿਵਆਹੀ ਹੋਈ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਿਕ ਬਾਕੀ ਿਤੰਨ ਔਰਤQ ਦੇ ਨਾਲ ਜਵਾਬਦੇਹ ਨZ ਮੁਹੰਮਦਾਨ ਕਾਨੂੰਨ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਜਾਇਜ਼ ਿਵਆਹ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਰਸਮQ ਿਵੱਚb ਨਹf ਲੰਿਘਆ ਸੀ, ਿਕ ਇਹ ਿਤੰਨ ਔਰਤQ-ਿਜਨ_ Q ਨZ eਚ ਸਮਾਿਜਕ ਰੁਤਬੇ eਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਿਜਨ_ Q ਦਾ ਉਸ ਦੇ ਮਿਹਲ ਿਵੱਚ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਉਹ "ਅਹੁਦੇ ਦੀਆਂ ਔਰਤQ" ਸਨ ਅਤੇ ਉਹਨQ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਿਵVੇV ਪੱਖ ਨੂੰ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਉਹਨQ ਨੂੰ ਕਿਥਤ ਿਤੰਨ ਟਰੱਸਟ ਡੀਡਜ਼ ਿਵੱਚ ਪਤਨੀਆਂ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਹਾਲQਿਕ ਸਖਤ ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਰਥQ ਿਵੱਚ ਵਰਣਨ ਗਲਤ ਸੀ ਅਤੇ ਇਨ_ Q ਔਰਤQ ਦੇ ਬੱਚੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੇ ਜਾਇਜ਼ ਬੱਚੇ ਨਹf ਸਨ ਅਤੇ ਉਹਨQ ਨੂੰ ਕੋਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਦਰਜਾ ਨਹf ਸੀ। ਇਸ ਸਪੱVਟੀਕਰਨ ਨZ ਸਪੱVਟ ਤੌਰ eਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨੂੰ ਸੰਤੁVਟ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਕwਿਕ ਕਿਥਤ ਚਾਰ ਸਾਲQ ਲਈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁਲQਕਣ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਉਸ ਨZ ਟਰੱਸਟ ਦੀਆਂ ਜਾਇਦਾਦQ ਤb ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਇਨ_ Q ਿਤੰਨ ਔਰਤQ ਅਤੇ ਉਨ_ Q ਦੇ ਨਾਬਾਲਗ ਬੱਿਚਆਂ ਦੀ ਆਮਦ ਨੂੰ Vਾਮਲ ਨਹf ਕੀਤਾ। ਇਹ ਵੀ ਮੰਿਨਆ ਜQਦਾ ਹੈ ਿਕ ਟਰੱਸਟQ ਦੇ ਲਾਭਾਰਥੀਆਂ ਦਾ ਉਨ_ Q ਦੀ ਿਵਅਕਤੀਗਤ ਆਮਦਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਟਰੱਸਟQ ਤb ਪnਾਪਤ ਆਮਦਨ eਤੇ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ eਤੇ ਮੁਲQਕਣ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। 13 ਮਾਰਚ, 1964 ਨੂੰ ਸੈਕVਨ 148 ਅਧੀਨ ਨk ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਦੇ ਸੈਕVਨ 147 ਤਿਹਤ ਮੁਲQਕਣQ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ_ਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਿਦਆਂ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਐਕਟ ਦੇ. ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ, ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੇ ਅਿਧਕਾਰਤ ਨੁਮਾਇੰਿਦਆਂ, ਮੈਸਰਜ਼ ਨਾਲ ਕੁੱਝ ਪੱਤਰ ਿਵਹਾਰ ਤb ਬਾਅਦ। ਐ2ਸ. ਜੀ. ਦਸਤਗੀਰ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ, ਚਾਰਟਰਡ ਅਕਾ}ਟzਟਸ ਨZ ਨk ਿਟਸQ ਦੀ ਵੈਧਤਾ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਚੁੱਕਣ ਦੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੇ ਅਿਧਕਾਰ ਪnਤੀ "ਿਬਨQ ਿਕਸੇ ਪੱਖਪਾਤ ਦੇ" ਉਪਰੋਕਤ ਚਾਰ ਸਾਲQ ਲਈ ਪੂਰਕ ਿਰਟਰਨ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ। ਪੂਰਕ ਿਰਟਰਨ ਿਸਰਫ਼ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੁਆਰਾ ਦਾਇਰ ਮੂਲ ਿਰਟਰਨ ਦੀ ਪੁVਟੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ 15 ਅਪnੈਲ, 1964 ਦੇ ਪੱਤਰ ਦੁਆਰਾ ਮੈਸਰਜ਼ ਨੂੰ ਸੰਬੋਿਧਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਦਸਤਗੀਰ ਐਡ ਕੰਪਨੀ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨZ ਮੁl ਖੋਲ_ਣ ਦੇ ਕਾਰਨQ ਬਾਰੇ ਦੱਿਸਆ। ਸੈਕVਨ 147 ( ਏ) ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਮੁਲQਕਣ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਵੱਲb 21 ਮਾਰਚ, 1957 ਅਤੇ 5 ਦਸੰਬਰ, 1957 ਨੂੰ ਬਣਾਏ ਗਏ ਫਰਨ ਿਹੱਲ ਅਤੇ ਰੇਸ ਿਵਊ ਨਾਮ ਦੇ ਦੋ ਟਰੱਸਟQ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਿਦੰਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਿਕ ਇਨ_ Q ਦੋਵQ ਦਸਤਾਵੇਜ਼Q ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਤੱਥQ ਨੂੰ ਮੂਲ ਮੁਲQਕਣ ਪnਸਤਾਵQ ਦੌਰਾਨ ਿਵਭਾਗ ਦੇ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਨਹf ਿਲਆਂਦਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਫਰਨ ਿਹੱਲ ਟਰੱਸਟ ਲੈਲਾ ਬੇਗਮ ਅਤੇ ਰੇਸ ਿਵਊ ਟਰੱਸਟ ਦੇ ਬੱਿਚਆਂ ਬੀ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਜਾਨੀ ਬੇਗਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਮਦਾਦ ਜਾਹ ਬਹਾਦੁਰ। ਫਰਨ ਿਹੱਲ ਟਰੱਸਟ ਡੀਡ ਿਵੱਚ ਲੈਲਾ ਬੇਗਮ ਨੂੰ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਿਚਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੇ ਬੱਿਚਆਂ ਵਜb ਦਰਸਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ_Q ਰੇਸ ਿਵਊ ਟਰੱਸਟ ਡੀਡ ਿਵੱਚ ਜਾਨੀ ਬੇਗਮ ਨੂੰ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਇਮਦਾਦ ਜਾਹ ਬਹਾਦੁਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੱਿਸਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਤੱਥ ਿਕ ਲੈਲਾ ਬੇਗਮ ਅਤੇ ਜਾਨੀ ਬੇਗਮ ਨੂੰ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ_ Q ਦੇ ਬੱਿਚਆਂ ਵਜb ਦਰਸਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ 1957 ਿਵੱਚ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਟਰੱਸਟ ਡੀਡਜ਼ ਿਵੱਚ ਿਵਚਾਰ ਨZ ਸੰਕੇਤ ਿਦੱਤਾ ਿਕ "ਮੁੱਲQਕਣ ਸਾਲQ ਲਈ ਢੁਕਵq ਕੁੱਝ ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥQ ਦਾ ਿਵਭਾਗ ਨੂੰ ਖੁਲਾਸਾ ਨਹf ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਿਕ ਿਵੱਤੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਿਬਆਨ ਗਲਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ_Q ਟੈਕਸ ਲਈ ਚਾਰਜਯੋਗ ਆਮਦਨ ਦਾ ਘੱਟ ਮੁਲQਕਣ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ"। ਆਪਣੇ ਪੱਤਰ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨZ ਸੈਕ. 268 ਮੁਹੰਮਦਾਨ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਮੁੱਲਾ ਦੇ ਿਸਧQਤ ਜੋ ਿਗਣਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ| ਹਾਲਾਤ ਿਜਨ_ Q ਤb ਿਸੱਧੇ ਸਬੂਤ ਦੀ ਅਣਹbਦ ਿਵੱਚ ਿਵਆਹ ਨੂੰ ਮੰਿਨਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਜਵਾਬਦੇਹ ਨZ 1950 ਅਤੇ 1957 ਿਵੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਟਰੱਸਟ ਡੀਡਜ਼ ਿਵੱਚ ਿਤੰਨ ਔਰਤQ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ_ Q ਦੇ ਬੱਿਚਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੱਿਚਆਂ ਵਜb ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। 268 ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਪੱਤਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਇਹ ਕਿਹ ਕੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਿਕ ਇਹ ਸਥਾਿਪਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਔਰਤQ ਅਤੇ ਉਨ_ Q ਦੇ ਬੱਚੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀਆਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਜਾਇਜ਼ ਬੱਚੇ ਸਨ। ਿਰੱਟ ਪਟੀVਨQ ਦੇ ਜਵਾਬ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਪੁVਟੀ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸQਝਾ ਜਵਾਬੀ-ਹਲਫ਼ਨਾਮਾ eਪਰ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੀ। ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਕ ਫਰਨ ਿਹੱਲ ਅਤੇ ਰੇਸ ਿਵਊ ਟਰੱਸਟ ਡੀਡਜ਼, ਿਜਨ_ Q ਨੂੰ 1957 ਿਵੱਚ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇV ਨਹf ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਜਦb ਉਨ_ Q ਨZ ਚਾਰ ਸਾਲQ ਦੇ ਮੂਲ ਮੁਲQਕਣQ ਨੂੰ ਪੇV ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜਵਾਬੀ ਹਲਫ਼ਨਾਮੇ ਿਵੱਚ ਇਹ ਦੋV ਲਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਇਹ ਦੋਵq ਟਰੱਸਟ ਡੀਡ "ਸਬੰਧਤ ਮੁੱਲQਕਣ ਸਾਲQ ਲਈ ਪਟੀVਨਰ-ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਮੁਲQਕਣQ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਮੁੱਢਲੇ ਤੱਥ" ਸਨ ਅਤੇ ਇਹ ਉਪ-ਦੱਿਸਆ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਜੇ ਇਨ_ Q ਦੋ ਦਸਤਾਵੇਜ਼Q ਦਾ ਅਸਲ ਮੁਲQਕਣQ ਦੇ ਸਮq ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੁੰਦਾ, ਤQ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ "ਿਨVਿਚਤ ਤੌਰ eਤੇ ਇਸ ਿਸੱਟੇ eਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜQਦਾ" ਿਕ ਉਹ 15 ਅਪnੈਲ, 1964 ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੱਤਰ ਿਵੱਚ ਆਇਆ ਸੀ। ਮੁਲQਕਣQ ਨੂੰ ਮੁl ਖੋਲ_ੇ ਜਾਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਿਜੱਥb ਤੱਕ ਇਹ ਮੌਜੂਦਾ ਉਦੇV ਲਈ ਢੁਕਵQ ਹੈ, ਇਹ ਿਵਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਿਕ ਜੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੋਲ ਇਹ ਮੰਨਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਿਕ ਿਕਸੇ ਕਰਦਾਤੇ ਵੱਲb ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਾਲ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਲQਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਰੇ ਤੱਥQ ਦਾ ਪੂਰੀ Case: INCOME TAX OFFICER, INCOME TAX-CUM-WEALTH TAX CIRCLE II, HYDERABAD versus NAWAB MIR BARKAT ALI KHAN... [[1975] 2 S.C.R. 464] (1975) _"(m) afer fafs B agave fairs faaral & arafieaea ae alt ard afer sale gear ora aaa arfzar,qagetaar ara atfgat, tar aaa arfgat ate art ara arfzar,aq sean at eat A Saar fea sar< oiata fear war;- (@) tatia geet ora aaa arfgar et araray BY gaatWagga ara arfear, dar ana arfgar ate oat aaaatigat et aeatal at wal fafirs sfaaa cart at we 2; (7) aa at afee & alg ea ara ot fe caffe sear oraamy afeat at gfaaa at wea ata afgerat at tfaca a fretHA |.: 3. tar seta atarg fe 1we,1950,8samea,1950 aX29 fearaz, 1950 at seat a maar: Hfastt cee, feaafara cee WITafret ake vat cee F ara a afar dla cara faa gear a1,aa aA, Ta ATH ate afer st afgaral at magem araral %fac fasoifad feu 1 qataa cara-farat “& dla afgaral a seaet atqfeaat & wg a ate fearwat araie sa gael waaeH aaa eCfrat & eT A at faface feat war ari ga aearaal F 8 cw walaHiatt whe wat zee ke aarana ate ad ana hactal e ga‘Qfaare art afgate’oa sgaa fear qar arygeHq zaq daz, 1922 [1975] 1 EA fro qo at aret 16(3) F artta fratca * satrara fat cafes at ga araat dqmar awa ana afa gia,oedl quar WaatH Feqral Bt TaiaTsfana a waar aeafaat aeaifeaat a fraifedtat edt aaymagea aaa Ft sa are aa afenfaa at ort ah) aa ae aare frare aét 3 fe ag cara faa gaa are aa & faa fraizor gzata ht gTaHt afar F BAe TI4. 9 faarax,1957 at seat & facta aagarz att ATFqaararar afaaat at Aodto aTeatatar FT aIaHT afaHIa F TAAsatad saat B Sa Hwa qiga feat:ga sae 8 age afaa farma fe daa cals geet cat aan atfgarseat at fafa wo afaatfga cet ot, wea dia afgarat & ara seat a fers fafaadie fafaarafaare at araarn atcatfcaaregel wet at at atka dla afgare frat fe ararfs afaaa aga weet AT sik frageaat & age H eatna fear qatar ar,“afaaa areft afgearct” af atxgam ofa feu ot aryfaita eaagrt atafte H tad gu Seg TATdia ara faaey & scadf atoferat Ser afafasefearaan aT,aafe gare fafan oy Hag faa aaa at att ga aaT Afgatat ataad cae at aqareata adi ff att ga edFH saat are fatestfaaa adi dt wae eT Age cacileeT a gaat afaard aTaaraia at wat aaife saa art ast & faa certf ae Ha ATT aTfralcr awa any sad ga dia afgarat ate saat gages aratatat cara arafaat & aaatedt ara aT afenfaa adt feats ag atcaged ¢ fe cara &fearfearfeal at ata a ser aT aT avasaat eaftea araarg gaa et & fraiem fear war ar 5.13 art, 1964 at araHx afafram, 1961Ft ara 148%melt qarare ata at 7g feat afafeaa atater 147 % aela GA:faaizo Ht aT Scat at aE aT1 aT afsartt A He TAITarated sere & otfana sfafafaat dat cao Glo seaHT WS Hee,aes Usgutvea A sqUaa are aah s fay gaara at fafaal Tae HUA H TeaA H afaar< ge Sofas Tara set fat, ATWfaacfoat area at1 wages faawit F Fae ara meafaal ere HETat 7 qa faactrat at afagise ay ae at 6. Radaeai< os grad} at aratfaa arta15 asa,1964 ala ca gra aretafsartFaa147(%) | | A . aan - oe | | Bh ‘ | yO » mo . a - oa , te° Y | ; YX a Y | eo . | Case: INCOME TAX OFFICER, INCOME TAX-CUM-WEALTH TAX CIRCLE II, HYDERABAD versus NAWAB MIR BARKAT ALI KHAN... [[1975] 2 S.C.R. 464] (1975) E The common counter-affidavit affirmed by the Income Tax Officer in an,wer to the writ Ntitions was on similar lines to the aforesaid latter. Admittedly Fern Hi!l and Race View Trust Deeds executed in 1957 were not produced before the Income Tax Officer when he made the original assessments for the four years in question. In the counter-affidavit it was alleged that these two Trust Deeds were "material F and primary facts necessary for completing the assessments of the petitioner-assessee f?r the relevant assessment yea.rs" and it was s.ub.-mitted that if the said two documents had been disclosed at the time of the original ·assessments, the Income Tax Officer "would have cer· tait1ly arrived at the conclusion" that he came to in his letter dated April 15, 1964. G Clause (a) of Sec. 147 of the Income Tax Act, 1961 un~er which the assessments were sought to be reopened, so far as it is relevant for the present purpose, provides that if .the Income Tax Officer h?.s reason to believe that, by reason of the omission or failure on the part of an assessee to disclose fully and truly all material facts necessary for his a5sessment for any year, income chargeable to tax has escaped assess-ment for that year, he may assess or reassess such income for the as-H sessment year concerned. The High Court held that the reasons assign-ed for reopening the assessments did not fall within the soope of omis-sion or failure on the part of the assessee to disclose fully and truly all material facts, that all the material facts were before the Department 15-255 Sup,Cl/75 when it made the assessments in question and the trusts created in 1957 did not "throw a different light on the matters already disclosed". The question is whether the existence of the two trust deeds ex- . ecuted by the respondent in 1957 was a material fact necessary for his assessment for the relevant assessment years. The fact that the thr13e ladies and their children have been described in these two documents as wives and children of the respondent would have been material if the description were anything new that the Income Tax Officer happem:d to discover for the first time. The thJee trust deeds of 1950 also con-tained the same description of these ladies and their children and the Income Tax Officur accepted the statement made by respondent's Finan-cial Adviser Shri G. B. Taraporewala seeking to explain why the ladies had been described as wives therein. It is true that the trust deeds of 1957 were not produced at the time of the original assessment b1~t we do not see what difference production of these two additional docu-ments could have made which contain the same description ofthe ladies. Neither the letter addressed to the respondent's authorisi:d representatives, M/s. S. G. Dastgir and! Company, by the Income Tax Officer on April 15, 1964 nor the counter-affidavit filed in the Hi1:h Court explains this point. The documents of 1957 cortform to those of 1950 io material particulars; the trust deeds of 1957 op.ly repeat what the deeds of 1950 had disclosed. -Non-production of the documents executed in 1957 at the time of the original assessments cannot there-fore be regarded as non-disclosure of any material fact necessary for the assessment of the respondent for the relevant assessment years. The High Court was right in holding that the Income Tax Officer Ii.ad no valid reasons to believe that the respondent had omitted or failed to disclose fully and truly all material facts and consequently had rio jurisdiction to reopen the assessments for the four years in question: Having second thoughts on the same material does not warrant the intiation of a proceeding under sec. 147 of the Income Tax Act, 1961. Case: INCOME TAX OFFICER, INCOME TAX-CUM-WEALTH TAX CIRCLE II, HYDERABAD versus NAWAB MIR BARKAT ALI KHAN... [[1975] 2 S.C.R. 464] (1975) ਮੁਲQਕਣQ ਨੂੰ ਮੁl ਖੋਲ_ੇ ਜਾਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਿਜੱਥb ਤੱਕ ਇਹ ਮੌਜੂਦਾ ਉਦੇV ਲਈ ਢੁਕਵQ ਹੈ, ਇਹ ਿਵਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਿਕ ਜੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੋਲ ਇਹ ਮੰਨਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਿਕ ਿਕਸੇ ਕਰਦਾਤੇ ਵੱਲb ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਾਲ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਲQਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਰੇ ਤੱਥQ ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ_Q ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਟੈਕਸ ਲਈ ਚਾਰਜਯੋਗ ਆਮਦਨ ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁੱਲQਕਣ ਤb ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਤQ ਉਹ ਸਬੰਧਤ ਮੁੱਲQਕਣ ਸਾਲ ਲਈ ਅਿਜਹੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁਲQਕਣ ਜQ ਮੁl ਮੁਲQਕਣ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨZ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਮੁਲQਕਣQ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ_ਣ ਲਈ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਾਰਨ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਿਵੱਚ ਨਹf ਆwਦੇ ਿਕ ਮੁਲQਕਣਕਰਤਾ ਵੱਲb ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥQ ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ_Q ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲਤਾ, ਿਕ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥ ਿਵਭਾਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਨ। ਜਦb ਸੀ. ਆਰ. ਨZ ਪnVਨ ਿਵੱਚ ਮੁਲQਕਣQ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ 1957 ਿਵੱਚ ਬਣਾਏ ਗਏ ਟਰੱਸਟQ ਨZ "ਪਿਹਲQ ਤb ਪnਗਟ ਕੀਤੇ ਮਾਮਿਲਆਂ eਤੇ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਰੋVਨੀ ਨਹf ਪਾਈ"। ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਦੋਵQ ਟਰੱਸਟQ ਦੀ ਹbਦ ਇਸ ਤb ਪਿਹਲQ ਹੈ1957 ਿਵੱਚ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਇੱਕ ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥ ਸੰਬੰਧਤ ਮੁਲQਕਣ ਸਾਲQ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਮੁਲQਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ। ਇਹ ਤੱਥ ਿਕ ਇਨ_ Q ਦੋਵQ ਦਸਤਾਵੇਜ਼Q ਿਵੱਚ ਿਤੰਨQ ਔਰਤQ ਅਤੇ ਉਨ_ Q ਦੇ ਬੱਿਚਆਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਬੱਿਚਆਂ ਵਜb ਦਰਸਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਵਰਣਨ ਕੁਝ ਨਵQ ਹੁੰਦਾ ਜੋ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨੂੰ ਪਿਹਲੀ ਵਾਰ ਪਤਾ ਲੱਿਗਆ ਹੁੰਦਾ। 1950 ਦੇ ਿਤੰਨ ਟਰੱਸਟ ਡੀਡQ ਿਵੱਚ ਵੀ ਇਨ_ Q ਔਰਤQ ਅਤੇ ਉਨ_ Q ਦੇ ਬੱਿਚਆਂ ਦਾ ਇੱਕੋ ਿਜਹਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨZ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੇ ਿਵੱਤ ਸਲਾਹਕਾਰ Vnੀ ਜੀ. ਬੀ. ਤਾਰਾਪੋਰਵਾਲਾ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਿਬਆਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਿਲਆ ਸੀ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਇਹ ਦੱਸਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਿਕ ਔਰਤQ ਨੂੰ ਇਸ ਿਵੱਚ ਪਤਨੀਆਂ ਿਕw ਦੱਿਸਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਿਕ 1957 ਦੇ ਟਰੱਸਟ ਡੀਡਜ਼ ਮੂਲ ਮੁੱਲQਕਣ ਦੇ ਸਮq ਪੇV ਨਹf ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਪਰ ਸੀ ਅਸf ਇਹ ਨਹf ਦੇਖਦੇ ਿਕ ਇਨ_ Q ਦੋ ਵਾਧੂ ਦਸਤਾਵੇਜ਼Q ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਨਾਲ ਕੀ ਫਰਕ ਪੈ ਸਕਦਾ ਸੀ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਔਰਤQ ਦਾ ਇੱਕੋ ਿਜਹਾ ਵੇਰਵਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਾ ਹੀ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੇ ਅਿਧਕਾਰਤ ਨੂੰ ਸੰਬੋਿਧਤ ਪੱਤਰ ਨੁਮਾਇੰਦੇ, ਮੈਸਰਜ਼। ਐ2ਸ. ਜੀ. ਦਸਤਗੀਰ ਐਡ ਕੰਪਨੀ ਨZ 15 ਅਪnੈਲ, 1964 ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਨਾ ਹੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਿਵੱਚ ਦਾਇਰ ਜਵਾਬੀ ਹਲਫਨਾਮੇ ਿਵੱਚ ਇਸ ਨੁਕਤੇ ਦੀ ਿਵਆਿਖਆ ਕੀਤੀ ਹੈ। 1957 ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਸਮੱਗਰੀ ਵੇਰਿਵਆਂ ਿਵੱਚ 1950 ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼Q ਨਾਲ ਮੇਲ ਖQਦੇ ਹਨ; 1957 ਦੇ ਟਰੱਸਟ ਡੀਡਜ਼ ਿਸਰਫ ਉਹੀ ਦੁਹਰਾwਦੇ ਹਨ ਜੋ 1950 ਦੇ ਡੀ ਡੀਜ਼ ਨZ ਪnਗਟ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮੂਲ ਮੁਲQਕਣQ ਦੇ ਸਮq 1957 ਿਵੱਚ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਦਸਤਾਵੇਜ਼Q ਨੂੰ ਪੇV ਨਾ ਕਰਨ ਨੂੰ ਸਬੰਧਤ ਮੁਲQਕਣQ ਦੇ ਸਾਲQ ਲਈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੇ ਮੁਲQਕਣQ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਿਕਸੇ ਵੀ ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਜb ਨਹf ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਇਹ ਕਿਹਣਾ ਸਹੀ ਸੀ ਿਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੋਲ ਇਹ ਮੰਨਣ ਦਾ ਕੋਈ ਜਾਇਜ਼ ਕਾਰਨ ਨਹf ਸੀ ਿਕ ਜਵਾਬਦੇਹ ਨZ ਸਾਰੇ ਸਮੱਗਰੀ ਈ ਤੱਥQ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ_Q ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲ ਿਰਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜb ਉਸ ਕੋਲ ਚਾਰ ਸਾਲQ ਲਈ ਮੁਲQਕਣQ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ_ਣ ਦਾ ਕੋਈ ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ ਨਹf ਸੀ। ਇੱਕੋ ਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇ ਦੂਜਾ ਿਵਚਾਰ ਰੱਖਣਾ ਸੈਕVਨ 147 ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ Vੁਰੂਆਤ ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਨਹf ਿਦੰਦਾ ਹੈ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਿਵਦਵਾਨ ਵਕੀਲ ਸnੀ ਮਨਚੰਦਾ ਨZ ਸਾਨੂੰ ਮੁੱਲਾ ਦੇ ਮੁਹੰਮਦਾਨ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਿਸਧQਤQ ਦੇ ਕਈ ਭਾਗQ ਿਵੱਚb ਲੰਘਾਇਆ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਸੈਕVਨ. 268 ਅਤੇ ਪੇV ਕੀਤਾ ਿਕ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਹਾਲਾਤQ ਿਵੱਚ ਇਹ ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਿਕ ਿਤੰਨ€ ਔਰਤQ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀਆਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ eਤੇ ਿਵਆਹੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ। ਜਦb ਤb ਮੂਲ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਉਦb ਤb ਕਾਨੂੰਨ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਤਬਦੀਲੀ ਨਹf ਆਈ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮq ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਇਹ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਪਰ ਅਿਜਹਾ ਨਹf ਕੀਤਾ, ਤQ ਉਹ ਸੈਕ 147 ਦਾ ਲਾਭ ਨਹf ਲੈ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਲਈ। ਿਕਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਿਵੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਕਾਰਵਾਈ ਿਵੱਚ ਇਸ ਸਵਾਲ eਤੇ ਕੋਈ ਨਤੀਜਾ ਦਰਜ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹf ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਔਰਤQ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀਆਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ eਤੇ ਿਵਆਹੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ। ਸਾਨੂੰ ਿਸਰਫ਼ ਇਸ ਸਵਾਲ ਦੀ ਿਚੰਤਾ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਸੈਕVਨ ਦੇ ਤਿਹਤ ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਵਰਤb ਦੀ ਿਮਸਾਲ ਹੈ। 147 ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ; ਅਸf ਪਾਇਆ ਹੈ ਿਕ ਅਿਜਹਾ ਨਹf ਹੈ। ਸnੀ ਮਨਚੰਦਾ ਨZ ਇਹ ਵੀ ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਿਕ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਕਲਾ 226 ਦੇ ਤਿਹਤ ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਵਰਤb ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਸੰਿਵਧਾਨ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ Vਕਤੀ ਨਹf ਸੀ ਿਕ ਕੀ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੌਜੂਦ ਸਮੱਗਰੀ eਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨੂੰ ਸੈਕVਨ 147 ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਅਧੀਨ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਜਾਇਜ਼ ਠਿਹਰਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਉਨ_ Q ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਿਵੱਚ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਫੈਸਿਲਆਂ eਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਦਲੀਲ ਿਵੱਚb ਇੱਕਃ ਐ2ਸ. ਨਾਰਾਇਣੱਪਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮVਨਰ, ਬੰਗਲੌਰ, (1) ਕQਤਾਮਨੀ ਵzਕਟ ਨਾਰਾਇਣ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਬਨਾਮ ਪਿਹਲਾ ਵਧੀਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ, ਰਾਜਮੁੰਦਰੀ, (2) ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮVਨਰ, ਗੁਜਰਾਤ ਬਨਾਮ ਏ. ਰਮਨ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ (3) ਅਤੇ ਬੇVਕ, ਕਲਕੱਤਾ ਿਡਸਕਾ}ਟ ਕੰਪਨੀ ਿਲਮਿਟਡ ਬਨਾਮ ਕਲਕੱਤਾ ਿਡਸਕਾ}ਟ ਕੰਪਨੀ ਿਲਮਿਟਡ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ, ਕੰਪਨੀ ਿਜ਼ਲ_ਾ I. ਕਲਕੱਤਾ, (4) ਸਾਨੂੰ ਨਹf ਲਗਦਾ ਿਕ ਇਹ ਫੈਸਲੇ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਇਹ ਨਹf ਹੈ ਿਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਕਾਫ਼ੀ ਸੀ ਜQ Case: INCOME TAX OFFICER, INCOME TAX-CUM-WEALTH TAX CIRCLE II, HYDERABAD versus NAWAB MIR BARKAT ALI KHAN... [[1975] 2 S.C.R. 464] (1975) 6. Radaeai< os grad} at aratfaa arta15 asa,1964 ala ca gra aretafsartFaa147(%) | | A . aan - oe | | Bh ‘ | yO » mo . a - oa , te° Y | ; YX a Y | eo . | watgaftatcr&faeareafar, few)seatereAT: 21 ATH, 1957 wT 5 fearaz, 1957 at afar at cearcadanit wate era fer ate ta aq Soft fade att gu ag afaafeat varfie eq aearaat & arated area ae qa fraregalaafeal & ctu fran ataaaFf qa ae Te a) Gta aTate cat are BY waaGas H fae ana Peat vat at we ta.eee ort ary aT ge GA BHAe TE ABIETH wae * facafaa fear war ari pita fee cee fate H tar arr at yeah atTae eT F afae feat qatar ste gaat aeqal at gaat aameat at ara & eq A afta fear car ar zat sat ta ay ate(fate oreft arr at geret at get ate erate TE TIFT BY TTAare Ta Tere H ga HTH attra fear gar at) saat afrarsHWA a gem fe tat aaa ate ort arr a 1957 % Frearhearara-facat & seaef at ofaat ate saat aearat at seaelf at areata* eq F afta fear qar at, ae fra wea x fe fratcor aat & gatago arta cert at faart } ane swe ad} fear mar ar, fadtaTAAL aT He far mar HT HAT aT Ae agate Hes gasara ar ay frat gargs aac afsard Fat oa ¥ Heat% “freloca ain aleasa at” at are 268 % sft at fae fearforam & ofefeafeat safrr & frat sener aga at aqufenfe ¥ fragal STMT HY TUT we gar ae afra feat fe 1950 HI 1957 ¥—froatfad eare-facreal # seaeif a dt afgarat & gaat ofazi alaalt saat ararayt at cea at arart Va Ht afaecttadt at & aafayare 268 H sfeafad at ofefeafaai fama e1 ga at ae afaaHW BT ara fear aarfe ae arfaa strats fe afar attSaat Tats veaet at fafa oferat ate de aang &| 7. marae aftare are fee fadtaat & sae A ofasae aratersfrarara gated ct at awe ar dt ari eer wr 8 19978fronfea arta fae att Ra aq cee fate oraac afrardt ® amaa aaa or vet fey Te a oe fie Gea eM ATT aah H fare gafrafer fea. sfeacmaa % ag afuafar fear nar fH F aarafara “gira frat ait & faa fedtaae-fratfedt & fratcorot ger Her & fry ara area, ae Wea ae” B ste ag fer Gear qar fe afe saa at cena ya fraienl & aa sae Fe feunq ata at afaardt & fates eo Fadl frend fasrar dar, aT fesax aqx atta 15 waa, 1964 ara oa F frarar FI g. qrax afafaas,1961 at are147 aT ave (a), fratgala ga: Frater fear rat efiaa ar, wat aa Pe ag segs TAIAAfae ginaag grara sear gfe ake want afaarel * qayg farara HIT BT HTL a fa gaagfac aq faaieg & faggrassy sa acai aent aT goa: wt ag BTOR THe HT Afraifedt at AT a als aT MATa H HITT STA TAA WA Ga ay& fau favien Fae Tes TW As Aras fagizy ag # far tatmia at faaifer ar ga: fratfra Fz gkaqt | set eaMaaT Fagafafralfca feat fa gafaaieo, % fag faq ay FIeT fratfeat atsi & goa: ate wat wTae area TAT at TRE HA A ATIar mamaal av aaaB meats adh ara we aT ATRaTT Ted Saang faa ® ana ae awa fe Gat TAT fagizn faa q aat1957 # afaa eare “Tee gt THe fae AG fagai Tx ale fara THTqat stad”| 9, qaq ae 2 fe eat seaett arc 1957 HF afar at are-faaat atfaaaraar gaara frater agi m far maar Atala Tea J1 Ae TARe dia afgard ate saat aearat ay aa aT cearast H vere at otc