Income-Tax Officer, Kolar And Another v. Seghu Buchiah Setty

Case: INCOME-TAX OFFICER, KOLAR AND ANOTHER versus SEGHU BUCHIAH SETTY [[1964] 7 S.C.R. 148] (1964) 148 SUPREl\JE COURT REPORTS [1964} INCOME-TAX OFFICER, KOLAR AND ANOTHER 1964 March 11 v. SEGHU BUCHIAH SETTY ' (A. K. SARKAR, M. HIDAYATULLAH AND J.C. SHAH, JJ.) Inco'me-iax-Order' of assessment revised in appea!-Recovery of tax-Proceeding& based on original order of assess. ment-Continuaiion, witholit fresh notice of demand-·-Lega!iiu -Indian Income-tax Act, 1922 (11 of 1922). ss. 29, 45, 4.6. The respondent was assessed to income-tax for the years. 1953-54 and 1954-55 on estimatled incomes of Rs. 61,000/- and Rs. 1,21,000/- respectively and notices of demand under s. 29 of the Indian Income-tax Act; 1922, were served on him by the Income-tax Officer for the tax due. On the respondent failing to comply with the notices of demand within the period specified, the Income-tax Officer issued certificates under s. 46(2) of the Act and sent them to the Collector for recovery of the tax, treating the respondent as in default. In appeals filed by the respondent against the orders of assessment, the Appellate Assistant Commissioner reduced the income assess<cd for the year 1953-54 to Rs. 28,000 and for the year 1954-55 to Rs. 46,000. The Income-tax Officer did not issue fresh notices of demand pursuant to the modification in the orders of assessr.1ent made by the .Appellate Assistant Commissioner, but by a letter informed the respondent that he had to pay tax as reduced by the appellate order. The respondent did not pay the amount of tax demanded, but applied to the High Court of Mysore under Art. 226 of the Constitution of India for quashing the certificates issued by tl:e Income-tax Officer. The High Court. hel<' that the Income-tax Officer could not, without issuing fresh notices of demand, after the Appellate Assistant Commissioner of Income-tax reduced the taxable income, treat the respondent as a defaulter and that the proceedings of the Collector based on the certificates issued by the Income-tax Officer were illegal. Held: (per Sarkar and Hidayatullah, JJ.). The d~cision of the High Court was right. Per Sarkar, J.-On the Income-tax Officer's order being revised in appeal, the default based on it and all consequential proceedings must be taken to have been superseded and fresh proceedings have to be started --to realise the dues as found by the revised order. Per Hidayatullah, J.-In view of the terms of s. 29 of the Act, where an order is passed in appeal and the amount of tax reduced, the Income-tax Officer must intimate to the assessee the reduced amount of tax and make a demand and give him an opportunity to pay befoye treating him as a defaulter. Per Shah, J. (dissenting)-In the absence of any provision imposing an obligation upon the Income-tax Officer to issue successive notices of demand from time to time for recovery of the arrlount due during the process of assessment, it must be held that the notices of demand issued by th" Income-tax Officer in exercise of the power under s. 29 must b" enforced in the manner provided by s. 46 and within the period of limitation provided in cl. (7) of s. 46, even after the appeal against th7 lfJG.J order of assessment by the Income-tax Officer is ~isposed. of, 1,, .. ·,,mllaa: O.fiicer,. subject to adjustment of the amount to be recovered m the hght J;,,f,tr an<l Anoth" of the order of the Appellate Assistant Commissioner. v. v. S1:1i, '' B11c'1ial1 Set.ty --Sarka,, J. CIVIL APPELLATE JUl\lSDICTION: Civil Appeals Nos. 221 & 222 of 1963. Appeals by special leave from the iu?g· ment and order dated April 16, 1959 of the Mysore High Court in Writ Petitions NDs. 138 and 139 of 1956. N. D. Kharkhanis and R. N. Sachthey, for the appellants (in both the appeals). K. Srinivasan and R. Gopa/akrishnan, for the respondent (in the appeals). March 11, 1964. SARKAR J. and HIDAYATULLAH J. de· livered separate opinions dismissing the appeals. SHAH J. de· livered a dissenting opinion allowing the appeal. Case: INCOME-TAX OFFICER, KOLAR AND ANOTHER versus SEGHU BUCHIAH SETTY [[1964] 7 S.C.R. 148] (1964) 148 ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਰਰਪੋਰਟਾਂ [1964] ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਰਿਕਾਰੀ, ਕੋਲਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੇਗੂ ਬੁਚਿਆਹ ਸੇਟੀ (ਏ ਕੇ. ਸਰਕਾਰ, ਐਮ. ਰਹਦਾਇਤੁੁੱਲਾ ਅਤੇ ਜੇ. ਸੀ. ਸਾਹ, ਜੇ. ਜੇ.) 11 ਮਾਰਚ 1964 ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ-ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਆਦੇਸ ਨੂੂੰ ਅਪੀਲ ਰ ੁੱਚ ਸੋਰਿਆ ਰਗਆ - ਟੈਕਸ-ਕਾਰ ਾਈ ਦੀ ਸੂਲੀ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਮੂਲ ਕਰਮ ਦੇ ਅਿਾਰ 'ਤੇ- ਜਾਰੀ ਰੁੱਖਣਾ, ਮੂੰਗ ਦੇ ਨ ੇਂ ਨੋਰਟਸ ਤੋਂ ਰਬਨਾਂ - ਕਾਨੂੂੰਨੀਤਾ - ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 (1922 ਦਾ 11) ਿਾਰਾ 29, 45, 46. ਉੱਤਰਦਾਤਾ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਲਈ ਕੀਤਾ ਰਗਆ ਸੀ। 1953-54 ਅਤੇ 1954-55 ਰ ੁੱਚ ਕਰਮ ਾਰ 61,000/- ਰੁਪਏ ਅਤੇ 1,21,000/- ਰੁਪਏ ਦੀ ਅਨੁਮਾਰਨਤ ਆਮਦਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 29 ਤਰਹਤ ਮੂੰਗ ਦੇ ਨੋਰਟਸ; 1922 ਰ ੁੱਚ, ਉਸ ਨੂੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਰਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਬਕਾਇਆ ਟੈਕਸ ਲਈ ਰਦੁੱਤਾ ਰਗਆ ਸੀ। ਰਨਰਿਾਰਤ ਰਮਆਦ ਦੇ ਅੂੰਦਰ ਮੂੰਗ ਦੇ ਨੋਰਟਸਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਰ ੁੱਚ ਅਸਫਲ ਰਰਹਣ 'ਤੇ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਰਿਕਾਰੀ ਨੇ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 46 (2) ਤਰਹਤ ਸਰਟੀਰਫਕੇਟ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਉਨਹਾਂ ਨੂੂੰ ਟੈਕਸ ਦੀ ਸੂਲੀ ਲਈ ਕੁਲੈਕਟਰ ਨੂੂੰ ਭੇਰਜਆ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਰ ਰੁੁੱਿ ਉੱਤਰਦਾਤਾ ੁੱਲੋਂ ਦਾਇਰ ਅਪੀਲਾਂ ਰ ੁੱਚ, ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਰਮਸਨਰ ਨੇ ਸਾਲ 1953-54 ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤੀ ਆਮਦਨ ਨੂੂੰ ਘਟਾ ਕੇ 28,000 ਰੁਪਏ ਅਤੇ ਸਾਲ 1954-55 ਲਈ 46,000 ਰੁਪਏ ਕਰ ਰਦੁੱਤਾ। ਪਰ ਇੁੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦੁਆਰਾ ਉੱਤਰਦਾਤਾ ਨੂੂੰ ਸੂਰਚਤ ਕੀਤਾ ਰਗਆ ਰਕ ਉਸਨੂੂੰ ਅਪੀਲ ਦੇ ਆਦੇਸ ਦੁਆਰਾ ਘਟਾਏ ਗਏ ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ। ਉੱਤਰਦਾਤਾ ਨੇ ਮੂੰਗੀ ਗਈ ਟੈਕਸ ਦੀ ਰਕਮ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਪਰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਰਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਸਰਟੀਰਫਕੇਟਾਂ ਨੂੂੰ ਰੁੱਦ ਕਰਨ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੂੰਰ ਿਾਨ ਦੀ ਅਨੁਛੇਦ 226 ਦੇ ਤਰਹਤ ਮੈਸੂਰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਰ ੁੱਚ ਅਰਜੀ ਰਦੁੱਤੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਵਾਰਾ ਇਹ ਮੂੰਰਨਆ ਰਗਆ ਰਕ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਰਿਕਾਰੀ, ਅਪੀਲਸਹਾਇਕ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਰਮਸਨਰ ਦੁਆਰਾ ਟੈਕਸਯੋਗ ਆਮਦਨ ਨੂੂੰ ਘਟਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੂੰਗ ਦੇ ਨ ੇਂ ਨੋਰਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਰਬਨਾਂ, ਉੱਤਰਦਾਤਾ ਨੂੂੰ ਰਿਫਾਲਟਰ ਨਹੀਂ ਮੂੰਨ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਰਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਸਰਟੀਰਫਕੇਟਾਂ ਦੇ ਅਿਾਰ ਤੇ ਕੁਲੈਕਟਰ ਦੀ ਕਾਰ ਾਈ ਗੈਰਕਾਨੂੂੰਨੀ ਸੀ। ਮੰਚਨਆ ਚਿਆ: ( ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਰਹਦਾਇਤੁੁੱਲਾ ਜੇ.ਜੇ. ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ) ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸਹੀ ਸੀ। ਸਰਕਾਰ, ਜੇ.ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ - ਅਪੀਲ 'ਚ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਰਿਕਾਰੀ ਦੇ ਆਦੇਸ 'ਚ ਸੋਿ ਕੀਤੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਇਸ 'ਤੇ ਆਿਾਰਰਤ ਰਿਫਾਲਟ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਜੋਂ ਹੋਣ ਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਾਰ ਾਈਆਂ ਨੂੂੰ ਹਟਾ ਰਦੁੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਿੇ ਹੋਏ ਆਦੇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਬਕਾਏ ਦੀ ਸੂਲੀ ਲਈ ਨ ੀਂ ਕਾਰ ਾਈ ਸੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਿਦਾਇਤ ੁੱਲਾ ਜੇ,ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ- ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 29 ਦੀਆਂ ਸਰਤਾਂ ਦੇ ਮੁੱਦੇਨਜਰ, ਰਜੁੱਥੇ ਅਪੀਲ ਰ ੁੱਚ ਕੋਈ ਆਦੇਸ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਦੀ ਰਕਮ ਘਟਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਰਿਕਾਰੀ ਨੂੂੰ ਟੈਕਸ ਦੀ ਘਟੀ ਹੋਈ ਰਕਮ ਬਾਰੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਾਂ ਨੂੂੰ ਸੂਰਚਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੂੰਗ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੂੰ ਰਿਫਾਲਟਰ ਮੂੰਨਣ ਤੋਂ ਪਰਹਲਾਂ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਸਾਹ, ਜੇ.ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ (ਅਸਰਹਮਤੀ) - ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਪਕਰਰਆ ਦੌਰਾਨ ਬਕਾਇਆ ਰਾਸੀ ਦੀ ਸੂਲੀ ਲਈ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਮੂੰਗ ਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਨੋਰਟਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਰਿਕਾਰੀ 'ਤੇ ਰਜੂੰਮੇ ਾਰੀ ਪਾਉਣ ਾਲੀ ਰਕਸੇ ਰ ਸਥਾ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਰ ੁੱਚ, ਇਹ ਮੂੰਰਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਰਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਰਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਿਾਰਾ 29 ਅਿੀਨ ਸਕਤੀ ਦੀ ਰਤੋਂ ਕਰਰਦਆਂ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮੂੰਗ ਦੇ ਨੋਰਟਸਾਂ ਨੂੂੰ ਿਾਰਾ 46 ਦੁਆਰਾ ਪਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਇਸ ਰਮਆਦ ਦੇ ਅੂੰਦਰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਿਾਰਾ 46 ਦੀ ਿਾਰਾ (7) ਰ ੁੱਚ ਪਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਸੀਮਾ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਰਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਆਦੇਸ ਰ ਰੁੁੱਿ ਅਪੀਲ ਦਾ ਰਨਪਟਾਰਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ੀ, ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਰਮਸਨਰ ਦੇ ਆਦੇਸ ਦੀ ਰੌਸਨੀ ਰ ੁੱਚ ਸੂਲੀ ਜਾਣ ਾਲੀ ਰਕਮ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲਨ ਦੇ ਅਿੀਨ। ਰਸ ਲ ਅਪੀਲ ਅਰਿਕਾਰ ਖੇਤਰ: 1963 ਦੀ ਰਸ ਲ ਅਪੀਲ ਨੂੰਬਰ 221 ਅਤੇ 222. ਮੈਸੂਰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 16 ਅਪਰੈਲ, 1959 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ ਤੋਂ ਰ ਸੇਸ ਮੰਜੂਰੀ ਰਾਹੀਂ ਅਪੀਲਾਂ, ਰਰੁੱਟ ਪਟੀਸਨਾਂ ਅਤੇ 1956 ਦੀ ਿਾਰਾ 138 ਅਤੇ 139 ਰ ੁੱਚ ਅਪੀਲਾਂ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਾਂ ੁੱਲੋਂ (ਦੋ ਾਂ ਅਪੀਲਾਂ ਰ ੁੱਚ) ਐਨ.ਿੀ. ਖਰਖਾਰਨਸ ਅਤੇ ਆਰ. ਐਨ. ਸੱਿਥੇ । ਉੱਤਰਦਾਤਾ ੁੱਲੋਂ ਕੇ. ਸਰੀਰਨ ਾਸਨ ਅਤੇ ਆਰ. ਗੋਪਾਲਰਕਰਸਨਨ (ਅਪੀਲਾਂ ਰ ੁੱਚ)। 11 ਮਾਰਚ, 1964। ਸਰਕਾਰ ਜੇ. ਅਤੇ ਰਹਦਾਇਤੁੁੱਲਾ ਜੇ.ਨੇ ਅਪੀਲਾਂ ਨੂੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰਰਦਆਂ ੁੱਖ- ੁੱਖ ਰਾਏ ਰਦੁੱਤੀ। ਸਾਹ ਜੇ ਨੇ ਅਪੀਲ ਦੀ ਇਜਾਜਤ ਰਦੂੰਦੇ ਹੋਏ ਅਸਰਹਮਤੀ ਾਲੀ ਰਾਏ ਰਦੁੱਤੀ। ਸਰਕਾਰ, ਜੇ.- ਇਨਹਾਂ ਦੋ ਾਂ ਅਪੀਲਾਂ ਰ ੁੱਚ ਸ ਾਲ ਇਹ ਹੈ ਰਕ ਕੀ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੇ ਤਰਹਤ ਟੈਕਸਦਾਤਾ ਾਂ ਤੋਂ ਟੈਕਸ ਸੂਲੀ ਲਈ ਕੁਝ ਕਾਰ ਾਈਆਂ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੂੰਨੀ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨਹਾਂ ਨੂੂੰ ਰੁੱਦ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਰਕਉਂਰਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਆਦੇਸ ਰਜਸ 'ਤੇ ਉਹ ਅਿਾਰਤ ਸਨ, ਨੂੂੰ ਅਪੀਲ ਰ ੁੱਚ ਸੋਰਿਆ ਰਗਆ ਸੀ। ਮੈਸੂਰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਉਨਹਾਂ ਨੂੂੰ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੂੰਨੀ ਕਰਾਰ ਰਦੁੱਤਾ ਅਤੇ ਉਨਹਾਂ ਨੂੂੰ ਰੁੱਦ ਕਰ ਰਦੁੱਤਾ। ਮਾਲ ਅਰਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਹੁਣ ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਰ ਰੁੁੱਿ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਰ ੁੱਚ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। Case: INCOME-TAX OFFICER, KOLAR AND ANOTHER versus SEGHU BUCHIAH SETTY [[1964] 7 S.C.R. 148] (1964) 148 [ 1964 ] आय-करअधिकारी, कोलरऔरअन्य वी. सेघुबुचियाशेट्टी 1 [ ए. के. सरकार, एम. हिदायतुल्लाऔरजे. सी. शाह, जे. जे। आय-कर- अपीलमेंसंशोधितमूल्यांकनआदेश -करकीवसूलीनिर्धारणकेमूलआदेशकेआधारपरकार्यवाही मांगकीनईसूचनाकेबिनानिरंतरता-वैधता-भारतीयआय-करअधिनियम,1922 (1922 का11)।29 , 45 , 46 . -प्रत्यर्थीकाआकलनवर्षोंकेलिएआयकरकेरूपमेंकियागयाथा 1953-54 औररुपयेकीअनुमानितआयपर1954-55।61,000 / - और रु. 1,21,000 / - क्रमशःऔरएसकेतहतमांगकीसूचनाएं।29 .-भारतीयआयकरअधिनियम, 1922 काप्रावधानउनपरलागूकियागयाथा-देयकरकेलिएआयकरअधिकारी।उत्तरदाताकेअसफलहोनेपरनिर्दिष्टअवधिकेभीतरमांगकीसूचनाओंकापालनकरना, आय-करअधिकारीनेएसकेतहतप्रमाणपत्रजारीकिए।46 ( 2 ) मेंसेअधिनियमबनाकरउन्हेंकरकीवसूलीकेलिएकलेक्टटरकेपासभेजदिया,प्रत्यर्थीकोडिफ़ॉल्टटकेरूपमेंव्यवहारकरना।द्वारादायरयाचिकाओंमेंमूल्यांकनकेआदेशोंकेविरुद्धप्रतिवादी, अपीलीय सहायकआयुक्तनेइसकेलिएनिर्धारितआयमेंकमीकी वर्ष1953-54 सेरु।28,000 औरवर्षकेलिए1954-55 सेरु।46,000 .आय-करअधिकारीनेमांगकेनएनोटिसजारीनहींकिए अपीलीयसहायकआयुक्तद्वारा, लेकिनएकपत्रद्वाराप्रत्यर्थीकोसूचितकियाकिउसेकमकरकेरूपमेंकरकाभुगतानकरनाहोगा अपीलीयआदेश।प्रतिवादीनेराशिकाभुगताननहींकियाकरकीमांगकीगई, लेकिनइसकेतहतमैसूरकेउच्चन्यायालयमेंआवेदनकियागया कला. 226 प्रमाणपत्रोंकोरद्दकरनेकेलिएभारतकेसंविधानका आयकरअधिकारीद्वाराजारीकियागया।उच्चन्यायालय।आयोजितकियागया किआयकरअधिकारीनयाजारीकिएबिनाऐसानहींकरसकताथा अपीलीयसहायकआयुक्तकेबादमांगकीसूचना आय-करनेकरयोग्यआयकोकमकिया, प्रत्यर्थीकेसाथव्यवहारकियाएकचूककर्ताकेरूपमेंऔरयहकिकलेक्टटरकीकार्यवाहीआधारितहै आय-करअधिकारीद्वाराजारीकिएगएप्रमाणपत्रअवैधथे। आयोजितकियागयाः( प्रतिसरकारऔरहिदायतुल्ला, जे. जे.)।कानिर्णय उच्चन्यायालयसहीथा। प्रतिसरकार, जे.-आयकरअधिकारीकेआदेशपर अपीलमेंसंशोधित, इसकेआधारपरचूकऔरसभीपरिणामीकार्यवाहीकोहटादियाजानाचाहिएऔरसंशोधितआदेशद्वारापाएगएबकायाकाभुगतानकरनेकेलिएनईकार्यवाहीशुरूकरनीचाहिए। प्रतिहिदायतुल्ला, जे.-एसकीशर्तोंकोध्यानमेंरखतेहुए।29 मेंसे अधिनियम, जहाँअपीलमेंकोईआदेशपारितकियाजाताहैऔरकरकीराशिकमकीजातीहै, आयकरअधिकारीकोनिर्धारितीकोकरकीकमकीगईराशिकेबारेमेंसूचितकरनाचाहिएऔरएकमांगकरनीचाहिएऔरउसेचूककर्ताकेरूपमेंमाननेसेपहलेभुगतानकरनेकाअवसरदेनाचाहिए। प्रतिशाह, जे. (असहमति)-किसीभीप्रावधानकेअभावमें आय-करअधिकारीपरनिर्धारणकीप्रक्रियाकेदौरानदेयराशिकीवसूलीकेलिएसमय-समयपरमांगकेक्रमिकनोटिसजारीकरनेकादायित्वअधिरोपितकरतेहुए, यहअभिनिर्धारितकियाजानाचाहिएकिआय-करद्वाराजारीमांगकेनोटिस एसकेतहतशक्तिकाप्रयोगकरनेवालेअधिकारी।29 एसद्वाराप्रदानकिएगएतरीकेसेलागूकियाजानाचाहिए।46 औरसीमाकीअवधिकेभीतर7 एस. सी. आर. सर्वोच्चन्यायालयरिपोर्ट 149 सी. एल. मेंप्रदानकियागया।( 7 ) एस. 46 , आय-करअधिकारीद्वारानिर्धारणकेआदेशकेखिलाफअपीलकेनिपटारेकेबादभी, मैंइससंदर्भमेंवसूलकीजानेवालीराशिकेसमायोजनकेअधीनहूं। के. अपीलीयसहायकआयुक्तकाआदेश। एस. सिविलअपीलीयन्यायनिर्णयःसिविलअपीलसं। 221 & 222 1963 से।मैसूरउच्चन्यायालयके16 अप्रैल, 1959 केनिर्णयऔरआदेशसेरिटटयाचिकासंख्यामेंविशेषअनुमतिद्वाराअपील।138 और1956 का139। अपीलार्थियोंकेलिए(दोनोंअपीलोंमें) एन. डी. खरखानीसऔरआर. एन. सचथे। (अपीलोंमें) प्रतिवादीकीओरसेके. श्रीनिवासनऔरआर. गोपालकृष्णन। 11 मार्च, 1964।जे. सरकरऔरजे. हिदायतुल्लानेअपीलोंकोखारिजकरतेहुएअलग-अलगरायदी।एस. एच. ए. एच. जे. डी. नेअपीलकीअनुमतिदेतेहुएएकअसहमतरायदी। जे. एस. ए. आर. के.-इनदोनोंअपीलोंमेंसवालयहहैकिक्यानिर्धारितीसेकरकीवसूलीकेलिएकुछकार्यवाहीकीजातीहै। आय-करअधिनियम, 1922 केतहतअवैधथेऔरइसेरद्दकरदियाजानाचाहिएक्योंकिजिसनिर्धारणआदेशपरवेआधारितथे, उसेअपीलमेंसंशोधितकियागयाथा।मैसूरकेउच्चन्यायालयनेउन्हेंअमान्यकरारदियाऔरउन्हेंरद्दकरदिया।राजस्वअधिकारियोंनेअबउसफैसलेकेखिलाफइसअदालतमेंअपीलकीहै।मुझेलगताहैकितथ्योंकोकालानुक्रमिकरूपसेनिर्धारितकरनासहायकहोगा।23 मार्च, 1955 कोएकआयकरअधिकारीद्वारापारितदोनिर्धारणआदेशोंकेतहतप्राप्तकियाजानेवालाकरबकायाहोगया,जिसमेंपायागयाकिपिछलेवर्षकेलिएनिर्धारितीकीआयरु।61,000 / जिसपरएककरोड़रुपयेकाकरलगताहै।19,808-1-0 देयथाऔरदूसरेवर्षकेलिएरु।1.21,000 / - करदेयताकानिर्माणकरना रु. 66,601-3-0 . एसकेतहतमांगकीसूचनाएं।29 इनदेयराशियोंकेसंबंधमेंअधिनियमजारीकिएगएथे।निर्धारितीनेमूल्यांकनआदेशोंकेखिलाफअपीलीयसहायकआयुक्तकोअपीलदायरकी, लेकिननोटिसोंद्वाराकीगईमांगकेअनुसारकरकाभुगताननहींकिया।भुगतानकरनेमेंइसतरहकीविफलतापर, आयकरअधिकारीनेसितंबर1955 मेंकिसीसमयउपायुक्त, कोलारकोएसकेतहतप्रमाणपत्रभेजे। 46 ( 2 ) भूमिराजस्वकेबकायाकेरूपमेंकरकीवसूलीकेलिएअधिनियमऔरबादवालेनेउसीमहीनेकेदौराननिर्धारितीकीविभिन्नसंपत्तियोंकोसंलग्नकिया Case: INCOME-TAX OFFICER, KOLAR AND ANOTHER versus SEGHU BUCHIAH SETTY [[1964] 7 S.C.R. 148] (1964) ਸਰਕਾਰ, ਜੇ.- ਇਨਹਾਂ ਦੋ ਾਂ ਅਪੀਲਾਂ ਰ ੁੱਚ ਸ ਾਲ ਇਹ ਹੈ ਰਕ ਕੀ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੇ ਤਰਹਤ ਟੈਕਸਦਾਤਾ ਾਂ ਤੋਂ ਟੈਕਸ ਸੂਲੀ ਲਈ ਕੁਝ ਕਾਰ ਾਈਆਂ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੂੰਨੀ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨਹਾਂ ਨੂੂੰ ਰੁੱਦ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਰਕਉਂਰਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਆਦੇਸ ਰਜਸ 'ਤੇ ਉਹ ਅਿਾਰਤ ਸਨ, ਨੂੂੰ ਅਪੀਲ ਰ ੁੱਚ ਸੋਰਿਆ ਰਗਆ ਸੀ। ਮੈਸੂਰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਉਨਹਾਂ ਨੂੂੰ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੂੰਨੀ ਕਰਾਰ ਰਦੁੱਤਾ ਅਤੇ ਉਨਹਾਂ ਨੂੂੰ ਰੁੱਦ ਕਰ ਰਦੁੱਤਾ। ਮਾਲ ਅਰਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਹੁਣ ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਰ ਰੁੁੱਿ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਰ ੁੱਚ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਰਕ ਤੁੱਥਾਂ ਨੂੂੰ ਕਾਲਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰਨਰਿਾਰਤ ਕਰਨਾ ਮਦਦਗਾਰ ਹੋ ੇਗਾ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਰਿਕਾਰੀ ੁੱਲੋਂ 23 ਮਾਰਚ 1955 ਨੂੂੰ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਦੋ ਮੁਲਾਂਕਣ ਆਦੇਸਾਂ ਤਰਹਤ ਟੈਕਸ ਸੂਲਣ ਦੀ ਮੂੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸਾਲ 1953-54 ਅਤੇ 1954-55 ਦੇ ਸਬੂੰਿ ਰ ੁੱਚ ਇਹ ਪਤਾ ਲੁੱਰਗਆ ਰਕ ਰਪਛਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਾਂ ਦੀ ਆਮਦਨ 61,000/- ਰੁਪਏ ਸੀ, ਰਜਸ 'ਤੇ 19,808-1-0 ਰੁਪਏ ਦਾ ਟੈਕਸ ਬਕਾਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਲਈ 1.21,000/- ਰੁਪਏ ਸੀ ਰਜਸ ਨਾਲ 66,601-3-0 ਰੁਪਏ ਦੀ ਟੈਕਸ ਦੇਣਦਾਰੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ। ਇਨਹਾਂ ਬਕਾਏ ਦੇ ਸਬੂੰਿ ਰ ੁੱਚ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 29 ਤਰਹਤ ਮੂੰਗ ਦੇ ਨੋਰਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਾਂ ਨੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਆਦੇਸਾਂ ਰ ਰੁੁੱਿ ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਰਮਸਨਰ ਕੋਲ ਅਪੀਲ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਪਰ ਨੋਰਟਸਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮੂੰਗੇ ਅਨੁਸਾਰ ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਰ ੁੱਚ ਅਸਫਲ ਰਰਹਣ 'ਤੇ, ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਰਿਕਾਰੀ ਨੇ ਸਤੂੰਬਰ 1955 ਰ ੁੱਚ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 46 (2) ਤਰਹਤ ਰਿਪਟੀ ਕਰਮਸਨਰ, ਕੋਲਾਰ ਨੂੂੰ ਭੂਮੀ ਮਾਲੀਆ ਦੇ ਬਕਾਏ ਜੋਂ ਟੈਕਸ ਦੀ ਸੂਲੀ ਲਈ ਸਰਟੀਰਫਕੇਟ ਭੇਜੇ ਅਤੇ ਉਸੇ ਮਹੀਨੇ ਮਾਲ ਸੂਲੀ ਐਕਟ ਤਰਹਤ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਾਂ ਦੀਆਂ ੁੱਖ- ੁੱਖ ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਜਬਤ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 17 ਦਸੂੰਬਰ, 1955 ਨੂੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਾਂ ੁੱਲੋਂ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਪੀਲਾਂ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੁੱਕ ਲੂੰਰਬਤ ਸਨ, ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਅਪੀਲ ਕਰਮਸਨਰ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਉਨਹਾਂ ਨੇ ਸਾਲ 1953-54 ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗ ਆਮਦਨ ਨੂੂੰ ਘਟਾ ਕੇ 27,000 ਰੁਪਏ ਅਤੇ ਸਾਲ 1954-55 ਲਈ 45,000 ਰੁਪਏ ਕਰ ਰਦੁੱਤਾ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਰਿਕਾਰੀ ਨੂੂੰ ਘਟੀ ਹੋਈ ਆਮਦਨ ਦੇ ਅਿਾਰ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਦੀ ਮੁੜ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਾਿੂ ਰਕਮ ਾਪਸ ਕਰਨ ਦੇ ਰਨਰਦੇਸ ਰਦੁੱਤੇ। XXXXXX 150 ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਰਰਪੋਰਟਾਂ [1964] ਇਹ ਰਦਖਾਈ ਰਦੂੰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 19 ਫਰ ਰੀ, 1956 ਨੂੂੰ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਰਿਕਾਰੀ ਨੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਾਂ ਨੂੂੰ ਸੂਰਚਤ ਕੀਤਾ ਰਕ 1953-54 ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਟੈਕਸ ਦੇਣਦਾਰੀ ਘਟਾ ਕੇ 4,215-9-0 ਰੁਪਏ ਅਤੇ 1954-55 ਲਈ 13,346-8-0 ਰੁਪਏ ਕਰ ਰਦੁੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੂੰ ਇਹ ਰਕਮ ਤੁਰੂੰਤ ਸਥਾਨਕ ਖਜਾਨੇ ਰ ੁੱਚ ਅਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਰਕਹਾ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਾਂ ਨੇ ਅਪੀਲ ਕਰਮਸਨਰ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਰ ਰੁੁੱਿ ਹੋਰ ਅਪੀਲਾਂ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮੂੰਗ ਕੀਤੀ ਰਕ ਇਨਹਾਂ ਅਪੀਲਾਂ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਤੁੱਕ ਰਰਕ ਰੀ ਦੀ ਕਾਰ ਾਈ 'ਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਬੇਨਤੀ ਨੂੂੰ ਰੁੱਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਸੂੰਰ ਿਾਨ ਦੀ ਅਨੁਛੇਦ 226 ਤਰਹਤ ਦੋ ਪਟੀਸਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੈਸੂਰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਦਰ ਾਜਾ ਖੜਕਾਇਆ ਰਗਆ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਅਪੀਲੀ ਆਦੇਸਾਂ ਤੋਂ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀਆਂ ਅਪੀਲਾਂ ਨਾਲ ਰਚੂੰਤਤ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਰ ੁੱਚ ਉਨਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਹ ਾਲਾ ਨਹੀਂ ਰਦੁੱਤਾ ਜਾ ੇਗਾ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਾਂ ਦੀ ਦਲੀਲ ਇਹ ਹੈ ਰਕ ਅਪੀਲ ਕਰਮਸਨਰ ਦੇ ਰਪਛਲੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੇ ਮੁੱਦੇਨਜਰ, ਮੂੰਗ ਦੇ ਨੋਰਟਸਾਂ ਅਤੇ ਸਰਟੀਰਫਕੇਟਾਂ ਨੂੂੰ ਹਟਾ ਰਦੁੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਅਪੀਲੀ ਆਦੇਸਾਂ ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਅਟੈਚਮੈਂਟ ਪਰਭਾ ੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਸ 'ਤੇ ਕਾਰ ਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਉਹ ਦਲੀਲ ਰਦੂੰਦਾ ਹੈ ਰਕ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਰਿਕਾਰੀ ਨੂੂੰ ਮੂੰਗ ਦਾ ਨ ਾਂ ਨੋਰਟਸ ਦੇ ਕੇ ਨ ੇਂ ਰਸਰੇ ਤੋਂ ਸੁਰੂਆਤ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਦੀ ਸੂਲੀ ਲਈ ਉਸ 'ਤੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹੋਰ ਕਦਮ ਚੁੁੱਕਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਨਹਾਂ ਦਲੀਲਾਂ ਨੂੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਸ ੀਕਾਰ ਕਰ ਰਲਆ ਸੀ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਮਾਲ ਅਰਿਕਾਰੀ ਸੂੰਖੇਪ ਰ ੁੱਚ ਦਲੀਲ ਰਦੂੰਦੇ ਹਨ ਰਕ ਐਕਟ ਰ ੁੱਚ ਅਰਜਹੀ ਰਕਸੇ ੀ ਸੁਪਰਸੈਸਨ ਦੀ ਰ ਸਥਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਤਰਹਤ ਬਕਾਇਆ ਹੋਣ ਾਲੇ ਿਨ ਦੀ ਸੂਲੀ ਇਹ ਜਾਪਦੀ ਹੈ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਆਦੇਸ ਬਣਾਉਣ ਜਾਂ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਉਣ ਜਾਂ ਰ ਆਜ ਅਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈਣ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਬਕਾਇਆ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਰਕਮ ਦੇ ਸਬੂੰਿ ਰ ੁੱਚ ਮੂੰਗ ਦਾ ਨੋਰਟਸ ਰਦੁੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੈਕਸਨ 29 ਦੁਆਰਾ ਪਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਰਗਆ ਹੈ ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਰਨਰਿਾਰਤ ਕੀਤਾ ਰਗਆ ਹੈ: ਸੈਕਸਨ 29. ਜਦੋਂ ਇਸ ਐਕਟ ਦੇ ਅਿੀਨ ਜਾਂ ਇਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਰਦਆਂ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਰਕਸੇ ਆਦੇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਜੋਂ ਕੋਈ ਟੈਕਸ, ਜੁਰਮਾਨਾ ਜਾਂ ਰ ਆਜ ਬਕਾਇਆ ਹੁੂੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਰਿਕਾਰੀ ਇਸ ਦੀ ਸੇ ਾ ਕਰੇਗਾ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਰ ਅਕਤੀ ਅਰਜਹੇ ਟੈਕਸ, ਜੁਰਮਾਨੇ ਜਾਂ ਰ ਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਰਜੂੰਮੇ ਾਰ ਹੈ ਜੋ ਰਨਰਿਾਰਤ ਫਾਰਮ ਰ ੁੱਚ ਇਸ ਤਰਹਾਂ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਰਕਮ ਨੂੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੁੱਸੇ ਗਏ ਫਾਰਮ ਰ ੁੱਚ ਰਨਰਦੇਸ ਹੁੂੰਦੇ ਹਨ ਰਕ ਰਕਸ ਸਮੇਂ, ਰਕਸ ਰ ਅਕਤੀ ਨੂੂੰ ਅਤੇ ਰਕਸ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਮੂੰਗ ਦੇ ਨੋਰਟਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਨਤੀਜੇ · ਿਾਰਾ 29 ਅਿੀਨ ਸੇ ਾ ਿਾਰਾ 45 ਰ ੁੱਚ ਰਨਰਿਾਰਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਰਜੁੱਥੋਂ ਤੁੱਕ ਸਮੁੱਗਰੀ ਹੇਠ ਰਲਖੇ ਸਬਦਾਂ ਰ ੁੱਚ ਹੈ: XXXXXX 7 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਰਰਪੋਰਟਾਂ 151 Case: INCOME-TAX OFFICER, KOLAR AND ANOTHER versus SEGHU BUCHIAH SETTY [[1964] 7 S.C.R. 148] (1964) 221 & 222 of 1963. Appeals by special leave from the iu?g· ment and order dated April 16, 1959 of the Mysore High Court in Writ Petitions NDs. 138 and 139 of 1956. N. D. Kharkhanis and R. N. Sachthey, for the appellants (in both the appeals). K. Srinivasan and R. Gopa/akrishnan, for the respondent (in the appeals). March 11, 1964. SARKAR J. and HIDAYATULLAH J. de· livered separate opinions dismissing the appeals. SHAH J. de· livered a dissenting opinion allowing the appeal. SARKAR J.-The question in these two appeals is whether certain proceedings for the recovery of tax from the assessee under the Income-tax Act, 1922, were invalid and should be quashed as the assessment order on which they were based had been revised in appeal. The High Court of Mysore held them to be invalid and quashed them. The revenue authorities have now appealed to this Court agajnst that decision. I think it will be helpful to set out the facts chronologi· cally. The tax sought to be realised became due under two assessment orders passed by an Income-tax Officer on March 23, 1955. in respect of the years 1953-54 and 1954-55 finding that the assessee's income for the earlier year was Rs. 61,000/· on which a tax of Rs. 19,808-1-0 was due and that for the other year was Rs. 1.21,000/- creating a tax liability of Rs. 66,601-3-0. Notices of demand under s. 29 of the Act were issued in respect of these dues .. The assessee filed appeals to the Appellate Assistant Commissioner against the assessment orders but did not pay the tax as demanded by the notices. On such failure to pay, the Income-tax Officer sometime in September 1955 sent certificates to the Deputy Commissioner, Kolar -under s. 46(2) of the Act far recovery of the tax as arrears of land revenue and the latter in the course of the same month attached various properties of the assessee under the Revenue Recovery Act. Thereafter on December 17, 1955, the appeals filed by the assessee which were till then pending were decided by the Appellate Commissioner. He reduced the assessable income of the assessee to Rs. 27,000/- for the year 1953-54 and to Rs. 45,000/- for the year 1954-55 and directed the Income-tax Officer to recompute the tax on the basis of the reduced income and to refund the excess if any collected. It appears. that thereafter on February 19, 1956, the Income-tax Officer mformed the assessee that his tax liability for 1953-54 1961 had been reduced to Rs. 4,215-9-0 and for 1954-55 to lncomclax Officer, Rs. 13,346-8-0 and called upon him to pay these amounts at Kolm and .4nother once into the local treasury. The assessee filed further appeals Se g h" Bu;h;ah _ 8,11. / against the orders of the that the recovery proceedmgs might ~ppell~te Commissioner be stayed pendmg ai~d aske? dec1-Sarkar. J. sion of these appeals and on that request being rejected, moved the High Court of Mysore by two petitions under Art. 226 of the Constitution for quashing the recovery proceedings as invalid with the result earlier mentioned. We are not concern-ed with the appeals filed by the assessee from the appellate orders and no further reference to them will be made in this judgment. The contention of the assessee is that in view of the orders of the Appellate Commissioner the earlier orders, notices of demand and certificates must be deemed to have been super-seded and the attachments therefore ceased to be effec:tive from the elate of the appellate orders and could no longer be pro-ceeded with. He contends that the Income-tax Offia:r had to start afresh by serving a new notice of demand and taking the necessary further steps thereon foc realisation of the tax which then was clue only under the appellate orders. These conten-tions were accepted by the High Court. The revenue autho-rities on the other hand, contend in short that the Act does not provide for any such supersession. Now, the scheme of the Income-tax Act far realisation of Case: INCOME-TAX OFFICER, KOLAR AND ANOTHER versus SEGHU BUCHIAH SETTY [[1964] 7 S.C.R. 148] (1964) रु. 66,601-3-0 . एसकेतहतमांगकीसूचनाएं।29 इनदेयराशियोंकेसंबंधमेंअधिनियमजारीकिएगएथे।निर्धारितीनेमूल्यांकनआदेशोंकेखिलाफअपीलीयसहायकआयुक्तकोअपीलदायरकी, लेकिननोटिसोंद्वाराकीगईमांगकेअनुसारकरकाभुगताननहींकिया।भुगतानकरनेमेंइसतरहकीविफलतापर, आयकरअधिकारीनेसितंबर1955 मेंकिसीसमयउपायुक्त, कोलारकोएसकेतहतप्रमाणपत्रभेजे। 46 ( 2 ) भूमिराजस्वकेबकायाकेरूपमेंकरकीवसूलीकेलिएअधिनियमऔरबादवालेनेउसीमहीनेकेदौराननिर्धारितीकीविभिन्नसंपत्तियोंकोसंलग्नकिया राजस्ववसूलीअधिनियम।इसकेबाद17 दिसंबर, 1955 कोनिर्धारितीद्वारादायरअपीलजोतबतकलंबितथीं, उनपरअपीलीयआयुक्तद्वारानिर्णयलियागया।उन्होंनेकमकियानिर्धारितीकीअनुमानितआयरु।27,000 / - वर्षकेलिए1953-54 औररु।45,000 / - वर्ष1954-55 केलिएऔरआयकरअधिकारीकोकमकीगईआयकेआधारपरकरकीपुनःगणनाकरनेऔरएकत्रकीगईअतिरिक्तराशिकोवापसकरनेकानिर्देशदिया।ऐसाप्रतीतहोताहैकिइसकेबाद19 फरवरी, 1956 कोआयकरअधिकारीनेनिर्धारितीकोसूचितकियाकि1953-54 सर्वोच्चन्यायालयरिपोर्टकेलिएउसकीकरदेनदारी [ 1964 ] 150 रुपयेतककमकरदियागयाथा।4,215-9-0 और1954-55 सेरु।13,346-8-0 औरउनसेइनराशियोंकातुरंतस्थानीयखजानेमेंभुगतानकरनेकाआह्वानकिया।निर्धारितीनेअपीलीयआयुक्तकेआदेशोंकेखिलाफआगेकीअपीलदायरकीऔरकहाकिवसूलीकीकार्यवाहीपरफैसलाआनेतकरोकलगाईजासकतीहै। इनअपीलोंकीसुनवाईऔरउसअनुरोधकोखारिजकिएजानेपर, कलाकेतहतदोयाचिकाओंद्वारामैसूरउच्चन्यायालयकारुखकियागया।226 पूर्वमेंउल्लिखितपरिणामकेसाथवसूलीकार्यवाहीकोअमान्यघोषितकरनेकेलिएसंविधानकीधारा।हमअपीलीयआदेशोंसेनिर्धारितीद्वारादायरअपीलोंसेचिंतितनहींहैंऔरइसनिर्णयमेंउनकाआगेकोईसंदर्भनहींदियाजाएगा।निर्धारितीकातर्कहैकिआदेशोंकोध्यानमेंरखतेहुएअपीलीयआयुक्तकेपहलेकेआदेशों, मांगकीसूचनाओंऔरप्रमाणपत्रोंकोअति-निष्क्रियमानाजानाचाहिएऔरइसलिएसंलग्नकअपीलीयआदेशोंकीतारीखसेप्रभावीनहींरहगएहैंऔरअबउन्हेंलागूनहींकियाजासकताहै।उनकातर्कहैकिआयकरअधिकारीकोमांगकीएकनईसूचनादेकरनएसिरेसेशुरुआतकरनीथीऔरकरकीप्राप्तिकेलिएआवश्यकआगेकेकदमउठानेथेजोतबकेवलअपीलीयआदेशोंकेतहतदेयथा।इनतर्कोंकोउच्चन्यायालयनेस्वीकारकरलियाथा।दूसरीओर, राजस्वलेखकोंकासंक्षेपमेंकहनाहैकिअधिनियममेंइसतरहकेकिसीभीअधिनिर्णयकाप्रावधाननहींहै। अब, कीप्राप्तिकेलिएआयकरअधिनियमकीयोजना इसकेतहतदेयधनऐसाप्रतीतहोताहै।करनिर्धारणआदेशयाजुर्मानालगानेयाब्याजकाभुगतानकरनेकेआदेशपरदेयहोजाताहै।इसकेबादउसराशिकेसंबंधमेंमांगकीसूचनादेनीहोतीहै।यहएसद्वाराप्रदानकियाजाताहै।29 जिसकाउल्लेखनीचेकियागयाहैः एस. 29. जबकोईकर, जुर्मानायाब्याजदेयहो। इसकेअधीनयाइसकेअंतर्गतपारितकिसीआदेशकापरिणाम इसअधिनियमकेलागूहोनेपर, आयकरअधिकारी निर्धारितीयाअन्यव्यक्तिकेलिएउत्तरदायी इसतरहकेकर, जुर्मानायाब्याजकाएकनोटिसकाभुगतानकरेंराशिनिर्दिष्टकरतेहुएनिर्धारितप्रपत्रमेंमांग इतनादेय। उल्लिखितप्रपत्रमेंउससमयकेबारेमेंनिर्देशहैंजिसकेभीतर, किसव्यक्तिकोऔरजिसस्थानपरभुगतानकियाजानाहै। -एककेगैरअनुपालनकेबादआनेवालेपरिणाम मांगकीसूचना-एसकेतहतपरोसीगई।29 एसमेंनिर्धारितकिएगएहैं।45 जोअबतकसामग्रीकेरूपमेंनिम्नलिखितशब्दोंमेंहैः धारा45।मेंदेयकेरूपमेंनिर्दिष्टकोईभीराशि 31 याधारा33 काभुगतानसमयकेभीतरकियाजाएगा,7 एस. सी. आर. मेंउल्लिखितस्थानऔरव्यक्तिको। सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट एस. नोटिसयाक्रडर, यायदिसमयकाउल्लेखनहींकियागयाहै, फिरआयकरअधिकारीकेबाददूसरेमहीनेकेपहलेदिनयाउससेपहले, कोलारकीसेवाकीतारीखऔरएकअन्यसूचना याआदेश, औरकोईभीनिर्धारितीजोऐसाभुगतानकरनेमेंविफलरहताहै, उसेसेघुबुकियासेट्टीकेलिएचूकमानाजाएगा, बशर्तेकि, जबकिसीनिर्धारितीनेइसकेअधीनअपीलप्रस्तुतकीहो -धारा30, आयकरअधिकारीअपनेनिर्णयमेंसंगठननिर्धारितीकोचूकमेंनहींहोनेकेरूपमेंमानताहै जबतककिऐसीअपीलकानिपटारानहींकियाजाताहै।यहध्यानदियाजाएगाकियहखंडसीमितनहींहै एसकेतहतजारीकीगईमांगकीसूचनाकीशर्तोंकापालनकरनेमेंविफलताकाप्रभाव।29 लेकिनएकहीपरिणामबनाताहै एसकेतहतएकनोटिसकीशर्तोंकोपूराकरनेमेंविफलतापरउत्पन्नहोताहै।23 ए(3) औरएस. एस. केतहतआदेश।31 और33. इसकापरिणामयहहैकि किनिर्धारितीकोचूकमेंमानाजानाचाहिए।इसकेबादनिर्धारितीइतनाडिफ़ॉल्टटहैकिप्राप्तिकेलिएदंडात्मकप्रक्रियाएँ देयप्रारंभराशि।इसकेलिएप्रावधानएसमेंकियागयाहै।46 को मोगापांग डिफ़ॉल्टट।खंडकेइसपहलूपरएकतर्कस्थापितकियागयाहै। औरमैंबादमेंइसकाउल्लेखकरूंगा। अबएसकोदेरहेहैं।46 , यहइनउद्देश्योंकेलिएपर्याप्तहोगाः -इनअपीलोंमेंसेकेवलउपओंकोसंदर्भितकरनेकेलिए।( 2 ) उसखंडसे।यहयहप्रावधानहैकि"आय-करअधिकारीकलेक्टटरकोअपनेहस्ताक्षरकेतहतएकप्रमाणपत्रभेजसकताहैजिसमेंराशिनिर्दिष्टकीगईहो। निर्धारितीऔरकलेक्टटरसेबकायाराशिऐसेप्रमाणपत्रकीप्राप्ति, ऐसेनिर्धारितीसेउसमेंनिर्दिष्टराशिकीवसूलीकेलिएआगेबढ़ेगीजैसेकियहएकबकायाभूमिथी Case: INCOME-TAX OFFICER, KOLAR AND ANOTHER versus SEGHU BUCHIAH SETTY [[1964] 7 S.C.R. 148] (1964) देयप्रारंभराशि।इसकेलिएप्रावधानएसमेंकियागयाहै।46 को मोगापांग डिफ़ॉल्टट।खंडकेइसपहलूपरएकतर्कस्थापितकियागयाहै। औरमैंबादमेंइसकाउल्लेखकरूंगा। अबएसकोदेरहेहैं।46 , यहइनउद्देश्योंकेलिएपर्याप्तहोगाः -इनअपीलोंमेंसेकेवलउपओंकोसंदर्भितकरनेकेलिए।( 2 ) उसखंडसे।यहयहप्रावधानहैकि"आय-करअधिकारीकलेक्टटरकोअपनेहस्ताक्षरकेतहतएकप्रमाणपत्रभेजसकताहैजिसमेंराशिनिर्दिष्टकीगईहो। निर्धारितीऔरकलेक्टटरसेबकायाराशिऐसेप्रमाणपत्रकीप्राप्ति, ऐसेनिर्धारितीसेउसमेंनिर्दिष्टराशिकीवसूलीकेलिएआगेबढ़ेगीजैसेकियहएकबकायाभूमिथी आय"।इसप्रावधानकेतहतवर्तमानमामलेमेंआयकरअधिकारीनेउपायुक्तकोप्रमाणपत्रभेजेथे।औरबादवालेनेउसकेबादसंलग्नककोप्रभावितकिया राजस्ववसूलीअधिनियमकेतहत।तबतकअपीलीयआदेशनहींदिएगएथे।एकमात्रसवालअपीलीयआदेशोंकेप्रभावकेबारेमेंहै।इसकीओरसेप्रतिवादकियाजाताहैराजस्वअधिकारीजोअधिनियममेंयहप्रावधाननहींहैकि अधिनियमकेतहतकिएगएचूककेपरिणाम राजस्वअधिकारियोंकोवसूलीकेलिएउपलब्धहोनाबंदकरदेना देयराशिकेमामलेमेंआदेशजोआधारथाचूककोबादमेंअपीलमेंसंशोधितकियागयाथा।अतःयहकहागयाहैकिवेपरिणामआदेशकेसंशोधनसेप्रभावितनहींहोतेहैंसिवायइसकेकिजहांइसेरद्दकरदियाजाताहैऔरइसलिएसभीनोटिसऔरसंलग्नकलागूरहतेहैंऔरदेयवसूलीकेलिएकरकेआधारपरकार्रवाईकीजासकतीहै।मैंइसप्रस्तावसेसहमतनहींहोसकता।यहअधिनियममेंऐसाकोईस्पष्टप्रावधाननहींहोसकताहैजिसमेंकहागयाहोकिसर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्टक्याहोगी। 152 पहलेसेहीकिएगएडिफ़ॉल्टटकेलिएहोताहैजबआदेशके तहत 1954 जिसेबादमेंअपीलमेंसंशोधितकियागयाथा।लेकिन मुझेलगताहै इन्कोमीटटरअधिकारी, अधिनियममेंयहइंगितकरनेकेलिएपर्याप्तहैकिइनमेंसे कुछमें कोलारऔरएकअन्य कमसेकमडिफ़ॉल्टटमामलेसमाप्तहोजातेहैं।अगरऐसा लगताहैतो सेघुबुकियासेट्टी मुझेअनिवार्यरूपसेपालनकरनेकेलिएकिडिफ़ॉल्टटके परिणाम 711 गायबभीहोजातेहैं। सरकार, जे। मैंसबसेपहलेएसकाउल्लेखकरूंगा।45 जोकहताहैकिजबएसकेतहतएकआदेश।31 देयराशिकोविनिर्दिष्टकरताहैऔरराशिकाभुगतानसमयकेभीतर,स्थानपरऔरआदेशमेंउल्लिखितव्यक्तिकोनहींकियाजाताहैयाजहांइसमेंकोईसमयउल्लिखितनहींहै, धारामेंहीनिर्दिष्टसमयकेभीतर, निर्धारितीकोभुगतानकरनेमेंविफलरहनेपरचूकमानाजाएगा।एसकेतहतआदेश।31 यहअपीलीयआयुक्तकाआदेशहै।यदिवहअपनेआदेशमेंदेयराशिनिर्दिष्टकरताहैऔरउससमयका, उसस्थानकाऔरउसव्यक्तिकाउल्लेखकरताहैजिसेभुगतानकियाजानाहै, तोउसआदेशकापालननकरनेसेचूकहोजाएगी।अबयहआदेशआयकरअधिकारीद्वारादिएगएआदेशकी-अपीलमेंदियागयाहै।मानलीजिएकिएसकेतहतएकसूचनाकेगैरअनुपालनकेपरिणामस्वरूपपहलेसेहीएकडिफ़ॉल्टटहै।29 . आय-करअधिकारीकेआदेशकेसंबंधमेंदियागया।चूंकिस्पष्टरूपसेदोचूकनहींहोसकतीथीक्योंकिएकदेयताथी, ऐसेमामलेमेंअधिनियमकोआवश्यकनिहितार्थद्वाराप्रदानकियाजानाचाहिएकिआयकरअधिकारीकेआदेशमेंउल्लिखितराशिकाभुगतानकरनेकेलिएनोटिसकापालननकरनेकेपरिणामस्वरूपकिएगएचूककोअपीलीयआदेशद्वाराप्रतिस्थापितमानाजानाचाहिए।इसलिएयहतर्ककिअधिनियमकिसीचूककोसमाप्तकरनेपरविचारनहींकरताहै, सिवायइसकेकिजबकिसीमूल्यांकनआदेशकोअपीलीयआदेशद्वारारद्दकरदियाजाताहै, निराधारहै।एकऔरमामलालीजिए। मानलीजिएकिअपीलीयआदेशमेंकेवलयहकहागयाहैकिआयकरअधिकारीकेआदेशमेंउल्लिखितराशिसेअलगराशिएकनिश्चितअवधिकेलिएआयपरउसव्यक्तिकोनिर्दिष्टकिएबिनादेयहोगीजिसेया-उसस्थानकोनिर्दिष्टकिएबिनाजहांइसकाभुगतानकियाजानाहै।इसकाप्रभावआयकरअधिकारीकेआदेशकोमिटादेनेकेलिएहोनाचाहिएक्योंकिदोनोंएकसाथमौजूदनहींहोसकतेहैं।ऐसेमामलेमें-अधिनिर्धारितआदेशकेसाथसाथयदिइसकेसंबंधमेंकोईचूकहुईहैतोउसेकरनाहोगा। गायबभीहोजातेहैं।एसकेतहतएकनयानोटिसहोना चाहिए।29 एमएलएडेनेली अपीलीयआदेशकेतहतदेयराशिकेसंबंधमेंजिसकाउल्लंघनएकनयाडिफ़ॉल्टटउत्पन्नहोसकताहै। हालाँकि, यहकहागयाथाकिअधिनियममेंकहींभीअपीलीयआदेशकीआवश्यकतानहींहैकिवहदेयराशिबताएयानिर्दिष्टकरेकि वहसमयजब, वहस्थानजहाँऔरवहव्यक्तिजिसेइसकाभुगतानकियाजानाहै।ऐसाहोसकताहैलेकिनमैंनेजोकहाहैवहउसपरकोईप्रभावनहींडालताहै।धारा45 स्पष्टरूपसेइनचीजोंकोनिर्धारितकरनेवालेअपीलीयआदेशपरविचारकरतीहैऔरअधिनियममेंअपीलकोरोकनेकेलिएकुछभीनहींहै। एर्सोनर्नेली अपीलीयआयुक्तउन्हेंबाहरकरनेसे।सेएस।45 इसेअसंभवतापरविचारकरनेकेरूपमेंनहींपढ़ाजासकताहै, इसेमानाजानाचाहिए , किअपीलीयआयुक्तअपनेआदेशमेंदेयराशिनिर्दिष्टकरसकताहैऔरसमयकेबारेमेंअन्यविवरणबतासकताहै " 7 एस. सी. आर. सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट 153 भुगतानआदि।यदिवहऐसाकरसकताहै, तोयहमेरेवर्तमानउद्देश्यकेलिएपर्याप्तहोगाऔरइसकेलिएयहआवश्यकनहींहैकिअधिनियमकोऐसाकरनाचाहिए। में। Case: INCOME-TAX OFFICER, KOLAR AND ANOTHER versus SEGHU BUCHIAH SETTY [[1964] 7 S.C.R. 148] (1964) ਦੁੱਸੇ ਗਏ ਫਾਰਮ ਰ ੁੱਚ ਰਨਰਦੇਸ ਹੁੂੰਦੇ ਹਨ ਰਕ ਰਕਸ ਸਮੇਂ, ਰਕਸ ਰ ਅਕਤੀ ਨੂੂੰ ਅਤੇ ਰਕਸ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਮੂੰਗ ਦੇ ਨੋਰਟਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਨਤੀਜੇ · ਿਾਰਾ 29 ਅਿੀਨ ਸੇ ਾ ਿਾਰਾ 45 ਰ ੁੱਚ ਰਨਰਿਾਰਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਰਜੁੱਥੋਂ ਤੁੱਕ ਸਮੁੱਗਰੀ ਹੇਠ ਰਲਖੇ ਸਬਦਾਂ ਰ ੁੱਚ ਹੈ: XXXXXX 7 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਰਰਪੋਰਟਾਂ 151 ਸੈਕਸਨ 45. ਿਾਰਾ 23A ਦੀ ਉਪ-ਿਾਰਾ (3) ਅਿੀਨ ਜਾਂ ਿਾਰਾ 29 ਅਿੀਨ ਜਾਂ ਿਾਰਾ 31 ਜਾਂ ਿਾਰਾ 33 ਅਿੀਨ ਆਦੇਸ ਅਿੀਨ ਮੂੰਗ ਦੇ ਨੋਰਟਸ ਰ ੁੱਚ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਕੋਈ ੀ ਰਕਮ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੂੰਦਰ, ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਅਤੇ ਨੋਰਟਸ ਜਾਂ ਆਦੇਸ ਰ ੁੱਚ ਰਜਕਰ ਕੀਤੇ ਰ ਅਕਤੀ ਨੂੂੰ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ੇਗੀ, ਜਾਂ ਜੇ ਰਕਸੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਰਜਕਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਰਗਆ ਹੈ ਤਾਂ ਸੇ ਾ ਦੀ ਰਮਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪਰਹਲੇ ਰਦਨ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਰਹਲਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ੇਗਾ। ਨੋਰਟਸ ਜਾਂ ਆਦੇਸ, ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਰ ੁੱਚ ਅਸਫਲ ਰਰਹਣ ਾਲੇ ਰਕਸੇ ੀ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੂੰ ਐਮ ਰਿਫਾਲਟ ਮੂੰਰਨਆ ਜਾ ੇਗਾ। ਬਸਰਤੇ ਰਕ, ਜਦੋਂ ਰਕਸੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਿਾਰਾ 30 ਦੇ ਤਰਹਤ ਅਪੀਲ ਪੇਸ ਕੀਤੀ ਹੋ ੇ, ਤਾਂ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਰਿਕਾਰੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਾਂ ਨੂੂੰ ਰਿਫਾਲਟ ਨਹੀਂ ਮੂੰਨ ਸਕਦਾ। ਜਦੋਂ ਤੁੱਕ ਅਰਜਹੀ ਅਪੀਲ ਦਾ ਰਨਪਟਾਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਦੇਰਖਆ ਜਾ ੇਗਾ ਰਕ ਇਹ ਿਾਰਾ ਿਾਰਾ 29 ਅਿੀਨ ਜਾਰੀ ਮੂੰਗ ਦੇ ਨੋਰਟਸ ਦੀਆਂ ਸਰਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਰ ੁੱਚ ਅਸਫਲਤਾ ਦੇ ਪਰਭਾ ਤੁੱਕ ਸੀਰਮਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਰਕ ਿਾਰਾ 23 A (3) ਦੇ ਤਰਹਤ ਨੋਰਟਸ ਦੀਆਂ ਸਰਤਾਂ ਅਤੇ ਿਾਰਾ 31 ਅਤੇ 33 ਦੇ ਅਿੀਨ ਆਦੇਸਾਂ ਨੂੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਰ ੁੱਚ ਅਸਫਲ ਰਰਹਣ 'ਤੇ ੀ ਇਹੀ ਨਤੀਜਾ ਪੈਦਾ ਹੁੂੰਦਾ ਹੈ। ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੈ ਰਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਾਰਲਆਂ ਨੂੂੰ ਰਿਫਾਲਟ ਮੂੰਰਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੁੂੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰਿਫਾਲਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਕਾਇਆ ਰਕਮ ਦੀ ਪਰਾਪਤੀ ਲਈ ਉਹ ਜਬਰਦਸਤੀ ਪਕਰਰਆ ਾਂ ਸੁਰੂ ਹੁੂੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਪਰਬੂੰਿ ਿਾਰਾ 46 ਰ ੁੱਚ ਕੀਤਾ ਰਗਆ ਹੈ ਰਜਸ ਰ ੁੱਚ ਮੈਂ ਤੁਰੂੰਤ ਆ ਾਂਗਾ। ਹਾਲਾਂਰਕ, ਅਰਜਹਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਰਹਲਾਂ, ਮੈਂ ਇਹ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੂੰਦਾ ਹਾਂ ਰਕ ਿਾਰਾ 45 ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਅਪੀਲ 'ਤੇ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਰਿਕਾਰੀ ਨੂੂੰ ਇਹ ਅਰਿਕਾਰ ਰਦੂੰਦੀ ਹੈ ਰਕ ਉਹ ਰਕਸੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੂੰ ਰਿਫਾਲਟ ਨਹੀਂ ਮੂੰਨਦਾ। ਸੈਕਸਨ ਦੇ ਇਸ ਪਰਹਲੂ 'ਤੇ ਇੁੱਕ ਦਲੀਲ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਮੈਂ ਬਾਅਦ ਰ ੁੱਚ ਹ ਾਲਾ ਦੇ ਾਂਗਾ। ਹੁਣ ਿਾਰਾ 46 ਨੂੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ, ਇਹ ਉਦੇਸਾਂ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੋ ੇਗਾ. ਇਨਹਾਂ ਅਪੀਲਾਂ ਰ ੁੱਚੋਂ ਕੇ ਲ ਉਸ ਿਾਰਾ ਦੀ ਉਪ-ਿਾਰਾ (2) ਦਾ ਹ ਾਲਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਰ ੁੱਚ ਇਹ ਰ ਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਰਕ "ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਰਿਕਾਰੀ ਆਪਣੇ ਦਸਤਖਤਾਂ ਹੇਠ ਇੁੱਕ ਸਰਟੀਰਫਕੇਟ ਕੁਲੈਕਟਰ ਨੂੂੰ ਭੇਜ ਸਕਦਾ ਹੈ ਰਜਸ ਰ ੁੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਤੋਂ ਬਕਾਇਆ ਰਾਸੀ ਨੂੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਰਗਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਰਜਹਾ ਸਰਟੀਰਫਕੇਟ ਪਰਾਪਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਕੁਲੈਕਟਰ ਅਰਜਹੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਰ ੁੱਚ ਰਨਰਿਾਰਤ ਰਕਮ ਦੀ ਸੂਲੀ ਕਰਨ ਲਈ ਅੁੱਗੇ ਿੇਗਾ ਰਜ ੇਂ ਰਕ ਇਹ ਭੂਮੀ ਮਾਲੀਆ ਦਾ ਬਕਾਇਆ ਹੋ ੇ। ਇਸ ਰ ਸਥਾ ਤਰਹਤ ਹੀ ਮੌਜੂਦਾ ਕੇਸ ਰ ੁੱਚ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਰਿਪਟੀ ਕਰਮਸਨਰ ਨੂੂੰ ਸਰਟੀਰਫਕੇਟ ਭੇਜੇ ਸਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਰ ੁੱਚ ਮਾਲ ਸੂਲੀ ਐਕਟ ਤਰਹਤ ਕੁਰਕੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਹੁਣ ਇਸ ਗੁੱਲ 'ਤੇ ਕੋਈ ਰ ਾਦ ਨਹੀਂ ਹੈ ਰਕ ਮਾਲ ਅਰਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮੌਜੂਦਾ ਕੇਸ ਰ ੁੱਚ ਚੁੁੱਕੇ ਗਏ ਸਾਰੇ ਕਦਮ ਜਾਇਜ ਸਨ ਜਦੋਂ ਅਪੀਲ ਦੇ ਆਦੇਸ ਉਦੋਂ ਤੁੱਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਕੋ ਸ ਾਲ ਅਪੀਲ ਦੇ ਆਦੇਸਾਂ ਦੇ ਪਰਭਾ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਮਾਲ ਅਰਿਕਾਰੀਆਂ ੁੱਲੋਂ ਇਹ ਦਲੀਲ ਰਦੁੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਰਕ ਐਕਟ ਰ ੁੱਚ ਇਹ ਰ ਸਥਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਰਕ ਐਕਟ ਤਰਹਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਿਫਾਲਟ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਮਾਲ ਅਰਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੂੰ ਬਕਾਇਆ ਰਕਮ ਦੀ ਸੂਲੀ ਲਈ ਉਪਲਬਿ ਨਹੀਂ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਜੇਕਰ ਰਿਫਾਲਟ ਦਾ ਅਿਾਰ ਰਹੇ ਆਦੇਸ ਨੂੂੰ ਬਾਅਦ ਰ ੁੱਚ ਅਪੀਲ ਰ ੁੱਚ ਸੋਰਿਆ ਰਗਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਰਕਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਰਕ ਉਹ ਨਤੀਜੇ ਆਦੇਸ ਦੀ ਸੋਿ ਨਾਲ ਪਰਭਾਰ ਤ ਨਹੀਂ ਹੁੂੰਦੇ, ਰਸ ਾਏ ਰਜੁੱਥੇ ਇਸ ਨੂੂੰ ਰੁੱਦ ਕਰ ਰਦੁੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਨੋਰਟਸ ਅਤੇ ਕੁਰਕੀਆਂ ਲਾਗੂ ਰਰਹੂੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਬਕਾਇਆ ਟੈਕਸ ਦੀ ਸੂਲੀ ਲਈ ਕਾਰ ਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। XXXXXX 152 ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਰਰਪੋਰਟਾਂ [1964] ਮੈਂ ਇਸ ਪਰਸਤਾ ਨਾਲ ਸਰਹਮਤ ਹੋਣ ਦੇ ਅਯੋਗ ਹਾਂ। ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਰਕ ਐਕਟ ਰ ੁੱਚ ਕੋਈ ਸਪੁੱਸਟ ਰ ਸਥਾ ਨਾ ਹੋ ੇ ਰਕ ਪਰਹਲਾਂ ਹੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਰਿਫਾਲਟ ਦਾ ਕੀ ਹੋ ੇਗਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਦੇਸ ਰਜਸ ਦੇ ਤਰਹਤ ਇਹ ਕੀਤਾ ਰਗਆ ਸੀ, ਨੂੂੰ ਬਾਅਦ ਰ ੁੱਚ ਅਪੀਲ ਰ ੁੱਚ ਸੋਰਿਆ ਰਗਆ ਸੀ। ਪਰ ਮੈਨੂੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਰਕ ਐਕਟ ਰ ੁੱਚ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ ਰਕ ਇਹਨਾਂ ਰ ੁੱਚੋਂ ਕੁਝ ਮਾਮਰਲਆਂ ਰ ੁੱਚ ਘੁੱਟੋ ਘੁੱਟ ਰਿਫਾਲਟ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਅਰਜਹਾ ਹੁੂੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੂੰ ਲਾਜਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਰਕ ਰਿਫਾਲਟ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ੀ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. Case: INCOME-TAX OFFICER, KOLAR AND ANOTHER versus SEGHU BUCHIAH SETTY [[1964] 7 S.C.R. 148] (1964) Now, the scheme of the Income-tax Act far realisation of moneys becoming due under it appears to be this. The tax becomes due on the making of an assessment order or an order imposing penalty or requiring interest to be paid. There-after a notice of demand in respect of that amount has to be served. This is provided by s. 29 which is set out below: S. 29. When any tax, penalty or interest is due in consequence of any order passed under or in pur-suance of this Act, the Income-tax Officer shall serve upon. the assessee or other person liable to pa,y such tax, penalty or interest a notice of demand in the prescribed form specifying the.- sum so payable. The form mentioned contains directions as to the time within which, the person to whom and the place at which the payment is to be made. The consequences that follow a non-<:<>mpliance with a notice of demand· served under s. 29 are set out in s. 45 which so far as material is in the following terms : Section 45. Any amount specified as payable in a notice of demand under sub-section (3) of section 23A or under section 29 or an order under section 31 or section 33, shall be paid within the time, at the place and to the person mentioned in the 7 S.C.R. SUPRE:lIE COURT REPORTS ·---~l51 notice or order, or if a time'is not so mentioned. 1964 then on or before the first day of the seconct Incometax Officer;. month following the date of the service of the Kolar and Another . notice or order. and any_ assessee failing _so to pay S•ahu Bu:hiah s,s,11shall be deemed to be m default. provided that, _ when an assessee has presented an appeal under Sarkar, J. section 30, the Income-tax Officer may in his dis-cretion treat the assessee as not being in default as. long as such appeal is undisposed of. Bu:hiah s,s,11[1' ]_ Sarkar, J. It will be noticed that this section is not confined to the effect of a failure to comply with the terms of a notice of demand issued under s. 29 but makes the same consequenc" arise on the failure to carry out the terms of a notice under s. 23A(3) and orders under ss. 31 and 33. That consequence is that the assessee is to be deemed to be in default. It is after an assessee is so.in default that coercive processes for realisation of the amount due start. Provision for this is made in s. 46 to· which I will immediately come. Before doing so. however. I wish to observe that s. 45 gives an Income-tax Officer on an appeal being filed, a discretion to trea.t an assessee as not in default. An argument has been founded on this aspect of the section and to it I will later refer. Passing on now to s. 46, it will be enough for the purposes. of these appeals to refer only to sub-s. (2) of that section. This provides that "The Income-tax Officer may forward to the Collector a certificate under his signa.ture specifying the amount of arrears due from an assessee. and the Collector on receipt of such certificate. shall proceed to recover from such assessee the amount specified therein as if it were an arrear of land revenue." It was under this provision that in the present case the Income-tax Officer sent the certificates to the Deputy Commissioner and the latter effected the attachment thereafter under the Revenue Recovery Act. Now there is no dispute that all steps taken in the present case by .the revenue authorities were valid when taken for the appellate orders had not till then been made. The only question is as to the effect of the appellate orders. It is contended on behalf of the revenue authorities that the Act does not provide that the consequences of a default incurred under the Act cease to be available to the revenue authorities for realisation of the amount due in case the order which was the basis of the default was later revised in appeal. It is. therefore. said that those consequences are not affected by the revision of the order except where it is annulled and hence all notices and attachments remain in force and can be acted upon for recover-ing the tax due. · · Case: INCOME-TAX OFFICER, KOLAR AND ANOTHER versus SEGHU BUCHIAH SETTY [[1964] 7 S.C.R. 148] (1964) I am unable to agree with this proposition. It may be that the Act contains no express provision stating what would .-I ' '-~'.-:'11-'--::.-:- -~ \ \ ' ._.. . .._ \ 152' 1961 happen to the default already incurred when the order under Jncom<tax Offiur, which it was incurred was later revised in appeal.. But I think .Kola.and Anoth" there is enough in the Act to indicate that in some of these cS h B v;, h s cases at least the default comes to an end. If it does. it seems ' [9 ]u ·~ eny to me to follow inevitably that the consequences of the default Sarkar, J. also disappear. I would first refer to s. 45 which says that when an order under s. 31 specifies an amount as payable and the amount is not paid within the time, at the place and to the person men-tioned in the order or where no time is mentioned in it, within the time specified in the section itself, the assessee so failing to pay shall be deemed to be in default. The order under s. 31 is an order by the Appellate Commissioner. If he specifies an amount as payable in his order and mentions the time when, the place where and the person to whom the payment is to be made, then non-compliance with that order would create a, default. Now this order is made in an appeal from an order made by the Income-tax Officer. Suppose there is already a default as a result of non-compliance with a, notice under s. 29 given in respect of the Income-tax Officer's order. As clearly there could not be two defaults for there was one liability, the Act must in such a case be taken to have provided by neces-sary implication that the default incurred as a result of non-compliance with the notice to pay the amount mentioned in the Income-tax Officer's. order must be deemed to have been superseded by the appellate . order. The contention that the Act does not contemplate a default ceasing to be so except when an assessment order is annulled by the appellate order, 1s, therefore, unfounded. Take another case. Suppose the ap-pellate order says only that a different amount from that men-tioned in the Income-tax Officer's order shall be payable on income for a certain period without specifying the person to whom or the place where it is to be paid. The effect of it must be to wipe out the Income-tax Officer's order since the two cannot exist together. In such a case along with the superseded order the default if any incurred in connection with it must also disappear. There will ha,ve to be a fresh notice under s. 29 in respect of the amount due under the appellate order on breach of which a fresh default may arise. It was, however, said that the Act nowhere requires the appellate order to state the amount payable or to specify the time when, the place where and the person to whom it is to be paid. That may be so but that does not affect what I have said. Section 45 clearly contemplates the appellate order setting out · these things and there is nothing in the Act to prevent the Ap-pellate Commissioner from setting them out. Since s. 45 can-not be read as contemplating an impossibility. it must be held that the Appellate Commissioner may in his order specify the amount payable and state the other particulars about time of payment etc. If he can do so, that would be enough for my 1964 present purpose and it .is not necessary for it that the Act must J.comct;;;Officer, m every case reqmre him to do so. In case where the appellate Kolar and Another order specifies an amount as payable, the Income-tax Officer's 8 hu B"~hiah 8, 11 order must be deemed to have been superseded. "J _ w _ Sarkar, J. Case: INCOME-TAX OFFICER, KOLAR AND ANOTHER versus SEGHU BUCHIAH SETTY [[1964] 7 S.C.R. 148] (1964) एर्सोनर्नेली अपीलीयआयुक्तउन्हेंबाहरकरनेसे।सेएस।45 इसेअसंभवतापरविचारकरनेकेरूपमेंनहींपढ़ाजासकताहै, इसेमानाजानाचाहिए , किअपीलीयआयुक्तअपनेआदेशमेंदेयराशिनिर्दिष्टकरसकताहैऔरसमयकेबारेमेंअन्यविवरणबतासकताहै " 7 एस. सी. आर. सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट 153 भुगतानआदि।यदिवहऐसाकरसकताहै, तोयहमेरेवर्तमानउद्देश्यकेलिएपर्याप्तहोगाऔरइसकेलिएयहआवश्यकनहींहैकिअधिनियमकोऐसाकरनाचाहिए। में। हरमामलेमेंउसेऐसाकरनेकीआवश्यकताहोतीहै।यदिअपीलीयकेआदेशमेंदेयराशिनिर्दिष्टकीगईहै, तोआय-करअधिकारीकेआदेशकोनिरस्तमानाजानाचाहिए।एकअन्यतर्कजिसकामुझेइसस्तरपरउल्लेखकरनाहैयहहैकियदिनिर्धारितीकातर्कसहीहै, तोएसद्वाराआयकरअधिकारीकोदियागयाविवेचना।45किसीनिर्धारितीकेसाथचूकमेंव्यवहारनकरनानिष्फलहोजाताहैक्योंकिहरमामलेमेंअपीलीयआदेशदेनेपरपहलेकीचूकगायबहोजानीचाहिए।मुझेलगताहैकियहस्थितिसहीनहींहै।यहविवादमेंनहींहैकिअपीलदायरकरनेसेमूलआदेशकेसंचालनपररोकनहींलगतीहै।इसलिएयदिअपीलीयआदेशदिएजानेसेपहले, चूककेबाददंडात्मकप्रक्रियाद्वारादेयराशिकाभुगतानकियाजाताहै, तोवेकदमअमान्यनहींहोजातेहैं।धनवापसीकीदेनदारीहोसकतीहैलेकिनकमसेकमजोकियागयाथावहकानूनीथा।फिरसे, मेरेविचारमें, यहअपीलीयआदेशकीशर्तोंपरनिर्भरकरेगाकिपहलेकीचूककोमिटादियागयाथायानहीं।यदि, उदाहरणकेलिए, अपीलीयआदेशमूलआदेशकीपुष्टिकरताहै, तोपहलेसेहीकियागयाचूकप्रभावितनहींहोसकताहै।इनदोनोंहीमामलोंमेंनिर्धारितीकोचूककर्तामाननेकेविवेककाप्रभावीढंगसेप्रयोगकियागया।यहतर्ककिनिर्धारितीकेतर्ककीस्वीकृतिएसकाहिस्साहोगी।45निरर्थकऔरइसलिएइसेस्वीकारनहींकियाजानाचाहिए, यहमेरीरायमेंअनुचितहै। फिरमामलाकैसेचलताहै? मुझेऐसालगताहैकि इसकासारमूलआदेशपरअपीलीयआदेशकाप्रभावहै।यदिमूलआदेशकोनष्टकरदियागयाहैयाअपीलीयआदेशद्वाराप्रतिस्थापितकियागयाहै, तोमांगकीसूचनाऔरमूलआदेशपरआधारितअन्यसभीकदमोंकोअप्रभावीमानाजानाचाहिए। ऐसेमामलेमेंपहलेकीगईचूककोलियाजानाचाहिए। गायबहोगयाहैऔरकिसीभीकरकीवसूलीकेलिएआगेकीकार्रवाईकासमर्थननहींकरसकताहै।अबसामान्यप्रस्तावयहहैकिएकमूलआदेशअपीलीयआदेशमेंविलयहोजाताहैःसीपी।मदनगोपालरूंगटाबनाम।उड़ीसासरकारकेसचिव(1)।लेकिनवर्तमानमामलेमें, उसप्रस्तावपरभरोसाकरनाआवश्यकनहींहै।मुझेलगताहैकिअधिनियमकीधारा31 (3) इसविषयपरस्पष्टप्रावधानकरतीहै।इसमेंकहागयाहैकिमूल्यांकनकेआदेशसेअपीलकेमामलेमें, जोउसतरहकाआदेशहैजिसकेसाथहमहैं अबसंबंधित, अपीलीयआयुक्त"(क) निर्धारणकीपुष्टिकरसकताहै, कमकरसकताहै, याबढ़ासकताहैयारद्दकरसकताहै, या(ख) निर्धारणकोअलगकरसकताहैऔरआयकरअधिकारीकोनएसिरेसेनिर्धारणकरनेकानिर्देशदेसकताहै। आयकेरूपमेंऐसीआगेकीजांचकरनेकेबादमूल्यांकन करअधिकारीउचितसमझताहैयाअपीलीयसहायकआयुक्तनिर्देशदेसकताहै, औरआयकरअधिकारीउसकेबादआगेबढ़ेगा। ( 1) [1962] पूरक।3 एससीआर906। सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट[1964] 154 इसतरहकानयाआकलनकरनाऔरइसतरहकेनएआकलनकेआधारपरजहांआवश्यकहो, देयकरकीराशिनिर्धारितकरना।यदिउसनिर्धारणपरआयकरयोग्यस्तरसेकमप्रतीतहोतीहैतोनिश्चितरूपसेनएनिर्धारणकेआधारपरदेयकरकीराशिनिर्धारितकरनेकाकोईअवसरनहींहोगा।मैंएसद्वाराविचारकिएगएविभिन्नआदेशोंपरविचारकरूंगा।31 ( 3 ) ( (क) और(ख) औरउनकाप्रभाव। यहहोसकताहैकिजबकोईअपीलीयआदेशमूलकीपुष्टिकरताहै एन. ए. एल. आदेश, पूर्वमेंकिएगएव्यतिक्रमऔरसभीकदमउठाएगए इसकेअनुसारअप्रभावितरहताहै, क्योंकिऐसाआदेशमूलआदेशकोअक्षुण्णरखसकताहै।अबयहविवादमेंनहींहैकिजबअपीलीयआदेशपहलेकेआदेशकोरद्दकरदेताहै, तोडिफ़ॉल्टटगायबहोजाताहै।ऐसाकहाजाताहैकिऐसाइसलिएहैक्योंकिऋणकाअस्तित्वसमाप्तहोजाताहै।मैंइसकाठीकसेपालननहींकरता।यहकभीसवालनहींउठायागयाहैकिऋणतबदेयहोजाताहैजबएसकेतहतमांगकीजातीहै।29 औरएस।45 अधिनियमकेबारेमेंःदूर्गाप्रसादचमारियाबनामदेखें।राज्यसचिव(1)।इसलिएयदिकिसीऋणकाअस्तित्वसमाप्तहोनाहैतोयहइसलिएहोनाचाहिएक्योंकिवहजिसस्रोतसेउत्पन्नहुआहै, अर्थात्मूलआदेश, उसेरद्दकरनेवालेअपीलीयआदेशद्वारासमाप्तकरदियागयाहै।वास्तवमेंएस।31 ( 3 ) ( ए) मूलमूल्यांकनआदेशकोहीरद्दकरनेपरविचारकरताहै; एसकेतहतमांग।29याएस।45 इसकेद्वारासीधेरद्दनहींकियाजाताहै।इसलिए, एसकेतहतरद्दकरनेकेआदेशकेमामलेमें।31 मूल्यांकनकामूलक्रमहीनष्टहोजाताहै।यदियहगायबहोजाताहै, तोमैंइसेजारीरखनेकेआधारपरडिफ़ॉल्टटकीकल्पनानहींकरसकता।इसीतरह, जहाँसी. एल. केतहत।( ख) काएस।31( 3 ) अपीलीयआदेशमूल्यांकनकोअलगकरताहै, उसीपरिणामकास्पष्टरूपसेपालनकरनाचाहिए।बहुतअधिकअंतरनहींहै किसीआदेशकोरद्दकरनाऔरउसेअलगरखना; दोनोंमूलआदेशकोमिटादेतेहैं। Case: INCOME-TAX OFFICER, KOLAR AND ANOTHER versus SEGHU BUCHIAH SETTY [[1964] 7 S.C.R. 148] (1964) 152 ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਰਰਪੋਰਟਾਂ [1964] ਮੈਂ ਇਸ ਪਰਸਤਾ ਨਾਲ ਸਰਹਮਤ ਹੋਣ ਦੇ ਅਯੋਗ ਹਾਂ। ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਰਕ ਐਕਟ ਰ ੁੱਚ ਕੋਈ ਸਪੁੱਸਟ ਰ ਸਥਾ ਨਾ ਹੋ ੇ ਰਕ ਪਰਹਲਾਂ ਹੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਰਿਫਾਲਟ ਦਾ ਕੀ ਹੋ ੇਗਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਦੇਸ ਰਜਸ ਦੇ ਤਰਹਤ ਇਹ ਕੀਤਾ ਰਗਆ ਸੀ, ਨੂੂੰ ਬਾਅਦ ਰ ੁੱਚ ਅਪੀਲ ਰ ੁੱਚ ਸੋਰਿਆ ਰਗਆ ਸੀ। ਪਰ ਮੈਨੂੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਰਕ ਐਕਟ ਰ ੁੱਚ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ ਰਕ ਇਹਨਾਂ ਰ ੁੱਚੋਂ ਕੁਝ ਮਾਮਰਲਆਂ ਰ ੁੱਚ ਘੁੱਟੋ ਘੁੱਟ ਰਿਫਾਲਟ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਅਰਜਹਾ ਹੁੂੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੂੰ ਲਾਜਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਰਕ ਰਿਫਾਲਟ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ੀ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਮੈਂ ਪਰਹਲਾਂ ਿਾਰਾ 45 ਦਾ ਹ ਾਲਾ ਦੇ ਾਂਗਾ ਜੋ ਕਰਹੂੰਦੀ ਹੈ ਰਕ ਜਦੋਂ ਿਾਰਾ 31 ਅਿੀਨ ਕੋਈ ਆਦੇਸ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਰਕਮ ਨੂੂੰ ਰਨਰਿਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਕਮ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੂੰਦਰ, ਉਸ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ ਰ ੁੱਚ ਰਜਕਰ ਕੀਤੇ ਰ ਅਕਤੀ ਨੂੂੰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਰਜੁੱਥੇ ਇਸ ਰ ੁੱਚ ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਦੁੱਰਸਆ ਰਗਆ ਹੈ, ਸੈਕਸਨ ਰ ੁੱਚ ਰਨਰਿਾਰਤ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੂੰਦਰ, ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਰ ੁੱਚ ਅਸਫਲ ਰਰਹਣ ਾਲੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਾਂ ਨੂੂੰ ਰਿਫਾਲਟ ਮੂੰਰਨਆ ਜਾ ੇਗਾ। ਿਾਰਾ 31 ਦੇ ਤਰਹਤ ਆਦੇਸ ਅਪੀਲ ਕਰਮਸਨਰ ਦਾ ਆਦੇਸ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਦੇਸ ਰ ੁੱਚ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਰਕਮ ਰਨਰਿਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਾ ਰਜਕਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ, ਜਗਹਾ ਰਕੁੱਥੇ ਅਤੇ ਉਸ ਰ ਅਕਤੀ ਨੂੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਆਦੇਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਾ ਕਰਨਾ ਰਿਫਾਲਟ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ। ਹੁਣ ਇਹ ਆਦੇਸ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਰਿਕਾਰੀ ੁੱਲੋਂ ਰਦੁੱਤੇ ਗਏ ਆਦੇਸ ਦੀ ਅਪੀਲ 'ਚ ਰਦੁੱਤਾ ਰਗਆ ਹੈ। ਮੂੰਨ ਲਓ ਰਕ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਦੇ ਆਦੇਸ ਦੇ ਸਬੂੰਿ ਰ ੁੱਚ ਰਦੁੱਤੀ ਗਈ ਿਾਰਾ 29 ਦੇ ਤਰਹਤ ਰਦੁੱਤੇ ਗਏ ਨੋਰਟਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਾ ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਪਰਹਲਾਂ ਹੀ ਰਿਫਾਲਟ ਹੋ ਰਗਆ ਹੈ। ਰਕਉਂਰਕ ਸਪੁੱਸਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਕ ਦੇਣਦਾਰੀ ਲਈ ਦੋ ਰਿਫਾਲਟ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਅਰਜਹੇ ਮਾਮਲੇ ਰ ਚ ਐਕਟ ਨੂੂੰ ਜਰੂਰੀ ਪਰਭਾ ਨਾਲ ਇਹ ਮੂੰਰਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਰਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਰਿਕਾਰੀ ਦੇ ਆਦੇਸ ਰ ਚ ਦੁੱਸੀ ਗਈ ਰਕਮ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਨੋਰਟਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਾ ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਰਿਫਾਲਟ ਨੂੂੰ ਅਪੀਲ ਦੇ ਆਦੇਸ ਦੁਆਰਾ ਹਟਾ ਰਦੁੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਦਲੀਲ ਬੇਬੁਰਨਆਦ ਹੈ ਰਕ ਐਕਟ ਰਿਫਾਲਟ ਨੂੂੰ ਬੂੰਦ ਕਰਨ 'ਤੇ ਰ ਚਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਰਸ ਾਏ ਉਦੋਂ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਆਦੇਸ ਅਪੀਲੀ ਆਦੇਸ ਦੁਆਰਾ ਰੁੱਦ ਕਰ ਰਦੁੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੁੱਕ ਹੋਰ ਕੇਸ ਲਓ। ਮੂੰਨ ਲਓ ਰਕ ਅਪੀਲ ਦਾ ਆਦੇਸ ਰਸਰਫ ਇਹ ਕਰਹੂੰਦਾ ਹੈ ਰਕ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਦੇ ਆਦੇਸ ਰ ੁੱਚ ਦੁੱਸੀ ਗਈ ਰਕਮ ਤੋਂ ੁੱਖਰੀ ਰਕਮ ਇੁੱਕ ਰਨਸਰਚਤ ਰਮਆਦ ਲਈ ਆਮਦਨ 'ਤੇ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਹੋ ੇਗੀ, ਰਬਨਾਂ ਇਹ ਦੁੱਸੇ ਰਕ ਰਕਸ ਰ ਅਕਤੀ ਨੂੂੰ ਜਾਂ ਉਸ ਜਗਹਾ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ ਰਜੁੱਥੇ ਇਸਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਅਸਰ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਦੇ ਆਦੇਸ ਨੂੂੰ ਰਮਟਾਉਣਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਰਕਉਂਰਕ ਦੋ ੇਂ ਇਕੁੱਠੇ ਨਹੀਂ ਰਰਹ ਸ