Income Tax Officer, Lucknow v. M/S. S. B. Singhar Singh & Sons & Anr

Case: INCOME TAX OFFICER, LUCKNOW versus M/S. S. B. SINGHAR SINGH & SONS & ANR. [[1977] 1 S.C.R. 214] (1977) | Wat atest, TAAT —Wae Tao Mo faare fag we ara ae OF ay(Income-Tax Officer, Lucknow | | _Mys. S. B. Singhar Singh & Sons and Another).(17 aR, 1976) ("lo THo Ao TAT, Ho Wao ararfear we Heat faz) | afana—aqeet 226—Set TTToat atmarae atererita eT maT BTA aT afereTT HR ree;a geaea fear ari-—are at & dafirr one &RR freed afafafad a fsa WA--Seq_ TIT Taovat at fafafead agt we awat ot yeaa: caer oifaat—& oafearicat & strz 31 | :frsifedt & artF sari ger wafai % far 26 ae,>1949 ate at fran oaat & ota afsara ac ar faator. fear war at1 1936-37 ara qdadt ag at faaifedt 2 aotarte wats HF BTA AAT aT aH ag} aval a weld aa* qeara afrara ae afeard F are at ta cHal ae Ft aTPrater fear1 frator aréat & fee fratfedt & were oat(att) % art 24 faaraz, 1949 st at ate seaa at aksat Wa 24 WTA, 1949 aa Bt ae aad) gra aiaoT Uw afateae arene ararar ST waza:attr B ye aa FFTél wraTaT waT mat ag % fe afraraaxe ofrard 2Tae gant tar wafaat A qo F ast ate wet % arFratfedtHae aT aeyer st ft1were maar (anit)a ar attr afer act a1 cafe at ax faaifett F” aa — - | | pe 7 | | | “<| - / A ~ , ‘ | | » 7 - ~ b . * & — b> . HARTMIST To Franc fag [rato acanfeat| 399 graae afta afeecrBava at ay radia F aga 7 ATGafstece Tet ATATAT war at ae ae aT fn afar HeMPTat aga mart (ata) 3 cas GaTT aa wafa a sitRasy ait wes Rae TATA FH ara ted eu nH wate& saan fratfed at ayaa arth ATA AAT AT HH TA BT AT||afaaen a ara aftat t Ho sade fer fq afataraat at atal ¥ 1945-46 WIE 1946-47 FT TAM AGT matealH aot H Feat F areT FE BATT Aa faatifaatfedt 4gfe ® aaer gah wite at ofeqe eae % fae was ares+ era & aratiag arene a faa araet Te wa wratat fee|afirnen § ae waza aries we fear 11 AI, 1954 atfraifedt X frail at ga: ge Prt ay at wear FLT geaaa used aS ® ana un wesdar fear)gah Wardsax grat afiara at un ca fear frat ara ao1 ayore fax art at ara wal TE ah BTR 3 11 HTH, 1954arat want weqraat wie area24 AE,1954FATSAFIfrdtaa dat A avaae ee fet | gaz qraa fraifdt 42 wta,1956 FT UH FAT_ gidaa feat fad ga ae aaa fear wo fa arate Fo1 FTafreen 3 frvera vat fear at ate afar ae afeteaa Fhart 6 & aqare GA ara FH maw savas Het AH fraergrfsardt fama <2 a1 afeaer A sa alder FY arita Fefeat) fagifedt 3afar ® arte 24 werd, 1951 Te AeAqe sera ay are fats B fae cet at fade faq ary AtgitarHa Bl Set TTTFH Aaa saat fast Tet kavaSst maedt at daeae frat aie wa ee art AieATTat uray at waa wer aie fats ® afar weal at falaraarssoa maaan at fae fat wer ar fate fears afrren A Aaaert aaa fra ait sea aria F areaH aaTaAT A Gat TIA FTfaifaa feat) 4 Brea, 1968 Ft[fralfeadtd]at sea TTR OTFfe fader wee fro frat oxerae at fee ar oeiatFFTsay | | | |: Seaaa varareaa fara ofaet = [1977] 3gH fito qo Case: INCOME TAX OFFICER, LUCKNOW versus M/S. S. B. SINGHAR SINGH & SONS & ANR. [[1977] 1 S.C.R. 214] (1977) A INCOME-TAX OFFICER, LUCKNOW v. M/S. S. B. SINGHAR SINGH & SONS & ANR. August 17. 1976 [H. R. KHANNA, R. S. SARKARIA AND JASWANT SINGH, JJ.] B Constitution of India, 19'5(}.-Art. 226-High Court'-if couM interfere with t/1e appellate orders of Income Tax, Appellate Tribunal under Art. 226. Since the assessec had not maintained complete ahd regular accounts for the purpose of Excess Profits tax, the Excess Profits ,Tax Officer assesSed tax on the basis of accounts of certain previous years chosen by the assessee as his "standard period", pointing out that because of this position it was not possible c to make any adjustment for variations in average capital. The Assistant Appel-late Commissioner upheld the assessment order. In appeal to the Appellate Tribunal one of the specific grounds taken by the assessee was that the Excess Profits Tax Officer and the Assistant Appellate C-Ommissioner had erred in not allowing proper standard profits in accordanc<J with the standard period subject to the adjustment on account of increase and decreaSe of capital iu the relevant chargeable· accounting period and that they were prepared to file computation of average capital. Without discussing the ground relating to the standard profits the Tribunal disposed of the appeals. The assessee's second application D alleging that the Q:round relating to the ·standard profits was not disposed of by it was rejected by the Tribunal. In an application under s. 66(2) of the Income Tax Act before the High Court, the assessee did not ask for a reference on this ground. But during proceedings for pl\oparation of statement of case, the assessee's application requesting the Tribunal to refer this ground to the High Court was rejected by it. The assessee's p0tilion for a v.rit of Mandamus requiring the Tribunal to consider the ground relating to standard profits was allowed by the High Court. E Allowing the Departm~nt's appeal to thi> Co~rt, HELD : The HiQ:h Court could not justifiably interfere, in the exercise of its e~traordinary jurisdiction under Art. 226 of the Constitution, wiih the appellate orders of the Tribunal. The question as to whether the omission to record a finding on Ground No. 1 by the Tribunal was due to the failure of the appellant to urge that ground or due to a lapse on the part of the Tribunal, which deserved rectification, was a matter entirely for the authorilies under the statute to decide. [219 G] F Shivram Poddar v. Income-tax Officer (19'64) 51, I.T.R. 823, 829 (S.C.) applied. In the ihstant case the High Court had assumed jurisdiction on the assump-· tion that a certain grol!nd had been urged before the Tribunal which had arbit· rarily refused to consider the same and record a finding thereon. This assumption, stood thoroughly discounted by the concomitant circumstances of the case in-G cluding the dilatory and questionable conduct of the assessee. This was not a fit case for the exercise by the High Court of its special juri&diction under Art. 226. [220 C] CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal No. 1539 of 1971. (From the Judgment and Order dated 5-8-1969 of the Allahabad High Court in Special Appeal No. 58/65). H B. B. Ahuja and R. N. Sachthey, for the Appellant. A. T. M. Sampath and Ram Lal, for Respondent No. 1. A The Judgment of the Court was delivered by SARKARIA, J.-This appeal on certificate is directed against an appellate judgment, dated August 5, 1969, of a Bench of the High Court of Allahabad. It arises as follows : Case: INCOME TAX OFFICER, LUCKNOW versus M/S. S. B. SINGHAR SINGH & SONS & ANR. [[1977] 1 S.C.R. 214] (1977) ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ, ਲਖਨਊ ਬਨਾਮ. ਮੈਸਰਜ਼. ਐ9ਸ. ਬੀ. ਿਸੰਘ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਹੋਰ 17 ਅਗਸਤ, 1976 [ ਐ9ਚ. ਆਰ. ਖੰਨਾ, ਆਰ. ਐ9ਸ. ਸਰਕਰੀਆ ਅਤੇ ਜੈਸਵੰਤ ਿਸੰਘ, ਜੇ. ਜੇ.] ਭਾਰਤ ਦਾ ਸੰਿਵਧਾਨ, 1950-ਕਲਾ. 226 - ਹਾਈ ਕੋਰਟ-ਜੇ ਇਸ ਿਵੱਚ ਦਖਲ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ ਆਰਟੀਕਲ ਦੇ ਤਿਹਤ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਦੇ ਅਪੀਲ ਆਦੇT। 226 . ਿਕVਿਕ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨX ਵਾਧੂ ਲਾਭ ਟੈਕਸ ਦੇ ਉਦੇT ਲਈ ਸੰਪੂਰਨ ਅਤੇ ਿਨਯਮਤ ਖਾਤੇ ਨਹ\ ਰੱਖੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਵਾਧੂ ਲਾਭ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨX ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ "ਸਟ_ਡਰਡ ਪੀਰੀਅਡ" ਵਜa ਚੁਣੇ ਗਏ ਕੁਝ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲe ਦੇ ਖਾਿਤਆਂ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਦਾ ਮੁਲeਕਣ ਕੀਤਾ। ਔਸਤ ਪੂੰਜੀ ਿਵੱਚ ਿਭੰਨਤਾਵe ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਿਵਵਸਥਾ ਕਰਨ ਲਈ ਅਪੀਲ ਕਰਨ ਦੀ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ। ਸਹਾਇਕ ਅਪੀਲ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨX ਮੁਲeਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਲਏ ਗਏ ਿਵTੇT ਆਧਾਰe ਿਵੱਚa ਇੱਕ ਇਹ ਸੀ ਿਕ ਵਾਧੂ ਲਾਭ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ ਅਪੀਲ ਕਿਮTਨਰ ਨX ਸਬੰਧਤ ਚਾਰਜਯੋਗ ਲੇਖਾ ਿਮਆਦ ਿਵੱਚ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਵਾਧੇ ਅਤੇ ਕਮੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਿਵਵਸਥਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਿਮਆਰੀ ਿਮਆਦ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਹੀ ਿਮਆਰੀ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਦੀ ਆਿਗਆ ਨਾ ਦੇਣ ਿਵੱਚ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਔਸਤ ਪੂੰਜੀ ਦੀ ਗਣਨਾ ਦਾਖਲ ਕਰਨ ਲਈ ਿਤਆਰ ਸਨ। ਿਮਆਰੀ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੇ ਿਬਨe ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨX ਅਪੀਲe ਦਾ ਿਨਪਟਾਰਾ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਮੁਲeਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਦੂਜੀ ਅਰਜ਼ੀ ਡੀ ਨੂੰ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਅਰਜ਼ੀ ਿਵੱਚ. 66 ( 2 ) ਇਹ ਦੋT ਲਗਾVਦੇ ਹੋਏ ਿਕ ਿਮਆਰੀ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਆਧਾਰ ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਿਨਪਟਾਰਾ ਨਹ\ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਕਰਦਾਿਤ ਨX ਇਸ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਹਵਾਲਾ ਨਹ\ ਮੰਿਗਆ। ਪਰ ਕੇਸ ਦਾ ਿਬਆਨ ਿਤਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੌਰਾਨ, ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨੂੰ ਇਸ ਆਧਾਰ ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਿਵੱਚ ਭੇਜਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨX ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨੂੰ ਸਟ_ਡਰਡ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਿਵਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮ_ਡਮਸ ਦੀ ਿਰੱਟ ਲਈ ਮੁਲeਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਪਟੀTਨ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਿਦੱਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਿਵਭਾਗ ਦੀ ਅਪੀਲ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੰਦੇ ਹੋਏ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਕਲਾ ਦੇ ਤਿਹਤ ਆਪਣੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਵਰਤa ਿਵੱਚ ਜਾਇਜ਼ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਨਹ\ ਕਰ ਸਕਦੀ। 226 ਿਟSਿਬਊਨਲ ਦੇ ਅਪੀਲ ਆਦੇTe ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਿਵਧਾਨ. ਇਹ ਸਵਾਲ ਿਕ ਕੀ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਵੱਲa ਗਰਾmਡ ਨੰਬਰ 1 nਤੇ ਕੋਈ ਨਤੀਜਾ ਦਰਜ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਕਮੀ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲa ਉਸ ਅਧਾਰ nਤੇ ਅਪੀਲ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲਤਾ ਕਾਰਨ ਸੀ ਜe ਿਟSਿਬਊਨਲ ਵੱਲa ਗਲਤੀ ਕਾਰਨ ਸੀ, ਜੋ ਸੁਧਾਰ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਸਨ, ਉਹ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਤਿਹਤ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਸੀ। [ 219 ਜੀ] ਐ9ਫ ਿTਵਰਾਮ ਪੋਦoਾਰ ਬਨਾਮ. ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ (1964) 51, ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 823,829 (ਐਸ. ਸੀ.) ਅਪਲਾਈ ਕੀਤਾ। ਤਤਕਾਲ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨX ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ ਸੰਭਾਲ ਿਲਆ ਸੀ - ਇਹ ਿਕ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਿਨTਿਚਤ ਅਧਾਰ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਿਜਸ ਨX ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇਸ nਤੇ ਿਵਚਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਸ nਤੇ ਕੋਈ ਨਤੀਜਾ ਦਰਜ ਕਰਨ ਤa ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਧਾਰਨਾ ਨੂੰ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਸਿਹਜ ਹਾਲਾਤe ਦੁਆਰਾ ਪੂਰੀ ਤਰse ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਮੁਲeਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਲੰਬੇ ਅਤੇ Tੱਕੀ ਆਚਰਣ ਨੂੰ Tਾਮਲ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਹ ਨਹ\ ਸੀ ਜੀ. ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਕਲਾ ਦੇ ਤਿਹਤ ਆਪਣੇ ਿਵTੇT ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਵਰਤa ਲਈ ਇੱਕ ਢੁਕਵe ਕੇਸ। [ 220 ਸੀ] ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂਇਕ ਫੈਸਲਾਃ 1971 ਦੀ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 1539। ( ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਦੇ 5-8-1969 ਿਮਤੀ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇT ਤa ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਿਵੱਚ ਿਵTੇT ਅਪੀਲ ਨੰ. 58/65)। ਐਚ. ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਬੀ. ਬੀ. ਆਹੂਜਾ ਅਤੇ ਆਰ. ਐ9ਨ. ਸਚਥੇ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਨੰਬਰ 1 ਲਈ ਏ. ਟੀ. ਐ9ਮ. ਸੰਪਤ ਅਤੇ ਰਾਮ ਲਾਲ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸਰਕਰੀਆ, ਜੇ. ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ-ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ nਤੇ ਇਹ ਅਪੀਲ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਬ_ਚ ਦੇ 5 ਅਗਸਤ, 1969 ਦੇ ਇੱਕ ਅਪੀਲ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਿਨਰਦੇਿTਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈਃ ਐਮ/ਐਸ. ਐ9ਸ. ਬੀ. ਿਸੰਗਰ ਿਸੰਘ ਐਡ ਸੰਨਜ਼ (ਿਜਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤa ਬਾਅਦ ਕਰਦਾਿਤ ਿਕਹਾ ਜeਦਾ ਹੈ) ਨੂੰ ਚਾਰਜਯੋਗ ਅਕਾmਿਟੰਗ ਲਈ ਵਾਧੂ ਲਾਭ ਟੈਕਸ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। 26 ਅਗਸਤ, 1949 ਦੇ ਦੋ ਮੁੱਲeਕਣ ਆਦੇTe ਤਿਹਤ 31 ਮਾਰਚ, 1945 ਅਤੇ 31 ਮਾਰਚ, 1946 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਿਮਆਦ। ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ 1936-37 ਨੂੰ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਿਮਆਰੀ Case: INCOME TAX OFFICER, LUCKNOW versus M/S. S. B. SINGHAR SINGH & SONS & ANR. [[1977] 1 S.C.R. 214] (1977) | | | |: Seaaa varareaa fara ofaet = [1977] 3gH fito qo +sa fee factor at seq eararag & faerq axa arate! grag at feet ag afafraifea frat fe adtat ar fasercretd ana afaaey ar az Hder at fF ag wae Ao1 F aweH, fat gaa ana aftal & ara F fafafecs eqgorar wata1, front afefafen st, aa: aftr aah great ar galaatatBt THAT AT! Ba aaa aealafea ofeaat ar wats axa aaava at at aa aftag wear aera aa agua faite? artTUG 2 9A, 1956 Fs aI wader grt gah cava H arsTm at;gene daq Gaz atarr35, at faaten aeat Fiqat at ofegi F fare are ad at ofeetar wafizar soar wet 2,aivaraat afafion & get afro sre fee ae fraizor weaer an wat aidtft5ofeorma: ofracn afaatfedtata 2 99a, 1956 art wider st afedtar ®aranx ataiaKCT Bt. ta Ft earfs H fre aider aTAy Sea HA H TATer at afeoraa: faa, armeita F afreer ar arte 9 a,1956 ater aTem woreda we fear ak afsacn at ag fatafear fe ag faaifedt & ante2 ava, 1956 at aaa arfafa & mqare au fat & fagere st user fara 3X faraCat aan F oer F fees un fata ata sea eararaa* ata ardis2 ame urea atarate awileattest et et ate fagra Usa coariia ® qidal atc faceswt gfe at dh) sea eqrarta& gar facta% fae qarvaaaot ag atta at we 21 ada wat wa gu, -afafratfea—sega ara Fo geq cqratag X za gaaraTe afearhear are cate Pear at fe aaa afta afett®ana feat amare ar fadea fear aar-ar fax ga qt faatzPet ate frost afafafar wet X waa ate qe eae HT|feat art ama at agaat ofeeafaat8, fart feather arfara a aegere aren afeafaa 2, ag “sqarco guTatafesa gt amit &1 wa: ag seq AATart WAST 226% meta saat fate aferafear ar seit wey % fae shar areawet at (Get 19) : . » we 4 . & < oe ow _ — ': — rn | 4s = A~® oe ) | yO a » ad ~ “ey . | ry:: ; i & >so : : | | aac carmrag afraTet afsecn To Fare B® aterfag [ro areal acetic] H afaara = 4014% soq4%waves 226 % mela BaAT WALATLT afaatfear BtTANTata eu ariifat wT a aeaay aAgl HC APA AT! FS at a,ae ova, fe ofrecer ero afraraat afatrrs at ara6 Ftfont afafafaa aa Hate adtatt sre ga arare ar fraaatfie omy 8 fawaar Barer waar afreety Ft ATT a fanaatx aren ot, faaat ofeafz at at aac at, Car fara aT farerarga aoe araai & aelta art oifarfeat ar gt gt eA aarate AT! (FR 18)| maafera frat| .(ar) | [1964](1964) 512TZ0 ato HIxo 823 (Uaotto): frrerera Gere care araee aferaret(Shiv Ram Poddar Ram Poddar PoddarVs.officer). (Shiv Ram Poddar Ram Poddar PoddarVs.Income-tax©18 fates adic afaatfeat: 1971 at fafar att Ae1539.1965 at faay aia Tea 38 4 saretate Goa AMAA> arfe 5 auea, 1969 are frog att wet H fans AT TEATT|oitarat at ate &wastatoato aigaTAIRaWIto Wio aaaseat Gear1 at WITaft To Ao Who Arad atxff UA ATA afacda aferaeat aararat at WITAAT TA dioATatseat aeat 1 at wT Aoft te at caravan at facta <ararfaraf axe Wao acarfear A feart raTattaratagaa avatteat—— ax ag atta| ax ag atta ag atta atta TAlelars Seq ATATAT | MAAS> ata5 aed, 1969 ata actet fasta & faer aT TE SIug farafafas Sa F seat ge ; . | 4020 Seaam eararam facie aft = [1977] 3 aHto Fo ao Fad cao ayo faarz fag wear (find|cat sah waa sah waa waaPratfeth ser ae 2) ar 31 Ard, 1945 FT AI 31 aT, 1946et*Tware at art gaeh jar wafers * fau afaara ax TVET 26 wT, 1949 ae at frater mat a aiafate fear wat at) 1936-37 ait qaadf ay at fratfdtlToad38,703.80 “are waft” & er¥ gat a) ga ak ar araairaraoT) am atara al petal eet e qearafearat after & ara ar ay wat ae ae ar fateFratcor sa wareSear aut ® fae feat war afar ae aTtrapa: 1,06,181.5 BF FIT 48,978 uaF at) fereatcor & at aa ¥ Te Fel fe “sa arty F faaaTwateadh frat aa # fare & sera fear ao &, aaavelHate cart fer gafy ¥ deere & Fae mig waTaTTAwatfee at £1” 31 arf, 1944 at mara at ateTact Faterwart aafi seer & a watfe aenr arta fee me 30 FFF WRAL, I1947 ae cat sah waa sah waa waa @“She fraifet 3 gf atc faafra ger at ea Wa: atea Tal F mut F fac, fa gare eq a.atetafert ad fear at aeat 8, ae qari eTaera at iF” 2. frater art & fees fraifedt 3 Aeas TAT Case: INCOME TAX OFFICER, LUCKNOW versus M/S. S. B. SINGHAR SINGH & SONS & ANR. [[1977] 1 S.C.R. 214] (1977) Section: HEADER CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal No. 1539 of 1971. (From the Judgment and Order dated 5-8-1969 of the Allahabad High Court in Special Appeal No. 58/65). H B. B. Ahuja and R. N. Sachthey, for the Appellant. A. T. M. Sampath and Ram Lal, for Respondent No. 1. A The Judgment of the Court was delivered by SARKARIA, J.-This appeal on certificate is directed against an appellate judgment, dated August 5, 1969, of a Bench of the High Court of Allahabad. It arises as follows : M/s. S. B. Singar Singh and Sons (hereinafter called the assessee) were assessed to Excess Profits tax for the chargeable accountine; Qeriods, ending March 31, 1945 and March 31, 1946, under two assessment orders dated August 26, 1949. The previous years 1936-3 7 was chosen by the assessee as his standard period." The profits of that year were Rs. 38,703/-. After deducting the profits of the standard year, the Excess Profits Tax Officer, assessed the tax on the remaining amounts of profits. The Excess Profits Tax thus assessed for the accounting years, was to the tune of Rs. 1,06,181.5 and Rs. 48,978/-, respectively. In his orders, the assessing Officer said that "for reasons detailed in the earlier assessment orders no adjust-ments· are made for capital variations in the standard pefiod and the chargeable accounting period". These reasons as given in the earlier assessment order, dated October 30, 1947, pertaining to the chargeable accounting period ending March 31, 1944, were : B c "As complete and regular accounts are not maintained by the assessee, it is not possible to make any adjustmeut for variations in average capital which cannot be accurately ascertained". D accurately Against the orders of assessment, the assessee preferred two appeals on September 24, 1949 to the Assistant Appellate Commissioner. By two separate applications dated October 24, 1949, the assessee took an additional ground of appeal-which obviously he had not taken in the original memorandum of appeal-that the Excess Profits Tax Officer had erred in not allowing adjustments on account of the increase and decrease of capital in the relevant chargeable accounting period. The assessee adsled that he "was always prepared to file his computa-tions of average capital". Dismissing the appeals by his orders, dated November 24, 1949, the Assistant Appellate Commissioner negatived the assessee's contention, in these terms : E F "As in these years no regular accounts have been main-tained and it is not possible to make any adjustment for varia-tions in average capital which cannot be exactly ascertained. No figures have been shown to me, nor has any exact working been furnished at this stage. The accounts are left in the .same manner as for the earlier years. Profits in the major account~ had to be worked out by the application of a rate to the turnover. I am, thus, unable to allow this contention." G . Aggrieved, the assessee carried appeals to the Income-tax Appellate Tnbunal. In the memoranda of appeals, one of the specific grounds taken was, that "the Excess Profits Tax Officer and the Assistant Appel-late Commissioner had erred in not allowing to the assessee proper sta_ndard profits in accordance :nith the standard period subJect to the ad1ustment on account of the mcrease and decrease of capital in the relevant charge1!ble accounting period." It was reiterated that "the H A appellant was always prepared to file his computation of average capital." This ground relating to standard profits was not discussed by the Tribunal and no finding was recorded thereon. The Excess Profits Tax Appeals and other Income-tax appeals filed by thB_ assessee were heard together by the Tribunal and disposed of by common on.Jers dated February 24, 1951. In the Income-tax appeals, some relief B was granted, but in the Excess Profits appeals, no relief was granted due to the variation of the capital in the chargeable accounting period of 1945-46 and 1946-47. Case: INCOME TAX OFFICER, LUCKNOW versus M/S. S. B. SINGHAR SINGH & SONS & ANR. [[1977] 1 S.C.R. 214] (1977) ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸਰਕਰੀਆ, ਜੇ. ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ-ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ nਤੇ ਇਹ ਅਪੀਲ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਬ_ਚ ਦੇ 5 ਅਗਸਤ, 1969 ਦੇ ਇੱਕ ਅਪੀਲ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਿਨਰਦੇਿTਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈਃ ਐਮ/ਐਸ. ਐ9ਸ. ਬੀ. ਿਸੰਗਰ ਿਸੰਘ ਐਡ ਸੰਨਜ਼ (ਿਜਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤa ਬਾਅਦ ਕਰਦਾਿਤ ਿਕਹਾ ਜeਦਾ ਹੈ) ਨੂੰ ਚਾਰਜਯੋਗ ਅਕਾmਿਟੰਗ ਲਈ ਵਾਧੂ ਲਾਭ ਟੈਕਸ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। 26 ਅਗਸਤ, 1949 ਦੇ ਦੋ ਮੁੱਲeਕਣ ਆਦੇTe ਤਿਹਤ 31 ਮਾਰਚ, 1945 ਅਤੇ 31 ਮਾਰਚ, 1946 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਿਮਆਦ। ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ 1936-37 ਨੂੰ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਿਮਆਰੀ ਿਮਆਦ ਵਜa ਚੁਿਣਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਾਲ ਦਾ ਮੁਨਾਫਾ ਰੁਪਏ ਸੀ। 38,703 / - . ਿਮਆਰੀ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਕਰਨ ਤa ਬਾਅਦ, ਵਾਧੂ ਲਾਭ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨX ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਦੀ ਬਾਕੀ ਰਕਮ nਤੇ ਟੈਕਸ ਦਾ ਮੁਲeਕਣ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰse ਲੇਖਾ ਸਾਲe ਲਈ ਅਨੁਮਾਨਤ ਵਾਧੂ ਲਾਭ ਟੈਕਸ 1,50,000 ਕਰੋx ਰੁਪਏ ਸੀ। 1,06, 181.5 ਅਤੇ ਰੁਪਏ. 48,978 / - , ਕSਮਵਾਰ. ਆਪਣੇ ਆਦੇTe ਿਵੱਚ, ਮੁਲeਕਣ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨX ਿਕਹਾ ਿਕ "ਪਿਹਲe ਦੇ ਮੁਲeਕਣ ਆਦੇTe ਿਵੱਚ ਿਵਸਿਤSਤ ਕਾਰਨe ਕਰਕੇ ਸਟ_ਡਰਡ ਪੀਰੀਅਡ ਅਤੇ ਚਾਰਜਯੋਗ ਅਕਾmਿਟੰਗ ਪੀਰੀਅਡ ਿਵੱਚ ਪੂੰਜੀ ਪਿਰਵਰਤਨ ਲਈ ਕੋਈ ਿਵਵਸਥਾ ਨਹ\ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।" 31 ਮਾਰਚ, 1944 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਚਾਰਜਯੋਗ ਲੇਖਾ ਿਮਆਦ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ 30 ਅਕਤੂਬਰ, 1947 ਦੇ ਪਿਹਲੇ ਮੁਲeਕਣ ਆਦੇT ਿਵੱਚ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਇਹ ਕਾਰਨ ਸਨਃ " ਿਕVਿਕ ਸੰਪੂਰਨ ਅਤੇ ਿਨਯਿਮਤ ਖਾਤੇ ਨਹ\ ਰੱਖੇ ਜeਦੇ ਹਨ। ਮੁਲeਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ, ਔਸਤ ਪੂੰਜੀ ਿਵੱਚ ਿਭੰਨਤਾਵe ਲਈ ਕੋਈ ਿਵਵਸਥਾ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹ\ ਹੈ ਜੋ ਸਹੀ ਨਹ\ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਿਨTਿਚਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ "। ਮੁਲeਕਣ ਦੇ ਆਦੇTe ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ, ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨX 24 ਸਤੰਬਰ, 1949 ਨੂੰ ਸਹਾਇਕ ਅਪੀਲ ਕਿਮTਨਰ ਕੋਲ ਦੋ ਅਪੀਲe ਕੀਤੀਆਂ। 24 ਅਕਤੂਬਰ, 1949 ਨੂੰ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਰਜ਼ੀਆਂ ਰਾਹ\, ਕਰਦਾਿਤ ਨX ਅਪੀਲ ਦਾ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਆਧਾਰ ਿਲਆ-ਜੋ ਸਪੱTਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਨX ਅਪੀਲ ਦੇ ਮੂਲ ਮੈਮੋਰੰਡਮ ਿਵੱਚ ਨਹ\ ਿਲਆ ਸੀ-ਿਕ ਵਾਧੂ ਲਾਭ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨX ਸਬੰਧਤ ਚਾਰਜਯੋਗ ਲੇਖਾ ਿਮਆਦ ਿਵੱਚ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਵਾਧੇ ਅਤੇ ਕਮੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਮਾਯੋਜਨ ਦੀ ਆਿਗਆ ਨਾ ਦੇਣ ਿਵੱਚ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਮੁੱਲeਕਣਕਰਤਾ ਨX ਅੱਗੇ ਿਕਹਾ ਿਕ ਉਹ "ਆਪਣੀ ਔਸਤ ਪੂੰਜੀ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹਮੇTਾ ਿਤਆਰ ਰਿਹੰਦਾ ਸੀ"। 24 ਨਵੰਬਰ, 1949 ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਦੇTe ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲe ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਹਾਇਕ ਅਪੀਲ ਕਿਮTਨਰ ਨX ਇਨs e Tਬਦe ਿਵੱਚ ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਨਕਾਰ ਿਦੱਤਾ। " ਿਜਵy ਿਕ ਇਨs e ਸਾਲe ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਿਨਯਮਤ ਖਾਤੇ ਨਹ\ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਔਸਤ ਪੂੰਜੀ ਿਵੱਚ ਿਭੰਨਤਾਵe ਲਈ ਕੋਈ ਿਵਵਸਥਾ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹ\ ਹੈ ਿਜਸ ਦਾ ਸਹੀ ਪਤਾ ਨਹ\ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਅੰਕxੇ ਨਹ\ ਿਦਖਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਪxਾਅ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸਹੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। ਖਾਿਤਆਂ ਿਵੱਚ ਛੱਡ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਜਵy ਿਪਛਲੇ ਸਾਲe ਿਵੱਚ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਪSਮੁੱਖ ਿਵੱਚ ਲਾਭ ਖਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਟਰਨਓਵਰ ਲਈ ਇੱਕ ਦਰ ਲਾਗੂ ਕਰਕੇ ਿਤਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਮ_ ਇਸ ਿਵਵਾਦ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹ\ ਦੇ ਸਕਦਾ। ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਕਰਦਾਿਤ ਨX ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਅਪੀਲ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ। ਅਪੀਲe ਦੇ ਮੈਮੋਰੰਡੇ ਿਵੱਚ, ਇੱਕ ਿਵTੇT ਆਧਾਰ ਇਹ ਿਲਆ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ "ਵਾਧੂ ਲਾਭ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ ਅਪੀਲ ਕਿਮTਨਰ ਨX ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾ ਦੇਣ ਿਵੱਚ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਸਬੰਧਤ ਚਾਰਜਯੋਗ ਲੇਖਾ ਅਵਧੀ ਿਵੱਚ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਵਾਧੇ ਅਤੇ ਕਮੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਿਵਵਸਥਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਿਮਆਰੀ ਿਮਆਦ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਿਮਆਰੀ ਲਾਭ। ਇਹ ਦੁਹਰਾਇਆ ਿਗਆ ਿਕ "ਸਰਬnਚ, ਇੱਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਹਮੇTਾ ਔਸਤ ਪੂੰਜੀ ਦੀ ਆਪਣੀ ਗਣਨਾ ਦਾਖਲ ਕਰਨ ਲਈ ਿਤਆਰ ਰਿਹੰਦਾ ਸੀ। ਿਟSਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਿਮਆਰੀ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਇਸ ਆਧਾਰ nਤੇ ਚਰਚਾ ਨਹ\ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ nਤੇ ਕੋਈ ਨਤੀਜਾ ਦਰਜ ਨਹ\ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਿਟSਿਬਊਨਲ ਵੱਲa ਵਧੀਕ ਲਾਭ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲe ਅਤੇ ਹੋਰ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲe ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ 24 ਫਰਵਰੀ, 1951 ਦੇ ਆਮ ਆਦੇTe ਰਾਹ\ ਇਨs e ਦਾ ਿਨਪਟਾਰਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ। ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਅਪੀਲe ਿਵੱਚ, ਕੁੱਝ ਰਾਹਤ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਪਰ ਵਾਧੂ ਲਾਭ ਅਪੀਲe ਿਵੱਚ, 1945-46 ਅਤੇ 1946-47 ਦੀ ਚਾਰਜਯੋਗ ਲੇਖਾ ਿਮਆਦ ਿਵੱਚ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਪਿਰਵਰਤਨ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਰਾਹਤ ਨਹ\ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨX 27 ਜੁਲਾਈ, 1951 ਨੂੰ ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਅਰਜ਼ੀ ਿਦੱਤੀ ਸੀ। 35 ਆਮਦਨ-ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦੇ ਤਿਹਤ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਆਪਣੇ ਆਦੇT ਨੂੰ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਵਾਧੇ ਅਤੇ ਕਮੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਟ_ਡਰਡ ਸੀ ਲਾਭ ਿਵੱਚ ਿਭੰਨਤਾ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤa ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਅਧਾਰe 'ਤੇ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ। ਇਸ ਅਰਜ਼ੀ ਨੂੰ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨX 27 ਅਗਸਤ, 1951 ਨੂੰ ਇਸ ਆਧਾਰ nਤੇ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਸੀ ਿਕ ਿਰਕਾਰਡ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਸਪੱTਟ ਨਹ\ ਸੀ। ਇਸ ਅਰਜ਼ੀ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਿTਕਾਇਤ ਨਹ\ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਿਕ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨX ਸਬੰਧਤ ਿਮਆਦ ਦੌਰਾਨ ਪੂੰਜੀ ਿਵੱਚ ਿਭੰਨਤਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਿਮਆਰੀ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਦੇ ਸਮਾਯੋਜਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਿਵਚਾਰ ਨਹ\ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫੈਸਲਾ ਨਹ\ ਿਲਆ। 11 ਮਾਰਚ, 1954 ਨੂੰ, ਮੁਲeਕਣਕਰਤਾ ਨX ਇੱਕ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ| ਕyਦਰੀ ਮਾਲੀਆ ਬੋਰਡ ਨX ਮੁਲeਕਣe ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲsਣ ਲਈ ਪSਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਿਵੱਚ ਵੀ ਉਨs e ਨX ਗਰਾmਡ ਨੰਬਰ 1 ਨੂੰ ਨਹ\ ਿਲਆ। ਇਸ ਤa ਇਲਾਵਾ 24 ਮਈ, 1954 ਨੂੰ ਉਨs e ਨX ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੱਤਰ ਿਲਖ ਕੇ ਿਕਹਾ ਿਕ ਉਨs e ਨੂੰ ਬੋਰਡ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਿਵੱਚa 'ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨੁਕਤੇ' ਯਾਨੀ ਜ਼ਮੀਨੀ ਨੰਬਰ 1 ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਅਫ਼ਸੋਸ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨੂੰ nਚ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਿਰਪੋਰਟ ਿਦੰਦੇ ਸਮy ਇਸ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। Case: INCOME TAX OFFICER, LUCKNOW versus M/S. S. B. SINGHAR SINGH & SONS & ANR. [[1977] 1 S.C.R. 214] (1977) cat sah waa sah waa waa @“She fraifet 3 gf atc faafra ger at ea Wa: atea Tal F mut F fac, fa gare eq a.atetafert ad fear at aeat 8, ae qari eTaera at iF” 2. frater art & fees fraifedt 3 Aeas TAT (attr) & amet 24 faarat, 1949 AY at aha sega aTTetata 24 waTAx, 1949aT a TH mlaeat srt fratheet at up afafer ara aqarr—sit waa: aia FWt amt A vet sravaT wat at—at ag 3 fe afrare axater + card get ar wafeal Hash ® age we wedBU AaaATT aT ah qa ar ati fathead a ag atwel fe ag ‘ahaa geht ay aaah aaa al Bet HU # faraia dared’| agen apm (adie) A area 24 TAFAL, 1949 | - ee | 7 : “~ ~ : | : | +4 - | ee ° an . A 4 ‘ow - . * ~~ oo . a +. . | >. os f~=a7 | ' | | 7S ' oS ae AMR MrT To faery fag [aio aearfeai]403 ae wat area grt wdtal at arfea Hea eu fraifeds atadie at 4a weet FH queq we far —— “dfs st ast # ate frafma war agt wd ae gzat wat Ts H, fd gare wr 8 afafaleaa ad feataT ana g HeHr F far ste aardtay wear aragTél ft aa ate fafeaa ula afwa vat at TE F AIKq gt Sa THA IT HIE aaa HerwA sega feat war ZIwarat at gat tla # ots fear mar ge Fa fe ge aati4H otst war ati as aaratFara a araatal et aM Hh frarar Alar AT Sa TH A ea edeel WAT HAAH meat-z1”|| 3. afar a ar faatfett 3 moat ota afrecr ®ana ada ati adiat & ama A wt fafafeve mare gaaTm ag ae at ‘fear FT afaared aI aes sR (aa)a wae gaa wear wafeA GH F ast ah wea ¥ arogwaraaa H Mesta Tet FT MH wats F waare freifeds aaafad Fae aATC T HA ae at ty ag aa dacsfe Srtardt ated ost at aedt aroraat grea aay & fac agagt ame ary’ 4, ae areal & arafat sa oraayfirecr 3_ fare frat ar ate cae art Fo ate frome afafafad aét fearwat ati fratfedt grr met at we afcara at st aa akra waetst ae atafroF we at ganga afMt ada24 Bead,1951 art arava weal are faverafear war ati araax at adtat F go wade fe a aTfarg afta ae at wateFW1945-46 WX1946-47 atgarg war safrat F ast A awe F aren are gadig aafeat wat ara |5. 27 ware, 1951 FT fratiedt + gpa dazCaz,-1922 af ara 35 F weit BfawcT F ane set weeqfergeera & fare gait Haga a et H IVT HTH aAFT GATT ay & arate araa fea mari az ee araet feoafsaeraae Wet 27 WAST,1951 Bl sa Brae oe afer we feafe afata atag saz ae adt ati gaomideq Ho ae aaatma vet at ae ay fe afanen F gana wate H ata sitH HHT F ANT ArH aA A amas A arafeaa Awareqx fase adl feat ar ate va fafafeaa adi fear ar6.11 AT, 1954 at fratfedt F frateat & ga: fratcr(ae) faq ot ar caaT Hee EU Fecia Tag als F AAAua wma feat) ea aearactHF ah Tay marx Ho1 wTwet woavar| faq Tar TTT 24Ae, 1954 st GAA ATHTofsaray at wn va far frat ag fadea fot fe va aa& fe gaa ais at fer me meder F ‘wRAgagt agSASF WAT Fo1 Sls fear ar wie ae fH waar sfaaretal ‘geaat mfr at (adt)fede te ane va qaaw ear afery ade11 AH,1954 Tar waar Wearaeagmit arta 24 We, 1954 atat vantfader atat a artaat fav me & Wt mam A va areata at aeaa frattadtBY Aa 25 AS, 1955 ae Ta ara es at at fad aeFerwar at fe qa sa faateot at at afore at ae a, aeat far me Aga:WE Hw A ale caratfacaaaa FH aval ararst7. sah Trae faatftdt 72 aa,1956 a afarmY UR aT waet(AT area: ara24 Hrat,1951 aAareal & gafarina & far ar) ag aeiet ta eu fear fH awaa wear qafsatFaragw aat a aratead saat et adtat FSorat aT BAIT Ao1 wT afswrr > faqera agi frat arait afaara at afaftan at arr6 (fre gat saa awardBat Fo1 Het TAT et) F BAAR TA ari A Arawy sataaca & fran stfrarfcat at fama at ai whafear|ogg waarat mS et fe afore ee are araett Aarafterc.adial at (fra at A ag aaa svat arfaw fe gF arart Ao1% ar & fafavaa a aa % aren aa at aftaa %) fratfedtal ada HUFH GVaTfagverc fear wre1 wfaacy A ae ad | | > A| _é ~ Se oo ; | _ ro - : “a “st ; toe 4 | AA . | Ww te i rae| Hoya |‘> . MART Wha Fo faarz fag [rato acarfeat] = 405 Case: INCOME TAX OFFICER, LUCKNOW versus M/S. S. B. SINGHAR SINGH & SONS & ANR. [[1977] 1 S.C.R. 214] (1977) This ground relating to standard profits was not discussed by the Tribunal and no finding was recorded thereon. The Excess Profits Tax Appeals and other Income-tax appeals filed by thB_ assessee were heard together by the Tribunal and disposed of by common on.Jers dated February 24, 1951. In the Income-tax appeals, some relief B was granted, but in the Excess Profits appeals, no relief was granted due to the variation of the capital in the chargeable accounting period of 1945-46 and 1946-47. The assessee on July 27, 1951, made an application under s. 35 of the Income-tax Act, 1922 for rectification of its order to the Tribu-nal on grounds other than the one regarding variation in the standard c profits due to increase and decrease of the capital. This application was dismissed on August 27, 1951 by the Tribunal on the ground that there was no mistake apparent on the record. No grievance was made in this application that the Tribunal did not consider and decide the ground relating to adjustment of standard profits according to variation in capital during the relevant period. On March 11, 1954, the assessee made a representation to the D Central Board of Revenue praying for reopening of the assessments. In this representation, also, he did not take up Ground No. 1. Subse-quently however on May 24, 1954 he wrote a letter to the Income-tax Officer saying that he was sorry to omit 'one important point' i.e., Grourid No. 1, from his representation to the Board, and that the Income-tax Officer should "supplement the same while making (his) report to the higher authorities.' His representation dated March 11, E 1954 and the petition dated May 24, 1954, both were rejected and the Commissioner communicated those rejections to the assessee by a letter dated May 25, 1955, saying that he did not see any justification for re-opening the assessments which had become final and closed. Thereafter on April 2, 1956, the assessee made a second applica-tion to the Tribunal (which in substance was one for review of its F orders, dated February 24, 1951), contending that Ground No. 1 raised in his two appeals, relating to the standard profits of the two chargeable accounting periods and pointing out the failure of lower authorities to make necessary adjustments in such profits accord-ing to s. 6 of the Excess Profits Tax Act (hereinafter referred to as Ground No. 1) was not disposed of by the Tribunal. It was prayed that the appeals relating to excess profits tax matters which should G be deemed to be still pending owing to the non-decision of Ground No. 1 be disposed oE after hearing the assessee. The Tribunal rejected this contention with the remark that the appeals were decided as early as 24th February, 1951 and it is now futile to contend that the matter was pending when the Tribunal' had already passed orders and the orders were served on tlie assessee." The Tribunal further observed that the absence of a reference "to the contention of the assessee re-H garding the standard profits and the necessary adjustments would not render the Tribunal's order a nullity, nor would it mean that the Tri· bunal had partially disposed of the appeals and some residue is pend-ing". In the alternative, it held that even on the assumption that Ground No. 1 was argued and was not disposed of by the Tribunal, the proper remedy for the assessee was either to apply for rectification under s. 35 or to move an application under s. 66. The Tribunal refused to treat this application as one for rectificatio~ because, in its opinion, such an application would be much too tJille-barred. In the result, the Tribunal dismissed that application by an order dated June 9, 1956. B Case: INCOME TAX OFFICER, LUCKNOW versus M/S. S. B. SINGHAR SINGH & SONS & ANR. [[1977] 1 S.C.R. 214] (1977) ਉਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਿਮਤੀ 11 ਮਾਰਚ, 1954 ਅਤੇ 24 ਮਈ, 1954 ਦੀ ਪਟੀTਨ, ਦੋਵe ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਮTਨਰ ਨX 25 ਮਈ, 1955 ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੱਤਰ ਰਾਹ\ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹੰਦੇ ਹੋਏ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਸੀ ਿਕ ਉਨs e ਨੂੰ ਮੁਲeਕਣe ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲsਣ ਦਾ ਕੋਈ ਤਰਕ ਨਹ\ ਿਦਸਦਾ ਜੋ ਅੰਤਮ ਹੋ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਬੰਦ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਤa ਬਾਅਦ 2 ਅਪSੈਲ, 1956 ਨੂੰ ਕਰਦਾਿਤ ਨX ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਅਰਜ਼ੀ ਿਦੱਤੀ (ਜੋ ਅਸਲ ਿਵੱਚ 24 ਫਰਵਰੀ, 1951 ਦੇ ਇਸ ਦੇ ਐ9ਫ ਆਦੇTe ਦੀ ਸਮੀਿਖਆ ਲਈ ਇੱਕ ਸੀ), ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਿਕ ਉਸ ਨX ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਅਪੀਲe ਿਵੱਚ ਜ਼ਮੀਨੀ ਨੰਬਰ 1 ਨੂੰ ਦੋ ਚਾਰਜਯੋਗ ਲੇਖਾ ਪੀਰੀਅਡe ਦੇ ਿਮਆਰੀ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਦੱਿਸਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਵੱਲ ਇTਾਰਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਹੇਠਲੇ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅਿਜਹੇ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਿਵੱਚ ਲੋx\ਦੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ। 6 ਿਟSਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਵਾਧੂ ਲਾਭ ਟੈਕਸ ਐਕਟ (ਿਜਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤa ਬਾਅਦ ਗਰਾmਡ ਨੰਬਰ 1 ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਹੈ) ਦਾ ਿਨਪਟਾਰਾ ਨਹ\ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਹ ਪSਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਿਕ ਵਾਧੂ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਟੈਕਸ ਮਾਮਿਲਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਅਪੀਲe, ਿਜਨs e ਨੂੰ ਗਰਾmਡ ਨੰਬਰ 1 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨਾ ਲੈਣ ਕਾਰਨ ਅਜੇ ਵੀ ਲੰਿਬਤ ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਦਾ ਿਨਪਟਾਰਾ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਤa ਬਾਅਦ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨX ਇਸ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਇਸ ਿਟੱਪਣੀ ਨਾਲ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਅਪੀਲe ਦਾ ਫੈਸਲਾ 24 ਫਰਵਰੀ, 1951 ਨੂੰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦੇਣਾ ਿਵਅਰਥ ਹੈ ਿਕ ਮਾਮਲਾ ਲੰਿਬਤ ਸੀ ਜਦa ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨX ਪਿਹਲe ਹੀ ਆਦੇT ਪਾਸ ਕਰ ਿਦੱਤੇ ਸਨ ਅਤੇ ਆਦੇT ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨX ਅੱਗੇ ਿਕਹਾ ਿਕ "ਸਟ_ਡਰਡ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਅਤੇ ਲੋx\ਦੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾVਦੇ ਹੋਏ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀ ਦਲੀਲ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਦੀ ਅਣਹaਦ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਦੇ ਆਦੇT ਨੂੰ ਰੱਦ ਨਹ\ ਕਰੇਗੀ, ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਿਕ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨX ਅਪੀਲe ਦਾ ਅੰTਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਿਨਪਟਾਰਾ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਰਿਹੰਦ-ਖੂੰਹਦ ਲੰਿਬਤ ਹਨ"। 35 ਜe ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਐਪਲੀਕੇTਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣਾ। 66. ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨX ਇਸ ਅਰਜ਼ੀ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰ ਲਈ ਮੰਨਣ ਤa ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਕVਿਕ, ਏ. ਇਸ ਦੀ ਰਾਏ ਿਵੱਚ, ਅਿਜਹੀ ਅਰਜ਼ੀ ਬਹੁਤ ਿਜ਼ਆਦਾ ਸਮe-ਵਰਿਜਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਨਤੀਜੇ ਵਜa ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨX 9 ਜੂਨ, 1956 ਦੇ ਇੱਕ ਆਦੇT ਰਾਹ\ ਉਸ ਅਰਜ਼ੀ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਮੁਲeਕਣਕਰਤਾ ਨX ਇੱਕ ਹਵਾਲਾ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਵੀ। 66 ( 1 ) ਇਨs e ਮਾਮਿਲਆਂ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ-ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ। ਉਸ ਅਰਜ਼ੀ ਨੂੰ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨX 28 ਅਗਸਤ, 1951 ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਸੀ। ਿਫਰ ਮੁੱਲeਕਣਕਰਤਾ ਨX ਐ9ਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਅਰਜ਼ੀਆਂ ਿਦੱਤੀਆਂ। 66 ( 2 ) ਿਟSਿਬਊਨਲ ਦੇ 24 ਫਰਵਰੀ, 1951 ਦੇ ਆਦੇT ਤa ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਕੁਝ ਸਵਾਲe nਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਮਦਨ-ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਦੀ ਬੇਨਤੀ। ਇਨs e ਅਰਜ਼ੀਆਂ ਿਵੱਚ - ਐਸ. ਇਸ ਤa ਇਲਾਵਾ, ਉਨs e ਨX ਗਰਾmਡ ਨੰਬਰ 1 (ਸਟ_ਡਰਡ ਸਟ_ਡਰਡ ਮੁਨਾਫੇ ਦੇ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਦੇ ਸਮਾਯੋਜਨ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਿਵੱਚ) ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਵਾਲ 'ਤੇ ਹਵਾਲਾ ਨਹ\ ਮੰਿਗਆ। ਇਨs e ਅਰਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ 12 ਅਪSੈਲ, 1956 ਦੇ ਇੱਕ ਆਦੇT ਦੁਆਰਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੇਸ ਦੱਸਣ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਕੁਝ ਪSTਨe ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਿਵੱਚ ਫੈਸਲੇ ਲਈ ਭੇਜਣ ਦਾ ਿਨਰਦੇT ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਸ ਤa ਬਾਅਦ, ਿਟSਿਬਊਨਲ ਅੱਗੇ ਕਾਰਵਾਈ ਦੌਰਾਨ - ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਿਬਆਨ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਿਵੱਚ, ਕਰਦਾਿਤ ਨX 23 ਜੁਲਾਈ, 1957 ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ, ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਿਕ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਿਨਰਦੇਿTਤ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਪSTਨe ਤa ਇਲਾਵਾ, ਸਬੰਧਤ ਸਮy ਿਵੱਚ ਪੂੰਜੀ ਿਵੱਚ ਵਾਧੇ ਅਤੇ ਕਮੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਿਮਆਰੀ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਦੇ ਸਮਾਯੋਜਨ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਿਜਆ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਅਰਜ਼ੀ ਇਸ ਕਾਰਨ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਿਕ ਸਵਾਲ ਸੰਦਰਭ ਅਰਜ਼ੀ ਿਵੱਚ ਨਹ\ ਉਠਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਅਪੀਲ ਈ ਤa nਿਠਆ ਸੀ। ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨX 24 ਜੁਲਾਈ, 1957 ਨੂੰ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਪੇT ਕੀਤਾ ਅਤੇ 12 ਅਪSੈਲ, 1956 ਦੇ ਉਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਆਦੇT ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਿਦਆਂ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਸਵਾਲ 'ਤੇ ਮੁx ਸੁਣਵਾਈ ਕੀਤੀ। 4 ਨਵੰਬਰ, 1968 ਨੂੰ, ਕਰਦਾਿਤ ਨX ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਿਰੱਟ ਪਟੀTਨ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਮੰਡਮਸ ਦੀ ਇੱਕ ਿਰੱਟ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨੂੰ ਵਾਧੂ ਲਾਭ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 1 ਿਵੱਚ ਿਜ਼ਕਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਉਸ ਦੇ ਅਧਾਰ ਨੰਬਰ 1 nਤੇ ਿਵਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋx ਸੀ। 651 ਅਤੇ 1949 ਅਤੇ 1950 ਦੇ 660 ਅਤੇ ਉਸ ਤa ਬਾਅਦ 2 ਅਪSੈਲ, 1956 ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ। ਿਰੱਟ ਪਟੀTਨ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਇੱਕ ਿਸੰਗਲ ਜੱਜ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਿਜਸ ਨX ਿਕਹਾ ਿਕ ਅਪੀਲe ਦਾ ਿਨਪਟਾਰਾ ਕਰਦੇ ਸਮy, ਿਟSਿਬਊਨਲ ਦਾ ਇਹ ਫਰਜ਼ ਬਣਦਾ ਹੈ ਿਕ ਉਹ ਗਰਾmਡ ਨੰਬਰ 1 nਤੇ ਇੱਕ ਿਸੱਟਾ ਦਰਜ ਕਰੇ ਜੋ ਿਵTੇT ਤੌਰ nਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਪੀਲe ਦੇ ਯਾਦ ਪੱਤਰe ਿਵੱਚ ਉਠਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ, ਿਕ ਇਸ ਲਈ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਆਪਣੇ ਆਦੇTe ਦੀ ਸਮੀਿਖਆ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ Tਕਤੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤa ਿਵੱਚ ਆਪਣੀ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਜਦa ਉਸ ਗਲਤੀ ਨੂੰ 2 ਅਪSੈਲ, 1956 ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਰਜ਼ੀ ਦੁਆਰਾ ਮੁਲeਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਦੇ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਿਲਆਂਦਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਉਹ ਐ9ਸ. 35 ਆਮਦਨ-ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ, ਜੋ ਮੁੱਲeਕਣ ਆਦੇTe ਿਵੱਚ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨ ਲਈ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਿਮਆਦ ਪSਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਿਟSਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਵਾਧੂ ਲਾਭ ਕਾਨੂੰਨ ਤਿਹਤ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਮੁੱਲeਕਣ ਆਦੇTe nਤੇ ਲਾਗੂ ਨਹ\ ਸੀ; ਨਤੀਜੇ ਵਜa, ਟSਾਈ-ਐਚ ਬੂਨਲ ਨX 2 ਅਪSੈਲ, 1956 ਦੀ ਮੁੱਲeਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਨੂੰ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਦੀ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵਜa ਮੰਨਣ ਤa ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਸੀ। Case: INCOME TAX OFFICER, LUCKNOW versus M/S. S. B. SINGHAR SINGH & SONS & ANR. [[1977] 1 S.C.R. 214] (1977) ad | | > A| _é ~ Se oo ; | _ ro - : “a “st ; toe 4 | AA . | Ww te i rae| Hoya |‘> . MART Wha Fo faarz fag [rato acarfeat] = 405 ata ca fet & aa aaae aeat fe Ft att wa aaga Tet 24 Head, 1951 7 fafefeaa at ve at aie oa fHafro ger a area ofa ax war 2 at wT meetaTfaartiedt oe ata ae & we %, wa ag acaaT ae efag maar afar fi gam afta uteoF ae WI wafrat fe “ores oral 2 ate wary aaa F attAfaatfedt at acta % aft fade at mara afsecr F area atapa vel aaremt aie a at gaat ae we ah fe afera vt aatat at ana: frset fear @ ate are wafaeeHerafeaa 21? armafers er a sat aaoafafratica far fa.afe ag oat aa a fe ara do1 stam fear war ar WKofrecy a saat faserat aét feat ar at at fraifedt & fagaufaa Brat aT ay ara 35 % weta cheats & fae aaaeat WIA aT 66 H aela wraaa sar ar 1 freersy Za aaaat ofefe * faq area arta A seat HT fear aaife, antqe wa at fe tar araet aea gt ara afer gem) ofeoraa:afancmFT sa waaay Hl ATMA9 GA,1956 a are sievatfet,ptfear | | g. vt Arnal H faaifedt F sea gaa tae, Aara—«66(1) & aealta A fada-orace rer fear ari sae Teafaatfedt4 afaacr & arte24 grad,1951are weet& gera Ht aa fate ® fest ser ar fase fee oa Ft earHa FT sHy eae Tae HY arer 66(2) H wea Joa avaATye ane oraed. far sa araedi H at yaa ara qo1aratad set (aaa art & aartar & arate) ar faefeu oft at sidar dt at abt ca aaa? at sea ammaT ats12 WTA, 1956 ae wea gra wae He faa fragara afsacr at aaa aT Hat HA att fafa FB afore weiay fafaraar sea vraag at fadfaa act ar fatafearTAT AT|a| 9. THR UFATT ATA HT HIT FATT HA FH far alswwy& ana aaarfeat & croa faaifedt F aria 23 weg,1951 : : _ 406 arat wa aad fear feat saa Fea waTay gra gat (Teacmrarar at) fadfra faq ot 3 fae fats & weit ar fatea3 % afafaa adawafeat Fost F aed Ae yet H ATTaae ait® aerate F yer aT fadfar He st oaaT aTft) ae mae ce are arte we fear vat ot fe ag eTfade-aaet F at yorat wat ar BIR a Mt Ae WiaHT Fadd madi a sera gat ar||10. 24 war, 1957 aT afrarcr A araaT aT fearaitget wrarar F ade12wWirer, 1956ae wenwarad F gat ser BT facta fear|11. 4 qaraz,1968 aT fraifedt 4 seq araraa Fuae fee fadiwr cree far frat ca vengaF fe at weara weat afirrct& az waarwt feae1949-50aTafar ax ada ao651 WX 660 H aft wacdo1 FXvix ate 24a, 1956 TA Ta TealwaeTe FATT HE I12. va fee fedtor at yea ware & faa Usacorateia X aaarg at feat ae afafratier feat fe adtat arfret wet aaa afeEcT ar ae Hier al fH ag AAAS1art &, fae coe ane otal} aa H fateswy agerat wat tt, fond afafafar at, aa: afsacor sot areaaadiaterat qatar wlacat aX aT amaT sat at ea ate HAT ana Ast va qar BT aT aa wa oita ATTaca ae wa ag aa faatfedt arr ada 2 wis, 1956 aleaga adea arr gee ea H ws we at; gear tagdaz at are 35, at frater meat F yal ar oitafe F faqax ag at ofedtar wafa ar saan aed Z, afaara we ofa.fran ® ota afer dre feo av frater weet at artaa adt ft5 ofwrma: afer 3 fraifedt &artagma, 1956 aa waar at ofedrar FB arearx I< alae[st]qa a sfeafe % fae oder aaa & sar wet H ya Adt) aftorma, fast arora § afrexr at ate9 wr1956 ara wae wea wx fear ate afar aT ae free fear fF 3 Ls wo i “ a * e- | vere || 7 teos|:a | = A er ae oo oo | _ a | cei> ‘4_;:he| ~~ .“aj my | 0 araat Afra Jo fear fag [Fate avaTfeat| a FratF arte 2 ata, 1956 at arden a fairFCaufat afagarat Ft)|13. user faa a faa wae waite F ae Ffragarsa aviue fattyradis atta Yatra sea afer saree ax Fatta ae aradie far F anaTHAcarareta & froref atx areal ar gfe ae at: Case: INCOME TAX OFFICER, LUCKNOW versus M/S. S. B. SINGHAR SINGH & SONS & ANR. [[1977] 1 S.C.R. 214] (1977) Section: ISSUES Ground No. 1 was argued and was not disposed of by the Tribunal, the proper remedy for the assessee was either to apply for rectification under s. 35 or to move an application under s. 66. The Tribunal refused to treat this application as one for rectificatio~ because, in its opinion, such an application would be much too tJille-barred. In the result, the Tribunal dismissed that application by an order dated June 9, 1956. B The assessee had filed a reference application, also under s. 66(1) of the Income-tax Act in these cases. That application W!!S dismissed by the Tribunal on August 28, 1951. The assessee then m~de appli: cations under s. 66(2) of the Income-tax Act before the High Cour• requesting for reference on certain question of law arising out of the order, dated February 24, 1951, of the Tribunal. In these applica-c tions, also, he did not ask for reference on a question relating to Ground No. 1 (regarding adjustment of standard profits). These applications were allowed by the High Court by an order, dated April 12, 1956, where.by the Tribunal was directe.d to state a case and refer for decision cer~ain questions of law to the High Court. Thereafter, during the proceedings before the Tribunal for pre-paration of the. statement of the case, the assessee moved an applica-tion, dated July 23, 1957, requesting it to refer the question of adjust-ment of standard profits on account of increase and decre·ase in the capital in the relevant periods to the High _Court, in addition to the questions of law directed by the High Court to be referred to it. This application was rejected for the reason that the question had not been raised in the reference application, nor did it arise out of the appellate orders of the Tribunal. D On July 24, 1957, the Tribunal stated the case and made a re~ ference on the other question to the High Court in compliance with that Court's order, dated April 12, 1956. On November 4, 1968, the assessee filed a writ petition in the High Court praying for a writ of Mandamus requiring the Tribunal to con-sider his Ground No. 1 mentioned in the Excess Profits Tax AppealS Nos. 651 and 660 of 1949 and 1950 and his subsequent application dated April 2, 1956. · F The writ petition was heard by a learned single Judge of the High Court who held that while disposing of the appeals, it was the duty of the Tribunal to record a finding on Ground No. 1 which had been specifically raised in the memoranda of appeals before it, that the Tri-bunal therefore, could and should have reviewed its orders and recti-ni;,d its mistake in the exercise of its inherent powers when· that mistake was brought to its notice by the assessee by his application dated April 2, 1956; that s. 35 of the Iricome-tax Act which provides a period of four years' limitation for seeking rectification of mistakes in assessment orders, was not applicable to assessment ·orders made bv the Tribunal under the Excess Profits Act; that consequently, the Tri-b_unal was in error in refusing to treat the assessee's application, dated April 2, 1956, as one for rectificatio1,1 of a mistake of the Tribunal on 16-1003 sci/76 · · G H A the ground of limitation. In the result, the learned Judge set aside the Tribunal's order, dated June 9, 1956, and directed the Tribunal tq dispose of the assessee's application dated April, 2, 1956, afresh in accordance with law. The Revenue filed a Special Appeal against the order of the learned single Judge before the Appellate Bench of the High Court. The Bench B dismissed the appeal and affirmed the findings and orders of the learned single Judge. Hence this appeal. Case: INCOME TAX OFFICER, LUCKNOW versus M/S. S. B. SINGHAR SINGH & SONS & ANR. [[1977] 1 S.C.R. 214] (1977) ਬੂਨਲ ਨX 2 ਅਪSੈਲ, 1956 ਦੀ ਮੁੱਲeਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਨੂੰ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਦੀ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵਜa ਮੰਨਣ ਤa ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਸੀ। ਨਤੀਜੇ ਵਜa, ਿਵਦਵਾਨ ਜੱਜ ਨX ਿਟSਿਬਊਨਲ ਦੇ 9 ਜੂਨ, 1956 ਦੇ ਆਦੇT ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਅਤੇ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨੂੰ 2 ਅਪSੈਲ, 1956 ਦੀ ਿਨਰਧਾਰਤ ਅਰਜ਼ੀ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਨਵy ਿਸਰੇ ਤa ਿਨਪਟਾਉਣ ਦਾ ਿਨਰਦੇT ਿਦੱਤਾ। ਮਾਲ ਿਵਭਾਗ ਨX ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਅਪੀਲ ਬ_ਚ ਅੱਗੇ ਿਸੰਗਲ ਜੱਜ ਦੇ ਆਦੇT ਿਵਰੁੱਧ ਿਵTੇT ਅਪੀਲ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ। ਬ_ਚ ਨX ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਅਤੇ ਿਸੰਗਲ ਜੱਜ ਦੇ ਨਤੀਿਜਆਂ ਅਤੇ ਆਦੇTe ਦੀ ਪੁTਟੀ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲa ਪੇT ਹੋਏ ਸSੀ ਆਹੂਜਾ ਨX ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਿਰੱਟ ਪਟੀTਨ ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵੱਲa ਇਸ ਮੁੱਢਲੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਿਕ ਉਹ ਮੁਕੱਦਮੇ ਨਾਲ ਨਹ\ ਆਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਵਕੀਲ ਨX ਕਈ ਪਿਹਲੂਆਂ ਵੱਲ ਇTਾਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੁਲeਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਮੁੱਖ ਪਟੀTਨ ਨੂੰ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ ਿਕ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨX ਉਸ ਦੇ ਅਧਾਰ ਨੰਬਰ 1 nਤੇ ਿਵਚਾਰ ਨਹ\ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹਾਲeਿਕ ਅਪੀਲe ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਿਵੱਚ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਸ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਗੱਲ nਤੇ ਜ਼ੋਰ ਿਦੱਤਾ ਜeਦਾ ਹੈ ਿਕ ਗਰਾmਡ ਨੰਬਰ 1 ਨੂੰ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਸਹਾਇਕ ਅਪੀਲ ਕਿਮTਨਰ ਅੱਗੇ ਦਾਇਰ ਅਪੀਲ ਦੇ ਅਧਾਰ nਤੇ ਨਹ\ ਿਲਆ ਿਗਆ ਸੀ, ਹਾਲeਿਕ ਬਾਅਦ ਿਵੱਚ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਮਹੀਨX ਬਾਅਦ ਦਾਇਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਾਧੂ ਅਧਾਰe ਿਵੱਚ। ਅਪੀਲe ਦੀ ਸੰਸਥਾ, ਉਸ ਨX , ਇੱਕ ਿਵਚਾਰ ਦੇ ਬਾਅਦ, "ਗਰਾmਡ ਨੰਬਰ 1" ਪੇT ਕੀਤਾ; ਿਕ ਉਸ ਨX 27 ਜੁਲਾਈ, 1951 ਨੂੰ ਦਾਇਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਿਤੰਨe ਦੇ ਆਦੇTe ਿਵੱਚ ਸੁਧਾਰ ਲਈ ਆਪਣੀ ਅਰਜ਼ੀ ਿਵੱਚ ਜ਼ਮੀਨੀ ਨੰਬਰ 1 ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਿTਕਾਇਤ ਨਹ\ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਿਕ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਦੇ ਅਪੀਲ ਆਦੇTe ਦੇ ਐਲਾਨ ਤa ਬਾਅਦ 5 ਸਾਲ ਤa ਵੱਧ ਸਮy ਤੱਕ, ਉਸ ਨX ਜ਼ਮੀਨੀ ਨੰਬਰ 1 ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਇਸ ਦੇ ਅਪੀਲ ਆਦੇTe ਦੀ ਸਮੀਿਖਆ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਲਈ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨੂੰ ਕੋਈ ਅਰਜ਼ੀ ਨਹ\ ਿਦੱਤੀ। ਿਕ ਮੁਲeਕਣਕਰਤਾ ਨX 2 ਅਪSੈਲ, 1956 ਨੂੰ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇਣ ਿਵੱਚ ਦੇਰੀ ਕੀਤੀ, ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਿਦSTਟੀ ਨਾਲ ਿਕ ਇਹ ਸੁਿਨTਿਚਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਿਕ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਮ_ਬਰ, ਿਜਸ ਨX ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਮੁਲeਕਣਕਰਤਾ ਦੀਆਂ ਅਪੀਲe ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਰਜ਼ੀ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਲਈ ਮੌਜੂਦ ਨਹ\ ਸੀ। ਿਕ ਇਸ ਬੇਲੋxੀ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਰਜ਼ੀ ਿਵੱਚ ਵੀ ਸਮੀਿਖਆ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਦੀ ਮੰਗ ਿਸੱਧੇ ਤੌਰ nਤੇ ਨਹ\ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਬਲਿਕ ਇਸ ਨੂੰ ਅਪੀਲe ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਲਈ ਇੱਕ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਪੇT ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਜੋ ਿਕ ਜ਼ਮੀਨੀ ਨੰਬਰ 1 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨਾ ਲੈਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੀ। ਕਿਥਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਲੰਿਬਤ ਹੈ; ਿਕ ਿਰੱਟ ਪਟੀTਨ ਦਸ ਸਾਲe ਦੀ ਅਸਧਾਰਨ ਦੇਰੀ ਤa ਬਾਅਦ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ; ਿਕ ਵਾਧੂ ਲਾਭ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ ਅਪੀਲ ਕਿਮTਨਰ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਮੁੱਲeਕਣ ਆਦੇTe ਅਤੇ ਇੱਥa ਤੱਕ ਿਕ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਅੱਗੇ ਦਾਇਰ ਅਪੀਲe ਦੇ ਮੰਗ ਪੱਤਰ ਤa ਪਤਾ ਚਲਦਾ ਹੈ ਿਕ ਿਕਸੇ ਵੀ ਪxਾਅ' ਤੇ ਕਰਦਾਿਤ ਨX ਸੰਪੂਰਨ ਖਾਤੇ ਜe ਇੱਥa ਤੱਕ ਿਕ ਸਬੰਧਤ ਸਮy ਦੌਰਾਨ ਪੂੰਜੀ ਿਵੱਚ ਿਭੰਨਤਾ ਦਰਸਾVਦਾ ਿਬਆਨ ਵੀ ਪੇT ਨਹ\ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਗੱਲ nਤੇ ਜ਼ੋਰ ਿਦੱਤਾ ਜeਦਾ ਹੈ ਿਕ ਉਹ ਸਭ ਜੋ ਮੁਲeਕਣਕਰਤਾ ਨX ਿਕਹਾ| ਅਪੀਲe ਦੇ ਮੈਮੋਰੰਡੇ ਿਵੱਚ ਇਹ ਸੀ ਿਕ ਉਹ ਅਿਜਹੀ ਗਣਨਾ ਅਤੇ ਖਾਿਤਆਂ ਦਾ ਿਬਆਨ ਪੇT ਕਰਨ ਲਈ "ਿਤਆਰ" ਸੀ। ਇਹ ਵੀ ਦੱਿਸਆ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਅੱਗੇ ਅਪੀਲe ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਕੀਲ ਸSੀ ਸੁਿਰੰਦਰਜੀਤ ਿਸੰਘ ਦਾ ਕੋਈ ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ ਦਾਇਰ ਨਹ\ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਹ ਿਕਹਾ ਜeਦਾ ਹੈ ਿਕ ਇਨs e ਹਾਲਾਤe ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਵਾਜਬ ਅਨੁਮਾਨ ਇਹ ਸੀ ਿਕ ਜ਼ਮੀਨੀ ਨੰਬਰ 1 ਨੂੰ TSੀ ਸੁਿਰੰਦਰਜੀਤ ਿਸੰਘ ਦੁਆਰਾ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਬਾਅ ਜe ਦਲੀਲ ਨਹ\ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਿਜਸ ਨX ਿਸੱਟੇ ਵਜa ਐਚ ਨੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਨਿਜੱਠਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹ\ ਸਮਿਝਆ। ਮੁੱਲeਕਣਕਰਤਾ-ਜਵਾਬਦੇਹ ਵੱਲa ਪੇT ਹੋਏ ਸSੀ ਸੰਪਤ, ਸSੀ ਸੰਪਤ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਿਥਤੀਆਂ ਦੀ ਹaਦ ਤa ਇਨਕਾਰ ਨਹ\ ਕਰ ਸਕੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਦਲੀਲ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਿਰੱਟ ਏ ਪਟੀTਨ ਦੇ ਨਾਲ ਿਦੱਤੇ ਹਲਫ਼ਨਾਮੇ ਿਵੱਚ, ਮੁਦਈ ਨX ਸਹੁੰ ਖਾਧੀ ਸੀ ਿਕ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਜ਼ਮੀਨੀ ਨੰਬਰ 1 ਨX ਿਟSਿਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਹਲਫ਼ਨਾਮੇ ਵਾਲੇ ਿਬਆਨ nਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨX ਿਵTਵਾਸ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਕੇਸ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਜeਦੀ ਹੈ ਿਕ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ ਇਸ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਨਹ\ ਖੋਲsਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਿਕ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਰਾmਡ ਨੰਬਰ 1 ਦੀ ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜe ਨਹ\। ਸSੀ ਸੰਪਤ ਅਨੁਸਾਰ 2 ਅਪSੈਲ, 1956 ਨੂੰ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇਣ ਿਵੱਚ 5 ਸਾਲ ਤa ਵੱਧ ਦੀ ਦੇਰੀ ਨੂੰ ਅੰTਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਸਿਥਤੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਉਨs e ਨੂੰ ਬੋਰਡ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਿਜਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁਲeਕਣਕਰਤਾ ਦਾ ਪੱਤਰ ਵੀ Tਾਮਲ ਸੀ। 24 ਮਈ, 1954 ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨੀ ਨੰਬਰ 1 ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਰਾਹਤ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸਾਨੂੰ TSੀਮਾਨ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਦਲੀਲe ਿਵੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਤਾਕਤ ਿਮਲਦੀ ਹੈ। ਿਰੱਟ ਪਟੀTਨ ਿਵੱਚ ਟੈਕਸਸੀ ਦੇ ਕੇਸ ਦੀ Tੀਟ-ਐਕਰ ਇਹ ਸੀ ਿਕ ਅਪੀਲe ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਦੌਰਾਨ, ਉਸ ਦੇ ਵਕੀਲ ਨX ਅਪੀਲ ਦੇ ਮੈਮੋਰੰਡੇ ਿਵੱਚ ਗਰਾmਡ ਸੀ ਨੰਬਰ 1 ਦੀ ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਿਟSਿਬਊਨਲ ਨX ਇਸ 'ਤੇ ਿਬਲਕੁਲ ਵੀ ਿਵਚਾਰ ਨਹ\ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸਵਾਲ ਿਕ ਕੀ ਇਸ ਮੈਦਾਨ nਤੇ ਬਿਹਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜe ਨਹ\, ਇੱਕ ਤੱਥ ਸੀ। ਸSੀ ਆਹੂਜਾ ਦੁਆਰਾ ਦੱਸੇ ਗਏ ਿਬਰਤeਤਕ ਹਾਲਾਤ, Case: INCOME TAX OFFICER, LUCKNOW versus M/S. S. B. SINGHAR SINGH & SONS & ANR. [[1977] 1 S.C.R. 214] (1977) 3 Ls wo i “ a * e- | vere || 7 teos|:a | = A er ae oo oo | _ a | cei> ‘4_;:he| ~~ .“aj my | 0 araat Afra Jo fear fag [Fate avaTfeat| a FratF arte 2 ata, 1956 at arden a fairFCaufat afagarat Ft)|13. user faa a faa wae waite F ae Ffragarsa aviue fattyradis atta Yatra sea afer saree ax Fatta ae aradie far F anaTHAcarareta & froref atx areal ar gfe ae at: 14.Wa: ae wae AT TE SI|15. aatarsat AY aire B athe AA aa aT mE A AEafta &2% fe fratfedt ¥ fee factor at sea earaTry Brelsq arefera orercoe A aaa ae Far aTfam ot fe ag waafacia wei 21 ga atarn H area A tet aeraofefeafota atc aha frat 2 WT ah aqart f