Income Tax Officer & Ors v. M/S. Madnani Engineering Works Ltd., Calcutta

Case: INCOME TAX OFFICER & ORS. versus M/S. MADNANI ENGINEERING WORKS LTD., CALCUTTA [[1979] 2 S.C.R. 905] (1979) ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਨਾਮ ਮੇਸੇਰਜ਼ ਮਦਨਾਨੀ ਇੰਜੀਨੀਅਿਰੰਗ ਵਰਕਸ ਿਲਮਿਟਡ ,ਕਲਕੱਤਾ 4 ਜਨਵਰੀ, 1979 [ਪੀ. ਐAਨ. ਭਾਗਵਤੀ ਅਤੇ ਏ. ਡੀ. ਕੋEਾਲ, ਜੇ. ਜੇ.] ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961-ਐAਸ. 147 (ਏ)-ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨM ਪਿਹਲO ਇਹ ਮੰਨਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਣ ਤQ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਆਮਦਨ ਮੁੱਲOਕਣ ਤQ ਬਚ ਗਈ ਹੈ-ਦੂਜੇ ਹਲਫ਼ਨਾਮੇ ਿਵੱਚ ਉਸ ਦੇ ਿਵEਵਾਸ ਦੇ ਅਧਾਰ ਲਈ ਕੋਈ ਸਮੱਗਰੀ ਨਹY ਿਦੱਤੀ ਗਈ-ਦੀ ਵੈਧਤਾ। ਮੁੱਲOਕਣ ਸਾਲ 1959-60 ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਉਨ^ O ਲੈਣਦਾਰO ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਿਵਆਜ ਿਵੱਚ ਕਟੌਤੀ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਿਜਨ^ O ਤQ ਉਨ^ O ਨM ਹੁੰਡੀਆਂ `ਤੇ ਪੈਸੇ ਉਧਾਰ ਲੈਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜਨਵਰੀ, 1968 ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨM ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨb ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ। 147 ( (ਏ) ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ, 1961 ਦੇ ਇਸ ਆਧਾਰ `ਤੇ ਿਕ ਹੁੰਡੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਕਰਿਜ਼ਆਂ ਦੇ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਜਾਅਲੀ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਹੁੰਡੀਆਂ ਿਵੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਿਕਸੇ ਵੀ ਲੈਣਦਾਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਿਵਆਜ ਨਹY ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਿਕ ਇਸ ਨੂੰ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਟੌਤੀ ਵਜQ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਇੱਕ ਿਹੱਸਾ ਮੁੱਲOਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥO ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ^O ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲ ਰਿਹਣ ਕਾਰਨ ਡੀ ਮੁੱਲOਕਣ ਤQ ਬਚ ਿਗਆ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਅੱਗੇ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀ ਿਰੱਟ ਪਟੀEਨ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨM ਪਿਹਲO ਤO ਉਨ^ O ਤੱਥO ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਤQ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਜਨ^ O ਨM ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਿਵEਵਾਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਿਵੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਸੀ ਿਕ ਆਮਦਨ ਇਸ ਆਧਾਰ `ਤੇ ਮੁੱਲOਕਣ ਤQ ਬਚ ਗਈ ਸੀ ਿਕ ਜੇ ਉਨ^ O ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਜOਦਾ ਹੈ ਤO ਇਹ ਮਾਲੀਏ ਦੇ ਿਹੱਤO ਲਈ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਪੱਖਪਾਤ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇਮੁਲOਕਣ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ^ਣ ਦੇ ਉਦੇE ਨੂੰ ਿਨਰਾE ਕਰੋ। ਹਾਲOਿਕ, ਬਾਅਦ ਿਵੱਚ, ਇਹ ਮਿਹਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਿਕ ਇਹ ਰੁਖ ਅਸਿਥਰ ਸੀ, ਉਸਨM ਨb ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਾਰਨ ਦੱਸੇ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਇੱਕ ਿਸੰਗਲ ਜੱਜ ਨM ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਿਰੱਟ ਪਟੀEਨ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਅਪੀਲ `ਤੇ ਇੱਕ ਿਡਵੀਜ਼ਨ ਬgਚ ਨM ਿਕਹਾ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਵੱਲQ ਸਾਰੇ ਤੱਥO ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ^O ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਅਸਫਲਤਾ ਨਹY ਹੈ ਅਤੇ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਿਥਤੀ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੋਲ ਇਹ ਿਵEਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹY ਹੈ ਿਕ ਆਮਦਨ ਦੇ ਿਕਸੇ ਵੀ ਿਹੱਸੇ ਿਵੱਚ ਮੁੱਲOਕਣਕਰਤਾ ਵੱਲQ ਅਿਜਹੀ ਅਸਫਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੁੱਲOਕਣ ਤQ ਬਚ ਿਗਆ। ਖਾਰਜ ਕਰੋ-ਅਪੀਲ ਗਾਓ, ਰੱਿਖਆਃ ਮੁਲOਕਣਕਰਤਾ ਵੱਲQ ਪੂਰੀ ਤਰ^O ਅਤੇ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਅਸਫਲਤਾ ਨਹY ਸੀ।ਇਸ ਦੇ ਮੁੱਲOਕਣ ਅਤੇ ਅਰਜ਼ੀ ਲਈ Eਰਤ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥ-ਜੀਐਸ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ 147 (ਏ) ਸੰਤੁEਟ ਨਹY ਸੀ। ਹਾਲਾਤO ਿਵੱਚ ਨb ਿਟਸ ਰੱਦ ਹੋ ਿਗਆ ਸੀ। (1) ਕੇ. ਆਈ. ਟੀ. ਬਨਾਮ ਬਰਲੋਪ ਡੀਲਰਸ ਿਲਮਿਟਡ, 79 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 609 ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨM ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਵੱਲQ ਦਸਤਾਵੇਜ਼O ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹY ਸੀ। ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਪੇE ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਐਟਰੀਆਂ ਜਾਅਲੀ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਲੇਖਾ ਪੁਸਤਕO ਿਵੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਐਟਰੀਆਂ ਝੂਠੀਆਂ ਸਨ। ਕਰਦਾਿਤ ਨM ਆਪਣੀਆਂ ਲੇਖਾ ਪੁਸਤਕO ਅਤੇ ਸਬੂਤO ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਿਨਭਾਈ ਿਜਸ ਤQ ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥ ਲੱਭੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ ਿਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਸੱਚੇ ਸਨ ਜO ਝੂਠM । ਤਤਕਾਲ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਇਹ ਨਹY ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਿਕ ਮੁਲOਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਬਣਾਉਣ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲ ਿਰਹਾ ਹੈਲੈਕੋਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕਰਕੇ ਿਕ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇE ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹੁੰਡੀਆਂ ਅਤੇ ਅਕਾlਟ ਬੁੱਕO ਿਵੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਐਟਰੀਆਂ ਜਾਅਲੀ ਸਨ, ਭੌਿਤਕ ਤੱਥO ਦਾ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਖੁਲਾਸਾ। ਸੀ. ਆਈ. ਟੀ ਵੀ. ਬਰਲੋਪ ਡੀਲਰਜ਼ ਿਲਮਿਟਡ 79 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 609; ਨM ਅਰਜ਼ੀ ਿਦੱਤੀ। ਇਸ ਿਵੱਚ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਹੁੰਡੀਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਿਖਆ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਕਰਜ਼ੇ ਦੇ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਸਹੀ ਨਹY ਸਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਿਵਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਵO ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਕnੈਿਡਟ ਿਜਨ^ O `ਤੇ ਕਰਜ਼ੇ ਪੇE ਕਰਨ ਦਾ ਦੋE ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ, ਜਾਅਲੀ ਸਨ। ਉਸ ਨM ਿਸਰਫ਼ ਆਪਣਾ ਿਵEਵਾਸ ਦੱਿਸਆ ਪਰ ਅਿਜਹੀ ਕੋਈ ਸਮੱਗਰੀ ਨਹY ਦੱਸੀ ਿਜਸ ਦੇ ਅਧਾਰ `ਤੇ ਉਹ ਇਸ ਿਵEਵਾਸ `ਤੇ ਪਹੁੰਿਚਆ ਹੋਵੇ। ਇੱਕ ਿਨਆਂਪੂਰਨ ਮੁੱਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਤਸੱਲੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੋਲ ਕੋਈ ਅਿਜਹੀ ਸਮੱਗਰੀ ਸੀ ਿਜਸ ਦੇ ਅਧਾਰ `ਤੇ ਉਹ ਵਾਜਬ ਤੌਰ `ਤੇ ਇਸ ਤਰ^O ਦੇ ਿਵEਵਾਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਸਕੇ। ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂਇਕ ਫੈਸਲਾਃ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 829/1975 ਕਲਕੱਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ 11-4-74 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇE ਤQ ਿਸਵਲ ਮੂਲ ਆਦੇE ਿਮਤੀ 221/70 ਤQ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ ਅਦਾਲਤ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਐAਸ. ਦੇਸਾਈ , ਐAਸ. ਸੀ. ਮਨਚੰਦਾ ਅਤੇ ਿਮਸ ਏ. ਸੁਭਾਿEਨੀ, ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ ਸੰਜੇ ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ ਅਤੇ ਰਿਥਨ ਦਾਸ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਭਗਵਤੀ, ਜੇ. ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ-ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਅਪੀਲ ਕਲਕੱਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਇੱਕ ਿਡਵੀਜ਼ਨ ਬgਚ ਦੁਆਰਾ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਆਦੇE ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਿਨਰਦੇਿEਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਿਸੰਗਲ ਜੱਜ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਿਰੱਟ ਪਟੀEਨ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੱਥO ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਿਵੱਚ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਿਸਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈਃ Case: INCOME TAX OFFICER & ORS. versus M/S. MADNANI ENGINEERING WORKS LTD., CALCUTTA [[1979] 2 S.C.R. 905] (1979) ; / t' ;>. INCOME TAX OFFICER & ORS. v. M/S. MADNANI ENGINEERING WORKS LTD., CALCUTTA January 4, 1979 [P. N. BHAGWATI AND A. D. KOSHAL, JJ.] Income Tax Act, 1961-S. 141(a)-Scope of-Income 1"ax Officer at first refused .to give reasons for beUeving that income tscaped assessment-In the seco1i'd af]ida1•it did not set out any material for the basis of his belie/-Validity of. .. -In respect of the assessment year 1959-60 the assessee was allowed deduction of interest pa.id to creditors from whom it claimed to have borrowed montya on hundis. In January, 1968 the Income Tax Officer issued a notice to the '!SSessee under s. 147(a) of the Inoome-tax Ac~ 1961 on the ground that the transattiOns of loans represented by the hundis were bogus and no interesl- was paid by it to any of the creditors shown in the hundis, that it was WrOJ:!gly allowed as- a. deduction and therefore a part of the assessee's income had ·escaped assessment by reason of its failure to disclose fully and truly all maferiaL facts necessary· for the assessment. In the ass_essee'er writ petition before the High Court the Income Tax Officrtr at· fit&t declined to disclose the 'facts which had weighed with him in reaching the belief that income had escaped assessment on the ground that if they were disclosed ·jt would cause great prejudice to the interests of revenue and \vould frustrate the object of reopening the a~ssment. Later however, realising that this stand was untenable he gave his reasons for issuing the notice. A ·Smgle Judge of the High Court dismissed the assess~e's writ petition.· On appeal a Division Bench held that there was no failure on the part of the a'6essee to disclose fully and truly all material facts and that in any ~vent the JnCome Tax Officer had no reason to believe that any part of the income had escaped assessment by reason of such failure on the ass'essee's part. Disniis-oing the ~ppeal, lIELD: There was no failure on the part of the ,,.c.,ee to discle>;e fully and truly all material facts nec?ssary for its assessment and the condition for the .appiie-abitity of s. 147(a) was not sati~fied. The notice in the circumstances was void. [910 Al ·(I) In CIT v. Bur/op Dealm Ud., 79 ITR 609 thi• Court held that there was no obli&ation on the part of tho asse'8ee to disclose that the documents , produe'ed by it were bogus and that the entries made in its books Of account W!'f• false. 1he assessee discharged its obligation by disclosing its books of accoUnts and evidence from which material facts could be discovered and it is for the Income Tax Officer to decide wh'cther the documents were genuine or false. [909 FJ B c D E F G H A In the instanl case the assessee could not be said to have failed to make a. true and fulJ disclosure of the material facts by not confessing before the Income Tax Officer that the hundis and the eutrics in the books of account produced before him were bogus. [909 G] CIT v. Bur/op Dealers Ltd. 79 lTR 609; applie<l. (2) AU that the Income Tax Officer stated in his affidavit was that ;,, di•-cover("d that the transactions of loan again3t security of J1undis were not genuine MJd that the credits against th'e names of certain persons who were alleged to' have :Y.lvanccd the loans were bogus. He merely stated his 6elief bnt dfd rot set out any maicrial on the basis of which h'c had arrived at such belief. [9!0 Cl B (3) Th~. erh;tence or reason to belic\c on the part of the Income Tax Ofticcr c i9 a jmrticeabJe is!'!ue and it is for th'e court to be satisfied \vhethCr in fllcf the rncollt~ Tax Officer had ooy material on the h01~is of \vhich he coufd re&Soriabfy entertain rnc h be! ief. [907 D1 CivIL APPELLATE JURISIJICTION; Civil Appeal No. 829 of 1975 From the Judgment and Order dated 11-4-74 of the Calcutta High D Court in Appeal from original Order dated 221/70. S. C. Manchanda, and Miss A. Subhashitri for the Appellant V. S. Desai, Sanjay BhaJtacharya and Rathln Dass for the ReipOn-- den!. Case: INCOME TAX OFFICER & ORS. versus M/S. MADNANI ENGINEERING WORKS LTD., CALCUTTA [[1979] 2 S.C.R. 905] (1979) | | arc oafrertaaTooae..ec~|Wad waar ditfaater aeat fafaes, wept(Income Tax Officer and Others=|Vs.. oo » md . ;1||||2|“4!co!|| M/s. Madnani Engineering Works Ltd., Calcutta) | (4 waat, 1979) | (raratfamfa do Gao anaat WT To so BTA)| mia-ee afafaam,1961 (1961aT43)——aver 147(%) Wie geHN Taq Cat 1922 (1922 HT 11)et aver 34(1) (q)—-faater & oat ota’——afe fratfeatA ase ofaartl F aaa gait aat car afeat weGat ater te se feat at feast areas aeal st gatATA HT HAT A, al as sel Bat wT aHat fe fratfeatamet atfas aeal al agt ea A ate qua: swe a farwa B arn go aa fate a ae ag Mt we vearea & wale faaten qe gaiaare wea & far fratfeetat ast 1G gaat wea at eR “4 maeoafafram,1961(1961 743)-~|are 147(%)——ga are ata Frater oe qafaent eT® faa faaifedt at ast wg gear 8 aia a ageoe|fea Te waa A aR afar BY aa fruter & |ee wa & wat farara at gt war agi wera,afen Fa araat ar at aeata seat aifge fare ara;}ae Bat Tat faearea gat aT } seat ar fate ag 1959-60 % faa sane at fratcorgat a ate seat art oe aaaHY,fees sat gfosat ; ) ,«!|'|'|“nd|*| 5 |, . . Om * | ae [FATo [FATo Wat] 293WI-BT ATTA To ATMAEethrater ae [FATo [FATo Wat] 293 GU at gare aa ar erat fear mM, aaa asaaaa wa Fseq Ft gaara fear wai at seat at fate 23 aTET, 1960at oafearwarati arte25 wart,1968 FTaTwae ATTA are-ae afta % arar afafiay, 1961 aat148 F wetsetet t fraivr at 1959-60 % farfrat oe gafaare wea B far gear ardFt1 ese wT aqaoat6147(%)oF wett,aie fratag1959-60 a sara A areat at waft car gi dit TEatatt are 147(@)& wet gaaava a& at ot aadtatlarene afeert: + arat feat fegfesat artsme vat FLWaa aa T A cee are efisat AF aft Aaaret sr assant aatfea; wat ar ae Bw aa we a we F wTmaaat feat qat at ae gate seret at ateat Fw AM,meat art waa fate a faa ararre ail afer avaquit:att wet STs ome + fee TA H Seo, fair& Ts TTT|wat T aa-ae afer art ard at Te Gaar st faferarerarel wap ser sara H fee fede wee wee aah JiTHT GATT H VHT wraredta J fee fedtaa ariesFe fear,ferq avs wads & wpa waratdta R fatrrae Ffave wdtaWAT SC ateT Ie sega ait at TE) aia aries aTGgu, afafratict——ocdt aS ast giteat te aca at fae aa IGad aaa& gare faar at wre waraeal os awfafteat ay ter weet at fad care ar aera afaa featwar at,AIT Sa aa aT grag ate fratcorwear fe a aay aratayal ar wal, ara-ae afrareat ars at ae ael HeTaT aa fHwest wrae-ae afer & aaa ae elant a era ® aren fHae are Fe at TE gftsat ak sar afeat A ar we sfafeeaioTat oft, arfaeat at adt wa A ate quia: wre eet F wanezat avi safac fratiat ate &dh ak FraterF fae grasaay afar wa wie: ae ae STR Me eat TE TAHT 294 ge sewera arraiey ot wi areee faviq afaftad, ofawt 1961 = [1980] Ht are 1 TRo i47(H) fo Fo aa aary HA St wa TA sat Fe ati (Fer 4) mate fee frdtor 3 ag ectia A me tt fe areaafrara % qe ag favara wert ar Hts are wel at aKa aTfe serif at art at MS art, aay TexFT guia: AIT Beler Homme Te HF gaat gana F aren, ater Faq TATa, safe are-ae afrerd A aT Tra H tet erat sere aetay faah were oe ag Fat at aR fie sem wafia fareat mat at ataane wierdX art arrga H Raa at FT aTfega aera war fe gfesat at sfrafa oe gare HF AerqAIearetfae aél F A Bo sala FB are A sae, fess segare far att ar afar at, ate ati area feared4aaa waa fame at A sae fear, Peg tet araatseraaa featfratmare oe ser ae farsa gat at aeapread fafera aepatfie azar are Det aryoft fareHTS Te ATa-HT arieaTY Fr afeaaaa wT A favara Bl THATAT | gaferm wea sa ara F faa aatoptaaél f= fa araayer & ara ve fazara wer at are ot fe oeaatay omael FG AM, aileae geal HT wat eT Aate qa: Tye weaaseat wana F aren, rater e aa aa1 za afeheafaalloat afafaa aT ar 147 (H) F wela FratergafraTawa at gaa war 1 (rs)_a a peter freee [1971][1971] 140 fro To g75= (1971)79 BTR0 Eto BIXo 609:|a — |MAST MAT, KAKA TIT gale iw frase“(Commissioner‘Burlop Dealers Ltd.,)of Income Tax, Calcutta- Vs. -+s344 ’ y , | . | yf , : : | , | aan | ; | «4co ye i* ’ } | | A p ON , | ‘ | y < 1 } | a | >| | | | as Py ; °>7 | WRT ATH To Haatgear fafas ovtet afearfcat: 1975 st fafae ate deat 829. Case: INCOME TAX OFFICER & ORS. versus M/S. MADNANI ENGINEERING WORKS LTD., CALCUTTA [[1979] 2 S.C.R. 905] (1979) ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਐAਸ. ਦੇਸਾਈ , ਐAਸ. ਸੀ. ਮਨਚੰਦਾ ਅਤੇ ਿਮਸ ਏ. ਸੁਭਾਿEਨੀ, ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ ਸੰਜੇ ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ ਅਤੇ ਰਿਥਨ ਦਾਸ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਭਗਵਤੀ, ਜੇ. ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ-ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਅਪੀਲ ਕਲਕੱਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਇੱਕ ਿਡਵੀਜ਼ਨ ਬgਚ ਦੁਆਰਾ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਆਦੇE ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਿਨਰਦੇਿEਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਿਸੰਗਲ ਜੱਜ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਿਰੱਟ ਪਟੀEਨ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੱਥO ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਿਵੱਚ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਿਸਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈਃ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦਾ ਮੁੱਲOਕਣ ਆਮਦਨ-ਮੁੱਲOਕਣ ਸਾਲ 1959-60 ਲਈ ਟੈਕਸ ਅਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੁਆਰਾ ਲੈਣਦਾਰO ਨੂੰ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੁਝ ਿਵਆਜ ਲਈ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਿਜਸ ਤQ ਇਸ ਨM ਹੁੰਡੀਆਂ `ਤੇ ਪੈਸੇ ਉਧਾਰ ਲੈਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਖਰਚੇ ਵਜQ ਦਰਸਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਦਾ ਮੁਲOਕਣ 23 ਅਗਸਤ, 1960 ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। 25 ਜਨਵਰੀ ਨੂੰ ਜO ਲਗਭਗ,1968 , ਹਾਲOਿਕ, ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 148 ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਨb ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਤO ਜੋ ਮੁਲOਕਣ ਸਾਲ 1959-60 ਲਈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੇ ਮੁਲOਕਣ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਿਲ^ਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਨb ਿਟਸ ਸੀ। ਸਪੱEਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧਾਰਾ 147 (ਏ) ਦੇ ਤਿਹਤ ਚਾਰ ਸਾਲO ਦੀ ਿਮਆਦ ਪਿਹਲO ਹੀ ਮੁਲOਕਣ ਸਾਲ 1959-60 ਦੇ ਅੰਤ ਤQ ਲੰਘ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਧਾਰਾ 147 (ਬੀ) ਦੇ ਤਿਹਤ ਕੋਈ ਐਚ ਨb ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਨਹY ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਟੈਕਸਅਿਧਕਾਰੀ ਨM ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਕ ਹੁੰਡੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਕਰਜ਼ੇ ਦੇ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਜਾਅਲੀ ਸਨ ਅਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੁਆਰਾ ਿਕਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕੋਈ ਿਵਆਜ ਨਹY ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ।ਹੰਡੀਆਂ ਿਵੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਲੈਣਦਾਰ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਟੌਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਇੱਕ ਿਹੱਸਾ ਇਸ ਦੇ ਮੁਲOਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥO ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ^O ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੁਲOਕਣ ਤQ ਬਚ ਿਗਆ ਸੀ। ਿਵਰੋਧੀ ਿਧਰ ਨM ਕਲਕੱਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਿਰੱਟ ਪਟੀEਨ ਦਾਇਰ ਕਰਕੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਨb ਿਟਸ ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਿਦੱਤੀ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਨM ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਿਕ ਉਸ ਵੱਲQ ਆਪਣੇ ਮੁੱਲOਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਰੇ ਤੱਥO ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ^O ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਅਸਫਲਤਾ ਨਹY ਸੀ ਅਤੇ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਿਥਤੀ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੋਲ ਇਹ ਿਵEਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹY ਸੀ ਿਕ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਿਹੱਸਾ ਇਸ ਅਸਫਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੁੱਲOਕਣ ਤQ ਬਚ ਿਗਆ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨM 5 ਦਸੰਬਰ, 1968 ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜਵਾਬ ਿਵੱਚ ਿਦੱਤੇ ਹਲਫ਼ਨਾਮੇ ਿਵੱਚ ਉਨ^ O ਤੱਥO ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਤQ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਜਨ^ O ਨM ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਿਵEਵਾਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਿਵੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਸੀ ਿਕ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਆਮਦਨ ਪੂਰੀ ਤਰ^O ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਾਰੇ ਸਹਾਇਕ ਤੱਥO ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲ ਰਿਹਣ ਕਾਰਨ ਮੁਲOਕਣ ਤQ ਬਚ ਗਈ ਸੀ, ਇਸ ਆਧਾਰ `ਤੇ ਿਕ ਜੇ ਅਿਜਹੇ ਤੱਥO ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਜOਦਾ ਹੈ, ਤO ਇਹ ਮਾਲ ਦੇ ਿਹੱਤO ਲਈ ਬਹੁਤ ਪੱਖਪਾਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ ਅਤੇ ਮੁਲOਕਣ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ Eੁਰੂ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇE ਨੂੰ ਿਨਰਾE ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਡੀ ਸਪੱEਟ ਤੌਰ `ਤੇ ਇੱਕ ਅਸਿਥਰ ਰੁਖ ਸੀ ਿਕuਿਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਵੱਲQ ਿਵEਵਾਸ ਕਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਇੱਕ ਿਨਆਂਪੂਰਨ ਮੁੱਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਕਰਨੀ ਸੀ ਿਕ ਕੀ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੋਲ ਇਹ ਮੰਨਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ ਿਕ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਾ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਮਦਨ ਮੁੱਲOਕਣ ਤQ ਬਚ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਸਿਥਤੀ ਨੂੰ ਮਿਹਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨM 27 ਜਨਵਰੀ, 1970 ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹਲਫ਼ਨਾਮਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਸੀਃ " ਜਨਵਰੀ 1968 ਿਵੱਚ ਮg ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ 'ਟੀ' ਵਾਰਡ ਸੀ।ਹੁੰਡੀ ਚੱਕਰ, ਕਲਕੱਤਾ 25 ਜਨਵਰੀ 1968 ਨੂੰ ਜO ਇਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਮg ਪਟੀEਨਰ ਨੂੰ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 148 ਤਿਹਤ ਨb ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ^O ਦਾ ਨb ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਦੇ ਮੇਰੇ ਕਾਰਨ ਇਹ ਸਨ। ਿਵੱਚਮੁੱਲOਕਣ ਸਾਲ 1963-64 ਲਈ ਪਟੀEਨਰ ਦੇ ਮੁੱਲOਕਣ ਦੌਰਾਨ ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਿਗਆ ਿਕ ਮੁੱਲOਕਣ ਸਾਲ 1959-60 ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਪਟੀEਨਰ ਦੀ ਖਾਤਾ ਪੁਸਤਕO ਿਵੱਚ ਹੁੰਡੀਆਂ ਦੀ ਪnਤੀਭੂਤੀ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਕਰਜ਼ੇ ਵਜQ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼O ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਮਨਘxਤ ਸਨ। ਕੁਝ ਿਵਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਵO ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਕnੈਿਡਟ, ਿਜਵy ਿਕ ਅਗਾl ਕਰਜ਼ੇ। ਪਟੀEਨਰ ਦੀਆਂ ਿਕਤਾਬO ਿਵੱਚ ਅਮਰਲਾਲ ਮੂਲਚੰਦ, ਿਗਰਧਾਰੀਦਾਸ, ਰਘੂਮਲ, ਮੁਰਲੀਧਰ, ਕਨ^ ਈਆਲਾਲ ਅਤੇ ਦੇਉਦਾਰਾਮ ਬਾਸਦੇਵ ਅਸਲੀ ਨਹY ਪਾਏ ਗਏ। ਇਹ 1963-64 ਲਈ ਮੁੱਲOਕਣ ਕਾਰਵਾਈ ਦੌਰਾਨ ਪnਗਟ ਹੋਇਆ ਿਕ ਅਿਜਹੇ ਕਰਿਜ਼ਆਂ ਿਵੱਚQ ਕੋਈ ਵੀ ਅਸਲ ਨਹY ਸੀ। ਪਿਰਸਰ ਿਵੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪnਤੀਤ ਹੋਇਆ ਿਕ ਪਟੀEਨਰ ਆਪਣੇ ਮੁਲOਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥO ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ^O ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲ ਿਰਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਟੀEਨਰ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਇੱਕ ਿਹੱਸਾ ਅਿਜਹੀ ਅਸਫਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੁਲOਕਣ ਤQ ਬਚ ਿਗਆ ਹੈ। ਿਰੱਟ ਪਟੀEਨ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਇੱਕ ਿਸੰਗਲ ਜੱਜ ਨM ਕੀਤੀ ਸੀ।ਅਤੇ ਉਹਨO ਨM ਇਹ ਿਵਚਾਰ ਰੱਿਖਆ ਿਕ 27 ਜਨਵਰੀ, 1970 ਦੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਹਲਫ਼ਨਾਮੇ ਿਵੱਚ ਸਪੱEਟ ਤੌਰ `ਤੇ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਉਹਨO ਕੋਲ ਇਹ ਮੰਨਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਿਕ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਆਮਦਨ ਪੂਰੀ ਤਰ^O ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਾਰੇ ਤੱਥO ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲ ਰਿਹਣ ਕਾਰਨ ਮੁੱਲOਕਣ ਤQ ਬਚ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹਨO ਨM ਿਰੱਟ ਪਟੀEਨ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਨM ਤਰਜੀਹ ਿਦੱਤੀਅਪੀਲ ਅਤੇ ਹਾਈ Case: INCOME TAX OFFICER & ORS. versus M/S. MADNANI ENGINEERING WORKS LTD., CALCUTTA [[1979] 2 S.C.R. 905] (1979) CivIL APPELLATE JURISIJICTION; Civil Appeal No. 829 of 1975 From the Judgment and Order dated 11-4-74 of the Calcutta High D Court in Appeal from original Order dated 221/70. S. C. Manchanda, and Miss A. Subhashitri for the Appellant V. S. Desai, Sanjay BhaJtacharya and Rathln Dass for the ReipOn-- den!. 1!: The Judgment of the Court was delivered by BHAGWATI, J.-This appeal by 'certificate is directed against an order passed by a Division Bench of the High Court of Calcutta al-lowing an appeal against a decision of a Single Judge dismissing the-wtit petition of the respondent. The facts giving rise to the appea1·-F may Be briefly stated as follows : The respondent was assessed to income-tax for the asses~ment year 1959-60 and certain interest paid by the respondent to creditors-from whom it claimed to have borrowed monies on hundis, was al-lowed as deductible expenditure. The assessment of the respondent G was completed on 23rd August, 1960. On or abont 25th Janililty, 1968, hoi'Vever, a Notice was i~sued by the Income Tax Officer ut\der· Section 148 of the Income Tax Act, 1961 to re-open the assessment of tire respondent for the assessment year 1959-60. The Notice was ~oosly under Section 14 7 (a) since a period of four years had alfeacfy elapsed from the close of the' assessment year 1959-60 artd no-H Notice could be issued under Section 147(b). The Income Tax Officer claimed that the transactions of loan represented by the liundis were bggus and no interest was paid by the respondent to any of the- • ·c.re<lit0l"s shown in the hundis and it was wrongly allowed as .a deduc-tion and hence a pan of the income of the respondent had e8caped iu;s~sment by reason of the failure of the respondent to disclose fully ~rul truly all material facts necessary for its assessment. The res-ponpent challenged the validity of .the Notice issued by the Income Tax OffiCl!r by filing a writ petition in the Calcutta High Court. The resporulent cout;inded that there was no failure ·on its part to disclose fully and truly all material facts necessary for its assessment and that in any event the Income Tax Officer had no reason to believe that .any part of the income of tlic respondent had escaped assessment by reaspn of such failure on the part of the respondent. The Income Tax Officer in the affidavit in reply filed by him on 5th December, 1968 declined to disclose the facts which had weighed with him in reaching the belief that the income of the respondent had escaped al>Sessment by reason of its failure to disclose fully and truly all mate-rial facts, on the ground that if such facts were disclosed to the res-pondent, it would cause great prejudice to the interests of the Revenue and would frustrate the object o[ re-opening the assessment. This was obviously an untenable stand because the existence of reason to believe on the part of the Income Tax Officer was a justiceable issue and it was for the court to be satisfied whether in fact the Income Tax Officer had reason to believe that income had escaped assessment hy reason of failure of the respondent to make a full and true disclosure. The Income Tax Officer realising this position filed a further affidavit on 27th January, 1970 stating as. follows : Case: INCOME TAX OFFICER & ORS. versus M/S. MADNANI ENGINEERING WORKS LTD., CALCUTTA [[1979] 2 S.C.R. 905] (1979) a peter freee [1971][1971] 140 fro To g75= (1971)79 BTR0 Eto BIXo 609:|a — |MAST MAT, KAKA TIT gale iw frase“(Commissioner‘Burlop Dealers Ltd.,)of Income Tax, Calcutta- Vs. -+s344 ’ y , | . | yf , : : | , | aan | ; | «4co ye i* ’ } | | A p ON , | ‘ | y < 1 } | a | >| | | | as Py ; °>7 | WRT ATH To Haatgear fafas ovtet afearfcat: 1975 st fafae ate deat 829. 1970 % Aa mite Te 221 % fees atweatteA SIHAM Vea AaT FR arta 1iasta, 1974 ae fae akaren % fares Ht 7g ater|witortaat a ale 3atUtodlo Hara Te FATTo garfratat aire & aire &weal qo Uo arg, Aa AEraniWe Seatat aire & aire & | Ret are . Awae ware waaay ByA aFATA To gurfadtSAAT BY AIT Fatt tt art Gro wae aaajt fear | rqarag Hy fara eqeafralaarate serait . SAT aL AY TE ae ae SAM seq ey * Un ays wats arr ofa ve aah faeg& Pras growat areata % sa fafrrrs % fees ote dex ax afi weay frat arr seat at fee fedctrr afer ax A ae otifra Teal st ati sera gs 8, saat after fare faeafarfas 21 2. Tat at fratrat1959-60 % fae amar arfrat. gatat ate seat are ge aaard a, fad oatefisatteat sere aA aT ata feat ot, aa aT mentteat sere aA aT ata feat ot, aa aT ment sere aA aT ata feat ot, aa aT ment aA aT ata feat ot, aa aT ment ata feat ot, aa aT ment feat ot, aa aT ment ot, aa aT ment aa aT ment aT ment ment aramaey H aera fear war ary searet ar frator 23 area,1960 #1 gu feat wat at carts, arta 25 TAaTa, 1968 FYaT sas wee arate afrardye ora-ae afafram, 1961 aae 148 % wate scatPrater at1959-604 fau faaterTe SaasHet F fae ge are sti ewe eT a garary147(%) & oft fl, atifefaateraty1959-60 aaarfer & are ae ay wats geet dt ate we A ate are 147(a)& mete ara ore adt at ot aah att arene afiere 3arat fear fe gfreat ara see sere % aoqaere wet F akmerat are gfosat H afer Aaawt as sare vel fear war efisatteat sere aA aT ata feat ot, aa aT mentteat sere aA aT ata feat ot, aa aT ment sere aA aT ata feat ot, aa aT ment aA aT ata feat ot, aa aT ment ata feat ot, aa aT ment feat ot, aa aT ment ot, aa aT ment aa aT ment aT ment ment ar 296gseaan rararaa facia ofatt <<[1980] 1 BAe fro Fo MASAsafarTad BT a Rett F ETF sqaa fotwar at Atefru starr seat at at at ana ar ar ae quia: ant, ale were adl are aad eo Fo ome frat a farama& aren, faster& aa qa ari seat Feat aferare.ara are a we gaa ay fafirareray BY HAHATea ATATAT% fee feds orga ah Gated a1 sere A acter Tt fe gaatme a wat frats far araers alt atftascea goa: ageTtome wa tat aanaetwas,arent ofserd & qa ae favara eet FT BIE FTN ART ATfe scoif at arr ar ale ar seaeh aTaTa ge Ca) ATAS aror faator § aa war ar wreat afrard F ATT TAT% 5 fearaz, 1968 at area fav ae wageFH va TataTcee aea, fers are sa ae favava gar ar fe scot atara at ates ver quia: aie al wT FH see HUT A saatmanaF are fratF aT Te AM, BA ATT TC TAAae fear fe afe § vex seadt ae wee BT feu WIT,TT eaeues3%feat ot aga sfaea saragear ait fratorGt Gafaare Het aT sera fans et area| ag sheet eaeer & waren or, aif area afearad FH faves wet F HTay fafirarerat erea faarere atsite rararera at ge ad FTSarat[aca]at fe areraF araae afrartt& ore ae favaremeatam FaaTToTFY aT gana ar agi ® fe aro cera aa at quia: feat aiea aqeT wT we A THeI- Aisree afrard % ea fafamt aaMa at ET 27 TAA,1970 Ht UH Ie TIT Hee fear feast freafafas waa Feat :——cgraa, 1968 %TF HaHa gt Thea Hae’ave ar mane afearat ari at 25 ward, 1968BTat gah sraqra face at avant afufram,1961at amt 14g) ata gaat ot at) AA aesq arent & art atfrdtrae % faater ag 1963-64—& frat * croag carafe fateae 1959-60gana ghad at fader atSarafeat # gfe > | 7 r>‘ ” . SO | ; 7 a . | ~ ae 4 poe * | wy po ; oo” | - . . ( MART AHA ToMEAEo ATTT as 297 Eo ATT ATTT as 297 Case: INCOME TAX OFFICER & ORS. versus M/S. MADNANI ENGINEERING WORKS LTD., CALCUTTA [[1979] 2 S.C.R. 905] (1979) ਿਰੱਟ ਪਟੀEਨ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਇੱਕ ਿਸੰਗਲ ਜੱਜ ਨM ਕੀਤੀ ਸੀ।ਅਤੇ ਉਹਨO ਨM ਇਹ ਿਵਚਾਰ ਰੱਿਖਆ ਿਕ 27 ਜਨਵਰੀ, 1970 ਦੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਹਲਫ਼ਨਾਮੇ ਿਵੱਚ ਸਪੱEਟ ਤੌਰ `ਤੇ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਉਹਨO ਕੋਲ ਇਹ ਮੰਨਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਿਕ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਆਮਦਨ ਪੂਰੀ ਤਰ^O ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਾਰੇ ਤੱਥO ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲ ਰਿਹਣ ਕਾਰਨ ਮੁੱਲOਕਣ ਤQ ਬਚ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹਨO ਨM ਿਰੱਟ ਪਟੀEਨ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਨM ਤਰਜੀਹ ਿਦੱਤੀਅਪੀਲ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਇੱਕ ਿਡਵੀਜ਼ਨ ਬgਚ ਨM ਿਸੰਗਲ ਜੱਜ ਦੁਆਰਾ ਲਏ ਗਏ ਿਦnEਟੀਕੋਣ ਨਾਲ ਅਸਿਹਮਤੀ ਪnਗਟਾuਦੇ ਹੋਏ ਿਕਹਾ ਿਕ ਜਵਾਬਦੇਹ ਵੱਲQ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥO ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ^O ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਅਸਫਲਤਾ ਨਹY ਸੀ ਅਤੇ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਿਥਤੀ ਿਵੱਚ ਅਿਜਹੀ ਕੋਈ ਸਮੱਗਰੀ ਨਹY ਸੀ ਿਜਸ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਇਹ ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕੇ ਿਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੋਲ ਇਹ ਮੰਨਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ ਿਕ ਆਮਦਨ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਿਹੱਸਾ ਸੀ ਜਵਾਬਦੇਹ ਵੱਲQ ਅਿਜਹੀ ਅਸਫਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੁੱਲOਕਣ ਤQ ਬਚ ਿਗਆ ਸੀ। ਿਡਵੀਜ਼ਨ ਬgਚ ਨM ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਿਰੱਟ ਪਟੀEਨ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਿਲਆ ਅਤੇ ਮੁਲOਕਣ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ Eੁਰੂ ਕਰਨ ਦੇ ਨb ਿਟਸ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਿਦੱਤੀ ਜOਦੀ ਹੈ।ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਤQ ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ ਪnਾਪਤ ਕਰਨ ਤQ ਬਾਅਦ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਮੌਜੂਦਾ ਅਪੀਲ। ਮੌਜੂਦਾ ਕੇਸ ਸਪEਟ ਤੌਰ `ਤੇ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਆਈ. ਟੀ. ਓ. ਵੀ. ਮਦਨਾਨੀ ਵਰਕਸ ਿਲਮਿਟਡ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੁਆਰਾ ਕਵਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ।ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮEਨਰ, ਕਲਕੱਤਾ ਿਵੱਚ ਬਨਾਮ ਬਰਲੋਪ ਡੀਲਰਜ਼ ਿਲਮਿਟਡ `ਥੇ ਕਰਦਾਿਤ ਨM ਮੁੱਲOਕਣ ਸਾਲ 1949-50 ਲਈ ਆਮਦਨ-ਕਰ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਮੁੱਲOਕਣ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਰਿਤਰਾਮ ਤਨਸੁਖਰਾਈ ਨਾਲ ਇੱਕ ਭਾਈਵਾਲੀ ਸਿਹਮਤੀ ਪੇE ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਿਕ ਐਚ. ਮਨb ਰੀ ਿਲਮਿਟਡ ਤQ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਪnਾਪਤ ਕੀਤੇ ਮੁਨਾਫੇ ਨੂੰ ਭਾਈਵਾਲੀ ਸਮਝੌਤੇ ਤਿਹਤ ਉਸ ਦੇ ਅਤੇ ਰਿਤਰਾਮ ਤਨਸੁਖਰਾਈ ਦੇ ਿਵਚਕਾਰ ਵੰਿਡਆ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਲਾਭ ਦਾ ਅੱਧਾ ਿਹੱਸਾ, ਅਰਥਾਤ 500 ਕਰੋx ਰੁਪਏ ਸੀ। 87,937 / - ਇਸ ਸਰੋਤ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਟੈਕਸ ਲਈ ਅਨੁਮਾਨਤ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਰਕਮ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨM ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾਭਾਈਵਾਲੀ ਸਮਝੌਤਾ ਅਤੇ ਿਸਰਫ ਰੁਪਏ ਦੇ ਲਾਭ 'ਤੇ -51 ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦਾ ਮੁਲOਕਣ ਕੀਤਾ। 87,937 / - . ਅਿਜਹਾ ਪnਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਮੁੱਲOਕਣ ਸਾਲ 1950ਲਈ ਮੁੱਲOਕਣ ਕਰਦੇ ਸਮy ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨM ਪਾਇਆ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਅਤੇ ਰਥੀਰਾਮ ਤਨਸੁਖਰਾਈ ਦਰਿਮਆਨ ਭਾਈਵਾਲੀ ਸਮਝੌਤਾ ਐਚ. ਮਨb ਰੀ ਿਲਮਿਟਡ ਤQ ਪnਾਪਤ ਲਾਭ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਗਿਠਤ ਸਾਧਨ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਐਚ. ਮਨb ਰੀ ਿਲਮਿਟਡ ਤQ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲਾਭ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰਕਮ `ਤੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰ ਸੀ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਲਏ ਗਏ ਇਸ ਿਵਚਾਰ ਦੀ ਪੁEਟੀ ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮEਨਰ ਅਤੇ ਜੀ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਿਟnਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ `ਤੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨM ਵੀ ਇੱਕ ਹਵਾਲੇ `ਤੇ ਿਟnਿਬਊਨਲ ਦੇ ਿਦnEਟੀਕੋਣ ਨਾਲ ਸਿਹਮਤੀ ਪnਗਟਾਈ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨM ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾਆਮਦਨ ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 34 (1) (ਏ) ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਨb ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ, ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਮੁੱਲOਕਣ ਸਾਲ 1949-50 ਲਈ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਮੁੱਲOਕਣ ਨੂੰ ਮੁx Eੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਹੈ ਤO ਜੋ ਇੱਕ ਕਰੋx ਰੁਪਏ ਦੀ ਹੋਰ ਰਕਮ `ਤੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ। 87,937 / - ਮਨb ਰੀ ਿਲਮਿਟਡ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਦਾ ਅੱਧਾ ਿਹੱਸਾ ਕਿਥਤ ਤੌਰ `ਤੇ ਰਤੀ ਨੂੰ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ -ਭਾਈਵਾਲੀ ਸਮਝੌਤੇ ਤਿਹਤ ਰਾਮ ਤਨਸੁਖਰਾਈ। ਕਰਦਾਿਤ ਕਨਇਹ ਮੰਿਨਆ ਜOਦਾ ਸੀ ਿਕ ਇਸ ਨM ਮੁੱਲOਕਣ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਰੇ ਸਬੰਧਤ ਖਾਤੇ ਅਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਪੇE ਕੀਤੇ ਸਨ ਅਤੇ ਆਮਦਨ Case: INCOME TAX OFFICER & ORS. versus M/S. MADNANI ENGINEERING WORKS LTD., CALCUTTA [[1979] 2 S.C.R. 905] (1979) "In January 1968 I was the Income Tax Ollicer 'I' Ward, Hundi Circle, Calcutta. On or about the 25th January 1968 I issued a notice under Section 148 of the Income Tax Act, 1961 on the peti-tioner. My reasons for issuing such notice were these. In the course of assessment of the petitioner for assessment year 1963-64 it was discovered that various items shown as loans against the secu-rity of bundis in the petitioner's books of account for the previous year relevant to assessment year 1959-60 were in fact fictitious. Credire against the. names of certain persons. a~ having advanced Joans viz. Arnarlal Moolchand, Girdharidas, Reghoomal, Murlidhar, Kanhaiyal:tl and Deudaram Basdeo in the petitioner's books were found not to be genuine. It appeared during assessment proceedings for 1963-64 that none ofii such loans were genuine. In the premises, it appe\U'ed to me that 111e petitioner bad failed to disclose fully and truly all material tacts necessary for its assessment, and a portion of the petitioner's income had escaped assessment by reason of such failure". A B c D E G A The writ petition was heard by a Single Judge of the ffigh Court and he took the view that .the affidavit of the Income Tax Officer dated 27th January, 1970 clearly showed that he had reason to be-lieve that incom~ of the respondent had escaped assessment by reason of its failure to disclose fully and truly all material facts and he ac-B · cordingly dismissed the writ petition. The respondent preferred an appeal and a Division Bench of the ffigh Court disagreeing with the view taken by the Single Judge held that there was no failure on the part of the respondent to disclose fully and truly all material facts and in any event there was no material on the basis of which it could be said that the Income Tax Officer had reason to believe that any· part c of the income had escaped assessment by reason of such failure on the part of the respondent. The Division Bench accordingly a·llowed the writ petition and quashed and set aside the Notice for re-opening the assessment. The Income Tax Officer thereupon preferred the present appeal to this Court after obtaining a certificate from the High Court. c D The present case is clearly covered by the decision of this Court in Commissioner of Income Tax, Calcutta v. Bur/op Dealers Ltd.(') There the assessee in the· course of its original assessment to income-tax for the assessment year 1949-50 had produced a partnership agree-ment with one Ratiram Tansukhrai and claimed that the profits earned E by it from H. Manory Ltd. had been divided between itself and Rati-ram Tansukhrai under the partnership agreement and its one-half share of the profit, namely, Rs. 87,937 /- was the only amount assessable to tax in respect of this source. The Income Tax Officer accepted the partnership agreement and assessed the assessee only on the profit of Rs. 87,937 /-. It appears that while making assessment for the assess-I!' ment year 1950-51 the Income Tax Officer found that the partnership agreement between the assessee and Ratiram Tansukhrai was a got up device to reduce the profit received from H. Manory Ltd. and the asses-see was, therefore, liable to tax on the entire amount of profit coming from H. Manory Ltd. This view taken by the Income Tax Officer was confirmed on appeal by the Appellate Assistant Commissioner and the G Income Tax Tribunal. The High Court also on a reference agreed with the view of the Tribunal. The Income Tax Officer thereupon issued a Notice under Section 34(1) (a) of the Income Tax Act to re-open the assessment of the assessee for the assessment year 1949-50 in order to bring to tax the further amount of Rs. 87,937 /- being the half share of the profit from H. Manory Ltd. alleged to have been paid to ~ati-H ram Tansukhrai under the partnership agreement. The assessee con- (1) [19711 79 I.T.R. 609 .._ • ¥ [• ] Case: INCOME TAX OFFICER & ORS. versus M/S. MADNANI ENGINEERING WORKS LTD., CALCUTTA [[1979] 2 S.C.R. 905] (1979) > | 7 r>‘ ” . SO | ; 7 a . | ~ ae 4 poe * | wy po ; oo” | - . . ( MART AHA ToMEAEo ATTT as 297 Eo ATT ATTT as 297 ay ofaafa ox a& wa FH afer fafa ae areca FBTdigoeafealwate, aacra -qeaea,fircerdrera;VITA, Tat, Hea ATT Be eaqh asa F AM- & fadtrax at afeatF gare F wT HarewHA aAars TE MY1 aS 1963-64 & fae fate arrarel F herrme wala gat fe eada ars otaor arecfan agi artaafae aa tar site gar fe sere aoa fratF faemeer att aria ger gua: ate welwT A THE TTmaTtet art ate fretrre FY aa aT UH ATTvat wanaF aren frais Fae waal”.3. fee fader a gaargseq carom Feat eaevat at asaat aa oat fe oaa-ax afeard% ate27 watt, 1970 ary wINTa a ae eqee we a afar gat arfe gas ora ae favata wer ar aren at fie seat ay ata aattaaa cer gia: ak wt wT Toes HT gaa waRATI* are frat& ay ae at ate aaqere saat fee frdtarafer ex fearsereit a adie at aie setITT HUTqs arate§ WHearaeta sre WATT aT Aa a WaeAdaiagu ae afufratfer fear fe adt atfan aati at qua:att wet ST A gre Het A yeaah at wie a HE Wanaar etge at ate ae ot at cet HE araadl t faas arereTt ae ser at ah fe ara-we afaarad F ora ag favara werar arent at fe ota ar ate wer seadt at aae aren fratsay war ati qaqare |vs arate a frefréta HaX He feat ate fratoe gafaare wet at TaAATeTaftveafted ate aored ax fear) gat oe arate ofirardFTq PATATAT F WATT THT FA ATaTATA yeqa wala aT I4, WeIa ATAAT Mase BT F Sa AMAT FH MiataRaed TA aaa stad fafats’ F far ae faferaas wegMTT UTA ATs A fratfedt + frakr-ay 1949-50 % farwry wert F ye fear & akeTies aageus F ast1 [1971] 1 TAoffoqo 875= (1971) 79 Arfodtontto 609. wa oo. | BTA 298wearer urate faq afaet [1980]1 eAfito.qo anfrarad wax sega frat at ate ag cat frat at fe vatara uqoFare fafate & oufst ara sas ak dimaga& dhe wrtterd wae & gets fearfae at var at Areama & saat arar faea, watt, 87,937, wudt gaaldat avat ec fre frate wea at) arracatrert tartarBAL BH eiere He Hi fear ate fratfedt ar frat Fat87,937 TT % aa Tene fear1. tar sata stat sf Frateray 1950-51 % fav frater wet aaa ara afrardat TATa fe fraifett ate arr ages& arp anteFeeWao aatt fates J ora ara st HA Her aT ata afw ateare zafae fratfed) cao aatt fafats & sa ara at aeTHeTT HC.H arfacaredta at ara-we afsara sre ATAmM RT Ha Btaaraa mam (air) are aH afeToT4 wit # gfe ax diosa cararaa 3 oh, fade fae oFTt, wear F HaSF aaafs THE ala TT wra-we alaaral+ arrace oafefersst are 34 (1) (&) & aeita fratfedt& frater at1949-50 % frater oz,87,937}eae FtaftaHa Tt He ama H fau at cao Aad fafaes Jaed ATT aT arat facar at ate frase are F age afar oT fesaat antardt afafran F mda wire argeur at aayae fear at, gafeare % fae gaat are ahfreifeadt & acter Afa vay fratat go ae t for att gata walaaaBT Ia Ht fear arate ag aaraere Ht ae Saft F areH ara-ae afeareat gfra woras fare seq el aT Te TaTATTsat frat& fr oramrn aah athan aer qua: whe aeeH wer F vaHl ate waaay aal gs ATaraafaraqT Fa acta at aaae He fear ate fratfedt arc fare # atwT. aa F 87,937ea atenc faatfadt at gaftater axfear| aerae aac (atte) toate fee are oe area aferaTe& orem at gfe ae at, faeg art adie fee ot oe aferaer% frathedh ah aeter ay catare ae frat aie ae afafratiea fear feafer aeat at Gort: AIT at wT oS HerA freatfedhst az a ak | | | x + » Me 4 . x “2 f || . . . * ow€ ) a PN ~_ Case: INCOME TAX OFFICER & ORS. versus M/S. MADNANI ENGINEERING WORKS LTD., CALCUTTA [[1979] 2 S.C.R. 905] (1979) ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨੂੰ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੀ ਅਸਲ ਪnਿਕਰਤੀ ਬਾਰੇ ਸੂਿਚਤ ਕਰਨਾ ਕੋਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਨਹY ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਦੇ ਮੁੱਲOਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਰੇ ਤੱਥO ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ^O ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਅਸਫਲਤਾ ਨਹY ਸੀ। ਇਸ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਿਵਭਾਗ ਨM ਨਕਾਰ ਿਦੱਤਾ ਸੀ।ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦਾ ਮੁx-ਮੁਲOਕਣ ਰੁਪਏ ਜੋx ਕੇ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। 87,937 / - ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵਾਪਸ ਕੀਤੀ ਆਮਦਨ ਨੂੰ। ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮEਨਰ ਕੰਨ -ਅਪੀਲ `ਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਆਦੇE ਦੀ ਪੁEਟੀ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਅਗਲੀ ਅਪੀਲ `ਤੇ ਿਟnਿਬਊਨਲ ਨM ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਿਲਆ ਅਤੇ ਿਕਹਾ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਵੱਲQ ਸਮੱਗਰੀ ਤੱਥO ਦਾ ਪੂਰਾ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਅਸਫਲਤਾ ਨਹY ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਸੀ ਨM ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 34 (1) (ਏ) ਤਿਹਤ ਮੁੱਲOਕਣ ਨੂੰ ਮੁx Eੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਨਹY ਠਿਹਰਾਇਆ। ਮਾਲ ਿਵਭਾਗ ਨM ਸੰਦਰਭ ਲਈ ਿਟnਿਬਊਨਲ ਕੋਲ ਅਰਜ਼ੀ ਿਦੱਤੀ ਪਰ ਅਰਜ਼ੀ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨM ਿਟnਿਬਊਨਲ ਤQ ਸੰਦਰਭ ਮੰਗਣ ਲਈ ਮਾਲ ਿਵਭਾਗ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਨੂੰ ਵੀ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਇਸ ਤQ ਬਾਅਦ ਮਾਲੀਆ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਿਦੱਤੀ ਗਈਿਵEੇE ਛੁੱਟੀ ਰਾਹY ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲ ਕਰੋ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨM ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਸੀ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨM ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਲੇਖਾ ਪੁਸਤਕO ਅਤੇ ਸਬੂਤO ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਿਜਸ ਤQ ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥ ਲੱਭੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨੂੰ ਉਸ ਿਵਰੁੱਧ ਉਠਾਏ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਸੰਭਾਿਵਤ ਅਨੁਮਾਨO ਬਾਰੇ ਸੂਿਚਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹY ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਮੁਲOਕਣ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਮੁਢਲੇ ਤੱਥO ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਇਸ ਦੀ ਕੋਈ ਅਸਫਲਤਾ ਨਹY ਸੀ ਜੋ ਧਾਰਾ ਈ 34 (1) (ਏ) ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦੇਵੇ। , ਇਸ ਤਰ^O ਇਹ ਦੇਿਖਆ ਜਾਵੇਗਾ ਿਕ ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੁਲOਕਣਕਰਤਾ `ਤੇ ਇਹ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹY ਸੀ ਿਕ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਪੇE ਕੀਤੀ ਗਈ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੀ ਸਿਹਮਤੀ ਜਾਅਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀਆਂ ਲੇਖਾ ਪੁਸਤਕO ਿਵੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਐਟਰੀਆਂ ਝੂਠੀਆਂ ਸਨ। ਕਰਦਾਿਤ ਨM ਉਸ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਿਨਭਾਇਆ ਜੋ ਉਸ `ਤੇ ਲੇਖਾ ਪੁਸਤਕO ਅਤੇ ਸਬੂਤO ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਕੇ ਉਸ `ਤੇ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ ਿਜਸ ਤQ ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥ ਲੱਭੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਸੀ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤ ਦੁਆਰਾ ਪੇE ਕੀਤੇ ਗਏ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਸੱਚੇ ਸਨ ਜO ਝੂਠM । ਇੱਥੇ ਵੀ ਜਵਾਬਦੇਹ ਨM ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਹੁੰਡੀਆਂ ਪੇE ਕੀਤੀਆਂ ਿਜਨ^ O ਦੇ ਅਧਾਰ `ਤੇ ਉਸ ਨM ਲੈਣਦਾਰO ਤQ ਕਰਜ਼ੇ ਲਏ ਸਨ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਿਵਆਜ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਦਰਸਾuਦੀਆਂ ਖਾਤਾ ਪੁਸਤਕO ਿਵੱਚ ਐਟਰੀਆਂ ਵੀ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹ ਜOਚ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਹ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਸੀ ਿਕ ਇਹ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਸਹੀ ਸਨ ਜO ਨਹY। ਜਵਾਬਦੇਹ ਨਹY ਹੋ ਸਿਕਆਿਕਹਾ ਜOਦਾ ਹੈ ਿਕ ਉਹ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕਰਕੇ ਭੌਿਤਕ ਤੱਥO ਦਾ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ ਿਕ ਉਨ^ O ਦੁਆਰਾ ਪੇE ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹੁੰਡੀਆਂ ਅਤੇ ਖਾਤਾ ਪੁਸਤਕO ਿਵੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਐਟਰੀਆਂ ਜਾਅਲੀ ਸਨ। ਅਸY ਬਰਲੋਪ ਡੀਲਰਜ਼ ਕੇਸ (`ਪਰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ) ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਅੰਤਰ ਨਹY ਦੇਖਦੇ।ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਧਾਰਾ ਅਤੇ ਧਾਰਾ 147 (ਏ) ਦੀ ਭਾEਾ ਧਾਰਾ 34 (1) (ਏ) ਨਾਲ ਸੰਬੰਿਧਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਬਰਲੋਪ ਡੀਲਰO ਦੇ ਮਾਮਲੇ (`ਪਰ) ਿਵੱਚ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਨੂੰ ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਿਨਯੰਤਿਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।ਅਸYਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਿਕ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥO ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ^O ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਅਸਫਲਤਾ ਨਹY ਸੀ।ਧਾਰਾ 147 (ਏ) ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਲਈ ਮੁਲOਕਣ ਅਤੇ Eਰਤ ਸੰਤੁEਟ ਨਹY ਸੀ। ਅਸY ਇਸ ਗੱਲ ਵੱਲ ਵੀ ਇEਾਰਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹO ਿਕ ਹਾਲOਿਕ ਿਰੱਟ ਬੀ ਪਟੀEਨ ਿਵੱਚ ਇਹ ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਿਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੋਲ ਇਹ ਿਵEਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹY ਹੋ ਸਕਦਾ ਿਕ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਿਹੱਸਾ ਭੌਿਤਕ ਤੱਥO ਦਾ ਪੂਰਾ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲ ਰਿਹਣ ਕਾਰਨ ਮੁਲOਕਣ ਤQ ਬਚ ਿਗਆ ਸੀ, ਪਰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨM ਆਪਣੇ ਹਲਫ਼ਨਾਮੇ ਿਵੱਚ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਹਾਇਕ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਨਹY ਕੀਤਾ ਿਜਸ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਇਹ ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕੇ ਿਕ ਉਹ ਮੁx ਿਵEਵਾਸ' ਤੇ ਆਇਆ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨM ਆਪਣੇ ਹਲਫ਼ਨਾਮੇ 'ਸੀ "ਿਵੱਚ ਿਸਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਹੀ ਿਕਹਾ ਿਕ ਉਸ ਨM ਪਾਇਆ ਿਕ ਹੁੰਡੀਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਿਖਆ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਕਰਜ਼ੇ ਦੇ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਸਹੀ ਨਹY ਸਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਿਵਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਵO ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਕnੈਿਡਟ ਿਜਨ^ O `ਤੇ ਅਗਾl ਕਰਜ਼ੇ ਲੈਣ ਦਾ ਦੋE ਸੀ, ਜਾਅਲੀ ਸਨ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨM ਿਸਰਫ਼ ਆਪਣਾ ਿਵEਵਾਸ ਦੱਿਸਆ ਪਰ ਅਿਜਹੀ ਕੋਈ ਸਮੱਗਰੀ ਨਹY ਦੱਸੀ ਿਜਸ ਦੇ ਅਧਾਰ `ਤੇ ਉਹ ਅਿਜਹੇ ਿਵEਵਾਸ `ਤੇ ਪਹੁੰਿਚਆ ਹੋਵੇ ਤO ਜੋ ਅਦਾਲਤ ਆਪਣੇ ਲਈ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਸਕੇ ਿਕ ਕੀ ਕੋਈ ਸਮੱਗਰੀ ਹੈ।ਿਜਸ ਦੇ ਅਧਾਰ `ਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਵਾਜਬ ਤੌਰ `ਤੇ ਅਿਜਹਾ ਿਵEਵਾਸ ਕਾਇਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਅਸY ਇਸ ਹਲਫ਼ਨਾਮੇ ਤQ ਿਬਲਕੁਲ ਵੀ ਸੰਤੁEਟ ਨਹY ਹO ਿਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੋਲ ਇਹ ਮੰਨਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ ਿਕ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਇੱਕ ਿਹੱਸਾ ਮੁੱਲOਕਣ ਤQ ਬਚ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕuਿਕ ਉਹ ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥO ਦਾ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲ ਿਰਹਾ ਸੀ। E ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 147 (ਏ) ਦੇ ਤਿਹਤ ਮੁੱਲOਕਣ ਨੂੰ ਮੁx Eੁਰੂ ਕਰਨ ਦੇ ਨb ਿਟਸ ਨੂੰ ਹਾਲਤO ਿਵੱਚ ਰੱਦ ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਸY ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਖਰਿਚਆਂ ਨਾਲ ਖਾਰਜ ਕਰਦੇ ਹO। ਪੀ. ਬੀ. ਆਰ ਅਪੀਲ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤੀ ਗਈ। Case: INCOME TAX OFFICER & ORS. versus M/S. MADNANI ENGINEERING WORKS LTD., CALCUTTA [[1979] 2 S.C.R. 905] (1979) (1) [19711 79 I.T.R. 609 .._ • ¥ [• ] tended that it had produced all the relevant accounts and documents necessary for completing the assessment and it was under no obliga-tion to inform the Income Tax Officer about the true nature of the transaction and there was accordingly no failure on its part to disclose fully and truly all material facts necessary for its assessment. This contention was negatived by the Income Tax Officer and the income of the assessee was re-assessed by adding Rs. 87,937 /- to the income returned by the assessee. The Appellate Assistant Commisioner con-firmed the order of the Income Tax Officer on appeal, but on further appea], tbe Tribunal accepted the contention of the assessee and held that there was no failure on the part of the assessee to make a. full and true disclosure of the material facts and hence the Income Tax Officer was not justified in seeking to re-open the assessment under Section 34(1) (a) of the Income Tax Act. The Revenue applied to the Tri-bunal for a reference but the application was rejected and the High Court also dismissed the application of the Revenue for calling for a reference from the Tribunal. The Revenue thereupon preferred an appeal to this Court by special leave. The appeal was rejected by this Court on the ground that the assessee had disclosed all its books of account and evidence from which material facts could be discovered and it was under no obligation to inform the Income Tax Officer about the possible inferences which might be raised against him and hence there was no failure on its part to disclose the preliminary facts rele--vant to the assessment which would invite the applicability of Section 34(1)(a)., It will thus be seen that according to this judgment, there was no obligation on the assessee to disclose that the partnership agree-ment ptoduced by it was bogus and that the entries made by it in its books of accounts were false. The assessee discharged the obligation which lay upon it by disclosing its books of account and evidence from which material facts could be discovered and it was for the Income Tax Officer to decide whether the documents produced by the assessee were genuine or false. Here also the respondent produced. all the hundis on the strength of which it had obtained loans from creditors as also entries in the books of account showing payment of interest and it was for the Income Tax Officer to investigate and determine whether these documents were genuine or not. The respondent could qot be said to have failed to make a true and full disclosure of the material facts by not confessing before the Income Tax Officer that the hundis and the entries in the books of account produced by it were bogus. We do not see any distinction at all between Bur/op Dealers case (supra) and the present one and the language of Section 147(a) being identi-cal with that of Section 34(1) (a), the ratio of the decision in Bur/op Dealers case (supra} must govem the decision of the present case. We B c D F' G H A must, therefore, hold that there was no failure on the part of the respon-dent to disclose fully and truly all material facts necessary for its assessment and the condition for the applicability of Section 147 (a) was not satisfied. Case: INCOME TAX OFFICER & ORS. versus M/S. MADNANI ENGINEERING WORKS LTD., CALCUTTA [[1979] 2 S.C.R. 905] (1979) ak | | | x + » Me 4 . x “2 f || . . . * ow€ ) a PN ~_ are HAHA At gs At ate aafae area afeereard AaTafafrr at art 34(1)(*) & afte rater [ax gafaarcwe FT Tate fear oar arafas ae at. weg X afrecroer araa it afer & fae ray & fe ase ® oderar arfet Bz fear | ae Te Ue & fate coreg ex ee eeHardtga caraee aTeTe Tx ate ATA ae et frfratfett + ant 4 aa her afecintk aren el spe ae fear apfree aTfeae wert aT cat aaa oT weAT aT RI ag ATTAataard at sa aenfar aro & at F ara a® facaver vat at oY gah free at or cach et site cafae fataGera aTcat at wee Ht a gaatate F HE eaevet ge ot, fame are 34(1)(*) amr a eat ae wartwe veraia ¢ fe ar frig & mare faaifatt ae vacwetfaq ana adh at fe sak aro [ae fear marwTSUL set aT A sas ara anit Fer afeat Fayme Sfafteat feat of1 fratfctt A aadt wer afeat stewet THE Fh, frre atew seat ar gar waa a aearoT, wait area aT frded we feat at a aeat afreraat ga are ar fafrear ae ar fe freifett arr aa fera eat areas Gar fiat1 ga ary HF sft mere1 a owt gfteat te ac & of fark aw oe gat anes Fvat feat at ak warafeat a 2 sfaftert a ae ax aat fort sare ar dara efaa fear wat at ate sa aa atwaoT aPrater ae fe F cede areafee of ar ag,aE-St aoaBT BE aT| ae al eT oT AHAT fi were,Tae ata F Ta Ug ela a ae F arr fe gaharr tr at ae efteat ak tarafetat we yfafearareit t, arias cet at at wT Hoa qa: wae ay F-WASTWI Al et aia deat art ama?ait TeaFiametF ate sie fears ad} ar ak ar 147(%) a [1971] 1BHoftoqs 875= (1971) 79 BTRoehoHTTo GO9s | [1980]1 BH. fte To 300seaaT ares Fria afore savat aTet 34({Aad aa ama1) F(#) fee ae at arr fafarr &a araey alt fafrraarare F aren aayRGNama= fate atah am gtrigate, FRafafrattea azar ati fr fratfedtat ate & art frater % faregran at akan ver qa: ae wal BT % wae wer Fa qepmaat adi ge at aie are 147(%) FT ATT FET FT|wd att adi ga;5. at ag Wt aat tat wet @ fe aafe fe feetHag attr a 7e at fe area afrard * ort ag favaraaa a ate aren al at aaat at fe seat at mt FTare art atiean Tet al quia: A wel STH wae HA. Asaat ganna& aren, Frater FeastaT aT, Tals ATT-ATafeeraqe ae wer3 waa wt wate ae fe carF tet ara wife sae faeae set ay gt fras wat aac TT|gaat afrara X wy waa A Fae aeeet aT feae vat vat fe gfeat at sfrafs vt gare H AWAITavecfasgare ataH ate aosafeattS are ward, frat areaaa fet ot at afar ot, oat atarrat afaaret 4adi fratwan fav fa}ara ora at at oe sre gaat fear, ag fag fare Tal ar graaT, se ahtasrrarawaaae fafaras ae ana fie aot ate tet araogGrek areoe Tae ofeaTa ar afraqat TT a faearaRawat at| afae em a myava & faq aye At efe sraax afserad ® oa ae favara et aT are athesettAY aT aT Hw aT athe aeatwt wel wT Awae HRT H Gea aeBAT FH Fre Frater GAT TATarPrete 1 gaox afefenfaat Gate HAA HT8 ararane AATafer BY ea Afhratherat arer 147(%) TAT % EMT TaTT:g. qaqa aH aia ad ofan afer HA Z||ata ofa tt me t; ofa tt me t; tt me t; me t; t;;qato /| ata ofa tt me t; ofa tt me t; tt me t; me t; t;;| TT ate - eS «4 ,» Me m, a _* . | | | “7 co _ . e a ; Case: INCOME TAX OFFICER & ORS. versus M/S. MADNANI ENGINEERING WORKS LTD., CALCUTTA [[1979] 2 S.C.R. 905] (1979) ਪੀ. ਬੀ. ਆਰ ਅਪੀਲ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤੀ ਗਈ। ਿਡਸਕਲੇਮਰ ਸਥਾਨਕ ਭਾ.ਾ ਿਵੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਿਨਆ ਿਨਰਣ: ਕੇਵਲ ਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼: ਲਈ ਉਹਨ: ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾ.ਾ ਿਵੱਚ ਸਮਝਣ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਉਦੇ. ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਹE ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ । ਸਾਰੇ ਿਵਹਾਰਕ ਅਤੇ ਅਿਧਕਾਰਤ ਮੰਤਵ: ਲਈ ਿਨਆਂ ਿਨਰਣੇ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੰਸਕਰਣ ਪKਮਾਿਣਕ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਮਲ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਿਦੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। Tarun Mehra Advocate Case: INCOME TAX OFFICER & ORS. versus M/S. MADNANI ENGINEERING WORKS LTD., CALCUTTA [[1979] 2 S.C.R. 905] (1979) B c D F' G H A must, therefore, hold that there was no failure on the part of the respon-dent to disclose fully and truly all material facts necessary for its assessment and the condition for the applicability of Section 147 (a) was not satisfied. We may also point out that though it was contended in the Writ B Petition that the Income Tax Officer could have no reason to believe that any part of the income of the respondent had escaped assessment by reason of its failure to make a full and true disclosure of material facts, the Income Tax Offioor did not disclose in his affidavit any mate-rial on the basis of which it could be said t