J. K. Cotton Manufacturers Ltd v. The Commlssloner Of Income Tax, Lucknow

Case: J. K. COTTON MANUFACTURERS LTD. versus THE COMMLSSLONER OF INCOME TAX, LUCKNOW [[1976] 1 S.C.R. 648] (1976) ਜੇ. ਕੇ. ਕਾਟਨ ਮੈਨੂਫੈਕਚਰਜ਼ ਿਲਮਿਟਡ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਦਾ ਕਿਮ6ਨਰ, ਲਖਨਊ 4 ਸਤੰਬਰ 1975 [ ਐਚ. ਆਰ. ਖੰਨਾ, ਵੀ. ਆਰ. ਿਕF6ਨਾ ਅਈਅਰ, ਏ. ਸੀ. ਗੁਪMਾ ਅਤੇ ਐਸ. ਐਮ. ਫਜ਼ਲ ਅਲੀ, ਜੇ. ਜੇ.] ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ (1922 ਦਾ 11)।10(2)(xv)-ਪFਬੰਧਨ ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਦਾ ਖੇਤਰ – ਐZਸ10 (2) ਦਾ ਿਵ6ਲੇ6ਣ ਆਮਦਨ-ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ (xv) ਦਰਸਾ\ਦੀ ਹੈ ਿਕ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਖਰਚ ਬਣਨ ਲਈ ਰਕਮ ਨੂੰ ਦੋ 6ਰਤa ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨੀਆਂ ਪcਦੀਆਂ ਹਨ, (i) ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰfa ਅਤੇ ਿਵ6ੇ6 ਤੌਰ gਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ, ਪੇ6ੇ ਜa ਪੇ6ੇ ਦੇ ਉਦੇ6 ਲਈ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ (ii) ਇਹ ਇੱਕ ਖਰਚ ਨਹk ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੀ ਪFਿਕਰਤੀ. ਿਕਸੇ ਕਰਦਾਿਤ ਨੂੰ ਇਸ ਧਾਰਾ ਤਿਹਤ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਤl ਪਿਹਲa ਇਨf a ਦੋਵm 6ਰਤa ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ। ਅਦਾਲਤa ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਿਵਕਸਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੁੱਝ ਟੈਸਟ ਹਨ ਿਕ ਿਕਸੇ ਿਵ6ੇ6 ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥa ਅਤੇ ਹਾਲਤa ਦੇ ਅਧਾਰ gਤੇ, ਇੱਕ ਮੁਲaਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪੂੰਜੀਗਤ ਖਰਚੇ ਜa ਮਾਲੀਆ ਰਸੀਦ ਿਵੱਚ ਵੰਡੇ ਗਏ ਖਰਚੇ ਇਹ ਹਨਃ (ਏ) ਿਕਸੇ ਸੰਪਤੀ ਜa ਸਥਾਈ ਪFਿਕਰਤੀ ਦੇ ਲਾਭ ਿਵੱਚ ਿਲਆਉਣਾ ਇਸ ਿਸੱਟੇ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ ਿਕ ਖਰਚਾ ਪੂੰਜੀ ਪFਿਕਰਤੀ ਦਾ ਹੈ। 6ਬਦ 'ਸੰਪਤੀ' ਜa 'ਸਥਾਈ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਫਾਇਦਾ' ਵਰਣਨਯੋਗ ਹਨ ਅਤੇ ਪF6ਨ ਡੂੰਘਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਹਰੇਕ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥa gਤੇ। (ਬੀ) ਵੰਡ ਦੀ ਇੱਕ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਪੂੰਜੀ ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।ਜਦl ਇਹ ਿਕਸੇ ਸਿਥਰ ਸੰਪਤੀ ਜa ਪੂੰਜੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦl ਿਕ ਸੰਚਾਿਰਤ ਪੂੰਜੀ ਜa ਸਟਾਕ-ਇਨ-ਟFੇਡ ਮਾਲੀਆ ਰਸੀਦ ਹੋਵੇਗੀ। ਜੌਹਨ ਸਿਮਥ ਐਡ ਸੰਨਜ਼ ਬਨਾਮ ਮੂਰ 12 ਟੀ. ਸੀ. 266,282 ਦਾ ਿਜ਼ਕਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। (ਸੀ) ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਢaਚੇ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਖਰਚ ਆਮ ਤੌਰ gਤੇ ਪੂੰਜੀਗਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। (ਡੀ) ਜਦl ਇੱਕ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਸੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਜaਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਸਮਾਪਤੀ ਖੇਤਰ ਿਵੱਚ ਹੈ, ਭਾਵ, ਜੇ ਵਪਾਰਕ ਸਹੂਲਤ ਲਈ ਏਜੰਸੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਿਕ\ਿਕ ਇਹ ਮੁ6ਕਲ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਜa ਇਹ ਮੁ6ਕਲa ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਜa ਏਜੰਟ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਆਿਦ ਦੇ ਦੋ6ੀ ਸਨ, ਜa ਜੇ ਕੋਈ ਭੁਗਤਾਨ ਛaਟੀ ਮੁਆਵਜ਼ੇ, ਜa ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਲਾਭa ਦੀ ਹਵਾਲਗੀ, ਜa ਹੋਰ ਨੁਕਸਾਨa ਜa ਭਾਰੀ ਸਬੰਧa ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਤa ਇਹ ਇੱਕ ਪੂੰਜੀਗਤ ਖਰਚਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਲਾਭ ਪFਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰfa ਸਵੈਇੱਛੁਕ ਹੈ, ਤa ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਮਾਲੀਆ ਖਰਚ. ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਇੱਕ ਫਰਮ ਨੂੰ 20 ਸਾਲa ਲਈ ਇਸ ਦੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟ ਵਜl ਿਨਯੁਕਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਹਨa ਨੂੰ 21 ਪFਤੀ6ਤ ਕਿਮ6ਨ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸਿਹਮਤ ਹੋ ਿਗਆ। ਪਰ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨw ਸਮਝੌਤਾ ਖਤਮ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟa ਨw ਪFਾਪਤ ਕੀਤਾਰੁਪਏ. 2,50,000 ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਵਜl ਅਤੇ ਇੱਕ ਿਰਹਾਈ ਪੱਤਰ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨw 2 ਪFਤੀ6ਤ ਕਿਮ6ਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟ ਨੂੰ ਿਨਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹk ਸੀ ਿਕ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟ ਿਕਸੇ ਵੀ ਪਿਹਲੂ, ਅਣਗਿਹਲੀ ਲਈ ਦੋ6ੀ ਸਨ, ਜa ਿਕ ਉਨf a ਨw ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਜa ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਸੀ ਤa ਜੋ ਉਨf a ਦੀ ਏਜੰਸੀ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਖਤਮ ਕਰਨ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਿਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ, ਜa ਉਹ ਕਿਮ6ਨ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਜੀ ਨਾਲ ਸਿਹਮਤ ਨਹk ਸਨ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਬੋਰਡ ਆਫ਼ ਡਾਇਰੈਕਟਰਜ਼ ਨw ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟa ਦੀ ਭਰਪੂਰ 6ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ। ਨਵm ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਕੇਘੱਟ ਕਿਮ6ਨ 'ਤੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟ, ਰੁਪਏ ਦਾ 6ੁੱਧ ਲਾਭ। 30,000 ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪFਤੀ ਸਾਲ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮcਬਰ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨw ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਿਕ ਰੁਪਏ ਦਾ ਖਰਚਾ। 2,50,000 ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਮੁਕੰਮਲ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਤੇ ਿਵ6ੇ6 ਤੌਰ' ਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀਕੰਪਨੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਐਸ 10(2)(xv); ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰ6ੁਦਾ ਕਟੌਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਪਰ ਿਵਭਾਗ ਅਤੇ ਿਟFਿਬਊਨਲ ਨw ਇਸ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਨਕਾਰ ਿਦੱਤਾ। ਹਵਾਲੇ ਿਵੱਚ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨw ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਖਰਚਾ ਪੂਰੀ ਤਰfa ਅਤੇ ਿਵ6ੇ6 ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ6 ਲਈ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਪਰ ਿਕ\ਿਕ ਇਹ ਰਕਮ ਪੂੰਜੀਗਤ ਖਰਚੇ ਦੀ ਪFਿਕਰਤੀ ਿਵੱਚ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਪFਬੰਧ ਤਿਹਤ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਨਹk ਸੀ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰੱਿਖਆ: ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਦੇਣ ਿਵੱਚ ਸਹੀ ਸੀ ਿਕ ਇੱਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦਾ ਮੁਆਵਜਾ 2,50,000 ਇੱਕ ਪੂੰਜੀ ਪFਿਕਰਤੀ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ s ਅਧੀਨ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਖਰਚਾ ਨਹk ਸੀ। 10 ( 2 ) ( xv). (1) ਿਸਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਿਕ ਖਰਚਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕੀਤਾ ਜaਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਨਹk ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਿਕ ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂੰਜੀਗਤ ਖਰਚਾ ਨਹk ਹੋਵੇਗਾ। 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 37 ਐਸ. 10 ( 2 ) ( 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ xy) ਆਪਣੇ ਆਪ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਸੰਕਟਕਾਲੀ ਸਿਥਤੀ gਤੇ ਿਵਚਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਭਾਵm ਿਕ ਖਰਚ 1s ਹੋਵੇ। ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ6 ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰfa ਅਤੇ ਿਵ6ੇ6 ਤੌਰ 'ਤੇ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਜaਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਪੂੰਜੀ ਪFਿਕਰਤੀ ਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨw ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਇਹ ਕਿਹ ਕੇ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਿਕ ਖਰਚਾ ਪੂਰੀ ਤਰfa ਅਤੇ ਿਵ6ੇ6 ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ6 ਲਈ ਸੀ, ਿਕ\ਿਕ ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥa ਅਤੇ ਹਾਲਾਤa ਤl ਸਾਬਤ ਨਹk ਹੁੰਦਾ। (2) ਇਹ ਸਵਾਲ ਿਕ ਕੀ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟa ਨੂੰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਮੁਆਵਜਾ ਪੂੰਜੀ ਹੈ ਜa ਮਾਲੀਆ ਖਰਚ ਹਰੇਕ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥa ਅਤੇ ਹਾਲਤa 'ਤੇ ਿਨਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। Case: J. K. COTTON MANUFACTURERS LTD. versus THE COMMLSSLONER OF INCOME TAX, LUCKNOW [[1976] 1 S.C.R. 648] (1976) . | . Mo Ho leq aeynrara fafaes og qa. | (J. K. Cotton Manufacturers Ltd. The Commissionerof Income-tax, Lucknow) . -(4 faaraz, 1975) (Flo WHo Alto UA, Alo Ao Foy WA, Yo Alo Tai Udo aT aT aet) 3 a | gfeay gran gaa Gaz, 1922 (1922aT 11)— ret 10(2)(xv)—araee afafarn, 1961 aaccaritat 37—sitta aT wat Uee oa—faniet saraafamatat aqafeawrerafs & aaa & aaa aaa ag.vary afmary at aarta & faq dea sfrac——oesferet STaITart[R_arata—faalfedt][ weit]aren:veraary attfers atdiat are waferagtat,afee ag faatfcdt a crrat agar & fae om atk zaTae Gat wettt 1922 % afatrrr at arer 10(2).(XY) & ete at st or aaa et-—ag qaitaa ora otwe aaaHt attardiifratfedt wx ofan Palade aeqat@ wit faarener fawa at dat 1944-45 are ad % fratera slatert ow wt F are up wae fear ar atk vaaTat a sary afaat 3 eqA fratiore frat al) TIVATTTXaee ae A quale alae Ast WaT ve ake wae wae Bt aara at aera He we Bar fear Wert aa) ca wrerafs & aaa & aaa aaa ag. | ; | | . , a _ . | fe | ’ LL 1, oo “ ™ | . | afaat & wr A adterdf a aie fade sa ar were feat atl\freq attadt+t up a GH wala za aaa H adtlardl sagafieat & woHF fadtfaa we faa ak yaa wa aa analfear Sa waa A at qer sag ae aa TR Ae fH aTfritTT. at sarer ag Gita afanat at ot sar at waar fratfea attend wa arr sfrac seraF w UT HA TTeee FH a ? user fram F ana faatfedd F ae atta aa fe dfs ag a pert F areaat Tart F sat F fewfear war at gafaeag gna daa Uae, 1922 af ara 10(2)(XV) % aete arest fe a ae afaftr, 1961 aart 37(1) at aeart & aie gafae ag yalad Sosa Fatawert fea aa ane oa dari ara ae afaard A attaFaaa By aa at fear ake afeacn F Mt ea ATAa Bl THTarava& sft fafase wet & gear ae fear aif saatwaH fafa at ag seq sea adl gor arTarraAaATaTgalas Gea wae A war aie vad afewen A ae feafeat fe ag fafaseat & art F fata wt ae ga Te faaTa seal F Tt F seq aaaF ofr face fear aay(1)var ga art & arg avait fara2 fe qaqa wROTceded GHFe ara asfar ar weaet feat ar?(2)Fararea wealart FH ag fafa faeart & fe ararenaar vasart wired ate wt wfaax gota aa amar amt) (3).Hat feaera aeat at ade g-afe dare sreareF yaaa H faraa ag aa ma fe gat dara B mare we aTa ara Fafa:at at & ate aq at ger feat g at vas at A agl AAA"arefe ag gsitta ora vat 2 afew ag tar aaa J A BTA& dha feat war at aa aa fe arg fafass satwaa1(4) Wetaws areal Ta waaHe afrafaafearwt aaiagswa wart wet ar fe J Faq ag seavzar afaslas weazgfe derat wert aq wafiet weadt orarar wery BT Aare FT ‘ ‘ ~~ . n ‘ - a | wet at at fe aera Fert of gstaa afaaraaa at at fe aera Fert of gstaa afaara at fe aera Fert of gstaa afaaraAM Tea fe aera Fert of gstaa afaara aera Fert of gstaa afaara wT Fert of gstaa afaara A Weta of gstaa afaara gstaa afaara we eet afaara ae amasF wT F X ar, wet at at fe aera Fert of gstaa afaaraaa at at fe aera Fert of gstaa afaara at fe aera Fert of gstaa afaaraAM Tea fe aera Fert of gstaa afaara aera Fert of gstaa afaara wT Fert of gstaa afaara A Weta of gstaa afaara gstaa afaara we eet afaara ae amasF wT F X ar,aaa & faferaa at agt er a am fear at at ad) geaaeaarts Tat TE att at afer Het gy,a ca Case: J. K. COTTON MANUFACTURERS LTD. versus THE COMMLSSLONER OF INCOME TAX, LUCKNOW [[1976] 1 S.C.R. 648] (1976) J. K. COTTON MANUFACTURERS LTD. v THE COMMlSSlONER OF INCOME TAX, LUCKNOW Septemher 4, 1975 (H. R. KHANNA, V. R. KRISHNA lYER, A. C. GUPTA ANDS. M. FAZAL Au, JJ.] . lnccrne~tax Act (11 of 1922) s. 10(2) (Xl')-Scdpe of-Payn1ent to. nianag-1ng agent of co1npe11sation fo'r tcr111i11ati11g n1anogi11g agency-Whether capital or revenue expenditure. An: analysis of s. 10(2){xv). of tM Income-tax Act, 1922, shows that in order to be a deductible expenditure the· amount ha-Y to fulfil two conditions, (i) that it must be laid out wholly and exclusivel:Y for the purpose of the· business, profession or vocation; and (ii) that i_t should not b~ an expenditure of a capitnl nature. Both these conditions have to be complied with before an· ass&see can claim deduction under the section. [660 G] Sorr.e: of the tests that have been evolved. by courls for determining v.i·hen, on the facts and circumstances of a particular case, the expenses disbursed by an ~sses~ee amount to a capital expenditure or revenue r\::ceipt are : (a) Bringing into an asset or advantage of enduring nature would lead to the ir.Jerence that the expenditure is of a capital nature. The terms 'asset' or 'advantage of enduring nature' :ire dc~criptive ;fnd the question will depenJ upon the facts of each case. (b) An item of disbursement may be regarded as of a capital nature when it is re1atable to a fixed asset or capital, whereas circulating capital or stock-in-trade would be revenue receipt. Joh:i S111ith & Sons v. Moore 12 T.C. 266, 282, referred to. (c). E.xpenditure relatinl! to frame work of the business is generally or a capital nature. (d) \Vhen a managing agency is tern1inatcd. if 1he tern1ination is i11 terraren1, that is, if commercial expediency requires that the agency should be terminated as it had becon1e onerous, or it was creating difficulties or the agents \\i:re guilty of negli'gencc, etc., or if any payments. were n1ade as retrench-ment compensation, or confirn1cnt of benefits on employees or for termination of other disadvantage~ or onerous relationship, it would be a capital expenditure, but if it is purely voluntary i'or obtaining substantial benefits, it would be revenue· e\pen<liturc. [6591E-660Dl ~ Tn the. p;·csent cnse, the appel!anL agreed to employ a firni. as its managing agent! for 20 years and to pay them comn1i~sion at 2.! % . But after two years, the appellant terminated the agreement. Th~ managing agents received Rs. 2,50,000 as compensation and '?Xecuted a release deed. The appellant there-after employed another managing agent at 2o/o con1mission. There was nothing to show that the out-going managing agents were guilty of any faches, negli-gence, or that they had caused any loss or disadvantage to the;..pppoellant so. a.;; to justify the sudden termination of their agency, or that they did not agree t<.l reduce the commission. On the other hand, the Board of Director~ paid high con1pliments to the 011tgoing: managing agents. By employing the new managing agents. at the lesser con1mission, a net profit of Rs. 30,000 was made by the appellant per annum. The members of the outgoing and incoming agents, belonged to the same family a<; the appellants, showing, that the appel-lants were interested in both of them. The appellant contended that the 1;:xpenses of Rs. 2,50,000 was in.curred by the appellant wholly and exclusively for carrying on tlie business of the company and would therefore be an allowable deduction under s. 10(2)(xv); but the department and the Tribunal negatived the contention. On· reference. the High c·ourt held that the expenditure· was incurred wholly and exclusively for the purpose of' appellant's business. but. as the amount 'Y"~s in the nature of a capital expenditure, it was not deduwtible under the provision. A B c D E F G H }-- ... ·-( ~ ·-( ~ ) r \ J( • ~ { • • ' J. ~. COTTON I.TD. V. C.I. T· A Dismissing the appeal to this Court. Case: J. K. COTTON MANUFACTURERS LTD. versus THE COMMLSSLONER OF INCOME TAX, LUCKNOW [[1976] 1 S.C.R. 648] (1976) wet at at fe aera Fert of gstaa afaaraaa at at fe aera Fert of gstaa afaara at fe aera Fert of gstaa afaaraAM Tea fe aera Fert of gstaa afaara aera Fert of gstaa afaara wT Fert of gstaa afaara A Weta of gstaa afaara gstaa afaara we eet afaara ae amasF wT F X ar,aaa & faferaa at agt er a am fear at at ad) geaaeaarts Tat TE att at afer Het gy,a ca faraufatratfta—afoeaa sepa daa daz, 192241 arrama elt #& ag far eee wet wy wer & afar ae gi at aaa & fe wd aekit gt at At ara otafet —(i) fe aaa gia ak aeara, afta% satset % fre fretfer fear amar arfea;(ii) aaaeqtr waft ar err gh afari gad aa fe at fealtyart 10(2)(XV) % welt welt ar car at, ea aat aafrataT Ted fear aat oafeciga aaaFH yet caraaTzafrat oc agar @ fe aa fe freifet A cect wd ar aa axwattat fe ae ara % sataa ® fac sara fear war at,aq qeitta vat ag wats afafratfett)aeactea fear & fe ad A area at ar aad, ofefeafaat tar fe Ff ¥TRTT UH Ta Te Gara fear ar fe wa aet AE ongareteraaarm aaifeF HYATwateredam A ax & sora afaftam, fe fear wet wet ora ore1961 ag Harfe a qiaa ar qoitmat ak 37 arr AATaraaraTaegirawat waft& wat at aaF gt fae awat dt sora &1 (a fear26) war a aati ah agsqaT A ae saa wa a afafaaifer fear ar fe250,000 wat % sree ar aiarem qeitra waft at atRafaadrag eftsat spy ea Gaz, 1922at art 10(2) (xv)me afara sett frat wer tac arr aaa eae afafrafer agt ati frat fg at oa fe aarag seater 3qiaar ae wT Bret F yatrar FH fae sora fear watai ag front ga ara # afar fae ae aeat site ofefeafaal* are faa vat ata tt vat sea aaa aT ae are tatoat & farg tar ga sreat & fea areF arene ae sotfe seq aqaraa A few A(fa 29) |e | . | / ,> " -— ~ | ( . a ° \ ‘ > . . \ . | | : m ‘ . | ( ~ er : \ ' ° * ; ® : aitardi atstea | adett vo Ho Aa aR UTHO afTreat at site a_ Bar ato ato WIgal AX To Glo ATAXmarares at fora eararfiraia Gao Aaa wae wall tT feat ure,at26 saelae fra,a arat1969 ara at feu memae% fade ox fees ara at at we mite 2mega attr fat cea F gare ax sega at WE J Ve Tetwat F ga ware fear atawa%|||atari Raffa oe arduta stata wert 2waarwatTt “Sto FT Fo waar ddd wien 1944-45 ae Hephered otTTA Far fafats” fr watan aaa at feat ara & 2 at& wht a1 atari fearedse FtatPUT wert 8 WIT,& sara 1941 afrnat A fronfea F wa fear H var fratfrt sae fear afaaatat ari agarea% far 20 af F ana aw at Her ar We wayarr 25% at at a ater saa at ot at1 ara2at are attarit% ag freaa fearfs quite waarcaqa % at woz facnferfearwat ar ga aaraax fearaTT He Bat sara wfsHaiatA sa seas BT Tet eAlHTTeet frat at fe atraredf arr ‘at we at ate gas ofeormeaerywera oafeadl aitwaa arr 28faaray,1943fareat &us adte faaterfara atafrorfera ga art feat F agft mar aaai ga at frataa- fe aefait sar afaaat at aa afaar & adit faa aaa & agaqa wo& aara faeoat % faa sfaac F ake K2,50,000 wa at Ufa at dar atm) fag atedJ uw,wat wi wait do Fo aafeme sitter a avy wa Weerafvsat& wyH faatfnrwx feat ate 30 faaraz, 1943 | | , $0Sgeaqa catataa facia afer [1976] 2 aH0 fo To at sah yet H oun aoe fated fear1 werdt aT artaretet wantedfeteats arr we fearmar |—— 3.eget ara 4, feats gaBH at As fH aa2,50,000ea aT Sfaax at fr faattt seer afaaat at fearuaeatwat at frat Aaa & amaare STA fratfedt WATT art aT ot aT after aT wareswera aT aT? wa€ ae aefe ae aa gia ak waa wT a HPT% aaHT aay F water F fore sana fear wat aT ga-fay ag aredta arraxt afafira, 1922 tfarm 10(2) (xv)a oe oraat fe ora ax afafrrm, 1961 Ft art 37(1)ewey g ame zafaw a aviet sar Fadieaaa sett ¢ 2? ated ar ame aa ax afsardwere0a aa araa feeogreAY ATTat fewart. afer a sea aaa H sft free aea wt gare ax fear aiitfe saatua a fafa ar ate oasua agt stat ati aa aiid« F sareessoa aATTAT Fsama aaed fraraix saree Teamarag A afiaetfree fear fa ag faeafafat are yet F ava ot fram we AK(aaqax afar a ol wet HomeOST ORTATAT& ofa fate faen— ata afew ag afafaaitea ax ana at fe att araarapet dtephered fafrts at afeeor (aefae)toFo HeT Harberfafats a orafea aca asa2. wT afaae oe ga fasmg &fat wy aradt fe sat AIT 1,00,000-wa at Ufa * far arwaaag feetoer uf# far a, at . Case: J. K. COTTON MANUFACTURERS LTD. versus THE COMMLSSLONER OF INCOME TAX, LUCKNOW [[1976] 1 S.C.R. 648] (1976) ਐਕਟ ਦੀ xy) ਆਪਣੇ ਆਪ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਸੰਕਟਕਾਲੀ ਸਿਥਤੀ gਤੇ ਿਵਚਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਭਾਵm ਿਕ ਖਰਚ 1s ਹੋਵੇ। ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ6 ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰfa ਅਤੇ ਿਵ6ੇ6 ਤੌਰ 'ਤੇ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਜaਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਪੂੰਜੀ ਪFਿਕਰਤੀ ਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨw ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਇਹ ਕਿਹ ਕੇ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਿਕ ਖਰਚਾ ਪੂਰੀ ਤਰfa ਅਤੇ ਿਵ6ੇ6 ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ6 ਲਈ ਸੀ, ਿਕ\ਿਕ ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥa ਅਤੇ ਹਾਲਾਤa ਤl ਸਾਬਤ ਨਹk ਹੁੰਦਾ। (2) ਇਹ ਸਵਾਲ ਿਕ ਕੀ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟa ਨੂੰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਮੁਆਵਜਾ ਪੂੰਜੀ ਹੈ ਜa ਮਾਲੀਆ ਖਰਚ ਹਰੇਕ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥa ਅਤੇ ਹਾਲਤa 'ਤੇ ਿਨਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। (3) ਮੌਜੂਦਾ ਕੇਸ ਗੋਦਰੇਜ ਕੰਪਨੀ ਬਨਾਮ ਿਵੱਚ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੁਆਰਾ ਕਵਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। ਸੀ. ਆਈ. ਟੀ. ਬੰਬੇ ਿਸਟੀ (47 1. ਟੀ. ਆਰ. 381) ਉਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਿਪਛਲੇ ਸਾਰੇ ਫੈਸਿਲਆਂ gਤੇ ਿਵਚਾਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਅਿਜਹੇ ਹਾਲਾਤa ਿਵੱਚ ਿਜਵm ਿਕ ਤੁਰੰਤ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਖਰਚਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਹੱਥa ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਪੂੰਜੀਗਤ ਖਰਚਾ ਅਤੇ ਪFਾਪਤਕਰਤਾ-ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਹੱਥa ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਪੂੰਜੀ ਰਸੀਦ ਹੋਵੇਗੀ। 10 ( 2 ) ( xv), ਇਹ ਦਲੀਲ ਿਕ ਕੇਸ ਿਸਰਫ ਭੁਗਤਾਨਕਰਤਾ-ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਹੱਥa ਿਵੱਚ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਪFਿਕਰਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਦੇ ਹੱਥa ਿਵੱਚ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਪFਿਕਰਤੀ ਬਾਰੇ ਿਟੱਪਣੀਆਂਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ-ਕੰਪਨੀ ਸਮਰਥਕ ਹੋਵੇਗੀ, ਿਬਨa ਿਕਸੇ ਤੱਤ ਦੇ ਹੈ। (4) (ਏ) ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨw ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਲਾਭ ਨੂੰ ਹlਦ ਿਵੱਚ ਿਲਆਇਆ ਹੈਪFਬੰਧਨ ਏਜੰਸੀ ਿਵੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਦੁਆਰਾ ਕੁਦਰਤ, ਿਕ\ਿਕ, ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ. 30,000 ਜੋ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਪFਤੀ ਸਾਲ ਆਵਰਤੀ ਲਾਭ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਿਮਿਲਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਪFਿਕਰਤੀ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਮੰਿਨਆ ਜaਦਾ ਹੈ ਤa ਜੋ ਅਥਰਟਨ ਬਨਾਮ ਿਵੱਚ ਇਸ ਦੀ ਪਿਰਭਾ6ਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆ ਸਕੇ। ਿਬFਿਟ6 ਇੰਸੂਲੇਿਟਡ ਅਤੇ ਹੇਲਸਬੀ ਕੇਬਲਜ਼ ਿਲਮਿਟਡ (10 ਟੀ. ਸੀ. 671), ਿਜਸ ਨਾਲ ਇਹ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਇਆ ਜaਦਾ ਹੈ ਿਕ ਖਰਚਾ ਪੂੰਜੀਗਤ ਹੈ। (ਬੀ) ਇਹ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਖਰਚੇ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਨਹk ਸੀਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਸੀ ਤl ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਓ ਅਤੇ ਿਵਚੋਲੇ ਦੇ ਲਾਭ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਪFਬੰਧਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥa ਿਵੱਚ ਲਓ। (ਸੀ) ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ। ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਅਨੁਮਾਨ ਿਜਸ ਤl ਿਲਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈਮਾਮਲੇ ਦੀਆਂ ਸਿਥਤੀਆਂ ਇਹ ਹਨ ਿਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਸੀ ਨੂੰ ਬਰਖਾਸਤ ਕਰਨਾ ਦੋਵa ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟa, ਿਜਨf a ਿਵੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਿਦਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇ6 ਨਾਲ ਸੀ, ਨਾ ਿਕ ਿਕਸੇ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਕਾਰਨ। ਸੀ. ਆਈ. ਟੀ. ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ, II, ਕਲਕੱਤਾ ਬਨਾਮ ਕੋਲਾ ਿ6ਪਮcਟ (ਪੀ) ਿਲਮਿਟਡ [1971] 3 ਐਸ. ਸੀ. ਸੀ.736 , 740-41 . ਆਮਦਨ ਕਿਮ6ਨਰ-ਟੈਕਸ ਮਦਰਾਸ ਬਨਾਮ ਐਮ/ਐਸ. ਅ6ੋਕ ਲੇਲcਡ ਿਲਮਿਟਡ [1973] 3 ਐਸ. ਸੀ. ਸੀ. 201,204 ਅਤੇ ਐਮ. ਕੇ. ਬFਦਰਜ਼ (ਪੀ) ਿਲਮਿਟਡ ਬਨਾਮ ਇਸ ਤl ਬਾਅਦ ਆਮਦਨ-ਕਰ ਕਿਮ6ਨਰ ਕਾਨਪੁਰ [1973] 3 ਐਸ. ਸੀ. ਸੀ. 30,34 ਆਏ। ਐਗਲੋ ਫ਼ਾਰਸੀ ਤੇਲ ਕੰਪਨੀ (ਇੰਡੀਆ) ਿਲਮਿਟਡ v. ਆਮਦਨ ਕਿਮ6ਨਰ-ਟੈਕਸ 1 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ129 , 133 ; ਆਮਦਨ ਕਿਮ6ਨਰ-ਟੈਕਸ v. 6ਾਅ ਵਾਲੇਸ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਐZਲ. ਆਰ. 59 ਆਈ. ਏ. 206,211; ਕਰਮ ਚੰਦ ਥੋਪਰ ਅਤੇ ਬFਦਰਜ਼ ( ਪੀ) ਿਲਮਿਟਡ v. ਦੇ ਕਿਮ6ਨਰ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ (ਕmਦਰੀ) ਕਲਕੱਤਾ 80 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 167,171; ਆਮਦਨ ਕਿਮ6ਨਰ-ਟੈਕਸ ਕਲਕੱਤਾ ਬਨਾਮ ਟਰਨਰ ਮੌਰੀਸਨ ਐਡ ਕੰਪਨੀ ਪFਾਈਵੇਟ ਿਲਮਿਟਡ 68 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 147, 156 ਅਤੇ ਗFੀਵਜ਼ ਕਾਟਨ ਐਡ ਕੰਪਨੀ ਿਲਮਿਟਡ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ6ਨਰ, ਬੰਬਈ ਿਸਟੀ 48 ਆਈ. ਟੀ. 111 , 134 , ਸਮਝਾ ਿਦੱਤਾ। ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂਇਕ ਫੈਸਲਾਃ 1970 ਦੀ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 2203 ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇ6 ਤl ਿਵ6ੇ6 ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ26 ਸਤੰਬਰ, 1969 ਨੂੰ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨw ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਰੈਫਰੀ ਿਵੱਚ। 1963 ਦਾ ਨੰਬਰ 420 ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਏ. ਕੇ. ਸੇਨ ਅਤੇ ਐZਮ. ਐZਮ., ਖੱਤਰੀਆ। ਬੀ. ਬੀ. ਆਹੂਜਾ ਅਤੇ ਐZਸ. ਪੀ. ਨਾਇਰ, ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਫਜ਼ਲ ਅਲੀ, ਜੇ.-ਇਹ 26 ਸਤੰਬਰ, 1969 ਨੂੰ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਆਦੇ6 ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਿਵ6ੇ6 ਆਿਗਆ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ ਹੈ।ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਪੀਲ ਿਟFਿਬਊਨਲ, ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਬcਚ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ। ਮੌਜੂਦਾ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੱਥa ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈਃ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਮੁਲaਕਣਕਰਤਾ ਇੱਕ ਪਬਿਲਕ ਿਲਮਿਟਡ ਕੰਪਨੀ ਹੈ ਿਜਸ ਨੂੰ 'ਜੇ. ਕੇ. ਕਾਟਨ ਮੌਨਫੈਕਚਰਜ਼ ਿਲਮਿਟਡ' ਵਜl ਜਾਿਣਆ ਜaਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਿਵਵਾਦਗFਸਤ ਮਾਮਲਾ ਇਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਮੁੱਲaਕਣ ਸਾਲ 1944-45 ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨw ਜੁੱਗੀਲਾਲ ਕਮਲਾਪਤ ਨਾਮਕ ਫਰਮ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਫਰਮ ਨੂੰ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟa ਵਜl ਿਨਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਸਮਝੌਤਾ ਸੀ8 ਅਗਸਤ, 1941 ਨੂੰ ਫaਸੀ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟa ਨw ਕੰਪਨੀ ਲਈ 20 ਸਾਲa ਦੀ ਿਮਆਦ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਤl 2 Case: J. K. COTTON MANUFACTURERS LTD. versus THE COMMLSSLONER OF INCOME TAX, LUCKNOW [[1976] 1 S.C.R. 648] (1976) A B c D E F G H }-- ... ·-( ~ ·-( ~ ) r \ J( • ~ { • • ' J. ~. COTTON I.TD. V. C.I. T· A Dismissing the appeal to this Court. HELD·: The High Court wa_s right in holding that the disbursement of compensation of Rs. 2,50,000 was of a capital natlire and was therefore not a deductible expenditure under s. 10(2) (xv). [661 G] ( J) Merely because the expenditure is incurred in the course of the business it could not be said that it would never be a capital expenditure. Section 37 of the 1961 Act corresponding to s. 10(2)(xv) of the 1922 Act, B itself contemplates a contingency where, even though the expenditure 1s incurred wholly and exclusiVely for. the purpose of the business, it mary; still be Of a capital nat_ure. But the High Court wns in error in this casi . . in holding that the expenditure was wholly and exclusively for the purpose: cif the business, because. the findinu is not borne out by the facts and circumstances of the case. [660 H-661 A, G-H] (2) The question whether compensation paid to· the outgoing managing agents is capital or revenue expenditure· depends on the facts and circumstances. C of each case. [662 A-BJ (3) 1be present case is covered by the decision of this Court in 'Godrej-(ompany v. C.l.T. Bombay City (47 J.T.R. 381). That case has considered all the previous ch!cisions and has laid down that in circumstances such as _in the instant case the expenditure would be a capital expenditure in the_ hal)ds of the payer and a capital receipt in the ·hands of the payee-company within th~ meaning of s. 10(2)(xv). The contention that the case was concerned only with the nature of the payment in. the hands of the payee-con1pany and D that the o;bservations regarding the nature of tbe payment in the hands ()f the. payer-company would be abiter, is without substance. [654C, G-Hl (4)(a) The appella.nt has brought int.a existence an advantage of an:Cnduring nature by the change in managing agency, because, the amount of' Rs. 30,000 which the appellant got by way of recurring benefit per annum must l>e-1egard'ed as an advantage of an endurin~ nature so as t9 fall \Vithin its definition in A;herton v. Briti3,h Insulated and Helsby Cables Ltd. ( 10 T.C. 671 ), leading to the inference that the expenditure is of a capital nature. [661 F] E , (tJ.) It was not the case of the appellant reducing its expenditure by getting: rid of the managing agency and taking over the management itself to save !he middleman's profit. [653 BJ (c) In the present case. the only inference that could be dra'iP- froni the circumstances of the case is that the termination of the managing-' agency by the appellant was with the oblique motive of benefiting both the managing agents-, in whom the appellant was interested, and not because of any com-mercial expediency. [661 DJ F C.l.T. West Bengal, II, Calcutta v. CJal Shipment (P) Ltd. [1971) 3 S.C.C . 736, 740-41. The Comn1issioner of Jncome .. tax Madrt.)5 v. M/s. Ashok Leyland Ltd. rI9731 3 S.C.C. 201. 204 and-M. K. Brothers (P) Ltd. v. Con1rnissioner of Income-tax Kanpur [1973] 3 S.C.C. 30, 34 followed. Anglo Persian Oil Co. (India) Ltd. v. Commissioner of lncon1e-tax I J.T.R. 129, 133,; Cornmi.ssioner of Income-tax v. Shaw Wallace and Company \L.R. 59 I.A. 206, 211; Kc~"ani Chand.Thopar and Bros. (P) Ltd. v. Commission.er of G lncorne-tCJX (Central) Calcutta 80- I.T.R. 167, 171; Commissioner of lnconie-tax Calcutta v. Turner Mor.risolt & Company Private Ltd. 68 l.T.R. 147, 156 and Greaves Cotton & Co. Ltd. v. Comniissioner of Income-tax, Bornbay City 4S-I.T.R. 111. 134, explained. CIVIL APPELLATE JURISDICT!i : Civil Appeal No. 2203 of 1"170. Appeal bv Special Leave from the Judgment and Order dated .the H 26th September, 1969 of the Allahabad High Court in Income Tax Ref. No. 420 of 1963. II~L925SupCI/7S A. K. Sen and M. M, Kshatriya, for the appellant. B. B. Ahuja and S. P. Nayar, for the respondent. The Judgment of the Court was delivered. by Case: J. K. COTTON MANUFACTURERS LTD. versus THE COMMLSSLONER OF INCOME TAX, LUCKNOW [[1976] 1 S.C.R. 648] (1976) ata afew ag afafaaitea ax ana at fe att araarapet dtephered fafrts at afeeor (aefae)toFo HeT Harberfafats a orafea aca asa2. wT afaae oe ga fasmg &fat wy aradt fe sat AIT 1,00,000-wa at Ufa * far arwaaag feetoer uf# far a, at . 3. aa afare ae oet are arnt at fae% ag. afafraiferfear ot aaa a fe af a ae| 49,526/13/6 Bt X AsHX 1,00,000 wa A aTFz | _ a | ” | | ’ asta 7 Hae . / a | . art a : | | } a, .4, 7 . : - & fare sara4. Far afawatel fratheat are at deer sare 2,50,000 afar wrt F Tara f a fee a stdaa ae # aret-10(2)(XV) % weite ayaa ere 2 1”WeRa AAABt GraeFraaT are at we atfraifedt + sat do 4% faara fart at area wer oe aie aetfeat| set do 4 a dda ge ata & & fH aa 2,50,000waat ufe at fratfedt arr frat saaafaaat atdadat mg at gepadraUae,1922 at arr10(2)(xv)#matt wageam dt| ged array% arte 26 faaray, 1969aawat mer & aeafafratiea feofe= seanae TiaaT we aaaa frathedt F areareF sateTTH farsara feat war at fag dfs ag wr gota aq ay sataar at gafae gaat aetdt ata at afafsan & sqarat F adievat at araadtat wa:ag waite fare gamaarr gantaaa We @oo - 4. oitardt & faaarate at ote Be F emtwaar aot waeFH ara H a ye mega fay FiuH at agafta& wi fe qfe geq vrmtaa X ag afafratfea frat agafaafe wore gah ome art quate & WIR ag afafratfea MATT HTATK fear HB ara yataTT arfemF fae fe oFatamr10(2)(XV)% sare army att& at gafau ag aaCar ara at frat Hetil gapreae tae FY are 10(2) (XV)e wert St oTaadtAATAT T MAT YS Healat; ate TTT gat Mase ag acti aged, a ae ras fe wer! vexHY ga rare & fafrray stadt wT a art aT Hes react aT5. witertt & far areataFX gat ana frat 3far are searwat F— a vas afer at ania & eet % far war Bat137 aIfo do WIto381, _ | | wet , saat Teeag at star & fH ae aay FT aTeATT& sat& fae fear war ar sae art&fafeareyoat oat fer soe fe ag arar aeedt F ae% gsiwars|oe: | (2) wat aH fe araara} ar ade @, fateme ¢ fie areca sah are seat afte F at Fae ana ara aaa fe ag sitarsftFe | (3)wet aw fe arar aent at daa 3,atevataa aay STRAIT H mereH TaTTT Hww wa fae.gtara at ag ae far aT ara~ ak fHwt oat ey wat ae at 2 at sa sine safe aTaq ama art ater faq ag tat omy ahrwt feara& wae H fear wat at,wa anfe atemae waar frorfana satwerdfata at| | —(4) wrett gee wert at aaa’ Fat faaiaafaefer feu ae a sae at FH ag ad ama aTfe. sat Fae ag sears afafear ayag} fe araeet mate vafert seri arerar srryoat gsiafarB® erHX waa at St at ake menaert & gat awa af saraeet® favfee at oft at ont 21 gat at F seq aTH. Mate gee seri ae area!F fafiratat at.are oe ary agt far arsa aetamfe serodo (1)& (3)a ada2 oa®at FR atF fare adl fewt award aie awearwater ait a are anfar ait F1wet aw fFreat Ho 4 aTadeg BH ag sta gary fe wategus aylatart ama! T gq wraer F faa at fanz ; | | | J 7 | , | . oe | _ , - | _ en | ia J :‘¢, ( ! fe i - neoe¥; : \i);7,po+. | | vio Fo ied Meal Fo, ATTA ATTA [arto water Het] (53 | 8 rr araariiqae tat 8 atardf & fae arta at aeHET att area fearset 2 1 aeowe aft afe wegt are FH get F artFH ag fears tar 2 fe, aWaa qe wert at ama! F cq avarag are afrefeafafrraraarart% arr qiaat Ra ae FI 6. fg uke fram at ak & oteat aeme+ ag ata afe oitearetsara afer at.|warfa atinfsataeerat & at ae at ae gail Tea ATATmeaT fe frat caer afreat oeitera areca gar aaahwre afaeat so Fo aafeay ateiiter eat at aaa a,at etal. gt fearar ames gerSo ade wea es ak waferFatih seer afienat at dae oftex 3%chormereqvertafat art gar at gufing ag ae af mf% aia at% oat 2 ate at few ag Ge a 7,attrifar areta A gt amt A addag srfraeet a oa, ao aeal at aia we oaem@ frre art. Fo afewcr3 fret fear 2 aie fark wa % dda F amt ama fear adh fear ao 2a(1) fF ee are 8 ae gare ad fera a:aa at ag afer eat efar aaaat aEmerat fe: fait saree oofeeat fdr at Oar 8Wee,oR Bar at a ar we aterat detaft at mafgarg et feat fe2 at—TAR was afc st ea ama ax a ofaWHET Tae oafe sae at Hoag waar fea aaa fe ag 20 ao ae aa) ged aK oT AOIa afaecr artat fradar mar ar vase areeMMETe sare ag arw fearé tar a fe fates1 37 wtf to aIxo 381,| . | _ | | | 640 waar at es 1| ; Case: J. K. COTTON MANUFACTURERS LTD. versus THE COMMLSSLONER OF INCOME TAX, LUCKNOW [[1976] 1 S.C.R. 648] (1976) ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਮੁਲaਕਣਕਰਤਾ ਇੱਕ ਪਬਿਲਕ ਿਲਮਿਟਡ ਕੰਪਨੀ ਹੈ ਿਜਸ ਨੂੰ 'ਜੇ. ਕੇ. ਕਾਟਨ ਮੌਨਫੈਕਚਰਜ਼ ਿਲਮਿਟਡ' ਵਜl ਜਾਿਣਆ ਜaਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਿਵਵਾਦਗFਸਤ ਮਾਮਲਾ ਇਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਮੁੱਲaਕਣ ਸਾਲ 1944-45 ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨw ਜੁੱਗੀਲਾਲ ਕਮਲਾਪਤ ਨਾਮਕ ਫਰਮ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਫਰਮ ਨੂੰ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟa ਵਜl ਿਨਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਸਮਝੌਤਾ ਸੀ8 ਅਗਸਤ, 1941 ਨੂੰ ਫaਸੀ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟa ਨw ਕੰਪਨੀ ਲਈ 20 ਸਾਲa ਦੀ ਿਮਆਦ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਤl 2 ਪFਤੀ6ਤ ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ ਚਾਰਜ ਲੈਣਾ ਸੀ। ਲਗਭਗ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨw ਜੁੱਗੀਲਾਲ ਕਮਲਾਪਤ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਮਝੌਤੇ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਥਤ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟa ਨw ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਪੇ6ਕ6 ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਿਲਆ ਿਜਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜl ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟ ਜੁੱਗੀਲਾਲ ਕਮਲਾਪਤ ਦੁਆਰਾ 28 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਿਰਹਾਈ ਦਾ ਇੱਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। 1943 ਿਵੱਚ। ਿਰਹਾਈ ਦੇ ਤਿਹਤ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸਿਹਮਤ ਹੋ ਿਗਆ। 2,50,000 ਮੂਲ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਤਿਹਤ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਸਮਝੌਤੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਹਲa ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟa ਨੂੰ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨw , ਹਾਲaਿਕ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਫਰਮ, ਜੇ. ਕੇ. ਕਮਰ6ੀਅਲ ਕਾਰਪੋਰੇ6ਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨਵk ਕੰਪਨੀ ਵਜl ਿਨਯੁਕਤ ਕੀਤਾ।ਏਜੰਟa ਦਾ ਪFਬੰਧਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਹਨa ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਸਮਝੌਤਾ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ। 30 ਸਤੰਬਰ, 1943. ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਨੂੰ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਬੋਰਡ ਦੁਆਰਾ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਤਤਕਾਲ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਿਵਵਾਦ ਇਸ ਸਵਾਲ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਕmਦਿਰਤ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਵਜl ਇੱਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਿਦੱਤੇ ਜaਦੇ ਹਨ। 2,50,000 ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟ ਇੱਕ ਪੂੰਜੀ ਜa ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਮਾਲੀਆ ਖਰਚਾ ਸੀ। ਮਾਲੀਏ ਤl ਪਿਹਲa ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਿਲਆ ਿਗਆ ਰੁਖ ਇਹ ਸੀ ਿਕ ਿਕ\ਿਕ ਖਰਚੇ ਪੂਰੀ ਤਰfa ਅਤੇ ਿਵ6ੇ6 ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦੇ ਉਦੇ6 ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸੈਕ6ਨ10(2)(xv) ਅਧੀਨ ਆਵੇਗਾ। ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922, ਜੋ ਿਕ ਐਸ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ। 37 (1) ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਪਰੋਕਤ ਪFਬੰਧ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰ6ੁਦਾ ਕਟੌਤੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਕੇਸ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ, ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਿਮ6ਨਰੀ ਅਤੇ ਿਟFਿਬਊਨਲ ਨw ਵੀ ਨਕਾਰ ਿਦੱਤਾ ਸੀ। ਿਟFਿਬਊਨਲ ਨw ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣ ਤl ਵੀ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਕ\ਿਕ ਉਸ ਦੀ ਰਾਏ ਿਵੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਿਬੰਦੂ ਨਹk ਹੈ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨw ਿਫਰ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੀਤੀ ਿਜਸ ਨw ਿਟFਿਬਊਨਲ ਨੂੰ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਚਾਰ ਨੁਕਿਤਆਂ 'ਤੇ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣ ਦਾ ਿਨਰਦੇ6 ਿਦੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਿਟFਿਬਊਨਲ ਨw ਉਨf a ਨੁਕਿਤਆਂ' ਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ। " 1. ਕੀ ਕੋਈ ਸਮੱਗਰੀ ਿਜਸ ਦੇ ਅਧਾਰ gਤੇ ਸੀ। ਅਪੀਲ ਿਟFਿਬਊਨਲ ਇਹ ਮੰਨ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਕ ਜੇ. ਕੇ. ਕੋਟੌਨ ਿਲਮਿਟਡ ਦੀ ਸਦਭਾਵਨਾ ਹੈ।ਜੁੱਗੀਲਾਲ ਕਮਲਾਪਤ ਕਪਾਹ ਿਨਰਮਾਤਾ ਿਲਮਿਟਡ ਨੂੰ ਜੇ. ਕੇ. ਕਪਾਹ ਿਨਰਮਾਤਾ ਿਲਮਿਟਡ ਿਵੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। 2. ਕੀ ਿਰਕਾਰਡ gਤੇ ਇਸ ਨਤੀਜੇ ਲਈ ਕੋਈ ਸਮੱਗਰੀ ਸੀ ਿਕ ਇਹ ਤਬਾਦਲਾ ਕੁੱਝ ਰਕਮ ਲਈ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀਰੁਪਏ. 1,00,000 ਜa ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਰਕਮ ਲਈ, ਅਤੇ 3. ਕੀ ਿਰਕਾਰਡ gਤੇ ਕੋਈ ਸਮੱਗਰੀ ਸੀਿਜਸ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਕ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਕੀਮਤ ਰੁਪਏ ਤl ਵਧ ਗਈ ਸੀ। 49,526 / 13 / 6 ਰੁਪਏ ਤੱਕ. 1,00,000 . 4. ਭਾਵm ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਹੋਵੇ। 2,50,000 ਮੁੱਲaਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟa ਨੂੰ ਉਨf a ਦੀ ਪFਬੰਧਨ ਏਜੰਸੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਖਰਚਾ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਦੀ ਧਾਰਾ 10 (2) (xv) ਦੇ ਤਿਹਤ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਹੈ। ਐਕਟ ".ਜਦl ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵੱਲl ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤa ਮੁੱਲaਕਣਕਰਤਾ ਨw ਿਬੰਦੂ ਨੰਬਰ 4 ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨੁਕਤਾ ਨਹk ਚੁੱਿਕਆ ਜੋ ਇਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ।ਸਵਾਲ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਹੈ। 2,50,000 ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 10 (2) (xv) ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟa ਨੂੰ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਖਰਚਾ ਇੱਕ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਖਰਚਾ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ. 26 ਸਤੰਬਰ, 1969 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਿਵੱਚ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਸਵਾਲ ਿਵੱਚ ਖਰਚ ਪੂਰੀ ਤਰfa ਅਤੇ ਿਵ6ੇ6 ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ6 ਲਈ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਪਰ ਿਕ\ਿਕ ਇਹ ਰਕਮ ਪੂੰਜੀਗਤ ਖਰਚੇ ਦੀ ਪFਿਕਰਤੀ ਿਵੱਚ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵa ਤਿਹਤ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਨਹk ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅਪੀਲ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਿਵ6ੇ6 ਆਿਗਆ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਵਕੀਲ ਸFੀ ਅ6ੋਕ ਸੇਨ ਨw ਆਪਣੇ ਕੇਸ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਿਵੱਚ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੋ ਨੁਕਤੇ ਪੇ6 ਕੀਤੇ ਹਨ। ਸਭ ਤl ਪਿਹਲa ਇਹਅਦਾਲਤ ਨw ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਿਕ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨw ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਹੈ ਿਕ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਖਰਚਾ ਪੂਰੀ ਤਰfa ਅਤੇ ਿਵ6ੇ6 ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ6 ਲਈ ਸੀ। 10 (2)(xv) 6ਬਦa ਿਵੱਚ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ, ਇਸ ਲਈ। ਖਰਚਾ ਇੱਕ ਮਾਲੀਆ ਖਰਚਾ ਸੀ ਜੋ ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ। 10 (2)(xv) ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ; ਅਤੇ ਦੂਜਾ, ਇਹ ਪੇ6 ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਨਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਗਲਤੀ ਿਵੱਚ ਸੀਗੋਦਰੇਜ ਐਡ ਕੰਪਨੀ ਿਵੱਚ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਿਮ6ਨਰ-ਟੈਕਸ ਬੰਬਈ ਿਸਟੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਿਵਦਵਾਨ ਵਕੀਲ ਨw ਿਵਚਾਰ ਲਈ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚਾਰ ਪFਸਤਾਵa ਨੂੰ ਜੋ‚ ਿਦੱਤਾ ਹੈਃ Case: J. K. COTTON MANUFACTURERS LTD. versus THE COMMLSSLONER OF INCOME TAX, LUCKNOW [[1976] 1 S.C.R. 648] (1976) CIVIL APPELLATE JURISDICT!i : Civil Appeal No. 2203 of 1"170. Appeal bv Special Leave from the Judgment and Order dated .the H 26th September, 1969 of the Allahabad High Court in Income Tax Ref. No. 420 of 1963. II~L925SupCI/7S A. K. Sen and M. M, Kshatriya, for the appellant. B. B. Ahuja and S. P. Nayar, for the respondent. The Judgment of the Court was delivered. by FAZAL ALI, J.-This is an appeal by special leave against the order of the High Court of Allahabad dated September 26, 1969 on a reference made to it by the Income-tax Appe!Jate Tribunal, Allahabad. Bench. The facts giving rise to the present appeal may be brieR.y summarised as follows : The appellant assessee is a public limited company known as 'J;K. Cotton Maunfacturers Ltd' and the matter in dispute relates to the. assessment year 1944-45. The appellant entered into an agreement with the firm called Juggila! Kamlapat and employed the said lirm as the Managing Agents of the Company. The agreement was· executed on August 8, 19411 and the Managing Agents were to work for. Jhe Company for a period of 20 years and were to charge com-mission at the rnte of 22%. About two years later the appellant decided to terminate the agreemel)t executed in favour of Juggilal Kamlapat and the said Managing Agents readily accepted the offer made' by the appellant as a result of which a deed of release was· exeeu.ted by the Managing Agents Juggilal Kamlapat on September 28, 1943. Under the release the appellant agreed to pay a sum of Rs. 2,50,000 to the outgoing Managing Agents by way of cqni-. pensation for terminating the agreement much earlier than stipulated bnder the original contract., The appellant, however, employed another firm. namelv. J .K. Commercial Corporation as their new Managing Agents and executed an agreement in their favour on. September 30, 1943. The action of the Company was approved. by th~ Board of Directors. · The dispute in the instant case centres round the question as to whether the compensation of Rs. 2,50,000 paid to the outgoing Managing Agents was a capital or a revenue expenditure incurred by the appellant. The stand taken by the assessee before the revenue was that as the expenses were incurred wholly and exclusively for the purpose of carrying on the ):lusincss of the Company it would fall under s. 10(2}(xv) of the Income-tax Act, 1922, which is the same as s. 37(1) of the Income-tax Act, 1961, and therefore an allowable deduction under the aforesaid provision. The appellant's case was negatived by the Income-tax Officer, the Appellate Assistant Com-mis~i<:mer and also by the Tribunal. 'The Tribunal also refused to make a reference to the High Court as in i_ts opinion no point of law arose. The appellant then aplJ:roaciied the High Court of Allahabad which directed the Tribunal to nlike a reference on the following luur points and accordingly the Tribunal made a reference to the High Court on those points : "l. Whether there was any material on the basis of which the Appellate Tribunal could hold that the goodwill of A B c D E F .G H ( .. .. • jil .. • A B c D E F G H Juggilal Kamlapat Cotton Manufacturers Ltd. was trans-ferred to the J.K. Cotton Manufacturers Ltd. 2 .. Whether there was any material on the record for a finding that the said transfer had l)ee.n for a sum of Rs. 1 ,00,000 or for any other sum, and · 3. Whether there was any material on the record from which it could be held that the land had appreciated in value from Rs. 49,526!J3/6 to Rs. 1,00,000. 4. Whether a sum of Rs. 2,50,000 paid by the assessee to the Managing Agents for the termination o_f their Manai:-ing Agency is an expenditure admissible under Section 10(2) (xv) of the Income-Tax. Act." Case: J. K. COTTON MANUFACTURERS LTD. versus THE COMMLSSLONER OF INCOME TAX, LUCKNOW [[1976] 1 S.C.R. 648] (1976) . | _ | | | 640 waar at es 1| ; .(2) fe aeife aaasara afanatFoFoRat a a dare a, ae aera BA OB fre HEare adfe fobsare ofeach yoae eT Hattaitwert & dam at feat at alin ag sarTafr& adic® far Fae oe A we AWI a | | (3) ae ate Ger area vat 2 set fe atera faatfaara el aareat Hee aA aT A aTarWN, Taewayar aftaa aq Hl waseed ofawer awa a a atag at saa UFofapat F care oe gat sara afeaat ay wataeT AT|,| | | Sara |(4) fe eratfH 2,50,000ara a afaae attaret are frttit sar oafaaat at ded fear vat at, aaysareafirnat faatiert #% 30,000wad aT Ye. aawerd are Haat wat at aT fe cH mradf ara FeqHoa sie eee aaa Fo Ie afarAt sa fact shh a (5) fe at yar afeaatatar wot aatq fratTawTwar afenatitat wer ag efaa aefe farnfrat ar gera (attend) aa at Fo saetae oa| 8.| fat et oaeal8. ga at are aaa ey FH & mea oatfaa at wx far me owfafad mat 2 oak cea a fade Be ay sea Tareas a At aT feaA afer ara aaoft me saat F wT HT1We aRFWS 69KX Ce | | . } . ' x: ’ . | - | \ OT | vo Y _ « :4eo coo | | ee bs De . .os y | . ot at ve at star fe 24 wIea, 1943[wT][ Ze] domH HATa oda dat 2isa dona farafafar atomfee ae a— at ait“froma ag cana% woo a wenfa et gh & at faarcfand fe cafe feat ad watsara afanatat3 mer a aga weet wars@ ateFaqamara saedia Of F at Ge, waal avaiart < aél fear ot aaa fe Sto Fo HUTTarmafafats Foor MacaAg vara afaaatatat fagfet & wecdt at fasta ara ata at fe adavaraoafwadt araaa: adt 2 ored aaife4 aftawye ea F F Bk sas Barat afH so Ho HalmTTareafates ¢ freq et Tt ATT Aa TegaaT Z-safaa araat 30,000 waa sfrata st aofaaataawT HX ay at weaat a aga vatfear me vat aTt oeafm eta B-- (1) fe fab afreah at cer aetat & faq aga sstat #t wéft, aa (2) fe aa afaaatBt Wald To Fo Fafa Fitter A a wa Gr st aE otgaH AAT TX 30,000 waa wa at aaa aayat 9. at sax afsect4 wea araraaat feu avoat faca dal area A ae AAT.F HATFH Bae TKfarafromeatad fear at (ATRaH FT ISS 65)~— “adi sara afaactat ® wea a ag afer Aa2 fe faarftar ar gera ga al F sae fea caare1”10. Hfreerye sa geal H arare az ae fone farafe sfaax arfafiatax are& aca fear wat ar ak saeartW ag agl anewt aaa a fag tat aa es TT Area® cater % faq quiaat ate marca gore fear war arwea wraraa§ oafreen aro faq me are&wate26 M of Law/75— 5. ° e id , | | , . e 137 | . 56 Seema amare frie afar [1976] 2H0 fro qo ort frat ot faq ze araTe Te sak sfteatr st gies stat fe dfs fratfedt serarr sia ova gsina sat a|11. Sede artFS aeat ate ofefeafaat at carr 4erewat gUaH matega we mt art Hate oa ateama! aa 2 fe aeF few aM a ow Ttararey & fafrray F mele. oat 2sa ara4, wa fHwe wet 2 fe ae arerag oer are% araofeax aaamt oot feat ae vet oat ot fe oafenat3, vatzavrarearr fta mea ape antwteo ¥ wad BwWH at FX Hy dee adi at ana 2 fe sega ama F ataa fattat afenciat at sfaax F eq F daa as fearwr a ae oiesafe ar aa eengaia aaa F aavararaa«6farafafiae arteryfrat at —| “sa fafaraatsare % 7,50,000 at at ofraT dara cat afta seat fests ca acesseae owe at go aa& far aa at we at aferaeqreda[Ufesfrs]H seat dareF dda ate F wert ora zafau oe ane fac me ae wEAT & fefraerat 4, st fe fratfer feu aw 4, fader wet tgwiaat zr| gat meat F set aH fH safaa artaT ade 2 saa dasarafraat ae safirn & fav fratwt at seaaxe ufesfe aademaw & fag af& gahoma a&®favfrat wat ar ait gafae ae ita aa oT ah ataw;fe fratot at dat & saat ofa goa oferfe4 saa afeaat at aa aa sre ar afa® fare aferago to aTeo 381.|- | ° . . . aaoy;|:yo _ | | ,{ - n | Ct * a «) bos — tet a_ . =,: |} —™ * ={ Case: J. K. COTTON MANUFACTURERS LTD. versus THE COMMLSSLONER OF INCOME TAX, LUCKNOW [[1976] 1 S.C.R. 648] (1976) ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਿਵਦਵਾਨ ਵਕੀਲ ਨw ਿਵਚਾਰ ਲਈ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚਾਰ ਪFਸਤਾਵa ਨੂੰ ਜੋ‚ ਿਦੱਤਾ ਹੈਃ (1) ਿਜੱਥੇ ਭੁਗਤਾਨਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਸਮਾਪਤੀ ਦੇ ਬਦਲੇ ਭੁਗਤਾਨਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜaਦਾ ਹੈ।ਇਸ ਦੀ ਏਜੰਸੀ, ਇਹ ਉਸ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹk ਕਰਦੀ ਜੋ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ6 ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਵਾਸਤਵ ਿਵੱਚ ਪੂੰਜੀ ਖਰਚ ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ -ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਹੱਥa ਿਵੱਚ। ( 2 ) ਿਜੱਥl ਤੱਕ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਸਬੰਧ ਹੈ, ਕਾਨੂੰਨਇਹ ਹੈ ਿਕ ਆਮ ਤੌਰ gਤੇ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਪFਾਪਤ ਕੋਈ ਵੀ ਮੁਆਵਜਾਪੂੰਜੀ ਰਸੀਦ ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ (3) ਿਜੱਥl ਤੱਕ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਸਬੰਧ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਭੁਗਤਾਨ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ6 ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤa ਿਸਰਫ਼ ਇਹ ਤੱਥ ਿਕ ਇਸ ਨw ਭੁਗਤਾਨ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਿਵੱਚ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਖਰਿਚਆਂ ਨੂੰ ਘਟਾ ਿਦੱਤਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਖਰਚ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਨਹk ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਦl ਤੱਕ ਿਕ ਕੁਝ ਸੰਖੇਪ ਨਾ ਹੋਵੇ।ਜa ਬੇਲੋ‚ਾ ਉਦੇ6 6ਾਮਲ ਹੈ। (4) ਗੋਦਰੇਜ ਐਡ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ (gਪਰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ) ਿਵੱਚ ਿਨਰਧਾਰਤ ਿਸਧaਤa ਨੂੰ ਿਸਰਫ ਇੱਕ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਵਜl ਪਿ‚fਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈਪFਸਤਾਵ ਹੈ ਿਕ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ, ਅਰਥਾਤ,ਪFਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ, ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਪੂੰਜੀ ਯੋਗਦਾਨ ਵਜl ਭੁਗਤਾਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਹੱਥa ਿਵੱਚ -ਇਹ ਰਕਮ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਦੀ ਰਸੀਦ ਬਣ ਜaਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ 6ਬਦa ਿਵੱਚ gਚਅਦਾਲਤ ਨw ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਨਹk ਕੀਤਾ।ਗੋਦਰੇਜ ਐਡ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਅਦਾਲਤ (gਪਰ)। ਮਾਲੀਆ ਿਵਭਾਗ ਵੱਲl ਪੇ6 ਹੋਏ ਸFੀ ਆਹੂਜਾ ਨw ਹਾਲaਿਕ ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਿਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲl ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਸੀ ਨੂੰ ਵਾਧੂ ਵਪਾਰਕ ਕਾਰਨa ਕਰਕੇ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਿਜਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇ6 ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟ ਜੁੱਗੀਲਾਲ ਕਮਲਾਪਤ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟ ਜੇ. ਕੇ. ਕਮਰ6ੀਅਲ ਕਾਰਪੋਰੇ6ਨ, ਜੋ ਇਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਨ, ਦੋਵa ਨੂੰ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਸੀ।ਿਸੰਘਾਨੀਆਂ ਦਾ ਉਹੀ ਪਿਰਵਾਰ ਅਤੇ, ਇਸ ਲਈ, ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟa ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਨਾਲ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਲਾਭ ਹੋਇਆ ਇਹ ਇੱਕ ਨਵk ਸੰਪਤੀ ਦੀ ਪFਾਪਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਇੱਕ ਪੂੰਜੀਗਤ ਖਰਚਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਿਵਦਵਾਨ ਵਕੀਲ ਦੁਆਰਾ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਠਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਦਲੀਲa ਨਾਲ ਨਿਜੱਠਣ ਤl ਪਿਹਲa, ਕੁਝ ਤੱਥa ਦਾ ਿਜ਼ਕਰ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਿਟFਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਲੱਭੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਿਜਨf a ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਿਵਵਾਦਪੂਰਨ ਨਹk ਹੈ। (1)ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਸੁਝਾਅ ਜa ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹk ਸੀ ਿਕ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟ ਿਕਸੇ ਵੀ ਤਰfa ਲਾਪਰਵਾਹੀ, ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਦੇ ਦੋ6ੀ ਸਨ ਜa ਉਨf a ਨw ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਜa ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਸੀ ਤa ਜੋ ਦੋ ਸਾਲa ਬਾਅਦ ਉਨf a ਦੀ ਏਜੰਸੀ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਬੰਦ ਕਰਨ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਿਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ, ਹਾਲaਿਕ ਇਹ 20 ਸਾਲa ਲਈ ਜਾਰੀ ਰਿਹਣ ਲਈ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਿਬਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਇਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਨੁਲਗਿਟFਿਬਊਨਲ ਵੱਲl ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਿਜਆ ਿਗਆ ਕੇਸ ਸਪੱ6ਟ ਤੌਰ gਤੇ ਦਰਸਾ\ਦਾ ਹੈ ਿਕ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਬੋਰਡ ਨw ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋ ਰਹੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟ ਜੁੱਗੀਲਾਲ ਕਮਲਾਪਤ ਦੀ ਬਹੁਤ ਪF6ੰਸਾ ਕੀਤੀ। (2)ਜੇ. ਕੇ. ਕੋਟੌਨ ਿਲਮਿਟਡ ਵੀ. ਸੀ. ਆਈ. ਟੀ (ਫਜ਼ਲ ਅਲੀ, ਜੇ.) 653 ਏ (2) ਹਾਲaਿਕ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟ ਜੇ. ਕੇ. ਕਮਰ6ੀਅਲ ਕਾਰਪੋਰੇ6ਨ ਿਸਰਫ 2 ਪFਤੀ6ਤ ਦੇ ਿਮ6ਨ 'ਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਿਤਆਰ ਸਨ, ਪਰ ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦੇਣ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹk ਹੈ ਿਕ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟa ਨw ਆਪਣਾ ਕਿਮ6ਨ ਘਟਾਉਣ ਤl ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਸੀ ਜੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਸੀ ਦੇ ਹੱਥ ਬਦਲਣ ਦਾ ਇਕੋ ਇਕ ਅਧਾਰ ਸੀ। ( 3 ) ਇਹ ਅਿਜਹਾ ਮਾਮਲਾ ਨਹk ਹੈ ਿਜੱਥੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨw ਆਪਣਾ ਖਰਚਾ ਘਟਾਇਆ ਹੋਵੇ।ਿਵਚੋਲੇ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਕੇ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜl ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਸੀ ਤl ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣਾ ਅਤੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਸੀ ਨੂੰ ਖੁਦ ਲੈਣਾ। ਇਹ ਿਸਰਫ਼ ਇੱਕ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਲਈ ਬਦਲਣ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ। (4) ਇਹ ਹਾਲaਿਕ ਰੁਪਏ ਦਾ ਮੁਆਵਜਾ ਹੈ। 2,50,000 ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟa ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਪਰ ਿਫਰ ਵੀ ਨਵm ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟa ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ 5 ਕਰੋ‚ ਰੁਪਏ ਦਾ 6ੁੱਧ ਲਾਭ ਹੋਇਆ ਸੀ। 30,000 ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀਕੰਪਨੀ ਜੋ ਹੋਰ ਸਹੂਲਤa ਤl ਇਲਾਵਾ ਇੱਕ ਆਵਰਤੀ ਲਾਭ ਦੀ ਪFਿਕਰਤੀ ਿਵੱਚ ਸੀ। (5) ਦੋ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟa, ਅਰਥਾਤ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟa ਦਾ ਇਹ ਸੰਿਵਧਾਨ ਦਰਸਾ\ਦਾ ਹੈ ਿਕ ਿਸੰਘਾਨੀਆ ਪਿਰਵਾਰ (ਅਪੀਲਕਰਤਾ) ਦੀ ਦੋਵa ਿਵੱਚ ਵੱਡੀ ਿਦਲਚਸਪੀ ਸੀ।ਇਹ ਤੱਥ ਵਾਧੂ ਦਸਤਾਵੇਜ਼a ਦੁਆਰਾ ਸਪੱ6ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਬਤ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਦਾਇਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਜੋ ਿਟFਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਕੇਸ ਦੇ ਿਬਆਨ ਿਵੱਚ ਸੰਦਰਭ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਇਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਪੀ 'ਤੇ ਅਨੁਲਗ' ਜੀ '। 69 ਪੇਪਰ ਬੁੱਕ ਤl ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਿਕ ਜੁੱਗੀਲਾਲ ਕਮਲਾਪਤ ਦੀ ਏਜੰਸੀ ਨੂੰ ਬਰਖਾਸਤ ਕਰਨ ਵੇਲੇ gਚ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਨf a ਪFਬੰਧਕ ਏਜੰਟa ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਿਜਵm ਿਕ 24 ਅਗਸਤ, 1943 ਨੂੰ ਹੋਈ ਮੀਿਟੰਗ ਦੇ ਵੇਰਿਵਆਂ ਤl ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਮੀਿਟੰਗ ਿਵੱਚ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਿਨਰੀਖਣ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨਃ Case: J. K. COTTON MANUFACTURERS LTD. versus THE COMMLSSLONER OF INCOME TAX, LUCKNOW [[1976] 1 S.C.R. 648] (1976) 3. Whether there was any material on the record from which it could be held that the land had appreciated in value from Rs. 49,526!J3/6 to Rs. 1,00,000. 4. Whether a sum of Rs. 2,50,000 paid by the assessee to the Managing Agents for the termination o_f their Manai:-ing Agency is an expenditure admissible under Section 10(2) (xv) of the Income-Tax. Act." When the matter was heard by. the High Court, the assessee did not press any other point cx9eptiµg point No. 4 which related to the question whether a sum of Rs. 2,50,000 paid by the assessec to the outgoing Managing Agents was an admissible expenditure under s .. 10(2) (xv) of the Income-tax Aq, 1922. The High Court by its. judgment dated September 26, 1969, .held that the expenditure in question was incurred wholly and exclusively, for the purpose of assessee's business, but as tne amount was in the nature of a capital expenditure it was not deductible under the provisions of the Income-tax Act and hence this appeal before us by special leave. Mr. Asoke Sen learned counsel for the appellant has submitted two points before us in support of his case. In the first place it was contended that the High Court having held that the expeinditure · incurred was wholly and exclu&ively for the purpose of the business should have held that s. 10( 2) (xv) . applied in terms and. therefore. the expenditure was a revenue e;penditure which would be deductible utider s. 10(2) (xv)· of the Income.-tax Act; and secondly, it was submitted that the High Court was in error in not correctly applying the decision of this Court in Godrej & Co. v. Commissioner of Income-tax Bombay City([1]). The learned counsel for the appellant has adumbrated four pro-positions before us for consideration : ( 1) Where a payment is made by the payer Com-pany to the payee Company in lieu of termination of its agency, it does not follow that the said pay-ment which was made for the purpose of business mu~t ipso facto be considered to be capital expendi-ture in the hands of the payer Company. (2) So far as the paye_e Company is concerned. the law is that penerallv anv comoen<ation received by it must he considered as capital receint (I) 37 I.T.R. 38 L. (3) So far as the payer Company. is concerned, if pay-ment is for the purpose of business, the mere fact that it has, by virtue of the payment, increased its profits and r~uced its expenses, should not be re-garded as expenditure ~f capital nature but would be one in the course of basiness unless some obltque or gratuitous purpose is involved. Case: J. K. COTTON MANUFACTURERS LTD. versus THE COMMLSSLONER OF INCOME TAX, LUCKNOW [[1976] 1 S.C.R. 648] (1976) (2) So far as the paye_e Company is concerned. the law is that penerallv anv comoen<ation received by it must he considered as capital receint (I) 37 I.T.R. 38 L. (3) So far as the payer Company. is concerned, if pay-ment is for the purpose of business, the mere fact that it