Juggilal Kamlapat, Kanpur v. Commissioner Of Income-Tax, Lucknow

Case: JUGGILAL KAMLAPAT, KANPUR versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW [[1970] 1 S.C.R. 720] (1970) JUGGILAL KAMLAPAT, KANPUR v. COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW July 31, 1969 [J. C. SHAH, ACTING C.J., V. RAMASWAMI AND A. N. GROVER, JJ.] Jncon1e-tax-Deafing in shares-Whether capital investment or trading activity. The assessee firm used to promote companies. It purchased all the shares of a Company at the ruling rates with borrowed money and very soon thereafter disposed of all of them at a profit. Before the Income-tax authorities the assessee claimed that it had taken over the shares with a view to secure the managing agency of that Company and had thereafter distributed the shares to its allied concerns, that the transaction was only to facilitate acquisition of a capital asset and the profit realised from the sale of such a capital investment was a capital gain. It was, found by the Departmental authority and the Tribunal that the shares were not merely 'distributed' to the assessee's associates, but that, some of the shares were sold to its allied concerns and others to strangers, through brokers, in small lots and at a profit. Also, the interest which the assessee had to pay for the amount borrowed for purchasing the shares was debited in its revenue account and was claimed befdre the Income-tax authorities as a revenue allowance. The assessee also purchased shares of two other Companies which were its allied concerns, and commenced selling them soon after at a profit. It was claimed before the Income-tax authorities, with respect to these transactions that when a part of the new issue of capital o'f those two Companies was not taken over by the public, the assessee, as the financiers of those two companies took over the shares, that they were in the nature of a capital investment and the shares were sold on account of 'financial embarrassment' and not with the object of earning income and so, the profit realised by the sale did not attract income tax. The Departin:ental authorities and the Tribunal found that the first Jot of shares in one of these two Companies was purchased in January, 1945 and the firm went on purchasing and selling the shares of that Company thereafter from February, 1945 and hence, there could not have been any 'financial embarrassment'. As regards the shares in the second company they were purchased in February, 1945 and sold in August, 1945. The sales were all through brokers and at a profit. On the question whether the total profits realised by the assessee was a capital gain or revenue income, HELD : Whether a transaction is or is ·not an adventure in the nature of trade is a mixed question of law and fact : in each case, the legal effect of the facts found by the Tribunal on which the tax-payer could be treated as a dealer or an investor in shares has to be determined. [724 C-D] In the present case, on the facts found, there was a well planned scheme for earning profit. Therefore, all the transactions were impressed with the character of a commercial transaction entered into with a view to earn profits and were not capital investments, and hence, were liable to tax '.72-t D; 725 A-BJ · A B C D E F G H ' ..... Ltd. v. C. I. T., Bombay, 41 J.T.R. 534, A Ra111 Narain Sons (P) (S .C.) explained. CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal No. 1953 of 1968. Appeal by special leave from the judgment and order dated B September 17, 1962 of the Allahabad High Court in Misc. I.T. Application No. 167 of 1955. A. K. Sen, G. L. Sanghi and B. R. Agarwal, for the appellant. Jagdish Swarup., Solicitor-General, S. K. Iyer, R N. Sachthey and B. D. Shc:rrna, for the respondent. c The Judgment of the Court was delivered by Case: JUGGILAL KAMLAPAT, KANPUR versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW [[1970] 1 S.C.R. 720] (1970) | oe+ BMTaaA SAAT, STITT AT : | «Waa aya, ABTS | | ( Juggilal Kamlapat, Kanpur | | | | aCommisioner of Income tax, Lucknow) of Income tax, Lucknow) Income tax, Lucknow) tax, Lucknow) Lucknow)| )aCommisioner of Income tax, Lucknow) of Income tax, Lucknow) Income tax, Lucknow) tax, Lucknow) Lucknow)| | | (81 Tg, 1969) Oo (mraaret yer eararfatia Ho ato ag, Ato Taearet AIT Yo Tato Maz) masta at ale —ag a'sina fafa8 waar earafcnfeateara ?a||Co e fratfedt wa srafral er asada fran eta at 1 sad afwarat aw qeerat & at Mat sare fae gC Hate far att aaengq we ad vAaitaat aana feat | raat sifearitat & amet faatfeal + agara fro fis gee ae weg ar care afeaEa sea Her at afte & fwWX TAMAVAT Ta Had st aed aeqaa ayerat H aie feat, ag feSat Borage Fae Goltrat arfeaat F astay BY gee garefore fee qaT atart BS ssitre fafrarat & fae & sreq are gst afrara ar1 fansite srfe-are ate afsatar a ag farsrret faarar fe fat sae frathdt & aggaaagearat ay et faafea’ adi fae ae aay sat F gg Mat T-ae freioH art aeas aged at ate ea Bae fat cereal atarhe aafehaasofattare at Fe ae Fi fratfet at tad at ater & far sent atTe THAT FH sas Bq ger saat Wi sar aI UsHeq cat F fafa Fxfeat atc arate oonfrarftat } ager sah far aseq ate F eq F arat 7Voy! \ | | | : ; — : | | 736 SeaaA RATATAT favia afarat [1970] 2 3H0 fro qo fratfeat t at ea aeafaat }, tt gah ages ager & aacwafry ott sah ster cea dt saat ara ax fees Heat Teew He feari caaera at aaa saat fears F awe aearar Peat var fe aaadrat Hearst Fae qait GUSTUH MT Bl TAT A HT at far aT fratfeattoa dat arafaat & fardteat & eo.F ag unt ar ae fear; ae fe adeaere doftra fafa at safe& site ag fe ga Rad a fan “facie dae”(financial embarrassment) areq ara fe ara sife asa ate seesfeat aat a ate zafae ga far & sea wT gz maar ey aet @ 1 fearhaatferarfeat site afta} ag frond frarar fe gq a arafaal 8 UH Bey* aad ervey amt (ame) weed, 1945em Pear warale gah TalemH Te Reet & hat ar safer azatt, 1945 a ard car maa “fadaE” HT BE ave aa A aad wat as gad Bra H Tat Ar araey FFBrag, 1945 F eds ae Tate ae, 1945 HAS avy| ait far caratal AhaWe areat fe ATF| ) e { } | , | ee So Tet Tx, fe sar fretfedh aver sea wat are st area aT aTeTATuser aa, frrafafar afafratea far aa° : rT atufaatita—ae deragre sarart Ht caf ar ater @ aya ae aeua fate att cea at fate set 8: get aaa F afeaam are ara fee aeaeat ar forre ares oe ara Ha amterd ar fatrarmaat ® eq X ataroT apa ¢ fates cara saree HAT Alar @ tareary few ae aval & grax gzae mer aT aaa & fe star ame F ary afta eit al ue gaat‘cate at1 gafeay eat deraerd at safe are afsa wk at af ® fac agaitiers dearer set gt At ate a gona fafa a AgaFede a ‘Ne Terre we (sto) Foto Tar mR aTAeT, AFF [Ram NarainSons (P) Ltd Vs. C. T. T., Bombay], 41 3TR0 lo WIXo 534 (Tao ato)al ease fear Tar|St——-| : a fafas adie afiatfcat: 1968 at ao 1953 aret fafas ata | 1955 # do 167 ate THT araat aaa F Salglale Seq qMTAT ; Rada 17 faaeaz, 1962 ae faaia ote ote & free fatty gorse Fax | al 7S aotet| | ; | ’ » adtarat at att a|adsl Yo HoBA, Sito Ueto At, ae Ato—-AIto WATT| | gaat ata aaaa! ATATABT, THoHo LAT, AlXoUo Fad AY ato elo WAT | — egrarear ar fata areard ger warafaafa Fo ato mg 4 fears| Ny Bre Bret Aer raratfaafa ae—ooa ag 1946-47 Hferq wreat fraie Ht area F, atarit wt oxWaT Hl fest ge ary F wT A wae BTU TT 3,99,587 aay al CHA TT HTaT fratzar fear aari pa at ga cele a fe ag cea geil afsara ar acBe are HUTT aay at TAT He fear war) ara oferta afte 3 aTaI GAT AT, 4% ‘a well planned business activity in which theassesseehad fully utilised its resources” (va gaifwa areare & Wa PRaHATT sterganar frat fa fretfedt t aot areal ar qata: soit fear 8)| aeraage (sate) t raat afrard & fafarag at gfe acdoraatattaafar tHe are arias at Tg ade BY arhea Hz fear| a ~ — | | og fatwa a ea seatag a farafafad 9a gergrate sea carareaaHY Saal UT seat Hua H fau facing fear| || : Case: JUGGILAL KAMLAPAT, KANPUR versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW [[1970] 1 S.C.R. 720] (1970) ਜੱਗੀਲਾਲ ਕਮਲਾਪਾਤ, ਕਾਨਪੁਰ ਬਨਾਮ. ਆਮਦਨ ਕਿਮ5ਨ-ਟੈਕਸ, ਲਖਨਊ 31 ਜੁਲਾਈ, 1969 [ ਜੇ. ਸੀ. 5ਾਹ, ਐਕਿਟੰਗ ਸੀ. ਜੇ., ਵੀ. ਰਾਮਾਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਏ. ਐਨ. ਗਰੋਵਰ, ਜੇ. ਜੇ.] ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ-5ੇਅਰK ਿਵੱਚ ਲੈਣ-ਦੇਣ-ਭਾਵO ਪੂੰਜੀ ਿਨਵੇ5 ਹੋਵੇ ਜK ਵਪਾਰਕ ਗਤੀਿਵਧੀ। ਮੁੱਲKਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਫਰਮ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਉਤ5ਾਿਹਤ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਨW ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸਾਰੇ 5ੇਅਰ ਪXਬੰਧਕ ਦਰK Yਤੇ ਉਧਾਰ ਦੇ ਪੈਸੇ ਨਾਲ ਖਰੀਦੇ ਅਤੇ ਇਸ ਤZ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਉਨ[ K ਸਾਿਰਆਂ ਦਾ ਮੁਨਾਫੇ Yਤੇ ਿਨਪਟਾਰਾ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਆਮਦਨ-ਕਰ ਸੀ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਦਾਿਤ ਨW ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਕ ਉਸ ਨW ਉਸ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਪXਬੰਧਕ ਏਜੰਸੀ ਨੂੰ ਸੁਰੱਿਖਅਤ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇ5 ਨਾਲ 5ੇਅਰK ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਿਵੱਚ ਲੈ ਿਲਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤZ ਬਾਅਦ 5ੇਅਰK ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸਿਹਯੋਗੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਿਦੱਤਾ ਸੀ, ਿਕ ਇਹ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਿਸਰਫ ਪੂੰਜੀ ਸੰਪਤੀ ਦੀ ਪXਾਪਤੀ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਲਈ ਸੀ ਅਤੇ ਅਿਜਹੇ ਪੂੰਜੀ ਿਨਵੇ5 ਦੀ ਿਵਕਰੀ ਤZ ਪXਾਪਤ ਲਾਭ ਇੱਕ ਪੂੰਜੀ ਲਾਭ ਸੀ। ਿਵਭਾਗੀ ਅਥਾਿਰਟੀ ਅਤੇ ਿਟXਿਬਊਨਲ ਨW ਪਾਇਆ ਿਕ 5ੇਅਰ ਿਸਰਫ਼ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਸਿਹਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ 'ਵੰਡੇ' ਨਹb ਗਏ ਸਨ, ਬਲਿਕ ਕੁਝ 5ੇਅਰ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸਿਹਯੋਗੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਹੋਰK ਨੂੰ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ, ਦਲਾਲK ਰਾਹb, ਛੋਟੇ ਡੀ ਲਾਟ ਿਵੱਚ ਅਤੇ ਮੁਨਾਫੇ 'ਤੇ ਵੇਚੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਤZ ਇਲਾਵਾ, 5ੇਅਰK ਨੂੰ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਉਧਾਰ ਲਈ ਗਈ ਰਕਮ ਲਈ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਿਵਆਜ ਦੇਣਾ ਪeਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮਾਲੀਆ ਖਾਤੇ ਿਵੱਚ ਕੱਿਟਆ ਜKਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਾਲੀਆ ਭੱਤੇ ਵਜZ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜKਦਾ ਸੀ। ਮੁਲKਕਣਕਰਤਾ ਨW ਦੋ ਹੋਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ 5ੇਅਰ ਵੀ ਖਰੀਦੇ ਜੋ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸਿਹਯੋਗੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ[ K ਨW ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਨ[ K ਨੂੰ ਮੁਨਾਫੇ 'ਤੇ ਵੇਚਣਾ 5ੁਰੂ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਅੱਗੇ ਇਨ[ K ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਜਦZ ਇਨ[ K ਦੋਵK ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਨਵO ਇ5ੂ ਦੇ ਇੱਕ ਿਹੱਸੇ ਨੂੰ ਜਨਤਾ ਨW ਆਪਣੇ ਹੱਥK ਿਵੱਚ ਨਹb ਿਲਆ, ਤK ਉਨ[ K ਦੋਵK ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਿਵੱਤਕਾਰK ਵਜZ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨW 5ੇਅਰK ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥK ਿਵੱਚ ਲੈ ਿਲਆ ਿਕ ਇਹ ਪੂੰਜੀ ਿਨਵੇ5 ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਸਨ ਅਤੇ 5ੇਅਰ 'ਿਵੱਤੀ 5ਰਿਮੰਦਗੀ' ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੇਚੇ ਗਏ ਸਨ ਨਾ ਿਕ ਆਮਦਨ ਕਮਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇ5 ਨਾਲ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਿਵਕਰੀ ਦੁਆਰਾ ਪXਾਪਤ ਲਾਭ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਨੂੰ ਆਕਰਿ5ਤ ਨਹb ਕਰਦਾ ਸੀ। ਿਵਭਾਗੀ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਿਟXਿਬਊਨਲ ਨW ਪਾਇਆ ਿਕ 5ੇਅਰK ਦੀ ਪਿਹਲੀ ਖੇਪ। ਇਨ[ K ਦੋਵK ਕੰਪਨੀਆਂ ਿਵੱਚZ ਇੱਕ ਨੂੰ ਜਨਵਰੀ, 1945 ਿਵੱਚ ਖਰੀਿਦਆ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਐhਫ ਫਰਮ ਨW ਫਰਵਰੀ, 1945 ਤZ ਉਸ ਕੰਪਨੀ ਦੇ 5ੇਅਰ ਖਰੀਦਣਾ ਅਤੇ ਵੇਚਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਿਖਆ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਿਵੱਤੀ 5ਰਿਮੰਦਗੀ ਨਹb ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਦੂਜੀ ਕੰਪਨੀ ਦੇ 5ੇਅਰ ਫਰਵਰੀ 1945 ਿਵੱਚ ਖਰੀਦੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਅਗਸਤ 1945 ਿਵੱਚ ਵੇਚੇ ਗਏ ਸਨ। ਿਵਕਰੀ ਦਲਾਲK ਰਾਹb ਅਤੇ ਮੁਨਾਫੇ 'ਤੇ ਸੀ। ਇਸ ਸਵਾਲ Yਤੇ ਿਕ ਕੀ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪXਾਪਤ ਕੁੱਲ ਲਾਭ ਸੀ ਇੱਕ ਪੂੰਜੀ ਲਾਭ ਜK ਮਾਲੀਆ ਆਮਦਨ, ਭਾਵO ਕੋਈ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਕੁਦਰਤ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਸਾਹਸ ਹੈ ਜK ਨਹb ਆਯੋਿਜਤ: ਵਪਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਤੱਥ ਦਾ ਇੱਕ ਿਮ5ਰਤ ਸਵਾਲ ਹੈਃ ਹਰੇਕ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ, ਿਟXਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਪਾਏ ਗਏ ਤੱਥK ਦਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪXਭਾਵ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਿਜਸ Yਤੇ ਟੈਕਸ ਅਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ 5ੇਅਰK ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਡੀਲਰ ਜK ਿਨਵੇ5ਕ ਵਜZ ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। [ 724 ਸੀ-ਡੀ] ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ, ਿਮਲੇ ਤੱਥK ਦੇ ਅਧਾਰ Yਤੇ, ਲਾਭ ਕਮਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰ[K ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਯੋਜਨਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਐਚ ਨੂੰ ਮੁਨਾਫਾ ਕਮਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇ5 ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਪਾਰਕ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੇ ਚਿਰੱਤਰ ਤZ ਪXਭਾਿਵਤ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹ ਪੂੰਜੀ ਿਨਵੇ5 ਨਹb ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਟੈਕਸ ਲਈ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰ ਸਨ।[724 ਡੀ; 725 ਏ-ਬੀ] ਰਾਮ ਨਾਰਾਇਣ ਸੰਨਜ਼ (ਪੀ) ਿਲਮਿਟਡ ਬਨਾਮ ਸੀ. ਆਈ. ਟੀ., ਬੰਬਈ, 41 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 534, (ਐਸ. ਸੀ.) ਨW ਸਮਝਾਇਆ। ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰਃ 1968 ਦੀ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 1953 ਅਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 17 ਸਤੰਬਰ, 1962 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇ5 ਤZ ਿਵ5ੇ5 ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ। ਆਈ. ਟੀ. 1955 ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਨੰਬਰ 167. ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲZ ਏ. ਕੇ. ਸੇਨ, ਜੀ. ਐਲ. ਸੰਘੀ ਅਤੇ ਬੀ. ਆਰ. ਅਗਰਵਾਲ। ਤਰਜਮਾਨ ਵੱਲZ ਸਾਿਲਸਟਰ ਜਨਰਲ ਜਗਦੀ5 ਸਵਰੂਪ, ਐhਸ. ਕੇ. ਅਈਅਰ, ਆਰ. ਐhਨ. ਸਚਤੇ ਅਤੇ ਬੀ. ਡੀ. 5ਰਮਾ ਨW ਦਲੀਲK ਿਦੱਤੀਆਂ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ 5ਾਹ, ਏ. ਜੀ. ਸੀ. ਜੇ. ਆਮਦਨ ਦੇ ਮੁਲKਕਣ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਿਵੱਚ - ਸਾਲ 1946-47 ਲਈ ਟੈਕਸ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਫਰਮ ਨੂੰ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਟੈਕਸ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। 3,99,587 ਇਸ ਨੂੰ 5ੇਅਰK ਦੀ ਿਵਕਰੀ Yਤੇ ਲਾਭ ਵਜZ ਪXਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜKਦਾ ਹੈ। ਫਰਮ ਦੀ ਪਟੀ5ਨ ਿਕ ਇਹ ਰਕਮ "ਪੂੰਜੀ ਲਾਭ" ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਖਾਤੇ ਿਵੱਚ ਟੈਕਸਯੋਗ ਨਹb ਸੀ, ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਿਵਚਾਰ ਿਵੱਚ ਲਾਭ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰ[K ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਵਪਾਰਕ ਗਤੀਿਵਧੀ ਤZ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਕਰਦਾਿਤ ਨW ਆਪਣੇ ਸਰੋਤK ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਰਤZ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ5ਨਰ ਨW ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਪੁ5ਟੀ ਕੀਤੀ। ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਅਪੀਲ - ਦੇਰ ਨਾਲ ਿਟXਿਬਊਨਲ ਨW ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਦਾਇਰ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਿਟXਿਬਊਨਲ ਨW ਹੋਰK ਦੇ ਨਾਲ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ ਰਾਏ ਲਈ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰਃ " ਕੀ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਕਾਰਪੋਰੇ5ਨ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਿਲਮਿਟਡ, ਜੇ. ਕੇ. ਇਨਵੈਸਟਮeਟ ਟਰੱਸਟ ਅਤੇ ਰੇਮੰਡ ਵੂਲਨ ਿਮੱਲਜ਼ ਦੇ 5ੇਅਰK ਦੀ ਿਵਕਰੀ ਨਾਲ ਸਰਪਲੱਸ ਪXਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। 3,99,587 ਜK ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਿਹੱਸਾ ਟੈਕਸ ਦੇਣ ਯੋਗ ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਮਾਲੀਆ ਆਮਦਨ ਸੀ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੇ ਤਿਹਤ? Case: JUGGILAL KAMLAPAT, KANPUR versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW [[1970] 1 S.C.R. 720] (1970) A Ra111 Narain Sons (P) (S .C.) explained. CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal No. 1953 of 1968. Appeal by special leave from the judgment and order dated B September 17, 1962 of the Allahabad High Court in Misc. I.T. Application No. 167 of 1955. A. K. Sen, G. L. Sanghi and B. R. Agarwal, for the appellant. Jagdish Swarup., Solicitor-General, S. K. Iyer, R N. Sachthey and B. D. Shc:rrna, for the respondent. c The Judgment of the Court was delivered by Shah, Ag.· C.J. In proceedings for assessment to income-tax for the year 1946-4 7, the appellant firm was assessed to tax in respect of an amount ot Rs. 3,99,587 received by it as profit on sale of shares. The plea of the firm that the amount was "capital ~ain" and was on that accoun\ not taxable was rejected. D In the view of the Income-tax Officer the profit arose from "a well planned business activity in which the assessee had fully utilised its resources". The Appellate Assistant Commissioner affirmed the decision of tQe Income-tax Officer. The Income-tax Appel-late Tribunal dismissed the appeal filed by the firm. E The Tribunal, amongst others, referred the following question to the Higli Court of Allahabad for opinion : "Whether the surplus realised by the sale of the shares of Aluminium Corporation of India Ltd., J. K. Investment '.!;rust and Raymond Woollen Mills amount-ing in aggregate to Rs. 3,99,587 or any 9art thereof F was the revenue income of the assessee liable to tax under the Income Tax Act, 1922 ?" The High Court answered the question in the affirmative. The firm has appealed fo this Court with special leave. In 1944 the firm · purchased 50,000 ordinary shares of G Raymond Woollen Mills Ltd. (hereinafter called "Raymond") for Rs. 69,75,255. The firm paid Rs. 7,00,000 on November 4, 1944 and the balance on December 6, 1944. The transaction was financed with the aid of a Joan of Rs. 70 lakhs borrowed_ from the Hindustan Commercial Bank Ltd. The firm sold those shares through brokers betwee.n November 23, 1944 and April 2. H 1946 and realised Rs. 72,42,200, the transaction resulting in a net proGt of Rs. 2,66~45. Between January 26, 1945 ,and April 5,-1946 the firm alsc),\mrchased 67 debentures, 5,582:preforence shares and 18,576 ordihary shares of the Aluminium Corporation Ltd.-(hereinafter called "Aluminium") for Rs. 8,57,480. Ex-cept 2118 prcfere,nce shares, the entire lot of shares with the debentures was sold for Rs. 7,05,957 between February I, 1945 and August 13, 1945. Adjusting the cost of shares left on hand the firm realised a net profit of Rs. 60,278 in that transaction. The firm. also purchased 290 "A" Class shares of J. K. Investment Trust Ltd.-(hereinafter called "J. K. Trust") on February 4, 1945 for Rs. 1,45,000 and sold the same on August 22, 1945 for Rs. 2, 17 ,264, the transaction resulting in a net profit of Rs. 72,364. Before the departmental auth0rities the fim1 •claimed that it had taken over the entire share capital issued by Raymond with a view to secure its managing agency and had thereafter distri-buted the shares of Raymond to the various associates of the firm, anc! the transactio,n being one to facilitate acquisition of a capital asset being a capital investment, the profit realised by sale of the shares was not liable to be a'sessed to income-tax. The firm also claimed that when a part of the new issue of capital of Aluminium was not taken over by the public, the firm as financiers of the J.K. Group of Industries took over the shares and the debentures ;not subscn'bed within the time allowed. This transaction, it was con-tended, was also of the nature of capital investment. It was ex-plained that the shares were sold on account of "(1m nciaJ embar-rassment" and not with the object of earning income, and the profit reali<;cd by the sale did not attract tax. Similar contentions were also raised in respect of the shares of J.K. Trust. The departmental authorities rejected the contentions. The Tribunal agreed with them. Case: JUGGILAL KAMLAPAT, KANPUR versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW [[1970] 1 S.C.R. 720] (1970) a ~ — | | og fatwa a ea seatag a farafafad 9a gergrate sea carareaaHY Saal UT seat Hua H fau facing fear| || : aa Ugaifaaa aria oh fear fato, Ho Ho wAaeeHe eeeat tas aaa face & Hae at fastasree afatte at ga far afatte at ga far at ga far ga far far wT3,99,587 waa al THA AT Gea HE UIT sewNtaq wae 1922 %wee fratital at Sereda Uses IT Ay 2”_ | sree afatte at ga far afatte at ga far at ga far ga far far wT | gaa raaraa a qa WET Tat arareny wa A fear oa 8 fare essa THT Ba ara Sater aT | |(1944 4 GF A tis aaa face fro (fart gaa gam ara ‘Vas’ Har-TaT @) F 50,000 arqet Mat 67;75,255 waa F ATs1 GA A 7,00,000BTA 4 AAPAL 1944 at atx Te xan 6fearax,1944deawr ati zaaeraart a faction fegeara aafraa qa fo8 70 wa wa st aa‘feat mar, ata 23 aaraz, 1944012 ade, 1946 FtaTerafe ® ataqareal at aria ga Hawt at Sa fear WX 72,42,00 wat sea feu ate zaPara I HTH2,66,945 WA BI Ys aA gar1 26saat, 194sae , yy . 738 738Seaay eararera fasta ofa[1970] 23A0 fro qo5 wie, 1946 % sta wat a valfraey areata feo(fraal gad gah qeaTe‘agatfaay’ ser aa 2) % 67 fedaz, 5,582 sfrara Fax a 18,576 wgetMaz WT 8,57,480 wat Fade fan| 1 watt, 1945 we 13 mer,1945Has 2,118 afta fav at ats ae fetal afea Bat at arqat we 7,05,957 waa H aa fear wart arat ay Fad at Aaa ar aut HW ge GABY Sa Aeqaeie F 60,278 way Hr Us aH sari 4 Hat, 1945 Ht we AYo Ho eaaectiz are fito (famat gad gah qvatq “Ho Fo zee” Fer Tar #)#290 “am” at & Haz145,000 wae ata far ate saat 22 Wea,1945 Ft 2,17,264 wad H aa fear fae 72,364 wad ar YE aAga a . fauna sifsarfeat & are ea A ag ara fear fe tie’ are gtsarGU Hat Gs sat ga ese Saew at fl fe ag gaat gee afr staBL AH He GAH THAT GAA Vis’ & Rad gt oS far sage aaa4 ate fear ate asia fatter da F qsiaa anfeaal Bar aT gat aaa& faa we & deraere AAare, Hav at ft & area ara gaa fraizary& fay wade aa ari wt A ae et ara feat fe aa ‘ugar’ & ay gait;| Goaarr at saat A ea aay frat GT ho Ho aT aH eet HF faameat & er Foo A agar ana & tax asfera dad ak feed a aeat faari ag eciiet at 1s fe me Herat at seine fatter at ofa ar ariae erelawm fear war fe fae at facta dae”rear daraar ara feRTT aT BVA FH Geeq Fate cafae fess X sea ay Hae at #1gatTHT BT Tele So Ho eeTh Hatt H ares at A as1 fhe orfrarfeat Far eile at arate we fear | afc sae eet et TAT || 7;iad - “ ot cea afar a ary guvad ag eae2 fe ae A tds B Taay adies & fare 4 qaraz, 1944 st 7,00,000 to FI aera fear att aratCHa FT dara 6 faaraz, 1944 at feat ate Fad ar fama 23.aatax, 1944al sTeenfear ag aaa fe yar sar “Gers aaeaay’ F a facta feuay %, afar & fron se ofaaa fT Aa HR ea Farha arax& eqftrat ai fara feu ay g| ag ca aacaga ofefeafa & fe oH F 2 asa,1946 ae Us’ F alga st aa feat asa Aes Te vat qaua wt wae sglaa ae aage fH Ho Ho gelT fto AIT Ae Ho Hayayaa TF HE NAT ATA ora WF1 feeg aA AAA H Fo Fo ARTA ayfeat qat Fadar aracar vt aah fae st art Vie’ F Fad a qaarF , : | ; oO 3 Ta NE feat F Hac g wtFt sae fase yw ae fear’ ate Fax feaara & wal agl ay aw 1 feegeara wafers dn fro F tals’ Bdge adart Ffan faattom tg saz faw TU EO HF fae deat sary a a} eq FH fearaOF fercnfere &z feat war site gah fae agaa ae & wo H crar farang potarqtaat.ar asada feat att a) sae arta t F va apa Az AT RAEHo ¥seig aTAE “aeartt agearat’”’. (sister concerns) st faaTaw aediat arae seq fie tad ar far “fadig ape” & areaTRAD TST eaeea: racei gat fase A afewen ar ag age waa heOma Br RT ate fame arcarst farang oT ot feat waa arat aT’afm oa a carr asia & fare gatfna este dare Ht ft altcag he are waeal ga esta at ama Hey site gah freerH gat BATIT IT Nay aTfarsa et fear” atc tar fs ara fear qa @,‘aaaart fae ofan qaearaere at fear aan ar” wa: tat a fet a wd are sea araainferaHara ofa aT at awa aris a F met otBHAT:a a AT sar Usha| area B afaae'aoO » | | | RAE || | . eT _ farg weirs aged (adler) & mea HS yey eae gar gr sear agaatad frat qare—|| a |“Vis qaq fares & Hav F aay Hag fade ee 2 fe Fadiaw aE TET aahar aTaTa WersSt AT WIR fe ae faal aT wary _APART TT BV a eerane aime & faa wat ar1 ate ag-ay FAT Heals Hosea A aASe at fac ag wal wer oe THA| fe ag tar deqaar<% 1”.: | Case: JUGGILAL KAMLAPAT, KANPUR versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW [[1970] 1 S.C.R. 720] (1970) ਿਟXਿਬਊਨਲ ਨW ਹੋਰK ਦੇ ਨਾਲ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ ਰਾਏ ਲਈ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰਃ " ਕੀ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਕਾਰਪੋਰੇ5ਨ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਿਲਮਿਟਡ, ਜੇ. ਕੇ. ਇਨਵੈਸਟਮeਟ ਟਰੱਸਟ ਅਤੇ ਰੇਮੰਡ ਵੂਲਨ ਿਮੱਲਜ਼ ਦੇ 5ੇਅਰK ਦੀ ਿਵਕਰੀ ਨਾਲ ਸਰਪਲੱਸ ਪXਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। 3,99,587 ਜK ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਿਹੱਸਾ ਟੈਕਸ ਦੇਣ ਯੋਗ ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਮਾਲੀਆ ਆਮਦਨ ਸੀ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੇ ਤਿਹਤ? ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨW ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਹK ਿਵੱਚ ਜਵਾਬ ਿਦੱਤਾ। ਸ. ਫਰਮ ਨW ਿਵ5ੇ5 ਛੁੱਟੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਸੰਨ 1944 ਿਵੱਚ ਕੰਪਨੀ ਨW 50,000 ਆਮ 5ੇਅਰ ਖਰੀਦੇ। ਰੇਮੰਡ ਵੂਲਨ ਿਮੱਲਜ਼ ਿਲਮਿਟਡ (ਇਸ ਤZ ਬਾਅਦ "ਰੇਮੰਡ" ਿਕਹਾ ਜKਦਾ ਹੈ) ਰੁਪਏ ਿਵੱਚ। 69,75,255 . ਕੰਪਨੀ ਨW ਰੁਪਏ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ। 7,00,000 4 ਨਵੰਬਰ, 1944 ਨੂੰ ਅਤੇ 6 ਦਸੰਬਰ, 1944 ਨੂੰ ਬਕਾਇਆ। ਲੈਣ-ਦੇਣ 1. ਰੁਪਏ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਿਵੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। 70 ਿਹੰਦੁਸਤਾਨ ਕਮਰ5ੀਅਲ ਬeਕ ਿਲਮਿਟਡ ਤZ ਲੱਖK ਰੁਪਏ ਉਧਾਰ ਲਏ ਗਏ। ਕੰਪਨੀ ਨW ਇਨ[ K ਨੂੰ ਵੇਿਚਆ 23 ਨਵੰਬਰ, 1944 ਅਤੇ 2 ਅਪXੈਲ, 1946 ਦੇ ਿਵਚਕਾਰ ਦਲਾਲK ਰਾਹb 5ੇਅਰ ਅਤੇ ਰੁਪਏ ਪXਾਪਤ ਕੀਤੇ। 72,42,200 , ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜZ ਰੁਪਏ ਦਾ 5ੁੱਧ ਲਾਭ। 2,66,945 . 26 ਜਨਵਰੀ, 1945 ਅਤੇ 5 ਅਪXੈਲ, 1946 ਦੇ ਿਵਚਕਾਰ ਫਰਮ ਨW ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਕਾਰਪੋਰੇ5ਨ 67 ਿਡਬeਚਰ, 5,582 ਤਰਜੀਹੀ 5ੇਅਰ ਅਤੇ 18,576 ਆਮ 5ੇਅਰ ਵੀ ਖਰੀਦੇ। ਿਲਮਿਟਡ (ਇਸ ਤZ ਬਾਅਦ "ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ" ਿਕਹਾ ਜKਦਾ ਹੈ) ਰੁਪਏ ਿਵੱਚ। 8,57,480 . ਐਕਸ-ਏ ਨW 2118 ਤਰਜੀਹੀ 5ੇਅਰK ਨੂੰ ਰੱਿਖਆ, ਿਜਸ ਦੇ ਨਾਲ 5ੇਅਰK ਦਾ ਪੂਰਾ ਿਡਬeਚਰ ਰੁਪਏ ਿਵੱਚ ਵੇਚੇ ਗਏ ਸਨ। 7,05,957 1 ਫਰਵਰੀ, 1945 ਅਤੇ 13 ਅਗਸਤ, 1945 ਦੇ ਿਵਚਕਾਰ। ਹੱਥ ਿਵੱਚ ਬਚੇ 5ੇਅਰK ਦੀ ਲਾਗਤ ਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਰੋw ਰੁਪਏ ਦਾ 5ੁੱਧ ਲਾਭ ਹੋਇਆ। 60,278 ਉਸ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਿਵੱਚ ਕੰਪਨੀ ਨW 4 ਫਰਵਰੀ 1945 ਨੂੰ ਜੇ. ਕੇ. ਇਨਵੈਸਟਮeਟ ਟਰੱਸਟ ਿਲਮਿਟਡ (ਿਜਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤZ ਬਾਅਦ "ਜੇ. ਕੇ. ਟਰੱਸਟ" ਿਕਹਾ ਜKਦਾ ਹੈ) ਦੇ 290 "ਏ" 5Xੇਣੀ ਦੇ 5ੇਅਰ ਵੀ ਖਰੀਦੇ ਸਨ। 1,45,000 ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ 22 ਅਗਸਤ, 1945 ਨੂੰ ਕਮਰ5ੀਅਲ ਬeਕ ਿਲਮਿਟਡ ਤZ ਲੱਖK ਰੁਪਏ ਉਧਾਰ ਲਏ ਗਏ। ਕੰਪਨੀ ਨW ਇਨ[ K ਨੂੰ ਵੇਿਚਆ ਸਮੂਹ ਰੁਪਏ ਿਵੱਚ ਵੇਚ ਿਦੱਤਾ। 2,17,264 , ਇਸ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜZ ਰੁਪਏ ਦਾ 5ੁੱਧ ਲਾਭ ਹੋਇਆ। 72,364 . ਿਵਭਾਗੀ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਫਰਮ ਨW ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਕ ਇਸ ਨW ਰੇਮੰਡ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਮੁੱਚੀ 5ੇਅਰ ਪੂੰਜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਿਵੱਚ ਲੈ ਿਲਆ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਪXਬੰਧਕ ਏਜੰਸੀ ਨੂੰ ਸੁਰੱਿਖਅਤ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇ5 ਨਾਲ ਅਤੇ ਇਸ ਤZ ਬਾਅਦ ਰੇਮੰਡ ਦੇ 5ੇਅਰK ਨੂੰ ਫਰਮ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਿਹਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਵੰਿਡਆ ਿਗਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਪੂੰਜੀ ਿਨਵੇ5 ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਪੂੰਜੀ ਸੰਪਤੀ ਦੀ ਪXਾਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਿਵਧਾਜਨਕ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, 5ੇਅਰK ਦੀ ਿਵਕਰੀ ਦੁਆਰਾ ਪXਾਪਤ ਲਾਭ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਦਾ ਮੁਲKਕਣ ਕਰਨ ਲਈ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰ ਨਹb ਸੀ। ਕੰਪਨੀ ਨW ਇਹ ਵੀ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਕ ਜਦZ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਨਵO ਇ5ੂ ਦਾ ਇੱਕ ਿਹੱਸਾ ਜਨਤਾ ਦੁਆਰਾ ਨਹb ਿਲਆ ਿਗਆ ਸੀ, ਤK ਜੇ. ਕੇ. ਡੀ. ਗਰੁੱਪ ਆਫ਼ ਇੰਡਸਟਰੀਜ਼ ਦੇ ਿਵੱਤਦਾਤਾ ਵਜZ ਕੰਪਨੀ ਨW 5ੇਅਰK ਅਤੇ ਉਨ[ K ਿਡਬeਚਰK ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਿਵੱਚ ਲੈ ਿਲਆ ਜੋ ਮਨਜ਼ੂਰ5ੁਦਾ ਸਮO ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਬਸਕXਾਇਬ ਨਹb ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਹ ਲੈਣ-ਦੇਣ, ਇਹ ਮੰਿਨਆ ਜKਦਾ ਸੀ, ਪੂੰਜੀ ਿਨਵੇ5 ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਵੀ ਸੀ। ਇਹ ਸਪੱ5ਟ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ 5ੇਅਰ ਆਮਦਨ ਕਮਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇ5 ਨਾਲ ਨਹb ਬਲਿਕ "ਿਵੱਤੀ ਅਸਿਥਰਤਾ" ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੇਚੇ ਗਏ ਸਨ। ਿਵਕਰੀ ਤZ ਪXਾਪਤ ਹੋਏ ਲਾਭ Yਤੇ ਕੋਈ ਟੈਕਸ ਨਹb ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਜੇ. ਕੇ. ਟਰੱਸਟ ਦੇ 5ੇਅਰK ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ[K ਦੇ ਿਵਵਾਦ ਉਠਾਏ ਗਏ ਸਨ। ਸ.ਿਵਭਾਗੀ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਨW ਦਲੀਲK ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਿਟXਿਬਊਨਲ ਨW ਉਨ[ K ਨਾਲ ਸਿਹਮਤੀ ਪXਗਟਾਈ। Case: JUGGILAL KAMLAPAT, KANPUR versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW [[1970] 1 S.C.R. 720] (1970) From the tacts found by the Tribunal it is clear that for pur-chasing the Raymond shares, the firm paid Rs. 7,00.000 on November 4, 1944, and the bala,nce on December 6, 1944, and commenced selling the shares on November 23, 1944. The con-tention that the shares were only distributed to the "allied con-cerns" is contrary to the findings of the Tribunal. Some of the shares were scld through brokers to outsiders. It is a significant circumstance that the firm parted with all the Raymond shares by April 2, 1946 and did not retain a single share after that date. It is true that some of the shares were held by J.K. Industries Ltd. and other J.K. concerns. But the transfer even to the J .K. con-cerns was in ·all cases for a profit. Within a few days after pur-chasing. the Raymond shares, the "firm started unloading them'', and the shares were never sold without making profit. The in-terest paid for the loan borrowed from the Hindustan Commercial Bank Ltd. for financing the purchase of Raymond ;hares wa~ de-bited in the acwunts as a revenue expe.nd[ture, and it was claimed as a permissible allowance. The fim used to promote Companies. A B c D E F G H A A One of 1Cs activities. was to finance "sister concerns" known as J .K. Industries. The case of the firm that the shares had to be sold on account of "financial embarrassme.nt" was plainly untrue. The Tribunal was, in our judgment, right in inferring that the "purchase and sale ,of shares was a business activity which was continuous", and since the firm "had entered upo.n a well-planned B scheme for earning profit and that in furtherance and execution of that profit making scheme they sold the shares at the opportune time" and that "the. sale of the shares was not merely, on account of pecuniary embarrassment" as claimed, the profit realised by the firm by the sales of_ shares could not be characterised as a casual receipt, nor wuld 'it pe treated as accretion to a capital asset. c Strong reliance was, however, placed on a somewhat obscure statement in the order of the Appellate Assistant Commissioner : "In the case of Raymond Woollen Mills shares it is clear beyond doubt that the purchase of the shares was a first rate busi/iess deal and that it was motivated by D the desire and intention to acquire the Managing Agency of the Mills. If this is not an operation in the scheme of profit-making; it is ;not known what will constitute such a transaction." Apparently there is a"typographical error in the second clause of the first sentence,. ,and the word "not" has by inadvertence been E omitted; otherwise in· the context in which it occurs the clause ha; ,no meaning whatever. In any event as rightly pointed out by the High Court the 'reasons given by the Tribunal and the con-clusion recorded by it are inconsistent with the finding that the shares were purchased with the sole object of acquiring the Managing Agency p~;'the Raymond Woollen Mills and not with F a view to make profit~. Counsel for the firm invited our attention to the decision of this Court in 1?'.amanarain Sons (P) Ltd. v. Commissioner of Income-tax, Bomo'ay(1) in support of his CCl\lltention that a trans-action for purchasihg shares with the object of acquiring the G managing agency of .a ·Company will be regarded as capital in-vestment and not 11.bwinessin share. In Ramnarain, Sons'_ ~ase(') the appellant Company was a dealer in shares and secunt1es and also carried on bli§ine!ls as managing agents of other compa;nies. With a view to iiC~uir6 the managing agency of a company, the appellant Company. purchased from the managing agents a large block of shares ar>a,;~ate approximately 50% above the ruling H market rate. Two· months later the appellant Company sold a small lot out uf those shares at a loss and claimed the loss as a (!) 41 J.T.R. 534 .. 724 Case: JUGGILAL KAMLAPAT, KANPUR versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW [[1970] 1 S.C.R. 720] (1970) » | | | RAE || | . eT _ farg weirs aged (adler) & mea HS yey eae gar gr sear agaatad frat qare—|| a |“Vis qaq fares & Hav F aay Hag fade ee 2 fe Fadiaw aE TET aahar aTaTa WersSt AT WIR fe ae faal aT wary _APART TT BV a eerane aime & faa wat ar1 ate ag-ay FAT Heals Hosea A aASe at fac ag wal wer oe THA| fe ag tar deqaar<% 1”.: | eqvea: sam aaah fede ds H argq acaeht ya at wes ate weecag” (not) awaraaredt & aa gt war: waa fa ded Hag avez garSBA saat Fg wt ae ast fever i feel A cart sar fe seq eqraragqa Sta & fra fears afawca gro fet ae area aie sak aro afafataafasnd ga faced & ana & fH tax tis aaa fae ar garg afsuT oqBUTUHATA TENT a a fH aA HATA aT afteBadT ae Fy 7 7 | t. t.oa at at & arate Aaa ge acer B aaa BF fe meat ay Tarey: . are sea aA RH see e tae aT aa F fav daragare ositrefafrara arar aaa,+ fe Math BT IMATE | BAT ocala uReaT da ; : | _ | _ | = [1970] 2 THe fAo Fo ( | |(so) feto aara maae aga, arag (1) H fac we za vararaa & fafaeaaaT AT mratea fear uaa aa R aras A qatar) Head Fat ATgfayfaat ar entare wet at ate ag wea weafrat & saeT afanaiot fetta a wpeare; weal oft| feet eeoat at cara afar creer Het at afte & attaarqat afeardt amare ataTAT SO shams Sat eC Ie TIT BT UH ABTaet arr sar afaaaiat & ate fray| al ATA TATA aiart araal SaHad FA MATa Haz aria voracsa faq ate Ga alfa at eqrait alfa a BTo>ear fear1 afseca a ga aaadt ag frond frarar fF Hatt SF @teyal ae wiTT vat at fe Hera HaTAT H AA HITATT SATAT Hy tere FATTHwa Hat TAT BT MCT HC ALT SAGT TTT erat BT Mae APART ATTBT H Hr BT THT TATAT ALareaa Ht sea at Ab aaT ar AIT Ba TTT ABy Rat & frase A sama ala aa qsfira safer at aif ara aT aad|2 samara X Sa aaa s ag aa aaaa fear Fe ga ofefeafs FT ale TATAad 2 fe wearer 8 Rae AL adler F fare ear yt eT faa TAT fa agRae wr aatarth ar ate ae ATT ATA-AUTT SIRT ArT Hi sare HWA. FH fry.otfaaa art ater a gafaetaa ee ot afsaTT Fag afufauifea fear fegare Afra sea FH sees B Fae GAT ag H ae Ga ANAT gasarataa vi TeAa St TAT|| | BTS ASTARIT SATA itsafa at eter & aaa vat ae wee fates AITae aT fafa set Bs Tea aaa % afaaea stu ATA fac au azat aT,faa arate at Halal Haat F aateard ar fafaarasat F wa i AIT AT aHAT 2 fafas sma aaarfea HeAT Sat gf 1A maa H deraere sTeea Set THmara ay efee & fear var atfgisay aeragre gata dare 1 Mai TT agaT ASTar afrardl atl oe sat faa ae gat B GVaT TAT AT WNC Saw MT TATaad[at][ atetatél][ der][ Fara][ ge][ Fa][ fear][ var][ Fw][ Rat][ aT][ zara]arta wafehad eafeat at aa 7g| ai at ag acta fe Be aT aa WaT Hatgam aaqaa agerat at dt “faafea” faq ae Xx, arfaa sat et TFT| asagra, frat HT FT Tat ahaa H fa sare AT TE HNfat qa HATast, vised ar F faafrs we fear| var g Ae Taea AH FH SIT A SAG STAT|;fear Tat et . , . | . - =. ; . ' — * Gatteret arta Fo mT ATR [Ato Ae FAT. amg] = 741 | ,BH BT qataaa ag agt ot fe ‘Tyran’ Wt Fo Ho zee HAA aSerer afar ear ate far ater Tat€ 1 ag erat fear war fe HazFaat fear aadfe ga Bad A waar Fae wat frat at1 wt & sezai Ron ahaa gat azag ager aT faa a at va tadBYTaMet F fraat gaa 3 ofa at fear ar, wat aah arardt agar H wer ae A tt oF daa at@det& wer qearq a we azarUS et fear1 wadtfaay & ax 26 waatt, 1945 ae5 aaa,«1946He @AI aw ate saa(fg astsaxt awafac1) wy oe aa fear wat1 aa fe Radi Mm sam wnt 26 saad,1945ag rat et mer atar at ana war ar fe yaq asad fear®1 Haz,earner1945|faraetfearyo eara Tat 4aad a faftars aria acta fe facta afsaredt® ara Fe at aeLAL TST ST Tea A eq: wWSl arise at seit se fe wT A vgAifraa F Aaaer afar are wat |Fo Ho zee HR Haha14 Head, 1945 at aterTAT ATT 22 set, 1945 at ar way | UaHtfarT ate ATT a Ho Ho zee FHSat at ara ocalte corel tt arta fama fear qar 1a qeragere it Tahafatrayai at wafer 8 arfafsas aera at Hife a J 1 Maus seT PUTA“err afafafad sax dtr 8' * R > | aie vane tal 3 at ad afga afer od 2Go/to|,aia afta at dt ag | aia afta at dt ag | | . | : | | | . Case: JUGGILAL KAMLAPAT, KANPUR versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW [[1970] 1 S.C.R. 720] (1970) ਿਵਕਰੀ ਤZ ਪXਾਪਤ ਹੋਏ ਲਾਭ Yਤੇ ਕੋਈ ਟੈਕਸ ਨਹb ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਜੇ. ਕੇ. ਟਰੱਸਟ ਦੇ 5ੇਅਰK ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ[K ਦੇ ਿਵਵਾਦ ਉਠਾਏ ਗਏ ਸਨ। ਸ.ਿਵਭਾਗੀ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਨW ਦਲੀਲK ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਿਟXਿਬਊਨਲ ਨW ਉਨ[ K ਨਾਲ ਸਿਹਮਤੀ ਪXਗਟਾਈ। ਿਟXਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਲੱਭੇ ਗਏ ਤੱਥK ਤZ ਇਹ ਸਪੱ5ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਰੇਮੰਡ ਦੇ 5ੇਅਰK ਦਾ ਿਪੱਛਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਫਰਮ ਨW ਰੁਪਏ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ। 7,00,000 4 ਨਵੰਬਰ, 1944 ਨੂੰ ਅਤੇ 6 ਦਸੰਬਰ, 1944 ਨੂੰ ਬਕਾਇਆ ਅਤੇ 23 ਨਵੰਬਰ, 1944 ਨੂੰ 5ੇਅਰK ਦੀ ਿਵਕਰੀ 5ੁਰੂ ਹੋਈ। ਇਹ ਦਲੀਲ ਿਕ 5ੇਅਰ ਿਸਰਫ਼ "ਸਬੰਧਤ ਕੰਪਨੀਆਂ" ਨੂੰ ਵੰਡੇ ਗਏ ਸਨ, ਿਟXਿਬਊਨਲ ਦੇ ਨਤੀਿਜਆਂ ਦੇ ਉਲਟ ਹੈ। ਕੁਝ 5ੇਅਰ ਦਲਾਲK ਰਾਹb ਬਾਹਰਲੇ ਲੋਕK ਨੂੰ ਵੇਚੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਹ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਿਥਤੀ ਹੈ ਿਕ ਫਰਮ ਨW 2 ਅਪXੈਲ, 1946 ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਰੇਮੰਡ 5ੇਅਰK ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਿਮਤੀ ਤZ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਵੀ ਿਹੱਸਾ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਨਹb ਰੱਿਖਆ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਿਕ ਕੁਝ 5ੇਅਰ ਜੇ. ਕੇ. ਇੰਡਸਟਰੀਜ਼ ਿਲਮਿਟਡ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੇ. ਕੇ. ਕੰਪਨੀਆਂ ਕੋਲ ਸਨ। ਪਰ ਇੱਥZ ਤੱਕ ਿਕ ਜੇ. ਕੇ. ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਬਾਦਲਾ ਸਾਰੇ ਮਾਮਿਲਆਂ ਿਵੱਚ ਲਾਭ ਲਈ ਸੀ। ਰੇਮੰਡ ਦੇ 5ੇਅਰK ਦਾ ਿਪੱਛਾ ਕਰਨ ਤZ ਕੁਝ ਿਦਨK ਦੇ ਅੰਦਰ, "ਫਰਮ ਨW ਉਨ[ K ਨੂੰ ਉਤਾਰਨਾ 5ੁਰੂ ਕਰ ਿਦੱਤਾ", ਅਤੇ 5ੇਅਰ ਕਦੇ ਵੀ ਲਾਭ ਕਮਾਏ ਿਬਨK ਨਹb ਵੇਚੇ ਗਏ। ਰੇਮੰਡ ਦੇ 5ੇਅਰK ਦੀ ਖਰੀਦ ਦੇ ਿਵੱਤ ਪੋ5ਣ ਲਈ ਿਹੰਦੁਸਤਾਨ ਕਮਰ5ੀਅਲ ਬeਕ ਿਲਮਿਟਡ ਤZ ਲਏ ਗਏ ਕਰਜ਼ੇ ਲਈ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਦਾਇਗੀ ਨੂੰ ਮਾਲੀਆ ਖਰਚੇ ਵਜZ ਖਾਿਤਆਂ ਿਵੱਚZ ਕੱਢ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਭੱਤੇ ਵਜZ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਹ ਕੰਪਨੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਉਤ5ਾਿਹਤ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਗਤੀਿਵਧੀਆਂ ਿਵੱਚZ ਇੱਕ ਜੇ. ਕੇ. ਇੰਡਸਟਰੀਜ਼ ਵਜZ ਜਾਣੇ ਜKਦੇ "ਭੈਣ ਕੰਪਨੀਆਂ" ਨੂੰ ਿਵੱਤ ਦੇਣਾ ਸੀ। ਫਰਮ ਦਾ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਿਕ 5ੇਅਰK ਨੂੰ "ਿਵੱਤੀ 5ਰਿਮੰਦਗੀ" ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੇਚਣਾ ਿਪਆ, ਸਪੱ5ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਲਤ ਸੀ। ਿਟXਿਬਊਨਲ, ਸਾਡੇ ਫੈਸਲੇ ਿਵੱਚ, ਇਹ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਉਣ ਿਵੱਚ ਸਹੀ ਸੀ ਿਕ "5ੇਅਰK ਦੀ ਖਰੀਦ ਅਤੇ ਿਵਕਰੀ ਇੱਕ ਵਪਾਰਕ ਗਤੀਿਵਧੀ ਸੀ ਜੋ ਿਨਰੰਤਰ ", ਅਤੇ ਿਕyਿਕ ਫਰਮ ਨW " ਲਾਭ ਕਮਾਉਣ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰ[K ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਯੋਜਨਾ ਿਵੱਚ ਪXਵੇ5 ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੀ ਯੋਜਨਾ ਿਵੱਚ ਉਹਨK ਨW ਸਹੀ ਸਮO 'ਤੇ 5ੇਅਰ ਵੇਚੇ ਅਤੇ ਇਹ ਿਕ "5ੇਅਰK ਦੀ ਿਵਕਰੀ ਿਸਰਫ਼ ਆਰਿਥਕ 5ਰਿਮੰਦਗੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਹb ਸੀ" ਿਜਵO ਿਕ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ, 5ੇਅਰK ਦੀ ਿਵਕਰੀ ਦੁਆਰਾ ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਪXਾਪਤ ਕੀਤੇ ਲਾਭ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਮ ਰਸੀਦ ਵਜZ ਨਹb ਦਰਸਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂੰਜੀ ਸੰਪਤੀ ਿਵੱਚ ਵਾਧੇ ਵਜZ ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਾਲKਿਕ, ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ5ਨਰ ਦੇ ਆਦੇ5 ਿਵੱਚ ਕੁਝ ਅਸਪ5ਟ ਿਬਆਨ Yਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਿਨਰਭਰਤਾ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀਃ ਰੇਮੰਡ ਵੂਲਨ ਿਮੱਲਜ਼ ਦੇ 5ੇਅਰK ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਇਹ ਿਬਨK 5ੱਕ ਸਪੱ5ਟ ਹੈ ਿਕ 5ੇਅਰK ਦੀ ਖਰੀਦ ਇੱਕ ਪਿਹਲੀ ਦਰ ਦਾ ਵਪਾਰਕ ਸੌਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਇਸ ਤZ ਪXੇਿਰਤ ਸੀ ਪXਬੰਧਕ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਇਰਾਦਾ ਿਮੱਲK ਦੀ ਏਜੰਸੀ। ਜੇ ਇਹ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਕਮਾਉਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਕਾਰਵਾਈ ਨਹb ਹੈ, ਤK ਇਹ ਪਤਾ ਨਹb ਹੈ ਿਕ ਇਸ ਤਰ[K ਦਾ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਜ਼ਾਹਰਾ ਤੌਰ Yਤੇ ਪਿਹਲੇ ਵਾਕ ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਟਾਈਪੋਗXਾਿਫਕ ਗਲਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ "ਨਹb" 5ਬਦ ਨੂੰ ਅਣਜਾਣੇ ਿਵੱਚ ਈ ਛੱਡ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ; ਨਹb ਤK ਿਜਸ ਸੰਦਰਭ ਿਵੱਚ ਇਹ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਿਵੱਚ ਇਸ ਭਾਗ ਦਾ ਕੋਈ ਅਰਥ ਨਹb ਹੈ। ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਿਥਤੀ ਿਵੱਚ, ਿਜਵO ਿਕ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਸਹੀ ਦੱਿਸਆ ਿਗਆ ਹੈ, ਿਟXਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੰਕੇਤ ਇਸ ਨਤੀਜੇ ਨਾਲ ਅਸੰਗਤ ਹਨ ਿਕ 5ੇਅਰ ਰੇਮੰਡ ਵੂਲਨ ਿਮੱਲਜ਼ ਦੀ ਪXਬੰਧਕ ਏਜੰਸੀ ਨੂੰ ਪXਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਇਕਲੌਤੇ ਉਦੇ5 ਨਾਲ ਖਰੀਦੇ ਗਏ ਸਨ, ਨਾ ਿਕ . ਮੁਨਾਫਾ ਕਮਾਉਣ ਦਾ ਿਦX5ਟੀਕੋਣ। ਫਰਮ ਦੇ ਵਕੀਲ ਨW ਰਾਮਨਾਰਾਇਣ ਸੰਨਜ਼ (ਪੀ) ਿਲਮਿਟਡ ਿਵੱਚ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਵੱਲ ਸਾਡਾ ਿਧਆਨ ਿਖੱਿਚਆ। ਦੇ ਕਿਮ5ਨਰ ਆਮਦਨ-ਕਰ, ਬੰਬਈ (1) ਉਸ ਦੀ ਇਸ ਦਲੀਲ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਿਵੱਚ ਿਕ ਿਕਸੇ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਪXਬੰਧਕ ਏਜੰਸੀ ਨੂੰ ਪXਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇ5 ਨਾਲ 5ੇਅਰ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਾਰਵਾਈ ਨੂੰ ਪੂੰਜੀ ਮੰਿਨਆ ਜਾਵੇਗਾ - ਵੇਸਟਮeਟ ਅਤੇ 5ੇਅਰ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨਹb। ਰਾਮਨਾਰਾਇਣ ਸੰਨਜ਼ ਦੇ ਮਾਮਲੇ (1) ਿਵੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ 5ੇਅਰK ਅਤੇ ਪXਤੀਭੂਤੀਆਂ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਡੀਲਰ ਸੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਪXਬੰਧਕ ਏਜੰਟK ਵਜZ ਵੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਿਕਸੇ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਪXਬੰਧਕ ਏਜੰਸੀ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇ5 ਨਾਲ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ ਨW ਪXਬੰਧਕ ਏਜੰਟK ਤZ ਫੈਸਲੇ ਤZ ਲਗਭਗ 50 ਪXਤੀ5ਤ Yਪਰ ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ 5ੇਅਰK ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬਲਾਕ ਖਰੀਿਦਆ। ਮਾਰਕੀਟ ਦਰ. ਦੋ ਮਹੀਿਨਆਂ ਬਾਅਦ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ ਨW ਉਨ[ K 5ੇਅਰK ਿਵੱਚZ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਿਜਹਾ ਿਹੱਸਾ ਘਾਟੇ ਿਵੱਚ ਵੇਚ ਿਦੱਤਾ ਅਤੇ ਘਾਟੇ ਨੂੰ ਵਜZ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ। (1) 41 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 534 ਵਪਾਰ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ। ਿਟXਿਬਊਨਲ ਨW ਉਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਪਾਇਆ ਸੀ ਿਕ 5ੇਅਰ ਖਰੀਦਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਉਨ[ K ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦਾ ਨਹb ਸੀ। ਸਟਾਕ-ਇਨ-ਟੈਕਸ ਦੇ ਵਪਾਰ ਦਾ ਿਹੱਸਾ-5ੇਅਰK ਿਵੱਚ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ, ਪਰ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਪXਬੰਧਨ ਏਜੰਸੀ ਦੀ ਪXਾਪਤੀ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਲਈ ਜੋ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਪXਾਪਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਖਾਤੇ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਿਜਹੇ ਿਹੱਸੇ ਦੀ ਿਵਕਰੀ ਦੁਆਰਾ ਹੋਏ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਿਸਰਫ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਦਾਲਤ ਨW ਉਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਿਕਹਾ ਸੀ ਿਕ ਹਾਲਾਤ ਇਹ ਿਕ ਟੈਕਸ ਅਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨW 5ੇਅਰ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਿਵਆਜ Yਤੇ ਕਰਜ਼ੇ ਲਏ ਸਨ ਜK ਇਹ ਿਕ ਉਹ 5ੇਅਰK ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਡੀਲਰ ਸੀ ਅਤੇ 5ੇਅਰK Case: JUGGILAL KAMLAPAT, KANPUR versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW [[1970] 1 S.C.R. 720] (1970) 724 trading loss. It was found in that case by the Tribunal that the i11tention of purchasing t!)e shares was not to acquire them as part of the stock-in-trade of tax-payer's business in shares, but to facilitate the acquisition of the managing agency of the Company which was in fact acquired, and on that account loss incurred by the sale of a small lot could be regarded only as a loss of capital nature. The Court observed in that case that the circumstance that the tax-payer had borrowed loans at interest to purchase the shares or that it was a dealer in shares and was authorised by its memorandum of association to deal in shares was of no effect. On a review of the evidence the Tribunal held that the shares were purchased with the object of acquiring the managing agency and with that view the High Court agreed. Whether a transaction is or is not an adventure in the nature of trade is question of mixed law and fact : in each case the legal effect of the facts found by the Tribunal on which the tax-paver could be treated as a dealer or an investor in shares, has to be determined. In the present case the transaction since ',he incep-tion appears to be impressed with the character of a commercial transaction entered with a view to earn profit. Large block of shares was purchased at the ruling rates with borrowed money. and soon thereafter the shares were disposed of at a profit in small lots. Some of the shares were sold through brokers to strangers The story of the firm that some or all the shares were merely "distributed" to its associates is not proved. The interest which the firm had to pay for the amount borrowed for purchasing the shares was acted in the revenue account and was claimed as n revonue allowance. It was not the case of the firm that Aluminium and J.K. Trust shares were purchased for acquiring the managing agency, It was claimed that the shares were taken over because the public did not accept those shares. It was one of the objects of the firm to finance its allied concerns and in taking over shares which the public did not subscribe the firm was acting in the course of its business. The firm commenced selling the shares soon after they were purchased. Aluminium shares were purchased between January 26, 1945 and April 5, 1946 (except a few which were retained) and sold at profit. Whereas the first lot was purchased on January 26, 1945, the first sale was made on February l, 1945. It could not be said that this was an investment in shares independent of the trading activity of the firm. The story that the shares bad to be sold on account of financial difficulties is plainly belied by the circumstance that the firm went on pJrchasing and selling the Aluminium shares. J.K. Trust shares were purchased on February 14, 1945 and were sold on August 22, 1945. Alu-minium shares as well as J.K. Trust shares were sold at a profit A B c D E F G H • A and through brokers. These transactions were also stamped with the character of. commercial transactions entered into with a pro· fit motive a,nd were not transactions in the nature of capital in· vestments. The answer recorded by the High Court is therefore correct. The appeal fails and is dismissed with costs. V.P.S. Appeal dismissed. Case: JUGGILAL KAMLAPAT, KANPUR versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, LUCKNOW [[1970] 1 S.C.R. 720] (1970) ਿਵੱਚ ਸੌਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਦੇ ਮੈਮੋਰੰਡਮ ਆਫ਼ ਐਸੋਸੀਏ5ਨ ਦੁਆਰਾ ਅਿਧਕਾਰਤ ਸੀ, ਦਾ ਕੋਈ ਪXਭਾਵ ਨਹb ਸੀ। ਸਬੂਤK ਦੀ ਸਮੀਿਖਆ 'ਤੇ ਿਟXਿਬਊਨਲ ਨW ਿਕਹਾ ਿਕ 5ੇਅਰ ਪXਬੰਧਕ ਏਜੰਸੀ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇ5 ਨਾਲ ਖਰੀਦੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਿਦX5ਟੀਕੋਣ ਨਾਲ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਸਿਹਮਤ ਹੋ ਗਈ। ਵਪਾਰ ਦੀ ਪXਿਕਰਤੀ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਇੱਕ ਸਾਹਸ ਹੈ ਜK ਨਹb, ਇਹ ਿਮ5ਰਤ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਤੱਥ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈਃ ਹਰੇਕ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਿਟXਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਪਾਏ ਗਏ ਤੱਥK ਦਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪXਭਾਵ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਿਜਸ Yਤੇ ਟੈਕਸ ਅਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ 5ੇਅਰK ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਡੀਲਰ ਜK ਿਨਵੇ5ਕ ਵਜZ ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ 5ੁਰੂ ਤZ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦਾ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਮੁਨਾਫੇ ਦੇ ਉਦੇ5 ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਪਾਰਕ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੇ ਚਿਰੱਤਰ ਤZ ਪXਭਾਿਵਤ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। 5ੇਅਰK ਦਾ ਵੱਡਾ ਿਹੱਸਾ ਉਧਾਰ ਦੇ ਪੈਸੇ ਨਾਲ ਿਨਰਧਾਰਤ ਦਰK 'ਤੇ ਖਰੀਿਦਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਸ ਤZ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ 5ੇਅਰK ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਲਾਟ ਿਵੱਚ ਮੁਨਾਫੇ 'ਤੇ ਿਨਪਟਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ। ਕੁਝ 5ੇਅਰ ਦਲਾਲK ਰਾਹb ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਚੇ ਗਏ ਸਨ ਫਰਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਿਕ ਕੁਝ ਜK ਸਾਰੇ 5ੇਅਰ ਿਸਰਫ਼ ਇਸ ਦੇ ਸਿਹਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ "ਵੰਡੇ" ਗਏ ਸਨ, ਸਾਬਤ ਨਹb ਹੁੰਦੀ। 5ੇਅਰ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਉਧਾਰ ਲਈ ਗਈ ਰਕਮ ਲਈ ਫਰਮ ਨੂੰ ਜੋ ਿਵਆਜ ਦੇਣਾ ਪeਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਮਾਲੀਆ ਖਾਤੇ ਿਵੱਚ ਲਗਾਇਆ ਜKਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮਾਲੀਆ ਭੱਤੇ ਵਜZ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜKਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਨਹb ਸੀ ਿਕ ਪXਬੰਧਕ ਏਜੰਸੀ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਅਤੇ ਜੇ. ਕੇ. ਟਰੱਸਟ ਦੇ 5ੇਅਰ ਖਰੀਦੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ 5ੇਅਰ ਇਸ ਲਈ ਲਏ ਗਏ ਸਨ ਿਕyਿਕ ਜਨਤਾ ਨW ਉਨ[ K 5ੇਅਰK ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹb ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਫਰਮ ਦੇ ਉਦੇ5K ਿਵੱਚZ ਇੱਕ ਸੀ ਿਕ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਿਹਯੋਗੀ ਿਚੰਤਾਵK ਨੂੰ ਿਵੱਤ ਪXਦਾਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਉਨ[ K 5ੇਅਰK ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥK ਿਵੱਚ ਲਵੇ ਿਜਨ[ K ਦੀ ਜਨਤਾ ਨW ਗਾਹਕੀ ਨਹb ਲਈ ਸੀ ਅਤੇ ਫਰਮ ਆਪਣੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੌਰਾਨ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਕੰਪਨੀ ਨW 5ੇਅਰ ਖਰੀਦਣ ਤZ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਉਨ[ K ਨੂੰ ਵੇਚਣਾ 5ੁਰੂ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਅਲਮੀਨੀਅਮ ਦੇ 5ੇਅਰ 26 ਜਨਵਰੀ, 1945 ਅਤੇ 5 ਅਪXੈਲ, 1946 ਦੇ ਿਵਚਕਾਰ ਖਰੀਦੇ ਗਏ ਸਨ (ਕੁਝ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਿਜਨ[ K ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਿਖਆ ਿਗਆ ਸੀ) ਅਤੇ ਮੁਨਾਫੇ 'ਤੇ ਵੇਚੇ ਗਏ ਸਨ। ਪਿਹਲੀ ਖੇਪ 26 ਜਨਵਰੀ 1945 ਨੂੰ ਖਰੀਦੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਦZ ਿਕ ਪਿਹਲੀ ਿਵਕਰੀ 1 ਫਰਵਰੀ 1945 ਨੂੰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਨਹb ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਿਕ ਇਹ ਫਰਮ ਦੀ ਵਪਾਰਕ ਗਤੀਿਵਧੀ ਤZ ਸੁਤੰਤਰ 5ੇਅਰK ਿਵੱਚ ਿਨਵੇ5 ਸੀ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਿਕ 5ੇਅਰK ਨੂੰ ਿਵੱਤੀ ਮੁ5ਕਲK ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੇਚਣਾ ਿਪਆ, ਇਸ ਸਿਥਤੀ ਤZ ਸਪੱ5ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਲਤ ਹੈ ਿਕ ਫਰਮ ਨW ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਦੇ 5ੇਅਰ ਖਰੀਦਣਾ ਅਤੇ ਵੇਚਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਿਖਆ। ਜੇ. ਕੇ. ਟਰੱਸਟ ਦੇ 5ੇਅਰ 14 ਫਰਵਰੀ 1945 ਨੂੰ ਖਰੀਦੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ 22 ਅਗਸਤ 1945 ਨੂੰ ਵੇਚੇ ਗਏ ਸਨ। ਅਲੂ-ਿਮਨੀਅਮ 5ੇਅਰK ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਜੇ. ਕੇ. ਟਰੱਸਟ ਦੇ 5ੇਅਰ ਮੁਨਾਫੇ 'ਤੇ ਵੇਚੇ ਗਏ ਸਨ। ਅਤੇ ਦਲਾਲK ਰਾਹb। ਇਨ[ K ਲੈਣ-ਦੇਣ Yਤੇ ਇੱਕ ਅਨੁਕੂਲ ਉਦੇ5 ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਪਾਰਕ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੇ ਚਿਰੱਤਰ ਨਾਲ ਵੀ ਮੋਹਰ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਪੂੰਜੀਗਤ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਨਹb ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਜਵਾਬ ਸਹੀ ਹੈ। ਅਪੀਲ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜKਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲਾਗਤ ਦੇ ਨਾਲ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤੀ ਜKਦੀ ਹੈ। ਵੀ. ਪੀ. ਐਸ. ਅਪੀਲ ਖਾਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਿਡਸਕਲੇਮਰ ਸਥਾਨਕ ਭਾ.ਾ ਿਵੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਿਨਆ ਿਨਰਣ: ਕੇਵਲ ਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼: ਲਈ ਉਹਨ: ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾ.ਾ ਿਵੱਚ ਸਮਝਣ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਉਦੇ. ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਹE ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ । ਸਾਰੇ ਿਵਹਾਰਕ ਅਤੇ ਅਿਧਕਾਰਤ ਮੰਤਵ: ਲਈ ਿਨਆਂ ਿਨਰਣੇ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੰਸਕਰਣ ਪKਮਾਿਣਕ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਮਲ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਿਦੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। Tarun Mehra Advocate