K. L. Varadarajan v. The Commissioner Of Income-Tax, Madras

Case: K. L. VARADARAJAN versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1975] 2 S.C.R. 597] (1975) | = _ , | | : a" co. : | | | x | | |‘ |_—. | -_ | ; o «* ° ° Ho UMo AtawaAy’TAT =: | ATART WA, ATA~(Kal. Vardarajan | oo .Vs. The Commissioner of Income-tax, Madras)_(5 waraz, 1974) (Ato Udo AITo Bat MIT To ato aa) ° gfswa gran-eaa Qaz, 1922—aTe1 17 (1)ate 34—--faetfeategret aq 1958-59 at aaa are 17 (1)% attrataat statfeararat—faatenga: we feat mat——faatfzat aret ad1958-59 & faatzer sratafeal & ahera atTe tant atgafratcn at srnfgatX faare¥ fear aaratteq| fate sez stad anfta—“faaten” mee & aaa:gataatey atat & ——ferifedt at1955-56,1956-57 ax 1957-58 ® aterq fader FWeaAIT BC I at sa Brarafa H Vy Bat at arate ate faatatqt east H STH ay agereg ge1 wT aTh A saat frardt dfaaerfraral ate Argel att oe fraral eafaa’ at ttareaz ate afaatal aTTaT He ATT TT AT ee IT BT Te AT | AT 1958-59 F faefratcr araarfeat & hrfraifedt a afafaa at are 17(1) &ada we ser sea at fe ga ot Het fara ara % fae anfarett ot fraier feat sar arfeg | aren 7 & aela arated aTet fear warate arate afaard & agare faater ay ez azfar ag3 ait fraifedt aay & ata atfaa ster aw F famatI aaa: sat gd afaa 3anf afae frateat Ff ga: qe fearsic saat afarafrardt at areal agfrstfedt a ag srgar atfe gasqa ar 17(1) & weit atom a faq at aT FTTor * 1562 :‘ HACIA Be Tataat at1 ate Frater ga: Te Pea aT BH z aI*, ord agi qaataftarawh ar tw x a: 1958-59 ad & facfaaikeat arr at ag argo at gafaaiea a satay cara 7 fearSTAT aE| array alsared + aa raaat Ht aA HT feat faaifedt & age, agat (atta) ® aA ada Ft1 WTlat F aa-argy saaeY we a ae acta A we fe great afanrtya agaat afafaaitca fear g fe are 17 (1)#& ata aorHea TAA Haat a gt aa gen al oT anal 3 afe sas ya gagaq pga wet H fay gated area afta fee ae ati aaa ayaa A IZafufsaifea feat fe are i7 (1) ® aeta atoor at efter a tT& fac ofeare ar at adi adl ar atcaz afafraifea feat fr*24-3-1959atfaatfedt grat aga at as atgor ar geaqa 3 af& fra Fiat ata faa amarar aatfe frater & ga: we feara & Gfeqtarrer fraicy ae va arte qeara far ar tz4agaH aigaa (atta) F sat wea H faeg faata + ada afa-wu Rane ata at| afsacr a aga aged (ater) a aeealart Bt faar ate ate afta we AaTHT agaIT ge AAT-qeq fer art at afancn 4 farafafed seq gem carataa at fag-frat feat :s—*| |.faaifedt“aot fatearen prea ay at 1958-59 7S aaT at 31-12-1954 gratater 17(1) Ft, 31-12-1955 * aetaBY, 31-12-1956 st aara ga aa qdadt act #7 avaa, atfatto 4H 1955-56, 1956-57 IT 1957-58 F acdaet2%, gafa-aieot & argc A cafes fh 1” seaaaaa A set at faalfedt Ffreg ate wad Feat FH gatfeari seq qatar % saa fata & faez surge aac garana & dla atta at ag 21 adtr Fax He Bu,.atafaattta—afafaaa at ara 17(1) % fediaTUTER aga wa frat atua ar fafafase ararafa#® Aa aaRAT TT Bal aga A areal 2 at “Bat gaol va ag #frsiva & aaa 4, feat ae gion at adi 2,(afe tar fraicorRat qT F gs gu aél ear 2) ax va% qa wat fraizay ¥ | . 7 oo, Mm|‘.|.: Ae _ || 4x.7.= | . Y7°iga:S“ i tb . . j ° .6 waar A vara ght” arti.17(1) % facta vega B gest & aeage at oat 2 fe ag stem a daa va fratew ag ® fae caa4 waqala ent art tar fratcor tat ater F gt Ge aay sar oa,afes gam vee fee at are fratat & fae wt sedate ary (Fer 6) AmaaAS | RaTeET”(SEH. cea fTwatfrater)aqaFawgeaaadtasdf&faatzatat afar aw%,afesodadtadf & fraicr wtyakmeatat wag, afe st aadt ast & fac fate too &wmrge fag arte wear faa or Ue al1 ‘ara Wdade daz aIaeT(sat cea fee mq at frater) aeal ar aarqa ata 8 ate oHwaat aafre ae a et gaat saw wade at atfaa Het & faeent Ta BR water sem adhe1 sa Teal Ft ofefe F atgot ®‘ered faq art & aaa fee ae at fraer ad & ate ga a?Hag aaieaday HAT aaastar fe aral fearaqosa J‘gra qaa-We wre fe wadtaae gag’ (qearqadi agi & fee at Frater)aaasaat fae ¢1 ag gfeeate ofaa adt g fe wat sea aed H fafaeefrako & saa qa feaier afata 2 ate afafeaa at are 34%aela fear var gafrator afasa adhe. (er 6-7)araat afafaaa,1961 at ae 2(8) % TIC “fare” &ametaeata at at gafrater at afefroy wt? at cafe rer 1922 17(1) are F aaake’ afafaa (faster) ¥ tat oferea az* ward afafaa st are 34 F ada gafaatc aragry woyr‘arat&1 (Fe 7)| Case: K. L. VARADARAJAN versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1975] 2 S.C.R. 597] (1975) 1 இநதய உசசநதமனறம தீர்ப்பு நாள் : 05.11.1974. முன்னிலை மாண்புமிகு நீதியரசர் திரு ஹெ ச். ஆர். கண்ணா மற்றும் மாண்புமிகு நீதியரசர் திரு. ஏ.சி. குப்தா K.L. வரதராஜன் -எதிர்- ஆணை யர், வருமான வரித்துறை, மெட்ராஸ் .....மனுதாரர் .....எதிர்மனுதாரர் மறகள: 1974 AIR 23571975 SCR (2) 5971975 SCC (3) 595 சடடம: இந்திய வருமான வரிச் சட்டம், 1922 சட்டப்பிரிவு 17(1) - "அதன் பின்னிட்டஅனைத்து மதிப்பீடுகளும் " என்பது சட்டப்பிரிவு 34 ன் கீழ் மேற்கொள்ளப்படும்மறு மதிப்பீட்டைப் பொறுத்து உள்ளடக்காமல், அசல் மதிப்பீட்டை பொறுத்துமட்டுமே உள்ளடக்கியதா ? " என்பதாகும். தலபப: வருமான வரி செலுத்தும் நபர், சம்பந்தப்பட்ட காலகட்டத்தில்வெளிநாட்டில் படித்து வந்தார். அவர் அந்த காலகட்டத்தில் பங்குகள் மீதானஈவுத்தொகை மற்றும் வைப்புத்தொகையின் வட்டி மூலம் வருமானத்தைப்பெற்றார். தொடர்புடைய ஆண்டுகளுக்கான அசல் மதிப்பீடுகள் ஜனவரி 31, 1956,டிசம்பர் 27, 1956 மற்றும் பிப்ரவரி 28, 1958 ஆகிய தேதிகளில் முடிக்கப்பட்டன.சம்பந்தப்பட்ட காலத்திற்கான குடியிருப்பு நிலை "குடியிருப்பு மற்றும் சாதாரணமாக வசிக்கும் நபர்" என்பதாகும். வருமான வரி மற்றும் அதிக வரிஆகியவை மொத்த வருமானத்தில் பொருந்தக்கூடிய விகிதங்களில் 1958-59கணக்கிடப்பட்டன. மதிப்பீட்டுஆண்டுக்கானமதிப்பீட்டுநடவடிக்கைகளின் போது, இந்த வருமான வரி செலுத்தும் நபர், அவரது மொத்தஉலக வருமானத்திற்கு ஏற்ற விகிதங்களில் மதிப்பிடப்பட வேண்டுமெனக்கோரிமார்ச் 24, 1959 ம் தேதியில் 171 (1)-வது சட்டப்பிரிவின் கீழ் ஒரு உறுதிஆவணத்தை தாக்கல் செய்தார். இந்த மதிப்பீடு மார்ச் 23, 1960 இல் குடியிருப்புஇல்லை என்ற நிலையில் முடிக்கப்பட்டது.சட்டப்பிரிவு 17(1) கீழான விண்ணப்பம் நிராகரிக்கப்பட்டது. வருமான வரிசெலுத்தும் நபர் டிசம்பர் 31, 1954 முதல் டிசம்பர் 31, 1956 வரையிலான முந்தைய3 ஆண்டுகளில் குடியிருக்கவில்லை என்று வருமான வரித்துறை அலுவலர்கண்டறிந்துள்ளார் என்றும், அவரது மொத்த வருமானம் சாதாரண விகிதங்களில்வருமான வரிக்கு மதிப்பிடப்பட்டது என்றும், அவர் சட்டப்பிரிவு 17(1) கீழானஉறுதி ஆவணத்தை உரிய காலத்திற்குள் செய்யத் தவறியதால், முந்தையமதிப்பீடுகள் குறைத்து காண்பிக்கப்பட்டுள்ளதாக எண்ணி, வருமான வரித்துறைஅலுவலகரால் சட்டப்பிரிவு 34 ன்கீழ் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டு, மேலேகுறிப்பிட்ட 3 ஆண்டுகளுக்கான மதிப்பீடுகள் 23(3) உ/இ 34 சட்டப்பிரிவின் படிமீண்டும் திறக்கப்பட்டு, முடிக்கப்பட்டன. வருமான வரி செலுத்தும் நபரின் நிலை"குடியிருப்பில் இல்லை" எனக் கருதப்பட்டு, அவரது மொத்த வருமானம்அதிகபட்ச வரிவிதிப்பு விகிதங்களுக்குள் கொண்டுவரப்பட்டது. வருமான வரிசெலுத்தும் நபரைப் பொறுத்தவரை, தனது கவனக்குறைவு மற்றும்அறியாமையால் சட்டப்பிரிவு 17(1)ன்படியான உறுதி ஆவணத்தை தாக்கல்செய்ய தவறிவிட்டதாகவும், ஆகையால், அவர், தனது உலக வருமானத்திற்குஏற்ற விகிதத்தில் வரி விதிக்கப்பட வேண்டுமென வருமான வரித்துறைஅலுவலரிடம் கோரியுள்ளார். வருமான வரித்துறை அலுவலர், வருமான வரிசெலுத்தும் நபரின் அனைத்து வாதங்களையும் நிராகரித்து அவருக்கு எதிராக செயல்பட்டுள்ளார். மேல்முறையீட்டு உதவி ஆணையர் மற்றும் தீர்ப்பாயம்ஆகியவற்றில் தாக்கல் செய்யப்பட்ட மேல்முறையீட்டில், வருமான வரிசெலுத்தும் நபரின் 17(1)ன் கீழான உறுதி ஆவணத்தை ஏற்காததற்கு வருமானவரித்துறை அலுவலரால் தெரிவிக்கப்பட்ட காரணம் சரியானதல்ல என்றும்வருவாய்க்கு எதிராக முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. 1958-59 மதிப்பீட்டுகாலத்தைப் பொறுத்து, வருமான வரி செலுத்தும் நபரால் சட்டப்பிரிவு 17(1)ன் கீழ்தாக்கல் செய்யப்பட்ட உறுதி ஆவணமானது, மறு மதிப்பீடு செய்யப்பட்ட போதும்,அடுத்தடுத்த மதிப்பீடு ஆண்டுகளான 1955-56, 1956-57, 1957-58ஆகியவற்றைப் பொறுத்தும் செயல்பாட்டில் இருந்தனவா என்று கேட்டுஉயர்நீதிமன்றத்தில் முறையீடு செய்யப்பட்டதாகவும், அந்த உயர்நீதிமன்றமுறையீடு. வருமான வரி செலுத்தும் நபருக்கு எதிராக அமைந்ததால்,இந்நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்த மேல்முறையீடுஅனுமதிக்கப்படுகிறது. மடவ: Case: K. L. VARADARAJAN versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1975] 2 S.C.R. 597] (1975) A K. L. VARADARAJAN v. THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS November 5, 1974 - [H, R. KHANNA AND A. C: GUPTA JJ.) lJ f11dia11 Income tax Act, 1922-:-Sec. 17 (!)-Proviso-Whether the words "all assessments thereafter" includes original assessments and not reassessments mad" under Sec. 34. . The ass~ssee, durin~ the relevant pe~i~d was studying abroad. He derived mcome during the penod by way of d!Vldend on shares and interest from deposits. c The original assessments for the relevant years were completed on January c 31, 1956, December 27, 1956 and February 28, 1958. The residential status adopted in those years was "resident and ordinarily resident person". Income-!ax and super.tax were calculated at the rates applicable on the total mcome. In the course of the assessment proceedings for the assessment year 1958-59, the assessee filed a declaration under sec. 17(1 \ of the Act on March 24, 1959 claiming to be assessed at rates appropriate to his total world income. This assessment was completed on March 23, 1960 in the D status of a non.resident. The application under Sec. 17 ( 1) was rejected. As the I. T. 0. found that the assessee was a non-resident in the 3 pre-vious years endin1 on December 31, 1954 to December 31, 1956 and bu total income had been assessed to income-tax at the normal rates a~d further as he had failed to make the requisite declaration under Sec. 17 (1 ) within the requisite time, the I. T. 0. was of the view that the earlier assessments had been made at a lower rate and action under Sec. 34 of the Act was accordingly taken and the asses•ment< E for the above-mentioned 3 years were reopened and completed under Sec. 23 (3) read with Sec. 34 of the Act. The status of the assessee was treated as a non-resident. and bis total income was brought to tax at the maximum rates. According to the assessee, the omission on his part to make the declaration earlier under Sec. 17(1) was due to inadvertence and ignorance and requested the I.T.O. that he should be taxed at rates appropriate to his world income. The I. T. 0. rejected all the contentions of the assessee and held against him. F On appeal, the Appellate Asstt. Commissioner and the Tribunal held that the I.T.O.'s ·reasoning for not accepting the declaration under Sec. 17(1) was not correct and held ·against the revenue. A question was referred to the High Court as to whether the declaration filed by the assessee under Sec. 17 (I) in respect of the assessment year 1958-59 was operative in. rela-tion to the re-assessments also in respect of the assessment years 1955.56, 1956-51 and 1957-58. The High Court held against the assessee and hence the appeal before this G Court. Allowing the appeal, HELD : (!) According to the second proviso to Section 17 ( 1 \ of the Act, once the assessee is allowed to make the declaration after the expiry of the period specified "such declaration shall have c.ffect in relatir>n to the assessment for the year in which the declaration is made (if such assessmen,t had not been completed before such declaration) and all assessments thereafter. ' H The words of the 5econd provisr> to Sec. 17<1) make it clear th't th: 'Jecl''.a-tion w0uld be operative not only for the assessment for the year m which the declaration is made if such assessment had not been completed before such declaration, but also all assessments to be made thereafter. The words "all assessments thereafter" signify not only assessments for t~e subsequent The High Court held against the assessee and hence the appeal before this G Court. A years but also would cover assessments for the earlier years in case the assessments for those earlier years are being made subsequent to the filinR of the declaration. [600G-60!B] Case: K. L. VARADARAJAN versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1975] 2 S.C.R. 597] (1975) ਕੇ. ਐਲ. ਵਰਦਰਾਜਨ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਦਾ ਕਿਮ1ਨਰ-ਟੈਕਸ, ਮਦਰਾਸ 5 ਨਵੰਬਰ 1974 [ ਐ>ਚ. ਆਰ. ਖੰਨਾ ਅਤੇ ਏ. ਸੀ. ਗੁਪHਾ ਜੇ.] ਭਾਰਤੀ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922-ਸੈਕ. 17 ( 1 ) -ਪOੋਿਵਸੋ-ਕੀ "ਉਸ ਤS ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੁਲTਕਣT" ਿਵੱਚ ਮੂਲ ਮੁਲTਕਣT 1ਾਮਲ ਹਨ ਅਤੇ ਸੈਕ1ਨ 34 ਦੇ ਤਿਹਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮੁZ ਮੁਲTਕਣT ਨੂੰ 1ਾਮਲ ਨਹ[ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ।. ਮੁਲTਕਣਕਰਤਾ ਸਬੰਧਤ ਸਮ^ ਦੌਰਾਨ ਿਵਦੇ1 ਿਵੱਚ ਪZ`ਾਈ ਕਰ ਿਰਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨb ਇਸ ਿਮਆਦ ਦੌਰਾਨ 1ੇਅਰT cਤੇ ਲਾਭਅੰ1 ਅਤੇ ਜਮ`T ਤS ਿਵਆਜ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਪOਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਸਬੰਧਤ ਸਾਲT ਲਈ ਮੂਲ ਮੁਲTਕਣT ਜਨਵਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।27 ਦਸੰਬਰ, 1956 ਅਤੇ 28 ਫਰਵਰੀ, 1958. ਉਹਨT ਸਾਲT ਿਵੱਚ ਅਪਣਾਇਆ ਿਗਆ ਿਰਹਾਇ1ੀ ਦਰਜਾ "ਿਨਵਾਸੀ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ cਤੇ ਿਨਵਾਸੀ ਿਵਅਕਤੀ" ਸੀ। ਆਮਦਨ -ਟੈਕਸ ਅਤੇ ਸੁਪਰ-ਟੈਕਸ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੁੱਲ ਲਾਗੂ ਦਰT 'ਤੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਆਮਦਨ ਮੁਲTਕਣ ਸਾਲ ਲਈ ਮੁੱਲTਕਣ ਪOਿਕਿਰਆ ਦੇ ਦੌਰਾਨ 1958-59 , ਮੁਲTਕਣਕਰਤਾ ਨb ਸੈਕ1ਨ ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਘੋ1ਣਾ ਪੱਤਰ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ। 17 ( 1 ) ਐਕਟ ਦਾ 24 ਮਾਰਚ, 1959 ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੁੱਲ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਦਰT 'ਤੇ ਮੁਲTਕਣ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਵ1ਵ ਆਮਦਨ. ਇਹ ਮੁਲTਕਣ 23 ਮਾਰਚ, 1960 ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਗੈਰ-ਿਨਵਾਸੀ ਦੀ ਸਿਥਤੀ। ਸੈਕ1ਨ ਅਧੀਨ ਅਰਜ਼ੀ। 17 ( 1 ) ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ। ਿਜਵ^ ਿਕ ਆਈ. ਟੀ. ਓ. ਨb ਪਾਇਆ ਿਕ ਕਰਦਾਤਾ 31 ਦਸੰਬਰ, 1954 ਤS 31 ਦਸੰਬਰ, 1956 ਤੱਕ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ 3 ਪੂਰਵ-ਿਨਵਾਸੀ ਸਾਲT ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਗ਼ੈਰ-ਵਸਨੀਕ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁੱਲTਕਣ ਆਮ ਦਰT cਤੇ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਵਜS ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤS ਇਲਾਵਾ ਉਹ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲ ਿਰਹਾ ਸੀ। ਸੈਕ. 17 ( 1 ) ਲੋZ[ਦੇ ਸਮ^ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਆਈ. ਟੀ. ਓ. ਇਹ ਿਵਚਾਰ ਰੱਖੋ ਿਕ ਪਿਹਲT ਦੇ ਮੁਲTਕਣT ਨੂੰ ਘੱਟ ਦਰ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸੈਕ1ਨ ਅਧੀਨ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। 34 ਐਕਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਿਲਆ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮੁਲTਕਣT, cਪਰ ਦੱਸੇ ਗਏ 3 ਸਾਲ ਸੈਕ1ਨ ਦੇ ਤਿਹਤ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ`ੇ ਗਏ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਗਏ। 23 ( 3 ) ਸੈਕ ਨਾਲ ਪZ`ੋ। 34 ਐਕਟ ਦੇ. ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਸਿਥਤੀ ਨੂੰ ਗ਼ੈਰ-ਿਨਵਾਸੀ ਮੰਿਨਆ ਜTਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਵੱਧ ਤS ਵੱਧ ਦਰT 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਿਵੱਚ ਿਲਆਇਆ ਜTਦਾ ਸੀ। ਮੁਲTਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਵੱਲS ਕੀਤੀ ਗਈ ਭੁੱਲ ਸੈਕ1ਨ ਅਧੀਨ ਪਿਹਲT ਐਲਾਨ। 17 ( 1 ) ਇਹ ਅਣਜਾਣੇ ਅਤੇ ਅਿਗਆਨਤਾ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਈ. ਟੀ. ਓ. ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਿਕ ਉਸ cਤੇ ਉਸ ਦੀ ਿਵ1ਵ ਆਮਦਨ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਦਰT cਤੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਈ. ਟੀ. ਓ. ਨb ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦਲੀਲT ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ। ਅਪੀਲ cਤੇ, ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ। ਕਿਮ1ਨਰ ਅਤੇ ਿਟOਿਬਊਨਲ ਨb ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਆਈ. ਟੀ. ਓ. ਦਾ ਸੈਕ1ਨ ਦੇ ਤਿਹਤ ਘੋ1ਣਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰਕ। 17 ( 1 ) ਇਹ ਸਹੀ ਨਹ[ ਸੀ ਅਤੇ ਮਾਲੀਏ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਭੇਿਜਆ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਕੀ ਸੈਕ1ਨ ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਰਦਾਿਤ ਦੁਆਰਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਐਲਾਨ। 17 ( 1 ) ਮੁੱਲTਕਣ ਸਾਲ 1958-59 ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਮੁੱਲTਕਣ ਸਾਲ 1955-56,1956-57 ਅਤੇ 1957-58 ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਵੀ ਮੁZ-ਮੁੱਲTਕਣ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਕਾਰਜ1ੀਲ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨb ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਿਵਰੁੱਧ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਤS ਪਿਹਲT ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਅਪੀਲ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੰਦੇ ਹੋਏ, ਰੱਿਖਆਃ ( 1 ) ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 17 (1) ਦੇ ਦੂਜੇ ਪOਾਵਧਾਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦS ਮੁਲTਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਿਨਰਧਾਰਤ ਿਮਆਦ ਦੀ ਿਮਆਦ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤS ਬਾਅਦ ਘੋ1ਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਜTਦੀ ਹੈ, ਤT "ਅਿਜਹਾ ਐਲਾਨ ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁਲTਕਣ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਪOਭਾਵੀ ਹੋਵੇਗਾ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਘੋ1ਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ (ਜੇ ਅਿਜਹਾ ਮੁਲTਕਣ ਅਿਜਹੇ ਐਲਾਨ ਤS ਪਿਹਲT ਪੂਰਾ ਨਹ[ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ) ਅਤੇ ਉਸ ਤS ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੁਲTਕਣT"। ਇਹ ਨਾ ਿਸਰਫ ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁੱਲTਕਣ ਲਈ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇਗਾ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਘੋ1ਣਾ ਕੀਤੀ ਜTਦੀ ਹੈ ਜੇਕਰ ਅਿਜਹਾ ਮੁੱਲTਕਣ ਅਿਜਹੇ ਘੋ1ਣਾ ਤS ਪਿਹਲT ਪੂਰਾ ਨਹ[ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਬਲਿਕ ਉਸ ਤS ਬਾਅਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਮੁੱਲTਕਣ ਲਈ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇਗਾ। 1ਬਦ "ਉਸ ਤS ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੁੱਲTਕਣ" ਨਾ ਿਸਰਫ ਅਗਲੇ 598 ਲਈ ਮੁੱਲTਕਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾrਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਸ ਿਵੱਚ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲT ਦੇ ਮੁਲTਕਣT ਨੂੰ ਵੀ 1ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜੇਕਰ ਉਨ` T ਿਪਛਲੇ ਸਾਲT ਦੇ ਮੁਲTਕਣT ਨੂੰ ਘੋ1ਣਾ ਪੱਤਰ ਦਾਖਲ ਕਰਨ ਤS ਬਾਅਦ ਕੀਤਾ ਜਾ ਿਰਹਾ ਹੈ। ( 2 ) ਸੈਕ1ਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ। 2 ( 8 ) ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ, 1961 ਦੇ "ਮੁੱਲTਕਣ" 1ਬਦT ਿਵੱਚ ਮੁZ ਮੁੱਲTਕਣ 1ਾਮਲ ਹੈ, ਹਾਲTਿਕ ਅਿਜਹੀ ਪਿਰਭਾ1ਾ 1922 ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਿਵੱਚ ਨਹ[ ਸੀ। ਏ. ਐ>ਨ. ਲਕ1ਮਣ ਿ1ਨt ਏ ਬਨਾਮ ਆਈ. ਟੀ. ਓ., ਬੰਗਲੌਰ ਅਤੇ ਹੋਰ। [ 1958 ] 34 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 275 ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ1ਨਰ ਬਨਾਮ ਖੇਮ ਚੰਦ ਰਾਮਦਾਸ [1938] 6 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 414 ਦਾ ਿਜ਼ਕਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। ਨt ਟ ਕੀਤਾ ਿਕ ਜਦS ਵੀ ਿਵਧਾਨ ਸਭਾ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਿਕ "ਮੁਲTਕਣ" 1ਬਦ ਿਵੱਚ ਮੁZ ਮੁਲTਕਣ 1ਾਮਲ ਨਹ[ ਹੁੰਦਾ, ਤT ਇਸ ਉਦੇ1 ਲਈ ਸਪ1ਟ 1ਬਦT ਦੀ ਵਰਤS ਕੀਤੀ ਜTਦੀ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਸੈਕ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ। 67 ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਕਾਨੂੰਨ ਤਿਹਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਿਕਸੇ ਵੀ ਮੁੱਲTਕਣ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨ ਜT ਉਸ ਿਵੱਚ ਸੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਿਕਸੇ ਵੀ ਿਸਵਲ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਮੁਕੱਦਮਾ ਨਹ[ ਿਲਆਂਦਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਸਪੱ1ਟ ਹੈ ਿਕ ਉਸ ਸੈਕ1ਨ-ਸੀ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੁਰੱਿਖਆ ਇਹ ਨਾ ਿਸਰਫ ਮੂਲ ਮੁਲTਕਣT ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇਗਾ ਬਲਿਕ ਸੈਕ1ਨ ਅਧੀਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮੁZ ਮੁਲTਕਣT ਲਈ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇਗਾ। 34 ਐਕਟ ਦਾ, ਭਾਵ^ ਿਕ ਸੈਕ1ਨ ਿਵੱਚ ਵਰਿਤਆ ਿਗਆ 1ਬਦ ਮੁੱਲTਕਣ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁZ ਮੁੱਲTਕਣ ਆਿਦ ਨਹ[ ਹੈ। Case: K. L. VARADARAJAN versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1975] 2 S.C.R. 597] (1975) (1)சட்டப்பிரிவு 17(1) ன் 2 வது விதியின்படி பிரகாரம், குறிப்பிட்டகாலக்கெடு முடிந்த பிறகு, வருமான வரி செலுத்தும் நபர் உறுதி ஆவணத்தைஅளிக்க அனுமதிக்கப்படும் போது, அத்தகைய உறுதி ஆவணமானது, அதுவழங்கப்பட்ட ஆண்டிற்கான மதிப்பீட்டு ஆண்டு மற்றும் அதன் பின்னிட்டஅனைத்து மதிப்பீட்டுகளிலும் நடைமுறையில் இருக்கும். உறுதி ஆவணமானது,அது வழங்கப்பட்ட மதிப்பீட்டு ஆண்டிக்கு (உறுதி ஆவணம் வழங்கப்படும் முன்மதிப்பீடு முடிவடையாமல் இருந்தால் மட்டும்) மட்டுமின்றி அதன் பின்னர்மேற்கொள்ளப்படும் அனைத்து மதிப்பீடுகளிலும் நடைமுறையில் இருக்கும்என்பதை சட்டப்பிரிவு 17(1) ன் 2 வது விதி தெளிவாக காட்டுகிறது. மேலும்,மேற்படி விதியில் சொல்லப்பட்டுள்ள "அதன் பின்னிட்ட அனைத்துமதிப்பீடுகளும்" என்பது அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில் மேற்கொள்ளப்படும்மதிப்பீடுகளைப் பொறுத்து மட்டுமன்றி, உறுதி ஆவணம் வழங்கப்பட்ட பின்னர் மேற்கொள்ளப்படும்முந்தையஆண்டுகளுக்கானமதிப்பீடுகளையும்உள்ளடக்கியதாகும். (2)வருமான வரிச்சட்டம், 1922 வில் சொல்லப்படாத போதிலும்,வருமான வரிச்சட்டம், 1961 சட்டப்பிரிவு 2(8)ன்படி, மதிப்பீடு என்பதுமறுமதிப்பீடுகளையும் உள்ளடக்கியதாகும். (பார்வை : A.N.லட்சுமணன் செனாய்Vs வருமான வரித்துறை அலுவலர், பெங்களுரு மற்றும் பலர் [1958] 34 ITR275 மற்றும் வருமான வரித்துறை ஆணையர் Vs கேம் சந்த் ராமதாஸ் [1938] 6ITR 414 ). (3)மேலும், சட்டப்பிரிவு 17(1) ல் சொல்லப்பட்டுள்ள "மதிப்பீடு" என்பதுசட்டப்பிரிவு 34 ல் கண்டுள்ள "மறுமதிப்பீடு" என்பதை உள்ளடக்கவேண்டுமென்றும், இல்லையெனில், அது ஒரு அசாதாரண சூழ்நிலையைஏற்படுத்திவிடும். "மதிப்பீடு" என்ற வார்த்தையில் மறுமதிப்பீடு இருக்கக்கூடாதுஎன்று சட்டமியற்றும் சபை உத்தேசித்த போதெல்லாம், அது வெளிப்படையானசொற்களைப் பயன்படுத்தியது என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.எடுத்துக்காட்டாக, வருமான வரிச்சட்டம், 1922 சட்டப்பிரிவு 67 ன் கீழ்செய்யப்பட்ட எந்தவொரு மதிப்பீட்டையும் ரத்து செய்ய அல்லது மாற்றம்செய்யக்கோரி எந்தவொரு உரிமையியல் நீதிமன்றத்திலும் வழக்குத் தொடரஇயலாது. மேற்படி சட்டப்பிரிவில் மறுமதிப்பீடு என்றில்லாமல், மதிப்பீடு என்றுமட்டுமே கண்டுள்ள போதிலும், அந்த பிரிவின் பாதுகாப்பு அசல் மதிப்பீடுகளுக்குமட்டுமின்றி, பிரிவு 34 இன் கீழ் செய்யப்பட்ட மறுமதிப்பீடுகளுக்கும் கிடைக்கும்என்பது வெளிப்படையானது. தீர்ப்பு உரிமையயலமேலமறையட எண.1275 மதல 1277 / 1970. (டி.சி.எண்.41 of 1966 வழக்கில் 02.05.1969 ம் தேதியில் மெட்ராஸ்உயர்நீதிமன்றத்தால் பிறப்பிக்கப்பட்ட தீர்ப்பு மற்றும் உத்தரவுக்கு எதிராக.)மேல்முறையீட்டாளர் தரப்பு - திரு.எஸ்.டி.தேசாய். எதிர்மனுதாரர் தரப்பு - திரு. ஹர்தியால் ஹார்டி மற்றும் திரு.எஸ்.பி.நாயர்.தரபபுரை மாணபமக நதயரசர தர. கணணா இந்த மூன்று மேல்முறையீடுகளும் மெட்ராஸ் உயர்நீதிமன்றம் பிறப்பித்த. உத்தரவை எதிர்த்து தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளனஇந்திய வருமான வரிச்சட்டம், 1922 இன் பிரிவு 66(1)இன் கீழ் (பின்வருவனவற்றில் "சட்டம்" என்றுமட்டும் குறிப்பிடப்படும்) மதிப்பீட்டு ஆண்டுகளான 1955-56, 1956-57 மற்றும்1957-58 ஆண்டுகளைப் பொறுத்து எழுப்பப்பட்ட வினாவிற்கு வருமான வரிசெலுத்தும் நபர் / மேல்முறையீட்டாளருக்கு எதிராகவும் வருவாய்த்துறைக்குஆதரவாகவும் கீழ்கண்டவாறு பதிலளித்திருக்கிறது. "வருமான வரி செலுத்தும் நபரால் சட்டப்பிரிவு 17(1)ன் கீழ் 1958-59 மதிப்பீட்டு ஆண்டைப் பொறுத்து தாக்கல் செய்யப்பட்ட உறுதி 31-12-1956ஆவணமானது, 31-12-1954, 31-12-1955 மற்றும் ஆகியவற்றில்முடிவடைந்தமுந்தையஆண்டுகளுக்கானமறுமதிப்பீடுகளைப் பொறுத்தும், சம்பந்தப்பட்ட 1955-56, 1956-57 and1957-58 ஆகிய மதிப்பீட்டு ஆண்டுகளைப் பொறுத்தும், செயல்பாட்டில்இருந்ததா ? " வருமான வரி செலுத்தும் நபர், சம்பந்தப்பட்ட காலகட்டத்தில்வெளிநாட்டில் படித்து வந்தார். பங்குகள் மீதான ஈவுத்தொகை மற்றும்வைப்புத்தொகையின் வட்டி மூலம் அவர் அந்தக் காலகட்டத்தில்வருமானத்தைப் பெற்றார். தொடர்புடைய ஆண்டுகளுக்கான அசல் மதிப்பீடுகள்ஜனவரி 31, 1956, டிசம்பர் 27, 1956 மற்றும் பிப்ரவரி 28, 1958 ஆகிய தேதிகளில்முடிக்கப்பட்டன. சம்பந்தப்பட்ட காலத்திற்கான குடியிருப்பு நிலை "குடியிருப்புமற்றும் சாதாரணமாக வசிக்கும் நபர்" என்பதாகும். அதிக வரி ஆகியவை மொத்தவருமானத்தில் பொருந்தக்கூடிய விகிதங்களில் கணக்கிடப்பட்டன. 1958-59மதிப்பீட்டு ஆண்டுக்கான மதிப்பீட்டு நடவடிக்கைகளின் போது, இந்த வருமான Case: K. L. VARADARAJAN versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1975] 2 S.C.R. 597] (1975) afe arr i7(1) Fata at TE Teg aT ant qa fratert Ffag & fea aware ate afafraa atare 34% ata gafaatcot& faa wal, at sear ofeorrm graeme eq & ag altar fe ad 1956-57& fay gafratey axa ag ator at faare & aaatata wear arwa stag a0 aga gay wee st ae atfaarrqusa ar daralay aval tar sla arr17(1) AY aeqar eaty ate aay & eqezeq Gag ataa etar & fH are 17(1) A ‘aaadee’ (frater) gee.carte wa A aged fear war 2, fred fe sath aeata gafeatcrBT TIT1 (Fat 7)ew . ., 4504 «= aeaam earatea facia after = [1975] 1 BHe fro do fife fii : ° on ~*~, 1966 ®HC AMAT Feat 4] Aaa va as ata2 4%, 1969 ara fara atc aaa & faxes Stag aie|miter at atea= aaa vao cho tang, Fo WANTmeat BY MT Awast |xaaTeT asl MITA To AMATearavag at fora earaifaria Ute Alto Gear 4 fear|saratiacta arat—TANIA THT Ht qe Xda oadla wera sea eqrarasr 4H fava* face ating %,frahara sea caraA gfesatgran daa.daz, 1922 (fat gat gave qetia afafian ser wat) st are 66(1)& aedta fate ae 1955-56, 1956-57 MIX 1957-58 Ht aTad, far farfarafafad seat atfaaifedi-adtared? &fase ate uses F Tat FH° uz fear g—cat faaftor ay 1958-59 at stat ate 17(1) ¥ atafretfect aver Greet aT TE TleTT 31-12-54FY,31-12-55 aT,, | , j y . &. ‘ \ | . : . ® ; Oe : oe OA a © r& ‘¢ .‘. |¥ . | ‘ | ree -. ° . ee «Roe Umo aTETTIAA To START aga, AAA [Ato Sar] * 1505 31-12-1956 at aarer BA are gdadt ast at ataa, Tt fates— AX 1955-56, 1956-57 we 1957-58 ® arava & gafatcani:& atarea % safaa at 2”_ 2. gana arerafa % ahr freifedt fata ¥ qeqaa az tataTsa areata & are ek at oe ara ate frets} ax sare& eq F gry aqeqeq Sel gare aat & fay yet frat 31 ated,1956 mY 27 faaraz, 1956 #Y ate 28 Baw, 1958 Bt ge fe ae1 st aah F qarg 7S feared Sfaaa “site wos asad iseraaa” (fraredt ate araet ate at fraret oafaa) ftsaat atkalgae at aaa gar oe TT aT oath gy at 8 BYfratiy ag1958-59 & fag, at 31 feaeaz, 1957 a} aera at ay agarqaTaeH gs, fratey artarfeat & aaa fratfiat * 24 arg, 1959vt afafaam at are i7(1) % ata we aT ree at, frat agarial fear vat fis se qt ge faa ate ® fare aati et oe faratcorfrat stat arferit ag frateor ‘srfrarey’ (Art-UotSiz) at afaraa F23 ATH, 1960ge gar ary are 17 & asta WTAet AATT HTfeat war at) af araz afrart a ag facae or fa fratfedt31 fearax, 1954 % Bax 31 feataz, 1956 aa area ala ara dtr9a act ofrard ar, atk saat HT AA I AAT eat qe areaHrfraifia fear mat ar ak sak afateaa dfs ag wife ag %WaT ret 17(1) Fae afer Peo aed Y fame wer &, aa:aat after + ae aftestr gar far fe qa frafeor ay at atfag ay &1 weqare ataar afyRra F atafraa at are 34% gtamraatat at are qaaina ata aah 3 fag frafzot at ga: ae fsaar afafran at are 34% arg afsa are 23(3) % ara ger fRarwatt fraifedt at dfaaa afrardt at aad TE) AMT 17(1) ¥aeatt fraifeat at doo, at gat frator ag 1958-59 at faratcororaatfent & ater at ot, ariac ate gif ax a TS MT saatSa aa at afewae ee TT HT AMAT maT ary Frater Haare% aq XY freifedt Fae srtar abe sama ata agt & etersaat aa oe saat faze ora % fare aqfad ev ae Ht amar warmataaifeg| fraifedt& agar gaat dee cq qt wet i7(1) ® ater ar att (a fara SAT) HATTA AIT HATTA B Hyco; 1500 9 seaan saratea foie ahaa[1975] 1 Ho fro Fo ‘. “gon atag tt eet a ag fe ahs fraier ga: ge fae aT aF %sic ea saree aast s fac afaramar artal 2, we1958-59 ag & fav fasten ariarfaat & ate at ag fraifeat atagar at gafratcr & satsara carat # fray ara atfer| aTaAzafaardy a at faded} at ara ae feat ar) arate afaard %aqarz, fraifedl 4 fafer adie % sear faaer aT vat fa wizgeana dat ast ® fau fratenl o< gaat ath sara vat et aaa|saat afasia, §afafean a ar i7(1)aaa Tegashaat fader fear atx ae ser PR ae digo Haq TaN WAAL IK Agen at at aadt ot, wa fraifedt frateoita gar1 ag Ra ear fratmat fe fedta veg at fratfedt st sraes aet Z| Case: K. L. VARADARAJAN versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1975] 2 S.C.R. 597] (1975) ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂਇਕ ਫੈਸਲਾਃ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 1275 1277 ਨੂੰ 1970 ਿਵੱਚ। ( ਡੀ ਦੇ 2 ਮਈ, 1969 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇ1 ਤS ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨb 1966 ਦੇ ਟੀ. ਸੀ. ਨੰਬਰ 41 ਿਵੱਚ) ਐਸ. ਟੀ. ਦੇਸਾਈ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ। ਹਰਿਦਆਲ ਹਾਰਡੀ ਅਤੇ ਐ>ਸ. ਪੀ. ਨਾਇਰ, ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਖੰਨਾ, ਜੇ.-ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਿਤੰਨ ਅਪੀਲT ਈ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਿਨਰਦੇਿ1ਤ ਹਨ, ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਜਸ ਦੁਆਰਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 (ਇਸ ਤS ਬਾਅਦ ਐਕਟ ਵਜS ਜਾਿਣਆ ਜTਦਾ ਹੈ) ਦੀ ਧਾਰਾ 66 (1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਿਨਰਧਾਰਤ ਸਾਲ 1955-56,1956-57 ਅਤੇ 1957-58 ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਹੇਠ ਿਦੱਤੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਿਦੱਤਾ। ਕੀ ਮੁੱਲTਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਐਲਾਨ ਖਤਮ ਹੋ ਿਗਆ ਹੈ। ਮੁੱਲTਕਣ ਸਾਲ 1958-59 ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਸੈਕ1ਨ 17 (1) ਮੁੱਲTਕਣ ਸਾਲ 1955-56,1956-57 ਅਤੇ 1957-58 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰੀ 31-12-1954,31-12-1955 ਅਤੇ 31-12-1956 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲT ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਮੁZ-ਮੁੱਲTਕਣ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਕਾਰਜ1ੀਲ ਸੀ? ਸਬੰਧਤ ਿਮਆਦ ਦੌਰਾਨ ਮੁਲTਕਣਕਰਤਾ ਿਵਦੇ1 ਿਵੱਚ ਪZ`ਾਈ ਕਰ ਿਰਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਜੀ ਨb ਉਸ ਿਮਆਦ ਦੇ ਦੌਰਾਨ 1ੇਅਰT cਤੇ ਲਾਭਅੰ1 ਅਤੇ ਜਮ`T ਤS ਿਵਆਜ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਪOਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਸਬੰਧਤ ਸਾਲT ਲਈ ਮੂਲ ਮੁਲTਕਣT ਨੂੰ 31 ਜਨਵਰੀ, 1956,27 ਦਸੰਬਰ, 1956 ਅਤੇ 28 ਫਰਵਰੀ, 1958 ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਉਨ` T ਸਾਲT ਿਵੱਚ ਅਪਣਾਈ ਗਈ ਰਿਹੰਦ ਖੂੰਹਦ ਦੀ ਸਿਥਤੀ I ਿਨਵਾਸੀ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ cਤੇ ਿਨਵਾਸੀ ਿਵਅਕਤੀ" ਸੀ। ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਅਤੇ ਸੁਪਰ-ਟੈਕਸ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ cਤੇ ਲਾਗੂ ਦਰT cਤੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। 31 ਦਸੰਬਰ, 1957 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰੀ ਮੁੱਲTਕਣ ਸਾਲ (ਆਈ. ਡੀ. 1) ਲਈ ਮੁੱਲTਕਣ ਪOਿਕਿਰਆ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਕਰਦਾਿਤ ਨb 24 ਮਾਰਚ, 1959 ਨੂੰ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 17 (1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਘੋ1ਣਾ ਪੱਤਰ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਕੇ. ਐਲ. ਵਰਦਰਾਜਨ ਵੀ. ਸੀ. ਆਈ. ਟੀ. ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਦਰT 'ਤੇ ਮੁੱਲTਕਣ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਕੁੱਲ ਿਵ1ਵ ਆਮਦਨ। ਇਹ ਮੁਲTਕਣ 23 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। 1960 "ਗੈਰ-ਿਨਵਾਸੀ" ਦੀ ਸਿਥਤੀ ਿਵੱਚ। ਧਾਰਾ 17 (1) ਤਿਹਤ ਅਰਜ਼ੀ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਿਜਵ^ ਿਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨb ਪਾਇਆ ਿਕ 31 ਦਸੰਬਰ, 1954 ਤS 31 ਦਸੰਬਰ, 1956 ਤੱਕ ਖਤਮ ਹੋਏ ਿਤੰਨ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲT ਿਵੱਚ ਉਹ ਗ਼ੈਰ-ਵਸਨੀਕ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁੱਲTਕਣ ਆਮ ਦਰT cਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਵਜS ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤS ਇਲਾਵਾ ਉਹ ਲੋZ[ਦੇ ਸਮ^ ਦੇ ਅੰਦਰ ਧਾਰਾ 17 (1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਲੋZ[ਦੀ ਘੋ1ਣਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲ ਿਰਹਾ ਸੀ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨb ਇਹ ਿਵਚਾਰ ਬਣਾਇਆ ਿਕ ਪਿਹਲT ਦੇ ਮੁਲTਕਣT ਨੂੰ ਘੱਟ ਦਰ cਤੇ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 34 ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਾਰਵਾਈ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ cਪਰ ਦੱਸੇ ਗਏ ਿਤੰਨ ਸਾਲT ਦੇ ਮੁਲTਕਣT ਨੂੰ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 34 ਦੇ ਨਾਲ ਪZ`ੀ ਗਈ ਧਾਰਾ 23 (3) ਦੇ ਤਿਹਤ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਿਲ`ਆ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਸਿਥਤੀ ਨੂੰ ਗ਼ੈਰ-ਿਨਵਾਸੀ ਮੰਿਨਆ ਜTਦਾ ਸੀ। ਮੁੱਲTਕਣ ਸਾਲ 1958-59 ਲਈ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀ ਘੋ1ਣਾ-ਕਾਰਵਾਈ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਅਤੇ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਵੱਧ ਤS ਵੱਧ ਦਰT 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਿਵੱਚ ਿਲਆ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ। ਮੁZ-ਮੁੱਲTਕਣ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਮੁਲTਕਣਕਰਤਾ ਉਹਨT ਪੁੱਿਛਆ ਿਕ ਿਤੰਨ ਸਾਲT ਦੌਰਾਨ ਆਮਦਨ cਤੇ ਉਹਨT ਦੀ ਿਵ1ਵ ਆਮਦਨ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਦਰT cਤੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁੱਲTਕਣਕਰਤਾ, ਉਸ ਵੱਲS ਸੈਕ1ਨ 17 (1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਪਿਹਲT ਘੋ1ਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਭੁੱਲ ਅਣਜਾਣੇ ਅਤੇ ਅਿਗਆਨਤਾ ਕਾਰਨ ਸੀ। ਇਹ ਵੀ ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਿਕ ਿਕrਿਕ ਮੁਲTਕਣT ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਿਲ`ਆ ਜਾ ਿਰਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ`T ਿਪਛਲੇ ਸਾਲT ਤS ਲੰਿਬਤ ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਿਰਹਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਲ 1958-59 ਲਈ ਮੁੱਲTਕਣ ਕਾਰਵਾਈ ਦੌਰਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮੁੱਲTਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਐਲਾਨ ਨੂੰ ਮੁZ ਮੁੱਲTਕਣ ਦੇ ਉਦੇ1 ਲਈ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਰੱਿਖਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨb ਸਾਰੀਆਂ ਦਲੀਲT ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਿਨਰਧਾਰਤ ਈ ਿਮਤੀ ਤS ਬਾਅਦ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਿਵਕਲਪ ਦੀ ਵਰਤS ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਿਤੰਨ ਸਾਲT ਦੇ ਮੁਲTਕਣT cਤੇ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਹ[ ਪੈ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨb ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 17 (1) ਦੇ ਪਿਹਲੇ ਪOਾਵਧਾਨ ਦਾ ਵੀ ਿਜ਼ਕਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਿਕਹਾ ਿਕ ਘੋ1ਣਾ ਪੱਤਰ 'ਤੇ ਿਸਰਫ਼ ਪਿਹਲੇ ਮੌਕੇ' ਤੇ ਹੀ ਿਵਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਜਸ 'ਤੇ ਕਰਦਾਿਤ ਮੁਲTਕਣ ਯੋਗ ਬਣ ਜTਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਿਖਆ ਿਗਆ ਿਕ ਦੂਜਾ ਪOਾਵਧਾਨ ਵੀ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਨਹ[ ਪਹੁੰਚਾਏਗਾ। Case: K. L. VARADARAJAN versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1975] 2 S.C.R. 597] (1975) The High Court held against the assessee and hence the appeal before this G Court. A years but also would cover assessments for the earlier years in case the assessments for those earlier years are being made subsequent to the filinR of the declaration. [600G-60!B] (2) According to Sec. 2(8) of the Income tax Act, 1961, the words "a">sessment" includes reassessment although such a definition was not th·~re in the Act of 1922. A. N. Lakshma11 Shenoy v. /.T.O., Bangalore &: Ors. [1958] 34 !TR 275 and Commissioner of Income tax v. Khem (;hand Ramdas [19381 6 !TR 414 referred to. [601C] B (3) Further, in the context of Sect:on 17( I) of the Act also the word "assessment" must include "re-assessment under Sec. 34 of the Act; and to hold otherwise would result in an anomalous situation. It should be noicu tnat whenever the leg1slatme intended that the word "assessment" shou'd no! include reassessment, it used express words for the purpose. FBr example, according to Sec. 67 of the Indian Income tax Act, 1922 no suit shall be brought in any Civil Court to set aside or modify any assessment made under the Act. It is obviou.s that the protection afforded by that sec-C lion would be available not only for the original assessments but also for reassessm~nts made under Sec. 34 of the Act, even though the word used in the section is assessment and not reassessment c~c. [6020-1:'., u: 603C] CIVIL APPELLATE JuRtsmcnoN : Civil A;Jpeals Nos. 1275 to 1277 of 1970. (From the Judgment & Order dated the 2nd May, 1969 of the Madras High Court in T.C. No. 41 of 1966.) D S. T. Desai, £or the appellant. Hardyal Hardy and S. P. Nayar, for the respondent. The Judgment of the Court was delivered by KHANNA, J .-These three appeals by certificate are directed against the judgment of the Madras High Court whereby the High Court answered the following question referred to it under section 66 ( 1) of the lndian lnoome-tax Act, 1922 (hereinafter referred to as the Act) in respect of assessment years 1955-56, 1956-57 and 1957-58 against the assessee-appellant and in favour of the revenue : E "Whether the declaration filed by the assessee unde. section 17 (1) in respect of the assessment year 1958-59 was operative in relation to the re-assessments in respect of the previous years ending on 31-12-1954, 31-12-1955 and 31-12-1956 corresponding to the assessment years 1955-56, 1956~57 and 1957-58 ?" F The assessee during the relevant period was studying abroad. He G derived income during that pericd by way of dividend on shares and interest from deposits. The original assessments for the relevant years were completed on January 31, 1956, December 27, 1956 and Feh::uary 28, 1958. The residential status adopted in those years was "resident and ordinarily resident person". Income-tax and super-tax were calculated at the rates appltcable on the total income. In the course of the assessment proceedings for the assessment year H 1958-59, corresponding. to the year ending on December 31, 1957, ~he assessee filed a declaration under section 17 ( 1) of the Act on March 24, 1959 claiming to be assessed at rates appropriate to the G Case: K. L. VARADARAJAN versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1975] 2 S.C.R. 597] (1975) வரி செலுத்தும் நபர், அவரது மொத்த உலக வருமானத்திற்கு ஏற்ற விகிதங்களில்மதிப்பிடப்பட வேண்டுமெனக்கோரி மார்ச் 24, 1959 ம் தேதியில் 171 (1)-வதுசட்டப்பிரிவின் கீழ் ஒரு உறுதி ஆவணத்தை தாக்கல் செய்தார். இந்த மதிப்பீடுமார்ச் 23, 1960-இல் குடியிருப்பு இல்லை என்ற நிலையில் முடிக்கப்பட்டது.சட்டப்பிரிவு 17(1) கீழான விண்ணப்பம் நிராகரிக்கப்பட்டது. வருமான வரிசெலுத்தும் நபர் டிசம்பர் 31, 1954 முதல் டிசம்பர் 31, 1956 வரையிலான முந்தைய3 ஆண்டுகளில் குடியிருக்கவில்லை என்று வருமான வரித்துறை அலுவலர்கண்டறிந்துள்ளார் என்றும், அவரது மொத்த வருமானம் சாதாரண விகிதங்களில்வருமான வரிக்கு மதிப்பிடப்பட்டது என்றும், அவர் சட்டப்பிரிவு 17(1) கீழானஉறுதி ஆவணத்தை உரிய காலத்திற்குள் செய்யத் தவறியதால், முந்தையமதிப்பீடுகள் குறைத்து காண்பிக்கப்பட்டுள்ளதாக எண்ணி, வருமான வரித்துறைஅலுவலகரால் சட்டப்பிரிவு 34 ன்கீழ் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டு, மேலேகுறிப்பிட்ட 3 ஆண்டுகளுக்கான மதிப்பீடுகள் 23(3) உ/இ 34 சட்டப்பிரிவின் படிமீண்டும் திறக்கப்பட்டு, முடிக்கப்பட்டன. வருமான வரி செலுத்தும் நபரின் நிலை"1958-59"குடியிருப்பில் இல்லை எனக் கருதப்பட்டுள்ளது. மதிப்பீட்டுஆண்டுக்கான மதிப்பீட்டு நடவடிக்கைகளின் போது, வருமான வரி செலுத்தும்நபரால் சட்டப்பிரிவு 17(1) இன் கீழ் தாக்கல் செய்யப்பட்ட உறுதி ஆவணம்கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளாமல் நிராகரிக்கப்பட்டு, அவரது மொத்த வருமானம்அதிகபட்சவரிவிதிப்புவிகிதங்களுக்குள்கொண்டுவரப்பட்டுள்ளது.மறுமதிப்பீட்டு நடவடிக்கையின் போது, சந்தேகத்திற்குரிய அந்த மூன்றுஆண்டுகளுக்கான வருமான வரியை, தனது உலக வருமானத்திற்கு ஏற்றவிகிதாச்சாரத்தில் மேற்கொள்ள வேண்டுமென்று வருமான வரி செலுத்தும்நபரால் கோரிக்கை வைக்கப்பட்டது. தனது கவனக்குறைவு மற்றும்அறியாமையின் காரணமாக சட்டப்பிரிவு 17(1)ன்படியான உறுதி ஆவணத்தைதாக்கல் செய்ய தவறிவிட்டதாக வருமான வரி செலுத்தும் நபர்தெரிவித்திருக்கிறார். மேலும், மதிப்பீடுகள் மீண்டும் திறக்கப்பட்டு, மதிப்பீடு செய்யப்படும் போது, முந்தைய ஆண்டுகளின் மதிப்பீடுகள் நிலுவையில்இருந்ததாகக் கருதப்பட்டுள்ளது என்றும், எனவே, மேற்படி 1958-59 மதிப்பீட்டுநடவடிக்கையின் போது வருமான வரி செலுத்தும் நபரால் தாக்கல் செய்யப்பட்டஉறுதி ஆவணத்தை மறுமதிப்பீடு செய்யப்படும் போது கருத்தில் கொள்ளவேண்டுமென்று வாதிடப்பட்டது. வருமான வரித்துறை அலுவலர், வருமான வரிசெலுத்தும் நபரால் தாக்கல் செய்யப்பட்ட அனைத்து கோரிக்கைகளையும்நிராகரித்துள்ளார். நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலத்திற்கு பின்னர் வருமான வரிசெலுத்தும்நபரால்விருப்பத்தேர்வுவழங்கப்பட்டுள்ளதால், அதுசந்தேகத்திற்குரிய மூன்று ஆண்டுகளுக்கான மதிப்பீட்டில் தாக்கத்தைஏற்படுத்தாது என்று வருமான வரி அலுவலர் தரப்பில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.வருமான வரித்துறை அலுவலர், சட்டப்பிரிவு 17(1)ன் முதல் விதியைக்குறிப்பிட்டு, உறுதி ஆவணமானது, முதன்முறையாக ஒரு நபர் வருமான வரிசெலுத்தும் நபராக கருதப்படும் போது தான் ஏற்றுக்கொள்ள முடியும் என்றுதெரிவித்திருக்கிறார். இரண்டாவது விதியும் வருமான வரி செலுத்தும் நபருக்கு. ஆதரவாக இல்லை வருமான வரி செலுத்தும் நபர், உதவி மேல்முறையீட்டு ஆணையரிடம்மேல்முறையீடு செய்தார். முன்னதாகவே உறுதி ஆவணம் தாக்கல்செய்யாததற்கு போதுமான காரணங்கள் தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தால், அந்த உறுதிஆவணம் ஏற்றுக்கொள்ளப்படலாம் என்பது வருமான வரி செலுத்துபவரின்கூற்றாகும். மேலும், வருமான வரி செலுத்தும் நபர் முதன் முதலில் மதிப்பீட்டுஆண்டு 1958-59 யைப் பொறுத்து தான் குடியிருப்பில் இல்லை என்று மதிப்பீடுசெய்யப்பட்டதாகவும், சட்டப்பிரிவு 34 நடவடிக்கைகள் புதியது என்பதால் 1958-59 ன் உறுதி ஆவணம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்று வருமான வரிசெலுத்தும் நபர் தெரிவித்திருக்கிறார். சட்டப்பிரிவு 17(1)ன்படியான உறுதிஆவணம் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாததற்கு வருமான வரித்துறை அலுவலரால்தெரிவிக்கப்பபட்டுள்ள காரணம் ஏற்புடையதாக இல்லை என்று மேல்முறையீட்டு Case: K. L. VARADARAJAN versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1975] 2 S.C.R. 597] (1975) ਦੁਆਰਾ ਿਵਕਲਪ ਦੀ ਵਰਤS ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਿਤੰਨ ਸਾਲT ਦੇ ਮੁਲTਕਣT cਤੇ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਹ[ ਪੈ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨb ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 17 (1) ਦੇ ਪਿਹਲੇ ਪOਾਵਧਾਨ ਦਾ ਵੀ ਿਜ਼ਕਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਿਕਹਾ ਿਕ ਘੋ1ਣਾ ਪੱਤਰ 'ਤੇ ਿਸਰਫ਼ ਪਿਹਲੇ ਮੌਕੇ' ਤੇ ਹੀ ਿਵਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਜਸ 'ਤੇ ਕਰਦਾਿਤ ਮੁਲTਕਣ ਯੋਗ ਬਣ ਜTਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਿਖਆ ਿਗਆ ਿਕ ਦੂਜਾ ਪOਾਵਧਾਨ ਵੀ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਨਹ[ ਪਹੁੰਚਾਏਗਾ। ਮੁਲTਕਣਕਰਤਾ ਨb ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਿਮ1ਨਰੀ। ਉਸ ਵੱਲS ਇਹ ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਿਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨb ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਗਲਤ ਸੀ ਿਕ ਸੈਕ1ਨ ਤਿਹਤ 17 ( 1 ) ਐਲਾਨ ਿਸਰਫ ਪਿਹਲੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਹੀ ਮਨt ਰੰਜਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਜਦS ਿਵਅਕਤੀ ਮੁੱਲTਕਣ ਯੋਗ ਬਣ ਜTਦਾ ਸੀ। ਮੁਲTਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਘੋ1ਣਾ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਿਵੱਚ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਬ1ਰਤੇ ਿਕ ਪਿਹਲT ਘੋ1ਣਾ ਪੱਤਰ ਦਾਖਲ ਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਕਾਰਨ ਿਦਖਾਇਆ ਿਗਆ ਹੋਵੇ। ਮੁੱਲTਕਣਕਰਤਾ ਨb ਅੱਗੇ ਿਕਹਾ ਿਕ ਗੈਰ-ਿਨਵਾਸੀ ਵਜS ਜੀ ਮੁੱਲTਕਣ ਪਿਹਲੀ ਵਾਰ ਮੁੱਲTਕਣ ਸਾਲ 1958-59 ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਿਕrਿਕ ਧਾਰਾ 34 ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਤਾਜ਼ਾ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ 1958-59 ਿਵੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਐਲਾਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ1ਨਰ ਨb ਿਕਹਾ ਿਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦਾ ਧਾਰਾ 17 (1) ਤਿਹਤ ਘੋ1ਣਾ ਪੱਤਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰਕ ਸਹੀ ਨਹ[ ਸੀ। ਇਸ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ1ਨਰ ਨb ਮੁਲTਕਣ H ਸਾਲ 1958-59 ਲਈ ਮੁਲTਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ ਆਪਣੇ ਆਦੇ1 ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਉਸ ਨb ਿਕਹਾ ਸੀ ਿਕ ਮੁਲTਕਣਕਰਤਾ ਕੋਲ ਧਾਰਾ 17 (1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਘੋ1ਣਾ ਪੱਤਰ ਦਾਖਲ ਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਕਾਰਨ ਸੀ ਜਦS ਮੁਲTਕਣਕਰਤਾ ਪਿਹਲT ਮੁਲTਕਣਯੋਗ ਬਣ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਹ ਵੀ ਮੰਿਨਆ ਿਗਆ ਿਕ ਘੋ1ਣਾ ਪੱਤਰ ਦਾਖਲ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲਤਾ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜS ਟੈਕਸ ਦੇਣਦਾਰੀ ਿਵੱਚ ਕਮੀ ਨਹ[ ਆਈ ਹੈ। ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ1ਨਰ ਦੀ ਰਾਏ ਿਵੱਚ 24 ਮਾਰਚ, 1959 ਨੂੰ ਪੇ1 ਕੀਤੇ ਗਏ ਘੋ1ਣਾ ਪੱਤਰ ਦਾ ਲਾਭ ਿਤੰਨ ਸਾਲT ਲਈ ਮੁਲTਕਣT ਲਈ ਿਲਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਕrਿਕ ਮੁਲTਕਣT ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ`ਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜS ਮੁੱਲTਕਣ ਆਦੇ1 ਉਸ ਿਮਤੀ ਤੱਕ ਉਪ-ਕOਮਬੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਿਵਭਾਗ ਨb ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ1ਨਰ ਦੇ ਆਦੇ1 ਿਵਰੁੱਧ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਪੀਲ ਿਟOਿਬਊਨਲ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ। ਿਟOਿਬਊਨਲ ਨb ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਿਮ1ਨਰੀ ਦੇ ਤਰਕ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਿਲਆ ਅਤੇ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ1ਨਰ ਵੱਲS ਪੇ1 ਕੀਤੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਿਟOਿਬਊਨਲ ਨb cਪਰ ਿਦੱਤੇ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਜ ਿਦੱਤਾ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨb ਮੁੱਲTਕਣ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਿਦੰਦੇ ਹੋਏ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 17 (1) ਦੇ ਦੋ ਪOਾਵਧਾਨT ਿਵੱਚ "ਸਾਰੇ ਮੁਲTਕਣT ਦੇ ਬਾਅਦ" 1ਬਦ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ ਅਤੇ ਿਕਹਾ ਿਕ ਇਹ 1ਬਦ ਦਰਸਾrਦੇ ਹਨ ਿਕ ਘੋ1ਣਾ ਦਾ ਲਾਭ ਅਗਲੇ ਸਾਲT ਦੇ ਮੁਲTਕਣT ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਿਲਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਨਾ ਿਕ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 34 ਦੇ ਤਿਹਤ ਆਪਣੀ 1ਕਤੀ ਦੀ ਵਰਤS ਕਰਿਦਆਂ ਮਾਲੀਏ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮੁਲTਕਣT ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ। cਪਰ ਿਦੱਤੇ ਸਮੀਕਰਨ ਿਵੱਚ "ਮੁਲTਕਣ" 1ਬਦ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ ਰਾਏ ਿਵੱਚ, ਿਸਰਫ ਮੂਲ ਮੁਲTਕਣT ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਿਦੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 34 ਦੇ ਤਿਹਤ ਆਪਣੀ 1ਕਤੀ ਦੀ ਵਰਤS ਿਵੱਚ ਮਾਲੀਏ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮੁਲTਕਣT ਦਾ ਨਹ[। ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ ਟੈਕਸਸੀ-ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲS 1Oੀ ਦੇਸਾਈ ਨb ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਿਦੱਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਹੈ ਿਕ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਸਹੀ ਿਦO1ਟੀਕੋਣ ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ1ਨਰ ਅਤੇ ਿਟOਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਿਲਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਮਾਲ ਿਵਭਾਗ ਵੱਲS ਸOੀ ਹਾਰਡੀ ਨb ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਿਦO1ਟੀਕੋਣ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪਾਰਟੀਆਂ ਲਈ ਿਵਦਵਾਨ ਵਕੀਲ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਤS ਬਾਅਦ, ਰਾਏ ਹੈ ਿਕ ਸOੀ ਦੇਸਾਈ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਪੇ1ਕਾਰੀ ਚੰਗੀ ਤਰ`T ਅਧਾਰਤ ਹੈ। ਿਜਵ^ ਿਕ ਪਿਹਲT ਿਜ਼ਕਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ, ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨb 24 ਮਾਰਚ, 1959 ਨੂੰ ਸਾਲ 1958-59 ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਮੁੱਲTਕਣ ਕਾਰਵਾਈ ਦੌਰਾਨ ਘੋ1ਣਾ ਪੱਤਰ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਹਾਲTਿਕ ਉਪਰੋਕਤ ਘੋ1ਣਾ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਪਰ ਮੁਲTਕਣ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁੱਲTਕਣ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲ cਤੇ ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ1ਨਰ ਨb ਿਕਹਾ ਿਕ ਪਿਹਲੇ ਮੌਕੇ cਤੇ ਘੋ1ਣਾ ਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਫ਼ੀ ਕਾਰਨ ਸੀ ਿਜਸ cਤੇ ਉਹ ਮੁੱਲTਕਣਯੋਗ ਬਣ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅਿਜਹਾ ਘੋ1ਣਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਉਸ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜS ਉਸ ਦੀ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਾਲ ਲਈ ਟੈਕਸ ਦੇਣਦਾਰੀ ਘੱਟ ਨਹ[ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁਲTਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਿਨਰਧਾਰਤ ਿਮਆਦ ਦੀ ਿਮਆਦ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤS ਬਾਅਦ ਘੋ1ਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 17 (1) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪOਾਵਧਾਨ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦS ਮੁਲTਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਿਨਰਧਾਰਤ ਿਮਆਦ ਦੀ ਿਮਆਦ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤS ਬਾਅਦ ਘੋ1ਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਜTਦੀ ਹੈ, ਤT "ਅਿਜਹਾ ਐਲਾਨ ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁਲTਕਣ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਿਵੱਚ ਪOਭਾਵੀ ਹੋਵੇਗਾ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਘੋ1ਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ (ਜੇ ਅਿਜਹਾ ਮੁਲTਕਣ ਅਿਜਹੇ ਐਲਾਨ ਤS ਪਿਹਲT ਪੂਰਾ ਨਹ[ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ) ਅਤੇ ਉਸ ਤS ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੁਲTਕਣT"। cਪਰ ਧਾਰਾ 17 (1) ਦੇ ਦੂਜੇ ਪOਾਵਧਾਨ ਦੇ 1ਬਦ ਇਹ ਸਪੱ1ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਿਕ ਇਹ ਘੋ1ਣਾ ਨਾ ਿਸਰਫ ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁਲTਕਣ ਲਈ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇਗੀ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਘੋ1ਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜੇ ਅਿਜਹਾ ਮੁਲTਕਣ ਅਿਜਹੇ ਘੋ1ਣਾ ਤS ਪਿਹਲT ਪੂਰਾ ਨਹ[ ਕੀਤਾ ਿਗਆ Case: K. L. VARADARAJAN versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1975] 2 S.C.R. 597] (1975) 3. faatfedt & aeran argaa (adit)F ame ada atarraral & ara-ary gaa atx Bag ecla Aone fe araae afsard 4agaad afafeaifer fear? fe ara 17(1)% wala atom Faewam Haar Te FH aa ST sl aT gaat at, wa oafaa fratccita gar|fagifedt¥ agenz, aom gae gearq WT edtare at aT wat A,qug ag aa wa PR seR Ga Tam tT Hga HA H fag gag TUTafaa fea av atifasifedt+ eax afafaa ag faaaafrat 3 feafaardt & er H frater aayam 1958-59 Frater ag at aaa fearnarat ae ate are 34 a1araarfeat ag araatfgatat, wa:1958-59 & Ht TE reo HT eatare fRar ara athe t AelaH AITIT(adit) % ag afafasifes fear fa are 17(1) % wate atom aTedtart a wae faa afar ataeadt aa art ga ataey Aagian aged (wdtat) % 1958-59 fasien ag % fae faalfeat areat né ata F at wee ar garar fear| frat gaa ag afafraiferfrat ar fis are 17(1) ¥ ada ata sige 7 HVA H fae fraifeate ora aa galea aren ar wa faaifedt sana: frareta gat4gat afafraifiafeat vat ar fe diag art wea A fanaa Fafwracaey at aifaea Hat ad eo at agi argaa (atta)ay ae. tra at fas fasifedt ger 24 aT, 1959 RY BISA HY TS ITTATar yaana dia asta feat & fac are faa anat at, attefaaico % qe ye fea ara ¥ aferraeaet fray wea sa aa% qeara faq a 7I) |Coaan: | #A.,||a,fa| |J;.|4d:|=:_ | ~ . | if. as eo \ nd - 4. agian argat (aita) % ata % fate faata ¥ ara «atta afer % ane adta atafrawn § agra argaa (acter)Bl ah eater HT ferar ate ater arfet Be AMITHT TART aTanraad fau ar ot afar + qax TET, Te BT THF PITATAT FYfaafnt az feat) sea eararaa § seq ar fasifed ® faegz gat-RA BU fafa at are 17(1) Fa aegatF “ara waaiiz 2az-ager (sae TRara feu ay adt Frater) ozgfe fea fear ateag aa uae feat fe oa meal A ag efea gare fe oeataadf agi% fay fair at area ga atom arara faar ar ana 2 atxafafian at aver 34% get torea gra aatt afer & sale # feeay fratia at avaa agai order ae“ndedce” gee gea‘aaa at wae Fag gafrater Fafafate wearF ateafafaaa at are 34% att crea are aad alsa F sat F faeae frareny & ofa aah:5. eat ama ada dt fagifedtadardt at ataoft 2argT 334 eaaTaT F freer ox graf at g Wt aS acta AF fe agraayaa (attr) + ate afaacn a fafa ar et afscaty sqatar artsae faeg woet at ate F oft ars X sea eqraray gra are aTgfeemin at aga fear 216. aaa % fast areal BY gat He qeara, gard’se wazq frott eerg gra fear var fader garga 21 dar fe saw gesera fear ar aat @,faaifedt F1958-59 ag a aafaa frataraargal & apart dar 24 ars,1959 at wae at dt)catasaat am arnt afer Aan we dt at, age wae(adler) Tage fay a1 ax fraizor ag1958-59 % faw Frateral ated ag afafraifea fear fe sam gaax ot at aa ag frafettaeat, araor + 24 H fratfedt & fare gait aren ar athe ag fe dalTram et FT gaat fanaa & afwnaeaeqfeet ag % fau ga ateteaaa aS H arg ait gear agt geo gs 81 Taqary, et fae faaifed’ aaa at feat fafga areatawarari| afafian at are 17(1) & feta vege F agar aa faaifedd atue amt fafafese areata F ata ort FH qeary areeaa a aTa ara % I—| . «Cet gar sa ad se fair h araey H, fae azsaanat ardt?,(afe tarfraten tat atom F oFqu adi gard)aie sah veara at fraiche araea 7earay grey 1” . Case: K. L. VARADARAJAN versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1975] 2 S.C.R. 597] (1975) G total world income. This assessment was completed en March 23, 1960 in the status of a "non-resident". The application under section 17 ( 1) was rejected. As the income-tax officer found that the asseil-see was a non-resident in the three previous years ending on December 31, ·1954 to December 31, 1956 and his total income had been assessed to income-tax at the normal rates and further as he had failed .to make B the requisite declaration under section 11 ( 1) within the requisite time, the income-tax officer formed the view that the earlier assessments had been made at a lower rate. Action under secticn 34 of the Act was accordingly taken by the income-tax officer and a'ssessments for the above mentioned three years were reopened and completed under section 23 ( 3) read with section 34 of the Act. The status of the assessee was treated as that of a non-resident. The assessee's declara-c tim under section 17( ll, which he had made in the course of assess-ment p:·Jceedings for the assessment year 1958-59, was rejected and ignored and his total income was brought to tax at the maximum rate.s. The assessee in the course of the proceedings for reassessment re-quested that the income during the three years in question should be taxed at rates appropriate to his wc1rld income. Accmding to the asscssec, the omission on his part to make the declaration earlier under D section 17 ( 1 ) was due to inadvertence and ignorance. It was also contended that as the assessments were being reopened and were thus deemed to be pending f.or the earlier years, the assessee's declaration made during the assessment prei=eedings for the year 195 8-59 should be taken into account for the purpose of reassessments. The income-tax officer rejected all the submissions. According to the income-tax officer, option had been exercised by the assessee after the prescribed E <late and it cciuld not have effect on the assessments for the three years in question. The income-tax officer also referred to the first proviso to section 17 (1 ) of the Act and said that the declaration could be entertained only on the first occasion on which the assessee became assessable. The seccnd proviso, it was observed, would also not avail the assessee. F The assessee went up in appeal to the Appellate Assistant Com-missioner. It was contended inter alia on his behalf that the income-tax officer was wrong in holding that the declaration under section 17 ( 1) could be entertained only on the first occasion when the perion became assessable. According tc1 the assessee, the declaration could be accepted even later provided sufficien,t cause was shown for not filing the decaration earlier. The assessee further submitted that the G assessment as non-resident was made for the first time in respect of assessment year 1958-59 and as section 34 proceedings were fresh pro-ceedings the declaration made in 1958-59 ought to be accepted. The Appellate Assistant Commissioner held that the inceme-tax officer's reasoning for not accepting the declaration under section 17 ( 1) was not correct. In this connection the Appellate Assistant Commis~ioner referred to his. order in the appeal by the assessee for the assessment H year 1958-59 wherein he had held that the asscssee had sufficient cause for net. filing the declaration under section 17 (1) when the assessee became first assessable. It was also held that the failure to .file the declaration had not resulted in a reduction of tax liability. The declaration filed on March 24, 1959 by the assessee, in the opinion of the Appellate Assistant Commissioner, could be availed of for the assessments for the three years in question as the assessment orders conse4uent upon the reopening of assessments were being made sub-sequent to that date . Case: K. L. VARADARAJAN versus THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, MADRAS [[1975] 2 S.C.R. 597] (1975) உதவி ஆணையர் தெரிவித்திருக்கிறார். இது தொடர்பாக மேல்முறையீட்டுஉதவி ஆணையர், முதன் முதலில் மேற்படி நபர், வருமான வரி செலுத்தும்நபராக கருதப்பட்ட போது, அவர் தரப்பில் 17(1) உறுதி ஆவணம் தாக்கல்செய்யாததற்கு போதுமான காரணம் உள்ளது என்று 1958-59 மதிப்பீட்டுஆண்டைப் பொறுத்து வருமான வரி செலுத்தும் நபரால் தாக்கல் செய்யப்பட்டமேல்முறையீட்டு உத்தரவில் குறிப்பிட்டுள்ளார். மேலும், உறுதி ஆவணம்தாக்கல் செய்யத் தவறியதன் விளைவால் வருமான வரி பொறுப்பிலிருந்துகுறைப்பு செய்யலாகாது என்றும் தெரிவித்திருக்கிறார். உறுதி ஆவணம்தாக்கலான 1959 ம் ஆண்டு மார்ச் 24 தேதிக்கு பின்னர் மறு மதிப்பீடு தொடர்பானஉத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளதால், இந்த உறுதி ஆவணத்தை மேற்படிசந்தேகத்திற்குரியமூன்றுஆண்டுகளுக்கானமதிப்பீட்டின்போதுபரிசீலனைக்கு எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்று மேல்முறையீட்டு உதவிஆணையர் கருத்துரை தெரிவித்திருக்கிறார்.மேல்முறையீட்டு உதவி ஆணையரின் உத்தரவின் மீது வருமானவரித்துறை சார்பில் வருமான வரி மேல்முறையீட்டு தீர்ப்பாயத்தில் மேல்முறையீடுசெய்யப்பட்டது. அதில் மேல்முறையீட்டு உதவி ஆணையரின் காரணம்ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு மேல்முறையீடு தீர்ப்பாயத்தால் தள்ளுடி செய்யப்பட்டது.வருமான வரித்துறை ஆணையரால் மீண்டும் எழுப்பப்பட்ட கேள்வியைதீர்ப்பாயம் உயர்நீதிமன்றத்திற்கு பரிந்துரை செய்தது, சட்டப்பிரிவு 17(1)ல் முதல்இரண்டு விதிகளில் கண்டுள்ள “அதன் பின்னிட்ட அனைத்து மதிப்பீடுகளும்”என்ற