Kalva Suryanarayal'la v. Income-Tax Officer, A-3, Ward, Hyderabad

Case: KALVA SURYANARAYAL'LA versus INCOME-TAX OFFICER, A-3, WARD, HYDERABAD [[1969] 1 S.C.R. 840] (1969) Section: CONCLUSION KALVA SURYANARAYAL'lA V. INCOME-TAX OFFICER, A-3, WARD, HYDERABAD August 23, 1968 [J. C. SHAH, V. RAMASWAMI AND A. N. GROVER, JJ.J Income-tax Act (11 of 1922), ss. 23(5) and 44--Firm registered-Dissolved-Liability of une partner to pay arrears of ta:c. The appellant was a partner in a firm which carried on business in 1949-50 and was then dissolved. For lhe assessment year 1951-52 the 1irn1 was a~sed as a registered firm and its income was apportioned between the partners and taxed in their hands. Subsequently the Com-mco;sioner of J ncome-tax acting under s 33B of the Indian Income-tax Act, 1922 directe<l that the a=ssment of the firm be enhanced. The lncome-tax Officer after ma.king the enhancement as directed made consequential changes in the assessments of the partners. 1·wo of the panncrs, other than the appellant did not pay the additional tax and the Income-tax omcer issued a notice to the appellant to pay the tax payable by them on tho footing that under the provisions of s. 44 of the Income-tax Acr, 1922 there w~1s joint and several liability of each and every partner of the dis.solv1...-d firm in respect of the arrears of tax. The appellant ti.led a writ petition in the High Court to qu.ish the notice but it was dismissed. In appeal, thi-. Court. HELD : ·1 here is nothing in s. 44 of the Act which supports the contention that for payment of lax asseso;;ed against a partner df regis-tered partnership under s. 23(5) (a) another parlncr becomes liable jointly n.nd severally with the first partner to pay tax. "rhc dis.c;olurion of the firm n1akes no difference to the application of this principle. [843 C-D) It should he noticed that the tax assessed against a partner of a regi5-tercd partnership is asst.-sscd on his total income inclusive of the. share in thi..: income of lhc partnership and the rate applicable is dctern1ined hv the quantum of the total income of the partner. Section 44 on the coritrary contemplates cases of joint and several a"ic;cs..~mcnt of income of the blllliii-ne5.s of a partnership which is discontinued. When such assessment is n1ade, each n1cmber of the partnership n1av be liahlc to pay joiruly and severally tax payable hv the partnership. But when under the scheme of the Act tax is a<tsessed individually againsr each partner, and no tax is made payable hy the partnership, the principle of joint and several liabi~ lity under s. 44 cannot he invoked. Although under the Partnership Law the contr~tctual obligations of a partnership arc enforceable jointly and severally agains: the partners . .the liability to pay income-tax is ~tatu-tory. and docs not arise out of any contract and it'i incidence will be determined by the provision~ of the statute. If the statute which imposai; liabiJity has not made it enforceable jointly and severally again.'it the part-ners. no such in1plication can he drawn mercly because the contractual Jiahilitics of a partnership mav be jointly and severally enforoed agaimt the partners. [843 H-844 CJ Income Tax Officer. Agra v. Radha Krislian, 66 l.T.R. 590. followed. CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal No. 998 ~f 1966. B c D E F G ff SH A Appeal by special leave from the judgment and order dated December 21 1964 of the Andhra Pradesh High Court in Writ Petition No. l294 of 1961. · P. Ram Reddy and R. Thiagarajan, for the appellant. C. K. Daphtary, Attorney-General, T. A. Ramachandran, R. N. Sachthey and B. D. Sharma, for the respondent. B The Judgment of the Court was delivered by Ramaswami, J. This appeal is brought, by special leave, from the judgment of the High Court of Andhra Pradesh dated Decem-ber 21, 1964 in Writ Petition No. 1294 of 1961. The appellant had entered into a partnership with three other; c Case: KALVA SURYANARAYAL'LA versus INCOME-TAX OFFICER, A-3, WARD, HYDERABAD [[1969] 1 S.C.R. 840] (1969) ਕਲਵਾ ਸੂਰਯਨਾਰਾਯਣ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਏ-3, ਵਾਰਡ, ਹੈਦਰਾਬਾਦਅਗਸਤ 23, 1968 [ਜੇ. ਸੀ. ਸ਼ਾਹ, ਵੀ. ਰਾਮਾਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਏ. ਐਨ. ਗਰੋਵਰ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕਾਂ.] ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ (11 ਦਾ 1922), ਧਾਰਾਵਾਂ 23(5) ਅਤੇ 44—ਫਰਮ ਰਜਿਸਟਰਡ—ਇਕ ਸਾਥੀ ਦੀ ਟੈਕਸ ਦੇ ਬਕਾਏ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ 1949-50 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਸਾਥੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਭੰਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1951-52 ਲਈ ਉਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਰਜਿਸਟਰਡ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 23(5) ਅਨੁਸਾਰ ਫਰਮ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਵੰਡ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਕੀਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੋ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਜੁਰਮਾਨਾ ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਨਾ ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਧਾਰਾ 44 ਦੇ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨਾਂ ਅਧੀਨ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਟੈਕਸ ਦੇ ਬਕਾਏ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਪਾਈ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਨੋਟਿਸ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨ ਲਈ ਪਟੀਸ਼ਨ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਡਬਲਿਊ.ਪੀ.ਪੀ. ਵਿੱਚ ਖਾਰਜ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 44 ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਜਿਸਟਰਡ ਸਾਝੇਦਾਰੀ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਖਿਲਾਫ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤੇ ਗਏ ਟੈਕਸ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਦੂਜਾ ਸਾਥੀ ਸੰਯੁਕਤ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਐਕਟ ਦੇ ਸੈਕਸ਼ਨ 44 ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਾਰਾ 23(5) (ਏ) ਦੇ ਤਹਿਤ ਰਜਿਸਟਰਡ ਭਾਈਵਾਲੀ ਵਾਲੇ ਭਾਈਵਾਲ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਢਿੱਲੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਲਈ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਾਰਲਨਸੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਥੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਤੇ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ। " ਫਰਮ ਦਾ ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। ਜੇਕਰ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਰਜਿਸਟਰਡ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵਿਰੁੱਧ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਟੈਕਸ ਉਸਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ 'ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਅਤੇ ਲਾਗੂ ਦਰ ਸਾਥੀ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ। ਧਾਰਾ 44, ਇੱਕ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਅਤੇ ਕਈ ਆਮਦਨੀ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਜਿਹਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੇ ਹਰੇਕ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਐਕਟ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਤਹਿਤ ਹਰੇਕ ਸਾਥੀ 'ਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਾਈਵਾਲੀ 'ਤੇ ਕੋਈ ਟੈਕਸ ਨਹੀਂ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਂਝੇ ਸਿਧਾਂਤ ਅਤੇ ਧਾਰਾ 44 ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਈ ਦੇਣਦਾਰੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਭਾਈਵਾਲੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਤਹਿਤ ਇੱਕ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੇ ਨਿਯਮਕ ਫਰਜ਼ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ - ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ: ਭਾਈਵਾਲ ... ਆਮਦਨ-ਕਰ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਟੈਟੂ-ਗਰੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਘਟਨਾ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਉਪਬੰਧ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਜੇਕਰ ਕਾਨੂੰਨ ਜੋ ਅਸੰਭਵ; ਦੇਣਦਾਰੀ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਤੇ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਲਈ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ੱਕ ਦੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੇ ਜਿਆਲਿਟੀਕਸ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਤੇ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਮੈਸੂਰੂ ਬਨਾਮ ਆਨੰਦ ਕੁਮਾਰ, 66 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 680, ਫੈਸਲਾ। ਸਿਵਲ ਅਪੀਲੀ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ: 1966 ਦੀ ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 998। ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 21 ਦਸੰਬਰ 1964 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ। ਰਿੱਟ ਪਟੀਸ਼ਨ ਨੰ. 1294 ਦਾ 1961। ਪੀ. ਰਾਮ ਰੈਡੀ ਅਤੇ ਆਰ. ਤਿਆਗਰਾਜਨ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲੋਂ। ਸੀ. ਕੇ. ਦਫਤਰੀ, ਅਟਾਰਨੀ-ਜਨਰਲ, ਟੀ. ਏ. ਰਾਮਚੰਦਰਨ, ਆਰ. ਐਨ. ਸਚਥੇ ਅਤੇ ਬੀ. ਡੀ. ਸ਼ਰਮਾ, ਪ੍ਰਤੀਵਾਦੀ ਵੱਲੋਂ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਰਾਮਾਸਵਾਮੀ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕਾ ਵੱਲੋਂ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਅਦਾਲਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੱਡੀ ਦੁਆਰਾ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਦੇ 21 ਦਸੰਬਰ, 1964 ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਫੈਸਲੇ ਤੋਂ ਲਿਆਂਦੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਰਿਟ ਪਟੀਸ਼ਨ ਨੰਬਰ 1294 ਦੇ 1961 ਵਿੱਚ ਸੀ। Case: KALVA SURYANARAYAL'LA versus INCOME-TAX OFFICER, A-3, WARD, HYDERABAD [[1969] 1 S.C.R. 840] (1969) i — ,,|_i|._a)ad A,A|po4repoe|| ad A, a Bra BTATAT | aaa | MAR AHA, C3 as, Savaz _ | (Kalva Suryanarayana |Versus© ; . Income-tax Officer, A-3 Ward, Hyderabad) (23 saz, 1968) | (rato Ho eho ete, eto THeTIAT ME To wa Maz) . geaa eta ‘Bae (1922 amr 1l), are 23 (5) ait ar44—vinegiga Ga—frafea—oe ane a at & aera.tr Mata era at aifteg |: aitaret as Ral ce st aie ay faak 1949-50 A grea fear att sae ae fata (dissolved) @ aS) faatey ag 1951-52 3faq sa ca at fukq vediga oe 8 ea H fea aa ar he aaaSUT% Aq aT sufea Tt ceagare (apportioned) erase sift aw sah A efeeaT wlan gee F THR24a MA Bgz, I 1922: R#l are 33a) & seaera ea ge ae fate fear Pe aa} fauleq Fafteel &frakelt% mais (consequential) gata at fa 1ae st a WT) maar saat A am fara gle se F aaata & fia Q amet 2 alah ae arder adl fea ate maszaltar 2 atari & ates aaa fad Re ae sad ar 2a ae aTTA MITT HK Aaa wT ST fe ena tee -Qaz, 1922 a are 44 % saadS aia st &) aaaT (arrears) % aaa % figiza ca FS et ww alerar dae ae ame ata 2) ater 2 sa aaa a afieftca eaR fad oe Re fedtera Giza fear fea ae aie ae feat nat; ANG Gt WT Ka Naa 2 ag ofrfralita fear Fe ‘ afaltag a arr 44% dst as aa adi 2 feed xa zee or ama eta 2H aT 23 (5) (a) & ada deedsa wierd % fae 3 - | ; | | | [1989] 1 saofaeqo aime oe fratfta ath dara F fea NF wer arate oaz amar Fara dgaa: ae gona: ae at dg Bets fae gel aa orae | Ta Ffasea 2 xa fagiea & ary Ya A NE seat al Tea| ga aia st ae earfear sar alee fH afeeclaa arilaid % feelamar & fag Raita ax ar faateq ated a wa % sign % alga saataan aa ot faa iat 2 MR TAIT SPLAT sel ae sa avila st gaaa at ar8 arafia at aia 2eek wage ae 44 F sa ila wi,freer sae aq Qa 2, aa Raga sk gaafray Ss wa wTaa tar faley fear war? aa wierd sr et CH Baer Med A24 ath fae dgna: wie gaa: aeatdtars fea aa alafrag at TAFmala eran yee a at safme: Faia fear sar 2 ae aed eran yee a at safme: Faia fear sar 2 ae aed yee a at safme: Faia fear sar 2 ae aed a at safme: Faia fear sar 2 ae aed at safme: Faia fear sar 2 ae aed safme: Faia fear sar 2 ae aed Faia fear sar 2 ae aed fear sar 2 ae aed sar 2 ae aed 2 ae aed ae aed aed aeaat Aqadt daraa a 44s ada dyn se gaa aaa =faaiea Mt gee atat ar aad) aafe atedfafes ada aniaatdfaereas araarg(contractualobligations) armMart #faeAGH AC THA TTAT DAs aals were waa Fe Hl aa HAMafra2 ay fea) @¥ar 8 sata aal Dar Ble east wat (incidence)ratasaaedt a magia ar) ae aha wvafea wet Tal FAAZa wlat % fees dguar Ae aaa: saddle agt wea dt tat Ay fashaa CT Hae gc val Hl ST aad fe ama & daca aera armaet§ faag agua: ae gama: sae FE a aa Z| mala eran yee a at safme: Faia fear sar 2 ae aed eran yee a at safme: Faia fear sar 2 ae aed yee a at safme: Faia fear sar 2 ae aed a at safme: Faia fear sar 2 ae aed at safme: Faia fear sar 2 ae aed safme: Faia fear sar 2 ae aed Faia fear sar 2 ae aed fear sar 2 ae aed sar 2 ae aed 2 ae aed ae aed aed ae HIE APHAT, AMAL TAA TWAT HY, 66 Mo eo Bo 590;Bl AAaTy fear aaT | fafaa attat afrarftar: 1966 at de 998 anal fafa ada | 1961 % Go 1294 aafee RelA a aA ate aq eaATTT Fata 2. fearaz, 1964 a faa att aaafares te casa aa aTT ANE|alae A aie aaiadlesitote}BME Ble AMI ueaefl a} ac aTat Glo Fo qa, Ale To WAAR,Hilo gto AAT BT glo Slo Batsararaa at fata earaifaate ae cAerta 3 far|saraifrafa cae || A Nn | \ \ . oo . , . y , HT FAACAY TAT WAT sifH Vz, earialg [rato Tawa] 519 maaa Bale 21 fara,1064 Te qas fave fata euga daeaete:: Case: KALVA SURYANARAYAL'LA versus INCOME-TAX OFFICER, A-3, WARD, HYDERABAD [[1969] 1 S.C.R. 840] (1969) P. Ram Reddy and R. Thiagarajan, for the appellant. C. K. Daphtary, Attorney-General, T. A. Ramachandran, R. N. Sachthey and B. D. Sharma, for the respondent. B The Judgment of the Court was delivered by Ramaswami, J. This appeal is brought, by special leave, from the judgment of the High Court of Andhra Pradesh dated Decem-ber 21, 1964 in Writ Petition No. 1294 of 1961. The appellant had entered into a partnership with three other; c c named D. Sayappa, H. Siddappa and M. Veeraiah to can:y out a "Gulmoha" contract for the year 1949-50. The firm was known as Messrs. Kalva Suryanarayana. After comp)etion of the ::on-tract the partnership came to an end. For the assessment year 1951-52, the partners of the dissolved firm made an application for registration of the partnership to the respondent who granted D the registration on February 28, 1953, and on that basis pro-ceeded to assess the total income of the partnership which he determined as Rs. 1,64,546/- (O.S.), and the total income was apportioned among the four partners in proportion of their res-pective shares. Subsequently, the Commissioner of Income Tax in exercise of his revisiona! power under s. 33B of the Income Tax E Act passed an order on February 26, 1955 holding that the part-nership had suppressed income to the extent of Rs. 1,72,149 (l.G.) by inflating the expenses under railway freight and by not accounting for the sale of old gunnies. The Commissioner of Income Tax accordingly directed that the assessment already made should be enhanced by a sum of Rs. 1,72,149. In pursu-ance of this order the respondent revised the assessment on March F 11, 1955 and determined the total income of the partnership at Rs. 3,13,189 (LG.) and apportioned it among the several part-ners in proportion to their shares and demand notices were issued accordingly against individual partners of the dissolved firm. It appears that the appellant and D. Sayappa paid their shares of the tax, but M. V eeraiah and H. Siddappa failed to pay their shares - G which were Rs. 10,654.62 and Rs. 5,640.62 respectively. After about six years the respondent issued a notice to the appellant under s. 45 of the Income Tax Act, 1922, hereinafter called the 'Act', calling upon him to pay up the arrears on the footing that ~nd~~ the provisions of s. 44 of the Act there was joint and several hab1lity of each and every partner of the dissolved firm in res-H ~t of the arrears of tax. The appellant thereafter moved the High Court for grant of a writ to quash the notice. · The Writ ]JCltition was dismissed by the High Court by its judgment dated · December 21, 1964. · · · · • • The provisions of s. 23 ( 5) and s. 44 of the Act as they stood at the material time are reproduced below ; "23. ( 5) Notwithstanding anything contained in the foregoing sub-sections when the :L,sessee is a finn and total income of the firm has been assessed under sub-section (!), sub-section ( 3) or sub-section ( 4) as the case may be; (a) in the case of a registered finn, the sum pay-able by the finn itself shall not be determined but the total income of each partner of the firm, including therein his share of its income, profits and gains of the previous year shall be assessed and the sum ·payable by him on the basis of such assessment shall be deter-minecl ........ ,, "44. LIABILITY IN CASE OF A DISCONTI-NUED FIRM OR ASSOCIATION: Where any busi. ness profession or YOeation carried on by a firm or a.ssoeiation of persons has been discontinued, or where an association of persons is dissolved every person who was at the time of such discontinuance or dissolution a partner of such firm or a member of such association shall in respect of the income, profits and ~ains of the finn or association, be jointly and severally liable to assessment under Chapter IV and for the amount of tax payable and all the provisions of Chapter IV shall, so far as may be applied to any such assessment." Case: KALVA SURYANARAYAL'LA versus INCOME-TAX OFFICER, A-3, WARD, HYDERABAD [[1969] 1 S.C.R. 840] (1969) ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 21 ਦਸੰਬਰ 1964 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ। ਰਿੱਟ ਪਟੀਸ਼ਨ ਨੰ. 1294 ਦਾ 1961। ਪੀ. ਰਾਮ ਰੈਡੀ ਅਤੇ ਆਰ. ਤਿਆਗਰਾਜਨ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲੋਂ। ਸੀ. ਕੇ. ਦਫਤਰੀ, ਅਟਾਰਨੀ-ਜਨਰਲ, ਟੀ. ਏ. ਰਾਮਚੰਦਰਨ, ਆਰ. ਐਨ. ਸਚਥੇ ਅਤੇ ਬੀ. ਡੀ. ਸ਼ਰਮਾ, ਪ੍ਰਤੀਵਾਦੀ ਵੱਲੋਂ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਰਾਮਾਸਵਾਮੀ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕਾ ਵੱਲੋਂ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਅਦਾਲਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੱਡੀ ਦੁਆਰਾ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਦੇ 21 ਦਸੰਬਰ, 1964 ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਫੈਸਲੇ ਤੋਂ ਲਿਆਂਦੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਰਿਟ ਪਟੀਸ਼ਨ ਨੰਬਰ 1294 ਦੇ 1961 ਵਿੱਚ ਸੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਡੀ. ਸਿਵੱਪਾ, ਐਚ. ਸਿੱਦੱਪਾ ਅਤੇ ਐਮ. ਵੀਰਾਇਆ ਸਨ, 1949-50 ਲਈ "ਗੁਲਮੋਹਰ" ਠੇਕਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਫਰਮ ਨੂੰ ਮੈਸਰਜ਼ ਕਲਵਾ ਸੂਰਯਨਾਰਾਇਣਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। 1951 ਦੇ ਸਾਲ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਈਵਾਲੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ। 1952 ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ, ਭੰਗ ਹੋਈ ਫਰਮ ਦੇ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਨੇ 28 ਫਰਵਰੀ, 1953 ਨੂੰ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਇੱਕ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਜਵਾਬਦੇਹ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਜਿਸ ਨੇ ਰੂਪਏ 1,64,546/- (ਓ.ਐਸ.ਐਸ.) ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਚਾਰ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤਿਕ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਦੇ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ ਦੀ 33ਬੀ ਅਧੀਨ ਆਪਣੀ ਸੁਧਾਰਾਤਮਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ 25 ਫਰਵਰੀ, 1955 ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਭਾਈਵਾਲੀ ਨੇ ਰੇਲਵੇ ਫਰੇਟ ਹੇਠਾਂ ਖਰਚੇ ਵਧਾ ਕੇ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਨਾ ਕਰਕੇ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਰੂਪਏ 1,72,149 (ਆਈ.ਸੀ.ਐਸ.) ਤੱਕ ਦਬਾਇਆ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਦੇ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ ਤਦਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੂੰ ਰੂਪਏ 1,72,149 ਦੁਆਰਾ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਹੁਕਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਵਾਬਦੇਹ ਨੇ 11 ਮਾਰਚ, 1955 ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੂੰ ਸੋਧਿਆ ਅਤੇ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਰੂਪਏ 3,13,819 (ਆਈ.ਸੀ.ਜੀ.) ਤੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕਈ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੰਗ ਨੋਟਿਸ ਵੰਡੇ ਗਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੰਗ ਹੋਈ ਫਰਮ ਵੱਲੋਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ੍ਰੀਮਾਨ ਵਸੰਤਾ ਅਤੇ ਐਚ. ਡੀ. ਸੱਪਾਇਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਕਰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਅਤੇ ਸਿੱਦੱਪਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਅਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਐਮ.ਆਰ. ਵੀਰਾਇਆ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਛੇ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1962 ਅਧੀਨ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਅਤੇ 'ਅਡਰ' ਨੂੰ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 44 ਦੇ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਬਕਾਇਆ ਅਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਭੰਗ ਹੋਈ ਫਰਮ ਦੇ ਹਰੇਕ ਭਾਗੀਦਾਰ ਦੀ ਬਕਾਇਆ ਕਰ ਦੀ ਸੰਯੁਕਤ ਅਤੇ ਵੱਖਰੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨੋਟਿਸ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨ ਲਈ ਰਿਟ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਰਿਟ ਪਟੀਸ਼ਨ ਨੂੰ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਿ 21 ਦਸੰਬਰ, 1964 ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਖਾਰਜ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਕਾਨੂੰਨ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਅਨੁਭਾਗ 23(5)(ਸੀ) ਅਤੇ ਅਨੁਭਾਗ 44 ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਸਮੱਗਰੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਹੇਠਾਂ ਮੁੜ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ: "23. (5) ਪਿਛਲੀਆਂ ਉਪ-ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਜਦੋਂ ਕਰਦਾਤਾ ਇੱਕ ਫਰਮ ਹੈ ਅਤੇ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਫਰਮ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਅਤੇ ਲਾਭ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਸਮੇਤ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨੀ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਪਰ ਹਰੇਕ ਭਾਗੀਦਾਰ ਦੀ ਫਰਮ ਤੋਂ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨੀ, ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਸਮੇਤ, ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੁਆਰਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾਇਗੀ ਯੋਗ ਰਕਮ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ...." (ਏ) ਇੱਕ ਰਜਿਸਟਰਡ ਫਿਨ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਫਿਨ ਦੁਆਰਾ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਰਕਮ ਨਿਰਧਾਰਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ ਪਰ ਫਰਮ ਦੇ ਹਰੇਕ ਸਾਥੀ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਆਮਦਨ, ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਅਤੇ ਲਾਭਾਂ ਦਾ ਉਸਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਅਜਿਹੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਰਕਮ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ- ਮਾਈਨਕ ........ ,, "44. ਇੱਕ ਬੰਦ ਹੋਈ ਫਰਮ ਜਾਂ ਸੰਘ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ: ਜਿੱਥੇ ਕਿਸੇ ਵਪਾਰ, ਪੇਸ਼ੇ ਜਾਂ ਧੰਦੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਫਰਮ ਜਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਸੰਘ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਘ ਭੰਗ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਰ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਅਜਿਹੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਜਾਂ ਭੰਗ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਜਿਹੀ ਫਰਮ ਜਾਂ ਸੰਘ ਦਾ ਭਾਗੀਦਾਰ ਸੀ, ਫਰਮ ਜਾਂ ਸੰਘ ਦੀ ਆਮਦਨੀ, ਮੁਨਾਫੇ ਅਤੇ ਲਾਭਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਧੀਨ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਯੋਗ ਰਕਮ ਲਈ ਅਤੇ ਚੈਪਟਰ IV ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਹੋ ਸਕੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣਗੀਆਂ." Case: KALVA SURYANARAYAL'LA versus INCOME-TAX OFFICER, A-3, WARD, HYDERABAD [[1969] 1 S.C.R. 840] (1969) fafaa attat afrarftar: 1966 at de 998 anal fafa ada | 1961 % Go 1294 aafee RelA a aA ate aq eaATTT Fata 2. fearaz, 1964 a faa att aaafares te casa aa aTT ANE|alae A aie aaiadlesitote}BME Ble AMI ueaefl a} ac aTat Glo Fo qa, Ale To WAAR,Hilo gto AAT BT glo Slo Batsararaa at fata earaifaate ae cAerta 3 far|saraifrafa cae || A Nn | \ \ . oo . , . y , HT FAACAY TAT WAT sifH Vz, earialg [rato Tawa] 519 maaa Bale 21 fara,1064 Te qas fave fata euga daeaete:: smiled § to aaa, eto feat MK aH Pee aay dla weraqfnal % ara 1949-50 ag & faa guitar daar fader ata facimag eaiva at |ae ae aaa sea aaa Haare ga A) alaeBut at aa & aes aad ama a ae( fraka cae aed a Hateqa 1951-52 3 fax wed(cat) e Vaerq % fae gata weafear | Sat 28 grad, 1953 a ceAaeq aera we fear ale sa araz awailed (Ga) et ga mAs Fataq sl areas ss ma 1,64,546 say(Mo tao) wraliai aar ma ad wMadts sad Bgl s -maga¥ qulaa a ak | aeqgarq matwMgH a eH cag lat RY TT 33a) Fana aia gadayg ule ar oat sth 26 Had, 1965 Hae afafaalfiaara gaan wer olka fear fe aad? x aarsr ((ceight)F aaymaBl ag] cay Bz a 21 SC aaa Se gaat maet feat alamF fama a sr face Sear (ea a Sat fe ot 1,72,146 fratey.qeat aay ag gfgare gaH 1,72,149 wat MA afew A wT) CW ATs aaaFHgaat 211 ara, 1955 ay faatey ar gadga ac fear ate aimed a eaHq 313,189 eq% (akoslo) waaiita Hh 3d fafaa uafet a sazHU & asa A caifaa ax fear ate sega asa ca F et aH yiiaie 3faeg ain qaait (demand notices) feral az | Qar sala Var 2 fH NeelYMC Ao aaa 3 we st Rial a T (ear fer qo Lea se wao fagcaya aia se aa fear st HAT: 10,654 VIF 62 8B ate 5,640 wad 62 8G ar)TMA SC ar F aya aeadla gaa seq Gaz, 1922 a (faa cas itgtafhaa eer aa 2) w45 4 ada adel B aa as aaar fastfaad saa ag ain sh as tt fH ae aaa BI TA BAIT GX Say aT 2afafaar at aie 44% saaeat & ala we el aaa a aaa a faafea gaHl UH UM Baz We gasafar 2 | aaa. alae a sa aaayal afvaiasa aa? fag fie feted gaat at % faz sea qeq e aayfear| sea eine & adie 21 fearaz, 1964 ga aI faa F sa fiz.facia at aiftat ax (earoo7MR 23 (5) ste are 44 F gaa, TI HA ass aaaa, AZ fee sa F— sa F— F—.a#623. (5) Not withstanding anything contained inafidl Fae re sae st aeat F—|- : .@ A 4co ay| 884 fee sa F— sa F— F— “93, (5) gama sqaedt A malas feel a FDI ear, aa | | | : the foregoing sub-sections when the assessee is a firmand the totalincome of the firm has been assessedunder sub-section (1), sub-section (3) or .sub-section(4) as the case may be:|| (a) in the case of a registered firm, the sumpayablebythefirmitselfshallnotbedeterminedbutthetotalincomeofeachpartner ofthe firm, including therein his shareof its income, profits and gains of the previousyearshall beassessed and the sum payableby. him onthebasis of such assessment shall bedeterminedxxx” -_ 044, Liabilityin case of a discontinued firm orassociation :—Whereanybusiness,professionorvocation carried on bya firm or association of personshas been discontinued, orwhere an association ofpersons is dissolved every person who was at the timeof such discontinuanceor dissolutiona partner ofsuchfirmor amemberofsuchassociationshall inrespect of the income, profits and gains of the firm orassociation, be jointly and severally liable to assessmentunder Chapter IV and for the amount of tax payable fralfial AE Ga a ale GA et Sa aa aaasaa(1), sve(3) ay svar (4) % aaa faaifta at af Z—.(a) aatfadga TH Raat Fed saa faaaaarta adt a stad fig GAFRCe Uae a aaama, faat giag A sa Ta etm, aa we afar asaal ag afnfaa alm, faaifia faq act st sak aeRS freaky & sat a ea ule waarita at sa x x x”«Ad, ae GH al daa sl ear F afkea—aet feet ca at dazaiet far Si aver Bare, Sa aT sagas seqvar Var wet eafeat% ing G faafea we fear ware sei ex eal, a VI seq ar faltaela & aaa Be) ca sr ara ar Ra day wae AT, TA aI ATABaa, ae ak alan % aaeq Fea4 se sea akg F | | A. | ye |:-y| “ke —yme_ |, .|.PS|, _ a . a : — —}--: og— a HEAT TAATAT qT MAB HlHaz, Szugig [rar THETA] 521 and all the provisions of Chapter IV shall, so for asmay be applied to any such assessment.” , ga ada B eada Hae aca stad a fe adaef aa 23 (5) 3% Case: KALVA SURYANARAYAL'LA versus INCOME-TAX OFFICER, A-3, WARD, HYDERABAD [[1969] 1 S.C.R. 840] (1969) In support of this appeal, the argument was addressed ttiat the appellant who wa.' an individual assessee under s. 23(5) could not be held liable for payment of the tax due from the ex-partner of the partnership and there was no joint and several liability imposed under the provisions of the Act in such a case. [n ~ur opinion, the argument put forward on behalf of the appellant is well-founded and must be accepted as correct. Under the schem~ of the Act a partnership is a unit of assessment and the income of the partnership is computed as that of the unit irrespective of whether the partnership is registered or unregistered. After the income of the partnership is computed in a case where the part-nership is registered under s. 26A the share of each partner in the income of the partnership is determined and is added to his other income and the total income so computed is brought to tax. If the partnership is unregistered, the tax payable hy the partnership is, except when the Income-tax Officer otherwise directs in 0e interests of revenue detennmcd as in the case of any other entity. and the demand for tax is made on the partnership itself. The result is that. if the partnership is registered, tax is colleet:d fr9m the partners individually and there is no levy of tax agamst the A B c D E F G H • Case: KALVA SURYANARAYAL'LA versus INCOME-TAX OFFICER, A-3, WARD, HYDERABAD [[1969] 1 S.C.R. 840] (1969) "44. ਇੱਕ ਬੰਦ ਹੋਈ ਫਰਮ ਜਾਂ ਸੰਘ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ: ਜਿੱਥੇ ਕਿਸੇ ਵਪਾਰ, ਪੇਸ਼ੇ ਜਾਂ ਧੰਦੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਫਰਮ ਜਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਸੰਘ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਘ ਭੰਗ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਰ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਅਜਿਹੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਜਾਂ ਭੰਗ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਜਿਹੀ ਫਰਮ ਜਾਂ ਸੰਘ ਦਾ ਭਾਗੀਦਾਰ ਸੀ, ਫਰਮ ਜਾਂ ਸੰਘ ਦੀ ਆਮਦਨੀ, ਮੁਨਾਫੇ ਅਤੇ ਲਾਭਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਧੀਨ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਯੋਗ ਰਕਮ ਲਈ ਅਤੇ ਚੈਪਟਰ IV ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਹੋ ਸਕੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣਗੀਆਂ." ਇਸ ਅਪੀਲ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਕਰਦਾਤਾ ਸੀ ਅਧੀਨ ਅਨੁਭਾਗ 23(5) ਫਰਮ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਭਾਗੀਦਾਰ ਤੋਂ ਟੈਕਸ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਅਧੀਨ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਸਾਂਝੀ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹੀਂ ਲਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਰਾਏ ਵਿੱਚ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਦਲੀਲ ਠੋਸ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਫਰਮ ਇੱਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਇਕਾਈ ਹੈ ਅਤੇ ਫਰਮ ਦੀ ਆਮਦਨੀ ਉਸ ਇਕਾਈ ਦੀ ਆਮਦਨੀ ਵਜੋਂ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਫਰਮ ਰਜਿਸਟਰਡ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗੈਰ-ਰਜਿਸਟਰਡ। ਜਦੋਂ ਫਰਮ ਦੀ ਆਮਦਨੀ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਫਰਮ ਨੂੰ ਅਨੁਭਾਗ 26ਏ ਅਧੀਨ ਰਜਿਸਟਰਡ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਫਰਮ ਦੀ ਆਮਦਨੀ ਵਿੱਚ ਹਰੇਕ ਭਾਗੀਦਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹੋਰ ਆਮਦਨੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨੀ ਨੂੰ ਟੈਕਸ ਲਈ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਫਰਮ ਗੈਰ-ਰਜਿਸਟਰਡ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਅਦਾਇਗੀ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਆਮਦਨੀਆਂ 'ਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਇਕਾਈ ਦੁਆਰਾ। ਆਮਦਨ ਟੈਕਸਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਫਰਮ ਦੀਆਂ ਸੰਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈਣ ਦੀ ਹੈ। ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ, ਜੇ ਫਰਮ Case: KALVA SURYANARAYAL'LA versus INCOME-TAX OFFICER, A-3, WARD, HYDERABAD [[1969] 1 S.C.R. 840] (1969) F | | A. | ye |:-y| “ke —yme_ |, .|.PS|, _ a . a : — —}--: og— a HEAT TAATAT qT MAB HlHaz, Szugig [rar THETA] 521 and all the provisions of Chapter IV shall, so for asmay be applied to any such assessment.” , ga ada B eada Hae aca stad a fe adaef aa 23 (5) 3% aidia safe fated}(individual assessee) ay atz ag sfufraifta sel fear|at anar fe aq mime & yaqa ahead a wea eeaga S faq atRT asa afehrad F seaeat B aeatt afsaa (imposed) wigaga att gee citer aal ar aul a afar a nea M cleang 2 ag gaurenfta 8 Me TB ale Ara aT aE i aferag a as aaaaed feataq at za gah2d tc anedt =) arse get at waaq a dafga at onedt 2 we armed caesar et ar aeettaal ae 26aSela falar aad Mar a wma at awa es daqa a aa FVAT WMI I aa A ecen aMecaersa waalia far aa 2wesaa wa ma a Me Rar sa 2 ale xa wa dala se maw Heamar sare| ae wailed sacfeelaa 2at aad ae éa et, aa aefe mast aiar wees eal FH seam ea a 2%, selva waafea crate Gece Re wa waaaa stats feqate atmime a ale 2) east aku ae dar? fe ale artarct eaelna2 at at caftana wa 8 amet a dada fear ara g ake aed a ezame oe sazdia ad feat matale anderd sefegiza 2 at ae aa ag fegay faeaa fear aicazas wales feea sezdafear ara 2|alat at aarrat Far 23 (5) & gala eats ara Mae st aq ge Sq Heal faleq ata 3 fag 21 witad st aa dafga a art 2, fea samaqe cat fraley arma at ay arMat az, ara tena at achreclgammerd at 2 cad saan fear sar| saat sifhar, sae aaa TATHe 7) Aa calle a) ay a} fH aferhrag st az 23 (5) (#) % avila fae awfrafey a cat & ae 23 or alts age MT TaHR aT MC ae Peal aie8 ac age adl fear ar aaa ae at araat afhat Be BI tT WET AAA8 Fae FX ASA ITTa rat Tae aala age a at A ale aeaaafemffraaqa)tatamala etee ca amege safag:faalfta feat sar 2 ate ANT BT aimed qe Fa wal Mar cafe aga Bez | fag Me 2a at ah tam H fz Gama: we gana gat Par wemaa 4% al saaeg sel as ana Qar 2a fakg Paar (1) 66 stdo ato atte 590: ; eae fro qo.12-10 Us erase ST fears aT aet ar | sa Aa A ae at afifraifa fearvatat fi at at f% afafaan 23 (5) (&) at air % ala 44 Foe caerNs aed ga ald > a feel za anhaz cele el d aaa faazfaaifta az % dara & fae wd weg we aa away % ay at a daaaq % faa dgua: we asa: al aa star21 ead Ua A xa ayaa afagra cea aaa at darga?) aaa? ff gea waa4% exRS faatey ot faa ez TSS a aiiad & faseq B ovaa fear nar 3 azafaaa a ae 44 cea aT es ay Oa 2 fea ca oafaal a saaSHAT, AMT Tala wa FQ (?, A afaafea fara F wT oAHed wat al geal su 44a aiafafas ea ar sega feat caH BaBt we ges ay aqhaal B daa et faaea wesae nadaa(evasion) a dear?feel ca B eat} aaa a MA We ay eafeal> dnafaawa a ag aifsafear nar?fe et cafe a azaula at faa GaFB anata ca sr wae aa Ws days aaay aed aT aaa al oa, Te we aha Saag A Bq at gl aA% faa sz fialeq } far agaa: wt orta: alam)feeg ga a Faig tet ara adt 2 a) gaat st aa aale er aaza at fe afrfam at ate23 5) (®) % wate eeeziad arfad & amet aefaalfia sz & va& faa orn ale Fay aes daa B fac seq wile dawa: wzgrha: al 7a Sat 2 | saad we S aE S ahrane Uager anitedGl MIM Fl AMAane aaca THe sl awial % faca 2 fe feetaha & feafraifta aa dea faq wea alae alg) xa araqc cara fear stat aifee fi efaeclna aril % feel amex & facg faaiftaat Ht fauley AMER a was se afer sal Sa ma Ww fear war?BT SAW WY la Tal A se way at ge ma a arr a naaifiaal adh 2rgae ofane a 44A sa aadsf, faasr Hat aez a}aay 2,Te Sym ate gas fatey} ae mara| wa Lar fralegfeat stat? at ane Sr ex Bae aed are 8a st % fag dqua:att quad: atearlfer aa afafaan a) wa B MAT CaS aiaflarxqt at aafne:faalftafear sare we aad err we e< 2a ae daraaa 44% adie daa att gaa alfa & faces st gene adt aoaed ae aa? fH ated faa e meta orale st deena aeaadamma % fase dana: ae gama: adda det G1fea maKt aTaaa ata er afar stat afar S st fea) dfaer S saw gt dar steCas] BIT HATS soaeat ae Raalta dar) ae aaa sfadioaaU TA HAA TA Heles dame swe gage: gadefia ae! Bar | AL ‘ a } mn | L 7 | ae ; a a“ ~ 7 y~c | , ! BAT FauTAY aaa Mase silat, Secag [Fate Treaty] 52 —, —— |_| d: — . p= | at tel ae ag Fam za ara we ad st ar ast | ated % danasaihea ariel % fees dame: we gaa: Ta Pa ar ABT y| Case: KALVA SURYANARAYAL'LA versus INCOME-TAX OFFICER, A-3, WARD, HYDERABAD [[1969] 1 S.C.R. 840] (1969) A B c D E F G H • A partnership. If the partnership is unregistered, the tax may, unless otherwise directed, be levied against the partnership. In either case, the machinery set up by s. 23 ( 5) is for assessment of tax payable on the income of the partnership. The income of the partnership is computed, but tax is assessed on that income on the partners or the partnership, according as the income is of a B partnership registered or unregistered. In Income Tax Officer, Agra v. Radha Krishan ( [1 ]) it was argued that in the case of assessment made under s. 23 ( 5) (a) of the Act the tax liability was joint and several and the Income Tax Officer could recover from other partners the share of the tax attributable to one part-ner which cannot be recovered from him. The argument was rejected by this Court and it was pointed out that under the c scheme of the Act tax is assessed individually against each part-ner. and no tax is made payable by the partnership and therefore the principle of joint and several liability has no application. It was also held in that case that there is nothing in s. 44 of the Act which supports the contention that for payment of tax assessed against a partner of a registered partnership under s. 23 ( 5) (a) D another partner becomes liable jointly and severally with the first partner to pay tax. In our opinion, the principle of this decision governs the present case also. It is true that in the present case we are dealing with the assessment of a partnership after its dis-solution and s. 44 of the Act is directly applicable but this cir-cumstance makes no difference to the application of the principle E laid down in Income Tax Officer, Agra v. Radha Krishan('). The object of enacting s. 44 is to prevent evasion of tax by discon-tinuance of the business of a firm or dissolution of an association of persons. On discontinuance of the business of a firm or dis-solution of the association of persons, it is declared that every person who was, at the time of such discontinuance or dissolu-tion, a partner of such firm or a member of such association shall, F in respect of the income, profits and gains of the partnership or association be jointly and severally liable to assessment and for the amount of tax payable. There is, however, nothing in the section which supports the argument of the respondent that for payment of tax assessed against the partners of a registered part-nership individually under s. 23 ( 5) (a) of the Act another partner G becomes liable jointly and severally with that first partner to pay tax. The entire scheme of taxing the income of . a registered partnership in the hands of individual partners is inconsistent with any argument that for payment of tax assessed against a partner. other partners are liable. It should be noticed that the tax assess-ed against a partner of a registered partnership is assessed on his H total income inclusive of the share in the income of the partner-ship and the rate applicable is determined by the quantum of the total income of the partner. Section 44 on the contrary ('I) 66 I.T.R. 590. • 844 [1969) I S.C.R Case: KALVA SURYANARAYAL'LA versus INCOME-TAX OFFICER, A-3, WARD, HYDERABAD [[1969] 1 S.C.R. 840] (1969) ਰਜਿਸਟਰਡ ਹੈ, ਟੈਕਸ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਰਮ ਖਿਲਾਫ ਕੋਈ ਟੈਕਸ ਨਹੀਂ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ। ਭਾਈਵਾਲੀ। ਜੇਕਰ ਭਾਈਵਾਲੀ ਰਜਿਸਟਰਡ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਟੈਕਸ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਹੋਰ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਧਾਰਾ 23 (5) ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੀ ਆਮਦਨ 'ਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਟੈਕਸ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਹੈ। ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਜਾਂ ਭਾਈਵਾਲੀ 'ਤੇ ਉਸ ਆਮਦਨ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਮਦਨੀ ਰਜਿਸਟਰਡ ਜਾਂ ਗੈਰ-ਰਜਿਸਟਰਡ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੀ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਆਗਰਾ ਬਨਾਮ ਰਾਧਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ (1) ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 23 (5) (ਏ) ਦੇ ਤਹਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਟੈਕਸ ਦੇਣਦਾਰੀ ਸੰਯੁਕਤ ਅਤੇ ਕਈ ਸੀ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੂਜੇ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਭਾਈਵਾਲ ਨੂੰ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਟੈਕਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵਸੂਲ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਵਸੂਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੁਆਰਾ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਐਕਟ ਦੀ ਸਕੀਮ ਦੇ ਤਹਿਤ ਟੈਕਸ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਹਰੇਕ ਭਾਈਵਾਲ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੁਆਰਾ ਕੋਈ ਟੈਕਸ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਅਤੇ ਕਈ ਦੇਣਦਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਕੋਈ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਉਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਐਕਟ ਦੇ ਸੈਕਸ਼ਨ 44 ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਦਲੀਲ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੈਕਸ਼ਨ 23 (5) (ਏ) ਦੇ ਤਹਿਤ ਇੱਕ ਰਜਿਸਟਰਡ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤੇ ਟੈਕਸ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਇੱਕ ਹੋਰ ਭਾਈਵਾਲ ਟੈਕਸ ਅਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਤੇ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਰਾਏ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਮੌਜੂਦਾ ਕੇਸ ਨੂੰ ਵੀ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੇ ਭੰਗ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠ ਰਹੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 44 ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਆਗਰਾ ਬਨਾਮ ਰਾਧਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ (') ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੀ। ਧਾਰਾ 44 ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕਿਸੇ ਫਰਮ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਕਿਸੇ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਕੇ ਟੈਕਸ ਚੋਰੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਫਰਮ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਜਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਭੰਗ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਅਜਿਹੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਜਾਂ ਭੰਗ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਅਜਿਹੀ ਫਰਮ ਦਾ ਭਾਈਵਾਲ ਸੀ ਜਾਂ ਅਜਿਹੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, ਭਾਈਵਾਲੀ ਜਾਂ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਆਮਦਨ, ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਅਤੇ ਲਾਭਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਟੈਕਸ ਦੀ ਰਕਮ ਲਈ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਤੇ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਹੋਵੇਗਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਤੀਵਾਦੀ ਦੀ ਇਸ ਦਲੀਲ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 23 (5) (ਏ) ਦੇ ਤਹਿਤ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਜਿਸਟਰਡ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੇ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤੇ ਟੈਕਸ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਇੱਕ ਹੋਰ ਭਾਈਵਾਲ ਪਹਿਲੇ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਤੇ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਅਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਜਿਸਟਰਡ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੀ ਆਮਦਨ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਯੋਜਨਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਲੀਲ ਨਾਲ ਅਸੰਗਤ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਵਿਰੁੱਧ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤੇ ਟੈਕਸ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ। ਹੋਰ ਭਾਈਵਾਲ ਜਵਾਬਦੇਹ ਹਨ। ਇਹ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਰਜਿਸਟਰਡ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵਿਰੁੱਧ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤੇ ਗਏ ਟੈਕਸ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਉਸਦੀ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੀ ਆਮਦਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸੇ ਸਮੇਤ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲਾਗੂ ਦਰ ਸਾਥੀ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਧਾਰਾ 44 ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਦੇ ਕਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮੂਨਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਜਿਹਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਮੈਟਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦਾ ਹਰੇਕ ਮੈਂਬਰ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਸੰਯੁਕਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਤੇ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਅਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਐਕਟ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਤਹਿਤ ਹਰੇਕ ਸਾਥੀ ਵਿਰੁੱਧ ਟੈਕਸ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੁਆਰਾ ਕੋਈ ਟੈਕਸ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਸਿਧਾਂਤ ਅਤੇ s ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਈ ਦੇਣਦਾਰੀ। 44 ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਭਾਈਵਾਲੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਤਹਿਤ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੀਆਂ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਘਟਨਾ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਉਪਬੰਧਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਜੇਕਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੀਆਂ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਦੀਆਂ ਦੇਣਦਾਰੀਆਂ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। Case: KALVA SURYANARAYAL'LA versus INCOME-TAX OFFICER, A-3, WARD, HYDERABAD [[1969] 1 S.C.R. 840] (1969) | AL ‘ a } mn | L 7 | ae ; a a“ ~ 7 y~c | , ! BAT FauTAY aaa Mase silat, Secag [Fate Treaty] 52 —, —— |_| d: — . p= | at tel ae ag Fam za ara we ad st ar ast | ated % danasaihea ariel % fees dame: we gaa: Ta Pa ar ABT y| A SUYt Sen ze aifaatita weds fe meat st afelaa el ad45 % gala atte 22 qa, 1961 aa argita aaa frarara et afrarttarval at wile sa gaa & waacy 4 afar 3 fees Mak atargail daraF WAT 226 F mila afePud aq fie saa sch afaalesa at atARE| AAA EA MT TET seq ATTA se ale 21 fRavaz, 1964ae faa st wort ata gai ga ade a seq aq a fer a ayBt xa aes F fe ae aa afer Hage Bd F || vila Wat at Sag, - 7 | ea Case: KALVA SURYANARAYAL'LA versus INCOME-TAX OFFICER, A-3, WARD, HYDERABAD [[1969] 1 S.C.R. 840] (1969) ('I) 66 I.T.R. 590. • 844 [1969) I S.C.R wntemplates cases of joint and several assessment of income of the business of a partnership which is tliscontinucd. When such assess-ment is matle, each member of the partnership may be liable to pay jointly and severally tax payable by the partnership. But when under the scheme of the Act tax is assessed individually against each partner, and no tax is made jlayable by the partner-ship, the principle of joint and several liability under s. 44 cannot be invoked. It is true that under tl1e Partnership law the contrac-tual obligations of a partnership are enforceable jointly and severally against the partners. But the liability to pay income-tax is statutory and does not arise out of any contract and its incidence will be determined by the provisions of the statute. If the statute which imposes liability has not made it enforceable jointly and severally against the partners, no such implication can be drawn merely because the contractual liabilities of a partner-ship may be jointly and severally enforced against the partne~. For these reasons we hold that the respondent had no juris-diction to issue the impugned notice dated June 22, 1961 under s. 45 of the Act and the proccedin~s taken against the appellant in pursuance of that notice should be quashed by grant of a writ in the nature of certiorari under Art. 226 of the Constitution. We accordingly set aside the judgment of the High Court of Andhra Pradesh dated December 21, 1964 and allow this appeal with costs here and in the High Court. Y.P. Appeal al/ow~d. • A JI c D ~ I I • Case: KALVA SURYANARAYAL'LA versus INCOME-TAX OFFICER, A-3, WARD, HYDERABAD [[1969] 1 S.C.R. 840] (1969) ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜਵਾਬਦੇਹ ਨੂੰ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 45 ਅਧੀਨ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਚੁਣੌਤੀਯੁਕਤ ਨੋਟਿਸ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਜੂਨ 22, 1961 ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੋਟਿਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਅਨੁਚਛੇਦ 226 ਅਧੀਨ ਸਰਟੀਓਰੀ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਿਟ ਦੇ ਅਨੁਦਾਨ ਦੁਆਰਾ ਰੱਦ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤਦਨੁਸਾਰ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਜੋ ਕਿ ਦਸੰਬਰ 21, 1964 ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇਸ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਅਤੇ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਖਰਚੇ ਸਮੇਤ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਪੀਲ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਈ। ਵਾਈ. ਪੀ. ਡਿਸਕਲੇਮਰ ਸਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਨਿਆ ਨਿਰਣਾਂ ਕੇਵਲ ਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼ਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ । ਸਾਰੇ ਵਿਹਾਰਕ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਮੰਤਵਾਂ ਲਈ ਨਿਆਂ ਨਿਰਣੇ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੰਸਕਰਣ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਮਲ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। Vasu GuptaAdvocate