Karam Chand Thapar & Bros. (P) Ltd v. Commissioner Of Income-Tax, (Central) Calcutta

Case: KARAM CHAND THAPAR & BROS. (P) LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (CENTRAL) CALCUTTA [[1969] 3 S.C.R. 796] (1969) KARAM CHAND THAPAR Ii: BROS. (P) L1D. v. COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (CENTRAL)· CALCUTTA February 20, 1969 [J. c. SHAH, v .. RAMA.SWAMI AND A. N. GROVl!R, JJ.) Income Tax-Single transaction of salt resulting in profit-.,,lun such profit should be deemed to be revenue liable to tax-lncomt-tax A.•t (11 of 1922), •. 24(1) and (2)-Sale in one accounting year t:nd ••1111· ment of price in the succeeding year-Sale resulting in cessation al b&. ness and in loss-Assessment proceedings for th• latter Y•-lf Ion .., allowable deduction under s. 24(1). C The assessee-company was carzying on the business of coal minin1· uol of a Dry Ice Factory, in addition to various other kinds of busineas, Jt obtained a prospecting licence, and after prospecting for coal sold it wit•-in a short time of its acquisition and thereby earned profits in the accoua-ting years 1948-49 and 1949-50. It sold the Ice Factory in 1948. Thoop the purchaser took possession of the ice factory in 1948, the price was finally settled in December 1949. By that sale the assesseo-compaay suffered a loss. )) The assessee claimed : ( 1) that the profits were gains of a capital nature and hence not liable to tax; and (2) that the loss was deductiblo from its income in the assessment year 1950-51. ·from the sale (I) The department, Tribunal and High Court held that the of colliery were in the nature of rev011ue and were liable pr .. '° 11 tax under the Income Tax Act, in the two corresponding asses.went yean, namely, 1949-50 and 1950-51; and E. (2) It was held that Joss in the ice factory transaction was suJrerl<I in the accounting year 1948-49 and assessee's claim could be sustainlll only under s. 24( 2), elf the Income tax Ac~ 1922, but that the .... section was not applicable, because, the business ceased completely bclon the commencement of the following accounting year 1949-50 (usesalllHt year 1950-51). y In appeal to this Court, HELD : { 1 ) Where a person disposes of a part or the whole of llis a·ssets the general rule is that the mere c;hange or realization of an iutMt-ment d0es not attract liability to income tax, but, where such a realiaatiOll. is an act which in itself is a trading transaction, profit earned by· sale or G conversion is taxable. In determining whether the gain is realization of a mere enahancement of value (capital gain) or is a gain made in H. operation of business in carrying out a scheme for p~ofit"!"akin.g (revenue) no uniform rule can be evolved. Though a transaction IS an 1Solated ODO, it may be intimately related to the normal business of the tax-payer. h such a case, the profit arising from the transaction will be out of the tax payer's business and will be assessable as business profits. (799 C-D, P; 800 B..CJ H Prospecting of coal was a part of the mining .busintJS which ,tile assessee was carrying on. Therefore, the transaction of p~ developing and selling the colliery was one in )he nature of · ~. G H A Hence, the profit arising from the oale, thoogh it was an isolated transac-tion, was in the nature of revenue and liable to tax. [801 F-H] Janki Ram Bah4dur Ram v. Commi&rioner of lncom•-tax, 57 l.T.ll. 21, 2S(S.C.), followed. Commissioner of Tax'S v. M•lbour,.. Trust Ltd. [1914] A.C. 1001, 1010 (P.C.), Califorrncn Copper Syndicat• (Limited and R•duc•d) v. Harris (Surv•yor of Tax.s) S T.C. 159, 166, Imperial Tobacco Co. v. Kelly, 25 T;C. 292, Beynon & Co. Ltd. v. Ogg (Surveyor of Tax'1) 7 T.C. 125 and Glouc.si.r Railwa,v Carriag• and Wagon Co. Ltd. v. Com-mi.uioners of Inland Rev.nu•. 12 T.C. 720, referred to. B Case: KARAM CHAND THAPAR & BROS. (P) LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (CENTRAL) CALCUTTA [[1969] 3 S.C.R. 796] (1969) ਕਰਮ ਚੰਦ ਥਾਪਰ ਅਤੇ ਭਰਾ, (ਪ੍ਰਾ.) ਲਿਮਟਿਡ, ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, (ਕੇਂਦਰੀ)ਕੋਲਕਾਤਾਫਰਵਰੀ 20, 1969 [ਜੇ. ਸੀ. ਸ਼ਾਹ, ਵੀ. ਰਾਮਾਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਏ. ਐਨ. ਗਰੋਵਰ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕਾ] ਆਮਦਨ ਕਰ—ਵਿਕਰੀ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਸੌਦਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਲਾਭ ਹੋਇਆ—ਜਦੋਂ ਅਜਿਹਾ ਲਾਭ ਆਮਦਨ ਕਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਲਾਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਪੂੰਜੀ ਦਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, (1922 ਵਿੱਚੋਂ 11), 24(1) ਅਤੇ (2)- ਇਕ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਵਿਕਰੀ—ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਕੀਮਤ ਵਿੱਚ ਖਾਸਾ ਵਾਧਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਮੋਟੀ ਵਿਕਰੀ ਵਾਪਸੀ ਅਤੇ ਘਾਟਾ—ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਅਣਫਾਇਦਾ ਐਮ.ਪੀ. ਛੱਡਣਾ—ਕੋਲਾ ਖਬਰਾਂ ਦੀ ਪਕੜ ਬਿਨਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤੇ 24(1). ਪ੍ਰਤੀਵਾਦੀ-ਕੰਪਨੀ ਕੋਲਾ ਖਾਣ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਇੱਕ ਦਿਨ 1% ਫੈਕਟਰੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਸਨੇ ਇੱਕ ਖੋਜ ਲਾਇਸੈਂਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ 1945 ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਕੋਲੇ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1948 ਵਿੱਚ ਫੈਕਟਰੀ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਖਾਣ ਦੀ ਅਵਧੀ-ਨਜ਼ਰ 1950-50 ਦੌਰਾਨ। ਇਸ ਨੇ 1948 ਵਿੱਚ ਆਗੇ ਵਧਾਇਆ, ਫੈਕਟਰੀ ਵਿੱਚ ਮੁੱਦੇ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਸੈਸੀ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ: (1) ਕਿ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਸੀ ਅਤੇ ਕਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਅਤੇ (2) ਕਿ ਅਸੈਸੀ ਦੀ ਕਰ ਯੋਗ ਆਮਦਨ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੂੰਜੀ ਘਾਟੇ ਦੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਕਟੌਤੀ ਯੋਗ ਸਨ ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਸਾਲ 1950(1) ਵਿੱਚ। (1) ਵਿਭਾਗ, ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੋਲਰੀ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਤੋਂ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਆਮਦਨ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਕਰ ਯੋਗ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਸਾਲਾਨਾ ਕਟੌਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ (ਭਾਵ 1949-50 ਅਤੇ 1950-51, ਅਤੇ (2) ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਆਈਸ ਫੈਕਟਰੀ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਜੌਸ ਲੇਖਾ ਸਾਲ 1948-49 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੀ ਅਤੇ ਅਸੈਸੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 24(2) ਦੇ ਤਹਿਤ ਹੀ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਪਰ .... ਧਾਰਾ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ, ਕਾਰੋਬਾਰ ਅਗਲੇ ਲੇਖਾ ਸਾਲ 1949-50 (ਸਾਲ 1950-51 ਵਰਤਦਾ ਹੈ) ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਅਪੀਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਫੈਸਲਾ: (1) ਜਿਥੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਸੰਪਤੀ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਜਾਂ ਸਾਰੀ ਸੰਪਤੀ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਨਿਯਮ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਿਰਫ ਮੁੱਲ ਦੀ ਵਧਾਈ ਜਾਂ ਸੁਧਾਰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਅਜਿਹੀ ਵਸੂਲੀ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸਦੇ ਵਪਾਰਕ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਬਦੀਲੀ ਦੁਆਰਾ ਕਮਾਏ ਗਏ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਕਰ ਯੋਗ ਹਨ। ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਿ ਕੀ ਇੱਕ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਸਿਰਫ ਮੁੱਲ ਦੀ ਵਧਾਈ (ਪੂੰਜੀ ਲਾਭ) ਲਈ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਇਸਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇ ਭਰੋਸੇ ਤੋਂ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਕਮਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਖਾਣ ਦੀ ਮਾਈਨਿੰਗ ਤੋਂ, ਇੱਕ ਆਮਦਨ ਵਿੱਚ ਯੂ. ਕੇਸ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੋਲਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਤੇ ਖਨਿਜਾਂ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ਅਤੇ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਕੀਮ ਲਈ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੋਲਾ ਦੀ ਖਾਣ ਉਸ ਖਾਣ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੈਸੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਸੈਸੀ, ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਦੀ ਮੁੜ-ਸੰਰਚਨਾ, ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਕੋਲਰੀ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਓਏਲ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਮੁਨਾਫ਼ਾ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਇੱਕ ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਸੀ, ਮਾਲੀਏ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ। ਜਾਨਕੀ ਰਾਮ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, 57 ਆਈ.ਟੀ.ਆਈਆਈ. 21, 2ਐਸ(ਐਸ.ਸੀ), ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ। ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ਼ ਟੈਕਸ ਬਨਾਮ ਐਮ.ਐਲ.ਬਰ,.. ਟਰੱਸਟ ਲਿਮਟਿਡ [1914] ਏ.ਸੀ. 1001, 1010 (ਪੀ.ਸੀ.), ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆਂ ਕਾਪਰ ਸਿੰਡੀਕੇਟ (ਲਿਮਿਟੇਡ ਅਤੇ ਆਰ.ਡੀ.ਸੀ.) ਬਨਾਮ ਹੈਰਿਸ (ਸਰਵਾਈਵਰ ਆਫ਼ ਟੈਕਸ) ਐਸ.ਟੀ.ਸੀ. 159, 166, ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਤੰਬਾਕੂ ਕੰਪਨੀ ਬਨਾਮ ਕੈਲੀ, 25 ਟੀ.ਸੀ. 292, ਬੇਨਨ ਐਡ ਕੰਪਨੀ ਲਿਮਟਿਡ ਬਨਾਮ ਓਗ (ਟੈਕਸ ਦਾ ਸਰਵੇਖਣ'1) 7 ਟੀ.ਸੀ. 125 ਅਤੇ ਗਲੌਕ.ਸੀ.ਆਰ. ਰੇਲਵਾ, ਬਨਾਮ ਕੈਰੀਗ ਐਡ ਵੈਗਨ ਕੰਪਨੀ ਲਿਮਟਿਡ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ- ਇਨਲੈਂਡ ਰੈਵ.ਨੂ. 12 ਟੀ.ਸੀ. 720, ਜਿਸਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। (2) ਧਾਰਾ 24(1) ਦੁਆਰਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬੀਡ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਏ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਲਾਭ ਜਾਂ ਲਾਭ ਨੂੰ ਉਸ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਐੱਚ.ਸੀ.ਡੀ. ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਮਦਨ, ਪ੍ਰੋਲਟਾ ਜਾਂ ਲਾਭਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੈੱਟ ਆਫ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ; ਪਰ ਧਾਰਾ 24(2) ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਥੇ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕੋਈ ਵੀ ਕਾਰੋਬਾਰ, ਪੇਸ਼ੇ ਜਾਂ ਕਿੱਤਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੈੱਟ ਆਫ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ •ਉਹ-• ਦੇ ਅਧੀਨ। (I) ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੈੱਟ-ਆਫ ਨਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਤੱਕ ਅੱਗੇ ਲਿਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇਸ ਬੱਸ ਦੇ ਮੁਨਾਫ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਲਾਭਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੈੱਟ-ਆਫ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ;,..., ਅਗਲੇ ਸਾਲ। ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਨੁਕਸਾਨ ਲੇਖਾ ਸਾਲ 1949-50 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਜਿਥੇ ਕੀਮਤ ਤੈਅ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਕਿ 1948-49 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਵਿਕਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਫਿਰ, ਧਾਰਾ 24(1) ਅਧੀਨ ਨੁਕਸਾਨ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਆਮਦਨ ਖਿਲਾਫ ਮਨਜ਼ੂਰ ਸੀ ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਸਾਲ 1950-51 ਲਈ। ਸਿਵਲ ਅਪੀਲਾਂ ਐਫ.ਸੀ. 1492, ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ : 1968 ਦੇ ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 1594 ਅਤੇ 1595। ਕੋਲਕਾਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਮਿਤੀ ਅਗਸਤ 29, 1963 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਅਪੀਲਾਂ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਰੈਫਰੈਂਸ ਨੰਬਰ 38 ਦੇ 1960। ਸਚਿਨ ਚੌਧਰੀ, ਟੀ. ਏ. ਰਾਮਚੰਦਰਨ ਅਤੇ ਡੀ. ਐਨ. ਗੁਪਤਾ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ (ਦੋਵੇਂ ਅਪੀਲਾਂ ਵਿੱਚ)। ਐਨ. ਨਰਸਿਮਹਾ, ਐਸ. ਕੇ. ਅਯਿਆਰ, ਆਰ. ਐਨ. ਸਚਥੇ ਅਤੇ ਬੀ. ਡੀ. ਸ਼ਰਮਾ ਜਵਾਬੀ ਲਈ (ਦੋਵੇਂ ਅਪੀਲਾਂ ਵਿੱਚ)। Case: KARAM CHAND THAPAR & BROS. (P) LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (CENTRAL) CALCUTTA [[1969] 3 S.C.R. 796] (1969) nal »’ | BUA BE wat wos gag (sgae) fafars | aaa a mane aTgat(ReglT), HARA [Karam Chand Thapar & Bros. (P) Ltd. Vs. Commissioner of Income-tax (Central) Calcutta|(20 srazt, 1969) re (rato Ho ato mg Ato THEATAT aT To TAo WAT). aaat—fase et Uae deragit faat acararaey ary gatCX ara B at Hwa ag ane arat afer fe agwt % fogaatmnadt §—zena gaa Qe, 1922 (1922 wr AL), att 24(1) ate (2)—ua Sarag % fase att garadi ag A alas ST afzfaatcn— faraB qfenrmeaey HITAIT ST aT A TAT ale aifa—asarasfat aq %fou frater sidatfgai—aat net 24(1)Bata etfs aaa selats? | fraifedt-neaat fafaea THT H eg HizaITTRBoafafes Baal aAaqsie srg arga Fadl sr wreare aa tat AY sad Ue Tae WATT-afagied at ae Hae H fae gaa Hea F waa VAR aa F He a aa Faac sa aa fear faraa ar saat 1948-49 atx 1949-50 Fara sarista fargaa faaraz, 1948 Ho aiea had ar aa fear vais Bar Y eaet BT HETmazaz, 1948 H frat ar aarfa gear ar aad eT a ofefratem fearay, 1949i fear vat at. ca faa & fraifedt-wecdr at erft ee| | | | | 490) [1970] 1 SHo fo Fo fratizata ag erat faar—(1) fe art diina aafe & afaara ¥aie gala ar F fay erat set A; ale (2) fe arf at Fetch fraiza ay1950-51 H saat ara& a artt arfge at7 (1) fara, afaaza att asa arora & ag afafasifer fear featTraate & fearFee ara armed) FET A WtRH 24a tae Haat aeaeardt fratem aut datz 1949-59 ate 1950-51% ax ® fae artMp aR ge(2) a¢ afafaaifea fear aay at fe atza Rael # aeaazzi~ A at arfaaq at ag war at 1948-49 F 2f at atk faaifedt& a a1 anda gaa daz, 1922 a ait 24(2) & wetta gt fear sramar g feeq ag sqareray aeT Stet aa fe Sreare ama Har ay 1949-50 (Frater att 1950-51)® aera & ga gt garage are at var ary.a a araTaaA adie FTA ay,Ooa afafaatfca—afe ars anf ara age aifeaat ar ar sam fatwT Bt aa starFo at ararey fara az) 2 fe feat fafaara Haeaifada ata ar ge ATA FUT St az araHr H fare ast at at sar afer:Hat Ua aga Bear dar Hys A cag H ow srg feH aeqaar< at faze aachkada & ouisa ara wuaa ga 21ag wafer He & faq ae wHETfram agt aerator aan fe aa afiara Fae yer afe (deine afuens)ay aqet 2 at era Hara (aTmaat) & fac feet ela at araifaa ach &HPITA F Tata H gar afwaragi sala qeaagiz wpa 2 TATAZ BATA8WaTATET BIVaTT Aafase wa Farag At aaa {1 RR are HR geqzarx sqye eA ara ara wraray F Hreare B szya Zr ale 4B BITTE ATHYBeg F feats aaa PITA BT QAI SH Gar HiVary sr wT aT fee faaifeld sar caratt cafe qaa, fara ate alaafe at aaa at deragre ar<are aH THTBr aeaqaNe Fi aa: fase & says sa ara ary waft az vast TeaAAZIZaT, araaat wt wef er ares ak ag atfae att a MAB WA IIe UA TATA AAR MAIa (Janki Ram Bahadur RamVs. Commissioner of Income-tax), 57, H1$o Ze AIo 2I783 25;agar fear rar . aA | . - ” - . | o | » mmantifine— efasat aie zataq aay Rawal 2ez fafats(Commissioner ofTaxcs Vs. Melbourne Trust Ltd.), (1914) Te to 1001, To ato Ts 1010;daigttiaa stax faleste (fafats we rears) gary efta (wae ATH2aaa ) [Californian Copper Syndicate (Limited and Reduced) Vs. Harrise(Surveyor of Taxes)], 5 to Ate 159 7° 166; grattaT ZlaRY REAAT (ATFdz fada ote vraag fafate aay Fet [Imperial Tobacco Co. (of GreatBritain and Ireland)Ltd.Vs. Kelly), 25@to #fo 292, Zoqala usearqat fafate aaa att (aaat HTH TAWA) [T. Beynon & Co. Ltd. Vs. Ogg(Surveyor of Taxes)],7 dte ato 125, aie wilteee Baa Ffea qs anastaat fafats aaa afasat ame geaog Barq (Gloucester Railway Carriageand Wagon Co. Ltd. Vs. Commissioner of Inland Revenue), 12 Zo ato720; fafece faa 77|| (2) ara 24(1) arzr Pret ag a feel ote % aaa aa ar aTul atafraray aT attr sa ae F feel wey aig & aaa ar, aral ar afwaratofa feat ar anat 2;ferq are 24(2)aren sai feat wrearz, afar a7mana H 28 alfa ar srarer (1)8 ada gat eq a geet a feat aT Farat agi tet erfa at, Preven qacr oa ware vat fear 7aT 2 ara ay & feraga azar gar 2 ate aaraael aah H zal arearz H arat ar afwarat|ofa gaat axe fear araT STAT 2| Case: KARAM CHAND THAPAR & BROS. (P) LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (CENTRAL) CALCUTTA [[1969] 3 S.C.R. 796] (1969) Janki Ram Bah4dur Ram v. Commi&rioner of lncom•-tax, 57 l.T.ll. 21, 2S(S.C.), followed. Commissioner of Tax'S v. M•lbour,.. Trust Ltd. [1914] A.C. 1001, 1010 (P.C.), Califorrncn Copper Syndicat• (Limited and R•duc•d) v. Harris (Surv•yor of Tax.s) S T.C. 159, 166, Imperial Tobacco Co. v. Kelly, 25 T;C. 292, Beynon & Co. Ltd. v. Ogg (Surveyor of Tax'1) 7 T.C. 125 and Glouc.si.r Railwa,v Carriag• and Wagon Co. Ltd. v. Com-mi.uioners of Inland Rev.nu•. 12 T.C. 720, referred to. B (2) By s. 24(1) the loss or profits or gains suffered under any bead in any year was liable to be set off in that year against the income, prollta or gains under any other h•cd; but by s. 24(2) where the loss suffered ia any business, profession or vocation could not be wholly set off under •uh-•. (I) the loss not so set off has to be carried forward to the follow-ing year and set off against the profits and gains of th• scm• bus;,..., ia the •ubsequent year. [802 F-G] c In the present case, loss was suffered in the accounting year 1949-50 when the pbce was settled and not in 1948-49 when the sale took place. Therefore, under s. 24( 1) the loss was allowable against the busine51 in· come ot the assessee for the adcounting year 1949-50, that is, in proceed-inp for the assessment year 1950-51. [803 A-Bl D CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeals Nos. 1594 and 1595 of 1968. Appeals from the judgment and order dated August 29, 1963 of the Calcutta High Court in Income Tax Reference No. 38 of 1960. E Sachin Chaudhuri, T. A. Ramachandran and D. N. Gupt11, for the appellant (in both the appeals). D. Narsaraju, S. K. Aiyar, R. N. Sachthey and B. D. Shann• for the respondent (in both the appeals) . F The Judgment of the Court was delivered by Shah, 1. In respect of assessment years 1949-50 and 1950-51 the Income-tax Appellate Tribunal referred five questions to the High Court of. Calcutta under s. 66 (I) of the Indian Incom~tax Act, 1922. Three of those questions which are canvassed in these appeals need be set out : G Assessment year 1949-50 " ( I ) Whether on the facts and in the circumstances of the case, the sum of Rs. 51,550/- was a profit in the nafure of revenue and therefore liable to tax under the Indian Income-tax Act ?" H Assessment year 1950-51 " ( 3) Whether, on the facts and in the circumstances of the case, the sum of Rs. 8,756/- was a profit in the nature of revenue and was subject to tax under the Indian Income-tax Act ? A ( 4) Whether, on the facts and in the circumstances of the case, the loss of Rs. 34,891/· was allow-able as a deduction against the business income of the assessee for the assessme.ni year 1950·5 I ?" B The appellant-a limited Company incorporated under the Indian Companies Act, 1913-,-carries on business as managing agents, dealers in shares and stocks, stores -and spare parts of machinery and acts as insurance agents and manufacturers of carbon dioxide. It also works certain coal mines. The Com-pany obtained a prospecting licence from the State of Korea for c the Chirimiri Colliery in 1944 and after pr0specting for coal sold the colliery, and thereby earned a profit of Rs. 51,550 in the account year 1948-49 and Rs. 8,756 iru the account year 1949-50. The Income-tax Officer brought the profits arising out of the sale of the colliery to tax as business profits. The order was confirm· ed in appeal by the Appellate Assistant Commissioner and the D Income-fax Appellate Tribunal. Case: KARAM CHAND THAPAR & BROS. (P) LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (CENTRAL) CALCUTTA [[1969] 3 S.C.R. 796] (1969) ਸਿਵਲ ਅਪੀਲਾਂ ਐਫ.ਸੀ. 1492, ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ : 1968 ਦੇ ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 1594 ਅਤੇ 1595। ਕੋਲਕਾਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਮਿਤੀ ਅਗਸਤ 29, 1963 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਅਪੀਲਾਂ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਰੈਫਰੈਂਸ ਨੰਬਰ 38 ਦੇ 1960। ਸਚਿਨ ਚੌਧਰੀ, ਟੀ. ਏ. ਰਾਮਚੰਦਰਨ ਅਤੇ ਡੀ. ਐਨ. ਗੁਪਤਾ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ (ਦੋਵੇਂ ਅਪੀਲਾਂ ਵਿੱਚ)। ਐਨ. ਨਰਸਿਮਹਾ, ਐਸ. ਕੇ. ਅਯਿਆਰ, ਆਰ. ਐਨ. ਸਚਥੇ ਅਤੇ ਬੀ. ਡੀ. ਸ਼ਰਮਾ ਜਵਾਬੀ ਲਈ (ਦੋਵੇਂ ਅਪੀਲਾਂ ਵਿੱਚ)। ਕੋਰਟ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸ਼ਾਬ, ਜੇ. ਦੁਆਰਾ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਸਾਲਾਂ 1949-50 ਅਤੇ 1950-51 ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਅਪੀਲੇਟ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਕੋਲਕਾਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਧਾਰਾ 66(1) ਅਧੀਨ ਪੰਜ ਸਵਾਲ ਭੇਜੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਸਵਾਲ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਪੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਵਾਦਿਤ ਹਨ, ਬਿਆਨ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ: ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਸਾਲ 1949-50“ (1) ਕੀ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ, ਰੁਪਏ 5,150/- ਦਾ ਮੁਨਾਫਾ ਰੈਵੇਨਿਊ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ, ਇਸ ਲਈ, ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਟੈਕਸ ਲਾਗੂ ਹੈ?” ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਸਾਲ 1950-51 “(3) ਕੀ, ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ, ਰੁਪਏ 8,756/- ਦਾ ਮੁਨਾਫਾ ਟੈਕਸ ਲਾਗੂ ਹੈ ਅਧੀਨ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ?” (4) ਕੀ, ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਕੇਸ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, 1950 ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਟੌਤੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ 34,891/· ਰੁਪਏ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਮਨਜ਼ੂਰ ਸੀ? ਅਪੀਲਕਰਤਾ—ਇੱਕ ਲਿਮਿਟੇਡ ਕੰਪਨੀ ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਐਕਟ, 1913 ਅਧੀਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ—ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਨੇਜਿੰਗ ਏਜੈਂਟਸ, ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਅਤੇ ਸਟਾਕਾਂ ਦੇ ਵਪਾਰੀ, ਸਟੋਰਾਂ ਅਤੇ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਦੇ ਸਪੇਅਰ ਪਾਰਟਸ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਅਤੇ ਬੀਮਾ ਏਜੈਂਟਸ ਅਤੇ ਕਾਰਬਨ ਡਾਈਆਕਸਾਈਡ ਦੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕੁਝ ਕੋਲ ਖਾਨਾਂ ਵੀ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਕੰਪਨੀ ਨੇ 1944 ਵਿੱਚ ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਚਿਰੀਮਿਰੀ ਕੋਲਰੀ ਲਈ ਖੋਜ ਲਾਇਸੈਂਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕੋਲ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੋਲਰੀ ਨੂੰ ਵੇਚ ਕੇ ਮੁਨਾਫਾ ਕਮਾਇਆ, ਜੋ ਕਿ ਲੇਖਾ ਸਾਲ 1948-49 ਵਿੱਚ ਰੁਪਏ 51,550 ਅਤੇ ਲੇਖਾ ਸਾਲ 1949-50 ਵਿੱਚ ਰੁਪਏ 8,756 ਸੀ। ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਵਿਕਰੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮੁਨਾਫੇ ਨੂੰ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਮੁਨਾਫੇ ਵਜੋਂ ਟੈਕਸ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ। ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਵਿੱਚ ਅਪੀਲੇਟ ਅਸਿਸਟੈਂਟ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਅਤੇ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਅਪੀਲੇਟ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ। ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਰਾਈ ਆਈਸ ਫੈਕਟਰੀ ਚਲਾਈ ਸੀ। ਇਹ ਫੈਕਟਰੀ ਸਤੰਬਰ 1948 ਵਿੱਚ ਇੰਡੋ-ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਲਿਮਿਟੇਡ ਨੂੰ ਵੇਚੀ ਗਈ ਸੀ। ਫੈਕਟਰੀ ਦੀ ਖਰੀਦ 1 ਅਕਤੂਬਰ, 1948 ਨੂੰ ਅੰਤਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਪਰ ਕੀਮਤ ਦਸੰਬਰ, 1949 ਵਿੱਚ ਅੰਤਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੈਅ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਵਿਕਰੀ ਨਾਲ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਰੁਪਏ 34,891 ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ। ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਇਸ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਘਟਾਉਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਨਾਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤੀ ਜਤਾਈ, ਅਤੇ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਟੀ ਦਿੱਤੀ। ਸਵਾਲ (1) ਅਤੇ (3) ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ: "ਚਿਰੀਮਿਰੀ ਕੋਲਰੀ ਨੂੰ ਖੋਜ ਅਤੇ ਕੋਲਾ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੇਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਵਿਕਰੀ ਕਰਦਾਰਨੂੰਹ ਦੀ ਸੜਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਨੂੰ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਤੋਂ ਇਕਠੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਚਣ ਦੇ ਢੰਗ ਤੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਇਹ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਖਰੀਦ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਵਿਕਰੀ ਵੇਲੇ ਇਕ ਉੱਚ ਕੀਮਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਢੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੀ ... ਪੂੰਜੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਲਾਭ ਨੂੰ ਪੂੰਜੀ ਸੰਪਤੀ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।" ਸਵਾਲ (4) ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ: "ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਡਰਾਈ ਆਈਸ ਫੈਕਟਰੀ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਤੰਬਰ, 1948 ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਰੁਪਏ 34,891 ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਵਿਕਰੀ ਮਕੈਨਿਜ਼ਮ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਕਿ ਨੁਕਸਾਨ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਵਪਾਰ ਦੇ ਸੌਦੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਸੀ ਜਦੋਂ ਵਪਾਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, . . . ." ਕੰਪਨੀ ਲਈ ਕਮਿਊਨਿਕੇਲ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਲਾਇਸੈਂਸ ਅਧੀਨ ਕੋਲ ਦੀ ਖੋਜ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਕਾਰਜਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਨਾਲ, ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੰਪਤੀ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੂੰਜੀ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਲਾਭ ਹੋਇਆ। ਬਹਿਰਹਾਲ, ਇਹ ਵੀ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਇੱਕ ਇਕਲਾ ਸੌਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਸਬੂਤ ਦੀ ਗੈਰ-ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕਿ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਖੋਜ ਲਾਇਸੈਂਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਖਾਣਾਂ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੇ "ਕੋਲ ਸਾਬਤ ਹੋ ਗਿਆ", ਤਾਂ ਖਾਣ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਤੋਂ ਉੱਤਪੰਨ ਲਾਭ ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਸੌਦੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਪੂੰਜੀ ਸੰਪਤੀ ਸੀ, ਟੈਕਸਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ। Case: KARAM CHAND THAPAR & BROS. (P) LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (CENTRAL) CALCUTTA [[1969] 3 S.C.R. 796] (1969) (2) ara 24(1) arzr Pret ag a feel ote % aaa aa ar aTul atafraray aT attr sa ae F feel wey aig & aaa ar, aral ar afwaratofa feat ar anat 2;ferq are 24(2)aren sai feat wrearz, afar a7mana H 28 alfa ar srarer (1)8 ada gat eq a geet a feat aT Farat agi tet erfa at, Preven qacr oa ware vat fear 7aT 2 ara ay & feraga azar gar 2 ate aaraael aah H zal arearz H arat ar afwarat|ofa gaat axe fear araT STAT 2| seqa mma # arf arr ay1949-50 8 esoh wa fe RAT BTafafaatzm faa mar ata fe 1948-49 Baa fe frag gar aT| wT: ATT 24(1) adia arta Bar at 1949-50 ® fan, aaiq faat a7 195051 % fagpraareat H fraifedt at arzarz aia 4a aaa ATfafaa wotet afaifzar: 1968 at ao 1594 att 1595 aret fafas wotet afaifzar: 1968 at ao 1594 att 1595 aret fafas afaifzar: 1968 at ao 1594 att 1595 aret fafas 1968 at ao 1594 att 1595 aret fafas ao 1594 att 1595 aret fafas 1594 att 1595 aret fafas att 1595 aret fafas 1595 aret fafas aret fafas fafasANS|| fafaa wotet afaifzar: 1968 at ao 1594 att 1595 aret fafas wotet afaifzar: 1968 at ao 1594 att 1595 aret fafas afaifzar: 1968 at ao 1594 att 1595 aret fafas 1968 at ao 1594 att 1595 aret fafas ao 1594 att 1595 aret fafas 1594 att 1595 aret fafas att 1595 aret fafas 1595 aret fafas aret fafas fafas 1960 ® Ho 38 ata aH faa F HaATAT Sea ematay ® arta29 smza, 1963 ata faa aie maa % faeg wT aqarat Bt WTSaqedi afaa aati, glo Uo WHA(tat atrat 4)Hit Zio Ao TFgaat at aT aHAASlo AVAWG, NYo Fo 2A,(attr avat A)”—-TTo Uo Tat AIT alo So Tal | : : | | rararaa BI frara caraifrafas So dho we AF fear|| | | A -aavarfaafa ge — faaize at 1949-50 siz 1950-51 F aH area atta afsacy Aafer grpy eta faz, 1922 at are 66(1)% ata sewer sot eMaTfaraalata ot ga seq atta fafese H fac age gad st TE8 ga dia seal a} saafna wear qracas: Fd_ fraizny age 1949-50 — at(1) aan arma & aeat ate ofefeafaat ® agar 51,550 ead fet aracal at wala ar ara 8 ate ga ae sfieaa eran dagtae & aeta we H fw ara 2?”:| |- | freien ag 1950-51 . (3) sar are & geal ae ofefesfrat3B aqar<e 8,756 waa.meltwt ute aimeda wafa ar ara @ aie efisat gaeq day dae he weqeqeta B ?.Ds: . a (4) ear ara & aeat ate ofefeafaal agarz 34,891 eat ayalfa fraizer at 1950-51 & fan fraifedt at arvare aiaHR acta ®eq Ho aqaa ge?”. . attend ot fe efesar arqtig daz, 1913 F ata faafaa us ofalfaaBrat %, waren aftaat ee Harare qardt 3, wal ad eeral FarAMA F afatem gal at sated 8 atc dtr afesat Bed F HG BT gaal Baa STemrares at fafaaiar 21 ae afage Maar ast wt aardt é |OT 1944araedt & frthat aeafe s fay afar usa & atau agateafasrea at att sae & fare gaara} gear eraait al aa feat free eer,aT 1948-49 % 51,550 eat ar ate Har at 1949-50 H 8.756 eae st areORSUTGat aT 1 aaa aifaae A Reale H fae S sega anal ge area<|aral & wr Fae amar pata wet oe adit age age a area.ais afraay + se arte st gfx ax aoe a : io— . | meat 3 ae A ars area Hatt arg at1 fageat, 1948 Hag sacigost-oifaeara areata fafate at aa dt re) Bar A meat wt | wazaz, 1948 a ara at Fa faa fer aaa a1 afar ea & afefsalco fearaz, 1949y fear mat ar) gafaaa & eral sy 34,891 waaat aifa ge Beaa faaiem ay 1950-51 H ae & fan frag agat aia a a ca aftal setatHewat prt ata fear) araHt oifsat A ag aay AAT HT fearwits asaaged 3 sana 8 agufa cee aT ate afaato qo sa are aT Gite HX TI gaa (1) sie (3) 41 Sat Sa FHa Gea eaITIAT Ag Ha eaRa feat cqqamy ait waa aifaa atr F aearq fadfad staal aaa ag ayta arma & fama fraifeal & ogra featearal ar wyaT at ale Oe fearHars al areca at afefeafaal &ate sa tifaavi frat sa sar agar,gala caeastaceqra aga dt a4ang & Wat Wt faa wea oe afaagad wT a afew ataT scat BTA# fau ga ste FTA H TSAI TAT AMAT aT awaT ex XK UKgq avg afaa ara at gota arfed adi erat AT amar i” gaa (4) BT Sat 24 ge Sea MTAaAT Fog aa caer feat— “fagraz, 1948 F qalt H Sle aIRa Hatt F fay F weafagifvdl at 34,891 aaa at at gif gorat ast at ga fant F AITAIZa arfa adi arar ar awnat aaife afanwn a qea ae wr Aage oar fFadife ag zifa gana wer ag F agt ge ai cafag ag va areata &Aura HITT FH eqaRIe FHT lag AT| HT HITAIT TAT FT STREW Bla& 74 QUaal aes Bl TTL ATxxXxx” Case: KARAM CHAND THAPAR & BROS. (P) LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (CENTRAL) CALCUTTA [[1969] 3 S.C.R. 796] (1969) The· Company conducted a Dry Ice Factory at Lahore. The factory was sold in September 1948 to the Inda-Pakistan Corpo· rati001 Ltd. The purchaser took over the factory on October 1, 1948, ·but the price was finally settled in December, 1949. By ·the sale the Company suffered a IOss of Rs. 34,891. The Com· E pany claimed to deduct this loss from its income assessable to tax m the assessment year 1950-51. The Income-tax Officer dis-allowed the claim. The Appellate Assistant Commissioner ·agreed with that view, and the Tribunal confirmed the order. In answering questions ( 1 ) & ( 3) the High Court observed : "The Chirimiri Colliery was sold after prospecting and proying coal. The sale in such a case was a part of the trading activities of the assessee and such acti-vity co1,1ld be gathered from the surrounding circum· stances as also from the manner in which it was sold, that is, within a very short time after its ·acquisition and after it was made fit for obtainin1t a reasonably higher price at the sale. . . . . . . The profit thus acquired c~­not be treated as a capital asset." F G ln answering question ( 4) the High Court observed : "The loss of Rs. 34,891 sustained by the assessee after the sale of Dry Ice Factory at Lahore in Septem-ber 1948 cannot be treated as a 10ss of the business of sale, inasmuch as the Tribunal found as a fact that the loss not having occurred in the relevant accoumJting H A year, was referable to the transaction of business during a period when the business completely ceased before the commencement of the accounting year. . . . " Counsel for the Company urges that prospecting for coal Ulllder a licence obtained from the State of Korea was not pa.rt of B the business operations of the Company and that by selling the rights in the mine, the Company disposed of its assets and made gains of a capital nature. In any event, it was urged, this was a single transaction and in the absence of evidence that the Com-pany carried on the business of obtaining prospecting licences and of selling the mines if "coal was proved", the profit arising out of sale of the mine which was a capital asset acquired by that c transaction was not taxable. Where a person disposes of a part or the whole of his ·assets the general rule is that the mere change or realisation of an investment does not attract liability to income-tax but where such a realisation is an act which in itself is a trading transaction, D profit earned by sale or conversion is taxable : Commissioner of Taxes v. Melbourne Trust Ltd.(') The cases which illustrate this distinction fall broadly into two categories-those ·where the sales formed part of trading activity, and, those in which the sale or realisation was not an act of trading. As observed in Califpr-nian Copper Syndicate (Limited and Reduced) v. Harris (Surve-,vor of Taxes) (') the test is-"Is the sum of gain that has been E made a mere enhancement of value by realising l} security, or is it a gailfl made in an operation of business in carrying out a scheme for profit-making ?" In determining whether the gain is realization of mere en-hancement of value or is a gain made in an operation of business F in carrying out a scheme for profit-making, l11o uniform rule can be evolved. It was observed by this Court in fanki Ram Bahadur Ram v. Commissioner of Income-tax(') : .". . . . . . no single fact has decisive significance, and the question whether a transaction is an adven-ture ini the nature of trade must depend upon the col-G lective effect of 'all the relevant materials brought on the record. · But general criteria indicating that certain facts have dominaint signific'ance in the context of other facts have been adopted in the decided cases. If, for instance, a transaction is related to the business which is normally carried on by 'the assessee, though not directly part of it, an intention to faunch upon an ad-H v~nture in the nature ..0f -trade may readily bci inferred. (1) [1914f A.C. 1001, 1010 (P.C.) (2) 5 T.C. 159, 166. Case: KARAM CHAND THAPAR & BROS. (P) LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (CENTRAL) CALCUTTA [[1969] 3 S.C.R. 796] (1969) ਕੰਪਨੀ ਲਈ ਕਮਿਊਨਿਕੇਲ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਲਾਇਸੈਂਸ ਅਧੀਨ ਕੋਲ ਦੀ ਖੋਜ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਕਾਰਜਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਨਾਲ, ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੰਪਤੀ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੂੰਜੀ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਲਾਭ ਹੋਇਆ। ਬਹਿਰਹਾਲ, ਇਹ ਵੀ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਇੱਕ ਇਕਲਾ ਸੌਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਸਬੂਤ ਦੀ ਗੈਰ-ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕਿ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਖੋਜ ਲਾਇਸੈਂਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਖਾਣਾਂ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੇ "ਕੋਲ ਸਾਬਤ ਹੋ ਗਿਆ", ਤਾਂ ਖਾਣ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਤੋਂ ਉੱਤਪੰਨ ਲਾਭ ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਸੌਦੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਪੂੰਜੀ ਸੰਪਤੀ ਸੀ, ਟੈਕਸਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਸੰਪਤੀ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਜਾਂ ਸਾਰੀ ਸੰਪਤੀ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਅਸਲੀ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਸਿਰਫ ਤਬਦੀਲੀ ਜਾਂ ਅਹਿਸਾਸ ਆਮਦਨ ਕਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਪਰ ਜਦੋਂ ਅਜਿਹੀ ਤਬਦੀਲੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਪਾਰਕ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਵਿਕਰੀ ਜਾਂ ਤਬਦੀਲੀ ਨਾਲ ਕਮਾਏ ਗਏ ਮੁਨਾਫੇ ਟੈਕਸਯੋਗ ਹਨ : ਟੈਕਸ ਦੇ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਬਨਾਮ ਮੈਲਬੋਰਨ ਟਰੱਸਟ ਲਿਮਿਟਡ.(*1) ਜਿਹੜੇ ਕੇਸ ਇਸ ਫਰਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਉਹ ਮੋਟੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੋ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵਿਕਰੀਆਂ ਵਪਾਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵਿਕਰੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਵਪਾਰਕ ਕੰਮ ਦਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੈਲੋਰੀਫਾਇਰ ਕਾਪਰ ਸਿੰਡੀਕੇਟ (ਲਿਮਿਟਡ ਅਤੇ ਘਟਾਇਆ) ਬਨਾਮ ਹੈਰਿਸ (ਟੈਕਸਾਂ ਦਾ ਸਰਵੇਖਣਕਾਰ)(*1) ਟੈਸਟ ਹੈ—“ਕੀ ਲਾਭ ਦੀ ਰਕਮ ਜੋ ਬਣੀ ਹੈ ਸਿਰਫ ਸੁਰੱਖਿਅਤੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਕੇ ਮੁੱਲ ਵਧਾਉਣਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੀ ਇਹ ਲਾਭ ਵਪਾਰਕ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਲਾਭ ਕਮਾਉਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਹੈ?" ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਨਿਰਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਿ ਲਾਭ ਸਿਰਫ ਮੁੱਲ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੈ ਜਾਂ ਵਪਾਰਕ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਲਾਭ ਕਮਾਉਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਕੋਈ ਇਕਸਮਾਤ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ (ਰਾਣੀ ਕਮਲਾ ਬਹਾਦੁਰ ਰਾਮ ਬਨਾਮ .ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ(*)): “ਕਿਹੜੇ ਤੱਥ ਨਿਰਣਾਇਕ ਮਹੱਤਵ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਹੜਾ ਸੌਦਾ ਵਪਾਰ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰੋਮਾਂਚ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਦੇ ਸੰਯੁਕਤ ਪ੍ਰਭਾਵ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸਾਰੇ ਆਮ ਮਾਪਦੰਡ ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੁਝ ਤੱਥਾਂ ਦਾ ਹੋਰ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਮਹੱਤਵ ਹੈ, ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਕਾਰੋਬਾਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਇੱਕ ਸੌਦਾ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਵਪਾਰ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰੋਮਾਂਚ ਵਿੱਚ ਕੂਦਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਸੌਖਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਸਤੂ ਖਰੀਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਬਦਲਿਆ, ਸੁਧਾਰਿਆ ਜਾਂ ਮੁਰੰਮਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੇਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਸਨੂੰ ਵੱਖਰੀ ਵਸਤੂ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਕੇ ਫਿਰ ਵੇਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਨਿਕਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਖਰੀਦ ਦੇ ਸੌਦੇ ਦਾ ਆਕਾਰ, ਵਸਤੂ ਦੀ ਕਿਸਮ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਨਿਪਟਾਰੇ ਦਾ ਢੰਗ ਅਜਿਹਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੌਦਾ ਵਪਾਰਕ ਉਦਯਮ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਮੁਹਰਬੰਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵਿਕਰੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸੌਦਾ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸਾਧਾਰਣ ਵਪਾਰ ਨਾਲ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਸਬੰਧਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਾਲੀ ਕਿਸਮ ਵਿੱਚ ਸੌਦੇ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਮੁਨਾਫਾ ਸ਼ਾਇਦ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਵਪਾਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇਗਾ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਮੁਨਾਫੇ ਵਜੋਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਕਿਸਮ ਦਾ ਇੱਕ ਸਿੱਖਿਅਤ ਮਾਮਲਾ ਹੈ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਤੰਬਾਕੂ ਕੰਪਨੀ (ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਅਤੇ ਆਇਰਲੈਂਡ) ਲਿਮਿਟੇਡ ਬਨਾਮ ਕੈਲੀ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਤੰਬਾਕੂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦਾ ਵਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਲਈ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਤੰਬਾਕੂ ਦੇ ਪੱਤੇ ਯੂਨਾਈਟੇਡ ਸਟੇਟਸ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦੇ ਗਏ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਇੱਕ ਖਰੀਦ ਸੰਗਠਨ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਖਰੀਦ ਅਤੇ ਇਸ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਖਰਚੇ ਨੂੰ ਵਿੱਤ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਯੂਨਾਈਟੇਡ ਕਿੰਗਡਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬੈਂਕਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਡਾਲਰ ਖਰੀਦੇ ਜੋ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਬੈਂਕ ਖਾਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਈਟੇਡ ਸਟੇਟਸ ਵਿੱਚ ਭੇਜੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਸੀ ਕਿ ਹਰ ਸਾਲ ਪੱਤੇ ਦੇ ਮੌਸਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਡਾਲਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ ਦਾ। ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਡਾਲਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ-ਵਿਕਰੀ ਲਈ ਖਰੀਦਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸਤੰਬਰ 1939 ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਖਜ਼ਾਨਾ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਯੂਨਾਈਟੇਡ ਸਟੇਟਸ ਵਿੱਚ ਤੰਬਾਕੂ ਦੇ ਪੱਤੇ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਖਰੀਦਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਨਤੀਜਤਨ, ਕੰਪਨੀ ਕੋਲ ਜਨਵਰੀ ਤੋਂ ਅਗਸਤ, 1939 ਤੱਕ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਡਾਲਰਾਂ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਸੀ। 30 ਸਤੰਬਰ, 1939 ਨੂੰ, ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਾਧੂ ਡਾਲਰਾਂ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਾ ਵਿਭਾਗ ਨੂੰ ਵੇਚ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ, ਵਿਨੀਮਯ ਦਰ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਕਾਰਨ, ਵਿਕਰੀ ਨੇ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਮੁਨਾਫਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਨੂੰ ਅਦਾਲਤ ਦੁਆਰਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੁਨਾਫਾ ਡਾਲਰਾਂ ਦੇ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਵਪਾਰਕ ਮੁਨਾਫੇ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਡੀ.ਸੀ. ਕੇਸ ਪਹਿਲਾ। ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਡਾਲਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਡਾਲਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੌਦੇ ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਵਪਾਰ ਨਾਲ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਸਬੰਧਤ ਸਨ ਅਤੇ ਡਾਲਰਾਂ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਨਾਲ ਕਮਾਏ ਗਏ ਮੁਨਾਫੇ ਨੂੰ ਵਪਾਰਕ ਮੁਨਾਫੇ ਵਜੋਂ ਟੈਕਸ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। Case: KARAM CHAND THAPAR & BROS. (P) LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (CENTRAL) CALCUTTA [[1969] 3 S.C.R. 796] (1969) gaa (4) BT Sat 24 ge Sea MTAaAT Fog aa caer feat— “fagraz, 1948 F qalt H Sle aIRa Hatt F fay F weafagifvdl at 34,891 aaa at at gif gorat ast at ga fant F AITAIZa arfa adi arar ar awnat aaife afanwn a qea ae wr Aage oar fFadife ag zifa gana wer ag F agt ge ai cafag ag va areata &Aura HITT FH eqaRIe FHT lag AT| HT HITAIT TAT FT STREW Bla& 74 QUaal aes Bl TTL ATxxXxx” arodt & arse a ag Her fe afar usa a afasra agai F weaalae3% fac gamFar aedoatareaafearatFTOWTadi ar alt ag fe aa & afaett st aaa a aradt A aadaifeaal FTmaa @% fart wiz dotina safe & afaara ware1 ae Fer TAT ge fH AX TTTa az ura qeaagre 2 wx a aes Bawa A fH aradl garam agqaftaaigrea aia at aie ats ‘ataar arfaa at mar at arat F AAT BT BITATTaaidt at, ara ® faaa a seat ara, A ea aeaaarz a afsa Goitaa artes2, BUNT aT 2B| afe wig eater aodt arg mifeaat ar ar sas feat wit eT e774 HAT J aT arareay fran ae 2 fH feat fafauraFH saaq ofeada araar sBTHA BUA a gt ag wast H fa aa agi zt star, afew zi wa aga warVar ara 2 G1 cag tom eqarfen genqeix 2 ai faao ar acfeada gzwuts ary wuaa Par 2; afagat are zeta aaa Asald az fefatsc)fat ama Hoga meat % geeva fag av Fa gevaar Zi Afeal ® oeata oaé—ta aaa sat fer coraiice Peart ar wie 21a 2 ote OA ae aifaa ar ager eqraiz ar ard adh gratstar fe sebetiaa stax facdtte(fafazs que feeqes) aay afta azat aq Zadar) (°) Hoya eos fear waré fe wale! ag 3 fH ‘Is the sumof gain thathasbeen madea mereenhancement of value by realising asecurity, or isit a gain made in an, Operation of business in carrying out@ scheme forprofit making’(471at afaara amar qa saat ute sfayfs aga aza a Faq ger ate2 araa aa ufaara aaa & fae feel cata at awraifead wre A grcaTz ® yaqaqoufaaia z )iag waarfea Hea H fan ag waeq faan ad aavarar axa fH aaafaaty faq qea ate at aqel 2 ar afwara para & fanfeat cata atsraifead Heat Harare H cada A gar afwara 21 aaa ta agret TAFatt arqat araad(?). Fea eqrgray a ag wa eqaq. Pear a7—“x x x x x feat dopa aa ar arg fafaeaaa ageaad}ala WIR ag cea fH aqr ae aeqaary eqrzt a sata ar dea z,—afafatad at ae at gana andl Fafenfaa gaa at faz azar2faq tar arara fagra, fad ag wosfaa fear vat gt feaftaa qeat at wea aeat® aadWH afay weeq gar2,fafafevaHaat A ATATATWaT se| Varazaa,afe ale aeqazie faa vaHITaTe A atag 2 fas sarnregag faaifeet warat 2 aie aafa aTSAtT Geet AUT TET sla aarhs sare HBG A GAGIeEA Ha FRAMT FT WYATT ATMATH ATA GT aHaAT Si sal ae aH. aqaraset ut aqarar saat set feet aeq at wa feararar # ate sesifaartag, ofeaiaa, talfaa fear nar 2 ar -saaet axeag at art 2 () (1914) To Ato 100i dro ato g5g 1010. (*) 5 to ato 159 y03 166, - (°) 57 a0 eo ateo 21 ges 25, | | “4 - - q ‘s x . RA GF ATGT To MART MYII |[FaTo][ ag][ |] aie GBaan rar 2 ar feel Pas aeg 4 dafeataa Pear sat % ATT a sh aa wire) 7a B® aeaagit FT facait, ae BT FAB,|BC ICEGL aaigltWX SAAT HLA HT tifa tate fe Ta TeTARIe ala“ eqafe stare ayanfe.a mar ay;x ~ Case: KARAM CHAND THAPAR & BROS. (P) LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (CENTRAL) CALCUTTA [[1969] 3 S.C.R. 796] (1969) (1) [1914f A.C. 1001, 1010 (P.C.) (2) 5 T.C. 159, 166. A similar inference would arise where a commodity is purchased and sub-dividedJ altered, treate'£1 or repaired and sold, or is converted into a different commodity ll,!ld then sold. Magnitude of the transaction of pur-chase, the nature of the commodity, subsequent deal-ings and the manner of disposal may be such that the transaction may be stamped with the character of a trading venture : . . . . " A transaction of sale may in a given case be isolated : in another it may be intimately related to the normal business of the tax-payer. In the latter class profit arising from the transaction will probably arise out of the tax-payer's busij!less and will be assessable ·as business profits. An instructive case of this class is Imperial Tobacco Co. (of Great Britain and Ireland) Ltd. v. Kelly ( [1]). In that case the Company carried on the business of tobacco manufacture, for which large quantities of tobacco leaf were purchased in the United States, where the Company main-tained a large buyi111g organisation. To finance the purchases and the expenses of this organisation the Company bought dollars in the United Kingdom through its bankers wh:o remitted them to the banking accounts of the Company in the United States, and it was the practice of the Compapy to accumulate a large holding of dollars each year before the leaf season commenced. The Company never bought dollars for the purpose of resale as a spe-culation. On the outbreak of war, in September 1939. the appel-lant Company, at the request of the Treasury, stopped all further purchases ·of tobacco leaf in the United States, and, as a result, the Company had on hand, a holding of dollars accumulated be-tween January and August, 1939. On September 30, 1939, the Company was ordered under the:_ Defence (Finance) Regulations, 1'39, to sell its surplus do!lars to the Treasury, and, owing to the rise in the rate of exchange, the sale resulted in a profit to the Company. It was held b_y the Court of Appeal that the ·profit was liable to be included. as profits of its trade under Sch. D Case I. The tax-payer was not carrying on business in dollars, but the transactions in dollars -were intimately related to their principal business and the profits earned by sale of dollars were treated as profits taxable as business profits. In T. Beynon &: Co. Limited v. Ogg (Surveyor of Ta.re$(') the tax-payer carrying on business as Coal Merch~'ts. Ship and Insurance Brokers, and as sole selling agent for various Colliery Companies, in which latter capacity it was part of its duty to pur-chase viagons on ~half of its clients, bought ii large number of wagons on .his own accOuiIJt with the intention of re-selling them A B c D E G H A at profit. The contention of the tax-payer that th~ transaction ·bdng an isolated one, the profit was in the nature of a capital profit on the realisation of an investmQilt was negatived. The profits realised in this transaction were held to result from the operation of the Company's business and properly includible in the computation of the Company's profits for assessment under 8 Sch. D. In Gloucester Railway Carriage and Wagon Co. Ltd. v. The Commissioners of Inland Revenue(') the tax-payer carried on the business of manufacturing wagons for sale or hire. The tax-payer sold some of the wagons which were formerly hired out. The tax-payer contended that the profit realired by sale was an isolated transaction resulting in a capital profit. The House of Lords held that the "bus\µtess was alJ one", namely, to make c profit out of wagons and on that account the profits realized by sale of wagons were taxable. The Tribunal in the present case recorded .the following findings : Case: KARAM CHAND THAPAR & BROS. (P) LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (CENTRAL) CALCUTTA [[1969] 3 S.C.R. 796] (1969) ਵਿੱਚ ਟੀ. ਬੇਨਨ ਐਡ ਕੰਪਨੀ ਲਿਮਿਟੇਡ ਬਨਾਮ ਓਗ (ਟੈਕਸਾਂ ਦਾ ਸਰਵੇਖਣਕਾਰ) ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ [ਂ]ਕੋਲ ਮਰਚੈਂਟਸ, ਜਹਾਜ਼ ਅਤੇ ਬੀਮਾ ਦਲਾਲ ਵਜੋਂ ਵਪਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੋਲੀਅਰੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਲਈ ਇਕਲੌਤਾ ਵਿਕਰੀ ਏਜੰਟ ਵਜੋਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਖਰੀ ਕਿਰਦਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਫਰਜ਼ ਸੀ ਕਿ ਆਪਣੇ ਗਾਹਕਾਂ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਵੈਗਨਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਕਰੇ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਖਾਤੇ ਤੇ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵੈਗਨਾਂ ਖਰੀਦੇ ਸਨ ਜਿਸ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ-ਵੇਚਣ ਦਾ ਸੀ ਇੱਕ ਮੁਨਾਫਾ। ਕਰਦਾਤਾ ਦਾ ਤਰਕ ਕਿ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਸੀ, ਮੁਨਾਫਾ ਇੱਕ ਪੂੰਜੀ ਮੁਨਾਫਾ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਨੂੰ ਨਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਮੁਨਾਫਾ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸੰਚਾਲਨ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਹੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮੁਨਾਫਿਆਂ ਦੇ ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਲਈ ਗਣਨਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਧੀਨ ਐਸ. 10, ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ ਇਨਲੈਂਡ ਰੈਵੇਨਿਊ(1) ਦੇ ਕਮਿਸ਼ਨਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਵਿਕਰੀ ਜਾਂ ਕਿਰਾਏ ਲਈ ਵੈਗਨਾਂ ਦੀ ਨਿਰਮਾਣ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕੀਤਾ। ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਕੁਝ ਵੈਗਨ ਵੇਚੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਰਾਏ 'ਤੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਤਰਕ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਵਿਕਰੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਮੁਨਾਫਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਪੂੰਜੀ ਮੁਨਾਫਾ ਸੀ। ਹਾਊਸ ਆਫ ਲਾਰਡਜ਼ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ "ਕਾਰੋਬਾਰ ਸਾਰਾ ਇੱਕ ਸੀ", ਭਾਵ, ਵੈਗਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਨਾਫਾ ਕਮਾਉਣਾ ਅਤੇ ਇਸ ਖਾਤੇ 'ਤੇ ਵੈਗਨਾਂ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਮੁਨਾਫਾ ਕਰਯੋਗ ਸੀ। ਮੌਜੂਦਾ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ: "ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਇਕੱਲਾ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਸੀ। ਪਰ ਸਾਨੂੰ ਅਰਜ਼ੀਦਾਰ ਦੇ ਵਕੀਲ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਅਰਜ਼ੀਦਾਰ ਨੇ ਕੋਲੀਅਰੀ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਲਾਇਸੈਂਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਕੋਲੀਅਰੀ ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਨੂੰ ਜੋ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਉਹ ਖੋਜ ਲਾਇਸੈਂਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਸੀ। ਅਰਜ਼ੀਦਾਰ ਕੋਲਾ ਖਣਨ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੋਲਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕੋਲਾ ਖਣਨ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਾਡੀ ਰਾਏ ਵਿੱਚ, ਖੋਜ, ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਕੋਲੀਅਰੀ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਦਾ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਵਿਕਰੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਮੁਨਾਫਾ ਰੈਵੇਨਿਊ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਮੁਨਾਫਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਸਹੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਰ ਲਈ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਹੈ।" ਜੇਕਰ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਖੋਜਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਹੋਰ ਹਲਕਾ ਹੁੰਦਾ। ਫਿਰ ਵੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਕੰਪਨੀ ਕੋਲਾ ਖਣਨ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕੋਲਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕੋਲਾ ਖਣਨ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਕੋਲੀਅਰੀ 'ਤੇ ਖੋਜ, ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਵਿਕਰੀ ਦਾ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਖਾਤੇ 'ਤੇ ਕੋਲੀਅਰੀ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਮੁਨਾਫਾ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਮੁਨਾਫਾ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਪੂੰਜੀ ਲਾਭ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਖਣਨ ਕਾਰੋਬਾਰ, ਕੋਲਾ ਦੀ ਖੋਜ, ਕੋਲਾ ਖਣਨ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਆਮਦਨ ਸਹੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਰਯੋਗ ਮੰਨੀ ਗਈ(1)। ਚੌਥੇ ਸਵਾਲ ਵੱਲ ਮੁੜਨਾ: ਡਰਾਈ ਆਈਸ ਫੈਕਟਰੀ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਦਾ ਲੈਣ-ਦੇਣ 1 ਅਕਤੂਬਰ, 1948 ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਕੀਮਤ ਅੰਤਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਿਸੰਬਰ 1949 ਵਿੱਚ ਤੈਅ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸੈਟਲਮੈਂਟ ਵਿੱਚ, ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਰੁਪਏ 34,891 ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਝੱਲਿਆ। ਨੁਕਸਾਨ 12ਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਅਤੇ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਅੱਗੇ ਉਠਾਇਆ ਗਿਆ ਇੱਕੋ ਵਿਵਾਦ ਉਸ ਸਾਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਆਮਦਨ ਦੇ ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਲਈ ਸਾਲ 1950-51 ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਨਾਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਖਾਤਾ ਮਾਰਚ 31, 1950 ਲਈ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਸਾਲ-ਅੰਤ—ਅਪ੍ਰੈਲ 1, 1949 ਤੋਂ ਮਾਰਚ 31, 1950, ਇਸ ਖਾਤੇ 'ਤੇ—ਨੁਕਸਾਨ ਕਰ ਯੋਗ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਟੌਤੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤੀ ਜਤਾਈ। ਸਾਡੇ ਫੈਸਲੇ ਵਿੱਚ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਨੁਕਸਾਨ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਟੌਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 24, ਮੁਤਾਬਕ ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਦੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: "(1) ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਕਰਦਾਤਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਧਾਰਾ 6 ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਗਏ ਸਿਰਲੇਖਾਂ ਅਧੀਨ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਜਾਂ ਲਾਭ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਿਰਲੇਖ ਅਧੀਨ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ, ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਜਾਂ ਲਾਭ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਰਕਮ ਨੂੰ ਸੈਟ ਆਫ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ . . ." ਬਸ਼ਰਤੇ ਕਿ - "(2) ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਕਰਦਾਤਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਜਾਂ ਲਾਭ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਲਈ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ 31 ਮਾਰਚ, 1940 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਹੈ, ਵਪਾਰ, ਪੇਸ਼ੇ ਜਾਂ ਵਪਾਰ ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਅਧੀਨ, ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਬ-ਸੈਕਸ਼ਨ (1) ਅਧੀਨ ਸੈਟ ਆਫ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੈਟ ਆਫ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸੇ ਵਪਾਰ, ਪੇਸ਼ੇ ਜਾਂ ਵਪਾਰ ਤੋਂ ਕਰਦਾਤਾ ਦੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਜਾਂ ਲਾਭ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੈਟ ਆਫ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਸਾਲ . . ." ਬਸ਼ਰਤੇ ਕਿ: Case: KARAM CHAND THAPAR & BROS. (P) LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, (CENTRAL) CALCUTTA [[1969] 3 S.C.R. 796] (1969) () (1914) To Ato 100i dro ato g5g 1010. (*) 5 to ato 159 y03 166, - (°) 57 a0 eo ateo 21 ges 25, | | “4 - - q ‘s x . RA GF ATGT To MART MYII |[FaTo][ ag][ |] aie GBaan rar 2 ar feel Pas aeg 4 dafeataa Pear sat % ATT a sh aa wire) 7a B® aeaagit FT facait, ae BT FAB,|BC ICEGL aaigltWX SAAT HLA HT tifa tate fe Ta TeTARIe ala“ eqafe stare ayanfe.a mar ay;x ~ frat ga naa & far at AeraEI™casaalana a al gat a azg| qaardatat atBLATT B Gas FIRATTA TAS BT Hy qrag et THA.. & qaqagiz a SAHA rag alat. ATH APAATAL BLATT HIATT: A BEATadint[1][ ate][ ae][ HITT][ ATA][ aes][F][ faaid][ atarl][ za at][ FT][ AAAAAT]ana geatheas aaat raat “OATS qe faza Toe mazes) fafage aT“Bet (4) B1 Fa mina aoa TeaTyfafrater ar aieart aaral at AT_ gam far qarges sca Haga as sfeargy F aealy & qq ade awaqarezssgn Hameed ar voaarel % fry oH Ags TST ansa at) eezare“gy gaaret$ anal[at][ faatist][ FCF][ fan][ ae][ F][ att][ gaara][ FT]aya qarees fraree 4 saz ate wie ga TeaTA A sa sire FH FMES|seq Haatata weal % AIA faa ez feat ate Tea BT ATAA ATTAAA a Gs Bt UF sa Hadi dem H srae ahaa TAT HY arqay at sar at‘prgdl 1 ze FET q qa: faa = gataa & fae wat at Stet al TAZ FI- fqaraz, 1939 # ag fas ATA TK adrarat araay aSafe HY IAATAargzeea A arava H Tel FT ait at at ata ve FT TAT THeTTAASTetqal aTa aaa alt. WAT, 1939 ® ata Aaa Tet AAT A STAT q |40 faataz, 1939 4 HET FT Fe gaa fear amt ay fag fama (sretea)erate, 1939 # AAA aia afaas erat fue at aaTate fafaws eT Fsaz ala & aru fara H GATART arqal Fl MA ZAWE BIH ATA aq azafufadifed Prat at fe ay aqqat So, FAL F waa sak cartATT& <q H afentad feu aA ® fam eat 21 Ptalal zlaa aT BITATX AMTsar car at, PRS SAT FH HeAFTIE sah qe Beat @ afasz wT yqrag a|.siz erati & faa a suifaa ara) FT BTTaT art ® ETH UIT AAqrat Tat atta a ° x a. fo Aala css BETA fafees TATA sit (aaaz are Zaaa) (*) Favaiat a aaa atest, Tt AI AAT carat we aan Alaafe aeafaat %faa ap ara fara gfanat & ETH HIAIT AaT Lal ar, WIR ATA TaaTTHlAT | ; x (*) 25 zto Ato 292.(*) 7 do AYo 125. —— . | ' _ Geaae arate faery afar [1970] 1 FH fro qo . afaaa Faq Weal WF 404 ahaa sak acegy eC AMT at) wasa It Ga: fame & ger a aq am ¥ asi wenFo fna ade fara |FRAT BT Sa zellee Bt asa Peg qT ay fe deqaere SPE oma @, cafacaH Fr req fafrara at agatt qx Tie ary Far 3| zq TerqVt F aqAfeu aw ara ® at F ag afalraifes fai aera fe 3 TET FH MATT 3maa & afar eT Ta SE aaa So ® ats faaizm & fagBray & arat at aaarar eer i ofa eq & afeafaa fear sy THAT 2 |wma tae Sfex Qe amt aratt feats gary afasat are segtary (°) F azarar fase ay WS & fre daa} % faPratoy er FIAT WaarWL Sara A Hea aa fee fare cae ward az fear qar 411 Berar #4e aati at eft fe fae & ora fg gal ary wae waTet aeqgar< @ attsae ofeorrqereq TMs ara F SU Si saa are TE + a2 afufaatfeafeat f% ‘business was all one’ (ART Brae ve at) gaia amay & araFAIA AT Ra Te andi B faq F greg aA HUTT || TTT WIA FH afeawy F farafahes froae afufafad fer a 0 “farate az ger 2 fr 7% CA Feta 2| feeq git faatfedtB arseie Fag aa @ fr fruifedt & Haat & qaaml agqafta seqet at ate warate ar frre FU Sa Ta fear ar | qaaa agqaferAMAT BUA BT agT gata aT 7a 8H adt aarar qar @t fretiedtPIA SAT BT RTTATT Gay CaFast sr gta aaa |aaPIRATE BT UH aT ey TT: SD agua & fx qaean, fear xtzPtah aah ar derggre ereaie. ah caf ar aera1) ga:faq F SiN lt area ara araaat at safe ar arma. ate gq qz