Kedarnath Jute Mfg. Co. Ltd v. Commissioner Of Income Tax, Central Calcutta

Case: KEDARNATH JUTE MFG. CO. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, CENTRAL CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 277] (1972) A B c D E F G H KEDARNATH JUTE MFG. CO. LTD. v. COMMISSIONER OF INCOME TAX, CENTRAL CALCUTTA August 17, 1971 [K. S. HEGDE AND A. N. GROVER, JJ.] Income-tax Act, 1922, ss. 10(1) and 10(2)(xv)-Disputed and unpaid sales tax whether a permissible deduction-Liability accrues in year of" sale and not when sales tax demand is quantified or finally determined-"-Where mercantile system ~f accouming is adopted amount is deductible when liability accrues and the time when liability is discharged is irrelevant-Position is not changed even when entries in books of account are made at a later date. The appellant was a public limited company doing the business of jute and manufacturing of jute goods. It followed the mercantile system of accounting. Before the Income-tax Officer in connection with the assessment year 1955-56 the appellant claimed a deduction on account of assessed sales-tax. The demand of sales-tax was contested by the appel-lant before the higher. sales-tax authorities but before the matter was finalised the Income-tax Officer completed the assessment, He disallowed appellant's claim for deduction of sales tax on the ground that the liability, to pay sales tax had not been accepted by the appellant and no provision had been made in its books with regard to payment of the assessed amount. The authorities under the Act dismissed the appeals. The High Court in reference was of the opinion that unpaid and disputed sales tax liability could not form the basis of a claim for deduction. In appeal by special leave to this Court the appellant sub-mitted that sales tax paid or unpaid would be admissible deduction under s.10(2)(xv) as well as s. 10(1) of the Income-tax Act, 1922, and that where the mercantile system of accounting was observed the deduction would be permissible in the year to which the liability relates irrespective of the point of time when the liability has been actually discharged. HELD: Under all sales tax laws including the statute applicable to the present case the moment a dealer makes either purchases or sales which are subject to taxation, the obligation to pay tax arises and taxability is attracted. Although that liability cannot be enforced till the quantification is effected by assessment proceedings, the liability for payment of tax is independent of the assessment. Jn the present case the liability had even been quantified. The liability could not cease to· be one merely because the assessee had taken proceedings before ·higher authorities. An assessee that follows the mercantile system of accounting is entitled to deduct from the profits and gains of the business ·.such liability which had accrued during the period for which the profits and gains were being computed even though it had to be discharged at a future date. [281B-F] Commissioner of Income-tax West Bengal II v. Royal Boot House, 75· l.T.R. 507 and Pope The King Match Factory v . . Commissioner ~f lnaome-tax Madras, 50 l.T.R. 495, applied. The contention that since the assessee had failed to debit the .liability in its books of accounts, it was debarred from claiming the same as deduction either under s.10(1) or s.10(2)(xv) of the Act could not be accepted. Whether the assessee is entitled to a particular deduction or not will depend on the provision of law relating thereto and not on the view which the assessee might take of his rights nor can existence or absence of entries in the books of accounts be decisive or conclu-sive in the matter. [282 C-E] debit the A B Th' appeal must accordingly be allowed. CIVIL APPELLATE JURISDICTION: Civil Appeal No. 1899 of 1967. Appeal by special leave from the judgment and order c dated August 24, 1966 of the Calcutta High Court in Income-tax Reference No. 91 of 1962. G. C. Sharma, ff. Kumaria, B. R. Diwan and P. K. Mukherjee, for the appellant. Jagadish Swarup, Solicitor-Generql, P. L. Juneja, D R. N. Sachthey 11.nd B. D. Sharma, for the respondent. The Judgment of the Court was delivered by Grover, J.-This is an appeal by special leave from the Case: KEDARNATH JUTE MFG. CO. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, CENTRAL CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 277] (1972) இநதய உசசநதமனறம 1971 ஆம் ஆண்டு, ஆகஸ்ட் திங்கள், 17 ஆம் நாள் முன்னிலை மாண்புமிகு நீதியரசர் திரு. கே.எஸ்.ஹேக்டே மற்றும் மாண்புமிகு நீதியரசர் திரு.எ.எண். குரரோவர் உரமட1899/1967ிமையியல் மேல்ுறையீு எண் கேதார் நாத் சணல் தயாரிப்பு வரையறுக்கப்பட்ட நிறுவனம் -எதிர்- வருமான வரி ஆணையர், மத்திய கல்கத்தா. 1922 வரமான வர சடடம பரவகள 10(1) மறறம 10(2) (xv) - சசசரவககடபட மறறம்டலததபபடாத வறப வரகக வரமான வரலததவதலரநத சடடபபட வலகககோரசெனைசெஇயலமா - வறப வரலததவதறகான கடபபாட ஒர ஆணட மழவதம வறபனைசெனையயபபடம வறப அடபபயல ஏறபட அலலாமல அநத வறப வரடபசெனைடைமேனைகேஎவவளவ எனற மடவயயபபடம அலலத எபழத இறதயாக நரணயமதொகைசெ்போததோ்பொயயபபடகறத எனபபொரதத ஏறபடாத-ஒர நறவனததல வணக கணககயல மயலசெதைறைகணகககள பராமரககபபடமத வரலததணடய கடபபாட அநத வறப வர நரணயம்போசெவேனையயபபடம காலதபொரதலததபபடம காலதபொரத அயம எனபதசெ்தை்தோசெ்தை்தோமைுபொரததமறற வாதம - நறவனம பராமரககம கணககடகளலறபட வறப வரபேரேமேனைபனனடட எழதபபடாலம வறப வரலததவதறகான கடபபாட மாறாத. ்டனைசெமேல்முறையீட்டாளர் சணல் வணிகம் மற்றும் சணல் பபொருட்களை உற்பத்தி செய்யும் ஒருபபொதுத்துறை வரையறுக்கப்பட்ட நிறுவனம் ஆகும். இந்த நிறுவனத்தில் வணிக கணக்கியல்முறையை பின்பற்றி கணக்குகள் தயார் செய்யப்படுகிறது. மேற்படி நிறுவனம் சார்பாக 1955-56 வரிவிதிப்பு ஆண்டிற்கு தாக்கல் செய்யப்பட்ட வருமான வரி கணக்கில் இந்த மேல்முறையீட்டாளர்மதப்பீடு செய்யப்பட்ட விற்பனை வரி ததொகையை வருமானத்திலிருந்து கழிக்கக் கோரியுள்ளார்.கோரப்பட்ட விற்பனை வரிக்கு எதிராக இந்த மேல்முறையீட்டாளர் விற்பனை வரித்துறை உயர்அதிகாரிகளிடம் மேல்முறையீடு செய்தார் ஆனால் அந்த கோரிக்கை முடிவாகும் முன்னரே,வருமான வரி அதிகாரி மதிப்பீட்டை முடித்துவிட்டார். அந்த வருமான வரி கணக்கில் இந்தமேல்முறையீட்டாளர் தான் செலுத்த வேண்டிய விற்பனை வரியை வருமானத்திலிருந்துகழித்துக்ககொள்ள இயலாது என்றும், இது சம்பந்தப்பட்ட விபரங்கள் இந்த மேல்முறையீட்டாளர்பராமரித்து வரும் கணக்கு பேரேடுகளில் குறிப்பிடப்படவில்லை என்று மேல்முறையீட்டாளரின்கோரிக்கை மறுக்கப்பட்டது. சட்டத்தின் கீழ் அதிகாரிகள் மேல்முறையீட்டை தள்ளுபடி செய்தனர்.உயர்நீதிமன்றம் செலுத்தப்படாத அல்லது சச்சரவுக்குரிய விற்பனை வரி வருமானத்திலிருந்துகழித்துக்ககொள்ள இயலாது என்று தீர்ப்புரை வழங்கியுள்ளது. சிறப்பு அனுமதியின் பேரில்இந்நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்ட மேல்முறையீட்டில் இந்த மேல்முறையீட்டாளர்செலுத்தப்பட்ட அல்லது செலுத்தப்படாத விற்பனை வரித்ததொகையை 1922-ம் ஆண்டின் வருமானவரிச் சட்டப்பிரிவு 10(2) (xv) மற்றும் 10(1) கீழ் வருமானத்திலிருந்து கழித்து ககொள்ளலாம் என்றும்,தனது நிறுவனத்தில் வணிக வரி சட்டத்தின்படியான கணக்கு பராமரிக்கப்பட்டு வருவதால் எந்தஆண்டில் வருமான வரி செலுத்தப்படுகிறது என்பதை கருத்தில்ககொள்ளாமல் எந்த ஆண்டுவிற்பனை வரி செலுத்தப்பட வேண்டுமமோ அந்த ஆண்டிற்கான வருமானத்தில் கழித்துககொள்ளவேண்டுமென்றும் வாதுரைக்கப்பட்டது. தரவ- இந்த மேல்முறையீடு சம்பந்தப்பட்ட விற்பனை வரி சட்டம் உட்பட அனைத்துவிற்பனை வரி சட்டங்களின் கீழும், ஒரு வியாபாரி எப்பபொழுது ககொள்முதலோ அல்லதுவிற்பனையயோ செய்கிறாரரோ அந்த சமயத்தில் அவர் விற்பனை வரி செலுத்துவதற்கான கடப்பாடுஎழுகிறது. ஆனால், அந்த வரி செலுத்துவதற்கான கடப்பாடு விற்பனை வரித்ததொகை எவ்வளவுஎன்று நிர்ணயம் செய்யப்படும் நடவடிக்கைகள் முடியும் வரையில் அந்த கடப்பாடு அமலுக்கு வராமல் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருக்கும். இருப்பினும் வரி செலுத்துவதற்கான கடப்பாடு, மதிப்பீட்டைபபொருத்ததல்ல. இந்த வழக்கில் எவ்வளவு விற்பனை வரி செலுத்த வேண்டுமென்ற கடப்பாடு கூடநிர்ணயம் செய்யப்பட்டுள்ளது. வரியேற்புக்குரியவர் வழக்கை உயர் அதிகாரிகளிடம் எடுத்துச்சென்றதால் மட்டும் வரி செலுத்துவதற்கான கடப்பாடு அற்றுப்பபோகாது. ஒரு குறிப்பிட்டவரியேற்புக்குரியவர் வணிக வரி சட்டத்தின் கீழ் கணக்கு வழக்குகளை பராமரித்து வரும் சூழலில்விற்பனை வரி எதிர்காலத்தில் செலுத்தப்பட்டாலும் எந்த வருடத்திற்கு லாப நஷ்டங்கள்கணக்கிடப்படுகிறததோ அந்த வருடத்திற்கான அவரது லாபத்திலிருந்து வியாபாரத்திற்கானசெலவீனங்களை கழித்துககொள்வதற்கு உரிமை பெற்றவர் ஆகிறார். வருமான வரி ஆணையர், மேற்குவங்கம் II -எதிர்- ராயல் பூட்ஹவுஸ் 75 ஐ.டி.ஆர். 507 மற்றும்பபோப் த கிங் மேச் பேக்டரி -எதிர்- வருமான வரி ஆணையர், மெட்ராஸ் 50 ஐ.டி.ஆர்.495 தீர்ப்புரைகள்பரிசீலிக்கப்பட்டது. Case: KEDARNATH JUTE MFG. CO. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, CENTRAL CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 277] (1972) : : | a 7 Rarzara qe aeaGzatet Seat fafees : aaa AKT AGRA, ATA BARAT - (Kedarnath Jute Mfg. Co. Ltd. Commissioner of Income-Tax, Central Calcutta) | (17 watt, 1971) | | (ato Ro Yao FNT AIT To Wo az) efesaa gmagga daz,1922—arer10(2) (XV) ak19(1)—faaaat & faqdaa uftat aan8 mITATTsug & BUA watdt HA ST weA—atant AA wt aifaca vat aayBHA gl ata 2 faa gaa srcare wear a at faa FRAT arat a;aig gaat acfaatea ate age are Haat wt aT wig—faeg afefaalfedt anfiafeas (axateatga) qafa B agar saat Sar tact8 at ag maa Ff 8 areardt aag % wTgaat Relat HLA BT HATZs—afe ag wa ar yaaa wat Sar geaet H fawree atfea atfaafaa agt azar at wt ag wetal at arat wea & afaa Agta sat—faeg ae oifeara ater dara ataie Bt GaaT siea HUA Hl AVYa fraifedt an wadeta fafas arfzea at sana Ht Bat | AIT ATAaife at mraagt ww B ag ga afaea a GEarer ARt Tay| fauifedt (adiaredt) ca afere fafets arodt { ST FZ BT saraymit %1 ae afufsan cafe F agate aa war taal %1 saa aa13 smal, 1956 AY raat at faacalt arf Ht| aaa 21 aarat, 1957 FYqmaac sifaafial X ga ot us gaa arate st, frat 1,49,776 wea ar_g2q az fasifca fear aat atfraifedl F atta 9 aaraz, 1959 at gatafaazalt arfact at ate sraaa naenfer 1,49,776 waa at sete & fag gaarart ot arat fear fa ag cam fawr-ae H wT H ager ee dt 7881 fratizdta gaa fasa-ae faeg o54 gifaanifeat & ane ada warsfaare”air | my | ' ; ‘ ¥ fear at| arene afaard a faatteal & ea art A se rare qt wedtare HTfant fe guk dara ® fag agai ar qerel & faze ad F goaeq val feat8) aga aTgaa (atta) + arnt afeant & arte st aera warattaataaza 4 fralfed et ada at afew ax fear) afsaco F a Wa yeaaaiaa FT wre & fay fazita Peart fe fee faaoac at af ay weld)wey 4 faatfedt & erat Pear ar agr ag wetdt B aa ft ? Ses raTaTaT Hwa at fH were ate fasiaged feaz-nc ar afarWETTama FH fea Heat BR is wr ee aad aa THAT| Tee rATATAT% fauia at mqiet Bzg BT, _afafallta—aa frag-az araedt ance fafeal & otha, fark qeataaq atta al 2 fend get em seqaa z, saaerl fea aaa arg ter aa on faaaTaYFUT SAT BUTEA H yemshiag at gat gag we H dara ay arewar geaea A g AIT HUTT aT BT SidT 2, wa At ag ofzeq oa ae gadis aat 2 waas free sraarfeat & gre ae ar afer fafesa adt ay oar (ae 6)| araARIE Seq eqraTaa 7 GQ at fen ay heed aera gerac aqad, were’ arae H ot fafe afafisthea at @ ag adi fafa 2, aaig, fa arte FTwai & faq faaifedy oe ate at quar aria at ordi 3 get artie & azsaaia fates arfaea at sova met ajar 2 ate af az adtate ach vagafar & gear aa at wae ata eat ware orfasrey aver ga gt afvisa afaeq at curaaiftar a wa gal & ate a vat gate gat a (Fz 7)1 tG9 3a Th BT TE Ta ar ana fe af faaifedt feet aa ar qaaT war ges & yfafte ag) ax grat a ate fafa & ada great afaara aymetal Bl agar say gt arfee, at fraifeay erat wea er afestz at ear azSa metal wr gar ata a az feafaa 41 aroun, oz ata fe faatfzdt fratfaaia sel) & fry quart 2 ar ad acavaedt fafey B oaaeat az fants Ai,a fe fralfca & va afer o¢ at ag aah afeard & ait FH waar 21 dargeaat Ho afafseny ar iar ara gtar dl a area HN fauive ud faondergamat ata| aifafsae cafe & agary dar cat aren faaifedt1,49,776 eatat afer mt, tt fanaa at uf af car fee ag gana dar ad F dara aa* fac fafa ® aata arfaeardia ar, sett wr aay atafayget er aPITA ART VaAT AT (F718) |fafzee fRoiaqu efRert WIS SrHN Cag, Aee-Tura I] TAT was gz giz(CommissionerofIncometex,WestBengal IIs, Royal Boot House); | | 974seran emraraa fara afaet = [1971] 3 gAo fo Io|agaifza factaqu[1963]50 H1%0 do aIto 495:|7Yao fe fan aa Gaetl gaia afasat are see aa,|mata (Pope The King Match Factory Vs, Commis-sioner, of Income-Tax, Madras).;fafaa satel afaatfcat: 1967 et fafaa adta do 1899. 1962 % grat fadedo 191 F Hana sea aaaF aTdaT24 une, 1966 &® faata ate areas faeg fae garsa wat at ag ale| a»| ATATA Bt MIT AAGA Bo Flo WAT, ato FAfLar, alo Al<oHara WT To Fo Fast seat a Mt awea F aredlates gaze st Tadley caes,Tal Tto Uo FAA, Alo Uto Tat AIXalo gto Wat | rarareaa ar faata raraifarfa to, cto Tae & feat| eatariagta wat— MaKe argent wH fata RH Hae A aaHal Gos eararaa s fauta Ffasg fate garaa Hat ag ada a TEs| Case: KEDARNATH JUTE MFG. CO. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, CENTRAL CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 277] (1972) ਕੇਡਰਨਾਥ ਜੂਟ ਮਨਯਉਫਕਚਰ1ਗ ਿਲਿਮਿਟਡ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਕਿਮ9ਨ, ਸ;ਟਰ ਆਰ. ਏ. ਐਲ. ਕਲਕੱਤਾ 17 ਅਗਸਤ 1971 [ ਕੇ. ਐFਸ. ਹੇਗHੇ ਅਤੇ ਏ. ਐFਨ. ਗਰੋਵਰ, ਜੇ. ਜੇ.] ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922, ਐਸ. ਐਸ. 10 ( 1 ) ਅਤੇ 10 (2) (xv)-ਿਵਵਾਦਪੂਰਨ ਅਤੇਅਦਾਇਗੀਯੋਗਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਭਾਵW ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰ9ੁਦਾ ਕਟੌਤੀ-ਦੇਣਦਾਰੀ ਿਵਕਰੀ ਦੇ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਪ\ਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਨਾ ਿਕ ਜਦ^ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਦੀ ਮੰਗ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜ`ਦੀ ਹੈ ਜ` ਅੰਤ ਿਵੱਚ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜ`ਦੀ ਹੈ-ਿਜੱਥੇ ਲੇਖਾ ਦੀ ਵਪਾਰਕ ਪ\ਣਾਲੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ ਜ`ਦਾ ਹੈ ਤ` ਰਕਮ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦ^ ਦੇਣਦਾਰੀ ਪ\ਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦ^ ਦੇਣਦਾਰੀ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਜ`ਦੀ ਹੈ ਤ` ਸਮ` ਅਪ\ਸੰਿਗਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ-ਸਿਥਤੀ ਉਦ^ ਵੀ ਨਹ1 ਬਦਲੀ ਜ`ਦੀ ਜਦ^ ਖਾਤੇ ਦੀਆਂ ਿਕਤਾਬ` ਿਵੱਚ ਐਟਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।ਬਾਅਦ ਿਵੱਚ ਕੀਤਾ ਜ`ਦਾ ਹੈ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਇੱਕ ਪਬਿਲਕ ਿਲਮਿਟਡ ਕੰਪਨੀ ਸੀ ਜੋ ਜੂਟ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਅਤੇ ਜੂਟ ਦੇ ਸਮਾਨ ਦਾ ਿਨਰਮਾਣ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਨe ਲੇਖਾਕਾਰੀ ਦੀ ਵਪਾਰਕ ਪ\ਣਾਲੀ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ। ਮੁੱਲ`ਕਣ ਸਾਲ 1955-56 ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨe ਮੁੱਲ`ਕਣ ਕੀਤੀ ਿਵਕਰੀ-ਟੈਕਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ। ਿਵਕਰੀ-ਕਰ ਦੀ ਮੰਗ ਨੂੰ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨe hਚ ਿਵਕਰੀ-ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਚੁਣੌਤੀ ਿਦੱਤੀ ਸੀ ਪਰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਅੰਿਤਮ ਰੂਪ ਦੇਣ ਤ^ ਪਿਹਲ` ਆਮਦਨ-ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨe ਮੁਲ`ਕਣ ਪੂਰਾ ਕਰ ਿਲਆ ਸੀ। ਉਸ ਨe ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਇਸ ਆਧਾਰ hਤੇ ਨਾਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਦੇਣਦਾਰੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹ1 ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਿਨਰਧਾਰਤ ਰਕਮ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਿਵੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਿਕਤਾਬ` ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਪ\ਬੰਧ ਨਹ1 ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਐਕਟ ਤਿਹਤ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਨe ਅਪੀਲ` ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਸੰਦਰਭ ਿਵੱਚ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ ਰਾਏ ਸੀ ਿਕ ਅਦਾਇਗੀ ਅਤੇ ਿਵਵਾਦਪੂਰਨ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਦੇਣਦਾਰੀ ਕਟੌਤੀ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਦਾ ਅਧਾਰ ਨਹ1 ਬਣ ਸਕਦੀ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ ਿਵ9ੇ9 ਆਿਗਆ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨe ਿਕਹਾ ਿਕ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਜ` ਅਦਾਇਗੀ ਨਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਸੈਕ9ਨ ਦੇ ਤਿਹਤ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਕਟੌਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। 10 ( 2 ) ( xv) ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ s. 10 ( 1 ) ਆਮਦਨ-ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ, 1922 ਅਤੇ ਿਜੱਥੇ ਲੇਖਾ ਦੀ ਵਪਾਰਕ ਪ\ਣਾਲੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਉਸ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਕਟੌਤੀ ਦੀ ਆਿਗਆ ਹੋਵੇਗੀ ਿਜਸ ਨਾਲ ਦੇਣਦਾਰੀ ਸਬੰਧਤ ਹੈ, ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਿਬਨ` ਿਕ ਦੇਣਦਾਰੀ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਿਕਸ ਸਮW ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਰੱਿਖਆਃ ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਲਾਗੂ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਕਾਨੂੰਨ` ਦੇ ਤਿਹਤ ਜਦ^ ਕੋਈ ਡੀਲਰ ਜ` ਤ` ਖਰੀਦ ਜ` ਿਵਕਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਟੈਕਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤ` ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਟੈਕਸਯੋਗਤਾ ਆਕਰਿ9ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਾਲ`ਿਕ ਉਸ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਉਦ^ ਤੱਕ ਲਾਗੂ ਨਹ1 ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਜਦ^ ਤੱਕਮਾਤਰਾ ਮੁਲ`ਕਣ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ\ਭਾਿਵਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਟੈਕਸ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਲਈ ਦੇਣਦਾਰੀ ਮੁਲ`ਕਣ ਤ^ ਸੁਤੰਤਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵਰਤਮਾਨ ਿਵੱਚਕੇਸ ਦੀ ਦੇਣਦਾਰੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵੀ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹ1 ਰੁਕ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਿਸਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਹੋਵੇ ਿਕmਿਕ ਕਰਦਾਿਤ ਨe hਚ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਮੁਲ`ਕਣਕਰਤਾ ਜੋ ਲੇਖਾਕਾਰੀ ਦੀ ਵਪਾਰਕ ਪ\ਣਾਲੀ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਅਤੇ ਲਾਭ` ਿਵੱਚ^ ਅਿਜਹੀ ਦੇਣਦਾਰੀ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਸਮW ਦੌਰਾਨ ਪ\ਾਪਤ ਹੋਈ ਸੀ ਿਜਸ ਲਈ ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ਭਾਵW ਿਕ ਇਸ ਨੂੰ ਭਿਵੱਖ ਦੀ ਿਮਤੀ ਿਵੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਿਮ9ਨਰ-ਟੈਕਸ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ II ਬਨਾਮ ਰਾਇਲ ਬੂਟ ਹਾਊਸ,75 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 507 ਅਤੇ ਪੋਪ ਦ ਿਕੰਗ ਮੈਚ ਫੈਕਟਰੀ ਬਨਾਮ. ਆਮਦਨ-ਕਰ ਕਿਮ9ਨਰ ਮਦਰਾਸ, 50 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 495 ਨe ਅਰਜ਼ੀ ਿਦੱਤੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਪ\ਬੰਧ` 'ਤੇ ਿਨਰਭਰ ਨਹ1 ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਨਹ1 ਇਸ ਿਦ\9ਟੀਕੋਣ hਤੇ ਿਕ ਮੁਲ`ਕਣਕਰਤਾ ਆਪਣੇ ਅਿਧਕਾਰ` ਨੂੰ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਲੇਖਾ ਪੁਸਤਕ` ਿਵੱਚ ਐਟਰੀਆਂ ਦੀ ਹ^ਦ ਜ` ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਿਨਰਣਾਇਕ ਜ` ਸਪੱ9ਟ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ -ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਡੂੰਘੀ ਿਵਚਾਰ ਕਰੋ। ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂਇਕ ਫੈਸਲਾਃ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 1899/1967 ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇ9 ਤ^ ਿਵ9ੇ9 ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ24 ਅਗਸਤ, 1966 ਨੂੰ ਕਲਕੱਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨe 1962 ਦੇ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਹਵਾਲਾ ਨੰਬਰ 91 ਿਵੱਚ. ਜੀ. ਸੀ. 9ਰਮਾ, ਵੀ. ਕੁਮਾਰੀਆ, ਬੀ. ਆਰ. ਦੀਵਾਨ ਅਤੇ ਪੀ. ਕੇ.ਮੁਖਰਜੀ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਵੱਲ^ ਜਗਦੀ9 ਸਵਰੂਪ, ਸਾਿਲਸਟਰ-ਜਨਰਲ,ਪੀ. ਐਲ. ਜੁਨe ਜਾ, ਡੀ.ਆਰ. ਐਨ. ਸਚਥੀ ਅਤੇ ਬੀ. ਡੀ. 9ਰਮਾ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ Case: KEDARNATH JUTE MFG. CO. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, CENTRAL CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 277] (1972) CIVIL APPELLATE JURISDICTION: Civil Appeal No. 1899 of 1967. Appeal by special leave from the judgment and order c dated August 24, 1966 of the Calcutta High Court in Income-tax Reference No. 91 of 1962. G. C. Sharma, ff. Kumaria, B. R. Diwan and P. K. Mukherjee, for the appellant. Jagadish Swarup, Solicitor-Generql, P. L. Juneja, D R. N. Sachthey 11.nd B. D. Sharma, for the respondent. The Judgment of the Court was delivered by Grover, J.-This is an appeal by special leave from the judgment of the Calcutta High Court iri an Jncome-.tax Reference. E The assessee who is the appellant is a public limited company doing the business of jute and manufacturing of jute goods. The method of accounting followed by the assessee is the mercantile system. During the assessment year 1955-56 (the previous year ended on 31st December, 1954), the assessee claimed a deduction of Rs. 1,49,776/-on account of sales tax determined to be payable by the sales.' tax authorities on the sales made by the assessee during the aforesaid previous year. The sequence of dates may be mentioned. The income tax return was filed on 13th January, 1956. The demand notice . was served by the Sales Tax authorities on the 21st November 1957. On 9th November, 1959, the assessee filed a revised return claiming the aforesaid deduction. · The assessee had taken the order by which the demand for such· tax had been created to the higher departmental authorities, as it was contesting its liability to the exte:;nt that had been determined. The Income-tax ... Officer, however, completed the assessment on 11th March, F' G 8 : A A 1960 before any final decision was giyen in the proceed-ings relating to the assessment of sales tax. According to the Income Tax Officer, the assessee was not entitled to claim the deduction of the aforesaid. amount of sales tax inasmuch as it had denied its liability to pay that B amount and had made no provision in its books with regard to the payment of that amount. The Appellate Assistant Commissioner confirmed the order of the In-come-tax Officer. The Appellate Tribunal dismissed the appeal of the assessee. The following question of law was referred by the Tribunal Lir the opinion of the High c Court:--- "Whether on the facts and in the circumstances of the case, amount of Rs. 1,49,776/-which was claimed by the assessee as a deduction on· account -of sales tax was deductible as a business expense?" The High Court was of the opinion that unpaid and D disputed sales tax liability could not fdrm the basis of a claim for deduction for the purposes of income tax. The reasoning of the High Court mainly was that for the purpose of claiming a deduction under s. 10(2) (xv) of the Income Tax Act, 1922 (hereinafter called the "Act"), E mere legal liability was not enough. There had to be an expenditure in the first place and it must be laid out or expended wholly and exclusively for the purpos,e of such business. The High Court further held that unpaid and disputed sales tax could not be validly deducted in the computation of business income even under s. 10 (I) of F the Act. It has been submitted on behalf of the assessee that sales tax paid or unpaid would be admissible deduction under s. 10 (2)(xv) as well as under s, IO(!). It is pointed out that if the method . of accounting adopted by the assessee is cash system, it would qualify for deduc-G tion only in the year in which it has been actually paid. If the method of accounting is mercantile system, then the deduction will be permissible in the year to which the liability relates irrespective of the point of time when the liability has actually been discharged. Section ( 10) 5 pr-0-vides that in sub-section ( 2) "paid" means actually paid or H incurred according to the method of accounting upon the basis of which the profits or gains are computed. under the section. The argument proceeds that in orde1 19-Lt245SupCI/71 A Case: KEDARNATH JUTE MFG. CO. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, CENTRAL CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 277] (1972) வரியேற்புக்குரியவர் அவரது கணக்கு புத்தகங்களில் பபொறுப்பை பற்று வைக்கதவறிவிட்டதால் சட்டப்பிரிவு 10(1) அல்லது சட்டப்பிரிவு 10(2)(xv)-ன் கீழ் வருமான விலக்கு கோரமுடியும் என்ற வாதம் ஏற்புடையதல்ல. ஒரு வரியேற்புக்குரியவர் ஒரு குறிப்பிட்டக் கழித்தலுக்குதகுதியானவரா இல்லையா என்பதை அதற்குத் ததொடர்பான சட்டத்தின் வகையங்களைப்பபொருத்ததே தவிர, அவரது உரிமைகளையயோ அல்லது கணக்கு ஏடுகளில் சம்பந்தப்பட்ட.உள்ளீடுகள் எழுதப்பட்டதையயோ எழுதப்படாததையயோ பபொருத்து நிர்ணயிக்கப்படுவதில்லைஇதனால் இந்த மேல்முறையீடு அனுமதிக்கப்பட வேண்டும். உரிமையியல் மேல்முறையீட்டு அதிகாரவரம்பு: உரிமையியல் மேல்முறையீட்டு எண்1899/1967. இந்த மேல்முறையீடு கல்கத்தா உயர்நீதிமன்றம் வழங்கிய வருமான வரி கேட்புக் கடிதம் எண் 91/1962 இல் 24.08.1966 தேதியிடப்பட்ட உத்தரவு மற்றும் தீர்ப்பிலிலிருந்து எழும்மேல்முறையீட்டில் சிறப்பு அனுமதி மூலம் தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளது. மேல்முறையீட்டாளர்களுக்காக ஜி.சி.ஷர்மா,பி.கே.முகர்ஜி முன்னிலையானார்கள். வி.குமாரியா, பி.ஆர்.திவான் மற்றும் எதிர்மேல்முறையீட்டாளர்களுக்காக ஜெகதீஷ், ஸ்வருப், அரசு தரப்பு வழக்கறிஞர்,பி.எல்.ஜூனைஜா, ஆர்.என்.சச்சிதே மற்றும் பி.டி.ஜூனைஜா முன்னிலையானார்கள். தரபபுரை இந்நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு மாண்புமிகு நீதியரசர் திரு. எ.என். குரரோவர் அவர்களால்வழங்கப்பட்டது. இந்த மேல்முறையீடு கல்கத்தா உயர்நீதிமன்றம் வருமான வரி சட்டத்தின் கீழ் தாக்கல்செய்யப்பட்ட பார்வைக்கு அனுப்பப்பட்டதன் அடிப்படையில் வழங்கிய சிறப்பு அனுமதியின் கீழ்தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்த மேல்முறையீட்டாளர் சணல் வியாபாரம் மற்றும் சணல் பபொருட்களை உற்பத்திசெய்யும் ஒரு பபொது வரையறுக்கப்பட்ட நிறுவனம் ஆகும். மேற்படி நிறுவனம் தனது நிறுவனகணக்குகளை வியாபார ரீதியில் தயார் செய்துள்ளது. 1955-56-ம் கணக்கீட்டு வருடத்தில் (முந்தையவருடம் 31.12.1954 உடன் முடிவடைந்தது) வரியேற்புக்குரியவரின் மேற்குறிப்பிட்ட முந்தையவருடத்திற்கான விற்பனைக்கு விற்பனை வரி அதிகாரிகளால் நிர்ணயம் செய்யப்பட்டசெலுத்தப்படவேண்டிய வரியிலிருந்து ரூ. 1,49, 776/- என்றத் ததொகையை கழித்தல் செய்யக்கோரினார். தேதிகள் வரிசை வாரியாக குறிப்பிடப்படுகிறது. வருமான வரி விவர அறிக்கை 13.01.1956அன்று தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளது. 21.11.1957 அன்று வணிக வரித்துறையினர் கேட்புத் ததொகை அறிவிப்பு அனுப்பியுள்ளார்கள். மேற்சொன்ன கழித்தலைக் கோரி 09.11.1959 அன்று இந்தவரியேற்புக்குரியவர் திருத்தப்பட்ட வருமானவரி விவர அறிக்கையைத் தாக்கல் செய்துள்ளார்.விற்பனை வரித்துறை பிறப்பித்த உத்தரவை எதிர்த்து உயர் அலுவலர்களிடம் மேல்முறையீடுசெய்யப்பட்டு கடைசியாக ஏற்கனவே நிர்ணயம் செய்யப்பட்ட விற்பனை வரி செலுத்தப்படவேண்டுமென்று உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த சூழ்நிலையில் 11.03.1960 அன்று வருமானவரித்துறை அலுவலர் இந்த மேல்முறையீட்டாளர் செய்த முறையீட்டின் அடிப்படையில் விற்பனைவரித்துறை அலுவலர்கள் விற்பனை வரி நிர்ணயம் செய்வது சம்பந்தமாக இறுதி முடிவு எடுப்பதற்குமுன்பே உத்தரவிட்டார்கள். வருமான வரித்துறை அலுவலர் பிறப்பித்த உத்தரவில் இந்தமேல்முறையீட்டாளர் வணிக வரி செலுத்துவதை மறுத்துள்ளார் என்றும், வணிக வரி சம்பந்தப்பட்டபதிவுகள் அவர் பராமரித்து வந்த கணக்கு பேரேடுகளில் குறிப்பிடப்படவில்லை என்றும், அதன்அடிப்படையில் இந்த மேல்முறையீட்டாளர் அந்த குறிப்பிட்ட வணிக வரித்ததொகைக்கு விலக்குகோர இயலாது என்றும் குறிப்பிட்டு வருமான வரி அதிகாரி உத்தரவிட்டிருந்தார். மேல்முறையீட்டுஉதவி ஆணையர் வருமான வரி அதிகாரியின் இந்த உத்தரவை உறுதி செய்தார்.மேல்முறையீட்டுத் தீர்ப்பாயம் வரியேற்புக்குரியவரின் மேல்முறையீட்டை தள்ளுபடி செய்தது. மேலும் மேல்முறையீட்டு தீர்ப்பாயம் மாண்புமிகு உயர்நீதிமன்றத்தில் கீழ்கண்ட கருத்துரைகோரியுள்ளது. "இந்த வழக்கு சம்பந்தப்பட்ட சங்கதிகளின் அடிப்படையில் இந்த வரியேற்புக்குரியவர்குறிப்பிட்டுள்ள விற்பனை வரி ரூ.1,49,776/- அவரது வியாபார கணக்கு என்ற தலைப்பின் கீழ்கழித்துக்ககொள்ளத்தக்கதா?”வருமான வரி கணக்கிடும்பபோது செலுத்தப்படாத மற்றும் சச்சரவுக்குரிய விற்பனைவரித்ததொகையை வருமானத்திலிருந்து கழித்துக்ககொள்ள இயலாது என்று உயர்நீதிமன்றம்கருத்துரை வழங்கியுள்ளது. 1922 வருமான வரி சட்டப்பிரிவு 10(2) (xv)இன் கீழ் சட்டப்படி வெறும் Case: KEDARNATH JUTE MFG. CO. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, CENTRAL CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 277] (1972) 1962 % grat fadedo 191 F Hana sea aaaF aTdaT24 une, 1966 &® faata ate areas faeg fae garsa wat at ag ale| a»| ATATA Bt MIT AAGA Bo Flo WAT, ato FAfLar, alo Al<oHara WT To Fo Fast seat a Mt awea F aredlates gaze st Tadley caes,Tal Tto Uo FAA, Alo Uto Tat AIXalo gto Wat | rarareaa ar faata raraifarfa to, cto Tae & feat| eatariagta wat— MaKe argent wH fata RH Hae A aaHal Gos eararaa s fauta Ffasg fate garaa Hat ag ada a TEs| 2. fratfedt, at adtaref 2, cm oferta fafate seatei ae Te AIXwe & nel & fafaater ar arcane edt g1 faatfedt war zwar al faa ofaar Gay ard& ae arfafsas cafesfraiva ag 1955-56 ¥ ata(31 feazax, 1954 BY Barca gla ara ga ay F ar) fratfedl A saa ga as amay are fauae fana az arfaarfeat gra aaerfta farma-at % ag dea149,776 wayHA)Hetdd sr arar fear. adel sr ager za THT e—13 saad, 1956 ml araae faarall afea a ae1faaa-ax sifaarftat 4|21 warez, 1957 at ow ait AT Qaar arAla aT1 fratftal a 9 Aaraz, 1959al ua gadfaa faazatt afar at she sogaa actat ar arar featfauifedt a fara ® seqofsarhal & va area F artF, fasgir var ex gaurfea fear var ar, arafe at at aalfe fra facare aasaat at naaifes fear ar ga faeare ae ag agaatfaca ar sfaarewe ter arfaeg ga cae fa fameat & fagiza sl aad BAaTSy% are ofan faaia fear arar wast afaard Ff) ard, 1960 ay fratqu ax fear araacafeards faatargare sagat faaa-ae at ufa atmala Bt alan wea at Pratfedt gxare vet or aaife gar va ufe & aaa b . ¥ | . - y a oe: x | a JSs| . | — Raifaea PY gedtart fear ar viz aed qeaatl Hove cif B® tery HR qraeyTae wary ad fea ari sean gigaa (ade)FX qaex afrerty Baan B agse az fearada afraca a favifed: at atia ara ax ayafaawa a farafafar fafa ar sq uae fac geared af fadfaafeat— | Cag area & aeay aur ifefeafaat & araqiz ot 149,776 aad aTute, fae fraifal 4 faaa-aze & size weldl H eq F srar Par a,BITANT H ayy YN wT A selay BS aleq ay 7”! 3. Gea ea Fag ua a fe gee ws feareaca faa -wt FTaaca giaet H salaal & fae setdy B ak ar grave adh aq wear) seaaaa FT HRT ST A aH ae ar tHefesaar erHa eae baz, 1922 (arcelaaaaz afafiay, 1922)(fae er HX mt cafafaan’ser qarzg) aret 10(2)(XV) ¥ ala sett et war st & aalaa & fac ara fafafagataea te qatar cag a a2} fadaa 21 oga dar ot arfea ena dat or az arayan quiaar Sale wie macawDA ara Hast h gawa H AaraNnee| gee eararay Fmt ag ofafaatfcs fear fe afifear at arer 10(1)adit AT erat ay gig ar daarsdzaoud faaregea far-ax Ftfafaareag: aelay act at ar aady 4, faaticd) er oie & ag wer mar 2 fe dea ar wdau faag-ee-ater10(2) (XV) *® wlta ate ure 19 (1) BA ada aad aeidl Bs agaaiat war @ fe ate faaifeal ger maar att Gay waa at aif are cela(aa fated) g dt ag Baa ga ad ay aetdh ack & fac ag grr faa ag Fag atda: wera fear aar 21afe aa waa a)tifa aifafsas cafe g atsalat oa ay aga gut faa ad F cifaer ar areafaa eq H yedtaa Pearmat S| aret 10(5) ¥ 4a saafeaa 8 fe sare (2) Fede”? & Gar waaal qaht & agate aieaa F aea or sora fear aar afta 2 faa orarcqe are ar afaara a amar sa are S ada at way B1 at ae eecta1 ae fe fama-ae ay arr 10 (2) (XV) & aia vetdyFo aia aay Hfaq ga ua veg” st gala ar Aart aay 2 at Gar wae a aes cataai anufan cafe Fa fase gr asaré of cafes AGAt TalayFFaud atal aaa t aaa fear nar at ar Far ag B gah aera at ahasata fear mar at| aa fafaare & fe faaifedd gra daa at dia fearazat <tfa ret 10 (2) (XV) ® ala vere’®| ga: geama uf on saxat eaq g fans arte alg aelzad di aaa fe fasifed:A castarcanee carat & fag qaraat ar waa eq H faatfea ar eam fear ary 5. faaifeat at sz @ qafeis eo tag wer care fa afafaae atara 10 (2) (XV) % ada era ® eq F fasgaz at fafaara weld & Case: KEDARNATH JUTE MFG. CO. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, CENTRAL CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 277] (1972) ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂਇਕ ਫੈਸਲਾਃ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 1899/1967 ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇ9 ਤ^ ਿਵ9ੇ9 ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ24 ਅਗਸਤ, 1966 ਨੂੰ ਕਲਕੱਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨe 1962 ਦੇ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਹਵਾਲਾ ਨੰਬਰ 91 ਿਵੱਚ. ਜੀ. ਸੀ. 9ਰਮਾ, ਵੀ. ਕੁਮਾਰੀਆ, ਬੀ. ਆਰ. ਦੀਵਾਨ ਅਤੇ ਪੀ. ਕੇ.ਮੁਖਰਜੀ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਵੱਲ^ ਜਗਦੀ9 ਸਵਰੂਪ, ਸਾਿਲਸਟਰ-ਜਨਰਲ,ਪੀ. ਐਲ. ਜੁਨe ਜਾ, ਡੀ.ਆਰ. ਐਨ. ਸਚਥੀ ਅਤੇ ਬੀ. ਡੀ. 9ਰਮਾ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਗਰੋਵਰ, ਜੇ.-ਇਹ ਿਵ9ੇ9 ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ ਹੈਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਕਲਕੱਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਫੈਸਲਾਹਵਾਲਾਮੁਲ`ਕਣਕਰਤਾ ਜੋ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਪਬਿਲਕ ਿਲਮਿਟਡ ਹੈ।ਜੂਟ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਅਤੇ ਜੂਟ ਦੇ ਸਮਾਨ ਦਾ ਿਨਰਮਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ। ਮੁੱਲ`ਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਅਪਣਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਲੇਖਾ ਦੀ ਿਵਧੀ ਵਪਾਰਕ ਪ\ਣਾਲੀ ਹੈ। ਮੁੱਲ`ਕਣ ਸਾਲ 1955-56 (ਿਪਛਲਾ ਸਾਲ 31 ਦਸੰਬਰ, ਐFਫ. 1954 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਇਆ ਸੀ) ਦੌਰਾਨ, ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨe ਇੱਕ ਕਰੋH ਰੁਪਏ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। 1,49,776 / - ਦੁਆਰਾ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਿਨਰਧਾਰਤ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਦੇ ਕਾਰਨਉਪਰੋਕਤ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਿਵਕਰੀ hਤੇ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ। ਤਰੀਕ` ਦੇ ਕ\ਮ ਦਾ ਿਜ਼ਕਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਿਰਟਰਨ 13 ਜਨਵਰੀ, 1956 ਨੂੰ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ 21 ਨਵੰਬਰ 1957 ਨੂੰ ਮੰਗ ਨw ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। 9 ਨਵੰਬਰ, 1959 ਨੂੰ, ਮੁਲ`ਕਣਕਰਤਾ ਨe ਉਪਰੋਕਤ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਸੋਧੀ ਹੋਈ ਿਰਟਰਨ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ। ਕਰਦਾਿਤ ਨe ਉਹ ਆਦੇ9 ਿਲਆ ਸੀ ਿਜਸ ਦੁਆਰਾ ਅਿਜਹੇ ਟੈਕਸ ਦੀ ਮੰਗ hਚ ਿਵਭਾਗੀ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਿਕmਿਕ ਉਹ ਆਪਣੀ ਦੇਣਦਾਰੀ ਨੂੰ ਉਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਿਰਹਾ ਸੀ ਜੋ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨe ਹਾਲ`ਿਕ 11 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਮੁਲ`ਕਣ ਪੂਰਾ ਕਰ ਿਲਆ।1960 ਇਸ ਤ^ ਪਿਹਲ` ਿਕ ਕਾਰਵਾਈ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਅੰਿਤਮ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ -ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਦੇ ਮੁੱਲ`ਕਣ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਅੰਕHੇ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਰਦਾਤਾ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਦੀ ਉਪਰੋਕਤ ਰਕਮ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹ1 ਸੀ ਿਕmਿਕ ਉਸ ਨe ਉਸ ਰਕਮ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਤ^ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਰਕਮ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਿਵੱਚ ਆਪਣੇ ਿਕਤਾਬ` ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਪ\ਬੰਧ ਨਹ1 ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ9ਨਰ ਨe ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਆਦੇ9 ਦੀ ਪੁ9ਟੀ ਕੀਤੀ। ਅਪੀਲ ਿਟ\ਿਬਊਨਲ ਨe ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਸਵਾਲ ਸੀਅਦਾਲਤਃ - ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ ਰਾਏ ਲਈ ਿਟ\ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਭੇਿਜਆ ਿਗਆ " ਭਾਵW ਤੱਥ` ਅਤੇ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਹਾਲਾਤ` ਿਵੱਚ, ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ। 1,49,776 / - ਿਜਸ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਟੌਤੀ ਵਜ^ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਉਹ ਵਪਾਰਕ ਖਰਚੇ ਵਜ^ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਸੀ? ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ ਰਾਏ ਸੀ ਿਕ ਅਦਾਇਗੀ ਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਿਵਵਾਦਗ\ਸਤ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਦੇਣਦਾਰੀ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਦੇ ਉਦੇ9` ਲਈ ਕਟੌਤੀ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਦਾ ਅਧਾਰ ਨਹ1 ਬਣ ਸਕਦੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਤਰਕ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਸੀ ਿਕਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਉਦੇ9 10 ( 2 ) ( xv) ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 (ਇਸ ਤ^ ਬਾਅਦ "ਐਕਟ" ਿਕਹਾ ਜ`ਦਾ ਹੈ),ਿਸਰਫ਼ ਕਾਨੂੰਨੀ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹ1 ਸੀ। ਸਭ ਤ^ ਪਿਹਲ` ਇੱਕ ਈ ਖਰਚ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਿਜਹੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ9 ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ{` ਅਤੇ ਿਵ9ੇ9 ਤੌਰ 'ਤੇ ਿਨਰਧਾਰਤ ਜ` ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨe ਅੱਗੇ ਿਕਹਾ ਿਕ ਅਦਾਇਗੀ ਨਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਿਵਵਾਦਗ\ਸਤ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਨੂੰ ਵਪਾਰਕ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਿਵੱਚ ਜਾਇਜ਼ ਤੌਰ hਤੇ ਨਹ1 ਕੱਿਟਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। 10 ( 1 ) ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਵੱਲ^ ਇਹ ਪੇ9 ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਜ` ਅਦਾਇਗੀ ਨਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਐFਸ. ਦੇ ਤਿਹਤ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਕਟੌਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। 10 (2) ( xv) ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਦੇ ਹੇਠ` ਵੀ। 10 ( 1 ) . ਇਹ ਦੱਿਸਆ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਜੇ ਲੇਖਾਕਾਰੀ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਅਪਣਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ।ਮੁੱਲ`ਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਨਕਦ ਪ\ਣਾਲੀ ਹੈ, ਇਹ ਿਸਰਫ ਉਸ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਕਟੌਤੀ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗੀ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਇਸਦਾ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। ਜੇ ਲੇਖਾ ਦਾ ਢੰਗ ਵਪਾਰਕ ਪ\ਣਾਲੀ ਹੈ, ਤ` ਕਟੌਤੀ ਉਸ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਵੇਗੀ ਿਜਸ ਨਾਲ ਦੇਣਦਾਰੀ ਸਬੰਧਤ ਹੈ, ਭਾਵW ਿਕ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਦੇਣਦਾਰੀ ਿਕਸ ਸਮW ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਸੈਕ9ਨ (10) 5 ਿਵੱਚ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਉਪ-ਸੈਕ9ਨ (2) ਿਵੱਚ "ਭੁਗਤਾਨ" ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਜ` ਐਚ hਤੇ ਲੇਖਾ ਦੇ ਢੰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਿਗਆ।ਿਜਸ ਦੇ ਅਧਾਰ hਤੇ ਲਾਭ ਜ` ਲਾਭ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਜ`ਦੀ ਹੈ। ਸੈਕ9ਨ ਦੇ ਤਿਹਤ. ਦਲੀਲ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਐFਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਟੌਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। 10 (2) ( xv), ਇਹ ਇੱਕ 'ਖਰਚੇ' ਦੀ ਪ\ਿਕਰਤੀ ਿਵੱਚ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜ` ਤ` ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਸਾਲ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈਖਾਤੇ ਜ` ਿਜਸ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ, ਦੇਣਦਾਰੀ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਿਜਵW ਿਕ ਲੇਖਾ ਿਵਧੀ ਨਕਦ ਪ\ਣਾਲੀ ਜ` ਵਪਾਰਕ ਪ\ਣਾਲੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪਣਾਈ ਜ`ਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਿਬਨ` 9ੱਕ ਹੈ ਿਕ ਰਕਮਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਜ` ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਦਾ '10 (2) (xv). ' ਦੇ ਅਰਥ ਿਵੱਚ ਇੱਕ 'ਖਰਚਾ' ਹੈ। ਪ\9ਨ ਿਵੱਚ ਰਕਮ ਇਸ ਤਰ{` ਇੱਕ ਿਕਸਮ ਦਾ ਖਰਚਾ ਸੀ ਿਜਸ ਬਾਰੇਇਸ ਿਵੱਚ ਕੋਈ 9ੱਕ ਨਹ1 ਹੋ ਸਕਦਾ ਿਕ ਇਹ ਮੁਲ`ਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ9 ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ{` ਜ` ਿਵ9ੇ9 ਤੌਰ 'ਤੇ ਿਨਰਧਾਰਤ ਜ` ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। Case: KEDARNATH JUTE MFG. CO. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, CENTRAL CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 277] (1972) A therefore, that sales tax may qualify for deduction under s. 10 (2) (xv), it has to be in the nature of an 'expenditure' which has either been actually paid during the year of account or for the payment of which, the liability has been incurred in the accounting year, according as the method of accounting followed by the assessee is cash system or 8 mercantile system. It is indisputable that the amount of sales tax paid or payable by the assessee is an 'expendi-ture' within the meaning of s. 10 (2) (xv). The amount in question was thus a kind of expenditure about which there can be no doubt that it had been laid out or expended wholly or exclusively for the purpose of business carried c on by the assessee. 8 The submission on behalf of the assessee in the alter-native is that apart from valid deductibility of sales tax as an expenditure under s. 10 (2) (xv) of the Act, it is a permissible deduction even under s. 10 (1). The pro-fits of a business which are to be assessed to tax must be real profits and they have to be ascertained on ordinary principles of commercial trading and commercial account-ing. Where an assessee is under a liability or is bound to make certain payment from the gross receipts, the pro-fits and gains can only be net amount after such an amount is deducted from the gross profits or receipts. D EJ In Commissioner of Income-tax, Income-tax, In Commissioner of Income-tax, Income-tax, West Benga(JT-V. Royal Boot House,([1]) it was held that where the assessee followed the mercantile system of accounting and, with-out disputing the liability to pay the Sales Tax had made a provision for its payment in its account even though he had not actually paid the tax over to the authorities, the assessee was entitled to deduction in respect of the prov1s10n for sales tax from his income under s. 10(2) (xv) of the Act. It was pointed out that under the pro-visions of the Sales Tax statutes, the liability to pay the tax was not dependent upon assessment or demand but was an obligation to pay the tax either annually, quar-terly or monthly, as the case might be. This case was an.d has been sought to be distinguished by the Revenue 011 ·the ground that the liability to pay the Sales Tax had not been disputed and the assessee had made a provision for its payment in its account. As will be. presently (I) 75 I.T.R. 507. F G H B c D E G H seen this distinction is without substance and does not affect the true legal position. Case: KEDARNATH JUTE MFG. CO. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, CENTRAL CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 277] (1972) சட்டக் கடப்பாட்டிற்காக ஒரு குறிப்பிட்டத் ததொகையை வருமானத்தில் கழித்துககொள்ள இயலாதுஎன்றும், முதலில் அந்தத் ததொகை செலவு செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டுமென்றும், அந்த செலவுமுழுமையாக குறிப்பிட்ட வியாபார நநோக்கத்திற்காக செலவு செய்யப்பட்டிருந்தால் மட்டுமே அந்தததொகைக்கு வருமான விலக்கு கோர இயலும் என்று உயர்நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்துள்ளது. மேலும்உயர்நீதிமன்றம் தனது தீர்ப்புரையில் வருமான வரிச்சட்டம் 10(1)-ன் கீழ் செலுத்தப்படாத மற்றும்சச்சரவுக்குரிய விற்பனை வரித்ததொகையை சட்டப்படி வியாபார வருமானத்திலிருந்துகழித்துக்ககொள்ள இயலாது என்றுத் தீர்ப்புரை வழங்கியுள்ளது. இந்த மேல்முறையீட்டாளர் தரப்பில் செலுத்தப்பட்ட மற்றும் செலுத்தப்படாத விற்பனைவரித்ததொகையை வரியேற்புக்குரியவர் சட்டபிரிவு 10(2) (xv) மற்றும் 10(1)-ன் கீழ் கழித்துக்ககொள்ளஉரிமை உண்டு என்று சமர்பிக்கப்பட்டது. ஒரு குறிப்பிட்ட நிறுவனம் தன் கணக்கு வழக்குகளைரரொக்க முறையில் பராமரித்து வரும் நிலையில் அந்த ஆண்டிற்கான விற்பனை வரித்ததொகை அந்தஆண்டே நிர்ணயம் செய்யப்பட்டுவிடும் என்றுச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டது. ஆனால், வணிக அமைப்புரீதியாக கணக்குகள் ஒரு நிறுவனத்தில் பராமரிக்கப்படும்பபோது அந்த நிறுவனம் செலுத்த வேண்டியததொகை அல்லது ஆற்ற வேண்டிய கடப்பாடு எப்பபொழுது ஆற்றப்படுகிறது என்பதைகருத்தில்ககொள்ளாமல் அந்த கடப்பாடு எந்த ஆண்டிற்கு உரியததோ, அந்த ஆண்டு சமர்ப்பிக்கப்படும்கணக்குகளின் வருமானத்திலிருந்து கழிக்கப்பட வேண்டும். சட்டப்பிரிவு 10(5) உட்கூறு (2)-ன் கீழ்உண்மையில் செலுத்தப்பட்டிருந்தாலும் அல்லது செலுத்தப்பட்டுவிட்டதாக கணக்கில்குறிப்பிடப்பட்டிருந்தாலும் செலுத்தப்பட்டுவிட்டது என்று பபொருள் காண வேண்டும்.மேல்முறையீட்டாளர் தரப்பில் மேலும் சட்டப்பிரிவு 10(2) (xv) -ன் கீழ் விற்பனை வரி என்பதுசெலவீனங்கள் என்ற வரையறைக்குள் வரும் என்றும், ரரொக்க முறையில் நடைபெறும்நிறுவனங்களிலும் வணிக அமைப்பு முறையில் கணக்குகள் பராமரிக்கப்பட்டு வரும் நிலையில் அந்தகுறிப்பிட்ட வருடத்தில் அந்த செலவீனங்கள் செய்யப்பட்டிருந்தாலும், அது செலவீனங்கள் என்றுபபொருள் காண வேண்டும் என்று வாதிடப்பட்டது. செலுத்தப்பட்ட அல்லது செலுத்தப்பட உள்ள விற்பனை வரி செலவீனங்கள் என்ற தலைப்பின் கீழ் வரும் என்ற சங்கதி உட்பிரிவு 10(2) (xv) -ன்கீழ் உறுதிபடுத்தப்பட்டுள்ளது. இந்த வழக்கு சம்பந்தப்பட்ட ததொகை மேலே குறிப்பிட்ட சங்கதிகளின்அடிப்படையில் செலவீனங்கள் என்ற தலைப்பின் கீழ் எடுத்துக்ககொள்ளப்பட வேண்டும். மேற்படிசெலவு வியாபார நநோக்கத்திற்கு முழுமையாக வரியேற்புக்குரியவரால் செய்யப்பட்டுள்ளது.இந்த மேல்முறையீட்டாளர் தரப்பில் வருமான வரி சட்டப்பிரிவு 10(2) (xv) -ன் கீழ் விற்பனைவரி என்பது செலவீனங்கள் என்றும், சட்டப்பிரிவு 10(1)-ன் கீழ் செலவீனங்கள் என்ற தலைப்பின் கீழ்கழிக்கப்படலாம் என்றும் முறையிடப்பட்டது. வரி மதிப்பீடு செய்யப்படும் லாபமானது உண்மையானலாபமாக இருக்க வேண்டும் மேலும் அவை வர்தகர்த்தியான வணிகம் மற்றும் வர்த்தக ரீதியானகணக்கீட்டின் சாதாரண கோட்பாட்டின் படி நிர்ணயம் செய்யப்பட்டதாக இருக்க வேண்டும். ஒருகுறிப்பிட்ட வரியேற்புக்குரியவர் ஒரு குறிப்பிட்ட ததொகையை சட்டப்படி செலுத்த வேண்டுமென்றசூழ்நிலையில் அந்த ததொகையை நிகர வருமானத்திலிருந்து கழித்து ககொள்ள உரிமை பெற்றவர்ஆகிறார். ஒரு வரியேற்புக்குரியவர் கடப்பாடு உடையவராகவவோ அல்லது மமொத்த வரவின் கீழ் ஒருகுறிப்பிட்டத் ததொகையை செலுத்த வேண்டியவராகவவோ இருந்தால், இலாபம் மற்றும் ஆதாயம்ஆனது மமொத்த இலாபம் அல்லது வரவிலிருந்து அந்தத் ததொகையை கழித்த பின் கிடைக்கும் நிகரத்ததொகையாகும்.வருமான வரித்துறை ஆணையர், மேற்கு வங்கம் II-எதிர்- ராயல்பூட் ஹவுஸ் என்ற வழக்கில்ஒரு குறிப்பிட்ட வரியேற்புக்குரியவர் நடத்தி வரும் நிறுவனம் வணிக கணக்கியல் அமைப்பு ரீதியில்கணக்குகளை பராமரித்து வரும் சூழ்நிலையில் அவர் செலுத்த வேண்டிய விற்பனை வரி நிர்ணயம்செய்யப்படாத நிலையில் அவரது கணக்குகளில் விற்பனை வரி செலுத்தப்படுவதற்கு ததொகைஒதுக்கியுள்ள நிலையில் உண்மையில் அவர் அதிகாரிகளிடம் வரியை செலுத்த விட்டாலும் அந்தததொகையை சட்டப்பிரிவு 10(2) (xv) -ன் கீழ் அவரது வருமானத்திலிருந்து கழித்துககொள்ளலாம்.வணிக வரி சட்டங்களின்படி ஒரு நபர் செலுத்த வேண்டிய வணிக வரிக்கான கடப்பாடு அவரது வரி Case: KEDARNATH JUTE MFG. CO. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, CENTRAL CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 277] (1972) 5. faaifeat at sz @ qafeis eo tag wer care fa afafaae atara 10 (2) (XV) % ada era ® eq F fasgaz at fafaara weld & afafeaa ag arr 10 (1)® asta al agar welt ot HIRATA faa araax ar faaifer fear sar 3, & aieafan ara aA aifed att CATT afa-farang aifafas argara ate aifefan war gaa F araruy fagra *arnt ae ear aifeey set ae faalfedt aaa oiftact, ara, aaa8 age dara ata ® atfaeidia 3 ar area g, Tat Fess Te ufs ar saadzia sim aie sagate Auf arava anal at srftaw Ha wet aTATTA|6, afasaz aie gene aay dex devet [1 saa Tae ge BIT?) ATAmaa ¥ ag afafaaifes fear var ot fe aei faatfedd ar waa at arfatsascafe ar aya atalg at famadaraFH aifaca & arara HOSTSfare gore faa agx HGH sak dara F fay gaara fear F set 7ga2 sifanfeal at qieafan et H at ar daa a fag2) facFiafafom at arr 10(2)(XV) ® ala at a 8 a fsa F faygaafadr can a} aga netdt acd ar gea< 2ag aarar aa fe faea-aemiaat ® gaged Badia we H dary ar aifaea faate ar Alt 7 frat< aat2 afen aarfeafa atfas, gor, at faardt wx aara Hes TT 4g GH FEAT2. caea (fart) a a area at ea rare ge fet feat ar ate aa atwiat aizt & fs feas-ne % da B afar Hare H faara agl vorat way Fdiz faaifedt X age Gary sab dzra H fae gaara fear ariWAT eA Aeqaren fe ga v2 H arg are sal 3 ate eas ag’ fafaa feats az BE TATAazt Satz| 7. 9a fanr-ant acaedt saea fafaady & adie, fae oad ag BAaft & frat ai on argad #, erage faa ana ang ter pr at faas Pearsat sta & aeadia Sat ad aa aR dea A megat sara at TT EAe HUugaar wT ZT sa gz, Wea gt ag aifaea Ta TF gaadla adl§ Fa THfaatcn adarfeat & gre at ar ofan fafesa adt at war| at F Aaraer afaca fautcar & eaaea 21 ag aexagat ara 8 fe aa area A arfaca Frafeara fafeaa wt feat wat at ate fate at afar eq faq wtFeaar atanx afasrdl & amet fratea ardarfeal & afeas xga # tus aa21 qaeat, 1957 af qaat F arena J 1,49,776 ear at uf sr att aftr F<&t a€ dtpag ane 8 add ora fe afe faaifed 4 ga Ha SUA aT AATmuah faa sea sifaarfial & ana ardarfeat at 2 at wa ae fratfcat atafta arfaea anfe & afearer arfe a araa sal at ma a ae Ta GH AEarfaca #B aaa at amar S1 fraifed arfufiae cafe} aqart Ger waaarar faaifedd eran ® araqfaaraa a ta alae ay eet TTT FT Yo » x , a 4. | | | | erat g wf oa nafy Ho gieqa eg at feat ara ate afaara a dam atmg 4| ag HT fafaare & fe faatea ag & siura fesse % dara ar aferoa gar ar, wa gt Peat aa ade A gaa gedtaa fear arar arRa fe fat te Seed ate wfeeat are gaa daa, agta(}) we may Ffaatfa 9% seqiegen st ata adie al we ay ate aafa gaa gaat ariael oi Wt UaaIae Hat H grea Al sazarar azar ar fiatWY saa Faray % ufan faa aaa 28 Fag cfs faafad ax a ate ag car fear featifa sa arait Te eee at aa ate] ala a aalfe az aifufear caf &WITT FX ATA AST LSAT AT| ART Tea earataa ay ag afataatfed axa Fare afore og fe fralfed) A un saddia fates aifaea ay ga adie a satsa aia & sana fear ar faa ade a saa waaet at Rit aa FTAfaq mea at at ale ata ach aia a gear gat ar gaat saer fatwT gra 8 arfaea at oaraarfear at a at ea ae aad at att a veal aaeeBt Hat at, fraat fe aera cages sifaardl a afadifaa fearari. gantua a sigag faata wal fate ofaafaa wat 2 Case: KEDARNATH JUTE MFG. CO. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, CENTRAL CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 277] (1972) ਤਬਦੀਲੀ ਿਵੱਚ ਮੁਲ`ਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਤਰਫ^ ਪੇ9ਕਾਰੀ -ਮੂਲ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਦੀ ਜਾਇਜ਼ ਕਟੌਤੀ ਤ^ ਇਲਾਵਾਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਖਰਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ। 10 ( 2 ) ( xv) ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ ਵੀ ਇਹ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰ9ੁਦਾ ਕਟੌਤੀ ਹੈ। 10 ( 1 ) . ਇੱਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਲਾਭ ਿਜਨ{ ` ਦਾ ਟੈਕਸ ਨਾਲ ਮੁਲ`ਕਣ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਲਾਭ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ{ ` ਨੂੰ ਵਪਾਰਕ ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਲੇਖਾ ਦੇ ਆਮ ਿਸਧ`ਤ` hਤੇ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਿਜੱਥੇ ਕੋਈ ਮੁੱਲ`ਕਣਕਰਤਾ ਿਕਸੇ ਦੇਣਦਾਰੀ ਅਧੀਨ ਹੈ ਜ` ਕੁੱਲ ਰਸੀਦ` ਿਵੱਚ^ ਕੁਝ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਪਾਬੰਦ ਹੈ, ਤ` ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ ਿਸਰਫ ਇਸ ਤਰ{` ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਤ^ ਬਾਅਦ ਹੀ 9ੁੱਧ ਰਕਮ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨਕੁੱਲ ਲਾਭ ਜ` ਰਸੀਦ` ਿਵੱਚ^ ਰਕਮ ਕੱਟੀ ਜ`ਦੀ ਹੈ। ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ9ਨਰ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ II ਬਨਾਮ ਰਾਇਲ ਬੂਟ ਹਾਊਸ, (1) ਇਹ ਮੰਿਨਆ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਿਜੱਥੇ ਕਰਦਾਿਤ ਨe ਲੇਖਾ ਦੀ ਵਪਾਰਕ ਪ\ਣਾਲੀ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਦੇਣਦਾਰੀ 'ਤੇ ਿਵਵਾਦ ਕੀਤੇ ਿਬਨ`ਇਸ ਦੇ ਖਾਤੇ ਿਵੱਚ ਇਸ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਇੱਕ ਪ\ਬੰਧ ਭਾਵW ਿਕ ਉਸ ਨe ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਨਹ1 ਕੀਤਾ ਸੀ, ਕਰਦਾਿਤ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ^ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਦੇ ਪ\ਬੰਧ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ। 10 ( 2 ) ( ✗(v) ਐਕਟ ਦੇ ਅਧੀਨ। ਇਹ ਦੱਿਸਆ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਕਾਨੂੰਨ` ਦੇ ਪ\ਸਤਾਵ` ਦੇ ਤਿਹਤ, ਜੀ ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਦੇਣਦਾਰੀ ਮੁੱਲ`ਕਣ ਜ` ਮੰਗ 'ਤੇ ਿਨਰਭਰ ਨਹ1 ਸੀ, ਬਲਿਕ ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਸਾਲਾਨਾ, ਿਤਮਾਹੀ ਜ` ਮਹੀਨਾਵਾਰ, ਿਜਵW ਵੀ ਮਾਮਲਾ ਹੋਵੇ, ਕਰਨ ਦੀ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਸੀ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਮਾਲ ਿਵਭਾਗ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਆਧਾਰ hਤੇ ਵੱਖਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਿਕ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਦੇਣਦਾਰੀ ਿਵਵਾਦਪੂਰਨ ਨਹ1 ਸੀ ਅਤੇ ਕਰਦਾਿਤ ਨe ਆਪਣੇ ਖਾਤੇ ਿਵੱਚ ਇਸ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਇੱਕ ਪ\ਬੰਧ ਐਚ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਿਜਵW ਿਕ ਵਰਤਮਾਨ ਦੇਿਖਆ ਿਕ ਇਹ ਅੰਤਰ ਿਬਨ` ਿਕਸੇ ਤੱਥ ਦੇ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸਲ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਿਥਤੀ ਨੂੰ ਪ\ਭਾਵਤ ਨਹ1 ਕਰਦਾ। ਹੁਣ ਸਾਰੇ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਕਾਨੂੰਨ` ਦੇ ਤਿਹਤ ਿਜਸ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਅਸ1 ਸਬੰਧਤ ਹ`, ਿਜਸ ਪਲ ਕੋਈ ਡੀਲਰ ਜ` ਤ` ਖਰੀਦ ਜ` ਿਵਕਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਟੈਕਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ,ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਟੈਕਸਯੋਗਤਾ ਹੈਆਕਰਿ9ਤ ਕੀਤਾ। ਹਾਲ`ਿਕ ਉਸ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਨਹ1 ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾਜਦ^ ਤੱਕ ਮੁੱਲ`ਕਣ ਪ\ਿਕਿਰਆ ਦੁਆਰਾ ਮਾਤਰਾ ਿਨਰਧਾਰਤ ਨਹ1 ਕੀਤੀ ਜ`ਦੀ, ਉਦ^ ਤੱਕ ਟੈਕਸ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਦੇਣਦਾਰੀ ਮੁੱਲ`ਕਣ ਤ^ ਸੁਤੰਤਰ ਹੈ। ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਿਕ ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ, ਦੇਣਦਾਰੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵੀ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਿਵੱਚ ਬਣਾਇਆ ਿਗਆ। 1,49,776 / - 21 ਨਵੰਬਰ, 1957 ਨੂੰ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੁੱਲ`ਕਣ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਲੰਿਬਤ ਹੋਣ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਮੁੱਲ`ਕਣ ਨੂੰ ਅੰਿਤਮ ਰੂਪ ਦੇਣ ਤ^ ਪਿਹਲ` ਦੇ ਨw ਿਟਸ ਰਾਹ1। ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹ1 ਹੈ ਿਕ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਿਕਵW ਹੋਵੇਗੀ।ਇੱਕ ਨਹ1 ਰਿਹ ਜ`ਦਾ ਿਕmਿਕ ਕਰਦਾਿਤ ਨe ਇਸ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਜ` ਿਮਟਾਉਣ ਲਈ hਚ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਦ^ ਤੱਕ ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਦਲੀਲ ਦੇਣਦਾਰੀ ਆਿਦ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਿਵੱਚ ਪ\ਬਲ ਨਹ1 ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਮੁੱਲ`ਕਣਕਰਤਾ ਜੋ ਲੇਖਾਕਾਰੀ ਦੀ ਵਪਾਰਕ ਪ\ਣਾਲੀ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਈ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਅਤੇ ਲਾਭ` ਿਵੱਚ^ ਅਿਜਹੀ ਦੇਣਦਾਰੀ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਸਮW ਦੌਰਾਨ ਪ\ਾਪਤ ਹੋਈ ਸੀ ਿਜਸ ਲਈ ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ ਇਕੱਠe ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਹ ਦੁਬਾਰਾ ਿਵਵਾਦਪੂਰਨ ਨਹ1 ਹੋ ਸਕਦਾ ਿਕ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਦੇਣਦਾਰੀ ਸਾਲ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀਮੁਲ`ਕਣ ਭਾਵW ਿਕ ਇਸ ਨੂੰ ਭਿਵੱਖ ਦੀ ਿਮਤੀ 'ਤੇ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਪੋਪ ਿਵੱਚ ਿਕੰਗ ਮੈਚ ਫੈਕਟਰੀ ਬਨਾਮ ਕਿਮ9ਨ -ਆਮਦਨ-ਕਰ, ਮਦਰਾਸ (1) ਦੇ ਿਸਓਨਰ ਨੂੰ ਐਕਸਾਈਜ਼ ਿਡਊਟੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਹਾਲ`ਿਕ ਉਹ ਇਸ 'ਤੇ ਇਤਰਾਜ਼ ਕਰ ਿਰਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਐਕਸਾਈਜ਼ ਕੁਲੈਕਟਰ ਦੇ ਆਦੇ9 ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਿਰਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨe ਆਪਣੇ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਦੇ ਆਖਰੀ ਿਦਨ ਉਸ ਰਕਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖਾਿਤਆਂ ਿਵੱਚ ਕੱਟ ਿਲਆ ਅਤੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਕ ਜੀ ਰਕਮ ਇਸ ਆਧਾਰ' ਤੇ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਭੱਤੇ ਵਜ^ ਹੈ ਿਕ ਉਹ ਆਪਣੇ ਖਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਵਪਾਰਕ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਰੱਖ ਿਰਹਾ ਸੀ। ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਨਣ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਮੁ9ਕਲ ਨਹ1 ਸੀ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨe ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਕੁਲੈਕਟਰ ਦੀ ਮੰਗ ਪ\ਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਿਮਤੀ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਤ^ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਯੋਗ ਕਾਨੂੰਨੀ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਝੱਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅਪੀਲ` ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਤ^ ਬਾਹਰ ਿਨਕਲਣ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਕੋਿ99 ਿਕਸੇ ਵੀ ਤਰ{` ਨਾਲ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਦੀ ਪ\ਭਾਵ9ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਘਟਾ ਨਹ1 ਸਕਦੀ ਸੀ। ਉਸ hਤੇ ਸਮਰੱਥ ਆਬਕਾਰੀ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਸਾਡੇ ਫੈਸਲੇ ਿਵੱਚ, ਉਪਰੋਕਤ ਫੈਸਲਾ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਰਸਾmਦਾ ਹੈ। Case: KEDARNATH JUTE MFG. CO. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, CENTRAL CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 277] (1972) F G H B c D E G H seen this distinction is without substance and does not affect the true legal position. Now under all sales tax laws including the statute with which we are concerned, the moment a dealer makes either purchases or sales which are subject to taxation, the obligation to· pay the tax arises and taxability is attracted. Although that liability cannot be enforced till the quantification is effected by assessment proceedings, the liability for payment of tax is independent of the asses~­ment. It is significant that in th1: present case, the liab1-.lity had even been quantified and a demand had been created in the sum of Rs. 1,49,776/-by means of the notice dated 21st November, 1957 during the pendency of the assessment proceedings before the Income Tax Officer and before the finalisation of the assessment. It is not possible to comprehend how the liability would cease to be one because the assessee had taken proceedings before higher authorities for getting it reduced or wiped out so long as the contention of the assessee did not prevail with regard to the quantum of liability etc. An assessee that follows the mercantile system of account-ing is entitled to deduct from the pro