K.ravindranathan Nair v. Commissioner Of Income Tax, Ernakulam

Case: K.RAVINDRANATHAN NAIR versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, ERNAKULAM [[2000] SUPP. 5 S.C.R. 244] (2000) ਕੇ. ਰਵ ਿੰਦਰਨਾਥਨ ਨਾਇਰ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਵਮਸ਼ਨਰ, ਅਰਨਾਕੁਲਮ 30 ਨ ਿੰਬਰ 2000 [ਐਸ.ਪੀ. ਭਰੂਚਾ, ਡੋਰਾਇਸ ਾਮੀ ਰਾਜੂ ਅਤੇ ਰੁਮਾ ਪਾਲ, ਜੇ.ਜੇ.] ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961: ਸੈਕਸ਼ਨ 37 AY 1972-73 ਦੀ ਆਮਦਨ ਕਰ-ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਖਰਚ-ਕਟੌਤੀ- 10 ਯੂਵਨਟਾਂ ਵ ਿੱਚ ਕਾਜੂ ਦੀ ਪਰੋਸੈਵਸਿੰਗ- ਇਿੱਕ ਰਾਜ ਵ ਿੱਚ ਸਵਥਤ 10 ਵ ਿੱਚੋਂ ਚਾਰ ਯੂਵਨਟ- ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਾਲੀਆਂ ਚਾਰ ਵ ਿੱਚੋਂ ਦੋ ਯੂਵਨਟਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੋ ਲੀਜ਼ 'ਤੇ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ- ਲੇਬਰ ਦੀਆਂ ਸਮਿੱਵਸਆ ਾਂ ਕਾਰਨ ਚਾਰ ਯੂਵਨਟਾਂ ਵ ਿੱਚ ਲਾਕ-ਆਊਟ ਘੋਵਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਵਗਆ- ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਨਪਟਾਰਾ ਹੋਇਆ- ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਾਕ-ਆਊਟ ਤਿੱਕ ਪਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੇ ਾ ਲਈ 5 ਵਦਨਾਂ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਦੇਣ ਲਈ ਸਵਹਮਤ ਹੋਇਆ-ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੇ ਕੁਝ ਖਰਚੇ ਕੀਤੇ-ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਪਾਇਆ ਵਕ ਸਾਰੀਆਂ 10 ਯੂਵਨਟਾਂ ਦਾ ਗਠਨ ਇਿੱਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਅਤੇ ਉਕਤ ਖਰਚੇ ਨੂਿੰ ਕਟੌਤੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਵਦਿੱਤੀ--ਹੋਲਡ ਦੀ ੈਧਤਾ: ਕੇਸ ਦੀਆਂ ਸਵਥਤੀਆਂ ਵ ਿੱਚ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਖਰਚ ਇਿੱਕ ਪਾਰਕ ਖਰਚਾ ਹੈ-ਇਸ ਲਈ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਇਸ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਹਿੱਕਦਾਰ ਹੈ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ-ਮੁਲਾਂਕਣ, ਇਿੱਕ ਵ ਅਕਤੀ, ਨੇ ਦਸ ਯੂਵਨਟਾਂ ਵ ਿੱਚ ਕਾਜੂ ਦੀ ਪਰੋਸੈਵਸਿੰਗ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਹਨਾਂ ਵ ਿੱਚੋਂ ਚਾਰ ਯੂਵਨਟ ਇਿੱਕ ਰਾਜ ਵ ਿੱਚ ਸਵਥਤ ਸਨ। ਇਹਨਾਂ ਚਾਰ ਯੂਵਨਟਾਂ ਵ ਿੱਚੋਂ, ਦੋ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਅਸੈਸੀ ਕੋਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋ ਲੀਜ਼ 'ਤੇ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮਿੱਵਸਆ ਾਂ ਕਾਰਨ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੇ ਇਨਹਾਂ ਚਾਰਾਂ ਯੂਵਨਟਾਂ ਵ ਿੱਚ ਤਾਲਾਬਿੰਦੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੇ ਰਾਜ ਵ ਿੱਚ ਇਕਾਈਆਂ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇਿੰਦਗੀ ਕਰਨ ਾਲੀਆਂ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂਿੰ ਤਾਲਾਬਿੰਦੀ ਦੀ ਵਮਤੀ ਤਿੱਕ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇ ਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਹਰ ਸਾਲ ਲਈ ਪਿੰਜ ਵਦਨਾਂ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਦੇਣ ਲਈ ਸਵਹਮਤ ਹੋ ਵਗਆ। ਸੇ ਾ। ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਇਸ ਖਾਤੇ 'ਤੇ ਕੁਝ ਖਰਚੇ ਕੀਤੇ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1972-73 ਦੌਰਾਨ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 37 ਦੇ ਤਵਹਤ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਉਕਤ ਰਕਮ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਲਈ ਦਾਅ ਾ ਕੀਤਾ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਵਧਕਾਰੀ ਨੇ ਦਾਅ ੇ ਨੂਿੰ ਅਸ ੀਕਾਰ ਕਰ ਵਦਿੱਤਾ। ਅਪੀਲ ਵ ਿੱਚ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲੀ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਦਾਅ ੇ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਵਦਿੱਤੀ। ਹਾਲਾਂਵਕ, ਹਾਈਕੋਰਟ ਨੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਵਖਲਾਫ ਸਿੰਦਰਭ ਦਾ ਜ ਾਬ ਵਦਿੱਤਾ. ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅਪੀਲ ਸ. ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਅਪੀਲ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਵਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਹੈਲਡ: 1. ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਵਕਹਾ ਵਕ ਉਹ ਸਿੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ ਵਕ ਸਾਰੀਆਂ 10 ਇਕਾਈਆਂ ਪੂਰੀ ਤਰਹਾਂ ਨਾਲ ਆਪਸ ਵ ਿੱਚ ਜੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਸ ਵ ਿੱਚ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਤਾਂ ਜੋ ਅਟਿੱਲ ਵਸਿੱਟਾ ਇਹ ਵਨਕਵਲਆ ਵਕ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇਕਾਈਆਂ ਇਕਿੱਲੇ ਇਕਿੱਲੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸਨ। ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਅਿੱਗੇ ਵਕਹਾ ਵਕ ਤਿੱਥ ਪਿੰਜ ਵਦਨਾਂ ਦੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵ ਚਕਾਰ ਗਠਜੋੜ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫੀ ਸਨ। ਵਕਉਂਵਕ ਪਾਰ ਦਾ ਇਿੱਕ ਵਹਿੱਸਾ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਝਗਵੜਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਰਭਾਵ ਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਸਮੁਿੱਚੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਉਦਯੋਵਗਕ ਵਸਹਤ ਲਈ, ਇਹ ਜਾਇਜ਼ ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਮਵਝਆ ਵਗਆ ਸੀ ਵਕ ਪਾਰ ਦੇ ਇਿੱਕ ਵਹਿੱਸੇ ਵ ਿੱਚ ਉਦਯੋਵਗਕ ਵ ਾਦ ਨੂਿੰ ਰੋਕ ਵਦਿੱਤਾ ਜਾ ੇ। ਇਹ ਉਹ ਉਦੇਸ਼ ਸੀ ਵਜਸ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਪਾਰ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਸੀ। [247-ਡੀ-ਈਜੇ 2.1 ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਮੁਿੱਖ ਵਸਧਾਂਤ ਨੂਿੰ ਨਜ਼ਰਅਿੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਵਕ ਇਹ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਹੈ ਜੋ ਅਿੰਤਮ ਤਿੱਥ-ਖੋਜ ਅਥਾਰਟੀ ਹੈ। ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੇ ਤਿੱਥਾਂ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਫੈਸਲਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਤਾਂ ਹੀ ਵਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਵਕਸੇ ਸ ਾਲ ਦਾ ਹ ਾਲਾ ਵਦਿੱਤਾ ਵਗਆ ਹੋ ੇ ਵਜਸ ਵ ਿੱਚ ਵਕਹਾ ਵਗਆ ਹੋ ੇ ਵਕ ਤਿੱਥਾਂ 'ਤੇ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੀ ਖੋਜ ਵ ਗੜੀ ਹੈ, ਇਸ ਅਰਥ ਵ ਿੱਚ ਵਕ ਇਹ ਅਵਜਹਾ ਹੈ ਜੋ ਾਜਬ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਿੱਖੀ ਸਮਿੱਗਰੀ 'ਤੇ ਪਹੁਿੰਚ ਵਗਆ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵ ਿੱਚ ਹਾਈਕੋਰਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਵਜਹਾ ਕੋਈ ਸ ਾਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। [248-ਬੀ, ਸੀ) 2.2 ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਮਿੱਦੇਨਜ਼ਰ ਵਕ ਰਾਜ ਵ ਿੱਚ ਇਕਾਈਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਇਕਾਈਆਂ ਨੇ ਇਿੱਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਅਵਜਹੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸਬਿੰਧ ਵ ਿੱਚ ਖਰਚੇ ਨੂਿੰ ਮਿੰਵਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। [248-F] 2.3 ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਪਾਏ ਗਏ ਤਿੱਥਾਂ 'ਤੇ, ਇਸ ਤਿੱਥ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁਿੰਦਾ ਵਕ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਖਰਚ ਇਿੱਕ ਪਾਰਕ ਖਰਚਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਵਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 37 ਦੇ ਤਵਹਤ ਇਸਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਹਿੱਕਦਾਰ ਸੀ। [248- ਜੀ] ਵਸ ਲ ਅਪੀਲੀ ਅਵਧਕਾਰ ਖੇਤਰ: 1998 ਦੀ ਵਸ ਲ ਅਪੀਲ ਨਿੰਬਰ 4475-4476। ਕੇਰਲ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 30.7.84 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ L.T.R. 1980 ਦਾ 229/79 ਅਤੇ 74 ਨਿੰ. ਐੱਸ ਗਣੇਸ਼, ਪਰਤਾਪ ੇਣੂਗੋਪਾਲ, ਪੀ.ਐੱਸ. ਸੁਧੀਰ, ਅਤੇ ਕੇ.ਜੇ. ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਜੌਨ. ਕੇ.ਐਨ. ਸ਼ੁਕਲਾ, ਐੱਸ.ਡਬਵਲਊ.ਏ. ਕਾਦਰੀ, ਐੱਸ. ਵਦ ੇਦੀ, ਵਬਪੁਲ ਕੁਮਾਰ, ਅਤੇ ਜ ਾਬਦੇਹ ਲਈ ਸਰੀਮਤੀ ਸੁਸ਼ਮਾ ਸੂਰੀ। ਿੱਲੋਂ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਵਗਆ ਭਾਰੂਚਾ, ਜੇ. ਅਸੀਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1972 ਦੇ ਨਾਲ ਕੇਰਲ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਵਡ ੀਜ਼ਨ ਬੈਂਚ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਤੋਂ ਇਹਨਾਂ ਅਪੀਲਾਂ ਵ ਿੱਚ ਵਚਿੰਤਤ ਹਾਂ- 73, ਵਜਸ ਦਾ ਵਪਛਲਾ ਸਾਲ 30 ਸਤਿੰਬਰ 1971 ਨੂਿੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਖਤਮ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸ ਾਲ ਜੋ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂਿੰ ਭੇਵਜਆ ਵਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਵਜਸਦਾ ਜ ਾਬ ਨਾਂਹ ਵ ਿੱਚ ਵਦਿੱਤਾ ਵਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਵ ਰੁਿੱਧ ਸੀ: "ਕੀ ਤਿੱਥਾਂ ਅਤੇ ਕੇਸ ਦੀਆਂ ਸਵਥਤੀਆਂ ਵ ਿੱਚ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਦਾ ਹਿੱਕਦਾਰ ਹੈ।ਰੁਪਏ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅ ਾ ਕਰੋ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 37 ਦੇ ਤਵਹਤ 4,18,107?" Case: K.RAVINDRANATHAN NAIR versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, ERNAKULAM [[2000] SUPP. 5 S.C.R. 244] (2000) A K. RAVINDRANATHAN NAIR 11. COMMISSIONER OF INCOME TAX, ERNAKULAM NOVEMBER 30, 2000 B [S.P. BHARUCHA, DORAISWAMY RAJU AND RUMA PAL, JJ.] Income Tax Act, 1961: Section 37 Income Tax-Business Expenditure-Deduction of---AY 1972-73-C Processing of cashew nuts in 10 units-Four of the 10 units situated in one State-Two out of the four units owned by assessee and the other two taken . on lease-Lock-out declared in four units due to labour problems-Subsequently, settlement arrived at-Assessee agreed to pay 5 days ' wages for service rendered up to lock-out-Accordingly, assessee incurred certain D expenditure-Tribunal found that all the 10 units constituted one business and allowed the said expenditure as deduction-Validity of-Held : Jn the circumstances of the case, the expenditure incurred by the assessee is a business expenditure-Hence, assessee is entitled to its deduction. The appellant-assessee, an individual, carried on the business of E processing cashew nuts in ten units. Four of these units were situated in one State. Of these four units, the assessee owned two and two were taken on lease. Due to labour problems the assessee declared a lock-out in all these four units. Subsequently, the assessee entered into a settlement with the trade unions representing the workmen of the units in the State and agreed to pay F them for the periods of their service up to the date of the lock-8Ut, five days' wages for each year of service. Accordingly, the assessee incurred certain expenditure on this account. The assessee made a claim for deduction of the said sum during the Assessment year 1972-73 under Section 37 of the Income Tax Act, 1961. The G Income Tax Officer disallowed the claim. In appeal the Income Tax Appellate Tribunal allowed the claim. However, the High Court answered the reference against the assessee. Hence this appeal. Allowing the appeal, the Court HELD : l. The Tribunal said that it was satisfied that all the I 0 units A were fully inter-linked and inter-laced so that the inevitable inference was that all these units were one business alone. The Tribunal went on to hold that the facts were sufficient to establish a nexus between the payment of five days' wages and the business. Since a part of the business had been affected by labour disputes, for the industrial health of the business as a whole, it was B thought just and necessary that the industrial dispute in that one part of the business was stopped. This was the purpose for which the payment was made and it was, therefore, incurred for the purposes of the business. (247-D-El 2.1. The High Court overlooked the cardinal principal that it is the Tribunal which is the final fact finding authority. A decision on fact of the C Tribunal can be gone into by the High Court only if a question has been referred to it which says that the finding of the Tribunal on facts is perverse, in the sense that it is such as could not reasonably have been arrived at on the material placed before the Tribunal. In this case, there was no such question before the High Court. (248-B, q D 2.2. Having regard to the finding that the units in the State and the other units outside the State formed one business, the expenditure must be held to have been incurred in regard to such business. (248-F) 2.3. Upon the facts found by the Tribunal, there is no getting away from the fact that the expenditure incurred by the assessee was a business E expenditure and that the assessee was entitled to its deduction under Section 37 of the Income Tax Act, 1961. (248-GI CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal Nos. 4475-4476 of 1998. F From the Judgment and Order dated 30.7.84 of the Kerala High Court in I. T.R. Nos. 229/79 and 74 of 1980. S. Ganesh, Pratap Venugopal, P.S. Sudheer and K.J. John for the Appellant. . K.N. Shukla, S.W.A. Qadri, S.K. Dwivedi, Bipul Kumar and Ms. Sushma G Suri for the Respondent. The Judgment of the Court was delivered by Case: K.RAVINDRANATHAN NAIR versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, ERNAKULAM [[2000] SUPP. 5 S.C.R. 244] (2000) के. नायररवीन्द्रनाथ �वरूद्ध आयकरआयुक्तएनार्कुलम 30 2000 नवम्बर ख्न्यायमू�तर्गणएस.पी. भरूचा, दोराईस्वामीराजूऔररूमापाल , आयकरअ�ध�नयम, 1961 धारा 37 आयकर-व्यावसा�यकव्यय-कटौती-ए.वाई. 1972-73-10 इकाइय�म�काजूका -एकम� 10 इकाइय�म�सेचारइकाईयां-चारइकाईय�म�सेप्रसंस्करणराज्यिस्थत केवाल�दोइकाईयांतथापरल�गयीदोइकाईयां-�नधार्�रतीस्वा�मत्वपट्टेअन्यश्रमकेकारणचारइकाइय�कोबंदघो�षतकर�दयागया- इसकेबादसमझौतासमस्याओंहुआ-�नधार्�रतीनेतालाबंद�तकप्रदानक�गईसेवाके�लए 5 �दनकावेतनकाभुगतानकरनेपरसहम�तव्यक्तक�- तद्नुसार, �नधार्�रतीनेकुछव्यय�कए- न्याया�धकरणनेपाया�कसभी 10 इकाइय�नेएककागठन�कयाऔरकोकटौतीकेव्यवसायउक्तव्ययरूपम�अनुम�तद�-मान्यताःमामलेक�प�रिस्थ�तय�म�, �नधार्�रतीद्वारा�कयागयाव्ययएकहै- इस�लए, इसक�कटौतीकाहकदारहै।व्यावसा�यकव्यय�नधार्�रती अपीलाथ�-�नधार्�रती, एकव्यिक्त, 10 इकाइय�म�काजूप्रसंस्करणकाव्यवसायकरताथा।इनम�सेचारइकाइयॉंएकह�ंम�थी।इनचारइकाइय�म�सेदोराज्यिस्थतइकाइयॉंकेम�थीऔरदोपरल�गईथी।के�नधार्�रतीस्वा�मत्वपट्टेश्रमसमस्याओंकारणनेइनचार�इकाइय�म�तालाबंद�क�घोषणाकरद�।इसकेबाद, �नधार्�रती �नधार्�रतीनेराज्यम�इकाइय�केश्र�मक�काप्र�त�न�धत्वकरनेवालेट्◌रेडयू�नयन�केसाथएकसमझौता�कयाऔरतालाबंद�क�तार�खतकउनक�सेवाक�अव�धकेउन्ह� �लए, प्रत्येकवषर्क�सेवाके�लएपांच�दनकावेतनदेनेपरसहम�तव्यक्तक�।तदनुसार, �नधार्�रतीनेइसखातेपरकुछ�निश्चतव्यय�कया। नेआयकरअ�ध�नयम,1961 क�धारा 37 केतहतके�नधार्�रती�नधार्णवषर् दौरानरा�शक�कटौतीके�लएदावा�कया।आयकरअ�धकार�नेदावेकोउक्तअस्वीकार कर�दया।अपीलम�आयकरअपील�यनेदावेकोकर�लया।न्याया�धकरणस्वीकार हालां�क,नेकाजबाबके�खलाफ�दया।इस�लएयहअपीलउच्चन्यायालयसंदभर्�नधार्�रती क�गईहै। अपीलकोअनुम�तदेतेहुए, न्यायालयनेअ�भ�नधार्�रत�कया�क:- 1. न्याया�धकरणनेकहा�कयहसंतुष्टहै�कसभी 10 इकाइयॉंपूर�तरहसे आपसम�इसतरहजुड़ेहुएथे�क�निश्चतरूपसेअनुमानलगायाजासकताथा�कये सभीइकाइयॉं�मलाकरकेवलएकथी।नेयह�कयाव्यवसायन्याया�धकरणअ�भ�नधार्�रत�कपॉंच�दन�केवेतनकेभुगतानऔरव्यवसायकेबीचसंबंधस्था�पतकरनेके�लएतथ्यपयार्प्तथे।चू◌ॅं�कव्यवसायकाएक�हस्साश्रम�ववादकेकारणप्रभा�वतहुआथाइस�लएसेकेके�लए, यहउ�चतऔरसमझागयासमग्ररूपव्यवसायऔद्यो�गकस्वास्थ्यआवष्यक �ककेएकम��ववादकोरोक�दयाजाए।इसीके�लए, व्यवसाय�हस्सेऔद्यो�गकउद्धेश्यभुगतान�कयागयाथाऔरइस�लएयहव्ययव्यवसायकेउद्धेश्य�के�लए�कयागयाथाख्247.डी-ई, 2.1. उच्चन्यायालयनेएकअ�नवायर्�सद्धांतक�अनदेखीक�हैिजसकेअनुसार ह�ंअं�तमखोजनेवालाहै।केपरन्याया�धकरणतथ्यप्रा�धकरणन्याया�धकरणतथ्य�नणर्य केवलतभी�लयाजासकताहैजबउसेएकभेजागयाहो, उच्चन्यायालयद्वाराप्रश्निजसम�कहागयाहो�कतथ्य�परन्याया�धकरणका�नष्कषर्�वकृतहै, इसअथर्म��क यहऐसाहैजोकेसम�रखीगईपरयथो�चतसेनह�ंआन्याया�धकरणसामाग्रीरूप सकताथा।इसमामलेम�उच्चन्यायालयकेसम�ऐसाकोईसवालनह�ंथा।ख्248. बी-सी, 2.2 इस�नष्कषर्कोध्यानम�रखतेहुए�कराज्यम�इकाइयॉंऔरअन्यराज्यकेबाहर इकाइय�नेएककागठन�कया, तथाइसतरहकेकेसंबंधम�व्यवसायव्ययव्यवसायखचर् �कयागयाहोनाचा�हए।ख्248.एफ, 2.3 पाएगएपर�क�कयागयाएकन्याया�धकरणद्वारातथ्य��नधार्�रतीद्वाराव्यय थाऔरआयकरअ�ध�नयमक,1961 क�धारा 37 केतहतइसक�व्यावसा�यकव्यय�नधार्�रती कटौतीकाहकदारथा।इसम�बचनेकाकोईरास्तानह�ंहै।ख्248.जी, �स�वलअपील�य: �स�वलअपील 1998 कासं. 4475-4476 न्याय�नणर्यवषर् केरलके�दनांक 30.07.84 केऔरआदेशसे।उच्चन्यायालय�नणर्य आई.ट�.आर. -229/79 और 1980 का 741 मेसंख्या एस.गणेश, प्रतापवेणुगोपाल, पी.एस. सुधीरऔरके.जे.जॉनअपीलाथ�। केएनशुक्ला, एस.डबलूए. कादर�, एस.के.द्�ववेद�, �बपुलकं◌ुमारऔरसुश्रीसुषमा सूर�उ�रदाताके�लए। न्यायालयका�नणर्यन्यायमू�तर्भरूचाकेद्वारा�दयागयाथा।उनकेअनुसारहम इनअपील�म�केरलक�एकखंडपीठ, क� 1972-73 केउच्चन्यायालयमूल्यांकनवषर् म�एकसे�चं�ततहै।सम्बन्ध�नणर्य 73, �नधार्�रतीके�लएिजसका�पछलावषर् 30 �सतम्बर 1971 कोसमाप्तहुआ, वहप्रश्न िजसेकोभेजागयाथाऔरिजसकाउसनेउ�रऔरउच्चन्यायालयनकारात्मक�नधार्�रती के�खलाफ�दयाथा, इसहैः- प्रकार श्क्याउनतथ्य�परऔरमामलेक�प�रिस्थ�तय�म�, �नघार्�रती 4,18,107 आयकरअ�ध�नयम 1961 धारा 37 केतहतक�कटौतीकादावारूपयारूपये करनेकाहकदारहै ? श् Case: K.RAVINDRANATHAN NAIR versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, ERNAKULAM [[2000] SUPP. 5 S.C.R. 244] (2000) �ক. রবী�নাথন নায়ার বনাম কিমশনার আয়কর, এরনাকুলাম নেভ�র 30, 2000 [ এস. িপ. ভা�চা, �দারাই�ামী রাজু এবং �মা পাল,িবচারপিতগন] আয়কর আইন, 1961: ধারা 37 আয়কর-ব�বসািয়ক ব�য়-কত�ব�--বািষ�ক বষ� 1972-73 10 �ট ইউিনেট কাজু বাদাম ���য়াজাতকরণ-এক�ট রােজ� অবি�ত 10 �ট ইউিনেটর মেধ� চার�ট-করদাতার মািলকানাধীন চার�ট ইউিনেটর মেধ� দু�ট এবং অন� দু�ট িলেজ �নওয়া-�িমক সমস�ার কারেণ চার�ট ইউিনেট লক-আউট �ঘাষণা করা হয় পরবত�কােল, িন�ি� হয়-করদাতা লক-আউট পয�� �দ� পিরেষবার জন� 5 িদেনর মজুির িদেত স�ত হন-তদনুসাের, করদাতা িনিদ ব�য় বহন কেরন-�াইবু�নাল �দেখন �য 10 �ট ইউিনটই এক�ট ব�বসা গঠন কের এবং উ� ব�য়েক কত�ন িহসােব অনুেমাদন কের--এর �বধতা-আেদশ: মামলার পিরি�িতেত, করদাতার ব�য় এক�ট ব�বসািয়ক ব�য়-অতএব, করদাতা তার কত�েনর অিধকারী। আিপলকারী-করদাতা, একজন ব���, দশ�ট ইউিনেট কাজু বাদাম ���য়াকরেণর ব�বসা পিরচালনা করেতন। এই ইউিনট�িলর মেধ� চার�ট এক�ট রােজ� অবি�ত িছল। এই চার�ট ইউিনেটর মেধ�, করদাতার দু�টর মািলকানা িছল এবং দু�ট িলেজ �নওয়া হেয়িছল। �ম সমস�ার কারেণ করদাতা এই চার�ট ইউিনেটই লক-আউট �ঘাষণা কেরন। পরবত�কােল, করদাতা রােজ�র ইউিনট�িলর কম�েদর �িতিনিধ�কারী ��ড ইউিনয়ন�িলর সােথ এক�ট সমেঝাতা কেরন এবং লক-আউেটর তািরখ পয�� তােদর চাকিরর সময়কােলর জন�, �িত বছেরর চাকিরর জন� পাঁচ িদেনর মজুির �দান করেত স�ত হন। �সই অনুযায়ী, করদাতা এই কারেণ িকছ� ব�য় বহন কেরন। আয়কর আইন, 1961-এর 37 ধারার অধীেন মূল�ায়ন বছেরর 1972-73 সময়কােল করদাতার দািব অনুযায়ী উ� অেথ�র পিরমাণ �কেট �নওয়া হয়। আয়কর আিধকািরক এই দািব অ�ীকার কেরন। আিপল িবভােগ আয়কর আিপল �াইবু�নাল এই দািব কের। তেব, উ� আদালত করদাতার িব�ে� �রফােরে�র জবাব �দয়। তাই এই আেবদন। আিপল কের আদালত 245 WHT: VSpuyt Aecy CT Gal WSS cl 10 fU BUMS W-ytacyaWSS J42 VS yS fea, we ola rar 24 42WIS2A ASlo DIA! G2Dus VAs Acac| CI Alo Mtva Wola AKIN143 Baad VT Jao wis Ba Tay ware Wwe! ccaBIA ISO Viet zyy facarcaa Wrar Awa acafya, wre srafyporsaan Pray Resa Urs, Aaa CHA Ueda Pray facarey AG SarATTAHOS 442 ACHAT ACT NCA Hal AeA! 42 BIMOMS we AnaPal ACM |aA A42 Ore Ifo Aaa GIMON ATT Hal ACN|AT! [247 - D-E] |2.1. RIZUBIO AMT VA PCH OCP! Hla ACT CT GISDAAS HOTS OATWPAN al POMP! VSAacata SA Wats CHAE Pras AcoWAT ATS ACA TAT Ola PICT] ANT CHIT AY ASICUW VA PICS Ag SACy Uiwa GAA GApaucaa fare. fapu, az wee cy aie ayn CTGISDAlaa AMC AAT GAMICAA OAA Pie ASH OoGIld CM DCW CIOS AWI2 WATT SACHICOA ATCA 4 HATA CHING APY feet ATI [248 - fa, FA 2.2. 42 WyraAmio fataou pra CY aAtona BOOS Gas BAAWIAA CMHC AA PATACNCH Ill UC AITO ACI [248 - Aw] 2.3. BIZ Duet Alal MSM Vlad OANA foie Htd, 4A CATCH YCA WEA VGA Ua ar 42 faa cl Sanrera War ara ary gate panies 2 aryিছল এবং করদাতার আয়কর আইন, 1961-এর 37 ধারার অধীেন তার ছাড় ATS aa Wi Aapra FET! [248 - Tr CHSAA BICInA SheaMexia Bria Ae 4475-4476 1998 WIT C2IT PI Bre. iG. BI. Ae-229/79 ae 74 CHAM BSCHICES 30.7.84 Wisc AT 8 BCHCAC 1980 HNIC < | BUATHaly ASS IA NPY, AOACoM, [A IH HRA Ae CH OH GHAI CB. IN, BT I. UfAs. 4 SMA, 4H. cH. facet, Ae Pur Gee AHTS! FANTWl CSAnTOM Gayl DATS Pod AT AMA PalVAT INET CATT BWAcHrctbd Geto fSferra Cites Pras c2aicpIROMATBewS OANA, Wert Tad 1972-73 AS 246 সুি�ম �কাট� িরেপাট�স [2000] SUPP. 5 এস. িস. আর যার পূব�বত� বছর করদাতার জন� 30 �শ �সে��র, 1971 তািরেখ �শষ হেয়িছল। �য ���ট হাইেকােট� পাঠােনা হেয়িছল এবং �য �ে�র উ�র তারা করদাতার িব�ে� �নিতবাচক এবং �িতকূলভােব িদেয়িছল তা িন��প: "মামলার তথ� এবং পিরি�িতর িভি�েত, করদাতা আয়কর আইেনর ধারা 37 এর অধীেন 418107 টাকা কত�ন দািব করার অিধকারী িকনা ?" Case: K.RAVINDRANATHAN NAIR versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, ERNAKULAM [[2000] SUPP. 5 S.C.R. 244] (2000) ਿੱਲੋਂ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਵਗਆ ਭਾਰੂਚਾ, ਜੇ. ਅਸੀਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1972 ਦੇ ਨਾਲ ਕੇਰਲ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਵਡ ੀਜ਼ਨ ਬੈਂਚ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਤੋਂ ਇਹਨਾਂ ਅਪੀਲਾਂ ਵ ਿੱਚ ਵਚਿੰਤਤ ਹਾਂ- 73, ਵਜਸ ਦਾ ਵਪਛਲਾ ਸਾਲ 30 ਸਤਿੰਬਰ 1971 ਨੂਿੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਖਤਮ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸ ਾਲ ਜੋ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂਿੰ ਭੇਵਜਆ ਵਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਵਜਸਦਾ ਜ ਾਬ ਨਾਂਹ ਵ ਿੱਚ ਵਦਿੱਤਾ ਵਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਵ ਰੁਿੱਧ ਸੀ: "ਕੀ ਤਿੱਥਾਂ ਅਤੇ ਕੇਸ ਦੀਆਂ ਸਵਥਤੀਆਂ ਵ ਿੱਚ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਦਾ ਹਿੱਕਦਾਰ ਹੈ।ਰੁਪਏ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅ ਾ ਕਰੋ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 37 ਦੇ ਤਵਹਤ 4,18,107?" ਮੁਲਾਂਕਣ, ਇਿੱਕ ਵ ਅਕਤੀ, ਦਸ ਯੂਵਨਟਾਂ ਵ ਿੱਚ ਕਾਜੂ ਦੀ ਪਰੋਸੈਵਸਿੰਗ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਨਹਾਂ ਵ ਿੱਚੋਂ ਚਾਰ ਯੂਵਨਟ ਕੇਰਲ ਵ ਿੱਚ ਸਵਥਤ ਸਨ। ਇਹਨਾਂ ਚਾਰ ਯੂਵਨਟਾਂ ਵ ਿੱਚੋਂ, ਦੋ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਸਨ ਅਤੇ ਦੋ ਲੀਜ਼ 'ਤੇ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਅਕਤੂਬਰ 1969 ਵ ਿੱਚ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੂਿੰ ਕੇਰਲ ਵ ਿੱਚ ਮਜ਼ਦੂਰ ਸਮਿੱਵਸਆ ਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਵਪਆ, ਵਜਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਜੋਂ ਉਸਨੇ ਉੱਥੇ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਯੂਵਨਟਾਂ ਨੂਿੰ ਤਾਲਾਬਿੰਦ ਕਰਨ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਵਦਿੱਤਾ। 9 ਮਾਰਚ 1970 ਨੂਿੰ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਕੇਰਲ ਵ ਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮਾਲਕੀ ਾਲੀਆਂ ਦੋ ਇਕਾਈਆਂ ਨੂਿੰ ਇਿੱਕ ਪਰਾਈ ੇਟ ਵਲਮਵਟਡ ਕਿੰਪਨੀ ਨੂਿੰ ਲੀਜ਼ 'ਤੇ ਦੇ ਵਦਿੱਤਾ ਵਜਸ ਦੇ ਵਸਰਫ ਦੋ ਸ਼ੇਅਰਧਾਰਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਸਨ। ਇਸ ਤਰਫੋਂ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਵ ਚ ਇਹ ਵ ਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਵਕ ਦੋ ਾਂ ਇਕਾਈਆਂ ਵ ਚ ਕਿੰਮ ਕਰਨ ਾਲੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਸੇ ਾ ਵ ਚ ਵਨਰਿੰਤਰਤਾ ਰਹੇਗੀ। ਲਗਭਗ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਪਟੇਦਾਰ ਨੇ ਕੇਰਲ ਵ ਿੱਚ ਦੋ ਯੂਵਨਟਾਂ ਨੂਿੰ ਸਮਰਪਣ ਕਰ ਵਦਿੱਤਾ ਜੋ ਉਸਨੇ ਲੀਜ਼ 'ਤੇ ਲਈਆਂ ਸਨ। 21 ਨ ਿੰਬਰ 1970 ਨੂਿੰ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੇ ਕੇਰਲਾ ਵ ਿੱਚ ਯੂਵਨਟਾਂ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇਿੰਦਗੀ ਕਰਨ ਾਲੀਆਂ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂਿੰ ਹਰ ਸਾਲ ਤਾਲਾਬਿੰਦੀ ਦੀ ਵਮਤੀ ਤਿੱਕ ਪਿੰਜ ਵਦਨਾਂ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਦੇਣ ਲਈ ਸਵਹਮਤੀ ਵਦਿੱਤੀ। ਸੇ ਾ। ਰੁਪਏ ਦਾ ਕੁਿੱਲ ਭੁਗਤਾਨ ਇਸ ਤਰਫੋਂ 4,18,107 ਰੁਪਏ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1972-73 ਨਾਲ ਸਿੰਬਿੰਵਧਤ ਵਪਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਕੋਰਸ ਵ ਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਭੁਗਤਾਨ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਉਕਤ ਰਕਮ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਲਈ ਦਾਅ ਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 37 ਦੇ ਤਵਹਤ 4,18,107। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਵਧਕਾਰੀ ਨੇ ਦਾਅ ੇ ਨੂਿੰ ਅਸ ੀਕਾਰ ਕਰ ਵਦਿੱਤਾ। ਅਪੀਲ ਵ ਿੱਚ, ਦਾਅ ੇ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਵਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਅਪੀਲ ਵ ਿੱਚ ਫੈਸਲੇ ਨੂਿੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰਿੱਵਖਆ। ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਉਪਰੋਕਤ ਸ ਾਲ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂਿੰ ਭੇਜ ਵਦਿੱਤਾ ਵਗਆ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਅਪੀਲ ਦੇ ਤਵਹਤ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਵਖਲਾਫ ਸ ਾਲ ਦਾ ਜ ਾਬ ਵਦਿੱਤਾ. ਮੁਲਾਂਕਣ ਇਿੱਥੇ ਵ ਸ਼ੇਸ਼ ਛੁਿੱਟੀ 'ਤੇ ਹੈ। ਗੌਰਤਲਬ ਹੈ ਵਕ ਮਾਲੀਆ ਨੇ ਛੇ ਸ ਾਲਾਂ ਦਾ ਹ ਾਲਾ ਮਿੰਵਗਆ ਸੀ। ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਨੂਿੰ ਅਸ ੀਕਾਰ ਕਰ ਵਦਿੱਤਾ ਸੀ ਵਕਉਂਵਕ ਇਹ ਪਿੰਜ ਸ ਾਲਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਸਬਿੰਧਤ ਸੀ ਵਕ ਇਿੱਕ ਮੁਿੱਦਾ, ਜੋ ਉੱਪਰ ਵਦਿੱਤੇ ਸ ਾਲ ਦੁਆਰਾ ਕ ਰ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਸੀ, ਨੂਿੰ ਛੇ ਸ ਾਲਾਂ ਵ ਿੱਚ ਿੰਵਡਆ ਵਗਆ ਸੀ। ਰੈ ੀਵਨਊ ਨੇ ਖਾਰਜ ਕੀਤੇ ਪਿੰਜ ਸ ਾਲਾਂ ਦੇ ਹ ਾਲੇ ਦੀ ਮਿੰਗ ਕਰਨ ਲਈ ਧਾਰਾ 256(2) ਦੇ ਤਵਹਤ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵ ਿੱਚ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾਇਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਇਿੱਕ ਨੁਕਤਾ ਬਣਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਵਕਉਂਵਕ ਛੇ ਪਰਸ਼ਨਾਂ ਵ ਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ੀ ਇਸ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਅਿੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧਆ ਵਕ ਮਾਲ ਨੇ ਤਿੱਥਾਂ 'ਤੇ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂਿੰ ਉਲਟ ਮਿੰਵਨਆ; ਵ ਿੱਚ ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵ ਚ, ਵਕ ਇਹ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਿੱਖੀ ਗਈ ਸਮਿੱਗਰੀ 'ਤੇ ਾਜਬ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁਿੰਵਚਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਵ ਕਲਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਮਿੰਨਦੇ ਹੋਏ ਵਕ ਇਿੱਕ ਜਾਂ ਇਿੱਕ ਤੋਂ ਿੱਧ ਸ ਾਲ ਉਸ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਅਿੱਗੇ ਧਦੇ ਹਨ, ਰੈ ੇਵਨਊ ਨੇ ਇਸ ਤਿੱਥ ਨੂਿੰ ਸ ੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਵਕ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹ ਾਲਾ ਨਹੀਂ ਵਦਿੱਤਾ ਵਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮਾਮਲੇ ਨੂਿੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵ ਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵਲਜਾਇਆ ਵਗਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਪਾਏ ਗਏ ਤਿੱਥਾਂ ਨੂਿੰ ਮਾਲੀਆ ਦੁਆਰਾ ਕੋਈ ਚੁਣੌਤੀ ਨਹੀਂ ਵਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। Case: K.RAVINDRANATHAN NAIR versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, ERNAKULAM [[2000] SUPP. 5 S.C.R. 244] (2000) CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal Nos. 4475-4476 of 1998. F From the Judgment and Order dated 30.7.84 of the Kerala High Court in I. T.R. Nos. 229/79 and 74 of 1980. S. Ganesh, Pratap Venugopal, P.S. Sudheer and K.J. John for the Appellant. . K.N. Shukla, S.W.A. Qadri, S.K. Dwivedi, Bipul Kumar and Ms. Sushma G Suri for the Respondent. The Judgment of the Court was delivered by BHARUCHA, J. We are concerned in these appeals from a decision of a Division Bench of the High Court ofKerala, with the Assessment Year 1972- H 246 SUPREME COURT REPORTS [2000) SUPP. 5 S.C.R. A 73, the previous year of which ended for the assessee on 30th September, 1971. The question that was referred to the High Court and which it answered in the negative and against the assessee reads thus : "Whether on the facts and in the circumstances of the case, the assessee is entitled to claim deduction of Rs. 4, 18, 107 under Section 37 of the Income-tax Act?" B The assessee, an individual, carried on the business of processing cashew nuts in ten units. Four of these units were situated in Kerala. Of these four units, two were owned by the assessee and two were taken on lease. In October, 1969, the assessee faced labour problems in Kerala, consequent C upon which he ordered a lock-out of the four units there. On 9th March, 1970, the assessee leased out the two units which he owned in Kerala to a private limited company whose only two shareholders were the assessee and his wife. The agreement in this behalf provided that the workmen employed in the two units would have continuity of service. At about the same time the lessee D surrendered the two units in Kerala which he had taken on lease. On 21st November, 1970, the assessee entered into a settlement with the trade unions representing the workmen of the units in Kerala and agreed to pay them for the periods of their service upto the date of the lock-out five days' wages for each year of service. An aggregate payment of Rs. 4, 18, I 07 was made in this behalf. E The payment having been made in the course of the previous year relevant to the Assessment Year 1972-73, the assessee made a claim for the deduction of the said sum of Rs. 4,18,107 under Section 37 of the Income Tax Act, 1961. The Income Tax Officer disallowed the claim. In appeal, the claim F was allowed. The Tribunal upheld the decision in appeal. From out of the order of the Tribunal, the question afore-stated was referred to the High Court. The High Court, by the judgment and order under appeal, answered the question against the assessee. The assessee is here by special leave. It needs to be noted that the Revenue had sought the reference of six G questions. The Tribunal had disallowed its application insofar as it related to five questions on the basis that the one issue, that was covered by the question quoted above, had been split up into six questions. The Revenue did not file an application before the High Court under Section 256(2) seeking the reference of the rejected five questions. It is necessary to make a point of this because none of the six questions proceeded upon the basis that the H Revenue considered the decision of the Tribunal on facts to be perverse; in the A other words, that it could not reasonably have been arrived at on the materials placed before the Tribunal. Alternatively, assuming that one or more of the questions did proceed upon that basis, the Revenue accepted the fact that they were not referred and did not carry the matter to the High Court. There was, therefore, no challenge by the Revenue to the facts found by the Tribunal before the High Court. B Case: K.RAVINDRANATHAN NAIR versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, ERNAKULAM [[2000] SUPP. 5 S.C.R. 244] (2000) सूर�उ�रदाताके�लए। न्यायालयका�नणर्यन्यायमू�तर्भरूचाकेद्वारा�दयागयाथा।उनकेअनुसारहम इनअपील�म�केरलक�एकखंडपीठ, क� 1972-73 केउच्चन्यायालयमूल्यांकनवषर् म�एकसे�चं�ततहै।सम्बन्ध�नणर्य 73, �नधार्�रतीके�लएिजसका�पछलावषर् 30 �सतम्बर 1971 कोसमाप्तहुआ, वहप्रश्न िजसेकोभेजागयाथाऔरिजसकाउसनेउ�रऔरउच्चन्यायालयनकारात्मक�नधार्�रती के�खलाफ�दयाथा, इसहैः- प्रकार श्क्याउनतथ्य�परऔरमामलेक�प�रिस्थ�तय�म�, �नघार्�रती 4,18,107 आयकरअ�ध�नयम 1961 धारा 37 केतहतक�कटौतीकादावारूपयारूपये करनेकाहकदारहै ? श् , एक, 10 इकाईय�म�काकरताथा।िजसक��नधार्�रतीव्यिक्तप्रसंस्करणव्यवसायचारइकाइयॉंकेरलम�थी।चारइकाइयॉंम�सेदोइकाईयांकेम�थी�नधार्�रतीस्वा�मत्वऔरदोपरल�गईथी। 1969 म�कोकेरलम�कापट्टेअक्टुबर�नधार्�रतीश्रमसमस्याओ�ंसामनाकरनापड़ा, िजसकेप�रणामस्वरूपउसनेवहॉंक�चारइकाइय�म�सेएककोबंदकरनेकाआदेश�दया। 9 ,1970 कोनेकेरलम�अपनेवाल�दोमाचर्�नधार्�रतीस्वा�मत्वइकाइय�कोएक�नजीसी�मतकंपनीकोपरदे�दया।उससी�मतकंपनीकेकेवलपट्ट�दोशेयरधारकऔरउसक�थे।उसकासमझौतेम�यह�कयागया�नधार्�रतीपत्नीप्रावधानथा�कइनइकाईय�मं◌ेकेसेवाक��नरंतरताहोगी।लगभगउसीसमयकायर्तश्र�मककेरलम�दोइकाइय�कोकर�दयाजोपरल�थी। 21 पट्टेदारसमपर्णउन्ह�नेपट्टे 1970 कोनेकेरलकेइकाइय�केकाकरनेवालेनवम्बर�नधार्�रतीश्र�मक�प्र�त�न�धत्वट्◌रेडयू�नयन�केसाथसमझौता�कयाऔरउन्ह�तालाबंद�क�तार�खतकउनक�सेवाअव�धकेपॉच�दनकावेतनसेवाकेप्रत्येकवषर्के�लएभुगतानकरनेके�लएसहमतहुएतथाइससंबंधम�कुलभुगतान 4,18,107 रूपया�कया।आकलनवषर् 1972-73 के�लए�नधार्�रतीनेभुगतान�पछलेवषर्केदौरान�कयागयाथा।उक्तरा�शक�कटौतीके�लएदावा�कया। 4,18,107 आयकरअ�ध�नयम 1961 क�धारा 37 केतहत�पछलेकेदौरानवषर्4,18,107 रूपयेकेभुगतानक�रा�शक�कटौतीके�लएदावा�कया।।आयकरअ�धकार�नेइसदावेकोकर�दया।अपीलम�दावेकोकर�लयागया।अस्वीकारस्वीकारन्याया�धकरणनेअपीलम�कोबरकराररखा।केआदेशसे, म�बताएगए�नणर्यन्याया�धकरणपूवर्प्रश्न कोकोभेजागयाथा।केएवंअपीलकेतहतआदेशउच्चन्यायालयउच्चन्यायालय�नणर्य द्वारा�नधार्�रतीके�खलाफप्रश्नकाउ�र�दया।�नधार्�रतीयहॉं�वशेषअनुम�तया�चकासे आयेहै। यहदेनेहै�कनेछहपरमांगाथा।ध्यानयोग्यराजस्वप्रश्न�संदभर् नेइसआवेदनकोकर�दयाथायहइसआधारपरपॉंचन्याया�धकरणअस्वीकारक्य��क सेसंबं�धतथा�कएक, जोउपरकवर�कयागयाथा, कोप्रश्न�मुद्धाउद्घुतप्रश्नद्वाराछहम��वभािजत�कयागयाथा।खा�रज�कएगएपॉचकेकेप्रश्न�राजस्वप्रश्न�संदभर् �लएधारा 256;2केतहतसम�आवेदनदायरनह�इं�कया।एकद्धउच्चन्यायालयके बनानाहै।इसकाकारणयहहै�कछहमत�सेकोईभीप�इस�बन्दुआवश्यकप्रश्न� आधारपरआगेनह�ंबढ़ा�कराजस्वनेतथ्य�परन्याया�धकरणके�नणर्यको�वकृतमाना। दूसरेशब्द�म�यहन्याया�धकरणकेसम�रखीगईसामग्रीकेआधारपरउ�चतरूप सेनह�ं�कयाजासकताथा।वैकिल्पकरूपसेयहमानतेहुए�कएकयाअ�धक प्रश्नउसआधारपरआगेबढ़े, राजस्वनेइसतथ्यकोस्वीकार�कया�कउन्ह� नह�ं�कयागयाथाऔरमामलेकोम�नह�ंलेजायागयासंद�भर्तउच्चन्यायालय था।इस�लए, केसम�पाएगएकोउच्चन्यायालयन्याया�धकरणद्वारातथ्य� राजस्वद्वाराउच्चन्यायालयकेसम�कोईचुनौतीनह�ंद�गईथी।जैसेह�हम न्याया�धकरणकेफैसलेकोपढ़तेह�, इसनेअपनेसामनेरखेगएदस्तावेजकाव्यापक रूपसे�वश्लेषण�कयाथाऔरइस�नष्कषर्परपहॅुचाथा�क�नधार्�रतीद्वाराचा�लत दसइकाईयॉंएकएकलकागठनकरतीहै, यह�ककेरलम�चारव्यवसाय�नष्कषर् इकाइयॉंएकअलगव्यवसायकागठननह�ं�कयाऔरइस�लएजोभुगतान�कया गया, वहव्यवसायबंदहोनेकेकारणधारा 37 केतहतअनु�ेयनह�होगा। नेखात�केआधारपरपाया�कसभीदसइकाईय�के�लएखात�कान्याया�धकरण केवलएकसेटरखागयाथा।यहपायागया�कएक�व�पोषणक�द्र�यप्रणाल� थी,यहभीपायागया�कसभीइकाइय�कोब�को�व�पो�षत�कयागयाथाऔरद्वारा इनखात�कोमुख्यकायार्लयसेसंचा�लत�कयागयाथाऔरयह�ककाजूकोसभी इकाइय�के�लएके�लएएकसाथखर�दागयामुख्यकायार्लयद्वाराप्रसंस्करण था।यहभीपायागया�कप्रबंधनऔर�नयंत्रणम�एकताथी।तदनुसार, न्याया�धकरण नेकहा�कवहसंतुष्टहै�कसभीइकाइयॉंपूर�तरहसेआपसम�जुड़ीहुईथीता�क यहहो�कयेसभीइकाइयॉंकवेलएकथीं।अप�रहायर्�नष्कषर्व्यवसायन्याया�धकरण नेआगेकहा�करू. 4,18,107 केभुगतानऔरव्यवसायकेबीचसंबंधस्था�पतकरने के�लएतथ्यपयार्प्तथेक्य��कव्यवसायकाएक�हस्साश्रम�ववाद�सेप्रभा�वतहुआ था।इस�लएसेके�ववादकोरोकाजाए।इससमग्ररूपव्यवसायऔद्यो�गक उददेश्यके�लएभुगतान�कयागयाथाऔरइस�लए, यहव्यवसायकेउददेश्यके �लए�कयागयाथा।नेठ�कह�कहा�कयहकोतयकरनान्याया�धकारण�नधार्�रती है�कवहअपनाकैसेसंचा�लतकरेगा।उसेजार�रखनेकेव्यवसायव्यवसाय उददेश्यसेइकाइय�क�संख्यादससेघटाकरछहकरनीपड़ी।उनइकाइय�को कमकरनेम�कोईभीकेसंचालनकेदौरान�कयागयाआकिस्मकखचर्व्यवसायखचर् थाऔरधारा 37 केतहतयहथा।नेसेस्वीकायर्उच्चन्यायालयआश्चयर्जनकरूप तथ्यकेसभी�नष्कष�कोखा�रजकर�दयािजसपरन्याया�धकरणद्वारापहु◌ॅंचा गया थाइसनेऐसाइस�लए�कयाके�वचारम�, नेक्य��कउच्चन्यायालयन्याया�धकरण इन�नष्कष�परपहु◌ॅचनेम�कानूनीरूपसेखुदकोगलततर�केसे�नद�शत�कया Case: K.RAVINDRANATHAN NAIR versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, ERNAKULAM [[2000] SUPP. 5 S.C.R. 244] (2000) DATS Pod AT AMA PalVAT INET CATT BWAcHrctbd Geto fSferra Cites Pras c2aicpIROMATBewS OANA, Wert Tad 1972-73 AS 246 সুি�ম �কাট� িরেপাট�স [2000] SUPP. 5 এস. িস. আর যার পূব�বত� বছর করদাতার জন� 30 �শ �সে��র, 1971 তািরেখ �শষ হেয়িছল। �য ���ট হাইেকােট� পাঠােনা হেয়িছল এবং �য �ে�র উ�র তারা করদাতার িব�ে� �নিতবাচক এবং �িতকূলভােব িদেয়িছল তা িন��প: "মামলার তথ� এবং পিরি�িতর িভি�েত, করদাতা আয়কর আইেনর ধারা 37 এর অধীেন 418107 টাকা কত�ন দািব করার অিধকারী িকনা ?" করদাতা, একজন ব���, দশ�ট ইউিনেট কাজু বাদাম ���য়াকরেণর ব�বসা পিরচালনা করেতন। এই ইউিনট�িলর মেধ� চার�ট �করালায় অবি�ত িছল। এই চার�ট ইউিনেটর মেধ� দু�ট করদাতার মািলকানাধীন এবং দু�ট ইজারা �নওয়া হেয়িছল। 1969 সােলর অে�াবের, করদাতা �করালায় �িমক সমস�ার স�ুখীন হন, যার ফেল িতিন �সখানকার চার�ট ইউিনট লক-আউেটর িনেদ�শ �দন। 9 ই মাচ�, 1970 তািরেখ, করদাতা �করালায় তার মািলকানাধীন দু�ট ইউিনট এক�ট �বসরকাির িলিমেটড �কা�ািনর কােছ ইজারা �দন, যার মা� দুজন �শয়ারেহা�ার িছেলন করদাতা এবং তার �ী। এই চ���েত শত� িছল �য দু�ট ইউিনেট িনযু� �িমকেদর চাকিরর ধারাবািহকতা থাকেব। �ায় একই সমেয় ইজারাদাতা �করালায় দু�ট ইউিনট ইজারা িনেয়িছেলন। 21 �শ নেভ�র, 1970 তািরেখ, করদাতা �করালায় ইউিনেটর �িমকেদর �িতিনিধ�কারী ��ড ইউিনয়ন�িলর সােথ এক�ট সমেঝাতা কেরন এবং লক-আউেটর তািরখ পয�� তােদর চাকিরর সময়কােলর জন� �িত বছেরর জন� পাঁচ িদেনর মজুির �দান করেত স�ত হন। �মাট টাকা �দান করা হয়। এর জন� 418107 টাকা করা হেয়িছল। 1972-73 সােলর মূল�ায়ন বছেরর সােথ স�িক�ত পূব�বত� বছের করদাতা এই অথ দান কেরিছেলন, তাই করদাতা 1961 সােলর আয়কর আইেনর 37 ধারার অধীেন 418107 টাকার কত�েনর দািব কেরিছেলন। আয়কর কম�কত�া দািব�ট খািরজ কের �দন। আিপেলর মাধ�েম দািব�ট করা হয়। �াইবু�নাল আিপেলর িস�া� বহাল রােখ। �াইবু�নােলর আেদশ অনুসাের, পূেব� উি�িখত ���ট হাইেকােট� পাঠােনা হয়। আিপেলর রায় এবং আেদশ অনুসাের, করদাতার িব�ে� �ে�র উ�র হাইেকাট� �দয়। করদাতা িবেশষ অনুমিতেত এখােন আেছন। উে�খ� �য, রাজ� িবভাগ ছয়�ট �ে�র �রফাের� �চেয়িছল। �াইবু�নাল তার আেবদন�ট পাঁচ�ট �ে�র সােথ স�িক�ত বেল খািরজ কের িদেয়িছল কারণ উপের �ে�র অ�ভ� এক�ট িবষয়েক ছয়�ট �ে� িবভ� করা হেয়িছল। রাজ� িবভাগ 256(2) ধারার অধীেন হাইেকােট� �ত�াখ�াত পাঁচ�ট �ে�র �রফাের� �চেয় আেবদন কেরিন। এ�ট উে�খ করা �েয়াজন কারণ ছয়�ট �ে�র �কানও�টই এই িভি�েত অ�সর হয়িন �য রাজ� িবভাগ তেথ�র উপর �াইবু�নােলর িস�া�েক িবকৃত বেল মেন কের; WT PAT, Av Persrwocd Sacra AACA AA GAPAC IA WAT CAT QCATCIO ATI faPaword, ACA CASRN BWA CT AP TD Gpiap AY 72 fofeco 4facyBee AHA J2 oslo cuca facaca CA Cela ATorcar BN ee fAVAvRACHID PACH WA! Wo, VSG Pos AIS wceta fawca BAcHicosPICQ AMAA (ASIANA AP CATH CHIT SINCTIS fat ATI waanqetey amor cayay Sed 42 PACs OATS AAD CA PANTS PODAfabletS WIL BOA ADIL TPH BIA NSN DCA, CHAM Bl’ BOAT ITAAP BIA NSN PCA AW AAe WIS, CA WA An Pal Acafat Ol BAN AcharPacy fat A, UM Mal 37 GA DACA Bache AA AT! VSP OM ACTONS Bprocod fofars HAC CATIA CV, WHE SSAA Tas SANSIG CAL BITS PPIUCTPY Der AMT] GD CHATS CATATS CA'_—« FDCPaly WAIT Bes faa, WIS SCAG Ane |al WAN Pal RO Aae GSWIPO Vesey Aer pratera Cac Afaorets BS 44° WNS BOCA Gay AaaBATT AAT ALPAPACIS GAT PIG CHAT VS! GCS CHANT Cw CA ASIANFae PITA Peps fat] OHA, VSD ACCA CA GD HSE CI WANS SOMWYTACA BINGApS Ade seeps fea wc ofa Pras aa CY GSANS BOA AH Bao fat! Vat BIAS AeewW CV, 418107 Trew weATTN Jae BIAS UCM WAS BACT Gray OAPley ICA CACRW WIAA JBIWey VY ACAICHA BAI Aoikio Vcafeet, WIZ WA APomrd WAH Py ACSIACay, IN CHZ Berra Pray facary TH PA ATA Ade ACMA ICT NCA PaRafat | 42 GOMET2 WAAMT Pal VOSA Ae WIS A ASA WOMEVS SDTPal AMVT| VSPaeq WaPword Olay Hears CI, PATON Hrars isa CioCy feta Bred or AT Afabreta PACA! Ord AT Efecy WSysd COW,Wie BOGACOA ALVA VAY CACH PACT BY Paco Rafe] 42 BOAO SHPala PCA CA CHATS Bars Wa GAH Abeta WMA WA Pa Scalerএবং ধারা 37 অনুসাের অনুেমািদত। Oo Wms, AAIPASS, VST Pop CHCA ANS Ocala Wespcram PCT CHA! ib wr Prafeet PAT, BacHrcba Were, Gay JzPPTs CAAA CHTH BAIA MB CAH ATH Serorcd AfAoieroPtaraet! 4a Dray fat, Bacprba Wee, GaGa slo pores aa CrasPCATR I WC PCATR Ae AMD GeTSIlIA AB AWA OAT OAT AICI CATACHUTE! CHA AG SB fat VW VAD Wa Oras Perafer A BScProd Vlfprat fact or Grafh Pal PST 248 Wray caro facaron [2000] SUPP. 5 45. fH. Gira. Case: K.RAVINDRANATHAN NAIR versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, ERNAKULAM [[2000] SUPP. 5 S.C.R. 244] (2000) ਮਾਲ ਨੇ ਤਿੱਥਾਂ 'ਤੇ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂਿੰ ਉਲਟ ਮਿੰਵਨਆ; ਵ ਿੱਚ ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵ ਚ, ਵਕ ਇਹ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਿੱਖੀ ਗਈ ਸਮਿੱਗਰੀ 'ਤੇ ਾਜਬ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁਿੰਵਚਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਵ ਕਲਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਮਿੰਨਦੇ ਹੋਏ ਵਕ ਇਿੱਕ ਜਾਂ ਇਿੱਕ ਤੋਂ ਿੱਧ ਸ ਾਲ ਉਸ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਅਿੱਗੇ ਧਦੇ ਹਨ, ਰੈ ੇਵਨਊ ਨੇ ਇਸ ਤਿੱਥ ਨੂਿੰ ਸ ੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਵਕ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹ ਾਲਾ ਨਹੀਂ ਵਦਿੱਤਾ ਵਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮਾਮਲੇ ਨੂਿੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵ ਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵਲਜਾਇਆ ਵਗਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਪਾਏ ਗਏ ਤਿੱਥਾਂ ਨੂਿੰ ਮਾਲੀਆ ਦੁਆਰਾ ਕੋਈ ਚੁਣੌਤੀ ਨਹੀਂ ਵਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਵਜ ੇਂ ਵਕ ਅਸੀਂ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂਿੰ ਪੜਹਦੇ ਹਾਂ, ਇਸਨੇ ਇਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਿੱਖੇ ਗਏ ਦਸਤਾ ੇਜ਼ਾਂ ਦਾ ਵ ਸਵਤਰਤ ਵ ਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਵਸਿੱਟੇ 'ਤੇ ਪਹੁਿੰਵਚਆ ਵਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਜਾਣ ਾਲੇ ਦਸ ਯੂਵਨਟਾਂ ਨੇ ਇਿੱਕ ਹੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ, ਵਕ ਕੇਰਲ ਵ ਿੱਚ ਚਾਰ ਯੂਵਨਟਾਂ ਨੇ ਇਿੱਕ ਿੱਖਰਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਕ , ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਸੀ, ਉਹ ਕਾਰੋਬਾਰ ਬਿੰਦ ਕਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜੋ ਸੈਕਸ਼ਨ 37 ਦੇ ਤਵਹਤ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ੇਗਾ। ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਿੱਖੇ ਖਾਵਤਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਪਾਇਆ ਵਕ ਸਾਵਰਆਂ ਲਈ ਖਾਵਤਆਂ ਦਾ ਵਸਰਫ ਇਿੱਕ ਸੈੱਟ ਰਿੱਵਖਆ ਵਗਆ ਸੀ। ਦਸ ਯੂਵਨਟ. ਇਸ ਨੇ ਪਾਇਆ ਵਕ ਇਿੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਵ ਿੱਤ ਪਰਣਾਲੀ ਸੀ, ਵਕ ਸਾਰੀਆਂ ਇਕਾਈਆਂ ਨੂਿੰ ਬੈਂਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵ ਿੱਤ ਵਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਵਕ ਇਹ ਖਾਤੇ ਮੁਿੱਖ ਦਫਤਰ ਤੋਂ ਸਿੰਚਾਵਲਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਕ ਕਾਜੂ ਮੁਿੱਖ ਦਫਤਰ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੀਆਂ ਇਕਾਈਆਂ ਲਈ ਇਕਿੱਠੇ ਪਰਵਕਵਰਆ ਲਈ ਖਰੀਵਦਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਹ ੀ ਪਾਇਆ ਵਗਆ ਵਕ ਪਰਬਿੰਧਨ ਅਤੇ ਕਿੰਟਰੋਲ ਦੀ ਏਕਤਾ ਸੀ. ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਵਕਹਾ ਵਕ ਇਹ ਤਸਿੱਲੀ ਹੈ ਵਕ ਸਾਰੀਆਂ ਇਕਾਈਆਂ ਪੂਰੀ ਤਰਹਾਂ ਆਪਸ ਵ ਿੱਚ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਆਪਸ ਵ ਿੱਚ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਤਾਂ ਜੋ ਅਟਿੱਲ ਵਸਿੱਟਾ ਇਹ ਵਨਕਵਲਆ ਵਕ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇਕਾਈਆਂ ਇਕਿੱਲੇ ਇਕਿੱਲੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸਨ। ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਵਕਹਾ ਵਕ ਇਹ ਤਿੱਥ ਰੁਪਏ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਵ ਚਕਾਰ ਗਠਜੋੜ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫੀ ਸਨ। 4,18,107 ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ. ਵਕਉਂਵਕ ਪਾਰ ਦਾ ਇਿੱਕ ਵਹਿੱਸਾ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਝਗਵੜਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਰਭਾਵ ਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸਮੁਿੱਚੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਉਦਯੋਵਗਕ ਵਸਹਤ ਲਈ, ਇਹ ਜਾਇਜ਼ ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਮਵਝਆ ਵਗਆ ਸੀ ਵਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਸ ਇਿੱਕ ਵਹਿੱਸੇ ਵ ਿੱਚ ਉਦਯੋਵਗਕ ਝਗੜੇ ਨੂਿੰ ਰੋਕ ਵਦਿੱਤਾ ਜਾ ੇ। ਇਹ ਉਹ ਉਦੇਸ਼ ਸੀ ਵਜਸ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਸੀ। ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਸਹੀ ਢਿੰਗ ਨਾਲ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਵਕ ਇਹ ਵਨਰਧਾਰਨ ਕਰਨ ਾਲੇ ਲਈ ਸੀ ਵਕ ਉਹ ਆਪਣਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਕ ੇਂ ਚਲਾਏਗਾ। ਆਪਣਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਜਾਰੀ ਰਿੱਖਣ ਦੇ ਮਕਸਦ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂਿੰ ਯੂਵਨਟਾਂ ਦੀ ਵਗਣਤੀ ਦਸ ਤੋਂ ਘਟਾ ਕੇ ਛੇ ਕਰਨੀ ਪਈ। ਉਹਨਾਂ ਯੂਵਨਟਾਂ ਨੂਿੰ ਘਟਾਉਣ ਵ ਿੱਚ ਕੋਈ ੀ ਇਤਫਾਵਕਕ ਖਰਚਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸਿੰਚਾਲਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਖਰਚ ਸੀ ਅਤੇ ਧਾਰਾ 37 ਦੇ ਅਧੀਨ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਤਿੱਕ ਪਹੁਿੰਚ ਕੀਤੇ ਤਿੱਥਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖੁਲਾਸੇ ਰਿੱਦ ਕਰ ਵਦਿੱਤੇ। ਅਵਜਹਾ ਇਸ ਲਈ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਵਕਉਂਵਕ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਵ ਚਾਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਇਨਹਾਂ ਨਤੀਵਜਆਂ 'ਤੇ ਪਹੁਿੰਚਣ ਵ ਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂਿੰ ਕਾਨੂਿੰਨ ਵ ਚ ਗਲਤ ਵਦਸ਼ਾ ਵਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਸੀ ਵਕਉਂਵਕ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਇਿੱਕ ਕਲੀਵਚਿੰਗ ਦਸਤਾ ੇਜ਼ ਨੂਿੰ ਨਜ਼ਰਅਿੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਵਦਿੱਤਾ ਸੀ ਜਾਂ ਨਜ਼ਰਅਿੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਵਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਵਕਉਂਵਕ ਇਸ ਨੇ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿੱਥਾਂ ਨੂਿੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦਾ ਬੋਝ ਇਿੱਕ ਵਧਰ 'ਤੇ ਪਾ ਵਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ ਵਕ ਉਹ ਦਸਤਾ ੇਜ਼ ਕੀ ਸੀ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਸ਼ਾਇਦ ਨਜ਼ਰਅਿੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਾਂ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਹਿੱਕਦਾਰ ਵਕ ੇਂ ਸੀ ਇਸ ਨੂਿੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਜੇਕਰ ਇਸ ਨੂਿੰ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਰਿੱਵਖਆ ਵਗਆ ਹੁਿੰਦਾ। ਇਹ ਕਵਹਣਾ ਗਲਤ ਸੀ ਵਕ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਕੋਈ ੀ ਬੋਝ ਗਲਤ ਢਿੰਗ ਨਾਲ ਪਾਇਆ ਵਗਆ ਸੀ ਵਕਉਂਵਕ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਿੱਖੀ ਗਈ ਸਾਰੀ ਸਮਿੱਗਰੀ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਚਾਹੇ ਇਸ ਨੂਿੰ ਵਰਕਾਰਡ 'ਤੇ ਵਕਸ ਨੇ ਪਾਇਆ ਹੋ ੇ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਮੁਿੱਖ ਵਸਧਾਂਤ ਨੂਿੰ ਨਜ਼ਰਅਿੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਵਕ ਇਹ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਹੈ ਜੋ ਅਿੰਤਮ ਤਿੱਥ-ਖੋਜ ਅਥਾਰਟੀ ਹੈ। ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੇ ਤਿੱਥਾਂ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਫੈਸਲਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਤਾਂ ਹੀ ਵਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਵਕਸੇ ਸ ਾਲ ਦਾ ਹ ਾਲਾ ਵਦਿੱਤਾ ਵਗਆ ਹੋ ੇ ਵਜਸ ਵ ਿੱਚ ਵਕਹਾ ਵਗਆ ਹੋ ੇ ਵਕ ਤਿੱਥਾਂ 'ਤੇ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੀ ਖੋਜ ਵ ਗੜੀ ਹੈ, ਇਸ ਅਰਥ ਵ ਿੱਚ ਵਕ ਇਹ ਅਵਜਹਾ ਹੈ ਜੋ ਾਜਬ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਿੱਖੀ ਸਮਿੱਗਰੀ 'ਤੇ ਪਹੁਿੰਚ ਵਗਆ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵ ਿੱਚ ਹਾਈਕੋਰਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਵਜਹਾ ਕੋਈ ਸ ਾਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਤਿੱਕ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤਿੱਕ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਪਹੁਿੰਚੇ ਤਿੱਥਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਉੱਪਰ ਦਿੱਸੇ ਗਏ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਪਹੁਿੰਚੇ ਤਿੱਥਾਂ ਦੇ ਨਤੀਵਜਆਂ 'ਤੇ ਅਿੱਗੇ ਧਣ ਅਤੇ ਸ ਾਲ ਦਾ ਕਾਨੂਿੰਨ ਵ ਿੱਚ ਜ ਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਪਾਬਿੰਦ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ, ਜੋ ਵਕ ਕਾਨੂਿੰਨ ਦੇ. ਇਿੱਕ ਹ ਾਲਾ ਅਰਜ਼ੀ ਵ ਿੱਚ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਇਿੱਕੋ ਇਿੱਕ ਅਵਧਕਾਰ ਖੇਤਰ ਕਾਨੂਿੰਨ ਦੇ ਸ ਾਲਾਂ ਦੇ ਜ ਾਬ ਦੇਣਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਿੱਖੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਉਦੋਂ ਹੀ ਹੁਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੀ ਤਿੱਥਾਂ 'ਤੇ ਪਾਈ ਗਈ ਖੋਜ ਨੂਿੰ ਉੱਪਰ ਦਿੱਸੇ ਅਰਥਾਂ ਵ ਿੱਚ ਵ ਗੜੇ ਹੋਣ ਜੋਂ ਚੁਣੌਤੀ ਵਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੀ ਕਾਨੂਿੰਨ ਦਾ ਸ ਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਵਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। Case: K.RAVINDRANATHAN NAIR versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, ERNAKULAM [[2000] SUPP. 5 S.C.R. 244] (2000) the A other words, that it could not reasonably have been arrived at on the materials placed before the Tribunal. Alternatively, assuming that one or more of the questions did proceed upon that basis, the Revenue accepted the fact that they were not referred and did not carry the matter to the High Court. There was, therefore, no challenge by the Revenue to the facts found by the Tribunal before the High Court. B As we read the judgment of the Tribunal, it extensively analysed the documents placed before it and came to the conclusion that the ten units run by the assessee constituted a single business, that the four units in Kerala did not constitute a separate business and that, therefore, the payment that was made was not on account of closure of business, which would not be C allowable under Section 37. The Tribunal found, on the basis of the accounts placed before it, that only one set of accounts were maintained for all the ten units. It found that there was one central financing system, that all the units were financed by banks and that these accounts were operated from the head office and that the cashew was purchased for processing by the head office for all the units together. It was also found that there was unity of management D and control. Accordingly, the Tribunal said that it was satisfied that all the units were fully inter-linked and inter-laced so that the inevitable inference was that all these units were one business alone. The Tribunal went on to hold that the facts were sufficient to establish a nexus between the payment of Rs. 4, 18, I 07 and the business. Because a part of the business had been E affected by labour disputes, for the industrial health of the business as a whole, it was thought just and necessary that the industrial dispute in that one part of the business be stopped. This was the purpose for which the payment was made and it was, therefore, incurred for the purpose of the business. The Tribunal noted, correctly, that it was for the assessee to decide how he would conduct his business. For the purposes of continuing his F business, he had to reduce the number of units from ten to six. Any incidental expense in reducing those units was an expenditure incurred in the course of conducting the business and allowable under Section 3 7. The High Court, surprisingly, threw out all the findings of fact that were G reached by the Tribunal. It did so because, in the High Court's view, the Tribunal had misdirected itself in law in arriving at these findings. This was because, according to the High Court, the Tribunal had overlooked or ignored a clinching document and because it had wrongly cast the burden of proving the facts on a party. It is difficult to appreciate what that document was that the Tribunal had supposedly overlooked or how the High Court was entitled H SUPREME COURT REPORTS [2000] SUPP. 5 S.C.R. A to look at it if it had not been placed before the Tribunal. It was erroneous to say that any burden had been incorrectly cast by the Tribunal because the Tribunal had evaluated all the material that was put before it, regardless of who had put it on the record. The High Court overlooked the cardinal principle that it is the Tribunal B which is the final fact finding authority. A decision on fact of the Tribunal can be gone into by the High Court only if a question has been referred to it which says that the finding of the Tribunal on facts is perverse, in the sense that it is such as could not reasonably have been arrived at on the material placed before the Tribunal. In this q1se, there was no such question before C the High Court. Unless and until a finding of fact reached by the Tribunal is canvassed before the High Court in the manner set out above, the High Court is obliged to proceed upon the findings of fact reached by the Tribunal and to give an answer in law to the question of law that is before it. Case: K.RAVINDRANATHAN NAIR versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, ERNAKULAM [[2000] SUPP. 5 S.C.R. 244] (2000) �लए�कयागयाथा।नेठ�कह�कहा�कयहकोतयकरनान्याया�धकारण�नधार्�रती है�कवहअपनाकैसेसंचा�लतकरेगा।उसेजार�रखनेकेव्यवसायव्यवसाय उददेश्यसेइकाइय�क�संख्यादससेघटाकरछहकरनीपड़ी।उनइकाइय�को कमकरनेम�कोईभीकेसंचालनकेदौरान�कयागयाआकिस्मकखचर्व्यवसायखचर् थाऔरधारा 37 केतहतयहथा।नेसेस्वीकायर्उच्चन्यायालयआश्चयर्जनकरूप तथ्यकेसभी�नष्कष�कोखा�रजकर�दयािजसपरन्याया�धकरणद्वारापहु◌ॅंचा गया थाइसनेऐसाइस�लए�कयाके�वचारम�, नेक्य��कउच्चन्यायालयन्याया�धकरण इन�नष्कष�परपहु◌ॅचनेम�कानूनीरूपसेखुदकोगलततर�केसे�नद�शत�कया था।ऐसाइस�लएथा, क्य��क, उच्चन्यायालयकेअनुसार, न्याया�धकरणनेएक क�अनदेखीयाउपे�ाक�थीऔरउसनेगलततर�के�नणार्यकदस्तावेजक्य��क सेएकप�परकोसा�बतकरनेकाबोझडालाथा।यहसमझनाहैतथ्य�मुिश्कल �कवहथा�कनेक�थतसेअनदेखीक�थीयादस्तावेजक्यान्याया�धकरणरूप कैसेउनकोदेखनेकाहकदारथाय�दउच्चन्यायालयदस्तावेज�उन्ह�न्याया�धकरण केसम�नह�ंरखागयाथा।यहकहनागलतथा�ककोईभीन्याया�धकरणद्वारा बोझगलततर�केसेडालागयाथानेउनसभीकाक्य��कन्याया�धकरणसाम�ग्रय��कयाथाजोउसकेसामनेरखीगईथीं, भलेह��कसीनेभीइसेम�मूल्यांकन�रकाडर् रखाथा। उच्चनयायालयनेइसमूल�सद्वांतक�अनदेखीक��कन्याया�धकरण ह�अं�तमखोजनेवालाहै।केपरतथ्यप्रा�धकारन्याया�धकरणतथ्यउच्च केवलतभी�दयाजासकताहैजबउसेएकभेजागयाहोन्यायालयद्वाराप्रष्न िजसम�कहागयाहो�कतथ्य�परन्याया�धकरणका�नणर्य�वकृतहै, इसअथर्म��क यहऐसाहैजोकेसम�रख�गयेपरयथो�चतसेनह�ंआन्यायालयसामग्रीरूप सकताथा।इसमामलेम�केसम�ऐसाकोईसवालनह�ंथा।जबउच्चन्यायालय तकन्याया�धकरणद्वारापहॅुचाएगएतथ्यके�नष्कषर्कोउपर�नधार्�रततर�केसेउच्च केसम�नह�ं�कयाजाताहै, तबतकन्यायालयप्रश्नगतउच्चन्यायालय न्याया�धकरणपहं◌ुचेगएतथ्य�के�नष्कष�परआगेबढ़नेके�लए ;कानूनकेसवाल काजवाबदेनाजोउसकेसामनेहै।हैद्धबाध्य एकआवेदनम�काअ�धकारहै- संदभर्उच्चन्यायालयएकमात्र�ेत्र उसकेसामनेरखेगएकानूनकेप्रश्न�काउ�रदेनाहैजबतथ्यपरन्याया�धकरण के�कसी�नष्कषर्कोउपरबताएगएअथ�म�, �वकृतहोनेकेरूपम�चुनौतीद�जाती हैतबह�कानूनकाप्रश्नउत्पन्नहोताहै। से, जोहमारेसामनेउठायागया�नष्प�रूपएकमात्रतकर्राजस्वद्वारा है�कइसरा�शकोकेम�नह�ं�दखायाजासकताहै�नधार्�रतीद्वाराव्ययरूप उसकेकेरलक�चारइकाइय�कोबंदकर�दयागयाथा।यहक्य��कद्वारा होगाय�दनेपाया�कयेचारइकाइयॉंएकअलगतकर्स्वीकायर्न्याया�धकरण व्यवसायकागठनकरतीह�।इन�नष्कषर्कोध्यानम�रखतेहुए�कयेऔर सभीकेरलकेबाहरइकाइय�नेएककागठन�कया, इसअन्यव्सयवसाय तरहकेकेसंबंधम��कयाजानाचा�हए।व्यवसायखचर् न्याया�धकरणद्वारापाएगएतथ्य�परइससेदूरजानेक�कोईबात नह�ंहै�क 4,18,107 काजो�कयागयाथावहएकरूपयेखचर्�नधार्�रतीद्वारा थाऔरधारा 37 केतहतइसक�कटौतीकाव्यावसा�यकव्यय�नधार्�रती हकदारथा। नतीजतन, द�वानीअपील�क�अनुम�तद�जातीहै।�ववा�दत�नणर्य औरआदेश�कयाजाताहै।सवालकाजवाबऔरअपास्तसकारात्मक केप�म��दयाजाताहै।�नधार्�रती लागतकेबारेम�कोईआदेशनह�ं। अपील�क�अनुम�तद�गई। Case: K.RAVINDRANATHAN NAIR versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, ERNAKULAM [[2000] SUPP. 5 S.C.R. 244] (2000) Oo Wms, AAIPASS, VST Pop CHCA ANS Ocala Wespcram PCT CHA! ib wr Prafeet PAT, BacHrcba Were, Gay JzPPTs CAAA CHTH BAIA MB CAH ATH Serorcd AfAoieroPtaraet! 4a Dray fat, Bacprba Wee, GaGa slo pores aa CrasPCATR I WC PCATR Ae AMD GeTSIlIA AB AWA OAT OAT AICI CATACHUTE! CHA AG SB fat VW VAD Wa Oras Perafer A BScProd Vlfprat fact or Grafh Pal PST 248 Wray caro facaron [2000] SUPP. 5 45. fH. Gira. IM AG VISaUcara AACA AT AAT BS OCS AT CHATA GAT! ACT Ae wet feet CTLISD Qlal CPING CAT Wersicsy ONATA CHSA ACAI BPAY VISPAT OldANCA Cl WAS CAMMN Aa Baer Or yewsy Praha, cH AfocH caPCGCacafaer wr fafacerca BACHE 2 Wot AUMfScs Ww! HCA CJ, "OAPANAz HSTS OA BeprarrspratPOP | VSMC Ow Wace CHING HAs VSHIG Was face Alla AAOld PIV INA CHATS AY ACA BA Ao Jel BT CA, OlATA WA VISMaceaPrarelt fapw, 42 IceCl AM ITT CA BSacera HTN Aran faaaasa OATTerrors CTA CIS AT 42 GPC, RACHICEA WIA 4 GST CHIANGaay faq AT] VOT AT GSIcacay PCY CHAM CHAS VA BASCHICoA ATACTON Ste Wales AoA Hal RA Wowmy AAS ASHI VSIcnced PCBCAT QC WCAA Wetlcetd WA Acyl CATS Aee la HTACA Aie<Pl VUTAtAd ACAWMl2q0 Gad Mas aA! Selo PITH BIC BaCprtod Gena afer = wa WNW aeBUScId ACTA Wd HSA AO HAA OATS VI VAN JS BHA OATSWe JT ACACW CY] HUAla SD AY Syl yo V8 ACS ACI AM CWO ACSTPONTH LISD [TPO IT BIC Pal ACA! MAT HSIN SIMCHA AACN Cl Yharlo WwAy DPCACY Ol RA, 42 IA’ AaaANY WT Pal VAC ACA JIM VIC AT DAY CVI Bal’ CHAT VSPA Gay ATPa AAs Heafey PANS AA TH HCA MSM VIS 42 Yet ARAMRd am BATU CHATS AAT CT 2 Blalo ZOMG APL AAP BAM NOT PCAJe Jae aes Weta Bass ANS Bind apo DPT Not DSA JeRRIAUISONEe DED Pop AIM ward fofecs, 42 Wey CCD CARS ASM WA VT ClPana 418107 bret aa feat Gale Danas IIT sae Pan Mal 37 GAWACy JA Poca Vftprat facet PWT, HSM BlAcTaa 2y| faofu ay sae BIC Afea pal BaATT GOW Bodios Ade PANS ACH MSA Zl 2b FANCY CPI 3 BUCH CSI আিপল অনুেমািদত। িভ. এস.এস DISCLAIMER The translated Judgment in vernacular language is meant for the restricted use of the litigant to understand it in his/her language and may not be used for any other purpose. For all practical and official purposes, the English version of the Judgment shall be authentic and shall hold the field for the purpose of execution and implementation. । Case: K.RAVINDRANATHAN NAIR versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, ERNAKULAM [[2000] SUPP. 5 S.C.R. 244] (2000) ਇਿੱਕ ਹ ਾਲਾ ਅਰਜ਼ੀ ਵ ਿੱਚ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਇਿੱਕੋ ਇਿੱਕ ਅਵਧਕਾਰ ਖੇਤਰ ਕਾਨੂਿੰਨ ਦੇ ਸ ਾਲਾਂ ਦੇ ਜ ਾਬ ਦੇਣਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਿੱਖੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਉਦੋਂ ਹੀ ਹੁਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੀ ਤਿੱਥਾਂ 'ਤੇ ਪਾਈ ਗਈ ਖੋਜ ਨੂਿੰ ਉੱਪਰ ਦਿੱਸੇ ਅਰਥਾਂ ਵ ਿੱਚ ਵ ਗੜੇ ਹੋਣ ਜੋਂ ਚੁਣੌਤੀ ਵਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੀ ਕਾਨੂਿੰਨ ਦਾ ਸ ਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਵਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮਾਲੀਏ ਿੱਲੋਂ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਸਰਫ਼ ਇਿੱਕ ਹੀ ਦਲੀਲ ਰਿੱਖੀ ਗਈ ਹੈ ਵਕ ਇਹ ਖਰਚਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੌਰਾਨ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਵਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਵਕਉਂਵਕ ਕੇਰਲ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਯੂਵਨਟਾਂ ਵਜਨਹਾਂ ਦੇ ਸਬਿੰਧ ਵ ਿੱਚ ਇਹ ਖਰਚਾ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਸੀ, ਬਿੰਦ ਕਰ ਵਦਿੱਤਾ ਵਗਆ ਸੀ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੁਆਰਾ. ਇਹ ਦਲੀਲ ਮਿੰਨਣਯੋਗ ਹੋ ੇਗੀ ਜੇਕਰ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਨੇ ਪਾਇਆ ਵਕ ਇਹ ਚਾਰ ਇਕਾਈਆਂ ਿੱਖਰਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਮਿੱਦੇਨਜ਼ਰ ਵਕ ਕੇਰਲਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਇਕਾਈਆਂ ਨੇ ਇਿੱਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਅਵਜਹੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸਬਿੰਧ ਵ ਿੱਚ ਖਰਚੇ ਨੂਿੰ ਮਿੰਵਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਿੱਲੋਂ ਪਾਏ ਗਏ ਤਿੱਥਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਤਿੱਥ ਤੋਂ ਵਕਨਾਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਵਰਹਾ। 4,18,107 ਜੋ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਸੀ ਇਿੱਕ ਪਾਰਕ ਖਰਚਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਵਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਧਾਰਾ 37 ਦੇ ਤਵਹਤ ਇਸਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਹਿੱਕਦਾਰ ਸੀ। ਨਤੀਜੇ ਜੋਂ, ਵਸ ਲ ਅਪੀਲਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਵਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਨਰਪਿੱਖ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂਿੰ ਇਿੱਕ ਪਾਸੇ ਰਿੱਵਖਆ ਵਗਆ ਹੈ. ਸ ਾਲ ਦਾ ਜ ਾਬ ਹਾਂ ਪਿੱਖੀ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਹਿੱਕ ਵ ਿੱਚ ਵਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖਰਵਚਆਂ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਆਰਡਰ ਨਹੀਂ। ੀ.ਐੱਸ.ਐੱਸ ਅਪੀਲਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ। ਡਿਸਕਲੇਮਰ ਸਥਾਨਕ ਭਾਸਾ ਡ ਿੱਚ ਅਨੁ ਾਦ ਕੀਤਾ ਡਿਆ ਡਨਆ ਡਨਰਣਾਂ ਕੇ ਲ ਮੁਕਿੱਦਮੇਬਾਜਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾਸਾ ਡ ਿੱਚ ਸਮਝਣ ਤਿੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਡਕਸੇ ਹੋਰ ਉਦੇਸ ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ । ਸਾਰੇ ਡ ਹਾਰਕ ਅਤੇ ਅਡਿਕਾਰਤ ਮੰਤ ਾਂ ਲਈ ਡਨਆਂ ਡਨਰਣੇ ਦਾ ਅੰਿਰੇਜੀ ਸੰਸਕਰਣ ਪਰਮਾਡਣਕ ਹੋ ੇਿਾ ਅਤੇ ਅਮਲ ਲਾਿੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਡਦਿੱਤੀ ਜਾ ੇਿੀ। Tarun Mehra Advocate Case: K.RAVINDRANATHAN NAIR versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, ERNAKULAM [[2000] SUPP. 5 S.C.R. 244] (2000) The only jurisdiction of the High Court in a reference application is to D answer the questions of law that are placed before it. It is only when a finding of the Tribunal on fact is challenged as being perverse, in the sense set out above, that a question of law can be said to arise. The only argument, fairly, that has been raised before us by the Revenue is that this expenditure could not be said to have been