Lakshmiji Sugar Mills Co v. Commissioner Of Income Tax, New Delhi

Case: LAKSHMIJI SUGAR MILLS CO. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, NEW DELHI [[1972] 1 S.C.R. 465] (1972) . | tees free wertqatey_ a: - _ |7 Ae| CacAe|oe(Lakshmiji Sugar Mills Co. | _ — :| - Commissioner of Income-tax, New Delhi) - Commissioner of Income-tax, New Delhi) Commissioner of Income-tax, New Delhi) of Income-tax, New Delhi) Income-tax, New Delhi) New Delhi) Delhi) | - Commissioner of Income-tax, New Delhi) - Commissioner of Income-tax, New Delhi) Commissioner of Income-tax, New Delhi) of Income-tax, New Delhi) Income-tax, New Delhi) New Delhi) Delhi)|aa|(27Brae, 1971)- OO | (Ato Ro GAo RTF AT To UAo Wat) * - —-gfesaa gene daa Gaz, 1922 (areata orane afafaad, 1922) (1922 sr sferfram Feat 11), atet 10 (2)(15)—aeat dat wT atsReal ate stat frat & ae agal F fasta ¥ fac ae faara afwaqal afaara & ate oe aaa a—ag HITaTt Bara H fag Gat aa wa.fara ara srea gt farg sae. fratfeal at ghar craar fast ara agiU—sa THA AT AAT HITT Ae Ta saa s fag want FT FetalOATFI | | | faaifeat om state fafate aeqdt 2 At at aad ate aad er areareHeat & 1 fratfedt at at ath faeFi frate at 1956-573 arafiaa FarareataGar& tea fratfeal a gat cea aeart at wear faara oferg at TAT HEA Tea Heal aT arate feet F dra asat } faara ¥ faq afuera% aIT 75,000 eat ate37,500 wat daa faciag eqa un HaatTETAS TANT asat F fanra F fae fear war ar. 7 ass HAT: AHI atacafea of ate saar gare fa art F are Tt acare at aeafea aat tatxaaad Hare frome ae g fe ase faegea ae garg we at at fratfedt at gaasal & eta F fag waar Vt arear| fraifedt F aotHe ara al STATAett TAT wager weal at aetdl fac ary sr arar fear faq arazHx—ostfrarfcatvat wrat aie & fraifedt gaat ara % aé¥ faeg erat frata fear) | sea carota sa Foy earavaa saa & aay fata Bl UAes & faz ayAAT BY HTT TT ATT AT HTS FT,. 8 | . | 106 Seqan artataa fasta ofa [1972]1 Bo fite qo afafaatica—oit ase aang ag df ste fanfasat ag ot, & fraifeat | a arafer adt at ate a crarea a ag ceraaa & fa staat m faafar Hzargu aa faatfedt 4 gt yaar ari gaa aear dar att art fafwer aaywie fact } da age % faara ¥ far Fae gay afaera fear argaat ceesewq WT galaaT BAR HITaTA aH Tear ofeafer Hear ¥ fre eaate fa aaare wecarat at ae areal & aay BY gee amar ar areard afersta aaie gat feafa ar asst ate 8 meting HAH qwarq fauifed* ag faarxfar fa seam aga & fanra & wea F ofeaga Haga gfe at seitagBAF PLATT -H, HY AAT Tarar at ate feat ger Hoar Ara eqs BTA Tray wade faq qrawre at faq qrawre at qrawre at atag ease 8 fe ag cag arate TaTa % fag arga afce & fear mar ar fa frat ara siea at faq gaa faaifedt at eererat fart avar aét ar(424)Oo _| gaat cee ‘ at, wade faq qrawre at faq qrawre at qrawre at at | | faaifedl Aa saa fear ar ag ara aga & aenat afafersaghaad & faq sama feat war ari agal faara er area ete areasfaatfeal aren Sreary- Bara HT THT saratatsah fated afewra 4Rat arg fasae at farang fe ase faega ag aarg oral at ate ga aeat& fratfedt at praar eter fray ara 21 wa: wea IT Tate RTale ox Age frat sat afer ary (Fz 5)| ‘ Oo agaifaa facta | | [1968]68 BTko Zo aI<e 301:a.Mast aged, Teaat aaret gary fgegena Mae” . | |.fefazs(Commissioner of Income-tax, West BengalVs, Hindustan Motors Ltd.);; ; : 4 | ||aqatea face|[1961]41sige Aomito’ 414,(1961) 2uHe MoITO 729s||osMarae ongaa, ofa det TAT TIT HARA SGea (Commissioner of Income-tax, West Bengalss, Royal Calcutta Turf Club);2 a so , _ ar a, _ So , a afatace fata a [1955]27 age domito 34, 45; (1955) 1 Gate ato__ae sere wlAE HeUeTT fafads aaa moat&>Maat, at artet (Assam Bengal Cement Co.=|-.* °Ltd.Vs,Commissionerof Income-tax,West|.* agate gare fineao stra arata (Fato Taz] 107 i — fafaet acted afeatfzat :1968 at fafan ade do 1928. ne | «1963araae fade Fo 18FH feet aoa arate * ade feet aoa arate * ade aoa arate * ade arate * ade * ade ade17 Bratt, 1967 % faata atx mee F fares fare gargs Ant sh ag ade | FH feet aoa arate * ade feet aoa arate * ade aoa arate * ade arate * ade * ade ade aitarat at att &gash Sto Be gate AT Ho Me Vealseaal at att a_—-wast Tae do Zag, Mo UH FAM, MITe|QHo aA aI ato Sto MAF||raTaTaa #1 faara raraifaria go ato Mat F feat)- ;7 tere_oe|. | ‘ aatarfitafat tere Case: LAKSHMIJI SUGAR MILLS CO. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, NEW DELHI [[1972] 1 S.C.R. 465] (1972) ਲਕ#ਮੀਜੀ #ੂਗਰ ਿਮਲਸ ਕੰਪਨੀ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਿਮ#ਨਰ, ਨਵ7 ਿਦੱਲੀ 27 ਅਗਸਤ 1971 [ ਕੇ. ਐDਸ. ਹੇਗਡੇ ਅਤੇ ਏ. ਐDਨ. ਗਰੋਵਰ, ਜੇ. ਜੇ.] ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਕਾਨੂੰਨ-ਪੂੰਜੀ ਜL ਮਾਲੀਆ ਖਰਚ-ਟੈਸਟ ਅਪੀਲਕਰਤਾ-ਮੁੱਲLਕਣਕਰਤਾ ਇੱਕ ਪQਾਈਵੇਟ ਿਲਮਿਟਡ ਕੰਪਨੀ ਹੈ ਜੋ ਖੰਡ ਦੇ ਿਨਰਮਾਣ ਅਤੇ ਿਵਕਰੀ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਚਲਾSਦੀ ਹੈ। ਮੁੱਲLਕਣ ਸਾਲ 1956-57 ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਲੇਖਾ ਿਮਆਦ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ। 75,000/- ਅਤੇ ਰੁਪਏ. 37,000/- ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੰਨਾ ਉਤਪਾਦਕ ਕ]ਦਰL ਅਤੇ ਮੁੱਲLਕਣਕਰਤਾ ਦੀਆਂ ਖੰਡ ਸੀ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਦਰਿਮਆਨ ਸ`ਕ ਿਵਕਾਸ ਲਈ ਯੋਗਦਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ (ਯੂ. ਪੀ. ਗੰਨਾ ਰੈਗੂਲੇ#ਨ ਅਤੇ ਖੰਡ ਅਤੇ ਖਰੀਦ ਐਕਟ, 1953 ਦੇ ਤਿਹਤ) ਮੁੱਲLਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਯੂ. ਪੀ. ਦੇ ਗੰਨਾ ਿਵਭਾਗ ਦੀ ਗੰਨਾ ਿਵਕਾਸ ਪਿਰ#ਦ ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਹ ਸ`ਕL ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਸਨ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤe ਬਾਅਦ ਵੀ ਇਹੋ ਿਜਹੀਆਂ ਹੀ ਰਹੀਆਂ। ਸੁਧਰੀਆਂ ਸ`ਕL ਨf ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀਆਂ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਤੱਕ ਗੰਨf ਦੀ ਢੋਆ-ਢੁਆਈ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਿਦੱਤੀ ਅਤੇ ਇਹ ਖਰਚ ਵਪਾਰਕ ਸਹੂਲਤ ਅਤੇ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਮਾਲ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ, ਅਪੀਲ ਿਟQਿਬਊਨਲ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨf ਪਾਇਆ ਿਕ ਇਹ ਯੋਗਦਾਨ ਪੂੰਜੀਗਤ ਖਰਚੇ ਦਾ ਗਠਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਕਟੌਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਆਿਗਆ ਨਹ7 ਿਦੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਅਪੀਲ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੰਦੇ ਹੋਏ, ਆਯੋਿਜਤ- ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥL ਅਤੇ ਹਾਲਤL ਿਵੱਚ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਜਬੂਰੀ ਤe ਇਲਾਵਾ ਵਪਾਰਕ ਸਹੂਲਤ ਦੇ ਕਾਰਨL ਕਰਕੇ ਮੁਲLਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਸ`ਕL ਦਾ ਿਵਕਾਸ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ lਤੇ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਕਮਾਉਣ ਦੇ ਿਦQ#ਟੀਕੋਣ ਨਾਲ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਲਈ ਸੀ। ਿਟQਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਿਕਸੇ ਵੀ ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਅਣਹeਦ ਿਵੱਚ ਿਕ ਸ`ਕL ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰnL ਨਵL ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤ ਈ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਲਾਭ ਿਮਲੇਗਾ, ਖਰਚ ਇੱਕ ਐਡਿਮਸਬਲ ਕਟੌਤੀ ਵਜe ਮਨਜ਼ੂਰ ਸੀ। [ 468 ਐDਚ] ਅਸਾਮ ਬੰਗਾਲ ਸੀਿਮੰਟ ਕੰਪਨੀ ਿਲਮਿਟਡ ਬਨਾਮ ਸੀ. ਆਈ. ਟੀ. ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ, 27ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ.34,45; ਸੀ. ਆਈ. ਟੀ. ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਬਨਾਮ ਿਹੰਦੁਸਤਾਨ ਮੋਟਰਜ਼ ਿਲਮਿਟਡ, 68 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 301 ਅਤੇ ਸੀ. ਆਈ. ਟੀ. ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਬਨਾਮ ਰਾਇਲ, ਕਲਕੱਤਾ ਟਰਫ ਕਲੱਬ, 41 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 414 ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂਇਕ ਫੈਸਲਾਃ 1968 ਦੀ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 1928. ਿਦੱਲੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 17 ਫਰਵਰੀ, 1967 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇ# ਤe ਿਵ#ੇ# ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਰੀ-ਫੇਰtਸ ਨੰਬਰ 18 1963 ਿਵੱਚ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲe ਡੀ. ਕੇ. ਬਜਾਜ ਅਤੇ ਕੇ. ਬੀ. ਰੋਹਤਗੀ। ਐਸ. ਟੀ. ਦੇਸਾਈ, ਪੀ. ਐਲ. ਜੁਨf ਜਾ, ਆਰ. ਐਨ. ਸਚਥੀ ਅਤੇ ਬੀ. ਡੀ. #ਰਮਾ, ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਲਈ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਗਰੋਵਰ, ਜੇ. ਇਹ ਇੱਕ ਿਵ#ੇ# ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਅਪੀਲ ਹੈ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਰੈਫਰtਸ ਿਵੱਚ ਿਦੱਲੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਫੈਸਲਾ। ਮੁੱਲLਕਣਕਰਤਾ, ਜੋ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਪQਾਈਵੇਟ ਿਲਮਿਟਡ ਕੰਪਨੀ ਹੈ ਜੋ ਖੰਡ ਦੇ ਿਨਰਮਾਣ ਅਤੇ ਿਵਕਰੀ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਖੰਡ ਿਮੱਲL ਹਨ-ਇੱਕ ਮਹੋਲੀ (ਸੀਤਾਪੁਰ) ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਰਾਜਾ-ਕਾ-ਸਹਸਪੁਰ (ਮੁਰਾਦਾਬਾਦ) ਿਵੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦਫ਼ਤਰ ਨਵ7 ਿਦੱਲੀ ਿਵੱਚ ਹੈ। ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਲੇਖਾ ਅਵਧੀ ਦੌਰਾਨ ਮੁੱਲLਕਣ ਸਾਲ 1956-57 ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ। 75,000/- ਅਤੇ ਰੁਪਏ. 37,500/- ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੰਨਾ ਉਤਪਾਦਕ ਕ]ਦਰL ਅਤੇ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀਆਂ ਖੰਡ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਦਰਿਮਆਨ ਸ`ਕ ਿਵਕਾਸ ਲਈ ਯੋਗਦਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ lਤਰ ਪQਦੇ# ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਗੰਨਾ ਿਵਭਾਗ ਦੀ ਗੰਨਾ ਿਵਕਾਸ ਪਿਰ#ਦ ਨੂੰ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜLਦਾ ਸੀ। ਮਾਲ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਨf ਪਾਇਆ ਿਕ ਇਹ ਸੰਕਲਪL ਗੰਨਾ ਉਤਪਾਦਕ ਕ]ਦਰL ਅਤੇ ਖੰਡ ਿਮੱਲL ਦਰਿਮਆਨ ਸ`ਕL ਦੇ ਿਨਰਮਾਣ ਅਤੇ ਿਵਕਾਸ ਲਈ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਮੰਿਨਆ ਿਕ ਇਹ ਰਕਮL ਪੂੰਜੀਗਤ ਖਰਚੇ ਦਾ ਗਠਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਦੇ ਸਮ] ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਕਟੌਤੀ ਵਜe ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹ7 ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਅਪੀਲ ਿਟQਿਬਊਨਲ ਨf ਿਵਭਾਗੀ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਆਦੇ# ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਿਖਆ। ਇੱਕ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾਇਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਿਟQਿਬਊਨਲ ਨf ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਦੋ ਸਵਾਲ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਜੇ। ਅਸ7 ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਿਸਰਫ਼ ਦੂਜੇ ਸਵਾਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹL ਜੋ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈਃ " ਭਾਵ] ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਹੋਵੇ। 75,000/- ਅਤੇ ਰੁਪਏ. 37,500/- ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ ਸ`ਕ ਿਵਕਾਸ ਫੰਡ ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ -ਯੂ. ਪੀ. ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੈਪੀ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼L ਵਜe ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹ7 ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ -ਿਕੰਨਾ ਖਰਚਾ? ” ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨf ਿਕਹਾ ਿਕ ਉਪਰੋਕਤ ਖਰਚੇ ਨੂੰ ਮਾਲੀਆ ਖਰਚ ਨਹ7 ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਮੁਲLਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਜਵਾਬ ਵਾਪਸ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਮੁੱਲLਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁੱਝ ਤੱਥ ਪੂਰੀ ਤਰnL ਪQਮਾਿਣਤ ਹਨ। ਇਹ ਹਨ (1) ਸ`ਕL ਦੇ ਿਵਕਾਸ ਲਈ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਖਰਚਾ ਅਤੇ ਯੂ. ਪੀ. #ੂਗਰਕੇਨ ਰੈਗੂਲੇ#ਨ ਆਫ ਸਪਲਾਈ ਐਡ ਪਰਚੇਜ਼ ਐਕਟ, 1953 ਦੇ ਉਪਬੰਧL ਤਿਹਤ ਉਪਰੋਕਤ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਦੀ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਿਨਰਧਾਰਕ lਤੇ ਸੀ; (2) ਸ`ਕL ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਸਨ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤe ਬਾਅਦ ਵੀ ਇਸ ਤਰnL ਹੀ ਰਹੀਆਂ। ( 3 ) ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਵੱਲe ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਇਹ ਸੀ ਿਕ ਸੁਧਰੀਆਂ ਸ`ਕL ਗੰਨf ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਕ]ਦਰL ਤe ਿਮੱਲL ਤੱਕ ਗੰਨf ਦੀ ਢੋਆ-ਢੁਆਈ ਅਤੇ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀਆਂ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਤੱਕ ਸਪਲਾਈ ਦੇ ਪQਵਾਹ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਦੇਣਗੀਆਂ ਅਤੇ (4) ਵਪਾਰਕ ਸਹੂਲਤ ਦੇ ਕਾਰਨL ਅਤੇ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਖਰਚਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। Case: LAKSHMIJI SUGAR MILLS CO. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, NEW DELHI [[1972] 1 S.C.R. 465] (1972) LAKSHMIJI SUGAR MILLS CO. A v. COMMISSIONER OF INCOME TAX, NEW DELHI August 27, 1971 [K. S. HEGDE AND A. N. GROVER, JJ.) Inco1ne Tax Act-Capital or Revenue Expenditure-Test B The appellant-assessee is a private Ltd. Company carrying on the business of manufacture and sale of sugar. During the accountin~ period relating to the assessment year 1956-57, sums of Rs. 75,000/-and Rs. 37,000/- were paid by the assessee to the Cane Development Council of the Sugarcane Department of U.P. (under U.P. Sugarcane Regulation and Sugar and. Purchase Act, 1953) by way of contribution for road development between various sugar cane producing centres and the sugar c factories of the assessee. The roads were originally the property of the Government and remained so after improvements had been made., The improved roads facilitated the transportation of cane to the factories of the assessee and the expenditure was incurred for commercial expediency and for benefit of the day to day business of the assessee. The Revenu< Authorities, the Appellate Tribunal and the High Court found that these contributions constituted capital expenditure and could not be aUowed as D an admissible deduction in computing the total income of the a:ssessee. Allowing the appeal, HELD : In the facts and circumstances of the case the expenditure was incurred by the assessee for reasons of commercial expediency apart from statutory compulsion. The development of the roads was necessarily meant for facilitating the carrying on of the assessee's business with a ·view to produce profits. In the absence of any finding by the Tribunal that the roads were to be altogether newly n1ade and that the assessc~ E would get an enduring benefit, the expenditure was allowable as an admb~ sible deduction . .[ 468 HJ Assam Bengal Cement Co. Ltd. v. C.l.T. West Bengal, 21 I.T.R. 34, 45; C.l.T. West Bengal v. Hindusthan Motors Ltd., 68 I.T.R. 301 and C.l.T. west Bengal v. Roya/. Calcutta Turf Club, 41 I.T.R. 414. referred to., , C1v1L APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal No. 1928 of F 1968. Appeal by special leave from the judgment and order dated February 17, 1967 of the Delhi High Court in Income-tax Re-ference No. JS of 1963. D. K. Bajaj and K. B. Rohatgi, for the appellant. S. T. Desai, P. L. Juneja, R. N. Sachthey and B. D. Sharma. G for the respondent. The Judgment of the Court was delivered by GroYer. J. This is an appeal by special leave from a judgment of the Delhi High Court in an Income tax Reference. The assessee, which is the appellant, is a private limited com-pany carrying on the business of manufacture and sale of sugar. H It has two sugar mills one at Maholi (Sitapur) and the other at Raja-ka-Sahaspur (Moradabad). The head office of the asses-see is at New Delhi. During the accounting period relating to Rs. 75,000/- and the assessment year 1956-57 sums of Rs. 75,000/-and Rs. 3 7 ,500/- were paid by the assessee to the Cane Development Council of the Sugarcane Department of the Government of Uttar Pradesh by way of contribution for road development between the various sugarcane producing centres and the sugar factories of the assessee. The revenue authorities found that these con-tributions were intended to be applied for the construction and development of roads between the sugarcane producing centres and the sugar mills and held that these amounts constituted capi-tal expenditure and could not be allowed as an admissible deduc-tion while co;pputing the total income of the assessee. The Appellate Tribunal upheld the order of the departmental autho-rities. On an application being moved the Tribunal referred two questions of law to the High Court. We are concerned only, in the present case, with the second question which is as follows "Whether the sums of Rs. 75,000 and Rs. 37,500 paid to the Road Development Fund set up by the Gov-ernment of U.P. were rightly disallowed as items of capi-tal expenditure ?" Case: LAKSHMIJI SUGAR MILLS CO. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, NEW DELHI [[1972] 1 S.C.R. 465] (1972) | «1963araae fade Fo 18FH feet aoa arate * ade feet aoa arate * ade aoa arate * ade arate * ade * ade ade17 Bratt, 1967 % faata atx mee F fares fare gargs Ant sh ag ade | FH feet aoa arate * ade feet aoa arate * ade aoa arate * ade arate * ade * ade ade aitarat at att &gash Sto Be gate AT Ho Me Vealseaal at att a_—-wast Tae do Zag, Mo UH FAM, MITe|QHo aA aI ato Sto MAF||raTaTaa #1 faara raraifaria go ato Mat F feat)- ;7 tere_oe|. | ‘ aatarfitafat tere ag ata wa mane fade F feet gear eararaa& frata > fase |fate carga & ae st ng 21 fratfedt, A ateredh @, cH siete fafade-erga S11 ag Aa qart ate Faq Hr arvare Heat 2 | faaifedd a a Harfam & 1 um natal (Atargz) Howe gad uarwagage (Guatarz) F211fratfedt ar ger erataa aat facetH 2) fata ae 1956-57 a arafead©rear Breatrafe & ekera fathead A sat sae aearerear faa at aaafaara cfeag at faatfedt & aear Ger wea ara fafaer Beg ate ait FHite F da asa & farafaa afeara % ate ge 75,000 waa Aix37,500 era dan far & 1 user orfrarfeat at ag area gar fe 4. afaata+WATar HWA ay Heal at dat fast Haq aes aay ate saat faraara Fame say F fag arafaaF aie seals ae afafratier fear feJ catqait-aaa g Wit faatfedt at ga ara st aaa Hwa ana va THAT el weltfear sar agate vat fear at awar i atte afasu & faatta orfaaricatSmee at sfar sguar| cH maar fan wa ae afeaca Fat fafa-sea‘seq eararag sy facfas fag1 sega aay F gare araey Fae gat set A@ WM ea THT Z—.yeCHIT TAT TAT aTHTe are carer sl as asa fama fafa yedatHT 7 75,000 eqs ate 37,500 ead at ufmat gsit-eqq at aayHACIT aa wT a qagara st ae PPos. , ee 4s | a ie Seq rararaa a ag afufaatfea frat fr gay’ aa amy BY Uses aay Tat aTaT | Hl AAT AIX Far TY az fear ag faatfedl ¥ fares arCo AA | 2. faatfedt & qaare agqare gy ae gat wT a femacs Tt agretaTHI E—(1) Wear sara ars eae arg agat woe H Tag fasta az, F fac 1953 at F ale scaredfaatfedt F alagz soya qo loafaara Bea Hl aTeTaT at, (2) aes Aaa: aeaTT HY arafer a ate gare far on | | - 108 geaanvara facia afaet = [1972] 1 wae fto ge “are awa wT avert At arateae ea, (3) GHATA aTeT ferae frettedX afaara fear ar, ag gaat ge aeal oe B ear Gar wea aA Heat A frat& afcadl at vex ar ofeaega ate ala at faatfedt B arearal & ate HITEa fare AA sa ary cara HY GHC TAAL aT, ANT (4) aaa aTfgheas aghraafar ae fratftal & arcane i fea-nfa-faa aa ara rae & fac sora fear“Tat at|. 3. seq rararaa A ag aacrar fe faatfedt at ate 8 ag ae are né ot fa afe gaa aga aaa A ase aaa F faq saa sera fear aa 7ag qait-eqa dat1 afe aga afar FY Gat aqart & faq ate sreare atgaa & fae ale faatfedt & arcarat at mca gaa e AT aA Bygael& fac aarg ng ff at sea eararaa at ga ata Hf say AaAegrey fear wat at at faat magel } PRar mar ar, HIS aA aat ATA BAT gga asa earnaa & at ar fasad & agua aa A aamt gt eeST BT MASTRAT HVA H fry AYA aTer arg faga fe ag era sitar user ay h eaeg ard, aaa 81 Mai say sa aaa saad feat sat éga-amreare Prat ar tar & ate ag sah faeare ar sah TIEHT H ATT ST& sfacarfaa fre ot & fare vat 8, aa feafa ea sareA ugfe agg erarc® faa ator ® wats faq asa etrefat afer B fae at art al afer H aafag fear aa eA|au de a cat war ma § wag Gsil-eaa at sata at21 gaa-faada afe ag det feat afer ar ara at afeaea Hert B sata Ffaa at frat war 2 freq Frat Farafaq ar sae ary MIC HWABt gfe & frat mar g at ag crses oa 3 [afac arama ama alaemraal fafads vare maT aIqaa, UfeaAel ante (7)| an | qraca at ate Bag aca a ag fe sega are F faatfedt8 ot eae somefrat at, ag BITATT FH paz & fac feat ara ateter & fag afer F wa> grag & fear mar ary. eae farda faaifedt sy ateA ag war var feegy meat aaa & fae ar ara mea HA a afer S areare Baa F fay stewdt fear aan3 1 BABA BoA HATATAT A TART VTgRA, afar data aara fgegeata aed fafads(?)are ara Fe gt ve az faarz feat at) Sa Aaa ASe AIT TAA ara HETAY HT BITATAT BRT ASH A AST FT IT AT HVATan qgart arat aga aeare ated) ag aera a ae ate fraifed Aqfraga aeaedt afoargat ale ait| aeart ase FT Garea B fag at are@at at gu sty & fag care ae afanifidtFase es gars fac FG | (1) (1955) 27 ATgo eo AIXo 34, 45; (1955) 1 Gao ato mI<0 9729” (2) (1968) 68 ATzo elo AIXo 301. : _— . | > | a | .*, ||: : | im. . Case: LAKSHMIJI SUGAR MILLS CO. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, NEW DELHI [[1972] 1 S.C.R. 465] (1972) ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਉਸ ਵੱਲe ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਜੇਕਰ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀਆਂ ਸ`ਕL ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਖਰਚਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਤL ਇਹ ਪੂੰਜੀਗਤ ਖਰਚਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਜ਼ਰ ਨਹ7 ਆ ਿਰਹਾ ਸੀ ਿਕ ਸ`ਕL ਆਵਾਜਾਈ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਵੱਚ ਸੁਧਾਰ ਲਈ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਜL ਿਬਨL ਿਕਸੇ ਮਜਬੂਰੀ ਦੇ ਖਰਚੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਅਤੇ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀਆਂ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਨn L ਤe ਸਪਲਾਈ ਦਾ ਪQਵਾਹ। ਅਸ7 ਤਰਕ ਜL ਿਸੱਟੇ ਨਾਲ ਸਿਹਮਤ ਨਹ7 ਹੋ ਸਕਦੇ -ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਹੁਕਮ। ਲਕ#ਮੀਜੀ #ੂਗਰ ਿਮੱਲL ਨੂੰ ਿਨਯੰਤਿਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਮ ਿਸਧLਤ ਬਨਾਮ ਇਸ ਪQ#ਨ ਦਾ ਿਨਰਧਾਰਣ ਿਕ ਕੀ ਕੋਈ ਖਰਚਾ ਪੂੰਜੀ ਜL ਮਾਲੀਆ ਖਰਚੇ ਦੀ ਪQਿਕਰਤੀ ਿਵੱਚ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਤਰnL ਜਾਿਣਆ ਜLਦਾ ਹੈ। ਿਜੱਥੇ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਜLਦਾ ਹੈ ਜਦe ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਿਰਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਿਕ ਇਸ ਦੇ ਿਵਸਤਾਰ ਲਈ ਜL ਇਸ ਦੇ ਉਪਕਰਣL ਦੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤਬਦੀਲੀ ਲਈ ਸਿਥਤੀ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਵੇਗੀ - " ਜੇ ਖਰਚਾ ਪQਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜLਦਾ ਹੈ ਜL ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸਥਾਈ ਲਾਭ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਪਤੀ ਜL ਲਾਭ ਨੂੰ ਹeਦ ਿਵੱਚ ਿਲਆਉਣਾ ਇਹ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ ਅਤੇ ਪੂੰਜੀਗਤ ਖਰਚੇ ਦੀ ਪQਿਕਰਤੀ ਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਇਹ ਿਕਸੇ ਅਿਜਹੀ ਸੰਪਤੀ ਨੂੰ ਹeਦ ਿਵੱਚ ਿਲਆਉਣ ਦੇ ਉਦੇ# ਨਾਲ ਨਹ7 ਬਣਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ ਜL ਲਾਭ ਪਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਜL ਕੰਮ ਚਲਾਉਣ ਲਈ - ਇਸ ਨੂੰ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇ# ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਪੁਨਰਿਨਰਮਾਣ ਖਰਚ ਹੈ। ( ਵੀਡੀਓ ਅਸਾਮ ਬੰਗਾਲ ਸੀਿਮੰਟ ਿਲਮਿਟਡ ਵੀ. ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ#ਨਰ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ (1)। ਮਾਲੀਏ ਦੀ ਤਰਫe ਦਲੀਲ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਖਰਚਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸਥਾਈ ਲਾਭ ਲਈ ਇੱਕ ਲਾਭ ਨੂੰ ਹeਦ ਿਵੱਚ ਿਲਆਉਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਮੁੱਲLਕਣਕਰਤਾ ਵੱਲe ਇਹ ਦੱਿਸਆ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਇਹ ਖਰਚਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਚਲਾਉਣ ਜL ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਕਮਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇ# ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਕਲਕੱਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਕਿਮ#ਨਰ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਸਵਾਲ lਤੇ ਿਵਚਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਿਮਿਲਆ ਸੀ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਬਨਾਮ. ਿਹੰਦੁਸਤਾਨ ਮੋਟਰਜ਼ ਿਲਮਿਟਡ । lਥੇ ਮੋਟਰ ਕਾਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਇੱਕ ਫੈਕਟਰੀ ਮੁੱਖ ਸ`ਕ ਤe ਥੋ`nੀ ਦੂਰੀ lਤੇ ਸੀ। ਪਹੁੰਚ ਸ`ਕ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਖਰਾਬ ਹੋ ਿਗਆ ਅਤੇ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਆਵਾਜਾਈ ਦੀਆਂ ਮੁ#ਕਲL ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਨਾ #ੁਰੂ ਹੋ ਿਗਆ। ਸਰਕਾਰ ਸ`ਕ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਦੇ ਖਰਿਚਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਿਤਆਰ ਨਹ7 ਸੀ। ਮੁਲLਕਣਕਰਤਾ ਨf ਸੁਧਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਿਨ#ਿਚਤ ਐDਫ ਰਕਮ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਦੀ ਪੇ#ਕ# ਕੀਤੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਇਸ ਿਸੱਟੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਮੁ#ਕਲ ਨਹ7 ਆਈ ਿਕ ਪੈਸਾ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸੰਪਤੀ ਜL ਆਪਣੇ ਲਈ ਸਥਾਈ ਲਾਭ ਿਲਆਉਣ ਲਈ ਇੰਨਾ ਖਰਚ ਨਹ7 ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਬਲਿਕ ਇਹ ਇਸ ਦੇ ਕੁ#ਲ ਅਤੇ ਸੁਿਵਧਾਜਨਕ ਸੰਚਾਲਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਮਾਲੀਆ ਿਕਸਮ ਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਮਾਲ ਿਵਭਾਗ ਦੀ ਤਰਫe ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਵੱਖਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਿਕ ਖਰਚਾ ਿਸਰਫ ਮੁਰੰਮਤ ਦੇ ਖਰਚੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕਰਦਾਿਤ ਨੂੰ ਪQਾਪਤ ਜL ਨਤੀਜੇ ਵਜe ਿਕਸੇ ਸਥਾਈ ਲਾਭ ਦੀ ਕੋਈ ਸੰਪਤੀ ਜL ਲਾਭ ਨਹ7 ਸੀ। ਇਹ ਅੰਤਰ ਸਹੀ ਨਹ7 ਜਾਪਦਾ ਿਕSਿਕ ਵਪਾਰਕ ਕਾਰਜL ਦੀ ਿਵਿਭੰਨ ਪQਿਕਰਤੀ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਟੈਸਟ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਮੁ#ਕਲ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਥਤੀਆਂ lਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਾਪਦੰਡ ਨੂੰ ਿਬਜ਼ਨਸ ਐਚ ਦੇ ਿਦQ#ਟੀਕੋਣ ਤe ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੀ ਸਿਥਤੀ ਦੀ ਿਨਰਪੱਖ ਕਦਰ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਮਜਬੂਰੀ ਦੇ ਤੱਤ ਤe ਇਲਾਵਾ 'ਜੋ ਸ`ਕL ਬਣਾਈਆਂ ਅਤੇ ਿਵਕਸਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਨਹ7 ਸਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮਾਲ ਿਵਭਾਗ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ ਿਕ ਸ`ਕL ਦੇ ਿਵਕਾਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਲਾਗਤ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਨf ਿਸਰਫ਼ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੰਨਾ ਉਤਪਾਦਕ ਕ]ਦਰL ਅਤੇ ਿਮੱਲL ਦਰਿਮਆਨ ਸ`ਕ ਿਵਕਾਸ ਲਈ ਕੁਝ ਯੋਗਦਾਨ ਿਦੱਤਾ। ਸਪੱ#ਟ ਉਦੇ# ਅਤੇ ਉਦੇ# ਇਸ ਦੇ ਮੋਟਰ ਵਾਹਨL ਜL ਹੋਰ ਸਾਧਨL ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਦੇਣਾ ਸੀ। ਗੰਨf ਨੂੰ ਫੈਕਟਰੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ। ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਿਦQ#ਟੀਕੋਣ ਤe ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੀ ਸਿਥਤੀ ਦੀ ਿਨਰਪੱਖ ਕਦਰ ਕਰਨ 'ਤੇ ਮੁਲLਕਣਕਰਤਾ ਨf ਮੰਿਨਆ ਿਕ ਇਸ ਸ`ਕ ਦੇ ਿਵਕਾਸ ਨਾਲ ਗੰਨf ਦੀ ਢੋਆ-ਢੁਆਈ ਿਵੱਚ ਬਹੁਤ ਸਹੂਲਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ ਜੋ ਖੰਡ ਦੇ ਿਨਰਮਾਣ ਦਾ ਸੀ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਮੁੱਖ ਕੱਚਾ ਮਾਲ ਸੀ ਿਵੱਚ ਗੰਨਾ #ਾਮਲ ਸੀ। ਇਹ ਤੱਥ ਇਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਿਲਆSਦੇ ਹਨ ਪਿਹਲL ਦੱਸੇ ਗਏ ਿਸਧLਤ ਦਾ ਦੂਜਾ ਿਹੱਸਾ, ਅਰਥਾਤ, ਿਕ ਖਰਚਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਚਲਾਉਣ ਜL ਇਸ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਤL ਜੋ ਮੁਲLਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸਥਾਈ ਲਾਭ ਦਾ ਕੋਈ ਲਾਭ ਪQਾਪਤ ਕੀਤੇ ਿਬਨL ਲਾਭ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਸਾਡੇ ਫੈਸਲੇ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ#ਨਰ, Case: LAKSHMIJI SUGAR MILLS CO. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, NEW DELHI [[1972] 1 S.C.R. 465] (1972) "Whether the sums of Rs. 75,000 and Rs. 37,500 paid to the Road Development Fund set up by the Gov-ernment of U.P. were rightly disallowed as items of capi-tal expenditure ?" The High Court held that the aforesaid expenditure could not be regarded as revenue expenditure and the answerr was returned against the assessee. According to the assessee certain facts are fully esta-blished. These are ( 1) the expenditure incurred was for the development of roads and the assessee was under an obligation to make the aforesaid contributions under the provisions of the U. P. Sugarcane Regulation of Supply & Purchase Act, 1953; ( 2) the roads were originally the property of the government and remained so after the improvement had been made. ( 3) the sole reason for which the assessee had made the contribu-tion was that the improved roads would facilitate the trarls.; portation of cane from the cane producing centres to the pre-mises of the mills and also the flow .of supply to and from the factories of the assessee; and ( 4) the expenditure was incur-red for reasons of commercial expediency and for the benefit uf the day 'to day business of the assessee. According to the High Court it was admitted on behalf of the assessee . that if expenditure had been incurred by it for building roads of its own it would be capital expenditure. The High Court could see no difference if expenditure was incurred under compulsion or even without compulsion if the roads were built for facilitating transportation and improving the business and the flow of supply to and from the factories of the assessee. We are unable to agree with the reasoning or the conclu-sion of the High Court. The general principles governing the A B c D E F G H A determination of the question whether an expenditure is in the nature of capital or revenue expenditure are weli known. Where expenditure is incurred while the business is being car-ried on and not for its extension or for the substantial replace-ment of its equipment the position would be as follows :- Case: LAKSHMIJI SUGAR MILLS CO. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, NEW DELHI [[1972] 1 S.C.R. 465] (1972) | (1) (1955) 27 ATgo eo AIXo 34, 45; (1955) 1 Gao ato mI<0 9729” (2) (1968) 68 ATzo elo AIXo 301. : _— . | > | a | .*, ||: : | im. . ; AA || : | . | way ufaara ww sl TeaTaaT HY| Tea eaTarag a faat fad afoarg sazfacet frarear fs ad fear mar aa fagifedl ay ater & fac aa ay featrae Hfeare afer ar ara ster Hea H fae sera aay feat war ar faq agaTTaTA BY sear AIX agfeaa a aa wa F faa sara fear war ar ateeafag ag waa wala ar ary Uwe at MIT A Ea AIA HT SA ATATT TT TNaaa ar saea fear mare fe ad daa cena F faesta are cag at GITawa & fac sora fear var ar ate fasted #) eter fast art raz atwefa at wg afer ar artaat Maqa gar ae a gah ofqaaeraa gatae THs srw oda sal star ge aaifs sreare afearal al afaer-qu saefaarea ody arg water afafaaifca aca afoa 8 a at afefeafaataT aT slaw| Ea araaes BY areardy sfeemta Fe ste qe feafe araestTE ST FeatHar SCR AT HVAT VAT| WeGT ATAgT A ATA st aa grMaral HY asH gars TE MY aie faafas sy aE at, & faatfeat at arate aeay att used ar ag cana adt @ fe sa asel at faafaa Hea aT GU asfratfeat & gt gaara arsax wear Gar wea ara fafwed gay Me factata ase & fama % fac daa gg afazrafear ar) gaat Tee EIT ATTwat SR Hrtars aewatt oftafer art H fac saata fae wa aremMecaral ar eT areal F aaa BY FHT aarar art areard aferstayT A ateqa feafe ar seat ata & yertaa HAH orara fratfedt F ag fase fearfa seanat wen B fasra & qa R afeaga H aga gfear at aed1 ae varHIATT H, HY HAY sarar ar ate feat Fer Hear Ara ease ST F TAT ATorae & fae marae ari ga deal a ag eqq aaz afua faagral F factaart & aia ay area saiq ag fe eay sreare aaa H fag ar ae ga gfea aera & fare fear tar ar faad fe ara srtat farg sae fraifzdtatpret aver faat ara at alt gare wargare wae oTqad, Tfeaat aniaTATA Tas SAHA SG eal!) ae Tray Hr faery qrare weqa aaa F ANTat| sa aaa F set ae ar fewae HAF! zh FAT GT Fsaarw# qsaardl at sfeery faq ara & faq ware wa are THA IT VA are:aug al Beta & faq vrata wane afafara, 1922 Hr are 10(2) (15)% odta erar fear at aware| ag aaarar war fe aaa ar areas arfarisayeat ot dis Hratar oT frase fa aga ae eat et AY aeaY wmraeas af,ate} at atafraar & fag ate aod areare Bt atuara aaa F fae gaa& faa ag oraere ar fe ag ae slat ate TAWA aT TSaae ATT TWAgata dear weca salwar } fa gd wredla qgaard a afwag aaat& faq cea sara war ari afe wedi qeaart at sater ear vey grataaa & fga at gaara agaar toma: eae tendfac sore fear war (2) (1961) 41 age de wie 414-(1961) 2 Vag Ato BIXe 729. 110 | ewan arate faa afret = [1972] 1 He"fAo Fo qq gut eq8 ht waa Te ata BICATT & satat % far AIaT TATaifen1 ga fagra oe Mz fear Tar fe AY seta TH earalfaa Yat F Ta Fzang atfafsam anldiaar at afee & ate fratfedt & scare % far sa.feat Tar a|| .5. BAIR BATE Bt mat & ff mega qiaa Ff faaifedt+ Tearfat ar ag aradt wage % aarar arfuisan aghaaa % fat sora fear aTat faas sft cetat fae fear at garg | asa & faara sr aaaeT & read fratfedt arer arcane AMAT BHT FATT AT I gat afateaafrary4 tar arg fasng adt faarar @ fe age faege ag sary atta at ateaq agat a faaifedt st Braet BAT faaa arar&| aa: weaTt eaT FYagar Fatal Fate oe Hae fear arar arfeg ar ||| |6. Bot alga Heal & atlea aa st arat S ae faafera set |T stTAX Fes atarage fear & ag faker fear oat Fl BA AW FTGUTABTA Wie Fraifedl F ca FBI 1 faatfedl ga cararay F er sat watRY MTT HVA BT FHATT AVAT|iOo TT HT ait Te 1 | eer oo | |/fao| . «He . ys - . _¢ ; | 7 Case: LAKSHMIJI SUGAR MILLS CO. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, NEW DELHI [[1972] 1 S.C.R. 465] (1972) ਪੱਛਮ ਿਵੱਚ ਫੈਸਲੇ ਦਾ ਅਨੁਪਾਤ ਸ. ਬੰਗਾਲ, ਵੀ. ਰਾਇਲ ਕਲਕੱਤਾ ਟਰਫ ਕਲੱਬ ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇਗਾ। lਥੇ ਸਵਾਲ ਸੀ ਿਕ ਕੀ ਖਰਚ ਰਾਇਲ ਕੈਲਕੁੱਟਾ ਟਰਫ ਕਲੱਬ ਦੁਆਰਾ ਜੌਕੀ ਦੀ ਿਸਖਲਾਈ ਲਈ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਚਲਾਉਣ lਤੇ ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਟੌਤੀ ਵਜe ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। 10 (2) ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ 1922 ਦਾ। ਇਹ ਦੱਿਸਆ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਕਲੱਬ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਇੱਕ 'ਤੇ ਰੇਸ ਮੀਿਟੰਗL ਚਲਾਉਣਾ ਸੀ ਵਪਾਰਕ ਪੈਮਾਨਾ ਿਜਸ ਲਈ ਇੱਕ ਦੀਆਂ ਨਸਲL ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ lਚ ਆਰਡਰ. ਨਸਲL ਦੀ ਪQਿਸੱਧੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਲਾਭਕਾਰੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਲੱਬ ਲਈ ਜੌਕੀ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ ਲੋ`7ਦੀ ਿਗਣਤੀ ਿਵੱਚ ਹੁਨਰ ਅਤੇ ਤਜਰਬਾ। ਇਸੇ ਉਦੇ# ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਜੌਕੀਜ਼ ਨੂੰ ਿਸਖਲਾਈ ਦੇਣ ਲਈ ਸਕੂਲ ਦੀ #ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਜੇ ਕਾਫ਼ੀ ਿਗਣਤੀ ਿਵੱਚ ਭਾਰਤੀ ਨਾ ਹੁੰਦੇ ਜੌਕੀ ਕਲੱਬ ਦੇ ਿਹੱਤL ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾSਦੇ। lਥੇ - ਸਕੂਲ ਚਲਾਉਣ lਤੇ ਹੋਏ ਖਰਚੇ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰnL ਅਤੇ ਿਵ#ੇ# ਤੌਰ lਤੇ ਕਲੱਬ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ# ਲਈ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਿਸਧLਤ lਤੇ ਜ਼ੋਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਕਟੌਤੀ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਿਹਰਾਉਣ ਲਈ ਇਹ ਵਪਾਰਕ ਸਹੂਲਤ ਦੇ ਕਾਰਨL ਕਰਕੇ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਮੁਲLਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅਸ7 ਇਸ ਗੱਲ ਤe ਸੰਤੁ#ਟ ਹL ਿਕ ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਖਰਚ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਜਬੂਰੀ ਤe ਇਲਾਵਾ ਵਪਾਰਕ ਸਹੂਲਤ ਦੇ ਕਾਰਨL ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਿਜਸ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਪਿਹਲL ਿਦੱਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਸ`ਕL ਦਾ ਿਵਕਾਸ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਲਈ ਸੀ। ਇਸ ਤe ਇਲਾਵਾ ਿਟQਿਬਊਨਲ ਨf ਕੋਈ ਨਤੀਜਾ ਨਹ7 ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਸ`ਕL ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰnL ਨਵL ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਨn L ਸ`ਕL ਤe ਏ ਨੂੰ ਸਥਾਈ ਲਾਭ ਿਮਲੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਸਵਾਲ ਿਵੱਚ ਖਰਚੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਕਟੌਤੀ ਵਜe ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ। lਪਰ ਿਦੱਤੇ ਕਾਰਨL ਕਰਕੇ ਅਪੀਲ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੀ ਜLਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਸਵਾਲ ਦੇ ਜਵਾਬ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਜLਦਾ ਹੈ। ਅਸ7 ਨLਹ ਿਵੱਚ ਅਤੇ ਿਵੱਚ ਜਵਾਬ ਦੇਵLਗੇ। ਮੁਲLਕਣਕਰਤਾ ਦਾ ਪੱਖ ਪੂਰਦਾ ਹੈ। ਮੁਲLਕਣਕਰਤਾ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਇਸ ਦੇ ਖਰਿਚਆਂ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਪੀਲ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਗਈ। ਿਡਸਕਲੇਮਰ ਸਥਾਨਕ ਭਾ.ਾ ਿਵੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਿਨਆ ਿਨਰਣ: ਕੇਵਲ ਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼: ਲਈ ਉਹਨ: ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾ.ਾ ਿਵੱਚ ਸਮਝਣ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਉਦੇ. ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਹE ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ । ਸਾਰੇ ਿਵਹਾਰਕ ਅਤੇ ਅਿਧਕਾਰਤ ਮੰਤਵ: ਲਈ ਿਨਆਂ ਿਨਰਣੇ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੰਸਕਰਣ ਪKਮਾਿਣਕ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਮਲ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਿਦੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। Tarun Mehra Advocate Case: LAKSHMIJI SUGAR MILLS CO. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, NEW DELHI [[1972] 1 S.C.R. 465] (1972) A B c D E F G H A determination of the question whether an expenditure is in the nature of capital or revenue expenditure are weli known. Where expenditure is incurred while the business is being car-ried on and not for its extension or for the substantial replace-ment of its equipment the position would be as follows :- B "If the expenditure is made for acqumng or bringing into existence an asset or advantage for the enduring benefit of the business it is properly attribut-able to capital and is of the nature of capital expendi-ture. If on the other hand it is made not for the pur-pose of bringing into existence any such asset or c advantage but for running the business or work-ing it with a view to produce the profits it is a reve-nue expenditure." (Vide Assam Bengal Cement Ltd. v. Commissioner of Income tax, West Bengal(1) ). The argument on behalf of the revenue is that the expenditure which was incurred by the assessee in the present case was in-D tended for bringing into existence an advantage for the enduring benefit of the business. On the other hand it has been main· tained on behalf of the assessee that the expenditure was pro-perly attributable to running the! business or working it with a v:i,ew to produce the profits. The Calcutta High Court had occasion. to consider an identical question in Commissloner of E Income tax, West Bengal v. Hindustan Motors Ltd.('). There the location of a factory of motor car manufacturing company was a little distance away from the main road. The approach road belonged to the government. It fell into disrepair and began to cause transportation difficulties to the assessee. The Government was not prepared to meet the expenses for the repair of the road. The assessee offered to contribute a certain F amount for the improvement. The High Court had no difficulty in coming to the conclusion that the money was spent not so much to bring about any asset or advantage of enduring benefit to itself but it was incurred for its efficient and convenient run-ning and therefore it was of revenue nature. This case has been sought to be distinguished on behalf of the Revenue on tl1e ground G that the expenditure was incurred only to meet the expense of the repair and no asset or advantage of an enduring benefit accrued or resulted to the assessee. This distinction does not appear to be sound because in the diverse nature of business operations it is difficult to lay down a test which would apply to all situations. The criteria has to be annlied from the business H point of view and on a fair appreciation of the whole situation. In the present case apart from the element of compulsion the B •(2) 68 J.T.R. 301. A Case: LAKSHMIJI SUGAR MILLS CO. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, NEW DELHI [[1972] 1 S.C.R. 465] (1972) B •(2) 68 J.T.R. 301. A roads which were constructed and developed were n<it the A property of the assessee nor is it the case of the Revenue that the entire cost of development of those roads was defrayed by the assessee. It only made certain contribution for road . deve-lopment between the various cane producing centres anll the mills. The apparent object and purpose was to facilitate the running of its motor vehicles or other means (j)lllployed for B transportation of sugarcane to the factory. From the business point of view and on a fair appreciation of the 'Whole situation the assessee considered that the development of the road in question could greatly facilitate the transportation of sugarcane. This was essential for the benefit of its business which was of manufacturing sugar in which the main raw material admittedly c consisted of sugarcane. These facts would bring it within the second part of the principle mentioned before, namely, that the expenditure was incurred for running the business or working it with a view to produce the profits without the a>sessee getting any- advantage of an enduring benefit to itself. In our judgment the ratio of the decision in Commissioner of Income tax, West D Bengal, v. Royal Calcutta Turf Club(') would be applicable to the present case. There the question was whether the expenditure on running a school for training of jockeys by the Royal Cal-cutta Turf Club could be claimed as a deduction under s. JO (2)(xv) of the Indian Income tax Act 1922. It ''•as pointed out that the business of the club was to run race meetings on a E commercial scale for which it was necessary to have rJces of a nigh order. For the popularity of races and to make-its business profitable it was necessary for the club to have jockeys of requisite skill and experience in sufficient numbers. It was for that purpose that the school had been started for training Indian jockeys. If there had not been sufficient number of Indian jockeys the interest of the club would have suffered. There-F fore the expenditure incurred on running the school must be regarded as having been wholly and exclusively laid out for the purpose of the business of the club. Emphasis was laid on the principle that in order to justify a deduction it must be for reasons of commercial expediency a.nd it must be incurred for the assessee's business. G G We are satisfied that in the present case the expenditure was incurred by the assessee for reasons of commercial expediency apart from statutory compulsion to which reference has been made before. The development of the roads was necessarily meant for facilitating the carrying on of the as>essee's business. Furthermore the Tribunal did not give any finding that the roads were to be altogether newly made and thM the assessee H A would get an enduring benefit from these roads. The expendi-ture in question should have, therefore, been allowed as an admissible deduction. For the reasons given above the appeal is allowed and the answer given by the High Court to the question referred is dis- . charged. We would return the answer in the negative and in B favour of the assessee. The assessee will be entitled to its costs in this Court. s.c. Appeal allowed.