M/ S. Badri Prasad Jagan Prasad v. Commissioner Of Income Tax, U.p., Lucknow

Case: M/ S. BADRI PRASAD JAGAN PRASAD versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, U.P., LUCKNOW [[1985] SUPP. 2 S.C.R. 879] (1985) | |a At TAT ATA TATE (AAA) wATT MART AAR, FAT HAT, HIAH yy | | (20 faataz, 1985) | |4 (arate ato eto gaargrat ale weal Fast) SHA TTA TI, 1922 (1922 BT 11)—atet 25(4)—yqj ad & wa ale safes a ania & ata atvafa st ata, ata alcafaara a BT AAT FT TIA—UFcufea frat at att 14. aaqax, 1948 Bl HITAT aq HATatt gat eafaa/faaifeat grt 12Hagar, 1948BY saaATsatiate er ata —afe setae vata F TATA er ata —afe setae vata F TATA ata —afe setae vata F TATA —afe setae vata F TATA setae vata F TATA vata F TATA F TATA TATAmivart F favazar gale earfeea st TT area aefanaa & at faalfiat ener 25(4) & alta ag 1949-50 &AAA TA BT THAT F I | |vo|a satiate er ata —afe setae vata F TATA er ata —afe setae vata F TATA ata —afe setae vata F TATA —afe setae vata F TATA setae vata F TATA vata F TATA F TATA TATA OR fratfiat us afawaa fare gera at Ht Rae aetl Tara TTAGas, AAU BANHR HAT BWIT BCC A) Aas HAT BWIT BCC A) Aas BWIT BCC A) Aas BCC A) Aas A) Aas Aas aTgaz faa sai, anda ds aa dewalt ow arar a1 fratfedtat fraizn sftsaa san zag tae & adta fear qar ary wegfra ad F fRalfedt ad F fRalfedt F fRalfedt fRalfedt2 ag eee ct fie 11 wage, 1948 atgera at aifmafanraat gt aar-at ate Hara HT fafa Bearywat afgat F al ag ofafceat & areaa fawfaa at fear wat afgat F al ag ofafceat & areaa fawfaa at fear wat F al ag ofafceat & areaa fawfaa at fear wat al ag ofafceat & areaa fawfaa at fear wat ag ofafceat & areaa fawfaa at fear wat ofafceat & areaa fawfaa at fear wat & areaa fawfaa at fear wat areaa fawfaa at fear wat fawfaa at fear wat at fear wat fear wat wat atiSa HITT HI TeTNA F fay cw salad GA Bl asa fear war ar ait<Seq MIATA B AGA GT GA A 12Hagar,1948 Hl Fara srSafe eT HT fear ar1 Fratfeel > afafrra Ft ae 25(4)CB grat ar arat Ha eT gaat afenrt F aA May HATaaafeati arate ana agaa afaardt a ag Fanaa afafiaifea ardat fearae fear) fe af ail gavfrarc BWA TEfagiza a9 1950-51 8 gana gaadt av % fer gar ar gafagaq ata ox faaiia ag1949-50 % araea A faare set fear ar HR HAT BWIT BCC A) Aas HAT BWIT BCC A) Aas BWIT BCC A) Aas BCC A) Aas A) Aas Aas aT oo fra ad F fRalfedt ad F fRalfedt F fRalfedt fRalfedt a wat afgat F al ag ofafceat & areaa fawfaa at fear wat afgat F al ag ofafceat & areaa fawfaa at fear wat F al ag ofafceat & areaa fawfaa at fear wat al ag ofafceat & areaa fawfaa at fear wat ag ofafceat & areaa fawfaa at fear wat ofafceat & areaa fawfaa at fear wat & areaa fawfaa at fear wat areaa fawfaa at fear wat fawfaa at fear wat at fear wat fear wat wat ati | : wen;q\y \ r =py|a + wearfratfedt & are Ga aia st ag ett afar Fagafafratfa fear fe saufart at arte 12 HATA, 1948 aat gafay are 25(4) & aha aradl % art H frais ® araST FT 1950-51 at Frater ardarfsat & ager Fat faare fearaT aaat 2d) sea cara A we afatratfca fear Pe wet aa‘qa faface gan get aT araty @, afer Fare ag fateaafacag frerat aatarfe geufsere 19 HATA, 1948 BT Zaraea ante & faater ae 1950-51 & arahaq qaaat aq arWe gat aTSet MATTaE used fe ge ary a fawmle HT Ta sgt aT ST arr 12 a7gqaz, 1948 aalq ga arteeI Meqa gatet far arta a SMUT gat apy afieq—awafa & arafga ara al ax a Be MT a ara Fae aPreag feerar ar fe fretted ater ana * Wat gaz ageqfear war ar fie qdadt ag & ara 3% Tat IX @fosa aafy ar aresiceafaa az fear sar arise aferzor grep 7@ afafaeifeFeat war at fis gat cant faa aia 3 faq aatar fear aay ar aqPraifeal at faker a: 1949-50 % gay vet ar, afag Fretzora¥ 1950-51 ¥ gaasq ary: HA aq Vaz, 1922 a are 66(1) * att fae ayfade& araea ® sarge goa “aaafataa fro ate ate ag atta fate sora Fax at TR 21 78 ada frateo ag1949-50 % ara F & feeay qaqa dad ag 24 TATA,1947 & oxy glaze 11 AFGAY, 1948 Bt aarca ght arar agel afafaam at arer 66(1) * aa gq rararary & arr fafiz% al sea fafase fag a &, aaiq (1) aar aay & azay ateaRfeafaat a eae au afsazoy & faq ag afatratfca azarvaraifad at fe faaifedt ad 1949-59 % aT 25 (4) & arityaqay & faq eHarz velar? ate (2) aor are ® aay ateaftfeafaat ¥ afzacoy ® fa ag afattatfea sear wal ar fsoafaale 12 wax, 1948 wi gat ar ate afemrqa: are25(4) IBMT Bat ad 1950-5) F el Sorat at war ay ?ANA ATT KW gy, | Case: M/ S. BADRI PRASAD JAGAN PRASAD versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, U.P., LUCKNOW [[1985] SUPP. 2 S.C.R. 879] (1985) r I t M/ S. llADRI PRASAD JAGAN PRASAD V• COMMISSIONER OF INCOME TAX, U.P., LUCKNOW SEPrEM!lER 20, 1985. [V.D. TUUAPURKAR AND SABYASACHI MUKHAR.Jl, JJ.] Income Tax Act, 1922, s.25(4) - Hindu undivided family -carrying on business - Assessed under Act of 191~ -Partial partition of family on 11th October, 1948 -Partnership firm succeeding family business on 12th October, 1948 - Succession -When takes place - Intention to carry on business ~ Relevancy of - Assessee whether entitled to relief under s. 25(4). The Assessee, a Hindu undivided. family, carrying on business was assessed under the Indian Income Tax Act, 1918. In the assessment year 1949-50 the assessee contended that there was partial partition of the family on 11th October 1948 and various businesses owned by the family were divided through entries made in the account books. A partnership firm was constituted to carry on those businesses and it succeded the family. The assessee filed an application before the Income-tax Officer claiming the benefit of s. 25(4) of the Act, which was rejected. On appeal, the Appellate Assistant Commissioner set aside the order and called for a remand report. The remand report set out that the partnership firm succeeded to the business of the family on the 12th October, 1948. The ·Appellate Assistant Commis-sioner held that as the succession took place on a day of the previous year relevant to the assessment year 1950-51 the claim co11ld not be considered in respect of the assessment year 1949-50. The assessee's appeal to the Tribunal was dismissed. The High Court, on the Reference made to it, held that there was a definite finding by the Tribllllal that succession took place on 12th October 1948, that the date marked the c011111encement of the previous year relating to the assessment year 1950-51, that no tax was chargeable for any profits that might have accrued on 12th October, 1948, the date on which ·the succession took place, and that the Tribunal was right in holding that the assessee was not entitled to the benefits of s. 25(4) in the year 1949-50 but he could avail of that benefit in the year 1950-51. A B c D E F G H A c D ~ F · G H Allowing the appeal to this Court, HELD: 1. The assessee was entitled to relief under s. 25(4) of the •Income Tax Act, 1922 in the assessment year 1949-50. [897 CJ Case: M/ S. BADRI PRASAD JAGAN PRASAD versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, U.P., LUCKNOW [[1985] SUPP. 2 S.C.R. 879] (1985) ਮਿਸਟਰ ਬਰੇਈ ਪ੍ਰਸਾਦ ਜਗਨ ਪ੍ਰਸਾਦ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਯੂ.ਪੀ., ਲਖਨਊ ਸਤੰਬਰ 20, 1985. [ਵੀ.ਡੀ. ਤੁਲਜਾਪੁਰਕਰ ਅਤੇ ਸਯਾਸਚੀ ਮੁਖਰਜੀ, ਜੇਜੇ.] ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922, ਸ.25ਏ - ਹਿੰਦੂ ਅਣ-ਵੰਡ ਪਰਿਵਾਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ - 1918 ਦੇ ਐਕਟ ਤਹਿਤ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ - 12ਵੀਂ ਅਕਤੂਬਰ, 1948 ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਅੰਸ਼ਕ ਵਿਭਾਜਨ - ਅੰਸ਼ਕ ਸਫਲ ਪਰਿਵਾਰ - ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਮੰਗ - ਸਫਲਤਾ - ਕਾਰੋਬਾਰ 12ਵੀਂ ਅਕਤੂਬਰ, 。1948 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ - ਮੁਲਾਂਕਣ - ਕੀ ਸ. 25(4) ਤਹਿਤ ਰਾਹਤ ਦੇ ਅਧੀਨ ਵੈਧ ਹੈ ਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗ, ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਅਣ-ਵੰਡ ਪਰਿਵਾਰ, ਜੋ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1918 ਤਹਿਤ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1949-50 ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ 12ਵੀਂ ਅਕਤੂਬਰ 1948 ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਅੰਸ਼ਕ ਵਿਭਾਜਨ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਾਰੀ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਸੰਚਾਲਨਾ ਖਾਤਾ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਗਈ ਵੰਡ ਰਾਹੀਂ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇੱਕ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਫਰਮ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗ ਨੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸ. 。25(4) ਦੇ ਐਕਟ ਦਾ ਲਾਭ ਮੰਗਣ ਲਈ ਇੱਕ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਬੋਰਡ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੈੱਟ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅੰਸ਼ਕ ਵਿਭਾਜਨ ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਉਹੀ ਰੱਖਿਆ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਾਰੋਬਾਰ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਕਿ ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਲਈ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ 1949-50 ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। 。ਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗ ਦੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਖਾਰਜ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਭੇਜੀ ਗਈ ਰਿਫਰੈਂਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਕਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ 12ਵੀਂ ਅਕਤੂਬਰ 1948 ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਫੈਸਲਾ ਸੀ, ਕਿ ਉਹ ਤਾਰੀਖ ਨਵੇਂ ਟੈਕਸ ਸਾਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਸੀ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸੰਪੱਤੀ ਲਈ ਸੀ ਜੋ ਬਾਕੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਲਾਭ ਜੋ 12ਵੀਂ ਅਕਤੂਬਰ 1948 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਜਦੋਂ ਸਫਲਤਾ ਹੋਈ ਸੀ, ਲਈ ਕੋਈ ਟੈਕਸ ਚਾਰਜ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਸਹੀ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗ ਨੂੰ 1949-50 ਵਿੱਚ ਸ. 25(4) ਦੇ ਲਾਭ ਦਾ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ 1950-51 ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਾਭ ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਅਪੀਲ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦਿਆਂ, ਫੈਸਲਾ: ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ 1949-50 ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਵਿੱਚ 'ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922' ਦੀ ਧਾਰਾ 25(4) ਤਹਿਤ ਰਾਹਤ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ। 2. ਧਾਰਾ 25 ਦੇ ਉਪ-ਧਾਰਾ (1) ਵਿੱਚ ਉਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਸੀ ਜੋ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ 'ਤੇ ਦੋਹਰੀ ਟੈਕਸੇਸ਼ਨ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1918 ਦੇ ਉਪਬੰਧਾਂ ਤਹਿਤ ਟੈਕਸ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਪ-ਧਾਰਾ (1) ਦਾ ਉਪਬੰਧ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸਾਲ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੰਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਦੇ ਟੁੱਟੇ-ਭੱਜੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵੀ ਟੈਕਸ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ। ਧਾਰਾ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਇਹ ਜਾਪਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਟੁੱਟੇ-ਭੱਜੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮੁੜ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਸਗੋਂ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਟੈਕਸ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਸਦੇ ਅਲਾਵਾ ਇਸਦੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵੀ ਟੈਕਸ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਪ-ਧਾਰਾ (4) ਵਿੱਚ ਉਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1918 ਤਹਿਤ ਟੈਕਸ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਪ-ਧਾਰਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਟੈਕਸ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਦੋਹਰੀ ਟੈਕਸੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਥਾਂ ਦੂਜਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸਦੀ ਥਾਂ ਦੂਜਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਰਾਹਤ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਟੈਕਸ ਅਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਅਤੇ ਉਸ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਮਿਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਸਮਾਂ; ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਜਿਸ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੂਜੀ ਰਾਹਤ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ ਨੂੰ ਉਸ ਕਿਹਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧਾਰਾ ਦੇ ਸਪਸ਼ਟ ਬੋਲ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ, ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਸੀ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਰਾਹਤ ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਫਲਤਾ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਾਹਤ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਖਾਸ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੀ ਆਖਰੀ ਮਿਤੀ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਮਿਤੀ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਮਿਤੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਹਤ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਮਿਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੋ ਕੇ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਸਮਾਂ 1 ਦਿਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 364 ਦਿਨ ਤੱਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅੰਬਾਰਨਾਥ ਕੈਲਦਾਸ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਬੰਬੇ ਨੌਰਥ, 19 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 227, ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। Case: M/ S. BADRI PRASAD JAGAN PRASAD versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, U.P., LUCKNOW [[1985] SUPP. 2 S.C.R. 879] (1985) ਅੰਬਾਰਨਾਥ ਕੈਲਦਾਸ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਬੰਬੇ ਨੌਰਥ, 19 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 227, ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਮਦਰਾਸ ਬਨਾਮ ਕੇ. ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਨ ਅਤੇ ਕੇ. ਗੋਪਾਲਨ, 23 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 87, ਦੇਵਕੀ ਰਾਜ ਇਦਾਯਾਦਿਆ, 41 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 417, ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਬਨਾਮ ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ 35 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 408, ਮਾਬਾਬੀਰ ਪਰਸ਼ਾਦ ਐਡ ਸੰਨਜ਼ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਦਿੱਲੀ 103, ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 775, ਇੰਗਲਿਸ਼ ਬਨਾਮ ਕਲਿਫ (1914) 2 ਚ. ਡੀ. 376, ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। 3. ਜਿਸ ਮਿਤੀ 'ਤੇ ਸੱਤਾ ਦਾ ਸਥਾਨਾਂਤਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਤੱਥ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੇਸ ਦੇ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਟੁੱਟ-ਭੱਜ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੇਖਾ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਦਾਖਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਐਚ.ਯੂ.ਐਫ. ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ਕ ਵਿਭਾਜਨ ਸੀ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਵਾਮਤ ਵਿਭਿੰਨ ਕਾਰੋਬਾਰ ਲੇਖਾ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਦਾਖਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੰਡੇ ਗਏ ਸਨ। ਲੇਖਾ ਕਿਤਾਬਾਂ 'ਤੇ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਨੇ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਇਹ 12ਵੀਂ ਅਕਤੂਬਰ, 1948 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਕੈਫੇ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ 12ਵੀਂ ਅਕਤੂਬਰ, 1948 ਤੋਂ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦਾ ਕਰਾਰ ਸੀ। ਐਚ.ਯੂ.ਐਫ. ਦੇ ਤੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਪੜਾਵਾਂ ਸਨ: ਇੱਕ ਅੰਸ਼ਕ ਵਿਭਾਜਨ ਲੇਖਾ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਇਹ ਸਬੂਤ ਸੀ ਕਿ ਪਰਿਵਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਵਾਮਤ ਵਿਭਿੰਨ ਕਾਰੋਬਾਰ ਲੇਖਾ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਦਾਖਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੰਡੇ ਗਏ ਸਨ, ਕਿਹਾ ਅਗਲਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸਮੂਥਤਾ ਨਾਲ ਚਲਿਆ, ਕੋਈ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਕਾਰੋਬਾਰ 'ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਸੀ। ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦੇ ਕਰਾਰ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਇਰਾਦੇ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨਾਲ ਟੁੱਟ-ਭੱਜ ਅਤੇ ਸੱਤਾ ਦਾ ਸਥਾਨਾਂਤਰਨ ਇਰਾਦਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਧਿਰਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਟੁੱਟ-ਭੱਜ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਇੱਕ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਪੂਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮਾਲਕੀ ਦਾ ਸਥਾਨਾਂਤਰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ - ਇਹ ਦੋ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸ਼ਰਤਾਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 25(4) ਦੇ ਤਹਿਤ ਰਾਹਤ ਲਈ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਇਹ ਉਸੇ ਦਿਨ ਹੋਇਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਰਾਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ 12ਵੀਂ ਅਕਤੂਬਰ, 1948 ਨੂੰ ਇੱਕ ਉੱਤੇ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਸੰਪਤੀਆਂ ਦੇ ਵਿਭਾਜਨ ਦੀ ਮਿਤੀ ਤੋਂ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਸਪਸ਼ਟ ਸੀ - ਇਸ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਵਹਾਰਕ ਪਹੁੰਚ ਅਪਣਾਈ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਫਸੀ (80 ਸੀ.ਐਲ.ਜੇ. 11)। 4. ਇਸ ਕੇਸ ਦੇ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਲੇਖਾ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਦਾਖਲਿਆਂ ਦੇ ਵੀਖਾਨ 'ਤੇ, 11ਵੀਂ ਅਕਤੂਬਰ 1948 ਨੂੰ ਸੱਤਾ ਦਾ ਸਥਾਨਾਂਤਰਨ ਹੋਇਆ - ਨਾ ਸਿਰਫ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀਆਂ ਸੰਪਤੀਆਂ ਦਾ ਸਥਾਨਾਂਤਰਨ, ਸਗੋਂ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਵੀ ਸਥਾਨਾਂਤਰਨ। ਜਿਸ ਸੰਪਤੀ 'ਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕਾਰੋਬਾਰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਸਾਂਝੇ ਮਾਲਕੀ ਦਾ ਸਥਾਨਾਂਤਰਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਸਬੂਤ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਉਹ ਸਿਰਫ ਸੰਪਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸੀ। ਧਾਰਾ 25(4) ਦਾ ਉਦੇਸ਼, ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਮਦਨ 'ਤੇ ਕੋਈ ਟੈਕਸ ਅਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਅੰਤ ਦੇ ਸਬੂਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਆਮਦਨ ਬਾਰੇ। ਸਿਵਲ ਅਪੀਲੀ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ : ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 182 (ਐਨਟੀ) ਦਾ 1974. ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਨਾਂਕ 4.2.1971 ਤੋਂ ਆਮਦਨ ਕਰ ਰੈਫਰੈਂਸ ਨੰਬਰ 460 ਦਾ 1964. ਟੀ.ਏ. ਰਾਮਚੰਦਰਨ ਅਤੇ ਏ.ਜੀ. ਰਤਨਾਪਾਰਖੀ ਅਪੀਲਾਰਥੀ ਲਈ. ਜੀ.ਸੀ. ਸ਼ਰਮਾ, ਕੇ.ਸੀ. ਦੁਆ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਏ. ਸੁਭਾਸ਼ਿਨੀ ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ. ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਸਾਇਆਸਾਚੀ ਮੁਖਰਜੀ, ਜੇ. ਇਹ ਅਪੀਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਇੱਕ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸੈਕਸ਼ਨ 66(1) ਦੇ ਤਹਿਤ ਇੱਕ ਰੈਫਰੈਂਸ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 (ਹੇਠਾਂ 'ਐਕਟ' ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ)। ਅਪੀਲ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1949-50 ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ, ਸੰਬੰਧਿਤ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦਾ ਸਾਲ 1948 ਹੈ। ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਵਾਲ ਅਤੇ ਲਿਚ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਸੰਖੇਪ ਬਹਿਸ ਦੌਰਾਨ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 66(1) ਤਹਿਤ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਸਨ: 1. "ਕੀ, ਕੇਸ ਦੇ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਜਾਇਜ਼ ਸੀ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਸੈਕਸ਼ਨ 25(4) ਦੇ ਤਹਿਤ ਰਾਹਤ ਦਾ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਸੀ?" 2. "ਕੀ, ਕੇਸ ਦੇ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਸੀ ਕਿ ਰਿਆਇਤ 2 ਅਕਤੂਬਰ, 1948 ਨੂੰ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਸੈਕਸ਼ਨ 25(4) ਦਾ ਲਾਭ ਸਿਰਫ 1950-51 ਦੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ?" ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਵਾਲ ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਅਪੀਲ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਅਖੰਡ ਪਰਿਵਾਰ ਸੀ ਜੋ ਮਿਸਟਰ ਬਦਰੀ ਪ੍ਰਸਾਦ ਜਗਨ ਪ੍ਰਸਾਦ, ਆਗਰਾ ਦੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਸ਼ੈਲੀ ਹੇਠ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਖਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਸਟਰ ਜਗਨ ਪ੍ਰਸਾਦ ਜਗਨ ਪ੍ਰਸਾਦ, ਆਗਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਸਾਦ ਸ਼ਿਵ ਪ੍ਰਸਾਦ ਆਚਨੇਰਾ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1918 ਤਹਿਤ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। Case: M/ S. BADRI PRASAD JAGAN PRASAD versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, U.P., LUCKNOW [[1985] SUPP. 2 S.C.R. 879] (1985) A B c D E F G H A c D ~ F · G H Allowing the appeal to this Court, HELD: 1. The assessee was entitled to relief under s. 25(4) of the •Income Tax Act, 1922 in the assessment year 1949-50. [897 CJ 2. Section 25 sub-a. (1) dealt with the case of a business which was discontinued and which had not been suojected to double taxation having paid tax under the provisions of the Indian Income Act, 1918, and that the provisions of sub-a. (1) was that if a business was discontinued in the middle of a year, then the business which was discontinue.d had to pay tax both with re1;ard to the whole of its previous year and also for the broken period of the year of assessment. The scheme of the section seems to be that instead of the business·· being assessed again for a broken period, the business should pay tax not only for the previous year which it ordinarily would do, but also for the additional period being the period up to its discontinuance. Sub-a. (4) dealt with a business which had paid tax under the Indian Income Tax Act, 1918, and that the sub-section dealt not so much with the mode of taxing a business which was discontinued as with giving relief to a business from double taxation. It dealt with a situation where one business was succeeded by another, and the first relief to which the business which ceased to continue and which had been succeeded by another, was entitled, was that no tax should be payable by the first mentioned person, that is, the person whose business had come to an end, in respect of the income, profits and gains of the period between the end of the previous year and the date of such succession; and the second relief to which such person was entitled was that he might further claim that the income, profits and gains of the previous year should be deemed to have been the income, profits and gains of the said period. Looking at the plain language of the section, it was clear that the first relief had to be claimed by the assessee in the year of assessment in which the said succession took place, and the nature of the relief was that he was not obliged to pay tax on that particular specific period which was made up of the last date of the previous year and the date \)f succession. Therefore, it was necessary to ascertain what was the date of succession, because it was in relation to the date of succession that the relief had to be computed. The period might be anything from one day to 364 days. [ 886 C-H, 887 A-C] Ambaram KaHdas V• CoomiSBioner of Iocome Tax, North, 19 I.T.R. 227, approved. • Coamissioner of Income-tax, Madras v. K. Srinivasan and K. Gopalan, 23 r.T.R. 87, re Dalsukh Kai Jaidiyal, ¥ 1.T.R. 417, Coamissiooer of lDcome-tax v• ·Teja Singh 35 I.T.R. 408, Mahabir Persbad & Sons v. Coalldssioner of Income-tax, Delhi ~35, I.T.R. 775, English v. Cliff [1914] 2 Ch. D. 376, referred to. Case: M/ S. BADRI PRASAD JAGAN PRASAD versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, U.P., LUCKNOW [[1985] SUPP. 2 S.C.R. 879] (1985) | afafanifea—zenn 2aaqbaz,1922 at ary 25 aeax feu ag arate B ara A fag Fit F az wzstata (3) ¥ ae soare fear mar at fae wet Ta HIE BILAN,afa ar exam, fara vx eftsaa gen cae az, 1918 He sqaeat Fata feat aaa at omfea feat mat ar, az ee fear vat ar ataa an fe dar als sacifaars a gar alfas aren saarer (4) #gaara ary aT at, Ga TT H aes Tar (Sa HAIL) BLATT aa FHTmaa ale & ata st safe at ara, arat ar afwaral & araraH als wr ada ael Zar ate faatfedt ag ot erat wt aha fHay a ara, aril ate afaara & at Hag amar arat aifaq faa ara, ara ate afaara saa safe & SF1 set tar car fear wara}, agi saa safe at ara, aret ar afaaral & arate gt fraterfear stat atfaa ate afe gt ag at aia, aral ar afwaral %daa Hac at tears uaa sea Chaat at ar qet gs wi fede faater F arare gt Hag VHA B afew sal ga sal <Hat Faeat at sfaara fear arat afg1 (Tz 6) aa atta & fag ata sea aecagt €—(1) HIATT BT FSfear stat, (2) saufaart, saxada ate (3) saufaart Tataaa at atta | a aa ara sTearz, af ar raara a at atahadi fafaFea cea } go sea aeqat at cararaal * fatesfafasaat 4% frarz feat vat & 1 (zt 9) aren 25 at srarer (4) tat feats ae AH at seat fatBITATT H CATA TL ATT BLATT AT TAT AT TIM agers, fas freAS FTA, TT AT AY TAT AT, SHAT aT ale fas cava Te gawBITaTT AT TAT, as aeat fe san seafaa eafaa aru sala veaafea are feast ereare az gl aat ar, Vat safer at ara, aratar afaaral& art A ME acaeca agl fear srar afer atgaadt agmea ac ka sarada Hl arda F Aa ats ategau agate frat fro tareafea gareat, ae ar fe ae ae Atmar wT anar at fe qe at at ara, ara ate afwaral ay yaawateat ara, are att afaara aaa sar arfet 1 (Fea 11) are 25ey sqaer (3)ate (4) A art arett aftariag‘og ag & wea” & Heart H dz aAar saufanre al arta a | wf : | y 4 | | | | , a | . a } : | * | | |1 _ ww% ; ’ |o~,|||.|*>| “Tea Ga aaa elt ars (G2 12 araat aati) Farag awaaifta afasa ti arr 25(3) ate (4)Baad e “qe aq”gitafaenf ara wa aray F areart ar(du aee 16) VA ar saufsare| F GA 4 TTaa saaeat at ara & ag yiefaa garat fe ag aqarawar fear war ar fe ota area Ag ag F aca ale sauferar<atarmta & da ate aafa aaeq dt at farg afe tat agwt awafa facge a adt at at are25(4) % soaer freadgfacge ary val ett1 faatfedd gafae are we sia at aterwife arg afer waft agt att atx dfs teh arearafiz shitat vel safae are 25(4) Sfeda arraur-sfeafaa fearSfaeqrTar BT araT HLA HT HE gat gl Awad: adl go aHar(F2T 21)qa ane % aeat gat aat afgal ay sfafeeal al aa ewSatfanrt 11AFqat,1948 Hl garari as saafrar< ae-ealfaal & eT Aa Hae areare st onfeaal sr gt gar ar afagBeary HT A Saas at Tar ar1 sa anfeaal wr Tauferarefaae Breas Pear aT tat ar gar aay B fea a areare arflareeBAJA SUA FH TTA aeeafaatst aqafa aritary ceaqraaSewe aalsiae Brarent at ar aad& fa fanaa Faeatfeaat ar gt tet afag areare ar it gar atiag at ad 3 featfeaat & ag-eafaer & Tat: MA Hae aT ag-earfaer aafasa vat g fag seg rareae-eatal afufaatfea Hear zaaaa & aeal a faegar ease gratf alt ga araay qa fara araayH qearqadt araco oz vit era fear at amarga sfteatr &Baa gt Ee ae Raed a grag ssa carmaa aren sfanfaafaziat FataalewearF sfeafea aay H faedt ves caraiaaare sfaafea fagialae nate ar ale seq daega: aaTST| ATU 25(4) Hr sataa BI sfeafaa feat qr war2 1 gazweyVAUMPAHIT ara & GALAGA atg-are ag HTaqearaT| F & fe Sa ga sl aafea ag & st sea gayra Harr HEAT F Hrs“ee aa gal att) afe anfeaat ar eercfnsre Mt aar ar at qaqaagalaat & ae srtart al arfeaat & eI A waar frarag a meat wt ate a Tal sto do WAT, Fo Mo sa.atte gard vo garquit rararaa ar farce earagfa aerarat qasit + fear 1 aarraf aasit— , gay daa Yaz, 1922 (HY zak sak qzarq‘atferfray’“wer WaT g) et aret 66(1) ¥ ata few ae fade ® dag FReels sea areas H fay ate ate F fees az ateTaare ssraat Fat at Te gl ag atta fratwr ay 1949-50 ¥%Sate Fg, formar gana gt ad 24 wagaz, 1947 F srea alae11a4qaz,1948 BY ward Bt arar ag 21afafray a“ae 66(1) ¥ ata sea eargraa % are fafa ® farafafar aava fatesz fae ae F— pS (1) aar ara % eat ate afefeafaay at Fak guafaawT & far ag afafratixa wear earatfaa ar fizFratfedt at 1949-50 ¥ arer25(4) ® ata agate ®faa gnart vat ar ? Case: M/ S. BADRI PRASAD JAGAN PRASAD versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, U.P., LUCKNOW [[1985] SUPP. 2 S.C.R. 879] (1985) Ambaram KaHdas V• CoomiSBioner of Iocome Tax, North, 19 I.T.R. 227, approved. • Coamissioner of Income-tax, Madras v. K. Srinivasan and K. Gopalan, 23 r.T.R. 87, re Dalsukh Kai Jaidiyal, ¥ 1.T.R. 417, Coamissiooer of lDcome-tax v• ·Teja Singh 35 I.T.R. 408, Mahabir Persbad & Sons v. Coalldssioner of Income-tax, Delhi ~35, I.T.R. 775, English v. Cliff [1914] 2 Ch. D. 376, referred to. 3. On which date the succession takes place is a question of fact to be determined on the facts and circtDDStances available in each case. In this case, there was a disruption of HUF. The entries in the account books indicated that there was a partial partition of HUF and the various businesses owned by the family were divided through entries made in the account books. The partnership ·account 'books indicated that and that is what happened on 11th October, 1948. The partnership deed recited to carry on the business With effect from 12th October, 1948. There were in the facts of this case two stages - one partial partition of the assets of HUF business and there was evidence that various businesses owned by the family were divided through entries made in the account books, and next the succession, the partnership firm carried on the said business immediately. No vaccum was intended because the clear expression of intention in the deed of partnership indicated that disruption and succession were intended by the parties to be simultaneous; There was continuity of the disrupted assets, With which the partnership business was carried on ·as an integrated whole and there was transfer of ownership - these are the two essential conditions required to be fulfilled in order to be entitled to relief under s. 25(4) of the Act. And all were intended to happen on the same day. Though the deed stated that partnership would come on 12th October, 1948, the intention to carry on business jvintly from the date of the division of assets is writ large - it is clear in this case that succession took place on 11th October, 1948. In these matters one should adopt a pragmatic approach and not get enmeshed in technicalities. [896 A-EJ 4. In the facts of this case and in view of the entries in the account books, there was succession on 11th October 1948 -succession not only of the assets of the business as co-owners but succession of the business. The succession of the assets with which the business was carried on and the assent of the co-owners to carry on the business in partnership from the very next day is evidenced by the document of partnership. It is to be presumed what was divided was not merely assets but business. The purpose of s. 25(4) contemplates, inter alia, that no tsx shall be payable in respect of the income of the period between the end of A B c D F G H A ll the previous year the date of succession to the business. If the assets were succeeded to or divided as business sssets amongst the erstwhile co-parceners then there was succession within the relevant assessment year 1949-50. [896 F-1!, 897 A-BJ CIVIL APPELLATE JURISUICTION : Civil Appeal No. 182 (NT) of 1974. From the Judgment and Order dated 4.2.1971 of the Allahabad High Court in Income Tax Reference No. 460 of 1964. c T.A. Ramachandran and A.G; Ratnaparkhi for the Appeilant. G.C. Sharma, K.C. Dua and Miss A. Respondent. Subhashini for the The Judgment of the Court was delivered by j) j) SABYASACHI MUKllARJI, J, This appeal by special leave arises from a judgment and order of the High Court of Allahabad in respect of a reference under Section 66(1) of the Income-Tax Act, 1922 (hereinafter referred to as the 'Act'). The appeal relates to the assessment year 1949-50, the relevant previous year being the year commencing 24th October, 1947 and ending on 11th October, 1948. The following questions of law were referred to E the High Court under Section 66[1] of the Act: "l. Whether, on the facts and in the circumstances of the case, the Tribunal was justified in holding that the assessee. was not entitled to the relief under section 25(4) in the year 1949-50? F Case: M/ S. BADRI PRASAD JAGAN PRASAD versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, U.P., LUCKNOW [[1985] SUPP. 2 S.C.R. 879] (1985) pS (1) aar ara % eat ate afefeafaay at Fak guafaawT & far ag afafratixa wear earatfaa ar fizFratfedt at 1949-50 ¥ arer25(4) ® ata agate ®faa gnart vat ar ? (2)aar ara % geal att ofefeafaat F afiracor—facag afafiatfca eer adler fe gerufere gazada12 AFqae, 1948 wt gat at ate ofeoraa: arer 25(4)wTwaa Hae TT 1950-51 HF st yarar ar wear ar ? 2. UH at wea aT TY Tam at seat & Aas val ar, fraaraT Prather F cet F feat wat ar ate ag ga ada Ffaare ar‘Yaua at 2 aar ga ox faare fee ma at aE oTaVATRAT Tél ot aaa3. Gara ag # fraifedt afawaa feeg gera ar ot tad~yTMS TATA, ATT H aT aeTT HTATT HT TW ATHad soavare faarzarz, HITT FaTT a geal TH Way At|g) = “Fratfeet ar fratzor efesar gem daa daz, 1918 % ata Pear.TAT AT| 414, saava faater ay F faatfedt a ag aia at f&H7qat,1948 al gara ar afin faarae at warat at< | 70 geaan wararay faria afaet [1986] 2 sro fo To gare ay fafaer reat Gear afeal Fat 7 sfafseql % Aer& faunfaa we fear qatar| Ga HIRATe BT TATA H fae TH ATMard oat ar aaa Paar vat ar ale Gea rararaa FH aqare ga TA4% 12 qaqay, 1948 BT ETra ar Gofary eT BT fe ATfaaifedt X afufaae at are 25(4) % waz ar sat Ft BCalaant afar ® ane aaest wea feat1 ataet afsard 4mad aaa Tt fearala BCA TC Ags aia aga 7ara @t area az feat ate araax afaard & wa sfasiao feataidt1 aaa afer gra am at af sfatom fevlé 4 4@afeafiaa Prat var at fr arian Gat a 12 AIGA, 1948 BT HTTB sreare wr sazrfsart ores He fra at Beas ails AIDAa ag afafaatfca fear fas afr oazfasrz gazaaa faaten ay1950-51 8 gana gd ag H fer gar ar gafag ea ata Ie frateorat 1949-50 & date & faare vat Pear ar amar frerifedd % areus aia at re ot) afeawn Fag afafaalfea Peat fe satfare at artia 12 aqaz, 1948 at alk gafau are 25(4) #asia indi & artF fraifedd & a ge TF 1950-51 Bt Frateraraarfeat & agar F gt faare fear aT THAT a) seq eararag 4ag atufaaifea far fe wet aa gad gaa ga fafese cam 997 FTdig 3, afaecr ® gre ag fafeaa frome frprerr wat aT farSAUTfAHTT 12 HAT, 1948 BY aT AT kA arta a faaiea ag1950-51 & dafa qe ay ar sraea gat art Sea ALATA ayve ua tt fe saa & fag Ag we saa aet AT a at12 aaqaz, 1948 aaiq va arte a Maya gar AT faa artta atgaufaart saad gar at) afosa aafe Saafra aT eT STAwe sea at1 afm Fag at fasay faantat ar fa faatfedt serana & wat at ae araaa fear var ar fe gaadh ag & ara F earaqx afosa safe ar ara sfacarfia ax fear ara afer | afarergiz ae afafaaifea fear var ar fae ga THTX faa ata ® faraiaza feat var ar ag faatedt at fate ag 1949-50 4 sreTwet at, afag faatet ag 1950-51 FH sameT AT ST ATTAet ag aa ar fe sare areata FATA ART AAR, arag. | |!|| v+ ||| * ad. | aan }: |an | aa | | wy | + | | po|="|—a + _ TA sau ¥ graf yea caraaa are fea aa faftvam st aaa gaafirertor at Pavia aah at | ATURE TARA, ARTA TATH Ho Aifrareaatt Fo Maa? F aaa F ea saga % Aa Br aaa fear waral) sea armraa at ag ua A fe afaacn %& ga fang FH aie Faq nal at @aa eu fe serufarare 12 Haqat, 1948 FT gat aT,afaacn ag afafaatfea wer A at at fa fratfedt ay 1949-50H are 25(4) Boras ¥ fag snare aval at farg ag ga was Ftag 1950-5) Hea HC THAT ATLGatat gel BTATTTATeaaa ae wares faara F get F Gat fear war art 5. ar mer 4g & fe Goefsare gated afe FE get AT, gar ar t afrHcor 7 4g afufafad fear? fa saufaatt saataaZa aT 1 ee alt Fare afaare sal g fe soufaare ALITA12 Haqat,1948 sl gar at tafe ag aea at aed g, Sat feafsazor gitar ait seaearataa are afafrutfca fear war& afte dar fr raver fare arer at cele at ag @, aT agate Hag Seatgor ae 1950-51 F at fear at aaargt fag sar ay Tea FTAge wa 2 aaa afafrara at gana cate BT 61a H tad BUfafiz ale ava ar ue faaTTAT Tq gs ? Case: M/ S. BADRI PRASAD JAGAN PRASAD versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, U.P., LUCKNOW [[1985] SUPP. 2 S.C.R. 879] (1985) ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਵਾਲ ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਅਪੀਲ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਅਖੰਡ ਪਰਿਵਾਰ ਸੀ ਜੋ ਮਿਸਟਰ ਬਦਰੀ ਪ੍ਰਸਾਦ ਜਗਨ ਪ੍ਰਸਾਦ, ਆਗਰਾ ਦੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਸ਼ੈਲੀ ਹੇਠ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਖਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਸਟਰ ਜਗਨ ਪ੍ਰਸਾਦ ਜਗਨ ਪ੍ਰਸਾਦ, ਆਗਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਸਾਦ ਸ਼ਿਵ ਪ੍ਰਸਾਦ ਆਚਨੇਰਾ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1918 ਤਹਿਤ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਵਾਲ ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ 1ਠੀ ਅਕਤੂਬਰ, 1948 ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਅੰਸ਼ਕ ਵਿਭਾਜਨ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੁਆਰਾ ਮਲਕੀਅਤ ਵਾਲੇ ਵਿਭਿੰਨ ਕਾਰੋਬਾਰ ਖਾਤਾ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਦਾਖਲਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਵੰਡੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਫਰਮ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ 12ਵੀਂ ਅਕਤੂਬਰ, 1948 ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ। ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਅਰਜ਼ੀ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਪੀਲ ਤੇ, ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ ਹੁਕਮ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਤੋਂ ਰਿਪੋਰਟ ਮੰਗੀ। ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਫਰਮ ਨੇ 12ਵੀਂ ਅਕਤੂਬਰ, 1948 ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ 'ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਫਲਤਾ 1950-51 ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1949-50 ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਜਦੋਂ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਅਪੀਲ ਸੀ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਮਿਤੀ 12ਵੀਂ ਅਕਤੂਬਰ, 1948 ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਧਾਰਾ 25(4) ਦੇ ਲਾਭਾਂ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਸਿਰਫ 1950-51 ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਪਹਿਲੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਸੰਦਰਭ ਹੈ, ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸਫਲਤਾ 12ਵੀਂ ਅਕਤੂਬਰ, 1948 ਨੂੰ ਹੋਈ ਸੀ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ 1950-51 ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਟੈਕਸ 12ਵੀਂ ਅਕਤੂਬਰ, 1948 ਨੂੰ, ਉਸ ਮਿਤੀ ਨੂੰ ਜਿਸ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਹੋਈ ਸੀ, ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲਾਭ ਉੱਤੇ ਚਾਰਜ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਸਮੇਂ ਦੇ ਲਾਭ ਟੈਕਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਨ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਪਾਇਆ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸਮੇਂ ਸੀਮਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਲਾਭਾਂ ਨੂੰ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਸਮੇਂ ਦੇ ਲਾਭਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਲਾਭ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ 1950-51 ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1949-50 ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਲਾਭ ਉਪਲਬਧ ਸੀ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਸਹੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੰਬੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਅਮ੍ਰਿਤਲਾਲ ਕਾਲਿਦਾਸ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਬੰਬੇ ਨੌਰਥ, 1949 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 271 ਵਿੱਚ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਮਦਰਾਸ ਬਨਾਮ ਕੇ. ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਨ ਅਤੇ ਕੇ. ਗੋਪਾਲਨ, 23 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 87 ਵਿੱਚ ਟਿੱਪਣੀਆਂ 'ਤੇ ਵੀ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਵਿੱਚ, ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸਫਲਤਾ 12ਵੀਂ ਅਕਤੂਬਰ, 1948 ਨੂੰ ਹੋਈ ਸੀ, ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਸਾਲ 1949-50 ਵਿੱਚ ਧਾਰਾ 25(4) ਦਾ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਉਹ ਸਾਲ 1950-51 ਵਿੱਚ ਇਸ ਲਾਭ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਮੁੱਖ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੱਤਾ ਪਰਿਵਰਤਨ, ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਕਦੋਂ ਹੋਇਆ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਇਸ ਵਿਵਾਦ 'ਤੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਕੀ ਸੱਤਾ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸੱਤਾ ਪਰਿਵਰਤਨ 12ਵੀਂ ਅਕਤੂਬਰ, 1948 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜੇ ਇਹ ਇੱਕ ਤੱਥ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਫੈਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਮਦਨ ਦੁਆਰਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਤੱਥ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ ਜਾਂ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਰਤ ਸਵਾਲ ਹੈ। ਪਰ ਰਾਹਤ ਸਿਰਫ਼ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1950-51 ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਇੱਕ ਤੱਥ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਗਿਕ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਹੈ? Case: M/ S. BADRI PRASAD JAGAN PRASAD versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, U.P., LUCKNOW [[1985] SUPP. 2 S.C.R. 879] (1985) "l. Whether, on the facts and in the circumstances of the case, the Tribunal was justified in holding that the assessee. was not entitled to the relief under section 25(4) in the year 1949-50? F 2. Wl)ether, on the facts and in the circumstances of the case, the Tribunal was right in holding that the succession took place on 12th October, 1948 and consequently the benefit of 3ection 25(4) could be availed of only in the year 1950-51?" G There was another question not conn~cted with the first two which was answered in favour of the assessee and is not the subject matter of this appeal and need not be considered. In the relevant year, the asses see was a Hindu undivided H family carrying on business under the name and style M/s. Badri Prasad Jagan Prasad, Agra. It had a branch styled as M/s. Jagan Prasad Shiv Prasad of Achnera. The assessee was assessed under the .Indian Income-Tax Act, 1918. In the assessment year in question, the assessee contended that there was partial partition of the family on 11th October, 1948 and various business owned by the family were divided through entries made in the acount books. A partn~rship firm was constituted to carry on those businesses and succeeded the family on 12th October, 1948, according to the High Court. The asses see filed an application before the Income-tax Officer claiming the benefit of Section 25( 4) of the Act. The Income-tax Officer rejected the application. On appeal, the Appellate Assistant Cormnissioner set aside .the order and called for a remand report from. the Income-tax Officer. The remand report submitted by the Income-tax Officer set out that the partnership firm succeededto the business of the family on the 12th October, 1948. The Appel-late Assistant Commissioner held that ·as the succession took place on a day qf the previous year relevant to the assessment year 1950-51, the claim could not be considered in respect of the assessment year 1949-50. There was an appeal by the assessee. The Tribunal held that the date of succession was 12th October, 1948 and hence the claim of the assessee to the benefits wider Section 25(4) could be considered only in the course of assessment proceedings for the year 1950-51. The High Court held that so far as the first question referred . to hereinbefore, the.re was a definite finding by the Tribunal that the succession took place on 12th October, 1948. The date marked the commencement of the previous year relating to the assessment year 1950-51. The High Court was of the opinion that no tax was chargeable for any pro.fits that might have accrued on 12th October, 1948, the date on which the succession took place. The pro.fits of the broken period are exempt from tax. The Tribunal had also found that an' application was made within time by the assessee that the profits of the previous year should be substituted by the profits of the broken period. It was held by the Tribunal that the benefit so applied for was available to the assessee, not in the assessment year 1949-50 but in the assessment year 1950-51. 1be High Court was of. the view that the Tribunal was right having regard to the decision of the Bombay High Court in the case C?f Ambaram Kalidas v. Comnissioner of Income-Tax Bombay North, 19 I.T.R. 227. Reliance was also placed on the obser11ations of this Court in the case of Coomissioner of Income-Tax, Madras v. K. Srinivasan and K. Gopalan, 23 I. T .R. 87. ·The High Court was of the opinion that in. view of these observations, upon the finding of the Tribunal that the succession took place on 12th October, 1948, the A B C D G H A jj c LJ G H Tribunal was right in holding that the assessee was not entitled to the benefit of Section 25[4J in the year 1949-50 but he could avail of that benetit in the year 1950-51. The first two questions were accordingly answered in the affirmative and in favour of the revenue. Case: M/ S. BADRI PRASAD JAGAN PRASAD versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, U.P., LUCKNOW [[1985] SUPP. 2 S.C.R. 879] (1985) 5. ar mer 4g & fe Goefsare gated afe FE get AT, gar ar t afrHcor 7 4g afufafad fear? fa saufaatt saataaZa aT 1 ee alt Fare afaare sal g fe soufaare ALITA12 Haqat,1948 sl gar at tafe ag aea at aed g, Sat feafsazor gitar ait seaearataa are afafrutfca fear war& afte dar fr raver fare arer at cele at ag @, aT agate Hag Seatgor ae 1950-51 F at fear at aaargt fag sar ay Tea FTAge wa 2 aaa afafrara at gana cate BT 61a H tad BUfafiz ale ava ar ue faaTTAT Tq gs ? 6. afafran tare 25az ae fat areart % ade acrater ea® ate HS sa are a sree (1) Fag saaee Featnar atfe sat WE Vat area, af ar eaaara ar faagsqerar (3) ary vat dial oft, ot Pwett ae F are we fear aT ATal gaat Prater ga ae Bata Alt SILAS FS TTT at ade@ #data at af at are, arat ate afraral & arary IT Fa aqeur at anal 8; ag faater va faater & afafeaa eri, afe varave faater frat mar @ at ga ay al ata, arial ar afaarat &are ot feat mar ari are25 Ht stare (2) Fag saafeat waroatfe tar wreare,aft at ewaata ara HUAara eafea ay arent afererel @) Br<are ara with 15 fer Fsflac ga ata at Gaar aet afer ate wet Hle cafes ga SITET 1 (1951) 19 Algo eto AIXo 227, 2 (1953) 23 ato gto AIXo 87, arer aefara gaat eH aage war sagt agar afer wT fate = ata fe gaa afer & er F gaat wT aga at straitOT Se ST Bt tHe a afta sgl ait sit (ax) arcane, afa arTINT F TT HA HL ATU aH VA BTU, afa ar sqaara atReal ara, aret or afaerrell & art H gage are H fralfea fear ara, aret or afaerrell & art H gage are H fralfea fear aret or afaerrell & art H gage are H fralfea fear or afaerrell & art H gage are H fralfea fear afaerrell & art H gage are H fralfea fear & art H gage are H fralfea fear art H gage are H fralfea fear H gage are H fralfea fear gage are H fralfea fear are H fralfea fear H fralfea fear fralfea fear fear—WMGStare (3) Hag grax feat var er fe wet dar weBIZATZ, af ur emaena, fra ox eftsaa gam faq daz, 1918 3STs F sett fest aaa wet oofea Pear aa at, az Ht featTar oT at wa ae fe ter ats saufaee tT ga at faa reoSTAT (4) F BIE AY st TS st, Ts TH Ts ae H aia Gar (ga gareTart) Fa fat ay at ade % da at aafy a ara, ara arafuarat & aaa F arg Ht ada aat ater ate faatfeat We Wt ear HTwaar fe gaat ad at ara, art ate afsarat & art Fag anaamar aifey fe a ana, ara ate aftary saa safer & 2 1 wat tarSar fear wart, at saa arafir at ara, art ar afrarat ® ararz|aR frattor frat arar aifge ate afe gd ad at ara, ara arOTafcarat& dada Fat at Cat ats cen cee al daa at at sateatfe 08 Frazer & arare oe dda waa a afre Bat sa aaaeare a sfeera fear arar anfke1 Real ara, aret or afaerrell & art H gage are H fralfea fear ara, aret or afaerrell & art H gage are H fralfea fear aret or afaerrell & art H gage are H fralfea fear or afaerrell & art H gage are H fralfea fear afaerrell & art H gage are H fralfea fear & art H gage are H fralfea fear art H gage are H fralfea fear H gage are H fralfea fear gage are H fralfea fear are H fralfea fear H fralfea fear fralfea fear fear 7. are 25 at srare (4) gana & ate gaat areata wT RA THT F— . (4) oat feat eafac ar, oft efosra seam dae daz (aAsHZ), 1939 (1939 aT do 8) F oreeH at AE darSTU, Aha Hr eaarara HT at ar faa oe fat Ht anggfosaq gay cay Ua, 1918 % saaralanita aE Hxmaria fear war at, sacfeeare fet area anf ater vat "ais Hag ga vate 8— | of“(4) Where the person who was at the commencement the Indian Income-tax (Amendment) Act, 1939 (VII of1939), carrying on any business, profession or vocation onWhich tax was at any time charged under the provision ofthe Indian Income-tax Act,1918,is succeeded in suchcapacity by another person, the change not being merely | | * . | | > a ' - : | | +. | ) . v ||||| . | > an > | | | OU > ™ v rh . | Case: M/ S. BADRI PRASAD JAGAN PRASAD versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, U.P., LUCKNOW [[1985] SUPP. 2 S.C.R. 879] (1985) ਮੁੱਖ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੱਤਾ ਪਰਿਵਰਤਨ, ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਕਦੋਂ ਹੋਇਆ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਇਸ ਵਿਵਾਦ 'ਤੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਕੀ ਸੱਤਾ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸੱਤਾ ਪਰਿਵਰਤਨ 12ਵੀਂ ਅਕਤੂਬਰ, 1948 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜੇ ਇਹ ਇੱਕ ਤੱਥ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਫੈਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਮਦਨ ਦੁਆਰਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਤੱਥ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ ਜਾਂ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਰਤ ਸਵਾਲ ਹੈ। ਪਰ ਰਾਹਤ ਸਿਰਫ਼ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1950-51 ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਇੱਕ ਤੱਥ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਗਿਕ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਹੈ? ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 25 ਬੰਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹੈ। ਇਸ ਧਾਰਾ ਦੇ ਉਪ-ਧਾਰਾ (1) ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਪੇਸ਼ਾ ਜਾਂ ਕਿੱਤਾ ਜਿਸ 'ਤੇ ਉਪ-ਧਾਰਾ (3) ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਜਾਂ ਲਾਭ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਧਾਰਾ 25 ਦੇ ਉਪ-ਧਾਰਾ (2) ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰੋਬਾਰ, ਪੇਸ਼ਾ ਜਾਂ ਕਿੱਤੇ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਉਸ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।ਉਪ-ਧਾਰਾ (3) ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਕਾਰੋਬਾਰ, ਪੇਸ਼ਾ ਜਾਂ ਕਿੱਤਾ ਜਿਸ 'ਤੇ ਆਮਦਨ-ਕਰ ਐਕਟ 1918 ਦੇ ਉਪਬੰਧਾਂ ਅਧੀਨ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਟੈਕਸ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਿਸਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਉਪ-ਧਾਰਾ (4) ਦੇ ਉਪਬੰਧ ਲਾਗੂ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ, ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਦੀ ਮਿਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੀ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਜਾਂ ਲਾਭ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਟੈਕਸ ਅਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਅੱਗੇ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੀ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ ਉਕਤ ਮਿਆਦ ਦੀ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ ਮੰਨੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਕਤ ਮੂਲ ਦੀ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਜਾਂ ਲਾਭ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ..ਮਿਆਦ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੀ ਆਮਦਨ, ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਅਤੇ ਲਾਭਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਟੈਕਸ ਦੀ ਰਕਮ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਜੋ ਅਜਿਹੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਰਕਮ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੰਤਰ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਧਾਰਾ 25 ਦੀ ਉਪ-ਧਾਰਾ (4) ਢੁਕਵੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸੀ: "(4) ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਕਰ (ਸੋਧ) ਐਕਟ, 1939 (1939 ਦਾ VII) ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੇਲੇ ਕੋਈ ਵਪਾਰ, ਪੇਸ਼ਾ ਜਾਂ ਵੋਕੇਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਕਰ ਐਕਟ, 1918 ਦੇ ਉਪਬੰਧਾਂ ਤਹਿਤ ਟੈਕਸ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਹੈਸੀਅਤ ਵਿੱਚ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰਿਵਰਤਨ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਹਿਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਸੱਦੇ ਦੀ ਮਿਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਟੈਕਸ ਅਦਾ ਕਰਨਾ ਪੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਦਾਅਵੇ ਦੇ ਉਸ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੀ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ ਦਾ ਅਗਲਾ ਦਾਅਵਾ ਉਸ ਕਿਹਾ ਸਮੇਂ ਦੀ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਹਾ ਸਮੇਂ ਦੀ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜੇ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੀ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਟੈਕਸ ਦੀ ਰਾਸ਼ੀ ਅਜਿਹੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਅਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਰਾਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਫਰਕ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।" ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਪ-ਧਾਰਾ (4) ਨੂੰ ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਪਵਾਕਾਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥਾਂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਉਪ-ਧਾਰਾ (5) ਅਤੇ (6) ਵੀ ਇਸ ਅਪੀਲ ਵਿੱਚ ਵਿਵਾਦ ਲਈ ਪ੍ਰਾਸੰਗਿਕ ਨਹੀਂ ਹਨ।" ਤਿੰਨ ਪਹਿਲੂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ - (1) ਬੰਦ ਕਰਨਾ (2) ਸੱਦਾ, (3) ਸੱਦੇ ਦੀ ਮਿਤੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੇਵਲ ਵਪਾਰ, ਪੇਸ਼ਾ ਜਾਂ ਵੋਕੇਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ। ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਇਸ ਪਹਿਲੂ ਦੇ ਕੁਝ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ ਅਦਾਲਤਾਂ ਦੇ ਫੈਸਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਛੂਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। Case: M/ S. BADRI PRASAD JAGAN PRASAD versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, U.P., LUCKNOW [[1985] SUPP. 2 S.C.R. 879] (1985) ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਪ-ਧਾਰਾ (4) ਨੂੰ ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਪਵਾਕਾਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥਾਂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਉਪ-ਧਾਰਾ (5) ਅਤੇ (6) ਵੀ ਇਸ ਅਪੀਲ ਵਿੱਚ ਵਿਵਾਦ ਲਈ ਪ੍ਰਾਸੰਗਿਕ ਨਹੀਂ ਹਨ।" ਤਿੰਨ ਪਹਿਲੂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ - (1) ਬੰਦ ਕਰਨਾ (2) ਸੱਦਾ, (3) ਸੱਦੇ ਦੀ ਮਿਤੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੇਵਲ ਵਪਾਰ, ਪੇਸ਼ਾ ਜਾਂ ਵੋਕੇਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ। ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਇਸ ਪਹਿਲੂ ਦੇ ਕੁਝ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ ਅਦਾਲਤਾਂ ਦੇ ਫੈਸਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਛੂਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬੰਬੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਅੰਬਾਰਾਮ ਕਾਲੀਦਾਸ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ, ਬੰਬੇ (ਸੁਰਾ), ਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗ, ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਅਖਾਂਡ ਪਰਿਵਾਰ, ਕੱਪੜੇ ਦਾ ਵਪਾਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਕਰ ਐਕਟ, 1918 ਦੇ ਉਪਬੰਧਾਂ ਤਹਿਤ ਟੈਕਸ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸਦੀ ਲੇਖਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਕਿਤਾਬ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਸੀ, ਮੁੱਢ ਵਿੱਚ ਕੱਪੜੇ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਕਿਤਾਬ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਲਾਭ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।" ਇੱਕ ਸਾਲ ਸਮਵਤ ਸਾਲ ਸੀ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ ਅਸੋ ਵਦ 30ਵੇਂ, ਸਮਵਤ ਸਾਲ 2001 (17ਵੀਂ ਅਕਤੂਬਰ, 1944) ਨੂੰ ਅਤੇ ਕਾਰਤਕ ਸੁਦ 1ਲੇ, ਸਮਵਤ ਸਾਲ 2001 (17ਵ