Madhya Pradesh Industries Ltd v. The Income-Tax Officer, Nagpur

Case: MADHYA PRADESH INDUSTRIES LTD. versus THE INCOME-TAX OFFICER, NAGPUR [[1971] 1 S.C.R. 266] (1971) | pe og — x 4 ° A a df 6g _ | , . | ney Tae gveraty fafaze MAST AIH, ATT(Madhya Pradesh Industries Ltd. 7 | .Vs. The Income-tax Officer, Nagpur)(16 7, 1970) : (FaTo Ho Ato UE, Ro Wao ate WT To UAo Taz) efesatgerm dya daz 1922(1922 aII )—“ATT 34 (1) (¢)—frrerticet grer at fama-afienatey ardtarr ®ae oe aaa wa at afentit woTrer } ea F ay ge wUyrTBt STATBY TATaET AfMETs ant ga ma az,ee st fate feat art fe ag weld aqua ach2We ae A Sat TTTmete we HIT HW ge gaa ara atarent fe see ora ag fazata HY aT are 2 fs Fratfcdtare fargt arftas aeat & ome a fer wt & aren vestara fruter & we we 8 a wafeatfta A ws B—farg aremfaerdt rer emer& acaranit qaeaat aT gat gaatard ret fawas sriafgat at ort a fear ar—iet |afefeafaHag afafaatica vet featot amet fe vat oraag fasara wey aT aver aT fix Fraticet St are rater & xewe @ mera srafratfea we A ae B— Ferg Geet caret wee &fraffeh saat fiomeateeaiat 8 8 oe afraatow atsatedaac fray aeag erat fear fe va wer ava at Rgas | [1974] 3 Bo foito 1884.0Sears ararera fae ofae ‘6 anit at aaa aa HF afenthy used BH STH AAT AIT! AaTTafirardl 3 waa Herdt H oft afreraa wT a fara fag faa fratar aiaar et feat1 feeg TAT TA ATATT IT HATS aT fH ag ayaamatt & 1 ae Hata HT ang He afeardt Tea saa Caz, 1922 atara 24(1) (a) & welt ag ae HW BT GATT IN Ht fe Tahgra ag faxara HA aT TEM gs fH fratfedt st wa fatten Hwa awe 7E 8 ae Saar Hafratey faa TAT ZlTAA faatfedt & waua saataet ast 1 afte fraifedd A oa werraet ar FE AT TATdt fear, gata marae asad 4 faaifedt at ag efoar at fe seatsoarem ag & fa am’ Sarr arg AT gararzt ae aT ETS; 7Sia’ X gaat ae aaa adtat ate aefewt aaa far acy,gaz aa # ar Ah afar wal or) fraihata afar % aqeee226 att 227 & ala sa oraa B fader area fan far ay Frafaardt #1 sad Gaara B areTHT TAATY BTA A TASfeatat ah1 faaifidl ar cana ae a7 fe sat ma ar afaard> ana ad ofan aa da az fer g; ag fe na ar afaard 4faaien Htga va aeal HT Tat He at A; ale ag fH mT BXafemia 4 se avian a si fe aq faaaafaaat atdaafearwat at, fraifedtF areal A ga: sis feat ari fag gar sa wala> gay F AEA ofa ad vas A w fe a a aac fRar vaygt| sea arava & foetaa aries wt feat1 fash at acter AaZ~Ha BU, afafaaifea—ara 34 (1)(a) Sada ay awe werafeat Frafvatisa wea a sart faut & date FH afafraa st ara 34ahr gaan ard wey B fare ora afrara at afeemfear saeeeat afte FA ad Ta at Ther aatg (i) naHr afrMa Fara ag freara Hey ar are era fer fe saat F fay Tas aT,araor afaara aafaaifea fet ae & ate (ii) Fas TA ae faeara wet ar are star afer fe var at (#) aT 22% aesPralfedt at ara at faavega wey A gaatat A Bq att aTganar & aren ar ga atR fraie H fac at afew aeat aTqa ave Fatt wears H ara wHE BTA A gaat ATF ET AT AT C- va x yO. , oo 7 ci.4 : | ‘ »~ 1, . ag | ) | _ | % | : . $ saraar & area tar aafrater garsF aat ad Ue Gadiaa & faaat gfe arrat afenret a sa aT H aes AAT ATA BTAa afsanfeat srea wet Bg Heat Aet safe araee afearat Fara ag facara wea % fry areas H Tg afeaqat ararz Bf frataen & dda Vas areca garg, she aafaaiey H TT Te HITmara stat anar8, dag aa ae 34H aehht Gaal aT Herdae X grant afaaret ay aferarfear Ba F fore cates ait1 ae aafa aor arare qatcr & ar dt, Yar sat @ freer ear AaATTat ah | gat weal H ga arava A oaicaar frase ofcoraeaeday at afaard ag arta STAOH faa aaa gat aT, AAfaaraa aét21 faaifedt tag aefta Bt ar afeaTt set efaraer afrartt ae ga ara a fasara adt ot fe tar avadciaetgar ar 1 area aredl H faerifedt Qe faeare at faery at aaidt @qeat 2, farg te facare & great a catarar a gait agi 2grat) a 34 amg ge “faeare wet ar sre” afweafar 8gat afsarad at atea& aafearen aerate ater ofan ae zg|farara aafas grat afeq; 7% Fetal ATA wel SY AHA | Faea aeader ea ar afrart mae fe “fara eer # faq atare %, Far farara& Haze SltA GATT amanda aay F AT Ba IXSAR FATA TATA Teal F TAT Fs TIT F saat a HAAS AT HAUTaa $1 ga difta ater om, afafraa at are 34ae adh araaiteataTHA ara ara afrare Ft Hrtarg wr carats A Tateha[aad]J (Fe 13) Case: MADHYA PRADESH INDUSTRIES LTD. versus THE INCOME-TAX OFFICER, NAGPUR [[1971] 1 S.C.R. 266] (1971) ਮੱਧ ਪ&ਦੇ) ਇੰਡਸਟਰੀਜ਼ ਿਲਮਿਟਡ ਬਨਾਮ. ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ, ਨਾਗਪੁਰ 16 ਅਪ&ੈਲ, 1970 [ ਜੇ. ਸੀ. )ਾਹ, ਕੇ. ਐIਸ. ਹੇਗJੇ ਅਤੇ ਏ. ਐIਨ. ਗਰੋਵਰ, ਜੇ. ਜੇ.] ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ (1922 ਦਾ 11)। 34 (1) (ਏ) ਅਧੀਨ ਕਾਰਵਾਈ )ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਹਾਲਾਤ। 34(1)(ਏ) ਜੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਲਈ ਖੁੱਲ^ਾ ਹੈ। ਮੁਲ_ਕਣਕਰਤਾ ਨ` ਇਸ ਦੇ ਇੱਕ ਿਵਕਰੀ ਏਜੰਟ ਏ ਨੂੰ ਕਿਮ)ਨ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਦੀ ਗਣਨਾ ਿਵੱਚ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਮਾਲੀਏ ਵਜc ਉਸ ਰਕਮ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨ` ਇਸ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਸਪੱ)ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਿਜ਼ਕਰ ਕੀਤੇ ਿਬਨ_ ਮੁਲ_ਕਣ ਦਾ ਆਦੇ) ਿਦੱਤਾ ਪਰਇਸ ਆਧਾਰ eਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨਾ ਿਕ ਇਹ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰ)ੁਦਾ ਕਟੌਤੀ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ-ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨ` ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਨf ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ। 34(1)(ਏ) ਆਮਦਨ-ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ ਿਵੱਚ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਉਸ ਕੋਲ ਇਹ ਮੰਨਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਆਮਦਨ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਤc ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਘੱਟ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਉਨ^ _ ਨ` ਮੁਲ_ਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ&)ਨਾਵਲੀ ਭੇਜੀ। ਿਕhਿਕ ਕਰਦਾਿਤ ਨ` ਪ&)ਨਾਵਲੀ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਹi ਿਦੱਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨ` ਕਰਦਾਿਤ ਨੂੰ ਸੂਿਚਤ ਕੀਤਾ ਿਕ ਉਸ ਨ` ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਇਆ ਹੈ ਿਕ ਏ ਨਾਲ ਕੋਈ ਪੱਤਰ ਿਵਹਾਰ ਮੌਜੂਦ ਨਹi ਹੈ ਿਕ ਕੋਈ ਸੇਵਾ ਪ&ਦਾਨ ਨਹi ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਭੁਗਤਾਨ ਿਬਨ_ ਿਕਸੇ ਤਰਕ ਦੇ ਸਨ। ਮੁਲ_ਕਣਕਰਤਾ ਨ` ਆਰਟਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਪਟੀ)ਨ_ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀਆਂ। 226 ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨੂੰ ਨf ਿਟਸ_ eਤੇ ਕੋਈ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਤc ਰੋਕਣ ਲਈ ਸੰਿਵਧਾਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 227। ਕਰਦਾਿਤ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਇਹ ਸੀ ਿਕ ਉਸ ਨ` ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਰੇ ਤੱਥ ਪੇ) ਕੀਤੇ ਸਨ ਿਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨ` ਮੁੱਲ_ਕਣ ਕਰਨ ਤc ਪਿਹਲ_ ਉਨ^ _ ਤੱਥ_ ਦੀ ਜ_ਚ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨ` ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਿਵਕਰੇਤਾ ਏਜੰਟ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਕਿਮ)ਨ ਨੂੰ ਕਰਦਾਿਤ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਿਵੱਚ ਵਾਪਸ ਜੋJ ਿਦੱਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਏ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਕਿਮ)ਨ ਨੂੰ ਕੋਈ ਇਤਰਾਜ਼ ਨਹi ਿਦੱਤਾ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ` ਪਟੀ)ਨ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤੀ। ਰੱਖੀ ਗਈ: ਮੁਲ_ਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਅਪੀਲ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੰਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਅਦਾਲਤ:ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਨf ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਲਈ। 34 ਚਾਰ ਸਾਲ_ ਦੀ ਿਮਆਦ ਤc ਬਾਅਦ ਦੇ ਮੁਲ_ਕਣ_ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਿਵੱਚ ਐਕਟ ਦੇ, ਪਰ ਸਬੰਧਤ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤc ਅੱਠ ਸਾਲ_ ਦੀ ਿਮਆਦ ਦੇ ਅੰਦਰ। (i) ਆਮਦਨ-ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੋਲ ਇਹ ਿਵ)ਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਿਕ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਜ_ ਲਾਭ ਆਮਦਨ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ-ਟੈਕਸ ਦਾ ਅੰਡਰ-ਅਸੈIਸਟਮoਟ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਅਤੇ (ii) ਉਸ ਕੋਲ ਇਹ ਿਵ)ਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਿਕ ਅਿਜਹਾ "ਅੰਡਰ-ਅਸੈIਸਟਮoਟ" (ਏ) ਕਰਦਾਿਤ ਵੱਲc ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਿਰਟਰਨ ਦੇਣ ਿਵੱਚ ਗਲਤੀ ਜ_ ਅਸਫਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। 22 ਜ_ (ਅ) ਉਸ ਸਾਲ ਲਈ ਆਪਣੇ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥ_ ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ^_ ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਮੁਲ_ਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਭੁੱਲ ਜ_ ਅਸਫਲਤਾ। ਇਹ ਦੋਵq )ਰਤ_ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਵੱਲc ਇਸ ਧਾਰਾ ਤਿਹਤ ਨf ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਤc ਪਿਹਲ_ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਲਈ ਇਹ ਿਵ)ਵਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁਝ ਵਾਜਬ ਆਧਾਰ ਹਨ ਿਕ ਕੋਈ ਗੈਰ ਿਕਸੇ ਵੀ ਤੱਥ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਿਵੱਚ ਖੁਲਾਸਾ, ਿਜਸ ਦਾ ਅੰਡਰ-ਅਸੈIਸਮoਟ ਦੇ ਸਵਾਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਨf ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ ਦੇਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋਵੇਗਾ। 34. ਇਹ ਅਧਾਰ ਕਾਫ਼ੀ ਹਨ ਜ_ ਨਹi, ਇਹ ਅਦਾਲਤ ਦੀ ਜ_ਚ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਨਹi ਹੈ। ਦੂਜੇ )ਬਦ_ ਿਵੱਚ, ਆਮਦਨ-ਐਚ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨੂੰ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਪ&ੇਿਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਧਾਰ_ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਇੱਕ ਜਾਇਜ਼ ਮੁੱਦਾ ਨਹi ਹੈ। ਿਨਰਸੰਦੇਹ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਲਈ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦੇਣਾ ਖੁੱਲ^ਾ ਹੈ ਿਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨੂੰ ਇਹ ਿਵ)ਵਾਸ ਨਹi ਸੀ ਿਕ ਅਿਜਹਾ ਖੁਲਾਸਾ ਨਹi ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਦੂਜੇ )ਬਦ_ ਿਵੱਚ, ਦੀ ਹcਦ ਇੱਕ ਿਵ)ਵਾਸ ਨੂੰ ਮੁਲ_ਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਚੁਣੌਤੀ ਿਦੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਪਰ ਿਵ)ਵਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ_ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਨਹi। ਸਮੀਕਰਨ, "ਿਵ)ਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ" ਿਵੱਚ। 34 ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਵੱਲc ਪੂਰੀ ਤਰ^_ ਿਵਅਕਤੀਗਤ ਸੰਤੁ)ਟੀ ਨਹi ਹੈ। ਿਵ)ਵਾਸ ਚੰਗੇ ਿਵ)ਵਾਸ ਿਵੱਚ ਰੱਿਖਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਿਸਰਫ਼ ਇੱਕ ਿਦਖਾਵਾ ਨਹi ਹੋ ਸਕਦਾ। ਅਦਾਲਤ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਜ_ਚ ਕਰਨ ਲਈ ਖੁੱਲ^ੀ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਿਵ)ਵਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ_ ਦਾ ਤਰਕ)ੀਲ ਸੰਬੰਧ ਹੈ ਜ_ ਿਵ)ਵਾਸ ਦੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਸੰਬੰਿਧਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸੈਕ)ਨ ਦੇ ਉਦੇ) ਲਈ ਬਾਹਰੀ ਜ_ ਅਪ&ਸੰਿਗਕ ਨਹi ਹਨ। ਇਸ ਸੀਮਤ ਹੱਦ ਤੱਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈਐਸ ਅਧੀਨ ਕਾਰਵਾਈ )ੁਰੂ ਕਰਨ ਿਵੱਚ। 34 ਇਸ ਐਕਟ ਨੂੰ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਚੁਣੌਤੀ ਿਦੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। [ 273 ਈ-ਐਚ; 274 ਏ-ਸੀ] ਕਲਕੱਤਾ ਿਡਸਕਾuਟ ਕੰਪਨੀ ਿਲਮਿਟਡ ਇਨਕੋਮੇਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਿਜ਼ਲ^ਾ. 1 ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ; [1961] 2 ਐਸ. ਸੀ. ਆਰ. 241; ਐIਸ. ਨਾਰਾਇਣੱਪਾ ਅਤੇ ਹੋਰ। ਵੀ. ਆਮਦਨ ਿਮ)ਨਰੀ-ਟੈਕਸ ਬੰਗਲੌਰ, 63 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 219; ਕ_ਤਾਮਨੀ ਵoਕਟ ਨਾਰਾਇਣ ਅਤੇ ਸੰਨਜ਼ ਪਿਹਲਾ ਐਡਲ. ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ, ਰਾਜਮੁੰਦਰੀ; 631. ਇਸ ਤc ਬਾਅਦ ਟੀ. ਆਰ. 638 ਆਇਆ। Case: MADHYA PRADESH INDUSTRIES LTD. versus THE INCOME-TAX OFFICER, NAGPUR [[1971] 1 S.C.R. 266] (1971) Section: CONCLUSION MADHYA PRADESH INDUSTRIES LTD. v. THE INCOME-TAX OFFICER, NAGPUR April 16, 1970 B [J. C. SHAH, K. S. HEGDE AND A. N. GROVER, JJ.] Indian Income-tax Act (11 of !922) s. 34(1) (a)--Circumstances for initiating proceedings under s. 341 !) (a)-lf open to challenge in a Court of/aw. · The assessee paid commission to A, one of its selling agents, and claimed that amount as a revenue outgoing in the computation of it& C profits for that year. The Income-tax Officer made the order of assess-ment without expressly referring to the said deduction but proceeding on the basis that it was a permissible deducti.on. Later, the Income-tax Officer issued' notices under s. 34(1) (a) of the Income-ta)' Act, 1922 stating that he had "reason to. believe that" the .. income of the assessee had escaped assessment and was under-assessed. He sent a questionnaire to the assessee. Since 'the assessee, did not reply to the questionnaire, the income-tax officer informed the assessee, that he presum-D ed that no correspondence with A existed that no ser1 ice was rendered by A and the payments made were without justification. The assessee filed petitions under Arts. 226 and 227 of the Constitution for restraining the Jl'ICome-tax Officer from taking any action on the notices. The assessee's case was that it had placed all the material facts before the Income-tax officer that the Income-tax Officer had examined those facts before making the assessments, and that the Income-tax officer had added back the com-E mission paid to another selling agent to the profits of the assessee. but took no objction to the commission paid to A. The High Court dismissed the petition. A!lowing the assessee's appeal, this Court : HELD: Th~ proceedings taken under s. 34(1) (a) must be quashed. Two conditions must be •atisfied in order to confer iurisdiction on the Income-tax Officer to issue the notice unaer s. 34 of the Act in respect of assessments beyond the period of four years, but within a period of eight years, from the end of the relevant year, viz. (i) the Income-tax Officer must have reason to believe that income, profits or gains charge-able to income-tax had. been under-assessed, and (ii) he mu§t have reason to believe that such "under-assessment" had occurred by reason of either (a) omission or failure on the part of the assessee to make a return of his income under s. 22 or (b) omission or failure on the part of the as~essee to disclose fully and truly all the material facts necessary for hi• assessment for that year. Both these conditions ate conditions precedent to be satisfied before the Income-tax Officer acquires jurisdiction to issue :a notice under the section. If there are in fact some reasoiiable grounds for the Income-ta< Officer to believe that there had been any non-disclosure as regards any fact, which could have a material bearing on the question of under-assessment, that. would be sufficient to give jurisd1c.tion to the Income-tax Officer to issue the notice under s. 34. Whether ti1ese grounds are adequate or not is not a r.natter for the Court to investigat~. fa other words, the sufficiency of the grounds which induced tlw Income-tax Officer to act is not a justiciable issue. It is of course open for the assessee to contend that the Income-tax Officer did not hold the belief · that there had been such non-disclosure. In other words. th~ existence of F G ff Case: MADHYA PRADESH INDUSTRIES LTD. versus THE INCOME-TAX OFFICER, NAGPUR [[1971] 1 S.C.R. 266] (1971) ara: fare afaaret A aver 34(1) (¢)¥ aftr aa ara FT at,TAT TE HAT FT TAT at FH Ae sa ofefeafaat ar stata Het FTeras Glee HAT fray fis say arrears fazate ray feat aT | TaATsre aah are afrardt 3 aa ardarfeal Hare A ceeTs GrER Fat feaot) gaa are fae ort & gt sar ot araarfeat afafafaa at a,x der seh a vg off oe at A maar HT TA eh FI HT TE ATSAS:ng ufafraifer wer aaa alé fe araae afearalFB Ta RATTfagara wea ® fae wren alge ar ay Tas art HT Brey Fe fae TCqa va watersF fre garsF 1 (Fe 15)oe - r . 1886 0 eae mare Frc afte[1974] 3 3Ho Fite qo .1962 &fasta fafat ter dear 140%142 ¥ grag Be“SRT FATATAT Ft ATTTT saa F arde 22 waraz, 1966 aay faviya aren % faeg fate srg Facet ratssrarerreay at we BTat Uo Fo Fa, Sho tao atest ate(at atat ay)«saat aTmerat(ait Bt aitet site 7) awatHt AtoCato Plo Ute Tae WTA, ToFo| Fo HAT| . s: . “ _— y ¥ | og , Aod, 7,.os : =a | | arataererarfaafa ats at favre eararfrafa wet HTS sa Fo ate Uo F BTS fafaea a feat | faery sHa H fare fate arat apart seat set gear f, ag ae 8 fH azar cere eftsaa gamafaqtae,1922 (faa sat gas weg afefaaa F eq F fafavefrat ariat)at ara 34% ata artarfgat| sreer wet & fazTAA AT| 2. Teast X 1953-54, 1954-55 AIX 1955-56 TA fautry aa FaaaHF26faaraz,1960 BT arr 34H alta Gear ae Heoodtarat & face afafaaa at set are & ata arrarfeat ota ahatta + areas Seq ATIAT (TAGE ANS) 4 afara F aqrIe226 att 227 & ala Ya feu ae fee fetta Fara sa Hrrarfzatat qatdt at 1% facta afercr era arfes we feat war ar) saeare anaes + fay salina AHt ga aaa A atta Grea at)saaaa F8 Wis, 1965 wag afafasifer Hrs ge va ata wTmaT Ht frat fe seq aaa ar va fe fretarat ar afatera: wifesPL Aa fad Tel at, aif saw wT afaaaa feo wey, saat Taeal orit afer flgad are ea MAT st va PTAA F wa fret(srefens om@er) ord fratseat & ga fedlaat ar fade fratGaaTU BT Grae fHU HT F TT IST eaaTaT a ga Fee fretarat atga: anita we fear1 aa: A adie orga at TEI3. at atte a fafafaa ae % far ca maa & TT afarTey s, TATUS 8 aT, 1965 MA sa mma s aeNa afaeare yalefac me %1 ea Baar gave aay F BH|| . 4. sogaa aria att fart srerafiat & dae F afafrra aare 34 & aha a af erganfeal& arated @1 afe aa faalaraT1953-54 & arafera aeat wr Soator Ht, al ae Tater attrET ATTH arg wt faare ad) 2 fe afe saad 8 caffra ertafest F at Fne. afafaatfea feat oar & fis & faferrrer Z, at oem Day frateorararaaat & arafera ararfgat at aaa vt adt feafa attgeetae afe sam art Fag afufraifcs fear ara 2 fe a fafenree g, atat ara aq Frater arevafeal & ara Ft as ait| aT | 1888-Seaae arate feta afar [1974] 3 3H fio qo 5. atrerat aeq seer gettin fafees (faa sat gah cataaga & wT A faigce feat mare) Ardy (aaH) al Garg F arearzHaft $21 18 ard, 1952 ar aa a aad Fo Fo waaT feo(fae gat gah cea TaTTT Tel TAT a) Ht aTr faa ahrnat Fea H frgaa fear, 1953-54 arr Frater at a arated aad Faqdt + faao-afrnatal wy 1,13,052/8/9 wala FETA ara faratt ag atar fear fe sa Tee Bl Fa aT HAR AAT BY ATTA HLA% aferth seg F wo FH art ort afer1 array afaardt 4 varaeldt at afacrat wrgare far faar a frater area fear 1 fagSay Sa me TT area fear ar fe ag waaa Fete J1 26 fearac,1960 aT rrarar afrard a afefaaa at are 34 F aeta aad afeaataT TAT HW ET Tar HA HY frat ae stata fear war fe aiesan Wa ae faeara Hea ar arey zg fe 1953-54 arr frater ag Ffag frais saat at ara (am) faater & geage ate (a) aafraiferal 1 @, afay ag va ara ar ot fH Frater a ge TE ATaT aa-fautfca at 7 At, ga: freien wea at ceartat Hear8sat BaaTal ag fate feat fe ae 1953-54 are saa fate ad & fag frataHTa al HA aA Hl fearon sega HC1 Heat ser AH TT TA HeTUTH, mac afenads aodl F a A Garr ara ay at, ag area34(1)(*) & adta are at wg dh) vat are araax afaarftat ateaoe dla HS sar ars aaa afrard > saat A ga ata st aryat fe ag va searaat Hott fe sa ard at ae at, aifsa ahig2ard Fat waa Hr AS AY Sat aet Har 1.21 fearay, 1961 atMARTaaaF HITT HY ae afer A fe afH FB ae seat H AT AMTfer ae€, gafau gad ae some a fe ‘umag Fara TE WTqalart adl wea wer fale Hea ar aaa feet wratfaer s faarfrat war & ate caram F fase afarat & wo F arg at bar agi- az| Case: MADHYA PRADESH INDUSTRIES LTD. versus THE INCOME-TAX OFFICER, NAGPUR [[1971] 1 S.C.R. 266] (1971) ਕਲਕੱਤਾ ਿਡਸਕਾuਟ ਕੰਪਨੀ ਿਲਮਿਟਡ ਇਨਕੋਮੇਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਿਜ਼ਲ^ਾ. 1 ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ; [1961] 2 ਐਸ. ਸੀ. ਆਰ. 241; ਐIਸ. ਨਾਰਾਇਣੱਪਾ ਅਤੇ ਹੋਰ। ਵੀ. ਆਮਦਨ ਿਮ)ਨਰੀ-ਟੈਕਸ ਬੰਗਲੌਰ, 63 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 219; ਕ_ਤਾਮਨੀ ਵoਕਟ ਨਾਰਾਇਣ ਅਤੇ ਸੰਨਜ਼ ਪਿਹਲਾ ਐਡਲ. ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ, ਰਾਜਮੁੰਦਰੀ; 631. ਇਸ ਤc ਬਾਅਦ ਟੀ. ਆਰ. 638 ਆਇਆ। ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ, ਕਰਦਾਿਤ ਨ` ਆਪਣੀਆਂ ਿਰੱਟ ਪਟੀ)ਨ_ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਸੀ ਿਕ ਉਸ ਕੋਲ ਇਹ ਮੰਨਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ ਿਕ ਕੰਪਨੀ ਵੱਲc ਭੌਿਤਕ ਤੱਥ ਦੇਣ ਿਵੱਚ ਕਮੀ ਜ_ ਅਸਫਲਤਾ ਕਾਰਨ, ਕੁਝ ਆਮਦਨ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਤc ਬਚ ਗਈ ਸੀ। ਉਹਨ_ ਹਾਲਤ_ ਿਵੱਚ ਉਹ ਅਿਧਕਾਰੀ ਿਜਸ ਨ` ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਨf ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਸਨ। 34 (1) (ਏ) ਤc ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜ_ਦੀ ਸੀ ਿਕ ਉਹ ਉਨ^ _ ਹਾਲਤ_ ਨੂੰ ਦਰਸਾhਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਹਲਫਨਾਮਾ ਦਾਇਰ ਕਰੇਗਾ ਿਜਨ^ _ ਦੇ ਤਿਹਤ ਉਸਨ` ਗਠਨ ਕੀਤਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਿਵ)ਵਾਸ. ਉਸ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨ` ਇਨ^ _ ਪ&ਸਤਾਵ_ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਹਲਫ਼ਨਾਮਾ ਦਾਖਲ ਨਹi ਕੀਤਾ ਸੀ।ਭੋਜਨ. ਨf ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਤc ਪਿਹਲ_ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਾਰਵਾਈ ਸੀ। ਨਾ ਤ_ ਉਸ ਦੀ ਿਰਪੋਰਟ ਪੇ) ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਮ)ਨਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਿਰਪੋਰਟ ਅਤੇ ਇੱਥc ਤੱਕ ਿਕ ਿਮ)ਨਰੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਵੀ ਪੇ) ਨਹi ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹi ਸੀ ਿਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੋਲ ਪ&)ਨ ਿਵੱਚ ਿਵ)ਵਾਸ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਸੀ ਜ_ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਾਰਨ ਇਸ ਉਦੇ) ਲਈ ਢੁਕਵq ਸਨ। [ 274 ਡੀ-ਐIਫ] ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂ: ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 2419 ਨੂੰ 2421 ਅਤੇ 1966 ਦਾ 2423 ਤc 2425. ਬੰਬਈ ਹਾਈ ਕੋਰਟ, ਨਾਗਪੁਰ ਬoਚ ਦੇ 22 ਫਰਵਰੀ, 1966 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇ) ਤc ਿਵ)ੇ) ਿਸਵਲ ਅਰਜ਼ੀਆਂ ਨੰ. 140 1962 ਦਾ ਸੰਨ142 ਤੱਕ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਐIਫ (ਸਾਰੀਆਂ ਅਪੀਲ_ ਿਵੱਚ) ਲਈ ਏ. ਕੇ. ਸੇਨ, ਜੀ. ਐIਲ. ਸੰਘੀ, ਰਾਮੇ)ਵਰ ਨਾਥ। ਐਸ. ਸੀ. ਮਨਚੰਦਾ, ਐਸ. ਕੇ. ਅਈਅਰ ਅਤੇ ਆਰ. ਐਨ. ਸਚਥੇ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ (ਸਾਰੀਆਂ ਅਪੀਲ_ ਿਵੱਚ)। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ: ਹੇਗJੇ, ਜੇ. ਿਵ)ੇ) ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਇਨ^ _ ਅਪੀਲ_ ਿਵੱਚ, ਿਸਰਫ ਸਵਾਲ ਫੈਸਲੇ ਲਈ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਕਾਨੂੰਨ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਜਵਾਬਦੇਹ ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਾਰਵਾਈ )ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਸੀ। 34 ਭਾਰਤੀ ਦਾਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 (ਿਜਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤc ਬਾਅਦ ਐਕਟ ਿਕਹਾ ਜਾਵੇਗਾ)। ਜਵਾਬਦੇਹ ਨ` ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਾਰਵਾਈ )ੁਰੂ ਕੀਤੀ। 34 ਐਕਟ ਦੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਿਵਰੁੱਧ 26 ਦਸੰਬਰ, 1960 ਨੂੰ ਉਸ ਧਾਰਾ ਦੇ ਤਿਹਤ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਸਾਲ 1953-54,1954-55 ਅਤੇ 1955-56 ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਨf ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨ` 268 ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਿਦੱਤੀ।ਉਹ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਕਲਾ ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਿਰੱਟ ਪਟੀ)ਨ_ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ। 226 ਅਤੇ ਬੋਮ ਿਵਖੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਆਫ਼ ਜੁਡੀਸੀਏਚਰ ਿਵੱਚ ਸੰਿਵਧਾਨ ਦੀ ਏ 227(ਨਾਗਪੁਰ ਬoਚ)। ਇਹ ਪਟੀ)ਨ_ ਸੰਖੇਪ ਿਵੱਚ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਤc ਬਾਅਦ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨ` ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਤc ਿਵ)ੇ) ਛੁੱਟੀ ਲੈਣ ਤc ਬਾਅਦ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨ` 8 ਅਪ&ੈਲ, 1965 ਨੂੰ ਉਨ^ _ ਅਪੀਲ_ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹੰਦੇ ਹੋਏ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਿਲਆ ਿਕ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ` ਿਰੱਟ ਪਟੀ)ਨ_ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਿਵੱਚ ਖਾਰਜ ਕਰਨਾ ਜਾਇਜ਼ ਨਹi ਮੰਿਨਆ ਿਕhਿਕ ਇਸ ਿਵੱਚ ਲਗਾਏ ਗਏ ਇਲਜ਼ਾਮ ਜ_ਚ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ। ਇਸ ਤc ਬਾਅਦ eਚਅਦਾਲਤ ਨ` ਇਨ^ _ ਪਟੀ)ਨ_ ਿਵੱਚ ਿਨਯਮ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਨ` ਇਨ^ _ ਪਟੀ)ਨ_ ਦਾ ਿਵਰੋਧ ਕੀਤਾ। ਪੱਖ_ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਤc ਬਾਅਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ` ਿਫਰ ਤc ਉਨ^ _ ਿਰੱਟ ਪਟੀ)ਨ_ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅਪੀਲ_ ਹਨ। ਇਨ^ _ ਅਪੀਲ_ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੇਸ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਤੱਥ ਹਨ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ 8 ਅਪ&ੈਲ, 1965 ਦੇ ਆਦੇ) ਿਵੱਚ ਿਵਸਥਾਰ ਿਵੱਚ ਦੱਿਸਆ ਿਗਆ ਹੈ। ਅਸi ਸੰਖੇਪ ਿਵੱਚ ਉਹਨ_ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਵ_ਗੇ। ਉਪਰੋਕਤ ਅਪੀਲ_ ਐਸ ਅਧੀਨ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ। 34 ਿਤੰਨ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਪੀਰੀਅਡ_ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਐਕਟ। ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜੇਕਰ ਅਸi ਮੁੱਲ_ਕਣ ਸਾਲ 1953-54 ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਤੱਥ_ ਨੂੰ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰੀਏ। ਇਸ ਗੱਲ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਿਵਵਾਦ ਨਹi ਹੈ ਿਕ ਜੇ ਉਸ ਸਾਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਾਰਵਾਈ ਜੇਕਰ ਅਯੋਗ ਮੰਿਨਆ ਜ_ਦਾ ਤ_ ਹੋਰ ਦੋ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਪੀਰੀਅਡ_ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਿਵੱਚ ਵੀ ਇਹੋ ਸਿਥਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਜੇ ਉਨ^ _ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਮੰਿਨਆ ਜ_ਦਾ ਹੈ, ਤ_ ਹੋਰ ਮੁਲ_ਕਣ ਪੀਰੀਅਡ_ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਇਹ ਸਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। Case: MADHYA PRADESH INDUSTRIES LTD. versus THE INCOME-TAX OFFICER, NAGPUR [[1971] 1 S.C.R. 266] (1971) F G ff A the belief can be challenged by the assessee but not the sufficiency of the 1e010ns for the belief. The expression., "reason to believe" in s. 34 do .. not mean purely subjective satisfaction on the part of the Jncomc-tax Officer. The belief must be held in good faith; it cannot be me['Iy a pretence. lt is oPen to the court 10 ,examine whether the reasons tor ~ belief have a. rational connect.ion or a relevant bearing to the for1na-tion of the belief and are not extraneous or irrelevant to the purpose of I.be section. To this limited extent, the action of the Income-tax Officer B in starting proceedings under s. 34 of the Act is open. to challenge in a court of Jaw. [273 E-H; 274 A-CJ Calcutta Discoune Company Ltd. Y. Jnco1netax Officer Co1np(l11ies Di;)'/, l and another; [1961] 2 S.C.R. 241; S. Narayant1ppa and Ors. v. Co111-111isslo11er of Income-tax Bangalore, 63 I.T.R. 219; Kantamani Ve11kata Narayana and Sons v. First Addi. Incom!-ta.t Officer, Rajahmundry; 63 I.T.R. 638, followed, c In the present case, the assessee in its writ-petitions had repudiated tile assertion of the Income-tax Officer that he had reason to believ< that due to the omissio~ or failure on the part of the company to give material facts, some income had escaped assessment. Under those circumstanc,,. the officer who issued the notices under s. 34(1)(a) was expected to file hn affidavit setting out the circumstances under which he formed the D necessary belief. That officer had not filed any affidavit in these pro· ceeding~ The proceedings recorded by him before issuing the notices had . not been produced nor his repon to the Commissioner and1 even tho Com· missioner's sanction had not been produced. Hence it was not possible to hold that the Income-tax Officer had any reason to form the belief in question or the reaions before him were relevant for the purpose. [274 D·F] CIVIL APPELLATE JURISDICTION: Civil Appeals Nos. 2419 to E 2421 and 2423 to 2425 of 1966. Appe,als by special leave from the judgment and order dated February 22, 1966 of the Bombay High Court. Nagpur Bench in Special Civil Applications Nos. 140 to 142 of 1962. A, K. Sen, G. L. Sanghi, Rameshwar Nath, for the appellant (in all the appeals). · S. C. Manchanda, S. K.. Aiyar Ml.d R. N. Sachthev. for the rospondent (in all the appeals). The Judgment of the Court was delivered by G Hegde, J. In these appeals by special leave, the only ques-tion of law that arises for decision is whether the respondent was oompetent to initiate proceedings under s·. 34 of the Indian Income Tax Act, J 922 (which, will hereinafter be referred to as the Act). H The respondent initiated proceedings under s. 34 of the Act aga~nst the appellant by issuing notices under that section on De~ember 26. 1960 in respect of the assessment years 1953-54, t 954-55 and 1955-56. The appellant challenged the validity of those proceedings by means of a writ petitions under An. 226 and 227 of the Constitution in the High Court of Judicature at Bom-bay (Nagpur Bench). Those petitions were summarily dismiss-ed. The appellant thereafter .appealed to this Court after obtain-ing special leave from this Court. This . Court allowed those appeals on April 8, 1965 holding that the High Court was not jusWied fo summarily dismissing the writ petitions as the allega-tions made therein merited examination. Thereafter the High Court issued rule nisi in those petitions. The respondent opposed those petitions. After hearing the parties, the High Court again dismissed those writ petitions. Hence these appeals. The facts of the case material for deciding these appeals have been set out in detail in this Court's order dated April 8, 1965. We shall briefly refer to them. Case: MADHYA PRADESH INDUSTRIES LTD. versus THE INCOME-TAX OFFICER, NAGPUR [[1971] 1 S.C.R. 266] (1971) 6. 2 HFer, 1962 HY ote Grae Joa arate (AaTTge earTHs)¥ ag oetar Ha eu aaraagt seqa fear fe dfaara F eARye 226 Fafta setom at feear dfaera % wade 227 F welts araw aT ahawa Aa eq agfaa fate ar area are feat are aa “ata 26fearaz,1960areft quar % cada at arateara F at oa arett fret | ~ - \ | yO, , A >? - al a | , A 14s — Gj , ", ae | arp aT Haase F aK afeara a aaee Hw ge sfada arTTATeT at THA F fee art at ae| Star fe Tee sere far aT FHT&, facta sitaa: aedtee ax fear war1 | 7. fee facta F aot A ot afaara fear at, ae ae at fFufatrany at aur 34(1)(e) & wets arett gaa are Hwy F arpafaare,* afsafer® faar sie aaah sata & fac at fearartwar fa fee facta F soatrar ar, sear camara facafatacwr tea 8. aratt T aot faacotl Faqs ael-ara F aq aw Fa ara- & BTA 31 Are, 1953 Hl aaa |la area ay H fau15,70,587wayaaa &| afafraa st rer 38(3) aetta feat & are gree farwe faaet aqdta ae aararar fe gad “faeafarr ariel atures BY ta A 1;13,052 waa 8 ary 9 as “fase wala” F eG ATA 4 HAGA, 1962 Ht FH A Fo ao fafaara F 6,091-4-0 farna-area & wT F aaa fare) faa[&][ ary][ grad][ feu][ ae][ aaat][ F][ ara]ait aft at F 29,76,067-10-8 at HA Hy Va fawal gree seat at1g wu F VT A gaat aT ar, “feat & Hera gre feat war a1”7fearaz,1953 ar aortt & oH fata ato Fo Ta A ATHT.afearet & ana ag waa fear ar fe sa feat oe fafeaca at ataaaa faat nar ar at fe 31 ard, 1953 at ware BA aly ag F Alaawet tfgare wa ate ag fe a sett SF wT A agqara fear sarafer at ae fe “adt arar ve wala & aracea Fat ar ot fHTo Fo uaraw fafats BY Faq ar ale Tt are A Baar aeer gt Aaafeat at gat ary” 21 waa, 1954 BY araHe afraTe A Hrd Fagwat fe wea aera & arg-ara ag afea Het ET, TATTTT Tea Hefe aarara, at ar afwaray a afeafad arg sifta faegt arfeaat,qsft-wear ar feet ae afaca-war F gar ar aeafea He at ay at;qa “arate gifs sar” ate F seta crarsa AecaqT aa s faefeat saa & arafat set care at sage; Haat ay Vet gatfrat ara gas gt gt gar sah ara-ara frata-wreare aa arecafamat ar afcar, dear ate yg-araa at gare GTA aay, Var farefeat ancerta-wer at faafaa ancet eae ay fafarr sat F gor att guatna fac ae at ate ta aaal ar fraer fag ‘aed, aaa UIay safe” ateh & ata cH agg A aT Ble-He LAT TAT al,megaBU 21 Ge, 1954 wt aad> farce ated, aifsr sarTTA aTfram ag afaa FA ge wet fee fa faa te, cera ateTouro fafarer at cae Helter Ht sett wt ag att frat farraargarfear & aera Haat ar sfafats ato THe ATA ATATT arfraret% ana softad gar ate ga araer Fae agate ease at fe “atadftaa fafaara at ‘aac watered’ & wa A fafa fear var a, saaa ate far are ate carast F at aH sat ae wer fH ATT “TETSt dea fear ot gat 271 gah are14 Head, 1955 Ft arTHT_ afrardt & aodt at faator gu fear1 arene aftara a ge alrB® aedtwa ax fear, fae art Fag ser var ar fe ag fafrara a|gaatdaa wera fear at aT gare caer alt HAT GaN TT ae BTS Vea AT BIT aera HaHa Ml far ay A atsTt9, fez fadiaa Farad 3 a) afraaa feat at, ae aegt fFsat qaat areneamet eet areas tea ta He far F1 TAHT-afaera X frat wet 8 gd sa geal at Tear AY at ate weetth equdtarcn sega fear arwaa Tat aaTATA gt TAT aT) BETAca ara & are far fH arase afrETe F ore 7g fasta FUT ATare aren at fe saat ag % fae gas faater & fre ara atarian avait at get ate a ate TeaTy H TT THE HT F Hee aTate & ee ale aT maT FH BUT TAHT H fers Tare sare, WTA aTgfrara sa at % fac fester & weae gs at aafaaifea ax fer aTa. aradt 3 ge arare H faare sora ale araHy aaaTe e WTsafe farara wits fad ars vt are sglaty sar ga aea a aTgenx feat fe gaat seata fate & fare araeah amt atfan aeatmat Gd aeg Fate Teas F are THE HWA A ate HT at aT aaTl aT, aT aHe F fae TAM He aT, ATA aT AHA GA ay Ffaatzo Fw] TAT ST 10. dar fe afifrre at aver 34(1) gata war ot at, agfarafafaa wr F — ~ wy ’ \ - --~- a . * ¢| af ; oO| A ; a : . . | Case: MADHYA PRADESH INDUSTRIES LTD. versus THE INCOME-TAX OFFICER, NAGPUR [[1971] 1 S.C.R. 266] (1971) ਉਪਰੋਕਤ ਅਪੀਲ_ ਐਸ ਅਧੀਨ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ। 34 ਿਤੰਨ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਪੀਰੀਅਡ_ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਐਕਟ। ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜੇਕਰ ਅਸi ਮੁੱਲ_ਕਣ ਸਾਲ 1953-54 ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਤੱਥ_ ਨੂੰ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰੀਏ। ਇਸ ਗੱਲ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਿਵਵਾਦ ਨਹi ਹੈ ਿਕ ਜੇ ਉਸ ਸਾਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਾਰਵਾਈ ਜੇਕਰ ਅਯੋਗ ਮੰਿਨਆ ਜ_ਦਾ ਤ_ ਹੋਰ ਦੋ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਪੀਰੀਅਡ_ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਿਵੱਚ ਵੀ ਇਹੋ ਸਿਥਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਜੇ ਉਨ^ _ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਮੰਿਨਆ ਜ_ਦਾ ਹੈ, ਤ_ ਹੋਰ ਮੁਲ_ਕਣ ਪੀਰੀਅਡ_ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਇਹ ਸਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ, ਮੱਧ ਪ&ਦੇ) ਇੰਡਸਟਰੀਜ਼ ਿਲਮਿਟਡ (ਇਸ ਤc ਬਾਅਦ) ਕੰਪਨੀ ਵਜc ਜਾਿਣਆ ਜ_ਦਾ ਹੈ), ਮੈਗਨੀਜ਼ ਧਾਤ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਵੱਚ ਰੁੱਿਝਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। 18 ਮਾਰਚ, 1952 ਨੂੰ ਕੰਪਨੀ ਨ` ਮੈਸਰਜ਼ ਦੀ ਿਨਯੁਕਤੀ ਕੀਤੀ। ਜੇ. ਕੇ. ਐਲੋਆਇਜ਼ ਿਲਮਿਟਡ (ਇਸ ਤc ਬਾਅਦ 'ਐਲੋਆਇਜ਼' ਿਕਹਾ ਜ_ਦਾ ਹੈ) ਇਸ ਦੇ ਿਵਕਰੀ ਏਜੰਟ ਵਜc। ਮੁਲ_ਕਣ ਸਾਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਿਵੱਚ 1953-54 , ਕੰਪਨੀ ਨ` ਕਿਮ)ਨ ਵਜc ਰੁਪਏ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ। 1,13,052 / 8 / 9 ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਏਜੰਟ_ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਰਕਮ ਨੂੰ ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਦੀ ਗਣਨਾ ਿਵੱਚ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਮਾਲੀਏ ਵਜc ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨ` ਇਸ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਸਪੱ)ਟ ਤੌਰ eਤੇ ਿਜ਼ਕਰ ਕੀਤੇ ਿਬਨ_ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਦਾ ਆਦੇ) ਿਦੱਤਾ ਪਰ ਇਸ ਅਧਾਰ eਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ ਿਕ ਇਹ ਇੱਕ ਪ&ਤੀ-ਿਮਸਬਲ ਕਟੌਤੀ ਹੈ। 26 ਦਸੰਬਰ, 1960 ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨ` ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ )ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤc ਕਰਿਦਆਂ ਇੱਕ ਨf ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ। 34 ਕਾਨੂੰਨ ਿਵੱਚ ਇਹ ਕਿਹੰਦੇ ਹੋਏ ਿਕ ਉਸ ਕੋਲ ਇਹ ਿਵ)ਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਿਕ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਆਮਦਨ (ਏ) ਮੁੱਲ_ਕਣ ਤc ਬਚ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ (ਬੀ) ਘੱਟ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁJ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਕਰਨ ਦਾ ਪ&ਸਤਾਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਤc ਬਚ ਗਈ ਸੀ ਜ_ ਘੱਟ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਨ^ _ ਨ` ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਿਕਹਾ ਿਕ ਉਹ ਇਸ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਸਾਲ 1953-54 ਲਈ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਪ&ਦਾਨ ਕਰੇ। ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਭੇਜੇ ਗਏ ਇੱਕ ਪੱਤਰ ਦੇ ਜਵਾਬ ਿਵੱਚ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨ` ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਸੂਿਚਤ ਕੀਤਾ ਿਕ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਨf ਿਟਸ ਐਸ. 34 (1) (ਏ). ਇਸ ਤc ਬਾਅਦ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਿਵਚਕਾਰ ਕੁੱਝ ਪੱਤਰ ਿਵਹਾਰ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਸੀ। ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਇੱਕ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨ` ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਪ&)ਨਾਵਲੀ ਿਵੱਚ ਮੰਗੀ ਗਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣ ਲਈ ਿਕਹਾ। ਕੰਪਨੀ ਨ` ਇਸ ਪ&)ਨਾਵਲੀ ਦਾ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਹi ਿਦੱਤਾ। 21 ਦਸੰਬਰ, 1961 ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨ` ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਦੱਿਸਆ ਿਕ ਿਕhਿਕ ਪੁੱਛੇ ਗਏ ਸਵਾਲ_ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਹi ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨ` ਮੰਿਨਆ ਿਕ ਅਲੌਇਜ਼ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਮਝੌਤਾ ਨਹi ਸੀ ਅਤੇ ਿਬਨ_ ਿਕਸੇ ਤਰਕ ਦੇ ਕਿਮ)ਨ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਏਜੰਟ_ ਵਜc ਸੇਵਾ 2 ਅਪ&ੈਲ, 1962 ਨੂੰ ਕੰਪਨੀ ਨ` ਬੰਬਈ ਹਾਈ ਕੋਰਟ (ਨਾਗਪੁਰ ਬoਚ) ਿਵੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਰਟੀਕਲ ਦੇ ਤਿਹਤ ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। 226 ਸੰਿਵਧਾਨ ਜ_ ਆਰਟੀਕਲ ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰ)ੁਦਾ ਿਨਰਦੇ) ਜ_ ਆਦੇ) 227 ਸੰਿਵਧਾਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੇਸ ਦੇ ਿਰਕਾਰਡ ਲਈ ਅਤੇ 26 ਦਸੰਬਰ, 1960 ਦੇ ਨf ਿਟਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਜ_ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਕਾਰਵਾਈ ਜ_ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਤc ਰੋਕਣ ਲਈ ਮਨਾਹੀ ਜ_ ਆਦੇ) ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਿਰੱਟ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਲਈ। ਪਟੀ)ਨ, ਿਜਵq ਿਕ ਪਿਹਲ_ ਦੱਿਸਆ ਿਗਆ ਹੈ, ਨੂੰ ਿਲਿਮਨੀ ਿਵੱਚ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਿਰੱਟ ਪਟੀ)ਨ ਿਵੱਚ, ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪਟੀ)ਨ ਇਹ ਸੀ ਿਕਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਨf ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਿਵੱਚ। 34 (1)(ਅ) ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨ` ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ ਤc ਿਬਨ_ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰੰਗੀਨ ਉਦੇ) ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਿਜਵq ਿਕ ਿਰੱਟ ਪਟੀ)ਨ ਿਵੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ, ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ; ਇਸ ਦੇ ਬਦਲੇ ਿਵੱਚ ਕੰਪਨੀ ਨ` ਮਾਰਚ ਿਵੱਚ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ31 , 1953 ਰੁਪਏ. 15,70,587\ ਇਸ ਦੇ ਕੁੱਲ ਮੁਨਾਫੇ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਇਸ ਦੇ ਬੁੱਕ ਈ ਖਾਤੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ. ਹੇਠ ਿਦੱਤੇ ਿਬਆਨ ਿਵੱਚ ਐਸ. 38(3) ਿਰਟਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਇਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਐਕਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੰਪਨੀ ਨ` ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਿਕ ਉਸ ਨ` ਰੁਪਏ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।1,13,052 / 8/ 9 ਅਲੌਇਜ਼ ਨੂੰ ਚੈIਕ Case: MADHYA PRADESH INDUSTRIES LTD. versus THE INCOME-TAX OFFICER, NAGPUR [[1971] 1 S.C.R. 266] (1971) The facts of the case material for deciding these appeals have been set out in detail in this Court's order dated April 8, 1965. We shall briefly refer to them. The above appeals relate to proceedings under s. 34 of the Act in respect of three assessment periods. It would be sufficient if we set out the facts relating to the assessment year 1953-54. There is no dispute· that if the proceedings relating to that year are held to be invalid, similar would be the position regarding the proceedings relating to the other two assessment periods. On the other hand, if they are held to be valid, the same would be true in respect of the other assessment periods. The appellant, Madhya Pradesh Industries Ltd. (hereinafter referred to as the company), is engaged in the business of mining ·manganese ore. On March 18, 1952, the company appointed M/s. J. K. Alloys Ltd. (hereinafter called 'Alloys') as its sellin~ agents. In the account year relating to the assessment year 1953-54, the company.paid as commission, Rs. 1,13,052/8/9 to the selling agents and claimed that amount as a revenue outgoing in the computation of its profits for that year. The Income-tax Officer made the order of assessment without expressly referring to the said deduction but proceeding on the basis that it is a per-missible deduction. On December 26, 1960, the income-tax Officer issued a notice to the company in exercise of his powers under s. 34 of the Act reciting therein that he having "reason to believe that" the income of the company assessable to income-tax for the assessment year 1953-54 had (a) escaped assessment and (b) under-assessed, he proposes to reassess the income that had escaped assess111ent or had been under-assessed. He called upon the company to deliver a. return of the total income of the com-pany assessable for .the said assessment year 1953-54. In r~­ponse ·to a Jetter sent by the company, the Income-tax Officer informed the company that the notice issued by him was under s. 34(1)(a). Thereafter there was some correspondence bet-ween the Iricome-tax Officer and the company. The Income-tax A B c D E F G H A Officer required the. company to give him the information called for in the questionnaire issued by him. The company did not send any reply to the said questionnaire. On December 21, 1961, the Income-tax Officer informed the company that since the questions asked were not replied to, he presumed that no corres-pondence with Alloys existed and the payment of commission had B been made without any justification, Alloys having· rendered no service as selling agents. On April 2, 1962, the company moved the High Court of Judicature of Bombay (Nagpur Bench) praying for the issue of a writ of certiorari under Art. 226 of the Constitution or an appro-priate direction or order under Art. 227 of the Constitution calling c for the record of the case and for the issue of writs in the nature of Prohibition• or Mandamus restraining the Income-tax Officer from taking_ any action or proceeding in enforcement or imple-mentation of the notice dated December 26, 1960. The petition, as mentioned earlier, was rejected in limini. In the writ petition, the plea taken by the company was that D in issuing the 1110tice under s. 34(1 )(a) of the Act, the Income-tax Officer acted without jurisdiction and for a colourable purpose. Its case as set out in the writ petition is as follows : Case: MADHYA PRADESH INDUSTRIES LTD. versus THE INCOME-TAX OFFICER, NAGPUR [[1971] 1 S.C.R. 266] (1971) 10. dar fe afifrre at aver 34(1) gata war ot at, agfarafafaa wr F — ~ wy ’ \ - --~- a . * ¢| af ; oO| A ; a : . . | (%) sane afraret & ore ae faeara Hie ar ater 2fa fart ad & frq arer 22 % alte fratfedt at are at facetMEGA HU Tat se ag F fra sae frat ¥ fae saws aitaan cat at qth arg & cat aes & ara sae ad F gaatMY FT EU MT A ATH H HT, aaHrfac sare ara,ma ate afar ga ad & fay fraieor & we ae 8, ar affratfer fee ag % araga dt atl ax ox faatfea fine ae éat afafran & atte wears aagtea & aeqdtt wat fer mz,ar weather ef ar aaa Hate at aTTa at ase, ar” ((@) Was at ee WH frst a Wa ae(*) F garsteafad are Wate at gaeeat Tel BS e, ATHLafar& oe ga afaare arerz ae otfe satTaeywg faeara wey ar are g fe araHT F fare gars ora, ara aT}| "awTag cava a— \ - (a) the Income-TaxOfficer has reason to believe- that by reason of the omission or failure on the part of onasSessee to make a return of his income undersection 22for any year or to disclose fully and truly all materialfacts necessary for his assessment for that year, income,"profits or gains chargeable to income-tax have escaped .assessment for that year, or have beenunder-assessed,orassessed at too low a rate, or have been made the subjectof excessive relief under thatAet,orexcessivelossor @depreciation allowance has been computed, or. (b) not with standingthat therehasbeen noomissionor failureas mentionedin clause (a) on thepart of theassessee,theIncome-taxOfficerhasinconsequenceof informationinhis possession reason to afara aafraifer few ae 3, at aga a aT acy tt faffea fee me &, a afafean & adit aeafrn wayfad Fgeadta aar fac au ® ar ag fe aeafee aft a waar H Alw at ATA AY TS B, at ae avs (a) & atta wa ae aaa Hse ad at aarfa F 8ag % vax fret at aaa, atx ave (a) Fata art aa aAat% 4 ag F atax feet at aaa, fralfedt ox ar afe fratfedt HTAT&, at saa cera afernret oe Vet TAA aela BT AHA, foray Vetaaft ar are atterd avaface et sit fe are 22 A sree (2) Fada gaaafar st ar eat ate ag Cat a, arat atafaarat ar fate ar gafaatcor wea ar arf ar rata h He aTdaa Hwa F fae arene He ah, sa gif ar waaTT F aeat ga: dara aT ade ate ge afafae H stay aTATTATazaart ae gt ary elt ara fe ae FAA VA STAT e metafratett TE QAAT VT:7Iw TT| believethatincome,profitsorgains chargeabletoIncome-tax have been under-assessed orassessedat toolow ef rate, or have been made the subject of excessiverelief under this Act, or that excessive loss or depreciation-allowance has been computed,Cehe may in cases falling under caluse (a) at any time withineight years and in cases falling under caluse (b) at any timewithin four years of the end of that year, serve On the assessee,or, if the assessee isa company, on the principal officer thereof,a notice containing all or any of the requirements which may_[be][ included][ in][ a][ notice][ under][ sub-section.][ (2)][ of][ section][ 22]and may proceed to assessoF re-assess such income, profitsor gains or recompute that loss or depreciation allowance,and the provisions of this Act hsall, sofar as may be, applyaccordingly as if the notice were a notice issued under; thatsub-section * Provided that— r ‘ me ; ) 5 » ‘ oo | la ae ye “ i he a _ ae ™. ¥ af roy | | | {o- ‘ ~ : | | MY TITCSA To THT Afraret [rato ss] (i) arret aftard ze stare & ata aa ae aAarel aa eta Ta ae fe gaa Var Hey F fare ety BATafafafada ax far af atc de afafafacarco F areataareaar area tT alaoral fe ae Bet gaa are HAFfare sree aTAAT z;|7 (ii)ee Aae a ers Sm fra& ag sa are safeafrat stat afe ora, are ar afrare aenfeafa faratzor & ar gotFrater Fw AT st; AT- (iii) wet fe feat var at fear arr are faateot va anfaa qt fear wat farater ar fear eX ara faaten g fratat Hag aawraa & fe ag are 43.4 aha afrarat oafaaat afaqat2, agi zaevareaT caraRS arr aay fH 8 aeate 4 ad at ararafe F carat TT TH ay aT areata sfaeartaa oO (i) the Income.tax Officer shall not issue a notice Case: MADHYA PRADESH INDUSTRIES LTD. versus THE INCOME-TAX OFFICER, NAGPUR [[1971] 1 S.C.R. 266] (1971) ਇਸ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਿਜਵq ਿਕ ਿਰੱਟ ਪਟੀ)ਨ ਿਵੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ, ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ; ਇਸ ਦੇ ਬਦਲੇ ਿਵੱਚ ਕੰਪਨੀ ਨ` ਮਾਰਚ ਿਵੱਚ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ31 , 1953 ਰੁਪਏ. 15,70,587\ ਇਸ ਦੇ ਕੁੱਲ ਮੁਨਾਫੇ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਇਸ ਦੇ ਬੁੱਕ ਈ ਖਾਤੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ. ਹੇਠ ਿਦੱਤੇ ਿਬਆਨ ਿਵੱਚ ਐਸ. 38(3) ਿਰਟਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਇਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਐਕਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੰਪਨੀ ਨ` ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਿਕ ਉਸ ਨ` ਰੁਪਏ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।1,13,052 / 8/ 9 ਅਲੌਇਜ਼ ਨੂੰ ਚੈIਕ ਦੁਆਰਾ "ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕ_ 'ਤੇ ਕਿਮ)ਨ ਦੀ ਿਵਕਰੀ" ਵਜc ਅਤੇ ਰੁਪਏ। 6,091\4\4 ਅਕਤੂਬਰ, 1952 ਨੂੰ ਜੇ. ਐIਸ. ਿਵਲੀਅਮਜ਼ ਨੂੰ ਿਵਕਰੀ 'ਤੇ ਕਿਮ)ਨ ਵਜc ਚੈIਕ ਦੁਆਰਾ। ਿਰਟਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਲਾਭ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਖਾਤੇ ਿਵੱਚ, ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ। 29,76,067\ 8 ਿਵਕਰੀ ਘੱਟ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਪ&ਾਪਤ ਕੀਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀਿਮ)ਨ ". 7 ਦਸੰਬਰ, 1953 ਨੂੰ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਆਰ. ਕੇ. ਗੁਪਤਾ ਨ` ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਿਬਆਨ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਿਵਲੀਅਮਜ਼ ਨੂੰ 31 ਮਾਰਚ, 1953 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਏ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਹੋਈ ਿਵਕਰੀ eਤੇ ਕਿਮ)ਨ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਕਟੌਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇ. ਕੇ. ਐਲੋਇਸ ਿਲਮਿਟਡ ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਕਿਮ)ਨ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਵੀ ਅਿਜਹਾ ਹੀ ਸੀ।ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਿਵੱਚ ਪਿਹਲ_ ਹੀ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। 21 ਫਰਵਰੀ, 1954 ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨ` ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼_ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪ&ਮਾਣ ਪੱਤਰ ਪੇ) ਕਰਨ ਲਈ ਿਕਹਾ ਿਕ ਕੀ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਜ_ ਲਾਭ ਿਵੱਚ )ਾਮਲ ਕੋਈ ਰਸੀਦ ਿਕਸੇ ਸੰਪਤੀ, ਪੂੰਜੀ ਖਾਤੇ ਜ_ ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਦੇਣਦਾਰੀ ਖਾਤੇ ਿਵੱਚ ਜਮ^_ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜ_ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, "ਲਾਭ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਏ/ਸੀ" ਿਸਰਲੇਖ ਤਿਹਤ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਖਰਿਚਆਂ ਲਈ ਿਕਸੇ ਵੀ ਕ&ੈਿਡਟ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਪ&ਮਾਣ ਪੱਤਰ, ਖਰੀਦਦਾਰ_ ਦੀ ਇੱਕ ਸੂਚੀ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਐਚ ਦੇ ਪੂਰੇ ਪਤੇ ਦੇ ਨਾਲ ਮਾਤਰਾ, ਸੰਿਖਆ ਅਤੇ )ੁੱਧ ਆਮਦਨ )ਾਮਲ ਹੈ।ਿਨਰਯਾਤ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਭਾਰਤੀ ਿਵਕਰੀ, ਇੱਕ ਿਬਆਨ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਅਿਸੱਧੇ ਖਰਿਚਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਸਤ_ ਦਾ ਪੂਰਾ ਵੇਰਵਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ, ਨੂੰ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਡੈਿਬਟ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ।ਅਤੇ ਘਾਟਾ ਖਾਤਾ ਅਤੇ ਖਰਿਚਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਿਬਆਨ ਿਜਸ ਨੂੰ ਿਸਰਲੇਖ_, ਉਜਰਤ_, ਤਨਖਾਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਜਰਤ_ ਦੇ ਤਿਹਤ ਸਮੂਹਬੱਧ ਅਤੇ ਕ&ਮਬੱਧ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। 21 ਜੂਨ, 1954 ਨੂੰ ਕੰਪਨੀ ਨ` ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ ਦਾਖਲ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਰਾਜ_ ਨ` ਇਸ ਿਬਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਿਕ ਿਵਕਰੀ ਦੀ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚc ਐਲੋਏਜ਼ ਅਤੇ ਜੇ. ਐIਸ. ਿਵਲੀਅਮਜ਼ ਨੂੰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਕਿਮ)ਨ ਕੱਿਟਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਮੁੱਲ_ਕਣ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੌਰਾਨ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਆਰ. ਐIਸ. ਅਗਰਵਾਲ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਬੀ. ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇ) ਹੋਏ ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਸਿਹਮਤੀ ਪ&ਗਟਾਈ ਿਕ ਿਵਲੀਅਮਜ਼ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਕਿਮ)ਨ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜੋਿJਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਲੌਇਜ਼ ਬਾਰੇ ਉਨ^ _ ਨ` ਿਕਹਾ ਿਕ ਕਿਮ)ਨ ਪਿਹਲ_ ਹੀ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਇਸ ਤc ਬਾਅਦ 14 ਫਰਵਰੀ, 1955 ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨ` ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਕੀਤਾ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨ` ਿਵਲੀਅਮਜ਼ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਕਿਮ)ਨ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਰਕਮ ਨੂੰ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਕੁੱਲ ਮੁਨਾਫੇ ਿਵੱਚ ਵਾਪਸ ਜੋJ ਿਦੱਤਾ। ਉਨ^ _ ਨ` ਅਲੌਇਜ਼ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਕਿਮ)ਨ 'ਤੇ ਕੋਈ ਇਤਰਾਜ਼ ਨਹi ਕੀਤਾ।ਕੰਪਨੀ ਵੱਲc ਿਰੱਟ ਪਟੀ)ਨ ਿਵੱਚ ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਿਕ ਉਸ ਨ` ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਰੇ ਤੱਥ ਪੇ) ਕੀਤੇ ਸਨ; ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨ` ਮੁਲ_ਕਣ ਕਰਨ ਤc ਪਿਹਲ_ ਉਨ^ _ ਤੱਥ_ ਦੀ ਜ_ਚ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਵੱਲc ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਸਪੱ)ਟੀਕਰਨ ਤc ਸੰਤੁ)ਟ ਸੀ। ਕੰਪਨੀ ਨ` ਇਸ ਗੱਲ ਤc ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਿਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੋਲ ਇਹ ਮੰਨਣ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਸੀ ਿਕ ਕੰਪਨੀ ਵੱਲc ਸਾਰੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ^_ ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਗਲਤੀ ਜ_ ਅਸਫਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਾਲ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੱਥ, ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਜ_ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਲਈ ਚਾਰਜਯੋਗ ਲਾਭ ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਤc ਬਚ ਗਏ ਹਨ ਜ_ ਘੱਟ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਕੰਪਨੀ ਨ` ਿਕਹਾ ਿਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੋਲ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਸੀ ਿਕ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਿਵ)ਵਾਸ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਨ` ਇਸ ਤੱਥ ਤc ਵੀ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਿਕ ਇਸ ਨ` ਪ&)ਨ ਿਵੱਚ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥ_ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ^_ ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪ&ਗਟ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਛੱਿਡਆ ਜ_ ਅਸਫਲ ਿਰਹਾ ਜ_ ਇਹ ਿਕ ਕੋਈ ਵੀ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਜ_ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਲਈ ਚਾਰਜਯੋਗ ਲਾਭ ਉਸ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਤc ਬਚ ਗਏ ਹਨ। ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 34 (1) ਿਜਵq ਿਕ ਸਬੰਧਤ ਸਮq 'ਤੇ ਪJ^ੀ ਜ_ਦੀ ਹੈ: " ਜੇਕਰ - (ਏ) ਆਮਦਨ-ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਕੋਲ ਇਹ ਮੰਨਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਿਕ ਿਕਸੇ ਕਰਦਾਿਤ ਵੱਲc ਉਸ ਦੀ ਿਰਟਰਨ ਦੇਣ ਿਵੱਚ ਗਲਤੀ ਜ_ ਅਸਫਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਾਲ ਲਈ ਧਾਰਾ 22 ਅਧੀਨ ਆਮਦਨ ਜ_ਉਸ ਸਾਲ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਲ_ਕਣ, ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਜ_ ਆਮਦਨ ਲਈ ਚਾਰਜਯੋਗ ਲਾਭ ਲਈ ਲੋJiਦੇ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥ_ ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ^_ ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰੋ-ਟੈਕਸ ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਤc ਬਚ ਿਗਆ ਹੈ, ਜ_ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈਘੱਟ-ਮੁਲ_ਕਣ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ, ਜ_ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਦਰ 'ਤੇ ਮੁਲ_ਕਣ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ, ਜ_ ਬਹੁਤ ਿਜ਼ਆਦਾ ਰਾਹਤ ਦਾ ਿਵ)ਾ ਬਣਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ, ਜ_ ਬਹੁਤ ਿਜ਼ਆਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਜ_ ਘੱਟ ਕੀਮਤ ਭੱਤੇ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜ_. Case: MADHYA PRADESH INDUSTRIES LTD. versus THE INCOME-TAX OFFICER, NAGPUR [[1971] 1 S.C.R. 266] (1971) In its return the company disclosed for the year ending March 31, 1953 Rs. 15,70,587/- as its total profits according to its books E of account. In the statement under s. 38(3) of the Act filed with the return, the company disclosed t11at it had paid Rs. 1,13,052/8/9 as "ccmmision sales" "on different dates" by cheques to Alloys and Rs. 6,091/4/- to J. S. Williams on Octo-ber 4, 1952 by cheque as commission on sales. In the profit and loss account of the company filed with the return, the amount of F Rs. 29,76,067 /10/8 was disclosed as received by "sales less com-mission". On December 7, 1953, R. K. Gupta, a Director of the company made a statement before the Income-tax Officer stating that the commission was paid to Williams on the sales accounted for during the year ended March 31, 1953 and that the same should be allowed as deduction. and that "similar was the case with the commission payable to J. K. Alloys Ltd., which had G already been paid subsequently." On February 21, 1954, the Income-tax Officer called upon the company to produce amongst other documents, certificates showing whether any receipt includ-ed in the income, profits or gains had been credited or transferred to an:r assets, capital account. or any other liability account, a similar certificate regarding any credit for important expenses claimed under the head ''profit and loss A/ c", a list of buyers with H full addresses along with quantity, number and net proceeds of export business as well as Indian sales, a statement setting out full details of various items of indirect expenses debited to profit 270 and loss account and a statement of expenses grouped and sorted out under the heads, wages. salary and other emoluments. On June 21, 1954, the company filed the certificates and the state-ments demanded together with the statement showing that out of the sale proceei.ls, commission paid to Alloys and J. S. Williams was deducted. In the course of the assessment proceedings, R. S. Agarwal, a representative of the company appeared before the Income-tax Officer and agreed that the commission "debited as paid to Williams may be added back" and about Alloys he saili that the commission "had already been paid". Thereafter on February 14, 1955, the assessment of the company was com-pleted by the Income-tax Officer. The Income-tax Officer reject-ed the commission said to have been paid to Williams and added back that amount to the gross profits of the company. He took no objection to the commission paid to the Alloys: The case pleaded by the company in the writ petition is that it had placed before the Income-tax Officer all the material facts; the Income-tax Officer before making the assessment had examin-ed those facts and was satisfied with the explanation given by the company. The company denied that the Income-tax Officer had any reason to believe that by reason of the omission or failure 011 the part of the company to disclose folly ·and truly a4 material facts necessary for his assessment for the year in question income, profits or gains chargeable to income-tax have escaped assessment for that year or have been under-assessed. The company dis-puted that the Income-tax Officer had any reason before him to have the required belief. It also denied the fact that it had omitted or failed to disclose fully and truly all material facts necessary for the assessment in question or that any income, pro-fits, or gains chargeable to income-tax have escaped assessment in that year. Section 34 (1) of the Act as at the relevant time read : "If- Case: MADHYA PRADESH INDUSTRIES LTD. versus THE INCOME-TAX OFFICER, NAGPUR [[1971] 1 S.C.R. 266] (1971) (ii)ee Aae a ers Sm fra& ag sa are safeafrat stat afe ora, are ar afrare aenfeafa faratzor & ar gotFrater Fw AT st; AT- (iii) wet fe feat var at fear arr are faateot va anfaa qt fear wat farater ar fear eX ara faaten g fratat Hag aawraa & fe ag are 43.4 aha afrarat oafaaat afaqat2, agi zaevareaT caraRS arr aay fH 8 aeate 4 ad at ararafe F carat TT TH ay aT areata sfaeartaa oO (i) the Income.tax Officer shall not issue a notice °under this sub-section, unless he has recorded hisreasonsfor doing so and the Commissioneris ‘satisfied on suchreasons recorded that it is a fit case-for the issue of such_ notice. notice.(ii) the tax shall be charged at the rate at whichit would have been charged had the Income, profits orgains not escaped assessment or full assessment,as thecase may be; and3 _ notice. notice. (iii) where the assessment made or to be made is” anassessmentmade or to be made on a person deemedto be the agent of a non-resident person under section 43,this sub-section shall have effect asif for the periods ofei