Morvi Industries Ltd v. Commissioner Of Income Tax (Central) Calcutta

Case: MORVI INDUSTRIES LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 970] (1972) ਮੋਰਵੀ ਇੰਡਸਟਰੀਜ਼ ਿਲਮਿਟਡ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਕਿਮ6ਨਰ (ਕ8ਦਰੀ) ਕਲਕੱਤਾ 5 ਅਕਤੂਬਰ 1971 [ ਕੇ. ਐFਸ. ਹੇਗIੇ, ਏ. ਐFਨ. ਗਰੋਵਰ ਅਤੇ ਐFਚ. ਆਰ. ਖੰਨਾ, ਜੇ. ਜੇ.] ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922, ਐਸ. ਐਸ. 4 ( 1 ) ( ਅ) (i) ਅਤੇ 10 (2) -ਆਮਦਨੀ 'ਜਦV ਬਕਾਇਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ'-ਦਫ਼ਤਰ ਭੱਤੇ ਦਾ ਿਤਆਗ ਅਤੇ ਪ[ਬੰਧਕ ਏਜੰਟ ਦੁਆਰਾ ਕਿਮ6ਨ ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਿਕ ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਝੱਲਣਾ ਿਪਆ ਸੀ-ਸਮਝੌਤੇ ਦੇ ਤਿਹਤ ਰਕਮ` ਬਕਾਇਆ ਹੋਣ ਤV ਬਾਅਦ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਿਤਆਗ ਪਰ ਉਨb ` ਦੇ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਹੋਣ ਤV ਪਿਹਲ`-ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ 6ਾਮਲ ਰਕਮ`-ਛੱਡ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਖਰਿਚਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਰਕਮ ਨਹh। 10 ( 2 ) ਜਦV ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ6 ਲਈ ਜ` ਵਪਾਰਕ ਸਹੂਲਤ ਦੇ ਅਧਾਰ jਤੇ ਨਹh ਹੈ ਅਪੀਲਕਰਤਾ, ਇੱਕ ਸੀਮਤ ਕੰਪਨੀ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਪ[ਬੰਧਕ ਏਜੰਟ ਸੀ। ਸਮਝੌਤੇ ਦੀਆਂ 6ਰਤ` ਤਿਹਤ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ 6ੁੱਧ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਅਤੇ ਕਪਾਹ ਅਤੇ ਧਾਗੇ ਦੀ ਖਰੀਦ ਅਤੇ ਿਵਕਰੀ jਤੇ ਿਨਰਧਾਰਤ ਦਰ` jਤੇ ਦਫ਼ਤਰ ਭੱਤੇ ਅਤੇ ਕਿਮ6ਨ ਵਜV ਇੱਕ ਿਨ6ਿਚਤ ਮਾਿਸਕ ਰਕਮ ਪ[ਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ। ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਹਰ ਸਾਲ 30 ਦਸੰਬਰ ਨੂੰ ਅਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਹਰ ਸਾਲ 30 ਜੂਨ ਨੂੰ ਬੰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੇ ਤਿਹਤ ਸੀ. ਐFਲ. 2 (ਈ) ਪ[ਬੰਧਕ ਏਜੰਸੀ ਦੀ ਸਿਹਮਤੀ ਹੈ ਿਕ ਕਿਮ6ਨ ਹਰ ਸਾਲ 31 ਦਸੰਬਰ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸਾਲਾਨਾ ਖਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਆਮ ਮੀਿਟੰਗ ਿਵੱਚ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤV ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਸੀ। ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਸਲਾਨਾ ਆਮ ਮੀਿਟੰਗ` 24 ਨਵੰਬਰ, 1955 ਅਤੇ 21 ਜੁਲਾਈ, 1956 ਨੂੰ ਸਬੰਧਤ ਲੇਖਾ ਸਾਲ` ਦੇ ਖਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈ ਆਯੋਿਜਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। 2 ( ਈ) ਇਸ ਤਰb` 31 ਦਸੰਬਰ 1954 ਅਤੇ 31 ਦਸੰਬਰ 1955 ਨੂੰ 'ਬਕਾਇਆ' ਸਨ ਅਤੇ ਕ[ਮਵਾਰ 24 ਨਵੰਬਰ 1955 ਅਤੇ 21 ਜੁਲਾਈ 1956 ਤV ਬਾਅਦ 'ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ' ਸਨ। ਿਕnਿਕ ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ` ਿਵੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਝੱਲਣਾ ਿਪਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨo 4 ਅਪ[ੈਲ, 1955 ਅਤੇ 19 ਜੂਨ, 1956 ਨੂੰ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਬੋਰਡ ਦੇ ਮਤੇ ਰਾਹh ਕਿਮ6ਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦਫ਼ਤਰ ਭੱਤਾ ਵੀ ਛੱਡ ਿਦੱਤਾ। ਇਨb ` ਤਰੀਕ` 'ਤੇ ਛੱਡੀ ਗਈ ਕਿਮ6ਨ ਦੀ ਰਕਮ' ਬਕਾਇਆ 'ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਪਰ' ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ 'ਨਹh ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨo 1955-56 ਅਤੇ 1956-57 ਲਈ ਮੁਲ`ਕਣ-F ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਛੱਡੀਆਂ ਗਈਆਂ ਰਕਮ` ਲਈ ਕੋਈ ਭੱਤਾ ਨਹh ਿਦੱਤਾ ਅਤੇ ਉਨb ` ਨੂੰ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ 6ਾਮਲ ਕੀਤਾ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦਫ਼ਤਰ ਭੱਤਾ ਐਕਸ ਗ[ੇ6ੀਆ ਛੱਡ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਮ6ਨ ਇਕੱਠਾ ਹੋਣ ਤV ਬਾਅਦ ਛੱਡ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ6ਨਰ ਅਤੇ ਅਪੀਲ ਿਟ[ਿਬਊਨਲ ਨo ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਆਦੇ6 ਦੀ ਪੁ6ਟੀ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਸੰਦਰਭ ਿਵੱਚ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨo ਿਕਹਾਃ (i) ਿਕ ਆਮਦਨ ਦਾ ਇਕੱਠਾ ਹੋਣਾ ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੀ ਅਤੇ ਿਜਵ8 ਿਕ 110 ਜੀ ਰਕਮ ਬਕਾਇਆ ਹੋਣ ਤV ਪਿਹਲ` ਛੱਡ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਕੇਸ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਿਵੱਚ ਆਇਆ। 4 ( 1 ) ( ਅ) (i) ਆਮਦਨ-ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ। ( (ii) ਿਕ ਿਤਆਗ ਸਹੂਲਤ ਦੇ ਉਦੇ6 ਲਈ ਨਹh ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਜਾਇਜ਼ ਵਪਾਰਕ jਦਮ ਜ` ਵਪਾਰਕ ਸਹੂਲਤ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਅਤੇ ਕੇਸ ਇਸ ਲਈ ਐਸ ਦੁਆਰਾ ਕਵਰ ਨਹh ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। 10 ( 2 ) . ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ, ਆਯੋਿਜਤ ;(i) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ। 4 ( 1 ) ( ਅ) (i) ਇਸ ਐਕਟ ਦੇ ਉਪਬੰਧ` ਦੇ ਅਧੀਨ, ਿਕਸੇ ਵੀ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਿਕਸੇ ਵੀ ਿਵਅਕਤੀ ਿਵੱਚ ਸਾਰੇ ਆਮਦਨ ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ 6ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਰੋਤ ਤV ਪ[ਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਿਕ ਜੇ ਅਿਜਹਾ ਿਵਅਕਤੀ ਮੋਰਵੀ ਉਦਯੋਗ v ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਟੈਕਸਯੋਗ ਖੇਤਰ` ਿਵੱਚ ਵਸਨੀਕ ਹੈ। ਅਿਜਹਾ ਸਾਲ ਉਸ ਸਾਲ ਟੈਕਸਯੋਗ ਖੇਤਰ` ਿਵੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜ` ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 6ਬਦਕੋ6 ਦਾ 6ਬਦ 'ਇਕੱਠਾ' ਇੱਕ ਐਕਸੈ6ਨ, ਵਾਧੇ ਜ` ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਆਉਣਾ ਹੈ; ਲਾਭ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਇੱਕ jਤੇ ਿਡੱਗਣਾ; ਬਕਾਇਆ ਪੈਣਾ। ਇਸ ਤਰb` ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਕ ਆਮਦਨ ਉਦV ਇਕੱਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦV ਇਹ ਬਕਾਇਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਿਜੱਥV ਤੱਕ ਭੁਗਤਾਨ ਦੇ ਸਮ8 ਦਾ ਸਬੰਧ ਹੈ, ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਿਮਤੀ ਨੂੰ ਮੁਲਤਵੀ ਕਰਨ ਦਾ ਿਸਰਫ ਭੁਗਤਾਨ ਦੇ ਸਮ8 'ਤੇ ਅਸਰ ਪwਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਆਮਦਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਪ[ਭਾਵਤ ਨਹh ਕਰਦਾ ਹੈ। ਿਜਸ ਪਲ ਆਮਦਨ ਬੀ ਇਕੱਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮੁਲ`ਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਰਕਮ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਅਿਧਕਾਰ ਿਮਲ ਜ`ਦਾ ਹੈ, ਭਾਵ8 ਿਕ ਇਹ ਤੁਰੰਤ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਨਾ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਦੂਜੀ ਿਧਰ ਦੀ ਇੱਕ ਸੁਧਾਰ ਦੇਣਦਾਰੀ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਿਜਸ ਤV ਆਮਦਨ ਉਸ ਰਕਮ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਣ ਜ`ਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹੋਰ ਤੱਥ ਿਕ ਆਮਦਨ ਦੀ ਰਕਮ ਬਾਅਦ ਿਵੱਚ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ[ਾਪਤ ਨਹh ਕੀਤੀ ਜ`ਦੀ, ਆਮਦਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਘੱਟ ਜ` ਖਤਮ ਨਹh ਕਰਨਗੇ, ਹਾਲ`ਿਕ ਅਰਥ ਰਸੀਦ ਨਾ ਹੋਣਾ, ਢੁਕਵ8 ਮਾਮਿਲਆਂ ਿਵੱਚ, ਕਟੌਤੀਆਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਜਾਇਜ਼ ਅਧਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਦੀ ਪ[ਾਪਤੀ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਦੀ ਪ[ਾਪਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹh ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਵੀ ਸ ਦੀ ਭਾ6ਾ ਤV ਸਪੱ6ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਿਕ 'ਸੀ' ਦੋ, ਆਮਦਨੀ ਦੀ ਪ[ਾਪਤੀ ਅਤੇ ਪ[ਾਪਤੀ, ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਰਥ ਹਨ। 4 ਐਕਟ ਦੇ. ਉਪ-ਜ਼ ਦੀ ਧਾਰਾ (ਏ)। ( 1 ) 6. ਐਕਟ ਦਾ 4 ਆਮਦਨ ਦੀਆਂ ਰਸੀਦ` ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜਦV ਿਕ ਆਮਦਨ ਦਾ ਿਨਪਟਾਰਾ ਸੀ. ਐਲ. ਿਵੱਚ ਕੀਤਾ ਜ`ਦਾ ਹੈ। ( ਅ) ਉਸ ਉਪ-ਭਾਗ ਦਾ। [ 975 ਬੀ-ਈ] Case: MORVI INDUSTRIES LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 970] (1972) A MORVI INDUSTRIES LTD. v. COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) CALCUTTA October 5, 1971 B [K. S. HEGDE, A. N. GROVER AND H. R. KHANNA, JJ.] 111come-tax · Act, 1922, ss. 4(1) (b) (i) and 10(2) (xv)-Income accrues' when it becomes due-Relinquishment of office allowG.nce and commission by managing agent after they had become due on the ground that managed compan,v had suffered losses-Relinqufshmelll made after amounts had become due und~r agreement but before they hcd be-come payable-Amounts rightly included in total income-Relinquished amounts not deductible as expenses under s. !0(2)(xv) when the rtlin· quishment is not for purpose of assessee's business or on ground of com .. mercial expediency. c The appellant, a limited company, was managing agent of another company. Under the terms of the agreement the appellant company was entitled to receive a fixed monthly sum as office allowance and commis-sion at fixed rates on net profits and purchases and sales of cotton and D yarn. The managed company's accounting year closed on the 30th day of December every year and that of the appeiiant company on the 30th .da)' of June every year. Under cl. 2(e) of the managing agency agree-ment the commission was due on the 31st day of December every year and it was payable immediately after the annual accounts of the managed company had been passed in the General meeting. The Annual General meetings of the managed company were held to adopt the accounts ·for the relevant accounting years on November 24, 1955 and July 21, 1956. E The amounts of commission in terms of the cl. 2 ( e) were thus 'due' on 31st December 1954 and 31st December 1955 and were 'payable' imme· diately aft~r 24th November 1955 and 21st July 1956 respectively. Since the managed company had suffered losses in the preceding years the appeiiailt relinquished the commission as weii as tho office allowance by resolutions of the Board of Directors dated April 4, 1955 and June 19. 1956. On these dates the amounts of commission relinquished had become 'duo' but not 'payable'. The Income-tax Officer in making the assess-F ments for the 1955-56 and 1956-57 did not make any allowance for the amounts relinquished and included them in the total income of the appellant. ACCQrding to the Income-tax Officer the office allowance had Deen relinquished ex-graf1Ja and the commission had been relinquished after it had accrued. Tu~ Appellate Assistant Commissioner and the Appellate Tribunal confirmed the order of the Income-tax Officer. In reference th~ High Court held: (i) that the accrual of income was com-p1cte within the accounting year of the managed company and as no G relinquishment had been done before the amount became due, the ca-;c came within the ambit of s. 4(1)(b)(i) of the Income-tax Act. 1922. (ii) that the mlinquishment had not been made for the purpose of facili-1.ating the legitimate commercial undertaking or by \\!ay of commercial cxoediency and the case was not thenofore covered bys. 10(2)(xv). In <Jppeal to this Court, HELD: (i) According to s. 4(1)(b)(i) of the Act. subjoct to the pfovisions of this Act the total income of any previous year of nny person includes all income profits and gains from whatever source ttlerived which if such a person is re:side~t in the taxable territQries during II A Case: MORVI INDUSTRIES LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 970] (1972) azal gosedta fafares aaa AAS AAI, AA BARAT[M/s. Morvi Industries Ltd. | Vs. Commissioner of Income'tax (Central) Calcutta] . (5 waza, 1971) (Alo Fo WAo BTS, Yo UAo Wat WIT Tao Mito |r) gfesaa gear cam Gaz, 1922—are 4 (1) (at) (i)—ga ag afeet cafea at Mewa ata—alea (sa) gta & saa saat eaTI—agcama StS atfaca a gaa agl FAT| |gtzt 10 (2) (xv)—gaa% meta cet gi waat st aetat ar ararfear ar anal é wt afafsan aeteataqar at aiwert & fgaada F fasag at 7g ai—feat were F aala sea gla aes Hala HT waar arfufsas amataat ar arzare & fgaaaa % faa feat nat sag ag\Aral ATTA| <---> Gz AT BT MANA lay fauticd on fafates aradt 2 atc aa araat faaiva agf1956-57atz 1957-58 & aeafaa g faa aerara ear ay BAM: 30 TA,1955AIX30 M4, 1956 BL amicr gat ar)adrarat-wecal BY al cam wet face fafats,aicat(fore gah art safest araal wer aarg) & sacar afraai& eq Harta 30fearax,1946 ® sue & agare fagea feat var aryyafagd aeqdtadrardi-srqayar 100 sfana agiae arqal g1wertfaaeqat 2 aedta, ated? weal sfanra 1,000 waa fara miataawar wizVe wal ar ae aeg sfama a aca Haima Me FTA H aw Bat qT3g ofaua afaftaa ailaa ate sagt Targa H awl fawal az gael a waaMes HLA HT EHAIT AT1 gana ast a, safera weqal st ger gar atxgiaarataed Ys Haat oe Haq 12-1/2sfaaat atina He add gars fagmata & RT TT 1-1/2 sfawa Hy at ae wea Ale val et IT HIS Hie qa& fast ct adina ar ain faatea ay 1956-57 F fau 38,719 wayAteBas Ta Fat F fag1,963 was garsa THAY H waar, atlasstagi ya sata e fae faa wrataa at F et 4 12,000 waa sfaag orcaHCA HT PRATT AT | HA THA fees ahardf safert Heaat S sreaq axa stSHAT AT, Tat aat F far50,719 war Ae13,963saa si adlermeget & fadaalats Rarda 4 ava,1955 % daeq F agar faaica ° | yo . . . ’ _ r | _¥ , - ~ ae -, ““ aq1986-57 % fag vic atta 19 ga, 1956 Faeeq H age qaqaag & fac sarq afanway sais ait faga araiaa wareara fear|WITH Mase +t sean ar fRalwa aw & fay ooiaial at Fa aeH59,719 age att 13,963 eae x ufaat afenfea atadarat a saatfade faat fig aga ages (adia) We gaat aga ulaace a praTeafaaitl & area ay gfe et a atta we eqaafear fe sara ataacyBaa Bl CHAT eT cama S afeaqraeaeqygafeaa srqdi srfadiafeafeaaqt azt ge aafe atrardi-neqa? a) feria feafa wAGIx gtd laa:azcan fat rar weqaiHae & faced? aa at anar| atag ocsal & franfau srt ot yea rargiaga wi afasem Saas agafa see etada aSeqAA ealTAT A Gea ratarag HB lasHyl HT Ha caradie aifwer Hrs ea, afafaatfta—afaiaaaatair 4 (1)(at)(i) & aqart, aaafafqan H eqaeat A geawa ted ey feat egiaa al feat ga ay a) ga aTHOA AZ Ta HIT, Has Wie wlaara wig %, ale F Peal Hl ala F eqegaai, Wiafe we age gaa wer ae wxsta aaaT fag) f, 41 satMyst ar szqya Aas are eG H dua wuga Aa F a Maya ai seaqaalt ale way HIT 21 ‘Mays Tez Hr TsralT F agar wa adage, afsaT BOTs AIT MaeT er ay Gras a aT ITogteagar 3 aTmeq gar glFa THe Ae Hl MYA Pal Ta Pel GT GAIT %, Ta az alegalaig 1 aaa al arta & geval feo aa at waaaZl aw araey sy,watan fe aa hang sraraea 2 faq eae gra HF wiaya gid gt wareqat oear 3i fea au ag gleue git 2, fratheal @ wa cae eT erat HAat ufaare fafea at stat @, wa Zl ag aay cea a fear ae|(Fer 11)maid at aah hs fea aa ay cee ydrardi-araal at veyagi ara# TAT Haar wis sayawa: adel (meq) ea cHaT & fayaxeatfarg & at aa aad1(Ger 14) afe weal & tar aga fawfea giara Ht waea ST a ada a TITaTZa faq car aat ar arega feat mar at arfastixdy amet 10(2) (15)&mala Hal at Helat Hr aay HT amar @ faq Ved Rraay WaT Aaa AZT@ faant fagifedy at wieg <Ha aifnfsae aAtiviaar a arate oe at faaifedt& prea fea & aaa B far catty 7s AF(Fe 15): fafasz faa [1959]35 a18o Zto AITo 298: gxafe Slant sara wget WaT, TATFee (Indermani Jatia Vs.Commissioner of Income-tax, U. P.)12 |° © sean eararag faata afaat= [1972] 1 Beto fro de safaa facia [1962]46 aT ato HIto 144: WMIAKT MAI, HAE ATT-| TATA ATG ATHY TAAaq eg srqat( Commissioner of Income-tax,Bombay City-I Vs. Messrs Shoorji Vallahbhadas.and Co.)13 | fafas aitet afuafeat: 1970 at fafa adit do 2083 atx 2084. (1960 & aaax fata go104FH waHa yea raraTay F ada28 sagt, 1964 are faata ate area H fees a} ag aha| aia at Me aat ato lo Algsavae Case: MORVI INDUSTRIES LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 970] (1972) ਅਰਥ ਰਸੀਦ ਨਾ ਹੋਣਾ, ਢੁਕਵ8 ਮਾਮਿਲਆਂ ਿਵੱਚ, ਕਟੌਤੀਆਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਜਾਇਜ਼ ਅਧਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਦੀ ਪ[ਾਪਤੀ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਦੀ ਪ[ਾਪਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹh ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਵੀ ਸ ਦੀ ਭਾ6ਾ ਤV ਸਪੱ6ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਿਕ 'ਸੀ' ਦੋ, ਆਮਦਨੀ ਦੀ ਪ[ਾਪਤੀ ਅਤੇ ਪ[ਾਪਤੀ, ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਰਥ ਹਨ। 4 ਐਕਟ ਦੇ. ਉਪ-ਜ਼ ਦੀ ਧਾਰਾ (ਏ)। ( 1 ) 6. ਐਕਟ ਦਾ 4 ਆਮਦਨ ਦੀਆਂ ਰਸੀਦ` ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜਦV ਿਕ ਆਮਦਨ ਦਾ ਿਨਪਟਾਰਾ ਸੀ. ਐਲ. ਿਵੱਚ ਕੀਤਾ ਜ`ਦਾ ਹੈ। ( ਅ) ਉਸ ਉਪ-ਭਾਗ ਦਾ। [ 975 ਬੀ-ਈ] ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਖਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਵਪਾਰਕ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਰੱਿਖਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਸ ਪ[ਣਾਲੀ ਦੇ ਤਿਹਤ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਅਤੇ ਲਾਭ` ਨੂੰ ਕ[ੈਿਡਟ ਕੀਤਾ ਜ`ਦਾ ਹੈ, ਹਾਲ`ਿਕ ਤੁਰੰਤ ਪ[ਾਪਤ ਨਹh ਕੀਤਾ ਜ`ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰb` ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਐਟਰੀਆਂ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਭੌਿਤਕ ਸਮ8 ਿਵੱਚ ਕਹੇ ਗਏ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਦੇ ਵਾਧੇ ਜ` ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਤV ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹh ਦਰਸਾnਦੀਆਂ। ਇਸ ਤV ਇਲਾਵਾ, ਦੋ ਸਾਲ` ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਰਕਮ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਜਮb` ਕਰਨ ਤV ਬਾਅਦ ਇਕਪਾਸI ਤੌਰ 'ਤੇ ਛੱਡ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਤਰb` ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਉਨb ` ਰਕਮ` ਲਈ ਟੈਕਸ ਦੇਣਦਾਰੀ ਤV ਬਚ ਨਹh ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇੰਦਰਮਾਨੀ ਜੈਿਟਕ ਸੀ. ਆਈ. ਟੀ., ਬਨਾਮਯੂ. ਪੀ., 35 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 298 ਅਤੇ ਸੀ. ਆਈ. ਟੀ., ਬੰਬਈ ਿਸਟੀ I ਬਨਾਮ। ਐਮ/ਐਸ. 6ੂਰਜੀ ਵੱਲਭਦਾਸ ਐਡ ਕੰਪਨੀ, 46 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 144 [ਂ]ਨo ਅਰਜ਼ੀ ਿਦੱਤੀ। (ii) ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਐFਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਰਕਮ` ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। 10 ( 2 ) ਜੇਕਰ ਰਕਮ` ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰb` ਅਤੇ ਿਵ6ੇ6 ਤੌਰ jਤੇ ਿਨਰਧਾਰਤ ਜ` ਖਰਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਖਰਚੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾnਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲ`ਿਕ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹh ਸੀ ਿਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ6 ਜ` ਵਪਾਰਕ ਸਹੂਲਤ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਰਕਮ ਛੱਡੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨo ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। 10 ( 2 ) (). [ 976 ਐFਫ-ਜੀ] ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂਇਕ ਫੈਸਲਾਃ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 2083 ਅਤੇ 1970 ਦਾ 2084. ਕਲਕੱਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 28 ਜਨਵਰੀ, 1964 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇ6 ਤV ਅਪੀਲ-1960 ਦਾ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਹਵਾਲਾ ਨੰਬਰ 104। ਅਪੀਲਕਰਤਾ (ਦੋਵ8 ਅਪੀਲ` ਿਵੱਚ) ਲਈ ਬੀ. ਪੀ. ਮਹੇ6ਵਰੀ, ਜਵਾਬ (ਦੋਵ8 ਅਪੀਲ` ਿਵੱਚ) ਲਈ ਐਸ. ਟੀ. ਦੇਸਾਈ, ਪੀ. ਐਲ. ਜੁਨo ਜਾ ਅਤੇ ਆਰ. ਐਨ. ਸਚਥੀ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਖੰਨਾ, ਜੇ. ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਦੋ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ` ਦਾ ਿਨਪਟਾਰਾ ਕਰੇਗਾ। 2083 ਅਤੇ 1970 ਦਾ 2084 ਜੋ ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ ਸੁਪਰ ਕੋਰਟ ਿਰਪੋਰਟ` jਤੇ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। ਇਹ ਕਲਕੱਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਿਨਰਦੇਿ6ਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਇਸ ਨo ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 (ਇਸ ਤV ਬਾਅਦ ਐਕਟ ਵਜV ਜਾਿਣਆ ਜ`ਦਾ ਹੈ) ਦੀ ਧਾਰਾ 66 (1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਪ[6ਨ` ਦੇ ਜਵਾਬ ਿਦੱਤੇ ਹਨ। ਮੁਲ`ਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ-ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਅਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ। ਮੁਲ`ਕਣਕਰਤਾ ਇੱਕ ਸੀਮਤ ਕੰਪਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਬੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ. ਮੁਲ`ਕਣ ਸਾਲ 1956-57 ਅਤੇ 1957-58, ਅਨੁਸਾਰੀ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਜੋ ਕ[ਮਵਾਰ 30 ਜੂਨ, 1955 ਅਤੇ 30 ਜੂਨ, 1956 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਏ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਪ[ਬੰਧਕ ਿਨਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਸ[ੀ ਰਮੇ6 ਕਾਟਨ ਿਮੱਲਜ਼ ਿਲਮਿਟਡ, ਮੋਰਵੀ ਦਾ ਏਜੰਟ (ਇਸ ਤV ਬਾਅਦ ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਵਜV ਜਾਿਣਆ ਜ`ਦਾ ਹੈ), ਸੀ 30-12-1946 ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਅਨੁਸਾਰ। ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਇੱਕ 100% ਸਹਾਇਕ ਕੰਪਨੀ ਸੀ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ. ਸਮਝੌਤੇ ਦੀਆਂ 6ਰਤ` ਦੇ ਤਿਹਤ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦਾ ਇੱਕ ਿਨ6ਿਚਤ ਦਫ਼ਤਰ ਭੱਤਾ ਪ[ਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ। 1,000 / - ਪ[ਤੀ ਮਹੀਨਾ ਅਤੇ 6ੁੱਧ ਮੁਨਾਫੇ ਦੇ 124% ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਿਮ6ਨ, ਸਾਰੇ ਉਦੇ6` 'ਤੇ 1 ਪ[ਤੀ6ਤ ਦਾ ਵਾਧੂ ਕਿਮ6ਨ -ਕਪਾਹ ਦਾ ਿਪੱਛਾ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਕੱਪIੇ ਅਤੇ ਧਾਗੇ ਦੀ ਸਾਰੀ ਿਵਕਰੀ jਤੇ ਬਰਾਬਰ ਰਕਮ। ਸਬੰਧਤ ਸਾਲ` ਿਵੱਚ, ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਝੱਲਣਾ ਿਪਆ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜV 6ੁੱਧ ਮੁਨਾਫੇ ਦੇ 12 ਪ[ਤੀ6ਤ 'ਤੇ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਕਿਮ6ਨ ਜ਼ੀਰੋ ਸੀ ਪਰ ਕਪਾਹ ਦੀ ਖਰੀਦ' ਤੇ 1 ਪ[ਤੀ6ਤ ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਕੱਪIੇ ਅਤੇ ਧਾਗੇ ਦੀ ਿਵਕਰੀ 'ਤੇ ਉਸੇ ਦਰ ਨਾਲ ਕੁੱਲ 1 ਕਰੋI ਰੁਪਏ ਦਾ ਕਿਮ6ਨ ਸੀ। 38,719 / - ਮੁੱਲ`ਕਣ ਸਾਲ ਲਈ 1956-57 ਅਤੇ ਰੁਪਏ। 1,963 / - ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਲਈ. ਇਨb ` ਰਕਮ` ਤV ਇਲਾਵਾ,ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਰੁਪਏ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ। 12,000 / - ਦੋ ਸਾਲ` ਿਵੱਚV ਹਰੇਕ ਲਈ ਿਨਰਧਾਰਤ ਦਫ਼ਤਰ ਭੱਤੇ ਵਜV ਪ[ਤੀ ਸਾਲ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਤV ਪ[ਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ। 50,719 / - ਅਤੇ ਰੁਪਏ. 13,963 / - ਦੋ ਸਾਲ` ਲਈ. ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਹਰ ਸਾਲ 30 ਦਸੰਬਰ ਨੂੰ ਅਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਲੇਖਾ ਸਾਲ 30 ਜੂਨ ਨੂੰ ਬੰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 30 ਦਸੰਬਰ, 1946 ਦੇ ਪ[ਬੰਧਕ ਏਜੰਸੀ ਸਮਝੌਤੇ ਦੀ ਧਾਰਾ 2 (ਈ) ਿਵੱਚ ਹੇਠ ਿਲਖੀ ਿਮਆਦ 6ਾਮਲ ਸੀ ਿਕ ਕਿਮ6ਨ ਕਦV ਬਕਾਇਆ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ "(ਈ) ਇਹ ਕਿਮ6ਨ ਏਜੰਟ` ਨੂੰ ਸਾਲਾਨਾ ਦਸੰਬਰ ਦੇ ਤੀਹਵ8 ਿਦਨ ਜ` ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਿਮਤੀ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ ਿਜਸ ਿਦਨ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਸਾਲਾਨਾ ਖਾਤਾ ਬੰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਿਨਰੰਤਰਤਾ ਦੌਰਾਨ ਹਰ ਸਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਇਸ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸਾਲਾਨਾ ਖਾਿਤਆਂ ਤV ਬਾਅਦ ਬੋਰਡ ਆਫ਼ ਡਾਇਰੈਕਟਰਜ਼ ਅਤੇ ਆਡੀਟਰ` ਦੁਆਰਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਜਨਰਲ ਮੀਿਟੰਗ ਿਵੱਚ ਕੰਪਨੀ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ "। Case: MORVI INDUSTRIES LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 970] (1972) Section: CONCLUSION HELD: (i) According to s. 4(1)(b)(i) of the Act. subjoct to the pfovisions of this Act the total income of any previous year of nny person includes all income profits and gains from whatever source ttlerived which if such a person is re:side~t in the taxable territQries during II A such year accrue or arise of lhe deemed to accrue or arise to him in the taxable territories !hat year. The dictionary meaning of the word 'accrue' is to come as an accession, increment, or produce; to fall to one by way of advanta!)e; to fall due.' The income can thus be said to accrue when it becomes due. The postponement of the date of · payment has a bearing only in so far as the time of payment is concerned, but it does not affect the accrual of income. The moment the income B accrues, the assessee gets vested with the light to claim that amount, even though it may not be payable immediately. There also arises a corres-ponding liability of the other. party from whom the income becomes due to pay that amount. The further facts that the amount of income is not subsequently received by the assessee would also not detract from or efface the accirual of the income, although the non-receipt may, in appropriate cases, be a valid ground for claiming deductions. The accrual of an income is not to be equated with the receipt of the income. That c the two, accrual and receipt of income, have different connotations is also clear from the language of s. 4 of the Act. Clause (a) of sub-s. (1) of s. 4 of the Act deals with the receipts of income while the accrual of income is dealt with in cl. (b) of that sub-section .. (975 B-E] In the present case the accounts of the appellant company were main· tained on a mercantile basis. Under this system the profits and gains are credited though not immediately realised, and the entries thus made really D show nothing more than an accrual or arising of the said profits at the material time. Further, the amounts of income for the two years in question were given up unilaterally after they had accrued to thc __ appcllant company. As such the appellant could not escape the tax liability for those amounts. [975 G-H; 976 BJ Indermani Jatia v. C.I.T., U.P., 35 J.T.R. 298 and C.I.T., Bombay City Iv. M/s. Slzoorji Vallabhdas & Co., 46 J.T.R. 144, applied. E (ii) The appellant could claim deduction of the amount• under '· 10(2) (xv) of the Act if the amounts had represented an expenditure laid out or expended wholly and exclusively for the business of the appellant. Thete was however nothing to show that the amounts were relinquished fOr · the purpose of the appellant's business or on grounds of commercial expediency. The High Court therefore rightly rejected the claim under s. !0(2)(xv). [976 F-G] F CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeals Nos. 2083 and 2084 of 1970. Appeals from the judgment and order dated January 28, i 964 of the Calcutta High Court in Income-tax Reference No. 104 of 1960. G B. P. Maheshwari, for the appellant (in both the appeals). S. T. Desai, P. L. Juneja and R. N. Sac/1they, for the respon- dent (in both the appeals). The Judgment of the Court was delivered by H Khanna, J. This judgment would dispose of two Civil Appeals Nos. 2083 and 2084 of 1970 which }\ave been filed on certificate A granted by the Calcutta High Court and are directed against the jµdgment of that Court whereby it answered the questions referred to the Court und·~r Section 66 ( 1) of the Indian Income-tax Act, 1922 (hereinafter reforred to as the Act) for two assessment years again<t the assessee-appellant and in favour of the r~pondent. The assessee is a Limited Company and th~ matter relates to th·~ assessment years 1956-57 and 1957-58, the corresponding accouniing years for which ended on June 30, 1955 and June 30, 1956 iespectively. B Case: MORVI INDUSTRIES LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 970] (1972) (Indermani Jatia Vs.Commissioner of Income-tax, U. P.)12 |° © sean eararag faata afaat= [1972] 1 Beto fro de safaa facia [1962]46 aT ato HIto 144: WMIAKT MAI, HAE ATT-| TATA ATG ATHY TAAaq eg srqat( Commissioner of Income-tax,Bombay City-I Vs. Messrs Shoorji Vallahbhadas.and Co.)13 | fafas aitet afuafeat: 1970 at fafa adit do 2083 atx 2084. (1960 & aaax fata go104FH waHa yea raraTay F ada28 sagt, 1964 are faata ate area H fees a} ag aha| aia at Me aat ato lo Algsavae (atat adtat #) meat at ate aWistt Tato tte sais,Glo Uo Fag AIX(atat adtat 4)WIto Uo Taeoo cararaa art fauta earatfaafa cao AI<o Geat F fear| ematatta aeat— aa faara & 1970 at at fafa ada eeat 2083 atx 2084 aT fagereral HITT| A aay TARA Vea eAaTAT gra TATA fag wi F gaaaaa al ag 21a ade HaHa Vea eqraraT H ga faa H faes st as sfaat goa cqrataa A sfesqa eeay eqq tae, 1922 (fea gan ait afafaaymel Tare) Ht arer 66 (1) Faeta at fratem agi at araa fadtaa fer aygaa HT But faaifeal-adarat & fag aie scadl F cat A fear ary . 2. faaifidt un fafats weoat 8 atx az AAar faatea ast 1956-57AX 1957-58 & arafeaa & frase aaa sar ag swam: 30 qq,1955 wie30 wa, 1956 wl Anta gz ah |3. atta 30 faaraz, 1946 B wee B agare atta? seal staft wae gled frea fafaes, areal (fra gad ait safera seat wer Tat 2)& sara afunat & eo & fagaa fear sar ary safera raat alarat seat# 100 sfama aeran wert21 HUTS faaeaal F aa, ata) asrgaysfanra 1,000 wa faa arataa war att Ys arat at ars-arwse afama atava wading WIT Ha H awl wal ge Se sfaua afafear aaa aie HagTaar ga & avi fawal ae gaat a tHe ice ata al eHaIT aT Gat sat Fsafeaa weal BT ater gat aie ofeara eaeTys arate aaa12, ofaaaadiaa Ha aal gar| PREG Hata H ea aT 1-1/aafawas wala st ez F HalaANT BA AT TT HIS A ga B fawat ae Haima ar aly faatea qs1956-57 & faq 38,719 ead ate sah ware Fag F fat1,963 wa gataa| waHRY & garar, adtaral a aviHa cetea S fae feast aralaa wd H eq F12,000 waa sfaad srea Hwy wr eHare at y Ha <HH fg atta? safeag : ) +* od . .ys _ | ,*= . vo . ¢ | ™, 7 a : _ , Ao | BretST MMT RTAST eeeizaT,F ay aul & far 50,719 wa ae13,963 ae diy 4. gahaa sega ar werag, sae ag 30fearacat ae adaraleral er warag, wiead 10 wa wy amie glar ar1 arta 30 feataz,1946S wary alanay ate gus 2 (2) X ga grag fe adiga wa meq TEwer gi, faeafafed wa yeafass fi“(2) yaa aciaa atenatel at sfeag af fescac ay atTaalwa are at fraal fe ge HUT SH ae TeaTIA HEAT wr ariasMal meas at sac gat fet Wey slay HIT az gay ara H afewwera F areh & als grer ate ara ® galasl grr ae qareayafaama @ aeqat greraifes fea ahBH see gear daa gint axHau Hr feat qieay 1” 5. Sagas Bes S aqerz, wdiwa gciy ad Ho 31 fearaxat efteq amit ag safe geaal S gigs Maral & arava afwaaa F oka acfeeara & ate qearq €24 arseaca frelcey adi at aaa wert a etiancaa # fac safva arid) ar afes araica after mag: 24 aaraT, 1955att 21 garg, 1956 wl guri sagat aes & feat & waste adima awae 3) feargy, 195499 site 31 fraraz, 1955 BY med’ AYate Bae:24 qaraT, 1955 WILL Garg, 1956 % SiH orate ‘asa’ Ay 6. aTaeat weal & frase H ais Harta 4 age,1955 F aneg FHagait fagiza ag 1956-57 3 fag aie aria19ga,1956 ® admeyayat ada ag as faqsara ghracay sataq camfeat)ga yaratlma et tHe cas Men elo & ena fq wut B ave2 (2)faaeaat & ayatt GAR Maa’ TA Roza ara ay ae A) aMaelf ay dix =,a2 ser aa fH gafear seqat foe ag) Fo arty aver gar wet ay ale cafe,miraratmee 4 ereon adiaa ar faaa sratea-wer; gariea- wear ofaazh; aquamit qeaqraraeq Se warm feat|| 7. Waa Alaa + seana a rata ash s faa ahead? at gerary 4 50,719 are aie 13,963 eae s) afwar afeafaad a¥1 sraee afearctaI ag ne ar fe aet aa faag erated wa aT sea aT, ag vafeaq segs} aiare & sana feu az eqgt ay sfagfe aza Re fae adie? el ang aaa ®fag fear aor ay ate cafau saat aqazqas ear feat qatar star ayaad, miaget Ghani sag wfalaatica fear fe ag safaa seq & Beyag BARS gla TC aaa Fy Mica eT war ar wie afe aims BS Tegztala # WS ag Gis fear war ay al WIgNa ZAqa ge az HUaT aTal ghee ey atalaeaagemadaria1 sfad sahar srry & .° | Case: MORVI INDUSTRIES LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 970] (1972) ਧਾਰਾ 2 (ਈ) ਿਵੱਚ ਹੇਠ ਿਲਖੀ ਿਮਆਦ 6ਾਮਲ ਸੀ ਿਕ ਕਿਮ6ਨ ਕਦV ਬਕਾਇਆ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ "(ਈ) ਇਹ ਕਿਮ6ਨ ਏਜੰਟ` ਨੂੰ ਸਾਲਾਨਾ ਦਸੰਬਰ ਦੇ ਤੀਹਵ8 ਿਦਨ ਜ` ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਿਮਤੀ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ ਿਜਸ ਿਦਨ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਸਾਲਾਨਾ ਖਾਤਾ ਬੰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਿਨਰੰਤਰਤਾ ਦੌਰਾਨ ਹਰ ਸਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਇਸ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸਾਲਾਨਾ ਖਾਿਤਆਂ ਤV ਬਾਅਦ ਬੋਰਡ ਆਫ਼ ਡਾਇਰੈਕਟਰਜ਼ ਅਤੇ ਆਡੀਟਰ` ਦੁਆਰਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਜਨਰਲ ਮੀਿਟੰਗ ਿਵੱਚ ਕੰਪਨੀ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ "। jਪਰ ਿਦੱਤੀ ਧਾਰਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਿਮ6ਨ ਦਾ ਬਕਾਇਆ ਸੀ ਹਰ ਸਾਲ 31 ਦਸੰਬਰ ਨੂੰ ਅਤੇ ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸਾਲਾਨਾ ਖਾਿਤਆਂ ਿਵੱਚ ਮੋਰਵੀ ਇੰਡਸਟਰੀਜ਼ ਦੇ ਹੋਣ ਤV ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਇਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜ`ਦਾ ਸੀ।ਜਨਰਲ ਮੀਿਟੰਗ ਿਵੱਚ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਿਗਆ। ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਸਲਾਨਾ ਆਮ ਮੀਿਟੰਗ 24 ਨਵੰਬਰ, 1955 ਅਤੇ 21 ਜੁਲਾਈ, 1956 ਨੂੰ ਸਵਾਲ` ਦੇ ਮੁੱਲ`ਕਣ ਸਾਲ` ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਖਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈ ਆਯੋਿਜਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਪਰੋਕਤ ਧਾਰਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਮ6ਨ ਦੀ ਰਕਮ 31 ਦਸੰਬਰ, 1954 ਅਤੇ 31 ਦਸੰਬਰ, 1955 ਨੂੰ "ਬਕਾਇਆ" ਸੀ ਅਤੇ ਕ[ਮਵਾਰ 24 ਨਵੰਬਰ, 1955 ਅਤੇ 21 ਜੁਲਾਈ, 1956 ਤV ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ "ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ" ਸੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ ਨo ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਬੋਰਡ ਦੇ 4 ਅਪ[ੈਲ, 1955 ਦੇ ਮਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ 19 ਜੂਨ, 1956 ਦੇ ਮਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਪ[ਬੰਧਨ ਏਜੰਸੀ ਕਿਮ6ਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਿਦੱਤਾ। ਸ. ਇਸ ਤਰb` ਕਿਮ6ਨ ਦੀਆਂ ਰਕਮ` ਨੂੰ "ਬਕਾਇਆ" ਹੋਣ ਤV ਬਾਅਦ ਛੱਡ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਪਰ ਇਸ ਤV ਪਿਹਲ` ਿਕ ਉਹ ਸਮਝੌਤੇ ਦੀ ਧਾਰਾ 2 (ਈ) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ "ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ" ਹੋਣ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲV ਇਹ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ` ਿਵੱਚ ਭਾਰੀ ਨੁਕਸਾਨ ਝੱਲਣਾ ਪੈ ਿਰਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨo ਕੋਈ ਕਿਮ6ਨ ਜ` ਿਨਰਧਾਰਤ ਦਫ਼ਤਰ ਭੱਤਾ ਲੈਣਾ ਉਿਚਤ ਨਹh ਮੰਿਨਆ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜV ਡੀ ਨo ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਿਦੱਤਾ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨo ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ 6ਾਮਲ ਕੀਤੀ। 50,719 / - ਅਤੇ ਰੁਪਏ. 13,963 ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀ ਦੋ ਮੁਲ`ਕਣ ਸਾਲ` ਲਈ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨo ਇਹ ਿਵਚਾਰ ਰੱਿਖਆ ਿਕ ਿਜੱਥV ਤੱਕ ਿਨਰਧਾਰਤ ਦਫ਼ਤਰ ਭੱਤੇ ਦਾ ਸਬੰਧ ਹੈ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਵੱਲV ਕੀਤੇ ਗਏ ਖਰਿਚਆਂ ਦੀ ਭਰਪਾਈ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਣ ਲਈ 'ਈ' ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਛੱਡਣ ਨੂੰ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਵਜV ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਕਿਮ6ਨ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਿਵੱਚ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨo ਿਕਹਾ ਿਕ ਇਹ ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੇ ਕਿਮ6ਨ ਬਕਾਇਆ ਹੋਣ ਤV ਬਾਅਦ ਪਿਹਲ` ਹੀ ਛੱਡ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਤ` ਇਹ ਐFਫ ਟੈਕਸਯੋਗ ਸੀ। ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ6ਨਰ ਅਤੇ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲ ਿਟ[ਿਬਊਨਲ ਨo ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਆਦੇ6 ਦੀ ਪੁ6ਟੀ ਕੀਤੀ। ਿਟ[ਿਬਊਨਲ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਮ6ਨ ਹਰ ਸਾਲ ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਦੇ ਆਖਰੀ ਿਦਨ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਪwਦਾ ਸੀ, ਹਾਲ`ਿਕ ਅਸਲ ਭੁਗਤਾਨ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਦੀ ਿਮਤੀ ਤੱਕ ਮੁਲਤਵੀ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਵਧਣ ਤV ਬਾਅਦ ਅਸਲ ਭੁਗਤਾਨ ਜੀ ਨੂੰ ਮੁਲਤਵੀ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਮੰਿਨਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰb` ਿਟ[ਿਬਊਨਲ ਦੀ ਰਾਏ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਦੇ ਬਕਾਇਆ ਹੋਣ ਤV ਬਾਅਦ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਅਸੰਭਵ ਸੀ। ਿਫਰ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਛੱਡੀ ਗਈ ਰਕਮ ਨੂੰ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10 (2) (xv) ਦੇ ਤਿਹਤ ਮਨਜ਼ੂਰ6ੁਦਾ ਖਰਚ ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਪਰੋਕਤ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਦੇਿਖਆ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਸਾਲ 1955 ਦੇ ਅੰਤ ਿਵੱਚ ਪ[ਬੰਿਧਤ ਦਾ ਕੁੱਲ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕੰਪਨੀ ਰੁਪਏ ਸੀ। 14,95,221 / - . ਿਟ[ਿਬਊਨਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ[ਬੰਧਕ ਏਜੰਸੀ ਕਿਮ6ਨ ਦੀ ਰਕਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜV, ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਿਵੱਤੀ ਸਿਥਤੀ ਜਦV ਿਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਕੰਪਨੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਈ ਤ` ਇਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਈ। ਿਸੱਟੇ ਵਜV ਇਹ ਮੰਿਨਆ ਿਗਆ ਿਕ ਿਤਆਗ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਨਹh ਸੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਇ6ਾਰੇ 'ਤੇ ਿਟ[ਿਬਊਨਲ ਨo ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਦੋ ਸਵਾਲ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਜੇਃ - " ( 1 ) ਭਾਵ8 ਤੱਥ` ਅਤੇ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਹਾਲਾਤ` ਿਵੱਚ, ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ। 50,719 / - ਅਤੇ ਰੁਪਏ. 13,963 / - ਮੁੱਲ`ਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ` ਦੇ ਮਤੇ ਦੁਆਰਾ ਿਮਤੀ ਕ[ਮਵਾਰ 4- 4-1955 ਅਤੇ 19-6-1956, ਲੇਖਾਕਾਰੀ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ 6ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰ ਸਨ। 30-6- 1955 ਅਤੇ 30-6-1956 ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲਭਾਰਤੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 10 (2) (xv) ਦੇ ਉਪਬੰਧ` ਅਧੀਨ ਖਰਚੇ ਵਜV ਬਰਾਬਰ ਰਕਮ ਦਾ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਕਾਨੂੰਨ? ਭੱਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨo ਿਟ[ਿਬਊਨਲ ਦੇ ਿਦ[6ਟੀਕੋਣ ਨਾਲ ਸਿਹਮਤੀ ਪ[ਗਟਾਈ। ਡੀ ਇਹ ਦੇਿਖਆ ਿਗਆ ਿਕ ਆਮਦਨ ਦਾ ਇਕੱਤਰ ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪੂਰਾ ਹੋ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਿਕnਿਕ ਰਕਮ ਬਕਾਇਆ ਹੋਣ ਤV ਪਿਹਲ` ਕੋਈ ਿਤਆਗ ਨਹh ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਕੇਸ ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 4 (1) (ਬੀ) (ਆਈ) ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਿਵੱਚ ਆnਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਦੇਿਖਆ ਿਗਆ ਿਕ ਿਤਆਗ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦਾ ਇੱਕਪਾਸI ਕੰਮ ਸੀ। ਦੂਜੇ ਸਵਾਲ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨo ਇਹ ਪਾਇਆ ਿਗਆ ਿਕ ਇਹ ਿਤਆਗ ਜਾਇਜ਼ ਵਪਾਰਕ jਦਮ ਨੂੰ ਸੁਿਵਧਾਜਨਕ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇ6 ਨਾਲ ਨਹh ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਜ` ਵਪਾਰਕ ਸਹੂਲਤ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ। ਇਸ ਤਰb` ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦਾ ਕੇਸ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10 (2) (xv) ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਿਵੱਚ ਨਹh ਆnਦਾ। Case: MORVI INDUSTRIES LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 970] (1972) The assessee is a Limited Company and th~ matter relates to th·~ assessment years 1956-57 and 1957-58, the corresponding accouniing years for which ended on June 30, 1955 and June 30, 1956 iespectively. B The appellant Company was appointed as the Managing Agent of Shree Ramesh Cotton Mills Ltd., Morvi (hereinafter referred 1to as the managed company), as per agreement dat·~d 30-12-1946. The managed company was a 100% subsidiary of the appellant company. Under the terms of the agre·~ment, the appellant company was entitled to receive a fixed office allowance of Rs. 1,0001- per mensem plus a commission at the rate of 12t% of the net profits, an additional commission of H% on all pur-chases of cotton and an equal amount on all sales of cloth and yarn. In the relevant years, the managed company suffered losses and conS"..,quently the commission payable at 12t% of the net profits was . nil but the commission on purchase of cotton at the rate of 1 ?;% and on sales of cloth and yarn at [1]the same rate, aggregated to Rs. 38,719/- for the assessment year 1956-57 and Rs. 1, 9631- for the following year. Besides these amounts, the appellant was entitled to Rs. 12,000/. per annum for each of the two years as fixed offio~ allowance. The !O'tal amounts which the appellant was entitled to receive from the managed company were Rs. 50,7191- and Rs. 13,9631- for the two years. C D E The managed company's accounting year closed on the 30th <lay of December and that of the appellant company on the 30th F day of June every year. Clause 2 ( e) of the Managing Agency Agreement dated 30th Decem!J.~r, 1946 contained the following term as to when the commission would be due and payable :- ,, ( e) The said commission shall be due to the Agents yearly on the thirty-first day of December or any other date on which the Company's yearly account close in each and every year during the continuance of this Agreement and shall be payable and be paid immediate after annl!al accounts of the said Company has been passed by the Board of Directors and Auditors of the Company and by the company in General Meeting". G H According to the above clause, the commission was due on the 31st day of December every year and it was payable imme-diately after the annual accounts of the managed company had A been passed in the General Meeting. The Annual General Meet· ings of the managed company w~re held to adopt tl)e accounts on November, 24, 1955 a~d July ~I, 1956 respectively with rei::anl to the assessment years m quesuon. The amounts of commission in tenns of the above clause were "due" on 31st December 1954 and 31st December, 1955 and were "payable;, immediately after the 24th of November, 1955 and 21st of July, 1956 respectively. The appellant company relinquished the managing agency commission for the assessment year 1956-57 as per resol_u1ion .dated 4th of April, 1955 of the Board of Directors and for the following year as per resolution dated 19th June, 1956. The amounts of the commission were thus relinquished after they had become "due" but before 'they were "payable" in terms of clause 2 ( e) of the agreemen-t. On behalf of the appdlant, it was stated that the managed company had been suffering heavy losses in the past years and, therefore. the appellant did not consider it proper to charge any commission or 'the fixed office allowance and had D consequ·~ntlv relinquished the same. Case: MORVI INDUSTRIES LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 970] (1972) .° | war ag & yfiag fea weina qieg gi svat ar gala arenfan aarq semqadygaara aicafan dary st geaal fear STAT WEtagla2 eal Tat afaRUTHl UTR ATH BTR MeyEy STS Ta a sr ca far AATWECIET Aly Te aTaral Fae war Pear Ge eat ag cen afafean Ft are1O(2)(15)% wala aaae soy He wal arfeq1) wagad Tar we HT fzayTar Wit Fe Ra ergy Peay war fH ag 1955 S ara A galera arqal wl gaalaBl Tg He gis 14, 95,221 esa a) afaxa si ag ta al fe saeq afeaaHHTA FT THAT BY iq H ohemrarcaes, gatragq sca] a1 faxia feafa sagaadl ge Safe adie seq Fy fedia fafa sage et ags ofuraraeqmeoaiafsaiica fearvar fa <eqost cara fear ora agendtwaeafaq az¥ ar)§. start s sacs oe, ufante a farafafad at sea gee eararagyat fagfaa feo— (1) sar ga aint & gear ate ofefeaieai a) Sad eq faaifedtfaire & wee: arte 4 age, 1955 aie 19 Ba, 1956 H Awa Frey50,719 S44 Hie13,063 wa wt ean we wiser 30 Ta, 1955 Ae30 FT, 1956 HT Gar BA as Garadhsfaqyaal ga aay . mo .’ area gaat aifefaay sy aizr 10 (2) (iS) ® siaeal & aaa aay o 9, sea eapaag afancy eT wa A ENT ar|we Aa saae PRAT TarfF ary ar steya grat wala srcgt S aarag seagheagt qarar wizaie way Raley Aa A TEs Fe earl az? 72 di, wa: araar ufafaga ayaver 4 (1) (at) (1) & earka-a eo gests faieaa Sa Homa 2| ae aa alZeqag fRar wat fe asa (Risaleasgee) atieral ar meen a ar) ZazSeqare H Sey qrarag wi agfaery ar fe waa fafa art aifntsanSIT at aay anigarage fra ap anfeefsaa adisiaar # atx atadiPear nar ari sa:ag afafaaifca fear sar fs acral ar are atafaraat ater 10 (2)(15) 8 arate adt arer 3| 1Q. AT Rigaae & Sst earaTaT & feaef Te grag Par Z| Tea weat tied, fag sigeaa 4 ae sofia ei fa abe weaca wey aga a) watalfaca Squa ag) gar,ZaT EN RAH,Ar aeda ag frac frayfeagaa ema aifea fe afafaanait are 10(2) (15) # wate eanT &met Nata eT a e_ RE, zat ta gfe are a ae geapay A a Peay . ~~ | d. b ; | i : 3“i; @ ,i | 1], wet aH cat set ST Araceae gH ag wat are PR sax seafag ae sarq afaaeT HUTqos 2 (8) FH agqarz, weana St ast wr alesateareat at 3, fraraz,1954mite 31fearaz,1955 at ated zt mattaia atagtFA gan ag F fac 12000 aia faaa srafaa war sretBU STAT sHAe MAIwa: ag asa aHare fe adel ey 31faarat1954 31 50,719 eoX at ara site 31 fearaz,1955Ft 13,973era al ara Maya at Te at ea aea & fe safer weg st dost Aware a afta faut an say afracae adiaa sr iz greafra wxfear Tar arygaa sawaal B ara F waa:31 feaeaz,1954 ate3)faaraz, 1955 at mqya gla ot sara at sar 81 afafara a arer 4 (1)(at) (() ® agare ga afafead } zqaedl B gerdha wa gu feet antesat feat gd ag ay ga aaaeaia aa aa ora, are ate afwars ma &,|are & feel at ate & egegea at, GY aa safer ar afe ag dead F wug7eat at fraret ver gt, a aad FH audigy Fal F Meya ar gaya gateaT MAYA AT saya ard Hal Si Mays asz ar qezale F aygarx ayagate, afe ar gerre & ate ae arar8 a feat at wats ate ge meggral %, ar wter garJ kA THT ala BT Maya gar aa war aT awareTH as Met gi aT aaa sl arta ¥ geaat far ara ar Raat adl asmaa @ agi ae fe dares arg ar araey @ feeq gat aig F Mega vAqt aa wat Tsat oe 1 fra aa ara Maya seat & faalfedt F sa cay ararar ara at afar fafga et rar @, we ag azarar aaa a fear are|gat wat gt at fara ara wtem a ardfsa tHe Hr data HA Hr ACATAafaee gaya gat &1 ea afafeaa aea 8 wt fe ora at cae fraifedt 3qa wed agt al, wT BT Maye Gar Ha walstar ar ase qa gat wearél sagaa armel Fora arora a gar weldt ar ara Hwafaa oHfaferarea arart gt aHaT Bl as wr Maya Var are F sea AAR angeswal mat oat arfaqi arr ar sitaqaslat ategrea dar, ga AAT areT at g, ag are afafrae st are 4 at aver. & vt eaeF 1 afafaanat ara 4 at grarer (1)% avs (c) ary at oiftr a aeafeaa & aa fe araa oayd eta al araa sa soar & avs (fl)Taal Ft 12. ag arar mar dé faatiaret ara} aga ae arfafsascafe &AGU Tawelataggaia gfewar wtaifufsascafesarwaa at angafe a afan edd fare: du cefa * ada, aieafaraaa stfaatate ateafas ancegl gaat ate faaaa (Afeca wosSfaza) & ate at afafafad fae wa F wa fH afufsan owefa& aiawey THRY FFT STA Ter sl HA IT geHra AT Taw aleaa F greg ZAeaeqqraar sfafseqt al wrat g1ga saw aqq at aad faaBRaraeeg ° Case: MORVI INDUSTRIES LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 970] (1972) ਿਕ ਆਮਦਨ ਦਾ ਇਕੱਤਰ ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪੂਰਾ ਹੋ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਿਕnਿਕ ਰਕਮ ਬਕਾਇਆ ਹੋਣ ਤV ਪਿਹਲ` ਕੋਈ ਿਤਆਗ ਨਹh ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਕੇਸ ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 4 (1) (ਬੀ) (ਆਈ) ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਿਵੱਚ ਆnਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਦੇਿਖਆ ਿਗਆ ਿਕ ਿਤਆਗ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦਾ ਇੱਕਪਾਸI ਕੰਮ ਸੀ। ਦੂਜੇ ਸਵਾਲ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨo ਇਹ ਪਾਇਆ ਿਗਆ ਿਕ ਇਹ ਿਤਆਗ ਜਾਇਜ਼ ਵਪਾਰਕ jਦਮ ਨੂੰ ਸੁਿਵਧਾਜਨਕ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇ6 ਨਾਲ ਨਹh ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਜ` ਵਪਾਰਕ ਸਹੂਲਤ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ। ਇਸ ਤਰb` ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦਾ ਕੇਸ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10 (2) (xv) ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਿਵੱਚ ਨਹh ਆnਦਾ। ਮਹੇ6ਵਰੀ ਨo ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਨਤੀਿਜਆਂ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਪਿਹਲੇ ਸਵਾਲ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਿਵੱਚ, ਿਵਦਵਾਨ ਵਕੀਲ ਨo ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਿਕ ਿਕnਿਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਿਵੱਚ ਪਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਰਕਮ` ਕਦੇ ਵੀ ਪ[ਾਪਤ ਨਹh ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਪਰ ਛੱਡ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਨb ` ਰਕਮ` ਲਈ ਕੋਈ ਟੈਕਸ ਦੇਣਦਾਰੀ ਨਹh ਸੀ। ਦੂਜੇ ਸਵਾਲ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਿਵੱਚ, 6[ੀ ਮਹੇ6ਵਰੀ ਨo ਿਕਹਾ ਿਕ ਰਕਮ` ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਨੂੰ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10 (2) (xv) ਦੇ ਤਿਹਤ ਮਨਜ਼ੂਰ6ੁਦਾ ਖਰਚ ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਰਾਏ ਿਵੱਚ, jਪਰ ਿਦੱਤੇ ਿਕਸੇ ਵੀ ਿਵਵਾਦ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਸਾਰ ਨਹh ਹੈ। ਿਜੱਥV ਤੱਕ ਪਿਹਲੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਸਬੰਧ ਹੈ, ਅਸh ਦੇਖਦੇ ਹ` ਿਕ jਪਰ ਪੇ6 ਕੀਤੇ ਪ[ਬੰਧਕ ਏਜੰਸੀ ਸਮਝੌਤੇ ਦੀ ਧਾਰਾ 2 (ਈ) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੋ ਸਾਲ` ਲਈ ਕਿਮ6ਨ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ 31 ਦਸੰਬਰ, 1954 ਅਤੇ 31 ਦਸੰਬਰ, 1955 ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਿਪਆ ਸੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦਾ ਪੱਕਾ ਦਫ਼ਤਰ ਭੱਤਾ ਪ[ਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਵੀ ਹੱਕਦਾਰ ਬਣ ਿਗਆ। 12,000 / - ਹਰੇਕ ਦੋ ਸਾਲ` ਲਈ। ਐਚ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਕ ਰੁਪਏ ਦੀ ਆਮਦਨ। 50,719 / - ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ 31 ਦਸੰਬਰ, 1954 ਨੂੰ ਅਤੇ ਮੋਰਵੀ ਇੰਡਸਟਰੀਜ਼ . ਰੁਪਏ. 13,973 / - 31 ਦਸੰਬਰ, 1955 ਨੂੰ ਇਹ ਤੱਥ ਿਕ ਪ[ਬੰਧਕ ਏਜੰਸੀ ਕਿਮ6ਨ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਪ[ਬੰਿਧਤ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਮੀਿਟੰਗ` ਿਵੱਚ ਖਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਪਾਸ ਕਰਨ ਤV ਬਾਅਦ ਤੱਕ ਮੁਲਤਵੀ ਕਰ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਨo ਕ[ਮਵਾਰ 31 ਦਸੰਬਰ, 1954 ਅਤੇ 31 ਦਸੰਬਰ, 1955 ਨੂੰ ਉਨb ` ਰਕਮ` ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਪ[ਭਾਵਤ ਨਹh ਕੀਤਾ। ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 4 (1) (ਬੀ) (ਆਈ) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਐਕਟ ਦੇ ਉਪਬੰਧ` ਬੀ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਿਕਸੇ ਵੀ ਿਵਅਕਤੀ ਦੀ ਿਕਸੇ ਵੀ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ ਉਹ ਸਾਰੀ ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ 6ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਰੋਤ ਤV ਪ[ਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਜੇ ਅਿਜਹਾ ਿਵਅਕਤੀ ਅਿਜਹੇ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਟੈਕਸਯੋਗ ਖੇਤਰ` ਿਵੱਚ ਵਸਨੀਕ ਹੈ ਜ` ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜ` ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜ` ਮੰਿਨਆ ਜ`ਦਾ ਹੈ ਿਕ ਉਸ ਨੂੰ ਅਿਜਹੇ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਟੈਕਸਯੋਗ ਖੇਤਰ` ਿਵੱਚ ਪ[ਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜ` ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 6ਬਦਕੋ6 ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਇੱਕ ਐਕਸੈ6ਨ, ਇਨਕਰੀ-ਸੀ ਮwਟ, ਜ` ਪ[ੋਡਕਟ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਆਉਣਾਃ ਿਡੱਗਣ ਦੇ ਲਾਭ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਇੱਕ jਤੇ ਿਡੱਗਣਾ ਕਾਰਨ ". ਇਸ ਤਰb` ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਕ ਆਮਦਨ ਉਦV ਇਕੱਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦV ਇਹ ਬਕਾਇਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਿਜੱਥV ਤੱਕ ਭੁਗਤਾਨ ਦੇ ਸਮ8 ਦਾ ਸਬੰਧ ਹੈ, ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਿਮਤੀ ਨੂੰ ਮੁਲਤਵੀ ਕਰਨ ਦਾ ਿਸਰਫ ਭੁਗਤਾਨ ਦੇ ਸਮ8 'ਤੇ ਅਸਰ ਪwਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਆਮਦਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਪ[ਭਾਵਤ ਨਹh ਕਰਦਾ ਹੈ। ਿਜਸ ਪਲ ਆਮਦਨ ਇਕੱਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮੁਲ`ਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਰਕਮ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਅਿਧਕਾਰ ਿਦੱਤਾ ਜ`ਦਾ ਹੈ ਭਾਵ8 ਿਕ ਇਹ ਤੁਰੰਤ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਨਾ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਦੂਜੀ ਿਧਰ ਦੀ ਇੱਕ ਅਨੁਸਾਰੀ ਦੇਣਦਾਰੀ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਿਜਸ ਤV ਆਮਦਨ ਉਸ ਰਕਮ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤV ਇਲਾਵਾ ਇਹ ਤੱਥ ਿਕ ਆਮਦਨ ਦੀ ਰਕਮ ਬਾਅਦ ਿਵੱਚ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ[ਾਪਤ ਨਹh ਕੀਤੀ ਜ`ਦੀ।ਇਹ ਆਮਦਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਘਟਾnਦਾ ਜ` ਖਤਮ ਨਹh ਕਰੇਗਾ, ਹਾਲ`ਿਕ ਰਸੀਦ ਨਾ ਹੋਣਾ, ਢੁਕਵ8 ਮਾਮਿਲਆਂ ਿਵੱਚ, ਕਟੌਤੀਆਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਜਾਇਜ਼ ਅਧਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਦਾ ਇਕੱਠਾ ਹੋਣਾ ਨਹh ਹੈ ਆਮਦਨ ਦੀ ਪ[ਾਪਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਣਾ। ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 4 ਦੀ ਭਾ6ਾ ਤV ਇਹ ਵੀ ਸਪੱ6ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਆਮਦਨੀ ਅਤੇ ਆਮਦਨੀ ਦੀ ਪ[ਾਪਤੀ ਦੋਵ` ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਰਥ ਹਨ। ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 4 ਦੀ ਉਪ-ਧਾਰਾ (1) ਦੀ ਧਾਰਾ (ਏ) ਆਮਦਨ ਦੀ ਪ[ਾਪਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ ਜਦV ਿਕ ਆਮਦਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਬਾਰੇ ਉਸ ਉਪ-ਧਾਰਾ ਦੀ ਧਾਰਾ (ਬੀ) ਿਵੱਚ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। Case: MORVI INDUSTRIES LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 970] (1972) The Income-tax Officer included the sums of Rs. 50,7191- and Rs. 13,963/ - in the t<Ytal income of tl)e ~ppellant for the two assess-ment years in question. The Income-Tax Officer took the view that in so far as the fixed office allowance was concerned, rt had E been criven to the appellant to enable it to recoupe the expenses incurr~d on behalf of the managed company and the relinquish-ment was, therefore made ex-gratia. As regards the commission, the Income-tax Officer held that it had become due to the appellant at the end of the accounting year of the managed company, and if the commission had been foregone aft>~r it had become due, it was }' taxable on accrual basis. The Appellate Assistant Commissioner and the Income-tax Appellate Tribunal affirme(l the order of the Income-tax Officer. According to the Tribunal, the commission became due to the appellant yearly on the last day of the account-ing year of 1he managed company, though the actual payment was deferred to a later date. Postponement of the actual payment after the income had accrued was held to be inconsequential. Likewise, the relinquishment of the income after it had become due in the opinion of the Tribunal, was inconsequential. Claim w;1s then made by the appellant that the amount relinquished should be treated as a permissible expenditure under section 10(2) (xv) of the Act. The above claim was rej>Wted and it was observed that H the total loss carried over at the end of year 1955 of the managed company was Rs. 14,95,221/.. As a result of foregoing the 'amounts of •the managing agency commission, according to the Tribunal, the· financial position of the managed company did not A become stronger while that of the appellant company became weaker. The relinquishment was consequently held to be not for the benefit of_ the appellant. At <the instance of the appellant, the Tribum!l referred the following two questions to ithe High Court :- B " ( 1 ) Whether on the facts and in the circumstances of the case, the sums of Rs. 50,719/-and Rs. 13,9631-foregone by the assessee by its Directors' resolution dated 4-4-1955 and 19-6-1956 respectively, were liable to be included in its total income for the accounting years ending 30-6-1955 and 30-6-1956 ?" c "(2) If the answer to question No. 1 be in the affir-mative, whether the assessee is entitled to claim an allowa~ of an equivalent amount as expenditure under the provisions of Section 10(2) (xv) of the Indian Income Tax Act ?" The High Court agreed with the view taken by the Tribunal. l> lt was observed that the accrual of income was complete within the accounting year of the managed company and as no relinquish-ment had been done before the amount became due, the case strictly came within the ambit of section 4(1)(b}(i) Qf the Act. ·The relinquishment, it was further observed, was a unilateral act of the appellant. As regards the second question, the High Court E found that the relinquishment had not been made for the purpose of facilitating the legitimate commercial undertaking. or by way of commercial expediency. The appellant's case was thus held to be not covered by section 10 ( 2) (xv) of the Act. l> Mr. Maheshwari has assailed the _findings of the High Coult. Regarding the first question, the learned counsel contends that as the amounts in question were never received by the appellant but were re!inqJ!ished, there arose no tax liability for those amoUil'ls. AB regards the second question, Mr. Mabeshwari submits that the relinquishm~nt of the amounts should be construed as permi'sible expenditure under section 10(2) (xv) of the Aot. There is, in our opinion, no substance in any of the above conte11tions. F G Case: MORVI INDUSTRIES LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 970] (1972) 12. ag arar mar dé faatiaret ara} aga ae arfafsascafe &AGU Tawelataggaia gfewar wtaifufsascafesarwaa at angafe a afan edd fare: du cefa * ada, aieafaraaa stfaatate ateafas ancegl gaat ate faaaa (Afeca wosSfaza) & ate at afafafad fae wa F wa fH afufsan owefa& aiawey THRY FFT STA Ter sl HA IT geHra AT Taw aleaa F greg ZAeaeqqraar sfafseqt al wrat g1ga saw aqq at aad faaBRaraeeg ° fafanarfger soma feat aar & seaaa wHat F arera afaafea faraa & gga gt acne faafar aed ardt 81wat we arfafsan sientqtzwa waz, azi at arafaara war at fauara g safe § wera Aaga vat gu dla sale ga wart HY ag afafeert & arfeas aaa oe saa aTat® Maye ae ar gana alas afea mg ara afna sal sat@1 set feafafag ag fasaal ® at FF [efau—gaafo Sfaar sary wast waaa,Sat gat (')} 1 13. MIaRe aIaIa, qeas ANT-1TATA Aad aesit aewnla Tewmeqay(2) ary area F eqraray Hy Mz & farts a ee eararfaafa facragqeate(a fe a sa aaa) A ag Aa opae fHar—“ma-TT aa IT UH ETAT@lfaeaete mia ae afafaan A ga ana mat fargetae cara fear war@ far ac at ar afar ary slat@;sarewars mast Maya slatatwaar orca gar, fee are at ara ata ft afe ara facga aa stars a asat ag amar at ana gas ga afer F agains ma’ (gaaragan) Harr A ofafse Ht ara g, TT ary wr F ofeaa a eet M1 Tat areaaH ara sea esAtt aie H ag Vay ofefeafaat F cara at auch &, fe sas artfea art ot Ht aa oiftanat at ara gal teat 2, aa Fa TT HT AaT SAT|aaft wet ag aar at ahfer arr faege dt aét ee &. set ae ease 3 fa aal ara aaa sat s ate Tosca Alar gs vere share afefeafaal F |rarafgat % ga cara at ate afafee ae at me ey? 14. faatfedl ot & wy sa amet Fat agit arafaal at gareafanat at, at sgae arofaal al save afaawm aeafta far aa at afer &75 sfana yargq afeaxa adiaa atefeat:ag afafautica fear var faae faatfedt aren safeaa seat at aaa ara & ot cae et Meaaat gat@, UH aT wr ara faa sit HT arRa aval Se fHeq Hue fea ae nfwtasa ay oftafan mca HT HT UH HUT FL TTT AaaOF, wea st aah Ffag ara at cat atlaret seat a} Maye at watsea carta als a7S HY| wa: aTaTef (ara) or cayHe faq ae F afaa a aglawaay|| 15. gat wea oz faare HWA TY, BA ae araa garse fe attraafafaay at are 10 (2)(15) % seta waaay at seta} ar ara aX THATufe wHaRy & Var saatsetaa rar & at atleral arvare BR far qu eT aqa May ST SF aT Tar ar egg fear qatar| amfa ea ara A afar TAHee ga a ‘ © Y ro . _ * ae . y | : | = ay ne ; ‘ ) ny ; ‘ | _ . ie’ far aay ai agt @ fe cad atraral & areare & gataa & Faw wart 7g eTGeqat waar vat araar agt & featfaalfedl at wer cea arfafsraaniaiaar & arate at ar faaifedl & wrzart) fea F araga H fa easy 7sat| gare ura % fH 2a aaa sea egrarera & fags cararetiay a fread er gagATTN S 1 16. afeara ag % fe ate wana atl Zo ate a afewad zfaeg aa afefeafaal &, ad at araa are aide ad fear arar &| UTA BiH FX as| —-~——-—- . . | , . Case: MORVI INDUSTRIES LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) CALCUTTA [[1972] 1 S.C.R. 970] (1972) ਦੋਵ` ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਰਥ ਹਨ। ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 4 ਦੀ ਉਪ-ਧਾਰਾ (1) ਦੀ ਧਾਰਾ (ਏ) ਆਮਦਨ ਦੀ ਪ[ਾਪਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ ਜਦV ਿਕ ਆਮਦਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਬਾਰੇ ਉਸ ਉਪ-ਧਾਰਾ ਦੀ ਧਾਰਾ (ਬੀ) ਿਵੱਚ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ-ਕੰਪਨੀ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਿਕ ਵਪਾਰਕ ਪ[ਣਾਲੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਖਾਤੇ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰb` ਜਾਿਣਆ ਜ`ਦਾ ਹੈ ਿਕ ਲੇਖਾਕਾਰੀ ਦੀ ਵਪਾਰਕ ਪ[ਣਾਲੀ ਬੁੱਕ ਰੱਖਣ ਦੀ ਨਕਦ ਪ[ਣਾਲੀ ਤV ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਖਰੀ ਹੈ। ਨਕਦ ਪ[ਣਾਲੀ ਦੇ ਤਿਹਤ, ਇਹ ਿਸਰਫ ਅਸਲ ਜੀ ਨਕਦ ਰਸੀਦ` ਅਤੇ ਅਸਲ ਨਕਦ ਭੁਗਤਾਨ