P. V. Raghava Reddi And Another v. Commissioner Of Income-Tax

Case: P. V. RAGHAVA REDDI AND ANOTHER versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX [[1962] SUPP. 2 S.C.R. 596] (1962) നിരാകരണപതം (Disclaimer) പ്രാദേശികഭാഷയില്‍ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്ത വിധിന്യായം ഭാരതസര്‍ക്കാര്‍സ്ഥാപനമായ എ.ഐ.സി.ടി.ഇ. യുടെ “അനുവാദിനി” എന്ന നിര്‍മ്മിതരളബുദധാധിഷ്ഠിത വിവര്‍ത്തന ഉപകരണത്തിന്റെ സഹായത്തത്തോടെ കേഹൈക്ക്കോടതിയിലെഐ.റ്റി. ഡയറക്ടറേറ്സാധൂകരിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്.എന്നിരുന്നാലും, ഇതിന്റെഉളളടക്കത്തില്‍ആശയപരമായയോസാംഗത്യപരമായയോ വ്യാകരണപരമായയോ ആഖ്യാനപരമായയോ തെറ്റുകള്‍ കടന്നുകൂടാന്‍ സാധ്യതയുളളതാണ്. ഈ തര്‍ജ്ജമ കേവലം വ്യവഹാരകക്ഷികളുടെയുംപപൊതുജനങ്ങളുടെയും പപൊതുവായ അറിവിലേകക ഉപയയോഗപ്പെടുത്തുവാന്‍വേണ്ടി മാത്രം ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളതുമാണ്‌. ഔദ്യ്യോഗികവും പ്രായയോഗികവുമായഎല്ലാ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കും വിധി നിര്‍വഹണ നടപ്പാക്കലുകള്‍ക്കും പ്രസ്വിധിന്യായത്തിന്‍റെ ഇംഗ്ലീഷ് പതിപപ ആധികാരികവും ആയിരിക്കും. പി.വി. രാഘവ ഡിയം മരാളംറെറ്റൊ v. ആദായനികതി കമീഷണർ [ചീഫ് ജസിസ് ബി.പി.സിൻഹ, ജസിസ് ജെ.എൽ.കപർ, ജസിസ് എം.ഹിദായതള ജസിസ് .സി.ഷാ, ജസിസ് .ആർ.മോൽകർ]ജെജെുദപ്രവാസി കമ്പനി-ഇനതൻ സ്ഥാപനം സ്വീകരിക്കേണ്ടതും പ്രവാസികമ്പനികക നേരിട്ടോ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റുള്ളവർ മുഖേനയയോ അടയ്ക്കേണ്ടതുമായ-കമ്മീഷൻ-സ്റ്റാററട്ടറി ഏജനറ ആണണോ-നികുതി ഈടാക്കുന്ന പ്രദേശതനിന്നാണണോ വരുമാനം കൈപ്പറ്റേണ്ടത്-ഇനതൻ ആദായനികുതി നിയമം, 1922(1922 ലെ 11), വകുപപ 4 (1) (എ), 4 (1) (സി), 43. കയമായി ബനെട ബിസിനസ് യിരന സാപനമാണ്മൈപ്പ്ടചെഅപീൽവാദി. ഓർഡറളം അതിെ മറകാര്ങളം കാര്ം യാൻ്പുകന്റകൈചെഅപ്പീൽവാദി ജപ്പാനിലെ ഒരകമനിയെ നിയമിച, അത് ഒര "പവാസി"കമനിയാണ്. രണ സാപനങളം തമിലളകരാർ പകാരം,കണകവർഷങളിൽ ജാപനീസ് കമനിക നൽകേണകമീഷൻ തക അപീൽവാദി്പ്പപറി. എനാൽ വിനിമയ നിയനണങൾ കാരണം ഈ തക ജാപനീസ്കൈ്പ്പകമനിക അയാൻകഴിഞ. ജനീസ് കമനികവേണി അത്യ്ക്കിലാപ്പനിർദ്േശികന പകാരം പവർതികനതിനായി ഒര പ അകൗണിൽത്യേക ഈ തക സകിച. ഈ തകയിൽ കറച പിനീട് ജാപ്പനീസ് കമനികനേരിട്ോ മറളവർ വഴിയോ നൽകി. അപ്പീൽവാദിയെ ജാപ്പനീസ് കമനിയടെ്''സാററട്ടറി ഏജന്റ ആയി കണകാകി, ആദായനികതി അധികതർ രണകണക വർഷങളിൽലഭിച തകയ അപീൽവാദിക നികതി ചമതി.്ക്പകമീഷണർക നൽകിയ അീൽ പരാജയെ.ാൽ പിനീട് നൽകിയപ്പപ്പട എനഅപ്പീലിൽൈട്രബ്ണൽ ചമതിയ നികതി റദ്ദാകാൻ ഉതരവിട.ആദായനികതി കമീഷണർ ോടതിയിൽ ഒര റഫറൻസ് നേടി. ഈഹൈക്ക്കറഫറൻസിൽ "നികതിദായകന്റെ ബകിൽമേൽപ്പറഞനോൺ റസിഡന്റകമനിയടെ അക്കൌണിൽെക്രഡിറചെയെപ്പടന വിൽപ്പന കമീഷനായ26,255-0-0 രപ, 11,272-0-0 രപ, 1949-50,1950-51 മൂല്നിർണയവർഷങളിൽ വകപ് 4 (1) പകാരം നികതിദായെയിൽ നിന്പകന്റകൈഈടാകോ?" എനചോദ്തിന് നികതി വകപിന് അനകലമായിാമമ്പോടതി മറപടി നൽകി. തടർനോടതി അനവദിചഹൈക്ക്കഹൈക്ക്കസർടിഫികറിൽ നികതിദായകൻ സപീം കോടതിയിൽ അപീൽ നൽകി.്ട്പ വകപ്പ് 43 ന്റെ ഉദ്േശ്ങൾകായി അപ്പീൽവാദി ഒര 'സാററട്ടറി ഏജന്റ്'ആണോ, എനം 'നികതി ഈടേണ പദേശത' നിന ജാപനീസ് കമനിാക്ക്പവരമാനം കൈപ്പറിയിട്ടുണ്ടോ എനിവയായിരന സപീം കോടതിക മനിലളരണ പധാന ചോദ്ങൾ. വകപ്പ് 43 ന്റെ ഉദ്േശ്ങൾകായി നികതിദായകനെ ഒര ഏജന്റായിപരിഗണികനതിന് നിയമപരമാമായ ഒര ബനംയി ആവശ് ബിസിനസനികതിദായകനം ജാപനീസ് കമനിയം തമിൽ ഉനം അപീൽവാദി്പണ്ടെ്പയെ ഒരായി ഏജന്റ ഒരാായി' പരിഗണികനത് ശരിയന. 'സററട്ടറി ഏജന്റാണെം വിധിചജാപനീസ് കമനികവേണി പണം വശം കോഴം ആ കമനിയ്പകൈവെ്കുമ്പടെഅകൗണിലേക പണം മാറം യനതിന് മമം, നികതിദായകനംകൈചെജാപ്പനീസ് കമനിയം തമിൽ ഉതമർണനം അധർമണനം എനനിലയിലള ബനം ആയിരികാം; എനാൽ ജാപനീസ് കമനിയപേരിൽ്പടെഅകൗണ ബകളിൽ പണം െക്രഡിറചെയിനശേഷം കമനികവേണിഇത് കമനിയവശവം അധീനതയിലമായിരന. അതിനാൽ 1922 ടെകൈലെഇന ആദായനികതി നിയമതി വകപ് 4 (1) (എ) യ അർതതിൽതൻലെ്പടെനികതി ഈടാകന പദേശത നിനാണ് വരമാനം പറിയത്.കൈ്പ വരമാനം നികതി നൽകേണ പദേശങളിൽ നിനകൈപ്പറ്റുക മാതമല,നികതി നൽകേണ പദേശങളിൽ സമാദികെടനതമാകാം എനപ്പതരതിൽ വക് ഖണങൾ വപ4(1) (എ), (സി)്േ്പലെവെറെമനസിലാകന. ാമെം വിധിച ടർണർ മമോറിസൺ ആൻഡ് കമ്പനി ലിമിറ്റഡ് v. ആദായനികുതി കമ്മീഷണർ[1953] 23 ഐ.ടി.ആർ 152, പിന്തുടർന്നു. സിവിൽ അപ്പീൽ അധികാരിത: 1960 ലെ സിവിൽ അപ്പീൽ നമ്പറുകൾ325, 326. 1954 ലെ 50-ാം നമ്പർ റെഫെർഡ് കേസിൽ 1956 ഫെബ്രുവരി 21-ലെമുൻ ആന്ധ്ര ഹൈക്ക്കോടതിയുടെ വിധിന്യായത്തിൽ നിന്നും ഉത്തരവിൽനിന്നുമുള്ള അപ്പീലുകൾ. ആർ. ഗണപതി അയ്യർ, ആർ. ത്യാഗരാജൻ, ജി. ഗഗോപാലകൃഷ്ണൻഎന്നിവരാണ് അപ്പീൽവാദികൾകക വേണ്ടി ഹാജരായത്. അഡീഷണൽ സസോളിസിറ്റർ ജനറൽ ഓഫ് ഇനത, എചച.എൻ. സന്യാൽ,കെ.എൻ.രാജഗഗോപാല ശാസ്ത്രി, പി. ഡി. മേനനോൻ എന്നിവർ എതിർകക്ഷികവേണ്ടി ഹാജരായി. 1962. ജനുവരി 16: കോടതിയുടെ വിധിന്യായം പ്രസ്താവിച്ചത് Case: P. V. RAGHAVA REDDI AND ANOTHER versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX [[1962] SUPP. 2 S.C.R. 596] (1962) 1962 ,%1dlu,. Bea·iwllJ' .. PriNJI L1d. v. U11Um o/ lntlia K•pur .J. J!u;;t 5!16 SUPREME COURT REPORTS [1002) SUPP. which owna a. fleet of buses a.nd lorries and carriell on the business of transport In res1wot of !IBRl'R~· ment year I !!60-61 it cla.imoo a. development rPbate on all its plants and machiner.v including buPines.q. The Income tax Officer diHallowed tho olnim of rebate on transport vehicles under the proviso above quoted and computed the tax payable with-out such rebatfl. ft was contonderl on behalf of the petitioner that the proviso oft'cnrls Art. 14 in that it discriminates betweon machinery which is office appliance or road transport vehicl<'s and other kind of machinery. It is difficult to accept such a contention because there is nothing in the Constitution which prevents the legislBture from r:hoosing thp, object of taxation from 11mong~t various classes of machinery for the purpose of giving d<'vefopment rebate. Tho Constitution rloes not prohibit any sueh cla.ssifica.tion which has l>l'en ma.de in the present case. The petition is wholly without merit and is thcr1Jforc dismiHSed a.nd the rule is discharged. The p••titioncr will pny tho costi! of the respondent. P1iifi(Jn d1'.'IT11i ... 'll'd. P. V. RAGHAVA REDDI AND AXOTHER v. ('0lJUIS810XER OF INCOME-TAX ( ll. P. S1~HA, C .. J., ,J. L. KAPt:a, M. HrnAYA·1..-1.1 .. w, J. C. S11.\11 nncl .r. R. Mn.>1101.KAH, J.T.) Nou-n ... i1/1111" f"IH1i/"111.1f·. ro111111i"si()11 d1tf' /u-ff1-rr:1•1-1! l1.11 /11rliut,fl1m 11111l 7r-tirl dir1cl/.11 ur tl1rfJu~1/I oll1P.1'-" "' th·· 11011.-1·,,,.;_ ,/1 111 r'''"J"""!I --1/ ~lrtlflf(jr!J fllj,..1i,l-/1t1·r1111r, ;J 1'tr."i1.'r,/ in t,1.1·•111/[1]' ,,.,.,-itJJry--/111/ian /11rf1111•--fo.r:A.ct, 1922 (ll 11/ JC122),,.,.. 4(1J(t,), ·I! f)(r), 43. The- appellant i\ a firn1 '"°·hich \\'as ~oin~ hu~incss ~11 mica. To negotiate for ordrrs and I•• hancllc lt-s other affa~r" th<- appell..ant engaged a company in Japan ,vliich 1~ adn111-tcdly a "non .. rtllii<lcnt" c<1mpany. By agTr.c1ncnt l)ClWcr.n tl1c 1962 t\vo fir1ns, <luring the yrars of account the amount of con1mis-sion payable to the Japanese company was received by the appellant. But this amount could not be sent, due to the exchange control restrictions, to the Japanese company. The amount was kept under the instructions of the Japanese company in a separate account to be held on its behalf to be applied as instructed. Some of the amount was later paid to the Japanese company either directly or through others. Treating the appellant as 'statutory agent' of the J apanesc company the Income-tax authoriti.s assessed the appellant on the amount received for the two account years. The appeal to the Commissioner failed. But on further appeal the Tribunal ordered the cancellation of the assessment. The Commissioner of Income-tax obtained a reference to the High Court and the High Court answered the question "whether the aforesaid sum of Rs. 26,255-0,0 and Rs. I 1,272-0-0 being selling commission credited to the aforesaid non-resident com-pany's account in t!ie books of the assessee are chargeable in the hands of the assessee under s. 4(1) (a) for the assessment years 1949-50 and 1950-51 ?"in favour of the Department. The assessee thereupon filed an appeal before the Supreme Court on a certificate granted by the High Court. P. V. /luthava lledi..• v, Comtn·fasion1r of lncom~afax 1'hc two main questio11s before the Supreme Court were whether the appellant was a •statutory agent' for purposes of s. 43 and whether the income was received by Japanese com-pany in 'the taxable territory'. Case: P. V. RAGHAVA REDDI AND ANOTHER versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX [[1962] SUPP. 2 S.C.R. 596] (1962) ਪੀ. ਵੀ. ਰਾਘਵਰੈੱਡੀਅਤੇਇਕਹੋਰਬਨਾਮਆਮਦਨਕਰਕਮਿਸ਼ਨਰ(ਬੀ. ਪੀ. ਸਿਨਹਾ, ਸੀ. ਜੇ., ਜੇ. ਐਲ. ਕਪੂਰ, ਐਮ. ਹਿਦਾਇਤੁੱਲਾ,ਜੇ. ਸੀ.. ਆਰ. ਮੁਧੋਲਕਰ, ਜੇ.ਜੇ.) ਸ਼ਾਹਅਤੇਜੇ ਗੈਰ-ਨਿਵਾਸੀਕੰਪਨੀ- ਕਮਿਸ਼ਨਦਾਹੱਕਦਾਰ- ਭਾਰਤੀਫਰਮਦੁਆਰਾਪ੍ਰਾਪਤਅਤੇਸਿੱਧੇਜਾਂਹੋਰਾਂਰਾਹੀਂਗੈਰ-ਨਿਵਾਸੀਕੰਪਨੀਨੂੰਅਦਾਇਗੀ- ਕੀਇਹਕਾਨੂੰਨੀਹੈਜਾਂਨਹੀਂ- ਆਮਦਨਕਰਯੋਗਖੇਤਰਵਿਚਪ੍ਰਾਪਤਹੋਈਆਮਦਨ- ਭਾਰਤੀਆਮਦਨਕਰਐਕਟ, 1922 (11 ਦਾ1922), ਸ. 4(1)(ਅ), ਸ. 4(1)(ਸੀ), ਸ. 4(3)। ਅਪੀਲਕਰਤਾਇਕਫਰਮਹੈਜੋਸੰਗੀਤਵਿਚਕਾਰੋਬਾਰਕਰਰਹੀਸੀ।ਆਰਡਰਾਂਲਈਗੱਲਬਾਤਕਰਨਅਤੇਆਪਣੇਹੋਰਮਾਮਲੇਸੰਭਾਲਣਲਈਅਪੀਲਕਰਤਾਨੇਜਪਾਨਵਿਚਇਕਕੰਪਨੀਨਾਲਸਮਝੌਤਾਕੀਤਾਜੋਸਪਸ਼ਟਤੌਰ'ਤੇਇਕ“ਗੈਰ-ਨਿਵਾਸੀ”, ਕੰਪਨੀਹੈ।ਸਮਝੌਤੇਦੇਵਿਚਕਾਰਦੋਫਰਮਾਂ ਲੇਖਾਦੇਸਾਲਾਂਦੌਰਾਨਜਾਪਾਨੀਕੰਪਨੀਨੂੰਦੇਣ, ਵਿਨਿਮਯਨਿਯੰਤਰਣਪਾਬੰਧੀਆਂਯੋਗਕਮਿਸ਼ਨਦੀਰਕਮਅਪੀਲਕਰਤਾਨੂੰਪ੍ਰਾਪਤਹੋਈਸੀ।ਪਰਇਹਰਕਮਕਾਰਨ, ਜਾਪਾਨੀਕੰਪਨੀਨੂੰਨਹੀਂਭੇਜੀਜਾਸਕੀ।ਰਕਮਨੂੰਜਾਪਾਨੀਕੰਪਨੀਦੇਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂਅਧੀਨਇੱਕਵੱਖਰੇਖਾਤੇਵਿੱਚਉਸਦੀਤਰਫੋਂਰੱਖਿਆਗਿਆਸੀਤਾਂਜੋਉਸਨੂੰਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤਅਨੁਸਾਰਲਾਗੂਕੀਤਾਜਾਸਕੇ।ਬਾਅਦਵਿੱਚਕੁਝਰਕਮਜਾਪਾਨੀਕੰਪਨੀਨੂੰਸਿੱਧੇਜਾਂਹੋਰਾਂਰਾਹੀਂਅਦਾਕੀਤੀਗਈ।ਅਪੀਲਕਰਤਾਨੂੰਜਾਪਾਨੀਕੰਪਨੀਦਾਏਜੰਟ’ ਮੰਨਦੇਹੋਏਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਆਂਨੇਦੋਲੇਖਾਸਾਲਾਂਲਈਪ੍ਰਾਪਤਰਕਮਉੱਤੇਅਪੀਲਕਰਤਾਦਾਮੁਲਾਂਕਣ‘ਕਾਨੂੰਨੀਕੀਤਾ।ਕਮਿਸ਼ਨਰਕੋਲਅਪੀਲਅਸਫਲਰਹੀ।ਪਰਹੋਰਅਪੀਲਉੱਤੇਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲਨੇਮੁਲਾਂਕਣਦੀਰੱਦਦਾਹੁਕਮਦਿੱਤਾ।ਆਮਦਨਕਰਦੇਕਮਿਸ਼ਨਰਨੇਹਾਈਕੋਰਟਵਿੱਚਹਵਾਲਾਪ੍ਰਾਪਤਕੀਤਾਅਤੇਹਾਈਕੋਰਟਨੇਸਵਾਲ“ਕੀਉਕਤਰਕਮਰੁ. 26,255-0-0 ਅਤੇਰੁ. 11,272-0-0 ਜੋਕਿਅਪੀਲਕਰਤਾਦੀਆਂਕਿਤਾਬਾਂਵਿੱਚਉਕਤਗੈਰ-ਰਹਿਣ,ਵਾਲੀਕੰਪਨੀਦੇਖਾਤੇਵਿੱਚਵਿਕਰੀਕਮਿਸ਼ਨਦੇਤੌਰਤੇਜਮਾਕੀਤੀਗਈਹੈ ਕੀਉਹਅਪੀਲਕਰਤਾਦੇਹੱਥਾਂਵਿੱਚਐਸ. 4(1) (ਅ)1949-50 ਅਤੇ1950-51 ਲਈਚਾਰਜਕੀਤੀਜਾਸਕਦੀਹੈ?” ਵਿਭਾਗਦੇ ਅਧੀਨਮੁਲਾਂਕਣਸਾਲਹੱਕਵਿੱਚਜਵਾਬਦਿੱਤਾ।ਤਦਉੱਤੇਅਪੀਲਕਰਤਾਨੇਹਾਈਕੋਰਟਦੁਆਰਾਦਿੱਤੇਗਏਸਰਟੀਫਿਕੇਟਉੱਤੇਸੁਪਰੀਮਕੋਰਟਵਿੱਚਅਪੀਲਦਾਇਰਕੀਤੀ। ਸੁਪਰੀਮਕੋਰਟਅੱਗੇਦੋਮੁੱਖਸਵਾਲਸਨਕਿਕੀਅਪੀਲਕਰਤਾਐਸ‘’. 43 ਦੇਉਦੇਸ਼ਾਂਲਈ‘ਕਾਨੂੰਨੀਏਜੰਟ’ ਸੀਅਤੇਕੀਆਮਦਨਜਾਪਾਨੀਕੰਪਨੀਨੂੰਕਰਯੋਗਖੇਤਰ ਵਿੱਚਪ੍ਰਾਪਤਹੋਈਸੀ। ਫੈਸਲਾ, ਕਿਅਪੀਲਕਰਤਾਅਤੇਜਾਪਾਨੀਕੰਪਨੀਵਿਚਕਾਰਕਾਰੋਬਾਰੀਸੰਬੰਧਸੀਜੋਕਾਨੂੰਨਅਨੁਸਾਰਅਪੀਲਕਰਤਾਨੂੰਐਸ‘ਤੇ‘ਕਾਨੂੰਨੀਏਜੰਟ’ ਵਜੋਂਮੰਨਿਆਗਿਆ।ਜਾਪਾਨੀਕੰਪਨੀਦੇਨਾਮਵਿੱਚਖਾਤੇਵਿੱਚਪੈਸਾਦਾਖਲਹੋਣਤੋਂਪਹਿਲਾਂਅਤੇ. 43 ਦੇਉਦੇਸ਼ਾਂਲਈਇੱਕਏਜੰਟਵਜੋਂਮੰਨਣਲਈਕਾਫੀਸੀ, ਅਤੇਅਪੀਲਕਰਤਾਨੂੰਸਹੀਤੌਰਉਸਦੀਤਰਫੋਂਰੱਖੇਜਾਣਤੱਕਅਪੀਲਕਰਤਾਅਤੇਜਾਪਾਨੀਕੰਪਨੀਵਿਚਕਾਰਕਰਜ਼ਦਾਰਅਤੇਕਰਜ਼ਦੇਣਵਾਲੇਦਾਸੰਬੰਧਹੋਸਕਦਾਹੈ; ਪਰਜਦੋਂਪੈਸਾਜਾਪਾਨੀਕੰਪਨੀਦੇਨਾਮਵਿੱਚਖਾਤੇਦੀਆਂਕਿਤਾਬਾਂਵਿੱਚਜਮਾਕੀਤਾਗਿਆਤਾਂਇਹਉਸਦਾਹੋਗਿਆਕਿਉਂਕਿਇਹਉਸਕੰਪਨੀਦੀਤਰਫੋਂਅਤੇਉਸਦੇਹੱਕਵਿੱਚਰੱਖਿਆਗਿਆਸੀਅਤੇਇਹਉਸਦੇਨਿਯੰਤਰਣਵਿੱਚਸੀ।ਇਸਲਈਆਮਦਨਭਾਰਤੀਆਮਦਨਕਰਐਕਟ, 1922 ਦੀਧਾਰਾ4(1) (ਅ) ਦੇਅਰਥਵਿੱਚਕਰਯੋਗਖੇਤਰਵਿੱਚਪ੍ਰਾਪਤਹੋਈ। ਹੋਰਫੈਸਲਾ, ਕਿਧਾਰਾ4(1) ਦੀਆਂਉਪ-ਧਾਰਾਵਾਂ(ਅ) ਅਤੇ(ਸੀ) ਨੂੰਵੱਖਰੇਤੌਰ'ਤੇਪੜ੍ਹਿਆਜਾਸਕਦਾਹੈਅਤੇਇਹਜ਼ਰੂਰੀਨਹੀਂਕਿਆਮਦਨਨਾਸਿਰਫਕਰਯੋਗਖੇਤਰਾਂਵਿੱਚਪ੍ਰਾਪਤਹੋਵੇਬਲਕਿਉਹਕਰਯੋਗਖੇਤਰਾਂਵਿੱਚਹੀਉਤਪੰਨਜਾਂਉਦਭਵਵੀਹੋਵੇ। ਟਰਨਰਮੋਰੀਸਨ&[1953] 23 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 152, ਦਾ ਕੰਪਨੀਲਿਮਿਟਿਡਬਨਾਮਆਮਦਨਕਰਦੇਕਮਿਸ਼ਨਰਅਨੁਸਰਣਕੀਤਾਗਿਆ। ਹਿਦਾਯਤੁੱਲਾਹਜੇ.—ਅਪੀਲਕਰਤਾਗੁਡੂਰ(ਆਂਧਰਾਪ੍ਰਦੇਸ਼) ਵਿੱਚਇੱਕਫਰਮਹੈ, ਜੋਕਿਕੌਂਟੀਨੈਂਟਲ,ਐਕਸਪੋਰਟਅਤੇਇੰਪੋਰਟਕੰਪਨੀਦੇਨਾਮਅਤੇਸਟਾਈਲਹੇਠਮਾਈਕਾਵਿੱਚਕਾਰੋਬਾਰਕਰਰਿਹਾਸੀ।ਖਾਤਾਸਾਲਾਂ1948-49 ਅਤੇ1949-50 (, 1949-50 ਅਤੇ1950-51) ਦੌਰਾਨ, ਅਸੈਸੀਫਰਮਨੇਜਪਾਨਨੂੰਮਾਈਕਾਨਿਰਯਾਤਕੀਤਾ।ਇਨ੍ਹਾਂਸਾਲਾਂਦੌਰਾਨਜਪਾਨੀਖਰੀਦਦਾਰਾਂਨੂੰਸਿੱਧੇਤੌਰਮੁਲਾਂਕਣਸਾਲਾਂ ਨਾਲਮੇਲਖਾਂਦੇਹਨ'ਤੇਮਾਈਕਾਨਿਰਯਾਤਨਹੀਂਕੀਤਾਜਾਸਕਿਆ, ਕਿਉਂਕਿਜਪਾਨਫੌਜੀਕਬਜ਼ੇਹੇਠਸੀ, ਪਰਇੱਕਰਾਜਸੰਗਠਨਨੂੰਬੁਕੇਈ-ਚੋ()ਬੋਰਡਆਫਟ੍ਰੇਡ ਕਿਹਾਜਾਂਦਾਸੀ।ਜਪਾਨਵਿੱਚਆਰਡਰਲਈਗੱਲਬਾਤਕਰਨਅਤੇਇਸਨਾਲਜੁੜੇਹੋਰਮਾਮਲਿਆਂਨੂੰਸੰਭਾਲਣਲਈਜਪਾਨੀਕੰਪਨੀਨਿਸ਼ਚਿਤਤੌਰ, ਅਸੈਸੀਫਰਮਨੇਸਾਨ'ਤੇਇੱਕ'ਗੈਰ-ਰਹਿਣਵਾਲੀ-ਈਟ੍ਰੇਡਿੰਗਕੋ' ਕੰਪਨੀਸੀ।ਅਸੈਸੀਫਰਮਅਤੇਜਪਾਨੀਕੰਪਨੀਵਿਚਕਾਰ. ਲਿਮਿਟੇਡ, ਟੋਕਿਓ, ਨੂੰਆਪਣਾਏਜੰਟਬਣਾਇਆ।ਦੋਸਮਝੌਤੇਹੋਏਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ'ਤੇ4, ਪਹਿਲਾਜੁਲਾਈਤੋਂਸਤੰਬਰ ਫੀਸਦੀਕਮਿਸ਼ਨਦੇਣਯੋਗਸੀ1948, ਅਤੇਦੂਜਾ ਦੀਤਿਮਾਹੀਲਈ, ਇੱਕਅਨਿਸ਼ਚਿਤਅਵਧੀਲਈ, ਜਿਸਦੌਰਾਨਜਪਾਨੀਕੰਪਨੀਨੂੰਕੁੱਲਵਿਕਰੀ, ਕਮਿਸ਼ਨਨੂੰ2 ਫੀਸਦੀਤੱਕਘਟਾਦਿੱਤਾਗਿਆ। ਖਾਤਾਸਾਲਾਂਦੌਰਾਨਜਪਾਨੀਕੰਪਨੀਨੂੰਦੇਣਯੋਗਕਮਿਸ਼ਨਦੀਰਕਮਕ੍ਰਮਵਾਰਰੁਪਏ2,54,1-1 ਅਤੇਰੁਪਏ11,97,8-3() ਭਾਰਤਵਿੱਚਅਸੈਸੀਫਰਮਦੁਆਰਾ ਸੀ।ਇਹਰਕਮਾਂਮਾਈਕਾਨਿਰਯਾਤਦੀਕੀਮਤਵਿੱਚਸ਼ਾਮਲ,,ਪ੍ਰਾਪਤਕੀਤੀਆਂਗਈਆਂਸਨ ਪਰਐਕਸਚੇਂਜਕੰਟਰੋਲਕਾਨੂੰਨਾਂਦੁਆਰਾਲਾਏਗਏਪਾਬੰਦੀਆਂਕਾਰਨ ਇਹਨਾਂਨੂੰ,ਜਾਪਾਨੀਕੰਪਨੀਨੂੰਨਹੀਂਭੇਜਿਆਜਾਸਕਿਆ।ਇਸਲਈ ਮੂਲਯਾਂਕਿਤਫਰਮਅਤੇਜਾਪਾਨੀਕੰਪਨੀਵਿਚਕਾਰ:ਸਮਝੌਤਿਆਂਵਿੱਚਇਸਸੰਭਾਵਨਾਲਈਨਿਮਨਲਿਖਤਸ਼ਰਤਸ਼ਾਮਲਕੀਤੀਗਈਸੀ "ਇਸਦੇਸ਼ਵਿੱਚਆਉਣਵਾਲੀਆਂਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂਦੇਮੱਦੇਨਜ਼ਰਬੇਨਤੀਹੈਕਿਪਹਿਲੀਪਾਰਟੀਇਹਨਾਂਸਾਰੀਆਂ,,ਰਕਮਾਂਨੂੰਦੂਜੀਪਾਰਟੀਦੇਨਾਲਉਨ੍ਹਾਂਦੇਖਾਤੇਵਿੱਚਜਮ੍ਹਾਂਕਰੇ" ਬਿਨਾਂਇਹਨਾਂਨੂੰਭੇਜੇ ਜਦੋਂਤੱਕਪਹਿਲੀਪਾਰਟੀਨੂੰਨਿਸ਼ਚਿਤਨਿਰਦੇਸ਼ਪ੍ਰਾਪਤਨਹੀਂਹੁੰਦੇ। "ਧਾਰਾ4(1)(ਅ) ਵਿੱਚ'' ਆਮਦਨਦਾਹਵਾਲਾ, ਸਾਡੀਰਾਏਵਿੱਚ, ਕੇਵਲਧਾਰਾ4(1)(ਬ)ਭਾਰਤਵਿੱਚਪ੍ਰਾਪਤ-ਧਾਰਾ(ਅ)ਵਿੱਚਹੋਰਵਿਸ਼ੇਸ਼ਰੂਪਵਿੱਚਪ੍ਰਦਾਨਕੀਤੀਗਈਸਥਿਤੀਨੂੰਹੀਦਰਸਾਸਕਦਾਹੈਕਿਉਂਕਿਉਪ ਦੋਨੋਂਤੁਰੰਤਬਾਅਦਦੀਆਂਉਪ-(ਬ) ਅਤੇ(ਸੀ), ਧਾਰਾ4(1)(ਅ)ਧਾਰਾਵਾਂ ਲਈਇੱਕਆਮਢਾਂਚਾਮੁਹੱਈਆਕਰਦੀਹੈ।ਇਸਲਈਆਪਣੇਆਪਵਿੱਚਗੈਰ4(1)(ਸੀ) ਅਧੀਨ'-ਨਿਵਾਸੀਆਂਉੱਤੇਨਵੀਂਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਨਹੀਂਜੋੜਸਕਦੀਜਿਸਦੀਸੀਮਾਸਪਸ਼ਟਰੂਪਵਿੱਚਧਾਰਾ'ਕੇਵਲਉਹਆਮਦਨਜੋਉਨ੍ਹਾਂਲਈਕਰਯੋਗਖੇਤਰਾਂਵਿੱਚਉਤਪੰਨਹੁੰਦੀਹੈ ਅਧੀਨਸਪਸ਼ਟਕੀਤੀਗਈਹੈ।ਧਾਰਾ4(1)(ਅ)4(1)(ਸੀ) ਵਿੱਚਹੋਰਪੜ੍ਹਨਾਧਾਰਾ ਦੇਪ੍ਰਭਾਵਨੂੰਪੂਰੀਤਰ੍ਹਾਂਨਕਾਰਦੇਵੇਗਾ। Case: P. V. RAGHAVA REDDI AND ANOTHER versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX [[1962] SUPP. 2 S.C.R. 596] (1962) અસવીકરણ: સ્થાનિક ભાષામાં અનુવાદિત આ ચુકાદા/હુકમનો હેતુ પક્ષકારોને તેમનીભાષામાં જાણકારી ઉપલબ્ધ કરાવવા માત્રનો છે અને તેનો અન્યથા ઉપયોગ થઇ શકશે નહિ.તઅન્ય તમામ વ્યવહારિક તેમજ સરકારી ઉદ્દેશો માટે મૂળ અંગ્રેજી ચુકાદો/હુકમ જ પ્રમાણિઅને માન્ય રહેશે. DISCLAIMER:The translated judgement in vernacular language ismeant for the restricted use of the litigant to understand it in his/her language and may not be used for any other purpose. For allpractical and official purposes the English version of the judgement, shall be authentic and shall hold the field for the purpose ofexecution and implementation. ============================================================પી. વી. રાઘવ રેડી અને અનય રદવિ આવકવેરાના કશનરમિ [ભારતના મુખય નયાયમૂર્તિ બી. પી. સિનહા, નયાયમૂર્તિઓ જે એલ કપૂર, એમહિદાયતુલા, જે સી શાહ અને જે આર મુધોલકર] બિન-નિવાસી કંપની-કમિશન-ભારતીય પેઢી દ્વારા પ્રાપ્ત થયેલ અનેબિન-નિવાસી કંપનીને સીધી અથવા અન્ય દ્વારા ચૂકવણી કરાયેલ-જોવૈધાનિક એજન્ટ-આવક, જો કરપાત્ર પ્રદેશમાં પ્રાપ્ત થાય તો-ભારતીયઆવકવેરો અધિનિયમ, ૧૯૨૨ (૧૧/૧૯૨૨), કલમ ૪(૧)(એ), ૪(૧)(સી), ૪૩. અપીલકર્તા એક પેઢી છે જે મીકાનો વ્યવસાય કરતી હતી.આદેશો માટેવાટાઘાટ કરવા અને તેની અન્ય બાબતોને સંભાળવા માટે અપીલકર્તાએ જાપાનમાં એક કંપનીને નિયુક્ત કરી હતી જે સ્વીકાર્ય રીતે "બિન-નિવાસી"કંપની છે. બે કંપનીઓ વચ્ચેના કરાર દ્વારા, ખાતાના વર્ષો દરમિયાન જાપાનીકંપનીને ચૂકવવાપાત્ર કમિશનની રકમ અપીલકર્તા દ્વારા પ્રાપ્ત કરવામાં આવીહતી.પરંતુ વિનિમય નિયંત્રણ પ્રતિબંધોને કારણે આ રકમ જાપાની કંપનીનેમોકલી શકાઇ ન હતી.આ રકમ જાપાની કંપનીની સૂચનાઓ હેઠળ એક અલગખાતામાં રાખવામાં આવી હતી જે તેના વતી સૂચના મુજબ અરજી કરવા માટેરાખવામાં આવી હતી.કેટલીક રકમ પછીથી જાપાની કંપનીને સીધી અથવા અન્યદ્વારા ચૂકવવામાં આવી હતી.અપીલકર્તાને જાપાની કંપનીના 'વૈધાનિક એજન્ટ'તરીકે ગણાવતા આવકવેરાના સત્તાવાળાઓએ અપીલકર્તાનું મૂલ્યાંકન બે ખાતાવર્ષ માટે પ્રાપ્ત રકમ પર કર્યું હતું.કમિશનરને કરવામાં આવેલી અપીલ નિષ્ફળગઈ.પરંતુ આગળની અપીલ પર ટ્રિબ્યુનલે આકારણી રદ કરવાનો આદેશ આપ્યોહતો.આવકવેરાના કમિશનરે ઉચ્ચ અદાલતનો સંદર્ભ મેળવ્યો હતો અને ઉચ્ચઅદાલતે આ પ્રશ્ો જવાબ આપ્યો હતો કે "શું ઉપરોક્ત બિન-નિવાસીકંપનીના ખાતામાં જમા કરાયેલ ₹ ૨૬,૨૫૫-૦-૦ અને ₹ ૧૧,૨૭૨-૦-૦ની રકમ આકારણી વર્ષ ૧૯૪૯-૫૦ અને ૧૯૫૦-૫૧ માટે કલમ ૪ (૧)a( ) હેઠળ આકારણીકર્તાના હાથમાં વસૂલવામાં આવે છે?"વિભાગનીતરફેણમાં.તે પછી કરદાતાએ હાઈકોર્ટ દ્વારા આપવામાં આવેલા પ્રમાણપત્ર પરસુપ્રીમ કોર્ટમાં અપીલ દાખલ કરી હતી. સુપ્રીમ કોર્ટ સમક્ષ બે મુખ્ય પ્રશ્નો હતા કે શું અપીલકર્તા કલમ ૪૩ નાહેતુઓ માટે 'વૈધાનિક એજન્ટ' હતા અને શું આવક જાપાની કંપની દ્વારા 'કરપાત્રપ્રદેશ' માં પ્રાપ્ત થઈ હતી. એવું માનવામાં આવ્યું હતું કે, આકારણી કરનાર અને જાપાની કંપનીવચ્ચે કલમ ૪૩ના હેતુઓ માટે કરદાતાને એજન્ટ તરીકે ગણવા માટે કાયદામાંપૂરતું વ્યવસાયિક જોડાણ હતું અને અપીલકર્તાને યોગ્ય રીતે 'વૈધાનિક એજન્ટ'તરીકે ગણવામાં આવ્યો હતો.જાપાની કંપનીના નામે ખાતામાં નાણાં દાખલકરવામાં આવે તે પહેલાં અને તેના વતી રાખવામાં આવે તે પહેલાં કરદાતા અનેજાપાની કંપની વચ્ચે દેવાદાર અને લેણદારનો સંબંધ હોઈ શકે છે; પરંતુ જાપાનીકંપનીના નામે ખાતાના પુસ્તકોમાં નાણાં જમા થયા પછી તે તેની માલિકીનીહતી કારણ કે તે તે કંપની માટે અને તેના વતી રાખવામાં આવી હતી અને તેનાનિકાલ પર હતી.તેથી આવક ભારતીય આવકવેરો અધિનિયમ, ૧૯૨૨ ની કલમ૪(૧)(એ) ના અર્થમાં કરપાત્ર પ્રદેશમાં પ્રાપ્ત થઈ હતી. વધુમાં, એવું માનવામાં આવે છે કે કલમ ૪ (૧) ની કલમ (એ) અને(સી) ને અલગ રીતે વાંચી શકાય છે અને તે જરૂરી નથી કે આવક માત્ર કરપાત્રપ્રદેશોમાં જ પ્રાપ્ત થવી જોઈએ નહીં પણ કરપાત્ર પ્રદેશોમાં જ ઊભી થવી જોઈએઅથવા ઊભી થવી જોઈએ. ટર્નર મોરિસન એન્ડ કંપની લિમિટેડ વિરુદ્ધ આવકવેરાના કમિશનર[૧૯૫૩] ૨૩ આઈટીઆર ૧૫૨ નું અનુસરણ કરવામાં આવ્યું. સિવિલ અપીલ અધિકારક્ષેત્રઃસિવિલ અપીલ નંબર ૩૨૫ અને૩૨૬/૧૯૬૦. સંદર્ભ નંબર ૫૦/૧૯૫૪ કેસમાં ભૂતપૂર્વ આંધ્ર હાઈકોર્ટના ૨૧ ફેબ્રુઆરી,૧૯૫૬ ના ચુકાદા અને આદેશની અપીલ. અપીલકર્તાઓ તરફથી આર ગણપતિ ઐયર, આર થિયાગરાજન અને જીગોપાલકૃષ્ણન. પ્રતિવાદી વતી ભારતના એડિશનલ સોલિસિટર જનરલ એચ. એન.સાન્યાલ, કે. એન. રાજાગોપાલા શાસ્ત્રી અને પી. ડી. મેનન હાજર રહ્યા હતા. ૧૬ જાન્યુઆરી, ૧૯૬૨. કોર્ટનો ચુકાદો ન્યાયમૂર્તિ હિદાયતુલ્લા દ્વારાઆપવામાં આવ્યો હતો. Case: P. V. RAGHAVA REDDI AND ANOTHER versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX [[1962] SUPP. 2 S.C.R. 596] (1962) 596 सर्वोच्चन्यायालयरिपोर्ट[1962] समर्थन। जोबसोंऔरलॉरियोंकेबेड़ेकामालिकहैऔरपरिवहनकाव्यवसायकरताहैएएसईएएसकेवर्ष1960-61 केसंबंधमेंइसनेव्यवसायसहितअपनेसभीसंयंत्रोंऔरमशीनरीपरविकासछूटटकादावाकिया।आयकरअधिकारीनेउपरोक्तपरंतुककेतहतपरिवहनवाहनोंपरछूटटकेदावेकोअस्वीकारकरदियाऔरइसकेसाथथदेयकरकीगणनाकी।इसतरहकीछूटटदें।याचिकाकर्ताकीओरसेयहतर्कदियागयाथाकिपरंतुककलाकाउल्लंघनकरताहै।14 इसमेंयहमशीनरीकेबीचभेदभावकरताहैजोकार्यालयउपकरणयासड़कपरिवहनवाहनऔरअन्यप्रकारकीमशीनरीहै।इसतरहकेतर्ककोस्वीकारकरनामुश्किलहैक्योंकिसंविधानमेंऐसाकुछभीनहींहैजोविकासछूटटदेनेकेउद्देश्यसेविभिन्नवर्गोंकेतंत्रोंमेंसेकराधानकेउद्देश्यकोचुननेसेविधायिकाकोरोकताहो।संविधानऐसेकिसीभीवर्गीकरणकोप्रतिबंधितनहींकरताहैजोवर्तमानमामलेमेंकियागयाहै। याचिकापूरीतरहसेआधारहीनहैऔरयहहै इसलिएखारिजकरदियाजाताहैऔरनियमकानिर्वहनकियाजाताहै।याचिकाकर्ताप्रत्यर्थीकेखर्चकाभुगतानकरेगा। याचिकाखारिजकरदीगई। पी. वी. राघवरेड्डीऔरअन्य वी. आयकरआयुक्त (बी. पी. शीशा, सी. जे., जे. एल. कपूर, एम. हिदायतुल्लैल, जे. सी. सुआनऔरजे. आर. श्रीढोलकर, जे. जे.) गैर-निवासीकंपनी· केकारणकमीशन-द्वाराप्राप्त।-भारतीयरूपमेंऔरसीधेयादूसरोंकेमाध्यमसेगैररेक्सीकोभुगतानकिया कंपनी-- यदिसांविधिकअभिकर्ता-- आय, यदिकरयोग्यमेंप्राप्तकीजातीहै।क्षेत्र-भारतीयआय-लाखअधिनियम, 1922 (1922 का11)।4 (1) (1), 4 (1) (सी), 43। अपीलार्थीएकऐसीफर्महैजोव्यवसायकररहीथी अभ्रक।आदेशोंकेलिएबातचीतकरनाऔरअपनेअन्यमामलोंकोसंभालना। अपीलार्थीनेजापानमेंएककंपनीकोनियुक्तकियाजिसेस्वीकारकियाजाताहैधीरे-धीरेएक"अनिवासी" कंपनी।केबीचसमझौतेसे एस. सी. आर. सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट 605 इस प्रकार, कंपनीकेखातेमेंएकबैंक। राशिपी. पी. कीशर्तोंपररखीजानीचाहिए।ग्रीमेंटट, जापानियोंद्वाराप्राप्तकियागयाहै कंपनी, औरयहआवेदनकोआकर्षितकरताहै .. (4) (1) (ए)।वास्तवमें, जापानीकंपनीनेकियानिर्देशदेकरउनराशियोंकेएकहिस्सेकाविवरण ईनिर्धारितीफर्मकिउन्हेंकिसीविशेषषमेंलागूकियाजाए वाय।हमारीरायमें, उच्चन्यायालयसहीथा निर्धारितीकेखिलाफप्रश्नकाउत्तरदेना। अपीलविफलहोजातीहैं, औरलागतकेसाथथखारिजकरदीजातीहैं, एकसुनवाईशुल्क। याचिकाखारिजकरदीगई। -आयआयोगकरकेराला वी. टेलनरबबरइंडस्ट्रीजलिमिटेड। .. सिन्हा, सी. जे., जे. एल. कपूर, एम. हृदयतुल्ला,जे. सी. शाहऔरजे. आर. मुधोलकर, जे. जे.) आयकर-1946 मेंत्रावणकोरराज्यमेंहुआनुकसानराज्यकेलिएभारतकेकानूनोंकाअनुप्रयोग-निर्धारिती, यदिराज्यकेकानूनोंकेतहतअधिकारसमाप्तहोनेकेबादनुकसानकोछहसालतकआगेबढ़ानेकाहकदारहै-त्रावणकोरआयकरअधिनियम, 1121 एम. ई. (1121 एम. ई. कात्रावणकोरXXIII)एस. 32-भारतीयआय-करअधिनियम, 1922 (1922 का11)।24-भारतीयवित्तअधिनियम, 1950 (1950 का25), एस।12-कराधानकानून(भागबीराज्य) (कठिनाइयोंकानिवारण) आदेश,1950, पैरा3। प्रत्यर्थीकंपनीकोपूर्वमेंशामिलकियागयाथा त्रावणकोरराज्य।विवादअधिकारकेबारेमेंथाउत्तरदातानिर्धारितीकंपनीकेनुकसानकोआगेबढ़ानेकेलिए वर्ष1946 त्रावणकोरअधिनियमकेप्रावधानोंकेतहत -एसकेसाथथपढ़ें।भारतीयआयकरअधिनियमकीधारा24 (2) औरकराधानकानून(भागबीराज्य)(कठिनाइयोंकानिवारण) आदेश, 1950 सेलेकरनिर्धारणवर्ष1951-52 तक -कंपनीअपनेखातेकेवर्षकेलिए।आयकरअधिकारी यहअभिनिर्धारितकियागयाकिवर्ष1946 केनुकसानकोवार्डकेलिएउसवर्षतकनहींलेजायाजासकताहै, क्योंकियहएसकेतहतदोवर्षोंकेबादसमाप्तहोगयाथा।त्रावणकोरअधिनियमऔरधारा32।24 (2) लागूनहींथा, आदेशकेपैरा3 कोदेखतेहुए। अभिनिर्धारितकियाकिकराधानकानून(भागबीराज्य) (कठिनाइयोंकानिवारण) आदेश, 1950, एसकेतहतपारितकियागया। भारतीयसर्वोच्चन्यायालयकी12 रिपोर्ट597 2 एससीआर। दोफर्म, खातेकेवर्षोंकेदौरानकमीशनकीराशिजापानीकंपनीकोदेयसायनप्राप्तकियागयाथा अपीलार्थी।लेकिनयहराशिनहींभेजीजासकी, क्योंकिजापानीकंपनीकोनियंत्रणप्रतिबंधों-काआदानप्रदानकरें। राशिजापानियोंकेनिर्देशोंकेतहतरखीगईथी निर्देशानुसारआवेदनकरें।कुछराशिकाभुगतानबादमेंकियागयाथाजापानीकंपनीयातोसीधेयादूसरोंकेमाध्यमसे।आय-करअधिकारियोंनेअपीलार्थीकामूल्यांकनकियादोखातावर्षोंकेलिएप्राप्तराशिपर।द. आयुक्तकेपासअपीलविफलरही।लेकिनआगेकीअपीलपर न्यायाधिकरणनेमूल्यांकनकोरद्दकरनेकाआदेशदिया।द. आय-करआयुक्तनेउच्चकासंदर्भप्राप्तकियाउपरोक्तराशिरु।26,255-0-0 औररु।11,272-0-0 होरहाहैउपरोक्तअनिवासीनिगमकोजमाकियागयाकमीशनबेचना निर्धारितीकीपुस्तकोंमेंपैनीकाखाताप्रभार्यहै एसकेतहतनिर्धारितीकेहाथथ।4 (1) (ए) मूल्यांकनवर्षों1949-50 और1950-51 केलिए?विभागकेपक्षमें।इसकेबादनिर्धारितीनेउच्चतमन्यायालयकेसमक्षअपीलदायरकी। उच्चन्यायालयद्वारादिएगएप्रमाणपत्रपरन्यायालय। -उच्चतमन्यायालयकेसमक्षदोमुख्यप्रश्नथेक्याअपीलार्थीकेप्रयोजनोंकेलिएएक'वैधानिकअभिकर्ता' था एस. 43 औरक्याआयजापानीकॉमद्वाराप्राप्तकीगईथी करयोग्यक्षेत्र' मेंपैनी। Case: P. V. RAGHAVA REDDI AND ANOTHER versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX [[1962] SUPP. 2 S.C.R. 596] (1962) സിവിൽ അപ്പീൽ അധികാരിത: 1960 ലെ സിവിൽ അപ്പീൽ നമ്പറുകൾ325, 326. 1954 ലെ 50-ാം നമ്പർ റെഫെർഡ് കേസിൽ 1956 ഫെബ്രുവരി 21-ലെമുൻ ആന്ധ്ര ഹൈക്ക്കോടതിയുടെ വിധിന്യായത്തിൽ നിന്നും ഉത്തരവിൽനിന്നുമുള്ള അപ്പീലുകൾ. ആർ. ഗണപതി അയ്യർ, ആർ. ത്യാഗരാജൻ, ജി. ഗഗോപാലകൃഷ്ണൻഎന്നിവരാണ് അപ്പീൽവാദികൾകക വേണ്ടി ഹാജരായത്. അഡീഷണൽ സസോളിസിറ്റർ ജനറൽ ഓഫ് ഇനത, എചച.എൻ. സന്യാൽ,കെ.എൻ.രാജഗഗോപാല ശാസ്ത്രി, പി. ഡി. മേനനോൻ എന്നിവർ എതിർകക്ഷികവേണ്ടി ഹാജരായി. 1962. ജനുവരി 16: കോടതിയുടെ വിധിന്യായം പ്രസ്താവിച്ചത് -ജസിസ് ഹിദായതളകോണ്ടിനെന്റൽ എകസപോർടട ആൻഡ്ഇംപപോർടട എന്ന പേരിൽ മൈക്ക ബിസിനസസ നടത്തുന്ന ഗുഡൂരിലെ(ആന്ധ്രാപ്രദേശ്) ഒരു സ്ഥാപനമാണ് അപ്പീൽവാദി. 1948-49, 1949-50കണകക വർഷങ്ങളിൽ (1949-50, 1950-51 മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷങ്ങൾകഅനുസൃതമായി), നികുതിദായക സ്ഥാപനം മൈക്ക ജപ്പാനിലേകക കയറ്റുമതിചെയ്തു. ജപ്പാൻ സൈനിക അധിനിവേശത്തിലായിരുന്നതിനാൽ ഈവർഷങ്ങളിൽ മൈക്ക ജപാനിലെ ക്രേതാക്കളിലേകക നേരിടട കയറ്റുമതിചെയ്യാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു, എന്നാൽ ബബോക്കി-ചോ (ബബോർഡ് ഓഫ് ട്രേഡ്)എന്ന സ്്റേ് ഓർഗനൈസേഷനിലേകക കയറ്റുമതി ചെയ്യാൻ കഴിയുമായിരുന്നു. മറഓർഡറിനായി ചർച്ച നടത്തുന്നതിനും അതുമായി ബന്ധപ്പെടട ജപ്പാനിലെകാര്യങ്ങൾകൈകാര്യംചെയ്യുന്നതിനും, നികുതിദായകസ്ഥാപനംടടോക്കിയയോയിലെ സാൻ-ഐ ട്രേഡിംഗ് കമ്പനി ലിമിറ്റഡിനെ അതിന്റെഏജന്റുമാരായി നിയമിച്ചു. ഈ ജാപ്പനീസ് കമ്പനി ഒരു 'പ്രവാസി'കമ്പനിയായിരുന്നു. 1948 ജൂലൈ മുതൽ സെപ്റ്റംബർ വരെയുള്ള കാലയളവിൽനികുതിദായക സ്ഥാപനവും ജാപ്പനീസ് കമ്പനിയും രണട കരാറുകളിൽ ഏർപ്പെട്ടു, ഈ കാലയളവിൽ മമൊത്ത വിൽപ്പന വരുമാനത്തിന്റെ 4 ശതമാനം കമ്മീഷൻജാപ്പനീസ്കമ്പനികനൽകി, രണ്ടാമത്തെകരാർപ്രകാരംഅനിശ്ചിതകാലത്തേകക കമ്മീഷൻ 2 ശതമാനമായി കുറച്ചു. കണകക വർഷങ്ങളിൽ ജപ്പാൻകാർകക ലഭിക്കേണ്ട കമ്മീഷൻ തുകയഥാക്രമം 26,254-9-1 രൂപയും 11,272-8-8 രൂപയായിരുന്നു. ഈ തുകകൾ(കയറ്റുമതി ചെയ്ത മൈക്കയുടെ വിലയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു) ഇനതയിലെനികുതിദായക സ്ഥാപനത്തിന് ലഭിച്ചു, എന്നാൽ വിനിമയ നിയന്ത്രണനിയമങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തിയ നിയന്ത്രണങ്ങൾ കാരണം അവ ജാപ്പനീസ്കമ്പനികക അയയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതിനാൽ നികുതിദായക സ്ഥാപനവുംജാപ്പനീസ് കമ്പനിയും തമ്മിലുള്ള കരാറുകൾ ഇനിപ്പറയുന്ന നിബന്ധനഉൾപ്പെടുത്തിക്കക്കൊണട ഇപ്രകാരം വ്യവസ്ഥ ചെയ്തു: "ഈ രാജ്യത്തെ പ്രായയോഗിക ബുദ്ധിമുടട കണക്കിലെടുതത, ആദ്യ കക്ഷികകൃത്യമായ നിർദ്ദേശങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നതുവരെ ആദ്യ കക്ഷി ഈ തുകയെല്ലാംരണ്ടാമത്തെ കക്ഷിയുടെ അക്കക്കൌണ്ടിലേകക ക്രെഡിററ ചെയ്യണമെനഅഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു." രണട കണകക വർഷങ്ങളിൽ മമൊത്തം 13,319-12-4 രൂപ ജാപ്പനീസ്കമ്പനികക നേരിട്ടോ അല്ലെങ്കിൽ തുക അടയ്ക്കാൻ ജാപ്പനീസ് കമ്പനിനികുതിദായക സ്ഥാപനത്തിന് നിർദ്ദേശം നൽകിയ മറ്റുള്ളവർ വഴിയയോ നൽകി.ആദായനികുതി അധികാരികൾ നികുതിദായക സ്ഥാപനത്തെ ജാപ്പനീസ്കമ്പനിയുടെ 'സ്റ്റാററട്ടറി ഏജനറ' ആയി കണക്കാക്ുയും അതാത് മൂല്യനിർണ്ണയവർഷങ്ങളിൽ രണട തുകകളുടെ നികുതി വിലയിരുത്തുകയും ചെയ്തു. ആദായനികുതി ഓഫീസറുടെ ഉത്തരവ് അപ്പീലിൽ സ്ഥിരീകരിച്ചു; വകുപപ 4 (1)(എ) വകുപപ 4 (1)(സി) കക വിധേയമായതിനാൽ ജാപ്പനീസ് കമ്പനികക ലഭിച്ചവരുമാനം ജപ്പാനിൽ സ്വരൂപിക്കപ്പെട്ടുവെന്നും നികുതി നൽകേണ്ടപ്രദേശങ്ങളിൽ ജാപ്പനീസ് കമ്പനികക ലഭിച്ചതായി പറയാൻ കഴിയില്ലെന്നുംചൂണ്ടിക്കാട്ടി ട്രൈബ്യൂണൽ ഉത്തരവ് റദ്ദാക്കി. ട്രൈബ്യൂണൽ ഇങ്ങനെനിരീക്ഷിച്ചു: "കോടതിയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, വകുപപ 4 (1) (എ) ലെ 'ഇനതയിൽലഭിച്ച' വരുമാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശം, വകുപപ 4 (1) (ബി) ൽകൂടുതൽ വ്യക്തമായി നൽകിയിട്ടുള്ള സാഹചര്യത്തെ മാത്രമാണ്പരാമർശിക്കുന്നത്. കാരണം (ബി), (സി) എന്നിവയെ ഉപവകുപപ (എ)പപൊതുവായി ഉൾക്കക്കൊള്ളുന്നു. അതിനാൽ നിയമത്തിന്റെ വകുപപ 4 (1)(സി) പ്രകാരം അതിന്റെ വ്യാപ്തി നികുതി നൽകേണ്ട പ്രദേശങ്ങളിൽ നിനഅവർകക ലഭിക്കുന്ന വരുമാനത്തിലേകക മാത്രമായി വ്യക്തമായിപരിമിതപ്പെടുത്തുമ്പമ്പോൾ 4 (1) (എ) വകുപ്പിന് പ്രവാസികൾകക ഒരുപുതിയ ബാധ്യത ചേർക്കാൻ കഴിയില്ല. 4 (1) (എ) വകുപ്പിന് കൂടുതൽവ്യാഖ്യാനം നൽകുന്നത് വകുപപ 4 (1) (സി) യുടെ ഫലങ്ങളെ പൂർണ്ണമായുംഅസാധുവാക്കും.” ഒരിക്കൽ വിദേശതത നിനന ലഭിച്ച വരുമാനം ഒരു തരത്തിലുംഇനതയിൽ വീണ്ടും ലഭിക്കില്ല. അത്തരം വരുമാനം പിന്നീട് ഇനതയിലേകഅയയ്്കുയും ഇനതയിലെ അത്തരം പ്രവാസികളുടെ പേരിൽ അല്ലെങ്കിൽ അവർകക വേണ്ടി സ്വീകരിക്ുയും ചെയ്താൽ അത്തരത്തിൽകൈപ്പറ്റുന്നതിന് നിയമപ്രകാരം നികുതി ഈടാക്കാൻ കഴിയില്ല.” അതിനാൽ ചുമത്തിയ നികുതി റദ്ദാക്കാൻ ഉത്തരവിട്ടു. എന്നിരുന്നാലും,ആദായനികുതി കമ്മീഷണർ മദ്രാസ് ഹൈക്ക്കോടതിയിൽ നിനന ഈവിഷയത്തിൽ ഒരു റഫറൻസ് നേടി: “നികുതിദായകന്റെ ബുക്കിൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ പ്രവാസി കമ്പനിയുടെഅക്കക്കൌണ്ടിൽ ക്രെഡിററ ചെയ്യപ്പെടുന്ന വിൽപ്പന കമ്മീഷനായ 26,255-0-0 രൂപ, 11,272-0-0 രൂപ, 1949-50,1950-51 മൂല്യനിർണ്ണയവർഷങ്ങളിൽ വകുപപ 4 (1) പ്രകാരം നികുതിദായകന്റെ കൈയിൽ നിനഈടാക്കാമമോ? Case: P. V. RAGHAVA REDDI AND ANOTHER versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX [[1962] SUPP. 2 S.C.R. 596] (1962) P. V. /luthava lledi..• v, Comtn·fasion1r of lncom~afax 1'hc two main questio11s before the Supreme Court were whether the appellant was a •statutory agent' for purposes of s. 43 and whether the income was received by Japanese com-pany in 'the taxable territory'. Held, thai there was a business connection between the assessee and the Japanese company sufficient in law for treat-ing the assessee as an agent for purposes of s. 43 and the appellant was rightly treated as a 'statutory agent•: Before the money was entered into the account in the name of the Japanese company and held on its behalf there might be a relation of debtor and creditor between the-assessee and the Japanese Company; but after the money was credited in the books of account in the name of the Japanese company it belonged to it because it was held for and on behalf of that company and was at its disposal. Therefore the income was received in the taxable territory within the meaning of s. 4(1) (a) of the Indian Income Tax Act, 1922. Held, further, that els. (a) and (c) of s. 4(1) can be read disjunctively and that it is not necessary that the income must not only he received in the taxable territoric-s but also must accrue or arise in the taxable ten·itories. 1.'urner Morrison & Oo. Ltd. v. Oom1nis8ionet of Jnconie-. tax (1953] 23 I.T.R. 152, followed. J!J(j2 P. Y. Batlaav" Rtd•li v. Comnti;Jioner of /&OMt~ta.x lli~atullah J. 598 SUPREME COURT REPORTS [1962) SUPP. JURISDICTION : Civil CIVIL APn:LLATE Appeals Nos. 325 and 326 of 1960. Appeals from the judgment and order dated Febrnary 21. 1956, of tho former Andnra High Court in case Referred No. 50 of 1954. R. GunaprUhy Iyer, R. Thiagurajun and G.Gopal.a· !.:rishnan, for the appellants. H. N. Srmyul. Additional SoUcitor General of India, K. N. Rajagopala Sastri and P. D. Mtnon, for the respondent. 1962. January 16. -Tho Judgment of the Court was delivered by HlDAYATl:LLAH J.-The appellant is a firm at Gudur (Andhra Pradesh), which was doing business in Mica under the name and style of tho Continental Export and Import Company. During the yea.rs of account, 1948-49 and 1949-50 (corrlll!ponding to the assPssment years, 19'19-50 and 1050-51 ), the aBl!Ot'BCC firm exported Mica to Japan. Mica was not directly exportable to Japanese huyers during these years, as Japan was under mili-tary occupation, but to a State Organisation called fuki·Cho (Board of Trade). To negotiate for order and to handle its other affairs in Japan in connec-tion therewith, the aesesseo firm engaged San-Ei Trading Co. Ltd., Tokyo, as its agents. The Japanese Company was ~dmittedly a 'non·resident' Company. Two agreements were entered into by the assessee firm and the Japanese Company, the first for the quarter, July to September 1948, during which period a commis.~ion of 4 per cent on the gross sale proceeds was payable to the Japanese Company, and tho second, for an indefinite period, with the commission reduced to 2 per cent. During the years of account the amount com· mission Jue to thl' Japanese Company 11·us respec-tive . J y 1"8. n _h,-..,.,.:· -"' ''"' Ii ) a11~ I J.>o \i" •11 • ,-'-•)-.)_8 -o. ° Tl1c.::n. 0 n amounts(i.ucluJcJ Ill the prwc of .\Ilea expurtoJ)wcro received by tho a8sessoe firm iu Imliu, but due to 2 s.c.R. SUPREME COURT REPORTS 599 the restrictions imposed by the Exchange Control laws, they oould not be sent to the Japanese Company. The agreements between the assessee firm and the Japanese Company, therefore, provided for this contingency by the inclusion of the follow-ing term: "In view of the difficulties in this oountry it is requested that the first party credits all these amounts to the account of the second party with them without remitting the same until definite instructions are received by the first party." During the two account years, a total amount of Case: P. V. RAGHAVA REDDI AND ANOTHER versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX [[1962] SUPP. 2 S.C.R. 596] (1962) "ਧਾਰਾ4(1)(ਅ) ਵਿੱਚ'' ਆਮਦਨਦਾਹਵਾਲਾ, ਸਾਡੀਰਾਏਵਿੱਚ, ਕੇਵਲਧਾਰਾ4(1)(ਬ)ਭਾਰਤਵਿੱਚਪ੍ਰਾਪਤ-ਧਾਰਾ(ਅ)ਵਿੱਚਹੋਰਵਿਸ਼ੇਸ਼ਰੂਪਵਿੱਚਪ੍ਰਦਾਨਕੀਤੀਗਈਸਥਿਤੀਨੂੰਹੀਦਰਸਾਸਕਦਾਹੈਕਿਉਂਕਿਉਪ ਦੋਨੋਂਤੁਰੰਤਬਾਅਦਦੀਆਂਉਪ-(ਬ) ਅਤੇ(ਸੀ), ਧਾਰਾ4(1)(ਅ)ਧਾਰਾਵਾਂ ਲਈਇੱਕਆਮਢਾਂਚਾਮੁਹੱਈਆਕਰਦੀਹੈ।ਇਸਲਈਆਪਣੇਆਪਵਿੱਚਗੈਰ4(1)(ਸੀ) ਅਧੀਨ'-ਨਿਵਾਸੀਆਂਉੱਤੇਨਵੀਂਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਨਹੀਂਜੋੜਸਕਦੀਜਿਸਦੀਸੀਮਾਸਪਸ਼ਟਰੂਪਵਿੱਚਧਾਰਾ'ਕੇਵਲਉਹਆਮਦਨਜੋਉਨ੍ਹਾਂਲਈਕਰਯੋਗਖੇਤਰਾਂਵਿੱਚਉਤਪੰਨਹੁੰਦੀਹੈ ਅਧੀਨਸਪਸ਼ਟਕੀਤੀਗਈਹੈ।ਧਾਰਾ4(1)(ਅ)4(1)(ਸੀ) ਵਿੱਚਹੋਰਪੜ੍ਹਨਾਧਾਰਾ ਦੇਪ੍ਰਭਾਵਨੂੰਪੂਰੀਤਰ੍ਹਾਂਨਕਾਰਦੇਵੇਗਾ। ਬਾਹਰਜਮਾਹੋਈਆਮਦਨਕਿਸੇਵੀਤਰੀਕੇਨਾਲਭਾਰਤਵਿੱਚਮੁੜਜਮਾਨਹੀਂਹੋਸਕਦੀ।ਜੇਕਰਅਜਿਹੀ-ਆਮਦਨਬਾਅਦਵਿੱਚਭਾਰਤਭੇਜੀਜਾਂਦੀਹੈਅਤੇਭਾਰਤਵਿੱਚਅਜਿਹੇਗੈਰਰਹਿਣਵਾਲਿਆਂਵੱਲੋਂਜਾਂਉਨ੍ਹਾਂਦੀਤਰਫੋਂਪ੍ਰਾਪਤਕੀਤੀਜਾਂਦੀਹੈਤਾਂਅਜਿਹੀਬਾਅਦਵਿੱਚਹੋਣਵਾਲੀਪ੍ਰਾਪਤੀਐਕਟਅਧੀਨਚਾਰਜਨਹੀਂਕੀਤੀਜਾਸਕਦੀ। ਇਸਲਈ,,ਅਦਾਲਤਵਿੱਚਇਸਸਵਾਲ ਮੁਲਾਂਕਣਨੂੰਰੱਦਕਰਨਦਾਹੁਕਮਦਿੱਤਾਗਿਆ।ਆਮਦਨਕਰਕਮਿਸ਼ਨਰਨੇਹਾਲਾਂਕਿ'ਤੇਹਵਾਲਾਪ੍ਰਾਪਤਕੀਤਾ: ਮਦਰਾਸਦੀਉੱਚ "ਕੀਉਕਤਰਾਸ਼ੀਰੁ. 26,255-0-0 ਅਤੇਰੁ. 1,272-0-0 ਜੋਕਿਵਿਕਰੀਕਮਿਸ਼ਨਦੇਤੌਰ'ਤੇਉਕਤਗੈਰ-,ਰਹਿਣਵਾਲੀਕੰਪਨੀਦੇਖਾਤੇਵਿੱਚਮੁਲਜ਼ਮਦੀਆਂਕਿਤਾਬਾਂਵਿੱਚਜਮਾਕੀਤੀਗਈਹਨ ਕੀਉਹਮੁਲਜ਼ਮਦੇ. 4(1)(ਅ)1949-50 ਅਤੇ1950-51 ਲਈਚਾਰਜਕੀਤੇਜਾਣਯੋਗਹਨ?"ਹੱਥਾਂਵਿੱਚਐਸ ਅਧੀਨਮੁਲਾਂਕਣਸਾਲਾਂ ਉੱਚਅਦਾਲਤਨੇਸਵਾਲਦਾਜਵਾਬਮੁਲਜ਼ਮਫਰਮਦੇਖਿਲਾਫਦਿੱਤਾ।ਉੱਚਅਦਾਲਤਨੇਦੇਖਿਆਕਿਮੁਲਜ਼ਮ"ਫਰਮਲਈਸਿੱਖਿਆਪ੍ਰਾਪਤਵਕੀਲਨੇਉਸਦੇਆਧਾਰ'ਤੇਸਮਰਥਨਕਰਸਕੇ।""ਆਪਣੀਅਸਮਰਥਤਾਦਾਇਕਰਾਰਕੀਤਾਕਿਉਹਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲਦੇਫੈਸਲੇਨੂੰ ਉੱਚਅਦਾਲਤਨੇਹੋਰਵੇਖਿਆਕਿਸਵਾਲਦਾਜਵਾਬ,, ਇੱਕਸਰਟੀਫਿਕੇਟਦਿੱਤਾ,"ਕਿਸੇਵੀਸੰਦੇਹਜਾਂਮੁਸ਼ਕਿਲਦਾਦਾਅਵਾਨਹੀਂਕਰਦਾ। ਉੱਚਅਦਾਲਤਨੇ ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਤੇਇਹਅਪੀਲਾਂ ਦਾਇਰਕੀਤੀਆਂਗਈਆਂਹਨ।ਸਾਡੇਵਿਚਾਰਵਿੱਚ,, ਜਿਸ ਉੱਚਅਦਾਲਤਨੇਸਵਾਲਨੂੰਜੋਜਵਾਬਦਿੱਤਾਉਹਸਹੀਸੀਦੇਕਾਰਨਅਸੀਂਹੁਣਦਰਸਾਵਾਂਗੇ। ''ਐਸ. 42 ਅਧੀਨ, ਸਾਰੀਆਮਦਨ, ਮੁਨਾਫ਼ੇਜਾਂਲਾਭਜੋਸਿੱਧੇਤੌਰਤੇਜਾਂਅਪ੍ਰਤੱਖਤੌਰਤੇਕਰਯੋਗਖੇਤਰਾਂ,ਵਿੱਚਕਿਸੇਵਪਾਰਕਸੰਬੰਧਰਾਹੀਂਜਾਂਉਸਤੋਂਜਮਾਜਾਂਉਤਪੰਨਹੁੰਦੇਹਨ ਉਹਕਰਯੋਗਖੇਤਰਾਂਵਿੱਚਜਮਾਜਾਂ, ਅਤੇਜੇਕਰਆਮਦਨ,ਉਤਪੰਨਹੋਣਵਾਲੇਸਮਝੇਜਾਂਦੇਹਨ ਮੁਨਾਫ਼ੇਜਾਂਲਾਭਦਾਹੱਕਦਾਰਵਿਅਕਤੀਕਰਯੋਗਖੇਤਰਾਂ,ਵਿੱਚਨਹੀਂਰਹਿੰਦਾ ਤਾਂਇਹਆਮਦਨਕਰਵਿੱਚਉਸਦੇਨਾਮਜਾਂਉਸਦੇਏਜੰਟਦੇਨਾਮਵਿੱਚਚਾਰਜਕੀਤੀਜਾਂਦੀਹੈ, ਅਤੇਇਸਮਾਮਲੇਵਿੱਚ, ਅਜਿਹਾਏਜੰਟ;, ਅਜਿਹੀਆਮਦਨਕਰਦੇਸੰਬੰਧਵਿੱਚ ਐਕਟਦੇਸਾਰੇਉਦੇਸ਼ਾਂਲਈਮੁਲਜ਼ਮਸਮਝਿਆਜਾਂਦਾਹੈ।ਸੈਕਸ਼ਨਦੇਪ੍ਰੋਵੀਜ਼ੋਐਸ. 18 ਦੇਲਾਗੂਹੋਣਨੂੰਸਮਰੱਥਬਣਾਉਂਦੇਹਨ, ਅਤੇਕਰਨੂੰਉਸਸੈਕਸ਼ਨਅਧੀਨਕਟੌਤੀਦੁਆਰਾਵਸੂਲਕੀਤਾਜਾਸਕਦਾਹੈਅਤੇਏਜੰਟਜਾਂਕੋਈਵੀਵਿਅਕਤੀਜੋਇਹਅੰਦਾਜ਼ਾਲਗਾਉਂਦਾਹੈਕਿਉਹਅਜਿਹੇਏਜੰਟਵਜੋਂਮੁਲਾਂਕਣਕੀਤਾਜਾਸਕਦਾਹੈ, ਉਹਵੀਗੈਰ-ਰਹਿਣਵਾਲੇਵਿਅਕਤੀਨੂੰਦੇਣਵਾਲੇਪੈਸੇਵਿੱਚੋਂਆਪਣੀਅੰਦਾਜ਼ਿਤਦੇਣਦਾਰੀਬਰਾਬਰਦੀਰਕਮਰੋਕਣਦੇਯੋਗਹੁੰਦਾਹੈ।ਇਸਸੈਕਸ਼ਨਨੇਇਸਤਰ੍ਹਾਂਏਜੰਟਦੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂਨੂੰਗੈਰ-ਰਹਿਣਵਾਲੇਨੇਕਰਦੇਣਾਹੈ, ਕਰਦੀਵਿਕਾਰੀਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਪੈਦਾਕੀਤੀਹੈ; ਪਰਉਸਦੀਸੁਰੱਖਿਆਲਈ, ਉਹਉਸਪੈਸੇਵਿੱਚੋਂਜੋਉਸਨੂੰਦੇਣਾਹੈ, ਆਪਣੀਖੁਦਦੀਦੇਣਦਾਰੀਬਰਾਬਰਦੀਰਕਮਰੋਕਣਦੇਯੋਗ43 ਨਿਰਧਾਰਿਤਕਰਦਾਹੈਕਿਕੌਣਏਜੰਟਹੁੰਦਾਹੈਜੇਕਰਉਸਨੂੰਮੁਲਜ਼ਮਵਜੋਂਵਰਤਾਇਆਜਾਂਦਾਹੈ।ਸੈਕਸ਼ਨਮੰਨਿਆਜਾਸਕਦਾਹੈ,-ਰਹਿਣਵਾਲੇਵਿਅਕਤੀ ਅਤੇਇਹਪ੍ਰਦਾਨਕੀਤਾਗਿਆਹੈਕਿਕੋਈਵੀਵਿਅਕਤੀਜੋਕਿਸੇਗੈਰ-ਰਹਿਣਵਾਲਾਕੋਈਆਮਦਨ,ਨਾਲਕੋਈਵਪਾਰਕਸੰਬੰਧਰੱਖਦਾਹੈਜਾਂਜਿਸਰਾਹੀਂਗੈਰ ਮੁਨਾਫ਼ੇਜਾਂਲਾਭਪ੍ਰਾਪਤਕਰਦਾਹੈ, ਉਸਨੂੰਅਜਿਹਾਏਜੰਟਮੰਨਿਆਜਾਵੇਗਾ, ਜੇਕਰਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਨੇਉਸਨੂੰਗੈਰ-ਰਹਿਣਵਾਲੇਵਿਅਕਤੀਦਾਏਜੰਟਮੰਨਣਦੀਮੰਸ਼ਾਦਾਨੋਟਿਸਜਾਰੀਕੀਤਾਹੈ।ਅਜਿਹੇਵਿਅਕਤੀਆਂਨੂੰਸੁਵਿਧਾਜਨਕਤੌਰ'ਤੇ"ਕਾਨੂੰਨੀਏਜੰਟ" ਕਿਹਾਜਾਂਦਾਹੈ। ਮੌਜੂਦਾਮਾਮਲੇਵਿੱਚ, ਇਹਗੱਲਬੇਸ਼ੱਕਹੈਕਿਕਰਦਾਤਾਫਰਮਨੂੰਇੱਕਕਾਨੂੰਨੀਏਜੰਟਵਜੋਂਵਰਤਾਇਆਜਾਣਾਚਾਹੀਦਾਹੈ।ਟਰਨਰਮੋਰੀਸਨ&(1) ਵਿੱਚ, ਕੰਪਨੀਲਿਮਿਟੇਡਬਨਾਮਆਮਦਨਕਰਕਮਿਸ਼ਨਰਇਸਅਦਾਲਤਨੇਫੈਸਲਾਕੀਤਾਕਿਜੋਵਿਅਕਤੀਗੈਰ-43 ਦੇਰਹਿਵਾਸੀਵਿਅਕਤੀਦਾਏਜੰਟਨਹੀਂਹੈਉਸਨੂੰਧਾਰਾ,-ਰਹਿਵਾਸੀਵਿਅਕਤੀਵਿਚਕਾਰਉਦੇਸ਼ਾਂਲਈਇੱਕਏਜੰਟਵਜੋਂਨਿਯੁਕਤਕੀਤਾਜਾਸਕਦਾਹੈ'ਕਾਰੋਬਾਰੀਸੰਬੰਧ' ਬਸ਼ਰਤੇਉਸਅਤੇਗੈਰ40 ਅਤੇ42 ਵਿੱਚਵਰਣਿਤਆਮਦਨ'ਕਾਰੋਬਾਰੀਸੰਬੰਧ' ਮੌਜੂਦਹੋਵੇ।ਇਹਵੀਫੈਸਲਾਕੀਤਾਗਿਆਸੀਕਿਅਜਿਹਾਏਜੰਟਧਾਰਾਵਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਨਵਾਦੀਸਾਲਾਂਦੌਰਾਨਮੌਜੂਦਸੀ'ਤੇਕਰਲਈਵਿਕਾਰੀਤੌਰ'ਤੇਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰਸੀ।ਇਸਮਾਮਲੇਵਿੱਚਕੋਈਸਵਾਲਨਹੀਂਹੋਸਕਦਾਕਿ, ਅਤੇਅਪੀਲਕਰਤਾਫਰਮਨੂੰਧਾਰਾ42 ਦੇਉਦੇਸ਼ਾਂਲਈਇੱਕਕਰਦਾਤਾਵਜੋਂਵਰਤਾਇਆਜਾਸਕਦਾਸੀ।ਜੋਗੱਲਦਾਅਵਾਕੀਤੀਗਈਸੀਉਹਸੀਕਿ602 ਸੁਪਰੀਮਕੋਰਟਰਿਪੋਰਟਸ[1962] ਸੁਪਲੀ. "4. (1), ਕਿਸੇਵੀਵਿਅਕਤੀਦੀਕਿਸੇਵੀਪਿਛਲੇਸਾਲਦੀਕੁੱਲ ਇਸਐਕਟਦੀਆਂਧਾਰਾਵਾਂਦੇਅਧੀਨਆਮਦਨਵਿੱਚਸਾਰੀਆਮਦਨ,,--- ਮੁਨਾਫੇਅਤੇਲਾਭਸ਼ਾਮਲਹਨ ਜੋਕਿਸੇਵੀਸ੍ਰੋਤਤੋਂਪ੍ਰਾਪਤਹੁੰਦੇਹਨਜੋ (ਅ) ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ਭਾਰਤਵਿੱਚਉਸਸਾਲਵਿੱਚਉਸਵਿਅਕਤੀਵੱਲੋਂਜਾਂਉਸਦੀਤਰਫੋਂਪ੍ਰਾਪਤਹੁੰਦੇ,ਹਨਜਾਂਪ੍ਰਾਪਤਹੋਣਦੇਸਮਝੇਜਾਂਦੇਹਨ ਜਾਂ (ਬ) ਜੇਕਰਉਹਵਿਅਕਤੀ,,― ਉਸਸਾਲਦੌਰਾਨਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ਭਾਰਤਵਿੱਚਰਹਿੰਦਾਹੈ ,NONEਉਸਨੂੰਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ਭਾਰਤਵਿੱਚਉਸਸਾਲਦੌਰਾਨਉਪਜਦੇਹਨਜਾਂਉਪਜਣਦੇਸਮਝੇਜਾਂਦੇਹਨ ਜਾਂ ,NONEਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ਭਾਰਤਤੋਂਬਾਹਰਉਸਨੂੰਉਸਸਾਲਦੌਰਾਨਉਪਜਦੇਹਨ ਜਾਂ 1, 1933ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ਭਾਰਤਤੋਂਬਾਹਰਉਸਨੂੰਉਸਸਾਲਦੀਸ਼ੁਰੂਆਤਤੋਂਪਹਿਲਾਂਅਤੇ ਅਪ੍ਰੈਲ ਤੋਂਬਾਅਦ,,ਉਪਜੇਜਾਂਉਪਜੇਹਨ ਉਸਸਾਲਦੌਰਾਨਉਸਦੁਆਰਾਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ਭਾਰਤਵਿੱਚਲਿਆਂਦੇਜਾਂਪ੍ਰਾਪਤਕੀਤੇਜਾਂਦੇਹਨNONEਜਾਂ (ਸੀ), ਜੇਕਰਉਹਵਿਅਕਤੀਉਸਸਾਲਦੌਰਾਨਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ਭਾਰਤਵਿੱਚਰਹਿੰਦਾਨਹੀਂਹੈ ਉਸਨੂੰਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ਭਾਰਤਵਿੱਚ?"ਉਸਸਾਲਦੌਰਾਨਉਪਜਦੇਹਨਜਾਂਉਪਜਣਦੇਸਮਝੇਜਾਂਦੇਹਨ Case: P. V. RAGHAVA REDDI AND ANOTHER versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX [[1962] SUPP. 2 S.C.R. 596] (1962) સિવિલ અપીલ અધિકારક્ષેત્રઃસિવિલ અપીલ નંબર ૩૨૫ અને૩૨૬/૧૯૬૦. સંદર્ભ નંબર ૫૦/૧૯૫૪ કેસમાં ભૂતપૂર્વ આંધ્ર હાઈકોર્ટના ૨૧ ફેબ્રુઆરી,૧૯૫૬ ના ચુકાદા અને આદેશની અપીલ. અપીલકર્તાઓ તરફથી આર ગણપતિ ઐયર, આર થિયાગરાજન અને જીગોપાલકૃષ્ણન. પ્રતિવાદી વતી ભારતના એડિશનલ સોલિસિટર જનરલ એચ. એન.સાન્યાલ, કે. એન. રાજાગોપાલા શાસ્ત્રી અને પી. ડી. મેનન હાજર રહ્યા હતા. ૧૬ જાન્યુઆરી, ૧૯૬૨. કોર્ટનો ચુકાદો ન્યાયમૂર્તિ હિદાયતુલ્લા દ્વારાઆપવામાં આવ્યો હતો. અપીલકર્તા ગુડુર (આંધ્રપ્રદેશ) ખાતેની એક પેઢી છે, જે કોન્ટિનેન્ટલએક્સપોર્ટ એન્ડ ઇમ્પોર્ટ કંપનીના નામ અને શૈલી હેઠળ મિકામાં વેપાર કરતીહતી.હિસાબના વર્ષો દરમિયાન, ૧૯૪૮-૪૯ અને ૧૯૪૯-૫૦ (આકારણીવર્ષ ૧૯૪૯-૫૦ અને ૧૯૫૦-૫૧ ને અનુરૂપ), આકારણી પેઢીએ જાપાનમાંમીકાની નિકાસ કરી હતી.આ વર્ષો દરમિયાન મીકા જાપાની ખરીદદારોને સીધોનિકાસપાત્ર નહોતો, કારણ કે જાપાન લશ્કરી કબજા હેઠળ હતું, પરંતુ બોએકી-ચો (બોર્ડ ઓફ ટ્રેડ) નામની રાજ્ય સંસ્થાને.ઓર્ડર માટે વાટાઘાટો કરવા અનેતેના સંબંધમાં જાપાનમાં તેની અન્ય બાબતોને સંભાળવા માટે કરદાતા પેઢીએસાન-આઈ ટ્રેડિંગ કંપની લિમિટેડ, ટોક્યોને તેના એજન્ટ તરીકે નિયુક્ત કરીહતી.જાપાનીઝ કંપની સ્વીકાર્ય રીતે 'બિન-નિવાસી' કંપની હતી.કરદાતા પેઢીઅને જાપાનીઝ કંપની દ્વારા બે કરારો કરવામાં આવ્યા હતા, જુલાઈથી સપ્ટેમ્બર૧૯૪૮ના ત્રિમાસિક ગાળા માટે પ્રથમ, જે સમયગાળા દરમિયાન ૪ ટકાકમિશન હતું.વેચાણની કુલ આવક જાપાની કંપનીને ચૂકવવાપાત્ર હતી, અનેબીજું, અનિશ્ચિત સમયગાળા માટે, કમિશન ઘટાડીને ૨ ટકા કરવામાં આવ્યુંહતું. ખાતાના વર્ષો દરમિયાન, જાપાની કંપનીને ચૂકવવાપાત્ર કમિશનની રકમઅનુક્રમે રૂપિયા ૨૬,૨૫૪-૯-૧ અને રૂપિયા ૧૧,૨૭૨-૮-૮ હતી.આ રકમ(નિકાસ કરેલા મીકા ની કિંમતમાં સમાવિષ્ટ) ભારતમાં કરદાતાની પેઢી દ્વારા પ્રાપ્ત કરવામાં આવી હતી, પરંતુ વિનિમય નિયંત્રણ કાયદા દ્વારા લાદવામાંઆવેલા પ્રતિબંધોને કારણે, તે જાપાની કંપનીને મોકલી શકાતી ન હતી.કરદાતાપેઢી અને જાપાનીઝ કંપની વચ્ચેના કરારો, તેથી, નીચેની મુદતનો સમાવેશકરીને આ આકસ્મિકતા માટે પ્રદાન કરે છેઃ "આ દેશની મુશ્કેલીઓને ધ્યાનમાં રાખીને, વિનંતી કરવામાં આવેછે કે જ્યાં સુધી પ્રથમ પક્ષ દ્વારા ચોક્કસ સૂચનાઓ પ્રાપ્ત ન થાય ત્યાંસુધી પ્રથમ પક્ષ આ તમામ રકમ બીજી પક્ષના ખાતામાં જમા કરે. બે ખાતા વર્ષ દરમિયાન, જાપાની કંપનીને રૂ. ૧૩,૩૧૯-૧૨-૪ની કુલરકમ સીધી રીતે અથવા અન્ય લોકો દ્વારા ચૂકવવામાં આવી હતી, જેમને જાપાનીકંપની દ્વારા આકારણી પેઢીને રકમ ચૂકવવાની સૂચના આપવામાં આવીહતી.આવકવેરાના સત્તાવાળાઓએ કરદાતા પેઢીને જાપાની કંપનીના 'વૈધાનિકએજન્ટ' તરીકે ગણાવી હતી અને મૂલ્યાંકનના સંબંધિત વર્ષોમાં બે રકમ પરકરવેરાનું મૂલ્યાંકન કર્યું હતું.આવકવેરાના અધિકારીના આદેશની અપીલ પરપુષ્ટિ કરવામાં આવી હતી; પરંતુ ટ્રિબ્યુનલે આ આદેશને આ આધાર પર રદ કર્યોહતો કે જાપાની કંપનીને થતી આવક જાપાનમાં ઉપાર્જિત થઈ હતી અથવા ઊભીથઈ હતી અને જાપાની કંપનીને કરપાત્ર પ્રદેશોમાં પ્રાપ્ત થઈ હોવાનું કહી શકાય નહીં, કારણ કે કલમ ૪ (૧) (એ) કલમ ૪ (૧) (સી) ને આધીનહતી.ટ્રિબ્યુનલે આમ તારણ કાઢ્યુંઃ "કલમ ૪ (૧) (એ) માં 'ભારતમાં પ્રાપ્ત થયેલી આવક' નો સંદર્ભ, અમારા મતે, કલમ ૪ (૧) (બી) માં વધુ સ્પષ્ટ રીતે પૂરી પાડવામાંઆવેલી પરિસ્થિતિનો જ પેટા-સેક તરીકે ઉલ્લેખ કરી શકે છે.(એ) તરતજ નીચેના પેટા વિભાગો (બી) અને (સી) બંને માટે સામાન્ય કવચ પૂરુંપાડે છે.તેથી કલમ ૪ (૧) (એ) પોતે જ બિન-રહેવાસીઓ માટે નવીજવાબદારી ઉમેરી શકતી નથી, જેની હદ કાયદાની કલમ એ (૧) (સી)હેઠળ સ્પષ્ટપણે કરપાત્ર પ્રદેશોમાં તેમને ઉપાર્જિત થતી આવક સુધીમર્યાદિત છે.કલમ ૪ (૧) (એ) માં વધુ વાંચવાથી કલમ ૪ (૧) (સી)ની અસરો સંપૂર્ણપણે નાબૂદ થશે. એકવાર વિદેશમાં ઉપાર્જિત થયેલી આવક ભારતમાં કોઈ પણ રીતેપુનઃપ્રાપ્ત થઈ શકતી નથી.જો આવી આવક પછીથી ભારતમાં મોકલવામાંઆવે અને ભારતમાં આવા બિન-રહેવાસીઓ દ્વારા અથવા તેમના વતીપ્રાપ્ત થાય તો આવી અનુગામી રસીદ અધિનિયમ હેઠળ વસૂલ કરી શકાતીનથી. તેથી મૂલ્યાંકન રદ કરવાનો આદેશ આપવામાં આવ્યો હતો. જોકે,આવકવેરાના કમિશનરે આ પ્રશ્ન પર મદ્રાસ હાઈકોર્ટનો સંદર્ભ મેળવ્યો હતોઃ "શું ઉપરોક્ત બિનનિવાસી કંપનીના ખાતામાં જમા કરાયેલ ₹૨૬,૨૫૫-૦-૦ અને ₹ ૧૧,૨૭૨-૦-૦નું વેચાણ કમિશન આકારણીaમાટે કલમ ૪ (૧) ( ) હેઠળ આકારણી કરનાર પાસેથી વસૂલવામાંઆવે છે? ઉચ્ચ અદાલતે કરદાતા પેઢી સામેના પ્રશ્ો જવાબ આપ્યો હતો.ઉચ્ચ Case: P. V. RAGHAVA REDDI AND ANOTHER versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX [[1962] SUPP. 2 S.C.R. 596] (1962) निर्धारितीकीपुस्तकोंमेंपैनीकाखाताप्रभार्यहै एसकेतहतनिर्धारितीकेहाथथ।4 (1) (ए) मूल्यांकनवर्षों1949-50 और1950-51 केलिए?विभागकेपक्षमें।इसकेबादनिर्धारितीनेउच्चतमन्यायालयकेसमक्षअपीलदायरकी। उच्चन्यायालयद्वारादिएगएप्रमाणपत्रपरन्यायालय। -उच्चतमन्यायालयकेसमक्षदोमुख्यप्रश्नथेक्याअपीलार्थीकेप्रयोजनोंकेलिएएक'वैधानिकअभिकर्ता' था एस. 43 औरक्याआयजापानीकॉमद्वाराप्राप्तकीगईथी करयोग्यक्षेत्र' मेंपैनी। ' आयोजित, किवहाँकेबीचएकव्यावसायिकसंबंधथा निर्धारितीऔरकानूनीरूपसेपर्याप्तजापानीकंपनीइलाजकेलिए एसकेप्रयोजनोंकेलिएएकएजेंटटकेरूपमेंनिर्धारितीकोशामिलकरना।43, और अपीलार्थीकोएक'वैधानिकअभिकर्ता' केरूपमेंउचितरूपसेमानागयाथा।इससेपहले खातेमेंपैसेकेनामदर्जकिएगएथे जापानीकंपनीऔरउसकीओरसेआयोजितनिर्धारितीऔरलेनदारकेबीचदेनदारऔरलेनदारकासंबंधहोसकताहै जापानीकंपनी; लेकिनपैसेकेबादजापानीकंपनीकेनामपरलेखापुस्तकोंमेंजमाकियागयाथा यहइसकेलिएथाक्योंकियहउसकेलिएऔरउसकीओरसेआयोजितकियागयाथाकंपनीऔरइसकेनिपटानमेंथा।इसलिएआयथी केअर्थकेभीतरकरयोग्यक्षेत्रमेंप्राप्त एस. भारतीयआयकरअधिनियम, 1922 का4 (1) (क)। आयोजित, आगे, वहसी. एल. एस.।(ए) और(सी) एस।4 (1) पढ़ाजासकताहै असंगतरूपसेऔरयहआवश्यकनहींहैकिआयहोनीचाहिएनकेवलकरयोग्यक्षेत्रोंमेंप्राप्तकियाजानाचाहिएबल्कि करयोग्यक्षेत्रोंमेंजमायाउत्पन्नहोताहै। र्नरमॉरिसनएंडकंपनीलिमिटेडबनामआयआयुक्त इसकेबादकर[1953] 23 आई. टी. आर. 152 आया। 598 सर्वोच्चन्यायालयरिपोर्ट[1962] समर्थन। सिविलअपील न्यायनिर्णयःसिविल अपीलसं।1960 का325 और326। तारीखवालेफैसलेऔरआदेशकेखिलाफअपील 21 फरवरी, 1956, पूर्वआंध्रउच्चका 1954 कासंदर्भितमामलासंख्या50 मेंन्यायालय। आर. गणपतिअय्यर, आर. त्यागराजनऔरG.Gopaluकृष्ण, अपीलार्थियोंकेलिए। एच. एन. सान्याल।केअतिरिक्तसॉलिसिटटरजनरलभारतकेलिए, के. एन. राजगोपालशास्त्रीऔरपी. डी. मेननउत्तरदाता। 1962 में।16 जनवरी।- न्यायालयकानिर्णय द्वारादियागयाथा जे. हिदायतुल्ला-अपीलार्थीएकफर्महै। गुडूर(आंध्रप्रदेश) में, जोकररहाथामाइकामेंनामऔरशैलीकेतहतव्यवसाय महाद्वीपीयनिर्यातऔरआयातकंपनी। खातेकेवर्षोंकेदौरान, 1948-49 और1949-50 (मूल्यांकनवर्षोंकेअनुरूप, 1949-50और 1950-51), निर्धारितीफर्मनेजापानकोअभ्रककानिर्यातकिया। अभ्रकसीधेजापानियोंकोनिर्यातकरनेयोग्यनहींथा। इनवर्षोंकेदौरानखरीदार, क्योंकिजापानमिलीकेतहतथाटेरीव्यवसाय, लेकिनएकराज्यसंगठनकोकहाजाताहै बुएकी-चो(व्यापारमंडल)।आदेशकेलिएबातचीतकरना औरजापानमेंअपनेअन्यमामलोंकोमिलकरसंभालना इसकेसाथथ, निर्धारितीफर्मनेसैनकोनियुक्तकियाएईट्रेडिंगकं. लिमिटेड, टोक्यो, इसकेएजेंटोंकेरूपमें।द.जापानीकंपनीनिश्चितरूपसेएक'अनिवासी' थीकंपनी।दोसमझौतोंपरहुएहस्ताक्षरनिर्धारितीफर्मऔरजापानीकंपनी,पहलीतिमाहीकेलिए, जुलाईसेसितंबर1948 केदौरानकिसअवधिमेंसकलपर4 प्रतिशतकाकमीशनदियाजाताहैबिक्रीआयजापानीकंपनीकोदेयथी,औरदूसरा, अनिश्चितकालकेलिए, केसाथथकमीशनघटाकर2 प्रतिशतकरदियागया।खातेकेवर्षोंकेदौरानराशिजापानीकंपनीकेकारणमिशनफिरसेनिर्धारितकियागयाथा।कुलमिलाकररु।26,254-9-1 औररु।11,272-8-s. येराशि(अभ्रकनिर्यातकीकीमतमेंशामिल) थीभारतमेंमूल्यांकनफर्मद्वाराप्राप्त, लेकिन2 एस. सी. आर. सर्वोच्चन्यायालयरिपोर्ट599 केकारण विनिमयनियंत्रणकानूनोंद्वारालगाएगएप्रतिबंधोंकोजापानीकंपनीकोनहींभेजाजासका।अतःनिर्धारितीफर्मऔरजापानीकंपनीकेबीचहुएसमझौतोंमेंनिम्नलिखितकोशामिलकरकेइसआकस्मिकताकाप्रावधानकियागयाहैः शब्दशः "इसदेशकीकठिनाइयोंकोदेखतेहुएयहअनुरोधकियाजाताहैकिप्रथथमपक्षसभीकोश्रेयदेइनराशियोंकोदूसरेखातेमेंजमाकियाजाताहै।बिनापैसेभेजेउनकेसाथथपार्टीकरेंजबतकनिश्चितनिर्देशप्राप्तनहींहोजातेप्रथथमपक्ष"।दोलेखावर्षोंकेदौरान, कुलराशि Rs.13,319-12-4 काभुगतानजापानीकंपनीकोकियागयाथायातोसीधेयादूसरोंकेमाध्यमसे, जिन्हें निर्धारितीफर्मकोजापानीकॉमद्वारानिर्देशदियागयाथा-पैनीराशिकाभुगतानकरनेकेलिए।आयकरप्राधिकरणनिर्धारितीफर्मको'वैधानिकएजेंटट' केरूपमेंमानाजाताहैजापानीकंपनीके, औरपरकरकाआकलनकियानिर्धारणकेसंबंधितवर्षोंमेंदोराशियाँ।आयकरअधिकारीकेआदेशकीपुष्टिकीगईअपीलपर; लेकिनन्यायाधिकरणनेआदेशकोरद्दकरदियाइसआधारपरकिजापानियोंकोआयकंपनीजापानमेंउपार्जितयाउत्पन्नहुईथीऔरयहनहींकहाजासकताकिद्वाराप्राप्तकियागयाथाकरयोग्यक्षेत्रोंमेंजापानीकंपनी, जबसेएस. 4 (1) (ए) एसकेअधीनस्थथथा।4 (1) (सी)।दट्रिब्यूनलनेइसप्रकारनिष्कर्षनिकालाः "धारा4 (1) (ए) में'भारतमेंप्राप्त' आयकासंदर्भ, हमारीरायमें, होसकताहै, केवलस्थितिकोअधिकविशेषषरूपसेसंदर्भितकरेंधारा4 (1) (बी) मेंउप-धारा(ए) केरूपमेंदोनोंआई. एम. एम. ई. केलिएएकसामान्यकवरप्रदानकरताहै। उप-धाराओं(बीअपनेआपमेंजोड़नहींसकतीहै। धाराओं(बी) और(सी) काबारी-बारीसेपालनकरना।इसलिएधारा4 (1) (ए) -गैरनिवासियोंकेलिएएकनयादायित्व जोधाराकेतहतस्पष्टरूपसेसीमांकितहै Case: P. V. RAGHAVA REDDI AND ANOTHER versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX [[1962] SUPP. 2 S.C.R. 596] (1962) അവർകക വേണ്ടി സ്വീകരിക്ുയും ചെയ്താൽ അത്തരത്തിൽകൈപ്പറ്റുന്നതിന് നിയമപ്രകാരം നികുതി ഈടാക്കാൻ കഴിയില്ല.” അതിനാൽ ചുമത്തിയ നികുതി റദ്ദാക്കാൻ ഉത്തരവിട്ടു. എന്നിരുന്നാലും,ആദായനികുതി കമ്മീഷണർ മദ്രാസ് ഹൈക്ക്കോടതിയിൽ നിനന ഈവിഷയത്തിൽ ഒരു റഫറൻസ് നേടി: “നികുതിദായകന്റെ ബുക്കിൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ പ്രവാസി കമ്പനിയുടെഅക്കക്കൌണ്ടിൽ ക്രെഡിററ ചെയ്യപ്പെടുന്ന വിൽപ്പന കമ്മീഷനായ 26,255-0-0 രൂപ, 11,272-0-0 രൂപ, 1949-50,1950-51 മൂല്യനിർണ്ണയവർഷങ്ങളിൽ വകുപപ 4 (1) പ്രകാരം നികുതിദായകന്റെ കൈയിൽ നിനഈടാക്കാമമോ? നികുതിദായക സ്ഥാപനത്തിനെതിരായ ചോദ്യത്തിന് ഹൈക്ക്കോടതിമറുപടി നൽകി. ട്രൈബ്യൂണലിന്റെ തീരുമാനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ കഴിയില്ലെനനികുതിദായക സ്ഥാപനത്തിന്റെ അഭിഭാഷകൻ സമ്മതിച്ചതായി ഹൈക്ക്കോടതിനിരീക്ഷിച്ചു. ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം "ഒരു സംശയത്തിനും ബുദ്ധിമുട്ടിനുംഇടയാക്കുന്നില്ല" എന്നും ഹൈക്ക്കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും,ഹൈക്ക്കോടതി ഒരു സർട്ടിഫിക്കററ നൽകി, ഈ അപ്പീലുകൾ ഫയൽചെയ്തിട്ടുണട. കോടതിയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ഈ കോടതി ഇനി പറയുന്നകാരണങ്ങളാൽ ഹൈക്ക്കോടതി ഈ ചോദ്യത്തിന് നൽകിയ ഉത്തരം ശരിയാണ്. വകുപപ 42 പ്രകാരം, നികുതി ചുമത്താവുന്ന പ്രദേശങ്ങളിലെ ഏതെങ്കിലുംകച്ചവട ബന്ധം വഴി, അതിൽ നിനന നേരിട്ടോ അല്ലാതെയയോ ഉണ്ടാകുന്നഅല്ലെങ്കിൽ സ്വരൂപിക്കപ്പെടുന്ന എല്ലാ വരുമാനവും ലാഭവും നേട്ടങ്ങളും നികുതി ചുമത്താവുന്നപ്രദേശങ്ങൾക്കുള്ളിൽഉണ്ടാകുന്നഅല്ലെങ്കിൽ,സ്വരൂപിക്കപ്പെടുന്നവരുമാനമായികണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. കൂടാതെവരുമാനത്തിനനോ ലാഭത്തിനനോ നേട്ടത്തിനനോ അർഹതയുള്ള വ്യക്തി നികുതിചുമത്താവുന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്നയാളല്ലെങ്കിൽ, അത് അയാളുടെപേരിലോ അയാളുടെ ഏജന്റിന്റെ പേരിലോ ആദായനികുതികക വിധേയമാണ്.ഏജന്റിന്റെ കാര്യത്തിൽ, അത്തരം ഏജനറ ആക്റ്റിന്റെ എല്ലാ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾക്കുംഅത്തരംആദായനികുതിയുമായിബന്ധപ്പെടനികുതിദായകനായികണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഈ വകുപ്പിലെ വ്യവസ്ഥകൾ വകുപപ 18 പ്രയയോഗിക്കുന്നത്സാധ്യമാക്ുയും ആ വകുപ്പിന് കീഴിലുള്ള കിഴിവ് വഴി നികുതി വീണ്ടെടുക്കാൻസാധിക്ുയും ചെയ്യുന്നു. കൂടാതെ ആ വകുപ്പിന് കീഴിൽ കിഴിവിലൂടെ നികുതിവീണ്ടെടുക്കാം, കൂടാതെ അത്തരമമൊരു ഏജന്റായി നികുതി ചുമത്തപ്പെടുമെനഭയപ്പെടുന്ന ഏജന്റിനനോ ഏതെങ്കിലും വ്യക്തിക്ക്കോ പ്രവാസികക നൽകേണ്ടപണത്തിൽ നിനന തന്റെ എസ്റ്റിമേററ ചെയ്ത ബാധ്യതയക്ക തുല്യമായ തുകനിലനിർത്താവുന്നതാണ്. അങ്ങനെ ഏജന്റിന് മേൽ ഈ വകുപപ പ്രവാസിനൽകേണ്ട നികുതികക ഒരു ബദൽ ബാധ്യത സൃഷ്ടിക്കുന്നു; എന്നാൽഅദ്ദേഹത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തത്തോളം ഒരു മുൻകരുതലെന്ന നിലയിൽ,അവനെനികുതിദായകനായിപരിഗണിക്കുന്നസാഹചര്യത്തിൽബാധ്യതയുണ്ടാകാവുന്നതിന് തുല്യമായ തുക നൽകേണ്ട പണത്തിൽ നിനനിലനിർത്താൻ അയാളെ പ്രാപ്തനാക്കുന്നു. ആരെയാണ് ഏജന്റായിനകണക്കാക്കേണ്ടതെന വകുപപ 43 വിശദീകരിക്കുന്നു. കൂടാതെ ഒരു പ്രവാസിവ്യക്തിയുമായി എന്തെങ്കിലും ബിസിനസസ ബന്ധമുള്ള അല്ലെങ്കിൽ പ്രവാസികഎന്തെങ്കിലും വരുമാനമമോ ലാഭമമോ നേട്ടമമോ ലഭിക്കുന്ന ഏതതൊരു വ്യക്തിയെയുംഅത്തരമമൊരു ഏജന്റായി കണക്കാക്കാൻ ആദായനികുതി ഉദ്യ്യോഗസ്ഥൻനനോട്ടീസ് നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അത്തരമമൊരു ഏജന്റായി കണക്കാക്കണം. എനഅത്തരം വ്യക്തികളെ സൗകര്യപൂർവ്വം "സ്റ്റാററട്ടറി ഏജന്റുമാർ"വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. നിലവിലെ കേസിൽ, നികുതിദായക സ്ഥാപനത്തെ ഒരു സ്റ്റാററട്ടറിഏജന്റായി പരിഗണിക്കണം എന്നതിൽ സംശയമില്ല. ടർണർ മമോറിസൺആൻഡ് കമ്പനി ലിമിറ്റഡ് v. ആദായനികുതി കമ്മീഷണർ (1) കേസിൽപ്രവാസി വ്യക്തിയുടെ ഏജന്റല്ലാത്ത ഒരു വ്യക്തിയെ അവർ തമ്മിൽ ഒരു'കച്ചവട ബന്ധം' നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ വകുപപ 43 ന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾക്കായി ഏജന്റായി നിയമിക്കാമെനന ഈ കോടതി വിധിച്ചു. 40, 42 വകുപ്പുകളിൽവിവരിച്ചിരിക്കുന്ന വരുമാനത്തിന്റെ നികുതികക അത്തരം ഏജന്റിന് ബദൽബാധ്യതയുണ്ടെന്നും കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്ന വർഷങ്ങളിൽഒരു 'കച്ചവട ബന്ധം’ നിലനിന്നിരുന്നു എന്നതിലും വകുപ 42 ന്റെഉദ്ദേശ്യങ്ങൾക്കായി അപ്പീൽവാദിയായ സ്ഥാപനത്തെ ഒരു നികുതിദായകനായികണക്കാക്കാം എന്നതിലും ഈ കേസിൽ ഒരു സംശയവുമില്ല. വകുപപ 4 (1) ലെട്രൈബ്യൂണലിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട് നിയമത്തിന്റെ ശരിയായ കാഴ്ചപ്പാടാണെന്നായിരുന്നുവാദം. 1950-ലെ അഡാപ്റ്റേഷൻ ഓഫ് ലോ ഓർഡർ ഭേദഗതി ചെയ്യുന്നതിന്മുമപ വകുപപ 4 (1) ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: "4. (1) ഈ നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾകക വിധേയമായി, ഏതതൊരുവ്യക്തിയുടെയും മുൻ വർഷത്തെ മമൊത്തം വരുമാനത്തിൽ താഴെ പറയുന്നഎല്ലാ സ്രോതസുകളിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന എല്ലാ വരുമാനവും ലാഭവുംനേട്ടങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു- (എ)ആ വർഷത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഇനതയിൽ അത്തരം വ്യക്തിയയോവ്യക്തികവേണ്ടിമറ്റാരെങ്കിലുമമോസ്വീകരിക്ുയോസ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നതായികണക്കാക്കപ്പെടുകയയോചെയ്യുന്നവ;അല്ലെങ്കിൽ (ബി) ആ വർഷം അയാൾ ബ്രിട്ടീഷ് ഇനതയിൽ താമസിക്ുയാണെങ്കിൽ- (i) ആ വർഷത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഇനതയിൽ സമ്പാദിക്കുന്നതതോ അല്ലെങ്കിൽസമ്പാദിക്കുന്നതായികണക്കാക്കപ്പെടുന്നവ;അല്ലെങ്കിൽ Case: P. V. RAGHAVA REDDI AND ANOTHER versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX [[1962] SUPP. 2 S.C.R. 596] (1962) "In view of the difficulties in this oountry it is requested that the first party credits all these amounts to the account of the second party with them without remitting the same until definite instructions are received by the first party." During the two account years, a total amount of Ra.13,319-12-4 was paid to the Japanese Company either directly or through others, to whom the assessee firm was instructed by the Japanese Com-pany to pay the amount. The Income-tax authorities treated the aasessee firm as the 'statutory agent' of the Japanese Company, and as868sed tax on the two amounts in the respective years of assessment. The order of the Income-tax Officer was oonfirmed on appeal; but the Tribunal set aside the order on the ground that the income to the Japanese Company had accrued or arisen in Japan and could not be said to have been received by the Japanese Company in the taxable territories, since a. 4(l)(a) was subordinate to s. 4(l}(c). The Tribu-nal thus concluded : "The referrence in section 4( 1 )(a) to income 'received in India' can, in our opinion, refer only to the situation more specifically provided for in section 4(l)(b) as 11ub·section(a) provides a genera.I cover for both the imme-diately following eub-l!OOtions (b) and (c). Section 4( I)( a) cannot therefore by it.self add a new liability to non-residents the extent of which is clearly delimited under section 4(1) ( o) of the Act "to only incom