Patnaik & Co. Ltd v. The Commissioner Of Income Tax, Orissa

Case: PATNAIK & CO. LTD. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, ORISSA [[1986] 3 S.C.R. 207] (1986) ] [1987] 1 sHo fo To 150 qaqan Us Bat fafats (Aaa) aaa MAHL ATAIT, SSlAT 16 Ware, 1986 , / caraala aI%o Udo GIEm aite TeaeTaT Tas arnt afufaan, 1961 (1961 at 43)—aTe 45—dsitna arf OUACTmt alfa gta St gsa—faalizal Saat gi ATAT HIVATT Agia Bt givz a Uvaagit § S-TA BAS TI—TA AMAA Baa arr A faaifeat sl aifdrat—eat aif arcane aaelt ara ata raTt - bas aiaet afafaay, 191 (1961 BI do 43)—aIRel 255—aaia afaarorattt aga aa arait afaaT ake saat afea—anaat adel waatigat 8aTada afancn & fava a fears sea aratay MY adlea al—wseaq -qwaray greqeq faqan afgacn & faswal A gtusta—sea cata afaaqoF avgFagan faowgH al geaela HC away Wa Bae Basa A arma a at arfafas wat gt aat ag vat oat fra fare gt eraifedt353,650 Bay al gift wt ata fear Hl sa Gelar TVHTT areart far me 1972 % ETH ATs HATA BT MATT HLA A BE at1 gas crafear fe ga ot aft go &, ae cisea at otis g, Ha: Va aTvas aT Hamala aa 21 agate afaard 4 ga aft BT age He fear ale ag Bar Feaa Gata gift J 1 AIH AMTKT ATTA aga + faaifed at ade aftr axat faeg gad attr HUT Te ATATT aaa ataatn a faaiftal at ag acta faeg gad attr HUT Te ATATT aaa ataatn a faaiftal at ag acta gad attr HUT Te ATATT aaa ataatn a faaiftal at ag acta attr HUT Te ATATT aaa ataatn a faaiftal at ag acta HUT Te ATATT aaa ataatn a faaiftal at ag acta Te ATATT aaa ataatn a faaiftal at ag acta ATATT aaa ataatn a faaiftal at ag acta aaa ataatn a faaiftal at ag acta ataatn a faaiftal at ag acta a faaiftal at ag acta faaiftal at ag acta at ag acta ag acta “catare HT AMal acer ate vaTlas aaa F aH fae wH-a area fayaraea faara ® faaet Tt ata afaawr A amar firafafad fafa-seat axara & fac satan sea eararaa a fadfaa fear: —'‘arae % aeat atx afefeaferatHy acaHred eT TAT HF fTHT IX faatfcat ater Sate TE 53,650 eae a ahaqattna artag ar citer at gift g 2" adler atawTT % frome a aagata eaeawa gq sea eararaa a afafaatica feat fe ag aft geina aft & atxaaqart gaa fade HT FAT UAT FH Te Hart frattat % facet A fear |faq saiaa Aart slat Gea eararaa Bfrota F faes adkar carga at wg yaA ATL HT FU, at faeg gad attr HUT Te ATATT aaa ataatn a faaiftal at ag acta faeg gad attr HUT Te ATATT aaa ataatn a faaiftal at ag acta gad attr HUT Te ATATT aaa ataatn a faaiftal at ag acta attr HUT Te ATATT aaa ataatn a faaiftal at ag acta HUT Te ATATT aaa ataatn a faaiftal at ag acta Te ATATT aaa ataatn a faaiftal at ag acta ATATT aaa ataatn a faaiftal at ag acta aaa ataatn a faaiftal at ag acta ataatn a faaiftal at ag acta a faaiftal at ag acta faaiftal at ag acta at ag acta ag acta “ * afafaatfta—adia afew araat afafan & aelaaealar carama atat sfan arfsmer & att age agile area FH afaaca ar facamaeat & war at googie H ara at eaaraa at le afaarfear vet el aatar aal wx ana 2 Ta saat aaa wed H fry Hy aed F gar ailsafar taza % fasng oe agar FH fafa st yer ay at afer aa at eararag 7 | | | * ot r > | | A / | | | atta afaacy giz fer ae aval & faseyl F aa aH seaeig set HT aHaT aaaa fe ava & areifra fasagt at fafaareaar & fears fae ag faza 4 faxfaaUH TA ge FF Arare ae fag wr a qalat a aT ay fH sa TATA HWAfac arg area dl @ ar a fafa al aaa aaaa B waeawEqT Fi (TU 4) azarae BT cata A Waa ge ate aeared areal wt aifta a fafaaraayfanzat tad gq afaara ale ce gt fasag faarar a anat @ fe fafafratfedt at fast at agra & fag ate gam areare a ate at ates & far qarary gat atefeafaat a ana afancr a ag Sta at alufaatica tear fe fafafaatfedt ar artart wala H sataa & fag aifuisag aalataar # wT A fHarTar at ate galfere fafaara & fama oz faatfeal aver sarge ag gifs Uaea ayatta areal arat arfee1 (Far 5) fafaara & Galoa cree al aries afeaca A agt arg ale ag fa aaaat qfefeafaat & fraifedt are garg ag arfa user at gta at a fe ooittagift1 (Ta 6) |fatase facia fafa ate afiretfcat : 1974 wt fafaer ait do 1359 (Uae ato), 1972 % fara afaaticar AAMT Fo62 A seal sea raaT FHarta 11 TaaTd, 1974 & fara ate area % faeg at vf fafaa acta: aitenet et atx & aan mMfara ata, Wouaofaqs,Slo lo GATT MT To Ho Taw saat a alte 8TAM Flo UHo @arg, Go Ho azarazWT FAL To guifaot eararaa at fang earrgia atto Wao qs % fear| Case: PATNAIK & CO. LTD. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, ORISSA [[1986] 3 S.C.R. 207] (1986) ਪਟਨਾਇਕ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਲਿਮਿਟੇਡ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਦਾ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਉੜੀਸਾਜੁਲਾਈ 16, 1986[ਆਰ. ਐਸ. ਪਾਠਕ ਅਤੇ ਸਬਯਾਸਾਚੀ ਮੁਖਰਜੀ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕਾ] ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਘਾਟਾ—ਸਰਕਾਰੀ ਬੌਂਡਾਂ ਜਾਂ ਸਿਕਿਊਰਿਟੀਆਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਨਾਲ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਉਦੇਸ਼ ਅਤੇ/ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਲਈ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਮਰਜੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਹੋਏ ਘਾਟੇ—ਕੀ ਇਹ ਪੂੰਜੀ ਘਾਟਾ ਹੈ ਜਾਂ ਆਮਦਨ ਘਾਟਾ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤਾ—ਤੱਥਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਨਾਲ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ, ਕੀ ਇਹ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ। ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਨਿਯਮ, 1966 ਆਰਡਰ XLVII ਨਿਯਮ 6—ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਖੁਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਹੋਰ ਦੇਰੀ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ ਬਜਾਏ ਕੇਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਭੇਜਣ ਦੀ ਬਜਾਏ। ਅਸੈਸੀ ਆਟੋਮੋਬਾਈਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੋਟਰ ਦੇ ਸਪੇਅਰ ਪਾਰਟਸ ਵੀ ਵੇਚਦਾ ਹੈ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1963-64 ਲਈ ਅਸੈਸੀ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਉੜੀਸਾ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਫਲੱਡ ਲੋਨ 1972 ਨੂੰ ਸਬਸਕ੍ਰਾਈਬ ਕਰਨ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਠਾਏ ਗਏ ਘਾਟੇ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਕਿ ਰੁਪਏ 53,650 ਸੀ। ਇਸ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਘਾਟਾ ਉਠਾਇਆ ਸੀ ਉਹ ਆਮਦਨ ਘਾਟਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਖਿਲਾਫ ਕਟੌਤੀ ਯੋਗ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਪੀਲੇਟ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ ਅਸੈਸੀ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਨਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਦੂਜੀ ਅਪੀਲ 'ਤੇ, ਅਪੀਲੇਟ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਇਸ ਦਲੀਲ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸਰਕਾਰੀ ਲੋਨ ਨੂੰ ਸਬਸਕ੍ਰਾਈਬ ਕਰਨਾ ਇਸ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਲਈ ਸਹਾਇਕ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿ ਘਾਟਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਅਸੈਸੀ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ। ਪਰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਆਮਦਨ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਤੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਦਰਭਿਤ ਕਰਦਿਆਂ ਇਸ ਨਜ਼ਰੀਏ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਿ ਘਾਟਾ ਇੱਕ ਪੂੰਜੀ ਘਾਟਾ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਸੀ ਕਿ ਕੇਸ ਦੀ ਤੱਥਾਤਮਕ ਅਧਾਰਸ਼ਿਲਾ ਨੂੰ ਅਪੀਲੇਟ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਗਲਤ ਸਮਝਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਸਬੂਤਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਾਂਚਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਤੱਥਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਖਾਸ ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਅਦਾਲਤ, ਫੈਸਲਾ: 1.1 ਜੇਕਰ ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਧਾਉਣ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਲਈ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਮਰਜੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਸਰਕਾਰੀ ਬੌਂਡ ਜਾਂ ਸਿਕਿਊਰਿਟੀਜ਼ ਖਰੀਦੀਆਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਬੌਂਡ ਜਾਂ ਸਿਕਿਊਰਿਟੀਜ਼ ਦੀ ਵਿਕਰੀ 'ਤੇ ਹੋਈ ਘਾਟਾ ਇਕ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਘਾਟੇ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। 1.2. ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਆਰਡਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਾਲ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਨੂੰ ਦੇਖਦਿਆਂ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਦਾਤਾ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਬੂਸਟ ਦੇਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਿਵੇਸ਼ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਸੁਵਿਧਾ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਰਦਾਤਾ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਵਿਕਰੀ 'ਤੇ ਹੋਈ ਘਾਟਾ ਇਕ ਆਮਦਨ ਘਾਟਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। 1.3. ਕਰਦਾਤਾ ਵੱਲੋਂ ਕਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਰਕਾਰੀ ਵਿਭਾਗਾਂ ਤੋਂ ਆਰਡਰਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਥਾਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਰਿਕਾਰਡ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਸਮੱਗਰੀ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ 30 ਅਗਸਤ, 1961 ਨੂੰ 16 ਜੀਪਾਂ, 8 ਟਰੱਕਾਂ ਅਤੇ 4 ਇੱਕ ਟਨ ਪਿਕਅੱਪ ਵੈਨਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਕਰਦਾਤਾ ਨੂੰ ਕਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਣਮਿੱਥੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਸੀ। ਨਿਵੇਸ਼ ਨੇ ਕੋਈ ਪੂੰਜੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਨਹੀਂ ਲਿਆਈ, ਅਤੇ ਮਾਮਲੇ ਦੀਆਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾਤਾ ਦੁਆਰਾ ਭੋਗਿਆ ਗਿਆ ਘਾਟਾ ਇਕ ਆਮਦਨ ਘਾਟਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕੋਈ ਪੂੰਜੀ ਘਾਟਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ-ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਬਨਾਮ ਉਦਯੋਗ ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਉਦਯਮ (ਪੀ) ਲਿਮਟਿਡ, [1979] 118 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 606 (ਉੜੀਸਾ); ਐਡੀਸ਼ਨਲ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਆਮਦਨ ਕਰ, ਮਦਰਾਸ-IV ਬਨਾਮ ਬੀ.ਐਮ.ਐਸ. (ਪੀ) ਲਿਮਟਿਡ, [1979] 119 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 335 (ਮਦ); ਆਮਦਨ ਕਰ-ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਤਮਿਲ ਨਾਡੂ-IV ਬਨਾਮ ਧੰਦਾਯੁਥਪਾਨੀ ਫਾਉਂਡਰੀ (ਪੀ) ਲਿਮਟਿਡ, [1980] 123 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 709 (ਮਦ) ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। 2. ਹੁਣ ਇਹ ਅਚਰਜ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ ਕਿ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਅਪੀਲੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਅੰਤਿਮ ਤੱਥ ਖੋਜ ਅਥਾਰਟੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੇ ਅਪੀਲੀ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਤੱਥਾਂ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣ ਦਾ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਦਾਲਤ ਇਹ ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੇਕਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਾ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਪੀਲੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਣ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਗਲਤ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਅਦਾਲਤ ਅਪੀਲੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਣ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਇਕ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਚੁਣੌਤੀ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜਾਂ ਉਹ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਗਲਤ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਹਨ। Case: PATNAIK & CO. LTD. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, ORISSA [[1986] 3 S.C.R. 207] (1986) PATNAIK & CO. LTD. v. THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, ORISSA JULY 16, 1986 [R.S. PATHAK AND SABYASACHI MUKHARJI, JJ.] Business loss-Purchase of Government bonds or securities with the object of increasing the assessee's business with the Government and/or retaining the goodwill of the authorities for the purpose of its business and loss incurred thereby-Whether capital loss or revenue loss. Jurisdiction of the High Court in a reference under the Income Tax Act-Interference with finding of facts, whether permissible. Supreme Court Rules, 1966 Order XL VII Rule 6-Supreme Court can itself decide the questions referred to the High Court to avoid further delay instead of remanding the case. The assessee deals in automobiles and also sells spare motor parts. For the assessment year 1963-64 the assessee claimed a loss of Rs.53,650 sustained by ,it on disposing of its subscriptions to the Orissa Govern-ment floated Loan 1972. It claimed that the loss suffered by it was revenue loss and, therefore, deductible against the profits for future years. The Income Tax Officer and the Appellate Commissioner of Income Tax negatived the claim of the assessee. But ou second appeal, the Appellate Tribunal accepted the contention that the subscription to the Government loan was conducive to its business and that the loss arose in the course of the business, and that therefore, the assessee was entitled to a deduction of the loss claimed by it. But the High Court on a reference to it at the instance of the revenue, held that the loss was a capital loss. The High Court was of the view that the factual substratum of the case had been misconceived by the Appellate Tribunal and that it was, therefore, entitled to re-examine the evidence and arrive at its own findings of fact. Hence this appeal by special leave. Allowing the appeal, the Court1 A B c D E F G A B c D E F G [1986] 3 S.C.R. HELD: 1.1 Whether Government bonds or securities were pur-chased by the assessee with a view to increasing his business with the Government or with the object of retaining the goodwill of the authorities for the purpose of his business, the loss incurred on the sale of such bonds or securities was allowable as a business loss. l212F -GI 1.2. Having regard to the sequence of events and the close prox-imity of the investment with the receipt of Government orders i; is clear that the investment, in the instant case, was made in order to further the sales of the assessee and boost its business. In the circumstances, the investment was made by way of commercial expediency for the purpose of carrying on the assessee's business and therefore the loss suffered by the assessee on the sale of the investment must be regarded as a revenue loss. [211H; 212A-BJ 1.3 No enduring benefit was brou~ht about by the assessee invest-ing in the loan so far as the orders from the Government Departments were concerned. The material on record shows that on August 30, 1961 it was decided to purchase 16 jeeps, 8 trucks and 4 one.tonne pick up vans. There was nothing to show that there was any reason for the assessee to hold on to the investment in the loan indefinitely. The invest-ment did not bring in an asset of a capital nature, and that in the circumstances of the case the loss suffered by the assessee was a revenue loss and not a capital loss. l212D-F] Commissioner of Income· Tax v. Industry and Commerce Enter-prises (P) Ltd., I 1979] 118 ITR 006 (Orissa); Additional Commissioner of Income-tax, Madras-II v. B.M.S. (P) Ltd., [1979] 119 ITR 321 (Mad); Commissioner of Income-tax, Tamil Nadu-V v. Dhandayutha-pani Foundry (P) Ltd., [1980[ 123ITR 709 (Mad) approved. 2. It is now well settled that the Appellate Tribunal is the final Case: PATNAIK & CO. LTD. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, ORISSA [[1986] 3 S.C.R. 207] (1986) fafaara & Galoa cree al aries afeaca A agt arg ale ag fa aaaat qfefeafaat & fraifedt are garg ag arfa user at gta at a fe ooittagift1 (Ta 6) |fatase facia fafa ate afiretfcat : 1974 wt fafaer ait do 1359 (Uae ato), 1972 % fara afaaticar AAMT Fo62 A seal sea raaT FHarta 11 TaaTd, 1974 & fara ate area % faeg at vf fafaa acta: aitenet et atx & aan mMfara ata, Wouaofaqs,Slo lo GATT MT To Ho Taw saat a alte 8TAM Flo UHo @arg, Go Ho azarazWT FAL To guifaot eararaa at fang earrgia atto Wao qs % fear| varanta woe—fary eat awHt Fl TE ag adhe Slat Bsa eaTaTAT& faora % fae orga at me goat gay CH MAT-TeaTAT Wea Bar 3 fH antfaaifeal ater gore 7E aif Istra aftg ar uses etfs 3 | 2. fratfeat eretatared er saat arat 8 ate Gag wee-gs A aadt 21 fasten a 1963-64 % fag, fraar gang Saray 31 ad,1963 #eared gal AT, faatheat F 53,650 eae at aria ar arar fear at ga searATH aT STL fT Te 1972 F ey H simara gr sqay Ha a ga ali gaaarat far fa oa ot arfa gs 8, ae use erfh 8, aa: saad} yak ara ®& aelat ata gt araee aferaret At ga gifs at arae Ht fear ate ag warfe ag dsitva atta@| aera arame aged atta A faaifedt & atte ahsmx at fang gad adler Het ot araRt ata afrneT A fratfedl a ae aéitaeae BC eT fs TeHTA eT F amar sas Breare F fay arse ar ate aefe ag aia areare & agen F gE atx gafay fratfedt ava are ararea gifat metal & far geet1 eat weer ale earfaw ceed A qaR fry CHAaren ferused faa & fadaa ge ada afaacr & amar fasafafaa ~°. a = fafe-s9t ot ua ® fag sdlar yea eqraraa 8 facta feat— “aay aTaet & aeat ate ofefeafaal A aartt ary ® faea gzfratfeal arer gore TE 53,650 eae at aifedsiina gfe 2 at uaeqal atta & 2” 3. atte afaarr % faced & aagufa eqaa eta gu yea cata Aafufaatfzauses & oa fear FH atx fa Fathead ag aft B doftra faes arf fear & atx aqaqart sar fata at saz 4. US Fam ag vera HAT arawTH aan ef Gea carota 3 Fema ararat g fe atta afew F araa % aq fagae arte A aaa aRar aalt gatfag ag area ar ga: fata Ba ate aeah cag ¥ feast azqgaa & fae swat 81 sant faare F sea eqravag ¥ tar wh meet aadel @1 aa ag feat g fe ade afearn arent afafaan & aa aout ayTat sara are afaa sieate ay ailet ade F afgecT sre farTY aeat & Haq at qeogfy Hara al orrarag at ae afgarfear met & |araTag Var adil Ht ana & Ha Baal auada TH fay mtg area a at araia afaeir a ger % faced ax agat F fat at ar att at afar aq atrarer atte afrae are faq aq aedt & faswet H aa aH eae aal HTaKa ag ah fa cea } aretfoa fasaay at fafiemearar ® fees fa ae fataH fawfaa ww cet grat ga arare az fade wee atta a a arefae saaraaa Ha H fae aig aren at & ar a fafa st aaa anadB® Gacageq a |sa eararaa aru fafifeaa te ata maa @, feat ag fagiasfiarfza fearmat @1 gfesat atiza fafads aay sane arasat, guava dteieras aeage Tea BAY FAA AraHe ayaa’, AKT aaAIaTaATA Pen wiza voswart fafaes®, arene argaa gary Aarait faew fafate!, arowe araga garymaT Mata Us aa’, gaat zee fafads gare araeT aTaRA, sTEAT HTAeTqara geaftaa afawa garcia (gfesat) fafaes’, ate wanlfaan areataaie gfozar fafaes gary saat arqaa® ater mine Shar1 acai at cag frogfraraat ana afar gra fac ae aval ® fasagatafattsa axar ateaed BT AT ae Ga: faaaa Hrar earafaa seat F fac geq cama zamast aad, fagre ate sglat aqara wao Gto wa? aTy aresr agate 1 [1966] BIZo eo ato 52, 64, 2 [1967] 63 BTR zo ATX 490, 495-96, > [1968] 68 ATge Zo aro 200. 4 [1967] 63 Ato zt aIXo G9, 613. 5 [1969] 73 AT&o Fo TIXTo 6°2, 656. ° [1969] 73 &I$o Zo ATXto 685-690. * [1969] 74 aT§oeto ato 17, 8 [1972] 86 Algo zo ATto 71, » [1973] 87 BRo Bo ATT 370, i54 Case: PATNAIK & CO. LTD. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, ORISSA [[1986] 3 S.C.R. 207] (1986) ਇੰਡੀਆ ਸੀਮੈਂਟਸ ਲਿਮਟਿਡ ਬਨਾਮ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ., 60 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 52, 64; ਹਜ਼ਰਤ ਪੀਰਾਹੁਮੇਦ ਸ਼ਾਹ ਸਾਹਿਬ ਰੋਜ਼ਾ ਕਮੇਟੀ ਬਨਾਮ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ., 63 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 490, 495-6; ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਬਨਾਮ ਗ੍ਰੀਵਜ਼ ਕਾਟਨ ਐਡ ਕੰਪਨੀ ਲਿਮਟਿਡ, 68 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 200; ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਬਨਾਮ ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਮਿੱਲਜ਼ ਲਿਮਟਿਡ, 63 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 609, 613; ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਬਨਾਮ ਮਦਨ ਗੋਪਾਲ ਰਾਧੇ ਲਾਲ, 73 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 652, 656; ਹੁਗਲੀ ਟਰੱਸਟ ਲਿਮਟਿਡ ਬਨਾਮ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ., 73 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 685, 690; ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਬਨਾਮ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਕੈਮੀਕਲ ਇੰਡਸਟਰੀਜ਼ (ਇੰਡੀਆ) ਲਿਮਟਿਡ, 74 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 17; ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਲਿਮਟਿਡ ਬਨਾਮ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ., 86 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 11 ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਬਿਹਾਰ ਅਤੇ ਉੜੀਸਾ ਐਸ.ਪੀ. ਜੈਨ, 87 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 370 ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। 3. ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਇਕ ਹਵਾਲੇ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਲੰਬਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਨੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮਾਮਲਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਵਾਪਸ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਹੋਰ ਦੇਰੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਖੁਦ ਹੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਿਵਲ ਅਪੀਲੇਟ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ: ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 1359 (ਐਨ.ਟੀ.) 1974 ਉੜੀਸਾ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਦੀ 11.1.1974 ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਵਾਲੀ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਤੋਂ, ਖਾਸ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਕੇਸ ਨੰਬਰ 62 ਦੇ 1972 ਵਿੱਚ। ਗੋਵਿੰਦ ਦਾਸ, ਪੀ.ਐਨ. ਮਿਸਰਾ, ਡੀ.ਸੀ. ਤਨੇਜਾ ਅਤੇ ਪੀ.ਕੇ. ਜੂਨੇਜਾ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ। ਵੀ.ਐਸ.ਦੇਸਾਈ, ਪੀ.ਕੇ. ਭਟਨਾਗਰ ਅਤੇ ਮਿਸ ਐ. ਸੁਭਾਸ਼ਿਨੀ ਪ੍ਰਤੀਵਾਦੀ ਲਈ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਪਟਨਾਇਕ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕਾ. ਇਹ ਅਪੀਲ ਖਾਸ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਉੜੀਸਾ ਦੀ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਸਵਾਲ ਉਠਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਕਰਦਾਤਾ ਦੁਆਰਾ ਭੁਗਤੀ ਗਈ ਘਾਟਾ ਇੱਕ ਪੂੰਜੀ ਘਾਟਾ ਹੈ ਜਾਂ ਰੈਵੇਨਿਊ ਘਾਟਾ। ਕਰਦਾਤਾ ਆਟੋਮੋਬਾਈਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੋਟਰ ਸਪੇਅਰ ਪਾਰਟਸ ਵੀ ਵੇਚਦਾ ਹੈ। ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਸਾਲ 1963-64 ਲਈ, ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੇਖਾ ਦੀ ਅਵਧੀ ਸਾਲ ਮਾਰਚ 31, 1963 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਾਹਕੀ ਨੂੰ ਉੜੀਸਾ ਨਦੀ ਕਮਿਸ਼ਨ ਫਲੱਡ ਲਿਟੀਗੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ 1962 ਵਿੱਚ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ, ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਭੁਗਤੀ ਗਈ ਘਾਟਾ ਰੈਵੇਨਿਊ ਘਾਟਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਲ ਦੇ ਲਾਭਾਂ ਖਿਲਾਫ ਕਟੌਤੀ ਯੋਗ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਘਾਟੇ ਨੂੰ ਨਾਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ "ਇੱਕ ਪੂੰਜੀ ਘਾਟਾ ਸੀ। ਕਰਦਾਤਾ ਦੀ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਪੀਲੇਟ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ ਖਾਰਜ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਦੂਜੀ ਅਪੀਲ 'ਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਪੀਲੇਟ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਕਰਦਾਤਾ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸਰਕਾਰੀ ਕਰਜ਼ ਨੂੰ ਸਬਸਕ੍ਰਾਈਬ ਕਰਨਾ ਉਸ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਲਈ ਸਹਾਇਕ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿ ਘਾਟਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਕਰਦਾਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਘਾਟੇ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ। ਲੇਖਾ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਨਿਆਂਕਾ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਵੱਖਰੇ ਪਰ ਸਹਿਮਤ ਹੁਕਮ ਲਿਖੇ। ਰੈਵੇਨਿਊ ਦੇ ਉਦਾਹਰਣ 'ਤੇ ਅਪੀਲੇਟ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਕੇਸ ਨੂੰ ਉੜੀਸਾ ਦੀ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਦੀ ਰਾਏ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਇਸ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਵਾਲ ਉੱਤੇ: “ਕੀ, ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਰਕਾਰੀ ਕਰਜ਼ ਦੀ ਵਿਕਰੀ 'ਤੇ ਕਰਦਾਤਾ ਦੁਆਰਾ ਝੱਲੀ ਗਈ 53,650 ਰੁਪਏ ਦੀ ਹਾਨੀ ਇੱਕ ਪੂੰਜੀ ਹਾਨੀ ਹੈ ਜਾਂ ਰਾਜਸਵ ਹਾਨੀ।” ਅਪੀਲੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੇ ਨਿਰਣਿਆਂ ਨਾਲ ਅਸਹਿਮਤ ਹੋਂਦਿਆਂ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਹਾਨੀ ਇੱਕ ਪੂੰਜੀ ਹਾਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੈਫਰੈਂਸ ਨੂੰ ਰਾਜਸਵ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਕਰਦਾਤਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਨੋਟ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਤੱਥਾਤਮਕ ਅਧਾਰਸ਼ਿਲਾ ਨੂੰ ਅਪੀਲੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਗਲਤ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਸਬੂਤਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਾਂਚਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਨਿਰਣੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਇਸ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਗਲਤੀ ਕਰ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਹ ਚੰਗੀ Case: PATNAIK & CO. LTD. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, ORISSA [[1986] 3 S.C.R. 207] (1986) Commissioner of Income· Tax v. Industry and Commerce Enter-prises (P) Ltd., I 1979] 118 ITR 006 (Orissa); Additional Commissioner of Income-tax, Madras-II v. B.M.S. (P) Ltd., [1979] 119 ITR 321 (Mad); Commissioner of Income-tax, Tamil Nadu-V v. Dhandayutha-pani Foundry (P) Ltd., [1980[ 123ITR 709 (Mad) approved. 2. It is now well settled that the Appellate Tribunal is the final fact-finding authority under the Income-tax Act and that the Court has no jurisdiction to go behind the statements of fact made by the Tribunal in tis appellate order. The Court may do so only if there is no evide~ce to support them or the Appellate Tribunal has misdirected itself in law in arriving at the findings of fact. But even there the Court cannot disturb the findings of fact given by the Appellate Tribunal unless a challenge is directed specifically by a question framed in a reference agiiinst the validity of the impugned findings of fact on the gronnd that there is no evidence to support them or they are the result of a misdirection in law. [2 IOE-G] I I India Cements Ltd. v. C.I. T., 60 ITR 52, 64; Hazarat Pirahomed Shah Saheb Roza Committee v. CIT, 63 ITR 490, 495-6; C.I. T. v. Greaves Cotton & Co. Ltd., 68 ITR 200; C./. T. v. Meenakshi Mills Ltd., 63 ITR 609, 613; C.I. T. v. Madan Gopal Rad/,ey Lal, 73 ITR 652, 656; Hooghly Trust Ltd. v. C./. T., 73 ITR 685, 690; C.I.T. v. Imperial Chemical Industries (India) Ltd., 14 ITR 17; Aluminium Corporation of India Ltd. v. C./. T., 86 ITR 11 and Commissioner of Income-tax, Bihar and Orissa v. S.P. Jain, 81 ITR 370 referred to. 3. In the case of a reference under the Income Tax Act which has remained pending through its successive stages for the last several years and as a result of the Supreme Court setting aside the judgment of the High Court, the case has to go back to the concerned High Court to answer the question of law referred to it, the Supreme Court to avoid further delay can itself decide the said question oflaw. l211C-D I CIVIL APPELLATE JURISDICTION: Civil Appeal No. 1359 ~cl~ From the Judgment and Order dated 11.1.1974 of the Orissa High Court in Special Jurisdiction Case No. 62 of 1972. Govind Das, P.N. Misra, D.C. Taneja and P.K. Juneja for the Appellant, V.S.Desai, P.K. Bhatnagar and Miss A. Subhashini for the Respondent. The Judgment of the Court was delivered by PATHAK, J. This appeal by special leave is directed against the judgment of. the High Court of Orissa and raises the familiar question whether a loss suffered by the assessee is a capital loss or a revenue loss. The assessee deals in automooiles and also sells spare. motor parts. For the assessment year 1963-64, the relevant accounting period being the year ended March 31, 1963, the assessee claimed ·a loss of Rs.53,650 sustained by it on disposing of its subscription to the Orissa Government Floated Loan 1972. It claimed that the loss suffered by it was revenue loss and, therefore deductible against its profits for the year. The Income-tax Officer disallowed the loss in the view that it was A B C D E F G H 210 SUPREME COURT REPORTS [1986) 3 S.C.R. A a capital loss. The assessee's appeal was dismissed by the Appellate Assistant Commissioner of Income-tax. But on second appeal the Income-tax Appellate Tribunal accepted the contention of the asses-see that the subscription to the Government Loan was conducive to its business and that the toss arose m the course of the business, and that therefore, the assessee was entitled to a deduction of the loss claimed B by it. The Accountant Member and the Judicial Member wrote sepa-rate but concurrent orders. At the instance of the Revenue the Appel-late Tribunal referred the case to the High Court of. Orissa for its opinion on the following question of law· C "Whether, in the facts and circumstances of the case, the loss of Rs.53,650 sustained by the assessee on the sale of the Government Loan is a capital loss or a revenue loss." Case: PATNAIK & CO. LTD. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, ORISSA [[1986] 3 S.C.R. 207] (1986) 1 [1966] BIZo eo ato 52, 64, 2 [1967] 63 BTR zo ATX 490, 495-96, > [1968] 68 ATge Zo aro 200. 4 [1967] 63 Ato zt aIXo G9, 613. 5 [1969] 73 AT&o Fo TIXTo 6°2, 656. ° [1969] 73 &I$o Zo ATXto 685-690. * [1969] 74 aT§oeto ato 17, 8 [1972] 86 Algo zo ATto 71, » [1973] 87 BRo Bo ATT 370, i54 faat fg ga aaa Fo goa earag Bana free H at set TTY AT 4,gay a sea wt aifea 4, faa® gra ada afeaen gra faery atavalfacad ay afafanreaar & arene oe fate wT & qatet eh avy aaaaTa AAT¥ goa earraa at fadfaa set ga are aeGare:Paar war ar fH ZaaTfafaraa atta afaaer ara afna cea fayae qoqfa HBT Bat) BAafefeafaal & wea eararaa & facta Fafa aa F faowy fassara HtsTTI4 at aa aaa Fl arte sea earalaa Ha AAG Gas ag sar Had fHag atta afaaco gre ye ae aed) & arene ge aT aH fadfadfafa-a9aBT gat & Paeg an tar wal He SZ akt aTa alas F adel nea asafase coal} Hg H aare ax cag fase wr fare Hear wed FAsqiaal froa aa agl a at aan ana a fafaet aut a glar gar aftaa a@aa: og aghaa @ fe aa ate afaa faara % fear Fat fagara fear qT |5, atta afaawn & adial ATM F sae I dark fer ae Alaa Fimaa FB agart faalfedl at ag aarat war ar fa ate ae ATH ATATTAHt dt va fafwed aardt faunal rer arayaa alewaral F fay ast aafau afaaraar at aram ate ata & far ae ast % ea BY 50 fama uleawart & afaa wo FA areal| ag aHaAr faatfedt 718,37,062 ag alafaa ufa gica at ate tsa aca a fafaer fantail at ga aftaa at aefaar alt ag ser fe & arava arfgai faatfedt & eds1 aeare & sea afaatia % aren fraifedl ga ag aa saa FH BIA -5,000 SIT aa aalaala at at geae@ fear var fa fast H areata afa gl ag4 faatax, 1961at faatfedt ¥ fata ae % aeaet grt ais Gl UH oHFT ag aa He Farg fe aware A gaa aT BIA amara Hea # fay sat gali ae faaqal et gafac wl tar war aifaq qaife gaa aral aise fawa sl Aaaal aT apa 2, ATHT we ataS Tea fAaMH als aU Qh THeT qifea faa araqx fauifedt§ 5 are eae ar Faeta fearfreon als at agal ar ea aqaitedax feat att 31 fearat, 1961 Ht Tataieal BY UH afga ararea aur asaat aqanda Hx fear) adie aaa ar fasag ar fe aearaa wT cara awad gu ale acarth areal at aif & fafrara at faazat eat gq afaaraaz oe wat faced frarar ar aaa % fe fafrara fratfedl at fast at agra% fay att gas wreaqre a afe al gfee & fear war arRa afefeafaal F aiaafaaca = agafafraifia fear fe fafaara faaifedl sr areare aansaina % fag arfafsan aatataat & et A fear mar ar ate alia fafaaraam fama ox fauifedd arer garg 7 atfa traea at aftAralaril arfaqaad ua & fe adie afancor ar fafasaa ste %| 6. dat fe sete fear ar ag 3, dea earataa 4 afa| We aT azatat gafaaaa fear ate sear frony ar fa fafrara fratftal Baa TLaHTT gTeTfeo me aiSt & ate faatfedd at azard faarat arc fag ag afaa ad & aaadal al, ale gat daa F goa eqraraa Fag afalaaifea fearat fe aN A | : ‘pe AL ; * ~ | . | ; .; | - “” | : a. ~ ~ dad cemae Us saat falas go atame araza [Fate aes] = 155] fafrara qsitra arfea g ate aris Gaile arft Bi Sea eaTaTaT ST AT AT fefafrara fratfedt at aaq wae & fac ar ate gatfrese agqara set fear aanater aa afafaatfer wear afer anad & fe cael # fatter atFaatfedd & aaq raat Hara at | Tet aH aeard faarat F ast HT Aas Z,afae st aradtX car acar % fe 30 aaea, 1961 FT AI 16 ST,8 eHaie 4 up-ca are framed ated ar fafaeaa feat artat ale ara ae2 at ag catdt a fa fratfedd % fae afifraar srt ae aol F fafaara feuTat H Faw Brg SCT aT| aagare ea ag afafaatfea aw fr fafaar &qaitra eaeg at afer afeaea H agl arg ate ag fie ara at ofefeafaat afaraifedd are garg we etfs trace at aria at at fae gotta gris 1 araRe aagary geest Ques Had gezenteta (argaz) fafats! F setar ges eararaa Falt ATT MART AKA, AA-L] FATA to THo Tae. (stgaz) fafats? aleqa: waar algae, afaaare qara yigrraatal sraegt (sigaz) fafaes? F vtaga ged earataa a ag afufaatfea fear ar fa set fratfedd atardt ta-caiat faa fant at ar aeale Fare ara HIATT aera BT shox Sar aT BIRT> sataa ® fac sfaafiat at aearaar sare tat F sews a fear aig,aat ta da-cat or sfagfaat & sat a Mle aril aft arcane at gifs F ET¥ aqara Z||: 7. ga ag afafaaifed wea & fe Sea enaraa J ae aa ATATHT TATat § alt afaatr st atta ATT HH StH fHar art Case: PATNAIK & CO. LTD. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, ORISSA [[1986] 3 S.C.R. 207] (1986) ਅਪੀਲੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੇ ਨਿਰਣਿਆਂ ਨਾਲ ਅਸਹਿਮਤ ਹੋਂਦਿਆਂ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਹਾਨੀ ਇੱਕ ਪੂੰਜੀ ਹਾਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੈਫਰੈਂਸ ਨੂੰ ਰਾਜਸਵ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਕਰਦਾਤਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਨੋਟ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਤੱਥਾਤਮਕ ਅਧਾਰਸ਼ਿਲਾ ਨੂੰ ਅਪੀਲੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਗਲਤ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਸਬੂਤਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਾਂਚਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਨਿਰਣੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਇਸ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਗਲਤੀ ਕਰ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ ਕਿ ਅਪੀਲੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਅੰਤਿਮ ਤੱਥ ਖੋਜ ਅਥਾਰਟੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਅਪੀਲੀ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ ਗਏ ਤੱਥ ਬਿਆਨਾਂ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣ ਦਾ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕੋਰਟ ਇਹ ਸਿਰਫ ਤਦ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਾ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਪੀਲੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਨਿਰਣੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਗਲਤ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਕੋਰਟ ਅਪੀਲੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਨਿਰਣਿਆਂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਰੈਫਰੈਂਸ ਵਿੱਚ ਫਰੇਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜੋ ਇਹ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਾਂ ਉਹ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਗਲਤ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਹਨ। ਇਸ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਕਤਾਰ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੇਖੋ ਸਾਹਾ ਰਾਮ ਕਮਰਸ ਲਿਮਿਟੇਡ ਖਿਲਾਫ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਜੀ.ਓ.ਆਈ. 52; 64; ਹਜਾਰੀਮਲ ਛੋਟਮਲ ਬਨਾਮ ਇਨੀ ਇੰਡੀਆ ਕਮੇਕੋ ਲਿਮਿਟੇਡ, ਕੋਲੂਟ ਬਨਾਮ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. 63 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 490, 495-6; ਪੀ.ਐਲ.ਐਮ. ਐਲ. ਗ੍ਰੀਵ ਕਾਟਨ & ਕੋ. ਲਿਮਿਟੇਡ, ਬਨਾਮ ਕੋਲਟਰਨ 602 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. ਕੋਲਟਰ, ਬਨਾਮ ਮੇਟਾਕ੍ਰਿਸ਼ ਮਿਲਸ ਲਿਮਿਟੇਡ, 633 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 693; ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਬਨਾਮ ਐਮ.ਐਲ.ਟੀ.ਟੀ. 639 ਆਰ&ਪੀ 645; ਐਲ.ਜੇ. ਐਲ.ਟੀ.ਆਰ. 662, 656; ਹੋਮਲੀਵੁਡਸ ਲਿਮਿਟੇਡ ਬਨਾਮ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ., 643 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 708, 697; ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ ਬਨਾਮ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਕੈਮੀਕਲ ਇੰਡਸਟਰੀਜ਼ (ਇੰਡੀਆ) ਲਿਮਿਟੇਡ, 74 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 17 ਅਤੇ ਐਲਮੀਨੀਅਮ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਲਿਮਿਟੇਡ ਬਨਾਮ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ., 86 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 11. ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਕੋਮ- ਪਟਨਾਇਕ & ਕੋ. ਬਨਾਮ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਪਾਠਕ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕਾ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਬਿਹਾਰ ਅਤੇ ਉੜੀਸਾ ਬਨਾਮ ਐਸ. ਪੀ. ਜੈਨ, 87 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 370 ਨੇ ਸਬੂਤਾਂ ਦੀ ਮੁੜ ਜਾਂਚ ਦੀ ਉਚਿਤਤਾ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਅਪੀਲੇਟ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੁਆਰਾ ਪਹੁੰਚੇ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਨ ਨਾਲ ਬਦਲਣ ਲਈ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਇਆ। ਪਰ, ਉਸ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਅੱਗੇ ਰੈਫਰੈਂਸ ਵਿੱਚ ਉਠਾਏ ਗਏ ਸਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਪੀਲੇਟ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਪਹੁੰਚੇ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਨ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਵੈਧ ਕਰਾਰ ਦੇਣ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਚੁਣੌਤੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਮੌਜੂਦਾ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਇਸ ਧਾਰਣਾ 'ਤੇ ਫਰੇਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਅਪੀਲੇਟ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਖਾਕਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਸੀ: ਇਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਅਸੀਂ ਕੇਸ ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਭੇਜਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਅਪੀਲੇਟ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਲੱਭੇ ਗਏ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਅਸੀਂ ਅਪੀਲੇਟ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੇ ਅਪੀਲੇਟ ਆਰਡਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਬਿਆਨ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਰੈਫਰੈਂਸ ਨੂੰ ਖੁਦ ਨਿਪਟਾਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਕੇਸ ਪਿਛਲੇ 20 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਪੜਾਅਾਂਾਂ ਵਿੱਚ ਲਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਹੋਰ ਦੇਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਪਟਾਉਣਾ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਅਪੀਲੇਟ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੇ ਅਪੀਲੇਟ ਆਰਡਰ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੇਸ ਦੇ ਬਿਆਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਸਰਕਾਰੀ ਲੋਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੋਟਰ ਵਾਹਨਾਂ ਦੇ ਆਰਡਰ ਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਤਰਜੀਹੀ ਇਲਾਜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਕਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਰਕਾਰੀ ਵਿਭਾਗਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਰਡਰ ਲਾਏ ਗਏ ਮੁੱਲ ਦੇ 50 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਤੱਕ ਦੀ ਅਗਾਊ ਰਕਮ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਸਮਝੌਤੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਰੁਪਏ 1,837,067 ਦੀ ਅਗਾਊ ਰਕਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਭਾਗਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲੋੜੀਂਦੇ ਵਾਹਨਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਕਰਦਾਤਾ ਤੋਂ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸਰਕੁਲਰ ਕਾਨੂੰਨ ਵੀ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਅਗਾਊ ਰਕਮ ਕਾਰਨ ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਬੈਂਕ ਵਿਆਜ ਵਿੱਚ ਰੁਪਏ 45,000 ਬਚਾਏ। ਸਾਲ 1 ਵਿੱਚ, ਇਹ ਵੀ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ Case: PATNAIK & CO. LTD. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, ORISSA [[1986] 3 S.C.R. 207] (1986) C "Whether, in the facts and circumstances of the case, the loss of Rs.53,650 sustained by the assessee on the sale of the Government Loan is a capital loss or a revenue loss." Disagreeing with the findings of the Appellate Tribunal the High Court held that the loss was a capital loss and accordingly answered D the reference in favour of the revenue and against the assessee. E F G At the outset, we find it necessary to note that the High Court has taken the view that the factual substratum of the case has been misconceived by !he Appellate Tribunal and that it is, therefore, en-titled to re-examine the evidence and arrive at its own findings of fact. We think the High Court fell into serious error in doing so. It is now well settled that the Appellate Tribunal is the final fact-finding author-ity under the Income-tax Act and that the Court has·no jurisdiction to go behind the statements of fact made. by the Tribunal in its appellate order. The Court may do so only if there is no evidence to support them or the Appellate Tribunal has misdirected itself in law in arriving at the findings of fact. But even there the Court cannot disturb the findings of fact given by the Appellate Tribunal unless a challenge is directed specifically by a question framed in a reference against the validity of the impugned findings of fact on the ground that there is no evidence to support them or they are the result of a misdirection in law. There is a long line of cases decided by this Court laying down this proposition. See India Cements Ltd. v. C.I. T, 60 ITR 52, 64; Hazarat Pirmahomed Shah Saheb Roza Committee v. C.I. T, 63 ITR 490, 495-6; C.I. T. v. Greaves Cotton & Co. Ltd., 68 ITR200; C.I.T. v. Meenakshi Mills Ltd., 63 ITR 609, 6I3; C.I. T. v. Madan Gopal Radhey Lal, 73 ITR 652, 656; Hooghly Trnst ?...td. v. C.I. T., 73 ITR 685, 690; C.I. T. v. Imperial Chemical Industries (India) Ltd., 74 ITR 17 and Aluminium Corpon. of India Ltd. v. C.l. T., 86 ITR 11. The High Court has relied on Com- PATNAIK& CO. v. C.l.T. [PATIIAK, J.[ missioner of Income-tax, J:J1har and Orissa v. S. P. Jain. 87 !TR 370 to justify its re-examination of the evidence and to supersede the findings of fact rendered by the Appellate Tribunal by findings of fact reached by itself. In that case, however, the questions raised in the Reference before the High Court included questions specifically challenging the findings of fact reached by the Appellate Tribunal as being invalid in law. In the present case the question referred to the High Court was framed on the assumption that it had to be decided in the factual , matrix delineated by the Appellate Tribunal: In the circumstances, the findings of fact set forth in the judgment of the High Court must be vacated. We would have sent the case back to the High Court requir-ing it to answer the question of law referred to it on the basis of the facts found by the Appellate Tribunal but we refrain from doing so and propose to dispose of the Reference ourselves on the statements of fact contained in the appellate order of the Appellate Tribunal. The case has remained pending through its successive stages for the last over 20 years, and it is appropriate that it should be disposed of now without further delay. A B C D Case: PATNAIK & CO. LTD. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, ORISSA [[1986] 3 S.C.R. 207] (1986) 7. ga ag afafaaifed wea & fe Sea enaraa J ae aa ATATHT TATat § alt afaatr st atta ATT HH StH fHar art g. afeorqcaed ait AAT AY Tra 2, Tea eaTaTAT BT fata saeTfeat sat Saite dfe aft user at arf g, gafay sea carota at fafagaa mT Sat faaifedt & cat F ate cea frat ¥ fares fear sar 31 faatfeatqa ada H aot Ga F far sHarr F|| atta ATT Hl Ts 1 [1979] 118 Ago eo FIX 606.) . 2 {1979} 119 argo gto AI<o 321, Case: PATNAIK & CO. LTD. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, ORISSA [[1986] 3 S.C.R. 207] (1986) ਕਰਦਾਤਾ ਨੇ ਸਤੰਬਰ, 1961 ਵਿੱਚ ਰੁਪਏ 5 ਲੱਖ ਦੀ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਬੋਰਡ ਆਫ ਡਾਇਰੈਕਟਰਜ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਚੇਅਰਮੈਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਬਿਆਨ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 6 ਹਫ਼ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਰਿਜ਼ੋਲਿਊਸ਼ਨ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਸੀ। ਲੋਨ ਦੀ ਖਰੀਦ ਨੂੰ ਬੋਰਡ ਆਫ ਡਾਇਰੈਕਟਰਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ 1961 ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਜਨਰਲ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਅਰਹੋਲਡਰਾਂ ਦੁਆਰਾ 31 ਦਸੰਬਰ, 1961 ਨੂੰ ਰੈਟੀਫਾਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਪੀਲੇਟ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਆਰਡਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਾਲ ਨੇੜੇਪਨ ਨੂੰ ਦੇਖਦਿਆਂ ਨਤੀਜਾ ਅਣਮਿੱਥ ਸੀ- ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਿਕਾਰਡ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਤੱਥਾਂ ਦੀ ਮੁੜ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਨਿਵੇਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਕਰਦਾਤਾ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਗਏ ਆਰਡਰਾਂ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਵਿਭਾਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਰਦਾਤਾ ਨੂੰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਗਾਊ ਭੁਗਤਾਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਲੋਨ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਇੱਕ ਪੂੰਜੀ ਸੰਪਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਇੱਕ ਪੂੰਜੀ ਨੁਕਸਾਨ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ਕਿ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਦਾਤਾ ਲਈ ਸਥਾਈ ਲਾਭ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਜੋ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਅਪਣਾਇਆ ਹੈ ਉਸ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਚੂੰਕਿ ਨੁਕਸਾਨ ਇਕ ਰਾਜਸਵ ਨੁਕਸਾਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਅਸੈਸੀ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਰਾਜਸਵ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਸੈਸੀ ਨੂੰ ਇਸ ਅਪੀਲ ਦੇ ਖਰਚੇ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ। ਐਸ.ਆਰ. ਅਪੀਲ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਈ। ਡਿਸਕਲੇਮਰ ਸਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਨਿਆ ਨਿਰਣਾਂ ਕੇਵਲ ਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼ਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ । ਸਾਰੇ ਵਿਹਾਰਕ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਮੰਤਵਾਂ ਲਈ ਨਿਆਂ ਨਿਰਣੇ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੰਸਕਰਣ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਮਲ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। Vasu GuptaAdvocate Case: PATNAIK & CO. LTD. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, ORISSA [[1986] 3 S.C.R. 207] (1986) A B C D According to the statement of the case drawn up on the basis of the appellate order of the Appellate Tribunal the assessee was told that if it subscribed for the Government Loan preferential treatment would be granted to it in the placing of orders for motor vehicles required by the various Government Departments and to the further benefit of an advance from the Government up to 50 per cent of the value of the orders placed. Pursuant to that understanding, an advance to the extent of Rs.18,37,062 was received by the assessee and a Circu-lar was also issued by the State Government to various Departments to make purchases of the vehicles required by them from the assessee. Because of the advance received from the Government, the assessee was able to save Rs.45,000 as bank interest during the year. It was also noticed that the sales shot up substantially. On September 4, 1961 the assessee made a deposit of Rs.5 Lakhs consequent upon a Resolution of the Board of Directors passed about 6 weeks before after a state-ment made by the Chairman during the Board meeting that the Gov-ernment had approached him to subscribe to the Government Loan and that the Company should do so as good orders could be expected. The purchase of the loan was approved by the Board of Directors and was ratified in the Annual General Meeting of the shareholders held on December 31, 1961. The Appellate Tribunal found that having regard to the sequence of events and the close proximity of the invest-l)lent with the receipt of Government orders the conclusion was ines- E F G H A B c D E F G 212 capable that the investment was made in order to further the sales of the assessee and boost its business. In the circumstances, the Appel-late Tribunal held that the investment was made by way of commercial expediency for the purpose of carrying on the assessee's business and that therefore, the loss suffered by the assessee on the sale of the investment must be regarded as a revenue loss. We are .of opinion that the Appellate Tribunal is right. The.High Court, as has been mentioned, re-examined the facts on the record and found that the investment was not connected with the orders placed by. the Govermnent with the assessee and the advance payment made by the Government Departments to the asses-see, and it was in that context that the High Court held that the investment in the Loan was a capital asses! and the loss was a capital loss. The High Court took the view that the investment was of endur-ing benefit to the assessee and therefore it could not be allowed. We find it difficult to hold that an enduring benefit was brought about by the assessee investing in the Loan. So far as orders from the Govern·-ment Departments were concerned the material on record shows that .on August 30, 1961 it was decided to purchase 16 jeeps, 8 trucks and 4 one-tonne pick-up vans. There is nothing to show that there was any reason for the asscssee to hold on to the investment in the loan indefi-nitely. There was no enduring advantage. Accordingly we hold that the investment did not bring in an asset of a capital nature, and that in the circumstances of the case the loss suffered by the assessee was a revenue loss and not a capital loss. It was held by the Orissa High Court in Commissioner of Income-tax v. Industry and Commerce En-terprises (P) Ltd., [1979] 118 ITR 606 and by the Madras High Court in Additional Commissioner of Income-tax, Madras-II v. B.M.S. (P) Ltd., [1979] 119 ITR 321 and again in Commissioner of Income-tax, Tamil Nadu-V v. Dhandayuthapani Foundry (P) Ltd, [1980] 123 ITR 709, that where Government bonds or securities were purchased by the assessee with a view to increasing his business with the Govern-ment or with the object of retaining the goodwill of the authorities for the purpose of his business, the loss incurred on the sale of such bonds or securities was allowable as a business loss. We hold that the High Court has erred in the view taken by it and that the Tribunal was right in allowing the appeal. j Case: PATNAIK & CO. LTD. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, ORISSA [[1986] 3 S.C.R. 207] (1986) We hold that the High Court has erred in the view taken by it and that the Tribunal was right in allowing the appeal. j In the result the appeal is allowed, the judgment of the High Court is set aside and inasmuch as the loss is a revenue loss the question referred to the High Court is answered in favour of the asses-see and against the Revenue. The assessee is entitled to its costs of this appeal. S.R. Appeal allowed. A B