Poonjabhai Varmalidas v. Commissioner Of Income Tax, Ahmedabad

Case: POONJABHAI VARMALIDAS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, AHMEDABAD [[1990] SUPP. 2 S.C.R. 206] (1990) | | | + |ee ¥|po | } | 19. wrt afore areal AA adi athe ana cedt F ake AAT sy oTSi aey xsrae at gfe % fre 1987 st fda xo 1 caraleqaa Fear rat g |aredia ds afgar at are 34 % ara ofoa ardaarel alt faedaa Paras(fraren) afafray,1985 % ala ate arediaas afearst are 34,436/149, 449, 143 att 148 % are afea aredta ae afar st ate 302 %afta gat & adtarfaat at atefate att esree aqrea feu ma g| ata Hartatc fredun featsatt afafaan, 1985 Ft are 3 (2) (ii) & ada grea oemeas Aeflarar ay atefafe ae eee Ft wt ager fear stargt atagia ois faq angi, wa ae fa fae er araade A gael arawaTaTTata| | aia AA at Ts , 4 Ci | [1991] 2 3H fo To 285TAVATS ATATETA | 7 TT a | AAET AAR, AAAS<9 maga, 1990 . | | “ FAto Mo Ho Gens ale ato Ao ARTA | saat afafian, 1961 (1961 et 43)—ee 36(1)(vii) ae41(4) [agafsa araae afafaaa, 1922 st aret10 (2) (xi) att ATTay ufutaan, 1897 (1897 #r 10) st are 24] —walall— gaa aa1922 % afafaaa wt aver 10(2)(xi) & APATe By Gla Brel 1s THAoicant et ga wade & fareaa B qearay ayet— sea wea 1961 % afafaaa &are 41 (4) & aaeare STA Co iD ei| yaa Tet ATATAA & un dt facia F sATTT ETT a aiet let atnef at araat % faaifedy we arst WAIT fasta ay i964-6 5;1965-66 afte 1967-68 & 1 gataa ant & fratfedt a afara THe orca wTff ate saat ataat afufaaa, 1961 ayare 41(4) % adit faatzo featgat ar 1 faifedt at cette 4g dt fe ga 7t 1961 % afafaan a are 41(4)Morena frat ae frat at anat ar aaife F cae at 1959-60 F gat iean y are as ala 7 STAwe Al AT Tah FT Herat Hara BY GAT AA : . | weary rararera fret aferet [1991] 2 ao fio qo — | Rt araee ahrere ara arige at fear war at, ae} araact ata® | aa ate afreer gre ATT at frat war aTfraifel ararea ga Tag a cat ata a war ar frat seq waa ar ara sea Prat var at ate sak:oherrreaet ag eeiter Stag at fe T cH va mae gir BE a Ta 1969 at“ereafafaaaet are 41(4) & ardter ararae & fav fanteoite wat oft aaifs ag araae afafran, 1922 (1922 at afafran) at are 10(2){xi) % walamre at ot frets agave var wal a sia eo Re F q-atyere fear wat art ga aeiter at ararne aficnrey gre WATT BT feat war arfraten& stat Bt archer aaa aged are gfe ex et 7S ot 1 faeaifeatSrer art artiet fae ora oe afepco A faaifeal at eee ay TABIT HU BTag afufaaifea fear fe gat wat at 1961 % afafram at are 41(4) &eda st agh ama or waarar afr ag 1922 & afefaam atarat 10(2)(xi) & agate 1959-60 % aE Glt seit we wHal FY Hae AUTvel at at oa ae afefian sada Far 1 ws fade ae wea aaa} qeafafeatfer fear fe swana wae gana ast & fac 1961 & afafraa atarer 41(4) % aeita fratfedt at ee aha ang at sama et ¥ ofwa cauore abe ot, aagare frei seat et sea earqeg are fauifwt & fag ateTeusedfaare & ga X vax feat var art aa: geaay vara Hf atte att Latta a ares wea gz,| | | . ° oo , } . | _ | oa afufratica—1922 % afafiae ait aret 10(2)(xi), 1961 & afafiar at amet 36(1) (7), 36(2) ate 41(4) & anfaqas el .8a sare frefaa-arer 10(2)(xi) afta area 2 fred ga: afafiafea ater 36(1) (7),36(2) ate 41(4) & wea aaface F 1 ofeormeareq wae aa 1920 eoafafram at are 10(2)(xi) & agare felt ante are a2 wa ta fer ay& a araae afrard set ales ar salt Heat & aa fr 4% 1961 & afafaayat@ amet 36(1)(vii)& afafrara oe Heart ga sere aay uae eat & aaa lag are sree (2) F eral F sega ey wafay 1961at dat &are aatq 36(1)(vii) ae 36(2) 1922 & afefare at arer 10(2)(xi) &al even § att aa drat areal at a fat odeRB ded F AIT-ATT FST|crear fora aftr wart scat at as ara ste feat war ar VARTA ATT.ae afafaaa, 1897 at ai 24 at sa FH wey Gt 1922 & afafaay at7are 10(2)(xi) & are fear qar gane anda, fra dad X gerne acoaware srt fear war ar, 1961 % afefeay at are 36(1)(vij) & arta PeatTAT AT AAT StatFale Rar aida va afafray aT aver 41(4) & arateareata area F 1 tat we at sya ao az aya a7 2, 1961Fafafram at arer 41(4) & sadam aa Fak eafac va soar = aqaresai fafataee ‘enfaaa’ at tar ae ac Rms (dr 7) . | : » 4 . : \ datas aAlata Fo TINT aya, agAarare [Faro Wlrat] 4. fafegee: faa | | qt [1964] [1964] 53 argo do ato 250:AMT AIARA, MATA TATA wRATA eas Faz fafaes.3 | farfaer ardtett aftremnfcat : 1976 at fafaer amit wo 1431-33 (grat). ° Case: POONJABHAI VARMALIDAS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, AHMEDABAD [[1990] SUPP. 2 S.C.R. 206] (1990) POONJABHAI VARMALIDAS A v. COMMISSIONER OF INCOME TAX, AHMEDABAD OCTOBER 9. 1990. B [T.K. THOMMEN AND R.M. SAHA!. JJ.] Income Tax Act, 1922: S. !0(2)(xi)!lncome Tax Act, 1961: "" 36( /)(vii), 36(2) and 41(4): Bad debts written off subsequentlv recovered-Business discontinued-Amounts whether assessable to tax. c Section 10(2)(xi) of the Income Tax Act, 1922 provided for deduc-c tion of bad and doubtful debts. The proviso thereto laid down that if the amount ultimately recovered on any such debt was greater than the difference between the whole debt and the amount allowed the excess shall be deemed to be a profit of the year in which it was recovered. These provisions were re-enacted in the Income Tax, Act, 1961 as D s. 36(l)(vii) provides, subject to the provisions of sub-s. (2), for deduc-tion of amount of any debt established to have become a bad debt in the previous year, whereas s. 41(4) provides for bringing to tax amounts of such bad debts, if recovered subsequently, as the income of the previous year in which it was recovered, -~hether the business in r~spect of which the deduction bad been allowed was in existence in that year or not. E Certain amounts which bad been allowed to be written off as bad debts in terms of s. 10(2)(xi) of the Income Tax Act, 1922 in the year 1959-60, but subsequently received by the assessee were sought to be brought to tax in the assessment years 1964-65, 1965-66 and 1967-68 under s. 41(4) oftbe Income Tax Act, 1961. The assessee's business bad F discontinued prior to the relevant years of recovery of the amounts. The orders of assessment were confirmed by the Appellate Assistant Com-missioner. The Tribunal, however, held that the amounts could not be taxed under s. 41(4) of the 1961 Act for that section bad no application to amounts written off in 1959-60 in terms of s. 10(2)(xi) of the 1922 Act when it was in force. G On a reference, the High Court held that the amounts in question were includible in computing the taxable income of the assessee in respect of the relevant years under s. 41(4) of the 1961 Act. It took the view that there was no inconsistency between the relevant provisions of the two enactments and that s. 24 of the General Clauses Act, 1897 was H attracted as a result of which the order in terms of which the amounts (, had been written off was deemed to have been made under the re-enacted provisions, as contained ins. 36(l)(vii). In these appeals by certificate, it was contended for the appellant that the relevant provisions of the 1922 Act and 1961 Act were not in pari materia, that s. 41(4) would he attracted only where the had debt had been written off in terms of s. 36(l)(vii), and that what has been allowed as a deduction in terms of s. 10(2)(xi) of the 1922 Act could not on recovery he brought to tax under s. 41(4) of the 1961 Act, unless the business itself had continued to exist at the time of recovery. Dismissing the appeals, the Court, HELD: I. If the amounts had been received prior to the repeal of the 1922 Act the entire transaction would have been covered by the provisions of section 10(2)(xi) of the Act, and the business having been discontinued prior to the relevant years of receipt, these amounts would not have been taxable. [209H; 210A] Commissioner of Income Tax, Madras v. Express Newspapers Ltd., 53 ITR 250 referred to. 2.1 The effect of section 24 of the General Clauses Act, 1897, in so far as it is material, is that where the repealed and re-enacted provi-sions are not inconsistent with each other, any order made under the repealed provisions wonld be deemed to be an order made under the re-enacted provisions. [212B] Case: POONJABHAI VARMALIDAS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, AHMEDABAD [[1990] SUPP. 2 S.C.R. 206] (1990) ਪ ੂੰਜਭਾਈਵਰਮਾਲੀਦਾਸ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨਕਰ, ਅਮਿਮਦਾਬਾਦਕਮਮਸ਼ਨਰ 9 ਅਕਤ ਬਰ 1990 [ਟੀ.ਕੇ. ਥੌਮਨਅਤੇਆਰ.ਐਮ. ਸਿਾਈਜੇਜੇ] ਆਮਦਨਕਰਐਕਟ, 1922: ਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਆਮਦਨ ਟੈਕਸਐਕਟ, 1961: ਧਾਰਾ 36(1)(vii), ਧਾਰਾ 36(2) ਅਤੇਧਾਰਾ 41(4): ਬਾਅਦਕੀਤੇਗਏਮਾੜੇਕਰਜੇ - ਕਾਰੋਬਾਰਬੰਦ - ਜੋਟੈਕਸਲਈਵ ਿੱਚਮੁਆਫ਼ਰਕਮਾਂਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗਹਨ। ਆਮਦਨਕਰਐਕਟ, 1922 ਦੀਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਮਾੜੇਅਤੇਕਰਵਜਆਂਦੀਕਟੌਤੀਲਈਕੀਤੀਗਈਹੈ।ਸਿੱਕੀਪ੍ਰਦਾਨਇਸਦੇਪ੍ਰਾ ਧਾਨਵ ਿੱਚਇਹਵਕਹਾਵਗਆਹੈਵਕਜੇਕਰਵਕਸੇ ੀਅਵਜਹੇਕਰਜੇ 'ਤੇਅੰਤਵ ਿੱਚ ਸੂਲੀਗਈਰਕਮਪ੍ੂਰੇਕਰਜੇਅਤੇਮਨਜੂਰਰਕਮਵ ਚਕਾਰਅੰਤਰਤੋਂ ਿੱਧਸੀਤਾਂ ਾਧੂਨੂੰਉਸਸਾਲਦਾਲਾਭਮੰਵਨਆਜਾ ੇਗਾਵਜਸਵ ਿੱਚਇਸਨੂੰ ਸੂਵਲਆਵਗਆਸੀ।ਇਹਨਾਂਉਪ੍ਬੰਧਾਂਨੂੰਆਮਦਨਕਰਐਕਟ, 1961 ਵ ਿੱਚਧਾਰਾ 36(1)(vii) ਦੇਉਪ੍ਬੰਧਾਂਦੇਅਧੀਨਦੁਬਾਰਾਲਾਗੂਕੀਤਾਵਗਆਸੀ। (2), ਸਾਲਮਾੜੇਕਰਜਬਦਲਣਲਈਵਕਸੇ ੀਵਪ੍ਛਲੇਵ ਿੱਚਵ ਿੱਚਸਥਾਵਪ੍ਤਕਰਜੇਦੀਰਕਮਦੀਕਟੌਤੀਲਈ, ਜਦੋਂਵਕਧਾਰਾ 41(4) ਅਵਜਹੇਮਾੜੇਕਰਵਜਆਂਦੀਰਕਮਨੂੰਟੈਕਸਵ ਿੱਚਵਲਆਉਣਦੀਵ ਸਥਾਕਰਦੀਹੈ, ਜੇਕਰਬਾਅਦ ਸੂਲਕੀਤੀਹੈ, ਸਾਲਦੀਆਮਦਨਦੇਵਜਸਵ ਿੱਚਜਾਂਦੀਤਾਂਵਪ੍ਛਲੇਰੂਪ੍ਵ ਿੱਚਵ ਿੱਚਇਸਨੂੰ ਸੂਵਲਆਵਗਆਸੀ, ਭਾ ੇਂਉਹਕਾਰੋਬਾਰਵਜਸਦੇਸੰਬੰਧਵ ਿੱਚਕਟੌਤੀਦੀਆਵਗਆਵਦਿੱਤੀਗਈਸੀ, ਉਸਸਾਲਸੀ। ਮੌਜੂਦਜਾਂਨਹੀਂ ਕੁਝਰਕਮਾਂਵਜਨਹਾਂਨੂੰਆਮਦਨਕਰਐਕਟ, 1922 ਦੀਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਦੇਅਨੁਸਾਰ 1959-60 ਵ ਿੱਚਮਾੜੇਕਰਵਜਆਂ ਜੋਂਮੁਆਫ਼ਕਰਨਦੀਇਜਾਜਤਵਦਿੱਤੀਗਈਸੀ, ਪ੍ਰਬਾਅਦਵ ਿੱਚਅਸੈਸੀਦੁਆਰਾਪ੍ਰਾਪ੍ਤਹੋਈਆਂ, ਨੂੰਅਸੈਸਰੀਸਾਲਾਂ1964-65, 1965-66 ਅਤੇ 1967-68 ਆਮਦਨਕਰਐਕਟ, 1961 ਦੀਧਾਰਾ 41(4) ਦੇਤਵਹਤਟੈਕਸਵ ਿੱਚਵ ਿੱਚਵਲਆਉਣਦੀਮੰਗਕੀਤੀਗਈਸੀ।ਅਸੈਸਰੀਦਾਕਾਰੋਬਾਰਰਕਮਾਂਦੀ ਸੂਲੀਦੇਸੰਬੰਵਧਤਸਾਲਾਂਤੋਂਪ੍ਵਹਲਾਂਬੰਦਹੋਵਗਆਸੀ।ਦੇਦੀਸਹਾਇਕਕਵਮਸਨਰਦੁਆਰਾਕੀਤੀਗਈਸੀ।, ਮੁਲਾਂਕਣਆਦੇਸਾਂਪ੍ੁਸਟੀਅਪ੍ੀਲੀਹਾਲਾਂਵਕਵਟਰਵਬਊਨਲਨੇਵਕਹਾਵਕ 1961 ਦੇਐਕਟਦੀਧਾਰਾ 41(4) ਦੇਤਵਹਤਰਕਮਾਂ 'ਤੇਟੈਕਸਨਹੀਂਲਗਾਇਆਜਾਸਕਦਾਸੀਅਤੇ 1959-60 1922 ਦੇਐਕਟਦੀਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਦੇਅਨੁਸਾਰਇਹਲਾਗੂਸੀ, ਹੀ 'ਤੇਵ ਿੱਚਜਦੋਂਉਦੋਂਤੋਂਇਹਨਾਂਕੋਈਅਰਜੀਜਾਸਕਦੀ।ਨਹੀਂਵਦਿੱਤੀ ਹ ਾਲੇ 'ਤੇ, ਹਾਈਕੋਰਟਨੇਵਕਹਾਵਕਸ ਾਲ 1961 ਦੇਐਕਟਦੀਧਾਰਾ 41(4) ਦੇਤਵਹਤਸਬੰਧਤਇਿੱਕਵ ਿੱਚਰਕਮਾਂਦੇਸੰਬੰਧਦੀਟੈਕਸਯੋਗਆਮਦਨਦੀਗਣਨਾਕਰਨਸਾਮਲਸਨ।ਇਸਨੇਇਹਸਾਲਾਂਵ ਿੱਚਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾਵ ਿੱਚਵ ਚਾਰਵਲਆਵਕਦੇਸੰਬੰਵਧਤਕੋਈਅਸੰਗਤਤਾਸੀਅਤੇਜਨਰਲਕਲਾਜਐਕਟ, ਦੋ ਾਂਕਾਨੂੰਨਾਂਉਪ੍ਬੰਧਾਂਵ ਿੱਚਨਹੀਂ1897 ਦੀਧਾਰਾ 24 ਨੂੰਆਕਰਵਸਤਕੀਤਾਵਗਆਸੀਵਜਸਦੇਨਤੀਜੇ ਜੋਂਉਹਆਦੇਸਵਜਸਦੇਸੰਦਰਭਵ ਿੱਚਰਕਮਾਂਨੂੰ ਪੀ. ਵਰਮਾਲੀਦਾਸ ਬਨਾਮ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਰਾਈਟਬੰਦ ਕੀਤਾਵਗਆਸੀ, ਨੂੰਦੁਬਾਰਾਲਾਗੂਕੀਤੇਦੇਅਧੀਨਕੀਤਾਵਗਆਮੰਵਨਆਵਗਆਸੀ, ਵਕਉਪ੍ਬੰਧਾਂਵਜ ੇਂਧਾਰਾ 36(1)(vii) ਸਾਮਲਹੈ। ਵ ਿੱਚ ਸਰਟੀਵਿਕੇਟਦੁਆਰਾ, ਇਹਦਲੀਲਗਈਸੀਵਕ 1922 ਐਕਟਅਤੇਇਹਨਾਂਅਪ੍ੀਲਾਂਵ ਿੱਚਅਪ੍ੀਲਕਰਤਾ ਿੱਲੋਂਵਦਿੱਤੀ1961 ਐਕਟਦੇਸੰਬੰਵਧਤਉਪ੍ਬੰਧ ਪ੍ੈਰੀਮੈਟੀਰੀਆਵ ਿੱਚਨਹੀਂਸਨ, ਵਕਧਾਰਾ 41(4) ਉਹਵਸਰਫ਼ਉੱਥੇਹੀਆਕਰਵਸਤਕਰੇਗਾਵਜਿੱਥੇਉਸਦਾਕਰਜਾ ਧਾਰਾ 36(1)(vii) ਦੇਰੂਪ੍ਵ ਿੱਚਵਲਵਿਆਵਗਆਹੋ ੇ, ਅਤੇਜੋ 1922 ਐਕਟਦੇਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਦੇਰੂਪ੍ਵ ਿੱਚਕਟੌਤੀ ਜੋਂਆਵਗਆਵਦਿੱਤੀਗਈਹੈ, ਉਹ 1961 ਐਕਟਦੇਧਾਰਾ 41(4) ਦੇਅਧੀਨਟੈਕਸਵ ਿੱਚਵਲਆਂਦੀਗਈਵਰਕ ਰੀ 'ਤੇਨਹੀਂਆਸਕਦਾ, ਜਦੋਂਤਿੱਕਵਕਕਾਰੋਬਾਰਿੁਦਵਰਕ ਰੀਦੇਸਮੇਂਮੌਜੂਦਨਾਹੁੰਦਾ। ਅਪ੍ੀਲਾਂਨੂੰਿਾਰਜਕਰਦੇਹੋਏ, ਅਦਾਲਤਨੇਿੈਸਲਾਸੁਣਾਇਆ: 1. ਜੇਕਰਰਕਮਾਂ 1922 ਦੇਐਕਟਨੂੰਰਿੱਦਕਰਨਤੋਂਪ੍ਵਹਲਾਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਹੋਈਆਂਹੁੰਦੀਆਂਤਾਂਸਾਰਾਲੈਣ-ਦੇਣਐਕਟਦੀਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਦੇਦੁਆਰਾਕ ਰਕੀਤਾ, ਅਤੇਦੇਸੰਬੰਵਧਤਬੰਦਉਪ੍ਬੰਧਾਂਜਾਂਦਾਕਾਰੋਬਾਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੀਸਾਲਾਂਤੋਂਪ੍ਵਹਲਾਂਕਰਵਦਿੱਤਾਜਾਂਦਾ, ਤਾਂਇਹਰਕਮਾਂਟੈਕਸਯੋਗਨਹੀਂਹੁੰਦੀਆਂ। [209H; 210A] ਆਮਦਨਕਰਕਵਮਸਨਰ, ਮਦਰਾਸਬਨਾਮਵਲਮਵਟਡ, 53 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 250 ਦਾਐਕਸਪ੍ਰੈਸਵਨਊਜਪ੍ੇਪ੍ਰਜਹ ਾਲਾਵਗਆਹੈ।ਵਦਿੱਤਾ 2.1 ਜਨਰਲਕਲਾਜਐਕਟ, 1897 ਦੀਧਾਰਾ 24 ਦਾ, ਇਹਹੈ, ਇਹਹੈਵਕਕੀਤੇਪ੍ਰਭਾ ਵਜਿੱਥੋਂਤਿੱਕਸਮਿੱਗਰੀਵਜਿੱਥੇਰਿੱਦਗਏਅਤੇਦੁਬਾਰਾਲਾਗੂਕੀਤੇਗਏ ਉਪ੍ਬੰਧਇਿੱਕਦੂਜੇਨਾਲਅਸੰਗਤਨਹੀਂਹਨ, ਰਿੱਦਕੀਤੇਗਏਉਪ੍ਬੰਧਾਂਦੇਅਧੀਨਕੀਤਾਵਗਆਕੋਈ ੀਆਦੇਸਮੁੜਲਾਗੂਕੀਤੇਗਏਦੇਅਧੀਨਕੀਤਾਵਗਆਆਦੇਸਮੰਵਨਆਜਾ ੇਗਾ। [212B] ਉਪ੍ਬੰਧਾਂ 2.2 1922 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2)(xi) 1961 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 36(1)(vii), 36(2) ਅਤੇ 41(4) ਦੇ ਰਾਬਰ ਹੈ। ਇਸ ਤਰਹਾਂ ਰਿੱਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਇਿੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਧਾਰਾ ਹੈ ਵਜਸ ਵ ਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀਆਂ ਾਂ 36(1)(vii), 36(2) ਅਤੇ 41(4) ਦੇ ਤਿੱਤ ਸਾਮਲ ਹਨ, ਨਤੀਜੇ ਜੋਂ, ਜਦੋਂ 1922 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਿੱਕ ਆਰਡਰ ਦੁਆਰਾ ਇਿੱਕ ਕਰਜਾ ਮੁਆਫ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਵਧਕਾਰੀ ਉਹੀ ਸਕਤੀ ਰਤਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ 1961 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 36(l)(vii) ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ 'ਤੇ ਰਤਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਦੋ ੇਂ ਵ ਸਥਾ ਾਂ ਇਿੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹਨ। ਧਾਰਾ 36(l)(vii) ਉਸ ਧਾਰਾ ਦੇ ਉਪ੍-ਧਾਰਾ (2) ਦੇ ਉਪ੍ਬੰਧਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, 1961 ਐਕਟ ਦੀਆਂ ਦੋ ੇਂ ਧਾਰਾ ਾਂ 36(1)(vii) ਅਤੇ 36(2), ਜੋ ਵਕ 1922 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਦੇ ਦੋ ਤਿੱਤ ਹਨ, ਨੂੰ ਇਿੱਕ ਆਦੇਸ ਦੇ ਹ ਾਲੇ ਨਾਲ ਇਕਿੱਠਾ ਪ੍ਵੜਹਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਵਜਸ ਦੇ ਤਵਹਤ ਕਰਜੇ ਮੁਆਫ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਨਰਲ ਕਲਾਜ ਐਕਟ, 1897 ਦੀ ਧਾਰਾ 24 ਦੀ ਰੋਸਨੀ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਮਰਪੋਰਟਾਂ [1990] ਪ ਰਕ 2 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. Case: POONJABHAI VARMALIDAS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, AHMEDABAD [[1990] SUPP. 2 S.C.R. 206] (1990) . | : » 4 . : \ datas aAlata Fo TINT aya, agAarare [Faro Wlrat] 4. fafegee: faa | | qt [1964] [1964] 53 argo do ato 250:AMT AIARA, MATA TATA wRATA eas Faz fafaes.3 | farfaer ardtett aftremnfcat : 1976 at fafaer amit wo 1431-33 (grat). ° ACAAAS SET eqTATAT H 1974 F araHr faa Ho 129 ate 168 Farta 27-2-1976 % facta ate arden H HATTA GIT Higa FT TE aire | adterit aie aieaaa Fo wae TRa att To WHoaarte aan gat atfeat att|qeaatae aqaatt wae Flo ATAAT, Ho Glo WATT.|are gat wo quran| cara at fasta rato Eto Ho ateAA A feat 1 | soto MERA —AaHe HII, TAWA TATA Talay Areteral Fyet sea arava & ue at fara & fees TAIT Mat F ANA HEAT FyTe G1 av araet H faatfedt ce et et TeATT faaizr ag 1964-65,1965-66 az 1967-68 & 1adaa ga aut F faaifedt 4 afore He oteag ay“ef atte gaat arent afafaaa, 1961 (fae eat gay TTT 1961 sr afir-faam et wate) at earer 41(4)3% aed fate fear var are Pretec atadie ve at fa va ot 1961 & afafran at ‘ane 41(4) & ata frateo aayFrat or anata aalfeF Tee ad 1959-60 % sat MAT Ma F rey asagi har a we ak ate ge selet F far sat aa at cafe arte Fatarat afrara get ATAAT ae fear mat UT, Ae A AH ANA To 673- (aamarara) farts 12-7-1963 % araet adie afaaen sre Fae HT farts 12-7-1963 % araet adie afaaen sre Fae HT 12-7-1963 % araet adie afaaen sre Fae HT % araet adie afaaen sre Fae HT araet adie afaaen sre Fae HT adie afaaen sre Fae HT afaaen sre Fae HT sre Fae HT Fae HT HTfear wat att fratfedd ar arate sa ga ae Beet aa gt Tar aT frat saacay pT FYE wT grer Feat WaT AT ATT sam afuravaeg ag aciet et 7s otfe x at aa sia ge alae 1961 % afafsay sy aru 41 (4) & areftararaats fau farateita aat ft aalfn ag are aTTHTafafaaa, 1922(1922 at afafraa) at are 10(2)(xi)® anfavas vet at frat aqaregaa WHT HT Sa ET H WTA aT Gla Stet feat Tay aT | aa aes BY TTTagfireorat BIRT ATHAT BT fear war aT aT SAT THA TT HT aT fear qaT BIRT ATHAT BT fear war aT aT SAT THA TT HT aT fear qaT ATHAT BT fear war aT aT SAT THA TT HT aT fear qaT BT fear war aT aT SAT THA TT HT aT fear qaT fear war aT aT SAT THA TT HT aT fear qaT war aT aT SAT THA TT HT aT fear qaT aT aT SAT THA TT HT aT fear qaT aT SAT THA TT HT aT fear qaT SAT THA TT HT aT fear qaT THA TT HT aT fear qaT TT HT aT fear qaT HT aT fear qaT aT fear qaT fear qaT qaT ary fastaanda FYater arTH ATYAT ATT qfte FX ay 7 att fraifedtgran att atta Pee a oe afer F fratfeat at citer at eatery HT BTgaaed afafqatfca St adalat fear fe AT saa aAHaT wart AT, 7 1961quifa &ag afafrar 1922 at % are afafian 41(4) at &1 (1976] 105 Gifo eto Alto 388.aoe 676 (aamarara) farts 12-7-1963 % araet adie afaaen sre Fae HT farts 12-7-1963 % araet adie afaaen sre Fae HT 12-7-1963 % araet adie afaaen sre Fae HT % araet adie afaaen sre Fae HT araet adie afaaen sre Fae HT adie afaaen sre Fae HT afaaen sre Fae HT sre Fae HT Fae HT HT | agfireorat BIRT ATHAT BT fear war aT aT SAT THA TT HT aT fear qaT BIRT ATHAT BT fear war aT aT SAT THA TT HT aT fear qaT ATHAT BT fear war aT aT SAT THA TT HT aT fear qaT BT fear war aT aT SAT THA TT HT aT fear qaT fear war aT aT SAT THA TT HT aT fear qaT war aT aT SAT THA TT HT aT fear qaT aT aT SAT THA TT HT aT fear qaT aT SAT THA TT HT aT fear qaT SAT THA TT HT aT fear qaT THA TT HT aT fear qaT TT HT aT fear qaT HT aT fear qaT aT fear qaT fear qaT qaT ary S| fasta | f : | | . ater 10(2)(xi) & agare 1959-60 Hae ard ert ae weal at wad aryaat ald at wa ag afafaaa sada Hoar fade fae ma gt yeaoaug afafaatfca fat fe ssana wae gaara act & fw 1961 % afafean atata 41(4) & aeita fratfedt at at ata ara at daar awa F afra faemy ater at| aagare fafa sweat ar sea eqrarag are fratfeat % fares atxuses fant Scat F at feat wat ar| aa: sega arate at TE F 4g, 1922 % afaftan ay arer 10(2)(xi) ga sate F— 10, BIRTTR—(1) (2) faeafafad act & tt F qeare Va grag ate afcafseray ayaarmAay Ht TTI TatI—; Case: POONJABHAI VARMALIDAS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, AHMEDABAD [[1990] SUPP. 2 S.C.R. 206] (1990) Commissioner of Income Tax, Madras v. Express Newspapers Ltd., 53 ITR 250 referred to. 2.1 The effect of section 24 of the General Clauses Act, 1897, in so far as it is material, is that where the repealed and re-enacted provi-sions are not inconsistent with each other, any order made under the repealed provisions wonld be deemed to be an order made under the re-enacted provisions. [212B] 2.2 Section 10(2)(xi) of the 1922 Act is equivalent to sections 36(1)(vii), 36(2) and 41(4) of the 1961 Act. The repealed section 10(2)(xi) is thus a composite section containing the ingredients of the re-enacted sections 36(1)(vii), 36(2) and 41(4), Consequently, when a debt is writ-ten off by an order in terms of section 10(2)(xi) 'of the 1922 Act, the Income Tax Officer exercises the same power as he would have exercised on the enactment of section 36(l)(vii) of the 1961 Act. These two provi-sions are, therefore, consistent with each other. Section 36(l)(vii) is subject to the provisions of sub-section (2) of that section. Therefore, both sections 36(1)(vii) and 36(2) of the 1961 Act, being two of the ingredients of section 10(2)(xi) of the 1922 Act, must be read together with reference to an order under which debts had been written off. Accordingly, in the light of section 24 of the General Clause Act, 1897, the relevant order made under section 10(2)(xi) of the 1922 Act with reference to which the debt in question had been written off, would be A B c D deemed to be an order made nnder section 36(l)(vii) of the 1%1 Act and A such order is what is contemplated under section 41(4) of that Act. Any amount which is recovered on any such debt is attracted by the provi-sions of section 41(4) of the 1961 Act and is, therefore, chargeable to tax in terms of that sub-section to the extent of the 'excess' specified therein. [212C-G] B CIVIL APPELLATE JURISDICTION: Civil Appeal Nos. 143 I-33(NT) of 1976. c Appeals by Certificate from the Judgment and Order dated 7.7.2.1976 of· the Ahmedabad High Court in Income Tax Reference Nos. 129 and 168 of 1974. J.H. Parekh, P.H. Parekh and Ms. Shalini Soni, for the Appellant. S.C. Manchanda. K.P. Bhatnagar and Ms. A. Subhashini for the D Respondent. ' The Judgment of the Court was delivered by THOMMEN, J. These appeals under certificate arise from the common judgment of the High Court of Gujarat in the Commissioner E of Income Tax, Gujarat Ill v. Poonjabhai Vamna/idas, 105 ITR 388 Gu j. The assessee is the same in all the cases. The assessment years in question are 1964-65. 1965-66 and 1967-68. In the relevant previous vears. the assessee received certain amounts and thev were assessed ~nder section 4 I( 4) of the Income Tax Act, 1961 (her~inafter referred to as the .. 1961 Act"). The contention of the assessee was that he was F not assessable under section 41(4) of the 1961 Act because these amounts had been written off as bad debts in the•year 1959-60 and his claim for deduction, though initially disallowed by the Income Tax Officer. was subsequently allowed by the Income Tax Appellate Tri-bunal in l.T.A. Nos. 673-676 (AHD) dated 12.7. 1963. The business of the assessee had discontinued prior to the previous year in which any G part of the amount was received, and consequently, it was contended. these amounts when received were not assessable to income-tax under section 41(4) of the 1961 Act as that section was not in pari materia with section I0(2)(xi) of the Income Tax Act, 1922 (' 1922 Act') in terms of which the amounts had been written off as bad detbts. This contention was rejected by the Income Tax Officer and the amounts H were brought to,tax. The orders of assessment were confirmed by the H Case: POONJABHAI VARMALIDAS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, AHMEDABAD [[1990] SUPP. 2 S.C.R. 206] (1990) ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਮਰਪੋਰਟਾਂ [1990] ਪ ਰਕ 2 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. ਵ ਿੱਚ, 1922 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਸੰਬੰਵਧਤ ਆਦੇਸ ਵਜਸ ਦੇ ਹ ਾਲੇ ਨਾਲ ਸ ਾਲੀਆ ਕਰਜਾ ਮੁਆਫ਼ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਸੀ, ਨੂੰ 1961 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 36(1)(vii) ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਆਦੇਸ ਮੰਵਨਆ ਜਾ ੇਗਾ ਅਤੇ ਅਵਜਹਾ ਆਦੇਸ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 41(4) ਦੇ ਅਧੀਨ ਵ ਚਾਵਰਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਕਸੇ ੀ ਅਵਜਹੇ ਕਰਜੇ 'ਤੇ ਸੂਲੀ ਜਾਣ ਾਲੀ ਕੋਈ ੀ ਰਕਮ 1961 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 41(4) ਦੇ ਉਪ੍ਬੰਧਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਕਰਵਸਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਉਪ੍-ਧਾਰਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਵ ਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ' ਾਧੂ' ਦੀ ਹਿੱਦ ਤਿੱਕ ਟੈਕਸ ਲਗਾਉਣ ਯੋਗ ਹੈ। [212C-G] ਵਸ ਲਅਵਧਕਾਰਿੇਤਰ: ਵਸ ਲਨੰਬਰ 143 1-33(ਐਨ.ਟੀ.) ਦੇ 1976 ਅਪ੍ੀਲਅਪ੍ੀਲ ਇਨਕਮਟੈਕਸਰੈਿਰੈਂਸਵ ਿੱਚਅਵਹਮਦਾਬਾਦਹਾਈਕੋਰਟਦੇ 27.2.1976 ਦੇਿੈਸਲੇਅਤੇਆਦੇਸਤੋਂਸਰਟੀਵਿਕੇਟਦੁਆਰਾ 129 ਅਤੇ 168 ਦੇ 1974।ਅਪ੍ੀਲਾਂ ਨੰਬਰ ਜੇ.ਐਚ. ਪ੍ਾਰੇਿ, ਪ੍ੀ.ਐਚ. ਪ੍ਾਰੇਿਅਤੇਸਰੀਮਤੀਸਾਵਲਨੀਸੋਨੀ, ਅਪ੍ੀਲਕਰਤਾਲਈ। ਐਸ.ਸੀ. ਮਨਚੰਦਾਕੇ.ਪ੍ੀ. ਭਟਨਾਗਰਅਤੇਸਰੀਮਤੀਏ. ਸੁਭਾਵਸਨੀ, ਪ੍ਰਤੀ ਾਦੀਲਈ। ' ਅਦਾਲਤਦਾਿੈਸਲਾਥੌਮਨ, ਜੇ. ਦੁਆਰਾਵਗਆਸੀ।ਵਦਿੱਤਾ ਸਰਟੀਵਿਕੇਟਅਧੀਨਇਹਗੁਜਰਾਤਹਾਈਕੋਰਟਦੇਆਮਦਨਕਰਕਵਮਸਨਰ, ਗੁਜਰਾਤਇਲੀਨੋਇਸਬਨਾਮਅਪ੍ੀਲਾਂਪ੍ੁੰਜਾਭਾਈ ਾਮਨਲੀਦਾਸ, 105 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 388 ਗੁਜਰਾਤਵ ਿੱਚਸਾਂਝੇਿੈਸਲੇਤੋਂਉਤਪ੍ੰਨਹੁੰਦੀਆਂਹਨ।ਸਾਰੇਮਾਮਵਲਆਂਵਜਹਾਹੈ। ਸਾਲ 1964-65 ਹਨ। 1965-66 ਅਤੇ 1967-ਵ ਿੱਚਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾਇਿੱਕੋਪ੍ਰਸਨਵ ਿੱਚਮੁਲਾਂਕਣ68।ਸੰਬੰਵਧਤਵਪ੍ਛਲੇ ਸਾਲਾਂਵ ਿੱਚ।ਅਸੈਸੀਨੂੰਕੁਝਰਕਮਾਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਹੋਈਆਂਅਤੇਉਹਨਾਂਦਾਮੁਲਾਂਕਣਆਮਦਨਕਰਐਕਟ, 1961 (ਇਸਬਾਅਦ .. 1961 ਐਕਟ" ਜਾਵਣਆਹੈ) ਦੀਧਾਰਾ 41(4) ਦੇਤਵਹਤਕੀਤਾਵਗਆ।ਤੋਂ ਜੋਂਜਾਂਦਾਅਸੈਸੀਦਾਤਰਕਇਹਸੀਵਕਉਹ 1961 ਐਕਟਦੀਧਾਰਾ 41(4) ਦੇਤਵਹਤਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗਨਹੀਂਸੀਵਕਉਂਵਕਇਹਨਾਂਰਕਮਾਂਨੂੰ 1959-60 ਵ ਿੱਚਮਾੜੇਕਰਵਜਆਂ ਜੋਂਵਲਿਵਦਿੱਤਾਵਗਆਸੀਅਤੇਕਟੌਤੀਲਈਉਸਦੇਦਾਅ ੇਨੂੰ, ਹਾਲਾਂਵਕਸੁਰੂਆਮਦਨਕਰਅਵਧਕਾਰੀਦੁਆਰਾਅਸ ੀਕਾਰਕਰਵਗਆਸੀ।ਬਾਅਦਆਮਦਨਕਰਵ ਿੱਚਵਦਿੱਤਾਵ ਿੱਚਅਪ੍ੀਲਵਟਰਵਬਊਨਲਦੁਆਰਾਆਈ.ਟੀ.ਏ.ਨੰਬਰ 673-676 (ਏ.ਐੱਚ.ਡੀ.) ਵਮਤੀ 12.7. 1963 ਵ ਿੱਚਮਨਜੂਰੀਦੇਵਦਿੱਤੀਗਈਸੀ।ਅਸੈਸੀਦਾਕਾਰੋਬਾਰਸਾਲਬੰਦਹੋਵਗਆਸੀਵਜਸਰਕਮਦਾਕੋਈ ੀਵਪ੍ਛਲੇਤੋਂਪ੍ਵਹਲਾਂਵ ਿੱਚਵਹਿੱਸਾਪ੍ਰਾਪ੍ਤਹੋਇਆਸੀ, ਅਤੇਨਤੀਜੇ, ਇਹਦਲੀਲਗਈਸੀਵਕਹੋਣ ਾਲੀਆਂਇਹ 1961 ਐਕਟਦੀ ਜੋਂਵਦਿੱਤੀਪ੍ਰਾਪ੍ਤਰਕਮਾਂਧਾਰਾ 41(4) ਦੇਤਵਹਤਆਮਦਨ-ਟੈਕਸਦੇਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗਨਹੀਂਸਨਵਕਉਂਵਕਉਹਧਾਰਾਧਾਰਾਦੇਸਮਾਨਸਮਿੱਗਰੀਵ ਿੱਚਨਹੀਂਸੀ।ਆਮਦਨਕਰਐਕਟ, 1922 ('1922 ਐਕਟ') ਦੇ 10(2)(xi) ਵਜਸਦੇਸੰਦਰਭਵ ਿੱਚਰਕਮਾਂਨੂੰਮਾੜੇ ਪੀ. ਵਰਮਾਲੀਦਾਸਬਨਾਮਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. [ਥੋਮਨ, ਜੇ.] ਕਰਵਜਆਂ ਜੋਂ ਮਾਫ਼ਕਰਵਦਿੱਤਾਵਗਆਸੀ।ਇਸਦਲੀਲਨੂੰਆਮਦਨਕਰਅਵਧਕਾਰੀਨੇਰਿੱਦਕਰਵਦਿੱਤਾਅਤੇਰਕਮਾਂਨੂੰਟੈਕਸਵ ਿੱਚਵਲਆਂਦਾਵਗਆ।ਮੁਲਾਂਕਣਦੇਆਦੇਸਾਂਦੀਪ੍ੁਸਟੀਅਪ੍ੀਲੀਸਹਾਇਕਕਵਮਸਨਰਦੁਆਰਾਕੀਤੀਗਈ।ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾਦੁਆਰਾਅਿੱਗੇਅਪ੍ੀਲ 'ਤੇ, ਵਟਰਵਬਊਨਲਨੇਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾਦੇਤਰਕਨੂੰਸ ੀਕਾਰਕਰਦੇਹੋਏ, ਿੈਸਲਾਸੁਣਾਇਆਵਕ 1961 ਐਕਟਦੀਧਾਰਾ 41(4) ਦੇਤਵਹਤਰਕਮਾਂ 'ਤੇਟੈਕਸਨਹੀਂਲਗਾਇਆਜਾਸਕਦਾ, ਵਕਉਂਵਕਉਸਧਾਰਾਦਾ 1959-60 1922 ਐਕਟਦੀਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਦੇਸੰਦਰਭਕੋਈਲਾਗੂਸੀਇਹਲਾਗੂਵ ਿੱਚਵ ਿੱਚਨਹੀਂਜਦੋਂਸੀ।ਹ ਾਲੇ 'ਤੇ, ਹਾਈਕੋਰਟਨੇਵਕਹਾਵਕਸ ਾਲ 1961 ਐਕਟਦੀਧਾਰਾ 41(4) ਦੇਤਵਹਤਸੰਬੰਵਧਤਇਿੱਕਵ ਿੱਚਰਕਮਾਂਦੇਸੰਬੰਧਦੀਟੈਕਸਯੋਗਆਮਦਨਦੀਗਣਨਾਕਰਨਸਾਮਲਸਨ।ਗਏਸਾਲਾਂਵ ਿੱਚਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾਵ ਿੱਚਦਿੱਸੇਸ ਾਲਾਂਦੇਜ ਾਬਹਾਈਕੋਰਟਦੁਆਰਾਅਸੈਸਰੀਦੇਵ ਰੁਿੱਧਅਤੇਮਾਲੀਏਦੇਹਿੱਕਵ ਿੱਚਵਦਿੱਤੇਗਏਸਨ।ਇਸਲਈਮੌਜੂਦਾ। ਅਪ੍ੀਲਾਂ 1922 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਪ੍ੜਹਦੀ ਹੈ: "10. ਕਾਰੋਬਾਰ:-( 1) ................................. . (2) ਅਵਜਹੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਜਾਂ ਲਾਭਾਂ ਦੀ ਗਣਨਾ ਹੇਠ ਵਲਿੇ ਭਿੱਤੇ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀਤੀ ਜਾ ੇਗੀ। ਅਰਥਾਤ: (xi) ਜਦੋਂ ਕਰਜਾ ਲੈਣ ਾਲੇ ਦੇ ਆਪ੍ਣੇ ਕਾਰੋਬਾਰ, ਪ੍ੇਸੇ ਜਾਂ ਪ੍ੇਸੇ ਦੇ ਵਕਸੇ ੀ ਵਹਿੱਸੇ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵ ਿੱਚ ਿਾਤੇ ਨਕਦ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਰਿੱਿੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਵਜਹੀ ਰਕਮ, ਮਾੜੇ ਅਤੇ ਸਿੱਕੀ ਕਰਵਜਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵ ਿੱਚ, ਕਰਜਾ ਲੈਣ ਾਲੇ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ, ਪ੍ੇਸੇ ਜਾਂ ਪ੍ੇਸੇ ਦੇ ਵਹਿੱਸੇ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵ ਿੱਚ, ਅਤੇ ਬੈਂਵਕੰਗ ਜਾਂ ਮਨੀ-ਉਧਾਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਨ ਾਲੇ ਕਰਜਾ ਲੈਣ ਾਲੇ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵ ਿੱਚ, ਅਵਜਹੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਆਮ ਕੋਰਸ ਵ ਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਰਵਜਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵ ਿੱਚ ਅਵਜਹੀ ਰਕਮ ਵਜ ੇਂ ਵਕ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਅਵਧਕਾਰੀ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਣਉਵਚਤ ਪ੍ਰ ਅਸਲ ਵ ਿੱਚ ਕਰਜਾ ਲੈਣ ਾਲੇ ਦੀਆਂ ਵਕਤਾਬਾਂ ਵ ਿੱਚ ਨਾ-ਉਗਰਾਹੀਯੋਗ ਜੋਂ ਵਲਿੀ ਗਈ ਰਕਮ ਤੋਂ ਿੱਧ ਨਹੀਂ: ਬਸਰਤੇ ਵਕ ਜੇਕਰ ਵਕਸੇ ੀ ਅਵਜਹੇ ਕਰਜੇ ਜਾਂ ਜੋਨ 'ਤੇ ਅੰਤ ਵ ਿੱਚ ਸੂਲੀ ਗਈ ਰਕਮ ਪ੍ੂਰੇ ਕਰਜੇ ਜਾਂ ਜੋਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰਹਾਂ ਮਨਜੂਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਕਮ ਦੇ ਵ ਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਤੋਂ ਿੱਧ ਹੈ, ਤਾਂ ਾਧੂ ਰਕਮ ਨੂੰ ਸਾਲ ਦਾ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਮੰਵਨਆ ਜਾ ੇਗਾ। ਵਜਸਦੀ ਭਰਪ੍ਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਜੈਸ ਹੈ, ਤਾਂ ਘਾਟੇ ਨੂੰ ਉਸ ਸਾਲ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਿਰਚਾ ਮੰਵਨਆ ਜਾ ੇਗਾ; ਇਸ ਵ ਿੱਚ ਕੋਈ ਵ ਾਦ ਨਹੀਂ ਹੈ ਵਕ ਅਸੈਸੀ ਦੇ ਿਾਤੇ ਨਕਦੀ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਰਿੱਿੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਵ ਿੱਚ ੀ ਕੋਈ ਵ ਾਦ ਨਹੀਂ ਹੈ ਵਕ ਅਸੈਸੀ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸ ਾਲ ਅਧੀਨ ਰਕਮਾਂ ਦੀ ਸੂਲੀ ਦੇ ਸਾਲ ਤੋਂ ਪ੍ਵਹਲਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਮਰਪੋਰਟਾਂ [1990] ਪ ਰਕ 2 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. Case: POONJABHAI VARMALIDAS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, AHMEDABAD [[1990] SUPP. 2 S.C.R. 206] (1990) 4g, 1922 % afaftan ay arer 10(2)(xi) ga sate F— 10, BIRTTR—(1) (2) faeafafad act & tt F qeare Va grag ate afcafseray ayaarmAay Ht TTI TatI—; (xi) wa faaifedl Barak at gat arearz, af at sqaara %Fadl Mit al ATT THYFH Aare ge ae Var Tar Bag TAR Bax,afa ar evaata H sad aT Hy aad fratfedta mer saa ar ate-qaarot & daar Fal cee ale Geare aT aa Gare Bq ar aa HAaia fadt fratfedt at ear A 8a ara } arava agen F far avgare at ated tatwae fare ararat afaartt qaqa att ah fagtat ean fratfedt F anal Faragqerila aol & er F qeaa Has areara we wHU B afr 7 BT:| gig ag fir afe BS fat eo ar gare at aia Haga BY ae cayeget ET AT GAIT AT RA HTT aT aH | She aT a afte 8,__aifaaa <Ha AT SA aT FATT H WTA aay Hien frat ag ager at tqfqal Hug FI TAIT B—. 10. Business—(1)...... (2) Such, profits or gains shall be computed after making thefollowing allowance, namely— (xi) whem the assessee’s accounts in respect of any part of hisbusiness, profession or vocation are not kept on the cash basis, suchsun, in respect of bad and doubtful debts, due to the assessee inrespect of the part of his business, profession or vocation, and in thecase of an assessee carrying on a banking or money-lendirg business,such sum in respect of loans made in the ordinary course of suchbusiness as the Income-tax Officer may estimate to be irrecoverablebut not exceeding the amount actually written off as irrecoverable inthe books of the assessee : Provided that if the amount ultimately recovered on any suchdebt or loan is greater than the difference between the whole debt orloan and the amount so allowed, the excess shall be deemaed to be - a a - ° » \ S | | GATATE TCATHTATT Fo THY aaa, aRAarng [euro aA] = 289 | mee at afe sada sae aga aye arart aa matwITTT—| Ta3. 88 art F HE frare aat ¢ fe fraffedd & arg THe STATE FX matatTET 1 ge at H wt AE fears aa a fe fratfedd wr sI<aTz Teaswy” aget Sat Bqd seat aaaafe vat wy, 1922 & afafaay &Freaat & ga srear al vé off aa ago deraert ga afufaaR at arc 10(2)(xi)% adel & gata arar arfan ar alte softer at gana aah a ces wreare weQl ot H BIT wet VR Huda ad aay arfzeu aMARL ATA, ANTwa gaaeat tae fafede! ara ara ta 1 fag agi oe cera TH1961 % afafaay & gada Hart F qvarq aga at as at fra% 1922 3%afafraa st facfaa fear ari gafaq sea ga art Hefie gar ga wHat w,frre 1922 % aferfram at are 10(2)(xi) & agare ag are are fear marou fag arega atda % fazaat F ea ag cH oer at 7g el, ear ganagt afafaafaa sada R agar Htaha arat oT aah eY 2 sa Aa FBarer 41(4) & agqare 1961 & afafaaa & aha wx Seren far oy St scar#Y TER tare 41(4) xa ware F—- . 441, ae a rada . | | (4) sat feat eB aco ar sro} arr at araaieetdt are 36 stsree (i) F Ss (vii)F soeet & aed aqena et ag 8, agi afeGa Pratl a0-aT sas aT Te aeTRAT TYEE gE THA Ta ET AT ET& aT ae ga THT ayT THA Haat a afew 3, at tar anfaaSreaTe aT Afea arT ae aC afrara TAA aTUMT ake Ta ga-ae atfrat ag tar aga adt &, araeo F arane & aggar< swag ae,ag ae reat at afa faaat saa seth aye ae 2, va ay Fafeaa F a ar aati| — . | 7 ae Bee 1961 F arfeafre at are 36(1)(visi) & sede% anita feel szEN HT ATTA AAAIA Herat HT aot Hat Fl as ql ga THT F— ee — a profit of the year in which it is recovered and if less, the deficiencyshall be deemed to be a business expense of the year: | “36. ae welfaat— (1) are 28% fafese ara dafna sea Fdat aeifaat a) fasafafaa Get AH saafaa F sak afaa areal ayeae AAMT Bt TTT. . (vii) guarer (2) & grdeit & ata add Va acer at <a, atsaat rtfrat art A agfas at wates fe ag qa ae F eareTatmarg;oe.So ngage wT 8 1961 % afafaay at are 41 se scare (4) fafafasea: agwea sedt & fearaae cart dre A areare at afa faak ade ¥aalfeat agra at ve ol, cee st ona & ag F faerna af gaat aati ae1922 % afafiam st are 10(2)(xi) ¥ aaface qdadt sada 8 qua: frag8. eam afafear are 41at gearer (4) fafafasea:ag sect ofraver 41(4) at ary wea & far aTz 36(1) (viii) & sodet % aria frayBa aT F dada F pelfaat agera Ht or area|| Case: POONJABHAI VARMALIDAS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, AHMEDABAD [[1990] SUPP. 2 S.C.R. 206] (1990) H Appellate Assistant Commissioner. On further appeal by the assessee, the Tribunal held, accepting the assessee's contention, that the amounts could not be taxed under section 41(4) of the 1~61 Act, for that section had no application to amounts written off in 1959-60 in terms of section 10(2)(xi) of the 1922 Act when it was in force. On a reference, the High Court held that the amounts in question were includible in computing the taxable income of the assessee in respect of the relevant years under section 41(4) of the 1961 Act. The ques-tions referred were ·accordingly answered by the High Court against the assessee and in favour of the Revenue. Hence the present appeals. Section 10(2)(xi) of the 1922 Act reads: "10. Business:-( 1) ................................. . (2) Such profits or gains shall be computed after making the following allowances. namely: (xi) when the assessees's accounts in respect of any part of his business, profession or vocation are not kept on the cash basis, such sum, in respect of bad and doubtful debts, due to the assessee in respect of the part of his business, profession or vocation, and in the case of an assessee carrying on a banking or money-lending business. such sum in respect of loans made in the ordinary course of such business as the Income-tax Officer may estimate to be irrecoverable but not exceeding the amount actually writ-ten off as irrecoverable in the books of assessee: Provided that if the amount ultimately recovered on any such debt or Joan is greater than the difference bet-ween the whole debt or Joan and the amount so allowed, the excess shall be deemed to be a profit of the year in which it is recovered and if Jess, the deficiency shall be deemed to be a business expense of that year; There is no dispute that the assessee's accounts were not kept on cash basis. There is also no dispute that the assessee's business had discontinued prior to the year of recovery of the amounts in question. If the amounts had been received prior to the repeal of the 1922 Act the entire transaction would have been covered by the provisions of A B c D E F G H section 10(2)(xi) of that Act, and the business having been discon-A tinued prior to the relevant years of receipt, these amounts would not have been taxable. See Commissioner of Income Tax, Madras v. Express Newspapers Ltd., 53 ITR 250. But the amounts in question here were recovered after the coming into force of the 1961 Act which repealed the 1922 Act. The question, therefore, is whether the B amounts which had been written off in terms of section 10(2)(xi) of the 1922 Act, but subsequently received after the repeal of that provision. could be brought to tax in terms of the relevant re-enacted provisions. Tax is sought to be levied under the 1961 Act in terms of section 41(4) which reads: c "41. Profits chargeable to tax.- 4. Where a deduction has been allowed in respect of a bad debt or part of debt under the provisions of clause (vii) of sub-section (!)of section 36, then, if the amount subsequently recovered on any such debt or part is greater D than the difference between the debt or part of debt and the amount so allowed, the excess shall be deemed to be profits and gains of business or profession, and accordingly chargeable to income-tax as the income of the previous year in which it is recovered, whether the business or pro-fession in respect of which the deduction has been allowed E is in existence in that year or not. This sub-section refers to the deduction allowed in respect of a bad debt under the provisions of section 36(l)(vii) of the 1961 Act which F reads as follows: G "36. Other deductions-( I). The deductions provided for in the following clauses shall be allowed in respect of the matters dealt with therein, in computing the income refer-red to in section 28- (vii) subject to the provisions of sub-section (2), the amount of any debt, or part thereof, which is established to have become a bad debt in the previous year: ,, Case: POONJABHAI VARMALIDAS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, AHMEDABAD [[1990] SUPP. 2 S.C.R. 206] (1990) ਇਸ ਵ ਿੱਚ ਕੋਈ ਵ ਾਦ ਨਹੀਂ ਹੈ ਵਕ ਅਸੈਸੀ ਦੇ ਿਾਤੇ ਨਕਦੀ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਰਿੱਿੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਵ ਿੱਚ ੀ ਕੋਈ ਵ ਾਦ ਨਹੀਂ ਹੈ ਵਕ ਅਸੈਸੀ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸ ਾਲ ਅਧੀਨ ਰਕਮਾਂ ਦੀ ਸੂਲੀ ਦੇ ਸਾਲ ਤੋਂ ਪ੍ਵਹਲਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਮਰਪੋਰਟਾਂ [1990] ਪ ਰਕ 2 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. ਵਗਆ ਸੀ। ਜੇਕਰ ਰਕਮਾਂ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਨੂੰ ਰਿੱਦ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪ੍ਵਹਲਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਉਸ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਦੇ ਉਪ੍ਬੰਧਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕ ਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੀ ਦੇ ਸੰਬੰਵਧਤ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਵਹਲਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਵਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਰਕਮਾਂ ਟੈਕਸਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਵਮਸਨਰ, ਮਦਰਾਸ ਬਨਾਮ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ ਵਨਊਜਪ੍ੇਪ੍ਰਜ ਵਲਮਵਟਡ, 53 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 250 ੇਿੋ। ਪ੍ਰ ਇਿੱਥੇ ਸ ਾਲ ਅਧੀਨ ਰਕਮਾਂ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੂਲ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਵਜਸਨੇ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਨੂੰ ਰਿੱਦ ਕਰ ਵਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਸ ਾਲ ਇਹ ਹੈ ਵਕ ਕੀ ਉਹ ਰਕਮਾਂ ਜੋ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਲਿੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਪ੍ਰ ਬਾਅਦ ਵ ਿੱਚ ਉਸ ਉਪ੍ਬੰਧ ਨੂੰ ਰਿੱਦ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਸਬੰਧਤ ਮੁੜ-ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਉਪ੍ਬੰਧਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਟੈਕਸ ਵ ਿੱਚ ਵਲਆਂਦੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਟੈਕਸ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੇ ਤਵਹਤ ਧਾਰਾ 41(4) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਲਗਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ੜਹਦਾ ਹੈ: "41. ਟੈਕਸ ਦੇ ਯੋਗ ਲਾਭ- 4. ਵਜਿੱਥੇ ਧਾਰਾ 36 ਦੀ ਉਪ੍-ਧਾਰਾ (1) ਦੀ ਧਾਰਾ (vii) ਦੇ ਉਪ੍ਬੰਧਾਂ ਦੇ ਤਵਹਤ ਇਿੱਕ ਮਾੜੇ ਕਰਜੇ ਜਾਂ ਕਰਜੇ ਦੇ ਵਹਿੱਸੇ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵ ਿੱਚ ਕਟੌਤੀ ਦੀ ਆਵਗਆ ਵਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ, ਜੇਕਰ ਬਾਅਦ ਵ ਿੱਚ ਵਕਸੇ ੀ ਅਵਜਹੇ ਕਰਜੇ ਜਾਂ ਵਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਸੂਲੀ ਗਈ ਰਕਮ ਕਰਜੇ ਜਾਂ ਕਰਜੇ ਦੇ ਵਹਿੱਸੇ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰਹਾਂ ਮਨਜੂਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਕਮ ਦੇ ਵ ਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਤੋਂ ਿੱਧ ਹੈ, ਤਾਂ ਾਧੂ ਨੂੰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਜਾਂ ਪ੍ੇਸੇ ਦੇ ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ ਮੰਵਨਆ ਜਾ ੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਵਪ੍ਛਲੇ ਸਾਲ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਰੂਪ੍ ਵ ਿੱਚ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ੇਗਾ ਵਜਸ ਵ ਿੱਚ ਇਹ ਸੂਵਲਆ ਵਗਆ ਹੈ, ਭਾ ੇਂ ਉਹ ਕਾਰੋਬਾਰ ਜਾਂ ਪ੍ੇਸਾ ਵਜਸ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵ ਿੱਚ ਕਟੌਤੀ ਦੀ ਆਵਗਆ ਵਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਉਸ ਸਾਲ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਉਪ੍-ਧਾਰਾ 1961 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 36(1)(vii) ਦੇ ਉਪ੍ਬੰਧਾਂ ਦੇ ਤਵਹਤ ਮਾੜੇ ਕਰਜੇ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵ ਿੱਚ ਆਵਗਆ ਵਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਹ ਾਲਾ ਵਦੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਤਰਹਾਂ ਪ੍ੜਹਦਾ ਹੈ: "36. ਹੋਰ ਕਟੌਤੀਆਂ-(1) ਹੇਠ ਵਲਿੀਆਂ ਧਾਰਾ ਾਂ ਵ ਿੱਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕਟੌਤੀਆਂ ਨੂੰ ਧਾਰਾ 28 ਵ ਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ੇਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਵਧਤ ਮਾਮਵਲਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵ ਿੱਚ ਆਵਗਆ ਵਦਿੱਤੀ ਜਾ ੇਗੀ- (vii) ਉਪ੍-ਧਾਰਾ (2) ਦੇ ਉਪ੍ਬੰਧਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਵਕਸੇ ੀ ਕਰਜੇ ਦੀ ਰਕਮ, ਜਾਂ ਉਸਦਾ ਵਹਿੱਸਾ, ਜੋ ਵਪ੍ਛਲੇ ਸਾਲ ਵ ਿੱਚ ਇਿੱਕ ਬੁਰਾ ਕਰਜਾ ਬਣ ਵਗਆ ਹੈ ਪੀ. ਵਰਮਾਲੀਦਾਸ ਬਨਾਮ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. [ਥੋਮਨ, ਜੇ.] 1961 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 41 ਦੀ ਮਹਿੱਤ ਪ੍ੂਰਨ ਉਪ੍-ਧਾਰਾ (4) ਿਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਿੱਸਦੀ ਹੈ ਵਕ ਟੈਕਸ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਭਾ ੇਂ ਉਹ ਕਾਰੋਬਾਰ ਜਾਂ ਪ੍ੇਸੇ ਵਜਸ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵ ਿੱਚ ਕਟੌਤੀਆਂ ਦੀ ਆਵਗਆ ਵਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੀ ਦੇ ਸਾਲ ਵ ਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਰਹੇ ਜਾਂ ਨਾ। ਇਹ 1922 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਵ ਿੱਚ ਸਾਮਲ ਪ੍ਵਹਲਾਂ ਦੇ ਉਪ੍ਬੰਧ ਤੋਂ ਇਿੱਕ ਬੁਵਨਆਦੀ ਭਟਕਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾ ਾ, ਧਾਰਾ 41 ਦੀ ਉਪ੍-ਧਾਰਾ (4) ਿਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਵਹੰਦੀ ਹੈ ਵਕ ਧਾਰਾ 41(4) ਨੂੰ ਆਕਰਵਸਤ ਕਰਨ ਲਈ ਧਾਰਾ 36(1)(vii) ਦੇ ਉਪ੍ਬੰਧਾਂ ਦੇ ਤਵਹਤ ਮਾੜੇ ਕਰਜੇ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵ ਿੱਚ ਕਟੌਤੀਆਂ ਦੀ ਆਵਗਆ ਵਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦਾ ਤਰਕ ਹੈ ਵਕ ਦੋ ਾਂ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਵਧਤ ਉਪ੍ਬੰਧ ਪ੍ੈਰਾਮੀਟੇਰੀਆ ਵ ਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਅਤੇ 1922 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਟੌਤੀ ਜੋਂ ਜੋ ਆਵਗਆ ਵਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ 1961 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 41(4) ਦੇ ਤਵਹਤ ਟੈਕਸ ਵ ਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵਲਆਂਦਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। 1922 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਦੇ ਤਵਹਤ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਕੋਈ ੀ ਆਦੇਸ ਵਜਸ ਦੇ ਤਵਹਤ ਕਰਜਾ-ਰਾਈਟ ਆਿ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਸੀ, ਅਵਜਹੀ ਰਕਮ ਦੀ ਪ੍ੂਰੀ ਜਾਂ ਕੁਝ ਵਹਿੱਸੇ ਦੀ ਵਰਕ ਰੀ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਨਹੀਂ ਲਗਾਏਗਾ ਜਦੋਂ ਤਿੱਕ ਵਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿੁਦ ਵਰਕ ਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਰਵਹੰਦਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾ ਾ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦਾ ਤਰਕ ਹੈ ਵਕ 1961 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 41 ਦੀ ਉਪ੍-ਧਾਰਾ (4) ਵਸਰਿ ਉੱਥੇ ਹੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਵਜਿੱਥੇ ਮਾੜਾ ਕਰਜਾ ਤਜੀਆਤ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 36(1)(vii) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਲਵਿਆ ਵਗਆ ਸੀ, ਨਾ ਵਕ 1922 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਜਸ ਦੇ ਉਪ੍ਬੰਧ ਧਾਰਾ 36(1)(vii) ਜਾਂ ਧਾਰਾ 41(4) ਦੇ ਸਮਾਨ ਸਮਿੱਗਰੀ ਵ ਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਟੈਕਸੇ ਅਸੈਸੀ ਦੀਆਂ ਦਲੀਲਾਂ ਨੂੰ ਰਿੱਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਵਕਹਾ ਵਕ ਦੋ ਾਂ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਵਧਤ ਉਪ੍ਬੰਧਾਂ ਵ ਿੱਚ ਕੋਈ ਅਸੰਗਤਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਜਨਰਲ ਕਲਾਜ ਐਕਟ, 1897 ਦੀ ਧਾਰਾ 24 ਨੂੰ ਆਕਰਵਸਤ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਸੀ ਵਜਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਜੋਂ ਉਹ ਆਦੇਸ ਵਜਸ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵ ਿੱਚ ਰਕਮਾਂ ਨੂੰ ਰਾਈਟ ਆਿ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਧਾਰਾ 36(1)(vii) ਵ ਿੱਚ ਸਾਮਲ, ਦੁਬਾਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਉਪ੍ਬੰਧਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਮੰਵਨਆ ਵਗਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਜੋਂ ਵਕਸੇ ੀ ਅਵਜਹੇ ਕਰਜੇ 'ਤੇ ਸੂਲੀ ਗਈ ਰਕਮ ਧਾਰਾ 41(4) ਦੇ ਅਧੀਨ ਚਾਰਜਯੋਗ ਸੀ। ਜਨਰਲਕਲਾਜਐਕਟ, 1897 ਦੀਧਾਰਾ 25, ਹੈ, ਹੈ: ਵਜਿੱਥੋਂਤਿੱਕਇਹ ਮਹਿੱਤ ਪ੍ੂਰਨਪ੍ੜਹਦੀ Case: POONJABHAI VARMALIDAS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, AHMEDABAD [[1990] SUPP. 2 S.C.R. 206] (1990) ngage wT 8 1961 % afafaay at are 41 se scare (4) fafafasea: agwea sedt & fearaae cart dre A areare at afa faak ade ¥aalfeat agra at ve ol, cee st ona & ag F faerna af gaat aati ae1922 % afafiam st are 10(2)(xi) ¥ aaface qdadt sada 8 qua: frag8. eam afafear are 41at gearer (4) fafafasea:ag sect ofraver 41(4) at ary wea & far aTz 36(1) (viii) & sodet % aria frayBa aT F dada F pelfaat agera Ht or area|| .4. gafac faaifet + ag ete de feadal afufrafafaalTartwrae aa-farry vet Gale 1922 % afi fram at rer 10(2)(xi) & argqarefrat aelatF eri a ge aqara fear aware s% 1961 %afafram stare 41(4) & ate ace ate aay at apart!1922 % afafrag ayerer 10(2)(xi) % afta faq ae fret ander at fad acta fRet aor ah ag-A eter feat Tar aT, Cet Fee Ager THEA aT eA frat arr at aqeal Wt aaUHH Tel AMAT TT TAT Ga aH fe Vea HIATT aye & any afta XaBy lsat afafear faaifedd & ag ace a fe 1961 & afafaan at gre 41wr ereret (4) Saar set am F ary gel & vet ox ek am at ga afi fraywetfrat are 36(1)(vii) & arqare ae-art era fear mat ara fe 1922% afy-arer SY rer 10(2){xi) & agar, faak soda are 36(1)(vi) at 41(4) # & feat & wt an-fayaa age_ . 5. faaifedt a asitet at AAG BI BU yrq sary 7 aa aft.fastfea fear fe ez tal a afufaafafaat 3 qdna scat & Aa are serant vet at ate 1897aaron de afufead at ART 24 ary alat ye”frat ofeormeaes se area a, Pras aqare gaa weg at az ara SIA aay .aT, gt: sfufafad sogal & aia oka fear aan ante aaerqar adafe ater .36(1)(vii) # atafaee & aan chongeerg 0a feat aco TU aga wayare 41 (4) % areita garg dha-_ys 6.1897 % ands| afafSPAITaH ST aTeTz 24, sat aw ag. AReaqUhqecaqet 8, &re P - re | oo | = “94, faefaa ale ga: afafaafaa, afafiatatiadl & atte PreteTe areal anfe ar ara we— set fe wg Sha afelaan afafeamee afafray & sree F avarq faefad car aaieeat afea ar zea ga:afafaatia frat sat @,aati ca ae fe afaeasaa: aeqet soafaa aa, sa farfaa afafaaa at fafsaa &ateita at we at frac Te wsfrafea, afqaar, ate, eta fraa, ceo atoo-fafea aet ae agi aefis ag ga afafaafar soaet 8 aaa vat 8, cea ait wBet aa afeatt wa aa fa ag ga watt ga: afafaafaa sodal & area at 7g atfranreft 1g fret fagfer, afagaat, arew, ealy, fran, seq or oa-fafrafaftea adh awe et ore)”|ee | 7. aan as afafaadt,1897 st are 24wt, Tat aH ag aeeagT&, vara ae 2 fe satot faefad ale ga: afafrafaa sida F Naws aanwal & aaice farfaa sodet F achat fear war wre aren ga: afafaafaawrael & aedta fear aar aréa arat sat z1 gafau sea aa 8 fae aor freadera 10(2)(xi) % soda, fae ala se caeol ay faaifeat & erat Bsagas ao Sere ag wa a sia fear war a, frefaa afufaay areqa: afuftafaa fag aTgl arma caclar & fae Ye Tieze ne.gene dee (acre dent—farez 2) F dt we gaarens areofl & ag efaa ger& fe1922 &afafaaa at ara10(2)(xi),1961 % afafaaa atarat36(1)(vii),36(2)ate 41(4) a anfagae 21 gasartfaciesarer 10(2)(xi) afara are & fra® ga: afafrafaa are 36(1)(viil), 36(2) |ate 41(4) % aca aafase Fofermeaed Ga HE AT 1922 F afafaaywt arer 10(2)(xi) & agers fat ante arr ag art sta fear mar g at—arrac afaard sat afer ar sata erat & Fa fe az 1961 % afafaaa atrer 36(1)(vil) & afafeara ox Bari ga sat ag aat vadaTH Faz& dna ¥ 1 are 36(1)(vii) ga aver at grater (2) % saat F aera F1safe 1961at Mat A arae aaa 36{1)(vii) ate 36(2) 1922 Farhifrre at are 10(2)(xi) & a doen F ate gat Tat retail BY VA Frat area|ded F ave-ara ogr sea frat aia saa eo By as ara sre fearmat arlaaqare ararey ae afafaaa, 1897 st are 24 BT cart F tadgg1922 & aferfraa at aver10(2)(xi) # afta fear var gare arew, fratdat Homma wT as aesrefeat war a, 1961 ¥ afafray at|grat 36(1)(vii) areftea Prat var azar ara arat ¢ ale Var aren sa afe-fare at arr 41(4) & aeta aqeara are81 Oe waa ata VA eT ITaga a1 7e 3,1961 % afafran at are 41(4)sade aT Be F ae|safad sa sama & agent gat fafafecs ‘onfaaa’ aT ear as atarad &|oe| wl8. aa MIT faatfeal ay asthe aaGe weal F ale TAZA aie wifes ord & taal F art F alg aide aay fear area | ade arf at ag 1 | tte /fo , [199i] 2 3H fro To 292:fecal ara Us Hata face fafats att ae : aaa |ACNE Taste fag ate oH seq |aH ae Fier a aay : ATA HTT tT Hey 9 saz, 1990 | — Ffo Wao TARTAR, gto Ho Meme ake to wo aria Case: POONJABHAI VARMALIDAS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, AHMEDABAD [[1990] SUPP. 2 S.C.R. 206] (1990) G "36. Other deductions-( I). The deductions provided for in the following clauses shall be allowed in respect of the matters dealt with therein, in computing the income refer-red to in section 28- (vii) subject to the provisions of sub-section (2), the amount of any debt, or part thereof, which is established to have become a bad debt in the previous year: ,, Significantly sub-section (4) of section 41 of the 1961 Act specifically states that tax is attracted whether or not the business or profession in respect of which the deductions had been allowed continued to be in existence in the year of receipt. This is a fUndameiltal deviation from the earlier provision contained in section 10(2)(xi) of the 1922 Act. Furthermore, sub-section (4) of section 41 specifically says that the deductions should have been allowed in respect of a bad debt under the provisions of section 36( !)(vii) in order to attract section 41(4). The assessee, therefore, contends that the relevant provisions of the two enactments are not in pari materia, and what has been allowed as a deduction in terms of section 10(2)(xi) of the 1922 Act annot be brought to tax under section 41(4) of the 1961 Act. Any order made under section 10(2)(xi) of the 1922 Act under which a debt-was wlitten off would not attract tax on recovery of the whole or part of such amount unless the business itself continued to exist at the time of the recovery. Furthermore, the assessee contends that sub-section (4) of section 41 of the 1961 Act is attracted only where the bad debt was written off in terms of section 36(1)(vii) of tjiat Act, and not in terms of section 10(2)(xi) of the 1922 Act, the provisions of which are not in pari materia with either section 36(l)(vii) or section 41( 4). . -· Rejecting the contentions of tke assessee, the High Court held that there was no inconsistency between the relevant provisions of the two enactments and that section 24 of the General Clauses Act, 1897 was attracted as a result of which the order in terms of which the amounts had been written off was deemed to have been made under the re-enacted provisions, as contained in section 36(l)(vii), and con-sequently the amounts recovered on any such debt were chargeable under section 41(4). Section 25 of the General Clauses Act, 1897, in so far as it is material, reads: "24. Continuation of orders, etc., issued-under10enactme-nts repealed and re-enacted-Where any Central AC! or Regu-lation is, after the commencement of this Act, repealed and re-enacted with or without modification, then, unless it is otherwise expressly provided, any appointment, notifica-tion, order, scheme, rllle, forin or bye:law~ made or issued under the repealed Act or Regulation, shall, so far as it is not inconsistent with the provisions re-enacted, continue in force, and be deemed to have been made or issued under A B c D E F G H A the provisions so re-enacted, unless and until it is superse-ded by any appointment, notification, order, scheme, rule, t · form or bye-law made or issued under the provisions. so re-enacted ...... " Case: POONJABHAI VARMALIDAS versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, AHMEDABAD [[1990] SUPP. 2 S.C.R. 206] (1990) ਟੈਕਸੇ ਅਸੈਸੀ ਦੀਆਂ ਦਲੀਲਾਂ ਨੂੰ ਰਿੱਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਵਕਹਾ ਵਕ ਦੋ ਾਂ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਵਧਤ ਉਪ੍ਬੰਧਾਂ ਵ ਿੱਚ ਕੋਈ ਅਸੰਗਤਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਜਨਰਲ ਕਲਾਜ ਐਕਟ, 1897 ਦੀ ਧਾਰਾ 24 ਨੂੰ ਆਕਰਵਸਤ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਸੀ ਵਜਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਜੋਂ ਉਹ ਆਦੇਸ ਵਜਸ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵ ਿੱਚ ਰਕਮਾਂ ਨੂੰ ਰਾਈਟ ਆਿ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਧਾਰਾ 36(1)(vii) ਵ ਿੱਚ ਸਾਮਲ, ਦੁਬਾਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਉਪ੍ਬੰਧਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਮੰਵਨਆ ਵਗਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਜੋਂ ਵਕਸੇ ੀ ਅਵਜਹੇ ਕਰਜੇ 'ਤੇ ਸੂਲੀ ਗਈ ਰਕਮ ਧਾਰਾ 41(4) ਦੇ ਅਧੀਨ ਚਾਰਜਯੋਗ ਸੀ। ਜਨਰਲਕਲਾਜਐਕਟ, 1897 ਦੀਧਾਰਾ 25, ਹੈ, ਹੈ: ਵਜਿੱਥੋਂਤਿੱਕਇਹ ਮਹਿੱਤ ਪ੍ੂਰਨਪ੍ੜਹਦੀ "24. ਜਾਰੀਕੀਤੇਗਏ, ਆਵਦਦੀਵਨਰੰਤਰਤਾ, ਐਕਟਕੀਤਾਵਗਆਅਤੇਦੁਬਾਰਾਲਾਗੂਕੀਤਾਆਦੇਸਾਂਅਧੀਨ ਰਿੱਦਵਗਆ - ਕੋਈਐਕਟਵਨਯਮ, ਇਸਐਕਟਦੇਸੁਰੂਹੋਣਬਾਅਦ, ਸੋਧਦੇਨਾਲਕੀਤਾਵਜਿੱਥੇਕੇਂਦਰੀਜਾਂਤੋਂਜਾਂਵਬਨਾਂਰਿੱਦਵਗਆਅਤੇਦੁਬਾਰਾਲਾਗੂਕੀਤਾਵਗਆਹੈ, , ਇਹਤੌਰ 'ਤੇਕੀਤਾਵਗਆਹੈ, ਕੀਤੇਤਾਂਜਦੋਂਤਿੱਕਸਪ੍ਿੱਸਟਪ੍ਰਦਾਨਨਹੀਂਰਿੱਦਗਏਐਕਟਜਾਂਵਨਯਮਅਧੀਨਬਣਾਇਆਜਾਂਜਾਰੀਕੀਤਾਵਗਆਕੋਈ ੀਵਨਯੁਕਤੀ, ਨੋਟੀਵਿਕੇਸਨ, ਆਰਡਰ, ਸਕੀਮ, ਵਨਯਮ, ਿਾਰਮ-ਕਾਨੂੰਨ, ਇਹਦੁਬਾਰਾਲਾਗੂਕੀਤੇਗਏਨਾਲਅਸੰਗਤਹੈ, ਲਾਗੂਜਾਂਉਪ੍ਵਜਿੱਥੋਂਤਿੱਕਉਪ੍ਬੰਧਾਂਨਹੀਂਰਹੇਗਾ, ਅਤੇਇਸਦੁਬਾਰਾਲਾਗੂਕੀਤੇਗਏਅਧੀਨਕੀਤਾਜਾਰੀਕੀਤਾਵਗਆਮੰਵਨਆਜਾ ੇਗਾ, ਤਰਹਾਂਉਪ੍ਬੰਧਾਂਜਾਂਜਦੋਂ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਮਰਪੋਰਟਾਂ [1990] ਪ ਰਕ 2 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. ਤਿੱਕ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤਿੱਕ ਇਸਨੂੰ ਵਕਸੇ ੀ ਵਨਯੁਕਤੀ, ਨੋਟੀਵਿਕੇਸਨ, ਆਰਡਰ, ਸਕੀਮ, ਵਨਯਮ, ਿਾਰਮ ਜਾਂ ਉਪ੍-ਕਾਨੂੰਨ ਦੁਆਰਾ ਰਿੱਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰਹਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ...... ਜਨਰਲ ਕਲਾਜ ਐਕਟ 1897 ਦੀ ਧਾਰਾ 24 ਦਾ ਪ੍ਰਭਾ , ਹੁਣ ਤਿੱਕ ਵਜ ੇਂ ਵਕ ਇਹ ਮਹਿੱਤ ਪ੍ੂਰਨ ਹੈ, ਇਹ ਹੈ ਵਕ ਵਜਿੱਥੇ ਰਿੱਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਉਪ੍ਬੰਧ ਇਿੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਅਸੰਗਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਰਿੱਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਉਪ੍ਬੰਧਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਕੋਈ ੀ ਆਦੇਸ 'ਮੁੜ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਉਪ੍ਬੰਧਾਂ' ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਆਦੇਸ ਮੰਵਨਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸ ਾਲ ਇਹ ਹੈ ਵਕ ਕੀ ਰਿੱਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਦੇ ਉਪ੍ਬੰਧ, ਵਜਸ ਦੇ ਤਵਹਤ ਮਾੜੇ ਕਰਜੇ ਨੂੰ ਅਸੈਸਸੀ ਦੀਆਂ ਵਕਤਾਬਾਂ ਵ ਿੱਚ ਨਾ- ਾਪ੍ਸੀਯੋਗ ਜੋਂ ਵਲਵਿਆ ਵਗਆ ਸੀ, ਰਿੱਦ ਕਰਨ ਾਲੇ ਐਕਟ ਦੁਆਰਾ ਦੁਬਾਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਬਦਾਂ ਵ ਿੱਚ ਹਨ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਅਵਭਆਸ, ਕੰਗਾ ਅਤੇ ਪ੍ਾਲਕੀ ਾਲਾ (ਸਿੱਤ ਾਂ ਐਡੀਸਨ- ਾਲੀਅਮ II) ਵ ਿੱਚ ਵਦਿੱਤੀ ਗਈ ਇਿੱਕ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਸਾਰਣੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਵਕ 1922 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2)(xi) 1961 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 36(1)(vii), 36(2) ਅਤੇ 41(4) ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਇਸ ਤਰਹਾਂ ਰਿੱਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਇਿੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਧਾਰਾ ਹੈ ਵਜਸ ਵ ਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀਆਂ ਧਾਰਾ ਾਂ 36(1)(vii), 36(2) ਅਤੇ 41(4) ਦੇ ਤਿੱਤ ਸਾਮਲ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਿੱਕ ਆਦੇਸ ਦੁਆਰਾ ਇਿੱਕ ਕਰਜਾ ਮੁਆਫ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਵਧਕਾਰੀ ਉਹੀ ਸਕਤੀ ਰਤਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸਨੇ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 36(1)(vii) ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ 'ਤੇ ਰਤੀ ਹੁੰਦੀ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਦੋ ੇਂ ਉਪ੍ਬੰਧ ਇਿੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹਨ। ਧਾਰਾ 36(1)(vii) ਉਸ ਧਾਰਾ ਦੇ ਉਪ੍-ਧਾਰਾ (2) ਦੇ ਉਪ੍ਬੰਧਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2)(xi) ਦੇ ਦੋ ਤਿੱਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 36(1)(vii) ਅਤੇ 36(2) ਦੋ ੇਂ, ਉਸ ਆਦੇਸ ਦੇ ਹ ਾਲੇ ਨਾਲ ਪ੍ੜਹੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ ਵਜਸ ਦੇ ਤਵਹਤ ਕਰਜਾ ਮੁਆਫ਼ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਸੀ। ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਨਰਲ ਕਲਾ