Prakash Cotion Mills Pvt. Ltd v. Commissioner Of Income Tax (Central) Bombay

Case: PRAKASH COTION MILLS PVT. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) BOMBAY [[1993] 2 S.C.R. 983] (1993) PRAKASH COTION MILLS PVT. LTD. A COMMISSipNER OF INCOME TAX (CENTRAL) BOMBAY "' APRIL 6, 1993 [B.P. JEEVEN REDDY AND N. VENKATACHALA, JJ.] B Income Tax Act, 1961-A.Y. 1966-67-Allowance under section 37(1) of interest paid by asscssee for delayed paymellt of Sales Tax under Bombay Sales Tax Act and damages paid for delayed payment of contribution under Employees State Insurance Aci, 1947. ~ Allowance under section 37 ( 2) ofentenainmellt expenditure. c The appellant paid Rs.19635 in the accounting year for A.Y. 1966-67, on account of interest, under Bombay Sales Tax Act, 1951, for delay in payment of sales tax, and for damages for delayed payment of contribu- D lion under Employees State Insurance Act, 1947. The assessee-appellant in the return of income, claimed the amount as allowance under section 37(1) of I.T. AcL The appellant, also claimed the entire entertainment .... [expenses, amounting to ][Rs.3865 ][as allowance under section 37(2) of the ]l.T. Act. The Income-tax Officer treated the payment of Rs.19635 as penal E interest and disallowed it as allowance under section 37(1) of l.T. AcL Out of the entertainment, expenses, amounting to Rs.3865 incurred by the Directors of the assessee company, for entertainment at the Diners club and C.C.I, the l.T.O. regarded Rs.1365 only as permissible deduction under section 37(2) of l.T. Act, taking the view that the remaining sum of Rs.2500 was attributable to personal expenses of the Directors of the 'r assessee company and therefore impermissible deduction under section 37(2) of the l.T. Act. The Assessee ·appellant did not succeed in appeals before the A.A.C. and in the Income Tax Tribunal. Applications under section 256 (1) of the l.T. Act before the Tribunal and under section 256 (2) in Bombay High Court were rejected. G G "!'· The assessee filed appeal by special leave in Supreme Court. This Court allowed the appeal partly and, HELD: That the authority concerned has to allow deduction under section 37(1) of the l.T. Act, wherever the concerned impost is purely H {1993] 2 S.C.R. ·-1 984 SUPREME COURT REPORTS A [compensatory in nature. Wherever such impost ][is ][found to ][be ][of a com-]posite nature, that is partly compensatory and partly penal, the authorities are obligated to bifurcate the two components of the impost and given deduction to the component, which is compensatory in nature and refuse the deduction for the component which is penal in nature. B [Therefore, whenever any statutory impost paid ][by ][assessee ][by ][way ][of ]damages or penalty or interest is claimed, the assessing authority is required to examine the scheme of the provisions of the relevant statute providing for payment of such impost, notwithstanding the nomenclature of the impost as given by the statute to find, whether it is compensatory or penal in nature. This Court agreed with_ the view taken in earlier c decisions by this Court and by the Andhra Pradesh High Court, which settle the law as to when any amount paid as interest damages or penalty -1' could be regarded as compensatory (reparatory) as would entitle the assessee to claim· allowance under section 37 (1) of I.T. Act. This Court concluded that the question whether the impost is in essence compen-D [satory or ][is ][by ][way ][of penalty, has to ][be ][decided having regard to the ]relevant provisions of the law under which it is imposed, the reasons given in the order imposing and quantifying the damages or penalty. The im- · position though called a penalty may be composite in nature comprising penalty as well as compensation for delayed payment. The nomenclature ~-of the levy as interest, damages or penalty is not conclusive .. ~ -'· E (991-B, 990-H, 991-A) (991-B, 990-H, 991-A) Mahalakshmi Sugar Mills Co. v. Commissioner of Income Tax Delhi, -(1980] 123 l.T.R. 429 S.C.; Commissioner of Income Tax v. Hyderabad Allwyn Metal Works Ltd., (1988) 172 ITR 113 (H.C.A.P.) and Organo Chemical Industries v. Union of India, A.l.R. 1979 S.C. 1803. F '( Case: PRAKASH COTION MILLS PVT. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) BOMBAY [[1993] 2 S.C.R. 983] (1993) CC i [1993]3 3Afae qo 208 |wart cea faca we fates (ded) cel WAR Bq(WA) Was 6 ata, 1993 varagfdate tte sftatedt ai =ranfd we ane aTaat siffran, 1961 (1961 at 43)—ent 37(1) [aeafsa artertt uaaryaater fafa, 1948 at ant ssw ait wag fama ax sifefran, 1959]—ata am—fare at & facia dere & feu one ar dara sik ated weaah ayaafafraa & welfrat sreity siteram arfrera waft & facifaa at 2, dara &a am feu a yaar aya a awed dara 21 wet APS?arent 136) sifafam, —aiftdt-aot 1961 (1961 a wenwl 43)—ant aa—anaar 37(2) sfsanftal [agafsa gra dfaera aaaaraficrat a qpaiet aa aaa. tan & are-aa aha ait a ae a ara amal saa —srant wiferanftat ent tet we a fale ar ats wea aqua aeém ait wa feed we @ af aa at facee oh aitan &aiendl- facifaa darart 3 ae cat & feu or atk fear fe see qwart ero & wear wa fas 4 dea ax of aferam ak wierd & aria wa faraiafafad & ania afte an fafa de saax afafray at era 37(1) & artaFINA A Sra sift > sat Uf sy ents sa TA BU ga saHE A saax feat ah ara, setenei-aet am aq are =raeral A ania a ng veq aeHARA TWstad: arttenef-aet 3 seam ~aea F anta at) Teas =aza afitratta—saer st ynart a wit a ere & wa 8 fret fruitgra den fraara TMT eT setae sfehrery st aT 37(1) H aie arate eq H we A een Aenamy, freien snfereerd & ae ven ers & fore fs aan ae aRoT ener rele attergs or fee me eT SH TT He EO ht sa Gara arpa H see, fat Wa om &tera & fey arau t, st ete at eden eet at atten at ord 8) saan afian A37(1) & aewer Heh ot Ut eden S fen: afencen we at dafira omml Te eS vafieed arcer sfehray at err 37(1) & avin wet sma st weat st Ret crm Pin apie state via: sftenaere sept at ste emma: enfeten sepaat Bt, wt sifted ern & eat decal a yeep ae & fore ak sa deen at echt a& fore sere ett wh fe wien waft ant sik sa Seem ah weld at ath wt fHenfwe atrs #1 (8a 9) | _NNL_— OOO | | ‘ | | Picaare dara safer & fore tk Prete ater are sired dea saa 3 ae aA am oe orm Tet & afters frm fe sepft at ae Fora ata oraa afehran at err 37(1) & ania wet a on ae weg fers aa ayaa at water a fret oder & fern Pratt aro onan afafre at era 37(1) &aria sae (Pefftth) arr fre ne cal ay aa aa S Ser aR fear at feaaa aten afafian % ania afters & feeira vera & fre Aralea sea eea aaa 21 oa:, eee area afefran at ert 37(1) % are satrar at aed & aafira Frelftet & cel 3 freer & fore gaa dafea safera tor sree wre@1 (fr 10)a— Ara” ofa we oe ReAL Te HT are saftreneat SRT SAH GAT Mea TATA AMT ST CAT HTaarga wet ora ay fincat amr freifict ar ahh Ree a aha wen or é Fafaftfrad fae ar ara ArT sme fate ar ate wet ga Gare A soem ae ST eMPrdvae wa weal ar oat cy are safenfeat F gine aonh- we fran aH ora Fruffet3 faeg fer ora 81 (fa 11).| OS 3 : | 210 area at facia =f we Aaeraet 3 fea | 7 mae Secraat—e snes A A wea fafrerad sae me 21 yan, an artenifaR SET, 1961 (SIAR sfehaR) a or 37(1) % ania Ae, gadat aftfram, 1959 (ad fama-ax sifafien) & ania fma ax & Praafefiaa) & ania oftera & freifaa daa & fee seh ae den geal a cenwel RR U1 fects, er orton sree aafefam at eng 37(2) & arty weaa ee oe aoe api om ae eo wo 8 ae ae a een 2 dea | SES Case: PRAKASH COTION MILLS PVT. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) BOMBAY [[1993] 2 S.C.R. 983] (1993) ਪ�ਕਾ� ਕਾਟਨ ਿਮੱਲਜ਼ ਪ�ਾਈਵੇਟ ਿਲਮਿਟਡ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ�ਨਰ (ਕ�ਦਰੀ) ਬੰਬੇ 6 ਅਪ�ੈਲ, 1993 [ਬੀ.ਪੀ. ਜੀਵਨ ਰੈ�ਡੀ ਅਤੇ ਐਨ. ਵ�ਕਟਾਚਲਾ, ਜੇਜੇ.] ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961-ਏ.ਵਾਈ. 1966-67-ਬੰਬੇ ਸੇਲਜ਼ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਦੇ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਮੁਲ�ਕਣ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਿਵਆਜ ਦੀ ਧਾਰਾ 37(1) ਦੇ ਅਧੀਨ ਭੱਤਾ ਅਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਰਾਜ ਬੀਮਾ ਐਕਟ, 1947 ਦੇ ਅਧੀਨ ਯੋਗਦਾਨ ਦੇ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹਰਜਾਨਾ। ਮਨ�ਰੰਜਨ ਖਰਿਚਆਂ ਦੀ ਧਾਰਾ 37 (2) ਅਧੀਨ ਭੱਤਾ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨ� ਏ.ਵਾਈ. ਲਈ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਿਵੱਚ 19635 ਰੁਪਏ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ। 1966-67, ਬੰਬੇ ਸੇਲਜ਼ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1951 ਦੇ ਤਿਹਤ, ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਿਵੱਚ ਦੇਰੀ ਲਈ, ਅਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਰਾਜ ਬੀਮਾ ਐਕਟ, 1947 ਦੇ ਅਧੀਨ ਯੋਗਦਾਨ ਦੀ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਹਰਜਾਨ� ਲਈ, ਿਵਆਜ ਦੇ ਖਾਤੇ 'ਤੇ। ਆਮਦਨ ਦੀ ਿਰਟਰਨ ਿਵੱਚ ਮੁਲ�ਕਣ-ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨ�, ਆਈ ਦੀ ਧਾਰਾ 3 (ਟੀ1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਭੱਤੇ ਵਜ� ਰਕਮ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ। ਐਕਟ. ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨ� ਆਈ.ਟੀ ਦੀ ਧਾਰਾ 37(2) ਦੇ ਤਿਹਤ ਭੱਤੇ ਵਜ� 3865 ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ, ਮਨ�ਰੰਜਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖਰਿਚਆਂ ਦਾ ਵੀ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ। ਐਕਟ. ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨ� 19635 ਰੁਪਏ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਨੂੰ ਜੁਰਮਾਨਾ ਿਵਆਜ ਮੰਿਨਆ ਅਤੇ 1.ਟੀ ਦੀ ਧਾਰਾ 37(1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਭੱਤੇ ਵਜ� ਇਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਐਕਟ. ਿਡਨਰਜ਼ ਕਲੱਬ ਅਤੇ ਸੀ.ਸੀ.ਆਈ., ਆਈ.ਟੀ.ਓ. ਿਵਖੇ ਮਨ�ਰੰਜਨ ਲਈ ਮਨ�ਰੰਜਨ, ਖਰਚੇ, ਮੁਲ�ਕਣ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ� ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ 3865 ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ। ਆਈ.ਟੀ. ਦੀ ਧਾਰਾ 37(2) ਦੇ ਤਿਹਤ ਕੇਵਲ 1365 ਰੁਪਏ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ�ੁਦਾ ਕਟੌਤੀ ਮੰਿਨਆ ਜ�ਦਾ ਹੈ। ਐਕਟ, ਇਹ ਿਵਚਾਰ ਲ�ਦੇ ਹੋਏ ਿਕ 2500 ਰੁਪਏ ਦੀ ਬਾਕੀ ਰਕਮ ਮੁਲ�ਕਣ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ� ਦੇ ਿਨ�ਜੀ ਖਰਿਚਆਂ ਲਈ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਲਈ 1.ਟੀ. ਦੀ ਧਾਰਾ 37(2) ਦੇ ਤਿਹਤ ਅਯੋਗ ਕਟੌਤੀ। ਐਕਟ. ਮੁਲ�ਕਣ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਏ.ਏ.ਸੀ. ਅੱਗੇ ਅਪੀਲ� ਿਵੱਚ ਸਫਲ ਨਹ� ਹੋਇਆ। ਅਤੇ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਿਵੱਚ। Lਟੀ ਦੀ ਧਾਰਾ 256 (1) ਅਧੀਨ ਅਰਜ਼ੀਆਂ। ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਐਕਟ ਅਤੇ ਧਾਰਾ 256 (2) ਦੇ ਤਿਹਤ ਬੰਬੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਿਵੱਚ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾ ਨ� ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਿਵੱਚ ਿਵ�ੇ� ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨ� ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਅੰ�ਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਿਦੱਤੀ ਅਤੇ, ਹੋਲਡ: ਿਕ ਸਬੰਧਤ ਅਥਾਰਟੀ ਨੂੰ ਆਈ.ਟੀ. ਦੀ ਧਾਰਾ 37(1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਟੌਤੀ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਐਕਟ, ਿਜੱਥੇ ਵੀ ਸਬੰਧਤ ਥੋਿਪਆ �ੁੱਧ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਹੈ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਿਰਪੋਰਟ� [1993] 2 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. ਕੁਦਰਤ ਿਵੱਚ ਮੁਆਵਜ਼ਾ. ਿਜੱਥੇ ਿਕਤੇ ਵੀ ਅਿਜਹੀ ਥੋਪਣਾ ਇੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਪ�ਿਕਰਤੀ ਦਾ ਪਾਇਆ ਜ�ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਿਕ ਅੰ�ਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਆਵਜ਼ਾਯੋਗ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰ�ਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੰਡਯੋਗ ਹੈ, ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੋ� ਦੇ ਦੋ ਿਹੱਿਸਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਅਤੇ ਉਸ ਿਹੱਸੇ ਨੂੰ ਕਟੌਤੀ ਿਦੱਤੀ ਜ�ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਿਕ ਕੁਦਰਤ ਿਵੱਚ ਮੁਆਵਜ਼ਾਯੋਗ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਿਹੱਸੇ ਲਈ ਕਟੌਤੀ ਤ� ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਜੋ ਕੁਦਰਤ ਿਵੱਚ ਦੰਡਯੋਗ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜਦ� ਵੀ ਮੁਲ�ਕਣ ਦੁਆਰਾ ਹਰਜਾਨ� ਜ� ਜੁਰਮਾਨ� ਜ� ਿਵਆਜ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਿਕਸੇ ਵੀ ਿਵਧਾਨਕ ਅਥਾਰਟੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜ�ਦਾ ਹੈ, ਤ� ਮੁਲ�ਕਣ ਅਥਾਰਟੀ ਨੂੰ ਅਿਜਹੇ ਅਯੋਗ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਪ�ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਬੰਧਤ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਉਪਬੰਧ� ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦੀ ਜ�ਚ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਭਾਵ� ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਜ� ਇਹ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਦੇਣ ਯੋਗ ਹੈ ਜ� ਨਹ�। ਇਹ ਅਦਾਲਤ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਅਤੇ ਆਂਧਰਾ ਪ�ਦੇ� ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਿਪਛਲੇ ਫੈਸਿਲਆਂ ਿਵੱਚ ਲਏ ਗਏ ਿਵਚਾਰ� ਨਾਲ ਸਿਹਮਤ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਿਨਪਟਾਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਜਦ� ਿਵਆਜ ਦੇ ਹਰਜਾਨ� ਜ� ਜੁਰਮਾਨ� ਵਜ� ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਿਕਸੇ ਵੀ ਰਕਮ ਨੂੰ ਮੁਆਵਜ਼ਾ (ਮੁਆਵਜ਼ਾ) ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤ� ਿਕ ਮੁਲ�ਕਣ ਨੂੰ ਆਈ.ਟੀ ਦੀ ਧਾਰਾ 37 (1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਭੱਤੇ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਐਕਟ. ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨ� ਿਸੱਟਾ ਕੱਿਢਆ ਿਕ ਇਹ ਸਵਾਲ ਿਕ ਕੀ ਥੋਪਣਾ ਮੂਲ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਹੈ ਜ� ਜੁਰਮਾਨ� ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਹੈ, ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਉਸ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਬੰਿਧਤ ਉਪਬੰਧ� ਨੂੰ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਿਜਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਇਹ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ, ਹਰਜਾਨ� ਜ� ਜੁਰਮਾਨ� ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਦੇ ਆਦੇ� ਿਵੱਚ ਿਦੱਤੇ ਕਾਰਨ� ਨੂੰ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ। ਇਮ-ਸਿਥਤੀ ਭਾਵ� ਿਕ ਜੁਰਮਾਨਾ ਿਕਹਾ ਜ�ਦਾ ਹੈ, ਕੁਦਰਤ ਿਵੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਜੁਰਮਾਨ� ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਮੁਆਵਜ਼ਾ �ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਿਵਆਜ, ਹਰਜਾਨ� ਜ� ਜੁਰਮਾਨ� ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਲੇਵੀ ਦਾ ਨਾਮਕਰਨ ਿਨਰਣਾਇਕ ਨਹ� ਹੈ [991-ਬੀ, 990-ਐਚ, 991-ਏ] ਮਹਾਲਕ�ਮੀ �ੂਗਰ ਿਮੱਲਜ਼ ਕੰਪਨੀ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ�ਨਰ ਿਦੱਲੀ, [1980] 123 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 429 ਐਸ.ਸੀ.; ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਿਮ�ਨਰ ਬਨਾਮ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਆਲਿਵਨ ਮੈਟਲ ਵਰਕਸ ਿਲਮਿਟਡ, (1988) 172 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 113 (ਐ�ਚ. ਸੀ. ਏ. ਪੀ.) ਅਤੇ ਆਰਗੇਨ� ਕੈਮੀਕਲ ਇੰਡਸਟਰੀਜ਼ ਬਨਾਮ ਯੂਨੀਅਨ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ, ਏ.ਆਈ.ਆਰ. 1979 ਐਸ.ਸੀ. 1803 ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨ� ਸਬੰਧਤ ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਿਦੱਤਾ, ਿਜੱਥ� ਤੱਕ ਇਹ ਆਈ.ਟੀ. ਦੀ ਧਾਰਾ 37(1) ਅਧੀਨ ਕਟੌਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਐਕਟ, ਸੇਲਜ਼ ਟੈਕਸ ਦੇ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਿਵਆਜ ਲਗਾਉਣ ਅਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਰਾਜ ਬੀਮਾ ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਹਰਜਾਨ� ਦੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਬਾਰੇ, ਆਈ.ਟੀ.ਓ. ਅਤੇ ਅਪੀਲੀ ਅਥਾਰਟੀ ਨ� ਬੰਬੇ ਸੇਲਜ਼ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਅਤੇ ਪ�ੋਵੀਡ�ਟ ਫੰਡ ਐਕਟ ਦੀਆਂ ਿਵਵਸਥਾਵ� ਦੀਆਂ ਸਕੀਮ� ਦੀ ਿਕਸੇ ਵੀ ਜ�ਚ ਕੀਤੇ ਿਬਨ� ਭੱਤੇ ਤ� ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਸੀ। [991-ਡੀ] Case: PRAKASH COTION MILLS PVT. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) BOMBAY [[1993] 2 S.C.R. 983] (1993) ~ -'· E (991-B, 990-H, 991-A) (991-B, 990-H, 991-A) Mahalakshmi Sugar Mills Co. v. Commissioner of Income Tax Delhi, -(1980] 123 l.T.R. 429 S.C.; Commissioner of Income Tax v. Hyderabad Allwyn Metal Works Ltd., (1988) 172 ITR 113 (H.C.A.P.) and Organo Chemical Industries v. Union of India, A.l.R. 1979 S.C. 1803. F '( This Court, remitted the matter of the Tribunal concerned, so far as it related to deduction under section 37(1) of I.T. Act, regarding impost of interest for delayed payment of sales tax and impost of damages for delayed contribution under Employees State Insurance Act, as the I.T.O. and the appellate authority had refused the allowance without any ex-amination of the schemes of the provisions of the Bombay Sales Tax Act and the Provident Fund Act. (991-D] G -~ This Court further held that the question as to what . portion of H [expenses claimed, ][is ][deductible entertainment expenditure, has to ][be ] - -- 1- y decided by tbe fact finding authorities, while assessing the relevant A materials placed before them. No question of law arises, particularly when the. fact finding authorities had recorded concurrent findings on con-sideration of relevant material. Hence the question was decided against the assessee • appellanL [992-8) CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal No. 1279 B (NT)/1977. From the Judgment and Order dated 17.6.1976 of the Bombay High· Court in I.T. Application No.63 of 1976. Mrs. A.K. Verma, Mrs. S.V. Pathak (For J.B. Dadachanji & Co.) for C the Appellant. P.S. Pot~ Ms. A Subhashini (NP) and R. Satish for the Respondent. The Judgment of the Court was delivered by D VENKA TACHALA, J. Two questions are raised for our decision in this appeal. First, whether the appellant was entitled to claim as allowance under Section37(1) of the Income-taxAct, 1961 (the l.T. Act) the interest paid by it for delayed payment of sales tax under the Bombay Sales Tax Act, 1951 (the BST Act) and the damages paid by it for delayed payment of contribution E under Employees' State Insurance Act, 1947 (the ES! Act.) Second, whether the appellant was entitled to claim as allowance under Section 37(2) of the I. T. Act the entire expenses incurred by it as entertainment expenses. The appellant is a company carrying on the business in the manufac-ture of textile goods. It is the assessee. In the income-tax return of the F assessee for the Assessment Year 1966-67 (the previous accoiinting year being from 1st July, 1%4 to 30th June, 1965), the interest and the damages of Rs.19,635 paid by if for delayed payment of sales tax under the BST Act and for delayed payment of contribution under the ESI Act, was claimed as revenue expenditure, allowable under Section 37(1) of the I.T. Act. So G also the sum of Rs.3,865 paid by it for entertainment expenses was claimed as revenue expenditure, allowable under Section 37(2) of the I.T. Act. The I.T.O., in his assessment order made on that return, treated the said item of expenditure of Rs.19,635 as· penal interest and disallowed it; As lo the item of expenditure of Rs.3,865, he disallowed Rs.2,500 treating it as el<clusive expenditure incurred on its Directors. Appeals preferred before H SUPREME COURT REPORTS [1993) 2 S.C.R. 986 Case: PRAKASH COTION MILLS PVT. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) BOMBAY [[1993] 2 S.C.R. 983] (1993) OS 3 : | 210 area at facia =f we Aaeraet 3 fea | 7 mae Secraat—e snes A A wea fafrerad sae me 21 yan, an artenifaR SET, 1961 (SIAR sfehaR) a or 37(1) % ania Ae, gadat aftfram, 1959 (ad fama-ax sifafien) & ania fma ax & Praafefiaa) & ania oftera & freifaa daa & fee seh ae den geal a cenwel RR U1 fects, er orton sree aafefam at eng 37(2) & arty weaa ee oe aoe api om ae eo wo 8 ae ae a een 2 dea | SES 2,atiend ageare ar fafain an are eA ae wH art 21 ae fretfetPutte@1 freer at sreeat 1966-67 faart (qe 4 morn wag at fm ona ax 1 offen wens, 1964 af er8 30 37(1) BH, & 1965 ariaH) fra aAwm %faciea der % fre wae sik sahem dea % 19,635/- AaRart akaren afer at at 37(1) & ania st ange 3} fae am fea aawtTOR TR ABT A TaI Gea Fe 3965/- FH ake a sre afetay aOR 37(1) & aa saa ase oq] wa FH aan fen was araan aftand 9 egFrecoit ox fire me amet Frater anteHt x 19,635/-ory H saa ne A vnfianOM & BT F fern sik ga aR ae Ror) Tel aH % 3965 /- HB a} re aaaa %, SBI % 2500/- A Tae Htwal soTa aA wa} wT A aaTRRK fen saat aftant aa acted & cat at amy fat wa ARA BU ON otter area atk ara-ax ante afte (afar) # at ne ahdarea Fe el Pulte ga saa adi @ afr wet a gon & feu ok = vaTes en fafrand figs pe a % fee sraar safeties st ea 256(1) ®oer, afer & ame fT va sree At aeTer sents, Freffet aT cereSaaret 8 safer wealser area & Fe wre ay & fore ya sat =rA aa afrar at erm 256(2).& ania ander ang an feet TAT! ata,Pref9 siftenital sik. ser =rerera ae fie me yaaa oreet at onaaa EEert arr ae artes wget at 21 seq Te aM fend ofaameatee ara fee wt at de at me;; | . ; oe anda ae | 1, aan feoae th arterd eq then oft& feeifts dere & fre eTweee rT ae H fener se 19,635/- at oft ae & wierd 2, Bay AeBH meat atk afefeeeal F Frettteh are earRT Be 19,635 /- st UATara-an afuhra, 1961 & aniq ama wa 8?| 8, WaT reat ott offered otterag otetreiita aR A mehr er fsPui om ose oa adbehomoF smaq 8 | EE EEEEEEEIEIISE'SS | fa | | : | | |} /- FoR at APR ataara Tet at ST Gendt et Ter St sat STA START | ; afer at ame 37(2) % ae saya oa a eH oan? 7 4. eH ae afihraiia HAs fra fe sews aera sik Ahotteange FH 2500/- FUa ora Frofitdeare & aren & watered yola: atk sree: vet Tar aTafi& wna ae wea a arteh? an 3, WEA He 1 SAC 2 WET A area se wea & steia ora SI eet yaHR Wea He 3.att 4 sea # sueftia fata wea & atria ond 1 area 4, cae S asec a% Wan ea ae Sar aw fra s fe saa wer areas afahray at eT 256 H atiya rea wa & fae Sta fee A afer A) Greer are A an te aa okSeal al Tel PUNTA SAI Sat BF & fre Bis Aa sen, va Tea al ea F Tad efRafer af 1966-67 & 25 ad qua ae A Safire @ atk ga aes wT fra aeau fe 3aafter & sree A ora aed H srewe CAR aM fan feat TT AATawa ea weafren sen ak Gra Te Sa aden sayaa BaaC1 ta eTaa & 7 act sad fafea aeai atk offtefeal & arn ara aftg afsacn srafta fafrrand sem wea & dafira sat 2] at amet aren & areHt ar _ Pon, gg 4, aa we Uke wal fH ara-ax afofan st ora 37(1) wad stews yen daaoR, 1922 (1922 I sma ofa) a UT 10(2)(4%)F wat 21 ‘gaya at fafieaa wer ver fe an ateneii-fafitd qo sat yee Tar suaafaraa, 1956 Ft ue 3(3) % area Gea soar & faced daa & few ded a1922 & ara-at afehras at a 10(2) (tH) & ain aaa oa Hhfafagaa arefore ga =ereraFt tet soe sfaftan, 1956 % seael Ht aden SHPrat t& catia & fees, fret ga safeties & ona afte sean & dere foamfen, fafa war at ates ee & fee sada 31 ora 4 A eala aaa aTa oat a ah eid fee wa & fac say g1 ore 3(5) A cafes at Ut wnfe,fared ofr soak St URS age ofits @, H dara & fee eet sar TA 1 IRI 3(3)% safer A cafe at ate 8 der at ade am 6 sare ae or aata & fare ert Sar TT B1 Sat Brae at faeces olen HeTW Fa ~ATATTT Aae va oraaran fis sent & facia serafore cafesre ore 3(3) & stele Geasortfafty & after & fae se we atfrtia mfe ae ar oT Gem oftgafutras & arity sed serie seem & faerie ders & fee sas aI AHN Ft AeAfreee BH RHA AAT STAT STR! AST TS HAN SBT SER, TR aTfare fis orctenell-Pretitel arr saat & feelin Sera oe Bee aT 1922 Farma afafrem st emt 10(2) (mm) & arty oa era on) [1981]1 sme fae we 1307= (1980)3 ume ee ee 475, 22A-36! Law £ Justices/96 | . = a GA os ; | T oe de we Ee | | 7 | | Case: PRAKASH COTION MILLS PVT. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) BOMBAY [[1993] 2 S.C.R. 983] (1993) ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨ� ਸਬੰਧਤ ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਿਦੱਤਾ, ਿਜੱਥ� ਤੱਕ ਇਹ ਆਈ.ਟੀ. ਦੀ ਧਾਰਾ 37(1) ਅਧੀਨ ਕਟੌਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਐਕਟ, ਸੇਲਜ਼ ਟੈਕਸ ਦੇ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਿਵਆਜ ਲਗਾਉਣ ਅਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਰਾਜ ਬੀਮਾ ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਹਰਜਾਨ� ਦੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਬਾਰੇ, ਆਈ.ਟੀ.ਓ. ਅਤੇ ਅਪੀਲੀ ਅਥਾਰਟੀ ਨ� ਬੰਬੇ ਸੇਲਜ਼ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਅਤੇ ਪ�ੋਵੀਡ�ਟ ਫੰਡ ਐਕਟ ਦੀਆਂ ਿਵਵਸਥਾਵ� ਦੀਆਂ ਸਕੀਮ� ਦੀ ਿਕਸੇ ਵੀ ਜ�ਚ ਕੀਤੇ ਿਬਨ� ਭੱਤੇ ਤ� ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਸੀ। [991-ਡੀ] ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨ� ਅੱਗੇ ਿਕਹਾ ਿਕ ਇਹ ਸਵਾਲ ਿਕ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਖਰਿਚਆਂ ਦਾ ਿਕਹੜਾ ਿਹੱਸਾ, ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਮਨ�ਰੰਜਨ ਖਰਚਾ ਹੈ, ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਪ�ਕਾ� ਕਾਟਨ ਿਮੱਲਜ਼ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ�ਨਰ [ਵ�ਕਟਾਚਲਾ, ਜੇ.] ਤੱਥ ਖੋਜ ਅਥਾਰਟੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉਹਨ� ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੰਬੰਿਧਤ ਸਮੱਗਰੀ ਦਾ ਮੁਲ�ਕਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਨਹ� ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਦ� ਤੱਥ ਖੋਜਣ ਵਾਲੇ ਅਥਾਰਟੀਆਂ ਨ� ਸੰਬੰਿਧਤ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਿਵਚਾਰਨ 'ਤੇ ਸਮਕਾਲੀ ਖੋਜ� ਨੂੰ ਿਰਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਮੁਲ�ਕਣ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਿਖਲਾਫ ਸਵਾਲ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। [992-ਬੀ] ਿਸਵਲ ਅਪੀਲੀ ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ: ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 1279 (ਐ�ਨਟੀ)/1977. ਬੰਬੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 17.6.1976 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇ� ਤ� ਆਈ.ਟੀ. 1976 ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਨੰ.63. ਸ�ੀਮਤੀ ਏ.ਕੇ. ਵਰਮਾ, ਸ�ੀਮਤੀ ਐਸ.ਵੀ. ਪਾਠਕ (ਜੇ.ਬੀ. ਦਾਦਾਚ�ਜੀ ਐਡ ਕੰਪਨੀ ਲਈ) ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ। ਪੀ.ਐ�ਸ. ਪੋਟੀ, �ੀਮਤੀ ਏ ਸੁਭਾਿ�ਨੀ (ਐਨ.ਪੀ.) ਅਤੇ �ਤਰਦਾਤਾ ਲਈ ਆਰ. ਸਤੀ�। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਵ�ਕਟਾਚਲਾ, ਜੇ. ਦੁਆਰਾ ਸੁਣਾਇਆ ਿਗਆ। ਇਸ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ ਸਾਡੇ ਫੈਸਲੇ ਲਈ ਦੋ ਸਵਾਲ ਖੜੇ ਹਨ। ਪਿਹਲ�, ਕੀ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 (ਆਈ.ਟੀ. ਐਕਟ) ਦੀ ਧਾਰਾ 37(1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਭੱਤੇ ਵਜ� ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ, ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਬੰਬੇ ਸੇਲਜ਼ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1951 (ਬੀ.ਐ�ਸ.ਟੀ. ਐਕਟ) ਦੇ ਅਧੀਨ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਦੇ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਿਵਆਜ ਅਤੇ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਰਜਾਨ� ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਐਕਟ, 1949 ਦੇ ਅਧੀਨ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। (ਈਐਸਆਈ ਐਕਟ।) ਦੂਜਾ, ਕੀ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਆਈ.ਟੀ ਦੀ ਧਾਰਾ 37(2) ਦੇ ਤਿਹਤ ਭੱਤੇ ਵਜ� ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ। ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਾਰੇ ਖਰਿਚਆਂ ਨੂੰ ਮਨ�ਰੰਜਨ ਦੇ ਖਰਿਚਆਂ ਵਜ� ਲਾਗੂ ਕਰੋ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਹੈ ਜੋ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਸਮਾਨ ਦੇ ਿਨਰਮਾਣ ਿਵੱਚ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਮੁਲ�ਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਮੁਲ�ਕਣ ਸਾਲ 1966-67 (ਿਪਛਲਾ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਪਿਹਲੀ ਜੁਲਾਈ, 1964 ਤ� 30 ਜੂਨ, 1965) ਲਈ ਮੁਲ�ਕਣ ਦੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਿਰਟਰਨ ਿਵੱਚ, ਬੀਐਸਟੀ ਐਕਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਿਵਕਰੀ ਟੈਕਸ ਦੇ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਐਕਟ ਦੇ ਈ.ਐਸ.ਆਈ. ਦੇ ਤਿਹਤ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਆਮਦਨੀ ਕਲੇਮ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, 19,635 ਰੁਪਏ ਦਾ ਿਵਆਜ ਅਤੇ ਹਰਜਾਨਾ ਆਈ.ਟੀ. ਦੀ ਧਾਰਾ 37(1) ਅਧੀਨ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ। ਐਕਟ. ਇਸ ਤਰ ਮਨ�ਰੰਜਨ ਦੇ ਖਰਿਚਆਂ ਲਈ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ 3,865 ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਲੀਆ ਖਰਚੇ ਵਜ� ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਜੋ ਿਕ ਆਈ.ਟੀ. ਦੀ ਧਾਰਾ 37(2) ਅਧੀਨ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ। ਐਕਟ. ਆਈ.ਟੀ.ਓ. ਨ� ਉਸ ਿਰਟਰਨ 'ਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਆਪਣੇ ਮੁਲ�ਕਣ ਆਦੇ� ਿਵੱਚ, 19,635 ਰੁਪਏ ਦੇ ਖਰਚੇ ਦੀ ਉਕਤ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਜੁਰਮਾਨਾ ਿਵਆਜ ਮੰਿਨਆ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। 3,865 ਰੁਪਏ ਦੇ ਖਰਚੇ ਦੀ ਵਸਤੂ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਸਨ� 2,500 ਰੁਪਏ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ� 'ਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਿਨਵੇਕਲੇ ਖਰਚੇ ਵਜ� ਮੰਨਣ ਤ� ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਅਪੀਲ� ਨੂੰ ਪਿਹਲ� ਤਰਜੀਹ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਿਰਪੋਰਟ� [1993] 2 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. ਏ.ਏ.ਸੀ. ਅਤੇ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਅਪੀਲੀ ਿਟ�ਿਬਊਨਲ (ਿਟ�ਿਬਊਨਲ) ਨ� ਆਈ.ਟੀ.ਓ. ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਦਾਅਿਵਆਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ, ਸਫਲ ਨਹ� ਹੋਇਆ। ਆਈ.ਟੀ. ਦੀ ਧਾਰਾ 256(1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਮੁਲ�ਕਣ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਰਜ਼ੀ ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਕਤ ਮਾਮਿਲਆਂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਵਾਲ ਉਠਾਉਣ ਅਤੇ ਉਨ�� ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਲਈ ਰੈਫਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਵੀ ਸਫਲ ਨਹ� ਹੋ ਸਕੀ। ਦੁਬਾਰਾ ਿਫਰ, ਉਸ ਤ� ਬਾਅਦ ਆਈ.ਟੀ. ਦੀ ਧਾਰਾ 256(2) ਦੇ ਤਿਹਤ ਮੁਲ�ਕਣ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਰਜ਼ੀ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ ਲਈ ਉਕਤ ਮਾਮਿਲਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਵਾਲ� ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਪ�ਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬੰਬੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਤ� ਪਿਹਲ� ਐਕਟ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾ ਨ� ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੇ ਉਪਰੋਕਤ ਹੁਕਮ� 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਉਠਾ�ਦੇ ਹੋਏ ਿਵ�ੇ� ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਅਪੀਲ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਫੈਸਲੇ ਲਈ ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਤ� ਪ�ਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹਵਾਲਾ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਸਵਾਲ� 'ਤੇ ਸੀ:- 1. ਕੀ ਸੇਲ ਟੈਕਸ ਅਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸਟੇਟ ਇੰ�ੋਰ�ਸ ਯੋਗਦਾਨ ਦੀ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਿਵਆਜ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਿਵਆਜ ਖਾਤੇ ਿਵੱਚ ਡੈਿਬਟ ਕੀਤੀ ਗਈ 19,635 ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਨੂੰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ� ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ ਅਤੇ ਿਵ�ੇ� ਤੌਰ 'ਤੇ ਖਰਚ ਨਹ� ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? 2. ਕੀ ਤੱਥ� ਅਤੇ ਕੇਸ ਦੀਆਂ ਸਿਥਤੀਆਂ ਿਵੱਚ, ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤੀ ਗਈ 19,635 ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰਯੋਗ ਖਰਚ ਸੀ? 3. ਕੀ ਤੱਥ� ਅਤੇ ਸਿਥਤੀਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਨਣ ਲਈ ਜਾਇਜ਼ ਠਿਹਰਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਿਡਨਰਜ਼ ਕਲੱਬ ਅਤੇ ਸੀ.ਸੀ.ਆਈ. 'ਤੇ ਮੁਲ�ਕਣ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਖਰਚੇ ਿਵੱਚ� 2,500 ਰੁਪਏ ਦੀ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਭਾਵ� ਿਕ ਉਕਤ ਖਰਚਾ ਆਈ.ਟੀ. ਦੀ ਧਾਰਾ 37(2) ਅਧੀਨ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਖਰਚ ਤ� ਘੱਟ ਸੀ। ਐਕਟ? Case: PRAKASH COTION MILLS PVT. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) BOMBAY [[1993] 2 S.C.R. 983] (1993) SUPREME COURT REPORTS [1993) 2 S.C.R. 986 A the A.A.C. and the Income-taic Appellate Tribunal (Tribunal) questioning the disallowance nf claims of the appellant by the I.T.O., did not succeed. Application made by the assessee under Section 256(1) of the I.T. Act before the Tribunal to raise the questions covering the said matters and get them referred for decision by the High Court, also did not meet with B success. Again, the application made thereafter by the assessee under Section 256(2) of the I.T. Act before the Bombay High Court to obtain a reference on the questions relating to the said matters for its decision, was rejected. Hence, the assessee has filed this appeal by special leave, ques-· tioning the aforesaid orders made by the authorities and the High Court. Reference sought to be obtained from the Tribunal for decision by the C High Court, was on the following questfons:- 1. Whether the sum of Rs.19,635 debited in the interest account paid by way of interest for delayed payment of sales taic and Employees' State Insurance contribution could be said to have not been incurred, wholly and exclµsively for the purpose of business? D 2. Whether on the facts and in the circumstances of the case, the sum of Rs.19,635 claimed by the assessee was an .allowable expenditure under the Income-taic Act, 1961? E 3. Whether on the facts and in the circumstances, the Tribunal was justified in holding that the disallowance of Rs.2,500 out of expenditure incurred by the assessee at Diners Club and C.C.I. could be disallowed even though the said expenditure was less than the expenditure allow-able under Section 37(2) of the I.T. Act? F 4. Whether there was any evidence or material before the Tribunal to hold that the expenditure to the extent of Rs.2,500 at Diners Club and C.C.I. was not laid wholly and exclusively for the purposes of business of the asses-see-company? G Questions 1 & 2 are . covered by First Question indicated at the outset. So also, questions 3 & 4 are covered ·by Second Question indicated at the outset. Indeed, after hearing counsel for the parties we were inclined H to think that the said questions ought to be remitted to the High Court for - -,., --- ""' . . -,., --- ""' . . its opinion under Section 256 of the LT. Act. In the normal course, we A would have done so and left the questions to be answered by the High Court. But, regard being given to the fact that the questions relate to a 2'1 year old case of the Assessment Year 1966-67 and the fact that they could be considered by us on the facts found in the order of the Tribunal, we consider it most appropriate to deal with the quelition5 ourselves and B answer them. Such course is resorted to by us not merely because of the said peculiar facts and circumstances of this case, but also because of our inclination to remit the First Question with our answer thereon for a final decision by the Tribunal. c First Question: Section 37{1) of the LT. Act corresponds to Section 10{2){XV) of Predecessor Indian Income-Tax Act of 1922 {the LT. Act of 1922), is undisp~ted. · D Case: PRAKASH COTION MILLS PVT. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) BOMBAY [[1993] 2 S.C.R. 983] (1993) [1981]1 sme fae we 1307= (1980)3 ume ee ee 475, 22A-36! Law £ Justices/96 | . = a GA os ; | T oe de we Ee | | 7 | | 6. ART SAT TAM RaTae anes tect aad fads! aa as F aieRTTea aTa Ges ets > 2 mest a fare fae: (i) ar werell-Frathtet arecptart afer fae ik satel svete arfiffen, 1952 at arr 14a & ania den yearara saferst oT 37(1) % ard aaa wet et atk (ii) an ae fame axafaria, 1959 & sit fama an & facia dere & fer dea sae sa-at aferat Ont 37(1) & ateta aqga welt otwea (i) a free aa & fae We =a1a Meawie 84 F aa SH se arth drat puede amard Wa? ae art H 1952 % awe afehea at oa 14-a@ A waa “qari”afraid a dafia aay aenfa w smenta foe & va to A eae fee for Frases“OR 14-@ ot aftraft A saa enfett “grant” @1) ort afteata, 14-@ & ae: arta aret wr em } afetooansees Aa “area a wie Ne aa Tat 8") EAT ae we Aa ze fe oT14-@ & aia qRArt a afta et it yO ae81 Faas SaaAare Fatseat at esq sen at afta 2 a aft ae ahafat a a a atUi & fore efagft A wer axa 81 se MMI: oT 6 a are atensil aa 7 ae & foe a Hae Varet f afig we & saa fanfare w wfaaxUT State FE BUaie Sra RS aly fe taal a afigt ver aef afitta 81 Fa or A ae fifa eel & fee go ot wet 8 heartay Fa it SB St Aer MH sa ea & aes feafteanftalarea Vet 21OM 14-@ F waad “qari” weg ar “often” wee a daa 21 a 14-aA saat wee “‘oiftera & der¥ cof” % stk, gafere “often” wee a.aaa wm & fa 38% sare 4 fen orn alee fred ae seiafer a Hey srmet ae at 1s ante aH eal aie atk, gale, eaat14-@ same” 4 amy “oafeer” afta 81 aewee S ar stars 14-a G 8 “Te zHart at a seme” afer a anitat “ah aeBe wht at af at ated wen 8)” 7. Ge arate 3 vfees fy sfufan st ora 14-— F ong “await” sfteaiia aBafta Sat Aa BH LAT A Tat BU ae Peat fraren fe safes Fraiitdt-weaef gra dewRet gaat a often ao faaen: sites Te ara oT oat on a Pent at—aafferfad aa EE TT SH Mier& otk er Sis ener & a mer aresaR BFA WER BE fre TI an“ea sea fe ae tet ats cm areata F witness 2 or mfr wa HFwi URatrtfafreaa sa fret fats ea & saftrdfra gee soe fren sre fares aA ares ear A ea caex arftraiea fra fearT are ae sikafiftar Foam afiesierat ger ers, enfea a RAT ora-ax sifufran " (1988)172 angedearee 113 (aM Wee). . 2 [1980]2 sHefteys 1372 =(1979)4 Gaeeteete 573, sea-e5 ta 22. / | | - | , | |, | ss } } ) 2 ) | | oh ! : | | : , ; . || |||)| | |||||| : , aria ea welt AER wep fee awetsFreeraél Bt ends salaR, 7e offs fe ens at raat ax an dara fear sre +t frrares 7a @wat | aferian at ent 14-@ 4 fread der & fee qHart & sequen atSRI Pratsen at Haat V4 H Gran fee sear wee| aa, se HaArt free ay aret softens BH Gasneer aT Pea se) ster fe saaIEA ERI afafretite fier men sea aft A enferen sere ae afteaera tat cal a arate 21 sree afer& aia wfed aidvfesy fifa afatrad & sqael atk aa aot at at afer ay acl sikFark aw art are ane F fea me eH ded FH ya aaa fafrrar sksauaim fs feet am A enfkts AAT STU sik fat at ofrauerEapt a a adt am emt ae a aan % ak a a aa aT” 8. Tara, Was fama ax afeftan, 1959 & aia saftra weael-faiftt a deaana fae after+ ara-ar afefran at erg 37 (1) & aha saga sek APT aT aHatta 3e4 Se (ii) Hi Pred Ft EW GS ~als 3 wea a afta way faa axafafaa, 1959 & gata saad Ww fren fea sk ae afifutita fer— ae wl we ST eae fs: oT 36(3) & area seUET, als wfet Her sre z,a srenaeren oT fereifera ders & fare sarewe FS a enfrs sole aewe ofetran 4 dae F free & ono are H wa: Gera & fer soa AT 2wel at aT es aafefras sro Gers % fee arqema wa BH shee el Are tre2 era 36 af aTeTT (3) & ora senen aed wt Aka Re a} oaera stent oe aferA a me A A afar aol sat a gah fratTIT ar Ufa set at sh eft ort 81 sat saa eT 36 St SIEM (5) Baearefia ¢ fe saad (3) & aria a cam & sae & weary wae aail &STEwR sifiraias @ safer wer at ord 81 era aE suehia & fH aridwert enfet ser wren & eats 8 sais ae fercifra der % fee mitMirae St 81 ara:, oftenPreifra dere & fea al daa SB as waemay AY ae Te ert Stee ea Se (i) ar fader aa EU Te suehia ferTH SAH Bl THAM A Met & BT A see aT YT aT fears aewe &”| 9, Sagat weet eT fier set! aa ae F a =e & fafrraa stkRarare anefrr tem wad faite? aa ame # ate wee se aoe & usvats & fteea Ho ora fee me na a em ya: werd @ sik emt wa 4 a Case: PRAKASH COTION MILLS PVT. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) BOMBAY [[1993] 2 S.C.R. 983] (1993) 2. ਕੀ ਤੱਥ� ਅਤੇ ਕੇਸ ਦੀਆਂ ਸਿਥਤੀਆਂ ਿਵੱਚ, ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤੀ ਗਈ 19,635 ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰਯੋਗ ਖਰਚ ਸੀ? 3. ਕੀ ਤੱਥ� ਅਤੇ ਸਿਥਤੀਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਨਣ ਲਈ ਜਾਇਜ਼ ਠਿਹਰਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਿਡਨਰਜ਼ ਕਲੱਬ ਅਤੇ ਸੀ.ਸੀ.ਆਈ. 'ਤੇ ਮੁਲ�ਕਣ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਖਰਚੇ ਿਵੱਚ� 2,500 ਰੁਪਏ ਦੀ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਭਾਵ� ਿਕ ਉਕਤ ਖਰਚਾ ਆਈ.ਟੀ. ਦੀ ਧਾਰਾ 37(2) ਅਧੀਨ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਖਰਚ ਤ� ਘੱਟ ਸੀ। ਐਕਟ? 4. ਕੀ ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਜ� ਸਮੱਗਰੀ ਸੀ ਿਕ ਡਾਇਨਰਜ਼ ਕਲੱਬ ਅਤੇ ਸੀ.ਸੀ.ਆਈ. 'ਤੇ 2,500 ਰੁਪਏ ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਦਾ ਖਰਚਾ ਸੀ. ਪੂਰੀ ਤਰ ਅਤੇ ਿਵ�ੇ� ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸੈਸ-ਸੀ-ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ�� ਲਈ ਨਹ� ਰੱਿਖਆ ਿਗਆ ਸੀ? ਪਨ 1 ਅਤੇ 2 �ੁਰੂ ਿਵੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਪਿਹਲੇ ਪਨ ਦੁਆਰਾ ਕਵਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ, ਪਨ 3 ਅਤੇ 4 �ੁਰੂ ਿਵੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਦੂਜੇ ਪਨ ਦੁਆਰਾ ਕਵਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਦਰਅਸਲ, ਿਧਰ� ਦੇ ਵਕੀਲ ਸੁਣਨ ਤ� ਬਾਅਦ ਅਸ� ਇਹ ਸੋਚਣ ਲਈ ਝੁਕ ਗਏ ਿਕ ਉਪਰੋਕਤ ਸਵਾਲ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਜੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪ�ਕਾ� ਕਾਟਨ ਿਮੱਲਜ਼ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ�ਨਰ [ਵ�ਕਟਾਚਲਾ, ਜੇ.] ਦੀ ਧਾਰਾ 256 ਤਿਹਤ ਇਸਦੀ ਰਾਏ ਐਕਟ. ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅਸ� ਅਿਜਹਾ ਕਰਦੇ ਹ� ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਸਵਾਲ ਛੱਡ ਿਦੰਦੇ ਹ�. ਪਰ, ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਿਕ ਪਨ ਮੁਲ�ਕਣ ਸਾਲ 1966-67 ਦੇ ਇੱਕ 25 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਕੇਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ ਅਤੇ ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਦੇ ਹੁਕਮ� ਿਵੱਚ ਪਾਏ ਗਏ ਤੱਥ� 'ਤੇ ਸਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਿਵਚਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਅਸ� ਖੁਦ ਸਵਾਲ� ਨੂੰ ਿਨਪਟਾਉਣਾ ਅਤੇ ਉਨ�� ਦੇ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਸਭ ਤ� ਉਿਚਤ ਸਮਝਦੇ ਹ�। ਅਿਜਹਾ ਕੋਰਸ ਸਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਕੇਸ ਦੇ ਅਜੀਬੋ-ਗਰੀਬ ਤੱਥ� ਅਤੇ ਹਾਲਾਤ� ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਨਹ� ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ, ਸਗ� ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਅੰਿਤਮ ਫੈਸਲੇ ਲਈ ਪਿਹਲੇ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਜਵਾਬ ਦੇ ਨਾਲ ਛੱਡਣ ਦੇ ਸਾਡੇ ਝੁਕਾਅ ਕਾਰਨ ਵੀ ਹੈ। ਪਿਹਲਾ ਸਵਾਲ: ਦੀ ਧਾਰਾ 37(1) ਆਈ.ਟੀ. ਐਕਟ 1922 (1922 ਦਾ ਆਈ.ਟੀ. ਐਕਟ) ਦੇ ਪੂਰਵ-ਸੂਚਕ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2)(XV) ਨਾਲ ਮੇਲ ਖ�ਦਾ ਹੈ, ਿਨਰਿਵਵਾਦ ਹੈ। ਮਹਾਲਕ�ਮੀ �ੂਗਰ ਿਮੱਲਜ਼ ਕੰਪਨੀ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ, ਿਦੱਲੀ, (1980) 123 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 429 ਿਵੱਚ, ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨ� ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਸੀ ਿਕ ਕੀ ਅਪੀਲਕਰਤਾ-ਮੁਲ�ਕਣ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਿਵੱਚ ਯੂ.ਪੀ. ਦੀ ਧਾਰਾ 3(3) ਦੇ ਤਿਹਤ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਿਵਆਜ? ਗੰਨਾ ਸੈ�ਸ ਐਕਟ, 1956 ਆਈ.ਟੀ. ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2)(XV) ਦੇ ਤਿਹਤ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਸੈ�ਸ ਦੇ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰੀਯੋਗ ਖਰਚ ਸੀ। ਐਕਟ 1922। ਉਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨ� ਗੰਨਾ ਸੈ�ਸ ਐਕਟ, 1956 ਦੇ ਉਪਬੰਧ� ਦੀ ਜ�ਚ ਕੀਤੀ, ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਉਸ ਿਵਅਕਤੀ ਿਵਰੁੱਧ ਕਈ ਤਰ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਦੀ ਿਵਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਐਕਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਲਗਾਏ ਗਏ ਸੈ�ਸ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਿਵੱਚ ਿਡਫਾਲਟਰ ਸੀ। ਸੈਕ�ਨ 4 ਿਡਫਾਲਟਰ ਨੂੰ ਕੈਦ ਜ� ਜੁਰਮਾਨਾ ਜ� ਦੋਵ� ਲਈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਸੈਕ�ਨ 3(5) ਜੁਰਮਾਨ� ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਿਡਫਾਲਟਰ ਨੂੰ ਜਵਾਬਦੇਹ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪਾਇਆ ਿਗਆ, ਇੱਕ ਰਕਮ ਜੋ ਸੈ�ਸ ਦੀ ਰਕਮ ਤ� ਿਕਤੇ ਵੱਧ ਹੈ। ਿਫਰ, ਸੈਕ�ਨ 3(3) ਿਡਫਾਲਟਰ ਨੂੰ ਿਡਫਾਲਟ ਦੀ ਿਮਤੀ ਤ� ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਿਮਤੀ ਤੱਕ 6 ਪ�ਤੀ�ਤ ਸਲਾਨਾ ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ ਿਵਆਜ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਉਪਰੋਕਤ ਿਵਵਸਥਾਵ� ਦੀ ਿਵ�ਲੇ�ਣਾਤਮਕ ਜ�ਚ 'ਤੇ, ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨ� ਇਹ ਿਵਚਾਰ ਿਲਆ ਿਕ ਸੈ�ਸ ਦੇ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਿਡਫਾਲਟਰ ਦੁਆਰਾ ਧਾਰਾ 3(3) ਦੇ ਤਿਹਤ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਿਵਆਜ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ 'ਤੇ ਲਗਾਏ ਗਏ ਜੁਰਮਾਨ� ਵਜ� ਨਹ� ਦਰਸਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਦੀ ਰਕਮ ਵਜ� ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਿਵਚਾਰ ਿਵੱਚ, ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨ� ਇਹ ਮੰਿਨਆ ਿਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾ-ਮੁਲ�ਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸੈ�ਸ ਦੇ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ 'ਤੇ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਿਵਆਜ ਆਈ.ਟੀ. ਦੀ ਧਾਰਾ 10(2)(XV) ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰੀਯੋਗ ਖਰਚ ਸੀ। ਐਕਟ 1922 ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਿਰਪੋਰਟ� [1993] 2 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਬਨਾਮ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਆਲਿਵਨ ਮੈਟਲ ਵਰਕਸ ਿਲਿਮਟੇਡ, (1988) 172 ਆਈਟੀਆਰ 113 ਦੇ ਕਿਮ�ਨਰ ਿਵੱਚ, ਆਂਧਰਾ ਪ�ਦੇ� ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਇੱਕ ਿਡਵੀਜ਼ਨ ਬ�ਚ ਨ� ਦੋ ਸਵਾਲ� ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਸੀ; (ਆਈ) ਕੀ ਕਰਮਚਾਰੀ ਪ�ਾਵੀਡ�ਟ ਫੰਡ ਅਤੇ ਫੁਟਕਲ ਉਪਬੰਧ ਐਕਟ, 1952 ਦੀ ਧਾਰਾ 14ਬੀ ਦੇ ਤਿਹਤ ਜਵਾਬਦਾਤਾ-ਮੁਲ�ਕਣ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹਰਜਾਨਾ, ਆਈ.ਟੀ ਦੀ ਧਾਰਾ 37(1) ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਟੌਤੀ ਸੀ। ਐਕਟ ਅਤੇ (ਆਈਆਈ) ਕੀ ਬੀਐਸਟੀ ਐਕਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਿਵਆਜ, ਇਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸੇਲਜ਼ ਟੈਕਸ ਦੇ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ, ਆਈ.ਟੀ. ਦੀ ਧਾਰਾ 37(1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਟੌਤੀ ਸੀ। ਐਕਟ. ਸਵਾਲ (ਆਈ) ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਿਡਵੀਜ਼ਨ ਬ�ਚ ਨ� ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਏ.ਪੀ. ਸੇਨ, ਜੇ. ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ, ਜੋ ਿਕ ਕ�ਦਰੀ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 14-52 ਬੀ ਿਵੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ 'ਨੁਕਸਾਨ' ਦੇ ਪ�ਗਟਾਵੇ 'ਤੇ, ਓਰਗੈਨ� ਕੈਮੀਕਲ ਇੰਡਸਟਰੀ ਬਨਾਮ ਯੂਨੀਅਨ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ, ਏਆਈਆਰ 1979 ਐਸਸੀ 1803 ਿਵੱਚ ਆਪਣੇ ਸਿਹਮਤੀ ਵਾਲੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਇੱਕ ਬੀਤਣ ਿਵੱਚ ਪਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ: Case: PRAKASH COTION MILLS PVT. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) BOMBAY [[1993] 2 S.C.R. 983] (1993) c First Question: Section 37{1) of the LT. Act corresponds to Section 10{2){XV) of Predecessor Indian Income-Tax Act of 1922 {the LT. Act of 1922), is undisp~ted. · D In Maha/akshmi Sugar Mills Co. v. Commissioner of Income-tax, Delh~ {1980) 123 !TR 429, this Court had to decide the question whether the interest paid by the appellant-assessee therein under Section 3(3) of the U.P. Sugarcane Cess Act, 1956 for delayed payment of cess payable thereunder was an allowable expenditure under Section 10{2){XV) of the LT. Act of 1922. ·For deciding that question, this Court examined the E provisions of Sugarcane Cess Act, 1956 which providedfor taking of several kinds of action against a person who defaulted in payment of the cess impo,ed under that Act. Section 4 was found to make the defaulter liable to imprisonment or fine or both. Section 3{5) was found to make the defaulter liable for payment of penalty, an amount which far exceeded the F amount of cess. Then, Section 3(3) was found to make the defaulter liable for payment of interest at 6 per cent per annum from the date of default till the date of payment. Oil an analytical examination of the said provisions, this Court took the view that interest paid under Section 3(3) by the defaulter for delayed payment of the cess could not be described as a penalty imposed upon him for infringement of the law but ought to be G regarded as an amount of compensation paid by him to the Government for delayed payment of the cess levied against him under the Act. In that view of the matter, this Court held that the interest paid by the appellant-assessee on delayed payment of cess was an allowable expenditure under Section 10(2)(XV) of the l.T. Act of 1922. H H 988 [1993) 2 S.C.R. A A In Commissioner of Income .Tax v. Hytkrabad All"'Yn Metal WO/kr I..imited, (1988) 172 ITR 113, a Division Bench of the Andhra Pradesh High Court had to i!ecide two questions; (i) whether the damages paid by the respondent :assessee under Section 14B of the Employees' Provident Funds and Miscellaneous Provisions Act, 1952, was an allowable deduction under B [Section 37(1) of I.T. Act and ][(ii) ][whether the interest paid under the BST ]Act, for delayed paymen\ of sales tax thereunder, was an allowable deduc-tion under Section 37(1) of the I.T. Act. For deciding question (i), the Division Bench, referred to the view of A.P. Sen, J. of this Court found in a passage of his concurring judgment in 0'8ano Chemical Industries v. Union of India, AIR 1979 SC 1803, on the expression 'damages' occurring c in Section 14B of Central Act of 1952, which read thus:- Case: PRAKASH COTION MILLS PVT. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) BOMBAY [[1993] 2 S.C.R. 983] (1993) 9, Sagat weet eT fier set! aa ae F a =e & fafrraa stkRarare anefrr tem wad faite? aa ame # ate wee se aoe & usvats & fteea Ho ora fee me na a em ya: werd @ sik emt wa 4 a 1 [1981] 1 sae fre ye 1307=(1980)3 wae ae ee 475. 2 (1988)172 ang de ae 113(aitw Hee). at ak : | 214fafaraa fufa ufret [1993] 3 sae fae we Trent@ St ga oer @ defies fafa a fen ad # f& fat Hale ge ae oTfreta whet & eat sen ay a ae tet sf(afags se are) aA aTAca oe (Fruiftt) sra-ax arfefer at arm 37(1) & ania cast aia ara} waPrattSe A CR aT GH! He, we Tt aRat a wf om ory} ey F feaa & eyamr dea y cen fare fen arch ou, cm a fut aaa mfert afetay a ae a} wt err amt 37(1) & & fe ay fe an aaesierra a enfds wef are aT are fee me aH aH RI ee th ea aarp % apni fad 88 ort daa & fee ade 8, at wie at ater a at adena ord 21 sra-an afer Boa 37(1) & arta wa ant ot Ret chen B fqn:| Serares wale at cafe oot a ya wet oifrard ora-ax afafem at ent 37(1) &aun Fett aaa Son wa art et Ret am fifa wafe arate ame: wfteuesapf a atk ama: nfs spf ate, a meant om & eet deat TH gee adfou ok se wees a ach we & few snag ah wt fe wfreuers vale aro oksa Geest sett we Heh athe ws weft ar B 10. FAR fear aa & aat a ae wee 2 fH sar afd sh atasafirenftat ae var crm & fre fe aan Paws ax & feces dere & fare fraifet aeaed a SoM tet ofawelt at of fad fe araax afefem at ena 37(1) & ata wet at on aah pad fms ax ofefian & scat at ain at fetqian & fan Fait aro saat afafan at arm 37(1) & ania sah (Ae) zefre me eral a eR aS gon ae fers ad fief anterd we aim afer &ad afters & facta sara & fee fetittt ao dea qaart st oma at aaa 21ae, FH area afar at ora 37(1) & site are ak yHart at echt & aafiraReif & cal & fatrraa & fee sa wea a data afte A fo arava a€1 3 oA BT SR ara fen an 21 | | 11, ret afehray st emt 37(2) & aie aekh fee a arg am & wyA Tea % fee TIT Fe 3865 /- at Ut a safira aara-ae sifirard 9 ge 3965 /-ot Set UAT SF 1365 /- at Uh a ara-aR afer wera 37(2) % aia seyam, Safe sat Be aft B 2500/- eI a ae aa areew fe az ohhPretitdi-art & freerat & fast ad & are ef 28 ara-ar seffrom at ema 37(2)ara ate etd ara | are ante: arya 3 Atta at antes Fst aah ane weerat me meth & sea ee oe fran wet ge deh err at onaemt afutem: at era37(2) & anit erarpa seth Re snk eer era ore A Petite & areare & wehernedren an ia: ott rere: wd ae fen oT Reati amt: SRN ga ele A omaafta) & ante A wete we B tere ae fees airmen fret arok amar af ne edt CC$eSEEEESSCSCSC:=SCSC=CON SEEEESSCSCSC:=SCSC=CON i CC$eSEEEESSCSCSC:=SCSC=CONi | | }| | | | } |)| |||| | Prat a aie4H amet w fren fea va stad weras aria argad } aT a YB ah)Sapa wah ore a Ren am fraffedt an wekit fae srt ary Gea ore 8 ge aes aT Veomaret safranfat sR sts Waa We Gea we a yee ach farfraa fae aapa aT wre fais at ter ae wea ya HaU F saren Fat ST aaon faeFa AeA wTUa aater Tiranaa Tara arnt we fra aA} soda seat ws a feat sfhfafiadfeaaa, fama wea § ae an wa 2 sik van ae felt & fea fer wa th12, WRomma:, a arder arTa: ta axa F sik ama wt aa-ax afehram, 1961a erawear37(1) 3 & farifrad ata ontendi-fuitt fare ort 3 fore & sik wad fruit & a a ontert a daft ar aqqanr ser wea fafreaa a1 set fae TAN aA SM & fem &FH AMS A HI-R Aa site, Was SH Ast axa Fi wel at aaa HE anew se feaHw Bi :}!|’||||| |[;] AeA Se Fl ASTER Frqera feet wa| | |. |[|] - [1993]3 ae fie Ge 215 | |. Gia ak ag aman fm | )|||| ,aH ame tte fa ait arr 7 atta, 1993 | _ waregft ate de sitamtedt atk =raqff we daca ara-at afar, 1961 (1961at 43)—ant 280(a) (1) [aeafsa wfeeat waroraa (Frat) watt, 1965 at da (9) aite faaeh gat fafaorferfreaah dagen afetar] —mgde aq fafrra—er 280(a) (1) & warewafra ait mq eon frre at staat dd-srerag A a fea A fralawat oarwQ— dp ag fara soneit sit argh scagra aan orifiya aeragtafiafera aa ye frente fafier cerae “om feo” za aA ot wad sikFe sera we ee aha sit og emfrmwt saa ot & yardfrafaaatart are i at | tad t2-seras fore fates bo-dety sie an-aisi ar fattnian-frafaraal 21 ad Case: PRAKASH COTION MILLS PVT. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) BOMBAY [[1993] 2 S.C.R. 983] (1993) "ਸੈਕ�ਨ 14ਬੀ ਿਵੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ 'ਨੁਕਸਾਨ' ਦਾ ਪ�ਗਟਾਵਾ, ਅਸਲ ਿਵੱਚ, ਕਾਨੂੰਨੀ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਲਈ ਮਾਲਕ 'ਤੇ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਜੁਰਮਾਨਾ ਹੈ। ਐਸ. 14ਬੀ ਦੇ ਤਿਹਤ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਉਦੇ� ਿਸਰਫ਼ 'ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਲਈ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਪ�ਦਾਨ ਕਰਨਾ' ਨਹ� ਹੈ। ਅਸ� ਸਪੱ�ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਰਾਏ ਦੇ ਹ� ਿਕ ਬੀ 4 ਦੇ ਅਧੀਨ ਇਹ ਦੋਵ� ਨੁਕਸਾਨ� ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਿਡਫਾਲਟ ਮਾਲਕ� ਨੂੰ ਜੁਰਮਾਨਾ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਹੋਏ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਭਰਪਾਈ ਲਈ ਇਹ ਨਾ ਿਸਰਫ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੈਕ�ਨ 6 ਦੀਆਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਜ਼ਰੂਰਤ� ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ, ਪਰ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਲਾਭਪਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਜ� ਿਨਪਟਾਰਾ ਪ�ਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ, ਭਾਵ, ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਭਰਪਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹ� ਹੈ ਸੈਕ�ਨ 14ਬੀ ਿਵਚਲੇ 'ਨੁਕਸਾਨ' �ਬਦ ਦਾ ਸਬੰਧ 'ਿਡਫਾਲਟ' �ਬਦ ਨਾਲ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, 'ਿਡਫਾਲਟ' �ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਉਸ ਪੈਰਾਮੇ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਿਕ ਭੁਗਤਾਨ ਨੂੰ ਪ�ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਮਹੀਨ� ਦੀ 15 ਤਾਰੀਖ ਅਤੇ, ਇਸਲਈ, ਸੈਕ�ਨ 14ਬੀ ਿਵੱਚ 'ਿਡਫਾਲਟ' �ਬਦ ਦਾ ਮਤਲਬ 'ਪ�ਦਰ�ਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲਤਾ' ਜ� 'ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲਤਾ' ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਧਾਰਾ 14ਬੀ ਦੇ ਤਿਹਤ ਹਰਜਾਨਾ ਲਗਾਉਣਾ, ਹੋਏ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਰਕਮ ਲਈ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਦੇਣਾ ਹੈ। ਪ�ਕਾ� ਕਾਟਨ ਿਮੱਲਜ਼ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ�ਨਰ [ਵ�ਕਟਾਚਲਾ, ਜੇ.] ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ।" ਿਡਵੀਜ਼ਨ ਬ�ਚ ਨ� ਪ�ੋਵੀਡ�ਟ ਫੰਡ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 14 ਬੀ ਿਵੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ 'ਨੁਕਸਾਨ' ਦੇ ਉਕਤ ਿਦਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਪਾਇਆ ਿਕ ਸਬੰਧਤ ਮੁਲ�ਕਣ-ਜਵਾਬਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਿਜਹੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰੀ ਤਰ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਵਜ� ਨਹ� ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਅਿਜਹੀਆਂ ਖੋਜ� ਨੂੰ ਿਰਕਾਰਡ ਕਰਦੇ ਸਮ�, ਅਸਲ ਅੰਤਰ ਜੋ ਿਕ ਇੱਕ ਲੁਟੇਰੇ ਜੋ ਿਕ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਜ਼ੁਰਮਾਨਾ ਹੈ, ਦੇ ਿਵਚਕਾਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ ਦਰਸਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ: - "ਇਹ ਸਵਾਲ ਿਕ ਕੀ ਅਿਜਹਾ ਕੋਈ ਥੋਪਣਾ ਮੂਲ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਹੈ ਜ� ਜੁਰਮਾਨ� ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਬੰਿਧਤ ਉਪਬੰਧ� ਨੂੰ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਿਜਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਇਹ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨ� ਹਾਲਤ� ਨੂੰ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਿਜਨ�� ਦੇ ਅਧੀਨ ਇਹ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ। ਇਸ ਸਿਥਤੀ ਿਵੱਚ ਿਕ ਇੱਕ ਿਨ�ਿਚਤ ਿਵਆਜ ਦਰ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਿਕ ਇੱਕ ਿਨਰਧਾਰਤ ਅਿਧਕਤਮ ਤੱਕ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਹਰਜਾਨ� ਦੀ ਵਸੂਲੀ ਦਾ ਉਪਬੰਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ ਿਨਯੋਕਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਦੇਣ ਤ� ਬਾਅਦ, ਲੇਵੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੁਆਰਾ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ, ਉਕਤ ਰਕਮ ਿਵੱਚ ਜੁਰਮਾਨਾ ਵਸੂਲੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਦੋਵ� �ਾਮਲ ਹਨ, ਇਹ ਕਰਮਚਾਰੀ ਭਿਵੱਖ ਿਨਧੀ ਐਕਟ ਦੇ ਉਪਬੰਧ� ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਿਵੱਚ ਅਤੇ ਹਰਜਾਨ� ਨੂੰ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਕਾਰਨ� ਅਤੇ ਅਨੁਪਾਤ ਅਤੇ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀ ਅਨੁਪਾਤ ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੀ ਰਕਮ ਨੂੰ ਨਾ ਤ� ਿਸਰਫ਼ ਜ਼ੁਰਮਾਨਾ ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਿਸਰਫ਼ ਅੰਤਰ-ਅਨੁਮਾਨ ਵਜ�। ਿਫਰ, ਬੀਐਸਟੀ ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ ਸਬੰਧਤ �ਤਰਦਾਤਾ-ਮੁਲ�ਕਣ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਿਵਆਜ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਵਾਲ (ਆਈਆਈ) ਨਾਲ ਨਿਜੱਠਣਾ ਿਜਸਨੂੰ ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਨ� ਆਈ.ਟੀ ਦੀ ਧਾਰਾ 37(1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਟੌਤੀ ਮੰਿਨਆ ਸੀ। ਐਕਟ, ਿਡਵੀਜ਼ਨ ਬ�ਚ ਨ� ਬੀ.ਐ�ਸ.ਟੀ. ਐਕਟ ਦੇ ਸੰਬੰਧਤ ਉਪਬੰਧ� 'ਤੇ ਿਵਚਾਰ ਕੀਤਾ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਿਰਪੋਰਟ� [1993] 2 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. ਸਵਾਲ 'ਤੇ ਅਤੇ ਆਯੋਿਜਤ, ਇਸ ਤਰ:- "ਉਪਰੋਕਤ ਉਪਬੰਧ ਨੂੰ ਪੜ�ਨ ਅਤੇ ਉਪਰੋਕਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਰਾਵ� ਦੇ ਿਪਛੋਕੜ ਿਵੱਚ, ਇਹ ਨਹ� ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਕ ਧਾਰਾ 36(3) ਅਧੀਨ ਲੇਵੀ, ਭਾਵ� ਿਕ ਜੁਰਮਾਨਾ ਿਕਹਾ ਜ�ਦਾ ਹੈ, ਿਸਰਫ਼ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਜ� ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਿਵਆਜ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਜ� ਚਿਰੱਤਰ ਿਵੱਚ ਜੁਰਮਾਨਾ ਹੈ। ਐਕਟ ਭੁਗਤਾਨ ਿਵੱਚ ਦੇਰੀ ਕਾਰਨ ਿਵਆਜ ਦੇ ਸਵੈਚਿਲਤ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਿਵਵਸਥਾ ਨਹ� ਕਰਦਾ। ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ� ਨੂੰ ਦਰਜ ਕਰਨ ਤ� ਬਾਅਦ ਿਜੱਥੇ ਐਕਟ ਦੁਆਰਾ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਿਵਚਾਰੇ ਗਏ ਸਮ� ਦੇ ਅੰਦਰ ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਨਹ� ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ, ਕਿਮ�ਨਰ ਨੂੰ ਇਸ ਿਵੱਚ ਦੱਸੇ ਗਏ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਿਵਆਜ ਦਾ ਪੂਰਾ ਜ� ਕੋਈ ਿਹੱਸਾ ਵਾਪਸ ਕਰਨ ਦਾ ਅਿਧਕਾਰ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਿਕ ਧਾਰਾ 36 ਦੀ ਉਪ-ਧਾਰਾ (5), ਜੋ ਿਕ �ਪਰ ਕੱਿਢਆ ਿਗਆ ਹੈ, ਇਹ ਦਰਸਾ�ਦਾ ਹੈ ਿਕ ਉਪ-3 ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ। ਉਸੇ ਤੱਥ� 'ਤੇ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਇਆ ਜ�ਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦਰਸਾ�ਦੇ ਹਨ ਿਕ ਥੋਪਣ, ਭਾਵ� ਿਕ ਜੁਰਮਾਨਾ ਿਕਹਾ ਜ�ਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਇੱਕ ਹੈ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਜੁਰਮਾਨਾ ਅਤੇ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਮੁਆਵਜ਼ਾ �ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਿਟ�ਿਬਊਨਲ, ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਅਦਾਇਗੀ ਨੂੰ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਿਸਰਫ਼ ਿਵਆਜ ਵਜ� ਮੰਨਣਾ ਸਹੀ ਨਹ� ਸੀ। ਿਜਵ� ਿਕ ਸਵਾਲ ਨੰਬਰ (1) 'ਤੇ ਚਰਚਾ ਕਰਦੇ ਸਮ� ਅਲ-ਿਤਆਰ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ, ਿਵਆਜ, ਹਰਜਾਨ� ਜ� ਜੁਰਮਾਨ� ਵਜ� ਲੇਵੀ ਦਾ ਨਾਮਕਰਨ ਿਨਰਣਾਇਕ ਨਹ� ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। Case: PRAKASH COTION MILLS PVT. LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX (CENTRAL) BOMBAY [[1993] 2 S.C.R. 983] (1993) "The expression 'damages' occurring in section 14B is, in substance, a penalty imposed on the employer for the breach of the statutory obligation. The object of imposi· tion of penalty under s. 14B is not merely 'to provide compensation for the employees'. We are clearly of the opinion that the imposition of damages under s.148 serves both the purposes. It is meant to penali