Rajinder Nath Etc v. Commissioner Of Income Tax, Delhi

Case: RAJINDER NATH ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1980] 1 S.C.R. 272] (1980) 1980 -1 -272-280 നിരാകരണപത്രം (Disclaimer) പ്രാദേശികഭാഷയില്‍ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്ത വിധിന്യായം നിര്‍മ്മിതബുദധാധിഷ്ഠിത വിവര്‍ത്തന ഉപകരണത്തിന്റെ സഹായത്തത്തോടെ കേരളഹൈക്കോടതിയിലെ ഐ.റ്റി. ഡയറക്ടറേററ സാധൂകരിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. എന്നിരുന്നാലും,ഇതിന്റെ ഉളളടക്കത്തില്‍ ആശയ പരമായയോ സാംഗത്യപരമായയോ വ്യാകരണപരമായയോആഖ്യാന പരമായയോ തെറ്റുകള്‍ കടന്നു കൂടാന്‍ സാധ്യതയുളളതാണ്. ഈ തര്‍ജ്ജമകേവലം വ്യവഹാര കക്ഷികളുടെയുംപപൊതുജനങ്ങളുടെയും പപൊതു വായ അറിവിലേകഉപയയോഗപ്പെടുത്തുവാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളതുമാണ്‌. ഔദ്യ്യോഗികവുംപ്രായയോഗികവുമായ എല്ലാ ആവശ്യ ങ്ങള്‍ക്കും വിധി നിര്‍വഹണ നടപ്പാക്കലുകള്‍ക്കുംപ്രസ്ു വിധിന്യായത്തിന്റെ ഇംഗ്ലീഷ് പതിപആധികാരികവും അന്തിമവുംആയിരിക്കും 1980 -1 -272-280 രാജീന്ദർ നാഥ് തുടങ്ങിയവർ. V ഇൻകം ടാകസ കമ്മീഷണർ, ഡൽഹി 1979 ഓഗസറ്റ 13 [ ജസ്റ്റിസ്പി. എൻ. ഭഗവതി, ജസ്റ്റിസ്ആർ. എസ്.പഥക് ] ആദായനികുതി നിയമം 1961 (1961-ലെ 43) വകുപപ‌ 153(3) (ii)-"കണ്ടെത്തൽ", "നിര്‍ദ്ദേശം" എന്നിവയുടെ പ്രയയോഗക്ഷമതആദായനികുതി ഉദ്യ്യോഗസ്ഥന് "നടപടിസ്വീകരിക്കാൻ സ്വാതനത്രമുണട" എന്ന നിരീക്ഷണം തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം, ഒരു"നിർദ്ദേശമല്ല". പിതാവും (കർത്ത) അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൂനആണ്‍മക്കളും അടങ്ങുന്ന ഒരു ഹിന്ദുഅവിഭക്ത കുടുംബം ബിസിനസസ നടത്തി. കർത്തയുടെ പേരിൽ ഭൂമി വാങ്ങി,കുടുംബത്തിന്റെ പുസ്തകങ്ങളിൽ നിനന വില നൽകി, ആ ഭൂമിയിൽ ഒരു കെട്ടിടംനിർമ്മിച്ചു. മറ്ററ്റൊരു സ്ഥലതത മറ്ററ്റൊരു കെട്ടിടം നിര്‍മ്മിച്ചു. മേൽപ്പറഞ്ഞ ഹിന്ദു അവിഭക്ത കുടുംബത്തിന്റെ ഭാഗിക വിഭജനത്തിൽ, അതിന്റെബിസിനസസ കർത്തയും രണട മൂത്ത പുത്രന്മാരും അടങ്ങുന്ന ഒരു പങ്കാളിത്ത സ്ഥാപനംഏറ്റെടുക്ുയും 1955-56 ലെ വിലയിരുത്തല്‍ വർഷത്തേക്കുള്ള ഒരു നിശ്ചിത തുകയും1956-57 ലെ മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷത്തിലെ മററ വസ്തുവകകളുടെ കാര്യത്തിൽ സമാനമായതുകയും സ്ഥാപനത്തിന്റെ കെട്ടിടഅക്കൗണ്ടിൽ ഡെബിററ ചെയ്തു. പങ്കാളിത്ത സ്ഥാപനത്തിലെ അംഗങ്ങളായിരുന്ന അപ്പീൽ വാദികൾ (വിലയിരുത്തല്‍ രണകാര്‍) 1955-56, 1956-57 എന്നി മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷങ്ങളിലെട സ്വത്തുക്കളുംനഅവരുടെ വ്യക്തിഗത ശേഷിയിൽ കുടുംബത്തിലെ നാല് അംഗങ്ങൾക്കുള്ളതാണെഅവകാശപ്പെടട വ്യക്തിഗത പദവിയിൽ പ്രത്യേകം റിട്ടേൺ സമർപ്പിച്ചു. എന്നിരുന്നാലുംഅധായനികുതി ഉദ്ധ്യ്ധ്യോഗസ്ഥന്‍ സ്വത്തുക്കള്‍ പങ്കാളിത്ത സ്ഥാപനത്തിന്റെതായികണകാക്കി, കൂടാതെ പ്രസ്ു സ്ഥാപനത്തിന്റെ വിലയിരുത്തല്‍ നടപടികളില്‍,വെളിപ്പെടുത്തിയ ചെലവിനേക്കാൾ ഉയര്‍ന്ന തുക നിര്‍മ്മാണ ചെലവ്‌ കണകാക്കി ,സ്ഥാപനത്തിന്റെ തിരികെ ലഭിച്ച വരുമാനത്തില്‍ അതനുസരിചച‌ കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകൾനടത്തി. പങ്കാളിത്ത സ്ഥാപനത്തിന്റെ അപ്പീലുകൾ അനുവദിച്ചുകകൊണട, അപ്പലേററ അസിസ്റ്റനകമ്മിഷണര്‍ കുട്ടിചേര്‍കലുകള്‍ ഇല്ലാതാകി, സ്ഥാപനത്തിന്റെ പണം മുന്‍‌കൂര്‍ നല്‍കുകയും ഓരരോ സഹഉടമയുടെയും അക്കൗണ്ടിലേകക ഡെബിററ ചെയ്ിനാൽ,പങ്കാളിത്ത സ്ഥാപനം വസ്തുവകകളുടെ ഉടമയല്ലെന്നും അതിനാൽ അത് ഏതെങ്കിലുംമറച്ചുവെചച വരുമാനം നേടിയതായി പറയാനാവില്ലെന്നും പറഞ്ഞു. തുടർനന ആദായനികുതി ഓഫീസർ 1955-56, 1956-57 വർഷങ്ങളിലെ വ്യക്തിഗതമൂല്യനിർണ്ണയക്കാർക്കെതിരെ 1961-ലെ ഐ.ടി. നിയമത്തിന്റെ വകുപപ‌ 147(എ) പ്രകാരംനടപടികൾ ആരംഭിച്ചു, കൂടാതെ പങ്കാളിത്ത സ്ഥാപനത്തിന്റെ മൂല്യനിർണ്ണയത്തിൽആദ്യം നടത്തിയ മറച്ചുവെച്ച വരുമാനത്തിന്റെ പേരില്‍ കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തവമൂല്യനിർണ്ണയക്കാർക്കിടയിൽ വിഭജികുകുയും അവരുടെവ്യക്തിഗതമൂല്യനിർണ്ണയത്തിൽ ഉൾപ്പെടുതുകയും ചെയ്തു, പ്രസ്ു വകുപപ‌ പ്രയയോഗികുന്നതിന് ഒരുകേസുമില്ല എന്ന മുല്യനിര്‍ണ്ണയയകാരുടെ വാദം നിരാകരിച്ചു, കാരണo അവരുടെയഥാർത്ഥ വ്യക്തിഗത റിട്ടേണുകൾ ഫയൽ ചെയ്യുബബോള്‍ സ്വത്തുക്കളില്‍നിക്ഷേപിചിട്ടുണ്ടെന്നു അവര്‍ ഇതിനകം വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നു . 1980 -1 -272-280 അപ്പീലിൽ, വകുപപ‌ 147(2) പ്രകാരം നടപടികൾ വാറണട ചെയ്യുന്നതിന്മൂല്യനിർണ്ണയക്കാരുടെ ഭാഗത്തുനിനന ഒരു വീഴ്ചയും ഉണ്ടായിട്ടിലെന്നു, അപ്പലേറഅസിസ്റ്റനറ‌ കമ്മിഷണര്‍ സമ്മതിച്ചു, സാധാരണയായി മൂല്യനിർണ്ണയങ്ങൾപരിമിതികളാൽ തടയപ്പെടുമെങ്കിലും പരിപാലിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ നിയമത്തിന്റെ വകുപപ‌153(3) (ii) ബാധകമയതിനാല്‍, വിലയിരുത്തലുകള്‍ നിലനിര്‍ത്തി. വകുപപ‌153(3)(ii) ലെ "ഏതെങ്കിലും വ്യക്തി" എന്ന പദപ്രയയോഗത്തിൽ Case: RAJINDER NATH ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1980] 1 S.C.R. 272] (1980) राजेद नाथ एवं अनय बनाम आय कर आयुक, दिली 13 अगसत, 1979 [पी. एन. भगवती और आर. एस. पाठक, जे. जे.] आय-कर अधिनियम 1961 (1961 का 43)-धारा 153(3)(ii) "खोज"और "निर्देश"की पयोजयता - इन दोनो के बीच का अंतर -यह अवलोकन कि आयकर अधिकारी कारवाई करने के लिए सवतंत है, न कि "निर्देश"के लिए। एक हिंदू अविभाजित परिवार जिसमेपिता (कर्ता) और उनके तीन बेटे शामिल थे, वयवसाय करते थे। कर्ता के नाम पर भूमि काअधिगहण किया गया था और कीमत का भुगतान परिवार की साझा खाते से किया गया था और भूमि पर एक इमारत बनाई गई थी। एकऔर इमारत जमीन के दूसरे भूखंड पर बनाई गई थी। उपुर्यकहिंदू अविभाजित परिवार के आंशिक विभाजन पर इसके वयवसाय को कर्ता के दो बडे बेटो वाली एक साझेदारी फर्म दारा लेया गया और फर्म ने ारण व 1955-56 के ए फर्म के ाण खाते मे एक ित रा और ारण व 1956-57 के एलिनिर्धर्षलिनिर्मनिश्चशिनिर्धर्षलिअनय संपित्त के संबंध मे एक समान राशि का भुगतान किया। अपीलार्थी (निर्धारिती) जो साझेदारी फर्म के सदसय थे, उनहोने मूलयांकन वर्षों 1955-56 एवं 1956-57 के लिए अलग-अलगवरणी दाल की और दावा या दोनो संपियाँ उनकी वयगत कमता मे पवार के चार सदसयो की थी। हालां, आयकरविखिकिकित्तक्तिरिकिअधिकारी ने संपित्तयो को साझेदारी फर्म से संबंधित माना और उक वर्षों के लिए फर्म की मूलयांकन कार्यवाही मे बतायी गयी लागत कीतुलना मेनिर्माण की लागत का अनुमान लगाया और फर्म को वापस की गयी आय के अनुसार जोडदिया । साझेदारी फर्म की अपीलो को सवीकार करते हुए अपीलीय सहायक आयुक ने यह कहते हुए अतिरिक राशि हटा दी कि चूंकि फर्म दाराधन अम रप से या गया था और पतयेक सह-माक के खाते मे डेट या गया था, इसए साझेदारी फर्म संपियो की माकग्रिदिलिबिकिलित्तलिनही थी और इसलिए यह नही कहा जा सकता कि उसने कोई गुप आय अर्जित की थी। इसके बाद आयकर अधिकारी ने धारा 147 (क) आई. टी. अधिनियम, 1961 के तहत वयक्तिगत निर्धारिती के विरद मूलयांकन वर्ष1955-56 एवं 1956-57 के लिए कार्यवाही शुर की और साझेदारी फर्म के निर्धारण मे मूल रप से छिपी हुई आय के कारण परिवर्धनको निर्धारिती के बीच विभाजित किया गया था और उनकी दलीलो को खारिज करते हुए उनके वयक्तिगत मूलयांकन मे शामिल किया गयाथा। करदाता ने कहा कि उकधारा को लागू करने का कोई मामला नही है कयोंकि उनहोने पहले से ही खुलासा कर दिया था कि उनहोनेअपना मूल वयक्तिगत रिटर्नदाखिल करते समय संपित्तयो मेनिवेश किया था। अपील पर अपीलीय सहायक आयुक हालांकि इस बात से सहमत थे कि करदाता की अेार से धारा 147(ए) के तहत कार्यवाही कीगारंटी देने मे कोई चूक नही थी। हालांकि आम तौर पर मूलयांकन समय सीमा दारा बाधित होगा फिर भी अधिनियम की धारा 153(3)(ii) के तहत जारी रखा गया था। आयकर अपीलीय नयायाधिकरण ने हालांकि इस तर्क को खारिज कर दिया कि करदाता धारा 153(3)(ii) के अनतर्गत अनय किसी भीवयक्ति के दायरे मे नही आता है। यह भी बताया गया कि आयकर अधिकारी दारा पावधान का लाभ नहीदिया गया कयोंकि अपीलीयसहायक आयुक के पिछले आदेश मे न तो कोई "निषकर्ष"था और न ही कोई "निर्देश"था, जिसके परिणामसवरप, या जिसके पभाव से,यह कहा जा सकता है कि आकपित मूलयांकन किया गया है और करदाता को सुनवाई का कोई अवसर नहीदिया गया है। जैसा किधारा 153(3) के सपषीकरण 3 से अपेक्षित था। यह अभिनिर्धारित किया गया कि अपीलीय सहायक आयुक को आयकर अधिकारी दाराधारा 147(ए) के अनतर्गत किए गए मूलयांकन को धारा 153(3)(ख) के तहत परिवर्तित करने का कोई अधिकार केत नही था। नयायाधिकरण के संदर्भ पर उच नयायालय ने कहा किनिषकर्ष यह कि संपित्तयाँ साझेदारी फर्म की नही थी और इसलिए निर्माण कीलागत की अतिरिक राशि को फर्म की छिपी हुई आय के रप मे नही माना जा सकता था, फर्म दारा दायर अपीलो के निपटारे के लिएआवशयक था और एक परिणाम के रप मे यह माना गया था कि इमारते सह-मालिको की थी। इसके लिए आयकर अधिकारी को यह"निर्देश"देना आवशयक हो गया कि वह सह-मालिको के हाथो मे अतिरिक राशि का आकलन करने के लिए सवतंत है। इसनेअभिनिर्धारित किया कि अपीलीय सहायक आयुकधारा 147(i) के पाविधानो को अधिनियम की धारा 153(3)(ii) मे परिवर्तित करसकता है और मामले पर अधिनियम की धारा 153(3)(ख) के पावधान लागू होगे। इस नयायालय मेनिर्धारिती की इस पश पर अपील कि कया इस मामले मेधारा 153(3(ख) लागू किया जा सकता है। अपील सवीकार करते हुए अवधारितः (1) आयकर अधिनियम, 1961 की धारा 153(3)(ii) के पावधान इस मामले मे लागू नही होते है। [280सी] Case: RAJINDER NATH ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1980] 1 S.C.R. 272] (1980) 272 রােজ� নাথ ই�িস। বনাম আয়কর কিমশনার, িদি� 13ই আগ�, 1979 [ িপ. এন. ভাগবতী এবং আর. এস. পাঠক, �জ. �জ।] আয়-কর আইন 1961 (1961 সােলর 43 নং আইন)-এস। 153 ( 3 ) ( ii)-"অনুস�ান" এবং "িনেদ�শ"-এর �েয়াগেযাগ�তা-এর মেধ� পাথ�ক�-এই পয�েব�ণ �য আয়কর আিধকািরক "�কানও" িনেদ�শ "নয়, ব�ব�া িনেত �াধীন। । িপতা (কত�া) এবং তাঁর িতন পুে�র সম�েয় গ�ত এক� িহ�ু অিবভ� পিরবার ব�বসা করতকত�ার নােম জিম অিধ�হণ করা হত এবং পিরবােরর বই �থেক মূল� পিরেশাধ করা হত এবং জিমেত এক� ভবন িনম�াণ করা হত। আেরক� জিমেত আেরক� ভবন িনম�াণ করা হয়। উপেরা� িহ�ু অিবভ� পিরবােরর আংিশক িবভাজেনর পের ক�া এবং দুই বড় �ছেল িড-এর সম�েয় গ�ত এক� অংশীদাির� সং�া এর ব�বসা �হণ কের এবং সং�া� মূল�ায়ন বছেরর জন� ফােম�র িবি�ং অ�াকাউে� এক� িনিদ পিরমাণ অথ� এবং মূল�ায়ন বছেরর জন� অন�ান� স�ি�র ��ে� একই পিরমাণ অথ� �ডিবট কের। আেবদনকারীরা (মূল�ায়নকারী) যারা অংশীদাির� ফােম�র সদস� িছেলন, তারা মূল�ায়ন বছর 1955-56 এবং 1956-57-এর জন� পৃথক িরটান� দািখল কের দািব কেরন �য দু� স�ি� তােদর ব�ি�গত �মতায় পিরবােরর চার সদেস�র অ�গ�ত। আয়কর আিধকািরক অবশ� স�ি��িলেক অংশীদাির� সং�ার বেল মেন কেরিছেলন এবং উ� বছর�িলর জন� সং�ার মূল�ায়েনর অ�গিতেত, �কািশত ব�েয়র �চেয় �বিশ পিরমােণ ।িনম�ােণর ব�য় অনুমান কেরিছেলন এবং সং�ার �ফরত আেয়র সােথ �সই অনুযায়ী সংেযাজন কেরিছেলন অংশীদাির� সং�ার আেবদন ম�ুর কের আিপল সহকারী কিমশনার এই বেল সংেযাজন�িল মুেছ �ফেলন �য �যেহতু ফাম �ারা অথ� অি�ম �দওয়া হেয়িছল এবং �িত� সহ-মািলেকর অ�াকাউে� �ডিবট করা হেয়িছল, তাই অংশীদাির� সং�া� স�ি�র মািলক িছল না এবং তাই এ� �কানও �গাপন আয় অজ�ন কেরেছ বেল বলা যায় না। এরপর আয়কর আিধকািরক এস-এর অধীেন কাযম �� কেরন। 147 ( ক) আই. �।1961 সােলর মূল�ায়ন বছেরর জন� পৃথক মূল�ায়নকারীেদর িব�ে� আইন 1955-56 এবং 1956-57 এবং মূলত �গাপন আেয়র কারেণ সংেযাজন অংশীদাির� সং�ার মূল�ায়েন মূল�ায়নকারীেদর মেধ� িবভাজন করা হেয়িছল এবং তােদর ব�ি�গত মূল�ায়েন অ�ভু�� করা হেয়িছল, মূল�ায়নকারীেদর আেবদন �ত�াখ�ান কের �য উ� ধারা� আ�ান করার �কানও মামলা �নই, কারণ তারা ইিতমেধ� তােদর মূল ইি�িভজুয়াল িরটান� দািখল করার সময় স�ি�েত িবিনেয়াগ কেরেছ। আিপল সহকারী কিমশনার যিদও স�ত হন �য �সখােন এস-এর অধীেন কায�ধারার ওয়াের� �দওয়ার ।��ে� মূল�ায়নকারীেদর প� �থেক �কানও �খলািপ িছল না 147 ( ক) এবং যিদও সাধারণত মূল�ায়ন সীমাব�তার �ারা সীমাব� থাকেব, বজায় রাখা হেব। �য িভি�েত মূল�ায়ন s। 153 ( 3 ) ( (খ) �য আইন �েয়াগ করা হেয়েছ। । 273 ames oils Paar AhMs at Be AAT PER A YHAAPIA AH-4।153 ( 3) ( (2) for Gay aaa @, WPSNPiae a2 faa Pw ao MAY PAT oT Heal Srna Aloo MGT HAS"Sear" at “facet” fet a, WA wTWsA al Alea Fa Tay, folho FIAT Far Ahaqa a Aw NE I Fuareatnsd Satrd As YAM HBA Wr W 3 aA AA AlTapa «fea।153 ( 3.) OW ST wet mew 2ahka।a aah @ oft Neerepranda DAed olsetaes aA PAT FAIS AN-aa DAA AWA PAR MB AAfOTTAGr।147 ( ®) "ay"-aF BAT Faho FAA। 153 ( 3 ) ( (খ) "। SRN GREG GA Bet Masi eaR A w=festt oastfaygWa AT 942 wre fared aad oafhofae Asa wea ona sa ara faebar PAT AA AT, |med wed ea aia frase oar aay Aaah fet sas maHyA aay 2ahea A wanafa yR-Waipu Dato।9 3 BAS oteaee "facet ho 2a & fe yeahs 210aT ohofae Art yay Paco Wala। এেত বলা হয়, আিপল সহকারী কিমশনার এস-এর f4eqqrSia AAd parvo Waa।147 ( (Ci) 9-44 NAY। 153 ( 3 ) ( (খ) আইেনর িবধানাবলী 942 153 ( 3.) ( (4) WTS @a A aa Aa Pal BAR। 8 Ba; Patod ures 948 AWS OW s।153 € 3 ) € (A) Dea PAT Aloপাের।Sica saps MBA, HELD (1) AW aa fast। 153 ( 3 ) ( (ii) আয়কর আইন, 1961 wWISmit? Ga AAS A।[ 280 (2) "Nam" aa "frafacrry afeateta ax yxthro।TAT (Ae Gyo MAS BA, WNT A ASA ane fae sans fas sprna froafeaaay, GANS fahs Pauper a ses fas FAT AREA Sa Away Was ww WwW।IBID।AAGAIA APA WIAA Gay, a APIs NAMA 2y-AA WA Blbo Aw WW arta Tach। [ 277িজ] (3) @ae ows AA A aafe 1 a fa-9F WSS Wo MA Aas aN Pea PKR, Af ‘v-aa Bete aT Y-aa Bete ay aq safe Bae93 faaaita faster 2g @ af’ 'e-9d aa Be oa We Fa oo ME fer।“Pp —-(P WANTea 1efF Bae FOS Bea cia afer asl amar fad shisord aloo। তেব, Im ‘S-94 nAeO Tae apa VW-9d SE GAS BPA ASA RR Nala। 'ক' CTR TA, os ‘V-IF a Far IA TY apa wat se she aA।ea atfosh Aa Bw WL BISwes DMA OA fees FHAT ARE A Day SMS FAN aaa FAQ for। [ 278এ-fa]( 4 ) aft azar yahoo @ alone "me" s-a।153 ( 3.) ( (4%) Bao ae aTPom FT Ward WIA 286 APA fed GH AAT Asi FAS fcr Bo wz।GicwTPTTZ ANT ASE facta Bo RA A POW A VMS oF NAS aaa Has AAA WA(H82ATKS BWHNol]। [ 278গ] সুি�ম �কাট� িরেপাট�[ 1980 ] এস. িস. আর 274 Case: RAJINDER NATH ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1980] 1 S.C.R. 272] (1980) RAJINDER NATH ETC. v. COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI August 13, 1979 B [P. N. BHAGWATI AND R. S. PATHAK, JJ.) Income-Tax Act 1961 (43 of 1961)-S. 153(3)(ii)-Applicability of-"fi1uling" and "direction"_..Dif]erence betlveen-Observation that Income 1'nx Officer, "is free to take actioii" not a 'direction.' A Hindu undivided family consisting of the; f<~titer (Karta) and his three C son~ carried on business. Land was acquired in the name of the Karta and. the price wa~ paid out of the books of the family, and a building was con-structed on the land. Another building was constructed on another plot cf land. On a partial partition of the above' Hindu undivided family its busi1Iess was taken over by a partnership firm consisting of the Kart a and the two e!der sons D and the firm. debited a certain sum of money in the building account of the firm for the assessment year 1955-56 and a similar sum in respect of the other property for the assessment year 1956-57. The appellants (oosessees) who were members of the partnership firm, filed separate returns in their individual status for the assessment years 1955-56 and 1956-57 claiming that the two properties belonged to the four members of E the family in their individual capacity, The Income Tax Officer however regarded the propertiee as belonging to the partnership firm, ood in the assessment proceed-ings of the firm for the ·said years, estitnated the cost of construction at a higher figure, than the cost disclosed, and made additions accordingly tCJ the returned income of the firm. Allowing the ap.peals of the partnership firm the Appeliate Assistant Commi!i-~;ioner deleted the additions hdlding that ~ the money was advanced by the firm and debited to the account of each co-owner, the partnership firm wa~ not the owner of the properties and therefore it could not be said to- have earned any concealed income. The Income Tax Officer then initiated proceedings under s. 147(a) O:f the I.T. Act 1961 against the individual <l!Ssessees for the assessment years 1955-56 and 1956-57 and the additions on account of concealed income originally made G in tho assessments of the partnership firm were divided between the assessees and included in their individual assessment, rejecting the plea of the ass.euees that there was no case for invoking the said section, as they had already dis-closed that ·they had invested in the properties when filing their origin.at irtdi-vidual return!!:. On appeal the Appellate Assistant Commissioner though agreeing that th.ere was no default on the part of the assessees to warrant proceedings under s. 147(3:) and though ordinaf"ily the assessments would be barred by limitation, maintained. the assessments on the ground that s. 153(3)(ii) of the Act applied. JI \'" ~ The Income Tax Appellate Tribunal though rejecting the contention that il1e assessees were not covered by the expression "any person" in s. 153(3)(ii), pointed out that the provision could not be availed of by the Income Tax Officer as there was neither any "finding" nor a "direction" on the earlier order of the Appellaite Assistant Commissioner in consequence of which, or to give effect to which, the impugned assessment could be said to have been made and that no opportunity had been afforded to the assessees of being heard as was required by Explanation 3 to s. 153(3) before that earlier order was made. It held that the Appellaite Assistant Commissioner had no jurisdiction to convert the aasessments made by the Income Tax Officer under s. 147(a) to "assess111ents paS!ed under '· 153(3)(ii)". Case: RAJINDER NATH ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1980] 1 S.C.R. 272] (1980) ਰਾਜ ਿੰਦਰ ਨਾਥ ਆਜਦ। ਬਨਾਮ ,ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਜਮਸ਼ਨਰਜਦਿੱਲੀ 13 ਅਗਸਤ 1979 [ਪੀ. ਐਨ. ਭਾਗਵਤੀ ਅਤੇ ਆਰ. ਐੱਸ. ਪੀ. ਏ. ਟੀ. ਪੀ.ਏ. ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 (1961 ਦਾ 43) - 8. 153(3)(1) - "" ਅਤੇ "" ਲਿੱਭਣਜਦਸ਼ਾਦੀ ਲਾਗੂਤਾ। ਇਸ ਜਨਰੀਖਣ ਜਵਚ ਅਿੰਤਰ ਹੈ ਜਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਜਿਕਾਰੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਲਈ , '' ਸੁਤਿੰਤਰ ਹੈਜਦਸ਼ਾਨਹੀਂ। , ਇਿੱਕ ਜਹਿੰਦੂ ਅਣਵਿੰਜਿਆ ਪਜਰਵਾਰ ਜ ਸ ਜਵਿੱਚ ਜਪਤਾ (ਕਰਤਾ) ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਜਤਿੰਨ ਪੁਿੱਤਰ ਸਨ'ਵਪਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਕਰਤਾ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਐਕੁਆਇਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਪਜਰਵਾਰ ਦੀਆਂ 'ਜਕਤਾਬਾਂ ਜਵਿੱਚੋਂ ਕੀਮਤ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਇਮਾਰਤ ਬਣਾਈ ਗਈ। ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਇਕ ਹੋਰ ਪਲਾਟ 'ਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਇਮਾਰਤ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। 'ਤੇ, ਉਪਰੋਕਤ ਜਹਿੰਦੂ ਅਣਵਿੰਿੇ ਪਜਰਵਾਰ ਦੀ ਅਿੰਜਸ਼ਕ ਵਿੰਿ ਇਸ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂਿੰ ਕਰਤਾ ਅਤੇ , ਅਤੇ ਦੋ ਵਿੱਿੇ ਪੁਿੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਜਵਿੱਚ ਲੈ ਜਲਆ ਜਗਆ ਸੀਫਰਮ ਨੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਲਈ ਫਰਮ ਦੇ ਜਬਲਜਿਿੰਗ ਖਾਤੇ ਜਵਿੱਚ ਇਿੱਕ ਜਨਸ਼ਜਚਤ ਰਕਮ ਿੈਜਬਟ ਕੀਤੀ ਸੀ। 1955-56 ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1956-57 ਲਈ ਹੋਰ ਾਇਦਾਦ ਦੇ ਸਬਿੰਿ ਜਵਿੱਚ ਇਿੱਕ ਸਮਾਨ ਰਕਮ। , ਅਪੀਲਕਰਤਾਵਾਂ (ਮੁਲਾਂਕਣ) ੋ ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸਨਨੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲਾਂ 1955-56 ਅਤੇ 1956-57 ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਵਅਕਤੀਗਤ ਸਜਥਤੀ ਜਵਿੱਚ ਵਿੱਖੋ-ਵਿੱਖਰੀਆਂ ਜਰਟਰਨਾਂ ਦਾਇਰ ਕਰਕੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਕ ਦੋਵੇਂ ਾਇਦਾਦਾਂ ਪਜਰਵਾਰ ਦੇ ਚਾਰ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਜਵਅਕਤੀਗਤ , , ਸਮਰਿੱਥਾ ਜਵਿੱਚ ਹਨ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨੇਹਾਲਾਂਜਕਸਿੰਪਤੀਆਂ ਨੂਿੰ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਫਰਮ ਨਾਲ , , ਸਬਿੰਿਤ ਮਿੰਜਨਆਅਤੇ ਉਕਤ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਫਰਮ ਦੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਜਵਿੱਚਦਿੱਸੀ ਗਈ 'ਲਾਗਤ ਤੋਂ ਵਿੱਿ ਅਿੰਕੜੇ ਤੇ ਉਸਾਰੀ ਦੀ ਲਾਗਤ ਦਾ ਅਿੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਵਾਿਾ ਕੀਤਾ। ਫਰਮ ਦੀ ਆਮਦਨ ਵਾਪਸ. , ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਦੀਆਂ ਅਪੀਲਾਂ ਨੂਿੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਜਦਿੰਦੇ ਹੋਏਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਜਮਸ਼ਨਰ ਨੇ , ੋੜਾਂ ਨੂਿੰ ਜਮਟਾ ਜਦਿੱਤਾਇਹ ਮਿੰਨਦੇ ਹੋਏ ਜਕ ਜ ਵੇਂ ਜਕ ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਪੈਸਾ ਐਿਵਾਂਸ ਕੀਤਾ ਜਗਆ ਸੀ , ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਾਇਦਾਦ ਦੀ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਸਜਹ-ਮਾਲਕ ਦੇ ਖਾਤੇ ਜਵਿੱਚ ਿੈਜਬਟ ਕੀਤਾ ਜਗਆ ਸੀ, ਮਾਲਕ ਨਹੀਂ ਸੀਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂਿੰ ਕੋਈ ਛੁਪੀ ਹੋਈ ਕਮਾਈ ਨਹੀਂ ਜਕਹਾ ਾ ਸਕਦਾ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਜਫਰ s 1955-56 ਅਤੇ ਦੇ ਤਜਹਤ ਕਾਰਵਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। 1956-57 , 1961 ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਜਵਅਕਤੀਗਤ ਮੁਲਾਂਕਣਾਂ ਦੇ ਜਵਰੁਿੱਿ ਆਈ.ਟੀ. ਐਕਟਦੇ 147(ਏ), ਅਤੇ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਫਰਮ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣਾਂ ਜਵਿੱਚ ਮੂਲ ਰੂਪ ਜਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਛੁਪੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ੋੜਾਂ ਨੂਿੰ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾਵਾਂ ਜਵਿੱਚ ਵਿੰਜਿਆ ਜਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਵਅਕਤੀਗਤ , ਮੁਲਾਂਕਣ ਜਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲਮੁਲਾਂਕਣਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਨੂਿੰ ਰਿੱਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਕ ਉਕਤ ਿਾਰਾ ਨੂਿੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ , ਲਈ ਕੋਈ ਕੇਸ ਨਹੀਂ ਸੀਜਕਉਂਜਕ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਜਹਲਾਂ ਹੀ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਕ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਜਵਅਕਤੀਗਤ ਜਰਟਰਨ ਭਰਨ ਵੇਲੇ ਸਿੰਪਤੀਆਂ ਜਵਿੱਚ ਜਨਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਪੀਲ 'ਤੇ, , ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਜਮਸ਼ਨਰਹਾਲਾਂਜਕ ਇਹ ਸਜਹਮਤੀ ਜਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਜਕ ਮੁਲਾਂਕਣ 'ਤੇ s 147(ਏ), ਅਤੇ ਦੇ ਜਹਿੱਸੇ ਅਿੀਨ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਵਾਰਿੰਟੀ ਲਈ ਕੋਈ ਜਿਫਾਲਟ ਨਹੀਂ ਸੀ। ', ਇਸ ਆਿਾਰ 'ਹਾਲਾਂਜਕ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣਾਂ ਨੂਿੰ ਸੀਮਾ ਦੁਆਰਾ ਰੋਜਕਆ ਾਵੇਗਾਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣਾਂ ਨੂਿੰ ਕਾਇਮ ਰਿੱਜਖਆ ਜਗਆ ਹੈ ਜਕ ਐੱਸ. 1 ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲੀ ਜਟਿਜਬਊਨਲ, ਹਾਲਾਂਜਕ ਇਸ ਦਲੀਲ s "ਜਕਸੇ ਵੀ ਜਵਅਕਤੀ" ਨੂਿੰ ਰਿੱਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਜਵਿੱਚਦੇ ਸਮੀਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਕਵਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। 153(3)(ii), ਨੇ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਜਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਜਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਉਪਬਿੰਿ ਦਾ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਜਲਆ ਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਜਕਉਂਜਕ ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਜਮਸ਼ਨਰ ਦੇ ਜਪਛਲੇ ਹੁਕਮਾਂ ਜਵਿੱਚ ਨਾ "" ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ "" , ਤਾਂ ਕੋਈਲਿੱਭਣਜਦਸ਼ਾਸੀ। ਜਸਿੱਟੇ ਵ ੋਂਇਹ ਨਹੀਂ ਜਕਹਾ ਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਕ ਅਜ ਹੇ ਜਕਸੇ ਖੋ ਾਂ ਜਦਸ਼ਾ ਦੇ ਨਤੀ ੇ ਵ ੋਂ ਾਂ ਉਸ ਨੂਿੰ ਪਿਭਾਵਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜਨਰਪਿੱਖ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਜਗਆ ਸੀ, 3 153(3) ਅਤੇ ਸਪਿੱਸ਼ਟੀਕਰਨ ਤੋਂ ਦੁਆਰਾ ਲੋੜੀਂਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣਾਂ ਨੂਿੰ ਸੁਣਨ ਦਾ ਕੋਈ , ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਜਦਿੱਤਾ ਜਗਆ ਸੀ। ਪਜਹਲਾਂ ਆਰਿਰ ਕੀਤੇ ਾਣ ਤੋਂ ਪਜਹਲਾਂ. ਇਸ ਜਵਚ ਜਕਹਾ ਜਗਆ ਸੀ s ਦੇ ਜਕ ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਜਮਸ਼ਨਰ ਕੋਲ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਜਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣਾਂ ਨੂਿੰ 147(a) "s. 153(3)(ii) ਦੇ ਅਿੀਨ ਪਾਸ ਤਜਹਤ ਬਦਲਣ ਦਾ ਕੋਈ ਅਜਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। " ਕੀਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣਾਂਜਵਿੱਚ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਜਟਿਜਬਊਨਲ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਜਕਹਾ ਜਕ ਇਹ ਪਾਇਆ ਜਗਆ ਜਕ ਾਇਦਾਦ , ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈਉਸਾਰੀ ਦੀ ਲਾਗਤ ਤੋਂ ਵਿੱਿ ਰਕਮ ਨੂਿੰ ਫਰਮ ਦੀ , ਛੁਪੀ ਆਮਦਨ ਨਹੀਂ ਮਿੰਜਨਆ ਾ ਸਕਦਾ ਹੈਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ। ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਦਾਇਰ ਅਪੀਲਾਂ ਦੇ , ਜਨਪਟਾਰੇ ਲਈ। ਜਸਿੱਟੇ ਵ ੋਂਇਹ ਮਿੰਜਨਆ ਜਗਆ ਸੀ ਜਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਸਜਹ-ਮਾਲਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ "" ਨਾਲ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨੂਿੰਜਦਸ਼ਾਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਜਕ ਉਹ ਸਜਹ-ਮਾਲਕਾਂ ਦੇ ਹਿੱਥਾਂ ਜਵਿੱਚ ਵਾਿੂ ਰਕਮ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਲਈ ਆਜ਼ਾਦ ਸੀ। ਇਸ ਜਵਚ ਜਕਹਾ ਜਗਆ ਸੀ ਜਕ ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ 147(1) s. ਐਕਟ ਦੇ 153(3)(ii), ਅਤੇ ਕਜਮਸ਼ਨਰ ਐੱਸ ਦੇ ਉਪਬਿੰਿਾਂ ਨੂਿੰ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਵਿੱਚ ਇਹ ਜਕ ਐੱਸ. ਐਕਟ ਦੀ 153(3)(ii) ਕੇਸ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੈ। 'ਇਸ ਸਵਾਲ ਤੇ ਜਕ ਕੀ ਐੱਸ. 153(3)(ii) ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਪੀਲਾਂ ਦੀ ਆਜਗਆ ਦੇ ਜਰਹਾ ਹੈ। ਹੋਲਿ: (1) , 1961 ਦੇ 153(3)(ii), ਤਤਕਾਲ ਦੀਆਂ ਜਵਵਸਥਾਵਾਂ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟਕੇਸ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁਿੰਦੇ ਹਨ। Case: RAJINDER NATH ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1980] 1 S.C.R. 272] (1980) Section: CONCLUSION The High Court 011 Reference. by the Tribunal observed that the finding that the properties did not belong to the partnership firm and therefore the excess amount of the cost of construction could not be regarded as the concealed iru:ome of the firm, was necessary for the disposal of the appeals filed by the firm and as a corollary it was held that the buildings belonged to the co-owner.. This necessitated the "direction" to the Income Tax Officer that he was free to MSCU the excess amount in the hands of the co-owners. It held that the Appellate Assistant Commissioner could convert the provisions of s. 147(i) into those of s. 153(3)(ii) of the Act a<nd that the provisions of s. !53(3)(ii) of the Act applied to the case. In llie asscssee'• appeals to thi• Court on the question whether •· 153(3)(ii) can be invoked. AHov.'ing the appeals, HELD: (1) The provisions of s. 153(3)(ii) o[ the Income Tax Act, 1961 are not applicable to the instant case. [280 CJ (2) The expression "finding" and "direction" are limited in meaning. A finding given in an appeal, revision or reference arising out of an assessment must be a finding nec5.'!ary for the disposal of the particular case, that is to say, in re,,pect of the particular asscsseo and in relation to the particular assess-mmt year. To be a necessary finding, it must be directly involved in tho dillpO!l!l of the case. [2770] · (3) Whero tho fact.< show that the inco111e can belong either to A or B and to ao one else, a finding that it belongs te> B or does not belong to B would be determinative of the issue wbother it can be taxed as A's income. A finding reapeeting B is intimately involved as a step in the process of reaching the ultimate fin.ding respecting A. If, however, the finding M to A'! li&b~lity can be difee!ly arrived at without necessitating a finding in respect of B, then a fi~ made in respect of B is an incidental finding only. It i~ not a finding neces&ary for tho disposal of the case pertaining to A. The .same principles .apply when the question is whether the income under enquiry is taxable in the BSSmJftmt year under consideration or any other assessment year. [278A-BJ (4) It is now well settled that the cxpr<ISsion "direction" in s. 153(3)(ii) <>f the Act must mean an express direction necessary for the disposal of the <:a.a More tho authority or court. It must also be a direction which the atithority or court is empo\\·ered to give while deciding the case before it. A B C D E F G R A 8 C D E G H 5. (i) Section 153 (3) (ii) is not a provision enlarging the jurisdiction of the authority or court. It is a provision \Vhich merely raises the bar of limitation for making an assessment order under s. 143 ors. 144 ors. 147. [278D] I11con1e Tax Officer, A-Ward, Sitapur v. ~1urlidhar Bhagwan Das, 52 ITU: 335; /I./. Kt. Sivalingan1 Chettiar v. Conuni:isioner of Jnconie-tax, lvladras, 66 ITR 586 (SC); referred to. In the instant case all that ha-s been recorded is the finding that the partner-ship firm is not the owner of the properties. The finding proceeds on the basis. that the cost has been debited in the accounts of the feiur co-owners. Ilut that does not mean, thnt the excess over the disclosed cost of constn1ction constitutes the concealed income of the assessees. The finding that the excess represents their individual income· requires a proper enquiry and for that purpose an opportunity of being her~rd is needed to be given to the assessees. That is plainly required by E.xplanation 3 to s. 153 ( 3). The finding conteu1plated in Explanation 3, is a finding that the amount represents the incornc of another·. pmon. [278H-279B, DJ Case: RAJINDER NATH ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1980] 1 S.C.R. 272] (1980) इस नयायालय मेनिर्धारिती की इस पश पर अपील कि कया इस मामले मेधारा 153(3(ख) लागू किया जा सकता है। अपील सवीकार करते हुए अवधारितः (1) आयकर अधिनियम, 1961 की धारा 153(3)(ii) के पावधान इस मामले मे लागू नही होते है। [280सी] (2) अभिवयक्ति "खोज"और "निर्देश"अर्थ मे सीमित है। मूलयांकन से उतपन होने वाली अपील, संशोधन या संदर्भ मेदिया गया निषकर्षविशे मामले के निपटारे के लिए आवशयक निषकर्ष होना चाहिए, अर्थात विशे निर्धारिती के संबंध मे और विशे मूलयांकन वर्ष के संबंधमे एक आवशयक निषकर्ष होने के लिए, इसे मामले के निपटारे मे सीधे शामिल किया जाना चाहिए। [277जी] (3) जहां तथयो से पता चलता है कि आय ए या बी से संबंधित हो सकती है और अनय किसी की नही हो सकती है। यह निषकर्षकि यहबी से संबंधित है या बी से संबंधित नही है इस मुदे का निर्धारक होगा कि कया इस पर ए की आय के रप मे कर लगाया जा सकता है। बीके समबन्ध मे एक निषकर्ष ए के समबन्ध मे अन्तिम निषकर्ष तक पहुंचने की पि्रक्रया मे एक कदम के रप मे शामिल है। हालांकि यदि ए केदातव के बारे मेषक बी के संबंध मेसी षक की आवशयकता के ना सीधे रध मेया गयायिनिर्षकिनिर्षबिप से पहुँचा जाए, तो बी के संबंकिषक केवल एक आकक षक है। यह ए से समबत मामले के सतारण के ए आवशयक षक नही है। वहीदांत तबनिर्षस्मिनिर्षन्धिनिलिनिर्षसिलागू होते है जब सवाल यह हो कि कया जांच के तहत आय विचाराधीन मूलयांकन वर्ष या कर योगय है। [278ए-बी] (4) अब यह अच्छी तरह से तय हो गया है कि अधिनियम की धारा 153(3)(ख) का अर्थ पाधिकारी या नयायालय के समक मामले केनिपटारे के लिए आवशयक निर्देश होना चाहिए। यह एक ऐसा निर्देश भी होना चाहिए जो पाधिकरण या अदालत को अपने समक मामलेका फैसला करते समय देने का अधिकार है।[278सी] 5. (i) धारा 153(3)(ii) अधिनियम पाधिकरण या अदालत के अधिकार केत को बढाने वाला पावधान नही है। यह एक ऐसा पावधानहै जो केवल धारा 143, 144 एवं 147 के तहत मूलयांकन आदेश देने के लिए समय सीमा को बढाता है। [278डी] आयकर अधिकारी, ए-वार्ड, सीतापुर बनाम मुरलीधर भगवान दास, 52 आईटीआर 335; एन. केटी. शिवलिंगम चेिट्टयार बनाम आय-कर आयुक, मदास, 66 आईटीआर 586 (एससी); संदर्भित। इस मामले मे जो कुछ भी दर्जकिया गया है वह यह निषकर्ष है कि साझा फर्म संपित्तयो की मालिक नही है। यह निषकर्ष इस आधार परआगे बढता है कि लागत चार सह-मालिको के खातो मे डेबिट की गई है। लेकिन इसका मतलब यह नही है किनिर्माण की पकट की गईलागत से अधिक राशिनिर्धारिती की छिपी हुई आय है। यह निषकर्षकि अतिरिक उनकी वयक्तिगत आय का प्रतिनिधितव करता है, उसउदेशय के लिए एक उचित जांच की आवशयकता है और करदाता को सपष रप से धारा 153(5) के सपषीकरण 3 दारा सुनवाई काअवसर दिया जाना आवशयक है। धारा 153(5) सपषीकरण 3 मेविचार किया गया निषकर्ष एक निषकर्ष है कि राशिकिसी अनय वयक्तिकी आय का प्रतिनिधितव करती है। [278एच-279बी, डी] (ii) किसी फर्म के भागीदारो के लिए फर्म दारा रसीद का सोत को सपष करना एक बात है एवं उनकी वयक्तिगत स्थिति मे अलग-अलगवयक्तियो के रप मे उनके दारा पाप राशि के सोत की वयाखया करने के लिए कहा जाना बिलकुल अलग बात है। [279सी] (iii) अपीलीय सहायक आयुक के अवलोकन को निर्धारिती के संबंध मे इस तरह के निषकर्ष के रप मे वर्णित नहीकिया जा सकता है।[279डी] (iv) यह कहना भी संभव नही है कि अपीलीय सहायक का आदेश आयुक के पास एक निर्देश है कि अतिरिक राशि का मूलयांकन सह-मालिको के हाथो मेकिया जाना चाहिए। यह अवलोकन कि आयकर अधिकारी "कारवाई करने के लिए सवतंत है"को "निर्देश"के रप मेवर्णित नहीकिया जा सकता है। एक सांविधिक पाधिकारी दारा एक निर्देश एक आदेश की पकृति मे होता है जिसके सकारातमकअनुपालन की आवशयकता होती है। आयकर अधिकारी के विकलप और निर्देश पर छोडदिया जाता है कि कारवाई करनी है या नही, इसेनिर्देश के रप मे वर्णित नहीकिया जा सकता है। [279ई-एफ] (v) अपीलीय सहायक आयुक के आदेश मे अधिनियम की धारा 153(3)(ख) के अर्थ मे न तो निषकर्ष एवं न ही दिशा शामिल है,जिसके परिणामसवरप यह कहा जा सकता है कि पभावी आकपित मूलयांकन के लिए कार्यवाही की गई है। [279जी] आयकर आयुक, आंध प्रदेश बनाम वडे पुलैया एंड कंपनी, 89 आई. टी. आर. 240; संदर्भित। सिविल अपीलीय केताधिकार सिविल अपील सं 1864-1869 वर्ष 1972 से वर्ष 1970 के आय-कर संदर्भ सं. 22, 25 एवं 26 मेदिली उच नयायालय के निर्णय और दिनांकित आदेशदिनांक 19.09.1971 से विशे अनुमति दारा अपील। अपीलार्थियो के अधिवका एस. सी. मनचंदा और ए. डी. माथुर। प्रतिवादी के अधिवका टी. ए. रामचंदन और सुशी ए. सुभाशिनी। नयायालय का णयनिर् पाठक, जेः यह अपीलें विशेषष अनुमति द्वारा दिल्ली उच्च न्यायालय का 17 सितंबर, 1971 के खिलाफ संदर्भित है,जिसमें एक आयकर सन्दर्भ का निपटारा किया गया था। Case: RAJINDER NATH ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1980] 1 S.C.R. 272] (1980) [ 278গ] সুি�ম �কাট� িরেপাট�[ 1980 ] এস. িস. আর 274 5। ( i) ধারা 153 (3) (ii) কতৃ�প� বা আদালেতর এখিতয়ার স�সারেণর �কানও িবধান নয়। এ� এমন এক� িবধান যা এস-এর অধীেন মূল�ায়ন আেদশ �দওয়ার জন� সীমাব�তার সীমাব�তা উ�াপন কের। 143 অথবা এস। 144 অথবা এস। 147. [ 278ঘ) আয়কর আিধকািরক, এ-ওয়াড�, সীতাপুর বনাম। মুরিলধর ভগবান দাস, 52 আই. �. আর 335; এন. �ক. �। িশবিল�ম �চি�য়ার বনাম। আয়কর কিমশনার, মা�াজ, 66 আই�আর 586 (এসিস); উে�খ করা হেয়েছ। তাৎ�িণক ��ে� যা নিথভু� করা হেয়েছ তা হল এই অনুস�ান �য অংশীদার-জাহাজ সং�া� স�ি�র মািলক নয়। অনুস�ান� এই িভি�েত এিগেয় যায় �য চার সহ-মািলেকর অ�াকাউে� খরচ �কেট �নওয়া হেয়েছ। িক� এর অথ� এই নয় �য, িনম�ােণর �কািশত ব�েয়র অিতির� পিরমাণ করদাতােদর �গাপন আয় গঠন কের। অিতির� অথ� তাঁেদর ব�ি�গত আেয়র �িতিনিধ� কের এই িস�াে�র জন� যথাযথ তদে�র �েয়াজন এবং �সই উে�েশ� িস-�ক �নািনর সুেযাগ �দওয়া �েয়াজন। 3 �থেক এস ব�াখ�া �ারা এ� ��ভােব �েয়াজন। 153 ( 5 ) . 3য় ব�াখ�ায় �য ফলাফল� িবেবচনা করা হেয়েছ, তা হল এই �য, এই পিরমাণ� অেন�র আেয়র �িতিনিধ� কের। ব�ি�। [ 278এইচ-279িব, িডেজ ( (ii) এক� ফােম�র অংশীদারেদর জন� সং�ার �াি�র উৎস ব�াখ�া করা এক� িবষয়, তােদর ব�ি�গত অব�ােন তােদর �ারা �া� অেথ�র উৎস ।আলাদাভােব ব�াখ�া করেত বলা তােদর জন� স�ূণ� িভ� িবষয় ব�ি�িবেশষ। [ 279িস] ( iii) আিপল সহকারী কিমশনােরর পয�েব�ণেক করদাতার ��ে� এমন এক� অনুস�ান িহসােব বণ�না করা যায় না। [ 279িড] ( 4) এটা বলাও স�ব নয় �য, আিপল সহকারী ই কিমশনােরর আেদেশ এমন এক� িনেদ�শনা রেয়েছ �য, অিতির� অথ� সহ-মািলকেদর হােত মূল�ায়ন করা উিচত। আয়কর আিধকািরক "ব�ব�া িনেত �াধীন" এই পয�েব�ণেক "িনেদ�শ" িহসােব বণ�না করা যায় না।এক� সংিবিধব� কতৃ�পে�র িনেদ�শ এক� আেদেশর �কৃিতর যার জন� ইিতবাচক স�িত �েয়াজন। যখন এ� আয়কর আিধকািরেকর িবক� এবং িনেদ�েশর উপর �ছেড় �দওয়া হয় �য িতিন ব�ব�া �নেবন িক না, তখন এ�েক এক� িনেদ�শ িহসােব বণ�না করা যায় না। [ 279ই-এফ] ( v) আিপল সহকারী কিমশনােরর আেদেশ �কান�ই �নই ' এস-এর অেথ�র মেধ� 'না' �কানও 'িদক' খুঁেজ পাওয়া। 153 ( 3 ) ( (খ) �য আইেনর ফল��প বা কায�কর করার জন� িবতিক�ত মূল�ায়ন কায�ধারা �হণ করা হেয়েছ বেল বলা �যেত পাের। [ 279িজ] ইনেকােমট�াে�র কিমশনার। অ��েদশ বনাম। ভাদেদ পু�াইয়া অ�া� �কা�ািন, 89 আই�আর 240; উে�খ করা হেয়েছ। �দওয়ািন আিপেলর িবচারঃ �দওয়ািন আিপল নং। 1864-1869 1972 সােলর।তািরেখর রায় এবং আেদশ �থেক িবেশষ ছু�র মাধ�েম আিপল 17-9-1971 িদি� হাইেকােট�র আয়-কর �রফাের� নং। 22 , 25 এবং 1970 সােলর 26। মাথুর। আিপলকারীেদর পে� এস. িস. মনচা�া এবং এ. িড. ।উ�রদাতার জন� �. এ. রামচ�ন এবং িমস এ. সুভািশনী আদালেতর রায়� পাথাক, �জ �ারা �দওয়া হেয়িছলঃ এই আিপল�িল, িবেশষ ছু�র মাধ�েম, িদি� হাইেকােট�র 17ই �সে��র, 1971 তািরেখর এক� রােয়র িব�ে� পিরচািলত হয়, যা এক� আয়কর �রফাের� িন�ি� কের। এক� িহ�ু অিবভ� পিরবার িছল যার মেধ� িছল কত�া, লালা। শাম নাথ এবং তাঁর িতন �ছেল রািজ�র নাথ, রাম চ�র নাথ এবং এক নাবালক সুির�র নাথ। পিরবার ব�বসা করত। 1949 সােলর 29�শ এি�ল নতুন িদি�র সু�র নগের কত�ার নােম জিম অিধ�হণ করা হয় এবং পিরবােরর বই �থেক মূল� পিরেশাধ করা হয়। জিমেত এক� ভবন িনম�াণ করা হয় এবং 1954 সােলর �সে��ের এর কাজ �শষ হয়। পরবত� বছের নতুন িদি�র গ� িলে�র এক� জিমেত আেরক� ভবন িনিম�ত হেয়িছল। 1950 সােলর 18ই মাচ� িহ�ু অিবভ� পিরবােরর আংিশক িবভাজন ঘেট এবং এর ব�বসা এক� অংশীদাির� সং�া �মসাস� �ারা দখল করা হয়। ফিকর চাঁদ রঘুনাথ দাস লালা শাম নাথ এবং দুই বড় �ছেল রািজ�র নাথ এবং রাম চ�র নাথেক িনেয় গ�ত। অংশীদাির� সং�া� 500 �কা� টাকা �কেট িনেয়েছ।।98,418 / - মূল�ায়ন বছের সু�র নগর ��াপা�� িনম�ােণর ব�েয়র জন� ফােম�র িবি�ং অ�াকাউে� মূল�ায়ন বছের 1956-57, অংশীদাির� সং�া� 500 �কা� টাকা �ডিবট কেরিছল। 99,148 / - গ� িল� স�ি� িনম�ােণর কারেণ। Case: RAJINDER NATH ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1980] 1 S.C.R. 272] (1980) 'ਇਸ ਸਵਾਲ ਤੇ ਜਕ ਕੀ ਐੱਸ. 153(3)(ii) ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਪੀਲਾਂ ਦੀ ਆਜਗਆ ਦੇ ਜਰਹਾ ਹੈ। ਹੋਲਿ: (1) , 1961 ਦੇ 153(3)(ii), ਤਤਕਾਲ ਦੀਆਂ ਜਵਵਸਥਾਵਾਂ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟਕੇਸ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁਿੰਦੇ ਹਨ। (2) ਸਮੀਕਰਨ "" ਅਤੇ "" ਲਿੱਭਣਾਜਦਸ਼ਾਅਰਥਾਂ ਜਵਿੱਚ ਸੀਜਮਤ ਹਨ। ਜਕਸੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਅਪੀਲ, , ਸਿੰਸ਼ੋਿਨ ਾਂ ਸਿੰਦਰਭ ਜਵਿੱਚ ਜਦਿੱਤੀ ਗਈ ਖੋ ਖਾਸ ਕੇਸ ਦੇ ਜਨਪਟਾਰੇ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਭਾਵ, ਖਾਸ ਮੁਲਾਂਕਣਾਂ ਦੇ ਸਬਿੰਿ ਜਵਿੱਚ ਅਤੇ ਖਾਸ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਦੇ ਸਬਿੰਿ ਜਵਿੱਚ। ', ਇਿੱਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਖੋ ਹੋਣ ਲਈਇਹ ਕੇਸ ਦੇ ਜਨਪਟਾਰੇ ਜਵਿੱਚ ਜਸਿੱਿੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। (3) A B ਦੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜ ਿੱਥੇ ਤਿੱਥ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਕ ਆਮਦਨੀ ਾਂ ਤਾਂ ਾਂ ਜਕਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਜਕ ਇਹ B ਨਾਲ ਸਬਿੰਿਤ ਹੈ ਾਂ B ਨਾਲ ਸਬਿੰਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਇਸ ਮੁਿੱਦੇ ਦਾ ਜਨਰਣਾਇਕ ਹੋਵੇਗਾ ਜਕ ਕੀ ਇਸ 'ਤੇ A ਦੀ ਆਮਦਨ ਵ ੋਂ ਟੈਕਸ ਲਗਾਇਆ ਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। . B ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਿੱਕ ਖੋ A ਦੇ ਸਿੰਬਿੰਿ ਜਵਿੱਚ ਅਿੰਤਮ ਖੋ ਤਿੱਕ ਪਹੁਿੰਚਣ ', , B ਦੀ ਪਿਜਕਜਰਆ ਜਵਿੱਚ ਇਿੱਕ ਕਦਮ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁਿੰਦੀ ਹੈ। ੇਕਰਹਾਲਾਂਜਕਦੇ ਸਬਿੰਿ ਜਵਿੱਚ , A ', ਖੋ ਦੀ ਲੋੜ ਤੋਂ ਜਬਨਾਂਦੀ ਦੇਣਦਾਰੀ ਬਾਰੇ ਖੋ ਜਸਿੱਿੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪਹੁਿੰਚੀ ਾ ਸਕਦੀ ਹੈਤਾਂ ਇਸ B A ਜਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਖੋ ਦਾ ਸਜਤਕਾਰ ਕੇਵਲ ਇਿੱਕ ਇਤਫਾਕੀਆ ਖੋ ਹੈ। ਨਾਲ ਸਬਿੰਿਤ ਕੇਸ ਦੇ ਜਨਪਟਾਰੇ ਲਈ ਇਹ ਕੋਈ ਖੋ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹੀ ਜਸਿਾਂਤ ਲਾਗੂ ਹੁਿੰਦੇ ਹਨ ਦੋਂ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੁਿੰਦਾ ਹੈ ਜਕ ਕੀ ਪੁਿੱਛਜਗਿੱਛ ਅਿੀਨ ਆਮਦਨ ਜਵਚਾਰ ਅਿੀਨ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਾਂ ਜਕਸੇ ਹੋਰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਜਵਿੱਚ ਟੈਕਸਯੋਗ ਹੈ। (4) s "" ਹੈ। ਐਕਟ ਦੇ ਇਹ ਹੁਣ ਚਿੰਗੀ ਤਰਹਾਂ ਤੈਅ ਹੋ ਜਗਆ ਹੈ ਜਕ ਜਵਿੱਚ ਸਮੀਕਰਨਜਦਸ਼ਾ153(3)(ii) ਦਾ ਮਤਲਬ ਅਥਾਰਟੀ ਾਂ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੇਸ ਦੇ ਜਨਪਟਾਰੇ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਜਨਰਦੇਸ਼ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਿੱਕ ਜਨਰਦੇਸ਼ ਵੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ੋ ਅਥਾਰਟੀ ਾਂ ਅਦਾਲਤ ਨੂਿੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੇਸ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਦੇਣ ਦਾ ਅਜਿਕਾਰ ਹੈ। (1) ਿਾਰਾ 153(3)(ii) ਅਥਾਰਟੀ ਾਂ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਅਜਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਨੂਿੰ ਵਿਾਉਣ ਵਾਲਾ s ਕੋਈ ਉਪਬਿੰਿ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਇਿੱਕ ਜਵਵਸਥਾ ਹੈ ੋ ਜਸਰਫ਼ ਦੇ ਤਜਹਤ ਇਿੱਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਆਰਿਰ 143, ਐੱਸ. 144, 147ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸੀਮਾ ਦੀ ਬਾਰ ਨੂਿੰ ਵਿਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਾਂ ਐੱਸ. [278D] ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ, ਏ-ਵਾਰਿ, ਸੀਤਾਪੁਰ ਵੀ. ਮੁਰਲੀਿਰ ਭਗਵਾਨ ਦਾਸ, 52 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 335; , ਐਨ.ਕੇ.ਟੀ. ਜਸ਼ਵਜਲਿੰਗਮ ਚੇਜਤਆਰ ਜਵ. ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਜਮਸ਼ਨਰਮਦਰਾਸ, 66 ITR 586 (SC); ਦਾ ਜਜ਼ਕਰ. ਤਤਕਾਲ ਕੇਸ ਜਵਿੱਚ, ੋ ਕੁਝ ਜਰਕਾਰਿ ਕੀਤਾ ਜਗਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਜਕ ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ 'ਸਿੰਪਤੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਖੋ ਇਸ ਅਿਾਰ ਤੇ ਅਿੱਗੇ ਵਿਦੀ ਹੈ ਜਕ ਚਾਰ ਸਜਹ-ਮਾਲਕਾਂ ਦੇ ਖਾਜਤਆਂ ਜਵਿੱਚ ਲਾਗਤ ਿੈਜਬਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਪਰ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਕ ਉਸਾਰੀ ਦੀ ਜ਼ਾਹਰ ਕੀਤੀ ਲਾਗਤ ਤੋਂ ਵਿੱਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਾਰਾਂ ਦੀ ਛੁਪੀ ਆਮਦਨ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ , ਲਈ ਜਕ ਵਾਿੂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਵਅਕਤੀਗਤ ਆਮਦਨ ਨੂਿੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈਇਿੱਕ ਉਜਚਤ ਾਂਚ ਦੀ ਲੋੜ , , ਹੁਿੰਦੀ ਹੈਅਤੇ ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਲਈਮੁਲਾਂਕਣਕਾਰਾਂ ਨੂਿੰ ਸੁਣਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਜਦਿੱਤਾ ਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ 3 s '153(5) ਜਵਆਜਖਆ 3 ਸਪਸ਼ਟੀਕਰਨ ਤੋਂ ਦੁਆਰਾ ਸਪਿੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ। ਜਵਿੱਚ ਜਵਚਾਰੀ [278H-ਗਈ ਖੋ ਇਿੱਕ ਖੋ ਹੈ ਜਕ ਰਕਮ ਜਕਸੇ ਹੋਰ ਜਵਅਕਤੀ ਦੀ ਆਮਦਨ ਨੂਿੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।279B] (ii) ਫਰਮ ਦੇ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਲਈ ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਰਸੀਦ ਦੇ ਸਰੋਤ ਦੀ ਜਵਆਜਖਆ ਕਰਨ ਦੀ ; , , ਲੋੜ ਹੁਿੰਦੀ ਹੈਉਹਨਾਂ ਲਈਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਵਅਕਤੀਗਤ ਸਜਥਤੀ ਜਵਿੱਚਉਹਨਾਂ ਨੂਿੰ ਵਿੱਖਰੇ ਜਵਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਜਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਿਾਪਤ ਰਕਮਾਂ ਦੇ ਸਰੋਤ ਦੀ ਜਵਆਜਖਆ ਕਰਨ ਲਈ ਜਕਹਾ ਾਣਾ [279C]ਇਿੱਕ ਹੋਰ ਗਿੱਲ ਹੈ। (iii) ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਜਮਸ਼ਨਰ ਦੇ ਜਨਰੀਖਣ ਨੂਿੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਸਬਿੰਿ ਜਵਿੱਚ ਅਜ ਹੀ ਖੋ [279D]ਦੇ ਰੂਪ ਜਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। (iv) ਇਹ ਕਜਹਣਾ ਵੀ ਸਿੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਕ ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਜਮਸ਼ਨਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਜਵਿੱਚ ਇਹ ਜਨਰਦੇਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜਕ ਸਜਹ-ਮਾਲਕਾਂ ਦੇ ਹਿੱਥਾਂ ਜਵਿੱਚ ਵਾਿੂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਨਰੀਖਣ ਜਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਜਿਕਾਰੀ "ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਸੁਤਿੰਤਰ ਹੈ" ਨੂਿੰ "ਜਦਸ਼ਾ" ਵ ੋਂ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਿੱਕ ਕਾਨੂਿੰਨੀ ਅਥਾਰਟੀ ਦੁਆਰਾ ਇਿੱਕ ਜਨਰਦੇਸ਼ ਇਿੱਕ ਆਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਿਜਕਰਤੀ ਜਵਿੱਚ ਹੈ ਜ ਸਦੀ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਪਾਲਣਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁਿੰਦੀ ਹੈ। ਦੋਂ ਇਹ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ', ਅਫਸਰ ਦੇ ਜਵਕਲਪ ਅਤੇ ਜਨਰਦੇਸ਼ ਤੇ ਛਿੱਿ ਜਦਿੱਤਾ ਾਂਦਾ ਹੈ ਜਕ ਕੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨੀ ਹੈ ਾਂ ਨਹੀਂ'[279E-F]ਇਸ ਨੂਿੰ ਜਦਸ਼ਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਬਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। (v) s 'ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਜਮਸ਼ਨਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਜਵਿੱਚ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਜਵਿੱਚ ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਲਿੱਭਣਾ ' 153(3)(ii) ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਜਨਰਦੇਸ਼ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਐਕਟ ਦੇ ਦੇ ਜਸਿੱਟੇ ਵ ੋਂ ਾਂ ਜ ਸ ਨੂਿੰ ਪਿਭਾਵਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜਕਹਾ ਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। [279G] , , ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਜਮਸ਼ਨਰਆਂਿਰਾ ਪਿਦੇਸ਼ ਬਨਾਮ ਵੇਦੇ ਪੁਲਿੱਈਆ ਐਿ ਕਿੰਪਨੀ89 ITR 240; ਦਾ ਜਜ਼ਕਰ. ਜਸਵਲ ਅਪੀਲੀ ਅਜਿਕਾਰ ਖੇਤਰ: 1972 1864-1869।ਦੀ ਜਸਵਲ ਅਪੀਲਾਂ ਨਿੰ. ਜਦਿੱਲੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 17-9-1971 22, 25, ਅਤੇ 2916 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਦੇ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਸਿੰਦਰਭ ਨਿੰ: ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਜਵਸ਼ੇਸ਼ ਛੁਿੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲਾਂ। , ਐਸ.ਸੀ. ਮਨਚਿੰਦਾ ਅਤੇ ਏ.ਿੀ. ਮਾਥੁਰ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵਾਂ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਹੋਏ ਦੋਂ ਜਕ ਟੀ.ਏ. ਰਾਮਚਿੰਦਰਨ ਅਤੇ ਜਮਸ ਏ. ਸੁਭਾਜਸ਼ਨੀ ਨੇ ਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਨੁਮਾਇਿੰਦਗੀ ਕੀਤੀ। ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ: Case: RAJINDER NATH ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1980] 1 S.C.R. 272] (1980) 1980 -1 -272-280 അപ്പീലിൽ, വകുപപ‌ 147(2) പ്രകാരം നടപടികൾ വാറണട ചെയ്യുന്നതിന്മൂല്യനിർണ്ണയക്കാരുടെ ഭാഗത്തുനിനന ഒരു വീഴ്ചയും ഉണ്ടായിട്ടിലെന്നു, അപ്പലേറഅസിസ്റ്റനറ‌ കമ്മിഷണര്‍ സമ്മതിച്ചു, സാധാരണയായി മൂല്യനിർണ്ണയങ്ങൾപരിമിതികളാൽ തടയപ്പെടുമെങ്കിലും പരിപാലിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ നിയമത്തിന്റെ വകുപപ‌153(3) (ii) ബാധകമയതിനാല്‍, വിലയിരുത്തലുകള്‍ നിലനിര്‍ത്തി. വകുപപ‌153(3)(ii) ലെ "ഏതെങ്കിലും വ്യക്തി" എന്ന പദപ്രയയോഗത്തിൽ മൂല്യനിർണ്ണയക്കാര്‍ ഉള്‍പെടുന്നില്ല എന്ന വാദം ആദായനികുതി അപ്പലേററ ട്രൈബുണൽതള്ളികളഞെങ്കില്ലും, അപ്പലേററ അസിസ്റ്റനറ കമ്മീഷണറുടെ മുൻഉത്തരവിൽ "കണ്ടെത്തലോ" "നിർദ്ദേശമമോ" ഇല്ലാത്ിനാൽ,ആ വ്യവസ്ഥആദായനികുതി ഓഫീസർകക പ്രയയോജനപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ലെനന ചൂണ്ടിക്കാട്ടി,അതിന്റെ ഫലമായി, അല്ലെങ്കിൽ പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്തുന്നതിന്, ആക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടവിലയിരുത്തലുകള്‍ നടത്തിയതായി പറയാൻ കഴിയും, കൂടാതെ സെക്ഷൻ 153(3) ലെവിശദീകരണം 3 ൽ ആവശ്യപ്പെടുന്നതുപപോലെ വിലയിരുത്തല്‍കാര്‍കക കേൾക്കാൻഅവസരം നൽകിയിട്ടില്ല . വകുപപ‌ 147(a) പ്രകാരം ആദായനികുതി ഓഫീസർനടത്തിയ വിലയിരുത്തലുകള്‍ "വകുപപ‌ 153(3)(ii) പ്രകാരം പാസാക്കിയവിലയിരുത്തലുകള്‍ " മാറ്റാൻ അപ്പലേററ അസിസ്റ്റനറ കമ്മീഷണർകഅധികാരപരിധിയില്ലെനന അത് വിധിച്ചു. സ്വത്തുക്കൾ പങ്കാളിത്ത സ്ഥാപനത്തിന്റേതല്ലെന്നും അതിനാൽ നിർമ്മാണച്ചെലവിന്റെഅധിക തുക സ്ഥാപനത്തിന്റെ മറച്ചുവെച്ച വരുമാനമായി കണക്കാക്കാൻകഴിയില്ലെന്നും കണ്ടെത്തിയതിനെ ട്രിബ്യൂണൽ ഹൈക്കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു, സ്ഥാപനംസമർപ്പിച്ച അപ്പീലുകൾ തീർപ്പാക്കുന്നതിന് അത് അനിവാര്യമാണെന്നും അതിന്റെഫലമായി കെട്ടിടങ്ങൾ സഹ ഉടമകളുടേതാണെന്നും വിധിച്ചു. ഇത് സഹ ഉടമകളുടെ 1980 -1 -272-280 കൈയിലുള്ള അധിക തുക വിലയിരുത്താൻ ആദായനികുതി ഉദ്യ്യോഗസ്ഥന്സ്വാതനത്രമുണ്ടെനന "നിർദ്ദേശം" നൽകേണ്ടത് ആവശ്യമായി വന്നു. അപ്പലേറഅസിസ്റ്റനറ കമ്മീഷണർകക നിയമത്തിലെ 147(I)-ലെ വ്യവസ്ഥകൾ 153(3)(ii)-ലെവ്യവസ്ഥകളാക്കി മാറ്റാമെന്നും നിയമത്തിലെ 153(3)(ii)-ലെ വ്യവസ്ഥകൾ കേസിൽബാധകമാണെന്നും അത് വിധിച്ചു. വകുപപ 153(3) (ii) നടപ്പിലാക്കാൻ കഴിയുമമോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് നികുതിദായകൻ ഈകകോടതിയിൽ നൽകിയ അപ്പീലുകളിൽ അപ്പീലുകൾ അനുവദിക്കുന്നത്. നടത്തി: (1) 1961 ലെ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 153(3) (ii) ലെ വ്യവസ്ഥകൾ തൽക്ഷണ കേസിന് ബാധകമല്ല. [280 സി] (2) "കണ്ടെത്തൽ", "ദിശ" എന്നീ പ്രയയോഗങ്ങൾ അർത്ഥത്തിൽ പരിമിതമാണ്. ഒരുഅപ്പീലിലോ പുനരവലോകനത്തിലോ ഒരു വിലയിരുത്തലിൽ നിനന ഉയർന്നുവരുന്നഒരു കണ്ടെത്തൽ ഒരു പ്രത്യേക കേസ് തീർപ്പാക്കുന്നതിന് ആവശ്യമായ ഒരുകണ്ടെത്തലായിരിക്കണം, അതായത്, പ്രത്യേക വിലയിരുത്തലുകളെ സംബന്ധിച്ചുംപ്രത്യേക വിലയിരുത്തൽ വർഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും. ആവശ്യമായ കണ്ടെത്തൽആകണമെങ്കിൽ, അത് കേസ് തീർപ്പാക്കുന്നതിൽ നേരിടട ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കണം. [277G] ‘’‘’(3)എയോബിയോ വസ്‌തുതകൾ കാണിക്കുന്നത് വരുമാനം യുടെയയുടെയആയിരിക്കാമെന്നും മറ്റാരുടേതുമല്ലെന്നും, അത്’‘ബി’യുടെ വകയാണണോ അല്ലെങ്കിൽ‘ബി’‘എ’യുടെ വകയല്ല എന്ന കണ്ടെത്തൽ, യുടെ വരുമാനമായി നികുതി ചുമത്താവുന്ന‘’എവിഷയത്തെ നിർണ്ണായകമാക്കും.യെ സംബന്ധിച്ചുള്ളഅന്തിമകണ്ടെത്തലിലെത്തുന്നതിനുള്ള ഒരു ഘട്ടമെന്ന നിലയിൽ ‘ബി’ഒരു കണ്ടെത്തൽ ‘’എഅടുത്തിടപഴകുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, യുടെ ബാധ്യതയെക്കുറിച്ചുള്ള കണ്ടെത്തൽ‘ബി’യെ സംബന്ധിചച ഒരു കണ്ടെത്തൽ ആവശ്യമില്ലാതെ തന്നെ എത്തിച്ചേരാൻകഴിയുമെങ്കിൽ, ‘ബി’യെ സംബന്ധിചച നടത്തിയ ഒരു കണ്ടെത്തൽ ആകസ്മികമായ‘’എകണ്ടെത്തൽ മാത്രമാണ്. യുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കേസ് തീർപ്പാക്കുന്നതിന്ആവശ്യമായ ഒരു കണ്ടെത്തലല്ല ഇത്. അന്വേഷണത്തിൻ കീഴിലുള്ള വരുമാനത്തിന്പരിഗണനയിലുള്ള മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷത്തിലോ മറ്റേതെങ്കിലും മൂല്യനിർണ്ണയവർഷത്തിലോ നികുതി നൽകേണ്ടതുണ്ടണ്ടോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഇതേ തത്വങ്ങൾബാധകമാണ്. [278A-B] 4. ആക്ടിലെ വകുപപ‌ 153(3) (ii) ലെ "നിർദ്ദേശം" എന്ന പ്രയയോഗം അതതോറിറ്റിയുടെയയോകകോടതിയുടെയയോ മുമ്പാകെയുള്ള കേസ് തീർപ്പാക്കുന്നതിന് ആവശ്യമായ ഒരുവ്യക്തമായ നിർദ്ദേശത്തെ അർത്ഥമാക്കണമെനന ഇപ്പോൾ നന്നായി ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.അതതോറിറ്റിയയോ കകോടതിയയോ അതിന്റെ മുമ്പാകെയുള്ള കേസ് തീരുമാനിക്കുമ്പമ്പോൾനൽകാൻ അധികാരപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ഒരു നിർദ്ദേശവും ആയിരിക്കണം അത്.[278C] യോ5.(i)വകുപപ153(3)(ii) എന്നത് അധികാരത്തിന്റെയയോ കകോടതിയുടെയഅധികാരപരിധി വർധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വ്യവസ്ഥയല്ല. വകുപപ‌ 143 അല്ലെങ്കില്‍വകുപപ‌ 147പ്രകാരം ഒരു മൂല്യനിർണ്ണയ ഉത്തരവ് നടത്തുന്നതിനുള്ള പരിധി ഉയർത്തുന്ന ഒരുവ്യവസ്ഥ മാത്രമാണിത് . [278D] ആദായ നികുതി ഓഫീസർ, എ-വാർഡ്. സീതാപൂർ V. മുരളീധർ ഭഗവാൻ ദാസ്, 52 ITR335; എൻ.കെ.ടി. ശിവലിംഗം ചെട്ടിയാർ V. കമ്മീഷണർ ഓഫ് ഇൻകം ടാകസ, മദ്രാസ്,66 ITR 586 (SC); പരാമർശിച്ചു. തൽക്ഷണ സാഹചര്യത്തിൽ, പങ്കാളിത്ത സ്ഥാപനം വസ്തുവകകളുടെ ഉടമയല്ലെന്നകണ്ടെത്തൽ മാത്രമാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്. നാല് സഹ ഉടമകളുടെ Case: RAJINDER NATH ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1980] 1 S.C.R. 272] (1980) ആദായ നികുതി ഓഫീസർ, എ-വാർഡ്. സീതാപൂർ V. മുരളീധർ ഭഗവാൻ ദാസ്, 52 ITR335; എൻ.കെ.ടി. ശിവലിംഗം ചെട്ടിയാർ V. കമ്മീഷണർ ഓഫ് ഇൻകം ടാകസ, മദ്രാസ്,66 ITR 586 (SC); പരാമർശിച്ചു. തൽക്ഷണ സാഹചര്യത്തിൽ, പങ്കാളിത്ത സ്ഥാപനം വസ്തുവകകളുടെ ഉടമയല്ലെന്നകണ്ടെത്തൽ മാത്രമാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്. നാല് സഹ ഉടമകളുടെ അക്കൗണ്ടുകളിൽ ചെലവ് ഡെബിററ ചെയ്ിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് കണ്ടെത്തൽ.എന്നാൽ അതിനർഥം, വെളിപ്പെടുത്തിയ നിർമ്മാണച്ചെലവിനേക്കാൾ അധികമാണ്മൂല്യനിർണ്ണയക്കാരുടെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വരുമാനം. അധികമായത് അവരുടെവ്യക്തിഗത വരുമാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന കണ്ടെത്തലിന് ശരിയായഅന്വേഷണം ആവശ്യമാണ്, അതിനായി മൂല്യനിർണ്ണയക്കാർകക കേൾക്കാനുള്ളഅവസരം നൽകേണ്ടതുണട. 3 മുതൽ വകുപപ‌ 153(3) വരെയുള്ള വിശദീകരണം ഇത്വ്യക്തമായി ആവശ്യപ്പെടുന്നു. വിശദീകരണം 3-ൽ വിഭാവനം ചെയ്ത കണ്ടെത്തൽ, തുകമറ്ററ്റൊരുവ്യക്തിയുടെവരുമാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന കണ്ടെത്തലാണ്. [278H-279B, D] (ii) ഒരു സ്ഥാപനത്തിന്റെ പങ്കാളികൾ സ്ഥാപനം സ്വീകരിക്കുന്ന രസീതിന്റെ ഉറവിടംവിശദീകരിക്കേണ്ടത് ഒരു കാര്യമാണ്, എന്നാല്‍ അവരുടെ വ്യക്തിഗത പദവിയിൽ,പ്രത്യേക വ്യക്തികളായി അവര്‍കക ലഭിക്കുന്ന തുകകളുടെ ഉറവിടം വിശദീകരിക്കേണ്ടത്മറ്ററ്റൊരു കാര്യമാണ്. [279C] (iii) അപ്പല്ലേററ‌ അസിസ്റ്റനറ കമ്മീഷണറുടെ നിരീക്ഷണത്തെ നികുതി ദായകനുമായിബന്ധപ്പെട്ട അത്തരമമൊരു കണ്ടെത്തലായി വിശേഷിപ്പിക്കാനാവില്ല. [279D] (iv) അപ്പലേററ അസിസ്റ്റനറ കമ്മീഷണറുടെ ഉത്തരവിൽ അധിക തുക സഹ ഉടമകളുടെകൈകളിൽ നിനന വിലയിരുത്തണമെനന നിർദ്ദേശം അടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെനപറയാനാവില്ല. ആദായനികുതി ഉദ്യ്യോഗസ്ഥന് “നടപടിയെടുക്കാൻ സ്വാതനത്രമുണ”എന്ന നിരീക്ഷണത്തെ ഒരു "നിർദ്ദേശം" എനന വിശേഷിപ്പിക്കാനാവില്ല. ഒരുനിയമപരമായ അധികാരിയുടെ നിർദ്ദേശം പപോസിറ്റീവ് അനുസരണം ആവശ്യമുള്ള ഒരുഉത്തരവിന്റെ സ്വഭാവമാണ്. നടപടിയെടുക്കണണോ വേണ്ടയയോ എന്നത് ആദായനികുതി ഓഫീസറുടെ ഓപ്ഷനും നിർദ്ദേശവും അനുസരിചിരിക്കുമ്പമ്പോള്‍ അതിനെ ഒരുനിർദ്ദേശമായി വിശേഷിപ്പിക്കാനാവില്ല. [279E-F] (v) അപ്പലേററ‌ അസിസ്റ്റനറ കമ്മീഷണറുടെ ഉത്തരവിൽ, നിയമത്തിന്റെ വകുപപ153(3) (ii)ലെ അർത്ഥത്തിൽ ഒരു 'കണ്ടെത്തലോ' ഒരു നിര്‍ദേശമമോ അടങ്ങിയിട്ടില്ല, അതിന്റെഫലമായി അല്ലെങ്കില്‍ പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്തുന്നതിനായി, ആക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടവിലയിരുത്തല്‍ നടപടികള്‍ സ്വീകരിച്ചതായി പറയാവുന്നതാണ്. [279G] ആദായനികുതി കമ്മിഷണര്‍. ആന്ധ്രാപ്രദേശ് v. വഡ്ഡെ പുല്ലയ്യ & കമ്പനി, 89 ITR 240;പരാമർശിച്ചു. സിവിൽ അപ്പീൽ അധികാരപരിധി: 1972 ലെ സിവിൽ അപ്പീൽ നമ്പർ 1864-1869. ഡൽഹി ഹൈക്കോടതിയുടെ 17-9-1971 ലെ ആദായനികുതി റഫറൻസ് നമ്പറുകളിലെ വിധിന്യായത്തിലും ഉത്തരവിലും പ്രത്യേക അനുമതി പ്രകാരമുള്ള അപ്പീലുകൾ.1970 ലെ 22, 25, 26 തീയതികൾ അപ്പീല്‍വാദികള്‍ക്കുവേണ്ടി എസ്.സി.മഞ്ചന്ദയും , എ.ഡി.മാത്തൂരും . പ്രതിഭാഗത്തിനായി ടി.എ.രാമചന്ദ്രനും മിസ് എ.സുഭാഷിണിയും.ക കോടതി വിധി പുറപ്പെടുവിച്ചത് പതക്, ജെ: 1971 സെപ്റ്റംബർ 17-ന് ഡൽഹി ഹൈക്കോടതി ഒരു ആദായനികുതി റഫറൻസ് തീർപ്പാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഒരു വിധിന്യായത്തിനെതിരെയാണ് ഈ അപ്പീലുകൾ, പ്രത്യേക അനുമതിയയോടെ സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. കർത്ത, ലാലാ ഷം നാഥും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൂനന ആൺമക്കളായ രജീന്ദർ നാഥ്, രാംചന്ദർ നാഥ്, പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത സുരീന്ദർ നാഥ് എന്നിവരും അടങ്ങുന്ന ഒരു ഹിന്ദുഅവിഭക്ത കുടുംബം ഉണ്ടായിരുന്നു. കുടുംബം കച്ചവടം നടത്തി. 1949 ഏപ്രിൽ 29-ന് 1980 -1 -272-280 ന്യൂഡൽഹിയിലെ സുന്ദർ നഗറിൽ കർത്തയുടെ പേരിൽ ഭൂമി ഏറ്റെടുക്ുയുംകുടുംബത്തിന്റെ പുസ്തകങ്ങളിൽ നിനന വില നൽകുകയും ചെയ്തു. ഭൂമിയിൽ ഒരു കെട്ടിടംനിർമ്മിക്ുയും 1954 സെപ്തംബറിൽ പൂർത്തീകരിക്ുയും ചെയ്തു. അടുത്ത വർഷംന്യൂഡൽഹിയിലെ ഗഗോൾഫ് ലിങകസിലെ ഒരു പ്ലോട്ടിൽ മറ്ററ്റൊരു കെട്ടിടം നിർമ്മിച്ചു. 1950 മാർചച 18-ന്, ഹിന്ദു അവിഭക്ത കുടുംബത്തിന്റെ ഭാഗിക വിഭജനം ഉണ്ടായി,അതിന്റെ ബിസിനസസ ലാലാ ഷം നാഥും രണട മൂത്ത മക്കളായ രജീന്ദർ നാഥും രാംചന്ദർ നാഥും അടങ്ങുന്ന ഒരു പങ്കാളിത്ത സ്ഥാപനമായ മെസർസ് ഫഖർ ചനദ രഘുനാഥ്ദാസ് ഏറ്റെടുത്തു. 1955-56 മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷത്തിൽ സുന്ദർ നഗർ പ്രപ്രോ-പെർട്ടിയുടെനിർമ്മാണച്ചെലവിലേകക പങ്കാളിത്ത സ്ഥാപനത്തിന്റെ കെട്ടിട അക്കൗണ്ടിൽ നിന98,418/- രൂപ ഡെബിററ ചെയ്തു. 1956-57 മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷത്തിൽ ഗഗോൾഫ് ലിങകസ്പ്രപ്രോപ്പർട്ടിയുടെ നിർമ്മാണ അക്കൗണ്ടിൽനിനന പങ്കാളിത്ത സ്ഥാപനം 99,148 /- രൂപഡെബിററ ചെയ്തു. Case: RAJINDER NATH ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1980] 1 S.C.R. 272] (1980) [279G] , , ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਜਮਸ਼ਨਰਆਂਿਰਾ ਪਿਦੇਸ਼ ਬਨਾਮ ਵੇਦੇ ਪੁਲਿੱਈਆ ਐਿ ਕਿੰਪਨੀ89 ITR 240; ਦਾ ਜਜ਼ਕਰ. ਜਸਵਲ ਅਪੀਲੀ ਅਜਿਕਾਰ ਖੇਤਰ: 1972 1864-1869।ਦੀ ਜਸਵਲ ਅਪੀਲਾਂ ਨਿੰ. ਜਦਿੱਲੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 17-9-1971 22, 25, ਅਤੇ 2916 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਦੇ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਸਿੰਦਰਭ ਨਿੰ: ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਜਵਸ਼ੇਸ਼ ਛੁਿੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲਾਂ। , ਐਸ.ਸੀ. ਮਨਚਿੰਦਾ ਅਤੇ ਏ.ਿੀ. ਮਾਥੁਰ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵਾਂ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਹੋਏ ਦੋਂ ਜਕ ਟੀ.ਏ. ਰਾਮਚਿੰਦਰਨ ਅਤੇ ਜਮਸ ਏ. ਸੁਭਾਜਸ਼ਨੀ ਨੇ ਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਨੁਮਾਇਿੰਦਗੀ ਕੀਤੀ। ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ: ਪਾਠਕ, , , 17 , ੇ.: ਇਹ ਅਪੀਲਾਂਜਵਸ਼ੇਸ਼ ਛੁਿੱਟੀ ਦੁਆਰਾਜਦਿੱਲੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸਤਿੰਬਰ1971 , ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂਿੰ ਚੁਣੌਤੀ ਜਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨਜ ਸ ਜਵਿੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਸਿੰਦਰਭ ਦਾ ਜਨਪਟਾਰਾ ਕੀਤਾ ਜਗਆ ਸੀ। , , ਅਤੇ ਇਿੱਥੇ ਇਿੱਕ ਜਹਿੰਦੂ ਅਣਵਿੰਜਿਆ ਪਜਰਵਾਰ ਸੀ ਜ ਸ ਜਵਿੱਚ ਕਰਤਾਲਾਲਾ ਸ਼ਾਮ ਨਾਥ, , , , ਉਸਦੇ ਜਤਿੰਨ ਪੁਿੱਤਰਰਜ ਿੰਦਰ ਨਾਥਰਾਮ ਚਿੰਦਰ ਨਾਥਅਤੇ ਇਿੱਕ ਨਾਬਾਲਗਸੁਜਰਿੰਦਰ ਨਾਥ ਸਨ। ਪਜਰਵਾਰ ਨੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਚਲਾਇਆ। 29 ਅਪਰੈਲ 1949 ਨੂਿੰ ਸੁਿੰਦਰ ਨਗਰ ਨਵੀਂ ਜਦਿੱਲੀ ਜਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ ’ਕਰਤਾ ਦੇ ਨਾਂਤੇ ਐਕੁਆਇਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਕੀਮਤ ਪਜਰਵਾਰ ਦੀਆਂ ਜਕਤਾਬਾਂ ਜਵਿੱਚੋਂ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਇਕ ਇਮਾਰਤ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਸਤਿੰਬਰ 1954 ਜਵਚ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਅਗਲੇ , 'ਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਇਮਾਰਤ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।ਸਾਲ ਗੋਲਫ ਜਲਿੰਕਸਨਵੀਂ ਜਦਿੱਲੀ ਜਵਖੇ ਇਕ ਪਲਾਟ 18 ਮਾਰਚ, 1950 , , ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਨੂਿੰਜਹਿੰਦੂ ਅਣਵਿੰਿੇ ਪਜਰਵਾਰ ਦੀ ਅਿੰਜਸ਼ਕ ਵਿੰਿ ਹੋਈ, , ਕਾਰੋਬਾਰ ਇਿੱਕ ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮਮੇਸਰਸ ਫਕੀਰ ਚਿੰਦ ਰਘੂਨਾਥ ਦਾਸਜ ਸ ਜਵਿੱਚ ਲਾਲਾ ਸ਼ਾਮ , , ਨਾਥ ਅਤੇ ਦੋ ਵਿੱਿੇ ਪੁਿੱਤਰਰਜ ਿੰਦਰ ਨਾਥ ਅਤੇ ਰਾਮ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨਨੇ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਜਵਿੱਚ ਲੈ ਜਲਆ। 98,418/- ਚਿੰਦਰ ਨਾਥ ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਨੇ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਿੈਜਬਟ ਕੀਤੀ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1955-56 ਦੌਰਾਨ ਸੁਿੰਦਰ ਨਗਰ ਾਇਦਾਦ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਦੀ ਲਾਗਤ ਲਈ ਫਰਮ ਦੇ ਜਬਲਜਿਿੰਗ ਖਾਤੇ ਜਵਿੱਚ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1956-57 ਜਵਿੱਚ, ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਨੇ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਿੈਜਬਟ ਕੀਤੀ। 99,148/- ਗੋਲਫ ਜਲਿੰਕਸ ਪਿਾਪਰਟੀ ਦੇ ਜਨਰਮਾਣ ਦੇ ਕਾਰਨ। , , 1955-56 ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ੋ ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਹਨਨੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲਾਂ 1956-57 ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਵਅਕਤੀਗਤ ਸਜਥਤੀ ਜਵਿੱਚ ਵਿੱਖਰੀ ਜਰਟਰਨ ਭਰੀ। ਉਨਹਾਂ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਕ ਸੁਿੰਦਰ ਨਗਰ ਅਤੇ ਗੋਲਫ ਜਲਿੰਕਸ ਦੀ ਾਇਦਾਦ ਪਜਰਵਾਰ ਦੇ ਚਾਰ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਜਵਅਕਤੀਗਤ ਹੈਸੀਅਤ ਜਵਿੱਚ ਹੈ। ਪਰ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਸਿੰਪਤੀਆਂ ਨੂਿੰ ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਨਾਲ ਸਬਿੰਿਤ ਸਮਜਝਆ, ਅਤੇ ਫਰਮ ਦੀ ਉਹਨਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਜਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਪਿਗਟ ਕੀਤੀ ਲਾਗਤ ਤੋਂ ਵਿੱਿ ਅਿੰਕੜੇ 'ਤੇ ਉਸਾਰੀ ਦੀ ਲਾਗਤ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਇਆ ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਕੀਤੀ ਆਮਦਨ ਜਵਿੱਚ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਵਾਿਾ ਕੀਤਾ। ਫਰਮ. ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਨੇ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ। ਅਪੀਲਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ , ਜਦਿੰਦੇ ਹੋਏਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਜਮਸ਼ਨਰ ਨੇ ੋੜਾਂ ਨੂਿੰ ਜਮਟਾ ਜਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਪਾਇਆ ਜਕ ਦੋਂ , ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀਤਾਂ ਫਰਮ ਦੀ ਨਵੀਂ ਜਦਿੱਲੀ ਸ਼ਾਖਾ ਦੁਆਰਾ ਪੈਸੇ ਐਿਵਾਂਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਜਕਤਾਬਾਂ ਜਵਿੱਚ ਿੈਜਬਟ ਨੂਿੰ ਮੁਿੱਖ ਦਫਤਰ ਜਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਜਦਿੱਤਾ ਜਗਆ ਸੀ ਜ ਿੱਥੇ ਕੁਿੱਲ ਖਰਚੇ ਦਾ ਇਿੱਕ ਚੌਥਾਈ ਖਾਤੇ ਜਵਿੱਚ ਿੈਜਬਟ ਕੀਤਾ ਜਗਆ ਸੀ। ਹਰੇਕ ਸਜਹ- ਮਾਲਕ ਦਾ। ਇਸ 'ਤੇ, , ਇਸ ਉਸਨੇ ਜਕਹਾ ਜਕ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਫਰਮ ਾਇਦਾਦ ਦੀ ਮਾਲਕ ਨਹੀਂ ਸੀਲਈ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਕਹਾ ਾ ਸਕਦਾ ਜਕ ਇਸ ਨੇ ਕੋਈ ਛੁਪੀ ਕਮਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਜਫਰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਿਾਰਾ 147(ਏ) ਦੇ , 1955-56 ਅਤੇ ਤਜਹਤ ਜਵਅਕਤੀਗਤ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਵਾਜਲਆਂ ਦੇ ਜਖਲਾਫ ਕਾਰਵਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ1956-57 , ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲਾਂ ਲਈਅਸਲ ਜਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣਾਂ ਜਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਛੁਪੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਖਾਤੇ ਜਵਿੱਚ ੋੜ ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਨੂਿੰ ਹੁਣ ਮੁਲਾਂਕਣਾਂ ਜਵਚਕਾਰ ਵਿੰਜਿਆ ਜਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਵਅਕਤੀਗਤ ਮੁਲਾਂਕਣਾਂ ਜਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਗਆ ਸੀ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਪਟੀਸ਼