Rm. Ramanathan Chettiar Etc v. Commissioner Of Income Tax, Madras

Case: RM. RAMANATHAN CHETTIAR ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, MADRAS [[1971] 1 S.C.R. 465] (1971) Section: CONCLUSION A RM. RAMANA TIIAN CHETIIAR ETC. v. COMMISSIONER OF INCOME TAX, MADRAS April 30, 1970 B [J. C. SHAH, K. S. HEGDE AND A. N. GROVER, JJ.J Jncome-ta:c Act (1922) ss. 4(1) (c) and 23(5)(a) second proviso--Share of income derived outside taxable territories by firm included in income of non-resident partner-If can be excluded under s. 4(l)(c). The appellant was a non~resident individual. He was a partner of a c registered resident firm which carried on money-lending business in India and Malaya. The entire income of the firm for the assessment year 1956-57 accrued outside India. Since before the Finance Act, 1956, under s. 23(5)(a) of the Income-tax Act, 1922, the firm did not itsel'f pay the tax on its income, but each partner's share in the firm's profits was added to his other income and the tax was payable by each partner on the basis of his total income, the assessee's share of the foreign income of the firm was included in his total income. The assessee claimed that it could D not be so included under s. 4(1) ( c). HELD: Under sc 4(1) (c) when a person was not resident in the taxable territory income derived by him outside the tjlxable territories was not to be included in his taxable income. But under s. 4(1)(c) a non-resident partner of a resident firm was not entitled to exclude from hi• total income such proportionate share of the profits of the said firm which accrued or arose to it outside the taxable territories, and which \\'as in .. E eluded in the total income of the partner under s. 23(5) for the purpose of assessing the fi'rm, since s. 4 is "subject to the provisions of this Act" that is, subject to s. 23(5) (a). [466 F-H; 467 C·E] Seth Badri Da.t Daga & Anr. v. Commissioner of lnco1ne-tax, Central and Unired Provinces, 17 l.T.R. 209, applied. Gnanam & Sons V. Commissioner of Income.tax, Madras, 43 I.T.R. F 485, approved. C1v1L APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal No. 710 of 1967. Appeal by special leave from the judgment and order dated June 30, 1965 of the Madras High Court i;n Tax·Case No. 114 of G 1962. K. Srinivasan and T. A.•Ramachandran, for the appellant. Jagadish Swarup, Solicitor-General, G. C. Sharma and B. D. Sharma, for the respond.!nt. H The Judgment of the Court was delivered by Grover, J. This is an appeal by special leave against a judge~ ment of the Madras High Court rendered if' its advisory jurisdic- '. -··- tion in a case stated unders s. 66(1) of the Income-tax Act, 1922, hereinafter referred to as the "Act". The appellant was a non-resident individual. During the previous year ending April 12, 1956 relevant to the assessment year 1956-57, he was a partner of a registered resident firm which carried on me, .ey lending busi-ness in India and Malaya. The entire income of that firm for the assessment year in question accrued outside India. The appel-lant's share in the income of the firm came to Rs. 62,612/-the whole of which was foreign income. The appellant had also in-curred a loss of Rs. 8,484/- in his own business at Madras. While assessing-the appellant the Income-tax Officer set off the loss in the a.ppell".nt's Mauras business against the foreign income and assess-ed him at the maximum rate as the appellant had not filed a decla-ration in terms of the proviso to s. 17 (I). The Appellate Assis· tant Commissioner confirmed the assessment. An appeal was taken to the Appellate Tribunal but it failed. Two questions of Jaw were referred by the Tribunal : ( 1) "Whether the assessment made on the assessee. a non-resident, by including in his total income his share of foreign income of the resident firm of Messrs. K. V. Al. Rm. Rm. Ramanathan Chettiar, is valid in Jaw ? (2) Whether the levy of the tax at the maximum rate is correct ?'.' ; The High COU£.t answered the questions referred against the assessee on the[1]1ground that the points were covered by its previous decision in Gnanam & Sons v. Commissioner of income-tax, Madras('). Case: RM. RAMANATHAN CHETTIAR ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, MADRAS [[1971] 1 S.C.R. 465] (1971) « . io . “ | || } oo | e | AA WAATI Aisae _ | :St ART WAI, ATA | (RM. Ramnathan Chettiar Vs. The Commissioner of Income-tax, Madras) | (30 wax, 1970)| (ato Fo Alo TB, Fo Tao BTS BT Vo UAo Faz) | (at)site 23(5)(¢)—fata aega—ond gr atagfosaq grant Zea Uaz, 1922 (1922 wr 11)—erer 4(1)usaatal & aet aera aa H sist RY afaatat aritare aara % ateataad feat arat—aret 4(1)(at) % ata fraratGA A afsarat ware at ata SF arrarfan aa al saat Heaaa 4 & aaafaa adt fear at ana—ia da at oe ®fate & catstatt eer 23(5) & aeate ga aritare at ETara ¥ afrataa fear ar anat gt- atarat os afar eafet ati ae oe <faedtea frat HT HT AAs at AY MIRA HTT Aaa FH Vay sere VA Hr TVAHat st| Frater wT 1956-57 F far aaa qT ATFH serMay ge1 Af Gretea daz, 1956 Bgat sewn zea daz, 1922 ayata 23(5) (u) ¥ wela cag HA A godt aT oe He aa fear ar,Tat GAH ATA HT St TH AareF ae A saal wea aT F aryMe fear ate et VH weflare gre saat Fa ara. F AAT TT HTwaa ariaa: fratiedt & aa at fatett ara at saat ge ala Fafeafaa ax faar var aryfratfedt A-ag arar feat fe arer 4(1)(at) & adit ga aftafeaadh fear or amarwilt aferaz BU,| afafaatita—aa arg oafaa atria usaetal Xo afqaret at avHUA USATA F AST JAY MYT Wray sla aed ara, ATA Ate | | | : | | afraa, gaat waa aaet aa aa aftafad adl far oe 2 aaam fa cae srt weaa usaetal Fadl are wa awar wea adfaq aie1 aa ataa frat sare aT Aas vat et aaar fHfaatcor atgare thredtagod at ate oa gaan Prato fear qar ate gaat gaOT BY ATTA BY TS at safces writer az, we SY aT HR aaari-agtvatoeara23(5)(uv)&adlersewartTat att (Ta2a 3).| y|| | , qege Bt aT F aay oe afraral aritare at ara atatefsay at ara 4(1) & sft fade & aaa axa & fae wizarer4(1) (at) % sagt F sree ae wade usaetal F arez| Baar TT aT agafert Hear H few Hs arare sal B11 (Ter 4) beOO Gz oo amy feat nar fri | L | | fafaa adteft afsarfcat : 1967 a fafa adie deat 710. | 1962 8 ee aTAMT deat 114% age ged sag ® arta30 47, 1965 are fava att area HF fave fata sg at atTE WAT|a-_ye | aan ok SO | aaarat Rt Me a|watt FoMfTatat rt ctoWo UNAmaa Ht ste 3at ardttreer,WITTFaelatfataet, aaattsitoatoTAT WIT Ato So aat . varataa ar frog eararfacfa wo uae Mat a fearsrarattagia maz— gay daq baz, 1922, fad gat gad gaara afafran ser var grat@, at aaieard arer 66(1) afaatfeat % ata & afra fac aay ae facta A agra & sear fees earaTaa fade corsa arewet ag attr at ag 81adtearedfafaardt afer ary ard 12ata, 1956 Ft ana AT ay qaadh ad B ata st 1956-57 aafraten ag % fag gana 3, ag tfredtaa fraret ot F arfterc atST reaHIT AeAT A aa HF TaTT By Hr Hreare Het AceaTagfaaten ag % faq ga oa al ane ara wita & arax Meat ge 1 Geat ara % adteret at star 62, 612 eat at at arqey wa 8 fadat araatactteret + agra a rot arcarz F 8,484 ead at arf A soma a& peat # gifs at facet wre & fees aaa ay fear wie vagafanan at ot frater fear aalfs ardtaret Ft aver 17(1) & geqa%at frarart adtaret &atgare frat seo aa-aag Great al grarazt afaard X ftagreeadel argaa (adit) & agraa frater at gfe ax att adler afaacr F amet atte at ae fagag waGe at 1 fafa ® A ger afro > fatzor fee[—]°“(1). aar fratheat, ot afraret &, ce saat gar ata FBfratat Had Fo alo U Ueto MIWA MIWA WAATTAT Sfearzareal faarat wa al fatatt ara F gah aa at afeafaa wz gufear war faaten fafaa: fafrara2? (2). ar aftaae zt ot HT HT areT at 2?”Seq eqraraa t fagfaasaatar. ga arent ot faatfedtfeesTat fear fe J HE aAR ToS wa TATA TIaST “ATaRA, BETA! aefafaaaa F at ag %1 “143Iho Ho MIT Bas,|° ; e | | Case: RM. RAMANATHAN CHETTIAR ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, MADRAS [[1971] 1 S.C.R. 465] (1971) ਆਰ.ਐਮ. ਰਾਮਨਾਥਨ ਚੇਤੀਅਰ ਆਿਦ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਿਮ7ਨਰ, ਮਦਰਾਸ ਅਪ:ੈਲ 30, 1970 [ਜੇ. ਸੀ. 7ਾਹ, ਕੇ.ਐਸ. ਹੇਗੜੇ ਅਤੇ ਏ.ਐਨ. ਗਰੋਵਰ, ਜੇ.ਜੇ.] ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ (1922) ਐMਸ. 4(1) (ਸੀ) ਅਤੇ 23(5) (ਏ) ਦੂਜਾ ਪਿਰਵਰਤਨ- ਗੈਰ-ਿਨਵਾਸੀ ਭਾਈਵਾਲ ਦੀ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ 7ਾਮਲ ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਟੈਕਸਯੋਗ ਖੇਤਰY ਤZ ਬਾਹਰ ਪ:ਾਪਤ ਕੀਤੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਿਹੱਸਾ-ਜੇ ਐਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਬਾਹਰ ਰੱਿਖਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। 4(1) (ਸੀ) ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਿਨਵਾਸੀ ਿਵਅਕਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਰਿਜਸਟਰਡ ਰੈਜ਼ੀਡ`ਟ ਫਰਮ ਦਾ ਭਾਈਵਾਲ ਸੀ ਜੋ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਮਲਾਇਆ ਿਵੱਚ ਪੈਸੇ ਉਧਾਰ ਦੇਣ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਮੁਲYਕਣ ਸਾਲ 1956-57 ਲਈ ਫਰਮ ਦੀ ਸਾਰੀ ਆਮਦਨ ਭਾਰਤ ਤZ ਬਾਹਰ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ। ਿਵੱਤ ਐਕਟ, 1956 ਤZ ਪਿਹਲY, ਐMਸ. ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੇ 23(5) (ਏ), ਫਰਮ ਨd ਖੁਦ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਨਹf ਕੀਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਫਰਮ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਿਵੱਚ ਹਰੇਕ ਸਾਥੀ ਦਾ ਿਹੱਸਾ ਉਸਦੀ ਹੋਰ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ ਜੋਿੜਆ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਹਰੇਕ ਸਾਥੀ ਦੁਆਰਾ ਉਸਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਜYਦਾ ਸੀ, ਫਰਮ ਦੀ ਿਵਦੇ7ੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁਲYਕਣਕਰਤਾ ਦਾ ਿਹੱਸਾ ਉਸਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ 7ਾਮਲ ਸੀ। ਮੁਲYਕਣਕਰਤਾ ਨd ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਕ ਇਸ ਨੂੰ ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ 7ਾਮਲ ਨਹf ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। 4(1) (ਸੀ) ਹੋਲਡ : ਐMਸ. 4(1)(ਸੀ) ਜਦZ ਕੋਈ ਿਵਅਕਤੀ ਟੈਕਸਯੋਗ ਪ:ਦੇ7Y ਤZ ਬਾਹਰ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਪ:ਾਪਤ ਕੀਤੀ ਟੈਕਸਯੋਗ ਖੇਤਰ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ ਿਨਵਾਸੀ ਨਹf ਸੀ, ਤY ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੀ ਟੈਕਸਯੋਗ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ 7ਾਮਲ ਨਹf ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਪਰ ਅਧੀਨ ਐMਸ. 4(1) (ਸੀ) ਇੱਕ ਿਨਵਾਸੀ ਫਰਮ ਦਾ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਿਰਹਾਇ7ੀ ਪਾਰਟਨਰ ਆਪਣੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚZ ਉਕਤ ਫਰਮ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤਕ ਿਹੱਸੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹf ਸੀ, ਜੋ ਟੈਕਸਯੋਗ ਖੇਤਰY ਤZ ਬਾਹਰ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜY ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਐਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਿਹਭਾਗੀ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ 7ਾਮਲ ਸੀ। 23(5) ਫਰਮ ਦਾ ਮੁਲYਕਣ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇ7 ਲਈ, ਿਕjਿਕ ਐMਸ. 4 "ਇਸ ਐਕਟ ਦੇ ਉਪਬੰਧY ਦੇ ਅਧੀਨ" ਹੈ, ਜੋ ਿਕ ਐMਸ. 23(5) (ਏ) [466 ਐਫ-ਐਚ; 467 ਸੀ-ਈ] ਸੇਠ ਬਦਰੀ ਦਾਸ ਡਾਗਾ ਅਤੇ ਐਨ.ਆਰ. ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ7ਨਰ, ਕmਦਰੀ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਪ:YਤY, 17 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 209, ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ। ਿਗਆਨਮ ਐਡ ਸੰਨਜ਼। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਿਮ7ਨਰ, ਮਦਰਾਸ, 43 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 485, ਮਨਜ਼ੂਰ। ਿਸਵਲ ਅਪੀਲੀ ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ: 1967 ਦੀ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 710। 1962 ਦੇ ਟੈਕਸ ਕੇਸ ਨੰਬਰ 114 ਿਵੱਚ ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 30 ਜੂਨ, 1965 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇ7 ਤZ ਿਵ7ੇ7 ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ। ਕੇ. ਸ:ੀਿਨਵਾਸਨ ਅਤੇ ਟੀ. ਏ. ਰਾਮਚੰਦਰਨ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ। ਜਗਦੀ7 ਸਵਰੂਪ, ਸਾਿਲਿਸਟਰ-ਜਨਰਲ, ਜੀ.ਸੀ.7ਰਮਾ ਅਤੇ ਬੀ.ਡੀ. 7ਰਮਾ, ਪ:ਤੀਵਾਦੀ ਲਈ। ਵੱਲZ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਿਗਆ ਗਰੋਵਰ, ਜੇ. ਇਹ ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ ਿਵੱਚ ਪੇ7 ਕੀਤੇ ਗਏ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਿਵ7ੇ7 ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਅਪੀਲ ਹੈ-ਦੇ ਅਧੀਨ ਦੱਸੇ ਗਏ ਇੱਕ ਕੇਸ ਿਵੱਚ ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ. ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੇ 66(1), ਇਸ ਤZ ਬਾਅਦ "ਐਕਟ" ਵਜZ ਜਾਿਣਆ ਜYਦਾ ਹੈ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਿਨਵਾਸੀ ਿਵਅਕਤੀ ਸੀ। ਮੁਲYਕਣ ਸਾਲ 1956-57 ਨਾਲ ਸੰਬੰਿਧਤ 12 ਅਪ:ੈਲ, 1956 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਏ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਇੱਕ ਰਿਜਸਟਰਡ ਰੈਜ਼ੀਡ`ਟ ਫਰਮ ਦਾ ਭਾਈਵਾਲ ਸੀ ਜੋ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਮਲਾਇਆ ਿਵੱਚ ਉਧਾਰ ਦੇਣ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਮੁਲYਕਣ ਸਾਲ ਲਈ ਉਸ ਫਰਮ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਆਮਦਨ ਭਾਰਤ ਤZ ਬਾਹਰ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ। ਫਰਮ ਦੀ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ ਐਪਲ-ਲ`ਟ ਦਾ ਿਹੱਸਾ ਰੁਪਏ ਆਇਆ। 62,612/- ਿਜਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਿਵਦੇ7ੀ ਆਮਦਨ ਸੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਰੁਪਏ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। 8,484/- ਮਦਰਾਸ ਿਵਖੇ ਆਪਣੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਵੱਚ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦਾ ਮੁਲYਕਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨd ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਮਦਰਾਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਵਚ ਿਵਦੇ7ੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਘਾਟੇ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਧ ਤZ ਵੱਧ ਦਰ 'ਤੇ ਮੁਲYਕਣ ਕੀਤਾ ਿਕjਿਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨd ਐਸ. 17(1) ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ-ਟ`ਟ ਕਿਮ7ਨਰ ਨd ਮੁਲYਕਣ ਦੀ ਪੁ7ਟੀ ਕੀਤੀ। ਅਪੀਲੀ ਿਟ:ਿਬਊਨਲ ਕੋਲ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪਰ ਇਹ ਅਸਫਲ ਰਹੀ। ਿਟ:ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਦੋ ਸਵਾਲY ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ: (1) "ਕੀ ਮੁਲYਕਣ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਮੁਲYਕਣ. ਇੱਕ ਗੈਰ-ਿਨਵਾਸੀ, ਆਪਣੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ ਮੈਸਰਸ. ਕੇ.ਵੀ. ਅਲ.ਆਰ.ਐMਮ. ਆਰ.ਐMਮ. ਰਾਮਨਾਥਨ ਚੇਿਤਆਰ ਦੀ ਿਰਹਾਇ7ੀ ਫਰਮ ਦੀ ਿਵਦੇ7ੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਿਹੱਸਾ 7ਾਮਲ ਕਰਕੇ, ਕਾਨੂੰਨ ਿਵੱਚ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ? (2) ਕੀ ਅਿਧਕਤਮ ਦਰ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾਉਣਾ ਸਹੀ ਹੈ?" ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨd ਮੁਲYਕਣ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਪੁੱਛੇ ਗਏ ਸਵਾਲY ਦੇ ਜਵਾਬ ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਿਦੱਤੇ ਿਕ ਅੰਕY ਨੂੰ ਿਗਆਨਮ ਐਡ ਸੰਨਜ਼ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ7ਨਰ, ਮਦਰਾਸ (¹) ਦੇ ਿਪਛਲੇ ਫੈਸਲੇ ਦੁਆਰਾ ਕਵਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। Case: RM. RAMANATHAN CHETTIAR ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, MADRAS [[1971] 1 S.C.R. 465] (1971) ( 1) "Whether the assessment made on the assessee. a non-resident, by including in his total income his share of foreign income of the resident firm of Messrs. K. V. Al. Rm. Rm. Ramanathan Chettiar, is valid in Jaw ? (2) Whether the levy of the tax at the maximum rate is correct ?'.' ; The High COU£.t answered the questions referred against the assessee on the[1]1ground that the points were covered by its previous decision in Gnanam & Sons v. Commissioner of income-tax, Madras('). The argument which was raised before the Madras High Court in the above case ( Gnanam & Sons) was based largely on a read-ing of two provisions of the Act. Under s. 4(1 )(s;) when a person was not resident in the taxable territories the income, pro-fits and gains which accrued or arose to him without the taxable territories were· not to be included in his "taxable income" unless they were brought into or received by him in the taxable territories. Sub-section ( 5 )(a) of s. 23 was intended to tax the total fncome of each partner of the firm including therein his share of its income profits and gains of the previous year. The argument raised wa~ that this concept of the total income must be carried into the second proviso to s. 23(5)(a) to a non-resident partner. It would, therefore, mean that this income arose wholly outside the taxable territories and had-to be excluded by virtue of the opera-tion of s. 4 (1 )( c) of the Act. A B c D E F G " Under s. 23 ( 5) when the assessee is a registered finn and its income has been assessed the income tax payable by itself shall be: determined and the total income of each partner of the finn includ-ing therein his share of its, profits and gains of the previous year shall be assessed and the sum payable by him on the basis of such assessment shall be determined. The provisions relating to pay-B ment of income tax by the firm itself were introduced oy the Finance Act 1956. The position before 1956 fias that where the: firm was registered the firm did not itself pay the tax and therefore each partner's share in the firm's profits was added to his other income and the tax payable by each partner on the basis of his tctal income was determined and the demand was also made on c the partners individually. After 1956 income tax at low rates became chargeable on the registered firms but the partners con-· tinued to be assessed individually in the same way as before. There can be no manner of doubt that the unit of assessment was the registered firm and when it was· assessed and its total income computed the individual partners were taxed under s. 23('5) (a) en their respective shares of the firm's income. D The Privy Council in Seth Badri Das Daga & Another v. Commissioner of Income-tax, Central and United· Provine-es(') leek the view that a non-resident partner of a. resident firm was net entitled to exclude from his total income such proportionate share of the profits of the said firm which accrued or arose to it, E without British India, under s. 4(1 )(c) of the Act. In Gnanam ~ Sons' (') case the Madras High Court relied on this decision and r.~pelled the argument raised on behalf of the assessee that the second proviso to s. 23(5)(a) called for the determination cf the total income of the non-resident partner. ft was held that en the language of the proviso there was no ground· for comput.!_ng the income of the non-resident partner with reference to s. 4( l) of F the Act and for excluding income derived without the taxable· territories by the operatiori of s. 4 (I)( c). A faint attempt was made to assail the correctness of thC-decision of the Privy Council in Seth Badri Das's case(') but the discussion of all the relevant provisions by their Lordships is, G with respect, so clear and cogent that we are unable to find any infirmity or flaw therein. It is not disputed that if that decision lays down the law correctly this appeal must fail. · ' It is therefore dismissed with costs. V.P.S. Appeal dismissed .. Case: RM. RAMANATHAN CHETTIAR ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, MADRAS [[1971] 1 S.C.R. 465] (1971) (2). ar aftaae zt ot HT HT areT at 2?”Seq eqraraa t fagfaasaatar. ga arent ot faatfedtfeesTat fear fe J HE aAR ToS wa TATA TIaST “ATaRA, BETA! aefafaaaa F at ag %1 “143Iho Ho MIT Bas,|° ; e | | 2. AAR Woe GA TA HTAe! A yaa seq earaTag H aA TTag feat mar ag ae atc ae afefian Bat oral al get gzgrarfes ari aa arg cafer wuaa csgetal F afaareh at at wuaTUsaaa WH ast Taal Mays gear alt are aia, ay areafaara, gaat ‘Huss ara’ F aa aan afeafac val fa ors {Ta THTsah are way usa-eta A adh are ara waar orca sal fee aa 1:are 23 a saa(5)() at area BAH Bt oH UrMart aTFa wT TT HT amar @ fad sa (wa) A qaadt ag at ara, areai afaara H va (anita) ar aa afeafaa81ag aH fear varfa ga oa & fagrea at afraret weitere F art H aver 23(5) (z)& fade vega F aratatfed| wa: SAH As ay eat fe ae aTqi ere auras Usadal F age ge ate afataae at are 4(1)(at) B cada Harare Te ga ATATT HVAT STAT| —o 3. ater 23(5) ® ada, wa faratfeat <faedtad wa g att saat ara at faster He fear war gal eas ae aaa THT aTgaa feat AAT att Gyst UH BMlat sl Pa AT HTfaten feat sium frat qaach ay & sa (ariart) F ary ate—gfaart ata & ale da faster F arse ge sas sre aaa ulemanta al aT) GH SIT ATH F Gara & areata gray@rgara waz, 1956 aru qe fay ar1 aa 1956 F oa feafa ag atfe wat we cfredtee a aat GH at aT dara adt wat at a .sofa wat He arat A et UH Ailey HT Ma Saal AT OTA A TTSfeat TAT AT AIT ST TH AAA Bl Ha AT FH MAT TT GaH SreyHAT HC Bl ATI fear star at agar altar a eafsed : at ait[wT]ardt at 1 at 1956 % qearq Ha eet ot sraHz visedtge watesaid at vat farg anitaret ar ga at ifs eater er a a fraicrfear wat tall gastaatfeet sate aT areg cet at aanat fefaatcn ay sareUftettad wa ot att oa gear fraten feat TITatt gal HA AT FT ATTA Hl Ty aT safer wren sz, GA Bygia H gaa aet-aga Mal Te are 23(5)(TU) F wala Ht AMATTaT aTI 1 43 argo dio aTzo 846. | , | | y | | - " £ , oo ! v : : of | or| ‘ : TO, oo? | ° - ; i 4, As ag ara aia ale UH AeA TATA MAHL ANIA, Avzey TEgages sifafag’ 4 frat alfse 4 ag qfseatr acarar fe rare waal ofaarat arttare art ea ate HA saa GAH aral Fa aaigaiaae a at acai aal Ht THat wt ga (Ga) al afafaaaat are 4(1)(at) % aeta fafea area 4 arax steya gu waargu| MAA WS ara aT ATAe? A Aga seq carota A za fafaeaTal saute fear atx fathead at ate & fac qe ga aH BT Gved FTfeat fa arer 23(5) (q) ar facta vega afrardt aritare at gaaa as waar al ater wear 21 ae afufratfea fear aor fe—Oeege Bt ATT H rare ge afrarat aratare ah ara at afafaaa ataren 4(1) & ofa fader & aero wea H fare site aver 4(1) (at) ®mada FOTN IT HUT USTMA F gat geet aa at agataawea H far are arare wal SI t — 5. 83 agt ara ater area F frat atfae & fafaeaa a gearqt aaa HW FT UHFea al SaeT fHal TAT Teg Sa Taras ag aT. FR arate carerfesfadt aver amd gana soarat aT FR arate carerfesfadt aver amd gana soarat aT arate carerfesfadt aver amd gana soarat aT carerfesfadt aver amd gana soarat aT aver amd gana soarat aT amd gana soarat aT gana soarat aT soarat aT aTfaare-fanat gaat case aie warea % fe aa sad ae fafeeat gaawat Ta H aaa € 1 sa-araa faare vet @ fH afe ag fatreaa fateml aa ate at afeafta acare at ag atta aa at wanaart afar|||Oe RAT aT. FR arate carerfesfadt aver amd gana soarat aT FR arate carerfesfadt aver amd gana soarat aT arate carerfesfadt aver amd gana soarat aT carerfesfadt aver amd gana soarat aT aver amd gana soarat aT amd gana soarat aT gana soarat aT soarat aT aT 6. Wa: 88 aq afea atfes fear star 2|. , .iada ater at 7e| 1 y7' age do ato 209. 243 AIko eo WIXo B46. . . ; . _ @ Case: RM. RAMANATHAN CHETTIAR ETC. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, MADRAS [[1971] 1 S.C.R. 465] (1971) (1) "ਕੀ ਮੁਲYਕਣ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਮੁਲYਕਣ. ਇੱਕ ਗੈਰ-ਿਨਵਾਸੀ, ਆਪਣੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ ਮੈਸਰਸ. ਕੇ.ਵੀ. ਅਲ.ਆਰ.ਐMਮ. ਆਰ.ਐMਮ. ਰਾਮਨਾਥਨ ਚੇਿਤਆਰ ਦੀ ਿਰਹਾਇ7ੀ ਫਰਮ ਦੀ ਿਵਦੇ7ੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਿਹੱਸਾ 7ਾਮਲ ਕਰਕੇ, ਕਾਨੂੰਨ ਿਵੱਚ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ? (2) ਕੀ ਅਿਧਕਤਮ ਦਰ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾਉਣਾ ਸਹੀ ਹੈ?" ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨd ਮੁਲYਕਣ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਪੁੱਛੇ ਗਏ ਸਵਾਲY ਦੇ ਜਵਾਬ ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਿਦੱਤੇ ਿਕ ਅੰਕY ਨੂੰ ਿਗਆਨਮ ਐਡ ਸੰਨਜ਼ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਕਿਮ7ਨਰ, ਮਦਰਾਸ (¹) ਦੇ ਿਪਛਲੇ ਫੈਸਲੇ ਦੁਆਰਾ ਕਵਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਉਪਰੋਕਤ ਕੇਸ (ਗਨਨਾਮ ਐਡ ਸੰਨਜ਼) ਿਵੱਚ ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੋ ਦਲੀਲ ਉਠਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਿਜ਼ਆਦਾਤਰ ਐਕਟ ਦੇ ਦੋ ਉਪਬੰਧY ਨੂੰ ਪੜwਨ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਸੀ। ਤਿਹਤ ਐMਸ. 4(1)(ਸੀ) ਜਦZ ਕੋਈ ਿਵਅਕਤੀ ਟੈਕਸਯੋਗ ਪ:ਦੇ7Y ਿਵੱਚ ਵਸਨੀਕ ਨਹf ਸੀ, ਆਮਦਨ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ ਜੋ ਟੈਕਸਯੋਗ ਪ:ਦੇ7Y ਤZ ਿਬਨY ਉਸ ਨੂੰ ਪ:ਾਪਤ ਹੋਏ ਜY ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਨੂੰ ਉਸਦੀ "ਟੈਕਸਯੋਗ ਆਮਦਨ" ਿਵੱਚ 7ਾਮਲ ਨਹf ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਦZ ਤੱਕ ਿਕ ਉਹ ਟੈਕਸਯੋਗ ਖੇਤਰY ਿਵੱਚ ਉਸਦੇ ਦੁਆਰਾ ਿਲਆਂਦੇ ਜY ਪ:ਾਪਤ ਨਹf ਕੀਤੇ ਜYਦੇ ਸਨ। ਦੀ ਉਪ ਧਾਰਾ (5) (ਏ) ਐMਸ. 23 ਦਾ ਉਦੇ7 ਫਰਮ ਦੇ ਹਰੇਕ ਸਿਹਭਾਗੀ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਸੀ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਉਸ ਦੇ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਆਮਦਨ ਮੁਨਾਿਫ਼ਆਂ ਅਤੇ ਲਾਭY ਦਾ ਿਹੱਸਾ 7ਾਮਲ ਹੈ। ਇਹ ਦਲੀਲ ਉਠਾਈ ਗਈ ਸੀ ਿਕ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦੇ ਇਸ ਸੰਕਲਪ ਨੂੰ ਐਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਿਰਵਰਤਨ ਿਵੱਚ ਿਲਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। 23(5) (ਏ) ਇੱਕ ਗੈਰ-ਿਨਵਾਸੀ ਸਾਥੀ ਨੂੰ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਿਕ ਇਹ ਆਮਦਨ ਪੂਰੀ ਤਰwY ਟੈਕਸਯੋਗ ਖੇਤਰY ਤZ ਬਾਹਰ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਐਸ ਦੇ ਸੰਚਾਲਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਾਹਰ ਰੱਿਖਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਐਕਟ ਦੀ 4(1) (ਸੀ)। ਤਿਹਤ ਐMਸ. 23(5) ਜਦZ ਮੁਲYਕਣ ਇੱਕ ਰਿਜਸਟਰਡ ਫਰਮ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁਲYਕਣ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਤY ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਆਪਣੇ ਆਪ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਫਰਮ ਦੇ ਹਰੇਕ ਿਹੱਸੇਦਾਰ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁਲYਕਣ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਉਸ ਦੇ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਅਤੇ ਲਾਭY ਦਾ ਿਹੱਸਾ 7ਾਮਲ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਰਕਮ ਦਾ ਮੁਲYਕਣ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਮੁਲYਕਣ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਖੁਦ ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਆਮਦਨ ਕਰ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਿਵਵਸਥਾਵY ਨੂੰ ਿਵੱਤ ਐਕਟ 1956 ਦੁਆਰਾ ਪੇ7 ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। 1956 ਤZ ਪਿਹਲY ਸਿਥਤੀ ਇਹ ਸੀ ਿਕ ਿਜੱਥੇ ਫਰਮ ਰਿਜਸਟਰਡ ਸੀ, ਫਰਮ ਨd ਖੁਦ ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਨਹf ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਫਰਮ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਿਵੱਚ ਕੈਚ ਪਾਰਟਨਰ ਦਾ ਿਹੱਸਾ ਉਸਦੀ ਹੋਰ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ ਜੋਿੜਆ ਜYਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਭਾਈਵਾਲ ਦੁਆਰਾ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਟੈਕਸ ਉਸਦੀ ਟੀਸੀਟੀਏਐਲ ਆਮਦਨ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜYਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮੰਗ 'ਤੇ ਵੀ ਟੈਕਸ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜYਦਾ ਸੀ। ਸYਝੇਦਾਰY ਨੂੰ ਿਵਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ. 1956 ਤZ ਬਾਅਦ ਘੱਟ ਦਰY 'ਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਰਿਜਸਟਰਡ ਫਰਮY 'ਤੇ ਚਾਰਜਯੋਗ ਹੋ ਿਗਆ ਪਰ ਭਾਈਵਾਲY ਦਾ ਪਿਹਲY ਵYਗ ਹੀ ਿਵਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਲYਕਣ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਜਾਰੀ ਿਰਹਾ। ਇਸ ਿਵੱਚ ਕੋਈ 7ੱਕ ਨਹf ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਕ ਮੁਲYਕਣ ਦੀ ਇਕਾਈ ਰਿਜਸਟਰਡ ਫਰਮ ਸੀ ਅਤੇ ਜਦZ ਇਸਦਾ ਮੁਲYਕਣ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਤY ਿਵਅਕਤੀਗਤ ਭਾਈਵਾਲY 'ਤੇ ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਟੈਕਸ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। 23(5) (ਏ) ਫਰਮ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਆਪਣੇ 7ੇਅਰY 'ਤੇ। ਸੇਠ ਬਦਰੀ ਦਾਸ ਡਾਗਾ ਅਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ7ਨਰ, ਕmਦਰੀ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਪ:YਤY (1) ਿਵਚ ਿਪ:ਵੀ ਕzਸਲ ਨd ਇਹ ਿਵਚਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਿਕ ਇੱਕ ਿਨਵਾਸੀ ਫਰਮ ਦਾ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਿਨਵਾਸੀ ਭਾਈਵਾਲ ਆਪਣੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚZ ਉਸ ਫਰਮ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤਕ ਿਹੱਸੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ ਜੋ ਿਬ:ਿਟ7 ਭਾਰਤ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਇਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਜY ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਐਕਟ ਦੀ 4(1) (ਸੀ)। ਿਗਆਨਮ ਐਡ ਸੰਨਜ਼ (2) ਕੇਸ ਿਵੱਚ ਮਦਰਾਸ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨd ਇਸ ਫੈਸਲੇ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੁਲYਕਣ ਦੀ ਤਰਫZ ਉਠਾਈ ਗਈ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਦੂਸਰੀ ਿਵਵਸਥਾ ਨੂੰ ਐMਸ. 23(5) (ਏ) ਨd ਗੈਰ-ਿਨਵਾਸੀ ਸਾਥੀ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਸੀਐਫ ਦਾ ਿਨਰਧਾਰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਿਕਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਿਨਆ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਪ:ਾਵਧਾਨ ਦੀ ਭਾ7ਾ 'ਤੇ ਐਸ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਗੈਰ-ਿਨਵਾਸੀ ਭਾਈਵਾਲ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਆਧਾਰ ਨਹf ਸੀ। ਐਕਟ ਦੇ 4(1) ਅਤੇ ਐਸ ਦੇ ਸੰਚਾਲਨ ਦੁਆਰਾ ਟੈਕਸਯੋਗ ਖੇਤਰY ਤZ ਿਬਨY ਪ:ਾਪਤ ਕੀਤੀ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਲਈ. 4(1) (ਸੀ) ਸੇਠ ਬਦਰੀ ਦਾਸ ਦੇ ਕੇਸ (1) ਿਵੱਚ ਪ:ੀਵੀ ਕzਸਲ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੀ 7ੁੱਧਤਾ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਦਾ ਇੱਕ ਮਾਮੂਲੀ ਿਜਹਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਹਨY ਦੇ ਲਾਰਡਿ7ਪ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਸੰਬੰਿਧਤ ਉਪਬੰਧY ਦੀ ਚਰਚਾ, ਸਿਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਇੰਨੀ ਸਪੱ7ਟ ਅਤੇ ਠ{ ਸ ਹੈ ਿਕ ਅਸf ਇਸ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਜY ਨੁਕਸ ਲੱਭਣ ਤZ ਅਸਮਰੱਥ ਹY। ਇਹ ਿਵਵਾਦਤ ਨਹf ਹੈ ਿਕ ਜੇਕਰ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇ7 ਕਰਦਾ ਹੈ ਤY ਇਹ ਅਪੀਲ ਅਸਫਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਖਰਿਚਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਜYਦਾ ਹੈ। ਵੀ.ਪੀ.ਐਸ. ਅਪੀਲ ਖਾਰਜ ਹੋ ਗਈ ਿਡਸਕਲੇਮਰਸਥਾਨਕਭਾ-ਾਿਵੱਚਅਨੁਵਾਦਕੀਤਾਿਗਆਿਨਆਿਨਰਣ9ਕੇਵਲਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼9ਲਈਉਹਨ9ਦੀਆਪਣੀਭਾ-ਾਿਵੱਚਸਮਝਣਤੱਕਹੀਸੀਮਤਹੈਅਤੇਇਸਦਾਿਕਸੇਹੋਰਉਦੇ-ਲਈਇਸਤੇਮਾਲਨਹDਕੀਤਾਜਾਸਕਦਾ।ਸਾਰੇਿਵਹਾਰਕਅਤੇਅਿਧਕਾਰਤਮੰਤਵ9ਲਈਿਨਆਂਿਨਰਣੇਦਾਅੰਗਰੇਜ਼ੀਸੰਸਕਰਣਪIਮਾਿਣਕਹੋਵੇਗਾਅਤੇਅਮਲਲਾਗੂਕਰਨਲਈਇਸਨੂੰਤਰਜੀਹਿਦੱਤੀਜਾਵੇਗੀ। Tarun Mehra Advocate