Roshan-Di-Hatti v. Commissioner Of Income Tax

Case: ROSHAN-DI-HATTI versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1977] 3 S.C.R. 153] (1977) | pe Terat at Betqalt So 7 maT aTaaa, faeatt(Roshan Di Hatti= a The Commissioner of Income-tax, Delhi)_ (sara, 1977)2 (raraifanft. itoTao wTadl, AIto THO AeaTheT WT Vo RAAT BAA weit)a fest gee zee Taz, 1922(1922 A11)—— ae 34( 1)——ee wat fraten——saKe aia amasa BTea alter 8 oa H ate Aaafanco grey aes wreGaieeey are frat me cea & faewe ar met Fae0at fear at aaa g afe ag eter fear are fe afeecrey watfrat arnt feat 2%, & fre feat aferar G8 ea areal a at cam aftestior adt feat F waa aTwaaat ae mw ay ca a fe anfan ea a aa aMaresite gene fafa & art FB agi wa a aafae aealaat FA WANTqT aT THAT|aan war walt frat at1948-49 &faratfedtue afawad fee gera ar fear sarere aie wat Cet artaT1Wa,1947 aHfaatfedt attF eatagar aryeT BICAT HLT AT| MIT F araed fase FT oaA cadey Uae at A aa, 19474 ak ols feat1 wWaTaY, 1947H ag feet oati gad treet a ad H ara 30-3-1948al tat ae arg aT arte We fear| arcane fratfedteT aah HErT BATT aT Ae fratfedy F agh arct A sathwfafse 30-3-1948 a at ate ae afea feat aart at fae faatfedt3,33,414 waa BY Het THT aTaT at fray aot araeyr, Cqur TT, | . *s z a ~ rs . , Sy. , | | , ¥ ” 'I5_ 3| rd.‘ ydto-_ | | aR watauga we arar afeatea at| art 34 e Fat WEst wf frater aréarfeal & faaifedy 3 ag erect fet fe@ arfeect ta aa ga, 1947 F were a safea att aaamY aig war ar aie ae oifaeart F fratfcd Fy ayy aadat yaa peat 21 ce eredteen oe afer A farsa melfrat site ag sfeesto aaarat fe afaeraTX BTET F ATATT TL Aeafatraifer axa araa al 2 fe faatfedt wt ae wat &afrn ade & & ara at site cafae afreet Tt 2,335,414aa & afar at faite a ave ar ® ea F oie featat. faaifedt eterer & 1935 A FA, 1947 TF wateaaa aa wet &wafer gar at aie H Cea & getamy RICaTe aT MT tar ar1 ae were fH Fraifedt ae4 af qreet adh = cat at fered welt F FATT aaraerete qraee H aret ga wie aver we faatfedt A wea FT aTfaa ag afer drat 2 fe arte H areare FTE GreT FIAT wet aTsie da cearde wie ataara FT UH ATT A ea BATT ATafan waa ® arcare ar free wet F ate TH aga F aSay 9 at faaifedt 3 mate F fast aal H areca H aafee F1safemete Hfratfedd srt waraTSTXelarcatt.aresetoaTeaTeot vats eae faeart Fare3faetheartae aaf farsa ar & caredaay at anti wdteth aaraa wae ar Te e ey F We Tatamar wat fe aut ca aer ® freast oe afearcn & area aefear fe faaifedr arte F avor FTTaTe HC TAI AT| WE BEayfeaaa amwer& weat amaF agatfat gat at Me Fs MATS AAT WT AYTTT a ace ae oat at feagaritfert ae ais aftent Baeferrfne are H alex H waar Weal AT| A MACfamaat Ftwat WXsafer sat HewEEF ateeaeginefeeat at oqeat mrera sarae feat|faifeh A maar at moat faroh grea at1 faaihkdl 7 4gaaarar fe Cart are Ta TH BT Ts AFT AAT AT| ATAHL Case: ROSHAN-DI-HATTI versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1977] 3 S.C.R. 153] (1977) ਰੋ#ਨ ਡੀ ਹੱਟੀ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਦਾ ਕਿਮ#ਨਰ 8 ਮਾਰਚ, 1977 [ਪੀ. ਐ0ਨ. ਭਗਵਤੀ, ਆਰ. ਐ0ਸ. ਸਰਕਰੀਆ ਅਤੇ ਐ0ਸ. ਮੁਰਤਜ਼ਾ ਫਜ਼ਲ ਅਲੀ, ਜੇ. ਜੇ.] ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ 1922-ਸੈਕ. 34 (1)(ਏ)-ਬਚੀ ਹੋਈ ਆਮਦਨ-ਪੁਨਰ-ਮੁਲPਕਣ ਆਮਦਨ ਦੇ ਸਰੋਤ ਬਾਰੇ ਸਬੂਤ ਦਾ ਬੋਝ-ਿਟUਿਬਊਨਲ ਦੇ ਤੱਥP ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਿਵੱਚ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਿਕਨ[ P ਹਾਲਤP ਿਵੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ-ਿਬਨP ਿਕਸੇ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਿਸੱਟਾ ਕੱਢਣਾ-ਸਬੰਧਤ ਕਾਨੂੰਨ ਬਾਰੇ ਿਨਆਂਇਕ ਅਤੇ ਸਹੀ ਿਨਰਦੇ_ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵੀ ਿਵਅਕਤੀ ਿਨਰਧਾਰਤ ਨਹ` ਹੋਵੇਗਾ-ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲ ਿਟUਿਬਊਨਲ-ਕੀ ਿਟUਿਬਊਨਲ ਮੁਲPਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਗੈਰ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛ ਸਕਦਾ ਹੈ-ਕੀ ਿਰਕਾਰਡ ਦਾ ਿਹੱਸਾ ਹੈ-ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲ ਿਟUਿਬਊਨਲ ਿਨਯਮ 29,30 ਅਤੇ 31। ਇੱਕ ਿਹੰਦੂ ਅਣ-ਵੰਿਡਆ ਹੋਇਆ ਪਿਰਵਾਰ ਜੂਨ 1947 ਤੱਕ ਲਾਹੌਰ ਿਵੱਚ ਸੋਨh ਅਤੇ ਗਿਹਿਣਆਂ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰ ਿਰਹਾ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਵੰਡ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ, ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਨh ਲਾਹੌਰ ਤj ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਿਦੱਤੀ। 12,094 / - , ਰੁਪਏ. 13,000 / - ਅਤੇ ਰੁਪਏ. 6,000 / - ਲਾਹੌਰ ਬmਕਸ ਤj ਨਵ` ਿਦੱਲੀ ਬmਕਸ ਤੱਕ। ਉਹ ਲਾਹੌਰ ਛੱਡ ਕੇ ਜੂਨ 1947 ਿਵੱਚ ਮਸੂਰੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਰਸਤੇ ਿਵੱਚ ਉਹ ਕੁਝ ਿਦਨP ਲਈ ਅੰਿਮUਤਸਰ ਿਵੱਚ ਰੁਕੇ ਅਤੇ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਬmਕ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਖਾਤਾ ਖੋਿਲ[ਆ ਤP ਜੋ ਸੇਫ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਲਾਕਰ ਪUਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਿਡਪਾਿਜ਼ਟ ਵਾਲਟ ਪਰ ਇੱਕ ਲਾਕਰ ਉਪਲਬਧ ਨਹ` ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨh ਇੱਕ ਟਰੰਕ ਜੋ ਉਹ ਲਾਹੌਰ ਤj ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਸੋਨh ਦੇ ਗਿਹਣੇ, ਗਿਹਣੇ ਅਤੇ ਨਕਦੀ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਬmਕ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਿਵੱਚ ਜਮ[P ਕਰਵਾ ਿਦੱਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਅਕਤੂਬਰ, 1947 ਿਵੱਚ ਿਦੱਲੀ ਆਇਆ ਅਤੇ ਿਕਰਾਏ oਤੇ ਇੱਕ ਘਰ ਿਲਆ। ਫਰਵਰੀ ਿਵੱਚ 1948 , ਉਹ ਵਪਾਰਕ ਸਥਾਨP ਨੂੰ ਸੁਰੱਿਖਅਤ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਸਫਲ ਿਰਹਾ ਅਤੇ 30.3.1948 oਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ _ੁਰੂ ਕੀਤਾ। 30.3.1948 oਤੇ ਖਾਤੇ ਦੀਆਂ ਿਕਤਾਬP ਿਵੱਚ ਪਿਹਲੀ ਐਟਰੀ ਿਵੱਚ ਰੁਪਏ ਦੇ ਸੋਨh ਦੇ ਗਿਹਣੇ ਿਦਖਾਈ ਿਦੱਤੇ। 1, 19.320 / - , ਸੋਨਾ ਰਵਾ ਰੁ. 1,69,020 / - ਪੱਥਰP ਦੀ ਕੀਮਤ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਹੈ। 4,000 / - ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਬmਕ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ, ਿਦੱਲੀ ਨਾਲ ਬmਕ ਬਕਾਇਆ ਰੁਪਏ। 35,053 / - ਿਹੰਦੁਸਤਾਨ ਕਮਰ_ੀਅਲ ਬmਕ, ਿਦੱਲੀ ਨਾਲ ਬmਕ ਬਕਾਇਆ ਰੁਪਏ। 221 / - ਅਤੇ ਨਕਦ ਰੁਪਏ। 2,800 / . ਇਸ ਤਰ[P ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਕੁੱਲ ਰੁਪਏ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਿਮਲੀ। 3,33,414 / - 30.3.1948 oਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਵੱਚ। ਸੰਨ1957 ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਆਇਆ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨh ਆਪਣੇ ਸੋਨh ਅਤੇ ਗਿਹਿਣਆਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਵੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਆਮਦਨ ਕੀਤੀ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਅਿਜਹੀ ਆਮਦਨ oਤੇ ਕੋਈ ਟੈਕਸ ਅਦਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਸੈਕ_ਨ ਤਿਹਤ ਨr ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। 34 ( 1 ) ( (ਅ) ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ, ਮੁੱਲPਕਣ ਸਾਲ 1948-49 ਲਈ ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਟੈਕਸ ਿਵੱਚ ਿਲਆਉਣ ਲਈ। ਮੁੱਲPਕਣਕਰਤਾ ਨh ਆਪਣੀ ਿਰਟਰਨ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ। ਮੁੱਲPਕਣ ਪUਿਕਿਰਆ ਦੌਰਾਨ ਆਈ. ਟੀ. ਓ. ਨh ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਰੁਪਏ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਦੀ ਪUਿਕਰਤੀ ਅਤੇ ਸਰੋਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਲਈ ਿਕਹਾ। 3,33,414 / ਕਰਦਾਿਤ ਨh ਦਲੀਲ ਿਦੱਤੀ ਿਕ ਉਹ ਸੋਨh ਦਾ ਰਵਾ, ਗਿਹਣੇ ਅਤੇ ਜਦj ਉਹ ਲਾਹੌਰ ਤj ਪਰਵਾਸ ਕਰ ਗਏ ਸਨ ਤP ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨਕਦੀ ਨੂੰ ਅੰਿਮUਤਸਰ ਿਵਖੇ ਬmਕ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੀਲਬੰਦ ਟਰੰਕ ਿਵੱਚ ਰੱਿਖਆ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤj ਬਾਅਦ ਿਦੱਲੀ ਿਲਆਂਦਾ ਿਗਆ ਅਤੇ ਿਦੱਲੀ ਿਵਖੇ ਿਹੰਦੁਸਤਾਨ ਕਮਰ_ੀਅਲ ਬmਕ ਦੇ ਸੇਫ ਿਡਪਾਿਜ਼ਟ ਵਾਲਟ ਿਵੱਚ ਜਮ[P ਕਰਵਾਇਆ ਿਗਆ। ਜਦj ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ _ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਤP ਉਸ ਨh ਲਾਕਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਸੋਨਾ, ਗਿਹਣੇ ਅਤੇ ਨਕਦੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਵੱਚ ਲੈ ਆਇਆ। ਮੁੱਲPਕਣਕਰਤਾ ਨh ਿਕਹਾ ਿਕ ਮਾਰਚ 1948 ਿਵੱਚ ਆਪਣਾ ਕਾਰੋਬਾਰ _ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੱਕ ਜੀ ਦਾ ਨਾ ਤP ਮੁੱਲPਕਣਕਰਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਦਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਜP ਆਮਦਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਸੀ ਿਜਸ ਤj ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਪUਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। 3,33,414 / - ਕਮਾਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਜPਚਕਰਤਾ ਨh ਕੁੱਝ ਗਵਾਹP ਤj ਪੁੱਛਿਗੱਛ ਕੀਤੀ। ਆਈ. ਟੀ. ਓ. ਨh ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਦੇ ਭਰਾਵP ਦੀ ਵੀ ਜPਚ ਕੀਤੀ ਿਜਨ[ P ਨh ਿਕਹਾ ਿਕ ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਦੇ ਿਪਤਾ ਇੱਕ ਆਮ ਆਦਮੀ ਸਨ ਜੋ ਲਗਭਗ 1940 ਤੱਕ ਲਗਭਗ ਗਰੀਬੀ ਿਵੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ[ P ਨh ਇੱਕ ਕਰੋt ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਿਦੱਤੀ ਸੀ। 2000 / - ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਨੂੰ 1935 ਿਵੱਚ ਸੋਨh ਅਤੇ ਗਿਹਿਣਆਂ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ _ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਿਵੱਚ ਉਸਨh ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਨੂੰ ਮਾਮੂਲੀ ਿਵਆਜ oਤੇ ਕੁਝ ਪੈਸੇ ਵੀ ਿਦੱਤੇ ਸਨ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨh ਸਪੱ_ਟੀਕਰਨ ਐਚ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਮੁਲPਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪੇ_ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਅਤੇ ਇਸ ਿਸੱਟੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਿਚਆ ਿਕ ਇਹ ਿਵ_ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹ` ਸੀ ਿਕ ਮੁਲPਕਣਕਰਤਾ ਰੁਪਏ ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪੂੰਜੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਿਗਆ ਸੀ। 3.33,414 / - ਚੱਲ ਰਹੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਤj ਆਮਦਨੀ ਤj ਬਾਹਰ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨh ਇੱਕ ਕਰੋt ਰੁਪਏ ਦਾ ਕUੈਿਡਟ ਿਦੱਤਾ। 20,000 / - ਅਤੇ ਰੁਪਏ ਦੇ ਬਕਾਏ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ 3,30,414/- ਅਣਜਾਣ ਸਰੋਤ ਤj ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਆਮਦਨ ਵਜj। ਅਪੀਲ oਤੇ, ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ_ਨਰ ਨh ਇੱਕ ਕਰੋt ਰੁਪਏ ਦੀ ਹੋਰ ਰਕਮ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ। 80,000 / - ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਕਾਰਨP ਕਰਕੇਃ ( 1 ) ਿਕ ਕਰਦਾਿਤ ਨh ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਟUPਸਫਰ ਕੀਤੀ। 12.004 / - , ਰੁਪਏ. 13.000 / - ਅਤੇ ਰੁਪਏ. 6.000 / - ਲਾਹੌਰ ਤj ਲੈ ਕੇ ਨਵ` ਿਦੱਲੀ ਿਵਖੇ ਬmਕ ਤੱਕ। ਇਹ ਦਰਸਾwਦਾ ਹੈ ਿਕ ਮੁਲPਕਣਕਰਤਾ ਇੱਕ ਨਹ` ਸੀ ਜਦj ਉਹ ਲਾਹੌਰ ਿਵੱਚ ਸੀ ਤP ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ ਸਾਧਨP ਵਾਲਾ ਆਦਮੀ ਸੀ। Case: ROSHAN-DI-HATTI versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1977] 3 S.C.R. 153] (1977) ROSHAN-DI-HATTI v. COMMISSIONER OF INCOME TAX March 8, 1977 [P. N. BHAGWATI, R. S. SARKARIA AND S. MURTAZA FAZAL Au, JJ.J Income Tax Act 1922-Sec. 34(1) (a)-Escaped income-Ueassess111ent-Burden of '{)~oaf about source of inco1ne-Finding of facts of the Tribunal can be interfered under what circumstances-Conclusion without any 1naterials-No person act1nf; judicially and properly instructed as to the relevant law\ would co1ne to det:?nnilrntivn-lncon1e rax Appellate Tribunal-Whether Tribunal can ask questions to assessee informally-Whether part of record-lncon1e Tax Apvel!ate Tribunal Rules 29, 30 and 31. The assessee,. a llindu Undivided Family, was carrying on business in gold nnd jewellery ni Lahore till June 1947. In view of the impending partition of Jndia, Roshan La] d,ecided to move out of Lahore and accordingly transferred sums of Rs. 12,094/-, Rs. 13,000/- and Rs. 6,000/- from Lahore Banks to New Delhi Banks. He left Lahore and proceeded to Mussoorie in June, 1947. On his way, he stopped at Amritsar for a few days and opened an account with the Imperial Bank of India with a view to obtaining· a locker in the Safe Deposit Vault but a locker was not ·available and hence he denosited a trunk \Vhich he had brought from Lahore containing gold ornaments·, jewellery and cash with the Imperial Bank of India. The assesSee came to Delhi in October, l 947. and rented <! house. In February, 1948, he succeeded in securing business premises "and started business on 30.3.1948. The first entry in the books of account on 30.3.1948 showed gold ornaments of Rs. 1,19.320/-, Gold Rawa Rs. 1,69,020/- Stones worth Rs. 4,000/- Bank balance ""'ith the Imperial Bank of India, Delhi Rs. 35,053/- Bank Balance with Hindustan Commercial Bank, Delhi Rs. 221/- and Cash of Rs. 2,800/. The assessee thus brought in an aggregate capital of Rs. 3,33,414/- in the business on 30.3.1948. Jn 1957, it came to the notice of the Income Tax Officer that the assessee had made considerable income in his gold and jewellery business but had failed to pay any tax on such income and hence issued a notice to the assessec under s. 34(1)(a) of the Indian Income Tax Act, 1922, for bringing the income of the a:;sessee for the assessment year 1948-49 to tax. The assessee filed his return. In the course of the assessment proceedings the I.T.O. ca1led upon the assessee to explain the nature and source of the capital of Rs. 3.33,414/-. The assessee contended that he brought the gold Rawa, ornarnenfs and cash reoresenring the capital when he migrated from Lahore and they were kept in -a sealed trunk with the bank at Amritsar and thereafter brought over ro Delhi and deposited in the Safe De_posit Vault of Hindustan Commercial Barik nt Ddhi. When the business of the assessee was commenced, he surrendered the locker and brought the entire gold, jewellery and cash into the business. The assessee observed that till he started his business in March 1948, neither the :-i.ssessee nor Roshan Lal had any other business or means of income fr0n1 \vhic;h the amount of Rs. 3,33,414/- could have been earned. The assessee examined some witnesses. The ITO also examined the brothers of Roshan Lal who stated that the father of Roshan Lal was a man of ordinary means who \Vas almost reduced to penury by about 1940 and that he had given a sum of Rs. 2000/- to his son Roshan Lal for starting gold and jewellery business in 1935 and he had also subsequently lent some monies to Roshan Lal on nominal interest. The Income Tax Officer rejected the explanation offered by the assessee and came to the conclusion that it was not possible to believe that the assessee had been able to accumulate capital to the extent of Rs. 3.33,41·f/- out of income from the business carried on. The Income Tax Officer gave credit for a sum of Rs. 20,000 /- and treated the balance of Rs. A B c D E F G H 154 A 3,30,41-4/- as income of the assessee from undisclosed source. On appeal, the Appellate Assistant Commissioner allowed a further sum of Rs. 80,000/-on the fnl!o\v1ng grounds : Case: ROSHAN-DI-HATTI versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1977] 3 S.C.R. 153] (1977) alreadaay amet art & gare ox fraifes are faq amwreclaeT BL aM wt feat1 fraifedt a area afi ®BeTog mee F frag ater at ate attree mere ara (weiter)ara gfestr acer fir ariafgay ¥ fade ox wet aE* arr wae meat oe arte a fraffedt ard arg we sitatwea Hosfy ate ct ot aadt dt ax wae 80,000 ea+ate ale 2 a1 fg ae wade ate vat ar ate fraifcat afirren at op a ada at) fren Faeafatratterfeat fe fratfedt mete & we are ent & afe at ofa.Tél a aa at aR age wate (attr) set ae aT vewT F sa afteaiy & feet gare ® aerate at atawrpa aet@1ga fies & mfr A233,414 wa & ohne% frater at fair at 1948-49 % fare frattedt at someaaeT H gee ae fear fay cara Sat Pratfcdt2 eaarea Hate at| atte dat at ge —erafafratfer-—sta ag fats afert 2 fe fraifedt arr meatateTe wee & ala st anfea act ar aia va ae a 2atFeatag[afee] ee & athefe ag ar oonf fate oar azar aa 2 A at oot vB at ate at ag afaaaz arawttt ag afatre& woeF adda ae a oe ore at waa at a AA oe ces frame oat dhe wa arwT BRAT Fl eT THwar oT ama 2 fe wat ox fratfedteet AT AT AST AT ala F art H as ae feet aa ar atat wea aahaT, ates wre caedheron at feat a amarva user frart at ag afifratier act atowe & feaefratfeatart at sear gate crea fartceag afta aca fare ateH fratfet vet g fe+ ae 30 arr ar, fret 1948 faa at ata wat 21 wreare get ge ® adt sega ad AAA F3,33,414 er a Toit guetta a & frad cact wa, caoany,war aaHat ufsa Zo et anfeaat A ar ® favfeara et ar are ease wy OR fauifcdt ox ot ai et ar are ease wy OR fauifcdt ox ot ai ar are ease wy OR fauifcdt ox ot ai are ease wy OR fauifcdt ox ot ai ease wy OR fauifcdt ox ot ai wy OR fauifcdt ox ot ai OR fauifcdt ox ot ai fauifcdt ox ot ai ox ot ai aiafte frat frat feara et ar are ease wy OR fauifcdt ox ot ai et ar are ease wy OR fauifcdt ox ot ai ar are ease wy OR fauifcdt ox ot ai are ease wy OR fauifcdt ox ot ai ease wy OR fauifcdt ox ot ai wy OR fauifcdt ox ot ai OR fauifcdt ox ot ai fauifcdt ox ot ai ox ot ai aiafte frat fratmas STS arafeaal F eae aie ata at arte way F : . > ) a, | rN ‘ r 4 ns ' , !See ast,| aie — . | ,é | a | en! . ‘ _ 4 ; : RT MAGA teat & at crea faurt fafaaraa wo a ae art aHaTé fe a orfaat fratiet at asafer arr at sfaeiaa wed2. faetfedt + ae easciareo feat fe a arfeaat aa, 1947 Falee & safer sa aaa Uae are aan ar aieaf orfweata4 fraifet at aesar ay1 ea edieoe afsacT Afavate vet frat frat ae eftentor acatat fa afaere Te areaH Mae We as afafrathea wer aewa adh or fH fratfetax ¥ 1,00,000 ara & afsa at wa ara awk afaq aiuaer F 2,33,414 ard at afta us a faethe atape aT Het e1 afewat oe frond eee oye aayar freee ¢ att safre gaat way tat aet fear ataHaT@ ate oa aise fear are fe afar & feat area & faa arwe wer at cart H wad eu feat & fe fea qfwe awen vat feat HT aHATAT aT Gar wer ae wa A fe catiaA ae Het ara ate game fafy B art FH wafer wa amdface arg Ht cater ga NHK HT Hage HraT g1 (Fe 6)WITT ALHTL sre TAT,1932AH sa ale ard fararyootoat fratfedtF sa ara ar aoroadtoaTofagqiiaeaTt &3,33,414 wa Ara at aferat are & Ah azqtefeata, aircon & aqarefaethearefeeawnaaTeaHatedarwetF|ware aaH (arte)aa afsacordat F ara«ofratfedta,1947HF are41,00,000 era a aifeaat arat at ate et ata attaiea eT & fated A area aewre are wrat fae ae gate& arage stentad at ahfet faatfedt ere arftaat% armed & fer sare ] tar may waar ar awa & fefratfedt 2,33,414 ea # afxae@ ar aime wert areft arfeaaiaat arat eari var fratfedt arer are we arfeaat1,00,000wg at ff at 3,33,414 wat at| wer ag & fe oe areMaF Fa Ae ® arava fratfedd F cee aA feat at akgafaq fratiedt rer aifeaatFo aseed F ee a are ofamaqatt vat frarat st awat:(Fe 10) Case: ROSHAN-DI-HATTI versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1977] 3 S.C.R. 153] (1977) ( 1 ) ਿਕ ਕਰਦਾਿਤ ਨh ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਟUPਸਫਰ ਕੀਤੀ। 12.004 / - , ਰੁਪਏ. 13.000 / - ਅਤੇ ਰੁਪਏ. 6.000 / - ਲਾਹੌਰ ਤj ਲੈ ਕੇ ਨਵ` ਿਦੱਲੀ ਿਵਖੇ ਬmਕ ਤੱਕ। ਇਹ ਦਰਸਾwਦਾ ਹੈ ਿਕ ਮੁਲPਕਣਕਰਤਾ ਇੱਕ ਨਹ` ਸੀ ਜਦj ਉਹ ਲਾਹੌਰ ਿਵੱਚ ਸੀ ਤP ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ ਸਾਧਨP ਵਾਲਾ ਆਦਮੀ ਸੀ। ( 2 ) ਉਸ ਦੇ 4 ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬmਕP ਿਵੱਚ ਖਾਤੇ ਸਨ। ਬਹੁਤ ਮਾਮੂਲੀ ਸਾਧਨP ਿਵੱਚ ਆਮ ਤੌਰ oਤੇ ਇੰਨh ਸਾਰੇ ਬmਕ ਖਾਤੇ ਨਹ` ਹੁੰਦੇ। ( 3 ) ਲਾਹੌਰ ਿਵੱਚ ਰਿਹੰਦੇ ਹੋਏ ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਨh ਜੀਵਨ ਬੀਮਾ ਪਾਿਲਸੀਆਂ ਲਈਆਂ ਸਨ। ਰੁਪਏ ਦੀ ਕੀਮਤ. 22,000 / - . ਲਾਹੌਰ ਿਵੱਚ ਵਪਾਰਕ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਿਵੱਚ ਕਈ ਪੱਤਰP ਅਤੇ ਰਸੀਦP ਤj ਸੰਕੇਤ ਿਮਲਦਾ ਹੈ ਿਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਓਨਾ ਛੋਟਾ ਨਹ` ਸੀ ਿਜੰਨਾ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨh ਿਲਆ ਸੀ। ਕਰਦਾਤਾ ਅੰਿਮUਤਸਰ ਿਵੱਚ ਰੁਿਕਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਖਾਤਾ ਖੋਿਲ[ਆ ਅਤੇ ਸੇਫ ਿਡਪਾਿਜ਼ਟ ਵਾਲਟ ਿਲਆ ਿਜੱਥੇ ਉਸ ਨh ਇੱਕ ਸੀਲਬੰਦ ਿਡਪਾਿਜ਼ਟ ਜਮ[P ਕਰਵਾਇਆ। ਬਾਕਸ. ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਵਾਜਬ ਹੈ ਿਕ ਡੱਬੇ ਿਵੱਚ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੁਲPਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਿਟUਿਬਊਨਲ ਿਵੱਚ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਪੀਲ ਅਸਫਲ ਰਹੀ। ਿਟUਿਬਊਨਲ, ਜਦj ਅਪੀਲ 'ਤੇ ਸੁਣਵਾਈ ਹੋਈ ਤP ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ ਿਕ ਉਹ ਲਾਹੌਰ ਤj ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਗਿਹਣੇ ਿਕਵx ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਅਤੇ ਡੱਬੇ ਦਾ ਭਾਰ ਪੁੱਿਛਆ। ਿਟUਿਬਊਨਲ ਨh ਿਧਰP ਦੀਆਂ ਦਲੀਲP ਸੁਣਨ ਤj ਬਾਅਦ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਿਟUਿਬਊਨਲ ਨਾਲ ਜੁtੀਆਂ ਮੁੱਖ ਦਲੀਲP ਇਹ ਸਨਃ ( 1 ) ਿਕ ਡੱਬੇ ਦਾ ਭਾਰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸੀਃ ( 2 ) ਿਕ ਕਰਦਾਿਤ ਨh ਯੋਜਨਾ ਤਿਹਤ ਆਪਣੀ ਸੰਪਤੀ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਨਹ` ਕੀਤਾ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਜਨਵਰੀ 1952 ਿਵੱਚ, ਸਾਰੇ ਿਨਕਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਿਕਸਤਾਨ ਤj ਿਲਆਂਦੀ ਗਈ ਰਕਮ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ। ( 3 ) ਿਕ ਕਰਦਾਿਤ ਨh ਲਾਹੌਰ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਿਰਟਰਨ ਦਾਖਲ ਨਹ` ਕੀਤੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨh ਸੰਦਰਭ ਿਵੱਚ ਿਟUਿਬਊਨਲ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਪੁ_ਟੀ ਕੀਤੀ। ਅਪੀਲ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੰਦੇ ਹੋਏ, ਰੱਿਖਆਃ ( 1 ) ਕਾਨੂੰਨ ਚੰਗੀ ਤਰ[P ਸਥਾਪਤ ਹੈ ਿਕ ਇੱਕ ਦੇ ਸਰੋਤ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦੀ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀਇੱਕ ਕਰਦਾਿਤ ਦੁਆਰਾ ਪUਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਕਮ ਉਸ oਤੇ ਹੈ। [ 160 ਗੋਿਵੰਦਰਾਜੂਲੂ ਮੁਦਾਲੀਅਰ ਬਨਾਮ. ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ_ਨਰ (1958) 34 ਆਈਟੀਆਰ 807 ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮ_ਨਰ, ਯੂ. ਪੀ. ਬਨਾਮ. ਦੇਵੀ ਪUਸਾਦ ਿਵ_ਵਨਾਥ ਪUਸਾਦ 72 ਇਸ ਤj ਬਾਅਦ ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 194 ਆਇਆ। ( 2 ) ਤੱਥP ਦੇ ਿਸੱਟੇ 'ਤੇ ਿਟUਿਬਊਨਲ ਦੇ ਿਸੱਟੇ' ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਤP ਹੀ ਜੇ ਇਹ ਿਦਖਾਇਆ ਜPਦਾ ਹੈ ਿਕ ਿਟUਿਬਊਨਲ ਨh ਿਬਨP ਿਕਸੇ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਜP ਉਨ[ P ਤੱਥP ਦੇ ਿਦU_ਟੀਕੋਣ oਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ ਿਜਨ[ P oਤੇ ਵਾਜਬ ਤੌਰ oਤੇ ਿਵਚਾਰ ਨਹ` ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਜP ਪਾਏ ਗਏ ਤੱਥ ਅਿਜਹੇ ਸਨ ਿਕ ਕੋਈ ਵੀ ਿਵਅਕਤੀ ਿਨਆਂਇਕ ਤੌਰ oਤੇ ਕੰਮ ਨਹ` ਕਰ ਿਰਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਬੰਧਤ ਕਾਨੂੰਨ ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਿਨਰਦੇ_ ਨਹ` ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। [ 161 ਸੀ-ਡੀ]। ਮਿਹਤਾ ਪਾਿਰਖ ਐਡ ਕੰਪਨੀ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਿਮ_ਨਰ-ਟੈਕਸ ਬੰਬਈ 30 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 181, ਇਸ ਤj ਬਾਅਦ ਆਇਆ। ( 3 ) ਿਟUਿਬਊਨਲ ਨh ਇਹ ਿਟੱਪਣੀ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਸਹੀ ਸੀ ਿਕ ਮੁੱਢਲੇ ਸਬੂਤ ਮੁੱਲPਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਲਾਹੌਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਹੱਦ ਨੂੰ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਿਕ ਮੁੱਲPਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਖੇਤਰ ਿਵੱਚ ਆਪਣੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਹੱਦ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾ ਿਰਹਾ ਸੀ ਿਜੱਥj ਦਾ ਮmਬਰ ਿਹੰਦੂ ਅਟੁੱਟ ਪਿਰਵਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਭੱਜਣਾ ਿਪਆ ਅਤੇ ਿਜੱਥj ਕੋਈ ਮੁਢਲਾ ਸਬੂਤ ਪੇ_ ਕਰਨਾ ਪੂਰੀ ਤਰ[P ਅਸੰਭਵ ਸੀ। ਏ. ਏ. ਸੀ. ਦਾ ਇਹ ਿਸੱਟਾ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤ ਲਾਹੌਰ ਿਵੱਚ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਵੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਚੰਗਾ ਪUਦਰ_ਨ ਕਰ ਿਰਹਾ ਸੀ, ਪUੇ_ਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹ` ਸੀ ਿਟUਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਐ0ਡ. ਏ. ਏ. ਸੀ. ਨh ਪਾਇਆ ਿਕ ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਵਾਜਬ ਸੀ ਿਕ ਬਕਸੇ ਿਵੱਚ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਖੋਜ ਵੀ ਿਟUਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਅਸਿਹਮਤ ਨਹ`। ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਸਮੱਗਰੀ ਨਹ` ਸੀ ਿਕ ਓਰਨਾ-ਰੋ_ਨ-ਡੀ-ਹੱਤੀ ਬਨਾਮ ਕਾਮਰ। ਮੁੱਲPਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਿਲਆਂਦੇ ਗਏ ਿਚੱਤਰ, ਗਿਹਣੇ ਅਤੇ ਨਕਦੀ ਨੂੰ ਸੀਲ ਕੀਤੇ ਟਰੰਕ ਿਵੱਚ ਰੱਿਖਆ ਜPਦਾ ਹੈ। ( 4 ) ਿਟUਿਬਊਨਲ ਨh ਅਪੀਲ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਦੌਰਾਨ ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਵੱਲj ਸੀਲਬੰਦ ਡੱਬੇ ਦੇ ਭਾਰ ਬਾਰੇ ਿਦੱਤੇ ਕੁਝ ਜਵਾਬP 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨਾ ਗਲਤ ਸੀ। ਇਸ ਵੱਲ ਿਸੱਧਾ ਇ_ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਿਕ ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਜਵਾਬ 'ਤੇ ਿਟUਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਭਰੋਸਾ ਨਹ` ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਿਕwਿਕ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲ ਿਟUਿਬਊਨਲ ਿਨਯਮP ਦੇ ਿਨਯਮ 29,30 ਅਤੇ 31 ਿਵੱਚ ਿਨਰਧਾਰਤ ਪUਿਕਿਰਆ ਹੈ ਤP ਜੋ ਿਟUਿਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਧੂ ਸਬੂਤ ਲਏ ਜਾ ਸਕਣ। ਿਦੱਤੇ ਕੁਝ ਜਵਾਬP 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨਾ ਗਲਤ ਸੀ। ਇਸ ਵੱਲ ਿਸੱਧਾ ਇ_ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਿਟUਿਬਊਨਲ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਿਟUਿਬਊਨਲ ਦੇ ਮmਬਰ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਿਕਸੇ ਵੀ ਪਿਹਲੂ 'ਤੇ ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਤj ਪੁੱਛਿਗੱਛ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਤP ਉਨ[ P ਨੂੰ ਇਸ ਪUਿਕਿਰਆ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਵੱਲj ਿਨਰਧਾਰਤ ਪUਿਕਿਰਆ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਕਰਿਦਆਂ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਜਵਾਬ ਿਰਕਾਰਡ ਦਾ ਿਹੱਸਾ ਨਹ` ਬਣ ਸਕੇ ਅਤੇ ਿਟUਿਬਊਨਲ ਇਸ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹ` ਸੀ। [ 162 ਐ0ਚ, 163 ਏ-ਸੀ] ( 5 ) ਿਟUਿਬਊਨਲ ਨh ਪUੈ0ਸ ਨr ਟ oਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਿਕwਿਕ ਮੰਿਨਆ ਜPਦਾ ਹੈ ਿਕ ਸੀ ਨh ਇੱਕ ਕਰੋt ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਿਲਆਂਦੀ ਸੀ। 1 ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਅਤੇ ਇੱਥj ਤੱਕ ਿਕ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਐਲਾਨ ਵੀ ਨਹ` ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। [ 163 ਈ-ਐ0ਫ] Case: ROSHAN-DI-HATTI versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1977] 3 S.C.R. 153] (1977) A B c D E F G H 154 A 3,30,41-4/- as income of the assessee from undisclosed source. On appeal, the Appellate Assistant Commissioner allowed a further sum of Rs. 80,000/-on the fnl!o\v1ng grounds : (1) That the assessee transferred a sum of Rs. 12.004/-, Rs. 13.000/- and Rs. 6.000/- from Banks as Lahore to the Bank at New Delhi. This shows that the assessee was not a man of very small means while he was at Lahore. B (2) H.;- was having accounts in 4 different Banks and a man of Ycry modest means would not have normally so many Bank accounts. (3) While at Lahore. Roshan Lal had taken Life Insurance Policies '..vorth Rs. 22,000/-. A number of letters and receipts regard-ing business transactions in Lahore Indicated that the Lahore business was not as small as the Income Tax Officer had taken it to be. The assessee stopped at Amritsar and opened an account and took Safe Deposit Vault where he deposited a sealed box. It is reasonable to presume that there must have been something quite valuable in the box. c A further appeal filed by the assessee. to the Tribunal failed. The Trihunal, when the appeal came to be heard, put a. question to Roshan Lal as to how he had brought gold and jewellery from Lahore and enquired about the weight of the box. 'The Tribunal after bearing the arguments of the parties rejected the appeal. The main arguments which weighed with the Tribunal were : D (1) that the weight of the box was too less: (2) that the assessee did not disclose his assets under the scheme of the Government of India published in the Press Note in January 1952, requiring a11 evacuees to declare the amounts of money brought by them from Pakistan. (3) that the assessee did not file any income tax.returns in Lahore. E The H.igh Court confirmed the finding of the Tribunal in the reference. Allowing the appeal, HELD: (1) The law is well settled that the onus of proving the source of a sum of money found to have been received by an assessee is on him. [160 El A GovindarajUlu Mudaliar v. Commissioner of lnco111e Tax (1958) 34 ITR 807 and Cou111zissioner of lncon1e Tax. U.P. v. Devi Prasad Vishwanath Prasad 72 !TR 194 followed. · F (2) The conclu~ion of the Tribunal on a finding of fact can be assailed only i.f it is shown that the Tribunal had acted without any material or upon a view of the facts which could not reasonably be entertained or the fa:ts found were such that no person acting judicially and properly instructed as to the relevant law would have come to that determination. (161 C-D]. G Mehta Parikh &: Co. v. Commissioner of Income-Tax Bombay 30 ITR 18 L followed. (3) The Tribunal was right in commenting that primary evidence with regard to the extent of the Lahore business of the assessee :was not forthcom-ing but it niust be remembered that the assessee was being called upon to nrove the extent of his business in a territory from which the member of the Hindu undivided family had to flee for their lives and from where, it was totally impossib'e to produce any Primary evidence. The finding of the AAC H that the assessee was doing fairly well in the business in Lahore was not disturb-ed bv the Ttibunal. The AAC found that it was reasonable to presume to at there was something quite valuable in the box and this finding was also not dissented by the Tribunal. There was no ·inaterial to show that the orna- Case: ROSHAN-DI-HATTI versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1977] 3 S.C.R. 153] (1977) front otat aga are avat avait fe wat gate at fratfedt freh oreme ar arte oe afaemr A art aT eaSIT AT IT ag ArH grag, Ate Taya He Taal AENaa mat a ate we Aecare cH FH eritfaa aa aim efesaral aqaac wat Awatwefeat oT Lae ANAT,Uewareaeale awdt, 1,00,000 wa F afewval A1 Aege at gor at anat & fr afe fratfedt 1,00,000%4a & afiat orferat adie & vat areata aT Gat 233,414 WEwer at ae auftaat wet Sate HH area st| Tat ara aUa ue meat R eT HF way ar ate area F faaF TATAa at aga afafraa oft ate ee ate frteeg wet AE ATfe a at amt am ai a & faatfatt at 30 saa, 1948apwma Ware area aT aeat wre aT TET CATEot| ga feats¥ ea ara oe favre wer waa gfgfe ug atamaov aTamefefagtfedt9 2,33,414eae ®oat B eT A ale adel B® Haz saad aet waa sarisat ft dh) frie2 ot meters cami #, ot fe aaaut area & Get ge ot, ate& ada F stax 2,33,414eta zadtasl cen ara FB ST A satis at ata, aa aa FTacaraat faera ad dt aadt ate afro at ga Te fray FCATatfez ot faeg sah art H gater & afrwer 4 fare ae fatae ata woefna at or aadt @ fe Uae afsaey FT Tea TTag vat ot fe areare HB aH adiard are FH fr wes AK30H, 1948 AY 3,33,414 wT Ft get oar wer at statesgaat sfafe aday we wad? avi A are aH30 A, 1948 HGS ae ATH HET A 2,33,414Ta Al ata Tahteatfrat wt fearé we ff1 afe tar area @ at faatfedt arago weiB aay, 233,414aay at qaearorat H art H segawa aT acite Saat faatfefaal #1 vet wa aT Sais Treea aati fag tea 3 ea sfafee ay aeaat Te faare Aefeat atc ca att at edtare feat @ fe3,353,414 wa FTaifeaat 30 Ad 1948 AT area A ws af ate aa arfeaat | we “?isr . A . ~'ioane‘ . Khe 7 - |4~= i. syra < | 4 f mer at sfeafnt at are, 333,414 or at wT aTFrattr at 1948-49 % faa fraifed at asec aia A aferfaaHCHBT TATA PRAT TAT AT| Aa: WHE ATA TIT ae zt awaTaT fe Aafearat fratfedt are & a, 1947 F ara at at ag aa, 1947 430 AT,1948 an aT ararafa ¥ eter faatfedd aver variafort ataatsfeetaa aed at1 aa:fratfedtar faeaafafert ear Ht, ot sa aur ara F Gel ee oth, area FTataF HO gt wealF Ala art st gaat ast waa oofeet at fratfedt a acareaat ara eye ca MATA FTaay wut 2 fe faaifedta anfeaat aie 8 arat at 7 fafeor Fret [1969].72 HTgo eto WIXo 194: AKCfarata MIE, sate FAL WaT aay at ware. . (The Commissioner of Income-tax, UttarPradeshVs.DeviPrasad VishwanathPrasad); 6 [1958]34 WT§o ato ATto 807: | qo Marra waftat TTT ATT A(A.GovindarajuluMudaliarVs.TheCommissioner of Income-tax);6 [1956] 30 8Tgo fo ATo 181: | |Agar ata aes Heal TAIT ATAAT AAT,rag (Mehta Parikh& Co.Vs. The Commis-sioner of Income-tax, Bombay) ; 6 fafaa adiet afemftat: 1972 at fafaa adie ae284: 1964 % Want Amat wear 6-4 F fel sea aaaatte 8 We, 1971 ara fra ait area H fares at as ater| | eaeHt NTATat[To][ Ho][ AA,][ Flo][ UA]Saksmx fara art'eat FY ate &aay Sho alo WaT ATT TaoGlo FAX: :afaae afeeadtt aatarat st ate aft frarat araTeal Bt Bre aHt wae Go AMAy sararera ar faorr eagrarfratao Uto wtadt fear ararfirafa wiradt—— en fata sara wat ag adler feet seq arr Fesefacia & faeg at wet fred efteragery ceataz, 1922at ara66 (2) # watt afar era fates fae aa faefaface sq aT at crea fear Het FH gaat F sha afaarefaster at 1948-49 faaar acaara wat ay faitag 1947-48» fg afenat aoa R et H fraifett Brat &weqa gat 21 fraifedtaan ana 4 faq ofawar Heraot faaat sare ate sat eras!we, los7aafratfedarate Fate aor fag A eae ate areqoutar areare frat ATaTaT tard & area fart aT ear F tad ae tira ret FT Teea aret wt at fafavagfear ate aaqare vat WA, 1947F12,0944 at wea tara agra ae fafats stareaeat *fratfedt & Mar & sa aa stag fetter s wafer wo 1sae dora aura aa fafade at are were ga ae stat feetATaTFY 13,000 BF AIT 6,000 wa AY AtwHA ay, cect waaaraFate aeavara aaah get H are F reafer Her aff she ea St Feim fac wang 1947 ¥ ae stad feet mera faa fracwht afamea acati wey, 1oa7taekaa aie aed mrfag amt 4 Ho feat F faq se MATA set| var eaiheaade ote efeeot at aqaax wrath 300 wrt Ht eeR TAT ahae fearfre area H atax aferHet a afte B ara ate fart ae . we ;“e£L.-.4 .|FSI|att|,: he 4HS*, *«= | | | | | _ "| " /yo ~\ | \ Tara st ast qo mlaHe aaa [Pato WTA] =.739 Case: ROSHAN-DI-HATTI versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1977] 3 S.C.R. 153] (1977) ( 5 ) ਿਟUਿਬਊਨਲ ਨh ਪUੈ0ਸ ਨr ਟ oਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਿਕwਿਕ ਮੰਿਨਆ ਜPਦਾ ਹੈ ਿਕ ਸੀ ਨh ਇੱਕ ਕਰੋt ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਿਲਆਂਦੀ ਸੀ। 1 ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਅਤੇ ਇੱਥj ਤੱਕ ਿਕ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਐਲਾਨ ਵੀ ਨਹ` ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। [ 163 ਈ-ਐ0ਫ] ( 6 ) ਅਿਜਹੀ ਕੋਈ ਸਮੱਗਰੀ ਨਹ` ਸੀ ਿਜਸ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਿਟUਿਬਊਨਲ ਇਸ ਿਸੱਟੇ' ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਸਕੇ ਿਕ ਗਿਹਿਣਆਂ, ਗਿਹਿਣਆਂ ਅਤੇ ਨਕਦੀ ਦੀ ਕੀਮਤ ਰੁਪਏ ਤj ਵੱਧ ਨਹ` ਸੀ। 1 ਲੱਖ. ਇਹ ਸਾਬਤ ਨਹ` ਹੋਇਆ ਸੀ ਿਕ 30.3.1948 ਤੱਕ ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਜP ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦਾ ਭਾਰਤ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਕਾਰੋਬਾਰ ਜP ਆਮਦਨ ਦਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸਾਧਨ ਸੀ। ਮਾਰਚ 1948 ਦੇ ਦਾਖਲੇ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਵੀ ਚੁਣੌਤੀ ਨਹ` ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ[P ਅਸੰਭਵ ਰਕਮ ਹੈ ਇਹ ਲਗਭਗ ਅਸੰਭਵ ਹੈ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਰਕਮ ਰੁਪਏ ਕਮਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। 2,33,414 / - ਕੁਝ ਮਹੀਿਨਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ-ਅੰਦਰ ਭਾਰਤ ਿਵੱਚ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਗtਬt ਵਾਲੀਆਂ ਸਿਥਤੀਆਂ ਿਵੱਚ ਲਾਭ ਵਜj। [ 164 ਬੀ-ਈ] ( 7 ) ਿਟUਿਬਊਨਲ ਨh ਿਬਨP ਿਕਸੇ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸਿਥਤੀ ਿਵੱਚ, ਿਟUਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਪਹੁੰਿਚਆ ਤੱਥ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਗੈਰ-ਵਾਜਬ ਸੀ ਜP ਅਿਜਹਾ ਸੀ ਿਕ ਕੋਈ ਵੀ ਿਵਅਕਤੀ ਿਨਆਂਇਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਨਹ` ਕਰ ਿਰਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਬੰਧਤ ਕਾਨੂੰਨ ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਿਨਰਦੇ_ ਨਹ` ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਲੱਭਣਾ. [ 164 ਐ0ਫ-ਜੀ] ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂਇਕ ਫੈਸਲਾਃ 1972 ਦੀ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 284. ( 1964 ਦੇ ਆਈ. ਟੀ. ਕੇਸ ਨੰਬਰ 6-ਡੀ ਿਵੱਚ ਿਦੱਲੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਿਮਤੀ 1 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇ_ ਤj) ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲj ਏ. ਕੇ. ਸੇਨ, ਵੀ. ਐ0ਸ. ਦੇਸਾਈ ਅਤੇ ਿਬ_ੰਬਰ ਲਾਲ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਵੱਲj ਜੀ. ਸੀ. _ਰਮਾ ਅਤੇ ਐਸ. ਪੀ. ਨਾਇਰ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਭਗਵਤੀ, ਜੇ.-ਇਹ ਿਦੱਲੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਿਵ_ੇ_ ਆਿਗਆ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ ਹੈ ਿਜਸ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਜਵਾਬ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਮਾਲੀਆ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਹੈ ਿਜਸ ਨੂੰ ਿਟUਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤੀ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 66 (2) ਦੇ ਤਿਹਤ ਰੈਫਰ ਕਰਨ ਦਾ ਿਨਰਦੇ_ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਪਾਰਟੀਆਂ ਦਰਿਮਆਨ ਸਮਝੌਤਾ ਮੁਲPਕਣ ਸਾਲ 1948-49 ਲਈ ਇੱਕ ਿਹੰਦੂ ਅਿਵਭਾਿਜਤ ਪਿਰਵਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਮੁਲPਕਣਕਰਤਾ oਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮੁਲPਕਣ ਤj ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਨੁਸਾਰੀ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਿਵੱਤੀ ਸਾਲ 1947-48 ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੁੱਲPਕਣਕਰਤਾ ਉਸ ਸਮx ਇੱਕ ਿਹੰਦੂ ਅਟੁੱਟ ਪਿਰਵਾਰ ਸੀ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਪUਬੰਧਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਰਤਾ ਸੀ। ਜੂਨ 1947 ਤੱਕ ਉਹ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਚੌਕ ਸੁਰਜਨ ਿਸੰਘ ਿਵਖੇ ਸੋਨh ਅਤੇ ਗਿਹਿਣਆਂ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰ ਿਰਹਾ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਵੰਡ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਨh ਲਾਹੌਰ ਤj ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ[ P ਨh ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਿਦੱਤੀ। 12,094 / - ਜੂਨ 1947 ਿਵੱਚ ਪੰਜਾਬ ਨy _ਨਲ ਬmਕ ਿਲਮਿਟਡ ਦੀ ਲਾਹੌਰ _ਾਖਾ ਿਵੱਚ ਟੈਕਸਸੀ ਦੇ ਖਾਤੇ ਤj ਉਸ ਬmਕ ਦੀ ਨਵ` ਿਦੱਲੀ _ਾਖਾ ਿਵੱਚ। ਉਨ[ P ਦਾ ਲਾਹੌਰ ਤj ਵੀ ਤਬਾਦਲਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪੰਜਾਬ ਨy _ਨਲ ਬmਕ ਿਲਮਿਟਡ ਦੀ _ਾਖਾ ਉਸ ਬmਕ ਦੀ _ਾਖਾ ਿਵੱਚ ਨਵ` ਿਦੱਲੀ ਿਵੱਚ ਦੋ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ। 13,000 / - ਅਤੇ ਰੁਪਏ. 6,000 / - , ਪਿਹਲਾ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਮ oਤੇ ਅਤੇ ਜੁਲਾਈ 1947 ਿਵੱਚ ਬmਕ ਦੀ ਨਵ` ਿਦੱਲੀ _ਾਖਾ ਤj ਇਨ[ P ਦੋਵP ਰਕਮP ਲਈ ਿਫਕਸਡ ਿਡਪਾਿਜ਼ਟ ਰਸੀਦP ਪUਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਹ ਜੂਨ 1947 ਿਵੱਚ ਲਾਹੌਰ ਛੱਡ ਕੇ ਮਸੂਰੀ ਚਲੇ ਗਏ ਪਰ ਰਸਤੇ ਿਵੱਚ ਉਹ ਕੁਝ ਿਦਨP ਲਈ ਅੰਿਮUਤਸਰ ਿਵੱਚ ਰੁਕੇ। ਉਸ ਨh ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਬmਕ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਦੀ ਅੰਿਮUਤਸਰ _ਾਖਾ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਕਰੋt ਰੁਪਏ ਜਮ[P ਕਰਵਾ ਕੇ ਖਾਤਾ ਖੋਿਲ[ਆ। 300 / - ਇੱਕ ਿਦU_ਟੀਕੋਣ ਬੀ ਨਾਲ ਸੁਰੱਿਖਅਤ ਿਡਪਾਿਜ਼ਟ ਵਾਲਟ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਲਾਕਰ ਪUਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਿਜੱਥੇ ਉਹ ਿਵਕਰੀ ਿਹਰਾਸਤ ਲਈ ਇੱਕ ਟਰੰਕ ਜਮ[P ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲਾਹੌਰ ਤj ਸੋਨh ਦੇ ਗਿਹਿਣਆਂ, ਗਿਹਿਣਆਂ ਅਤੇ ਨਕਦੀ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ। ਇੰਜ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਿਕ ਇੱਕ ਲਾਕਰ ਉਪਲਬਧ ਨਹ` ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨh 25 ਜੂਨ, 1947 ਨੂੰ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਬmਕ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਦੀ ਅੰਿਮUਤਸਰ _ਾਖਾ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਸੀਲਬੰਦ _ਰਤ ਿਵੱਚ ਟਰੰਕ ਜਮ[P ਕਰਵਾ ਿਦੱਤਾ। ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸੀਲਬੰਦ ਟਰੰਕ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੇ ਸੋਨh ਦੇ ਗਿਹਣੇ ਸਨ। 1,19,320 / - , ਰੁਪਏ ਦੀ ਕੀਮਤ ਸੀ ਦਾ ਸੋਨh ਦਾ ਰਵਾ। 1,69,020 / - ਅਤੇ ਰੁਪਏ ਦੀ ਕੀਮਤ ਦੇ ਪੱਥਰ. 4,000 / - . ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਿਫਰ ਹਿਰਦੁਆਰ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਮਸੂਰੀ ਗਏ ਅਤੇ ਮਸੂਰੀ ਿਵੱਚ ਠਿਹਰੇ। ਅਕਤੂਬਰ 1947 ਤੱਕ। ਕਰਦਾਿਤ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਇਹ ਸੀ ਿਕ ਇਸ ਸਮx ਦੌਰਾਨ ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਨh ਕੋਈ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨਹ` ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਕੋਲ ਆਮਦਨ ਦਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸਾਧਨ ਸੀ। ਅਕਤੂਬਰ 1947 ਿਵੱਚ ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਿਦੱਲੀ ਆਏ ਅਤੇ ਿਦੱਲੀ ਿਵੱਚ ਵੱਸਣ ਦੇ ਉਦੇ_ ਨਾਲ ਿਕਨਾਰੀ ਬਾਜ਼ਾਰ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਘਰ ਿਕਰਾਏ oਤੇ ਿਲਆ। ਉਨ[ P ਨh ਕਿਮਊਿਨਸਟ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਲਈ ਢੁਕਵ` ਜਗ[ਾ ਲੱਭਣੀ _ੁਰੂ ਕਰ ਿਦੱਤੀ ਅਤੇ ਫਰਵਰੀ 1948 ਿਵੱਚ ਹੀ ਉਹ ਿਦੱਲੀ ਦੇ ਦਰੀਬਾ ਕਲP ਿਵੱਚ ਢੁਕਵ` ਜਗ[ਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਸਫਲ ਹੋਏ। ਿਫਰ ਉਨ[ P ਨh 30 ਮਾਰਚ, 1948 ਨੂੰ ਰੌ_ਨ-ਦੀ-ਹੱਟੀ ਦੇ ਨਾਮ ਅਤੇ _ੈਲੀ ਿਵੱਚ ਇਨ[ P ਸਥਾਨP ਿਵੱਚ ਸੋਨh ਅਤੇ ਗਿਹਿਣਆਂ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ _ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦਾ ਸੰਯੁਕਤ ਪਿਰਵਾਰਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀਆਂ ਲੇਖਾ ਪੁਸਤਕP ਿਵੱਚ ਪਿਹਲੀ ਐਟਰੀ ਿਮਤੀ 30 ਮਾਰਚ, 1948 ਨੂੰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੀ ਸੋਨh ਦੇ ਗਿਹਣੇ ਰੁਪਏ. 1,19,320 / ਸੋਨh ਦਾ ਰਵਾ ਰੁਪਏ. 1,69,020 / - Case: ROSHAN-DI-HATTI versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1977] 3 S.C.R. 153] (1977) n1ents, j>!we11ery and cash brought by the assessee and kept in the sealed trunk \vere of the value of only Rs. 1 lac and not more. The circumstances that the assessee had not filed any Income Tax return could be of no avail to the Revenue because admittedly the assessee had brought substantial amount from Lahore. [16J D-G] (4) The Tribunal was wrong in relying upon certain answers given by Roshan Lal, about the wei.u;ht of the sealed box when he was questioned by the Tribunal at th~'. hearing of the appeal. It must be pointed out straightway that the answer given by Roshan Lal could not be relied on by the Tribunal because there is a procedure prescribed in rules 29. 30 and 31 of the Income Tax Appellate Tribunal Rules for taking additional evidence before the Tribunal and if the members of the Tribunal wanted to examine Roshan Lal on any a~pects of the case. they should have followed this procedure. The answers given by Roshan Lal disregarding the perscribed procedure could not forn1 part of the record and the Tribunal was not entitled to rely upon the same. [162 H, 163 A-Cl (5) The Tribunal erred in relying on the Press Note because admittedly the assessee had brought a sum of Rs. 1 lac to .India and even that was not declared to the Government of India. [163 E-Fl (6) There was no material on the basis of which the Tribunal could come to the conc1us1on 1hat the ornaments. jewellery and cash were not worth than Rs. 1 lac. It was not proved that Roshan Lal or the assessee had nny business or other mearrs of income in India until 30.3.1948. The 2enuineness of the entry of l\.farch 1948 was also not challenged. It is .utterly improbably amount-ing almost to impossibility that the assessee could have earned such a large amount of Rs. 2,33,414/- as profit within a few months in the disturbed condi-tions which then prevailed in India. [164 B-El (7) The Tribunal acted without any nlaterial and in any event, the finding of fact reached by the Tribunal was unreasonable or such that no person acting judicially and properly instructed as to the relevant law would come to such finding. [164 F-G] CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal No. 284 of 1972. (From the Judgment and Order dated 3-5-1971 of the Delhi High Court in LT. Case No. 6-D of 1964) A. K. Sen, V. S. Desai and Bishamber Lal, for the appellant. G. C. Sharma and S. P. Nayar, for the respondent. The Judgment of the Court was delivered by BHAGWATI, J.-This is an appeal by special leave directed against the Judgment of the Delhi High Court answering in favour of the Revenue a question which was directed to be referred by the Tnbunal under section 66 (2) of the Indian Income Tax Act, 1922. The con~ troversy between the parties arises out of an assessment made on the assessee as a Hindu Undivided Family for the assessment year 1948-49, the corresponding accounting year being the financial year 1947-48. The assessee was at the material time a Hindu Undivided Family with one Roshan Lail as its manager and karta. Till June 1947 the assessee was carrying on business in ~old an~ jewel!~ry at Chowk Surjan Singh in Lahore. In view of the 1mpendmg partition of India Roshan Lal decided to move out of Lahore and accordingly he transferred a ~um of Rs. 12,094/- from the account of the assessee with the Lahore Branch of the P11njab National Bank Ltd. to the New Delhi Branch of that bank in June 1947. He also transferred from the Lahore A B c D E F G H 156 Case: ROSHAN-DI-HATTI versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1977] 3 S.C.R. 153] (1977) . we ;“e£L.-.4 .|FSI|att|,: he 4HS*, *«= | | | | | _ "| " /yo ~\ | \ Tara st ast qo mlaHe aaa [Pato WTA] =.739 T a¢ acfera afucear R far cEeH TAT ae aH GT aeTI aWTS TT rar IT Fras caer eraTT, AT eaScta He THY FY Temata gat gs fe sar ge as alae samen wal at ate afar TaySR25°97)H. TAT 1947 HAT fear at gett| fratheeh tHS ain gare efosat Hatare Ht aqaTTT SH. F. 1,19,320 Mar: F AaTara wa~ YeT A ATT 169,020 wrt & Hem Br cay TATA 4,000 etHea H et afaT1 Vere are ga Vfeare BHT HAT TAT AT HTTWAT, 1947 aH AA F seefaaifedt at cerwaa ae aTfega ararafir& ato Cert aret Aarts arcare aet feo aet armadt ar vdat ate att areatat1mada,1947 Ftert art feeeth arar ate saa facet A gar ar afse F featase oH ward Peet ae fear) sat Beare WTE HTfaefecett srata ofeax at airqe at dak aad, 1948 Fagvatafeaz faeH[Feat] atar w Cea[ ae]at[Steet] agt FH goget FareaT TRATES ate oftae afear HC se feata[a] wes[ 30]| ag[ ae,] H areare awe[ 1948] at waT fasrifedt41 va |RT aT Hara Hare aT We faratfedta sgt are A sae wateTNS 30 aT, 1947 are ofafee tt Age ware ATC. caeaT,.-:14,19,320 WF‘eat Wayoo,,.—-:1,69,020 watRT,a4,000 wasaifwaae ate xfiear feet ¥ ae afte35,053 Wafegeraaaimar. ae,feet # aff-221 3aae7a2,800 watce..:ms.sa cart fratfedt + 308TH, 1948 BT aTeaTe A Het frat3,33,414 Raa, HY THA as | Cat TatT staréweat gal} att A TaN H aTeaTe F Aas Mt war fara saafe fratfedt <aaraal ate faacott weet vat al Ts BIE Baa aaa fear| 1957oOAAaren a TTT 3 oraax aTeaTT H ofsard argh Fear arrtag afar oath ae at fraifedr 8 fees ae Tet seaa72 M of Law/77—19| | . | mia ge ars araee BA A mage card aie salar araat alae— Fefteqagam tee daz,1922 HY ava 34(1)(*) F waltfaatfedtatt arr atraterag ig4s-49%farae amt # faga far gaa are at | fratfedt A ara at wath faacoitorga aT ATRfrateor araareat& area arrat fasta4 fraifedt FY 333,414ea F ath ala WK yah czeq Fi,WT Ts 30 ATT, 1948 FTard areaTe FAT at, eaten at Ffre qerar i farea ag tata fa each car, aTT ae THA TT ea To BT TahaTara #, Tat ala Sa aagAATMT HaiH as aAle A salsa Fatmassears TH ain gtsar al MATAT MatA Agwara THH tar or ate ga Dart art waaay, 19477fees ara A Bat TA| feegrara arate ae, feecl & ae feoifae atee F raz F ta@ feat aatt aa faatfedt SrarcareTe gat at Tar alae orsfearae AEGCH, WATSLTA WIC THA TATE Fy Brat. faatfedt t assy TerHe Fea ata oc we fear fe Cea ar HAA, iga7 HEARTae HH Teaa aa fe fratfeddF 30 nrs, 1948Sashat arOTe ATTar H areare BLE HTLATL oreew aT Prat area a | at firaes fraifHed 3,933,414 we at Gt GarrIs at weerat at FSata Bl aTaHAy | aecaste aTaHT afaTA HB AAT TATana ot fratfedl arer few av fatwa wealF aa A feraTfratfedt+ Cart arse F age are ara at Teeat at Hae AeHwa, facat aa, zat, TAT Bee, Valera Ae HeTATata Fmarqat al ae ata ara Fata H far arate afsara F aaaarea feat far fratfedt a ora arate & sad sare a qa ararCaM AITTTTTT HTVATE aT Wiag fH Gat 30 AMT, 1948 FICartSt get Hl HTRATT TEA HAAYF area H HE areareTTfear ari arent aferaret AF Mert are H arg Ta ATT AT feet az‘abatedt ateoa arr at wat ca ware oat fe sat faramare areal atat wae arte at SY 1940 H Areca fadeatmat ot att feGat 1935 FH aay ga eet art BT cat AITATTYHT ATTAHAH FAT 2,000 wa A RAATWassHSH THT UMA Ary BY ATA Ala H saTH IT Gare ST HT |[f] eA yt . “ f |,||| ? i, a || a van r, or“eN: ke > ‘. *t a_‘| |‘i_4 : * Case: ROSHAN-DI-HATTI versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1977] 3 S.C.R. 153] (1977) ਸੋਨh ਦੇ ਗਿਹਣੇ ਰੁਪਏ. 1,19,320 / ਸੋਨh ਦਾ ਰਵਾ ਰੁਪਏ. 1,69,020 / - ਪੱਥਰ ਰੁਪਏ. 4,000 / - ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਬmਕ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ, ਿਦੱਲੀ ਿਵੱਚ ਬmਕ ਬੈਲxਸ. ਰੁਪਏ. 35,053 /- ਿਹੰਦੁਸਤਾਨ ਕਮਰ_ੀਅਲ ਬmਕ, ਿਦੱਲੀ ਿਵੱਚ ਬmਕ ਬਕਾਇਆ. ਰੁਪਏ. 221 / - ਨਕਦ ਰੁਪਏ. 2,800 / - . ਇਸ ਤਰ[P ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਕੁੱਲ ਰੁਪਏ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਿਮਲੀ। 3,33,414 / - 30 ਮਾਰਚ, 1948 ਨੂੰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਵੱਚ। ਅਿਜਹਾ ਪUਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਰੋ_ਨ-ਦੀ-ਹੱਟੀ ਦੇ ਸੋਨh ਅਤੇ ਗਿਹਿਣਆਂ ਦੇ ਇਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਵੱਚ ਕਰਦਾਿਤ ਖੁ_ਹਾਲ ਹੋਇਆ ਪਰ ਇਸ ਨh ਕੋਈ ਆਮਦਨ ਿਰਟਰਨ ਦਾਖਲ ਨਹ` ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਆਇਆ ਸੀ। ਸਾਲ 1957 ਦੀ _ੁਰੂਆਤ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਨr ਿਟਸ ਿਵੱਚ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨh ਆਪਣੇ ਸੋਨh ਅਤੇ ਗਿਹਿਣਆਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਵੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਆਮਦਨ ਕੀਤੀ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਅਿਜਹੀ ਆਮਦਨ oਤੇ ਕੋਈ ਟੈਕਸ ਅਦਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨh ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 34 (1) (ਏ) ਤਿਹਤ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੀ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਕਰ ਿਵੱਚ ਿਲਆਉਣ ਲਈ ਨr ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਕਰਦਾਿਤ ਨh ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਦੀ ਿਰਟਰਨ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਰਦਾਿਤ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕਾਰਵਾਈ ਦੌਰਾਨ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨh ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਰੁਪਏ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਦੀ ਪUਿਕਰਤੀ ਅਤੇ ਸਰੋਤ ਬਾਰੇ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਿਕਹਾ। 3,33,414/- ਇਸ ਨੂੰ 30 ਮਾਰਚ 1948 ਨੂੰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਵੱਚ ਿਲਆਂਦਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਮੁੱਲPਕਣਕਰਤਾ ਨh ਵੱਲ ਇ_ਾਰਾ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ ਿਕ ਇਸ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੋਨh ਦੇ ਰਵਾ, ਗਿਹਣੇ ਅਤੇ ਨਕਦੀ ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਦੁਆਰਾ ਲਾਹੌਰ ਤj ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਿਲਆਂਦੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ[ P ਨੂੰ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਬmਕ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਦੀ ਅੰਿਮUਤਸਰ _ਾਖਾ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਸੀਲਬੰਦ ਟਰੰਕ ਿਵੱਚ ਰੱਿਖਆ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਦj ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਅਕਤੂਬਰ 1947 ਿਵੱਚ ਿਦੱਲੀ ਆਏ ਤP ਉਨ[ P ਨh ਇਸ ਨੂੰ ਿਦੱਲੀ ਿਵੱਚ ਿਹੰਦੁਸਤਾਨ ਕਮਰ_ੀਅਲ ਬmਕ ਦੇ ਸੁਰੱਿਖਅਤ ਿਡਪਾਿਜ਼ਟ ਵਾਲਟ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਲਾਕਰ ਿਵੱਚ ਜਮ[P ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਅਤੇ ਜਦj ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ _ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਤP ਉਨ[ P ਨh ਲਾਕਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਸੋਨਾ, ਗਿਹਣੇ ਅਤੇ ਨਕਦੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਵੱਚ ਲੈ ਆਏ। ਇਸ ਗੱਲ oਤੇ ਬੀ ਮੁਲPਕਣਕਰਤਾ ਨh ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਤੱਥ ਵਜj ਜ਼ੋਰ ਿਦੱਤਾ ਸੀ ਿਕ ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਤj ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਤj ਬਾਅਦ ਲਾਹੌਰ ਿਵੱਚ ਜੂਨ 1947 ਿਵੱਚ ਜਦj ਤੱਕ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨh 30 ਮਾਰਚ, 1948 ਨੂੰ ਰੋ_ਨ-ਦੀ-ਹੱਤੀ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ _ੁਰੂ ਨਹ` ਕੀਤਾ, ਉਦj ਤੱਕ ਨਾ ਤP ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਰੋ_ਨ ਲਾਲ ਕੋਲ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਜP ਆਮਦਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਸੀ ਿਜਸ ਤj 5 ਕਰੋt ਰੁਪਏ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਪUਾਪਤ ਹੁੰਦੀ। 3,33,414 / ਕਮਾਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਸਪੱ_ਟੀਕਰਨ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਮx-ਸਮx 'ਤੇ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਿਬਆਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਕਰਦਾਿਤ ਨh ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਦੇ ਸਹੁਰੇ ਸੀ. ਹੀਰਾ ਲਾਲ ਤj ਵੀ ਪੁੱਛਿਗੱਛ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇ_ ਨਾਲ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੁਲਕ ਰਾਮ, ਿਬੱਲਾ ਮਾਲ, ਦਲਾਲ, ਵਜ਼ੀਰ ਚੰਦ, ਦੇਵੀਦਾਸ ਮਿਹਰਾ ਅਤੇ ਪੰਨਾ ਲਾਲ ਦੇ ਹਲਫ਼ਨਾਮੇ ਦਾਇਰ ਕੀਤੇ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤ ਦਾ ਲਾਹੌਰ ਿਵੱਚ ਪਰਵਾਸ ਤj ਪਿਹਲP ਸੋਨh ਅਤੇ ਗਿਹਿਣਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸੀ ਅਤੇ 30 ਮਾਰਚ, 1948 ਨੂੰ ਰੌ_ਨ-ਦੀ-ਹੱਤੀ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ _ੁਰੂ ਕਰਨ ਤj ਪਿਹਲP ਇਸ ਨh ਭਾਰਤ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨਹ` ਕੀਤਾ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨh ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਦੇ ਡੀ ਭਰਾਵP ਪUੇਮ ਨਾਥ ਅਤੇ ਿਕ_ਨ ਚੰਦ ਤj ਵੀ ਪੁੱਛਿਗੱਛ ਕੀਤੀ। ਪUੇਮ ਨਾਥ ਦਾ ਿਬਆਨ ਸੀ ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਸੀ ਿਕ ਉਨ[ P ਦੇ ਿਪਤਾ ਇੱਕ ਆਮ ਆਦਮੀ ਸਨ ਜੋ ਲਗਭਗ 1940 ਤੱਕ ਲਗਭਗ ਗਰੀਬੀ ਿਵੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ[ P ਨh ਇੱਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਿਦੱਤੀ ਸੀ। 2000 / - ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਨੂੰ 1935 ਿਵੱਚ ਸੋਨh ਅਤੇ ਗਿਹਿਣਆਂ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ _ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਿਵੱਚ ਉਸਨh ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਨੂੰ ਮਾਮੂਲੀ ਿਵਆਜ oਤੇ ਕੁਝ ਪੈਸੇ ਵੀ ਿਦੱਤੇ ਸਨ। ਪUੇਮ ਨਾਥ ਨh ਿਕਹਾ ਿਕ ਟੈਕਸ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਉਦੇ_ ਲਈ, ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਆਪਣੇ ਿਪਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਦੁਕਾਨ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਿਰਹਾ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਿਕਰਾਇਆ ਨਹ` ਦੇ ਿਰਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨh ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਿਕ ਉਸ ਕੋਲ ਿਕਰਾਇਆ ਅਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋt`ਦੀ ਆਮਦਨ ਨਹ` ਹੈ। ਪUੇਮ ਨਾਥ ਨh ਇਹ ਵੀ ਿਕਹਾ ਸੀ ਿਕ ਦੇ_ ਦੀ ਵੰਡ ਤj ਪਿਹਲP ਰੌ_ਨ ਲਾਲ ਅਤੇ ਉਨ[ P ਦੇ ਪਿਰਵਾਰ ਦਾ ਜੀਵਨ ਪੱਧਰ ਪUੇਮ ਨਾਥ ਨਾਲj oਚਾ ਨਹ` ਸੀ, ਿਜਨ[ P ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਤਨਖਾਹ ਿਮਲ ਰਹੀ ਸੀ। 150 / - ਪUਤੀ ਮਹੀਨਾ. ਪUੇਮ ਨਾਥ ਦਾ ਿਬਆਨ ਸਪੱ_ਟ ਤੌਰ oਤੇ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਵੱਲ ਿਨਰਦੇਿ_ਤ ਸੀ ਿਕ ਵੰਡ ਤj ਪਿਹਲP ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਪUਫੁੱਲਤ ਐ0ਫ ਕਾਰੋਬਾਰ ਜP ਵੱਡੀ ਆਮਦਨ ਨਹ` ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨh ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇ_ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇਸ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਅਧਾਰ oਤੇ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਵੱਲj ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਸਪੱ_ਟੀਕਰਨ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਿਸੱਟੇ oਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਿਕ ਇਹ ਿਵ_ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹ` ਸੀ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨh ਇੱਕ ਕਰੋt ਰੁਪਏ ਤੱਕ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। 3,33,414/- ਲਾਹੌਰ ਿਵੱਚ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਾਰੋਬਾਰ ਤj ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਆਮਦਨ ਅਤੇ ਰੁਪਏ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਦੀ ਪUਿਕਰਤੀ ਅਤੇ ਸਰੋਤ ਤj। 3,33,414 / - ਜੀ. 30 ਮਾਰਚ, 1948 ਨੂੰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਖਾਤਾ ਪੁਸਤਕP ਿਵੱਚ ਜਮ[P ਰਕਮ ਤਸੱਲੀਬਖ_ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹ` Case: ROSHAN-DI-HATTI versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1977] 3 S.C.R. 153] (1977) A B c D E F G H 156 Branch of the Punjab National Bank Ltd. to the branch of that bank A at New Delhi two sums of Rs. 13,000/- and Rs. 6,000/-, the former in his own name and the latter in Ille name of his wife and obtained fixed deposit receipts for these two amounts from the New Delhi Branch of the Bank in July 1947. He left Lahore in June 1947 and proceeded to Mussoorie but on his way he stopped at Amritsar for a few days. He opened an account with the Amritsar Branch of the Imperial Bank of India by depositing a sum of Rs. 300/- with a view B to obtaining a locker in the safe deposit vault where he could depo,it for sale custody a trunk which he had brought with him from Lahore co11taining gold ornaments, jewellery and cash. It seems that a locker was not available and hence he deposited the trunk in a sealed condi-tion with the Amritsar Branch of the Imperial Bank of India on 25th June, 194 7. The sealed trunk, according to the assessee, contained gold ornaments of the value of Rs. 1,19,320/-, gold rawa of the value c of Rs. 1,69,020/- and stones of the value of Rs. 4,000/-. Roshan Lal then went to Mussoorie via Haridwar and stayed at Mussoorie until aboul October 1947. The case of the assessee was that during this period Roshan Lal did not carry on any business nor did he have any other means of income. In October 194 7 Roshan Lal came over to Delhi and rented a house in Kinari Bazar with a view to settling down in Delhi. He started looking for suitable premises for commen-D cing business and it was only in February 1948 that lie succeeded in securing suitable premises at Dariba Kalan in Delhi. He tfien started gold and jewellery business in these premises in the name and style of Roshan-Di-Hatti on 30th March, 1948. The business was joint family business of the assessee and the first entry made in the books of account of the assessee was dated 30th March, 1948 and it was as follows : F E The asseesee thus brought in an aggregate capital of' Rs. 3,33,414/-in the business on 30th March, 1948. It appears that the assessee prospered in this gold and jewellery business of Roshan-Di-Hatti but G it did not file any return of income nor paid any income tax. It came to the notice of the Income Tax Officer some time in the beginning of 19 57 that the assessee had made considerable income in its gold and jewellery business bnt had failed to pay any tax on such income and hence the Income Tax Officer issued a notice to the assessee under section 34(1)(a) of the Indian Income Tax Act, 1922 for bringing the income of the assessee for the assessment year 1948-49 to tax. The asscssee filed its retnrn of income and in the course of the assess-H ment proceedings, the Income Tax Officer, called upon the assessee to explain the nature and source of the capital of Rs. 3,33,414/- brought by it into the business on 30th March; 1948. The assessee pointed J Case: ROSHAN-DI-HATTI versus COMMISSIONER OF INCOME TAX [[1977] 3 S.C.R. 153] (1977) |[f] eA yt . “ f |,||| ? i, a || a van r, or“eN: ke > ‘. *t a_‘| |‘i_4 : * Sa ara + ae afwaren feat fe faaifedd F areartF aaafac tat ara sae frat al wa sara at aifaatT St eT aT#‘fHrg ae FA ATT IT, APTATT AE farcray wel eS <er ar fH feedaay ewF® far sah qa waa wa at attTa ara 4ag at wer fe ta % fara ya daa ait Wh vas HeraFCSAFEA STRAT Fa aa H stag eat a afeemwal aT a 150 wawt ae Fat BSIaT) TH ATT BT HITT ETS wT A ae cfu& faa fe fara & gd fralfedt ar aye arent weaay saat afar are vali areas afsaretsarod THe ATA“Hh atat ot frat are faa we eqedteerBT THT Be Ofeatare za frogai agar fe ag fava wat arwa-agt am fefraiteat aeteF sak are feu ae arent Faas, 333,414wag BT Gitafaa ee A ana ganar sutrafH 30, ATH, 1948PY BATT Hae GTA A TAT 3,33,414 wos Bl Gel Bl caer,at ate waeBI a ease At fat war aT xafay waa HRT 420,000 wast cau & faa gt arentfeatwie 3,13,414era F afteat ayae adi & fraifedt at ara are fear2. faatheadt + sa ara afratt & ga niea H fargwie st ott adr ot aeran araad (adit) A ag aieara fe atafeat & afat|@ qe wat Te aad! AUT THTTaN Waa fraifedd sre arg WEGH araca Fs afew Alaat at aadAt att say 80,000 waaHt ateala f= ah agraarmgat (adtet) err ag shear aoata F fae fear war areareas @ ait Sa ge ware Teo feat aT aHAT 2—“ag afaa neafac cease atere far freifedt 4Gata Tas sh, ARI H BTA TIT aH H ay fac qa Fag At tar